نام کتاب : اجبار

نویسنده :   outlawgirl & sly & spy کاربران انجمن نودهشتیا

« کتابخانه مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

طراح جلد  :    Number-One کاربر انجمن نودهشتیا

ناظر    :  Melodee             کاربر انجمن نودهشتیا

مقدمه : 

چقدر عشق بی معنی است . چقدر زندگی بی معنی است . 

چرا همه به عشقشون میرسن ولی من .  .  . باید به اجبار کاری کنم . 

چرا من باید همه ی کارهایم رو به اجبار انجام بدم . 

اجبار .  .  . اجبار  .  .  . کل زندگی من شده کاری که نمی خوام .  .  . 

اخه چرا من افریده شدم تا عاشق بشم و بهش نرسم تا .  .  . 

 - سوزان درست می شه ناراحت نباش . من قول می دم که ما تو رو تو تحت فشار نزاریم . و هر تصمیمی داری بگیری . تو همیشه دختر من می مونی . 

سرش داد کشیدم و گفتم : منو تحت فشار نزارین . همین الانش دارم از دست تو مامان دیونه می شم . می فهمی  ؟  ! 

 - سوزان اروم باش . ما تو رستوران هستیم . 

 - نمی خوام . می خوام همه بفهمن که من چه دختر بدبختی هستم . 

متوجه شدم همه دارن به من نگاه می کنن .  با عصبانیت از رستوران خارج شدم  . 

خواستم برم خونه . ولی اون جا مامانمو می دیدم . دوست نداشتن نه بابامو ببینم نه مامانمو . 

بی هدف به خیابون ها می رفتم و می چرخیدم . تصمیم گرفتم این موضوع را با بهارک در میون بذارم . به گوشیش زنگ زدم به امید این که گوشیشو برداره . 

بعد از دهمین بوق گوشیشو برداشت . 

 - بله

 - سلام بهارک . تند تند شروع کردم به حرف زدن .  : بهارک ترو خدا بگو بیکاری . باید باهات حرف بزنم . خیلی دلم گرفته . تو رو خدا بهارک بگو اره ! 

بهارک که انگار گیج شده بود گفت : باشه . حتما  . ریلکس باش . می یام خونتون . 

ولی فوری داد زدم : نه . نه . نه . ترو خدا نرو اونجا . می شه من بیام خونتون . 

 - باشه . سوزان . چیزی شده ؟ به من بگو . 

نزدیک بود بزنم زیر گریه ولی جلوی خودم رو گرفتم و گفتم : بعدا می فهمی . تا یه ربع دیگه اونجا هستم . 

 - باشه . میبینمت خدافظ . 

 - خدافط . 

بهارک یکی از دوست های صمیمی من بود و هر وقت بهش نیاز داشتم کنارم بوده و هر اتفاقی می افته اول به اون زنگ می زنم . به اون بیشتر از مامانم اعتماد دارم وبا هاش راحت ترم . 

یه تاکسی گرفتم و به سمت خونه ی بهارک رفتم . نمی دونم چی جوری باید به بهارک می گفتم . همش تو تاکسی باخودم تمرین می کردم و به خودم می گفتم : وقتی دیدمش با خونسردی بهش داستان رو میگم . و سعی می کنم گریه نکنم . چون اون موقه نشون دادم من ضعیف هستم . 

تو فکر و خیال بودم که راننده گفت : خانوم رسیدیم . 

با هر قدم که بر می داشتم استرسم بیشتر می شد . نمی دونم چرا این حسو داشتم من که کار بدی نکردم . بهارکم نمی خواد بخورتم . 

همین جور داشتم با خودم فکر می کردم و حرف می زدم . که کله ام خورد تو در . چند تا پسر کنارم بودن و بهم خندیدن و گفتن : خانوم کوچولو مواظب جلوت باش . 

یکی دیگشون گفت : کاشکی به جای در می یومدی تو بغلم . 

گفتم : گورتون رو گم کنید . عوضی ها!!

یکیشون گفت : خانومی مواظب حرف زدنت باش . 

و اروم به من نزدیک می شد . در حدی به من نزدیک شده بود که می تونستم نفس کشیدنشو روی صورتم احساس کنم . 

من اروم کیفم رو برداشتم و اسپری دهنمو بیرون اوردم . و زدمش تو چشم پسره و فوری از زیر دستش در رفتم . پسرا دنبالم کردن . و داد و بیداد می کردن و می گفتن : اگه دستم بهت نرسه . 

واقعا نمی دونم چرا اسپری دهانم همرام بود . ولی در کل خدا رو شکر که همراهم بود . 

به سمت خونه ی بهارک می دوییدم . به خونشون که رسیدم نگاه پشتم کردم . اگه خدا بخواد خبری ازشون نبود و به نظر می یاد که گمم کرده بودن . 

ایفون رو زدم . مامان بزرگ بهارک ایفون رو برداشت و گفت : بله! ؟ 

گفتم : منم سوزان . 

 - سوزان تو اینجا چی کار می کنی ؟ 

 - اومدم بهارکو ببینم . فکر کردم به شما گفته . 

 - البته . بیا داخل . بیرون هوا سرده . 

درو برام باز کرد . تا وارد خونشون شدم بهم گفت : بهارک تو اتاقشه اگه چیزی خواستین حتما بهم بگین . مثلا اب قندی چیزی . 

خندید . منم سعی کردم لبخندی زورکی بزنم . 

مامان بزرگ بهارک خانم خیلی شوخی است ولی خیلی رو بهارک حساس بود چون تنها نوه اش هست . من با بهارک حدود شش سال دوست بودیم تا بالاخره به من اجازه داد بیام خونشون . ولی چون ازمن خوشش اومده بود اجازه داد هر وقت دوست دارم به خونشون بیام . 

به اتاق بهارک که طبقه ی بالا بود رفتم . به سمت اتاق بهارک رفتم . شک داشتم برم تو اتاقش یا نه . از لای درش دیدم رو تختش دراز کشیده و داشت درس می خوند . 

در اتاقشو زدم و وارد شدم . تا منو دید اومد سمتم گفت : ببخشیدمتوجه نشدم اومدی . کی اومدی  ؟  حالت خوبه ؟ یکم رنگت پریده . 

دیگه نتونستم تحمل کنم و شروع کردم به گریه کردن . بهارک گفت : سوزان چی شده ؟ دارم نگران می شم . 

دستمو گرفت و منو به سمت تختش راهنمایی کرد . نشستم . کم کم به هق هق افتاده بودم . سعی کردم چیزی بگم که در اخر سر تونستم بگم : مامانو بابام دارن از هم جدا می شن . 

بهارک تعجب کرد . و پرسید : چرا ؟ شما که خانواده ی خوبی داشتین ؟ نکنه به خاطر تو هست . 

با این حرفش بیشتر گریه ام گرفت . فکر کنم خودش متوجه شد چه حرفی زده . سرش رو پایین انداخت و اروم گفت : من می رم برات اب میارم . 

ابو گرفت جلوم . یکی دو قلپ اب خوردم . احساس بهتری داشتم . 

بهارک گفت : نمی خوای بگی چی شده ؟ 

گفتم : یادت هست بهت گفتم یه چند روزی هست که مامان و بابام با هم دعوا می کنن . 

سرش رو به نشانه ی تایید تکون داد . ادامه دادم : امروز بعد از مدرسه بابام اومد دنبالم . تو ندیدیش ؟ 

 - چرا دیدمش . 

 - باهم رفتیم رستوران . بهم گفت “ سوزان من و مامانت می خوایم از هم جدا بشیم .  “ منم تو جوابش گفتم “ چرا  ؟  “  - چون .  .  .  یه جورایی پیچیده هست تو نمی فهممی .  - بابا من بچه نیستم  . می فهمم .  اهی کشید و گفت “ نگاه سوزان .  .  . چی جوری بگم .  .  . مامانت کس دیگه ای رو دوست داره .  “ شوکه شده بودم . 

بهارک دستمو گرفت و دستم رو نوازش داد . 

ادامه دادم  : « بهم گفت : ما تو رو تو فشار نمی ذاریم  . با هر کی می خوایی بمون من جلوتو نمی گیرم . منم که کنترلم رو از دست داده بودم فریاد زدم : من اصلا برای شما مهم نیستم . و همه چیز رو براش گفتم . 

بهارک ساکت بود و هیچی نمی گفت . ولی بعد از چند دقیقه گفت : سوزان . ناراحت نباش . هنوز داشت دستم رو نوازش می کرد . و ادامه داد : من می دونم تو چه حسی داری . منم این چیزها رو تجربه کردم . 

و اروم چند قطره اشک از چشماش بیرون اومد . به نظر می یومد دوباره تو فکر رفته بود . 

دستم رو ول کرد . من هنوز داشتم گریه می کردم . گفتم : بهارک . اروم باش . نباید این رو به تو می گفتم . ببخشید . 

 - نه . من قول می دم راهنماییت کنم تا مثل من انتخاب غلط نکنی . 

 - بهارک خیلی دوست دارم . 

بهارکم منو بغل کرد و اروم زمزمه کرد : منم همینطور . 

با هم دیگه صحبت کردیم و بهارک بهم گفت که بهتره توی بحث هایشون خیلی دخالت نکنم . فقط از حق خودت دفاع کن . چون اگه اروم بشینی فکر می کنن تا با این موضوع اشکالی نداری . ولی اگه خیلی زیادی دخالت کنی فکر می کنن که تو دوست داری تو رو ادم حساب کنن ولی اگر به اندازه دخالت کنی متوجه می شن که تو نمی خوای اونا از هم جدا شن . 

بعد از صحبت کردنامون مامان بزرگ بهارک برامون کیکی آورد که خودش درست کرده بود . 

یکم با هم درس خوندیم . و حدودا ساعت های 8:30  باهاش خداحافظی کردم و رفتم خونمون . 

*****

تا رسیدم  . مامانم شروع کرد به غر زدن : تا الان کدوم گوری بودی . یه دختر 18 ساله نباید تا الان بیرون باشه و .  .  . 

من سرمو انداختم پایین و بی توجه از کنارش رد شدم . اومدم برم طبقه ی بالا که بابام بازومو گرفت و گفت : مامانت داره باهات صحبت می کنه . می فهمی  ؟  ! 

داد کشیدم و گفتم : شما که برای من ارزش قائل نیستید . پس چرا من باید به حرفاتون گوش بدم . 

بابام دستشو بالا برد یکی خوابوند تو گوشم . و گفت : این چه طرز حرف زدن با پدر و مادرت هست . 

زبونم بند اومده بود دستمو گذاشتم روی جایی که سیلی خورده بودم وسعی کردم تمام تنفرم رو بریزم توی چشمام و داد کشیدم : از  همه تون متنفرم . 

و به سمت بالا دویدم . رفتم تو اتاقم و در اتاقم رو بستم و قفل کردم . با تمام وجودم جیغ کشیدم و کیفمو به دیوار کوبوندم . صدای اهنگ رو  بیشترین حد گذاشتم . که صدایی رو نشنوم . کنار لپ تابم عکس خوانوادگیمون بود  . برش داشتم و با ماژیک روی صورت مامان و بابام خط کشیدم . خودم رو انداختم روی تختم . تا حالا خودم رو از این بدبخت تر ندیده بودم . با خودم گفتم : خدا مگه من چه کار  بدی کردم  ؟  که این اتفاق ها باید برام بیوفته . جایی که تو گوشی خورده بودم دست کشیدم خیلی می سوخت و صحنه ای که بابام زد تو گوشم یادم اومد . تا حالا بابام بهم تو گوشی نزده بود . با تمام وجود ازش متنفرشدم و هیچ وقت نمی بخشمش . 

شروع کردم به گریه کردن . خرسم رو بغل کردم و تا تونستم گریه کردم . صدای در زدن اتاقم می اومد . مامانم گفت : سوزان مامان بیا پایین غذا بخوریم . 

دوست نداشتم برم پایین و قیافشون رو ببینم . صدای اهنگم رو کم کردم . و دوباره خودم رو تختم انداختم تا تونستم گریه کردم . تا حالا این قدر گریه نکرده بودم . نمی دونم چی شد که خوابم برد . با صدای گوشیم از خواب بلند شدم . چشمام می سوخت . چشمامو مالیدم . از جایم بلند شدم و با عجله دنبال گوشیم گشتم  . گوشیم رو از تو کیفم برداشتم  . 

 - الو . 

 - سلام سوزان . 

 - چی شده این وقت صبح زنگ زدی . 

 - اولش ساعت 6 هست . و خیلی زودم نسیت . بعدشم سلامتو خوردی . 

 - سلام سما . ببخشید تازه از خواب بیدار شدم . 

 - خیلی خوابالو شدی . 

صدایی از پشت تلفن اومد که می گفت : وراجی اضافه نکن .  به سوزان خبر رو بگو . 

گفتم : سما این خواهرت سارا چی می گه ؟ 

 - هیچی . امروز سارا یرهم که یادته رفت کویت . 

 - ها . یادمه . گفتم بهش بگو یرو . بیشتر بهش می یاد

 - در هر حال .  داره می یاد ایران برای زندگی . البته تنهایی .  .  . 

 - خب . من باید چی کار کنم  ؟  ! 

 - می خواییم براش یه مهمونی بگیرم . 

 - نظریه ی خوبی است . 

 - و تو باید حتما بیایی . تولد یاسی نیومدی و از زیرش در رفتی . ولی اینو حق نداری از زیرش در بری . از مامان و بابات اجازه بگیر من و سارا می یایم بعد از مدرسه خونتون . 

 - باشه . 

 - کاری نداری ؟ 

 - نه - خدافظ

خودم رو انداختم رو تختم و به سارا یرو فحش دادم . اخه این چه وقت اومدن هست . 

*****

زود لباسم رو پوشیدم و رفتم سمت اشپز خونه . مامانم تا منو دید شروع کرد به غر زدن : فکر کردی با این کارهات چیزی عوض می شه  .  .  . 

پریدم وسط حرفش و گفتم : حوصله ندارم به غرات گوش بدم .  و کیک و شیری برداشتم و مامانم همین جوری داشت حرف می زد که می گفت : تا دهنمو باز می کنم می گی داری غر می زنی  .  .  . 

به نظر می یومد که دیگه نمی تونه تحمل کنه و شروع کرد به گریه کردن . 

دلم واسش می شوخت ولی غرورم اجازه نمی داد که برم و ارومش کنم . سرم رو انداختم پایین و رفتم به سمت در . یه دو سه دقیقه ای طول کشید تا سرویسم اومد دنبالم . 

****

از سرویس که پیاده شدم به سمت در ورودی مدرسه رفتم و داشتم فکر می کردم که یهویی یکی زد پس کله ام و گفت : 

هی دختر!پکری . 

شناختم کی بود و گفتم : خفه شو کیمیا . اصلا حوصله ندارم . 

گفت : آخی . اگه تو حوصله نداشته باشه دیگه کی می خواد حوصله داشته باشه . 

با هم تا دم در کلاس رفتیم  . هیچ حرفی بینمون رد و بدل نشد . که یهویی سما اومد وسطمون و گفت : دو زوج عاشق  . چه فضایه رمانتیکی!

اصلا حواسم نبود . سما یه نیشکونیم گرفت . یهویی از جام پریدم و یه جیغ کوچیکی زدم . گفتم : چه مرگت هست ؟ چی کار می کنی ؟ 

سما گفت : حتما تو فکر نیمه ی گم شدش محمد هست . و نخودی خندید . 

 - سم . خفه شو . من و محمد یه یک ماهی می شه بهم زدیم . 

 - یه جوری می گی که انگار یه دو سالی هست . من که می دونم تو دوستش داری . لازم نیست جلوی من دروغ بگی . 

 - تو رو خدا سما دوباره بحث رو شروع نکن . حالا سارا کجاست ؟ 

 - تو کلاس . 

با هم به سمت کلاس رفتیم . جو خیلی خوبی بود . بچه ها می زدن و می خوندن . سما بهشون پیوست . 

دیدم بهارک اروم یه جا نشسته . رفتم پیشش و گفتم : بهارک چرا پکری ؟ 

 - ها ؟ چی ؟ 

 - گفتم که چته ؟ 

 - هیچی . 

 - بهارک داری دروغ می گی . من تو رو خوب می شناسم . 

 - هیچی . راستی تو مهمونی می یای ؟ 

 - خوب بلدی بحث رو عوض کنی . آره می یام . 

همون لحظه معلم زبانمون اومد . معلم خیلی پایه ای بود . (خانم امامی) .  گفت : بچه ها بسه . و گرنه مدیر رو صدا می کنم . 

کل بچه ها ساکت شدن . من تو فکر خیال بودم . که معلمم صدام کرد : سوزان مرادی . 

ثمین نیشکونم گرفت وگفتم  : ها ؟ 

همه ی بچه ها خندیدن . خانم امامی گفت : سوزان هان نه . کجایی ؟ اون دختر سرحال رو نمی بینم . 

کل کلاس داشتن به من نگاه می کردند . 

گقتم : هیچی . داشتم به  .  .  . ممم .  .  . یه جورایی .  .  . آینده ام فکر می کردم . (نمیدونم این حرف رو از کجام در اوردم)

 - خوبه . دیگه داری به آیندت هم فکر می کنی . به بچه هات و .  .  . 

نزدیک بود از کوره در برم ولی جلوی خودم رو گرفتم . و گفتم : خانم امامی خیلی زیادی دارین پیش می رین . من داشتم درباره ی زنگ بعدی فکر می کردم . 

نگاه ها از من برداشته شد . تو کل کلاس حواسم به درس نبود و حتی یه حرفشو هم نفهمیدم . 

زنگ که خورد . سارا اومد پیشم و گفت : سوزان از مامانت اجازه گرفتی ؟ 

وای !  ! پاک یادم رفته بودم و دروغکی گفتم  : آره . و رو کردم به بهارک که کنارم وایساده بود گفتم : بهارکم می یاد خونه ی ما . 

بهارک گفت : چی ؟ 

 - تو میایی خونه ی ما تا برای مهمونی اماده شیم . 

اون روز به خوبی گذشت . دوس نداشتم برم خونه ولی مجبور بودم . 

****

قرار بود ساعت پنج بچه ها بیان . وقتی رفتم خونه  . مامانم گفت : سلام .  عزیزم غذا اماده است . برو تو اشپزخونه بابات هم اونجا منتظر توه . به خاطر تو غذا نخورد . 

گفتم : امروز سارا وسما وبهارک می یان اینجا . شب می خوایم بریم مهمونی . 

و سرم رو انداختم زیر و رفتم تو اتاقم . 

گوشیمو برداشتم . دیدم سه تا میس کال داشتم . همش از طرف محمد بود . همون موقع گوشیم زنگ زد . حول شدم و فوری قطعش کردم . بهم اس داد “ می دونم اونجایی . سوزان لطفا جواب بده .  “ 

و دوباره زنگ زد . گوشی رو برداشتم و با حالتی عصبانی گفتم : ها  ؟ 

گفت : سوزان . چرا جوابمو نمی دادی . داشتم نگران می شدم . 

 - هه!هه!برای من نگران شی ؟ ادم عاقل من مثل تو دانشگاهی نیستم مدرسه دارم می فهمی! ؟ تو هم برو برای سمیرا جونت ناراحت باش . 

 - سوزان . چند بار بهت بگم . چیزی بین من و سمیرا نیست . 

 - آره !  ! تو گفتی و من باور کردم . پس جواب سئوال من رو بده . چرا بوسیدیش .   ؟ 

 - سوزان به خدا من نبوسیدمش . اون منو بوسید و اگه تو می ایستادی و می دیدی من بهش چی گفتم اون موقع این حرف رو نمی زدی . 

 - حالا من گناهکار شدم و تو ادم مثبته . تو به من خیانت کردی می فهمی . من به خاطر تو به هیچ پسری حتی جواب هم نمی دادم . ولی تو می ری سمیرا رو می بوسی . دیگه تحمل نکردم و زدم زیر گریه . اگه می خواستی زورم رو در بیاری فرد مناسبی رو انتخاب کردی . دوست خانوادگیم رو که باهاش از بچگی بزرگ شدم . 

 - سوزان . گریه نکن . تو حتی حاضر نشدی به حرف های من گوش بدی .  .  . 

 - خفه شو عوضی .  .  . 

و تلفن رو قطع کردم و خودم رو روی تختم انداختم و خیانت محمد یادم اومد . 

(در فکر سوزان)

 “ با خوشحالی داشتم از حیاطش می گذشتم که متوجه شدم در خونش باز است . رفتم نزدیک با آرومی در رو باز کردم می خواستم سوپرایزش کنم ولی .  .  . دیدم که داره سمیرا رو می بوسه . دسته گلی که تو دستم بود از دستم افتاد و با گریه به سمت بیرون رفتم .  “ 

اصلا متوجه نشدم که کی ادوارد اومده تو . (فکر بد نکنید . ادوارد پسر دایی ام هست . اون تو نیویورک بزرگ شده . و تو تابستان هاش می یاد ایران . در کل پسر خوشتیپی هست . موهای خرمایی و چشم های ابی . قدش فکر کنم یه دو متری باشه چون وقتی من کنارش وامیسم به شونش به زور می رسم . )اومد و روی تختم نشست . گفت : سوزان چرا گریه می کنی ؟ 

گفتم : من  ؟    ؟ من که گریه نمی کنم . 

 - سوزان نمی تونی من رو کلاه بذاری  . 

 - باشه . با تو نمی تونم بحث کنم . تو اینجا چی کار می کنی ؟ 

 - سوزان مامانت بهم گفت که چه اتفاقی افتاده . 

سعی کردم خودم رو به اون راه بزنم و گفتم : چه اتفاقی ؟ 

با حالت مشکوکانه ای نگام کرد وگفت : سوزان خودت رو به اون راه نزن . می دونم که ناراحتی . 

بغضم ترکید و شروع کردم به گریه کردن . نمی دونم چی شد که خودم رو انداختم تو بغلش . ادوارد هم منو بغل کرد و نوازشم کرد و اروم گفت : چیزی نیست همه چیز درست می شه . 

خودم رو تو سینه هاش فشردم . بعد از این که گریم تموم شد . اروم خودم رو ازش جدا کردم . روم نمی شد نگاش کنم . سرم رو انداختم پایین . دستشو برد زیر چونم و سرم رو اورد بالا و گفت : سوزان من این جا هستم . هر وقت به من نیاز داشتی به من خبر بده . 

سرم رو به نشانه ی تایید تکون دادم . و صداش رو اروم کرد و گفت : دوست دارم . 

منم که منظورش رو نفهمیده بودم گفتم : منم دوست دارم . 

چشم های ادوارد با شنیدن این حرف برق زد و اون موقع فهمیدم که چه گوهی خوردم . تا اومدم چیزی بگم دست گذاشت رو لبم و گفت : من همیشه دوست داشتم چیزهای جدید رو انجام بدم . کارهایی که هرگز نکردم . 

و اروم سرش رو نزدیکم کرد و گفت : فقط اروم باش . 

نمی تونستم خودم رو نگه دارم . و تکون می خوردم و همینجوری که به من نزدیک می شد گفت : تکون نخور . 

منم چشمام رو بستم . یک دفعه احساس کردم که لبش به لبم خورد . یه بوسم کرد . بعد از اولی پشت سر هم دومی و سومی  .  .  . 

نمی دونم هوس بود یا واقعا دوستش داشتم . دست گذاشتم دور گردنش و یهویی ادوارد روم خوابید و بوسم می کرد . صدای در زدنی رو شنیدم و فوری خودم رو از ادوارد جدا کردم و خودم رو مرتب کردم . سارا و سما و بهارک اومدن تو و وقتی دیدن که من موهام ژولیده است و جفت ادوارد نشستم نگاه معنای داری به من کردن . ادوارد از جاش بلند شد و گفت : به نظر می یاد مجلس زنونه شده . من باید برم . و رو به من کرد و گفت : سوزان خودت می دونی . من تو اتاق مهمونم . 

لبخندی زد و رفت . 

تا رفت بچه ها اومدن به طرفم و سما گفت : دیدی گفتم یکی دیگه رو تو زندگیش داره . که محمد رو ول کرده . 

گفتم : خفه شو . چه فکر هایی می کنی . 

بهارک گفت : با موهای تو و اون لب قرمز شده ی تو و اون پسر داییت معلومه که اتفاقی نیفتاده . 

سارا گفت : سوزان تو که گناهی نکردی . محمد به تو خیانت کرده نه تو به اون . حالا که رابطتون تموم شده می تونی با هر کی که بخوای باشی . 

صورتم قرمز شده بود . گفتم : در هر حال . بیاین اماده شم خیلی وقت نداریم . 

***

ادوارد ما رو رسوند . مهمونی خیلی شلوغی بود . تا یرو ما رو دید به سمت ما اومد و گفت : خوش اومدید . 

و رو به من کرد و گفت : چه طوری سوزان خرو  ؟ 

روم رو بهش کردم و گفتم : چطوری سارا یرو ؟ 

به داخل رفتیم . یاسی به سمت من اومد و گفت : عجبی سوزان خانوم از تو لاکش در اومده . 

سما گفت : چون عشق دیگه ای رو پیدا کرده ! !

یاس با حالت مشکوکانه ای نگام کرد و گفت : کی  ؟   

گفتم : هیچکی . 

که یهویی سارا گفت : پسر دایی اش ادوارد جونش . 

گفتم : بچه ها بس کنین . اصلا حوصله ندارم . 

بهارک گفت : پس کی حوصله داری ؟ 

یه چشم غره ای بهش رفتم . سرش رو به علامت چیه  ؟  تکون داد . 

تویه اون جمعیت کیمیا رو دیدم . و براش دست تکون دادم و به سمتش رفتم . تا شاید از شر اون دیونه ها خلاص شم . 

به کیمیا گفتم : سلام کیم . 

 - سلام سوزان . 

 - فکر نمی کردم بیایی ؟ 

 - حالا که این جا هستم . 

لبخندی بهش زدم و به سمت نوشیدنی ها رفتیم . 

کلی با بچه ها رقصیدیم . و ساعت 1 شب بود که ادوارد بهم زنگ زد و گفت : سوزان بیا پایین بریم . با همه خداحافظی کردم . من اخرین نفری بودم که داشتم می رفتم . 

تو راه ساکت بودیم . برای این که از سکوت در بیایم گفتم : هوا خیلی گرمه . و دستم رو به سمت دکمه ی خاموش بردم . که دستم به دستش خورد . دستش خیلی سرد بود . انگار یخ . گفتم : دستت خیلی سرده . 

چیزی نگفت . به خونه که رسیدیم . من به اتاقم رفتم و بعد از پوشیدن لباس خوابم اومدم که بخوابم که یکی در زد . 

گفتم : بفرمایید . 

در باز شد . ادوارد بود . گفت : اومدم که بهت شب بخیر بگم . 

