 بنام خداوند  جان و خرد

***************************

کتاب رمان: پيانيست

***************************

ساخت کتاب : فريد سقراطي

***************************

نويسنده : کيانا شيطون  

***************************

goldjar.blogfa.com

***************************

 (( پيانيست ))

خلاصه  :     

درباره ي يه دختري که ديوونه ي موسيقيه اما به دليل مخالفت خانوادش با موسيقي مجبوره

دست به کاراييبزنه !

********************

با يک حرف تنم لرزيد مثل هميشه!اخه چرا!!به سرعت از جام بلند شدم و به اتاقم رفتم....نميدونم چه قدر زمان گذشت که بالاخره صداي در اتاقم دراومد...

-نگاش کن تو رو خدا!!!!!!!!اخه دختر ادم به خاطر هم چين چيز کوچيکي داري اينجوري گريه ميکني!!!!پاشو دخترم پاشو صورتتو بشور که چشم هاي قشنگت دوباره برق بزنن پاشو عزيزم

-ولي مامان اين منصفانه نيست........من بايد برم کلاس موسيقي بابا منم يه حقي دارم مامان جونم ديگه خسته شدم از کلمه هاي نه نه نه!!اه!

-ميدونم عزيزم ولي باباته ديگه ولي من بازم باهاش حرف ميزنم!شايد راضي شد...حالا پاشو برو صورتتو بشور که ديگه داره از نيمه شب هم گذشته!مگه تو دانشگاه نداري دختر قشنگم!؟

-چشم مامان.مامان فقط تو منو درک ميکني..

اروم اروم از پله هاي خونه اومدن بيرون و صورتمو شستمو مسواک زدمو رفتم تو اتاقم..همين که سرمو رو بالش گذاشتم دوباره غم اين که نميتونم به چيزي که عاشقشم يعني موسيقي برسم گريم گرفت....

-ترانه؟؟؟؟!!!!!دخترم؟!!!!!پاشو عزيز دلم دانشگاهت دير ميشه هااا.

به زور از تخت اومدم پايين به ارومي به مامانم سلام کردم

-سلام به روي ماهت...!بدو بيا صبحانه بخور که ديرت نشه.

رفتم اشپرخانه و روي صندلي نشستم..مامانم يه ليوان چاي برام ريخت...

-راستي ترانه کي مياي خونه؟؟!!ميخواهيم بريم خونه مامان بزرگت

-نميدونم ولي فکر کنم 7 اين طورا خونه باشم!

-باشه عزيزم پس منتظرت ميمونيم تا بياي و با هم بريم

به سرعت صبحانمو خوردمو از مامان تشکر کردم و لباسامو پوشيدم..وقتي ميخواستم از در بيرون برم مامان جلمو گرفت و گقت:

-دخترم زياد هم به موضوع ديشب فکر نکن من دوباره با پدرت حرف ميزنم...

-باشه مامان.

گونشو بوسيدمو از خونه بيرون اومدم...

اين قدر درگير مسئله ي ديشب بودم که به کل يادم رفته بود جزوه ي درس رياضيمو براي دوستم يعني ارغوان بيارم...

بدون اينکه بفهمم سريع از اتوبوس خارج شدم و به سمت دانشگاه رفتم...تا وارد دانشگاه شدم ارغوان جلومو گرفت و گقت:

-به به سلام به ترانه خانو خودم!چطوري؟!!

-الکي اداي دوستاي خوبو درنيار ارغوان يادم رفن جزوه رو بيارم

-ها؟؟!يادت رفت!؟!!!!!!!بميري ايشالا ترانه!حالا خوبه يه 100 باري گفتم يادت نره ها!الزايمر گرفتي ترانه؟!!!

-ببخشيد.ديشب يه چيزي شد که به کل يادم رفت!

-چي شد مگه ديشب؟!

-مثل هميشه پدرم گفت نه..!

-اهان!بابا ترانه تو هم بيخيال شو ديگه...اصلا موسيقي به چه دردت ميخوره!!

-تو به چه دردم ميخوري که با تو دوستم!!.

احساس کردم ناراحت شد و سريع گفتم:

-شوخي کردم دوست گلم!بدو بيا بريم که کلاس دير شد بدو..

××××××××××

در اينجا ميرسيم به درس جديد که شماها بايد با دقت گوش کنين...

-خانوم راد؟؟

-بله استاد؟

-شما تو کلاسيد؟

-بله استاد

-ولي انگار حواستون اصلا به درس نيست...خصوصا که اين درس بسيار مشکليه

-معذرت ميخوام استاد گوش ميدم!

-بسيار خب داشتم ميگفتم که.........

-پيس پيس ترانه؟؟!!!!

-هان؟!!!!!الان دوباره استاد گير ميده هااااا ارغوان

-به درک!خوبي؟؟

-اره بابا!ديوونه اي؟!

-اره ديوونه ي کاراي عجيب غريبتم!

ساعت 7 شد و من از دانشگاه بيرون اومدم و ارغوانو بوسيدم...

تقريبا يه 20 متري از دانشگاه دور شده بودم تو استگاه اتوبوس منتظر اتوبوس شده بودم....

همين طور که بيرونو نگاه ميکردم چشمم به يه پيراشکي فروشي افتاد که 10 متر باهام فاصله داشت با اين که ميدونستم دست پخت مامان بزرگ رو نميشه نخورد ولي به دليل اين که خيلي گرسنه بودم تصميم گرفتم برمو يه پيراشکي بخورم......

-سلام خانوم چي ميل دارين؟!

-سلام لطفا يه پيراشکي شکلاتي

-بله چشم..1 دقيقه ديگه امادس.

چيزي از سفارشم نگذشته بود که يه صدايي به گوشم خورد...چنين چيزي بود که بي اختيار توش غرق شدم...خداي من يعني چي بود!!!!پيراشکيو فراموش کردم و دنباله صدا رفتم تا به يه اموزشگاه موسيقي به اسم اموزشگاه موسيقي طنين رسيدم...ساختمون اموزشگاه بسيار زيبا بود و با سنگ هاي گرون قيمت سفيد پوشيده شده بود و برق ميزد!به نظر اموزشگاه خيلي معروفي ميومد!با احتياط به داخل رفتم و دنبال صدا ميگشتم..که با صدايي از جا پريدم

-خانوم؟ميتونم کمکتون کنم؟

-جان؟نه!يعني بله!ببخشيد من متوجه شما نشدم

-خواهش ميکنم من منشي اموزشگاهم چه کمکي از من ساختس!؟

-ببخشيد خانوم ميتونم نوارنده ي اين قطعه موسيقي که الان داره نواخته ميشه رو بدونم؟!

-اوه بله!شما هم جذب اين قطعه شديد؟!!!راستش چند نفر مثله شما ابراز علاقه کردن از نواختن اين قطعه!

-واقعا؟!!!!!اين قطعه فوق العادس!نوازنده اش کيه؟!

-اوه ببخشيد يادم رفت بگم!ايشون اقاي فردين افشار يکي از بهترين پيانست هاي کشورمون هستند!

-بايد که به ايشون افتخار کرد!

-بله!حالا ميخواييين ثبت نام کنين؟!

-کاش ميشد ولي حيف که...!.

به سرعت خداحافظي کردم و اومدم بيرون..خيلي دلم ميخواست اين فردين افشار رو ببنم!

تو همين افکار سير ميکردم که قيافه ي عصبانيه پيراشکي فروشيه منو به خودم اورد

-خانوم شما معلوم هست کجا غيبتون زد؟؟؟؟!!!!!!!!2ساعته دنبالتون ميگردم!

-واقعا معذرت ميخوام اقا!يه کاري پيش اومد که اصلا يادم رفت.

پيراشکيو گرفتم و به سرعت سوار اتوبوسي که تازه به ايستگاه رسيده بود شدم...

از ساعت غافل شده بودم ساعت 8 شده بود!مامانم به گوشيم زنگ زد و با صداي عصباني گفت:

-ترانه تو معلوم هست کجايي؟!چرا اين قدر دير کردي؟!!!!!حالا خوبه گفتم زور بياياااا

-ببخشيد مامان اتوبوس دير اومد الانم نزديکه خونم 10 دقيقه ديگه ميرسم خونه.

-باشه اخر سر از دست تو من دق ميکنم.خدافظ

-خدا نکنه مامان جونم!خدافظ

××××××××××××

-سلام بابا

-سلامو کوفت مردم از نگراني!.

مامانم يواشکي به بابام اشاره کرد که درست حرف بزنه باهام

-خب حالا که همه چي خوبه!علي ما بي خودي نگران بوديم دخترم بزرگه ماشالله!ترانه سريع لباساتو عوض کن که دير شذ

-چشم مامان

×××××××××××××

-علي زنگو بزن ديگه!

-خانوم عقل دارم که زنگ بزنم اما باز نميکنن فکر کنم زنگشون خرابه...!.

من يه سکه از کيفم اوردم بيرون و زدم به در و گفتم:

-اهاي صابخونه!!!!!!؟مهمون نميخواين!؟

-مهمون ميخوايم ولي مزاحم نميخواييم!!!!

در باز شد و چهره ي شيطونه امير علي ظاهر شد!

-سلام پسر خاله!حالا ما شديم مزاحم؟!!!

-من؟!!من گفتم مزاحم؟!!!!!به من نگاه کن به من مياد؟!!.

امير علي لباشو غنچه کرد چون ميدونست وقتي لباشو غنچه ميکنه دل شيطونم به رحم مياره..!

-خوبه خوبه!!!!!!بسه!بيا بريم تو که که واسه مامان بزرگ دلم يه ذره شده!

مامانم گرم سلام و احوال پرسي بود و بابام هم مثل هميشه با مرد هاي فاميل گرم صحبت هاي سياسي بود....!

-الهي قربون دخنر خوشگلم برم خوبي ترانه جان؟

-منم فداي مامان بزرگ گلم برم....خوبم!!

-خدارو شکر

-بابا ترانه يه خاله هم اينجا نشسته هاااا!

-ببخشيد خاله باهات سلام و عليک کردم حواستون نبود...مگه پسرت حواس ميزاره واسه ما!

-کلاغه خبر داد يکي داره پشت سرت حرف ميزنه!!.

يک دفعه امير علي از پشت ديوار اشپزخونه که ما نشسته بوديم اومد بيرون!!.

-کلاغه خبر داد يا گوش هاي فضولت؟؟؟!!!!!!!!

-نگاه کن خاله!اين دخترت حالا خوبه 2 سال از ما بزرگتره!اين جوري جواب ميده!

-من کار به کار به شما دوتا ندارم!.

با اين حرف مامانم همه به خنده افتادن! امير علي با تعجب گفت:

-خاله يه دنيا ممنونم که طرفداريمو کردين!

-خواهش ميکنم خواهر زاده ي گلم! 2 هزار تومن ميشه!.

دوباره همه خنديدن و من با خنده گفتم:

-مامان شيطون شديااااااا!.

بالاخرا اون شبم با اون همه خنده و شوخي گذشت!

××××××××××××

-ترانه؟

-جان مامان؟

-برو باباتو بيدار کن امروز ميخواد بره استخر بهم گفت از اون ور تو رو هم ميرسونه!

-اين جوري که بابا خروپوف ميکنه فکر نکنم!

-بابا؟!!!!!بابا جون؟؟؟؟!!!1

-...................

-بابا؟نميخواي بيدار شي؟!!!!!!.

با صداي خواب الود جواب داد:

-بيدار شدم عزيزم الان حاضر ميشم با هم بريم.

بابام تصميم گرفت بعد استخر صبحانه بخوره..!با هم سوار ماشين شديم و منو جلو دانشگاه پياده کرد

-خداحافظ دختر برگشتني خودت مياي يا بيا دنبالت؟!!!

-نه خودم ميام بابا.خداحافظ

به سمت دانشگاه رفتم و ارغوانو جلو در دانشگاه ديدم..

-سلام خوبي؟

-مرسي تو خوبي؟ايشالله امروز جزوه رو که اوردي؟!

-بله!!!!!!صد در صد

-چه عجب!بدو بيا بريم که الان کلاس شروع ميشه.تو کلاس جزوه رو ازت ميگيرم!

-باشه

××××××××××××××

تو کلاس کله حواسم به اون اموزشگاه و نوازنده ي اون قطعه ي قشنگ پيانو بود!

بالاخره کلاس اخر هم تموم شد.!

-راستي ترانه تو کلاس اصلا حواست به درس نبود...چيزي شده دوباره؟!

-نه خيالت راحت

-باشه پس خداحافظ دوستم!

-باي دوستم!.

تصميم گرفتم دوباره برم دمه اموزشگاه تا ببنم دوباره اون قطعه نواخته ميشه يا نه!

درست دوباره داشت نواخته ميشد.....بغل در اموزشگاه وايسادمو چشمهامو بستم و فقط گوش دادم!چه اهنگي بود!چه زيبا نواخته ميشد!نميدونم چه قدر زمان رفت اما با قطع شدن اهنگ به خوذم اومدم! به اختيار اشک تو چشم هام جمع شد که چرا نميتونم به چيزي که علاقه دارم برسم!به مشکلاتم فکر ميکردم که صداي مردونه اما زيبا منو از مشکلاتم اورد بيرون.

-ببخشيد خانوم؟!چيزي شده؟

سرمو بالا اوردم و در مقابلم يک مر تقريبا 27.28 ساله رو جلو خودم ديدم که قدش تقريبا 183 ميشد و هيکل جذابي داشت...!يک شلوار کتون مشمي پاش بود با يه پيراهن طوسي ي جذب و البته يک گردنبند مشکي انداخته بود!در کل واقعا جذاب بود!چشم هاش هم قهوا اي روشن!

-خانوم؟!با شما بودم؟

-ببخشيد نه مشکلي نيست

-شما هنرجو اموزشگاه هستيد؟!

-نه چطور؟

-اخه من يکي از استاد هاي اينجا هستم و چهرتون به نظرم اشنا اومد!

-نميدونم!ولي من شما رو تاحالا نديدم!

-شايد من اشتباه ميکنم!اگه مشکلي نيست من ميرم..

-نه نه مشکلي نيست ممنونم

-خدانگهدر

-خداحافظ.

سپس سوار ماشين sportage مشکي رنگي شد!.

منم راه خونه رو در پيش گرفتم تو راه تو اتوبوس پيش خودم فکر ميکردم که چطوري ميتونم کلاس پيانو برم اونم پيش اون نوازنده ي پيانو!

تصميم گرفتم در اين مورد با مامانم حرف بزنم

×××××××××××××××××××××

-سلام خسته نباشي!!خوب بود دانشگاه؟

-اره بد نبود..مامان من ميرم يه ذره بخوابم بعدش باهاتون يه کاري دارم!

با صداي زنگ گوشيم از خواب پريدم...اسم ارغوان روي صفحه گوشيم اومد.با صداي خواب الوده اي جواب دادم:

-ها؟؟؟؟چي ميگي؟؟!!!!

-هووووووو!!!اين چه طرزه حرف زدن با يه دختر متشخصه؟!!!

-ضرت!!!!تو متشخصي؟؟؟!!!!!!

-حيف که حوصله ندارم!خوبي؟صدات چرا اينجوريه؟!!!

-خواب بودم

-پاشو تنبل خانوم!حوصلم سر رفته!بيا بريم بيرون!

-چي؟!!!!!بيرون؟!!!!برو بابا!من خستم!

-يکي ندونه فکر ميکنه يه 6 قلو زاييدي که اين قدر ميخوابي!

-اصلا نميام!چيه؟!!!!چي کار داري!!!؟

-نه مثل اين که اعصاب نداري!برو!برو بخواب فقط از طرف من به 6 قلو ها سلام برسون!.....

خندم گرفت و با خنده جواب دادم:

-باشه حتما!.

بعد تلفن ارغوان ديگه خوابم نبرد از تخت اومدم بيرون و يه دوش اب گرم گرفتم و از پله ها اومدم پايين چون اتاقم در بالا قرار داشت.

-سلام به بهترين مامان دنيا

-سلام...عافيت باشه

-مرسي

-ترانه از موقع که گفتي ميخواي راجع به موضوعي حرف بزني دلشوره دارم چيزي شده؟!

-نه مامان

-پس بدو بيا بگو چي شده!.

از پذيرايي به سمت اشپز خونه رفتم.

-راستش مامان اون روزي که دير اومدم!!!!تو يه اموزشگاه موسيقي بودم و.........

همه چيو براش تعريف کردم.!

-حالا مامان نظرت چيه؟؟؟!!!!!من خيلي دوست دارم يه ساز ياد بگيرم مخصوصا پيانو که الان يه جور ديگه دوسش دارم!

-چي بگم ترانه جان!من که حرفي ندارم ولي بابات!!!!!!!

-خب به بابا نميگيم!ميدونم کار بديه ولي بعدا ببينه که من يه سازو به خوبي ميزنم مارو ميبخشه!

-نه!دروغ بده!

-بابا!!!!!!!خب منم دلم ميخواد ديگه!

-ميدونم عزيز دلم ولي..!

خواست جمله شو تمام کنه که زنگ در به صدا درومد.

-من ميرم باز ميکنم فکر کنم بابائه!!

×××××××××××××××××××

بعد شام تقريبا ساعت 11 بود که من خوابيدم!اون شب به شدت ناراحت بودم به همين دليل ترجيح دادم زود بخوابم!.

-ببينم خانوم!اين دخترمون چشه؟!!!1

-از من ميپرسي!!!؟از دست کاراي تو!اخه بابا چرا نميزار به چيزي که علاقه داره برسه؟!!!!!!!

-از قديم گفتن موسيقي بده!کفر مياره!

-مورد شوره اونايي رو ببرن که اينارو گفتن!زمون عوض شده عقايد تو هم بايد تغيير کنه!

-من سر حرفم هستم!

××××××××××××××××××

بالاخره صبح شد و بعد سلام کردن مامانم صدام کرد:

-ترانه؟

-جانم؟

-من رو تصميمت فکر کردم همين امروز برو اسمتو بنويس!فعلا به بابات چيزي نميگم تا کم کم راضيش کنم!

-اخ جووووون!عاشقتم مامان!باشه!راضي کردنه بابا با شماست!.......اوخ اوخ!ديرم شد!مامان من رفتم!

-وايسا دختر!بزار پول بدم بهت!.......

××××××××××××××××××××

-سلام تو معلوم هست کجايي؟؟؟؟!!!!!!چرا دير کردي؟!

-سلام ارغوان جون خودم!خوبي عزيزم؟!!!!!!

ارغوان با چشمهاي گرد شده بهم زل زدو گفت:

-خودتي؟!!1نه به ديروز که اونجوري حرف ميزدي نه به امروزت که....!

-ديروز ديروز بود!امروز امروزه!.ااااااي ارغوان امروز ميخوام برم اموزشگاه موسيقي اسم بنويسم!

-واقعا؟؟؟؟!تبريک ميگم!!!!!بابات چه جوري راضي شد؟!

-جريان داره!حالا بعدا ميگم!.

موقع ناهار همه چيو واسه ارغوان تعريف کردم!.

-عجب!!!!حالا اگه بابات عصباني شدو..اون وقت چي؟!

-اونا ديگه با مامانمه!مامانم زنشه هاااا!!!!!!

-اهان!خيلي خوبه!منم باهات ميام اموزشگاه!

-باشه!.

اون روز ساعت 4 تعطيل ميشدم....!بالاخره تعطيل شدمو با ارغوان به سمت اموزشگاه رفتيم.

×××××××××××××××××××

-سلام خانوم

-سلام خيلي خوش اومدين!شما چهرتون اشناست!!

-بله من همونم که اومدم اسم نوازنده ي اون قطعه ي زيبا رو پرسيدمو.

-اهان!يادم اومد!حالا چه کمکي از من ساختس؟!

-ميخواستم کلاس پيانو ثبت نام کنم با همون استاد اون قطعه!

-بله حتما!اين فرمو پر کنيد!.

بعد پر کردنه فرم خانوم منشي گفت که استادم مياد تا ببنمش!ولي ارغوان ديرش شده بود من با ارغوان داشتم خداحافظي ميکردم که يک دفعه يه صداي اشنا به ما سلام کرد

-سلام....!من فردين افشار هستم!کدو از شما خانوما قراره شاگردم باشين؟!!!!!

-وااي!شماييد؟!!!!!!

-بله!چه خوب يادتونو اون روزو!

ارغوان يواشکي در گوشم گفت:

-بابا عجب استادي!تا باشه ازين استادا!!!!!!ترانه کجا تو اونو ديدي شيطون!1؟

-خفه ميشي يا خفت کنم؟!!!!!!

-خب شما چند سالتونه خانوم.......؟!!فاميليتون چيه؟

-راد.ترانه ي راد

-چه اسم قشنگي!بله خانوم راد چند سالتونه؟

-22.دانشجو هستم.تو همين دانشگاه نزديکه اينجا درس ميخونم

-اهان!فهميدم!خوشحالم که شاگردم هستين!

اون روز فردين افشار تيپ فوق العاده زيبايي زده بود!عطرش داشت همه رو مست ميکرد! نميدونم اما ته دلم خوشم اومد که اون استادمه و با اين سن کمش يکي از بهترين پيانيست هاي کشوره!بعد گفتگو که جهت اشنايي استاد با شاگردش بود من راه خونه رو در پيش گرفتم و از ارغوان جدا شدم......

-سلام مامان!وااااااي نميدوني!يه عالمه خبر دارم!

-سلام خوش خبر باشي!لباساتو عوض کن بيا تعريف کن ببينم چي شد!

-چشم الان ميام.

به سرعت لباسامو عوض کردمو يه ابي به صورتم زدمو پيش مامانم تو پذيرايي که مشغول خوردن چاي بود رفتم.

-خب بگو چي شد!!!!!

-واي مامان نميدوني!ثبت نام کردم ارغوانم باهام اومد استادمم اومد کمي جهت اشنايي باهام حرف زد بعدشم منشي به فرم داد تا پرش کنم و.......

-خب!پس همه چي به خوبي پيش رفته!حالا چه روزايي کلاس داري؟!!!!اصلا واسه تمرين ميخواي چي کار کني ترانه؟!

-والا فکر کنم يادشون رفت بگن چه روزايي کلاس دارم!شايدم من يادم رفته!حالا الان زنگ ميزنم!در مورد تمرين هم با استادم در رابطه با مشکلم حرف ميزنم!فقط مامان از امروز شما هم بايد دست به کار بشين!کم کم با بابا حرف بزنيد.

-باشه از امروز نمه نمه امادش ميکنم!نميدونم کار درستي کرديم يا نه!.

فکر ميکنم 10 دقيقه سکوت بين ما حاکم شد تا اين که مامانم سکوتو شکست گفت:

-من ميرم چاي برات بريزم!الان ميچسبه!.

-اخ گفتي مامان!!!!!فقط چاي......

با صداي زنگ گوشيم جملم نيمه کار شد!به سمت اتاقم رفت و گوشيمو برداشتم.

-سلام ببخشيد خانوم راد؟

-بله خودم هستم..!شما؟

-من از طرف اموزشگاه طنين تماس ميگيرم متاسفانه روز ثبت نام من فراموش کردم بگم چه روزاييي کلاس دارين....شما روزاي شنبه و 4 شنبه کلاس دارين ساعت 6 مشکلي که ندارين؟

-نه ممنونم.از همين شنبه شروع ميشه؟

-بله.

-ممنون خبر دادين.خدانگهدار

-خداحافظ.

بعد اين تماس به پايين رفتمو روز و ساعت کلاسمو به مامانم گفتم وقتي شب شد و بابام به خونه اومد حالش زياد خوب نبود و حال بدي که داشت گفت:

-واي نميدوني امروز چه روز بدي بود!!!!2 تا مريض اورده بودن بيمارستان حال خيلي بدي داشتن!بعدشم فوت شدن..!نميدونم چرا اين قدر حالم بد شد!

-حالا علي تو که پرستاري اينجوري شدي چه برسه به دکترا که هروز کارشون با خون و....!

-ترانه؟تو نميخواي چيزي بگي/؟؟؟

-چي بگم بابا/؟؟!!راستي بابا من فکر کنم يه چکاپ بدم ضرر نداشته باشه!اين روزا خيلي سر درد دارم!

-باشه!هروزي خواستي بيا من درخدمتم!.

لبخندي نثارش کردم!.فرداي اون روز يعني جمعه قرار شد بريم خونه ي خالم!.

-ترانه اماده شدي؟

-بله!

-پس بدو که بابا پايين تو ماشين منتظره!.

سوار ماشين شديمو به راه افتاديم به سمت خونه ي خالم دمه درشون که رسيديم اميرعلي جلو در منتظر بود!حالش زياد خوب نبود!

-سلام اميرعاي جون خوبي خاله؟!

-سلام خاله خوبم

-چرا بيرون وايسادي؟

-منتظر شما بودم!

-مامان ببين چه مشکلي براش پيش اومده که خواهر زاده ي عزيزت منتظر ما اونم بيرون وايساده!.

همه وارد خونه شديمو من در گوش امير علي گفتم:

-همه چي رو به راه؟!

-تقريبا ولي اين دل منه که طوفانيه!

-هاااا؟؟؟؟؟؟!!!بابا استاد ادبيات!!!!!!

-جديم ترانه!

-باشه حالا بزار يه احوال پرسي بکنيم بعد دردتو بگو ببنم چرا دلت طوفانيه!!!.

بعد احوال پرسي و روبوسي اميرعلي منو به اتاق خودش برد و شروع کرد به صحبت کردن!

-ببين ترانه من الان 20 سالمه و بزرگ شدم شايدم رفتارام مثله سنم نباشه ولي بزرگم ديگه!يه مشکلي پيش اومده فقط ميتونم به تو بگم!

-نصفه جونم کردي!بگو ديگه!

-راستش ديروز با دوستم دعوام شد!!سر يه چيز بي خودي!من هولش دادم!سرش خورد به ديوار...

بعد امير علي با صداي بغض الود ادامه داد..:

-ترانه من فرار کردم ولي فهميدم که بردنش بيمارستان!!نميدونم حالش چه جوريه!اگه چيزيش بشه من چه خاکي تو سرم بکنم؟!!!!!!!

-واااااااي امير علي!تو چي کار کردي!!!!!!!؟

-به خدا نفهميدم!غلط کردم!حالا تو بگو چي کار کنم

-به نظر من الان بهتره از حالش جويا بشي!کار اشتباهي کردي ولش کردي ديوونه!فردا که من نميتونم باهات جايي بيام چون کلاس دارم! ولي خودت فردا برو بيمارستان..ببنم کسي که خبر نداره؟!

-نه بابا!کسي نميدونه!به يکي از دوستام گفتم دقيقه به دقيقه از حالش بهم اطلاع بده..!.

بعد تمام شدن جمله امير علي گوشيش زنگ خورد و امير علي جواب داد:

-چي شد حميد؟حالش چه طوره؟

-.............................

-چي؟؟!!!!!!1واقعا؟؟؟؟؟!!خاک بر سرم!!!حالا چي کار کنم حميد!!!!؟.

من بهش اشاره کردم که چي شده ولي سرشو گذاشت رو سرشو گفت که بدبخت شدم!

بعد تموم شدن تلفن امير علي اشک توي چشمهاش جمع شد رفتم نزديکشو گونشو بوسيدم و دلداريش دادم و گفتم:

-بسه ديگه پسر خاله ي خوشگلم!يه چيزيه که اتفاق افتاده!ولي به نظرم بهتره به خاله اينا بگيم بالاخره اونا بهتر ميدونن!

-ترانه اگه بگم که بيچارم ميکنن!ميترسم!ميشه تو بگي البته اروم اروم؟!!

-باشه ترسو خان!خودم ميگم.

به سمت اتاق رفتم تا برم پذيرايي چون همه تو پذيرايي جمع شده بودن با ديدن من خالم گفت:

-چه عجب!معلوم هست شما دو تا وروجک کجايين؟!!!!!!

-راستش اومدم که اينو بگم!ميشه همه يه لحظه بهم گوش کنين؟!!

-چي شده دخترم؟؟!!مشکلي پيش اومده بابا؟!

-تقريبا! راستش امير علي ديروز با دوستش دعواش شده سر يه چيز بي خودي و متاسفانه..........

ماجرارو براشون گفتم ولي خيلي اروم!خاله حالش زياد خوب نبود و همين طور شوهر خالم!بعد امير علي با سر به زيري وارد پذيرايي شد...خالم و شوهر خالم دو تايي باهم شروع به دعوا و...کردن

-اخه بچه!اين چه کاريه که کردي؟!!!!!!حالا چرا فرار کردي هان؟!!!!!!!!تو ادم نميشي نه!؟حالا چه خاکي تو سرمون بکنيم!!؟اگه زندانيت کنن چي؟!هر چي بگم کم گفتم!!.

سپس خالم با صداي اروم به شوهر خالم گفت:

-بسه مرد!کم داد بزن!همين الانه همسايه ها بيان!بذار ببينيم خود امير علي چي ميگه!.

امير علي با صدايي که از ته چاه در ميومد گفت:

-به خدا نفهميدم چي شد!!!!!!غلط کردم!کمکم کنين نيفتم زندون!

-زبونتو گاز بگير بچه!.

مامان و بابام که تا اون موقع ساکت بودن بابام گفت:

-حالا بيان همه بريم بيمارستان ببنيم چشه!!.همه موافقت کردن و بعد فهميدن نام بيمارستان همه به سمت بيمارستان رفتيم!خانواده شون تو سر خودشون ميزدن در گوش اميرعلي گفتم:

-تو اتاق که فهميدي حالش چه جوريه پس چرا بهشون نگفتي؟!!

-ترسيدم!

-از دست تو!.

دکتر يه سمتتون اومد و گفت:

-پسر شما با بيمارمون دعوا کرده؟!!

-بله متاسفانه!

-فعلا بي هوشه!هروقت بهوش بياد اگه خانوادشون رضايت بدن پسر شما ازاده!

-واقعا؟!ايشالله که بهوش مياد!

-به نظرم از اينجا برين بهتره خانوادشون زياد خوب نيستن!

-بله چشم فقط اگه چيزي شد به ما هم خبر بدين.

-حتما.

سپس ما از بيمارستان از خاله اينا خداحافظي کرديمو به سمت خونه رفتيم!ساعت 12 شب شده بود من به دليل داشتن دانشگاه و کلاس موسيقيم زود به خواب رفتم و با صداي مامانم از خواب بيدار شدم:

-ترانه پاشو!الان ديرت ميشه ها!

-باشه مامان کشتي منو!.

به سرعت کارامو انجام دادمو صبحانمو تند تند خوردم..!

-راستي ترانه به بابات بگم امروز ساعت 6 کجايي؟!!حرف يه روز دو روز نيست که بگم بيرون ميري!

-بگو فيزيکم ضعيفه..کلاس فيزيک ميرم!

-باشه با اينکه دوست ندارم دروغ بگم ولي مجبوريم!

-اره متاسفانه.خيلي خب خداحافظ مامان!

-مراقب خودت باش!خداحافظ.

××××××××××××××××××××

- اخي !بالاخره اومدي ترانه!!

-بله که اومدم!

-ديگه داشتم ديوونه ميشدم از بس در ورودي دانشگاه رو ديدم! راستي کي کلاس داري؟

-امروز ساعت 6!

به به!کلاس خوش بگذره با اون استاد خوشگلت!!

-کلا من هر جايي که جنابالي اونجا نباشين بهم خوش ميگذره!.

سپس خنده اي زد و گفت:

-منم!ولي جز دانشگاه!هه!

-کم حرف بزن! بيا کلاس شروع شد!.

اون روز کلاسم زود تموم شدو بعد رفتن به خونه و خوردن ناهار و کمي استراحت ساعت 5:30 به سمت اموزشگاه راه افتادم تو اتوبوس که بودم يه زنگ به امير علي زدم تا از موضوع با خبر بشم:

-سلام هنوز به هوش نيومده؟!!!!!!

-سلام نه هنوز!

-باشه!اگه اتفاقي افتاد حتما خبرم کن!خداحافظ

-باشه حتما!باي

-باي نه!فارسي را پاس بدار پسر خاله!

-باز تو ترانه که يه ذره مارو ميخندوني!.

وارد اموزشگاه که شدم منشي از جاش بلند شد سلام گرمي کرد سپس منو به داخل اتاقي که قرار بود اموزش ببينم برد!کمي بعد فردين افشار وارد اتاق شد..!

-سلام ترانه خوبي؟.

من کمي تعجب کردم که اين قدر صميمي باهام حرف زد و اون هم متوجه اين قضيه شد...لبخندي زدو ادامه داد:

-چيه؟؟!!!!من با همه هنر جو هام راحتم! اگه اونا هم راحت باشن تو که مشکلي نداري/؟!

-نه!اصلا!.

کمي به چشمهام زل زدو ادامه داد..

-هدفت از ياد گرفتن موسيقي چيه؟!!

-موسيقي ارومم ميکنه!!وقتي خوشحالم!وقتي غمگينم!وقتي افسردم!کلا ديوونشم!فکر کنم کلا منو از موسيقي ساختن!

-بله معلومه از اسمت!.

-از امروز اموزش شروع ميشه!من ادم خشکي نيستم! ولي ميخوام هر چي ميگم خوب بهشون عمل کني باشه/؟

-صد در صد.

سپس شروع به ياد دادن نت و.....پرداخت

بعد از پايان جلسه ي اول که برام خيلي هيجان انگيز بود از استادم(فردين) پرسيدم:

-راستي استاد من يه مشکلي دارم که بايد بهتون بگم متاسفانه بابام با موسيقي مخالفه و منم که الان اينجام با هزار کلک که مامانم ميدونه اومدم براي تمرينم ميدونم که پيانو نياز دارم اما نميتونم تو خونه تمرين کنم..!ميشه راهنماييم کنين؟.