گفتم : حالا که گفتی . و لبخندی گنده تحویلش دادم تا بره بیرون . 

اومد بره بیرون من هم رومو برگردوندم تا ساعتم رو کوک کنم که یهویی ادوارد گردنم رو بوسید . برگشتم تا بهش چیزی بگم که لبم رو بوسید . و به اینگلیسی گفت : good night darling . 

*************

گفتم : هیچکی . 

که یهویی سارا گفت : پسر دایی اش ادوارد جونش . 

گفتم : بچه ها بس کنین . اصلا حوصله ندارم . 

بهارک گفت : پس کی حوصله داری ؟ 

یه چشم غره ای بهش رفتم . سرش رو به علامت چیه  ؟  تکون داد . 

تویه اون جمعیت کیمیا رو دیدم . و براش دست تکون دادم و به سمتش رفتم . تا شاید از شر اون دیونه ها خلاص شم . 

به کیمیا گفتم : سلام کیم . 

 - سلام سوزان . 

 - فکر نمی کردم بیایی ؟ 

 - حالا که این جا هستم . 

لبخندی بهش زدم و به سمت نوشیدنی ها رفتیم . 

کلی با بچه ها رقصیدیم . و ساعت 1 شب بود که ادوارد بهم زنگ زد و گفت : سوزان بیا پایین بریم . با همه خداحافظی کردم . من اخرین نفری بودم که داشتم می رفتم . 

تو راه ساکت بودیم . برای این که از سکوت در بیایم گفتم : هوا خیلی گرمه . و دستم رو به سمت دکمه ی خاموش بردم . که دستم به دستش خورد . دستش خیلی سرد بود . انگار یخ . گفتم : دستت خیلی سرده . 

چیزی نگفت . به خونه که رسیدیم . من به اتاقم رفتم و بعد از پوشیدن لباس خوابم اومدم که بخوابم که یکی در زد . 

گفتم : بفرمایید . 

در باز شد . ادوارد بود . گفت : اومدم که بهت شب بخیر بگم . 

گفتم : حالا که گفتی . و لبخندی گنده تحویلش دادم تا بره بیرون . 

اومد بره بیرون من هم رومو برگردوندم تا ساعتم رو کوک کنم که یهویی ادوارد گردنم رو بوسید . برگشتم تا بهش چیزی بگم که لبم رو بوسید . و به اینگلیسی گفت : good night darling . 

چه پرو بود . 

رفتم تو تخت خوابم و خودم رو تختم انداختم و خوابیدم . 

***

فردا صبح وقتی از اتاقم بیرون اومدم . مامان و بابام داشتن دعوا می کردن . بهتره بگم طبق معمول داشتن دعوا می کردن . 

تا منو دیدن به دعواهاشون خاتمه دادن و مامانم با لبخندی نگام کرد و گفت : عزیزم کی بیدار شدی ؟ 

بی توجه بهش به سمت اشپزخونه رفتم . قهوه جوش کن رو روشن کردم . 

و قهوه مو ریختم تو قمقه ام . و از اشپزخونه رفتم بیرون . دیدم مامان خشکش زده . بابا هم رفته بود تو اتاقش . 

برای این که از این حالت درشون بیارم به بشکن زدم  . مامانم گفت : ها   ؟ 

گفتم : مامان اونور بهت خوش گذشت . 

مامانم لبخندی سرد و بی روح به لبش نشست . به سمت اتاقم رفتم . لباسامو عوض کردم . و به سارا یرو زنگ زدم . 

بعد از دومین بوق جواب داد و گفت : سلام خرو . 

گفتم : خفه شو . می یای با بچه ها بریم بیرون . 

 - باید راجبش فکر کنم . 

 - یه جوری می گه انگار ازش خواستگاری کردن . بنال دیگه . اره یا نه

 - باشه . 

 - تو به بچه ها خبر بده . 

اومدم تلفن رو قطع کنم که گفت : الحق که خری . خوب کجا بریم ؟ 

گفتم : یه گوری می ریم دیگه . فعلا کافی شاپ همیشگی می ریم بعد به نظر بچه ها یه جا می ریم . 

تلفن رو قطع کردم . اینقدر از دوستام خوشم می یومد چون همیشه پایه بودن . حالا برای هر چی باشه . 

****

به نظر می یومد همه منتظر من بودن . منم لبخندی زدم و به سمتشون رفتم . یاسی به بازوم زد و گفت : کجا بودی ؟ 

گفتم : تو ترافیک موندم . حالا بیاین بریم تو . 

با بچه ها رفتیم تو . توی کافی شاپ با دوستام می خندیدیم و مسخره همدیگر می کردیم . 

کیمیا از هممون خجالتی تر بود واسه همین بیشتر سربه سر اون می ذاشتیم . 

کیمیا که به نظر می یومد داره از عصبانیت و خجالت صورتش قرمز میشد از جاش بلند شد و گفت : سوزان از تو بهترم که دوست پسرش بهش خیانت می کنه . و یاس از تو بهترم که یواشکی با دوست پسرت سینا قرار می ذاری .  .  . 

سارا یرو اجازه نداد به حرفش ادامه بده و گفت : کیمیا ساکت می شی یا نه ؟ ما تو کافی شاپیم می فهمی یا نه .  ؟ 

عجیب بود بالاخره سارا یرو یه حرف مثل ادم زد . کیمیا به اطرافش نگاه کرد و دید همه دارن بهمون نگاه می کنن . 

اروم سر جاش نشست و گفت : ببخشید . عصبانی شدم . 

یه سکوت طولانی و سنگین بین هممون حکم فرما شد .  .  . 

در کافی شاپ باز شد . با دیدنش قلبم داشت از تو دهنم می زد بیرون . سارا و سم و یاسی رد نگاه منو گرفتن و وقتی دیدنش دهنشون از تعجب باز موند . 

فوری به طرف من برگشتن تا عکس العمل من رو ببینن . من همین جوری که بهت زده بودم با صدای بشکن سم به خودم اومدم . 

گفتم : اینجا دیگه جای ما نیست . رو مو به بچه ها کردم و ادامه دادم : من دارم می رم . 

کیفمو برداشتم و همگی با هم بلند شدیم . داشتیم می رفتیم که با صداش که صدام می کرد متوقف شدم . بدون این که توجهی بهش بکنم از کنارش رد شدم . سعی کردم که نگام به نگاش نخوره و گرنه خودم رو همون جا تو بغلش می انداختم . بازومو گرفت و گفت : سوزان . 

زیر لبی جوری که نشنوه گفتم : محمد ببخشید . 

و سعی کردم یه جوری که انگار اصلا متوجه نشدم بازومو از تو دستش کشیدم و به راهم ادامه دادم . دو تا از دوستام اومدن کنارم . نمی دونم چرا اومدن ولی فکر کردن که من خودم نیستم . پشت پرده چشمم اشک جمع شده بود . و بهشون اجازه ی جاری شدن ندادم . 

از میزمون به سمت در کافی شاپ مثل یک سال برام گذشت . وقتی به در رسیدم . با صدای بوق ماشین از حرکت وایسادم . 

به سمت بوق برگشتم و دیدم که ادوارد تو ماشین منتظرم است . از دوستام خداحافظی کردم و سوار ماشین شدم  . نگاهم تو نگاهش افتاد و دیدم با چشم های پرسشگرانش به من و بعد به ادوارد نگاه می کنه . ماشین به حرکت در اومد نگاهمو از دوستام و محمد گرفتم و به نقطه ای نامعلوم زل زدم .  “ دوست داشتم محمد رو ببخشم ولی اگه می بخشیدمش غرورم رو خورد کرده بودم . من نمی تونستم برم و بگم من متاسفم . چون من کاری نکردم که بخوام واسش معذرت خواهی کنم .  “ 

دوست نداشتم برم خونه . برای همین روبه ادوارد کردم و گفتم : میشه نریم خونه !  !    ؟ 

چشم های ادوارد از تعجب گرد شده بود و گفت : واسه چی  ؟ 

سرم رو به صندلی تکیه دادم و گفتم : دوست ندارم برم خونه و دعواهاشون رو ببینم(دعواهای مامان و بابام رو)

و اروم قطره ی اشکی از چشمم جاری شد . ادوارد دستش رو گذاشت رو دستم و گفت : باشه مشکلی نداره . کجا می خوای بری ؟ 

گفتم :  قبرستون . 

اول فکر کرد دارم شوخی می کنم . و برای این که مطمئن بشه گفتم : میشه بریم قبرستون . 

گفت : باشه . ولی تو اونجا می خوای چی کار کنی ؟ 

هیچی نگفتم و اروم اشک ریختم . ادوارد دستم رو هنوز گرفته بود . حوصله نداشتم که باهاش جروبحث کنم . واسه همین بی خیال شدم . 

 “ تو قبرستون .  “ 

از ادوارد خواستم تو ماشین منتظر بمونه . و خودم به سمت قبر مادربزرگم رفتم . به نظر می یومد تازه شسته شده باشه . و حتی گل هاش هم تازه بود . فکر کنم قبل از من مامانم اومده بود اونجا . 

کنار قبر مادربزرگم زانو زدم و شروع کردم به گریه کردن و همینطوری به مادربزرگم می گفتم : مامان جون اگه تو اینجا بودی دیگه مامان و بابام باهم دعوا نمی کردن . دیگه من غصه ی نداشتن تو رو نمی خوردم . اخه مامان جون چرا همه ی اتفاق ها بر سر من می یاد چرا من نمی تونم نرمال باشم . این از ماشاالله از پسردایی و خاله ی مامانم که الان حدود شش ساله ندیدمش .  .  این از محمد که تو می گفتی پسر خیلی خوبی هست . 

همین جوری داشتم زیر لب غرغر می کردم . که باصدایی بالای سرم متوقف شدم . به بالا نگاه کردم و کسی که می دیدم مطمئن نبودم واسه همین چشمام رو مالیدم و دوباره نگاش کردم . اشکام رو پاک کردم و از جام بلند شدم و بهش نگاه کردم . چند بار پلک زدم و دوباره نگاه کردم . ئلی هیچی جلوم نبود . ولی من مطمئن هستم که مادربزرگم رو دیده بودم . به خودم گفتم : حتما خیالاتی شدم . 

و بعد از این که براش فاتحه خوندم به سمت ماشین رفتم . ادوارد داشت با گوشیش حرف می زد . تا وارد ماشین شدم  . تلفن و قطع کرد و گفت : حالا کجا بریم ؟ 

گفتم : حالا می تونی بری خونه . 

****

کم کم هوا داشت تاریک می شد . الان کتار پنجره ی اتاقم نشیتم و دارم به کارهایی که امروز کردم فکر می کنم . 

یه جورایی خوشحالم که محمد رو بعد از یک ماه دیدم . و تونستم یه دل سیر با مامان بزرگم حرف بزنم . یه لبخندی رو لبم نشسست . 

که با صدای شکستن چیزی از جام پریدم و فوری پله ها رو دو تا یکی رفتم و رفتم سمت سالن دیدم بابام عکس عروسیش که توی سالن بود و زده و شکونده و مامان یه گوشه نشسته و داره گریه می کنه . توی قلبم احساس سنگینی می کنم . احساس می کنم که اینجا دیگه جای من نیست . 

به سمت اتاقم دویدم و خودم رو روی تختم انداختم و با صدای بلند گریه کردم . الان واقعا کسی رو می خواستم که سرم و بذارم رو شونه هاش و گریه کنم . الان من یه تکیه گاه می خوام . 

دفترم رو از زیر تختم در اوردم و شروع کردم به نوشتن اینکه : از هر دوتاتون متنفرم . 

اینقدر به کاغذ فشار اوردم که نوک مداد شمست و همزمان باهاش کاغذ پاره شد . من هر وقت عصبانی می شم شروع می کنم به نوشتن و اینجوری کمی اروم تر می شم . 

دفتر رو با عصبانیت به طرف دیگه ی اتاق پرت می کنم و مداد رو طرف دیگه ای . سرم رو بین پاهام می دارم و یه دل سیر گریه میکنم . 

******

چشمام رو باز می کنم . سرم درد می کنه . دست میذارم رو سرم و مامانم می گه : سوزان بهوش اومدی ؟ 

نگاه دورو برم کردم . دیدم ادوارد یه گوشه خوابیده . نگاهی به مامانم کردم که چشماش خیس بود . دستم رو گرفت و گفت : سوزان .  .  . 

با صدایی که خودم هم نمی شنیدم گفتم : من کجام ؟ میشه کمکم کنی بشینم ؟ 

مامانم همینجوری که داشت کمکم می کرد بشینم گفت : عزیزم تو یادت نمی یاد ؟ 

سرم رو به نشانه ی منفی تکون دادم  . الان کاملا نشستم . و مامانم ادامه داد : شب برای شام که اومدم صدات کنم . دیدم روی تخت افتادی . و داری عرق می ریزی و تب داری . فوری اوردمت بیمارستان . 

گفتم : چند وقته اینجام ؟ 

 - حدود یک روز . 

داد زدم : یک روز . 

مامانم گفت : عزیزم اروم  . ادوارد خوابه . 

 - برام مهم نیست . 

مامانم یکم صداش اروم شد و گفت : سوزان شاید الان موقع خوبی نباشه . ولی من و بابات تصمیم گرفتیم که از هم جدا شیم . 

صدام رو اینقدر بلند کردم که ادوارد از خواب بیدار شد و گفتم : چی ؟ چ … ش ... شما … نمی تونین …  اینکار …  رو …  بکنید . 

ادوارد که داشت چشماش رو می مالید گفت : سوزان یکم بلندتر داد می زدی . 

رومو کردم بهش و با تموم نفرت نگاش کردم . 

مامانم گفت : من می رم پرستار رو صدا کنم . 

رو مو کردم به مامانم و گفتم : بابا می دونه من اینجام ؟ 

با جوابی که گرفتم سنگ کوب شدم . چون مامانم گفت : نه . 

و روشو برگردوند و از اتاق رفت بیرون . هنوز تو شوک بودم که چطوری بابا نمی دونه من اینجام ؟ من تنها دخترش،عزیز دلش چطوری تونسته ؟ 

ادوارد اومد بالای سرم و فکر کنم دوباره می خواد شروع کنه واسه همین رومو ازش برگردوندم و گوشیم که روی میز کنارم بود برداشتم . دیدم چند تا میس کال از طرف محمد و چند تا از طرف دوستام . فکر کنم دوستام نگرانم شده بودن . 

واسه همین به عاقل ترینشون سارا زنگ زدم . بعد از چند بوق گوشیش رو برداشت،سارا : علو ؟ 

گفتم : الو؛سلام سارا . 

منتظر موندم تا جوابم رو بده . ولی داد زد و گفت : دختر تو کجایی ؟ فکر نکردی ما نگرانت می شیم ! فکر کنم بلایی سر خودت اوردی ؟ !

وسط حرفش پریدم و گفتم : حالم خوب نبود . الان بیمارستانم . 

صدای جیغ سما اومد که گفت : کدوم گوری بودی ؟ 

 - گفتم که بیمارستان . بابا نگران نباش خوبم مامانم فقط بلد هست همه چی رو بزرگ کنه . 

سارا گفت : سوزان کاری کردی ؟ نکنه به خاطر محمد کاری کرده باشی ؟ 

گفتم : سارا !  ! !میشه دیگه حرفی از محمد نزنی ؟ خودم می دونم باید باهاش چیکار کنم . 

 - باشه . فقط قول بده نکشیش . 

خندیدم و گفتم : نه . قول میدم که نکشمش . اگه کاری نداری من دارم قطع کی کنم . 

 - نه کاری ندارم . فقط مواظب خودت باش . بای

 - بای

و تلفن رو قطع کردم . نمی دونم چرا هر وقت با یکی از این خواهر های دوقلو صحبت می کردم اون یکی هم می یومد وسط . 

ولی دیگه دوستام هستن . و یه جواریی مثل خودم هستن . 

رومو برگردوندم و دیدم ادوارد با چشم های گرد و متجعبش زل زده بهم . 

گفتم : دیگه تو چی می گی ؟ 

اروم گفت : محمد کیه ؟ 

واییی . اصلا حواسم به این نبود . گفتم : به شما ربطی نداره . 

گفت : سوزان !  

 - به تو ربطی نداره محمد کیه . میفهمی تو کسی نیستی که به من بگی من باید چیکار کنم . 

که همون موقع مامانم اومد داخل و گفت : سوزان جان . وسایلت رو جمع کن بریم . مرخص شدی . 

با کمک مامانم وسایلم رو جمع کردم و ادوارد انگار اصلا تو این دنیا نبود یه بشکنی جلوی چشمش زدم و یکم پرید و گفتم : نمی یای ؟ 

و پشت سرمون راه افتاد . وقتی رسیدیم خونه ادوارد گفت کار داره و باید بره و مامانم هر چه قدر گفت که بمون ولی کو ان گوش شنوا و رفت . 

شب اصلا خوابم نمی برد هی این پهلو و اون پهلو میشدم ولی بازم خوابم نمی برد هنوز تو این فکر بودم که چطور بابام خبر نداره من بیمارستان بودم . 

که با صدای مامانم که داشت بابام رو دعوا میکرد و می گفت : تو دیگه چه پدری هستی اخه اسم تو رو میذارن پدر . دختر یک دونه ات تا الان تو بیمارستان بوده ولی این اقا رفته خوشگذرونی . 

صدای بابام میومد که گقت : سوزان . 

و به نظر میومد که کیفش از دستش افتاد چون صدای تلپی اومد و صدای گام های بلند بابام رو شنیدم که به طبقه ی بالا میومد . تصمیم گرفتم که خودم رو بزنم به خواب که بیشتر غذاب بکشه البته اگه بشه اسمش رو گذاشت عذاب . 

صدای کوبیده شدن در اومد؛سعی کردم که نپرم هوا و مثل یک بچه ی ادم بخوابم . 

الان بابام بالای سرم بود . دستش رو گذاشت رو گونه هام و اروم گفت : دختر خوشکلم . میدونم که بیداری . بابام اومده . نمی خوای بهش سلام کنی . 

دوست داشتم واقعا برم تو بغلش و بغلش کنم و بگم که خیلی دوستش دارم . 

ولی بر خلاف میل باطنیم رو مو برگردوندم . بابام گفت : اگه می خوای تنها باشی درکت می کنم . 

و صدای قدم هاش که داشت دورتر میشد می یومد و با هر صدای قدمش قلبم بیشتر فشرده میشد . و با صدای بسته شدن در،دیگه نتونستم تحمل کنم و زدم زیر گریه . اروم برای خودم گریه می کردم و به خودم فحش میدادم یه طرفی از قلبم می گفت که چرا دل بابام رو شکوندم و گذاشتم بره ؟ ولی طرف دیگه می گه خوب اونم دل تو رو شکونده . حقش بود . 

واقعا نمی دونم که باید چیکار کنم . نمی تونم هر روز ببینم که مامامن و بابام دارن با هم دعوا می کنن . 

****

چند روز گذشته و هنوز با بابام قهرم و اصلا باهاش صحبت نمی کنم البیه می تونی بگی که با هیچکسی صحبت نمی کنم تو مدرسه فقط ساکت تو فکرم و اگه دوستام بخوان باهام صحبت کنن به بهانه ی درس یا چیز دیگه ای از صحبت کردن طفره می رم . دارم از صحبت کردن با همه حتی خودم هم طفره می رم؛حالا دارم طعم پوچی رو می کشم . طعم تنهایی،وقتی کسی نداشته باشی که سرت رو بذاری رو شونه هاش و باهاش صحبت کنی . اره،من بهارک رو دارم ولی اون نمی تونه من رو درک کنه . چون خودش با زندگیش مشکل ادره حالا چطوری می تونه کمک یکی دیگه بکنه . 

هنوز نتونستم با ادوارد صحبت کنم چون هر بار بهش زنگ می زنم یا گوشیش خاموشه یا میگه کار دارم و بعدا بهت زنگ میزنم . امروز تصمیم گرفتم که دل بزنم به دریا و برم خونه ی عموم و ادوارد رو ببینم . 

امروز بعد از سه روز می خوام برم بیرون  . مانتوی کالباسیمو بر میدارم که ادوارد برم خریده و یک شلوار جین تنگ  . اخه می دونید من کلا با هر شلواری به غیر از جین مشکل دارم . و شالی سفید و ترکیبی از کالباسی برداشتم و پوشیدم من کلا علاقه ی زیادی به ارایش ندارم چون فکر می کنم دوران جوانی ما خودمون خوشکل هستیم چرا باید یه مشت اشغال به صورتمون بزنیم و جونیمون رو خراب کنیم . حالا از این بگذریم تا اومدم پامو از خونه بزارم بیرون که دیدم بله . مامانم داره نگام می کنه .  و گفت : کجا با این عجله وایسا منم بیام  . رومو اروم به سمتش برگردوندم و لبخندی زورکی زدم و گفتم : پیش دایی جونم میرم . مشکلی هست .  ؟ 

سرش رو به علامت منفی تکان داد و من فوری رفتم تا مامانم چیزی نگه . 

اژانس اومد دنبالم . 

دم در خونه ی ادوارد وایسادم . نمی دونم زنگ بزنم یا نه . الان حدود نیم ساعت هست که تو این فکرم که بالاخره دستم رو به سمت زنگ میبرم . از پشت ایفون صدای دایی می یاد که می گه : بله ؟ 

گفتم : منم،سوزان 

در رو برام باز کرد . خونشون خیلی بزرگ بود تا بخوای برسی به در ورودی باید یه باغ بزرگ رو طی کنی . 

وقتی به در وردی رسیدم دایییم دم در وایساده بود که گفت : سلام بر سوزان . افتاب از کدوم طرف در اومده اومدی اینجا ؟ 

گفتم : از سمت همیشگیش  . فقط یکم هوای دایی و زن دایی ام رو کردم . 

به داخل اشاره کرد و گفت بیا داخل . 

وقتی بچه بودم زیاد می یومدم اینجا . ولی الان اصلا شبیه قبلا نیست . 

رومو به داییم کردم و گفتم : عمو؛ادوارد خونه هست ؟ اومدم ببینمش . 

 - میدونستم برای دیدن من نیومدی . اره ادوارد خونه هست . ولی الان حدود سه روز هست که از اتاقش بیرون نمی یاد،حتی برای غذا . و غذا رو تو اتاقش می خوره . 

 - واسه همین جواب تلفنش رو نمی داد . دایی اشکالی نداره اگه من برم تو اتاقش ؟ 

 - نه . فقط واسه عصرونه بمون . 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم . 

اروم از پله های خونشون رفتم بالا . راحت میشد فهمید کدوم اتاقش هست چون روی در اتاقش هزار تا چیزمیز چسبونده بود . 

اگه حقیقتش رو بخواد من تا حالا اتاق ادوارد رو ندیده بودم . چون ادوارد روی اتاقش خیلی حساس هست برای همین من تا حالا اتاقش دو ندیدم . واقعا دوست دارم ببینم اتاقش چطوره ؟ !

در اتاقش رو زدم . منتظر جواب نموندم چون میدونستم که میگه نه . و رفتم تو . 

چه اتاقی داشت . رنگ دیوارش سفید و مشکی بود و روی دیورارش برگه های امتحانی و چیز های دیگه ای زده بود . که روی بعضی از ان ها خط خطی کرده بود . و بعضی هاش روهم پاره کرده بود . 

یک تخت دو نفره وسط اتاقش بود که همه ی لباساش رو روش انداخته بود . در کمدش باز بود و لباساش ریخته بود بیرون . وقتی می خواستی راه بری باید حواست باشه که پات روی چیزی نره . کلا برای خودش یه بازار شام بود که شتر با بارش گم می شد . 

اتاق من در برابرش خیلی تمیز بود . کاشکی مامانم رو میاوردم تا این اتاق رو ببینه بعد به اتاق من گیر بده . داشتم نگاه اتاقش می کردم که چشمم به مبل تقربیا سه نفره ای افتاد که کنار پنجره ی اتاقش بود . و دیدم خودش با چشم های حیرت زده داره نگام می کنه . یه تی شرت ساده پوشیده بود و یک شلوارک و به نظر می یومد داشته با لپ تابش کار می کرده چون روی پاش بود و دراز کشیده بود . دست از برانداز کردنش برداشتم . و زل زدم تو چشماش . 

با احتیاط به سمتش رفتم و مواظب بودم که پام به چیزی نخوره . وقتی رسیدم به مبل بلند شد و نشست . منم با کمال پرویی کنارش نشستم. 

بهش گفتم : می خوای همین جوری بهم زل بزنی ؟ 

بعد از سکوت طولانی گفت : سلام . تو اینجا چیکار می کنی ؟ 

 - اومدم پسرداییم رو ببینم مشکلی هست ؟ 

سرش رو به علامت منفی تکون داد و منم ادامه دادم : ببخشید بدون اجازه اومدم تو . 

خندید و در حالی که لپ تابش رو کنار میذاشت گفت : نه مشکلی نداره . باید یک روزی اتاق منو می دیدی . 

 - اره . ولی اتاقت بزنم به تخته خیلی تمیزه . 

 - اشغال دونی منه . بهتر از مال تو هست . 

 - من بخاطر این که کنکور دارم وقت نمی کنم اتاقم رو تمیز کنم . 

 - جون خودت . کاشکی درس رو می خوندی همش همینجوری بیرون می گردی . 

خندیدم و گفتم : چرا جواب تلفن هامو نمی دادی ؟ 

قیافش توهم رفت و گفت : مگه تو اهمیت هم می دی ؟ 

 - این دیگه چه حرفی هست که میزنی . من خیلی نگرانت بودم و گرنه الان اینجا نبودم . 

 - سوزان می خوام ازت یک سئوال کنم و ازت می خوام که باهام صادق باشی . 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم و ادامه داد : سوزان محمد کیه ؟ 

سرم رو انداختم زمین و با دستام بازی کردم . عصبانی شد و صداش رو یکم برد بالا و گفت : جوابم رو بده . 

بازو هام رو گرفت و تکونم داد و گفت : دوست پسرته اره ؟ جوابمو بده نمی شنوی دارم باهات صحبت می کنم . 

بازوهامو از تو دستتش کشیدم بیرون و از جام بلند شدم . داد زدم : تو به چه حقی به من همچین حرفی میزنی . 

اشکام سرازیر شد ولی اهمیتی ندادم و ادامه دادم : اره دوست پسرم هست مشکلی داری ؟ منو داشته باش که اومدم با کی صحبت کنم 

و دستم رو به قد و بالاش اشاره کردم . 

ادوارد از جاش بلند شد و گفت : پس اون عشق بین من و تو کجا رفت ؟ یک روزه دادیش رفت و جاش یکی دیگه اومد . 

گفتم : من از همون تو رو دوست نداشتم . من از اول زندگیم محمد رو دوست داشتم و هنوزم دوستش دارم . تو اشتباه برداشت کردی . وقتی اون روز گفتم دوست دارم منظورم اون جوری نبود که تو فکر می کردی . دوست نداشتم قلبت رو بشکونم واسه ی همین بهت چیزی نگفتم .  و دقیقا همون روز باهاش دعوام شده بود . 

احساس سوزشی روی صورتم کردم . ادوارد زده بود تو گوشم به چه حقی ؟ 

کیفمو برداشتم و اومدم برم بیرون وقتی به در رسیدم دستم گرفتم به دستگیره یه یک دفعه سرم گیج رفت  . اهمیت ندادم و رفتم بیرون . از پله ها با سرعت اومدم پایین و همینجوری که داشتم اشکام رو پاک می کردم چشمم به دایی و زن داییم خورد که با سئوال دارن به من نگاه می کنن . اهمیت ندادم و از کنارشون گذشتم . 

به سمت بیرون خونه دوییدم و اولین تاکسی که جلوم اومد رو سوار شدم و ادرس خونه ی محمد رو دادم . چون الان واقعا به اون نیاز داشتم . به شونه هاش به نوازشاش و .  .  . 

****

زنگ خونه ی محمد ور زدم . گفت : بله ؟ 

سکوت کردم و بعد با صدای ارومی گفتم : سوزان

صدای تق در اومد . با قدم های اروم به طرف در ورودی می رفتم . هر جای این حیاط یه خاطره دارم . 

چشمم به باغچه اش افتاد و یادم اومدم “ با هم گل بازی می کردیم و گل ها رو می کاشتیم . دنبال هم می دوییدیم . چه لحظات شیرینی بود .  “ 

که گرمایی که احساس کردم از خیالات اومدم بیرون و دیدم تو بغل محمد هستم . خیلی خوشحال بودم که دوباره بوی عطرش رو حس می کردم؛و اون گرمای بدنش . 

ناخداگاه گریم گرفت . محمد منو از خودش جدا کرد و با تعجب نگام کرد . سرم رو بالا نیاوردم و دوباره خودم رو تو بغلش انداختم . 

گفت : سوزان اروم باش . بیا بریم داخل . 

اروم از تو بغلش بیرون اومدم و سرم رو به علامت تایید تکون دادم . باهم به داخل خونه رفتیم . منو رو مبل نشوند و خودش با سرعت رفت به سمت اشپزخونه و با لیوان ابی برگشتم . به طرفم گرفت و منم گرفتم و یکم ازش رو خوردم . 

وقتی حالم یکم بهتر شد . محمد گفت : ببخشید سوزان من .  .  . 

دستم رو گذاشتم رو لباش و گفتم : لازم به توضیح نیست . اومدم چیز دیگه ای رو بهت بگم . 

صورتش توهم رفت . ادامه دادم : محمد من نمی تونم دیگه ادامه بدم . 

به نظر می یومد منظورم رو نفهمیده و معلوم که نمی فهمه اون که نمی دونه بین من و ادوارد چی گذشته ؟ 

با خنده گفتم : خیلی به مخ پوکت فشار نیار . هر کاری کنی نمی فهمی . 

یکی زدم تو سرش و گفتم : اگه نمی فهمیدی تعجب می کردم

یک دفعه محکم بغلم کرد به طوری که نمی تونستم نفس بکشم . محمد به حالت داد مانند گفت : سوزان خیلی دلم برای این شوخی هات تنگ شده بود . چطوری بگم دوست دارم . 

اروم گفتم : محمد نمی تونم نفس بکشم . 

محکم تر فشارم داد و گفت : برام مهم نیست . 

بعد اروم ولم کرد . سرم رو انداختم زیر و اروم گفتم : ببخشید . 

بلند خندید به جای اینکه بگه : نه،مشکلی نداره  . 

دوست داشتم بزنم تو صورتش . 

و گفت : سوزان خیلی باحال شدی . و دستش رو اورد زیر چونم و صورتم اورد بالا و گفت : و باحالم عصبانی می شی . 

یکی زدم تو بازوش و گفتم : به جای این که منو مسخره کنی نمی خوای بپرسی چرا تا یک دقیقه داشتم گریه می کردم ؟ 

امگار تازه یادش اومده بود چون گفت : سوزان درباره ی پسرداییت هست ؟ 

چشمام داشت از حدقه می زد بیرون ،این از کجا فهمیده بود ؟ 

گفتم : از کجا فهمیدی ؟ 

 - از توی چشمات خوندم . 

 - دروغ نگو تو عرضه ی همچین کارایی نداری

 - شکست نفضی می کنید خانم . خوب حالا بگو . 

شروع کردم به تعریف کردن از روزی که ادوارد اومده بود تا الان . بدون هیچ کم و کسری . 

بغضی از جاهاش قیافش توهم می رفت و معلوم بود که خیلی عصبانی هست . 

وقتی حرفام تموم شد . با چشمام یهش خیره شدم . از تو چشماش میشد عصبانیت رو دید . دستی تو موهاش کشید و اروم گفت : میکشمش پسکه ی  .  .  . 

و بقیه ی حرفش رو خورد . 

گفتم : شنیدم چی گفتی

خنده ی کوتاهی کرد و گفت : سوزان اگه تنهات نمیذاشتم این اتفاق ها هم نمی افتاد . 

دستمو کشیدم تو موهاش و گفتم : دیگه این حرف رو نزن . گذشته ها گذشته . 

اومد چیزی بگه که گوشیم زنگ خورد . گوشیمو از تو کیفم برداشتم و به شمارش خیره شدم . 

محمد گفت : اون پسره هست ؟ 

اومد گوشیو از دستم بگیره که گفتم : خودم از پسش برمی یام . 

و جواب دادم ولی گوشیو گذاشتم رو بلندگو . 

گفتم : بله ؟ 

ادوارد گفت : سوزان ببخشید من نمی خواستم اون کار رو بکنم فقط یکم عصبانی بودم . 

 - خوب من چی کار کنم . کاری رو که می خواستی کردی . حالا چی می خوای ؟ 

 - سوزان می تونم ببینمت ؟ 

 - نه

محمد اروم گفت : چه پرو . 

به نظر می یومد که ادوارد صداش رو شنیده بود چون گفت : کسی پیشته ؟ 

 - به تو ربطی نداره . 

 - حتما اون پسره ی  .  .  . 

حرفش رو خورد . محمد خیلی عصبانی بود و با گقتن این حرف از کوره در رفت و گوشیو ازم گرفت و گفت : اره . من پیششم . مشکلی داری . 

همینجوری که سعی می کردم گوشیو از محمد بگیرم محمد منو هل داد و من محکم خوردم به مبل و کمرم درد گرفت . 

ادوارد جواب داد : اون دوست نداره . 

 - دیگه بهش زنگ نمی زنی . 

و گوشیو قطع کرد . داشتم از درد تو خودم میپیچیدم که محمد متوجه ی من شد . 

اومد و کنارم زانو زد گفت : سوزان خوبی . ببخشید خیلی عصبانی بودم . 

اروم گفتم : نه مشکلی نداره . میدونم چه حسی داشتی . 

بغلم کرد و گفت : تو تنها کسی هستی که هیچ وقت از دستم عصبانی نمی شه . 

خندیدم و گفتم : من گشنمه . 

 - بیا یه املتی درست کنیم . 

از جامون بلند شدیم و به سمت اشپزخونه رفتم و شروع کردیم به درست کردن غذا . 

. . .:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

*******

داشتم گوجه هارو خورد می کردم . که خواستم یکم محمد رو اذیت کنم . واسه همین یکم از تو یخچال سس برداشتم و زدم به دستم یه طوری که به نطر بیاد که خونه . 

رفتم سمت گوجه ها . یه جیغی زدم . مثلا دستم رو بریدم . محمد فوری به سمتم اومد و گفت : سوزان . ببینم چی شده ؟ 

اروم دستم رو اوردم جلو و زدم به صورتش . و دویدم که نگیرتم . بلند داد زد : سوران اگه دستم بهت نرسه . و دنبالم دوید . 

کل خونه رو داشتم دور می زدم کم کم داشتم به نفس نفس می افتادم  . یک لحظه سرعتم رو کم کردم  . داشت بهم می رسید . 

سرعتم رو تند کردم که پام به پایه ی مبل خورد و تعادلم رو از دست دادم چشمام رو بستم . ولی متوجه شدم که به زمین نخوردم . 

چشمام رو باز مردم و دیدم که محمد منو گرفته . اروم بلندم کرد . الان دقیقا روبه روی هم بودیم . محمد گفتم : کاشکی میذاشتم میوفتادی

 - خوب میذاشتی . من که نگفتم بگیر . 

دستمو گرفت و منو به سمت اشپزخونه کشوند . می خواست چیکار کنه ؟ 

منو نشوند روی صندلی و گوجه ها رو برداشت و شروع کرد به درست کردن املت . چشمم به سس روی گونش خورد و خندم گرفت . 

روشو به سمتم برگردوند و گفت : داری به چی میخندی ؟ 

به گونه هاش اشاره کردم . دست زد و به نظر می یومد که تازه یادش اومده بود چون چشماش برق زد . 

رفت سمت سینک . صورتش رو پاک کرد و یک لیوان اب برداشت و تا نصفشو خورد . و بقیشو خیلی ناگهانی ریخت روم . 

فوری از جام بلند شدم ولی دیر شده بود . محمد شروع کرد به خندیدن . با عصبانیت نگاش کردم  .  گفتم : من یه ذره سس بهت زدم ول تو کاملا منو خیس کردی . 

همینجوری که داشت می خندید گفت : حقته . تا تو باشی بفهمی با من شوخی نکنی . 

زدم تو بازوش و گفتم : برات دارم . حالا غذا رو بیار دارم میمیرم . 

همینجوری که داشت می خندید املت رو کشید و باهام خوردیم . 

****

می خواستم برم . محمد امده شد تا منو با خودش ببره . 

تو راه ساکت بودیم . منم تو فکر بودم .  “ محمد پسری لاغر . قد بلند . خوشکل کل دخترای فامیلشون اونو می خواستن . محمد از چهارسال از من بزگتر بود . و وقتی 19 سالش خونه رو ترک میکنه تا روپای خودش وایسه . خانوادش مخالف بودن ولی محمد کار خودش رو میکنه . من از بچگی با محمد بزرگ شدم . مامانم دوست صمیمی مامانش بود و باباهامون هم دوست هم بودن . واسه ی همین میشه گفت من هر هفته خونشون بودم . و اونا رو مثل خانوادم می دونستم .  “ 

تو همین فکرا بودم با صدای داد محمد که گفت : سوووزان . 

داد زدم : چته ؟ 

 - سه ساعته دارم صدات می کنم . 

 - ببخشید . خدافظ

 - خدافظ

از ماشین پیاده شدم و به سمت خونمون رفتم . از دم در ورودی میشد صدای دعواشون رو شنید . کلید رو توی در چرخوندم و اومدم تو . انگار متوجه من نشده بودن چون هنوز داشتن با هم دعوا می کردن . سرفه ای کردم . روشون رو برگردوندن بابام گفت : بفرما . همین رو کم داشتیم . و به سمت اتاقش رفت . و در رو چنان بست که دو متر به هوا پریدم . 

مامانم گفت : چرا همیشه مزاحمی ؟ 

اومدم حرفی بزنم که مامانم بی توجه به من رفت تو اشپزخونه . به سمت اتاقم دویدم . دیگه تحمل اینجا موندن رو نداشتم . اونا منو مزاحم می دونستن . خودم رو روی تختم انداختم ؛گوشیم رو برداشتم و به بهارک زنگ زدم . 

 - الو ؟ 

 - سلام بهارک

 - سلام سوزان جون . چه خبر شده زنگ زدی ؟ 

زدم زیر گریه . بهارک گفت : سوزان . سوزان اتفاقی افتاده ؟ 

 - بهارک من دیگه نمی تونم تو خونمون بمونم . 

 - واسه چی عزیزم ؟ مامان و بابات چیزی بهت گفتن ؟ 

 - بابام گفت : من اضافی هستم

 - سوزان اعصابش خورد بوده  . همین

 - دلیل نمیشه که بخواد سر من خالیش کنه . 

از پشت تلفن باباش صداش کرد . 

بهارک گفت : ببخشید سوزان جان . من باید برم ولی سوزان بابات دوست داره فقط یکم ناراحت بوده به دل نگیر . باشه ؟ 

 - باشه . خدافظ

 - خدافظ . 

گوشیمو به سمت دیوار انداختم  .  از هم پاشیده شد . از دست بهارک عصبانی نبودم فقط دوست داشتم باهاش صحبت کنم . 

****

 . کش و قوسی به خودم دادم و از جام بلند شدم . بعد رفتم و دست و صورتم رو شستم و لباسامو پوشیدم . اماده شدم که برم . که برای گوشیم اس ام اس اومد . بازش کردم و از طرف محمد بود که گفته بود(امروز بعد از مدرسه میام دنبالت . به سرویست بگو)

بدو بدو رفتم پایین . خونه ساکت بود . معلوم بود مامان و بابام خواب بود . اروم و بی سروصدا لقمم رو از تو یخچال برداشتم و از خونه زدم بیرون . 

امروز تو مدرسه اصلا حواسم به درس نبود همش به فکر مامان و بابام بودم . زنگ اخر بود . ورزش داشتیم . 

داشتیم با سارا و سما و یاس و کیمیا و .  .  .  بسکتبال بازی می کردیم . همینجوری که داشتیم می دوییدیم سما گفت : سوزان امروز اصلا اینجا نیستی . 

همینجوری که سعی می کردم بزنم تو گل گفتم : نه،چیزی نشده . 

نیمه ی اول که تموم شد . کیمیا اومد پیشم و گفت : دیروز تو خونتون اتفاقی افتاده ؟ 

یکم صدام رو بلند کردم و گفتم : اخه اگه من یه روز نخندم یعنی ناراحتم  ؟ 

سارا یرو که داشت از کنارمون رد می شد گفت : اره . اگه تو نخندی دیگه کی بخنده .  ؟ 

در جوابش گفتم : تو گفتی منم باور کردم ؟ 

 - مجبوری باور کنی . 

سارا هممون رو صدا زد که ادامه ی بازی رو بدیم . یک دقیقه حواسم رفت تو دیشب و اینکه چرا امروز بهارک نیومده بود که احساس کردم چیز محکمی خورد تو سرم و چشمام سیاهی رفت و افتادم زمین . 

صدای بچه ها رو میشنیدم که اسمم رو صدا می کردن . سعی کردم چشم هامو باز کنم . 

یکم که حالم بهتر شد . نشستم . یکم سرم درد می کرد . کیمیا بلندم کرد و منو نشوند رو یکی از نیمکت های کنارمون . 

گفت : سوزان حالت خوبه 

گفتم : اره

ثمین نزدیکم شد که با صدای وای که کشید ترسیدم گفتم : چته ؟ 

ثمین به پیشونیم اشاره کرد و گفت : چرا پیشونیت باد کرده ؟ 

خندیدن و گفتم : جوری که تو گقتی وای فکر کردم داره از سرم خون میاد . 

صدای زنگ مدرسه خورد . کیمیا واسم کیفم رو اورد و با سارا و سما به سمت در ورودی رفتیم . 

صدای بوق ماشینی اومد . رومو برگردوندم . دیدم محمد منتظرم وایساده . 

از بچه ها خدافظی کردم که سما گفت : سرویست که هنوز نیومده ؟ 

 - امروز با سرویس نمیرم . 

و به سمت ماشین محمد رفتم . تا سوار ماشین شدم محمد گازشو گرفت و رفت . فکر کنم الان دوستام رو با هزار سئوال تنها گذاشتم . 

توی ماشین بودیم که محمد گفت : سرت چی شده ؟ 

خندیدم و گفتم : توپ خورد تو سرم

 - چرا ؟ 

 - حواسم نبود . 

 - حتما تو فکر من بودی

 - پرو نشو . تو فکر بهارک بودم . حالا کجا می خوایم ببریم ؟ 

 - سوپرایزه .  ! !

 - محمد لوس نشو زود بگو . 

 - نمی گم . 

 - پس من پیاده میشم . 

 - باشه  . باشه میریم یکم دور بزنیم

خندیدم و گفتم : اینو خودمم می دونم . 

 - حالا تا اینجاش رو بدون بقیش برای بعد

می دونستم بحث با محمد فایده ای نداره واسه همین بی خیال شدم و نگاه خیابون ها میکردم . یادم به لحظه ای افتاد که محمد بهم گفت دوستم داره

 “ یک شب قرار بود من خونه ی محمد بمونم . شبش داشتم با گوشیم اس ام اس بازی می کردم که یکدفعه گوشیم رو از دستم گرفت و شروع کرد به خوندن اس ام اس هام . منم فقط خدا خدا می کردم که بعضی اهاش رو نخونم . اروم و یواشکی اومدم گوشیم رو از تو دستش بکشم که دو تا دستم رو با یک دستش گرفت . وقتی دستش خورد به دستم گرم شدم،عرق کردم و ضربان قلبم رفت روهزار . گوشیم رو بهم پس داد و منم بدو رفتم تو اتاق خواهرش مهدیس و خودم رو زدم به خواب . 

طرفای ساعت 2 شب بود که محمد بهم اس ام اس داد(سوزان خیلی دوستت دارم)جوابشو ندادم . و همینجوری اس ام اس های دیگه ای می داد و توش کلمات عاشقانه می زد . من فکر کردم می خواد سرم کلاه بزاره . واسه همین اهمیت نمی دادم . ولی در ته قلبم حسی نااشنا داشتم . که هر وقت از کنارم رد می شد یا دستم رو می گرفت و یا حتی بوی عطرس منو دیونه می کرد و ضربان قلبم رو بالا می برد . 

فردا صبحش . بدون این که کسی متوجه بشه گفت : من واقعا دوست دارم . (نمی دونم چی جوری غرورش رو زیر پا گذاشته بود و به من گفته بود دوستم داره ؟ )

واقعا نمی دونستم که اون لحظه باید چی کارکنم . که مهدیس نجاتم داد و گفت : شما دوتا دارین چی پچ پچ می کنین ؟ 

تو مدرسه با دوستام درباره اش صحبت کردم . اخه فکر می کردم می خواد منو خام کنه و بعد از مدتی منو مثل دستمال کاغذی بندازه دور . دوستام سعی کردن من رو متقاعد کنن که واقعا دوستم داره و می شه گفت تقریبا موفق شدن . و از اون موقع رابطه ی من با محمد شروع شد .  “ 

****

وقتی به خودم اومدم دیدم محمد داره با قیافه ای عصبانی نگام میکنه . 

گفتم : چی شده داری این جوری نگام می کنی ؟ 

 - سوووووزان . دارم از دستت دیونه میشم

 - چرا ؟ 

 - سه ساعته دارم صدات می کنم . ولی انگار نه انگار دارم باهات حرف می زنم

سرم و از روی شرمندگی پایین گرفتم و گفتم : ببخشید . تو فکر بودم . 

دستم رو گرفت و گفت : حالا پیاده شو تا بعد ببینم می تونم ببخشمت یا نه ؟ 

دستم رو از تو دستش در اوردم و زدم تو بازوش و گفتم : می خوام که نبخشی ؟ 

دیدم داره از درد تو خودش می پیچه . و دستش رو گذاشته رو جایی که بهش زدم . سرش پایین بود . سرش رو گرفتم و اوردم بالا . 

قیافش خیلی جذاب شده بود .  .  . ولی بی خیال قیافش شدم و گفتم : خیلی محکم نزدم . و همینجوری که داشتن دستم رو نگاه می کردم گفتم : ببخشید . 

اروم دستام رو گرفت و خودش رو بهم نزدیک کرد و با چشماش بهمم خیره شد . 

فکر کنم الان صورتم قرمز شده باشه . که دیدم یک دفعه محمد زد زیر خنده . 

و همینجوری که داشت می خندید گفت : سوزان .  .  . قیافه ات خیلی خنده دار شده بود . 

تازه فهمیده بودم چی شده بود . دستم رو از تو دستاش کشیدم  . محمد همینجوری داشت می خندید که گفت : واسه همین دوست دارم . 

از ماشین پیاده شدم . نگاه دور و برم کردم . فهمیدم اومدیم جای مورد علاقه ی اقا . بالای کوه . 

از ماشین پیاده شد و گفت : سوزان  .  .  . واقعا قیافه ات خنده دار بود . 

یه لبخند ملیحی زدم و دور و برم و نگاه کردم . گفت : دنبال چیزی می گردی ؟ 

چشمم به یه سنگ کوچیک افتاد . چشمم برقی زد و به طرفش برگشتم و گفتم : یک دقیقه صبر کن . 

رفتم سنگ رو برداشتم و به سمتش گرفتم و گفتم : حالا منو مسخره میکنی ؟ 

داشت اروم اروم ازم دور میشد و گفت : سوزان من فقط می خواستم یکم بخندیم . 

داشتم بهش نزدیک میشدم و گفتم : اره . تو خندیدی حالا نوبت منه که بخندم . 

محمد دوید و یک سنگ بزرگ برداشت که به زور می تونست بلندش کنه  . داد زدم : محمد غلط کردم . بزارش کنار . 

محمد به سمتم می یومد و منم می دوییدم . سنگ از تو دست محمد افتاد . شروع کرد با سرعت بیشتری دنبالم دوییدن . همینجوری دور ماشین می دوییدیم و می خندیدم . یک دقیقه وایسادم که نفسی تازه کنم . که احساس کردم دستی دور کمرم محکم شد . 

منو به سمت خودش برگردوند  . هر دوتامون داشتیم نفس نفس می زدیم . محمد گفت : از دست من نمی تونی فرار کنی . 

خندیدم و گفتم : جون خودت . من از عمد وایسادم که تو بهم برسی  . تا ناامید نشی . 

 - تو گفتی و منم باور کردم

 - مجبوری باور کنی چون عین حقیقته . حقیقت تلخه عزیزم . 

سرش رو بهم نزدیک کرد و یک بوسه ی کوتاهی از لبم کرد . و اروم دستش رو از دور کمرم برداشت . بهم خیلی نزدیک بودیم . 

گفتم : انتظار همچین کاری نداشتم . 

خندید و همینجوری که ازم دورتر میشد گفت : منم همینطور . 

این اولین بوسه ی منو و محمد نبود ولی هر بار بهم نزدیک میشد ضربان قلبم میرفت رو هزار

خوب اون روزم به خوبی گذشت . حدودا ساعت های 6 : 30 به اصرار محمد برگشتیم خونه چون همش می گفت : ناسلامتی تو پشت کنکوری هستی . 

وفتی رسیدم خونه . 

در خونه رو اروم باز کردم . عجیب بود خونه خیلی اورم بود . کفش هام رو در اوردم و داد زدم و گفتم : مامان،بابا . من اومدم

صدایی نشنیدم . همه جای خونه رو گشتم هیچکدومشون رو پیدا نکردم . اخرین جا که رفتم اتاق کار بابام بود . تا در اتاقش رو باز کردم با چیز عجیبی مواجه شدم . کل اتاق بابام خالی بود . همیشه اتاقش شلوغ بود ولی الان خالی و سرد بود . به سمت میزش رفتم . 

فقط یک عکس وارونه شده و یک ورقه ی کاغذ بود که روش علامت دادگستری بود . برش داشتم و بازش کردم و خوندم . وقتی خوندمش . احساس کردم تو قلبم چیز سنگینی هست . داشتم می لرزیدم . هر وقت عصبانی میشدم یا شوکه می شدم اونطوری میشدم . 

به سمت عکس روی میز کارش رفتم . عکس خانوادگی ما در ترکیه . که الان بابا وارونه اش کرده بود . عکس رو تو بغلم گرفتم و خودم رو انداختم رو صندلی . اشکام جاری شدن . 

اخه چرا باید مامان و بابام از هم جدا میشدن . اخه من چه کار بدی کردم که باید همچین اتفاقی برام بیفته . لحظه های خوش زندگیم مثل فیلم جلوی چشمم می گذشتن . اون خنده ها . خوشحالی ها زمانی که حس می کردم خوشبخت ترین دخترجهانم . ولی حالا .  .  . احساس میکنم بدبخت ترین دخترجهان هستم . 

همینجوری داشتم اشک می ریختم که یک دفعه برق رفت . ناخدااگاه از جام پریدم و جیغی کشیدم . از بچگی از تاریکی می ترسیدم و شب ها اگه چراغ روشن نبود خوابم نمی برد . همیشه بابام منو اروم می کرد ولی الان  .  .  . اینجا نیست . از ترس سرم رو میان زانوهام مخفی کردم و اروم اشک می ریختم . با شنیدن صدایی سرم رو بالا کردم . می ترسیدم . خیلی زیاد . صدای قدم هایی رو میشنیدم که خیلی اروم و شمرده شمرده به سمت بالا می یومد . و بعدش نوری رو جلوی چشمام دیدم  . چشمام سیاهی رفت و نور ضعیف ضعیف تر شد تا از بین رفت . 

دیدم کل اقوام خونه ی مامان بزرگم هستیم . همه گل میگفتن و گل میشنیدن . به سمت مادربزرگم رفتم . تا منو دید از جاش بلند شد و گفت : سوزان جان . دخترم چرا اومدی بیرون . 

ناخدااگاه ردم زیر گریه و گفتم : مامان جون من اینجا چیکار می کنم ؟ مگه تو نمرده بودی ؟ مامان جون می دونی مامان و بابام دارن از هم طلاق می گیرن ؟ حالا من چیکار کنم ؟ 

مامان بزرگم دستم رو گرفت و با یکی دیگه از دستاش اشکام رو پاک کرد . و گفت : سوزان . من خیلی وقت ندارم و باید زود برم ولی بهت یک چیزی بگم به مامانت کمک کن . اون به تو نیاز داره . هیچوقت دستش رو ول نکن . زمان میگذره و بابات عادت میکنه . ولی هر اتفاقی افتاد دست مامانت رو ول نکن . باشه سوزان ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم  . مامان بزرگم نگاه ساعتش کرد و داشت می رفت که داد زدم : مامان جون کجا میری ؟ دوباره میخوای منو تنها بذاری ؟ 

 - سوزان . تو قول دادی دست به کاری نزنی یادت نره . 

و بعد رفت . همینجوری داشتم گریه می کردم . 

یکدفعه از خواب پریدم  . داشتم تو خواب گریه می کردم چون چشمام خیس بود . تو اتاقم بودم . مامانم اومد تو اتاقم و گفت : سوزان خواب بد دیدی ؟ 

سرم و به علامت مثیت تکون داد . از توی یخچال اتاقم برام یک لیوان اب ریخت و اورد . گذاشتش رو لبام گفت : بخور

لیوان رو یکسره رفتم بالا . لیوان رو دادم دستش . لیوان رو گذاشت رو میزم و رو کرد بهم و گفت : سوزان حالت خوبه ؟ 

گفتم : اره . مامان نگران نباش

دستم رو گرفت و کمک کرد دراز بکشم . نگاهی به دستش کردم یادم به خوابم اومد . تا اومدم چیزی به مامانم بگم که خواب مهمان چشمام شد و به خواب رفتم . 