لبخند جذابي زد و گفت:

-اولا به من نگو استاد!راحت باش بگو فردين! دوما تو کار اشتباهي کردي که به بابات دروغ گفتي در ضمن فعلا که به تمرين روزي 45 دقيقه نياز داري!الان که فکر ميکنم ميبينم اگه ميتوني هروز بيا اموزشگاه دفتر کار اصلي من ساعت هاي 5 خاليه اونجا يه پيانو هم هست که ميتوني تمرين کني ولي هميشه نميتوني اينجوري ادامه بدي!!چون سخته!حالا ميتوني هروز بياي؟.

کمي مکث کردمو گفتم:

-بله ميتونم چون من هفته اي 3 روز کلاس دارم دانشگاه و دو روز هم که اينجا اون 3 روز رو ميتونم از دانشگاه بيام روزاي بعدشم يه کاري ميکنم!

-خب اين عاليه خانومي!راستي از چه سبک موسيقي خوشت مياد؟

-کلاسيک!خيلي دوست دارم کلاسيک رو! مخصوصا اهنگ هاي leonard cohern

-به به!چه روحيه اي داري ترانه! هيچ کدوم از هنر جو هاي من همچين روحيه اي ندارن!

-ممنون!.

سپس کمي نزديکتر صورتم شد!بوي عطرش تمام مشاممو پر کرده بود! سرمو به زير انداختم و با اين حرکتم لبخند مليحانه زدو گقت:

-حق داري بترسي! اگه دختر خوبي نبودي عقب نميرفتي و صورتتو پايين نمينداختي!فهميدم که نه!ذاتتم مثله روحيت پاکه!مثله تو کمه! بيا اينم مشق شبت!يادت باشه!اگه اين نت هارو تمرين نکني 10 صفحه ديگه بهت ميدم!حالا برو تا ديرت نشده.

لبخندي محو زدمو با زبوني شيطنت اميز گفتم:

-ممنون..حتما مشقامو مينويسم...!.

به سرعت از اموزشگاه خارج شدم و سوار اتوبوس شدم توي راه با خودم فکر ميکردم که فردين چه ادم عجيبيه!مخصوصا اون حرکتش...!اصلا به قيافيه فشنش اين روحيه و اين سبک طرز فکر نميومد!چرا راحت ارتباط برقرار ميکنه..ابا واقعا به هنر جوهاش مثل يه هنر جو نگاه ميکنه يا نه!؟؟.اين سوالاتي بود که تو راه ذهنمو به خودش مشغول کرده بود...

به خونه که رسيدم ديدم بابام مشفول اب دادن به گلهاست.

-سلام بابا

-سلام دخترم کلاس فيزيک خوب بود؟!

-بله خيلي!خبري از امير علي نشد؟!!رفتني بهش زنگ زدم..!تو اين مدت اتفاقي نيوفتاده؟

-نه والا بيچاره اون پسره هنوز بيهوشه..!

-چه چيزايي که سره ادما نمياد!خيلي خب من ميرم بالا شما نمياين؟!

-نه بابا! امروز بيمارستان کاراش کم بود خيلي وقته اومدم خونه!گفتم بيام حياطو يه اب بدم سرم گرم شه!.

داخل خونه شدم....خونمون تقريبا 160 متري ميشد!خونه ويلايي بود و دوبلکس و اشپز خونمون هم که نصف وقت مامانم اونجا صرف ميشد اپن بود و دور از پذيرايي قرار داشت...

-سلام مامان چي کار ميکني؟!!!!

-سلام عزيزم!هيچي چي کار ميکنم؟؟؟!!دارم دست به گل باباتو جمع ميکنم!داشت از پارچ تو ليوان اب ميريخت که پارچ از دستش افتاد!حالا اينا هيچي امروز خوب بود؟!

-واي مامان عالي بود!!!!استادم تقريبا 27.28 سالس و يکي از بهترين پيانيست هاي کشوره! عالي درس ميده!در مورد مشکلمم بهش گفتم و يه راه حل داد گفت که...........

پيشنهاد فردين رو به مامانم گفتم و بعد از لباس عوض کردن يه دوش گرفتم و شروع به خوندن درس هاي دانشگاهم کردم و بعدش تمرين نت هايي که فردين بهم داده بود رو شروع به نوشتن کردم وقتي به اخر صفحه دفنر نتم کردم شعري نوشته شده بود که توجهم رو جلب کرد:

مي نويسم همه با تو بودن ها را تا تو از خواب مرا به تو بودن ببري تا تو تكيه امن خستگي ها باشي تا مرا باز به ديدار خود من ببري مي نويسم مي نويسم از تو تا تن كاغذ من جا دارد.................

بعد خوندن اون شعر اونم پايان تمرينم تو دلم گفتم:

چه روحيه اي!چه فکري! چه ادم احساسي و ذات خوبي داشت!.

اما همون لحظه که اينارو ميگفتم هم مطمئن نبودم!

واقعا که روحيش به سازي مثله پيانو ميخورد!

تو دلم گفتم:به اميد ديدار در 4 شنبه استاد من!

يک شنبه دانشگاه داشتم و يه امتحان خيلي مهم!! به همين دليل با ارغوان قرار گذاشتيم که 20 دقيقه زود تر بيايم دانشگاه تا مثلا درس بخونيم!!!!!!!.

وقتي رسيدم ارغوان رو نديدم براي اولين بار بود!چون اگه باهاش 30 دقيقه باهاشم قرار ميذاشتي 1 ساعت زود تر ميومد! همين طور محوطه ي دانشگاه رو ميگشتم که ارغوانو با يکي از هم کلاسيهاي دانشگاه ديدم! اسمش ارمان بود!پسر خيلي خوبي بود اما کم رو بود.....!هميشه وقتي استاد ازش چيزي ميپرسيد با من من جواب ميداد!نميدونستم با ارغوان چي کار داره!!!!!.

-خانوم خانوما؟؟؟؟؟؟دوستتو تحويل نميگيري؟

-اي واي!ترانه اومدي؟ببخشيد اصلا نديدمت تازه اومدي؟!

-نخير يه 5 دقيقه هست!خوب خلوت کردي!.

يه چشمک بهش زدم و بهش فهموندم که بياد! ارغوان به ارمان گفت:

-ببخشيد درمورد اون موضوع هم بهتون ميگم!.

ارمان با خجالت زياد و با صداي اروم گفت:

-پس من منتظر جوابتون هستم!.

-ببينم تو رو چه به حرف زدن با ارمان؟؟!!تو که هميشه ميگفتي اين پسره قيافه ميگيره و فلان و.....

-اره ميگفتم!ولي الان فهميدم بيچاره واقعا خجالتيه!

-حالا چي کارت داشت؟!!

-ازم خواست با مامانمينا حرف بزنم که....

-اوه!نگاش کن!واسه من اداي دختراي مثلا با حيا رو در نيار!!درست و حسابي بگو ديگه!

-بابا تو هم دير دو هزاريت ميوفته هااا!!ميخواد بياد خواستگاري!

-بابا مبارکه!عروس خانوم!!!!!!!!شيرينيش کو؟؟!!واااي بايد برم لباسم بگيرم!لباس ندارم ارغوان!.

ارغوان با مثله ديوونه ها بهم نگاه کرد و گفت:

-ترانه خلي؟؟؟؟؟؟؟!حالت خوبه؟!!ميخواد فقط بياد خواستگاري!!!.

خندم گرفت و همون حالت گفتم:

-ببينم عروس خانوم نظرت دربارش چيه؟؟!!.

ارغوان با حالت مسخره اميزي که معلوم بود ميخواد اداي دختراي با کلاس رو بگيره اما به شوخي سرشو بالا گرفتو گفت:

-ميدوني دوستم!من قصد ازدواج ندارم!ميخوام ادامه تحصيل بدم!!!

منم با همون خالتو گرفتمو گفتم:

-ميدوني دشمنم!من قصد ازدواج دارمو و نميخوام ادامه تحصيل بدم!ميخوام بچه بزرگ کنمو تحويل جامعه بدم!.

از ادا و اصول هايي که دراورديم با هم کلي خنديديم که اصلا نفهميديم چه جور وقت امتحان شد!.

××××××××××××××××××÷

-چه جور دادي ترانه؟!

-بد نبود!ولي خوب خوب ندادم!تو چي؟!

-من که گند زدم!.

بهش لبخند زدمو گفتم:

-اشکال نداره!عذر تو موجه به خاطر شوک ازدواج!هه!

-واااي باز شروع کردي!؟

-حالا خدايي نظرت چيه؟!

-والا پسره خوبيه ولي روحيش و اخلاقش بهم زياد نمي خوره! تو ميدوني من دختر شيطونيم اما ارمان دقيقا بر عکس منه!حالا امروز به مامانمينا ميگم!ببينم نظر اونا چيه!

-اره!حالا بيشتر باهم اشنا شين بهتر ميشه قضاوت کرد!!خب ديگه من ميرم خونه!خبري اگه شد بهم زنگ بزن عروس خانوم!

-کوفت و عروس خانوم!باي.

اون روز ساعت 2 امتحانم تموم شد!بابام اومد دنبالم از بيمارستان(محل کارش)

-سلام دختر!امتحان خوب بود؟!

-سلام اره بد نبود!چه خبر؟!!چه خبر از امير علي؟

-امروز زنگ زدم گفت همون طور بيهوشه طفلک!راستي اين کلاس فيزيکي که ميري کجاست؟!.

بعد اين سول کمي هل شدم اما گفتم:

-راستش همين نزديکياست!زياد دور نيست!

-گفتم بعضي وقتا اگه که تونستم بيام دنبالت اين قدر معطل اتوبوس نشي!

-نه مرسي!خودم ميام!.

××××××××××××××××××××

-بابا؟پس مامان کو؟

رفته ارايشگاه!تازه رفته!

-اهان !باشه! من ميرم به چرت ميخوابم! فردا دوباره امتحان دارم!

-باشه برو بابا!

××××××××××××××××××××

ساعت تقريبا 4 بود که با صداي بابام بيدار شدم!

-ترانه؟بلند نميشي؟دوستت اينجاست!پاشو زشته!

-واااي بابا!بزار بخوابم!

-دوستت اينجاست اخه!

-دوستم؟؟!! کدوم دوستم؟

-ارغوان

-واا!اينجا چي کار ميکنه؟!چرا بهم خبر نداده!

-چه ميدونم!پاشو!.

به سختي پا شدم و از پله ها اومدم پايين ارغوان تو پذيرايي نشسته بود.

-سلام!تو اينجا چي کار ميکني!؟

-ببخشيد ولي يه راهنمايي ازت ميخوام که بايد مي اومدم هي چي به گوشيت زنگ زدم جواب ندادي!حالا ميشه بريم تو اتاقت با هم حرف بزنيم؟

-البته!

-راستي اقاي راد ممنون بابت پذيرايي!

-خواهش ميکنم تو هم مثله دختر خودمي!.

با هم به اتاق رفتيم و از ارغوان پرسيدم:

-خب چي شده؟!

-راستش به خانوادم گفتم قراره فردا شب بياين خواستگاري و بعدش به ارمان زنگ زدمو قرار فردا شبو گذاشتم ميدوني ارمان چي گفت؟؟!!

-نه چي گفت؟!!

-پسره ي پرو!گفت ببخشيد ارغوان خانوم من پشيمون شدم! متاسفانه شيفته ي يه دختر دوست مامانم شدم که تازه امروز خونمون ديدمش!منم بهش گفتم به درک! و گوشي رو قظع کردم! حالا به مامانمينام چي بگم؟!!

-عجب ادميه ها؟؟!!نه به اون روي خجالتيش نه به اين حرکتش!هيچي راستشو بگو!مگه چيه؟؟!!

-نميدونم! الان نميگن بعد قرني هنوز نيومده خاستگارت رفت؟!!

-اين چه حرفيه؟!!خودتم ميدوني که چه قدر خاطر خواه داشتي!اون صورت بورت همه رو جذب ميکنه خوشگل خانوم! ولي پسراي اين دور و زمونه لياقت ندارن!

-چي بگم!ببخشيد مزاحم تو هم شدم! ميخواستم تلفني بگم واي جواب ندادي! ديوونم ديگه! اومدم اينجا!

-نه بابا اين حرفا چيه!!؟حتما خيري توش بوده!

-اره!خب ديگه عزيزم خداحافظ!

-خداحافظ!.

ارغوان رفتو من شروع به درس خوندن کردم!

اون دو روز دانشگاهم زود تموم شد چون به دليل امتحان هايي که داشتم خسته نميشدم! بالاخره 4 شنبه شد روز موسيقي من فرا رسيد!روزايي که کلاس موسيقي داشتم به حدي خوشحال بودمو شنگول که بابا ميگفت تو که واسه فيزيک اين قدر خوشحالي موندم چرا فيزيکت خوب نيست!!.غافل از اين که نميدونست من شوق و ذوقم بابت موسيقيه!.اون روز خيلي استرس داشتم نميدونم چرا!! به حدي که تاکسي گرفتم و فکر کنم 20 دقيقه زود تر از ساعت کلاس رسيدم!.منشي اموزشگاه با صميميت زياد سلام گرمي کرد و گفت:

-خانوم راد معلومه که هنر جو با دقتي هستين!و البته سر وقت!الان که اقاي افشار کلاس دارن 10 دقيقه ديگه تموم ميشه! و بعد اين که خودشون 10 دقيقه استراحت کردم نوبت شماست!.10 دقيقه به سرعت گذشت! و هنر جو قبله من دختر که به نظر ميرسيد 3 سالي از من کوچکتره از کلاس خارج شد!

-ممنون استاد روزه خيلي خوبي بود!

-خواهش ميکنم فقط تمريناتونو به موقع انجام بدين!.

از لحن سنگين حرف زدنشون تعجب کرده بودم!مگه نگفته بود که من با همه هنر جوهام راحتم؟!!!!مگه نگفته بود به اسم کوچيک صداشون ميکنم؟!!!اما چرا با اين دختر اين قدر سنگين و رسمي حرف ميزد؟؟؟؟!!!!!!!.

اين سوالايي بود که تو مغزم نميگنجيد!!پس ايا فقط با من اين جوري بود؟!!چه دليل داشت که اون اين قدر اونم تو جلسه اول باهام صميمي شده باشه؟!!!.

تازه فهميدم که بايد کمي سنگين تر باشم!

××××××××××××××××××××

-ترانه؟چرا جواب نميدي؟!!

-بله!اوه ببخشيد!حواسم يه جا ديگه بود!

-ميبينم که به موقع اومدي!!!

-بله!از شوق موسيقيه!

-خب خوبي؟!!

-متشکر شما خوبيد استاد؟!!.

سپس اخم کوچيکي زدو گفت:

-برو تو کلاس تا من بيام!.

وارد کلاس که شدم بوي عطرش کل اتاق رو گرفته بود!کلاس کوچيکي بود!اما طراحيش قشنگ بود!پر عکس انواع ساز ها به چشم ميخورد!جلسه ي اول از بس استرس داشتم به اتاق توجهي نکرده بودم!.

-به چي نگاه ميکني؟!!!

-اينجا واقعا طراحيه قشنگي داره!جلسه ي قبل توجهي نکرده بودم!

-لطف داري!راستي چرا اونجوري باز حرف زدي؟!!مگه نگفتم راحت حرف بزن؟!!

-ببخشيدا!!ولي من لحن حرف زدنتونو با هنر جو قبليتونو ديدم!شما کاملا رسمي حرف ميزدين!الان که ميبينم من فرقي با هنر جوهاي بقيه تون نميکنم!

-چرا فکر ميکني فرقي نداري؟!!واسه من فرق داري! بعدا بهت ثابت ميشه که فرق داري! حالا هم بهتره اموزشو شروع کنيم! به اندازه ي کافي اعصابمو خورد کردي!

-من؟؟!!مگه من چي گفتم؟؟!!واقعيت رو گفتم!.

تو چشمهام زل زدو با معصوميت خاصبي ادامه داد:

-تو از هيچي خبر نداري!!! کاش ميدونستي که من..........

-شما چي؟!!

-هيچي الان زوده!!.

ته دلم ترسيدم!يعني ممکن بود که فردين اونم استاد موسيقيم بهم غلاقه من شده باشه؟!!!ولي سعي کردم به اين موضوع فکر نکنم و پيش خودم گفتم شايدم دلش ميسوزه واسم که مجبورم يواشکي و با هزار کلک بيام کلاس!

-خب ببينم نت هايي رو که بهت ياد داده بودمو تمرين کردي؟!!

-بله!بفرماييد!.

دفتر نتمو دادم بهش و بعد از کلي نگاه کردن بهشون گفت:

-خيلي تميز و خوب نوشتي!!افرين!حالا امروز بايد يواش بواش روي خود پيانو باهات کارکنم!

-جدا؟!!به همين زودي؟!!!!!!!!1خيلي خوبه!!!!!.

اون روز يه خوبي گذشت و من ديگه بايد با خود ساز تمرين ميکردم واسه اين هروز بايد ساعت 5 ميرفتم کلاس خصوصي فردين که پيانو اونجا قرار داشت!

-کلاس امروز خيلي خوب بود!ممنونم خداحافظ

-ترانه؟

-بله؟

-شنبه مياي ديگه؟

-بله ميام!حتما!چطور؟

-هيچي!!گفتم نکنه نياي!خداحافظ.

کمي نگران شدم!!يعني ممکن بود احساسي بهم داشته باشه؟!!!اونم خارج از رابطه ي استاد و هنر جو؟!!!!!!!!کاملا گيج شده بودم! تو راه که تو اتوبوس بودم دفترمو باز کردم يک دفعه ديدم دوباره يک شعر پايين دفترم نوشته شده!حدس زدم وقتي نت ها رو اول خودش نوشته تو دفترم تا ازشون 2 خط بنويسم اينو نوشته!اين اشعار چه معني ميداد؟!!!!!

ايا واسه همه اين کارو ميکرد يا نه به قول خودش من متفاوت بودم؟!!!!!!!!!!

با خطي زيبا نوشته شده بود:

از بـس کـه غـم تـو قـصه در گـوشم کــرد

غـم هـاي زمانـه را فـرامـوشم کــرد

يـک سيـنه سخن بـه درگـاهت آوردم

چـشمان سخـنگـوي تـو خـاموشم کـرد

خونه که رسيدم به دليل مشغول بودن ذهنم زياد حوصله نداشتم وقتي از در ورودي خونمون وارد شدم يکي از پشت چشمهامو گرفت.

-کيه؟!!!!اه!هر کسي کست دسشو برداره من امروز اصلا حوصله ندارم!

-خودم يه کاري ميکنم حوصله ات بياد سر جاش خانوم خوشگله !

-وا!امير علي خدا نکشتت! اينجا چي کار ميکني؟!!چه خبر از اون دوستت؟!!!!.

دسشو از روي صورتم برداشتم و منتظر جوابش شدم!

-اومدم همينو بگم ديگه!دوستم بهوش اومد .بابامم با هزار خواهش و با غلط گفتناي من از خانوادش رضايت گرفت!!واااي نميدوني تو اين يه هفته چي کشيدم ترانه!!

-خب خدا رو شکر!

-چي؟!!ميگم نميدوني چي کشيدم تو ميگي خدا رو شکر؟!!!!!!!!!!.

دسمو زدم تو سرش و گفتم:

-ديوونه!دوستتو ميگم!

-اهان! حالا نميخواي مارو دعوت کني بريم خونه؟!!!

-نه ديگه!خبرتو که دادي/!!!به سلامت!.

بعد گفتن اين جمله در و روش بستم.

-هوووووي!درو باز کن!.

به شدت خندم گرفته بود! نميدونم چرا جو شوخي گرفته بود منو!

-دستتو نشون بده تا ببنم!

-ترانه؟!!بچه شدي؟!!در باز کن بابا!.

درو باز کردم و هردومو خنديدم!اون روز به خالم اينا هم زنگ زديم و بهونه ي به خير گذشتن دوست امير علي يه جشن کوچيکي گرفتيم! ولي من جسمم اون جا بود!ذهنم پيش حرفا و حرکات هاي اون روز فردين بود!.فرداش که 5 شنبه بود من بهونه ي بيرون رفتن با دوستام رفتم اموزشگاه تا تمرين کنم! وقتي وارد اموزشگاه شدم سکوت همه جا رو فرا گرفته بود اما منشي با صدايي منو ترسوند:

-خانم راد؟!!

-اي واي!شماييد؟؟؟؟ترسيدم!

-ببخشيد!اقاي افشار سفارش شما رو خيلي کردن! بياين تا اتاق خصوصيشون رو بهتون نشون بدم.جالبه که به شما اجازه دادن!چون هيچ کس جز ايشون حق نداره پا بذاره اونجا!.

سپس منو راهنمايي کرد به به اتاقي که با جاهاي ديگه فرق داشت درش سفيذ رنگ بود!وقتي وارد اتاق شدم هيجان زده شدم!

-wow!چه اتاق قشنگيه! مطمئنيد همينجاست/؟!.

منشي لبخندي زدو گفت:

-صد در صد! بعد 6 سال کار اينجا اين سوال مسخره اس!.ببخشيد من کار دارم بايد برم!پيانو هم اينجاست ميتونيد تمرين کنيد!

-مرسي بابت راهنماييتون!

خيلي خوب اتاقو بر انداز کردم کل يک طرف ديوار هکس سياه و سفيد فردين بود! خيلي زيبا تو عکس افتاده بود!اتاق با رنگ سفيد و ابي اسماني طراحي شده بود! و يک پيانو سفيد يک طرف اتاق رو اشغال کرده بود.اتاق فوق العاده زيبايي بود! يک طرف اتاق هم کتابخونه اي قرار داشت که انواع سي دي هاي پيانو و ......توش به چشم ميخورد!از نگاه کردن به اتاق دست کشيدم به لافاصله شروع به تمرين کردم!چون من واسه تمرين اونجا بودم!.45 دقيقه اي تمرين کردم و از اتاق خارج شدم!با منشي خداحافظي کردم و همين که از اموزشگاه اومدم بيرون با چهره ي فردين رو به رو شدم!

-سلام ترانه خوبي؟!!تموم شد تمرينت؟!!

-سلام بله تموم شد!ممنون که اتاقتونو در اختيارم گذاشتيد!

-خواهش ميکنم!

-کلاس دارين؟!

-اره با يکي از هنر جو هام امروز کلاس دارم! با اين که خيلي خستم ولي بايد مي اومدم!

-خيلي خسته کنندس اموزش؟!!

-نه هميشه ولي اموزش به اونايي که دير ياد ميگيرن سخته ولي اموزش به بعضي ها که ادام حاضره کله روزو اموزش بده بهش لذت بخشه!

-مثلا کيا؟!!

-مثل ترانه خانوم ما!. با شنيدن اسمم از زبون اون نميدونم چرا دلم دوباره آشوب شد به همين دليل سريع خداحافظي کردم وقتي داشتم ميرفتم فردين صدام کردو گفت:

-ترانه؟

-بله؟

-بهترين هنر جويي هستي که ديدم! بفهم نميخوام از دستت بدم!

-بله ميدونم! واسه خودتون هم خوبه که همه جا بگين من باعث پيشرفت خانوم راد شدمو و من فلان کردم!

-اتفاقا بر عکس!تو باعث شدي که من بفهمم همچين کسي هم نيستم! من بايد ازت ممنون باشم!.يه نگاه عميقي بهش انداختم تا شايد از چشمهاي قهوه اي روشنش چيزي بفهمم اما نه!چشمهاش عميق تر از چيزي بود که تصورشو ميکردم!

با همون حالت عصبانيم و بدون خداحافظي با فردين خداحافظي کردم و حتي حالت چهرشو نديدم! تو همون حالت بودم که گوشيم زنگ خورد:

-بله؟

-به به!سلام دختر خاله!

-سلام

-اوه اوه!از طرز حرف زدنت معلومه اعصاب ندارياااا!

-نه ندارم!کارم داشتي؟!

-نه ديگه بيخيال اينطوري که تو حرف ميزني ادمو از زندگي نا اميد ميکني!

-باشه بابا!شدم مهربون!عزيزم کاري داشتي باهام؟!!

-اهان!اين خوبه يه بار ديگه بگو عزيزم!!!

-عقده ي عزيزم داري؟!!حالا پرو نشو کارتو گو

-والا امشب خيلي گرسنمه اين مامان جان من يا خاله ي محترمتون هم شام درست نکردن! از صبح تا حالا پيش دوستاي دوران دبستانش بوده!نميدونم چي گفتن!اومده خونه ميگه من نميخوام عمرمو پاي غذا و....تلف کنم و شروع کرده از حرف زدن درمورد پوست دوستاشو و تيپو هزار حرف مزخرف ديگه!حالا مياي شام بريم بيرون؟!.

از تعريف کردنه امير علي خنده ي کوچيکي کردم و گفتم:

-من پايم!به شرطي که مهمونم کني!

-بيا جيباي منو بگرد اگه چيزي پيدا کردي 200 تونشو بهم بده!ولي باشه به خاطر گل روي شما مهمون من!

-نمرديمو مهمون تو هم شديم! ساعت چند بيام؟!!

-8 خوبه؟!ميام دنبالت

-اره خوبه!پس منتظرتم.

بعد قطع کردنه گوشيم بي اختيار لبخندي رو لبم نشست!داشتن همچيم خانواده اي و فاميلي نعمتي بود! اما دوباره حرفاي فردين لبخندو از روي لبام برداشت!.

×××××××××××××××××××××

-سلام خاله ميشه بگي نرانه بياد پايين؟

-باشه عزيزم.ترانه امادس.

بعد از مدتي حاضر شدن رفتم پايينو امير علي و سوار ماشينش ديدم.

-به به اقا تيپ زدي!

-شکسته نقسي ميفرماييد!شما هم خيلي خوشگل شدبد!

-ممنون!حالا ميخواي مارو مهمون کني مارو يه جاي ارزون نبري!

-نخير!بعد عمري شما اومدين بيرون با ما!.

بعد 20 دقيقه امير علي جلوي يک روستوران بسيار شيک نگه داشت....و من از ماشين پياده شدم و امير علي هم بعد پارک کردنه ماشين اومد و گفت:

-اين رستورانش ايتاليايي هست!خيلي غذاش خوشمزه اس!

-بريم بببنيم اينجوري هست که ميگي!.

کل رستوران با سنگ ها و صندلي هاي ياسي رنگ طراحي شده بود و بوي چيز هاي خوشمزه که معلوم نبود چي هستن همه جا رو پر کرده بود!.روي يک صندلي 2 نفره که من انتخاب کردم نشتيم.

-خب تو چي ميخوري؟!!!

-پيتزا ايتاليايي

-من کالزونه ميخورم

-جون؟!!امير علي فارسي حرف بزن ما هم بفهميم!.

لبخند قشنگي زدو گفت:

-کالزونه يک غذاي فوق العاده خوشمزه ي ايتاليايي هست که توش سوسيس و زيتون و ريحون و......هست!

-تو کجا خوردي اين غذا رو؟!!

-دوستم يه بار منو اورد اينجا خيلي خوشم اومد!اون موقع دوستم برام سفارش داد!

-باشه!فکر کنم اون اقا داره مياد سافرشمونو بگيره!.

-سلام خيلي خوش اومدين چي ميل دارين؟!!

-ممنون خسته نباشيد يه پيتزا ايتاليايي و يک کالزونه!

-بله!همين الان!.

يه سرغت سفارشمونو اوردن! ما مشغول خوردن غذا شديم همين طور که مشغول بوديم قطعه اي اشنا به گوشيم خورد!خدا ي من چي بود؟!!!!!!!همون قظعه اي که فردين ميزد و با همون قطعه من رفتم کلاس!سرمو برگندوندم ديدم پشتم يه کسي داره پيانو ميزنه! حالم دگرگون شد!

و به غذام ادامه ندادم!چه زيبا بود!چه زود به دل ادم ميشست! با صداي امير علي به خودم اومدم

-واا؟!!چرا نميخوري غذاتو؟!!چرا زل زده به اون پيانيسته؟!!

-هيچي!الان ميخورم!

-تو اين روزا يه چيزيت شده هااا!!!چيزي شده؟!

-نه

-باشه!.با تموم شدن غذا از رستوران خارج شديم و بعد رسوندن من به خونه امير علي راه خونشونو پيش گرفت. اون شب شب فراموش نشدني براي من بود!ولي هيچ کس مثله پيانيست من نميتونست اون قطعه رو بزنه!

جمعه ها براي تمرين به اموزشگاه نميرفتم به اين دليل که تعطيل بود فرداي اون شب که جمعه بود همه تصميم گرفتيم به شهربازي بريم .ما و خاله ام و مامان بزرگم اول از همه دنبال بک جاي مناسب براي شام خوردن و نشستن پيدا کرديم!

-بابا اينجا خوبه!چمنش هم خيس نيست!تازه نزديک وسايل باري ها هم هست

-ترانه راست ميگه علي همين جا خوبه!تازه شاممون هم که امادس!.

روي زمين چمني که نزديکه وسايل نيز بود جا رو پهن کرديم و بعد خوردن ساندويچ کتلت که مامانم درست کرده بود منو امير علي به سمت بازي ها راه افتاديم

-امير علي بليط سفينه رو بگير که من ديگه طاقت ندارم!!

-نه سفينه بده! اون کشتي که اين ور و اون ور ميره خوبه!

-خجالت بکش!ميترسي؟!!!تو مثلا مرديااااا!يه چيز سوار شو هيجان داشته باشه!زود باش بليطو بگير!چيزي نيست که!

-اگه حالم بد شد تقصير تو ميشه هااااااااااا

-باشه بابا!با من!.

امير علي بليط سفينه رو گرفت و بعد مدتي صبر کردن در صف بازي بالاخره نوبت ما شد! و ما روي صندلي هاي سفينه سوار شديم و چند دقيقه بعد سفينه شروع به حرکت کرد.

-واي واي!ترانه چرا اينجوري ميشه؟!!!!نيوفتيم؟؟!!!.

خنده اي کردمو گفتم:

-بابا!چي چيو بيفتيم!روزي هزار نفر سوارش ميشن حالا ما بيوفتيم؟!!!بسه ديگه ترسو خان!.

سرعت سفينه دقيقه به دقيقه بيشتر ميشد و من ته دلم نگران اميرعلي بودم!تا جون داشتم جيغ زدم و حواسم به امير علي نبود!صداش در نميومد!بالاخره مدت بازي تموم شدو من يه نگاهي به امير کردم.

-ببينم حالت خوبه؟؟؟؟؟؟!!!!!چرا رنگت پريده؟!!!

-وااااي !اين چي بود ترانه؟!!وااااي!داره سرم گيج ميره بگم خدا چي کارت کنه دختر!

-تازه اين سادش بود!بيا سوار ترن بکنمت که مزه ي واقعيه هيجان رو بچشي!

-نه نه!دستت درد نکنه! تو ترن که ديگه سکته رو که زدم!

-باشه پس من تنهايي سوار ميشم!

-واسه خودن مرديااا ترانه! اصلا چرا ميخواي شوهر ميخواي بکني!

-کم حرف بزن!اگه ميترسي من خودم برم!

-برو تو خودت من نميتونم!من ميرم پيش مامانينا تو هم زود بيا

-باشه منم 2.3 تا بازي سوار ميشم ميام!.

بعد سوار شدن ترن و چند تا بازيه ديگه به سمت جايي که مامان اينا نشسته بودن رفتم....!ا

-بالاخره اومدي؟!!!خوب بود؟!!گفتم نکنه دختر چيزيش شده!

-نه بابا!من هيچيم نميشه!ولي امير علي ماشالله......!.

خاله نذاشت حرفمو ادامه بدمو گفت:

-بله!پسر خودمه ديگه!به راحتي ترن و کلا همه چيو سوار ميشه!.

من خندم گرفتو نگاهي به امير علي کردم که داشت ميخنديد و گفتم:

-البته تو خالي بندي هم استادن!.

شنبه شد و من به اموزشگاه رفتم...روز اموزشم بود.

-سلام ترانه خانوم!خوبي؟!!

-مرسي.شما چطوريد؟!!

-تو خوب باشي منم خوبم!

-ميشه اينطوري حرف نزنيد!تا حالا نشنيدم استاد با هنر جوش اينطوري حرف يزنه!

-استاد با هنر جو اره!منم اين طوريم اما هنر جو با علاقه فرق ميکنه!

-ادامه ندين لطفا!من از اوناش نيستم اقاي افشار!

-چشم! هر چي ترانه خانونم بگه.!حالا بهتره اموزشو شروع کنيم!

-بله!.

روز به روز پيشرفت ميکردم!فردين عالي بهم درس ميداد و منم هم با علاقه و اشتياق زياد بهش گوش ميدادم!.

دوباره شعر!دوباره عداب دادنه روحم!دوباره اعتراف به علاقه مندي به من!هر جلسه که پيشش ميرفتم پايين درسي که بهم ميداد شعري مينوشت که حامي پيامي بود!اما گنگ!نا فهموم!

نوشته بود:

با يک نظر بر چهره اي زيبا

عاشق شدن يک رسم پابرجاست

اما بدون ديدن معشوق

دلدادگي شيرين و پر معناست

در انتظار مقدم دلبر

يک عمر اشک و آه بي همتاست

يک ماه از رفتنم من به اموزشگاه و يادگيري پيانو ميگذشت!تو اون يک ماه حالم خيلي خوب بود چون فردين ديگه حرفاي معني دار نميزد و به طور جدي بهم اموزش ميداد!منم پيش خودم فکر ميکردم که هوسي زود گذر بوده و الانم به پايان رسيده! روز 3 شنبه بود که من اخرين امتحانمو دادم!اين به اين معني بود که من مدرک ليسانسمو گرفتم!