صبح وقتی از خواب بیدار شدم یکم سردرد داشتم . دیدم مامانم کنار تختم خوابش برده . گوشیم رو برداشتم و دیدم ساعت5 صبح هست . 

از جام بلند شدم و پتویی انداختم روی مامانم و رفتم حمام . توی حمام همش به فکر خوابم بودم . اخه منظورش چی بود که کاری نکنم ؟ 

هزاران سئوال تو ذهنم داشتم ولی هیچ جوابی واسشون نداشتم . از حمام اومدم بیرون . مامانم تازه بیدار شده بود . بهش سلام کردم و رفتم تا یک صبحونه ای برای خودم درست کنم . 

تصمیم گرفتم املت درست کنم . داشتم گوجه هارو خورد می کردم که مامانم اومد تو . 

گفت : چیکار داری می کنی ؟ 

از لحن صحبتش بدم اومد خیلی سرد و بی روح بود . 

منم مثل خودش جوابش رو دادم : دارم املت درست می کنم . تو هم می خوای ؟ 

گفت : اره . 

اومدم به بقیه ی کارم ادامه بدم که مامانم ازم کارد رو گرفت و گفت : تو عرضه ی همچین کارهایی نداری . 

بدجوری خورد تو ذوقم . همیشه بابام منو به اشپری تشویق می کرد ولی مامانم همیشه می گفت که تو عرضه ی همچین کارهایی نداری . 

نشستم رو صندلی روبه روی مامانم و گفتم : مامان یک سئوال بپرسم عصبانی نمیشی ؟ 

لبخندی زد و گفت : نه عزیزم . 

 - مامان،بابا از این جا رفته ؟ 

 - اره

 - چرا ؟ 

 - چون دیگه جاش اینجا نیست . (و برای عوض کردن موضوع گفت)دیشب خواب چی دیدی که تو خواب اونجوری جیغ می کشیدی ؟ 

 - خواب خیلی بدی هم نبود

 - درباره ی چی بود ؟ 

 - راستش .  .  . خواب .  .  . مامان جون رو دیدم

چشمای مامانم داشت از حدقه می زد بیرون گفت : چی گفت بهت ؟ 

خندیدم و گفتم : رازه

 - خیلی لوسی ها . حالا ادبت می کنم . 

غذا رو گذاشت جلوم و باهم مشغول خوردن شدیم . هیچ حرفی بینمون رد و بدل نشد . چون مامانم خیلی بدش می یاد کسی سر میز صحبت کنه . 

صبحانه که خوردم لباسام رو پوشیدم و اومدم پامو بزارم بیرون که با صدای مامانم متوقف شدم . 

مامانم گفت : چرا دیروز با سرویس برنگشتی ؟ 

رومو برگردوندم به سمتش و گفتم : با دوستام رفتیم بیرون . 

معلوم بود که مامانم خیلی عصبانی هست چون رگ های گردنش زدبود بیرون . 

سرم رو برگردوندم و فرار و رفتم به سمت مدرسه . 

به مدرسه دیر رسیدم . و به صف رسیدم . رفتن تو صف . یکی از پشت سر پخم کرد ولی نترسیدم چون عادت داشتم به این کارهاش . 

رومو برگردوندم و گفتم : حنان . تو دست بردار نیستی،من گفتم که نمی تونی منو به این راحتی ها بترسونی . 

خندید و به حالت افتخاری گفت : تا حالا دو بار ترسوندمت

 - بگو تو دو سال تونستم دو بار بترسونمت . 

و هر دوتامون زدیم زیر خنده . صف که تموم شد داشتم می رفتم تو کلاسم که از تو میکروفون اسمم رو صدا کردن . 

رفتم دم در دفتر وایسادم . چند نفس عمیق کشیدم و در زدم و رفتم داخل . مدیرمون تا منو دید گفت که بشین . 

روبه روش نشستم . اونم اومد جلوم نشست . 

گفتم : خانم حامدی کاری با من داشتید ؟ 

 - بله دخترم . این چند روز چرا نمراتت پایین امده ؟ 

 - ببخشید .  .  . این روزها خیلی وقت نمی کردم درس بخونم ؟ 

قیافش یکم جدی شد و گفت : چرا ؟ 

سرم رو انداختم پایین و گفتم : مشکلات خانوادگی برامون پیش اومده بود

 - می تونم بپرسم چطور مشکلی ؟ 

 - البته می تونید بپرسید . ولی من نمی خوام جواب بدم . 

لبخندی زد و گفت : هر جور راحتی . حالا برو سر کلاس که معلمت دعوات می کنه . 

رفت سمت میزش و برام برگه ی تاخیرم رو نوشت و منم تشکر کردم و رفتم بیرون . 

همینجوری که از دفتر می رفتم بیرون غر میزدم . اخه عزیزم به تو چه که نمره های من کمه . کمه که کمه من چیکار کنم . ولی واقعا خانم خیلی با شخصیتی بود ولی من خوشم نمی یاد کسی تو کارام فضولی کنه

به سمت کلاسم که رفتم . در زدم و بعد وارد شدم . تا معلمم رو دیدم یادم اومد امروز شیمی داریم با خانم شجایی . خیلی معلم دیونه ای . 

گفت : به به .  مرادی تا الان کجا بودین ؟ 

ایش .  .  . این دوباره به من گفت مرادی . خوب عزیزم کشمش دمم داره . یه خانومی چیزی بگی بدک نیست . 

سرم رو تا تونستم انداختم پایین . رفتم و برگه ی تاخیرم رو دادم بهش . تا برگه رو دید و دید که پیش مدیر بودم هیچی نگفت . و منم رفتم سرجام

نشستم

****

زنگ تفریح که خورد دوستام رو سرم هجوم اوردن . 

سما با حالت مشکوکانه ای نگام کرد و گفت : سوزان دیروز کجا بودی ؟ 

سارا گفت : حالا سر مارو شیره می مالی . 

یاس : دیشب کیف کردین و .  .  . 

داد زدم : بزارین سلام بگم و بعد حرف بزنید . بچه ها ساکت شدن . منم گفتم : برای این که خیالتون راحت بشه من با محمد اشتی کردم . و بچه ها دیگه سوال نپرسین . 

و زود دست کیمیا و بهارک رو گرفتم و بچه هارو با هزاران سئوال تنها گذاشتم . 

داشتم می دویدم بیرون . کیمیا داد زد و گفت : سوزان دستم درد گرفت . 

بهارکم می خندید . هر دو تاشون رو کشیدم یه کنار و دستاشون رو ول کردم . بهارکم از خندیدن دست برداشت . 

کیمیا گفت : سوزان چی شده اینجوری دستم رو میکشی ؟ 

نگاهی به هردوتاشون کردم و سرم رو انداختم پایین و گفتم : بابام از خونمون رفته . !

قیافه ی هر دوتاشون خنده دار بود . اگه الان حوصله داشتم بهشون می خندیدم . 

بهارک گفت : سوزان .  .  . مطمئنی ؟ شاید اشتباه میکنی ؟ 

 - مطمئنم . بهارک من دیدم که اتاقش خالی بود و وسایلش رو هم برده بود . 

کیمیا : می خوای پیش کدومشون باشی ؟ 

 - نمی دونم . اخه دیشب خواب مامان بزرگم رو دیدم و بهم گفت که هیچوقت دست مامانم رو ول نکنم . سرم رو دادم بالا و گفتم : واقعا نمی دونم باید چیکار کنم ؟ 

بهارک دستم رو گرفت و گفت : سوزان دیگه چی بهت گفت ؟ 

 - گفت که دست به کاری نزنم . 

کیمیا گفت : منظورش چی بوده ؟ 

نگاش کردم و گفتم : نمی دونم . هرچه قدر فکر کردم نفهمیدم . 

نزدیک بود گریم بگیره که ثمین اومد وسطمون و گفت : جلسه ی خصوصی می گیرین . و صداش رو بلند کرد و گفت : بچه اینجا هستن . 

دستم و بردم که جلوی دهنش رو بگیرم که فوری در رفت . منم دنبالش دویدم . دقیقا مثل بچه ها شده بودیم . می خندیدم و می دوییدیم . 

ثمین کسی بود که می تونست منو بخندونه اونم با صدای بلند . به ثمین رسیدم و زدم تو سرش و گفتم : خیلی دیونه ای

ثمین یکی زد تو قوزک پام و منم یکی زدم تو قوزک پاش . شروع کردیم به دعوا کردن و می خندیدیم . (ولی بگم که محکم نمی زدیم فقط واسه تفریح و خنده)داشتیم هم دیگه رو می زدیم که کیمیا اومد وسطمون و همینجوری که سعی می کرد ما رو از هم دور کنه گفت : شما کی می خواید ادم بشید ؟ 

منو ثمین با هم گفتیم : هیچوقت . 

گفتم : ثمین بزن لایک رو که هر دوتامون دیونه هستیم . 

زدیم قدش و همون موقع بود که زنگ خورد . رفتیم سرکلاس . مدرسه هم گذشت . زنگ اخر پرورشی داشتیم و معلمون هم طبق معمول یادش رفته بیاد سر کلاسمون و رفته خونه . 

تو کلاس با بچه ها می گفتیم و می خندیدیم . نمی دونم چرا ولی وقتی با دوستام هستم همه چی رو فراموش می کنم . ولی مهم این هست که ما خوشحالیم . تو فکر بودم که یک گوله ی کاغذ خورد تو سرم . سارا گفت : دوباره رفت تو فکر . 

خندیدم و به سمتش حمله کردم . 

در کل اون روزم گذشت . وقتی از بچه ها خدافظی کردم رفتم و سوار سرویسم شدم . 

وقتی وارد خونه شدم . صدای خنده ای بلند مامانم رو شنیدم . فکر کردم داره با یکی از دوستاش صحبت می کنه . داد زدم : سلام مامان . 

مامانم که انگار دست پاچه شده بود گفت : سوزان تو کی اومدی ؟ 

همینجوری که داشتم به سمت اتاقش می رفتم گفتم : همین الان،چطور مگه ؟ 

 - هیچی . همینجوری پرسیدم . 

در اتاقش رو زدم و بدون اجازه وارد اتاقش شدم . مامانم وسط اتاق وایساده بود . ولی تنها بود . انتظار داشتم که کسی پیشش باشه که داره با صدای بلند می خنده . واسه همین گفتم : مامان داشتی با کی صحبت می کردی ؟ 

مامانم دست پاچه شد و صداش یکم می لرزید : من .  .  . با  .  .  . کسی .  .  . صحبت .  .  . نمی کردم

 - مامان چرا صدات می لرزه ؟ 

 - چیز مهمی نیست

 - پس مامان اگه با کسی صحبت نمی کردی پس چرا داشتی با صدای بلند می خندیدی . 

مامانم نفسی از روی اسودگی کشید و گفت : هیچی .  .  . یک جوک یادم اومد واسه همین خندم گرفت

نگاه مشکوکانه ای بهش کردم و گفتم : بگو ماهم بخندیم

 - به درد بچه ها نمی خوره

اینقدر بدم می یومد اگه کسی بهم می گفت بچه . اروم گفتم : من بچه نیستم . 

 - باشه . نوجوان برو لباسات رو عوض کن تا برات ناهار رو بیارم

 - گشنم نیست . بعدا یه چیزی می خورم . 

 - باشه عزیزم

از اتاق مامانم امدم بیرون . ولی امروز مامانم مشکوک میزد . شونه هامو به علامت به من چه بردم بالا و رفتم تو اتاقم . 

بعد از این که لباسام رو عوض کردم فوری رفتم پای درسام . نمی خواستم دوباره مدیدرم صدام کنه و بگه درست ضعیفه و اگه به مامانم می گفت که دیگه بدبخت می شدم . 

داشتم کتاب شیمیمو ورق میزدم . ولی اصلا حواسم به درس نبود . به این فکر میکردم که مامانم واقعا داشت به یه جوک می خندید یا همون دوست پسرش هست که بابام بهم گفته بود ؟ فکر کنم اسمش علی بود . 

و از یک طرف دیگه فکرم به خوابم بود که چرا مامان بزرگم گفته بود که هیچوقت دست مامانم رو ول نکنم و گفته بود دست به کاری نزنم ؟ اخه من چیکار می تونستم بکنم . 

اهی از روی کلافگی کشیدم و تصمیم گرفتم به بابام زنگ بزن و باهاش صحبت کنم . دستم رو به سمت گوشیم بردم و تا اومدم شماره ی بابام رو بگیرم که صدای مامانم رو دم در اتاقم شنیدم . از جام بلند شدم . در اتاقم رو اروم باز کردم و دیدم مامانم نزدیک راه پله ها وایساده و یک مرد حدودا سی و دو یا سه سال کنارش وایساده با بازوهای عضلاتی و قد خیلی بلندی که مامانم به زور به شونش می رسید . پس این اقا باید علی باشه . 

همون موقع بود که مامانم گفت : علی جان،دیگه بهتره تو بری اگه سوزان بفهمه خیلی بد میشه . 

علی : عزیزم سوزان باید این واقعیت رو قبول کنه که دیگه باباش رفته . 

و سرش رو نزدیک کرد و مامانم رو بوسید ولی خیلی کوتاه . و بعد رفت پایین و مامانم باهاش رفت و دیگه از زاویه ی دید من ناپدید شدن. 

در اتاقم رو بستم و خودم رو روی تختم انداختم . سرم وحشتناک درد میکرد،یه چند روزی بود که وقتی عصبانی یا ناراحت میشدم ایتجوری میشدم . اروم قطره های اشکی از چشمام پایین اومد . دوست نداشتم که انقدر ضعیف باشم ولی چیکار می تونستم بکنم . حتی فکر کردن به این که این علی بخواد جای بابام رو بگیره و کسی باشه که بخواد باهامون زندگی کنه .  .  . 

فکر کردن بهش عذابم میده . دوست دارم با یکی درد دل کنم ولی اخه با کی ؟ کی می تونست منو درک کنه . کی می تونست برای من یه تکیه گاه باشه . و حالا دوباره خودم رو خالی و پوچ میدونم .  دوباره تنها شدم . دوباره بی کس شدم .  .  . 

روزها سپری میشد و باید بگم که رفت و امد مامانم با علی هم بیشتر شده بود . حتی دو سه بار خونمون خوابید . مامانمم فکر کرده من ببو هستم و هیچی نمی فهمم . منم اصلا به روی خودم نمی یارم . ولی یه جواریی احساس عذاب وجدان دارم که چرا به بابام نمی گم و اینو خیانت به بابام میدونم . الان دقیقا 28 روز و 12 ساعت هست که از طلاق مامان و بابام میگذره و بابام حتی به خودش زحمت نداده که زنگ بزنه ببینه حال دخترش چطوره ؟ 

اینجوری که تا الان فهمیدم بابام برگشته تهران پیش مامان فری و اقاجون . و داره اونجا زندگی میکنه . ،به خودم قول دادم که دیگه هیچوقت بابام رو نبخشم . 

حالا در کل تعریف از بابام زیاد شد و الان بهتر بریم سر بحث اصلی ،من و محمد،که مثل دوتا عاشق 24 ساعت یا داریم باهم صحبت میکنیم یا باهم چت می کنیم . 

این روزها یکجوری شدم  . همش سردرد دارم و شب ها کابوس می بینم از وقتی که بابام رفته تا حالا یه خواب راحت نداشتم . همش دستم میلرزید،در حدی دستم می لرزید که یک خط صاف هم نمی تونستم بکشم و وقتی عصبانی یا ناراحت که میشدم حتی نمی تونستم چیزی دستم بگیرم . محمد و دوستام می گفتن : به خاطر مشکلات عصبی هست . و همشون پافشاری داشتن که من پیش مشاور برم . ولی من گوش نمیدم و نخواهم داد . ؛من که مشکل عقلی ندارم که بخوام برم پیش روان شناس یت هر چیز دیگه ای که باشه . 

و از همه مهمتر این که ادوارد برگشته بود نیویورک و برای حدودا 3 ماه از دستش خلاص بودم . ولی اگه جلوی محمد اسمش رو میاوردم عصبانی میشد و صورتش قرمز میشد . ولی مهم اینکه فعلا نیستش و من از دست این یکی نجات پیدا کردم . 

****

امروز قرار بود سارا و سما و سارا یرو بیان خونمون . مامانم خونه نبود و گفته بود رفته چند تا چیزمیز بخره . ولی معلوم بود می خواد بره علی رو ببینه . 

زنگ خونمون خورد با دو رفتم در رو باز کردم . بلند گفتم : سلام بر دوستان گرامی . 

و به سمت داخل دعوتشون کردم . سارا : سلام سوزان . چطوری ؟ 

 - خوبم . 

باهم به داخل اتاقم رفتیم . تا وارد اتاقم شدیم سما گفت : مامانت کجاست ؟ 

یکدفعه از دهنم پرید و گفتم : با علی جونش رفته بیرون . 

 - واقعا بهت گفته با علی رفته بیرون ؟ 

خندیدم و گفتم : نه!فقط یک حدس بود . ولی مامانم هیچوقت نمیره بیرون تا چیزمیز بگیره،همیشه به من یا یه کسی میگه که براش بگیره. 

 - راستی سوزان واسه تولدت چیکار میخوای بکنی ؟ 

 - نمیدونم . هنوز با مامانم صحبت نکردم

 - ولی سوزان تو یک ماه دیگه تولدن هست

 - بابا حالا کو تا یک ماه دیگه

سوزان تو که میدونی مامانت .  .  . 

همون موقع صدای زنگ خونه اومد . رفتم پایین و بچه ها هم همراهم اومدن . در رو باز کردم و از چیزی که دیدم شاخ دراوردم . 

مامانم و علی کنارهم وایساده بودن . و تازه دست در دست هم . خجالتم نمی کشه؛سعی کردم خونسردی خودم رو حفظ کنم و با لبخندی زورکی گفتم : سلام مامان

 - سلام عزیزم . 

همینجوری که داشت کفشش رو در می یاورد گفت : دوستات اومدن . 

 - اره . 

وارد سالن شدن . بچه ها اونجا وایسادن و با دیدن مامانم به همراه علی تعجب کردن و با چشم و ابرو گفتن : این اینجا چیکار میکنه ؟ 

شونه هام رو به علامت من از کجا بدونم بردم بالا . 

بعد از سلام و احوال پرسی . مامانم می خواست یه چیزی رو بگه ولی هی این پا و اون پا می کرد . 

منم برای اینکه حرف بزنه گفتم : مامان اگه چیزی نمی خوای بگی من و بچه ها میریم بالا . و با سر به بچه ها اشاره کردم که بیاین بریم بالا. 

اولین قدم رو نذاشته بودم که بالاخره مامانم گفت : سوزان . 

سرم رو برگردوندم و گفتم : بله ؟ 

 - راستش میخواستم  .  .  . بهت یه چیزی بگم .  .  . ممم .  .  . نمی دونم چیجوری بگم .  .  . 

 - مامان من کار دارم و دوستام اینجان بذار برای یه وقت دیگه

و فوری به سمت اتاقم رفتم و بچه ها هم همراهم اومدن . رفتم تو اتاقم و در و محکم بستم و نفسی از روی اسودگی کشیدم . 

سارا رفت سمت صندلی میز ارایشم و سما رفت روی تختم نشست و سارا یرو هم روی میز کامپیوترم . 

و همه شون نگام کردن تا من چیزی بگم . 

بالاخره صدای زنگ گوشیم سکوت رو شکست . رفتم به سمت گوشیم و تا اومدم بردارم سما که بهش نزدیک بود نگاش کرد و گفت : محمد جونته . 

و اومد جواب بده که پریدم و گوشی رو از تو چنگش دراوردم . و جواب دادم . 

 - الو

 - سلام محمد . چطوری ؟ 

 - سلام . من خوبم تو چطور ؟ 

 - بدک نسیتم . 

به سمت در رفتم تا بچه ها صدام رو نشنون . فکر کنم صورتم قرمز شده چون هر وقت با محمد صحبت میکردم قرمز میشدم . 

 - سوزان اونجایی ؟ 

 - اره . چطور مگه ؟ 

 - هر چقدر صدات کردم جواب نمی دادی . 

 - ممم .  .  . ببخشید حواشم نبود . 

 - اشکالی نداره . راستی سوزان امروز بیکاری ؟ 

 - چطور مگه ؟ 

 - حالا تو بگو

 - راستش الان سارا و سما و سارا یرهم اومده خونمون . 

 - پس میذارم برای یک وقت دیگه . 

 - حالا بگو چیکار داشتی . شاید تونستم بیام

 - خب .  .  . سوزان کاری نداری .  .  . 

 - محمد صبر کن نگفتی چیکار داشتی . 

 - خدافظ سوزان

 - هر وقت دستم بهت رسید میکشمت

خندید و گفت : هر وقت .  .  . فعلا خدافظ

 - خدافظ

تلفن رو قطع کردم . خودم رو توی صفحه ی گوشیم دیدم که گونه هام قرمز شده بود . از روی خوشحالی یه خنده ی کوچیکی کردم که سارا یرو گفت : همین کم مونده بود . بدبخت دیونه شده . 

تازه یادم اومد که بچه ها اینجا هستن . همه داشتن می خندیدن . نگاه سارا یرو کردم و گفتم : محمد خیلی خری .  .  . 

دیدم خنده های بچه ها بیشتر شد در حدی که سما که روی تخت نشسته بود افتاد روی تخت . 

سارا یرو همینجوری که داشت می خندید گفت : زشته سوزان 87 تا سوتی . اخه من از کی تاحالا شدم محمد . 

از روی عصبانیت بهش حمله کردم . که یک دفعه سردردام به سمتم هجوم اوردن و سرم گیج رفت،داشتم تعادلم رو از دست میدادم . بچه ها فکر کردن دارم شوخی میکنم . ولی وقتی دیدن دارم واقعا می یوفتم به سمتم اومدن . و سما منو گرفت و سرم رو گذاشت روی رونش . سارا گفت : سوزان دوباره سردرد داری ؟ 

سرم رو به علامت اره تکون دادم و دستم رو گذاشتم رو سرم . سارا یرو برام یکم اب اورد . وبهم داد که بخورم . 

وقتی که خوردم بهتر شدم . از جام بلند شدم و نشستم . که سما گفت : سوزان . چقدر بهت باید بگم که برو پیش روان شناس . 

نگاه تندی بهش کردم که از ترس یکم عقب رفت ولی سعی کردم که خونسردی خودم رو حفظ کنم و گفتم : منم چقدر باید بگم که چیزخاصی نیست . من مشکلی ندارم که برم پیش روان شناس . 

سما اهی کشید و گفت : تو هم بلدی همینجوری لجبازی کنی . 

لبخندی زدم و گفتم : منم دیگه . 

سارا گفت : سوزان این که با مامانت بود علی بود ؟ 

 - مطمئن نیست . ولی فکر کنم اره

 - چرا نذاشتی مامانت حرفش رو بزنه . 

 - چون میدونستم چی میخواد بگه ! واقعا زرنگه که میخواد جلوی دوستام بهم بگه . 

هر سه تاشون هم زمان گفتن : چی رو ؟ 

شونه هامو انداختم بالا و گفتم : حتما می خواسته راجب خودش و علی بگه

سما پرسید : چرا الان ؟ 

پوزخندی زدم و گفتم : که جلوی شما نتونم داد بزنم و دعوا کنم . 

سارا یرو گفت : واقعا به همه جاش فکر کردن

 - بچه ها بیاید این بحث مسخره رو کنار بذاریم و به درسامون برسیم  . فردا سه تا امتحان داریم . 

هر چهار تامون بلند شدیم و رفتیم پای درسامون . 

واقعا خوب بود چندنفری درس بخونی . سارا روی میز نشسته بود داشت درس میخوند . منم روی تخت دراز کشیده بودم و داشتم درس می خوندم و سما راه می رفت و درس می خوند و سارا یرو هم روی زمین نشسته بود و درس می خوند و اگه اشکالی داشتیم از هم سئوال می پرسیدیم . کاشکی من یک خواهر یا برادر داشتم تا باهم درس بخونیم . 

سارا یرو مدادش پرت کرد به سمتم و خورد به سرم . دستم رو بردم به سمت سرم و نگاهش کردم و گفتم : این برای چی بود ؟ 

سارا یرو وایساد و ژست معلم ادبیاتمون رو در اورد و گفت : دخترم . درس بخونید تا عالم شوید . مگه نشنیدی که نویسنده ی بزرگ کشورمان می گوید : درس بخوانی و نخونی در اخر شوهر می کنی . حالا بگیر درس بخون . 

همون خندیدم منم بالشتم رو به سمتش پرت کردم ولی جاخالی داد و خورد توی سر علی که دقیقا در چهارچوب در وایساده بود و داشت به ما نگاه می کرد . ولی انگار نه انگار چیزی خورده تو سرش . نمی دونم این اینجا چیکار میکنه ؟ از کی تاحالا این جا وایساده ؟ 

سرفه ای کردم و گفتم : کاری داشتید ؟ 

علی که انگار تازه به خودش اومده بود گفت : ببخشید بدون در زدن وارد اتافت شدم . می خواستم بگم که شام حاضره . 

راستی فکر نمی کنی برای شوهر کردن زود باشه  .  .  . و راستی حواست باشه بالشت رو داری به سمت کی پرت می کنی!

جوش اوردم و گفتم : به تو چه من می خوام الان شوهر کنم و به هر جا که دوست دارم بالشتم رو پرت میکنه . 

صورتش از عصبانیت قرمز شد . سرم رو انداختم پایین باورم نمیشد که همچین حرفی زدم . دوباره سر دردم شروع شده بود . 

علی بدون توجه به بچه ها به سمتم اومد و چونم رو گرفت و سرم رو اورد بالا و گفت : هنوز هیچی نشده برای من شیر شده . 

دستش رو اورد بالا که بزنه به گوشم منم چشمام رو بستم که با صدای مامانم که گفت : علی داری چی کار می کنی ؟ 

اروم چشمام رو بازکردم . مامانم با عصبانیت خیره شده بود به علی و سارا و سما و یرو کنار وایساده بودن و داشتن به ما نگاه می کردن . علی اروم چونم رو ول کرد و نگاهم کرد و تا اومد دهانش رو باز کنه سرم گیج رفت و چشمام سیاهی رفت و  .  .  . دیگه هیچی یادم نمی یاد . 

********

اروم چشمام رو باز می کنم . 

همه ی فامیلامون اونجا هستن . مامان بزرگم دستم رو گرفته و با دیدن چشم های باز من صدام میکنه . 

 - سوزان

 - مامان جون

 - سوزان شاید الان موقع خوبی نباشه ولی من باید به تو قولی که داده بودی رو یاداوری کنم . قول دادی نه بلایی سر خودت بیاری و نه دست های مامانت رو ول کنی . ولی .  .  . 

نذاشتم ادامه ی حرفش رو بده و گفتم : تو اگه اون مردیکه رو میدیدی دیگه چیزی نمی گفتی . 

مامان بزرگم قیافش رفت توهم معلوم بود که ناراحت شده . خواستم برم تو بغلش ولی ناپدید شد . و من رو تنها گذاشت . حتی فامیل ها که اونجا بودن همزمان ناپدید شدن . 

داد زدم : مامان جون . کجایی ؟ 

ولی جوابی نشنیدم . و کم کم محیط اطرافم فرو ریخت و تبدیل شد به یک صفحه ی سفید و خالی . 

با صدای کسی که میگفت : سوزان بیدار شو . و شونه هامو تکون میداد . 

چشمام رو باز کردم .  به خاطر نور زیاد چشمام رو چندبار باز و بسته کردم و بعد کاملا چشمام رو باز کردم . 

یک دختر حدودا 22 یا 23 سال وایساده بود و داشت صدام می کرد . وقتی دید چشمام باز شد لبخندی زد و گفت : تو خسته نمیشی اینقدر کابوس میبینی . 

سرم رو به علامت منفی تکون دادم . و این باعت شد دختره بخنده . گفت : خب،سوزان خانم جاییت درد نمی کنه  ؟  . 

دستم رو بردم به سمت سرم  . دختره گفت : جایه دیگه ایت درد نمیکنه . 

با صدای خیلی ضعیفی گفتم : تو کی هستی ؟ 

همینجوری که داشت تختم رو درست میکرد و کمکم می کرد بشینم لبخندی زد و گفت : من پرستارت هستم . اسمم مینا هست . تو این چند روز

پریدم وسط حرفش و گفتم : چند روز   ؟ مگه من چند روزه اینجام ؟ 

مینا با لبخند همیشگیش گفت : حدود سه روز . 

داشتم شاخ در مییاوردم . سه روز هست که من اینجام . 

اومدم چیزی بگم که مینا گفت : من میرم دکترت رو صدا کنم و بگم به هوش اومدی . 

و از اتاق رفت بیرون . و دوباره منو تنها گذاشت،یادم به علی افتاد که میخواست بزنه تو گوشم . اخه چرا مامانم باید عاشق همچین ادمی میشد که هنوز نیمده تو خونمون می خواد دستش رو روی من بلند کنه . 

با صدای مردی به خودم اومدم . یک پسر حدودا 25 ساله . که معلوم بود دکتر بود به خودم اومدم . که گفت : سوزان خانم بالاخره به هوش اومدی .  ؟ !

نگاهش کردم و گفتم : اره . 

 - خوب . گفتی سرت درد میکنه اره ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم . 

 - افرین دختر خوب . خب حالا یک سئوالی ازت میکنم باید بهم راستش رو بگی ؟ 

از طرز حرف زدنش خوشم نمی یومد . انگار داشت با یک بچه ی دو یا سه ساله صحبت میکرد . 

گفتم : اره . 

دکتره صداش رو یکم اروم کرد و گفت : از کی تا حالا سردرد داری ؟ 

خندم گرفت . یک جوری بهم گفت باید راستش رو بگم که فکر کردم می خواد چی بگه . 

سعی کردم خندم رو مخفی کنم ولی نتونستم خندم رو مخفی کنم . و با صدای بلند شروع کردم به خندیدن . 

قیافه ی دکتره خندم رو بیشتر میکرد . شبیه علامت سئوال شده بود،بدبخت مونده بود من دارم به چی می خندم . 

وقتی به اندازه ی کافی خندیدم  . دکتر گفت : به چی می خندی ؟ 

از بس خندیده بودم از چشمام داشت اشک می یومد . اصولا من دختر خوش خنده ای هستم . 

همینجوری که داشتم با پشت دستم اشکام رو پاک می کردم گفتم : از سئوالتون خندم گرفت . 

 - مگه سئوال من خنده داشت ؟ 

سرم رو به علامت منفی تکون دادم و گفتم : نه . نه اصلا . برای جواب سئوالتون حدود یکی دو ماهی میشه . چرا می پرسید ؟ 

 - چرا زودتر به خانوادتون نگفتید ؟ 

 - چون فکر نمیکردم چیز مهمی باشه

 - چه وقت هایی سرتون درد می گرفت ؟ 

 - وقتی ناراحت یا عصبانی میشدم . 

 - بیشتر کجاتون درد می گرفت ؟ 

 - بیشتر از همه کنارهای شقیقه هام،ببخشید ولی جواب من رو ندادید که چرا می پرسید ؟ 

داشت به سمت در میرفت و گفت : بعدا بهتون می گم

هنوز یک ثانیه نشده بود که مینا اومد داخل . گفت : سوازن اگه حالت خوبه بگم دوستت بیاد داخل  ؟ 

گفتم : کی ؟ 

 - فکر کنم اسمشون سارا و سما باشه . درست گفتم ؟ 

 - اره . بگو بیان داخل

مینا رفت و بعداز یک دقیقه صدای در زدن رو شنیدم که هر دوتاشون باهم گفتن : اجازه است ؟ 

خندم گرفت . گفتم : اره . 

در رو باز کردن  .  اومدن داخل . دست سارا یک گل بود . عاشق تیپ زدناشون هستم . همیشه باهم ست هستن . امروز هر دوتاشون یک مانتوی نارنجی با یک شلوار لی و شال قرمز پوشیده بودن . 

سارا گل تو دستش رو گذاشت و گفت : بهتری ؟ 

سما اومد کنارم روی تخت نشست و گفت : معلومه که خوبه . 

خندیدم . و گفتم : چه خبر از این چند روزه ؟ 

سارا شروع کرد : هیچ خبر خاصی نیست . فقط بگم که محمد جونت خودش رو کشت . دقیقه ای یک بار بهمون زنگ میزنه و حال تو رو می پرسه . 

سما ادامه ی حرفش رو داد و گفت : شاید تعجب کنی ولی تو این سه روز اقا علی از جاش جم هم نخورده و پشت در نشسته . 

تعجب نکردم . خب،معلوم بود که باید این جا باشه ناسلامتی خودش منو به اینجا اورد . 

سارا دستش رو جلوی چشمم تکون داد و گفت : تو باغی

 - چی ؟ 

 - هیچی

 - راستی مامانم و بابام چی ؟ 

سارا جوابم رو نداد و نگاه سما کرد و از نگاهش میشد فهمید که داره اصرار سما میکنه که اون حرف بزنه . 

دوباره سئوالم رو تکرار کردم . سما نفس عمیقی کشید و گفت : سوزان بعدا بهت میگم . 

داد زدم : چرا بعدا ؟ 

سارا دستم رو گرفت و گفت : سوزان تو توی شرایطی نیستی که بتونیم بهت چیزی بگیم!!

 - منظورت چیه  ؟  .  .  . مگه من چمه ؟ 

همون موقع صدای دکترم اومد که گفت : چون تو نباید عصبانی و ناراحت بشی!

هرسه تامون رومون رو به سمتش برگردونیم و من گفتم : چرا ؟ 

 - اول از همه میشه از دوستات خواهش کنم که مارو تنها بذارن . 

سارا گفت : حتما

از جاشون بلند شدن و زود رفتن بیرون . 

دکتره اومد سمتم و روی صندلی کنارم نشست . سکوتی طولانی بینمون برقرار شد . دیگه داشتم از فضولی می مردم واسه همین گفتم : نمی خواید بگید چی شده ؟ 

 - اول میتونید من رو دکتر محتشم صدا کنید و دوم اینکه سعی کنید خونسردی خودتون رو حفظ کنید . 

یک نیم نگاهی بهم کرد و دید دارم کنجکاوانه نگاهش می کنم . 

سرش رو انداخت پایین و گفت : میدونی دلیل این سردردهایه اخیرت چیه ؟ 

اروم گفتم : فکر کنم بخاطر درس هام باشه . 

نگام کرد و گفت : نه . به خاطر فشارهای عصبی که داری

 - چه فشار عصبی ؟ 

 - میدونم که مامان و بابات ازهم طلاق گرفتن و تورو توی فشار گذاشتن . و تو این مدت یه خاطر مشکل عصبی که داشتی باعث شده که  .  .  . مم .  .  . یه جورایی .  .  . افسردگی بگیری!!

اومدم چیزی بگم ولی هیچی نمی تونستم بگم . کلمه ها تو زبونم نمی چرخید . بعد از کلی تلاش بریده بریده گفتم : این .  .  . غیرممکنه .  .  . من تازه .  .  . 

حرفم نصفه موند . چون چشمام سیاهی میرفت .  .  همه چیز داشتن دور سرم می چرخیدن . همون موقع قیافه ی مامان بزرگم رو دیدم که داره با ناراحتی نگام میکنه و پدربزرگم رو دیدم که دستش رو به سمتم دراز کرده . تا اومدم دستم رو بدم تو دستاش که مامان بزرگم جلوش رو گرفت و ناپدید شدن و من رو توی سیاهی تنها گذاشتن . 

چشمام رو باز کردم . دیدم دکترمحتشم افتاد و بعد به مینا که داشت سِرم وصل میکرد . 

دکتر محتشم وقتی چشم های باز من رو دید به سمتم اومد و گفت : سوزان،بهتری ؟ و بعد رو کرد به مینا و گفت : خانم کریمی شما برید و به مادرش خبر بدید که بهوش اومده . 

مینا چشمی گفت و با سرعت از اتاق خارج شد . دکتر محتشم بعد از معاینه کردنم روشو بهم کرد و گفت : حالتون بهتره ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم . 

دکتر هم لبخندی زد . همون موقع محمد اومد تو . چشمام از تعجب گرد شده بود . محمد اینجا چیکار میکرد ؟ اگه مامانم شک می کرد . بدبخت میشدم . 

ولی دیدم که پشت سرش خواهرش مهدیس( یک سال از من کوچیکتر بود . رنگ موهاش همرنگ موهای محمد طلایی بود . و چشماهایه قهوه ای) . 

مهدیس اومد سمتم و دستم رو گزفت و گفت : سوزان خوبی ؟ 

نگاهم به محمد بود که رفت روی کاناپه ی کنار پنجره نشست و بهم چشمک زد . خندیدم و نگاهم رو ازش گرفتم تا کسی شک نکنه . رومو کردم به مهدیس و گفتم : فکر میکردم هنوز با این اقا پسره قهر باشی ؟ 

مهدیس خندید و گفت : این اقا پسره خودش رو کشت . 

 - چرا ؟ 

 - هیچی فکر کنم عاشق شده . 

همون موقع صدای محمد اومد که گفت : من و عاشقی .  پوزخندی زد و ادامه داد : به من این حرفا نمی چسبه

خندیدم و نگاهش کردم که حالا داشت بهم نگاه میکرد خندم رو قورت دادم و گفتم : جون خودت . 

میخواستم داد بزنم و بگم پس عمه ی من دوستم داره . ولی جلوی خودم رو گرفتم و نگاه کردم به دسته گلی که کنار تختم بود . 

مهدیس : سوزان خانم . نگفتی چطوری ؟ 

 - خوبم . فقط یکم سرم درد میکنه . شما کجا این جا کجا ؟ 

 - وقتی مامانت گفت که از هوش رفتی از محمد خواهش کردم که بیارتم پیش تو . 

 - خوبه . بالاخره این محمد داره سر عقل می یاد . 

نگاهی به محمد کردم تا عکس العملش رو ببینم ولی دیدم که رفته تو فکر . 

رومو کردم به سمت مهدیس و اروم گفتم : بچه تون از دست رفت . 

و به سمت محمد اشاره کردم که تو فکر بود . من و مهدیس شروع کردیم به خندیدن . محمد هول شد و گفت : شما به چی میخندید ؟ 

هردومون سکوت کردیم و بهم نگاه کردیم . 

****

سه روز گذشته و مامانم هر از چندگاهی می یاد پیشم . فکر کنم که روش نمیشه بهم نگاه کنه . میشه گفت محمد روزی دو یا سه بار بهم زنگ میزنه . دوستام هم هرروز میان پیشم و بعد از کلی مسخره بازی دراوردن میرن . 

با مینا هم خیلی صمیمی شدم . در هر حال امروز قرار بود مرخص بشم . نمیدونم اگه برسم خونه علی هم خونه است . چون تو این چند روز هربار مامانم اومده پیشم علی رو باخودش اورده . نمی دونم که چرا خجالت نمیکشه . به خاطر دوست پسرش دخترش تو بیمارستانه . 

ولی از این خوشحالم که قراره محمد بیاد دنبالم و منو ببره . اخه مامانم به محمد اطمینان داشت . محمد وارد اتاق شد . رومو بهش برگردوندم و گفتم : بریم . 

همینجوری که داشت بهم نزدیک میشد گفت : هنوز بهت یاد ندان سلام کنی ؟ 

سرم رو به علامت منفی تکون دادم . با یک حرکت ناگهانی کمرم رو گرفت و سرش رو بهم نزدیک کرد . چشمام رو بستم و اماده شدم که ببوستم ولی خیلی سریع و نرم پیشونیم رو بوسید و گفت : تو خواب ببینی!ازت دلگیرم . 

کیف وسایلم رو برداشت . گفتم : چرا ؟ مگه من کاری کردم ؟ 

 - اینقدر با مهدیس بهم خندیدن . 

به سمتم برگشت و بازومو گرفت و گفت : می دونی من تو این چند روز چقدر سختی کشیدم . دوست داشتم شب و روز پیشت باشم . 

سوزان خیلی برام سخته . که نمی تونم به همه بگم که دختررویاهام تویی . 

سرش رو انداخت پایین . ازش انتطار نداشتم به عبارتی هنگ کرده بودم . نگاه محمد کردم که سرش پایین بودم . دستم رو بردم زیر چونش و سرش رو اوردم بالا .  به چشماش زل زدم . توی چشماش می تونستم نگرانی و پریشونی رو ببینم . فکر نمی کردم محمد رو هیچوقت تو این حال ببینم . تا حالا محمد رو اینقدر اشفته ندیده بودم . اومدم چیزی بگم که در اتاق باز شد و مینا وارد اتاق شد . فوری از محمد فاصله گرفتم . ولی به نطر می یومد که دیر جنبیدم چون مینا خنده ی ریزی کرد و چشمکی برام زد . 

کیفم رو از دست محمد گرفتم و گفتم : خودم می تونم بیارمش . 

و به سمت در رفتم . محمد زودتر از من رفت تا ماشین رو روشن کنه . خواستم از در اتاق برم بیرون که مینا بازومو گرفت و منو به سمت خودش برگردوند و با خوشحالی نگاهم کرد و گفت : سوزان . ازهمون روز اول می دونستم که دوست داره . بهم می یاین . 

سرم رو از خجالت انداختم پایین و گفتم : اونجوری که فکر می کنی نیست

 - واقعا معدرت می خوام ولی حرفاتون رو شنیدم . 

مینا دستم رو ول کرد و گفت : برو منتظرته . یادت نره بهم زنگ بزنی

 - باشه . 

سرم رو اوردم بالا و باسرعت از اتاق رفتم بیرون . 

تا به در بیمارستان رسیدم دیدم محمد تو ماشینه و داره با گوشیش ور میره . 

انتظار نداشتم که دوستام بیان دنبالم چون خودم ازشون خواستم . در ماشین رو باز کردم  . و نشستم . محمد اصلا متوجه ی من نشد واسه ی همین سرفه ای کردم . محمد هول شد و فوری گوشیش رو گذاشت تو جیبش و گفت : کی اومدی ؟ 

 - همین الان .  . داشتی به کی اس ام اس میدادی که اینقدر هول شدی ؟ 

 - من ؟ به هیچکی . 

ماشین رو روشن کرد . تو راه سکوت بدی برقرار بود . 

برای اینکه سکوت رو بشکنم گفتم : محمد ببخشید که تو این مدت نگرانت کردم . نمی خواستم ناراحتت کنم . 

لبخندی زد و دستم رو گرفت و گفت : گذشته ها گذشته . بیا راجب یه چیز دیگه صحبت کنیم . 

 - از خاله ازیتا چه خبر ؟ 

 - خوب بلدی بحث رو عوض کنی . در کل مامانم هم خوبه . 

 - موفق شدی باهاش صحبت کنی ؟ 

 - دارم سعی خودم رو میکنم . ولی گوش نمیده . 

 - باید سعی کنی و بهش بفهمونی که تو نمی تونی به زور ازدواج کنی و می خوای روی پات وایسی . 

 - با این حرفت موافقم . ولی مامان و بابام میخوان بدونن که کی تونسته قلب من رو بدزده . 

خندیدم و گفتم : به نظرت اگه بگی که من هستم چی کار میکنن

شونه اش رو به علامت نمی دونم داد بالا و گفت : فکر کنم واست کله نذاره

 - محمد من می ترسم 

 - واسه ی چی عزیزم ؟ 

با گفتن کلمه ی عزیرم قلبم به لرزه افتاد . سعی کردم خودم رو بی تفاوت نشون بدم و گفتم : اگه خاله ازیتا بفهمه ازم ناامید میشه . خودت میدونی که من دوست صمیمی مهدیس هستم و .  .  . 

وسط حرفم پرید و گفت : سوزان دیگه دوست ندارم اینو حرف رو بزنی . 

تو کل راه هیچ حرفی بینمون رد و بدل نشد .  فقط یه چیزی مشکوک بود که محمد مدام اس ام اس بازی میکرد نمیگم که کار بدی هست ولی محمد خیلی اس ام اس به دیگران نمیده . وقتی رسیدیم به خونمون . انتظار داشتم که مامانم بیاد به استقبالم ولی در کمال تعجب هیچکسی خونه نبود چون چراغ های خونه خاموش بدم . محمد داشت وسایلم رو از تو ماشین در می یاورد  . بعدش اومد کنارم و گفت : نمی خوای بری تو ؟ 

 - مامانم خونه نیست ؟ 

 - نه . گفت کار داره و شب دیروقت می یاد خونه . و گفت که شب خونتون بمونم اگه مشکلی داشتی من باشم . 

به سمت در خونه رفتم . باورم نمیشه که مامانم حاضر نشده بود بهم زنگ بزنه و بگه که من شب نمی یام خونه . از دستش دلگیر بودم . ولی یه جورایی خوشحال بودم که محمد شب می خواد خونمون بمونه و من تنها نیستم . ولی از طرفی میترسیدم . شاید اولین باری نبود که من و محمد تنها میشدیم . 

محمد در رو برام باز کرد و تعظیم کرد و گفت : موسیو 

خندیدم و گفتم : مرسی 

و دستم رو گذاشتم تو دستش و وارد خونه شدم . خونه خیلی تاریک بود . کفشم رو در اوردم و محمد هم وسایلم رو گذاشت روجا کفشی و کفشش رو در اورد . اومدم چراغ رو روشن کنم که محمد جلوم رو گرفت و گفت : فکر نمی کنی تاریکی بهتر باشه

سرم رو از رو خجالت پایین انداختم و گفتم : من روشنایی رو بیشتر دوست دارم . 

تا چراغ رو روشن کردم صدای دوستام رو شنیدم که گفتن : سوپرایز . 

 .  همون موقع سما ازم عکس گرفت و اومد سمتم و گفتم : به خونه خوش اومدی . 

تو شوک بودم . باورم نمیشد که محمد اینکار رو برای من کرده باشه . حتی اگه محمد هم نکرده باشه مهم این بود که نقشی داشته . 

محمد جلوی چشمم بشکنی زد که باعث شد از شوک یا شایدم فکر بیام بیرون و فقط با نگاهم خیره شدم به محمد و سعی کردم با چشمام ازش تشکر کنم . محمد من رو از پشت هل داد و گفت : قصد نداری به دوستات سلام کنی . 

تازه متوجه شدم که خیلی وقته به محمد خیره شدم . سرم رو انداختم پایین و رفتم با بچه ها سلام کردم . محمدم از فرصت استفاده کرد و رفت کیفمو گذاشت تو اتاقم و اومد بیرون . سما هم مدام ازم عکس میگرفت . کلی بچه ها سربه سرم گذاشتن . بعد ار سلام کردن رفتم و لباسام رو عوض کردم و یک تی شرت ساده و شلوار جین تنگی پوششیدم و اومدم بیرون . 

کلا شب خیلی خوبی بود . حدودا ساعت های 9 بود . میخواستیم شام بخوریم که زنگ در خوردم . به سمت ایفون رفتم . کسی رو نمی دیدم . ایفون رو برداشتم و گفتم : بله ؟ 

صدایی نشنیدم و دوباره گفتم : بله ؟ 

اومدم ایفون رو بذارم که گفت : ادوارد

********

اگه بخوام صادق باشم باید بگم که خوشحال شدم چون خیلی دلم براش تنگ شده بود . محمد اومد کنارم و گفت : سوزان کیه ؟ 

نگاه محمد کردم . وقتی صورته اشفته ی من رو دید فوری ایفون رو ازم گرفت و گفت : بله ؟ 

محمد ایفون رو گذاشت و گفت : من الان برمیگردم . 

گفتم : محمد .  .  . 

نذاشت حرفم رو بزنم و رفت بیرون . منم پشت سرش رفتم . روشو به سمتم برگردوند و گفت : سوزان برو تو!

بی توجه به حرفش دنبالش راه افتادم . لبخندی زد و گفت : هر کاری میخوای بکن . 

در خونه رو باز کرد . ادوارد دست به سینه به دیوار کنار در تکیه داده بود . باید اعتراف کنم که خیلی خوش تیپ شده بود یک تی شرت ساده و یک شلوار جین پوشیده بود . ولی با این لباس ساده بازم جذاب شده بود . ادواد تا منو و محمد رو دید لبخندی زد و گفت : فکر نمیکردم بیاین استقبالم،راضی نبودم!

گفتم : ادوارد چرا بهم نگفتی .  .  . 

محمد پرید وسط حرفم و گفت : سوزان برو تو

ادوارد : چی کارش داری ؟ بزار بمونه

محمد خیلی عصبانی بود از رگ های براومده ی گردنش فهمیدم . خوب چیکار میشد کرد محمد یکم غیرتی بود . 

گفتم : محمد میشه .  .  . 

محمد با دستش جلوی دهنم رو گرفت و سرش رو اورد نزدیک گوشم و اروم گفت : سوزان تورو خدا حرفی نزن و برو تو و به مهمون ها برس . 

و بعد زل زد تو چشمام . تو چشماش می تونستم نگرانی و عصبانیت رو ببینم . چند قدم رفتم عقب و پشت محمد وایسادم . 

ادوارد : پس تو محمدی ؟ از دیدنتون خوشحال شدم

و دستش رو به سمت محمد دراز کرد . محمد دستش رو پس زد و گفت : دیگه کاری به سوزان نداشته باش . 

 - اول اینکه من پسرداییشم و دوم شما کی باشید که به من بگید با دخترخالم چیکار داشته باشم یا نه ؟ 

محمد یک نفس عمیقی کشید و گفت : به من ربطی نداره که شما کی هستید . ولی اگه برای دخترخالتون ارزش قائل هستید از اینجا برید چون براش فشار عصبی خوب نیست

 - باشه من میرم ولی فردا برای عیادت بیمار کوچولومون میام

از پشت محمد اومدم بیرون و گفتم : من کوچولو نیستم . 

ادوارد : باشه هرچی تو بگی . اصلا عزیزم چطوره ؟ 

با این حرفش نگاهی به محمد کردم که دستش رو مشت کرده بود و معلوم نبود چی تو سرش میگذره . نگامو از محمد گرفتم و نگاه ادوارد کردم . برام چشمکی زد و برام دست تکون داد و رفت به سمت ماشینش . 

تا سوار ماشین شد و از دید ما ناپدید شد محمد رو کشیدم داخل و در رو بستم و نگاهش کردم و گفتم : ممنون محمد که تونستی خودت رو کنترل کنی . 

محمد بدون اینکه نگام کنه به سمت خونه رفت . منم دنبالش رفتم . از بس مجلس گرم بود که بچه متوجه نبود من و محمد نشدن . 

تا اخر شب کلی بهم خوش گذشت  . محمد سعی میکرد که دور برم نباشه و هر وقت میرفتم نزدیکش ازم دور میشد . 

ساعت حدودا 12 بود که بچه ها اماده رفتن شدن . وقتی نوبت خداحافظی از سارا و سما شد . سما اروم گفت : شب تنهایی ؟ 

خندیدم و گفتم : نگران نباش محمد شب پیشم میمونه . 

سارا سوتی کشید و گفت : پس امشب بهترین شبت میشه . 

سما : واسه همین که محمد همش طبقه ی بالا بود . پس بگو میخواسته اتاق رو اماده کنه!

یکی زدم تو بازوش گفتم و گفتم : خفه شو . هیچ اتافقی نمی افته . 

سارا یرو نزدیک شد و گفت : شب بخیر سوزان خیلی خوش گذشت . 

سما گفت : سارا حدس بزن چی شده ؟ 

با چشم و ابرو سعی کردم که بهش بفهمونم که به سارا یرو چیزی نگه وگرنه از فردا شروع میکرد به مسخره کردنم . 

ولی سما اصلا متوجه ی من نشد و گفت : محمد امشب پیش سوزان میمونه . 

اگه خدا بخواد همون موقع محمد اومد پیشمون و گفت : درباره ی چی دارید پچ پچ میکنید ؟ بگید منم بدونم

سما چشمکی به من زد و گفت : نه . ما دیگه بریم . داشتم درباره ی درس ها با سوزان صحبت میکردم . در کل شب خوبی داشته باشید . 

و بعدش بغلم کرد و زیر گوشم گفت : امشب رو بترکون . 

از بغلم بیرون اومد بهش چشم غره ای رفتم خنده ی ریزی کرد و با بقیه رفت بیرون . 

حالا منو محمد تنها شده بودیم . نمیدونم که باید امشب با محمد باشم یا نه ؟ 

با صدایه محمد به خودم اومدم که میگفت : سوزان با مامانت صحبت کردم و قرار شد که درسای این چند روز که نبودی رو باهات کار کنم . 

از خوشحالی پریدم تو بغل محمد گفتم : ممنون محمد . خیلی دوست دارم . 

انگار شک داشت دستش رو بزاره پشت کمرم یا نه . ولی در اخر دستش رو گذاشت رو کمرم و پشتم رو نوازش کرد . احساس کردم که شونه هاش داره می لرزه . محمد رو از خودم جدا کردم . داشت گریه میکرد!!تا حالا گریه ی محمد رو ندیده بودم . 

موهایی که اومده بود تو صورتش رو دادم کنار و به چشماش زل زدم که دیگه خبری از اون شادی همیشگی نبود و جای خودش رو داده بود به غم و اندوه . گفتم : محمد چی شده ؟ 

به جای اینکه جوابم رو بده محکم بغلم کرد . حدود یک ربع گریه کرد و یکم که اروم شد گفت : سوزان هیچ وقت ولم نکن . 