-واااااااااااي راحت شديماااااااا ترانه!اخ جون دانشگاهم تموم شد....اين امتحانمون که خيلي راحت بود حتما قبولم.تو چي ميگي ترانه؟!!!.با خنده ي بلندي گفتم:

-اره منم قبولم!ولي دلم واسه دانشگاه و خاطراتش تنگ ميشه! مخصوصا واسه اون نيمکتي که تو با ارمان حرف ميزدي!چه قدر خوشحال بودي!اشکال نداره غصه نخور اياشالله دفعه ي بعد!.....

-کوفت!من کجاش خوشحال بودم؟!!!!!مورد شور اونو و نيمکترو ببرن! پسره کلا شيشه خورده داشت!

-راستي ازغوان تو نميخواي فوقتو بگيري؟!

-نه بابا! کي حوصله داره!!تو ميگيري؟!

-خيلي دلم ميخواد ولي فعلا که نه شايد در اينده تصميم بگيرم!از اينجا بايد برم اموزشگاه واسه تمرين.....!

-بله ديگه!به شما که خوش ميگذره! با اون استاد خوشگلت!يه برنامه بريز ما هم سعادت دوباره ديدن ايشونو داشته باشيم!

-اگه دلتو برده الان بيا با خودم ببرمت!

-نه مرسي!ماله خودت!تو بيشتر بهش مياي دختر...!

-بسه ديگه!اون فقط استاد منه و بهم درس ياد ميده نه کمتر نه بشتر!

-باشه!تو راست ميگي!ولي اسمش مياد چشات برق ميزنه!چشمات که دروغ نميگن..اگه من شيريني تو اون استادتو نخوردم اسممو عوض ميکنم!

-پس از الان عوض کن چون همچين اتفاقي نميوفته!...

-حيف که يه چيزي اختراع نشده تا ادما اينده رو ببنين وگرنه خوب کنف ميشدي!.

نگاهي به ساعتم انداختمو و گفتم:

-اوخ اوخ!خيلي دير شد!من بايد برم اموزشگاه....راستي منتظر شيريني قبوليت هستماااااااا دلم برات خيلي تنگ ميشه!

-منم عزيزم!برو تا ديرت نشده ولي تو بايد اول شيريني بدي!.

به سرعت از دانشگاه بيرون رفتم...بيرون به شدت بارون ميباريد و قطعات بارون صورتمو نوازش ميکرد...!عاشق بوي خاک و اب بودم که هميشه يا تو باغچمون بعد اب دادن .فضا رو پر ميکرد يا وقتي بارون ميباريد کل فضا رو اين بو ميگرفت!وقتي به اموزشگاه رسيدم ديدم که اموزشگاه بسته است و روي کاغذي نوشته شده بود:

به دليل فوت يکي از استادان.اموزشکاه تا 3 روز بسته است.

من زير اون همه بارون مثله موش اب کشيده شده بودم!از بد شانسي گوشيمم خونه جا گذاشته بودم و مامانم و بابام بر قرار قبلي براي عيادت يکي از دوستاي صميمي بابام به کرج رفته بودن....ساعت 7 شده بود و خيابون ترافيک سنگيني داشت و من يک ساعت دنبال تاکسي بودم اما از هيچ تاکسي خبري نبود! خيلي سردم بود و مرتب عطسه ميکردم ساعت 8 شدو خبري از هيچ ماشيني نبود فقط تنها ماشينايي که جلوم وايميستادن ماشيناي پسراي مزاحم بودن!تا اين که ماشين مدل بالايي که به نطرم اشنا اومد جلوم واستاد

-بدو سوار شو که خيلي خيس شدي!

-اقا لطفا مزاحم نشيد.!

-کسي غلط ميکنه مزاحم ترانه خانوم شه!

-واي خداي من!شماييد اقاي افشار؟!!

-بله!

-شما اينجا چي کار ميکنيد؟!

-تو ماشينم ميتوني اين سوالارو بپرسي!سوار شو!

-نه مزاحمتون نميشم!

-مزاحم چيه؟!!!سوار شو.

بعد از کلي اصرار فردين سوار شدم...ماشين به قدري گرم بود که تمام خيسي روي صورتمو خشک کرد...!بوي عطر فردين هم کل ماشين رو پر کرده بود!به تيپش که دقت کردم باروني مشکي رنگي تنش کرده بود و موهاشم مثله هميشه پخش و پلا کرده بود!البته خيلي بهش ميومد.سرفه اي کردم که باعث شد فردين لبخندي بزنه و بگه:

-ببين سرما خوردي!دختر اخه اين لباسي که پوشيدي ماله اين فصله!!!؟

-روز هوا گرم بود نميدونم چرا يه دفعه اي ابر شدو بارون اومد!راستي شما دمه اموزشگاه چي کار ميکردين؟!!

-راستش کلاس داشتم اما همين 30 دقيقه پيش منشي بهم زنگ زدو اون خبر بد رو بهم داد وقتي ازش پرسيدم که به هنر جو ها خبر داده يا نه گفت نه وقت نکرده!منم ميدونستم که تو خبر نداري و مياي به خاطر اين به گوشيت زنگ زدم اما جواب ندادي!به خونتون هم زنگ زدم ولي کسي گوشيو جواب نداد...نگران شدم گفتم يه سر بيام اموزشگاه ببينم اون جايي يا نه که حدسم درست بود!

-شما شماره ي منو و خونمونو از کجا داريد؟!!!

-من استادتم!فرم ثبت مانتم دسته منه!

-ولي شما نبايد زنگ ميزديد به خونتون گفته بودم که بابام....

صحبتمو قطع کردو گفت:

-ميدونم!ميخواستم بگم از دانشگاهت زنگ زدم!

-اهان!شما براي همه هنر جوهاتون اين قدر نگران ميشين؟!!

-نه!ولي واسه هنر جويي که خواب و خوراکمو گرفته چرا!!.

از شنيدن اين حرف سرمو با پاييين انداختم و گفتم:

-شما درمورد من چي فکر کردين؟!!!فکر کردين از اون دخترام که وقتي يه پسر خوشگل ميبينم دست و پامو گم ميکنمو خودمو ميچسبونم بهش!؟/نخير من از اون دخترا نيستم شما هم دربارم بد فکر کردين!لطفا نگه دارين ميخوام پياده شم!بارونم داره بند مياد!.

خواستم در ماشينو باز کنم که فردين قفلش کرد!

-چي کار ميکني؟!!!بازش کن ميخوام پياده شم...!

-خواهش ميکنم ترانه يه لحظه بهم گوش کن بعدشم هر کجا که خواستي خودم ميبرمت!تو رو خدا!

-بسيار خب!ولي بعدش قفلو باز کن!

-چشم!ببين اون روزي که کنار اموزشگاه ديدمت و اون طوري محترمانه باهام حرف زدي دلم گفت خودشه!الانم من....

-شما چي؟!!!!

-الانم من دوستت دارم!اين قدر اذيتم نکن!اين قدر دخترايي ميخواستن خودشونو بهم بندازن دور و ورم زياد بوده!ولي تو اونجوري نيستي!تو به زور تو باهام حرف ميزني!چه برسه به اين که........الانم خواهش ميکنم منو بفهم!.

خدايا چي ميشنيدم؟!!!!!فردين به علاقش نسبت به من اعتراف کرده بود!راست ميگفت يا دروغ!!!فقط اون لحظه به چشم هاش نگاه کردم!چشمهاش مظلومانه و با خواهش بهم نگاه ميکرد!درست مثله پسر بچه اي که کار اشتباهي کرده و ازم ميخواد که ببخشمش!فقط گفتم:

-بايد فکر کنم!

-باشه!تو يکسالم اگه بخواي من منتظر ميمونم تا تو فکر کني!الانم ميبرمت خونه!ميري خونه ديگه؟

-بله.

به سمت خونمون که ادرسشو از فرم ثبت نامم حفظ کرده بود راه افتاد و وقتي رسيد گفت:

-ديگه رسيديم!ببخشيد که اين قدر بي مقدمه حرفامو زدم!تو اين ماه داشتم ديوونه ميشدم!الان راحت شدم!شنبه که تعطيله!اما 4 شنبه اگه فکراتو کردي بهم بگو!برو به سلامت مراقب خودت باش

-باشه!خداحافظ.

از ماشين پياده شدم!هنوز گيج و مبهوت بودم و وقتي کليدو از داخل کيفم اوردم بيرون به ماشين فردين که هنوز وايساده بود نگاه کردمو زير لب گفتم:

-بد بختي اينجاست که منم نسبت بهت بي حس نيستم!

خونه که رسيدم هنوز مامان و بابام نيومده بودن!منم يه دوش اب گرم گرفتم و خوابيدم.وقتي از خواب بلند شدم مامانمو بالا سرم ديدم.

-خدا رو شکر!تبت پايين تر اومده!!

-سلام!کي اومدين؟!!

-عليک سلام!يه 2 ساعتي ميشه!

-مامان خيلي گرممه!!!

-بله!ميدونم!چون تا 30 دقيقه پيش داشتي تو تب ميسوختي!اگه دير تر رسيده بوديم تا الان ذوب شده بودي دختر! مگه کجا بودي که اين قدر سرما خوردي؟!!

-زير بارون!تاکسي گير نميومد که!

-حالا چه طوري اومدي؟!.

در جواب سوال مامانم کمي من من کردم و از جواب طفره رفتم!نميدونم چرا!ولي دوست نداشتم واقعيت رو بگم....

-يه جوري اومدم ديگه!!بابا کجاست؟

-رفت درمانگاه تا دکتر بياره الان بهش زنگ ميزنم که نره!خدا رو شکر بهتر شدي!تا من ميرم زنگ بزنم تو هم برو يه لباس گرم تر بپوش تا دوباره حالت بد تر نشه!پاشو دختر!.

اون لحظه اون حرفاي فردين دوباره ذهنمو پر کرد!پيش خودم گفتم نکنه خواب ديدم!اما خواب نبود!اگه خواب بود پس چه طوري به خونه رسيدم!؟هميشه از دوست داشتن و عشق ميترسيدم!چون اطرافم پر بود از عشق و دوست داشتن هاي دروغين!اما بايد جواب ميدادم!چه طوري بايد ميفهميدم که واقعيه يا نه!!؟

-اي بابا!تو که هنوز نشستي!!!پاشو ترانه!کجا سير ميکني؟!!.

با کمي مکث جواب دادم:

-تو عالم خودم!الان پا ميشم!

×××××××××××××××××××

-ميگم!فکر کنم يه چيزي شده ها علي!

-چطور؟!!

-اخه امروز يه جوري بود ترانه!همش تو فکر بود...کعلوم نيست کجا بوده که اين قدر لباساش خيس بوده!

-خب خانوم بارون ميومد ديگه!تو هم بيخودي نگراني!!!

-شايد!ببينم تو ميخواي همين جوري به رفتارات ادامه بدي؟!

-کدوم رفتار؟!

-بابا اين دختر موسيقي دوست داره!چرا اينجوري ميکني؟!!

-دوست داره که داره!منم وقتي جوون بودم خيلي چيزا دوست داشتم!اما ارزش ناراحت کردن خانوادمو نداشت!

-با تو هم که نميشه دو کلمه حرف زد!دور و زمونه عوض شده علي خان!

-ولي من عوض نشدم!

-اشتباه ميکني ديگه!

-باز شروع نکن!دير وقته!پاشو بريم بخوابيم....اينجوري که تو حرف ميزني تا صبح هم تموم نميشه غر هاي تو!

×××××××××××××××××

-سلام عزيزم بهتري؟

-مرسي مامان!خيلي بهترم..

-خوب خوبه!خدا رو شکر

-مامان؟

-جان؟

-ديشب حرفاتونو شنيدم!بابا راضي نميشه نه؟!!

-چي بگم والا!!عجيب غريبه بابات.....!فعلا که نه!تا ببنم بعدا اين دلش به رحم مياد يا نه ولي تو غصه نخور...اگه پيشرفت تورو ببينه بابت اين نه هايي که گفته پشيمون ميشه!اشنبه ميري تمرين؟

-اره...

-چاييتو بخور تا سرد نشده!برگشتني بهم زنگ بزن بيايم دنبالت!

-نميشه که!بابا ميفهمه!

-نه نميفهمه حواسم هست...!ميخواييم بريم تره بار راهمون به اونجا باز ميشه!گفتم يه دفعه تو رو برسونيم خونه!

-باشه حتما.

××××××××××××××××

-به به سلام خانوم راد!حالتون چطوره؟!!انگار کمي کسالت داشتيد!!درسته/!

-بله سرما خورده بودم!الان بهترم...راستي اين استادي که فوت کردن استاد چي بودن؟

-نوازنده ي سنتور بودن!خدا رحمتشون کنه!تازه اومده بودن اينجا!سن زيادي نداشتم!55 سالشون بود.....1 شنبه تو خونشون سکته کردن!

-چه چيزايي که سراغ ادم نمياد!بيچاره!

-بله!راستي خانوم راد اقاي افشار خيلي وقته منتظرتون هستند..تو اتاقشون منتظرتونند...

با فهميدن حظور فردين ناخود اگاه استرس گرفتم و به سختي به سمت اتاقش که تمرين ميکردم قدر برداشتم..

-سلام

-بالاخره اومدي!سلام به بهترين هنر جو دنيا!!اوه اوه قيافشو!زير چشمهات گود گفته!چشم هاتم که قرمزه!سرما خوردي نه؟

-بله متاسفانه!اثار بارون 3 شنبه است!.

از صندلي بلند شدو به طرفم اومد و با چهره اي مظلوم گفت:

-به حرفام فکرکردي؟!!

-بله!

-ميشه اين قدر محترمانه حرف نزني؟!!!اعصابم خورد ميشه!حداقل الان!

-باشه!اره به حرفات فکر کردم!اما هضم حرفات مشکله...!از کجا معلوم راست گفته باشي؟؟

-نه من بچم!نه تو! من 27 سالمه!تو هم 22 سالته!گفتن دوستت دارم هاي الکي ماله دختر پسراي 15 سالس نه تو سن ما!

-اتفاقا الان تو اين سن بيشتره....!اگه راست ميگي بهم ثابت کن!

-باشه!ثابت ميکنم که دوستت دارمو عاشقت شدم....!تا حالا از دختري خوشم نيومده بود!همه دخترارو به چشم موجوداتي ميديدم که فقط دوست دارن با کسايي باشن که طرف يا پول داشته باشه!يا خوش تيپ باشه!يا خرشون کنه!اما تو اون طوري نيستي.....پاکي!ساده اي!اينه که منو جذب خودت کرده الانم اومدم اينجا تا ببنم تکليفم چيه!ببينم تصميمتو گرفتي يا نه ولي معلومه نگرفتي!.

سپس با چهره اي که عضب و معصوميت که با هم قاطي شده بود گقت:

-من تا هروقت که تو بگي منتظر جوابت مي مونم!الانم ميرم تا مزاحم تمرينت نشم!......از اين به بعد بيشتر مراقب خودت باش....دوست ندام اينجوري ببينمت!خداحافظ

-خدانگهدار!.

داشت از در ميرون ميرفت که صداش زدم:

-فردين؟!!!.

کمي لبخند و زدو گفت:

-جان؟

-ببخشيد!!يعني اقاي افشار....اگه به مدت نياز دارم به دليل اين که تصميم کمي نيست و بايد عاقلانه تصميم گرفت!

-من ميدونم تو هم بي علاقه نيستي!از چشمهات ميشه خوند!حتي اگه قرمز باشه!

اون روز به دليل احترام .هنر جوها فقط ميتونستند تمرين کنند و اموزش تعطيل بود و از قرار منم شنبه ها و 4 شنبه ها کلاس داشتم و اون روز بعد تمرين زنگ زدم به ارغوان و توي کافي شاپ نزديک اموزشگاه باهاش قرار گذاشتم و تصميم گرفتم نظر اونم بدونم!ارغوان از اون دختراي حسود نبود که به خاطر پسر دوسشو بد همراهي کنه!

-سلام ببخشيد دير کردم؟!!

-نه زياد خوبي؟چه خبر؟ما رو فقط تو دانشگاه ميخواستي ديگه ارغوان خانوم!!!

-نه به خدا!راستش دنبال کاراي رفتنم سخت!

-چي؟!!!رفتن؟!!

-راستش ميخواستم درموردش باهات حرف بزنم اما موقعيتش پيش نيومد!يادته گفتم داييم تو سوئد زندگي ميکنه؟!!!يه 7 سالي هست!منم الان که درسم تموم شده تصميم گرفتم کارامو بکنم که برم سوئد!صد در صده ترانه..

با دهان باز بهش گفتم:

-شوخي ميکني ديگه؟!!!پس من چي؟نميگي من بدون تو دق ميکنم؟!!!

-فدات شم بهترين دوستم!ولي خودت بهتر ميدوني که!من اهل تنوعم هميشه!ايرانم چيزي نداره ادم توش بمونه....

-غلط کردي که اهل تنوع هستي!خيلي شوک بدي بود....

-ببخشيد عزيزم!راستي فکر کنم تو هم کارم داشتي!!

-اره کارت داشتم ولي بيخيال!ناراحتم کردي!

-فردا که حالا نميرم!3 هفته اي طول ميکشه...کارتو بگو

-ولش کن مهم نبود..!ارغوان نکنه بري اونجا مارو فراموش کني؟!!!

-عمرا!!مگه ميشه فراموشت کنم؟!اگه تو دانشگاه با تو اشنا نميشدم الان افسردگي داشتم..

-ارغوان؟؟

-جانم؟

-از کجا بايد فهميد که يه پسر دروغ ميگه با نه؟!!

-به به!خبريه؟

-نه بابا حالا بگو!

-والا من خودمم نميدونم..!درمورد ارمان که نفهميدم چه برسه به پسراي ديگه..حالا جريان چيه؟

-وقتي مطمئن شدم تو کل جريان ميذارمت..

گوشي ارغوان زنگ خورد و بعد کمي صحبت با شرمندگي گفت:

-ببخشيد ترانه جونم!مامانم زنگ زد گفت که به خاطر تولد بابام زود بايد برم خونه..ببخشيد!

-خواهش ميکنم عزيزم برو..منو در جريان سفرت هم بذار

-چشم...

سپس همو بوسيديمو ارغوان با تاکسي رفت و منم با اتوبوس به سمت خونه رفتم تو راه همش به خاطره هايي که بين منو ارغوان گذشته بود فکر ميکردم!حالا فهميده بودم که چه قدر بهش عادت داشتم..بي اختيار اشکي از روي گونم اومد پايين و با گوشه ي مانتوم اشکمو پاک کردم..

از اون روز تا 4 شنبه که کلاس داشتم غمگين بودم از يه طرف ناراحت ارغوان بودمو از يه طرف فکر فردين داشت ديوونم ميکرد!

××××××××××××××××××××

وارد اموزشگاه که شدم..منشي اموزشگاه مشغول مرتب کردن ميزش بود و متوجه سلام من نشد..با همون حالت روي صندلي نشستم که فردين از اشپزخونه با يک ليوان نصفه چاي اومد بيرون

-سلام خانوم خانوما!بيا تو اتاق..امروز هنر جو قبله تو نيومده.

به سمت اتاق رفتم و ساکت روي صندلي نشستم

-سلام نميدي؟!!

-سلام

-ترانه خانوم قهره با ما؟!!!

-نه..

-حرف زدنت که اينجوري نشون نميده!

-راستش ناراحتم چون دوستم 3 هفته ديگه واسه هميشه داره ميره سوئد و منم تنها ميشم..

-اهان!پس جريان اينه!!!اشکال نداره!عادت ميکني...براي اونم سخته ولي هردوتون عادت ميکنين...ارزش اين قدر ناراحتي که نداره عزيزم!

-بله؟!!!

-ببخشيد!تند رفتم..بهتره اموزشو شروع کنيم!.

دوباره درس جديد و اموزش تازه اي بهم ياد داد تو اون زماني که پيشش بودم از ناراحتيم کم کرد.احساس کردم زيادم تنها نيستم احساس بدي نسبت بهش ندادم..با علاقه ي زيادي بهم درس ميداد و با شور و شوق زيادي بهم نگاه ميکرد وقتي ميديد پيانو رو ميتونم بهتر از حد خودم بزنم!

اين دفعه شعر پايين دفترم نشون ميداد که مطمئن شده بود منم دوسش دارم!

خونه که رسيدم سکوت مبهمي کل خونه رو فرا گرفته بود و انگار کسي خونه نبود!

-مامان؟بابا؟کسي خونه نيست؟!!!.

احساس کردم کسي از پشت دستمو گرفت.به شدت ترسيدم و جيغي کسيدم!

-واااااااااااااااااااااااي !!تويي مامان!ترسيدم!چرا دستمو ميگيري؟!!حداقل صدام ميکردي

-ببخشيد عزيزم اخه بابات خوابه منم خواب بودم ولي وقتي اومدي بيدار شدم!ميخواستم تا بابات بيدار نشده باهات حرف بزنم

-چيزي شده؟

-نه زياد..برو لباساتو عوض کن تا بهت بگم.

لباسامو عوض کردم و خيلي احساس خستگي کردم ترجيح دادم کمي رو تختم دراز بکشم که صداي در اتاقم بلند شد

-بيا تو مامان!چرا در ميزني؟!!غريبه که نيستي!

-گفتم شايد هنوزم دار لباساتو عوض ميکني!راستش ترانه علي اين روزا ميگه ترانه همش هروز اونم راس ساعت 5 کجا ميره!!؟منم يه ذره منحرفش کردمو گفتم فکر نکنم دليل خاصي داشته باشه و حتما شانسي هميشه ساعت 5 ميره!بعدشم يه ذره باهاش حرف زدم که اين قدر لج نکنه و موافقت کنه ولي کو گوشه شنوا؟!!!!!!

-بدبختم ديگه! موقعش شده که بهش بگيم مامان هر چي بيشتر بگذره بدتر ميشه و اين درست نيست که همش دروغ بگيم!

-اره!راست ميگي!به خدا همش تقصيره خودشه!اگه از همون اول اجازه ميداد و اون عقايد مسخره رو از ذهنش پاک ميکرد الان اين همه موش و گربه بازي نداشتيم!حالا نميشه فردا نري تمرين؟!

-نه نميشه!مخصوصا الان که کارم خيلي حساس شده...

-اره!استادت خوب درس ميده؟راضي هستي؟

-اره!عالي درس ميده!

-خوب خوبه!

×××××××××××××××××××

فرداش ساعت تقريبا 4:30 بود که من براي تمرين اماده شدم تا برم و وقتي از در ميخواستم برم بيرون بابام جلومو گرفت و گفت:

-کجا ميري؟

-با ارغوان بيرون ميرم!

-من ميرسونمت!.

ميدونستم که ميخواست بفهمه راست ميگم يا دروغ اما بهونه اي اوردم زيرا داشت ديرم ميشد

-نه مرسي!نزديکه!1 ساعت ديگه برميگردم.خداحافظ

-خداحافظ.

از خونه که اومدم بيرون اهي از روي رضايت کشيدمو به سمت اموزشگاه با اتوبوس راه افتادم..

به اموزشگاه که وارد شدم سلامي به منشي کردمو روي صندلي نشستم تا نفسي تازه کنم چون ايستگاه اتوبوس تا اموزشگاه کمي پياده روي داشت!صداي فردين رو که وقتي اموزش ميداد ميشنيدم!خيلي تعجب کردم!اون قدر محترمانه و سنگين حرف ميزد که باورم نميشد اين همون فردينيه که ديروز اشتباهي بهم گفت عزيزم!.از روي صندلي بلند شدمو به سمت اتاق شخصي فردين رفتم و شروع به تمرين کردم!خودمم از اين که بالاخره تونسته بودم پيانو رو ياد بگيرم حتي در همون حد کم خودم بسيار خوشحال بودمو در پوست خودم نميگنجيدم!تمرينم که تموم شد کيفمو برداشتم و تو اينه ي اتاق نگاهي به خودم انداختم!شال ابي تيره اي سرم کرده بودم با يک مانتوي سفيد و با يک شلوار هم رنگ شالم!عادت به ارايش نداشتم هميشه يه رژ و يک خط چشم ميکشيدم! در اتاق رو که باز کردم کم مونده بون با فردين برخورد کنم

-والا من تنها بودم و با کسي هم حرف نميزدم که فال گوش وايسادي!!

-اولا سلام!دوما بهتري از ديروز؟سوما من به تمرين شما گوش ميکردم که خيلي قشنگ ميزدي!.سپس خنده از روي شيطنت زده و گفت:

ماشالله چه کردم!!!

-بله!مرسي واقعا!اموزشتون حرف نداره!مخصوصا اشعاري که مينويسين!!!.

خنده زد و گفت:

-قابل شما رو نداشت!اداماي خجالتي هميشه براي حرفاشون رو به شعر و غزل ميارن!

-چه قدرهم که شما خجالتي هستين!!!من بايد برم ممنون که اتاقتونو در اختيارم ميذارين!

-اتاق که فداي سرت!تو بخواي من کل دنيا رو در اختيارت ميذارم!

-حالا شما رفتن منو در اختيارم بذار!

-نميدونستم شوخ طبعي!

-منم نميدونستم که فقط با من اين قدر راحتين!!حالا اجازه بدين که ميخوام برم

-اجازه ما دست شماست!بفرماييد!. از در اموزشگاه که اومدم بيرون قلبم داشت وايميستاد! چگونه ممکن بود؟!!بايد چي کار ميکردم؟!!خدا ي من!بابام با چهره ي بسيار عصباني جلوي اموزشگاه وايساده بود!اون موقع ترجيح دادم بميرم! سپس بابام با صداي بلندي که رهگذران رو به خوش جلب کرد گفت:

-ارغوان ديگه؟!!!!!!!گمشو برو تو ماشين!زود!.

سرمو به زير انداختم و به سمت ماشين رفتم و شروع به گريه کردن کردم!تا حالا تو عمرم مثله اون روز گريه نکرده بودم!سرمو به طرف پنجره ي ماشين کج کردم ديدم که بابام به داخل اموزشگاه رفته و داد و بيدادش تا خيابون اومد....!ترسيدم سراغ فردين بره!پس با عجله از ماشين پياده شدمو داخل اموزشگاه شدم بابام داشت با منشي دعوا ميکرد و ميگفت:

-خانوم الان من قاطي ام!هيچي حاليم نيست!فقط بگين اين اموزشگاه لعنتي مديرش کيه؟!!!!

-اقاي محترم لطفا مودب باشيد!داد نزنيد!.

سپس فردين که حاضر شده بود تا بره اومد گفت:

-قضيه چيه؟!!اينجا چه خبره؟!!شما به چه حقي اينجا داد و بيداد راه انداختين؟!!!!هان؟!!

-شما؟مگه من با شما حرف زدم؟!!من با مدير اينجا کار داشتم!

-مدير اينجا نيست!اما حرفتونو به من بگين!!

-من ميخوام بدونم کدوم ادم بيشعوري به دختر من اموزش ميده؟!!

-دختر شما کيه؟!!

-ترانه راد.

فردين دهنش وا موندو به من که داشتم گريه ميکردم نگاهي کردو گفت:

-من استادشم!

-شما خيلي غلط کردي که استادشي!!اصلا جمع کنين اين بساتتونو!فکر اخرتتون باشين!

-بس کن بابا!ابرومونو بردين!!بيايين بريم!اخه اينا چه گناهي کردن؟!!!!

-کي به تو گفت از ماشين پياده شي؟!!خوب شد تعقيبت کردم!دختره ي نمک نشناس!

-اقاي راد درست نيست که شما اينجوري با دخترتون حرف ميزنيد..

-تو خفه شو!.

فردين که از چهره اش خشم ميباريد مخصوصا وقتي گريه ي منو ميديد ولي با صبوري کامل گفت:

-تا الان هر چي بهم توهين کردين هيچي نگفتم!!ولي مودب باشين اقاي محترم!فردا لطفا يه بار ديگه بياين اموزشگاه من با شما کار دارم اقاي راد!خواهشا دخترتونم اذيت نکنين!

-چيه؟!!ميخواي پليس خبر کنين؟!!

-اين حرفا چيه؟!!!کارتون دارم خواهشا!!.

نميدونم چي بود تو حرفاي فردين که بابام کمي اروم شد و بهم گفت:

-بيا بريم سوار شيم!.

ولي هنوز اون خشم بابام فروکش نکرده بود!

بابام سکوت کرده بود!منم با دستمالم اشکامو پاک ميکردم که بابام سکوتو شکست و گفت:

-برو تو ماشين الان منم ميام!.

با ترس و لرز سوار ماشين شدمو دستامو روي صورتم گذاشتم و به فکر اينکه نکنه ديگه بعد اين همه پيشرفت و اموزش نتونم برم اموزشگاه گريه کردم...2 دقيقه بعد بابام سوار ماشين شد و من دستامو از روي صورتم برداشتم!بابام نگاهي به من کرد و زير لب چيزي گفت اما نفهميدم دقيقا چي گفت!راه اموزشگاه تا خونه رو دو کلامم حرف نزديم و من فقط به بيرون خيره شده بودم و اشک از روي چشمام پايين ميومد!تا اينکه به خونه رسيديمو و من زود تر پياده شدم تا بابام ماشينو پارک کنه!وارد خونه که شدم مامانم با عجله جلمو گرفت و گفت:

-ترانه؟چرا اين قدر دير......

با ديدن صورت من و چشمهاي قرمزم بقيه ي جملشو ادامه نداد و هاج و واج نگاهم کرد و پرسيد:

-چي شده؟!!!!گريه کردي؟!!!!!!!!!

-..................

-چرا جواب نميدي دختر!!!!!!!!!!!!!!پرسيدم چي شده؟!!.

رفتم بغل مامانم و گفتم:

-ديگه تا اخر عمر رنگ پيانو رو هم نميتونم ببينم!

-چي؟!!نميفهمم!

-ببينم فريبا!تو ميدونستي که ترانه که يواشکي ميره کلاس؟!!هان؟!!

-سلام!تو کي اومدي؟!!

-جواب منو بده!.

مامانم که خيلي ترسيده بود و متوجه قضيه شده بود گفت:

-بله!من ميدونستم!اصلا خودم بهش گفتم که اين کارو بکنه!

-دست شما درد نکنه ديگه!! خوب تشويقش کردي!!!مادر و دختر جفته همين! ساده ام ديگه!

-تو چرا فکر ميکني من دوست داشتم بهت دروغ بگم!نه خير اقا!همش از لج بازي هاي جنابعاليه!تو اگه از همون اول از خر شيطون پايين ميومدي اين دختر بيچاره هم مجبور نبود اين همه کلک سوار کنه!من تو رو ميشناسم!!خدا ميدونه چه قدر ابروي اين دخترو اونجا بردي که داره اينجوري گريه ميکنه!.

من به اتاقم رفتم و ترجيح دادم کمي استراحت کنم چون سرم به شدت گيج ميرفت ولي مامانم و بابام تا 2 ساعت جر و بحث ميکردن...

××××××××××××××××××××××××

-ترانه؟دخترم؟پاشو يه لقمه بخور گشنه نخوابي!پاشو!.

به زور چشم هامو باز کردمو ديدم مامانم بايه ظرف که توش غذا بود بالا سرم نشسته!.

-نميخورم!

-نميشه که نخوري!نصفه شب ضعف ميکنيااااااا!!!درست نيست اين قدر خودتو اذيت کني!بابات گفت که استادت گفته که علي يه فردا يه سر بره.ميخواد باهاش حرف بزنه!

-اره!حتما ميخواد راضيش منه!اما نميدونه از بابا راضي بشو نيست!

-از کجا ميدوني!!ادما هم تا يه حدي ميتونن مقاومت کنن!مخصوصا که اين مشکل خيلي کوچيکيه!

-خدا کنه همين طور باشه که ميگين!حالا غذا چي هست؟!!

-خورشت قيمه!از اونا که دوست داري!.

نگاهي به غذا انداختم!دلم نيومد که نخورمش چون خيلي گشنم بود و اشتهاي زياد کل غذا رو خوردم! و بعد مسواک خيلي زود دوباره خوابم برد!

×××××××××××××××××××××××××

صبح که از خواب بلند شدم ساعت 12 بود و از ديدن ساعت شوکه زده شدم!به ارومي از پله ها پايين اومدم و ديدم که مامانم مشغول خوندن رمان مورد علاقه اش هست!سلام ارومي کردم!

-سلام!خيلي خوابيديااااااااااا!!!

-اره خيلي خوابيدم!بابا کجاست؟.

لبخندي زدو گفت:

-اموزشگاهته!خيلي وقت نيست که رفته! از اموزشگاه زنگ زدن و گفتم که استادت باهاش کار داره!

-خدا کنه راضيش کنه!

-اره!منم اميدوارم!.

صبحانمو که خوردم گوشيم زنگ زد!شماره اي که رو گوشيم افتاده بود اشنا نبود!ولي جواب دادم!

-بله؟بفرماييد!

-سلام خوبي؟

-ببخشيد صداتون اشناست!اما به جا نميارم!

-فردينم خانومي!

-سلام!ببخشيد نشناختمتون!مرسي خوبم!واقعا ببخشيد بابت ديروز!واقعا معذرت ميخوام!

-من نميدونم تو کي اخر سر خودموني باهام حرف ميزني!البته حق داري!حيا داري ديگه!بابت ديروزم اصلا خودتو ناراحت نکن!پيش مياد!ولي ديگه جلو من گريه نکنياااااا!!طاقتشو ندارم!

-راستي بابام رسيده؟!!

-نه هنوز!

-الاناست که برسه!فقط تو رو خدا راضيش کن!

-چشم!هر کاري از دستم بر بياد انجام ميدم! اصلا بايديه!بايد بابات راضي بشه!

-خدا کنه!من ديگه بايد برم!کاري نداري؟!

-نه مراقب خودت باش خانومي!.

تلفونو که قطع کردم تو دلم فقط دعا کردم!

××××××××××××××××××

-سلام اقاي راد!خيلي خوش اومدين!من فردين افشار هستم!استاد دخترتون!

-سلام!ببخشيد من روم نميشد داخل اينجا شم! ببخشيد واقعا!!من وقتي عصباني ميشم حرکاتم دست خودم نيست!

-اشکالي نداره!خودتونو اذيت نکنين!تشريف بيارين اتاق من تا صحبتي داشته باشم!

-بله حتما!

-خب!ميخواستم در مورد دخترتون يعني ترانه حرف بزنم!ببنين!اون يک ماهي هست که اموزش ميبينه و پيشرفت چشم گيري داره!بهتره بگم اون يکي از بهترين هنر جو هاي منه!پس بهتره جلو ي پيشرفتشو نگيريم! و حمايتش کنيم تا اين که از کاري که داره روز به روز بهش علاقه مند ميشه جلوگيري کنيم!!نه؟

-والا چي بگم!من هميشه تو خانواده اي بزرگ شدم که موسيقي توش ممنوع بوده! و هيچ کس از اعضاي خانوادمون حق نداشتند حرفي از موسيقي بزنن!

-خب اين عقيده ي بسيار غلطيه!ما تو عصر جديد زندگي ميکنيم!اين فکرا ديگه احمقانس!اين طور نيست؟

-بله درسته!منم الان فهميدم که چه قدر در حق ترانه ظلم کردم!ديگه راضي شدم که ادامه بده!

-واقعا؟!!!خب خدا رو شکر!!!!!!!!!خيلي خوشحالم کردين اقاي راد!

-بعضي وقتا که ادم به رفتاراش فکر ميکنه!پيش خودش ميگه واقعا من بودم که اين حرفا رو زدم!از شما هم ممنونم! که واقعا تلاش کردين و تا الان به ترانه اموزش داديد!من بايد برم بيمارستان!چون من پرستارم!خوشحال شدم از اشناييتون!خداحافظ!

-خدانگهدار

از بس طول و عرض اتاقمو رفتمو اومدم بالاخره خسته شدم!روي تختم نشستم و با دلهره هر لحظه به ساعت نگاه ميکردم تا اين که گوشيم زنگ خورد و از شمارش فهميدم که فردينه!

-سلام چي شد؟

-سلام يه خبر خوب ولي بايد بهم يه چيز بدي!يه کادويي!چه ميدونم خلاصه يه چيز ميخوام!

-حالا تو بگو!جون به لب شدم!

-بابات راضي شد!همين

-جدا؟!!!!!!!!شوخي ميکني؟!!واااااي!خيلي خوشحالم کردي!ازت ممنونم خيلي!واقعا ممنونم!

-خواهش ميکنم!کاري نکردم!بابات از قبل اين که بياد اموزشگاه انگار تصميمشو گرفته بود.

تا خواستم چيزي بگم زنگ خونم زده شده و با هيجان از فردين خداحافظي کردم!و از پله ها اومدم پايين.

-سلام بابا!

-سلام

-چي شد؟!!.

-بذار لباسامو عوض کنم تا بگم!

-سلام علي!چي شد؟

-چه قدر ما طرفدار داريماا!وايسين لباسامو عوض کنم عجولا!.

بعد اين که بابام لباساشو عوض کرد به مامانم گفت:

-يه ليوان اب بيار!

-خب بابا چي شد؟!!

-تو چرا اين قدر خوشحالي؟!!!

-همينجوري!حالا بگيد ديگه!

-هيچي!به استادت گفتم که راضي شدم.

-واقعا؟؟راضي شديد؟!!اخ جون!واي خيلي خوشحالم بابا!.

بابام لبخند معني دار زدو گفت:

-اشتباه نکن!به اون گفتم راضي شدم ولي دروغ!اصلا چه معني داره که تو مسائل خصوصي ما دخالت کنه؟!!الکي گفتم راضي شدم چون اصلا خوشم نمياد که جووني به سن و سال اون نصيحتم کنه!.

با دهان باز به مامانم يه نگاهي کردم!اونم گيج شده بود! با کمال تعجب گفتم:

-چي؟!!شوخيه ديگه؟!!يعني چه اخه!يعني اصلا من براتون مهم نيستم؟اين همه اشک ريختم کافي نبود؟اخه چرا اين کارو ميکنين؟!!ديگه خسته شدم از دستتون بابا!اخه مگه اينجا زندانه؟!!!.

با ناراحتي و بغض که گلومو گرفته بود به سمت اتاقم رفتم و در اتاقمو بستم..بعد شنيدم که مامانم با صداي تقريبا بلند ميگفت:

-نميدونم جادوگر جادوت کرده!شيطون تو جلدته!نميدونم!تو چرا اين قدر بي احساس شدي؟!!هان؟اصلا حاليت نيست که ترانه داره اذيت ميشه!!بابا تو داري از حدش ميگذري!مورد شوره اون خانوادتو با اون عقايد مسخره شونو ببرن!

-اولا صداتو بيار پايين زن!دوما خانواده ي من مثله ماله تو بيخيل نبودن!حتما چيزي ميدونستند که موسيقيو ترجيح ندادن!

-باشه!به همين افکار مسخره ات ادامه بده!اما من نميذارم ترانه بيشتر از اين ضربه ببينه!

-فکر ميکني من ميزارم؟!!

-هر کاري دلت ميخواد انجام بده!اما من نميذارم!.

دوباره جر و بحث هاي مامانمو بابام شروع شد تا اين که فردين اس ام اس داد و نوشته بود:

-خانومي فردا مياي ديگه؟!!.

من در جوابش همه جريانو گفتم اما ازش خواستم که تظاهر کنه که چيزي نميدونه!و يه وقت به بابام دوباره زنگ نزنه!اما انگار شوک بدي بهش واردش ده بود واسه اين زنگ زد به گوشيم و با صداي عصباني گفت:

-عجب بابايي داري!يعني چي اخه؟!!!ترانه؟

-بله؟

-حالا من چي کار کنم؟

-چيو؟

-من نميتونم بدون تو!روزايي که کلاس ندارم باهات ديوونه ميشم چه برسه اين که کلا نبينمت!

-اين ها شعاره نه؟

-نه به خدا!به من ميخوره شعار بدم؟!!ترانه تو رو خدا راضيش کن!

-ديگه خسته شدم فردين!از رفتاراش!از بي خياليش!از همه چي!

-درکت ميکنم!عوض کردنه افکار اين جور ادما سخته خيلي!.

نتونستم تحمل کنم ولي دوباره گريم گرفت و صداش به گوش فردين رسيد.

-مگه نگفتم ديگه گريه نکن؟هان؟تحملشو ندارم!!!!بسه ترانه....حيف چشمهات نيست؟!

-چي کار کنم؟بايد خودمو خالي کنم!اگه اذيت ميشي خداحافظي کنيم؟!!

-دوست ندارم اما دوست ندارمم غمتو زياد تر کنم!برو!ولي زياد گريه نکنيااااااا...مراقب خودت باش خداحافظ

-باشه!خداحافظ.

در حال گريه خوابمم برد صبح که شد مامانم اومد بالا سرم و گفت:

-امروز برو کلاس!باباتم با من!بايد اير رفتاراشو ترک کنه

-ميترسم دوباره ابرو ريزي کنه!

-نه نميکنه!تو برو خيالت راحت!

ساعت 3:30 بود و بابام بيمارستان بود من به سمت اموزشگاه راه افتادم اما با ترس!

از در که رفتم بيرون بسم الله گفتمو و به سمت اموزشگاه حرکت کردم وقتي رسيدم خوب اطرافمو نگاه کردم تا مطمئن شم که بابام اون حوالي نيست و بعد اينکه مطمئن شدم وارد اموزشگاه شدم!

-سلام

-سلام!ببخشيد من منشي جديد اموزشگاه هستم شمارو نميشناسم!

-اهان!بله...ميگم چرا شما رو تا حالا نديدم! من ترانه راد هستم!نوازنده ي پيانو..

-خوشبختم منم ستاره رحيمي هستم منشي جديد

-ببخشيد منشي قبليه مشکلي داشتند؟.

لبخندي زدو گفت:

-نه راستش ايشون حامله هستند به همين دليل کلا استعفا دادند!.

از شنيدن اون خبر شوکه زده شدمو گفتم:

-واقعا؟؟؟؟؟پس چرا من نفهميده بودم؟!!پس به خاطر اين ايشون همش لباساي گشاد تنشون بود!راستش خانوم رحيمي من هميشه پيش خودم ميگفتم چرا هميشه يه سايز بزرگتر مانتو ميخرن نگو حامله بودن!

-بله!شما خيلي روابط عمومي تون بالاست!

-بله!همه ميگن

-ببخشيد يادم رفت!الان به استادتون ميگم که اومدين!استادتون کيه؟

-فردين افشار

-سلام اقاي افشار هنر جوتون اومدن!بگم بيان داخل؟

-.....................................

-خانوم راد هستند

-....................................

-الو؟اقاي افشار؟.

فردين در اتاقشو باز کرد معلم بود که هوله و با تعجب گفت:

-ترانه؟خودتي؟بيا تو.

از خانوم رحيمي تشکري کردمو رفتم وارد اتاق شدم.

-چي شد؟؟پس چرا اومدي؟

-ناراحتي برم؟!!

-نه!مگه ميزارم بري!بابات راضي شد؟

-نه!مگه اون راضي بشوئه!يواشکي اودم راستش دوباره مامانمو بابام جر و بحث داشتند ديروز امروزم مامانم گفت که بيام اينجا و خيالم راحت باشه...راستش ميترسم!مامانم مشکوک ميزد!

-که اين طور!از چي ميترسي اخه؟زن و شوهر حرف همو بهتر ميفهمن!.

بعد با حالت مظلومانه اي گفت:

خوش به حالت که مامانو بابات پيش همن!

-مگه خدايي نکرده خانوادت فوت کردن؟

-نه!ولي 10 سال پيش که من 17 سالم بود مامان و بابام از هم طلاق گرفتن!مامانم يه رگش استراليايي بود بعد طلاق رفت استراليا و بعضي وقتا بهم زنگ ميزنه و حالمو ميپرسه!سوال هميشش هم اينه که قصد دارم زن بگيرم يا نه که هميشه جوابم نه بوده!ولي اين دفعه که زنگ بزنه جواب متفاوتي ميشنوه!.

نگاهمو از صورتش برداشتمو تو دلم گفتم:

-ازدواج منو فردين!چه جمله ي دست نيافتني بود!.

سوال فردين منو به خودم اورد.

-خب حالا اخرش که چي؟

-نميدونم به خدا!!فردا هم جواب دانشگاهم مياد!

-به سلامتي!تو موسيقي که شاگر اولي .تو دانشگاهم مطمئن همين طوره نه؟

-تقريبا..بهتر نيست که شروع کنيم؟

-چرا حتما!!!ا.

چشمکي زدو گفت:

-حالا مشقاتو بده ببينم

-بفرماييد!

-به به!چه دانش اموز تميزي!!دخترم؟

-بله؟!!

-با بنده ي حقير ازدواج ميکني؟!!.

انگار هدفشو به طور مستقيم اما تو شوخي اورده بود مکثي کردمو گفتم:

-بابام منو بهت نميده!

-به زور ميگيرمت!

-مگه زور گيري؟.

با حرف من دوتاييمون به خنده افتاديم! و بعد شوخي به طور جدي فردين باهام اموزشو شروع کرد! و بعد پايان ساعت اموزشم فردين پرسيد؟

-ترانه اگه سوالمو جدي بپرسم چي ميگي؟جوابت چيه؟

-جواب چي؟

-ازدواج ديگه!

-ميگم الان موقعش نيست!

-پس کي موقعشه؟

-نميدونم ولي الان نيست

-اگه مامانم زنگ زد بهش بگم که عروس خانوم راضيه؟؟

-..................................

-ترانه؟بگم؟

-بگو!.

با شادي تمام بهم نگاه کردو گفت:

-حيف که مجبورم فعلا احساسمو تو شعر بگم!

-نه!ميترسم کسي بخونه!

-باشه!.

از جام بلند شدمو وقتي خواستم درو باز کنم فردين پست سرم وايساده بود و با صداي اروم گفت:

-دوستت دارم ترانه ي زندگي من!.

قلبم به تپش افتاد!!درست مثله داستاناي عاشقانه!سرمو برنگندوندم!منم گفتم:

-من دوستت دارم پيانيست من!.

از در بيرون رفتم!تپش قلبم بالا و بالا تر ميرفت حتي نتونستم از خانوم رحيمي خداحافظي کنم! سوار اتوبوس که شدم نفش عميقي کشيدم و سرمو به پنجره تکيه دادم و به بيرون خيره شدم تا اينکه گوشيم زنگ خورد.

-سلااام ارغوان خوبي؟؟

-سلام عزيزم.خوبم...تو خوبي؟انگار صدات يه جوري شده!

-نه چيزي نيست!چه خبر؟

-خبر که زياده!!زنگ زدم از حلاليت بطلبم!

-چه چيزايي ميگي ارغوان!!حلاليت؟

-اره!پس فردا دارم ميرم!ميخواستم فردا برم اما چون فردا جواب دانشگاه رو ميگيرم پس فردا ميرم!.

صداش بغض داشت!منم با ناراحتي گفتم:

-به سلامتي!تو سفرت نه نميارم چون خوب نيست! ولي دلم برات خيلي تنگ ميشه!به خدا!مخصوصا واسه اون زبونت!!

-منم همين طور!ميخواي زبونمو با خودم نبرم؟!.

خنده ي کوچيکي کردمو گفتم:

-نه زبونتو نمي خوام!ماله خودت!پس فردا ساعت چند پرواز داري؟!!

-10 صبح

-باشه!منم ميام فرودگاه

-اخه زحمت ميشه!

-چه زحمتي اخه!ميخوام واسه اخرين بار بغلت کنمو ببينمت!

-منم!اصرار نميکنم نياي چون دوست دارم ببينمت!

-بله!بعد 4 سال خوب ميشناسمت!همه چيت ok هست؟

-اره!اونجا تا 1 ماه ميرم خونه داييم اما بعدش ميخوام خودم خونه اجراره کنمو کار کنم!داييم برام يه کار خوب سراغ داره.

-خوبيش اينه که يکي رو داري اونجا!

-اره!خب مزاحمت نميشم!پس فردا ميبينمت.

-حتما عزيزم......

گوشيو قطع کردم و از تو کيفم عکس دو نفره ي منو ارغوان رو اوردم بيرون و بهش نگاه کردم و تو دلم براش ارزوي خوشبختي کردم!ااز روي عکس صورت ارغوانو بوسيدم!

-وااااااااي مامان!ساعتو نگاه کن!!چرا بيدارم نکردي؟!!دير برسم خودمو ميکشم!

-به جاي اين همه حرف زدن زود تر حاضر شو دختر!.

به سرعت از تختم پايين اومدم و نميدونم چطوري دست و صورتمو شستم و هول هولکي به اشپز خونه رفتم و يه لقمه گذاشتم دهنم!.

-بچه!قشنگ بشين صبحانتو بخور!

-نميخواد!همين خوبه...باي باي مامي!

-خداحافظ..از قول من به ارغون هم سلام برسون

-حتما.

واسه اون روز به بابام گفته بودم که ماشينو با خودش نبره منم خيلي سريع سوار ماشين شدم!تو راه فرود گاه بودم که ارغوان زنگ زد:

-سلام ببخشيد تو رو خدا!نزديک فرودگاهم

-عزيزم زنگ زدم بگم 1 ساعت تاخير داره پروازم پس عجله نکن!

-واقعا؟چه خوب!

-خوبه؟

-بله که خوبه!1 ساعت هم 1 ساعته!بيشتر ميتونيم همو ببينيم!

-اهان!اره از اون نظر عاليه!بهتره قطع کنم!داري رانندگي ميکني!

-ديگه رسيدم!5 دقيقه ديگه پيشتم..

گوشيو قطع کردم و سرعت ماشين رو زياد تر کردم.وارد فرودگاه که شدم جاي پارک ماشين نبود با بد بختي يه جا پيدا کردمو با قدم ها سريع وارد سالن شدم!دنبال ارغوان ميگشتم که ديدم از دور داره دستاشو تکون ميده به سمتش رفتمو بغلش کردم...

-به به!خانوم خارجکي!can you speak persian?

-بذار حالا برم! بعد بهم بگو خارجي!

-نه ديگه!از اين به بعد بايد کلي کلاس بياي واسه همه!راستي تو چرا اين قدر خوشگل شدي؟!ميخواي دل پسراي سوئد رو ببري؟اره کلک؟!!

-فداي اون زبونت شم که هيچ وقت غير فعال نميشه!

-والا زبون تو که از من فعال تره!ببينم پس چرا تنهايي؟پس مامانت اينا کجان؟

-اون ور سالنن من اومدم نزديک تر ورودي تا راحت تر پيدارم کني!راستي چه خبر؟هنوز کلاس ميري؟

-يه جرياناتي شد که خبر نداري!

-چه جرياناتي؟.

به طور خلاصه و سريع همه چيو بدون کم و زيادي براش تعريف کردم..بهم چشمکي زدو گفت:

-ديدي گفتم بالاخره شيرينيتو ميخورم!ديدي؟!!

-نه بابا!هنوز چيزي مشخص نشده که فعلا حرفش اومده اما فردين ميخواد به مامانش بگه!

-پس بادا بادا مبارک بادا ايشاالله........

با دستم جلو دهنش گرفتم و گفتم:

-ساکت بابا!هنوز چيزي معلوم نيست!.

ارغوان بعد مکثي اشکي از رو گونش پايين اومد که باعث شد منم به گريه بيوفتم!از دور ديديم که مامان ارغوان اومد به سمتمون و وقتي ديد ما داريم گريه ميکنيم اونم انگار که منتظر جرقه بود!مامانش هم شروع به گريه کردن کرد!

-وااا!!!اينارو نگاه کن تو رو خدا!ابغوره دارن ميگيرن!پاشو خانوم .زشته!مگه ارغوان ميخواد تا اخر عمرش اونجا بمونه؟زنگ ميزنيم بهش!سر ميزنه بهمون!زشته به خدا!!.

باباي ارغوان شروع به خنديدن کرد اما ميشد غم رو تو چشمهاش ديد..هر سه تاييمون با دستمال صورتمو پاک کرديم که بلند گو پرواز ارغوان رو اعلام کرد!

-خب ترانه جونم!بايد برم!خيلي دلم برات تنگ ميشه...از اونجا حتما بهت زنگ ميزنم..برات ارزوي خوشبختي ميکنم...تو اين چند سال ممنون که تنهام نذاشتي و تو بعضي کارا مشاورم بودي!در ضمن!وقتي به ايران برگشتم و يه سر زدم بايد نامزد کرده باشيااااا

-نوبت به نوبت!تو اول بکن بعد من!منم خيلي دلم برات تنگ ميشه بهترين دوستم!مراقب خودت باش عزيزم!.

همديگرو به گرمي در اغوش گرفتيمو بوسيديم!بعد من نوبت به مامان و باباش و فاميلاشون رسيد که من اشناييتي باهاشون نداشتم..همه داشتن گريه ميکردن!صحنه ي خيلي بدي بود!بعدش ارغوان ازمون جدا شد!صورتش قرمز شده بود!باهام باي باي کرديمو و وارد يه سالن ديگه که نميشد ما واردشيم شد و از پله برقي بالا رفت و ديگه نميشد ديدش...منم از خانوادش خداحافظي کردمو وقتي سوار ماشين شدم انرژي رانندگي رو نداشتم و ترجيح دادم يه موسيقي گوش کنم!يه اهنگي که خيلي دوسش داشتمو گداشتم و صندلي ماشينو عقب بردمو چشمهامو بستم و به اهنگ گوش دادم:

دل دنيا رو خون کردي که اين جوري تو رفتي

تموم دل خوشي هام و تو با رفتن گرفتي

مثل حس يه عشق تازه بودي

مثل افسانه بي اندازه بودي

هيچ کي براي من شبيه تو نبوده

دنيا چه بي رحمي آخه تنهايي زوده

دل دنيا رو خون کردي که اين جوري تو رفتي

که اين جوري تو رفتي

وقتي اهنگ تموم شد گوشيم زنگ زد...شماره ي فردين افتاده بود.

-سلام

-سلام خانومي!چرا صدات اين جوريه؟

-هچي!

-هيچي که نشد جواب!کجايي الان؟

-فرود گاه

-فرود گاه واسه چي؟

-به خاطر همون دوستم ديگه!

-اهان!يادم رفته بود!پس بگو چرا صدات اين جوريه!!بعدا زنگ بزنم؟

-نه!خوبم الان...

-راستش ترانه من با مامانم حرف زدم!به بابامم گفتم!مامانم گفت که دوست داره ملاقاتي باهات داشته باشه البته شرايط تو هم بهش گفتم مخصوصا در مورد پدرت!ولي دوست داره ببينتت همين طور بابام!تو که مشکلي نداري؟

-نه اصلا!!مطمئني ما با هم خوشبخت ميشيم؟

-خوشبختي يعني چي؟خوشبختيو خود اداما ميسازن!من نميذارم اب تو دلت تکون بخوره!نترس!ما داريم عاقلانه اين کارو ميکنيم!مامانم اين پنجشنبه مياد ايران.جمعه خوبه؟

-اخه هنوز خانواده ي من هيچي نميدونن!

-خب بگو بهشون!اول به مامانت بگو!امروز بگو بعد جوابشو بهم بده..ديگه مزاحمت نميشم چون ميدونم حالت زياد خوب نبست عزيزم!خداحافظ

-مرسي که درک ميکني!خداحافظ

سلام

-سلام چه خبر؟چرا دير کردي؟

-پروازش تاخير داشت

-90% پروازها تاخير داره!صورتشو نگاه کن!کل اب بدنتو فکر کنم امروز دادي واسه ارغوان!

-مامان؟

-بله؟

-راستش يکي از من خواستگاري کرده.

مامانم تعجب کرد که بي مقدمه گفتم.

-نکنه خلبان هاي فرود گاه خواستگاري کردن؟

-مامان جدي ميگم!شوخي نميکنم!

-يعني تو همين چند ساعتي که تو رفتي بيرون خواستگاري کرد؟!!!من نميفهمم!توضيح بده ببينم.....

-راستش يه چند وقتي بود که علاقشو بهم نشون داده بود ولي من جدي نگرفته بودم!تا اين که ديروز خواستگاري کرد...

-حالا کي هست؟

-استاد موسيقيم.

مامانم هاج و واج نگاهم کرد!فکر هر کسيو ميکرد جز فردين!

-اوه اوه!ترانه ميدوني که من الان دارم ريز ريز رو بابات کار ميکنم!چه برسه به اينکه من بگم استادت ازت خواستگاري کرده!!

-ولي مامان اين فرق ميکنه!قضيه مربوط به زندگي منه!

-اره!ميدونم!منم خسته شدم از اين رفتاراش تا الان هر چي پافشاري کرده بسه ديگه!امشب باهاش حرف ميزنم.حالا خانوادش ميدونن؟

-اره ميدونن!.

جريان خانواده ي فردين رو براش گفتم...

-خب اين يه ذره قضيه رو مشکل ميکنه!اين که مامان و باباش طلاق گرفتن!تازه اينکه مامانش تو استرالياست!

-مامان مگه ميخوام با خانوادش ازدواج کنم؟

-نکنه تو هم بي علاقه نيستي هان؟

-راستش نه!هنچين بي علاقه هم نيستم!

-خب ديگه!علاقه دو طرف مهمه!بقيش هم با من...من فکر کردم زياد علاقه اي نداري!تا جمعه که چيزي نمونده!امروز دوشنبه اس!3 روز مهلت داريم که باباتو راضي کنيم.

گونشو بوسيدمو رفتم اتاقم تا زنگ بزنم به فردين...اولش جواب نداد ولي بعدش خودش زنگ زد:

-سلام ببخشيد جواب ندادم!چه خبر خانومي؟

-سلام!اشکالي نداره!راستش من حرف زدم با مامانم!قرار شد با بابام حرف بزنه!

-خوب اين که خيلي خوبه!پس من جواب قطعيو ميدم به مامانم!ترانه؟

-بله؟

-کي فکر ميکرد تو اون روز که من تورو دمه اموزشگاه ديدم!بهت علاقه مند شم؟!

-منم فکر نميکردم که بهت علاقه مند شم!فردين؟

-جانم؟

-اگه بابام راضي نشه چي؟

-چرا نفوظ بد ميزني!!؟مگه ميشه راضي نشه؟!!از خودم اين قدر مطمئنم که اگه بره تحقيق يه مورد هم گير نمياره!

-نميدونم!ميترسم!

-نترس....قول ميدم همه چي خوب پيش ميره...

-خدا کنه همين جور باشه که تو ميگي!کاري نداري؟خيلي خستم ميخوام بخوابم.ببخشيد

-نه من زياد پر حرفي ميکنم!برو بخواب!فردا واسه تمرين مياي ديگه؟

-اره حتما!

فرداش براي تمرين که رفتم ..قبل اينکه وارد اتاق بشم فردين جلومو گرفت و گفت:

-سلام..خوبي؟

-سلام .مرسي تو خوبي؟

-خوبم عزيزم..راستي مامانم زنگ زد پروازش فردا ساعت 4 بعد از ظهره!نميتونم فردا بيام کلاس..اجازه ميدي واسه فردا؟

-اين چه حرفيه!!معلومه که اره ولي کار سخت تر شد!

-چرا؟؟!!

-اخه راضي کردن بابام کمي طول ميکشه!

-تو اصلا به بابات نرفتيا!!خيلي سخت گيره بابات!

-سخت گير نيست!حساسه!

-قرارمون بيوفته 5 شنبه مشکلي نداره؟

-نه فرقي نميکنه!مامانت اخلاقش چه جوريه؟نميخوام يه وقت بي احترامي کنم بهش يا اين که فکر بد بکنه در موردم!

-نه اصلا!مگه ميشه فکر بد بکنه؟؟اخلاقش مثله ايرانياست!بالاخره 19 سال تو ايران بوده!وقتي بهش قضيه رو گفتم خيلي خوشحال شد!خيلي دوست داره من زود تر ازدواج کنم چون 8 سالي ازم دور بوده يه جورايي عذاب وجدان داره!ولي من بخشيدمش!

-چون تو خوبي بخشيديش!

-بيشتر از اين شرمنده ام نکن!حالا برو تمرين کن...مزاحمت نميشم.

××××××××××××××××××××××××× ×××

-چي شد مامان؟

-........................

-مامان؟؟؟؟؟بگو ديگه!راضي شد که بيان خواستگاري؟.

مامانم لبخندي زدو گفت:

-با بدبختي راضيش کردم!گفته فعلا بيان تا ببينيم چي ميشه!تازه گفت....

-چي گفت؟چرا طفره ميري مامان؟

-گفت من دخترمو به کسي موسيقي ياد اينو اون ميده نميدوم!گفت به خاطر احترام ميذاره يه شب بيان خونمون!

-اي بابا!!!يعني چي؟!!ابرمون که ميره جلوشون..

-حالا تو غصه نخور دختر!تا الانش خدا بزرگ بوده!مطمئنم که اگه واقعا اين پسر!پسر خوبي باشه رضايت ميده!تازه بحث.بحثه زندگي توئه!لج و لج بازي که ديگه نميتونه بکنه! فقط من نگرانيم از بابت مامانشه!...اخه فرهنگ غربيا با ما فرق ميکنه!

-اون جور هم ديگه که نيست! 19 سالي ايران زندگي کرده و باباي فردين ايرانيه!

××××××××××××××××××××××××× ×

بالاخره 5 شنبه شد و مامان فردين ساعت 7 بعد از ظهر و به صرف شام رو براي ديدارمون ترجيح داد....اون روز مانتوي مشکي رنگي تنم کردم با شلوار جيگري رنگ و با شال جيگري رنگ و ارايش ملايمي کردم!

-سلام خانوم خانوما!

-سلام..ببخشيدا ميخواستم خودم بيام!

-نه!مگه ميشه؟!!!تازه اگه هم ميخواستم مامانم اجازه نميداد که تنهايي بياي!در ضمن خيلي خوشگل شدي!

-مرسي...تو هم خيلي خوشتيپ شدي!.

باز ماشينش از عطرش پر شده بود!خيلي خوشتيپ کرده بود!کت تک مشکي رنگي پوشيده بود که جذبش بود و هيکلش توش خيلي قشنگ ديده ميشد...با شلوار لي که معلوم بود مارک دار بود! زير کتش هم پيراهن سفيد رنگي پوشيده بود!.کل راه رو زياد با هم حرف نزديم...!خيلي استرس داشتم...به رستوران که رسيديم از زيباييش شگفت زده شدم! رستوران سنتي بود که يک طرفش کافي شاپ بود!وسط کل کف رستوران اب ميومد که کمي از طول جوي خيابان هاي معمولي بيشتر بود!فردين منو به کافي شاپ همراهي کرد و از دور زني رو نشونم داد و گفت:

-خب ترانه خانوم!اينم مامان من!...

از ديدن مامانش تعجب کردم!مامانش جوون تز از چيزي بود که فکر شو ميکردم!مانتو کوتاهي تن کرده بود و چطي هاشو ريخته بود روي پيشونيش!بهش 46.47 ساله ميخورد!ارايش کمي کرده بود!تا منو ديد گفت:

-به به!!سلام عزيزم!

-سلام!من ترانه راد هستم!خوشبختم!

-منم کاترين هستم!همين طور که ميدوني مامان فردين!نميدونستم فردين يه فرشته رو انتخاب کرده!

-خيلي ممنونم از لطفتون!شما هم خيلي زيبا هستين...!

-چشمات زيبا ميبينه عزيزم!.

ديگه استرسم از بين رفته بود!اين قدر مامانش خون گرم رفتار ميکرد انگار يه چند سالي هست که منو ميشناسه!ازم خواست که کاترين جون صداش کنم واسه هميشه و منم به نظرش احترام گذاشتمو کارترين جون صداش کردم!

-ميدونستم که فردين يه روزي تصميم به ازدواج ميگيره!واقعا بايد به سليقش تحسين بگم!پسرم اين فرشته رو از کجا پيدا کردي؟.

فردين لبخندي زدو بهم نگاه کرد و همين طور بهم زل زده بود و جواب کاترين رو داد:

-من تا اين فرشته رو مال خودم نکنم دست بر نميدارم!حتي اگه کل دنيا نا راضي باشن! مگر اينکه خودش نا راضي باشه!.

لبخندي بهش زدم....نگاهمون تو هم گره خورد تا اينکه کاترين با حرفش ما رو به خودش جلب کرد.

-معلومه که خيلي همو دوست دارين!از نگاهاتون معلومه!ترانه ي عزيزم!اگه ازدواجتون صد در صد شد که ميدونم اين طور ميشه! من تصميم دارم ايران بمونم!چون ديگه فردين زن گرفته و اگه خدا بخواد که نوه دار شم دوست دارم پيشش باشم!

-مامان از الان به فکر نوه ايد؟!!!کو تا نوه!!!؟

-واااا چرا نباشم!بايد سال اول يه نوه خوشگل واسه من بيارين!

-1 سال؟!!!!!!!تا 3 سال فکر نوه رو نکن مامانم!

-باشه بابا!.

از بحث بين کاترين و فردين خيلي خنده ام گرفته بود!مامانش بيشتر از چيزي که فکرشو ميکردم دوست داشتني بود! اون روز در مورد همه چيز باهم حرف زديم!بعد خوردن شام من کاترين رو بوسيدمو سه تايي سوار ماشين شديم! اول که فردين منو رسوند خونه و بعدش خودشو مامانش رفتن!تو دلم حس خوبي داشتم.....اما نميدونستم چرا باباش نيومده بود؟!!

-سلام چه قدر طول کشيد!

-سلام!اره!

-خب چي شد؟

-وايسا مامان لباسامو در بيارم بعد کلشو تعريف ميکنم برات!.

کل ماجرارو براي مامانم گفتم و انگار خيلي خوشش اومده بود از رفتار مامانش با من! مشغول حرف زدن در مورد اينده بوديم تا اينکه بابام اومد و...........

خوب واسه خودتون ميبرين و ميدوزين!منم که اصلا حساب نميکنين!

-کي گفته هم بريديم!هم دوختيم؟!!اين فقط يه قراره ساده بود!

-ساده؟مطمئني ساده بود؟والا 1 ساعتي ميشه همش ازشون تعريف ميکنين!عمرا من بزارم ترانه با اين پسره ازدواج کنه!.

اون حرف مثله زهري بود که به زور تو حلقم ريختند!نتونستم تحمل کنم به همين دليل ترجيح دادم اون جارو ترک کنم و به اتاقم برم!

-اخه چرا لج بازي ميکني علي؟!!بابا از دستت ديگه منم دارم خسته ميشم!اگه پسره خوبي باشه!دستش به دهنش برسه و بتونه ترانه رو خوشبخت کنه چرا نذاريم ازدواج کنن؟!

-کسي که استاد موسيقي باشه از همون اول زندگي ننگ مياره تو زندگي!بعد تو ميگي ترانه رو خوشبخت ميکنه؟!

-خجالت بکش مرد!ننگ ديگه چيه؟مثلا تو مرد تحصيل کرده اي و داري تو جامعه الان زندگي ميکني!يه ذره روشن فکر باش!الان اون دوره ي قديم نيست که به زور دختر رو شوهر بدن! و بعد اين که مگه اشکال موسيقي چيه اخه؟!موسيقي به روح ادم ارامش ميده!

-به هر حال من با اين ازدواج موافق نيستم...