از بغلش اومدم بیرون و با انگشت شصتم اشکاش رو پاک کردم . وقتی میدیدم داره گریه میکنه قلبم به درد می یومد ناخدا اگاه گریم گرفت و همینجوری که گریه میکردم گفتم : هیچوقت . محمد هیچوقت ولت نمی کنم . 

روی پنجه ی پام وایسادم تا هم قدش بشم و سرم رو نزدیک سرش کردم به لب هاش خیره شدم . میدونستم که اگه یه دختر شروع کننده ی یک رابطه باشه بهش میگن منحرف . شایدم هم اینجوری نباشه ولی من فکر میکنم که اگه یک دختر یک رابطه رو شروع کنه منحرف هست . 

قبل از اینکه بدونم دارم چیکار میکنم لب هام رو روی لب هاش گذاشتم و خودم رو چسبوندم بهش . محمدم منو همراهی کرد ،دستم رو دور گردنش حلقه کردم و محمد هم کمرم رو گرفت . یک دفعه محمد پام رو گرفت و بغلم کرد . بدون هیچ اعتراضی دستم رو به دور گردنش حلقه کردم و سرم رو گذاشتم رو سینش . از پله ها رفتیم بالا . در اتاقم رو باز کرد و منو انداخت رو تختم و خودش اومد روم خوابید . 

همینجوری که داشت به ارومی می بوسیدم زیر لب جمله های عاشقانه ای میگفت . 

اروم از لب پایین تر اومد و شروع کرد به بوسیدن گردنم . دستم رو بردم به سمت لباسش و دکمه ها لباسش رو باز کردم  .  .  . 

چشمام رو باز کردم . غلتی به سمت دیگه زدم که صورت محمد رو دیدم . تو خواب چقدر ناز میشد . مثل بچه ها خوابیده بود . خودم رو بهش نزدیک کردم و سرم رو گذاشتم رو سینش . محمد دستاش رو پشت کمرم حلقه کرد . بدون اینکه سرم رو بیارم بالا گفتم : بیداری ؟ 

 - پ ن پ تو خواب میتونم حرکت کنم

خندیدم . محمد پیشونیم رو بوسید و گفت : عاشق این خنده هاتم . 

یادم افتاد به اتفاق های دیشب . ناخواسته لبخندی به لبم نشست . محمد گفت : داری به چی فکر میکنی که همچین لبخندی به لبات نشسته؟ 

سرم رو از سینش برداشتم و نگاهش کردم . با دستاش موهامو زد کنار . منم دستم ور دور گرنش حلقه کردم و گفتم : به دیشب . 

سرش رو نزدیک اورد لباش داشت نزدیک لبام میشد که گوشیم زنگ زد . 

یکم خودم رو جابه جا کردم و گوشیم رو از روی میز کنار تختم برداشتم . شمارشو نگاه نکردم و جوابش دادم . 

سوزان : الو . 

 - سلام سوزان

 - اوه . سلام

نمی خواستم اسمش رو جلوی محمد بگم می ترسیدم که عصبانی بشه . 

ادوارد : سوزان کجایی ؟ 

 - کجا می تونم باشم . خونه دیگه

 - می تونم ببینمت ؟ 

 - نه . دارم درس میخونم . یه موقع دیگه بهتره

 - باشه . تا فردا خدافظ

بدون خدافظی قطع کردم و نگاه محمد کردم که داشت نگاهم میکرد . زیرلب گفتم : همیشه مزاحمه . 

سرم رو به محمد نزدیک کردم و گرمای لبش رو حس کردم .  .  . داشتیم به اوج می رسیدیم که صدای در خونه اومد و مامانم اسمم رو صدا کرد . هول شدم و فوری روی تختم نشستم و پتو رو کشیدم بدنم . نگاه محمد کردم که خیلی خونسرد دراز کشیده . 

یکی زدم تو بازوش و گفتم : محمد مامانم اینجاست . چیکار کنیم ؟ 

 - چرا اینقدر شور میزنی ؟ 

 - چجوری می تونم اروم باشم . 

از جام بلند شدم و همون جوری که داشتم لباسام رو می پوشیدم گفتم : اگه مامانم درباره ی رابطه ی من و تو بفهمه بدبخت میشم . 

بعد از پوشیدن لباسام دست محمد رو گرفتم و به هزار بربختی از تخت اوردمش بیرون . رفتم تو حمام و دست و صورتم رو شستم و موهام رو شونه کردم . موهام خیلی بلند نبود چون من و محمد از موهای بلند متنفریم . 

وقتی از حمام اومدم بیرون دیدم محمد لباساش رو پوشیده و سر و وضعش رو مرتب کرده . و یک سری کتاب دستشه . 

اشاره کردم به کتابا و گفتم : اینا چیه ؟ 

 - نا سلامتی من اومدم اینجا تا به تو درس بدم . 

 - و مواظبم باشی

محمد کتاب ها رو روی زمین گذاشت و پخششون کرد . و دراز کشید . منم کنارش دراز کشیدم . کتاب ها رو باز کرد . که همون موقع صدای در زدن اتاقم اومد . هول شدم . ولی مامانم وقتی اومدم در رو باز کنه دید در قفله . واسه ی همین گفت : سوزان درو باز کن . 

نگاهی به محمد کردم . محمد از جاش بلند شد و گفت : دیشب در رو قفل کردم . گفتم شاید مامانت دیر وقت بیاد و اون موقع بدبختیم . 

در رو باز کرد و مامانم با دیدن محمد تعجب کرد و گفت : محمد تو اینجا چیکار میکنی ؟ 

محمد : مگه نگفتین که مراقب سوزان باشم و باهاش درساش رو کار کنم

 - نه محمد جان منظورم این نبود . منظورم این بود که تو تواتاق سوزان چیکار میکنی ؟ 

 - انتظار داشتید کجا درس بخونیم . 

 - پس چرا در قفل بود ؟ 

محمد ساکت موند . باید یه کاری میکردم و گرنه مامانم شک میکرد واسه همین گفتم : مامان من گفتم . اخه ترسیده بودم . 

مامانم نیم نگاهی به من کرد و گفت : از چی می ترسیدی ؟ 

 - احساس کردم که یه صدایی تو خونه می یاد . واشه همین از محمد خواستم در اتاق رو قفل کنه . اخه مامانی میدونی که من چی جوریم!

مامانم سرش رو به نشانه ی مثبت تکون داد و گفت : پس من شماهارو تنها میذارم تا درساتون رو بخونید . 

و بعد از اتاق رفت بیرون و در رو پشت سرش بست . پوفی کردم و گفتم : نزدیک بودا . 

محمد اومد نزدیکم و گردنم رو بوسید و گفت : مهم نیست . 

 - اقای معلم مگه قرار نیست برام درس توضیح بدین . 

اومد کنارم دراز کشید و شروع کرد به درس توضیح دادن . خیلی خوب درس میداد . هر از چندگاهی ازم چند تا سئوال میکرد تا ببینه متوجه میشم یا نه . کلی هم خندیدیم . مثال های مسخره میزد و این باعث میشد که درس رو بهتر بفهمم . گوشیم چند بار زنگ زد ولی محمد اجازه نمی داد جوابشون رو بدم . میگفت : سر کلاس نمیشه . 

یکم باهام تست هم کار کرد . نمیدونم چند ساعت گذشته بود که مامانم در اتاقم رو زد و اومد داخل و کفت : بچه ها وقت ناهاره . بیاین پایین . 

هر دوتامون سرمون رو به علامت باشه تکون دادیم . فوری ازجام بلند شدم و گفتم : دارم از گرسنگی میمیرم . 

محمد دستش رو به سمتم دراز کردم تا بلندش کنم . دستش رو گرفتم و خواستم بلندش کنم که منو به سمت پایین کشید،تعادلم رو از دست دادم و افتادم روی شکمش . موهام رو زد کنار و لبخندی زد . گفتم : خوب بلدی که باید چیکار کنی!

شونه هاشو انداخت بالا . بوسه ی خیلی سریعی از لباش کردم و از روش بلند شدم و دستش رو گرفتم و بلندش کردم . 

باهم به سمت اشپزخونه رفتیم . وقتی وارد اشپزخونه شدیم خشکم زد . به چه حقی اومده بود اینجا ؟ نگاهی به محمد کردم . خونسرد بود و زل زده بود به چشم های علی . مامانم گفت : بچه ها بیاین بشینید تا غذا رو بیارم . 

من و محمد کنار هم نشستیم و مامانم و علی هم کنار هم . سعی کردم خونسردی خودم رو حفظ کنم و چیزی بهش نگم . مامانم رو کرد به من و گفت : سوزان امروز غذای مورد علاقه ات رو درست کردم . 

و غذا رو گذاشت روی میز . دستام رو کوبیدم به هم و گفتم : اخ جون لازانیا . ممنون مامان

مامانم : از من لازم نیست تشکر کنی . باید از علی تشکر کنی که درستش کرده . 

حتی نگاهی هم بهش ننداختم و شروع کردم به کشیدن غذا . جو خیلی سنگین بود . 

صدای گوشیم سکوت رو شکست . گوشیم رو از تو جیبم برداشتم با دیدن شماره ی بابام لبخندی زدم . 

از جام بلند شدم و از اشپزخونه رفتم بیرون . از عمد جلوی در اشپزخونه وایسادم که صدام رو بشنون . گوشی رو جواب دادم و گفتم : سلام بابایی

صداش گرفته بود . به نظرم گریه کرده بود ولی مطمئن نبودم . گفت : سوزان حالت خوبه ؟ 

 - بابا چیزی شده ؟ 

صداش رو بلند کرد و گفت : گفتم حالت خوبه ؟ 

از در اشپزخونه فاصله گرفتم و گفتم : اره بابا من خوبم . چرا صدات گرفته ؟ 

 - سوزان هیچی نپرس .  .  . 

 - ولی بابا

 - سوزان گفتم هیچی نپرس

و بدون اینکه به من فرصت حرف زدن بده تلفن رو قطع کرد . 

رفتم تو اشپرخونه . سعی کردم لبخند بزنم تا مامانم نفهمه که ناراحتم . رفتم نشستم پشت میز،اشتهام رو از دست داده بودم . یکم با غذام بازی کردم،که علی ازم قاشقم رو گرفت و گفت : چرا داری با غذات بازی میکنی ؟ یا بخور یا از سر میز بلند شو . 

بشقابم رو از خودم دور کردم و از جام بلند شدم و گفتم : وقتی قیافه ی تو رو میبینم اشنهام کور میشه . 

و لبخندی کجی زدم و به سمت اتاقم رفتم . پله ها رو دوتا یکی رفتم و در اتاقم رو باز کردم و با تمام توانم کوبوندمش بهم . خودم رو انداختم رو تختم و شروع کردم به گریه کردن . این از بابام که تو این چند ماه این اولین باری بود که باهاش حرف میزدم . و اینم از اقا علی که میره رو عصاب من . از حرفم خندم گرفت و زیر لب زمزمه کردم : اقا علی . 

صدای در اتاقم من رو به خودم اورد که دیدم مامانم عصبانی داره میاد به سمتم و پشتش علی لبخندی پیروزمندانه ای زده بود و محمد با نگرانی نگاهم میکرد . 

مامانم اومد سمتم و گفت : سوزان داری چیکار میکنی ؟ هان ؟ 

اخرش صداش بیشتر شبیه داد شده بود . منم خودم رو نباختم و از جام بلند شدم و تو چشماش زل زدم و گفتم : مگه من چی کار کردم ؟ 

نیشخندی زد و گفت : بگو چی کارها که نکردی ؟ تو به چه حقی وقتی عصابت خورده رو سر ما خالی میکنی . 

از اینکه خودش و علی رو یکی میدونست حالم بهم میخورد . 

نفس عمیقی کشیدم و گفتم : من نه از کسی عصبانی هستم نه از دست کسی ناراحت . فقط وجود کسی اینجا اذیتم میکنه . 

مامانم دستش رو بالا برد و محکم زد تو گوشم،طوری که افتادم روی تختم . دستم رو بردم به سمت جایی که سیلی خورده بود و دستم رو گذاشتم روش و همینطوری که گریه میکردم گفتم : حالا به خاطر یک عوضی دست رو دخترت بلند میکنی . واقعا واسه خودم متاسفم . 

مامانم دستش رو بالا اورد تا بزنه تو گوشم که گفتم : بزن . بزن تو گوش کسی که تا به حال یک بارم دست روش بلند نکردی . بزن به کسی که الان نیاز به ارامش داره نه یک جایی مثل جهنم . 

مامانم دستاش رو مشت کرد و اورد پایین و انگشت رو به علامت تهدید جلوم گرفت و گفت : یک بار دیگه به علی توهین کنی من میدنم و تو!

به نظرم تنم می خارید امروز . از جام بلند شدم و اشکام رو با پشت دستم پاک کردم و گفتم : کم مونده که مجبورم کنی که بهش بگم بابا . 

مامانم : نگران این نباش به زودی موقع اونم میرسه . 

با تعجب نگاهش کردم و گفتم : تو خواب ببینی که من به یه مردیکه ی عوضی بگم بابا . مگه من بابا ندارم که بخوام به یه .  .  . 

بقیه ی حرفم رو خوردم چون مامانم یه توگوشی دیگه زد بهم . و داد زد : اگه تو برای بابات مهم بودی الان مثل یک اشغال تو رو ول نمیکردم و نمی رفتم تهران . یا حداقل یک زنگی میزد و حالت رو می پرسید . ها ؟ چرا این کارهارو نکرد ؟ هنوزم بهش میگی بابا ؟ 

مامانم راست میگفت . تو این چند وقت به غیر از امروز دیگه بابام اصلا بهم زنگ نزده . ولی دوست نداشتم خودم رو جلوی مامانم و علی ببازم . 

گفتم : همین امروز بابام بهم زنگ زد . و جهت اطلاع هفته ای یک بار بهم زنگ میزنه . 

مامانم خندید و گفت : این کسی که من میشناسم غیرممکن هست که به تو زنگ بزنه . 

با این حرف مامانم انگار که با پتک زده بودن تو سرم . سرم داشت گیج میرفت . دستم رو گذاشتم رو سرم و نشستم . 

مامانم : حالا نقش بازی کردن هاش شروع شد . 

نگاهی بهش کردم که دیدم داره میره به سمت در . محمد اومد که بیاد نزدیک که علی جلوش رو گرفت ولی محمد دستش رو پس زد و اومد سمت من . جلوم زانو زد و گفت : سوزان خوبی ؟ 

علی از اونجا خندید و گفت : فکر کرده کیه ؟ 

در اتاق رو محکم بست . با صدای بسته شدن گریه ی من هم بیشتر شد . محمد من رو کشید تو بغلش . منم سرم رو تو سینش فرو کردم و با صدای بلند شروع کردم به گریه کردن . محمد هم موهامو نوازش میکرد و سعی میکرد که ارومم کنه . 

الان اصلا واسم مهم نبود که مامانم از رابطه ی من و محمد خبردار بشه تنها چیزی که واسم مهم بود توجه و علاقش بود . حالا این رو بگذریم . درباره ی مامانم که به خاطر دوست پسرش دستش رو روی من بلند کرد کم مونده که فردا بیاد و کارت عروسی رو بده و بعدش منو از خونه بیرون کنن . 

خودم رو یکم تو بغل محمد جابه جا کردم و گفتم : محمد اگه منو از خونه بندازن بیرون چی میشه ؟ 

سرم رو اوردم بالا و با چشم های پراز اشکم زل زدم تو چشماش . محمد لبخندی زد و گفت : هیچ اتفاقی نمی افته . اون هرچی باشه مامانت هست و نمی تونه تو رو ول کنه . نه ؟ 

سرم رو به علامت منفی تکون دادم و گفتم : ولی محمد اون به من به خاطر اون توگوشی زد . 

محمد دستش رو گذاشت روی جای سیلی که حالا قرمز شده بود و گفت : یکم عصبانی . توهم نباید اون کارو میکردی . 

 - مگه من چی کار کردم ؟ 

 - سوزان . نمی خوام سرزنش کنم ولی هرچه قدر هم از اقا علی بدت بیاد بازم باید احترامش رو نگه داری . نباید اونجوری از پای سفره بلند میشدم . 

 - اول اینکه اقا علی نیست و علی هست . بعدش مگه اون آدم هست که من بخوام بهش احترام بزارم . 

 - سوزان . اینطوری صحبت نکن .  .  . 

 - محمد من نمی تونم تحملش کنم . ندیدی که وقتی که مامانم سرم داد کشید چه لبخند پیروزمندانه ای زده بود . 

 - دیدم . ولی خوب قبول کن که اونم از تو خوشش نمی یاد . 

 - ولی بازم حق نداره بین من و مامانم فاصله بندازه . 

 - سوزان این چه فکری هست که تو میکنی ؟ اون فقط  .  .  . ممممم

 - دیدی هیچی نداری که بگی

 - اصلا این بحث رو بیخیال شو . 

دستش رو گذاشت روی دماغم کشید و گفت : درس رو فراموش کردی ؟ 

از تو بغلش اومدم بیرون و رفتم سمت کتاب و دفترام . و گفتم : نمیخوای درس توضیح بدی ؟ 

اومد به سمتم و کتاب رو از تو دستم کشید و گفت : مهارت خوبی داری تو تغییر حالت . 

لبخندی زدم و گفتم : ما اینیم دیگه . 

اون شب رو به زور ساعت 3 : 30 خوابیدم و صبح ساعت 5 از خواب پریدم . همش قیافه ی عصبانی مامانم و پوزخندهای علی می یومد تو ذهنم و حتی نمیذاشت یک لحظه راحت باشم . یک دوش گرفتم و لباسام رو پوشیدم و اماده ی رفتن به مدرسه شدم . 

. . .:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

****

توی مدرسه

تا وارد کلاس شدم بچه ها دست زدن و هورا کشیدن و مراسم ماچ بوس بغل شروع شد . بعد از این که واسه ی کل بچه های کلاس توضیح دادم که چی شده رفتم و کنار( به قول سما اکیپمون ) نشستم . و گفتم : دارین راجب به چی حرف می زنین ؟ 

سارا یرو گفت : به تو چه خرو

 - یرو جانم بی احترامی به بزرگترت خیلی زشته

 - سوزان چند بار گفتم به من نگو یرو و بعدشم کی گفته تو بزرگتر از من هستی ؟ 

با دستام شروع کردم به شمارش و گفتم : من 9 اذر به دنیا اومدم و تو 29 بهمن . پس حدودا دو ماه و 20 روز ازت بزگترم حالا چی میگی ؟ 

همه بچه ها خندیدن  . سارا که از عصبانیت قرمز شده بود گفت : بچه ها؛ سوزان و ممل

نفطه ضعف من این بود که به اسم محمد بگن ممد یا ممل  . اخه شما چرا اسم بچه مردم رو عوض می کنین   ؟ از وقتی هم که سارا فهمیده بود مدام میگفت : سوزان حال ممل چطوره ؟ 

تا خواستم جوابش رو بدم یکی از بچه ها داد زد  : بچه ها طاهره جونمون اومد . هممون فوری سرجاهامون نشستیم و بعد از چند دقیقه معلم شیمیمون خانم شجاعی اومد تو . اینقدر از این معلم بدم میومد که خدا میدونه . کلا با من لجه همش میگه حواست تو کلاس نیست و اگه نمره ی خوبی بگیرم میگه تو تقلب کردی . کلا معلم منگلی بود وفتی بابام برای اولین بار دیدش گفت : سوزان این معلمتون سیبلش رو برداره بدک نیست!

خانم شجاعی بعد از حاضر و غیاب گفت : مرادی چرا غایب بودی ؟ 

دوست داشتم بگم “ عزیزم کشمش دم داره . یا خانم مرادی یا سوزان خانم “ وای چقدرم خودم رو دست بالا میگرفتم

با خونسردی گفتم : مریض بودم

خانم شجاعی گفت : مرادی مگه من نگفتم به ازای هر غیبت که داشته باشید نیم نمره از نمره ی ترمتون کم می کنم . 

تو چشماش زل زدم و گفتم : بله شما گفتید ولی من تو بیمارستان بستری بودم 

از جام بلند شدم و گواهی نامم رو گذاشتم رو میزش و نشستم سرجام . یاس برام یه چشمکی زد و اروم گفت : موفق شدی 

با این حرفش لبخندی رو لبم نشست . خانم شجاعی دوباره اسمم رو صدا کرد و گفت : مرادی بیا پای تخته

زورم گرفته بود خوب عزیز من همون اول که بلند شدم میگفتی نشین و بیا پای تخته . تو هم فقط می خوای شیرازیت منو زیر سئوال ببری . رفتم پای تخته . یک برگه بهم داد که چند تا سئوال روش بود . سئوالاش خیلی سخت بود وقتی دیدمش مخم سوت کشید سئوالا در حد دانشگاه بودن فکر کنم حنان زرنگ ترین بچه ی کلاسمون هم نتونه حلش کنه . یادم به حرف محمد افتاد که بهم گفت : نگاه به مسئله نکن . اروم اروم و شمرده که حل کنی به جواب میرسی . 

خانم شجاعی گفت : مرادی اگه نمی تونی جوابشون رو بدی بگو که صفرتو بذارم و بعد بگم کس دیگه ای بیا

یک جوری می گفت صفرتو میذارم که انگار من تا حالا هزار تا صفر گرفتم . 

سرم رو دادم بالا و گفتم : نه خانم شجاعی می تونم حلش کنم . 

سر مازیکم رو در اوردم و شروع کردم به حل کردنش . همونطوری که محمد گفته بود اروم اروم حل کردم . نمیدونم چقدر پای تخته بودم ولی دستم عرق کرده بود . اخه موندم این سئوالا رو از کجا در اورده . وقتی 10 تا سئوال رو حل کردم کنار تخته وایسادم تا طاهره جونمون چکش کنه . 

خانم شجاعی از جاش بلند شد و شروع کرد به صحیح کردن سئوالا . بعد از چند دقیقه گفت : همش درسته . 

ناخداگاه جیغ کوچیکی کشیدم و پریدم هوا ولی فوری دستم رو گذاشتم جلوی دهنم . خانم شجاعی چشم غره ای بهم رفت و بعد رو کرد به بچه ها و گفت : می تونید بنویسیتش

اومدم سرجام بشینم که خانم شجاعی گفت : مرادی تو معلم خصوصی داری ؟ 

یکی نیست بهش بگه اخه عزیزم کیه که سال اخری معلم نگیره . نگاهش کردم و گفتم : نه

گفت : پس چجوری تونستی این سئوال هارو حل کنی ؟ 

 - مگه این سئوالا چشون بود که نتونم حلشون کنم

 - مرادی رو حرف من حرف نزن . نگفتی معلم داری یا نه ؟ 

 - خانم شجاعی منم یک بار جوابتون رو دادم و گفتم نه . و اگه تونستم این سئوال ها رو حل بکنم به خاطر اینکه مرحله به مرحله و اروم اروم جلو رفتم . 

و بعد سرم رو انداختم پایین و نشستم سرجام . فکر کنم داشت از عصبانیت می ترکید . خوب به من چه میخواست از من همچین سئوالی نکنه که اینجوری ضایع نشه . بی خیال سرجام نشستم  . که سما برام روی برگه نوشت “ سوزان کیف کردم خوب ضایش کردی قیافش واقعا دیدنی بود وقتی بهش جواب میدادی .  “  

کاغذ رو مچاله کردم و گذاشتمش تو جیب مانتوم تا این معلم گرامیمان ندیده

وقتی زنگ خورد خانم شجاعی طبق معمول تا 5 دقیقه بعد از زنگ نگرمون داشت . تا از کلاس رفت بیرون بچه منفجر شدن از خنده . حدیث اومد جلو دست گذاشت رو شونم و گفت : سوزان کارت عالی بود . بدبخت مونده بود چی بگه . 

شونه هامو بی تفاوت بالا انداختم و گفتم : به من چه میخواست ازم نپرسه که معلم دارم یا نه ؟ 

حدیث گفت : فکر کنم مریض شدی مخت تاب برادشته قبلا به زور تو چشماش نگاه میکردی حالا زل میزنی تو چشماش و میگی 

من مریض بودم . 

زدم تو بازوش و گفتم : ادای منو در میاری

خندید و ازم دور شد . یه جورایی عقدم خالی شد . حقش بود که ضایع بشه . لبخندی زدم و لقمم رو برداشتم و شروع کردم به خوردن . 

تو مدرسه به غیراز اون کل کلی که با خانم شجاعی داشتم دیگه اتفاق خاصی نیفتاد .  

خسته و کوفته رسیدم خونه . اولین کاری که کردم کیفم رو انداختم رو مبل انداختم . رفتم تو اتاقم و لباسام رو عوض کردم . نکاهی به تقویم تو اتاقم انداختم امروز 28 ابان بود .  و حدود 11 روز دیگه تولدم بود و تصمیم داشتم که با تولدم بترکونم کنم . 

از اتاقم امدم بیرون کیفم رو از روی مبل برداشتم و بردم تو اتاقم و بعد رفتم تو اشپرخونه و در قابلمه ی روی گاز رو باز کردم و طبق عادتم سرم رو کردم تو قابلمه تا ببینم که چی داریم . با دیدن خورشت کرفس فوری در قابلمه رو بستم و بلند گفتم : اه . این مامانم هنوز نفهمیده من از انواع خورشت ها متنفرم . مخصوصا خورشت کرفس و قورمه سبزی . 

همون موقع صدای علی رو از پشت سرم شنیدم که گفت : برعکس من عاشق خورشت کرفسم . 

برگشتم سمتش و دست به کمر تکیه دادم به سینک و گفتم : اول شما اینجا چیکار میکنید ؟ اینجا خونه ی خاله نیست که همش تلپی و دوم اینکه کسی از شما نظر خواست ؟ 

اونم ادای منو دراورد و دست به کمر وایساد و به میز ناهار خوری تکیه داد و گفت : برای جواب سئوال اولیت اینجا خونه ی دست دخترم هست و هر وقت بخوام میام و هروقت هم بخوام میرم و در جواب دوم باید بگم که من از مهناز خواستم که غذای مورد علافم خورشت کرفس رو درست کنه . حالا مشکی داری ؟ 

 - من کلا با ریخت تو مشکل دارم چه برسه به چیزهای دیگه

اومد سمتم و چونم رو گرفتم و گفت : نگاه خانم کوچولو مامان شما مثل مو تو دستامه و هرکاری که بگم میکنه اگه هم بخوام مثال بزنم می تونم کار دیروزش رو مثال بزنم . تو هم بهتره اینقدر برای من نقش این ادم خوب هارو در نیاری . مطمئا باش تا چند وقت دیگه از شر تو خلاص میشم و راحت میتونم زندگیم رو بکنم . 