-باشه بابا! موافق نباش! اين قدر به اين رفتارات ادامه بده تا اخر سر اين دختر رو دق بدي با اين کارات!

×××××××××××××××××××××××

-سلام ترانه خوبي؟

-سلام!نه خوب نيستم!

-خدا نکنه!چرا؟

-از الان بابام شروع کرده به نه گفتن!اعصابم خورده...

-مگه اصلا منو خانوادمو ميشناسه؟

- همين جوري نه ميگه!مامانمم عصباني کرده!

-ميخواي يه قرار بذارم خانوادت با خانوادم اشنا شن؟

-خيلي خوبه اما بعيد ميدونم بابام قبول کنه!

-حالا تو باهاش حرف بزن!

-باشه ببينم چي ميشه!

-اگه اوکي شد بگو من هماهنگ کنم!البته بياين خونمون اينجوري بهتره نه؟

-اره خوبه...باهاشون حرف ميزنم بهت خبر ميدم!.

فردا صبحش وقتي از خواب بلند شدم ديدم مامان و بابام خونه نيستم و روي کاغذي که رو يخچال چسبيده شده بود نوشته بودن: ما ميريم تره بار زود برميگرديم...

ساعت 11 صبح بود و من شروع به خوردن صبحانه کردم وقتي صبحانه خوردنم تموم شد زنگ خونه به صدا در اومداول بابام با کلي کيسه هاي ميوه وارد خونه شد و بعد مامانم!بعدش منو مامانم شروع به شستن ميوه ها کرديم همين طور که مشغول کار بوديم بابام به بيمارستان رفت چون از بيمارستان به بابام زنگ زده بودن که بيماري حالش بد شده!

-مامان ديروز فردين زنگ زد منم تقريبا مخالف هاي بابا رو براش گفتم اونم پيشنهاد داد که يه قرار بذاريم توخونشون تا بهتر خانواده ها همو بشناسن!

-خب اين که خيلي خوبه!من با علي حرف ميزنم اگرم نه بگه راضيش ميکنم!خدا رو چي ديدي؟شايد خوشش اومد

-پس بهش خبر بدم؟

-اره خبر بده!فکر کنم پس فردا خوب باشه!البته بازم ببين خودشون چي ميگن!.

مثله هميشه بعد از ظهر به اموزشگاه رفتم و بعد تمرين با فردين حرف زدمو قرار شد فرداي اون روز يعني 4 شنبه شب خونه ي فردين اينا بريم!مامانمم با هزار بد بختي بابامو راضي کرد!

××××××××××××××××××××××

-اينم از اموزش امروز!راستي ترانه خيلي داري يشرفت ميکنيااااا

-ممنون!همش به خاطر خوب درس دادن هاي توئه!

-من که کاري نميکنم!

-راستي اين دففعه ميخواد دوباره چه شعري بنويسي اقاي شاعر!؟

.

لبخندي زدو گفت و با حالت شيطن اميزي گفت:

-از زور تو هم که شده نمينويسم!راستي الان بيا با هم بريم!

-بذار ببينم مامانم اينا حرکت کردن يا نه!.

به مامانم زنگ زدمو گفتم که اگه هم زمان برسيم خيلي بهتره! و باهم تقريبا حرکت کرديم! اون روز فردين يه ماشين ديگه اي اورده بود که مدل بالا بود!از ارمش قهميدم که bmw هست!تو کل راه هيچي نميگفتيم!اما وقتي نزديک خونه شديم از ديدن خونهشون شگفت زده شدم!

-وااااااي اينجا خيلي قشنگه!

-اون چشمهاته که قشنگ ميبينه عزيزم!حالا پياده شو تا من ماشينو پارک کنم و با هم بريم داخل!فکر کنم خانوادت اومدن!

-از کجا ميدوني؟

-اخه لوستر هاي پذيرايي روشنه!.

از ماسين پياده شدم و گشتي تو خونه زدم!کل خونه رو انواع درخت هاي ميوه پر کرده بود....خونه ي خيلي زيبايي داشتند! و من به تقدير خودم خنديدم و تو دلم گفتم:

-نگاه کن ترانه!اومدي خونه ي کسي که اتفاقي اون روز دمه اموزشگاه ديديشو حالا ميخواي اگه خدا بخواد باهاش ازدواج کني!....

-به چي نگاه ميکني؟بيا بريم تو!

-اخه اينجا خيلي قشنگه!ولي اره راست ميگي!بهتره بريم تو!

داخل که شديم فردين منو به داخل پذيرايي راهنمايي کرد!خودشم رفت تا حاظر شه و با تيپ جديدي وارد سالن شه!من سلام گرمي به مامان فردين کردم و روي مبلي نشستم!

-سلام!خيلي وقته رسيديد؟

-نه دخترم!يه چند دقيقه اي ميشه!پس خود فردين خان کجان؟

-سلام خانوم راد من اينجام!

-سلام پسرم خوبي؟

-ممنون!شما خوبين؟

-ممنون پسرم!

-سلام اقاي راد!

-سلام.

بابام به طوري جواب سلام فردين رو داد که لبخند فردين روي لبش ماسيد و ترجيح داد که احوال پرسي رو ادامه نده!

کل اون شب بابام يه طوري به کاترين نگاه ميکرد!همين طور کاترين!نگاه هر دوشون پر از خشم بود!حتي فردين هم اينو حس کرده بود!اما مامانم حواسش به نگاه هاي اون ها نبود!کل شب رو در مورد ازدواج و تفاهم و...حرف زدند! مواقع خداحافظي شد!بابام خيلي سرد فقط با فردين خداحافظي کرد و طوري رفتار کرد که انگار نه انگار کاتريني وجود داره!تو ماشين دوباره جر و بحث بين مامان و بابام شروع شد

-چچرا اينجوري ميکني؟اين از سلام کردنت بود!اونم از خداحافظي کردنت!ابرومونو بردي!تو معلوم هست چته اين روزا؟

-..........................................

-با تو ام!

-..........................................

بابام اصلا جواب مامانم رو نميداد و يکي از دسناشو گذاشته بود رو پيشونيش!دليل اون کاراشو نفهميدم!مخصوصا رفتارشو با کاترين!بايد دليل خاصي داشت که اون رفتارو ميکرد!

خونه که رسيديم هيچ کدوممون حرف نزديم!حتي مامانم که تا برسيم خونه همش داشت جر و بحث ميکرد!نميدونم!انگار يه چيزايي مشکوک بود!نگاه هاي بابام به کاترين و مخالفت هاي اون!مامانمم خسته شده بود از اون وضعيت....بيچاره فردين مجبور بود اين مشکلات رو تحمل کنه!تو افکار خودم بودم که متوجه شدم همه ي برق ها خونه رو بابام خاموش کرد!از رو تخت اومدم پايين تا مسواک بزنم!متوجه شدم در بالکن بازه!خيلي اروم به سمت بالکن رفتم...بابام داشت سيگار ميکشيد!يه 12 سالي بود که سيگار رو ترک کرده بود...اما اون شب پشت سر هم سيگار ميکشيد و به اسمون خيره شده بود...اين قدر غرق تو افکارش شده بود که متوجه نشد من اون جا هستم..بعد زدن مسواک روي تختم خوابيدم..!دختر خيلي کنجکاوي بودم.!اما هر چي فکر کردم ربطي بين نگاه هاي بابا و کاترين متوجه نشدم..!ساعت 4 صبح بود که از خواب پريدم و متوجه شدم که بابام بيداره و ظاهرا داشت تلفني با يکي حرف ميزد!اما با کي؟انگار داشت با کسي دعوا ميکرد چون ميگفت:

-اصلا تو از کجا پيدات شد عوضي؟هان؟

-..................................................

-خفه شو!من تو رو ول کردم؟ياتو که همش دنبال قرتي بازيت بودي؟!

-..................................................

-الانم غلط کردي بهم زنگ زدي!من زندگيمو دوست دارم!ديگه نميخوام صداتو بشنوم..!فکر اينکه بذارم ترانه با تو رفت و امد داشته باشه رو هم از سرت بيرون کن!.

بعد گفتن اخرين جمله اش بابام گوشيشو رو مبل پرت کرد و يه نخ سيگار کشيد!حسابي گيج شده بودم!اون کي بود که بابام اون طوري باهاش حرف ميزد؟ و ميگفت نمذاره من باهاش رفت و امد کنم؟اصلا کي بود که 4 صبح به بابام زنگ زده بود؟مامان هم از اين قضيه خبر داره؟.

يه عالمه سوال بي جواب ذهنمو مشغول کرده بود!دلم ميخواست ببينم قضيه چيه!از کارايي که هيجان داشت خوشم ميومد....هميشه هم فيلم هاي جنايي و پليسي خيلي دوست داشتم!.

بعد تموم شدن سيگار بابام به سمت اتاق خودشون يعني اتاق خودشو مامانم رفت و بعد 1 ساعتي دوباره از اتاق بيرون اومد و به سمت اشپز خونه رفت..هميشه عادت داشت وقتي خوابش نميبرد يه قرص ارام بخش ميخورد..اون روز هم بعد خوردن قرص به خواب رفت منم دوباره خوابيدم از خواب که بيدار شدم ساعت 10 صبح بود!

-سلام صبح بخير!چه خبره!؟تو که هميشه سحر خيز بودي...جديدا خيلي ميخوابياااا

-اخه صبح زود از خواب پريدم...راستي مامان شما متوجه نشدي که بابا صبح زود بلند شده بود؟

-چي؟صبح زود؟باباتو که همين جوريش به زور پا ميشه چه برسه به صبح زود!حالا چطور مگه؟.

ترجيح دادم که چيزي فعلا به مامانم نگم به خاطر همين گفتم:

-هيچي!شايد خواب ديدم..اخه فکر کردم بابا رو صبح زود ديدم!راستي وضعيت الان چيه؟جواب فردين رو چي بدم؟

-چي بگم والا؟فکر کنم يکي باباتو جادو کرده...کلا اخلاقش عوض شده..من که فردين رو ديدم ازش خيلي خوشم اومد!به نظر پسر خيلي خوبي ميومد!ماشالله چه خونه اي هم داشتند!پر گل و گياه بود!

-اره خيلي خونه ي قشنگي داشتن!مامان فردينم زن خوبيه!

-کاترين؟اسمش کاترينه ديگه نه؟

-اره!دوست داره کاترين صداش کني!

-اونم زن خوبي بود!خيلي خوش پوش و مودب...اما چرا باباي فردين نيومده بود؟

-اره!وقتي با فردين حرف زدم گفت باباشم مياد...اون روزم خودم باهاشون قرار داشتم باباش قرار بود بياد ولي نيومد!ازش ميپرسم فردا!

گرم حرف زدن بوديم که گوشيم زنگ خورد.

-بله؟

-سلام خانوم راد؟

-بله

-ترانه راد؟

-بله خودم هستم!شما؟

-مهم نيست من کيم فقط ميخوام يه سري حقيقت رو براي شما روشن کنم

-چه حقيقتي؟اصلا شما کي هستين؟

-فکر کنين يه دوست!راستش دوست دارم خودتون دنبال حقيقت بگردين!فقط يک راهنمايي ميکنم بهتون..خوب درباره ي گذشته ي پدرتون تحقيق کنين!فکر کنم خيلي به دردتون بخوره..

-يعني چي؟شما؟گذشته ي.......

تا خواستم جمله ام رو تموم کنم گوشي رو قطع کرد!کم کم ترسيدم!اصلا اون کي بود؟گذشته ي بابام چي بود که به درد من ميخورد؟چرا بابام تا نصفه شب بيدار و بود اصلا اون کي بود که صبح به اون زودي بابام داشت باهاش حرف ميزد؟دوباره هزار تا سوال بي جواب ذهنمو پر کرد!3

گوشيمو پرت کردم رو تختم...تا خواستم از اتاقم خارج شم دوباره گوشيم زنگ خورد!گوشيمو برداشتم:

-ببينين من نميدونم کي هستين و نميفهمم منظورتون از گذشته بابام چيه و....

تا خواستم ادامه جمله ام رو بگم صداي خنده از پشت خط بلند شد!

-سلام ديوونه!!منتظر تماس کسي بودي؟گذشته بابات يعني چي؟

-اِ توئي ارغوان؟؟؟ببخشيد...چه خبر؟چي کارا ميکني؟چه عجب يه زنگي زدي!ديگه داشتم ازت نا اميد ميشدم دختر!

-سلامتي والا!!اينجا خيلي خوبه ترانه!تو هم پاشو بيا اينجا!!

-نه نه!ايران سراي من است!

-برو بابا!شوخي نکن!جدا ميگم!الان دارم تو يه شرکت تبليغاتي کار ميکنم که داييمم توش کار ميکنه!با کلي خواهش و تمنا قبول کردن منم کار کنم!حقوقش خيلي خوبه...ماه ديگه هم خونه اجاره ميکنم و مستقل ميسم !ديگه تو خونه داييم نميمونم!تو چه خبرا؟بگو ببينم استاد خوشگلت چي کارا ميکنه؟

-والا هيچي!هنوز بابام رضايت نداده!تازه داره يه سري جريان هاي مشکوک اتفاق ميوفته!

-چي؟مشکوک؟يعني چي؟!!

-حالا بعدا که مطمئن شدم بهت ميگم...خيلي خوشحالم کردي که زنگ زدي!

-منم خوشحال شدم صداتو شنيدم!اخ اگه بدوني چه قدر دلم واسه بازيگوشيهاي دانشگاه تنگ شده!يادش بخير.....قدر اون روزا رو ندونستيم!ببخشيد دير زنگ زدم!اين روزا خيلي سرم شلوغ بود

-اره درکت ميکنم همين جا خود ايران سخته چه برسه به غربت!

-اره..وقتتو نميگيرم کاري نداري؟دلم برات تنگ ميشه عزيزم خداحافظ

-منم همين طور خداحافظ گلم.

شب که بابام اومده بود بوي شديد سيگار ميداد که باعث شد مامانمم بفهمه و بپرسه:

-علي؟سيگار کشيدي؟مگه قرار نبود کلا ديگه لب به سيگار نزني؟

-ولم کن بازم تو گير دادي؟اصلا حال و حوصله جر و بحث ندارم!.

بعد با بي حوصلگي تمام به اتاق رفت و بعد از عوض کردن لباساش رو تخت دراز کشيد..مامانمم که انگار دلش شکست شروع به گريه کردن کرد!اما گريه ي بي صدا!همين جوري اشک از گونه هاش پايين ميومد..به سمتش رفتمو مجبورش کرد تا از شستن ظرف ها خوداري کنه و روي صندلي ميز ناهار خري بشينه.

-مامان جونم چرا گريه ميکني اخه؟

-نميدونم چرا اينجوري شده!!تا حالا هيچيو ازم مخفي نذاشته بود!ديگه نميدونم چي کار کنم ترانه!!

-تا اينجاشو شما اومدين!از اينجا به بعدشو بسپرين به من!خودم ميدونم چي کار کنم مامان!

-مثلا چي کار اخه؟

-يه برنامه هايي دارم...بالاخره معلوم ميشه دليل اين همه ي اين کاراي بي منطق بابا از کجا سر چشمه ميگيره!

-نميدونم والا!من ديگه طاقتشو ندارم!

××××××××××××××××××××××

-من ميرم بيرون 2 ساعت ديگه برميگردم!

-کجا ميري علي؟

-نا کجا اباد!.

ميبيني ترانه چه جوري جواب ميده؟اخه کدوم مردي با زنش اينجوري حرف ميزنه؟؟!.

اون لحظه فکري به مغزم رسيد که بابابمو تعقيب کنم!با اين که اصلا دوست نداشتم اما به خاطر مامان هم شده نبايد ميذاشتم اين قدر اذيت شه!تازه با ديدن اون همه کاراي عجيب بابا بيشتر مشتاق بودم ببينم قضيه چيه!بابام زياد اهل ماشين نبود و تا جايي که امکان داشت با اتوبوس اين ور و اون ور ميرفت!منم به بهونه ي بيرون رفتن حاظر شدمو تا جايي که بابام پياده ميرفت پشت سرش راه افتادم!وقتي به ايستگاه اتوبوس رسيد من دور تر ازش وايسادم و بعد سوار شدنش منم سوار شدم و تا جايي که بود روي صندلي هاي اخر اتوبوس نشستم...از اول تا ايستگاهي که ميخواست پياده شه سيگار کشيد!صورتش نگران به نظر ميرسيد..اخر سر ايستگاه وليعصر پياده شد و منم دنبالش به راه افتادم..همين طور دنبالش بودم که گوشيم زنگ خورد.

-سلام خانوم خانوما کجايي؟

-سلام بيرونم!راستش بعدا بهت زنگ ميزنم

-فقط يه چيزي ميخواستم بپرسم بعدش قطع کن باشه؟

-باشه بگو

-تو هم متوجه نگاه هاي بابات و مامانم شدي؟

-اره!کلا دوتاييشون بد جور بهم نگاه ميکردن...

-به نظرت دليلش چي بود؟

-نميدونم!خودمم خيلي کنجکاوم!

-راستي من هفته ديگه تو پاريس کنسرت دارم

-واقعا؟؟حتما بايد بري؟

-اره خب!دلم برات خيلي تنگ ميشه ترانه!

-منم!.

با شيطنت ادامه دادم:

-نميشه منم بيام؟.

خنده اي زد و گفت:

-نه عزيزم!مگر اينکه تو چمدون بذارمت و بدزدمت!خسته شدم ترانه!!!پس کي مال هم ميشيم؟!!

-منم خسته شدم فردين!ولي چي کار کنيم؟!

-ببخشيد خيلي حرف زدم...خداحافظ

-خداحافظ.

بابام همين طور پياده ميرفت تا اين که وارد يه کافي شاپ شد!خيلي برام جاي تعجب داشت!حتي وقتي بابام مهمون خيلي مهم هم داشت هيچ وقت تو کافي شاپ قرار نميذاشت و همهيشه تو رستوران دعوتشون ميکرد..کافي شاپ خيلي قشنگي بود!دکوراسيونش به ادام ارامش ميداد!همين طور موزيک بي کلامي که پخش ميشد...بابام همين طور اين ور و اون ور کافي شاپ رو نگاه ميکرد!انگار دنبال کسي بود!بالاخره جلوي يک ميز وايساد..من از دور داشتم نگاه ميکردم!بابام سلامي کرد به طرف مقابلش اما صورت طرف مقابلش برام قابل ديدن نبوداون ور تر که رفتم با ديدن کسي که جلو بابام نشسته بود هول ورم داشت!

خداي من!چي ميديدم؟؟؟؟يعني بابام.....؟؟؟

خيلي هول کرده بودم!به سرعت به فردين زنگ زدم:

-الو سلام فردين...به ادرسي که ميگم همين الان سريع بيا

-عليک سلام...ترانه خوبي؟چرا صدات ميلرزه؟چيزي شده؟

-بيا بعدا بهت ميگم!ادرسو يادداشت کن!يه کافي شاپه!

-تو کافي شاپ چي کار ميکني؟

-من کاري نميکنم!ولي مثل اين که بعضيا يه کارايي دارن ميکنن...حالا مينويسي يا نه؟

-اره بگو.

ادرسو بهش دادم!يه 20 دقيقه بعد فردين خودشو رسوند...بيچاره خيلي هول کرده بود!

-هان ؟چي شده؟خوبي؟سالمي؟.

از طرز حرف زدنش خندم گرفت!فکر ميکرد من چيزيم شده

-هيچي نشده!يه لحظه بيا!اون ميزو ميبيني؟

-کدوم ميز؟

-هموني که گل هاي روز تو گلدونشه!

-اهان ديدم! اِ اون که مامان منه!!!!!

-بله!اونم باباي منه!

-اينجا چي کار ميکنن؟

-والا خودمم نميدونم!

-شايد دارن درمورد ما حرف ميزنن!

-چه حرف هايي ميزني!دو تايي!اونم تو کافي شاپ!اومدم درمورد ما حرف ميزنن؟!

-منظورت چيه؟

-انگار يه خبرايي هست!!

-نه بابا!امکان نداره!مامان من اون جوري نيست!

-مگه باباي من هست؟

-اِ نگاه کن!قيافه بابات عصبانيه!مامان منم انگار حالش خوب نيست...

-اره راست ميگي!خيلي مشکوک ميزنن فردين!تازه وقتي بابام ميخواست از خونه بياد بيرون به مامانم نگفت کجا ميره!جواب سر بالا داد!

-يعني چه رابطه ا بين باباتو مامانمه؟

-نميدونم..بيا اين ور تر مارو نبينن!

-نگاه کن تو رو خدا!شديم کلانتر محل!اونم چي؟داريم مامان و باباي خودمونو تعقيب ميکنيم..پس بگو!اون موقع که بهت زنگ زدم داشتي تعقيب بازي ميکردي!اره شيطون؟

-بله کلانتر!از اون جايي که من دنبال هيجانم هميشه تا نفهمم قضيه چيه دست بردار نيستم!

-منم باهاتم...اخه کنجکاو شدم...نگاه کن دارن پا ميشن!بيا بريم تو ماشين من تا نبيننمون!

-چشم.

باهم به سمت ماشين فردين رفتيمو از دور نگاهشون ميکرديم!يه دفعه بابام يه دادي زد که همه مشترياي کافي شاپ از پنجره نگاهش کردن...ما هم کپ کرده بوديم...يه بار ديگه هم گفت:

-خفه شو!عمرا بذارم!.

-ترانه؟

-بله؟

-بابات با مامان من بود که گفت خفه شو؟

-ظاهرا بله!.

صورت فردين قرمز شده بود!حق داشت سخت بود که يکي جلوش به مامانش فحش بده بدتر اين بود که کاري نميتونست بکنه چون کسي که به مامانش فحش داد باباي من بود!

منم از شدت خجالت گفتم:

-من به جاي بابام ازت معذرت ميخوام

-تو چرا عذر خواهي ميکني عزيزم؟

-نميدونم چرا اين روزا همه حالشون خوب نيست!

-اره!چي کار کنيم؟دنبال کدومشون بريم؟

-هيچ کدومشون..احتمالا الان بابام ميره خونه مامان تو هم همينطور

-پس بذار برسونمت

-نه مرسي!

-تو پيش خودت چي فکر کردي؟اخه من ميذارم وقتي ماشين دستمه و تو الان بايد بري خونه تنها بفرستمت؟

-ممنون!فقط ديرت نشه..

-واسه تو هميشه وقت هست..

کل راه رو نوبتي هر کدوممون نظري ميداديم و فرضيه اي ميساختيم!

-بفرما!اينم خونتون!

-ممنون واقعا!اگه خبري شد حتما بهت زنگ ميزنم!

-باشه!منم همين طور! خداحافظ

-خداحافظ.

وارد خونه شدم فهميدم هنوز بابام نرسيده خونه... تازه لباسامو عوض کرده بودم که صداي در خونمون زده شد و بابام اومد!مامانم به ظاهرا قهر بود!چون کل اون شب رو حرف نزد...

تو اينترنت بودم که گوشيم زنگ خورد!شمارش نا اشنا بود..پيش خودم گفتم حتما اون ناشناسس اما گوشيو که برداشتم ديدم کاترينه

-سلام عروس قشنگم

-سلام کاترين جون خوبين؟

-ممنونم عزيزم..تو خوبي؟

-بله!بد نيستم

-زنگ زدم ببينم بالاخره تاريخ عقد رو مشخص کنيم!

-امروز به بابام مگه نگفتين تو......

تازه متوجه شدم که سوتي دادم و کمي من من کردم که کاترين گفت:

-چي عزيزم؟بابات؟

-نه هيچي!امروز سرم درد ميکنه!چرت و پرت ميگم!والا بذارين با مامان و بابام حرف بزنم بعد..

-اگه کلا با ازدواجت با فردين رضايت ندادن چي؟

-ميدن!من ميخوام زندگي کنم نه اونا!

-اين افکارت خوبه!مخصوصا واسه اون اخلاق بابات!.

اين قدر کلمه ي اخلاف بابات رو غليظ گفت که ديگه مطمئن شدم جرياني بينشون هست!..به سرعت خداحافظي کردم..! تصميم گرفتم کمي وسايل بابام رو بگردم!اول از گاو صندوق بابام شروع کردم که مورچه هم حق نداشت روش پا بذاره!رمزشم فقط بابام ميدونست!اما من يه روز يواشکي وقتي بابام داشت رمزشو ميزد حفظ کردم!فرداش قرار بود بابام شيفت وايسه!مامانمم بعضي وقتا صبح براي پياده روي به پارک ميرفت!چشم هامو که باز کردم ديدم صبح شده!بدون اين که صورتمو بشورم سراغ گاو صندوق بابام رفتم!رمزشو که وارد کردم و بعد از شنيدن باز شدن قفلش لبخندي رو لبام نشست...تو گاو صندوق کمي مدارک و دسته چک و چند تا سند بود! هر چي گشتم چيزي پيدا نکردم تا خواستم در گاو صندوق رو ببندم که يک قطعه عکس افتاد پايين!عکس خيلي قديميئه بود!تقريبا داشت ميپوسيد! بابام پيش يه زن وايساده بود که بي حجاب بود و بابام دستشو گذاشته بود رو شونه هاي زنه!دقت که کردم از تعجب دهنم وا موند!

-خداي من!اينکه کاترينه!!!!!!!!مگه ميشه اخه؟يعني قبلا چه رابطه اي داشتن؟.

پشت عکس شعري نوشته:

تو را به جاي همه زناني که نشناختهام دوست ميدارم

تو را به جاي همه روزگاراني که نميزيستهام دوست ميدارم

براي خاطر عطر گسترده بيکران و براي خاطر عطر نان گرم

براي خاطر برفي که آب ميشود، براي خاطر نخستين گل

براي خاطر جانوران پاکي که آدمي نميرماندشان

تو را براي خاطر دوست داشتن دوست ميدارم

تقديم به کاترينم

-واااااي خدا چي ميبينم؟اين چيزا رو فقط تو فيلم ها ديدم!اين شعر به اين معنا بود که بابام و کاترين عاشق و معشوق بودند!.

عکسو برداشتم و قايمش کردم و به سرعت به فردين زنگ زدم.

-جدي ميگي؟

-اره!

-مطمئني مامان منه؟

-اره به خدا!

-حالا ميخواي چي کار کني؟

-ميخوام با بابام حرف بزنم و ازش توضيح بخوم!اين منصفانه نيست که چون اون قبلا با مامانت بوده و الان باهم نيستند زندگي من خراب شه...

-ولي به نظرم درست نيست که بگي!

-پس چي کار کنم؟بشينم زجر شکيدن خودمو مامانمو ببينم..

-اينم حرفيه!.

شب شده بود و بابام به دليل شيفتش خونه نيومده بود!ساعت تقريبا 12 نصفه شب بود که منو مامانم خوابيديم....داشت تازه چشم هام بسته ميشد که برام اس ام اس اومد!با خوندنش خواب از سرم پريد!دوباره اون ناشناس!اون اس ام اس داده بود که:

اگه ميتوني الان بيا رستوران نعنا!نترس!من اشنام!باهات کار دارم.

ميدونستم که اگه دوباره ازش بپرسم که کي هست جواب نميده!پس حاظر شدم و به مامانم گفتم که حال يکي از دوستام بهم خورده! همون موقع هم با يکي از دوستام هماهنگ کردم که باهاش برم!کلا دختر نترسي بود!خانوادشو خيلي وقت پيش از دست داده بود و پر دل و جرعت بود...قرار شد باهام بريم و من تنها برم سر قرار و اگه خبري ازم نشد اون دست به کار شه!.وارد رستوران که شدم اطراف خيلي خوب نگاه کردم که يک دفعه کسي اسممو صدا کرد!برگشتم که ديدم پشتم مردي تقريبا 50 ساله پشت ميزي نشسته!.

-من هموني هستم که بهتون اس ام اس دادم....فکر نميکردم بياين..

-حالا که اومدم!ميشه بپرسم شما؟

-بذار يه ذره حرف بزنم بعد خودمو معرفي ميکنم..بيا بشين!.

مقابلش نشستم!شروع کرد به پيپ کشيدن..و حرف زدن

-اول بذار يه ذره از گذشته ي خودمو بابات حرف بزنم!25 سال پيش بود که من تو دانشگاه استراليا مشغول درس خوندن بودم!اونجا با دختري اشنا شدم که يه رگش استراليايي بود و فوق العاده خوشگل بود!اما به فرهنگ ايران علاقه داشت!رفته رفته ما باهم اشنا شديم و اين اشنايي تا 3 سال طول کشيد!تا جايي که ما تصميم گرفتيم با هم ازدواج کنيم!...1 سالي از ازدواج منو اون ميگذشت که تصميم گرفتم يه روز به يکي از شهر هاي استراليا سفر کنيم..تو راه برگشت ما تصادف کرديم!نميدونم معجزه بود چي بود!من يه خظ هم روم نيوفتاد اما سر همسرم خونريزي ميکرد! من به بيمارستان....

تا خواست جمله اش رو ادامه بده حرفشو قطع کردمو گفتم:

-بببخشدا اما اين چيزايي که ميگين به من ربطي نداره!

-چرا ربط پيدا ميکنه!.

بعد شروع به ادامه دادن کرد:

متاسفانه اون ضربه مغزي شده بود و دکترا ازش قطع اميد کرده بودن اما من اونو اوردم ايران تا شايد اونا کاري براش بکنن!بردمش يکي از بهتريم بيمارستان هاي ايران!واقعا هم بهترين بود!

اونجا يکي از پرستاراي مرد که تازه درس پرستاريشو تموم کرده بود به خوبي از زنم مراقبت ميکرد و منم به دليل شغلم 2 هفته اي برگشتم به استراليا وقتي برگشتم ايران ديدم زنم با اون مرد واقعا صميمي شده بودن در حدي بگو بخند ميکردن و نگاه هاي فراتر از يک نگاه پرستار و بيمار به هم ميکرند!من نگران شده بودم!حال زنمم روز به روز بهتر ميشد!واقعا سنگ تموم گذاشتند!بالاخره بعد چند ماه زنم بايد مرخص ميشد منم بعد پرداخت پول وقتي ميخواستم وارد اتاق زنم شم جمله هايي بين زنمو اون پرستار شنيدم که مطمئن شدم اونا همو دوست دارن! جمله هايي ميگفتن که فقط دو تا عاشق قادر به گفتنش بودن!اما من به روي خودم نياوردمو با زنم به استراليا برگشتيم!رفتاراش عوض شده بود!ديگه اون دختري که من ميشناختم نبود يه يه هفته اي فهميدم زنم با پرستاره تلفني در ارتباطن و فهميدم که قراره اون پرستاره به استراليا بياد!باورم نميشد!من فکر ميکردم دوست داشتن اون مرد فقط هوس نه چيزي ديگه اي!اما نه!اون عاشق زن من شده بود!باهم بيرون ميرفتن!من هم يواشکي نگاهشون ميکردم و زنمم فکر ميکردم که من از هيچي خبر ندارم اما من همه چيو ميدونستم!شب قبلش من چند نفرو اجير کردم تا حساب اون مردو برسن!همين طور هم شد!ديگه رفت و خبري ازش نشد!منم تو اين مدت سعي کردم که توجه زنمو به خودم جلب کنم! احمق بودم! ديوونش بودم!نميتونستم ولش کنم!دوباره زندگي ما به روال عادي برگش تا اين که ما تصميم گرفتيم ايران زندگي کنيم!به همين دليل براي هميشه تو ايران مونده گار شديم و خدا بهمون يه پسر داد که اسمشو گذاشتيم فردين!.

با شنيدن کلمه فردين سر جام خشک شدم!اگه اون فردين بود پس زنش کاترين بود و اون پرستارم بابام بود!چي ميشنيدم؟يعني بابام باعث اختلاف بين يه زن و شوهر تازه ازدواح کرده شده بود؟؟!!

-چيه؟هول کردي؟حالا انگار سرنوشت دوباره کاترين و باباتو بهم رسوند!ميبيني؟حالا پسرم عاشق دختر همون مردي شده که زندگي منو داشت ويرون ميکرد!البته ما 10 سالي هست که طلاق گرفتيم!اما اون موقع من واقعا عاشقش بودم!الانم هستم اما کاترين زن زندگي نيست!.

هاج و واج به جمله ايي که ميگفت گوش ميدادم و انگار داشتم ميسوختم!بيچاره مامانم که از هيچي خبر نداره!تازه اگه فردين بفهمه چي؟!!عجب روزگاريه!فکر ميکردم اين جريان ها فقط تو فيلم و کتاباست!

در ضمن ببخشيد که سر قرار با خانوادتون نيومدم!راستش تحمل ديدن پدرتون رو نداشتم با اين که الان طلاق گرفتم از زنم اما هر وقت به اون سال ها فکر ميکنم اعصابم خورد ميشه البته زنمم تقصير داشته و يه جورايي زن زندگي نيوده...حتي وقتي با پدر شما بود به قرتي بازيهاش ادامه ميداد!يه جورايي وقتي از کسي زده ميشد ميرفت سراغ يکي ديگه!منم نميخواستم که پسرم زير دست اون بزرگ شه به خاطر همين خودم بزرگش کردم!

-راستش اقاي افشار يه خرده حضم اين قضيه برام مشکله!چون باباي من هر چه قدر رفتاراش بد باشه مردي نيست که بره سراغ يه زن متاهل!

-ترانه خانوم جوونيه و هزار تا دردسر! الانم کاترين ديگه سني ازش رفته همين طور من! اما هنوزم خوش پوش و جذابه!به هر حال ببخشيد که اين وقت شب کشوندمت اينجا!بهتر بود تا واقعيت رو ميشنيدي!

-بله! البته من شک کرده بودم!چون ديروز من کاترين رو با بابام ديدم که در حال دعوا کردن تو کافي شاپ بودن!