 - عزیرم تو خواب ببینی همچین روزی رو . تا وقتی زنده ام عمرا اجازه بدم دستت به مامانم بخوره . مامان من لیاقت بهترین هارو داره به یک ادم بیکار که مدام اینور و اونور تلپ هست و مامانم رو به خاطر پولش میخواد . فکر کردی زرنگی ولی بهتره بدونی که من هم زرنگترم و هم تیزتر . 

چونم ول کرد و گفت : بچرخ تا بچرخیم . من قول میدم تا قبل کنکورت تو رو شوهر بدم . 

پوزخندی زدم و گفتم : تو خواب ببینی همچین روزی رو . 

اونم در جوابم گفت : حالا می بینیم . 

و بعد این حرفم از کنارش رد شدم و از عمد زدم به شونش و گفتم : وای،ببخشید حواسم نبود

خندید و گفت : بچه گول میزنی

دستم رو گاز زدم و گفتم : خدا نکنه ایم چه حرفیه

و بعد از این حرفم دوییدم سمت اتاقم و در رو پشت سرم قفل کردم . 

خودم رو انداختم رو تختم و حرفاش رو برای خودم مرور کردم . فکر کرده کیه مردیکه ی  .  .  . نفس عمیقی کشیدم و قرص ارام بخشم رو خوردم و بعد از مدت ها نشستم پای درس . و بعدش اماده شدم و رفتم کلاس . 

وقتی اومدم خونه با قیافه ی عصبانی مامانم روبه رو شدم . که فکر کنم اگه یه وردنه یا تبری چیزی دستش بود بهتر میشد ولی حیف شد باید دفعه ی بعد حتما بهش بگم که یادش نره . با این فکرم لبخندی زدم . 

مامانم با صدایه بلندی گفت : تو به چه حقی با علی دعوا کردی

متاسفم که حرف این رو باور میکنی و حرف بچه ت رو باور نمی کنی . 

مامانم دستش رو مشت کرد معلوم با حرف من زورش گرفته . مامانم گفت : می تونی بگی موضوع از چه خبره ؟ 

کیفم رو یکم رو شونم جا به جا کردم و گفتم : با اجازتون من اومدم خونه و دیدم که خورشت کرفس داریم و با صدای بلندی گفتم : اه دوباره مامان خورشت کرفس درست کرد . که صدای این گل شما اومد که گفت : برعکس من عاشقشم . منم بهش گفتم : کسی از تو نظر نخواست . و از کنارش رد شدم که اتفاقی شونه ام خورد به شونه ی مبارکش و بعد از این که معذرت خواهی کردم رفتم تو اتاقم و گرفتم درس خوندم و بعدش هم رفتم کلاس . 

بعد دست به سینه وایسادم و گفتم : حالا به نظر شما ما دعوا کردیم ؟ 

مجبور بودم بعضی از قسمت هاش رو حفظ کنم چون می ترسیدم دوباره سیلی بخورم . 

مامانم اول نگاه علی و بعد نگاه من کرد نگاهش دوباره مهربون شد و اون عصبانیت دیگه نبود . بعدش گفت : بمیرم برات یعنی تا حالا غذا نخوردی ؟ 

از حرفش و لحن حرف زدنش یکه ای خوردم ولبی با گفتن این حرفش تازه یادم اومد که چقدر گشنمه و خودم خبر ندارم . 

مامانم که سکوت من رو دید گفت : من میرم غذا میارم تو اتاقت تو هم برو لباسات رو عوض کن . و بعد نگاه علی کرد و گفت : تو هم بیا تو اشپزخونه باهات کار دارم . 

لبخند پیروز مندانه ای زدم و رومو ازش برگردوندم و رفتم تو اتاقم . لباسام رو دراوردم که مامانم با غذا اومد تو اتاقم  . برام برنج و مرغ اورده بود . زیر لب تشکری کردم و با بسته شدن در به سمت غذا هجوم بردم . به چند دقیقه هم نکشید که غذام رو تموم کردم . و رفتم تا بخوابم که گوشیم زنگ خورد . نگاه ساعت کردم حدود 10 بود همیشه این موقع ها سارا یرهم بهم زنگ میزنه . 

گوشیم رو برداشتم و گفتم : سلام بر یرو . 

انتظار داشتم که بهم بگه خرو یا ممل ولی صدای بابام اومد که گفت : سوزان

صداش خیلی عوض شده بود . به نظر بهتر میومد . گفتم : بابا خودتی ؟ 

بابام خندید و گفت : پ ن پ بابامه . 

خندیدم و گفتم : بابا دلم برات تنگ شده

 - دل بابایت هم برات تنگ شده

 - بابا کجایی ؟ که حتی یه خبر کوچیک هم از دختر گلت نمی گیری ؟ 

 - ببخشید عزیزم . کار داشتم . تازه من امار تورو از  .  .  . حالا بماند کی میگرفتم . 

 - بابا مسخره بازی در نیار از کی ؟ 

 - نمیگم . 

 - بزار حدس بزنم . از فرزانه

 - سوزان مطمئن شدم که خیلی باهوشی از کجا فهمیدی ؟ 

جیغی زدم و گفتم : درست گفتم اره ؟ 

 - سوزان کر شدم اره درست حدس زدی

 - گفتم چرا این چندروز چرا اینقدر دورم می پلکه . بگو واسه تو جاسوسی میکرده

 - بهش چیزی نگی وگرنه بدبختم میکنه . راستی سوزان داشت یادم میرفت میشه ببینمت ؟ 

 - کی ؟ 

 - مثلا فردا

 - باشه . میتونی بعد از کلاسم بیای دنبالم . 

 - ساعت چند تموم میشه ؟ 

 - 8 تموم میشه تا بیام بیرون میشه حدود 8 : 10 

 - اوه . چقدر هم دقیق . خب سوزان تو برو بخواب . 

 - باشه شب بخیر

 - شب بخیر

وفتی گوشی رو قطع کردم یه حس عجیبی داشتم یه جور استرس و دل شوره ویا شایدم ترس . اخه اخرین باری که با بابام رفتم بیرون بابام خبر طلاقش با مامان رو بهم داد . خوب که گفتم مامان ،به مامان چی بگم . راستش رو بگم . 

با هزار تا فکر خیال که وقتی بابام رو دیدم چیکار کنم خوابم برد . 

****

صبح تو مدرسه به کیمیا و بهارک راجب بابام گفتم و اونا هم کلی برام حوشحال شدن و البته کلی هم نصیحت کردن . 

زنگ اول دینی داشتیم که به خیر گذشت . از زنگ های بعدی هم هیچ چیز نفهمیدم همش تو فکر بابام بودم . تو این مدت چیکار کرده . چه کاری مهم تر از سر زدن به دخترش داشته که حتی نتونسته با من تماس بگیره . 

با صدای خیلی بلند در خونه رو باز کردم و داد زدم : سلام بر بهترین مادر دنیا . 

مامانم از تو اشپزخونه اومد بیرون و گفت : چی شده ؟ کپکت خروس می خونه . 

خندیدم و خودم رو انداختم تو بغل مامانم امن ترین جای دنیا . و نفس عمیقی کشیدم و اروم گفتم : مامان خیلی دوستت دارم . 

مامانم منو از خودش جدا کرد و گفت : مطمئنم امروز یه چیزیت شده . 

خندیدم وگفتم : مامان امروز بعد از کلاسم می خوام برم بیرون

لبخندی زد و هیچی نگفت . رفتم بالا لباسام رو عوض کردم و با مامانم ناهار خوردیم . موقع ناهار مامانم گفت : سوزان فردا دایی و زن دایی می اد خونمون . 

سرم رو اوردم بالا و با دهن پر گفتم : کدومشون ؟ 

مامانم با قاشقش یکی زد تو سرم و گفت : این برای اینکه وقتی دهنت پر هست حرف نزنی . و دومم زن دایی پگاه که از وقتی محمد گیرش اومده از خونه بیرون نمیره و دایی علی تم که بی خیال  . 

خندیدم و گفتم : مامان این زن دایی ما هم خودش رو کشت با این بچه اش یکی نیست بهش بگه  “ عزیزم بچه ی تو یک سال و چهارماهش هست “ 

مامانم همینجوری که می خندید گفت : به زنم به تخته چقدر دقیق حفظه . نمیگی مردم فردا پشت سرت حرف بزنن . 

خندیدم و گفتم : مامانم من به بچه ی یک ساله و چهار ماهه نظر داشته باشم،مامان زشته

مامانم خندید و خودم هم همینطور . من این مامان رو دوست داشتم نه اونی که علی ازش ساخته بود . خوب که گفتم علی . یعنی مامانم باهاش چیکار کرده . چی بهش گفته ؟ 

صدای مامانم منو از فکر بیرون اورد

 - سوزان ادوارد برگشته ایران

شونه مو بی تفاوت انداختم بالا و گفتم : خوب من چیکار کنم ؟ 

مامانم یکم این پا و اون پا کرد و در اخر گفت : نگاه سوزان تو از بچگی با ادوارد بزرگ شدی . خب .  .  . تو هم خوب می شناسیش . پسر خوبیه مگه نه ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم . مامانم ادامه داد : بعد تو میدونی که از بچگی حرف ازدواج تو با پسرداییت ادوارد بود . خب .  .  . چیزه .  .  . الانم تو بزرگ شدی و ماشاا .  .  . 18 سالته . داشتیم با داییت فکر میکردیم که 

چطوره که شما زودتر برین سرخونه زندگیتون . میدونی منظورم چیه ؟ یعنی ادوارد بیاد خاستگاریت . 

هر حرفی که مامانم می گفت حالم بدتر میشد قاشق رو پرت کردم رو میز و ازجام بلند شدم و گفتم : مامان تو چه فکری کردی با خودت من فقط 18 سالمه . بعدش من ادوارد رو حتی به اندازه ی پسرداییم هم دوستش ندارم و حتی قبولش هم ندارم . مامان من از ادوارد متنفرم می فهمی ؟ و دیگه نمی خوام راجب بهش صحبت کنم . هرکاره ایم باشه برام مهم نیست ،نشون شده ام باشه بازم به من چه . مامان چرا میخوای تو همه ی کارام اجبار بزاری . 

بلند تر داد زدم  : اخه چرا  ؟ 

منتظر نموندن عکس العمل مامان رو ببینم و دویدم سمت اتاقم . خودم رو انداختم تو اتاقم و درش رو قفل کردم . پس بگو چرا مامانم اینقدر امروز مهربون شده بود . باید به علی مدال بدم که تونسته مامانم رو راضی کنه که من ازدواج کنم . اونم با کی ؟ با ادوارد،حتما . تو خواب ببینن . 

کتابام رو در اوردم و یه مروری روی درس کلاس امروزم کردم و وسایلم و جمع کردم و حاضر شدم . یک تونیک سفید مشکی با یک شال سفید و شلوار جین ابی تیره و کفش های ال استارم رو پوشیدم و از خونه زدم بیرون . 

تو کلاس اصلا حواسم به درس نبود فقط تو فکر بابام بودم . کلاس که تموم شد زود وسایلام رو جمع کردم و از کلاس اومدم بیرون .  بابام رو دیدم که تکیه داده یه ماشین مزدا3 . وقتی من رو دید برام دست تکون داد . منم دویدم سمتش و رفتم تو بغلش . بابام محکم بغلم کرد . حالا می فهمم که چقدر دلم برای بابام و این بغل هاش تنگ شده بود . بعد از چند دقیقه از بغل بابام اومدم بیرون و نگاهش کردم . بابام واسه ی خودش ریش گذاشته بود . دروغ چرا خیلی زشت شده بود . خیلی هم لاغرتر شده بود . 

بابام در ماشین رو باز کرد و گفت : نمی خوای سوار شی . 

لبخندی زدم و سوار ماشین شدم . 

بابام ماشین رو کنار رستوران نگه میداره . و پیاده میشه . منم همراهش پیاده میشم . و باهم به سمت رستوران میریم . این رستورانی هست که من تولد 5 سالگیم رو توش گرفتیم . رو کردم به بابام و گفتم : بابا میای تا در رستوران بدوییم ؟ 

بابام یکی از ابروهاش رو داد بالا و گفت : چی  ؟ 

خودم رو لوس کردم و با چشمام زل زدم تو چشماش . بابام دستی کشید تو موهاش و گفت : تو ادم بشو نیستی . به خدا سنی ازت گذشته

خندیدم و گفتم : میایی ؟ 

 - میتونم چیز دیگه ای هم بگم

 - نچ

 - پس باشه . ولی تا در . باشه ؟ 

 - اوکی . بابا من میشمارم . 

 - قبول نیست تو تقلب میکنی . 

 - بابا

دستش رو به علامت تسلیم برد بالا و گفت : باشه . بشمار

خندیدم و رومو از بابام برگردوندم و گفتم : 3،2،1

و شروع کردم به دوییدن بابام هم دنبالم میدویید . نمیشه اسمش رو گذاشت دوییدن،میشه گفت قدم های بلند میذاشت . 

به در رستوران که رسیدم دستم رو زدم به در و گفتم : من بردم

و برای بابام زبونم رو در اوردم و گفتم : بابا داری پیر میشی ها! . 

بابام فقط لبخندی زد . منم شالم رو درست کردم که به خاطر دوییدن افتاده بود . و با بابام وارد رستوران شدیم . 

اون شب،شب خیلی خوبی بود . میشه گفت بهترین شب بعد از طلاق مامان و بابام . فکر کنم بتونه جز 10 شب برترم قرار بگیره . اخر شب بابام گفت : سوزان پس فردا برات یه سوپرایزی دارم

کنجکاوانه نگاهش کردم و گفتم : مگه پس فردا هم میتونم ببینمت ؟ 

بابام خندید و گفت : البته

تکیه دادم به صندلی و گفتم : بابا سوپرایزت چیه ؟ 

 - اگه بگم که نمیشه سوپرایز . 

 - حداقل یکم راهنمایی کن

 - نچ

 - بابا

 - باشه . یه ادم رو میخوام رو بهت نشون بدم . که مطمئنم از دیدنش خوشحال میشی .  

مشکوکانه نگاهش کردم و گفتم : کی  ؟  

 - دِ سوپرایزِ نمیشه لو داد . حالا هم وسایلت رو جمع کن بریم وگرنه مامانت نگران میشه . 

با شنیدم اسم مامان یادم به اتفاق ظهر افتاد و اخمام رفت تو هم . بابام وقتی اخم های من رو دید گفت : چی شد یهوی اخمات رفت تو هم ؟ 

 - بابا،مامان گفته من باید ازدواج کنم

انتظار داشتم بابا بگه من اجازه نمیدم و از این جور حرف ها ولی بابام گفت : خوب اینکه ناراحتی نداره . 

 - بابا . اون میخواد من با ادوارد ازدواج کنم

لبخندی زد و گفت : ادوارد که پسر خوبی هست . 

 - ولی بابا من اون رو دوست ندارم

همینجوری که به طرف ماشین می رفتیم گفت : عزیزم،به مرور زمان تو هم عاشقش میشی . 

با سماجت گفتم : ولی بابا .  .  . اگه قلبت مال یکی دیگه باشه چی . 

بابام به طرفم برگشت و گفت : سوزان نگو که تو کسی رو دوست داری ؟ 

 - بابا همه یک نفر رو دوست دارن . خوب من هم جز اون ها هستم . 

بابام دستی کشید تو موهاش و گفتم : سوزان عاشق شدن برای تو زوده . 

بعد سرش رو انداخت پایین و اروم گفت : منم مثل تو زود عاشق شدم و حالا چویش رو خوردم . 

و فوری رفت سمت ماشین . منم رفتم و سوار شدم . تو راه هیچ حرفی بینمون رد و بدل نشد . اخه چی می تونستم بگم ؟ یا بابام چی میتونست بگه ؟ 

در خونمون پیادم کرد و یه خدافظی زیر لب گفته و گازش رو گرفت و رفت . اینقدر نگاهش کردم که از دیدم محو شد . 

تا در رو باز کردم مامانم با یه دنیا به سمتم اومد و گفت : کجا بودی تا این وقت شب ؟ دختر تو فقط 18 سالته . بعد تا ساعت 9 : 30 بیرونی . زشته فکر نکردی مردم بهت میگن دختر خیابونی . ها  ؟ 

داشتم میمردم از خنده . اخه یکی نیست بگه “ مامان جان من فقط تا ساعت 9 بیرون بودم . بعد شما میگی دخترخیابونی .  “ اگه دوستام رو ببینه که تا 3 تو پارتی ها ولو هست دیگه به اونا چی میگه . سعی کردم نخندم . 

بعد اروم گفتم : سلام مامان . منم خوبم . شما چطورید ؟ اره بیرون خوش گذشت

مامانم اروم گفت : استغفرا .  .  . 

و رفت . تا مامانم رفت شروع کردم به خندیدن . و همینجوری که میخندیدم رفتم سمت اتاقم . 

لباسام رو دراوردم و رو تختم ولو شدم . همون موقع بود که سئوال ها به ذهنم هجوم اوردن . یعنی سوپرایز بابا چی بود ؟ یابهتره بگم کی بود ؟ یادم به حرف بابام افتاد که گفت :  منم مثل تو زود عاشق شدم و حالا چویش رو خوردم . 

منظورش طلاق از مامان بوده . یا چیز دیگه ؟ نکنه بابا عاشق کس دیگه ای بوده و به اجبار با مامان ازدواج کرده ؟ 

سرم رو تکون دادم و سعی کردم که این فکر ها رو از ذهنم بیرون کنم . دستم رو کشیدم و جیغ کوچیکی زدم و یکی از بالشتام رو بغل کردم و سعی کردم بخوابم . 

صبح با صدای نکره ی الارم گوشیم بلند شدم . خمیازه ای کشیدم و از جام بلند شدم . رفتم حمام و یک دوش شاهانه گرفتم و اومدم پایین . مامانم داشت غذای ظهر رو برای دایی اینا درست میکرد . رفتم و از پشت بغلش کرد . فکر کنم مامانم سکته رو زد . دستش رو گذاشت رو قلبش و گفت : سوزان این چه طرز اومدن تو هست ؟ یه اهمی ؟ یه اوهومی ؟ 

خندیدم و گفتم : حالا مامان چه فرقی به حال تو داره . 

ولش کردم و از یخچال یک سیب برداشتم و نشستم روی اپن . مامانم همینجوری که داشت پیازداغ هارو هم میزد گفت : سوزان اخر سر نگفتی دیشب کجا بودی ؟ 

خیلی بی خیال گفتم : با بابا رفته بودیم بیرون . 

همون موقع کفگیر از دست مامان افتاد . صداش رو بلند کرد و گفت : چی    ؟ 

 - مادر من،سکته کردم . یکم ملایم تر هم می تونستی حرف بزنی . خب .  .  . با بابام رفته بودیم بیرون . مشکلی داره ؟ 

 - ببخشید . اخه فکر نمیکردم بابات بخواد دیگه ببینتت . 

 - حالا که دیده . 

 - راستی سوزان زن دایی سمیرا حامله است . 

هرچی سیب خورده م رو تف کردم بیرون و گفتم : چی  ؟   ؟ 

 - حالا تو یکم اروم تر صحبت کن . خب .  . حامله هست دیگه . 

 - اوهوم . 

الان بهترین موقع بود که درباره ی تولدم با مامان صحبت کنم . 

من : مامان .  .  . 

 - چی میخوای که اینجوری صدام میکنی ؟ 

 - من ! !هیچی

 - سوووزان

 - باشه . من تسلیم . میخواستم بگم امسال من پیش دانشگاهی هستم .  .  . یه جورایی سال اخری هستم .  .  . میخواستم بدونم برای تولدم که حدود 9 روز دیگه است میتونم تولد بگیرم . 

مامان بلند خنددید و گفت : برای گفتن همین جمله چقدر من من کردی . معلوم هست که برات میگرم . چرا که نه ؟ 

از روی اپن پریدم پایین و گفتم : yes

و فوری مامانم رو بغل کردم و جیغ زدم : من میرم به بچه ها خبر بدم . 

و دوییدم سمت اتاقم . گوشیم رو دراوردم و به همه ی دوستام اس ام اس دادم که(9 اذر همه خونه ی من)

فوری سما بهم زنگ زد و گفت : راضیش کردی ؟ 

 - اره . 

بعد هردوتامون باهم جیغ زدیم . و بعد از یک سری برنامه ریزی های مسخره گوشی رو قطع کردم . 

*******

امروز تو مدرسه کلاس با شجاعی یا همون طاهره جون داشتیم . بدبختانه زنگ اخر باهاش داشتیم . دقیقا زنگی که کل بجه ها تو عالم هپروت بودن . من تو این سئوال موندم . این اینقدر کلاس خصوصی داره،پول نداره واسه ی خودش یه مانتو بگیره . اخه همیشه یک مانتویه مشکی با یک مقتعه ی مشکی و شلوار مشکی می پوشه و میاد مدرسه . هرکی ببینتش فکر میکنه از مراسم ختم اومده بیرون . وقتی برای حضور و غیاب اسمم رو گفت،یه چشم غره ی حسابی هم بهم رفت . که نزدیک بود خودم رو خیس کنم . موقع درس دادن هم گیر داده بود به من بدبخت،اول از همه که دقیقا کنار من وایساده بود و دومم دقیقه ای یک بار از من به سئوال می پرسید و وقتی مثل ادم جوابش رو میدادم ضایع میشد ولی انگار می خواست یک جوری منو ضایع کنه واسه ی تلافی اون روز . 

ولی من بدتر خیتش میکردم . واسه ی اولین بار قبل زنگ درسش رو تموم کرد و قبل از اینکه زنگ بخوره رفت بیرون . بچه های کلاس مرده بودن از خنده . تا زنگ خورد بچه ها جیغ زدن و کلاس رفتن بیرون . 

خسته و کوفته رسیدم خونه . در خونه رو با پا باز کردم و به عبارتی میشه گفت لگد زدم و در و با تمام توانم کوبوندم تو دیوار . 

داشتم با خودم اهنگ I know you were trouble_taylor swift رو زیر لب زمزمه میکردم و کفش هام رو در اوردم . اهنگ به اوجش رسیده بود . صدام رو بلند کردم و بلند خوندمش و دستم و پرفتتم بالا و رو پاشنه ی پام چرخیدم . با دیدنشون دهنم همینجوری باز موند، دستم تو هوا خشک شد . اینا دیگه اینجا چیکار میکنن   ؟ تازه یادم به حرف دیروز مامانم اومد “ فردا دایی و زن دایی میان خونمون “ اخه مادر من چرا نگفتی کدومشون که من اینجوری ابروریزی نکنم . دایی و زن داییم که مرده بودن از خنده .  . مامانم داشت بهم چشم غره می رفت و این بوفالو نه ،نه زرافه بیشتر بهش می یاد چون هم قدش کشیده است وهم لاغره . حالا اینو بی خیال بدبخت می خواد بخنده ولی نمی تونه،بدبخت کبود شده دلم براش سوخت . نگاه مامانم کردم که داشت با چشم و ابرو بهم دستم که هنوز تو هوا بود رو نشون میداد . منم تازه به خودم اومدم و دستم و خیلی ریلکس اوردم پایین و دهنم رو بستم و یه سرفه ای کردم و رفتم سمت دایی اینا . باهاشون روبوسی کردم،وقتی نویت ادوارد شد دستش رو به سمتم دراز کرد ولی من بی توجه به دستش سلامی کردم و با گفتن یه با اجازه رفتم تا لباسم رو عوض کنم . با وسواس لباسام رو عوض کردم . یک تی - شرت صورتی کمرنگ با یک شلوار جین پوشیدم و موهام رو هم با کش مو بستم پشتم . موهام خیلی بلند نبود واسه ی همین از کش مو میزد بیرون . خودم رو تو اینه قدی اتاقم نگاه کردم . و شروع کردم به قربون انالیز کردن خودم . قدم نرمال بود 164 خوبه دیگه . خیلی لاغر بودم طوری که مامان بزرگ خدا بیامرزم می گفت “ از جلو جاروبرقی برو کنار میری تو لوله ی جارو برقی .  “ 

لب های کوچیک،چشم های کشیده و قهوه ای سوخته که بیشتر به مشکی میزنه و موهام قهوه ای . خوشکل نیستم ولی به قول سما جذابم . با صدای مامانم که صدام میکرد بی خیال انالیز خودم شدم و رفتم پایین و نشستم کنار زرافه . 

یه چند دقیقه ای نگذشته بود که گوشیم زنگ خورد . فوری جوابش دادم که مامان بهم غر نزنه . 

 - الو

 - خرو واسه کلاس هم شده بزار یه بوق بزنه بعد جواب بده

 - حالا بیخیال . چه کار داشتی زنگ زدی ؟ 

 - میای بریم بیرون ؟ 

 - کجا ؟ 

 - تو قبر من

 - یرو مثل ادم جواب بده کجا ؟ 

 - خونه ی پسرشجاع

 - سارا ا

 - باشه تسلیم . می خوایم با بچه بریم پارک

 - باشه،میام،بای

 - هوی،خرو نمیخوای بدونی چه ساعتی و چه پارکی ؟ 

 - راست میگی یادم رفت بپرسم . حالا چه ساعتی ؟ 

 - الحق که خری . ساعت 7 پارک معلم

 - باشه . بای

 - بای

گوشی رو قطع کردم و رومو کردم به سمت زن دایی و مامانم . زن داییم نگاهم کرد و گفت : سوزان جون،فضولی نباشه ولی اسم دوستت یرو هست ؟ من تا حالا این اسم رو نشنیدم . 

حالا من بدبخت باید جوابش رو چی بدم . ای خاک تو سرت سارا که بدبختم کردی . 

لبخندی زدم و گفتم : نه زن دایی . اسمش سارا است و فامیلیش یرهم است واسه همین دوستام یرو صداش میکنیم . 

زن دایی لبش و گاز گرفت و گفت : به حق چیزهای نشنیده

از جام بلند شدم و با یه بااجازه رفتم که مثلا درس بخونم . رفتم تو اتاقم و هندزفری رو گذاشتم تو گوشم و همینجوری که اهنگ گوش میدام درس میخوندم . کلا من دختر عجیبی هستم . من اگه درس رو با اهنگ بخونم بهتر یاد میگیرم . مامانم اینقدر دعوام کرده ولی خوب چه میشه کرد ؟ دست من که نیست . 

****

نمیدونم چقدر گذشت فقط میدونم که تونستم حدود دوتا از درس هام رو مرور کنم . برای رفع خستگی کش و قوس به بدنم اومدم و که هندزفریم از تو گوشم افتاد . رومو چرخوندم طرف در که دیدم زرافه وایساده دم در و با یک لبخند نگاهم میکنه . منم ناخداگاه اخم هام رفت تو هم . گفتم : تو اینجا چیکار میکنی ؟ 

ادوارد : اگه اون هندزفری رو از تو گوشت در می اوری می فهمدی یه نیم ساعتی هست . 