-خيلي ازت خوشم اومد!خوش به حال فردين!خيلي با هم خوشبخت ميشين! قدر همو بدونين!

-چشم!اگه بابام از خر شيطون بياد پايين و رضايت بده!

-رضايت ميده!

-از کجا ميدونيد؟.

لبخندي بهم زد و جوابمو نداد!بعد دوباره شروع به پيپ کشيدن کرد و خدانگهداري گفت و رفت! استيلش خيلي جلتلمن بود! لباسايي که تنش بود مارک دار بود!از پشت ادم فکر ميکرد گاد فادره!....منم خداحافظي گفتمو به طرف ماشين دوستم رفتم.

-خب بريم که خيلي دير شد!

-....................................

-باران؟؟؟؟؟خوابي؟پاشو ببينم دختر!دير شد خيلي!

-هان؟؟بالاخره اومدي؟کجا بودي تا الان؟1ساعته که رفتي رستوران و خبري ازت نشد!منم خوابم برد!

-ببخشيد!اين قدر حرفاي عجيب و غريب شنيدم که اصلا ساعت يادم رفت!

-چه حرفايي؟

-بيخيال!ماشينو روشن کن بريم...

-بله!چشم!.

چشم غره اي بهم رفت و ماشين و روشن کرد.

به خونه که رسيدم ديدم مامان همين طور رو مبل نشسته!

-مامان؟نخوابيدي؟

-کجا بودي تا الان؟حال دوستت بهتر شد؟

-اره بهتره!يه خرده طول کشيد!شما چرا نخوابيدين؟

-گفتم بذارم وقتي مياي بخوابم اخه ساعت 2 نصفه شب!البته نصفه شب چه عرض کنم!صبح شد!

-بياين بريم بخوابيم....

-باشه!.

صبحش به فردين زنگ زدم و با جرئت کامل کل قضيه رو براش گفتم!اگه نميگفتم بد تر ميشد!اگه اون منو ميخواست پس بايد همه چيو ميدونست!اونم تو شکه شد! اما طولي نکشيد که با قضيه کنار اومديم!.

-سلام خانوم خانوما...چه خبر دختر خاله؟ما رو يادت مياد؟

-وااااي امير علي توئي؟نميدوني چه قدر دلم برات تنگ شده بود!

-برو بابا!!3 هفته اي هست يه خبر نميگيري!بي معرفت!خبر دار شدم داري ازدواج ميکني شيطون!خيلي برات خوشحالم!اين خاله ي بي انصافت تازه ديروز بهم گفت!

-بهش ميگما چه جور پشت سرش حرف ميزني!مرسي عزيزم!اما کاملا قطعي نشده!

-حالا بگو اين پسره بيچاره که ميخواد گير تو بيوفته چه شکليه؟.

اينو که گفت زد زير خنده!.

-مطمئنا از تو خوشگلتره!

-لا مصب! هيچ وقت کم نمياري..

-ما اينيم ديگه!

-مياي امروز بريم بيرون؟چون تا چند وقت ديگه اقاتون نميذارن پا از خونه بذاري بيرون!

-اره ميام! بيچاره فردين! ازارش به مورچه هم نميرسه!

-اِ ! پس اسمش فردينه! به به!حالا کجا اشنا شدين؟

-استاد موسيقيمه!

-واقعا؟؟؟؟ببين!بي خود نبود بابات نميذاشت بري کلاس! رفتي سر خورد شدي؟!!.

دو تاييمون با حرفاش به خنده افتاديم و به زور خودمو کنترل کردمو گفتم:

-بسه!قش کردم!کجا بريم حالا؟

-بيا بريم خريد!سليقه ي تو خوبه! يه سري خريد نياز دارم!بريم مرکز خريد ميلاد نور؟

-چه با کلاس شدي!پولدار شدي و ما نميدونستيم ميخواي بري اونجا خريد کني؟!!

-اتفاقا الان حراجه...مياي ديگه؟ساعت 1 خوبه؟از اون ورم بريم ناهار بخوريم؟

-اره خيلي خوبه!.

-زود مياين؟

-فکر نکنم!اخه هم خريد داره!هم ميخوايم يه گشتي بزنيم!همم ميخوايم ناهار بيرون بخوريم!....

زنگ خونه به صدا درومد و منم با عجله کيفمو برداشتمو رفتم پايين.

-سلام به به مشتاق ديدار!

-سلام!يه جور حرف ميزني انگار از قصد نخواستم احوالي ازت بپرسم!

-بيخيال دختر خاله!شوخي کردم..بريم؟

-پ نه پ!وايسا شب شه بعد بريم!

-باشه!وايميستيم شب شه!.

10 دقيقه گذشت ديدم خبري از رفتن نشد!منم جدي گفتم:

-بريم ديگه!واااا....حالا من يه چيزي گفتم!

-چشم!من در خدمت شمام!

×××××××××××××××××××××÷

-نگاه کن ترانه اين پيراهن خوشگل نيست؟.

چشم قره اي بهش رفتمو گفتم:

-حالت خوبه؟کل اين پيراهنه که گله! بنازم به سليقت!بيا بابا!!

-ولي قشنگه ها!

-امير منو دق نده!ميخواي با پوشيدن اين ابروي خالمو ببري!.

بعد اون کل لباساشو من براش انتخاب کردم!برعکس پسرايه ديگه تو انتخاب لباس خوش سليقه نبود!بعضي وقتا هم شوخي شوخي يه لباسي که حتي ديوونه ها هم ميتونستند تشخيص بدن چه قدر زشته رو انتخاب ميکرد!بعد خريدمون داشتيم از يک لباس فروشي زنونه رد ميشديم که يه لباس توجه روم جلب کرد بي اختيار داخل مغازه شدم!يک پيراهن خيلي خوشگل مجلسي بود!وقتي پروش کردم ديدم قالب تنمه! اما قيمتش يه خورده گرون بود و از 60 هزار تومن بالاتر بود!منم پول همرام نبود و با ناراحتي با امير علي راه رو ادامه داديم تا اين که امير علي گفت:

-ميخواي بخرمش؟

-چيو؟

-لباسرو

-نه مرسي

-تعارف نکن!

-تعارف نميکنم!واجب نيست که!کجا بريم غذا بخوريم؟خيلي گشنمه!

-يه رستوران نزديک همين جاست بريم اونجا؟

-بريم!.

رستوران که رفتيم دوتاييمون پيتزا سفارش داديم!اين قدر گشنم بود که نفهميدم چه جور غذا رو خوردم!بعد غذا سوار ماشين شديم که امير علي رفت بانک تا پولو بگيره منم صندلي ماشين رو دادم پايين و چشم هامو بستم که با بسته شدن در ماشين چشم هام باز شد.

-اين ديگه چيه؟نکنه همون پيراهن گل گلي رو که خوشت اومده بود گرفتي؟!!!!!.

خنده اي زدو گفت:

-نخير!اين براي شماست!.

در کيسه رو وا کردم و گفتم:

-وااااااي همون لباسس که خوشم اومده بود!!اي کلک!مثلا بانک بودي؟واقعا مرسي!من که گفتم نميخوامش!چرا زحمت کشيدي؟رسوندي منو خونه پولشو بهت ميدم!

-قابلي نداره!فکر کن يه در صد من پولشو بگيرم ازت!کادوئه!چند وقت ديگه بالاخره ازدواج ميکني!

-ازدواج ميکنم !نميرم اون ور دنيا که!

-يادش بخير!يچه بوديم!

-اره عجب روزايي بود!.

تو حال و هواي بچگي بوديم که گوشيم زنگ خورد:

-بله؟

-کجايي خانومم؟

-با پسر خالم بيرونم!

-خوبه ديگه!يه بارم با من نيومدي بيرون!

-خب اخه وقت نشده بود!!

-باشه خوش بگذره خداحافظ!من همش زنگ ميزنم ديگه!.

-کي بود؟

-فردين؟

-خب پس چرا قيافت ناراحته؟

-ناراحت شد وقتي گفتم باهات بيرونم!راست ميگه!بيچاره!نه بهش زنگ ميزنم!نه با هم جايي رفتيم!انگار نه انگار که ما قراره زن و شوهر شيم!

-پس بهتره دل شوهر جونو به دست بياري!از الان به شوهرت اهميت ميده!

-ميدونم اقاي مشاور خانواده!

-مرسي که امروز باهام اومدي!

-خواهش ميکنم!

-سلام مامان

-سلام خوبي؟خوش گذشت؟

-اره خيلي مخصوصا اينکه خواهر زاده ي عزيزت برام کادو گرفت!

-جدا؟دستش درد نکنه!راستي ترانه مهمون داريم!.

از لايه در يه نگاهي به پذيرايي کردم و گفتم:

-کيه؟

-بيا تو تا ببيني!.

وارد خونه که شدم با ديدن فردين گفتم:

-اِ سلام!خوبي؟فکر کردم اموزشگاهي!

-بله بودم!ولي خبري ازت نشد اومدم اينجا بهت اموزش بدم!

-اخ!!اصلا يادم رفته بود کلاس دارم!

-منو چي؟منو يادته؟.

مامانم که ديد بهتره تنهامون بذاره به بهونه اي رفت بيرون!

-اين چه حرفيه؟مگه ميشه تو رو يادم بره!

-پيانو رو که فراموش کردي!يه زنگ بهم تا حالا نزدي همش من بهت زنگ زدم!به جايي که بيشتر با هم باشيمو بريم بيرون با بقيه ميري بيرون!

-اولا بقيه نيست و امير علي پسر خالمه!دوما ببخشيد بابت زنگ!خودت ميدوني که اين روزا همش دارم يه واقعيت هايي رو ميشنوم که هنوزشم تو شک هستم!درمورد موسيقي هم راست ميگي....چشم!از اين به بعد مثله قبل دوباره شروعش ميکنم!

-ديگه از اين رفتارا نکن باشه؟چوناحساس ميکنم پشيمون شدي!

-نه اصلا!پشيمون چيه!متاسفانه من تو ابراز احساساتم يکمي ضعيفم...ولي تقويت ميکنمش!.

بهم لبخندي زدو از رو مبل بلند شد

-ترانه دوستت دارم!بفهم!

-منم دوستت دارم!از اين به بعدم چشم!فردا خودم ميام اموزشگاه..

-افرين!حالا شدي يه دختر حرف گوش کن...من ديگه ميرم کاري باهام نداري؟

-کجا؟شام نميموني!

-نه عزيزم!هنوز من غريبه ام!

-نه نيستي!

-کار دارم عزيزم!بايد برم...خداحافظ

-خداحافظ!!.

بعد رفتن فردين لباسامو عوض کردم و لباس راحتي پوشيدمو رو تخت دراز کشيدم!نفهميدم کي خوابم برد!چشم هامو که باز کردم ديدم شب شده و مامانم از پذيرايي داشت صدام ميکرد!

-پا شدم مامان!ساعت چنده؟

-مگه ساعت تو اتاقت نداري!

-چرا ولي چشمهام حال نگاه کردن نداره...

-ساعت هفته!

-وااااي چه قدر خوابيدم!.

از رو تخت پايين اومدم و دوش اب گرمي گرفتم!

-فردين چي ميگفت؟

-هيچي!يکم گلگي کرد!که چرا تحويلش نميگيرمو از اين حرفا!

-اهان!خيلي پسره خوبيه!خيلي باشخصيت و مودبه!

-اره خيلي!

-چجور با شيطوني هاي تو ميخواد سر کنه نميدونم!

-وااااا مامان!من شيطونم؟

-اره

-من دختر به اين خوبي!!

-حالا دختر خوب ميري يه چايي بريزي واسه مادر دختر خوب؟

-چشم مادر دختر خوب!.

با هم به خنده افتاديمو من لباسي که اميرعلي برام گرفته بود و پوشيدم

-خيلي خوشگله!!

-اره خيلي!البته مامان پولش هم خوشگله!

-چرا گذاشتي حساب کنه؟

-نميدونستم!پول زياد همرام نبود اونم يواشکي واسم خريدش!راستي بابا کجاست؟

-چه ميدونم!خواب بودي اومد يه استراحتي کرد و رفت!ازش پرسيدم کجا!جواب نداد!.

يه لحظه به فکرم رسيد که شايد دوباره با کاترين قرار داشته!کاش بيدار بودم!

-ترانه؟کجا سير ميکني؟

-هيچ جا!

-راستي....

با داخل شدن کليد بابا تو در جمله مامانم نيمه کاره موند....زياد سر حال نبود!ولي سيگار نکشيده بود!

-سلام بابا

-سلام

-خوشبحالت ترانه!جواب سلام تو رو ميده!

-سلام همسر عزيزم!خوب شد؟.

بدون چيزي ديگه اي گفتن بابام از پله هاي خونه رفت و بالا و لباساشو عوض کرد! و رفت حموم منم لباسمو در اوردم و وقتي ميخواستم برم اتاقم صداي اومدن اس ام اس رو از گوشي بابام ديدم!چند بار خواستم برم ببينم کي اس ام اس داده ولي گفتم به من چه! اما دوباره رفتم و اس ام اس رو که باز کردم نوشته بود:

بهتره زندگي اين دو تا رو خراب نکني!پسره من مثل تو هوس باز نيست که سراغ يه زن متاهل بياد!!!!!!!!

يه کم لجم گرفت!حالا بابام هوس باز!کاترين اگه دلش نميخواست که با بابام رفت و امد نميکرد!

گوشيو بابامو کاري کردم کخ انگار تازه اس ام اس اومده و بود و کسي بازش نکرده!وقتي بابام از حموم اومد...يواشکي از دور واکنششو از دور بعد از خوندن اس ام اس ديدم!پوز خندي زد و انگار اونم بهش اس ام اس داد!....بعدش رفتم تو اتاقم و 20 دقيقه شده بود که داشتم ن هاي پيانو رو تمرين ميکردم!که گوشيم زنگ خورد:

-بله؟

-سلام خوبي دوستم؟

-وااي سلام ارغوان!خوبي؟

-خوبم مرسي...اينجا زياد کيفيت صدا خوب نيست سريع حرفمو ميگم و قطع ميکنم ببخشيد گلم..راستش من فردا دارم ميام ايران!

-جدا؟خيلي خوشحالم کردي عزيزم!اخ جون!ساعت چند پرواز داري؟

-3 ظهر...بابام مياد دنبالم..!يه استراحتي ميکنم بعد ميام پيشت!

-ميخواي اگه برات سخته من بيام؟

-نه....راستش يه خبري ميخوام بهت بگم..فردا البته تلفني نميشه قول ميدي دعوام نکني؟

-چه خبري؟چيزي شده؟

-نه خبر بدي نيست!يه خبر خوب!

-الان بگو ديگه..

-نه نميشه!ميگم که کيفيت صدا بده الانم به زور صداتو ميشنوم کاري نداري؟فردا ميبينمت

-باشه عزيزم..خداحافظ.

بعد قطع شدن تلفن تو فکر فرو رفتم که چه خبر شده!!...

بعد اهنگي که خيلي دوسش داشتمو از گوشيم گوش دادم...هروقت ميخواستم حالم خوب شه اون اهنگ رو گوش ميدادم!غمگين بود اما خيلي دوسش داشتم!

چه خواب هايي برات ديدم

چه فکرايي برات داشتم

کسي رو حتي يه لحظه

به جاي تو نميذاشتم

تو اين روزا نميدوني

با عشقِ تو کجا ميرم

چه آسون دل به تو بستم

مني که سخت ميگيرم

به همه ميخندي با همه دست ميدي

دستتو ميگيرم دستمو پس ميدي

اما دوسِت دارم…اما دوسِت دارم

پشت من بد ميگي حرف مردم ميشم

دستشو ميگيري عشق دوم ميشم

اما دوسِت دارم…اما دوسِت دارم

چه خواب هايي برات ديدم

چه رنگي زده دنيامو

تو چشماي تو ميديدم تمومه آرزوهامو

ساعت 4 ظهر شده بود و هنوز خبري از ارغوان نشده بود تا اينکه بالاخره زنگ خونم به صدا درومد....درو براش باز کردم و جلو در اصلي خونمون وايسادم.وقتي ديدمش با اشتياق تمام بغلش کردمو بوسيدمش

-سلام عزيزم خوبي؟

-مرسي دير که نکردم!

-نه اصلا!چه خبر؟بدو بيا تو که دلم قش کرد تا بياي!.

به داخل پذيرايي همراهيش کردمو براش شربت خنکي اوردم!

-خب خانوم خانوما چه خبر سوئد؟

-سلام ميرسونه!

-کار و بارت خوبه؟

-اي!بد نيست!

-زود اون خبررو بگو که دارم از فضولي ميميرم!

-ترانه تو زود تر بايد شيريني منو بخوري!

-چي؟شيرينيه چي؟.

بعد دست چپشو نشون داد با ديدن حلقه تو دست چپش هاج . واج نگاهش کردمو گفتم:

-اين چيه؟تو ازدواج کردي بدون اينکه چيزي بهم بگي؟

-به جون ترانه همه چي خيلي زود پيش اومد!

-اخه دختر!تو همش 3 ماه رفتي اونجا!به همين زودي دل يکي رو بردي؟!کي هست حالا؟

-يادته گفتم يه پسر دايي دارم؟!!که اسمش اروينه!؟سوئد زندگي ميکنه با داييم يا همون باباش! خيلي بهم کمک کرد هم تو کار هم تو پيدا کردنه خونه!همين جور رفته رفته باهم خيلي صميمي شديم تا اينکه ازم خواستگاري کرد و منم قبول کردم!اولش توافق کرديم که يه عقد ساده بکنيم!مامان اولش گفت نه ولي راضيش کردم ولي به جاش تو ايران يه عروسيه مفصل ميگيريم!

-خيلي خبر ناگهاني بود ارغوان!يعني تو الان شوهر داري؟باورم نميشه.....به اين زودي! تبريک ميگم عزيزم

-ممنون..وضعيت شماها چي شد؟

-اي بابا ما هنوز درگيريم!بابام فعلا رو دنده ي لجه!.

نميخواستم راز بين کاترين و بابامو به هيچ کس بگم حتي ارغوان!غرورم اجازه نميداد...دوباره بغلش کردمو بوسيدمش و بهش تبريک گفتم

-عکس اين پسره خوشبخت و داري؟

-اره بذار الان بهت نشون ميدم...

از کيف پولش عکس اروين رو نشونم داد!پسره خوش تيپي بود!اچهره اش به دل ادم ميشست!.

-خوشبخت شين عزيزم!

-ممنون...منم ارزو ميکنم هر چي زود تو تو فردين هم به هم برسين!

-خدا کنه!راستي کجا ميخوايين زندگي کنين؟

-سوئد

-کاش ايران ميموندين

-من تازه کار پيدا کردمو زندگي تشکيل دادم عزيزم!

-اره خب اينم حرفيه!

-من ديگه برم!مزاحمت نميشم!تو هم کار داري!

-نه بابا!چه کاري!

-من پس فردا برميگردم مياي فردا بريم بيرون؟به ياد اون روزا؟

-اره حتما!عاليه!

×××××××××××××××××××××××

-سلام ببخشيد دير شد!ارغوان خونمون بود

-نه اشکالي نداره!کي اومده ايران؟

-همين امروز!يه چيزي بگم باورت نميشه!ارغوان ازدواج کرده!اونم با پسر داييش

-جدا؟خوشبخت شن!ولي ريسک بزرگي کردن!

-چرا؟

-ميدوني که!بالاخره دختر عمه و پسر دايين با هم!ننکنه واسه بچه دار شدن به مشکل بر بخورن!

-از اين حرفا نزن!حالا کو تا بچه دارش دن اين دوتا!!!اگه مشکلي هم داشتند هم معلوم ميشد تو ازمايش!

-اره راست ميگي!شروع کنيم؟

-اره اره!حتما!.

فردين شروع به اموزش دادن من کرد و بعد از تموم شدن کلاسم از در که اومدم بيرون ديدم بابام جلو در وايساده اولش ترسيدم!اما بعدش بهم لبخندي زدو جلو اومد و گفت:.....

حرف باباش بمونه تو پست بعدي....بوووس ديگه خجالت ميکشم بگم چيا رو يادتو نره

-سلام خسته نباشي!امروز خوب بود؟

-سلام..ممنون!

-چيه؟تعجب کردي اين قدر مهربون شدم؟

-والا چي بگم!

-خيلي باهات حرف دارم ترانه..مياي شام بريم بيرون؟

-حتما!تا حالا يادم نمياد بدون مامان جايي رفته باشيم!.

ته دلم ميگفت که پشت مهربونياي بابام خبرايي هست..!به يه رستوران همون اطراف رفتيم و در محل سنتي اش نشستيم!

-راستش ترانه ميدوني!اين روزا خيلي فکر کردم شايد فردين واقعا تو رو خوشبخت کنه!و اين انصاف نيست که من تو رو از خوشبختي محروم کنم!راستش خودت ميدوني که من اهل حاشيه سازي نيستم و سريع ميرم سر اصل مطلب راستش من تصميم گرفتم که با ازدواج تو فردين موافقت کنم!.

خدا من!چي ميشنيدم؟يعني اون همه مقاومت بابام چي شد؟يعني ممکن بود حرفاي کاترين روش تاثير گذاشته بود؟!!به هر حال هر چي بود خيلي خوب بود!

-نکنه شوخي ميکنيد مثله اون دفعه؟

-نه نه!جدي ميگم!

-وااي نميدونيد چه قدر خوشحالم کردين!باورم نميشه!

-خواهش ميکنم...قول ميدي حواست به زندگيت باشه؟

-اره قول ميدم!.

تو همون موقع غذامونو که چلو کباب سفارش داده بوديمو برامون اوردن و من تا جايي که جا داشتم فقط خوردم اونم از خوشحالي!شب فراموش نشدني بود..ساعت 7:30 شده بود منو بابام سوار ماشين شديم و به سمت خونه راه افتاديم..تو راه خونه کلي باهم گپ زديم..

-به به!پدر و دختر خوب باهم خوش گذرونديناااا منم که هيچي!

-سلام!ببخشيد خانومم لازم بود!

-اوه!اقامون چه مهربون شده!

-مامان خبر نداري!!!يه عالمه خبر هاي خوب برات دارم!

-مثلا چي؟

-مثلا اينکه من راضي شدم ترانه با فردين ازدواج کنه!

-جدا؟ترانه؟بابات راست ميگه؟

-اينجوري ميگه والا!

-علي؟افتاب از کدوم طرف درومده که اين قدر مهربون شدي؟!!

-حالا اين قدر بگين تا دوباره پشيمون شم!!

-نه نه ما ديگه هيچي نميگيم!.

-اون شب ما خيلي خوشحال بوديم و منم به فردين زنگ زدم و در جريان گذاشتمش...خيلي خوشحال شد!شب که هممون خوابيده بوديم با صداي گوشي بابام که داشت زنگ ميزد بيدار شدم!

-هان چيه؟

-.............

-اره بابا گفتم!

-............

-يه دقيقه وايسا برم حياط ميترسم ترانه بيدار شه و حرفاي مارو بشنوه!.

بابام به سمت حياط رفت و به صحبتاش ادامه داد!منم از جام بلند شدم و سمت در رفتم و يواشکي به صحبتاش گوش دادم!

-خب بگو!

-...........

-اخه زنيکه!تو که هر کاري گفتي کردم!گفتي با ازدواجش موافقت کنم که کردم! گفتي با موسيقيش موافق باشم که شدم!...تازه از کجا مطمئن شم که به زنم هيچي نميگي؟

-...............

-پس قول داديا!!!بببينم پسرت چه گلي به سر دخترم ميزنه ولي بدون اگه فقط!فقط يک تاره مو از سر ترانه کم شه خودم ميکشمت!.

با گفتن اين جمله گوشيو قطع کرد و با صداي تقريبا بلند گفت:

-لعنتي!

منم به سرجام برگشتم و بي اختيار گريه کردم!!از از گذشته ي بابام گريه کردم!از اينکه بابام از ته دلش راضي نبود گريه کردم!از اين که ارغوان به راحتي با کسي که دوسش داشت ازدواج کرد گريه کردم اما از ته دلم براش ارزوي خوشبختي کردم!چون اون هم به نوبه ي خودش سختي هايي کشيده بود که واقعا حقش يه زندگي اروم و بي دردسر بود!اما اون شب به خودم قول دادم که بهشون ثابت کنم که دگه بايد خودم واسه زندگي خودم تصميم بگيرم و به اين فکر نکنم که بابام واقعا راضي نيست چون اگه اونم خوشبختي منو ميديد از حرفي که زده بود پشيمون نميشد!...پس فرداي اون شب براي خريد حلقه منو مامانمو فردين و کاترين به يکي از بهترين جواهر فروشي هاي تهران رفتيم!من کلا سخت پسند بودم اما روي ارزون بودنش اصرار زيادي داشتم!بعد از کلي گشتن من از يک انگشتر خيلي خوشم اومد و گفتم:

-کاترين جون؟به نظرتون اين قشنگ نيست؟

-چرا عزيزم!خيلي خوشگله!بذار نظر مامانت هم بدونيم!سميرا جون اين خيلي قشنگه نه؟

-اره والا!!دخترم خوش سليقه اس!

-فردين؟نظر تو چيه؟

-اره خيلي خوشگله عزيزم!بريم تو!.

وارد جواهر فروشي که شديم وقتي قيمت انگشتر و پرسيديم من چشم هام گرد شد!

-خوبه اقا لطفا برامون ببندينش!

-حتما مبارکتون باشه!

-فردين؟ديوونه شدي؟13 ميليونه قيمتش!!!

-هست که هست!

-خيلي گرونه!اصلا من نميخوام

-عمرا!تو خوشت اومده بايد برات بگيرم تازه اينا که ارزش تو رو نداره!ديگه هم مخالفت نکن!بعد عمري من دارم يه کاري برات ميکنم!

-اخه....

-اخه بي اخه!.

بالاخره انگشتر رو هم خريديم و ته دلم خيلي خوشحال بودم و از داشتن همچين همسري خدا رو شکر ميکردم...اما فقط يک چيز ازارم ميداد!اونم بابام!

جلو در خونه که رسيديم!بعد پياده شدن مامانامون و رفتنشون به حياط من که روي صندلي جلو به اصرار کاترين نشسته بودم..فردين دستامو گرفت و گفت:

-راستي ترانه يادته گفتم بايد براي کنسرت برم پاريس؟

-اره يادمه....نگو که...

وسط جمله ام پريد و گفت:

-اره!پس فردا پرواز دارم!دوست دارم قبلش سيقه شيم!

-به نظر منم اين طوري بهتره اما چند روزه برميگردي؟

-3 روزه

-يعني 3 شنبه برميگردي؟

-اره ترانه ي من

-نميدونم چرا!اما استرس دارم!ميترسم خدايي نکرده اتفاقي بيوفته!

-نگران نباش!خيالت راحت...هروز بهت چند بار زنگ ميزنم! راستي تصميم داري قضيه ي باباتو به مامانت بگي؟

-نه!اگه بفهمه که ديگه داغون ميشه!تازه اون موقع بابام مجرد بوده و ادم تو دوران مجرديش خيلي کارا ميکنه اما رفتن سراغ يک زن متاهل خيلي بده!

-اره ولي مامان منم بي تقصير نبوده!بهتره بريم بالا..

-اره.

از ماشين پياده شديم و وارد خونه شديم..خونه ي ما در برار خونه ي فردين هيچ بود! نيم ساعتي کاترين و فردين خونمون موندن و وقتي فردين داشت از در خارج ميشد چشم هاشو به نشونه ي تاييد رو هم گذاشت!اون روز و فرداش هم به سرعت گذشت!بالاخره شنبه شد و روز رفتن فردين شد....منو کاترين به فرود گاه رفتيم البته بقيه هم اومده بودن اما به دليل تاخير که براي پرواز خورده بود قرار شد فقط منو کاترين پيش فردين بمونيم...از بلند گو پرواز فردين رو اعلام کردن!

-خب ديگه من بايد برم خيلي دلم براي همتون تنگ ميشه!مامان شما هم مواظب خودتون باشين مخصوصا خانومم که همه چيزمه!.

لبخندي بهش زدمو گفتم:

-اينجوري حرف نزن!!از محضر تا اينجا يه جور حرف ميزني انگار واسه هميشه ميخواي بري!

-چشم!خب ديگه بايد برم خداحافظ حتما بهتون زنگ ميزنم!.

فردين هر قدمي که برميداشت من استرس بيشتري ميگرفتم که حتي کارتين هم متوجه استرسم شد و گفت:

-عزيزم چرا نگراني؟اولين بارش نيست که ميره از اين جور سفر ها!بيا بريم!

-حتما!!دست خودم نيست!

-ولي ترانه خوب پسرم دوستت داره ا!!!

-منم دارم!راستي کاترين جون شما سازي بلدين؟البته حتما بلدين!

-اره عزيزم من سنتور بلدم!يعني نصفشو فردين بهم ياد داد و چون پيانو ساز اصلي فردين بود من ادامه شو پيش کس ديگه ادامه دادم!راستي پيانو رو الان ديگه قشنگ بلدي؟

-تقريبا!!نصفشو تا حدودي بلدم!

××××××××××××××××××××

-سلام خوبي؟

-سلام ممنون خيلي منتظر زنگت بودم!همه چي خوبه؟

-اره عزيزم خوبه!فردا برميگردم ساعت 12 شب ايران!

-باشه..خودم ميام دنبالت

-نه نه تو بخواب..خودم ميام

-نه ديگه!خودم ميام

-باشه!حالا که خودت دوست داري و منم ته دلم دوست داري هر چي سريع تر ببينمت بيا!

-تاخير که نداري؟

-نه فکر نکنم!ترانه؟

-جانم؟

-دعا کن کنسرتمون خوب پيش بره!خيلي مهمه اين کنسرت!

-باشه حتما!

-خب ديگه مزاحمت نميشم نداري؟

-نه موفق باشي!خداحافظ.

بعد از قطع کردن تلفن از ته دلم براش دعا کردم که موفق شه و کنسرتشون خوب پيش بره!اون روز دل تو دلم نبود و انگار منم تو کنسرت حضور داشتم اما بازم استرس جاي اون همه شوق و ذوق رو گرفت!

××××××××××××××××××××

-مامان من رفتم!

-زوده ترانه!

نه الان ساعت دقيقا 12 شبه!تازه دير هم هست.

سريع سوار ماشين شدم و به سمت فرود گاه راه افتادم و با گوشيم به فردين زنگ زدم اما خاموش بود...وارد فرودگاه که شدم خبري از فردين نبود و حتي پروازش هم رو اعالام کرده بودن! 1 ساعتي از زماني که فردين گفته بود گذشته بود و من مثله ديوونه ها تو فرودگاه راه ميرفتم و استرس شديدي گرفته بودم...به کاترين زنگ زدم اونم به سرعت فرودگاه اومد و بعد پرسيدن از اطلاعات فهميديم که پروازش فرود اومده اگه فرود اومده بود پس فردين کجا بود؟!!

عين ديوونه ها منو کاترين اينور و اون ور ميرفتيم....خيلي عجيب بود چون همه ي نوازنده ها اومده بودن اما فردين جزء اونا نبود!!

-اخه يعني چي؟پس فردين کجاست؟

-نميدونم ترانه!بيا بريم از همکاراش بپرسيم.

سمت يکي از صميمي ترين هاي دوست فردين رفتيم که کاترين اونو ميشناخت!

-سلام خوبي پسرم؟پس فردين کجاست؟.

بعد کمي من من کردن گفت:

-سلام!راستش...

-راستش چي؟

-راستش فردين اصلا سوار هواپيما نشد!يه جورايي نميدونم جا موند انگار!.

-چي؟؟؟؟جا موند؟مگه بچه اس که جابمونه؟شما هم عين خيالتون نبود که دنبالش بگردين؟

-ببخشيد شما؟

-من نامزدشم!.

سپس کمي بهم نگاه کرد اما نگاهش يه نگاه معمولي نبود!براي اينکه ادامه پيدا نکنه نگاهمو از روي صورتم برداشتم و کاترين دوباره ادامه داد:

-واقعا که!!خداييي نکرده اتفاقي واسه پسرم نيوفتاده باشه!!هر چي باشه حداقل يه زنگ ميزنه!

-واقعا نميدونم!ما خيلي دنبالش گشتيم حتي وقتي در اتاقشو زديم مسئول هتل گفت که تخليه کرده!.

منو کاترين شروع به گريه کردن کرديم و وقتي از همه پرس و جو کرديم ديديم اونا هم حرف اونو ميزنن!وقتي ديديم که موندن تو فرودگاه فايده اي نداره تصميم گرفتيم به خونه برگرديم!داشتم سوار ماشين ميشدم که دوست فردين جلو اومد و گفت:

-ببخشيد باور کنين که من خيلي دنبالش گشتم!

-بله!باور ميکنم!دليلي نداره که اين کارو نکنين!حالا اگه ميشه برين کنار تا من سوار شم!

-ببخشيد من خودمو معرفي نکردم! من طاها وفايي هستم!نوازنده ي پيانو!

-بله!خوشبختم اقاي وفايي...

از جلوي ماشين کنار رفت و من سوار شدم!وقتي سوار ماشين شدم گفت:

-خداحافظ! لطفا هر کاري ميشه بکنين!من بدشانسم!هر چي اتفاق بده واسه من ميوفته!

-بله حتما!!ولي فردين خيلي خوش شانسه که شما رو داره!.

دوباره اون نگاه عجيب منو ترسوند و من براي فرار از اون نگاه به سرعت ماشين رو روشن کردم و رفتم!همين طور داشت از دور بهم نگاه ميکرد تا جايي ديگه ازش خيلي دور شده بودم!خونه که رسيدم به اصرار من کاترين پيش ما موند و بابام کلي بعد از پرس و جو هيچي دست گيرش نشد!منو کاترين هم هر دقيقه به فردين زنگ ميزديم اما خاموش بود!ساعت تقريبا 4 صبح شده اما هيچ کدوممون چشم رو هم نذاشته بوديم..

-عزيز دلم از شب تا الان بيداري برو يه استراحتي بکن!ايشالله که چيزي نشده!

-نه نميتونم مامان!دارم ميميرم از نگراني!اخه يعني چي؟پس فردين کجاست؟

-منم مثله تو خيلي نگرانم!کاترين رو نگاه کن!اونم تو دلش خيلي نگرانه اما سعي ميکنه بروز نده!

-راستي بابا کو؟

-من اينجام!رفتم که مثلا يه چرتي بزنم اما حتي پلکام رو هم نيومد!.

نميدونستم راست ميگفت يا نه!چون هنوزم زياد از فردين خوشش نميومد اما فردين هر کاري از دستش برميومد کرده بود!تا رضايتشو جلب کنه!کاترين با تنفر داشت بابامو نگاه ميکرد!بابامم با نيشخندي که به کاترين زد از خونه خارج شد و به سمت بيمارستان رفت چون بيمار اورژانسي داشت!.

با صداي تلفن همه از جا پريديم اما من سريع گوشيو برداشتم و جواب دادم:

-بله؟

-سلام

-شما؟

-طاها هستم!

-اهان بله!چيزي شده؟

-راستش من چيزي دستگيرم نشد به احتمال زياد بايد بريم پاريس دوباره و با پليس اونجا اين قضيه رو درميون بذاريم!

-درسته!راست ميگين!هر چي هست تو اونجا اتفاق افتاده!

-فردا خوبه بليط بگيرم؟

-عاليه!ببخشيد شما هم تو زحمت افتادين!

-نه نه اصلا!فردين يکي از بهترين دوستاي منه!فقط خودتون مياين؟.

نگاهي به کارتين و مامانم کردم و گفتم

-نه کاترين هم مياد!

-باشه!منم ميام!خوب نيست دو تا زن تنها اونم تو غربت تنها برن اينور و اون ور!

-واقعا ممنونم!

-خواهش ميکنم!کاري ندارين؟

-نه نه خداحافظ.

خب ديگه مامان کاري نداري؟

-نه عزيزم!حتما از اون جا بهم زنگ بزن و خبرشو بده!الان ميري دنبال کاترين؟

-اره...!خب ديگه دير ميشه!من ميرم!.

گونه ي مامانمو بوسه اي زدمو سوار اژانس شدم!وقتي نزديک خونه ي فردين اينا رسيديم به کاترين زنگ زدم که اماده شه!باهم به سمت فرودگاه راه افتاديم....!.

-پس اقاي وفايي کجاست؟

-نميدونم!

-من اينجام!

-اِ !سلام

-سلام...بياين سريع کارامونو بکنيم و سوار هواپيما شيم!با هزار بدبختي بليط امروز رو گرفتم!

-واقعا بببخشيد شما هم به زحمت افتادين!.

لبخند معني داري بهم زدو گفت:

-همش به خاطره فردين نبود!.

کمي دل خور شدم!منظورش از اين حرف چي بود؟اما با خيال اينکه شايد منظوري نداشت پا به پاش راه افتاديم!بالاخره سوار هواپيما شديم!من سمت پنجره نشسته بودم و کاترين هم بين منو طاها نشسته بود!کل پرواز رو به فردين فکر کردم و به خاطره هايي که داشتيم!بي اختيار اسکي از گونم اومد پايين!کاترين که اين لحظه رو ديد گفت:

-دعا کن چيزي نشده باشه عزيزم!ما بايد مثبت فکر کنيم!.

بالاخره به شهر زيباي پاريس رسيديم!از ديدن اون همه زيبايي و طبيعت پاريس تعجب کردم!واقها که همه چيز خيلي زيبا بود.ما در هتل ريتز اقامت کرديم که به نوبه ي خودش واقعا هتل درجه يکي بود!بعد کمي استراحت با پليس پاريس جريان رو درميون گذاشتيم و سراغ هتلي که فردين در اونجا بود رفتيم و مسئول هتل گفت که فردين دقيقا همونزماني اتاق رو تحويل داده که بقيه اين کارو کردن!

-هوا يه کمي سرده نه؟

-بله ترانه خانوم!ميخواين چيزي بخوريم؟

-امکانش هست؟

-بله البته که هست!کمي هتل دوره!يه شيريني فروشي معروف در پاريس رو من ميشناسم!

-راستش ترانه من پاهام خيلي درد ميکنه!

-اشکالي نداره!من با ترانه خانوم ميرم شما هم در هتل استراحت کنين!.

منو طاها به سمت شيريني فروشي راه افتاديم!با اينکه اصلا دلم نميخواست تنها با اون برم!

-شما چه طوري با فردين اشنا شدين؟

-تو اموزشگاه!من شاگردش بودم!

-جدا؟تا باشه از اين شاگرد ها!!

-بببخشيد اقاي وفايي!چند بار يه چيزايي گفتين که من اصلا منظورتونو نميفهمم!در حال حاظر من نامزدم گم شده!و معلوم نيست کجاست!اين روزا مثله جهنم ميمونه واسم! اون وقت شما با يه سرري حرف کنايه دار و نگاه هايي که واقعا نميدونم معنيش چيه روحيه ي منو بدتر ميکنين!

-بببخشيد!ولي من منظوري نداشتم!کاش ادم ها ميفهميدند که تو دلشون چه خبره!بازم معذرت ميخوام که ناراحتتون کردم!.

بعد خريدن شيريني کل راه رو باهم حرف نزديم!تو هتل هم من فقط رو صندلي اتاقم ميشستمو به بيرون خيره ميشدم!گاهي اين قدر به خيابان هاي پاريس زل ميزدم که نميفهميدم کي شب شده!هروز بي خبر بودم!کاترين هم حال بهتري از من نداشت!تقريبا 3 روزي بود که در پاريس مونده بوديم!طاها هم رفتارشو درست کرده بود اما بازم اون نگاه ها ادامه داشت!

حالا 3 هفته شده و من از عشقم بي خبرم!خدايا چرا واسه هر چيزي بايد من اذيت شم؟چرا بايد چيز هايي که دوسشون دارم هميشه امتحان شم؟مگه من ازت چي خواستم؟من فقط فردينمو ازت ميخوام!بهم برگردونش.....!

-با خودت چي زمزمه ميکني عزيزم؟اين قدر گريه کردي زير چشم هات گود افتاده اخه!

-چي کار کنم؟الان 3 هفته شده!!!هيچ کس نفهميده بالاخره فردين کجاست!پليس ها هم که همش دارن ميگردن!ديگه طاقتم طاق شده به خدا!!!شما بگين چي کار کنم؟روز اخري که داشت ميرفت بهش گفتم استرس عجيبي دارم اما اون گفت که چيزي نيست و به زودي برميگرده!االن که فکر ميکنم ميبينم استرسم بي دليل نبوده...هر چي اتفاق عجيبه واسه من ميوفته!با حرفام کاترين شروع به اشک ريختن کرد و نزديکم اومد و گفت:

-ترانه خيلي دوستت دارم!خوش حالم که فردين کسي مثله تو رو انتخاب کرد..!من که زياد بالا سرش نبودم حداقل تو ميتوني همه ي اون روزاي تنهايي فردين رو با محبت هات از ذهنش پاک کني!الانم چند روزه پاتو از هتل بيرون نذاشتي!بيا بريم بيرون يه هوايي بخوريم باشه؟

-باشه!واقعا به يه جاي اروم نياز دارم!.

با کاترين کمي تو خيابان هاي شانزليزه قدم زديم....! و بعدش به کنار رود سن رفتيم...!خيلي ارامش داشت!روي نيمکتي نشستيم و هردومون به رود سن زل زديم..فکر هردومون يکي بود...نگراني هامونم يکي بود..تا اين که صدايي از فکر کردن مارو بيرون اورد.

-فکر کردم تو هتل هستين...اما وقتي ديدم نيستين حدس زدم که اينجايين!

-شما کي اومدين؟

-چند دقيقه ميشه اما هردوتون چون تو فکر بودين متوجه نشدين!

-خبري تازه اي نشده؟

-نه والا!خيلي عجيبه!هنوز هيچ چيز مشخص نيست..!.

دوباره نگاهمو به سمت رود انداختم و چشم هامو بستم!کاترين که انگار نميتونست خودشو کنترل کنه از روي نيمکت بلند شد و شروع به قدم زدن کرد!معلوم بود که بغض داشت گلوشو خفه ميکرد اما دوست نداشت دوباره پيش من گريه کنه!به کحض بلند شدن طاها روي نيمکت نشست..!بوي ادکلنش تمام مشاممو پر کرد.....

-يه سوال بپرسم ناراحت نميشين؟

-ناراحت؟اين کلمه نزديک يه ماهه رو منه!

-اگه ديگه فردين پيداش نشه ميخواين چي کار کنين؟.

نگاه تندي بهش انداختم و با صداي تقريبا بلند گفتم:

-شما مطمئنين که اسمتون دوسته؟معلومه که فردين پيداش ميشه!بعدشم حتي اگه لازم باشه 20 سال منتظرش بمونم مطمئن باشين اين کارو ميکنم!بببينين کمک هاتون جاي خودش!اما دليلي نميشه که شما از هر فرصتي سو استفاده کنين!.

بعد با قدم هاي بلند ازش دور شدم..اما اون هنوز روي نيمکت نشسته بود! درست عين عکساي هنري!.

-سلام!فکر کردم هنوز دارين قدم ميزنين

-راستش همينجوري قدم زدم ديديم جلو هتلم!راستي ترانه بگو کي زنگ زد!

-کي؟

-دوستت ارغوان

-واقعا؟؟کي؟

-همين چند دقيقه پيش!گفت شماره هتل رو از مامانت گرفته!گفت که 1 ساعت ديگه ميرسه پاريس با شوهرش اومده!از جريانم با خبر بود

-هم تو شادي هم تو غم هميشه باهامه!..چه قدر خوبه اين دختر!

-همچين دوستايي کم پيدا ميشه!

×××××××××××××××××××××

يک ساعت گذشت و ارغوان بعد گرفتن ادرس هتل به سرعت اومد!همديگرو بغل کرديم و دوتاييمون اشک از گونم اومد پايين!

-تو رو خدا تو ديگه گريه نکن!از بس همه پيشم گريه کردن و به گريه انداختمشون خسته شدم!

-چشم ترانه ي عزيزم!تو هم کم خودنو اذيت کن!صورتت لاغر شده!ايشالله که چيزي نشده

-به خدا ديگه دارم ديوونه ميشم....راستي سلام اقا اروين ببخشيد اصلا حواسم نبود بهتون سلام کنم

-خواهش ميکنم ترانه خانوم!من درک ميکنم...پليس ها هم چيزي دستگيرشون نشده؟

-نه متاسفانه

-راستي ارغوان هتل رزرو کردين؟

-اره عزيزم!نگران نباش...من ديگه ميرم استراحت کني!هر کاري داشتي به ما هم بگو...

-اره ترانه خانوم! منو ارغوان هر کاري از دستمون بر بياد براتون انجام ميديم

-ممنون از لطفتون .حتما!.

ارغوان و اروين به سمت هتلشون رفتن و منو کاترين هم با اتاقمون برگشتيم

ساعت تقريبا 8 شب بود که طاها زنگ زد:

-بله؟

-سلام مزاحم که نيستم؟

-نه

-راستش الان از اگاهي زنگ زدند و گفتند که سريع بريم اونجا

-چه خبر شده؟فردين رو پيدا کردن؟

-نميدونم!بهم نگفتن!

-باشه!

-من الام ميام دنبالتون با هم بريم.

به سمت اگاهي رفتيم و طاها شروع به انگليسي حرف زدن کرد و منم تقريبا زبانم خوب بود و يه چيزايي فهميدم....

-hello nice to meet you

سلام از اشناييتون خوشبختم

-nice to meet you too

منم از اشناييتون خوشبختم

-exuse me i think you called me

فکر ميکنم شما با من تماس گرفتين

-yes! exactly...i want to say that my staff could not find your friend..we guess that he may be die

بله دقيقا! من ميخوام بگم که همکاران من نتونستند دوست شما رو پيدا کنن و ما حدس ميزنيم که ممکنه او مرده باشه!

-oh my god! but boss her wife is very worry..!please do every thing that you can

واي خدا من!اما جناب رئيس همسرش خيلي نگرانه و خواش ميکنم هر کاري که ميتونين بکنين انجام بدين!

-sure sir

حتما اقا!!.

-همه چيو فهميدم!

-واقعا؟

-اره!ولي فردين من نمرده!يعني نميتونه بميره!اون مرتيکه حاليش نبود چي ميگه!

-اروم باشه خواهشا!!اونا که با ما دشمني ندارن!.

دوباره خسته بودم!دوباره نه شنيدم...زندگيم پر شده بود از نه هايي که ميتونست حتي جونمو بگيره...ديگه داشتم به ته خط ميرسيدم! 1 ماه و 2 هفته گذشت..!اما هيچ خبري نشده بود....مامانم و بابام هم هروز چند بار زنگ ميزدن!اما نه بابام حال کاترين رو ميپرسيد نه کاترين حال بابامو! جريان رو وقتي واسه کاترين گفتم اونم مثله من فقط سکوت کرد و هيچي نگفت منم اهنگي گذاشتم و با کاترين با شروع اهنگ گريه کرديم..

اينقده دوست دارم که ،وقتيدستاتو ميگيرم

فکره اينم که چجوري، جلو اشکامو بگيرم

حتي بدتر از روزايي ، که نبودي تو کشيدم

فداي نگاهه پاکت ، که يه روزه خوش نديدم

قابه عکست گوشه ي اين اتاق ، رويايه بي تو خط خطي

خياله رفتن ندارن ، اين غصه هاي لعنتي

عطرت ،هوامو ميبره ، به خاطراته کودکي

ساعت رفتن ،دله پر با اشکاي يواشکي

عکست گوشه ي اين اتاق ، روياي بي تو خط خطي

1 هفته بود که ارغوان و اروين پيشم بودن و چند بار اروين و ارغوان با من به اگاهي اومدن و ارغوان بهم روحيه ميداد اما به دليل شغل اروين مجبور شدن که پاريس رو ترک کنن!و به سوئد برگردن!با صداي زنگ تلفن از جا بلند شدم!ظاها بود که با من من کردن حرف ميزد

-سلا...م خوبي؟

-سلام مرسي اتفاقي افتاده اينجوري حرف ميزني؟

-ن..ه نه..فقط..

-فقط چي؟فردينم چيزيش شده؟

-نه هنوز خبري ازش نيست..ميشه بياي کافي شاپ سر کوچه؟من اونجا منتظرتم

-باشه.

لباسامو پوشيدم و به سمت کافي شاپ رفتم..طاها روي صندلي با کت خيلي قشنگي نشسته بود و داشت سيگار ميکشيد!

-سلام...فکر کردم نمياي!

-دليلي نداشت نيام!خب بگو چي شده؟

-راستش يه سري حرفا هست که بايد بگم فقط بذار حرفامو بزنم بعد هر چي دلت خواست بهم بگو يا اصلا فحشم بده! ببين منو فردين 3 سالي ميشد که باهم دوست بوديم و خيلي صميمي بوديم!اما اون از من خوش شانس تر بود هم تو موسيقي هم تو زندگي و هم تو ازدواج! با اينکه من هم زحمت کشيدم و هم خانواده داشتم اما فردين با اينکه مادر بالا سرش نبود خوب از پس خودش بر اومد! الانم که نزديکه 2 ماهه غيبش زده!ببين ترانه خانوم شما از جنبه ي ديگه هم فکر کنين از کجا معلوم که فردين گم شده باشه؟اصلا شايد خودش رفته!...شايد کلا همه چيو ول کرده!ارزش نداره که تو اين قدر خودتو اذيت کني!تو بايد به فکر خودت باشي!تو جووني و خوشگل و اين عاقلانه نيست به پاي کسي بشيني که معلوم نيست گم شده با نه!خودش رفته و غيبش زده! الانم نميدونم چه طوري بگم!تو رو خدا دربارم بد فکر نکن!اما قبل اينکه فردين عاشق تو شه من ازت خوشم اومده بود!همون روزي که اموزشگاه اومدي واسه اولين بار يادته؟

اما بازم فردين تو اين مورد زرنگ بود!عاشق هموني شد که من ازش خوشم اومده بود!وقتي اون روز تو فرود گاه ديدمت حدس زدم که باهم نامزد شدين!غردين پسر فوق العاده خوشگل و خوش تيپ و با اخلاقي هست!حالا هم ترانه من ...... راستش من دو...ستت دارم! به خدا بهتر از فردين ميتونم خوشبختت کنم!.

با نفرت تمام داشتم نگاهش ميکردم و فقط با يه جمله کل حرفامو گفتم:

-تو يه ادم پستي هستي که نميتوني ببيني يه نفر عشقشو اين قدر دوست داره!اگه فردينم نبود عمرا با تو ازدواج ميکردم!بيچاره فردين نميدونه چه دوستي داره!منم تا اخر عمرم با فردين ميمونم حتي اگه بميرم..!!.

بعد دستمو محکم رو ميز زدم که همه نگاه مردم به سمت ما برگشت و من از روي صندلي پاشدم و از کافي شاپ بيرون اومدم..

يک ماه و نيم از اومدمن ما به پاريس گذشته بود که به اصرار مادرم تصميم گرفتيم به ايران برگرديم چون دليلي براي موندن در پاريس نديديم!ساعت 7 شب بود و ما به سمت فرودگاه پاريس راه افتاديم!.

-چيزي نميگي؟

-....................

-با توام ترانه خانوم!

-ميشه خواهش کنم با من يک کلمه هم حرف نزني؟

-باشه!هر چي تو بگي!تا خود ايران هيچي نميگم!اما اخه...

-اخه نداره!تا همين جاشم ممنون که کمکمون کردي اما ديگه خودم از پس خودم برميام و خودم دنبال نامزدم!ميگردم!.

کلمه ي نامزدم رو اين قدربا قلضت گفتم که طاها پوزخندي زد و گفت:

-اگه نامزدي وجود داشته باشه و تا الان تو اون دنيا نباشه!.

از شدت عصبانيت قرمز شدم و گفتم:

-خفه شو اشغال!تو چه جور دوستي هستي که حاضري دوستت بميره؟هان؟ازت متنفرم!.

-ترانه؟عزيزم؟چيزي شده؟

-نه نه کاترين جون!.

پس از اعلام پروازمون سوار هواپيما شديم!کل پرواز رو با طاها حرف نزدم و تو دلم فقط بهش فحش ميدادم..!اصلا نفهميدم کي رسيديم تهران!بابام اومده بود دنبالمون و من انگار نه انگار طاها باهامون هست...بعد از رسوندن کاترين به خونه که رسيدم ترجيح دادم استراحتي کنم.!سرمو روي بالش گذاشتمو چشم هامو بستم!يه لحظه ارامش برام کافي بود!...به سرعت خوابم برد و وقتي از خواب بلند شدم وقتي ميخواستم از اتاقم به سمت پذيرايي برم گوشيم زنگ خورد!شماره اي که روي گوشيم افتاده بود خيلي زياد بود!

-بله؟

-الو؟

-بله؟بفرماييد.

صدا قطع و وصل ميشد اما بالاخره کمي بهتر شد.

-ترانه؟خودتي؟

-فردين؟تويي؟!!!

-اره عزيزم!خوبي؟

-تو معلوم هست کجايي؟من خوبم!تو خوبي؟کجايي الان؟تو اين 2 ماه کجا بودي؟

-ببين من نميتونم زياد حرف بزنم!من ايرانم!به اين ادرسي که ميگم سريع خودتو برسون!

-اما چه طوري؟تو چه طوري ايراني؟

-بهت ميگم ترانه!فقط به اين ادرسي که ميگم بيا!.

ادرسو نوشتم و با تاکسي به ادرسي که گفته بود رفتم!ادرسي که گفته بود هتلي بود تو شرق تهران...بعد از پرسيدن شماره اتاق فردين سمت اتاقش رفتم!در رو که باز کردم با ديدن چهره ي فردين چشم هام گرد شد!صورت اصلاح نشده و کبود و لاغر فردين باعث شد که بپرسم:

-فردين؟چي شده؟

-چيه؟شبيه کارگر ها شدم؟

-معلوم هست چي به سرت اومده؟

-ميگم!همه چيو!اول بگو خودت خوبي؟

-اره خوبم!الان بهتر شدم که سالم ديدمت!زود تر بگو چي به سرت اومده!

-بعد از تخليه ي اتاقم سوار تاکسي شدم اما بعد چند دقيقه فهميدم داره از شهر خارج ميشه!کسي ديگه اي روي صندلي جلو ماشين نشسته بود با دستمالي بيهوشم کرد!بعد اينکه به هوش اومدم ديدم تو يه خونه ي قديمي ام!جالب اينجا بود که ايراني بودن!يک ماه من گروگان هاي اونا بودم هر چي ميپرسيدم چرا منو گرفتين هيچي نميگفتم فقط گاهي با کسي حرف ميزدن که همه ي وضيعيت منو بهش ميگفتن!انميدوني چي به من گذشت ترانه!مخصوصا فکر و خيال تو!بعد اين يک ماه يکي از همون مرد ها اودم بهم گفت که برام بليط براي ايران رو گرفته و گفت که به هيچ کس چيزي نگم!اين کارشون احمقانه بود اما بعدا فهميدم که نه!احمقانه نبود!ترانه ميدوني عامل اين همه بدبختي و دردسر ها کي بود؟

-نه!!عجب داستاني!!شديم عين فيلم ها و کتاب ها!خدا رو شکر که سالمي!...اما کي ميتونه اين قدر بي رحم باشه و با ما دشمني داشته باشه؟

-شايد باورت نشه اما ترانه همه ي اين اتفاق ها از طرف بابات بوده!

-معلوم هست چي ميگي فردين؟باباي من؟!اخه به تو چي کار داره!بيچاره وقتي فهميد که غيبت زده همش پرس و جو ميکرد از همه و نگران بود!حالا تو ميگي باباي من تو رو گروگان گرفته!

-به خدا گيج شدم!ولي درست يادمه که يکي از اونا اسم باباتو پشت تلفن اورد!ترانه به خدا دارم ديوونه ميشم....ما بايد سريع ازدواج کنيم!من ديگه تحمل اين کارا و رفتار هارو ندارم و کاسه صبرم لبريز شده!

-چشم!اما ازم نخواه که باور کنم همش تقصيره بابام بوده...

بعد با فردين از هتل به سمت خونه ي کاترين راه افتاديم!بيچاره وقتي فردين رو ديد گريه کرد و به گرمي بغلش کرد!2 ماهي از اون ماجرا ميگذشت!...من چيزي از رفتار هاي طاها به فردين نگفتم و سعي کردم رابطه ي طاها با فردين کمتر شه...تو اون دو ماه تصميم گرفته شد که تو عيد فطر عروسي منو فردين برگزار شه!درست روز 5 شنبه بود عروسي!من از ساعت 4 به ارايشگاه رفته بودم!

-واي ترانه!خيلي خوشگل شدي....خدا به داد فردين برسه تو کل مراسم!

-مرسي از لطفت ارغوان!حالا چرا خدا به دادش برسه؟

-هيچي بيخيال! اِ گوشيت زنگ ميخوره!.

گوشيو برداشتم و فردين با صداي مهربوني گفت:

-سلام خانومم!تموم نشد؟!

-سلام عزيزم!نه فکر کنم اخراش باشه!انيم ساعت پيش پرسيدم ارايشگرم گفت 1 ساعتي مونده!

-باشه!تموم شد حتما بهم زنگ بزن!خوشگل خانوم!

-تو که هنوز منو نديدي ميگي خوشگل؟!!

-همين جوريش تو خوشگل هستي!

-مرسي شوهر!راستي فردين بايد پيانو هم بزنيا!

-چشم...ميخواي همون قطعه اي رو بزنم که ما رو بهم رسوند؟

-واي!اره اره!.

اون نيم ساعت به سرعت گذشت و بالاخره با شنيدن صداي بوق ماشين فردين از ارايشگاه خارج شدم کاترين و مامانم و ارغوان برام ارزوي خوشبختي ميکردن و ازم تعريف ميکردن!.

-سلام عزيزدلم!تو ترانه اي؟

-تو شناسنامه که نوشته ترانه راد حالا خودم نميدونم!

-خيلي خوشگل شدي!..يعني مال من شدي؟

-از اين حرفا ميزني پرو ميشماااا

-اشکال نداره!من ترانه ي پرو هم دوست دارم!.

باهم به سمت باغي رفتيم که اجاره کرده بوديم واسه مراسم!با فردين از ماشين خارج شدم و دستاي همو گرفتيم و با همه احوال پرسي کرديم!فردين کت و شلوار مشکي رنگي با پاپيون پوشيده بود که واقعا برازنده اش بود!کل باغ از رز هاي سفيد تزيين شده بود با فردين روي صندلي مخصوص عروس داماد نشستيم به دليل بلند بودن و پف داشتن لباس عروسم وايسادن کمي سخت بود برام!همه داشتن شادي ميکردن!ميرقصيدن!باورم نميشد اين من بودم که عروس بودم؟تنها چيزي که اون لحظه اذيتم ميکرد نگاه هاي طاها بهم بود و شرکت نکردن بابام تو مجلسم بود!

بابام ويروس بدي گرفته بود اما مطمئن بودم که از ته دلش نميخواست تو عروسيم شرکت کنه! دوست داشتم اون هم کنارم بود و برام ارزوي خوشبختي ميکرد!

-ترانه؟ناسلامتي عروسيه نه مجلس ختم!چرا داري گريه ميکني؟

-ارغوان فکر همه چيو ميکردم جز فکر نيومدن بابام!

-ميدونم عزيزم ولي با گريه کردن هم خودتو اذيت ميکني هم فردين رو ناراحت ميکني!گريه نکن ديگه!مطمئنم باباتم پشيمون ميشه از نيومدنش.

-نميدونم!اره راستي ميگي خوب نيست الان گريه کنم!.

عروسي تا ساعت 1 نصفه شب ادامه داشت!.. اون شب بهترين شب زندگيم بعد از اون همه دردسر بود! عروسي وقتي تموم شد منو فردين به سمت خونه ي خودمون راه افتاديم!

-از دست تو فردين! فکر کنم اولين دختري باشم که تازه بعد عروسيش خونشو ميبينه!ببينم حالا دکوراسيون رو چي کار کردي؟ من به سليقه ي خودم ميچنما!

-چشم! اصلا از اينجا خوشت نيومد خونه رو عوض ميکنيم!.

با لبخند نگاهش کردم! وقتي نگاهم ادامه پيدا کرد فردين گفت:

-چيه؟شاخ رو سرمه؟

-فردين؟

-جانم؟

-تو خيلي خوبي! خدا منو حتما خيلي دوست داره که تو رو بهم داده!.

دستامو تو دستش گرفت و گفت:

-اتفاقا برعکس!اگه من يه ذره زودتر تو اون روز از اموزشگاه بيرون ميومدم الان تو کنارم نبودي!

××××××××××××××××××××××

-وا کنم چشم هامو؟

-نه وايسا!

-اذيت نکن ديگه!

-بيا باز کن!.

چشم هامو که باز کردم!خونه اي روبه روي خودم ديدم که تقريبا 140 متري بود و نوساز بود! دکوراسيون خونه به قدر زيبا بود که چشم هام باز مونده بود!پذيرايي با رنگ ياسي تزيين شده بود و اشپزخونه با رنگ طوسي بسيار زيبا شده بود!2 تا اتاق خواب داشت که فقط يک طرف ديوار اتاق عکس منو فردين بود!به بازوي فردين زدم و گفتم:

-کلک! همه ي اين ايده هارو کي بهت داده؟!هان؟

-طراح اوردم!گفتم خونه رو واسه يه فرشته اماده کنه!.

بوسش کردم و گفتم:

-خيلي قشنگ شده..نميدونم چي بگم!

×××××××××××××××××××××

چند ماهي از ازدواج منو فردين گذشته بود و ما باهم خيلي خوشبخت بوديم تا اينکه يه روز موبايلم زنگ خورد:

-بله؟

-سلام دختر خاله!

-وااي!سلام اميرعلي!چه خبر؟از اين ورا!

-سلامتي!گفتم بذار يه زنگ بزنم ببينم فردين کتکت نزده باشه!.

خنده اي کردم و گفت:

-اين زبونت هيچ وقت غير فعال نميشه!چه خبر؟خاله خوبه؟

-بله!همه خوبن....راستش ترانه مياي فردا شب شام بيرم بيرون؟

-فردا؟!!باشه!

-اول ببين شوهر جونت اجازه ميده؟

-وااا مگه زندونيم اخه!

-باشه پس فردا شب ساعت 8 ميام دنبالت خوبه؟

-اره خوبه!.

اون روز که اميرعلي بهم زنگ زد و شبش که فردين خونه اومد چيزي از قرارم با اميرعلي نگفتم! فردا شبش که شد به فردين زنگ زدم و گفتم که با اميرعلي يه جايي ميرم و زود برميگردم!.

-سلام خوبي شما؟

-سلام مرسي!راستي ماشين نو مبارک!

-مرسي...از وقتي که تو ازدواج کرديا همش شانس در خونمو زده!.

با دستم شينگونش گرفتم.

-واقعا؟خوش به حالت!حسوديم شد!.

باهم به ياد قديم همون رستوراني رفتيم که قبلا رفته بوديم!ساعت تقربا 10 شده بود و ما بعد ازشام به بستني فروشي معروفي که نزديک رستوران بfود رفتيم! نزديکاي 12 شب شده بود که اميرعلي منو رسوند خونه! چراغ هاي خونه خاموش بود و به ارامي کليد رو وارد در کردم و بلافاصله چراغ خونه رو روشن کردم! و با ديدن فردين که تو تاريکي روي مبلي نشسته بود گفتم:

-سلام!تو هنوز بيداري عزيزم؟

-تا الان کجا بودي؟

-با اميرعلي بودم

-از دستم ناراحتي؟

-نه.

از روي مبل بلند شد و با دستش چيزي رو به سمتم پرت کرد و با عصبانيت گفت:

-تولدت مبارک!.

بعد به سرعت به اتاق رفت و در رو محکم بست! خم شدم و کادو رو برداشتم روش نوشته شده بود:

کادو بهانه ي کوچيکي است براي تبريک گفتن فرشته ي پاک و مهربوني مثل ترانه ي زندگي من!

تقديم به عشق زندگيم (ترانه)

با گريه کادومو باز کردم! دستبندي از طلا بود که بسيار زيبا بود! از خودم بدم اومد که چرا تولدمو يادم نبود و صادقانه به فردين نگفتم که شام رو قراره با اميرعلي بخورم!... همون موقع اس ام اسي برام اومد! امير علي بود که نوشته بود:

-تولدت مبارک ترانه جونم ببخشيد که بهت هديه ندادم چون خونه جا گذاشته بودم!.

به ارومي وارد اتاق شدم و فردين رو ديديم که روي تخت دراز کشيده بود و خواب بود اما ميدونستم که خواب نيست! منم صورتمو شستم و خوابيدم و اروم درگوش فردين گفتم:

-اگه خواب نيستي ميخوام بهت بگم ببخشيد!

-صبح بخير...چاي ميخوري؟

-نه

-ابميوه چي؟

-نه

-پس چي برات بريزم فردين؟

-زهر مار.

اروم از اشپزخونه و سمت پذيرايي رفتم و رو به روي فردين نشستم

-اخه چرا اينجوري ميکني؟.

روزنامه رو کنار گذاشت و تو چشم هام زل زد

-ميدوني يه هفته اس دارم واسه تولدت کلي برنامه ميريزم؟

-من که گفتم ببخشيد!تازه من تقصيري ندارم که اصلا يادم نبود تولدمه!

-اون پسر خاله جانت چي؟

-اونم بي چاره از کجا ميدونست که تو کلي برنامه داري!حالا ببخشيد ديگه...بيا صبحانه بخوريم

-نميخورم!با طاها بايد بريم جايي.

با شنيدن اسم طاها تنم لرزيد!يعني کجا ميخواستن برن!اصلا دلم نميخواست فردين باهاش رابطه داشته باشه.

-يعني طاها از من مهم تره؟

-چطور تو پسرخالت مهمه!

-اي بابا!چرا عين اين پسر بچه ها لجباز شدي؟

-ترانه من خيلي حساسم!ميفهمي؟حالا هم....

با زنگ خوردن گوشيش حرفش نا تموم موند و تلفنشو جواب داد:

-سلام

-.........

-الان ميام طاها جان!

-.........

-اهان!باشه باشه اره! بلدم اونجارو.

بعد از قطع کردن تلفنش از جا بلند شد و سريع لباساشو پوشيد.

-خداحافظ!راستي ترانه شايد ناهار نيومدم!

-وايسا فردين!يعني چي ناهار شايد نيومدم!اصلا کجا ميري؟

-اومدم ميگم!.

فردين رفت و من شروع به صبحانه خوردن کردم اونم تنهايي براي اولين بار! سکوت بدي تو خونه حاکم بود! براي عوض کردن حال و هواي خونه موسيقي رو گذاشتم

نه امشب که هرشب که حالم خرابه

يه جزيرم که دورم يه دريا سرابه

من عادت نکردم به شبهاي سردم

به اينکه نباشي نه عادت نکردم

قسم خورده بودم اگه از تو جداشم

ديگه حتي يه لحظه تو فکرت نباشم

ولي ديدم نميشه نميشه نميشه

که فکرت نباشم نه ديروز و نه فردا هميشه

قسم خورده بودم اگه از تو جداشم

ديگه حتي يه لحظه تو فکرت نباشم

ولي ديدم نميشه نميشه نميشه

که فکرت نباشم نه ديروز و نه امروز و نه فردا هميشه

نميشه

چقدر قصه گفتم که دريا بخوابه

چقدر گريه کردم نفهمم سرابه

نفهمم کجامو نفهمم کجايي

چقدر با تو بودم تو عين جدايي

قسم خورده بودم اگه از تو جداشم

ديگه حتي يه لحظه تو فکرت نباشم

ولي ديدم نميشه نميشه نميشه

که فکرت نباشم نه ديروز و نه امروز و نه فردا هميشه

نميشه

با گوش دادن به اهنگ حالم بدتر شد و بي اختيار اشکي روي گونم اومد!يعني من چه کار اشتباهي کرده بودم؟اصلا من مقصر بودم؟يا فردين يه جوره ديگه شده بود؟.

همين طور سوال ها تو مغزم ميپيچيد! ارغوان هم پيشم نبود که باهاش کمي درد و دل کنم..

ساعت تقريبا 3 بعد از ظهر شده که فردين اومد.

-سلام خوبي؟

-مرسي

-ناهار که نخوردي؟

-چرا! با طاها رفتيم يه رستوران! تو خوردي؟

-نه!منتظر تو بودم..غذاي مورد علاقه ات رو درست کردم

-بخشيد ولي گفتم شايد دير بيام!.

به سمت اتاق خواب رفت تا لباساشو عوض کنه که صداش کردم

-فردين؟

-بله؟

-از دستم ناراحتي؟

-نه

-پس اين رفتار ها يعني چي؟

-کدوم رفتارها؟

-همين رفتارات ديگه! هيچ وقت ناهار رو بدون من نميخوردي!بي توجه شدي.

-شما هم هيچ وقت شام بدون من نميخوردي! درضمن حالا يه بار شده ناهار رو با دوستم خوردم!مگه اشکالي داره؟

-نه اما...

به سمتم اومد و صورتمو بين دو تا دستاش گرفت و گفت:

-ترانه؟چرا با هر رفتاري دلت ميلرزه و فکر بد ميکني؟من کاري نميکنم که رابطمون بهم بخوره

-قول ميدي؟

-قول ميدم!

-حالا بيا يه ذره با من حداقل ناهار بخور!صبحانه رو که تنهايي خوردم ناهار رو نذار تنهايي بخورم

-باشه!

-ترانه؟

-جانم؟

-فرداشب مهمون داريم دلم ميخواد يکي از اون قرمه سبزي هاي خوشمزه ات رو درست کني!

-مهمون؟کي؟

-طاها.

واي که چه قدر اسمش نحس بود!همون موقع که داشتم ظرف شام رو ميشستم يه ليوان از دستم افتاد و شکست!

-چي شد؟

-هيچي!ليوان از دستم افتاد!

-مواظب باش تو دستت نره!خب نگفتي ترانه!يکي از اون غذاهاي خوشمزه ات رو درست ميکني؟

-نه

-واي!چه قدر اين دختر ما زود مغرور ميشه!کي ميره اين همه راه رو؟!

-فردين من اصلا از طاها خوشم نمياد...دوست ندارم پاش به خونمون وا شه

-بيچاره مگه چيکار کرده؟پسره خيلي خوبيه!اخلاقش عاليه تازه تو پاريس خيلي بهت کمک کرده!

-کي بهت گفته اون کمک کرده؟

-خودش

-چه از خود راضي!

-تو مشکلت باهاش چيه؟

-ازش بدم مياد از نگاهاش متنفرم

-نه بابا اشتباه ميکني..درسته زن نداره اما ديگه اونجوريا هم که فکر ميکني نيست!

-به هر حال من ازش متنفرم.

گونمو بوس کرد و گفت:

-ترانه جونم حالا يه اين دفعه رو کوتاه بيا!زشته اخه!

-چرا بدون هماهنگي دعوتش کردي؟

-اخه فکر نميکردم که موافق نباشي..

-باشه قبول ولي فقط اين دفعه هااا

-چشم خانومم!

×××××××××××××××××××××

-سلام ترانه خانوم خوب هستين؟

-سلام ممنون.

اون شب لباس کانوايي مشکي رنگي با دامن سفيد رنگي پوشيده بودم و کمي ارايش ملايمي کرده بود و موهام رو خيلي ساده بسته بودم اما از بدو ورود طاها نگاه هاي هيزش يواشکي دنبالم ميکرد!از ديدن چهره اش داشت حالم بهم ميخورد.

-کجا ميري فردين؟

-دفتر نت طاها رو تو ماشين جا گذاشتم ميرم بيارم!.

بعد از رفتن فردين سکوتي بين منو طاها حاکم بود که يکدفعه طاها سکوتو شکست

-ترانه ميدوني خيلي خوشگل شدي؟

-تو خجالت نميکشي؟به خاطر اصرار فردين بود که اجازه دادم پاتو بذاري تو خونم وگرنه ازت حالم بهم ميخوره!.

از روي مبل بلند شد و به طرفم اومد!از قدم هاش ترسيدم و عقب رفتم

-چيه؟ميترسي؟

-نه خير!.

روبه روم وايساد و تو چشم هام زل زد و گفت:

-بالاخره تو مال من ميشي! مطمئن باش!

-گمشو برو اون ور!به همين خيال باش!عمرا...اصلا اين همه دختر ريخته تو فقط زورت به يه دختر متاهل رسيده؟

-من وقتي يه چيز رو بخوام!خدا هم نميتونه جلومو بگيره!...خوشگل من!

-خفه شو عوضي!.

تا خواستم سيلي به صورتش بزنم فردين وارد خونه شد و طاها الکي سرشو به ديدن عکساي منو فردين کرد.

-ببخشيد به زحمت افتاديا

-نه بابا!اين چه حرفيه طاها جان؟

-تو و ترانه خانوم خيلي بهم مياين!

-ممنون.

از ديدن اون همه سادگي فردين لجم گرفت و گفتم:

-بله خيلي بهم ميايم!ايشالله خوشبخت شيم و کسي نتونه اينو خراب کنه!.

فردين چشم قره اي بهم رفت و گفت:

-ترانه غذا اماده شده؟من خيلي گشنمه

-اره عزيزم امادس.

مشغول کشيدن غذا شدم و ميز رو اماده کردم!در طول خوردن غذا فردين و طاها داشتن بحث سياسي ميکردن و منم در سکوت غذا مو ميخورم اما کاملا متوجه ميشدم که تمام حواس طاها به من بود!هر 5 دقيقه به ساعت نگاه ميکردم!لعنتي خيلي دير ميگذشت!بعد از شام ساعت تقريبا 12 شب شده بود و ديدم که طاها قصد رفتن نداره!

-فردين ساعت چنده؟

-12

-جدي؟واي چه قدر من کار دارم فردا!.

فردين با عصبانيت نگاهم کرد

-ترانه خانوم راست ميگه!بهتره که من برم!

-نه بابا ترانه منظور خاصي نداشت

-نه ديگه ديروقته بهتره من برم.

بعد از رفتن طاها نفس راحتي کشيدم و تو دلم از خدا مرگشو خواستم! با خودم که فکر ميکردم يه ذره از حرفاش ترسيدم و تصميم گرفتم به فردين همه چيو بگم

6 ماه شده بود که ما ازدواج کرده بوديم!روزها تند تند ميگذشتن و من اصلا متوجه نشده بودم!زندگي خوبي داشتيم..اما بعضي وقت ها سايه ي ترسناک طاها رو تو زندگيم حس ميکردم! شايد با گفتن کلماتي که به خودم ارامش ميداد ميگفتم:نه!هيچ کسي نميتونه خوشبختيمو بگيره!.

اما هميشه ترسي تو وجودم حاکم بود که نميفهميدم چيه!ترس بود؟شک بود؟نميدونستم چي بود! واقعا نميدونستم که بايد به فردين ميگفتم يا نه!.تو افکار خودم غلت ميخوردم که با صداي رعد و برقي از جا پريدم!داشت بارون ميومد و من تنها تو سکوت خونه روي مبل نشسته بودم...با شنيدن صداي رعد و برق ياد اون روز باروني افتادم که اون روز جلوي اموزشگاه وايساده بودم و فردين واسه اولين بار به عشقش نسبت به من گفت!..چه روزهايي بود..واقعا 1 سال شد؟باورم نميشد..از روي مبل بلند شدم و به سمت پنجره رفتم!چه بارون زيبايي بود!...تصميم گرفتم برم حياط و زير بارون قدمي بزنم!باروني مشکي ام رو پوشيدم و رفتم حياط..!خونمون ويلايي بود و به خاطر همين چيزي سرم نکردم!..شروع به قدم زدن کردم و اهنگي رو زير زبونم زمزمه کردم! اهنگي که هميشه وقتي بارون ميومد ارغوان ميخوندش...!..بعد از قدم زدنم روي تاپ نشستم و خودمو تاپ دادم و چشم هامو بستم...

-معلوم هست 1 ساعته داري چي کار ميکني؟نگاهش کن!...کل لباساتو و خودت خيس شده!

-اولا سلام!دوما کي اومدي؟سوما چرا تاب رو نگه داشتي؟

-خانوم خانوما خيلي وقته اومدم اما انگار شما يه جايه ديگه داري سير ميکني!بعدشم بسه ديگه..به اندازه کافي خيس شدي! سرمانخوري عجيبه!

-ببخشيد نفهميدم کي اومدي!خسته نباشي!ساعت چنده؟

-7 بعد از ظهره!

-واااي! 1 ساعته اينجام؟!!!!!

-شام چي دارين حالا؟

-هيچي پلو!

-به به!عجب زن هنر مندي دارم من!.

لبخندي زدو و منو از روي تاب بلند کرد..

-سنگين نيستم؟

-تو؟اخه تو وزني داري عزيزم؟

-حالا جدا خيلي گشنه اي؟

-نه خانومي!شوخي کردم!اگه شامم درست ميکردي فايده اي نداشت چون برنامه داشتم شام بريم بيرون!

-اخ جون!تا باشه از اين برنامه ها!

-يکي ندونه فکر ميکنه من از اون مرد هايي هستم که به زنشون اجازه اب خوردنم نميدم!

-و اينکه يکي ندونه فکر ميکنه من از ارون زن هايي هستم که به شوهرش محل نميدم!.

اون روز يکي از بهترين روز هام بود! شايد احمقانه به نظر بياد اما اون روز احساس خوشبختي بيشتري کردم!...تو رستوران بوديم که موبايلم زنگ خورد:

-بله؟

-سلام گلي!

-به به!ارغوان خانوم خودم!چه خبر؟

-سلامتي

-چرا اين قدر خوشحالي؟صدات خيلي پر انرژيه!

-ترانه باورم نميشه!!

-چيو؟

-ترانه....من....

-تو چي؟

-من...

-وااااااي کشتي منو!بگو ديگه!

-دارم مامان ميشم ترانه!

-چي؟؟؟؟؟؟؟؟؟يعني تو حامله اي؟

-اره ترانه!باورم نميشه!...چند روز حالم بد ميشد بالاخره امروز جواب ازمايش رو گرفتم!

-واااي عزيزم!مبارک باشه..باورم نميشه!ارغوان خانوم ما داره مامان ميشه!اروين ميدونه؟

-نه هنوز..امشب ميخوام سوپرايزش کنم! راستي يه خبره خوب ديگه هم دارم!

-چي؟

-ما داريم برميگرديم ايران!دوست دارم بچه ام ايران به دنيا بياد و ايران بزرگ شه!ولي خونمونو تو اينجا نميفروشيم!

-اينکه عاليه..!خاله قربونش بره!حالا کي مياين؟

-3 هقته ديگه کارامون رديف ميشه!

-حالا دختره يا پسر؟

-معلوم نيست! خدا کنه دختر باشه!هم من عاشق دخترم هم اروين!البته فرقي نميکنه هاا ولي خب دوست دارم دختر باشه..

-به سلامتي عزيزم!خيلي خوشحالم کردي..

-اين قدر ذوق و شوق داشتم گفتم بذارم به تو هم بگم! 5 دقيقه پيش به مامانم گفتم اين قدر خوشحال شد که الان فکر کنم کل فاميلامون ميدونن!خب ديگه من مزاحمت نميشم..اگه کاري نداري من خداحافظي کنم

-نه گلم کاري ندارم!بازم تبريک ميگم...واقعا غافل گير شدم ارغوان!خداحافظ به اروين هم از طرف من تبريک بگو

-تو هم همينطور...به فردين سلام برسون.

-ارغوان حامله اس؟درسته؟

-وااي!اره!باورم نميشه فردين..!چه قدر سريع همه چي داره اتفاق ميوفته..

-مبارکشون باشه!دختره يا پسر؟

-معلوم نيست!خودشون دوست دارن دختر باشه!

-منم دختر خيلي دوست دارم!.

روي دستش زدم و با شيطنت گفتم:

-کلک يه وقت هوس بابا شدن نکنيااا!!!

-الان که نه!زوده! چند سال ديگه!...راستي گفتم طاها داره ازدواج ميکنه؟.

با شنيدن اين جمله انگار دنيا رو بهم دادن!با خوشحالي گفتم:

-واقعا؟خدا رو شکر!

-خدا رو شکر؟!!!نگران ازدواجش بودي؟!!

-ها؟نه نه!کلا گفتم..حالا کي هست؟

-منشي اموزشگاهمون!

-جدي؟منشي اموزشگاه؟

-اره!

-خوشبخت شن!

درست 5 شنبه بود که ارغوان و اروين ساعت 1 نصفه شب به ايران اومدن...قبلش يه خونه 90 متري تو يک جاي متوسط تهران خريده بودن!صبحش براي ديدن ارغوان و کمک کردن بهش تو چيدن وسايل خونه رفتم!...با باز شدن در خونه و ديدن ارغوان سلام بلندي گفتم.

-سلام...سفر بخير!

-سلام!مرسي عزيزم..بفرما داخل!

-به به چه خونه ي خوشگلي!مبارکتون باشه

-ممنون...خاله به کوچولومون سلام نميکني؟

-اخ!ببخشيد...حالا اين کچولومون چند ماهش هست؟

-رفته تو 4 ماه!

-به دنيا بياد!چه کارايي که براش نکنم!

-پس خوش به حالش!!مامانشم که هيچي!

-مامانش که تاج سره!

-فدات شم ترانه جونم!چاي ميخوري؟

-اره عزيزم!ولي تو بشين خودم ميرم ميريزم!تو ميخوري؟

-نميخواد بابا!خودم ميريزم!

-نخير! نميشه...

2 تا چاي خوش رنگ براي خودم و ارغوان ريختم و به شکمش که کمي بزرگ شده بود نگاه کردم و گفتم:

-چه قدر داره زود ميگذره!انگار همين ديروز بود که باهم دانشگاه ميرفتيم و سخت مشغول درس خوندن بوديم!

-اره يادش بخير...کي فکرشو ميکرد منو تو اين قدر زود ازدواج کنيم و من به اين زودي بچه دار شم؟!!

-بيخيال!الان رو داشته باش! کي بريم واسه اين کوچولو خريد؟

-زود نيست؟

-نه!!فکر کنم من بيشتر از تو ذوق و شوق دارم!اصلا شايد تو نخواي با من بياي خريد!عجب حرف احمقانه اي زدم!

-نه بابا!اين حرفا چيه....تو بهترين دوست و بهترين خواهرم هستي....مثل خواهر نداشته ام!

-وااي!!چه قدر تعريف کردن کيف ميده!.

با هم به خنده افتاديم!تا ساعت 4 بعدازظهر پيش ارغوان بودم و تقريبا بيش تر از وسايل خونشو با کمک من چيديم..در حال رانندگي بودم که گوشيم زنگ خورد:

-بله؟

-صدات پشت تلفن چه قدر قشنگه!

-صداتون اشناست!ببخشيد شما؟

-طاها ام!.

موبايلمو قطع کردم! اما بازم زنگ زد!6 باري شد که زنگ زد و بالاخره اعصابم خورد شد و برداشتم

-هان؟چي ميگي؟

-اخ ببخشيد عزيزم!اعصابتو خورد کردم!

-الانم که نامزد داري دست از سر من برنميداري؟

نامزد؟هان! شکوفه رو ميگي؟درست!اون زنم هست اما عشقم که نيست!حالا چه خبر؟کجايي؟

-خيلي رو داري والا..حقشه ازت به جرم مزاحمت شکايت کنم!

-منو از چي ميترسوني؟پليس؟ترانه چرا نميفهمي؟من دوستت دارم!

-خفه شو!تو يه اشغالي و بس!.

داد بلندي زد و گفت:

-اخه تو چي ميفهمي؟هر چي خوب بودم همه کلاه سرم گذاشتن!ديگه ميخوام بد باشم...ميخوام مثله يه اشغال شم!....مثلا فردين چيش خوبه؟ادم خوبيه؟خوش اخلاقه؟يه پيانيسته؟ترانه من از دنيا بريدم!

-به من چه؟ديگه هم به من زنگ نزن!ازت متنفرم طاها وفايي!.

گوشيو قطع کردم!وقتي خودمو تو اينه ديدم تعجب کردم!از شدت عصبانيت صورتم قرمز شده بود!

××××××××××××××××××××

-سلام خانوم خانوما!خوش گذشت؟

-اره.

داشتم به سمت اتاق ميرفتم که فردين بازومو گرفت

-ببينمت!چرا صورتت قرمزه؟چيزي شده؟.

نتونستم تحمل کنم!رفتم و بغلش و شروع به گريه کردن کردم!

-ترانه؟عزيزم؟چي شده؟داري نگرانم ميکنيااا

-فردين راستش....

-چي شده؟

-طاها

-طاها چي؟

-اون يه عوضيه که ميخواد زندگيمونو خراب کنه!من ديگه نميتونم تحمل کنم!

معلوم هست چي ميگي ترانه؟منظورت چيه؟

-فردين همه چيو برات ميگم!..

از بغلش بيرون اومدم و روي مبل نشستم!از همون فرودگاه تا تماس امروز طاها رو مو به مو براي فردين تعريف کردم!چيزي نميگفت و فقط به لب هام چشم دوخته بود...بعد از تموم شدن حرفام چند دقيقه سکوت بينمون حاکم شد تا اينکه سکوت رو شکست و گفت:

-من همه چيو ميدونستم.

با حالت تعجب نگاهش کردم و گفتم:

-چي؟تو ميدونستي؟

-اره!البته تازه نيست که ميدونم

-اما چه جوري؟طاها بهت گفته؟

-اون شب رو يادته؟همون شبي که طاها رو دعوت کرده بودم؟حتما اون شب فکر کردي که من چه قدر ساده و بي غيرتم!اما نه من متوجه نگاه هاي طاها به تو شدم!وقتي هم که از حياط داشتم ميومدم داخل از پشت در اون حرفاي کثيفشو شنيدم!اما چيزي نگفتم تا ببينم خودت بهم ميگي يا نه! حالا هم معلوم شد که باهام صادقي درسته دير گفتي بهم اما گفتي! حالا هم تو ديگه کارت به طاها نباشه!ديگه مزاحمت نميشه...بقيش رو بذار به عهده ي من.

-باورم نميشه که تو ميدونستي!اما فردين به خدا اون شب..

وسط حرفم پريد و گفت:

-نميخواد چيزي بهم بگي عزيزم..من بهت اعتماد دارم..تقصير خودم بود که پاشو به زندگيمون وا کردم

-حالا ميخواي باهاش چي کار کني؟

-بيخيال!ولي از امروز به بعد ديگه مزاحمت نميشه!يعني يه کاري ميکنم که ديگه اسمت هم رو زبونش نياد.

بعد از تموم شدن حرفاي فردين نفس راحتي کشيدم و رفتم اتاق لباسامو عوض کردم...تصميم گرفتم کمي استراحت کنم! که زنگ خونه به صدا درومد!

-کيه؟

-.....

-اهان!بيا تو.

-فردين کيه؟

-پسر خاله ي عزيزته.اگه خوابت مياد تو بخواب!اميگم خسته بودي خوابيدي

-نه!زشته بعد عمري اومده.

فردين و اميرعلي گرم سلام و احوال پرسي شدن و من لباس مناسبي پوشيدم و به طرف پذيرايي رفتم

-به به پارسال دوست امسال اشنا!

-خوبي؟

-مرسي!باور کن ترانه قيافت رو يادم رفته بود!

-حالا يادت اومد؟

-اره!الان که دقت کردم يادم اومد...

خنده ي کوچيکي کردم و رو به روي اميرعلي نشستم

-خب چه خبر؟

-سلامتي...از وقتي که تو ازدواج کردي جات خيلي خاليه!

-تو هم بالاخره يه روز ميري ديگه!

-اي بابا!کي حوصله ي زن گرفتن داره اخه!راستش ترانه....

نگاهي به فردين انداخت و وقتي اين حالتشو ديدم گفتم:

-ميخواي بريم اتاق تا راحت حرفتو بزني؟

-ميشه؟

-چرا نميشه!.

به سمت اتاق رفتيم و اميرعلي گفت:

-ترانه راستش دوباره يه گندي زدم!يعني نميدونم کار خوبي بوده يا نه اما..

-دوباره چي کار کردي امير؟

-هيچي ولش کن!

-بگو ديگه..

-نه ولش کن...فقط ترانه دعا کن کارم درست شه!

-امير بگو ديگه!

-بيخيال ببخشيد باعث شدم نگران شي.

يک دفعه اميرعلي سريع از خونه خارج شد و رفت!اصلا نفهميدم که چه اتفاقي افتاده بود! فقط ميدونستم که اميرعلي رو مثل برادر نداشته ام خيلي دوسش داشتم!

پيانو رو خيلي خوب ياد گرفته بودم...البته با وجود فردين به سرعت يادگيري پيانو رو تموم کردم!...

جمعه مثل هميشه رفتيم خونه ي خاله!....زنگ در رو که باز کرديم اول کسي در رو باز نکرد اما بعدش چند بار که زديم بعد مدت زيادي در باز شد!

-سلاااام! امير معلوم هست کجا بودي؟ديگه داشتيم ميرفتيم!

-سلام اميرخان خوبي؟فقط دختر خاله رو تحويل ميگيري ديگه؟!!

-ببخشيد فردين خان!بفرماييد تو!.

صورت اميرعلي قرمز بود!همين طور چشم هاش!...صداش بغض داشت و گرفته بود! خيلي نگران شده بودم!حتي به منم سلام نداد...اولش فکر کردم کسي خونه نيست اما وقتي وارد خونه شديم با کمال تعجب ديديم که همه هستن و توي سکوت مبهمي نشستن!...صورت همه قرمز بود!...از استرس صدام درنميومد! به طرف مامانم رفتم و گفتم:

-سلام..مامان چه خبري؟چرا همه ساکتن؟.

مامانم دراغوشم گرفت و تو بغلم شروع به گريه کردن کرد!...منم بي اختيار گريه ام گرفت!..فردين خيلي هوامو داشت!

-مامان تو رو خدا بگو چي شده؟

-الان برات ميگم.

دستمالي از کيفش بيرون اورد و شروع به تعريف کردن کرد:

راستش هفته ي پيش منو مريم(اسم خاله ام بود) رفتيم چکاپ براي اطمينان از سلامتي مون! امروز وقتي جواب ازمايش خودمو مريم رو بردم! دکتر با حالت تعجب گفت که....

-که چي؟

-که مريم سرطان داره و به خاطر دير فهميدن سرطانش چند ماه بيشتر زنده نيست!

-چي؟مگه ميشه؟...

خون گريه ميکردم!...بعد اينکه کمي اروم شدم از مامانم پرسيدم:

-خود خاله ميدونه؟

-نه بهش نگفتيم!.

به سمت اتاق اميرعلي رفتم!صداي گريه ي پنهانيش ميومد...در زدم و با صداي گرفته اش اجازه داد تا برم داخل..روي تخت نشسته بود و زانو هاشو بغل گرفته بود!..تا حالا اون جوري نديده بودمش!...هميشه شاد بود....هميشه ميخنديد...غم تو زندگيش معني نداشت!اما حالا بدترين بلا سرش اومده بود..دستمو رو شونه اش گذاشتم و گفتم:

-من هنوز باورم نميشه!شايد اشتباه شده!.

سرشو بالا کرد و گفت:

-خدا کنه!...دارم ميميرم ترانه..! باورش خيلي سخته! يعني من قراره بي....؟

نذاشتم ادامه بده! بغلش کردم و وتايي شروع به گريه کردن کرديم!...خيلي سخت بود! من زياد با خاله ام در ارتباط نبودم مخصوصا وقتي ازدواج کرده بودم اما هرچي بود خاله ام بود و از همه مهم تر اينکه مامان اميرعلي بود!...اميرعلي سني نداشت!همش 21.22 سالش بود!...

نتونستم تحمل کنم! از اتاقش اومدم بيرون و گذاشتم که گريه کنه تا راحت شه! اين طوري براش بهتر بود..رفتم پذيرايي...همه تو دلشون غوغايي بود..!!مخصوصا شوهر خالم!..بابام و فردين شوهر خالمو برده بيرون تا کمي ارومش کنن!

ماه گذشت...يک روز که خونه بودم و داشتم پيانو ميزدم خبر دار شدم که خاله بيمارستانه! به سرعت خودمو رسوندم به بيمارستان...همه داشتن گريه ميکردن!..اميرعلي که رنگش گچ شده بود!!....اره...دير رسيده بودم....با ملافحه اي سفيد رو خاله رو پوشونده بودن....همه داشتن گريه ميکردن....از دور نگاهي به خاله انداختم و اشکي از روي گونم پايين اومد...دنيا برام تيره و تار شد....با هيچ کس حرفي نزدم...از پشت شيشه ازش معذرت خواستم که دير رسيدم! براش فاتحه دادم و هق هق کنان گريه کردم..! اميرعلي تو حال خودش بود .براش ميترسيدم..اما تنهايي براش خوب بود...فردين اومد دنبالم..کل راه رو حرف نميزدم و فقط به شيشه پنجره زل زده بودم و اهنگي رو زياد کردم و گريه کردم...

همون موقع گوشيم زنگ خورد..!فهميدم که اروين...

-سلام..

-سلام ترانه خانوم...ارغوان تو اتاق عمل..

-جدي؟مگه وقتش شده بود؟

-والا 1 ماه زودتر به دنيا اومد..

-باشه باشه...الان خودمو ميرسونم..

با فردين به سمت بيمارستان رفتيم..!..اروين نگران روي صندلي نشسته بود و به زمين زل زده بود...منم منتظر نشسته بودم..به بازي روزگار خنديدم...يکي تو يه روز از دنيا ميره و يکي ديگه به دنيا مي اد..!چه قدر دنيا بي ارزش بود!...بالاخره دکتر از اتاق عمل اومد بيرون و سلامتي ارغوان و بچه اش رو تاييد کرد!!..

-راستي بچه تون دختره يا پسر؟

-ترانه؟حالت خوبه؟خودت که با ارغوان بودي وقتي رفته بودين سونوگرافي

-اخ راست ميگي...يادم رفته بود که پسره...قدمش مبارک باشه!!.

-مرسي

-حالا اسمش چي هست؟

-ارغوان رو که ميشناسي چه قدر حساسه هنوز انتخاب نکرديم!.

پيش ارغوان رفتيم...بي حال روي تخت خوابيده بود....بهم لبخندي زد اما فهميد که خوشحال نيستم...بچه اش کنارش خوابيده بود!!مثله فرشته ها.......خيلي خوشگل بود...موهاش مثل ارغوان بور بود...

-ارغوان حواست باشه دخترا پسرتو ندزدن از بس خوشگله!!

-نه..حواسم هست....دختر کشه ديگه..

-اسمشو انتخاب نکردي؟

-چرا!

-اسمش چيه؟

-اسمش رو گذاشتم اريو...

-وااي چه اسم قشنگي..!!

-ترانه چيزي شده نه؟

-تو خودتو نگران نکن...همه چي خوبه..

-نه خوب نيست از چشم هات معلومه!

خب بذارين يه ذره از زمان فعلي خودم بگم!!زيادي تو گذشته سير کرديم! من همون ترانه ام که 7 سال از اون ماجرا ها ميگذره....! من يه دختر دارم که 4 سالشه و اسمش غزاله هست...! منو فردين 10 سالي هست که زن و شوهر هستيم!! اميرعلي هم پارسال با يکي از هم کلاسي هاش ازدواج کرد که اسم دختره افسانه است....شوهر خاله ام بعد از فوت شدم خاله ام رفت خارج و الان 4 سالي هست که فرانسه زندگي ميکنه!...پدر و مادرمم خدا رو شکر کنار هم دارن زندگي ميکنن...! کاترين هم دوباره به خارج برگشت و اونجا در حال زندگي کردنه..اريو هم الان 7 سالشه و ميره کلاس اول!...همه چي خيلي زود گذشت.....زندگي کلا زود گذره!...اهان يادم رفت!طاها رو بگم! طاها هم به دليل کلاه برداري به 10 سال زندان مجازات داره ميشه...!.

-مامي اسم منم تو دفتر چه خاطراتت نوشتي؟

-اره دختر گلم!!.....ببينم بابات کو؟

-نميدونم!...مامان فردا سال جديد مياد؟

-اره عزيزم...همگي ميريم خونه مامان بزرگ و پدر بزرگ!......

-اخ جون..اريو هم مياد؟

-بله که مياد!.

-ترانه تموم نشد؟

-چرا ديگه اخراشم..!

-قول دادي بدي من بخونماااا

-اخه چيشو ميخواي بخوني؟خاطراتمونو؟

-بله...ميخوام يه بار ديگه اون روزاي باهم بودنمون برام تداعي شه..!10 سال گذشت!!!.

از اتاق بيرون اومدم و سمت فردين که داشت نت مينوشت رفتم و گونه اش بوسيدم و در گوشش گفتم:

-هنوز هم تو بهتريني.........باورم نميشه که موسيقي همه زندگيم شد!

لباس صورتي رنگي تن غزاله کردم و با گل سر صورتي موهاشو درست کردم! خودمم کتت و دامني کرم رنگي تنم کردم....فردين هم پيراهن مشکي رنگي با ککت مشکي رنگي تنش کرد که برازنده اش بود! همگي سوار ماشين شديم و به سمت خونه مامانم اينا حرکت کرديم...سال تحويل ساعت 8 شب بود.وقتي رسيديم مامانم با استقبال کامل سلام و احوال پرسي کرد و بعد از اون امير علي و نامزدش وارد شدند و ارغوان و اروين و اريو هم اخر از همه رسيدن..! همه دور سفره هفت سين جمع شده بوديم و قران ميخونديم..! اريو و غزاله مشغول بازي کردن باهم بودن و تو حال و هواي خودشون بودن!....يک دفعه ياد خاله افتادم که هميشه موقع سال تحويل به منو امير علي هديه ميداد...! اخ که چه قدر جاش خالي بود!.هنوز هم بعد 10 سال باورم نميشد که از بين ما رفته...

با اغاز سال جديد همه همديگرو بوسيديم و سال جديد رو بهم تبريک گفتيم...! به کاترين و شوهر خاله ام زنگ زديم و به اونا هم تبريک گفتيم....

افسانه تازه وارد بود زياد حرف نميزد اما دختر بسيار خوبي بود با چهره ي نازي که داشت تونسته بود دل امير رو ببره!.....سر سفره جاي يک فرشته خالي بود اون هم جاي خاله مريم که واقعا فرشته بود......اون شب تا ساعت 11 شب اونجا بوديم و موقع برگشتن از فردين خواستم که به ياد قديم ها بره اموزشگاه....به در اموزشگاه زل زدم و بي اختيار لبخندي روي گونم نشست...پيراشکي فروشي هم منو ياد اون روز انداخت...

-فردين؟من پيراشکي ميخوام

-وااا هنوز نيم ساعت نشده شام خورديم

-اشکال نداره....هوش کردم...اگه همين پيراشکي نيود الان من کنارت نبودم!...برو ديگه....

-چشم...هر چي ترانه ام بگه!.

-مامي؟کي من ازدواج ميکنم؟

-وقتي بزرگ شدي عزيزم

-نهههه الان ميخوام! لباس عروس هم برا ميخري؟

-اره عزيز دلم!.

بغلش کردم و بوسش کردم! بيشتر به فردين رفته بود! اون چشم هاي قهوه اي روشنش درست عين فردين بود

×××××××××××××××××××

خونه که رسيديم نگاهي به پيانو فردين کردم و ازش خواستم که قطعه اي رو بنوازه! همون قطعه اي من عاشق موسيقي شدم!عاشق پيانو شدم! و هم عاشق پيانيست شدم!

با زدن پيانو به فردين زل زدم و اشکي بي اختيار از گونم پيين اومد نميدونم اشک شوق بود يا ناراحتي اما هرچي بود.....از روي خوشبختي بود.....بعد از تموم شدن قطعه کنارش رفتم و نشستم و سرمو روي شونه هاش گذاشتم....با حرکتم غزاله هم اين کارو کرد و فردين اروم در گوش هردومون گفت:

-دوستتون دارم غزاله و ترانه هاي زنگي من!

-منم دوستت دارم پيانيست من!

پايان....

ساعت 6:19

نويسنده:کيانا.ع

---------------------------

ساخت کتاب : فريد سقراطي

==============

http://goldjar.sub.ir

http://goldjar.blogfa.com

http://goldjar.fardblog.com

================

iraaanbook@yahoo.com

سفارش ساخت کتاب الکترونيکي با فرمتهاي مختلف پذيرفته ميشود 

نحوه سفارش 

ارسال  اس -ام-اس  به شماره 09391315486 

sms send to this number

--------------

ارسال (پي - ام) به ايدي ياهو 

pm to my yahoo id

ID = iraaanbook

شاد         زی.........مهر  افزوووووووووووووون