اخمم بیشتر شد و گفتم : به چه حقی بی اجازه وارد اتاقم شدی ؟ 

خندید و این حرص من رو بیشتر در میاره و گفت : اینقدر در زدم که فکر کردم الان در از جاش کنده میشه . 

 - بازم نباید میومدی تو

رومو ازش برگردوندم که دیدم ساعت 6 : 15 هست . یک جیغی کشیدم و ازجا پریدم و رفتم سمت کمد لباسام . بدبخت زرافه ده متر پرید هوا . دستش رو گذاشت رو قلبش و گفت : چی شد دختر ؟ 

 - بدبخت شدم دیرم شد

گیج گفت : دیرت شده   ؟ 

سرم رو از تو کمد اوردم بیرون و گفتم : فکر نکنم باید برای تو توضیح بدم . بعدش اگه میشه برو بیرون میخوام لباس عوض کنم

سرش و انداخت پایین و مثل بجه ی ادم رفت بیرون و در و پشت سرش بست . یه نفس راحتی کشیدم و دوباره رفتم تو کمد در جستجوی لباس . اخر سر یه شلوار لی ابی تیره پوشیدم و با تونیک ابی کمرنگ . با یه شال ابی تیره که اروم به طرف ابی کمرنگ می رفت . و دوییدم پایین،داشتم می رفتم سمت در که مامانم صدام کرد . اروم رومو برگردوندم . مامانم گفت : کجا ؟ 

لبخندی زدم و گفتم : می خوام با بچه ها بریم بیرون

 - نباید به من میگفتی ؟ ما مهمون داریم . 

 - خودت گفتی اگه بخوام با دوستام برم بیرون نیاز نیست بهت بگم . بعدشم من چه باشم یا نباشم چه فرقی به حال شما داره ؟ 

مامانم یه چشم غره ی جانانه ای بهم رفت که نزدیک خودم رو خیس کنم . مامانم روشو کرد به ادوارد و گفت : ادوارد جان تو با سوزان میری ؟ 

فکم افتاد رو زمین . اخه مامان تو که میدونی من دوست ندارم کسی مثل نگهبان بالا سرم باشه،پس چرا میگی ؟ 

چشم هام رو دوختم به ادوارد و منتظر بودم که بگه نه من نمیام . ولی گفت : باشه عمه من که مشکلی ندارم

مامانم لبخندی به ادوارد و بعد به من زد و گفت : پس حالا می تونید برید . 

به حالت اعتراض گفتم : مامان شاید دوستام با بودن ادوارد معذب بشن . خوب زشته . 

مامانم : اون دوستایی که من میشناسم اصلا شرم و حیا سرشون نمیشه . حرف من یکی هست،یا با ادوارد میری یا حق نداری بری بیرون . 

 - مامان

 - همین که گفتم

پاهام رو محکم کوبوندم رو زمین رو کردم به ادوارد و گفتم : نمی خوای بیای ؟ 

ادوارد سرش رو تکون داد و اومد سمتم . منم کفشم رو پوشیدم و با سر خداحافظی کردم و از خونه زدم بیرون . 

ادوارد هم اومد و ماشینش رو اورد بیرون،منم سوار شدم . تو راه خیلی ساکت بودیم . گوشیم رو دراوردم و زنگ زدم به سما . 

با دومین بوق برداشت . سما : سلام سوزان . کجا هستی سه ساعت معطل تو هستیم ؟ 

 - تو راهم . میگم سم،پسرداییم هم همراهم هست . 

داد زد : ادوارد،نه بابا این دیگه کی برگشت ایران . اصلا اینو ول کن چرا با تو هست ؟ 

 - هیچی بابا . مامانم گفت “ یا باهات میاد یا حق بیرون رفتن نداری . 

 - دروغ میگی

 - نه،دروغم کجا بوده . حالا اینو بی خیال خوشحالیمون که کوفتمون،حداقل بگو کجایین ؟ 

 - ما کنار زمین بسکتبال هستیم . 

 - باشه . می بینمت

 - بای

دیگه جوابش رو ندادم و قطع کردم . با ادوارد رفتیم سمت زمین بسکتبال . بچه ها وایساده بودن . برام دست تکون دادن و منم لبخندی زدم و رفتم سمتشون و ادوارد پشت سرم اومد مثل بچه مثبت ها شده بود . 

رفتم و با بچه ها سلام کردم و اونا رو با ادوارد اشنا کردم . ادواردم با اونا . بعد از مراسم معرفی رفتیم که بستنی بخوریم . یه جورایی سختم بود به خاطر ادوارد چون نمی تونستیم راجب همه چیز صحبت کنیم . داشتیم راه می رفتیم و حرف میزدیم که دهن کیمیا پرید که گفت : سوزان،محمد چیکار میکنه ؟ 

فوری رومو برگردوندم سمت ادوارد که ببینم چه عکس العملی نشون میده . ولی نگاهش خیره بود به زمین و سرش رو انداخته بود زمین . اخی،چقدر مظلوم و ناز شده بود . نگاهم رو ازش گرفتم و یه چشم غره به کیمیا رفتم و برای اینکه حرصش رو در بیارم گفتم : از کوروش چه خبر ؟ 

کیمیا : سلامتی . میخواست بیاد ولی بهش اجازه ندادم . 

 - وای نگاه بدبخت کوروش چه دوست دختر زلیل هست

همه خندیدیم . یاس گفت : سوزان همین دوست دختر زلیل رو نشنیده بودم که اینم امروز شنیدم . 

چندتا پسر که از کنارمون رد میشدن گفتم : عزیزم شماره نمیدی ؟ 

سما روشو برگردوند که جوابش رو بده که ادوارد زدو تر جوابش رو داد و گفت : می خوای شماره ی نامزدش رو بدم . اینجوری بهتره ؟ 

نگاه ادوارد کردم که الان سرش رو اورده بود بالا و داشت نگاه پسره می کرد . یکی از پسرها گفت : شما  ؟ 

ادوارد : فکر نکنم به شما ربطی داشته باشه . 

اینقدر از این تریپ پسرها که مد شده بود بدم می یاد که خدا میدونه . خوب چه معنی داره که شلوارت اینقدر پایین باشه که انگار داره از پاشون میفته ؟ شونه مو انداختم بالا و گفتم : به من چه

ولی فکر کنم به من چه رو بلند گفتم ،چون همه نگاهاشون سمت من . سارا اروم گفت : چی به تو چه سوزان ؟ 

 - هیچی . خواستم تو دلم بگم که به نظر بلند گفتم . 

بعدش رومو کردم به پسرهایی که داشتن نگاه من میکردن و گفتم : یه سئوال بپرسم ؟ 

پسرها که فکر کردن من می خوام ازشون شماره بگیرم کنم یا یه کار دیگه سرشون رو به علامت مثیت تکون دادن . ادوارد گفت : سوزان.. 

دستم رو بالا بردم به علامت ساکت باش . زل زدم تو چشم های یکی از پسرها که وضعش از همه شون بدتر بود و گفتم : این یه سئوالیه که خیلی وقته ذهنم رو درگیر کرده، چه معنی داره که شلوارتون اینقدر پایین هست ؟ 

با این سئوالم بچه ها زدن زیر خنده . منم یه چشم غره به همه شون رفتم . و رو کردم به پسرها که با تعجب نگاه من میکردن که انگار انتظار همچین سئوالی نداشتن . البته حق داشتن کی میاد بگه این شلوارت چه معنی داره . 

روبه پسره گفتم : هر وقت تونستی جواب این سئوال هررو بگی منم شماره مو بهت میدم . فقط اینکه می گی خیلی خوشکله یا جذابه قبول نیست . چون خودتون می دونید که نصف دخترها حالشون بد میشه وقتی همچین پسری می بینن . 

رومو ازشون برگردوندم و زیر لب گفتم : بریم

و خودم راه افتادم . قیافه ی پسرها خیلی خنده دار شده بود یکی باید فکشون می گرفت که نیفته و همچنین چشم هاشون که از حدقه نرنه بیرون . اولین نفری که از بهت اومد بیرون ادوارد بود و بعدش بقیه ی بچه ها . و همه پشت سرم راه افتادن . خودمم هیچ وقت فکر نمی کردم که یه همچین سئوالی از یه پسر بپرسم . ولی چیکار کنم داشتم میمردم از فضولی،البته الانم که جوابی دستگیرم نشد به غیر از یه چند جفت چشم های تعجب کرده و چندتا فحش بعداز این که از بهت بیان بیرون . 

بچه ها خودشون رو بهم رسوندن و ادوارد هم طبق معمول پشت سرما . برای عوض شدن جو گفتم : بچه نمیخوایم بریم شما بخوریم من مردم از گرسنگی ؟ 

سارا یرو نگاهم کرد و گفت : شیکم تو که موندم چیه که هر ثانیه گشنش هست ؟ 

شونه هام رو انداختم بالا و گفتم : اگه فهمیدی به منم بگو

سارا اومد جوابم رو بده که سما گفت : بریم هفت خوان . 

بعد از اینکه همه تایید کردن . قرار شد که پیاده بریم سمتش و ادوارد و من بدبختم هم با ماشین بیایم چون کسی حوصله نداره دوباره این همه راه رو برگرده . 

تو رستورانم خوب بود . خیلی خوش گذشت تنها زدحال ادوارد بود که همش سرش پایین بود،نمیدونستم که اینقدر خجالتی هست . 

ادوارد من رو رسوند خونه . وقتی خواستم پیاده شم بهش گفتم : ممنون ادوارد

پرو پرسید : چرا ممنونی ؟ من که فقط مزاحمت بودم . 

 - این چه حرفی هست که میزنی . 

 - مگه دروغ میگم

و بعش پاش رو گذاشت رو گاز و رفت . این زرافه چش شده،من که مجبورش نکردم که بیاد که حالا اینجوری رفتار می کنه . اصلا بهتر که خودش فهمید من دوست نداشتم باهام باشه . شونه ام رو بی تفاوت دادم بالا و رفتم خونه . 

****

هیچ وقت فکر نمیکردم که اینقدر بی ارزش باشم . هیچوقت اینقدر احساس پوچی نکرده بودم . هیچوقت .  .  . یعنی من اینقدر بی ارزش بودم که بدون اجازه ی من .  .  . نه .  .  . نمیخوام راجبش صحبت کنم . مطمئنم اگه بزگتر ازم نبود و احترامش واجب نبود حتما یکی می خوابوندم تو گوشش . ولی حیف .  .  . افسوس که من نفهمیدم که چرا بعداز دوماه دوباره برگشته . 

امروز،فردای دیروزه،روزی که من با بابام قرار داشتم . همون رستوران قبلی . 

با شور و هیجان رفتم سمت در رستوران که ببینم سوپرایز بابام چی بود ؟ خیلی هیجان داشتم . 

رفتم تو و با بابام دست دادم و کارهای معمول . احوالم رو پرسید و  .  .  . 

بعد از یه نیم ساعت گفتم : بابا نمی خوای سوپرایزت رو نشونم بدی ؟ 

بابام با دست زد تو پیشونیش و گفت : دیدی یادم رفت،خوب که یادم انداختی . 

رفت سمت در رستوران  .  بعد از چند دقیقه دست تو دست با یک زن که فکر کنم حدود 44 یا45 باشه و یک دختر که فکر کنم حدود 23 یا 24 بود داشت میومد سمت من . 

بابام وقتی رسید به من گفت : سوزان جان،ایشون ربکا همسر من . و بعد اشاره کرد سمت دختره و گفت : و ایشون دخترشون دنیل هستن . 

دهنم از تعجب باز مونده بود . این دو ماه که من داشتم میمردم که نکنه دارم به بابام خیانت می کنم که مامانم با علی و من به بابام نمیگم و حالا ببین بابام رفته واسه ی خودش زن گرفته . من و داشته که فکر می کردم بابام به غیرازم مامانم کسی رو دوست نداره . واقعا چقدر من بچه بودم . 

بابام یه نگاهی به من انداخت و ادامه داد : ربکا و دنیل تازه از کانادا برگشتن . 

ربکا به من دست داد و با لحجه به من گفت : خوشبختم .  .  . سوزان . 

دنیل هم اومد سمتم و یه لحجه ای بدتر از مامانش گفت : منم دنیل هستم . 

با اشاره ی بابام همه روی میز نشستیم . ریکا هم مدام خاطره های توی کاناداش رو برای من تعریف میکرد . و این که چجوری با بابام اشنا شده . 

تنها چیزی که از صحبت هاشون فهمیدم این بود که باهم تو محل کارشون اشنا شدن و تو نگاه اول عاشق هم میشن . دنیل 23 سالش هست و داره داروسازی می خونه . مامانش هم ربکا،45 سالشه و مثل مامان و بابام وکیل . دیگه بقیه ی حرف هایی که میزدن بیخودی بود . منم فقط داشتم با غذام بازی میکردم و سرم رو تکون میدادم . 

دستم رو بردم سمت نوشابم و همینجوری ربکا داشت حرف میزد که یم دفعه گفت : واسخ ی همین قرار شده من و مسعود و دنیل برگردیم کانادا . سوزان تو هم اگه دوست داشته باشی می تونی همراه ما بیایی . فقط بگم که ما حدود دو ماه دیگه می خوایم بریم . 

با این حرف ربکا هرچی نوشابه خورده بودم رو تف کردم بیرون و ریخت روی بابام که دقیقا روبه روی من نشسته بود . بابام یه دستمال داد به من و ربکا هم شروع کرد به تمیزکردن لباس بابام . منم دور دهنم رو تمیز کردم و اروم گفتم : ببخشید،فقط فکر نمی کردم همچین چیزی بگید . 

ربکا لبخندی زد و گفت : مسعود هم گفت شوکه میشی . ولی فکر نمیکردم تا این حد شوکه بشی . 

منم در جوابش لبخندی زدم . دنیل رو کرد به من و گفت : سوزان،حالا ما درباره ی خودمون گفتیم . تو هم بگو

صاف نشستم و گلوم رو صاف کردم . (حالا هر کی باشه فکر میکنه که من برای مصاحبه ای چیزی اومدم)گفتم : من الان به قول معروف پشت کنکوری هستم و رشته ی تجربی . 

ربکا گفت : چه خوب . این طوری که مسعود گفته خیلی هم درس خون هستی . 

فقط به یک لبخندی اکتفا کردم . 

نمی تونم بگم شب بدی بود و نمیتونم هم بگم که شب خوبی بود ولی درکل ربکا و دنیل خیلی خون گرم بودن و ادم های خوبی بودن . ولی من فکر می کنم که اون ها بابام رو ازم دزدیدن . حالا دیگه همه ی محبت های بابام مال من نیست . دوماه دیگه بابام میره و ممکن من دیگه نتونم حالا حالا ها بابام رو ببینم . 

جلوی اینه ی اتاقم نشستم و دارم فکر میکنم . 

 “ حالا می فهمم که من برای هیچ کسی اهمیت ندارم . اگه داشتم بابام بدون اینکه به من بگه عروسی نمیکرد . مامانم نخواد که من ازدواج کنم و از شرم خلاص بشه که خودش با علی کیف کنه . 

چرا من اضافی هستم . هم برای مامانم اضافی هستم هم برای بابام . من نمیخوام اضافی باشم . نمی خوام دوباره تنها بشم . نمیخوام .  .  . دیگه حتی نمیخوام که خودم رو تو اینه نگاه کنم . اخه من چه گناهی کردم که باید اینجوری بشم .  .  . اضافی باشم . تنها باشم .  .  . بی کس باشم .  “ 

دستم رو مشت میکنم و می کوبونم تو ایینه و داد میزنم : اخه چرا   ؟ من لایق همچین زندگی هستم . 

دستم رو مشت میکنم و می کوبونم تو ایینه و داد میزنم : اخه چرا   ؟ من لایق همچین زندگی هستم . 

شیشه ها خورد شدن و چندتاشون رفتم تو دستم و از دستم داره خون میاد . دستم میسوزه،خیلی سوزشش بدتر از قلب من نیست . دردش بدتر از درد من نیست . بریدگی روی دستم عمیق تر از بریدگی روی قلبم نیست . که با هر بار دیدن مامان و بابام این بریدگی عمیق تر میشه . حالا دارم سوزانی تنها رو میبینم که توی تکه های کوچیک شیشه معلوم شدن . حالا دارم تصویری از قلبم رو میبینم . 

میفتم رو زمین . زانو هام رو بغل میکنم و شروع میکنم به گریه کردن . دیگه برام مهم نیست مردم چی فکر میکنن . دیگه برام هیچی مهم نیست . چون من بی ارزش ام،تنهام . 

مامانم با دو میاد تو اتاقم . چندلحظه نگاه اتاق میکنه تا بفهمه چه اتفاقی داره میفته . وقتی من رو میبینه که روی زمین نشستم و دارم گریه میکنم به سمت میاد . بغلم میکنه و سعی میکنه ارومم کنه . 

دیگه اغوش مادرم برام ارامش بخش نیست . دیگه گرم نیست . دیگه اون حس امنیت و ارامش رو بهم نمیده . 

مامانم تا نگاهش به دست خونی من میفته جیغ میکشه و میگه : سوزان با خودت چیکار کردی . 

سرم درد میکنه . از کل دنیا بدم میاد . از خودم بدم میاد . 

صدای اژیر امبولانس رو میشنوم . ولی دیگه هیچی . همه ی صداها یک دفعه خاموش میشن . کل دنیا تاریک میشه و من دوباره تنها میشم . تو دنیایی خالی . 

*****

دیگه دوست ندارم که چشمام رو باز کنم و نگاه دلسوزانه ی دیگران رو روی خودم ببینم . دیگه دوست ندارم هیچکسی رو ببینم . دیگه حتی دوست ندارم که محمد رو ببینم . دوست دارم رها بشم . دوست دارم که همین الان بمیرم و راحت بشم از این همه بدبختی . شاید بعضی ها از من بیشتر سختی کشیده باشن ولی برای من تحمل همین یکم سختی رو ندارم . اره قبول دارم دختر ضعیفی هستم خیلی ضعیف هستم ولی دست من نیست که ضعیفم . دست منن هیچی نیست،اگه دست من بود اجازه نمیدادم که مامان و بابام ازهم طلاق بگیرن،نمیذاشتم بابام ازدواج کنه،مامانم رابطه ی نامشرع داشته باشه .  .  . 

چقدر اگه .  .  . کاشکی من این توانایی رو داشتم که نمیذاشتم هیچ کدوم از این اتفاق ها بیفته . ولی من ضعیفم،ناتوانم،یه دختر ساده هستم که توانایی هیچ کاری رو نداره

اروم چشمام رو باز میکنم . نور زیادی تو اتاق هست واسه همین چشمام رو میبندم و دوباره باز میکنم . چندبار پلک میزنم تا چشمام عادت میکنه . خوئم رو توجایه نا اشنایی می بینم . کل اتاق سفید هست . نگاهم رو میچرخونم سمت دست راستم که میبینم سرم تو دستمه .  و دست چپم هم باندپیچی شده . کم کم اتفاق های دیشب رو یادم میاد،دستم رو کوبوندم تو ایینه و اورژانس و بعد تاریکی . 

سرم وحشتناک درد میکرد . در اتاق باز میشه،سرم رو به سمت در میچرخونم تا ببینم که کی داره میاد تو که میبینم مینا با لبخند همیشگیش اومد تو اتاق . وقتی من رو هوشیار دید لبخندش پهن تر شد و اومد سمتم و گفت : به به سوزان خانم . بالاخره به هوش اومدین

لبخندی بی جون زدم . کنار تختم وایساد و گفت : جاییت درد نمیکنه ؟ 

 - فقط سرم

 - من میرم دکتر و مامانت رو صدا کنم . 

اومد بره که دستش رو گرفتم و گفتم : نمیخوام کسی رو ببینم . 

یکی از ابروهاش رو داد بالا و به حالت بامزه ای گفت : حتی دکتر ؟ 

خندیدم و گفتم : نه . اون مشکلی نداره . 

از اتاق رفت بیرون و بعد از چند دقیقه دکتر محتشم اومد تو اتاق . از تعجب داشتم شاخ در میاوردم،بابا این اینجا چیکار میکنه ؟ 

خودم جواب سئوالم رو دادم و گفتم خوب خنگه،این دکتر اینجا هست،خوب حق داره که دکتر من باشه . 

دکترمحتشم اومد سمتم و گفت : انتظار نداشتم که ببینمت . 

 - منم همینطور

 - میشه بگی واسه دستت چه اتفاقی افتاده ؟ 

 - خورد تو ایینه

 - مطمئنی که خورد تو ایینه چون تیکه های شیشه تو دستت فرو رفته بودن . 

 - خوب وقتی خودت میدونی که کوبوندمش چرا سئوال میپرسی ؟ 

 - چرا دستت رو کوبوندی تو ایینه ؟ 

 - دلیلی نمی بینم که بخوام بهت جواب بدم

 - سوزان،جواب سئوال من رو بده

داشتم عصبانی میشدم اخه ایشون کی باشن که به من میگه چرا دستت رو کوبوندی تو ایینه . 

 - ببخشید،ولی به شما هیچ ربطی نداره

 - منو داشنته باش که میخواستم کمکت کنم و به یکی از همکارام که مشاوره اشنات کنم . 

 - من نیازی مشاوره ندارم . اگه فکر میکنی که عقلمو از دست دادم میذارم همینجوری فکر کنی،چون دلیلی نمی بینم که بخوام برای تو توضیح بدم که چیکار کردم . 

محتشم نفس عمیقی میکشه و بعد از معاینه کردنم میره بیرون . 

نمیدونم که چم شده،همش دوست دارم با یکی دعوا کنم .  میخوام یکم تنها باشم . نمیخوام هیچ کس رو ببینم که دارن با دلسوزی نگاهم میکنن . نمیخوام .  .  . من الان نیاز به یه تکیه گاه دارم ولی اخه کی میتونه من رو اروم کنه،کی میتونه برام یه تکیه گاه باشه؛بابام،مامانم،دوستام که از خودم کتر میدونن میخوان برای من تکیه گاه باشن . خیلی احساس تنهایی میکنم تو دنیا به این بزرگی من تنهایه تنها هستم و دارم برای خودم دنبال یه تکیه گاه هستم بدون اینکه بدونم من تنها تر از اونی هستم که فکر میکردم . تنها کسی که بهش امید داشتم که شاید بتونه کمکم کنه بابام بود که اونم رفت سر زندگیش بدون اینکه یادش باشه که دختری داره به نام سوزان . 

تو همین فکرها بودم که خوابم برد . 

دو روز توی بیمارستان بودم و بعدش هم اگه خدا بخواد مرخص شدم . من که عاشق بیمارستان و دکتری بودم،حالا از همشون متنفرم . دوست دارم فقط یک جا بشینم و فکر کنم . این دوروز فقط می شنستم رو تخت و به پنجره خیره میشدم و به هیچکس اجازه نمیدادم که وارد اتاق بشه حتی محمد . چون هیچکسی نمیتونه من رو درک کنه . خسته شدم از این زندگی . 

با صدای مامانم که میگه : رسیدیم ،به خودم میام و از ماشین پیاده میشم . رابطه ام با مامانم سرد شده،یعنی مامانم سعی میکنه که به من نزدیک بشه ولی با هر تلاشش از من دوخونه دورتر میشه . 

وارد خونه میشم . سه تا دایی هام نشستن و دارن با هم صحبت میکنن . محمد کوچولو هم تو بغل زن دایی خوابیده و ادوارد زل زده بهش انگار تو این دنیا نیست . با صدای بسته شدن در ورودی همه نگاه ها به سمت من میچرخه . فکر کنم الان هست که شاخ در بیارن چون تا حالا من رو اینجوری رنگ پریده ندیده بودن . دایی علیم بلند میشه و میاد سمتم و بغلم میکنه و میگه : چطوری دایی ؟ 

لبخندی بی جون میزنم و با همه سلام میکنم و میشینم . نگاه همشون میکنم،چقدر من خانواده ام رو دوست دارم . من فقط سه تا دایی دارم . نه خاله دارم،نه عمه،نه عمو . ادوارد میاد و کنارم می شینه و میگه : حالت خوبه ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون میدم . ادوارد میخنده و دماغم رو میکشه و میگه : نکنه تو بیمارستان بودی زبونت رو موش خورده ؟ 

دوباره سرم رو به علامت مثبت تکون میدم . که باعث میشه خنده ی ادوارد بلندتر بشه . همه نگاه ها به سمت ما میچرخه . زن دایی سمیرام میگه : خوب بگین ما هم بخندیم ؟ 

با دستم به سر ادوارد اشاره میکنم و بعد دستم رو به سمت بالا میبرم به معنی ادوارد مخ نداره . 

همه میخندن . از جام بلند میشم و با یه بااجازه میرم تو اتاقم . دوست ندارم نگاه دلسوزانه های خانواده ام رو ببینم . 

مامان دست به اتاقم نزده،حتی شیشه های خورده هنوز روی زمین هست . با احتیاط به سمت میز تحریرم میرم و لب تاپم رو برمیدارم و میرم سمت تختم . کلی ایمیل دارم تک تک بازشون میکنم،اکثرا از طرف دوستام هست که چیزهای خنده دار برام فرستادن . بعد از چک کردن ایمیل هام رفتم بکم اینترنت گردی . داشتم تو اینترنت گشت میزدم که گوشیم زنگ خورد . 

بدون اینکه از جام یه میلی متر هم تکون بخورم با دست دنبال گوشیم گشتم که اخرسر کنار چراغ خوابم پیداش کردم . 

 - الو

صدای شاد و خوشحال سما توی گوشم پیچید : چطوری بی معرفت ؟ 

با شنیدن صدای شاد سما یکم جون گرفتم و هم یکم ناراحت شدن،اخه اون چجوری میتونه اینقدر خوشحال باشه،ولی من نمیتونم . 

سما : سوزان  ؟ اونجایی  ؟  

سعی کردم که صدام خوب باشه و گفتم : من که عالی هستم . تو چطوری ؟ 

 - منم خوبم . دلمون برات تنگ شده بود

 - بابا به خدا من فقط دوروز نبودم شما اینقدر نگران و دل تنگم شدین . وای !  !  ! !من چه قدر معروف شدم خودم خبر ندارم . 

سما همینجوری که میخندید گفت : چقدرم خودش رو تحویل میگیره . 

 - عزیزم اگه امضا میخوای خجالت نکش بگو

 - به همین خیال باش . حاضرم از سارا یرهم امضا بپیرم ولی از تو نگیرم . 

 - خواهیم دید . خوب حالا چیکار داشتی که وقت گران بهای من رو گرفتی ؟ 

 - اوه مای گاد . وقت گران بها  ؟ و زد زیر خنده

 - رو اب بخندی

خندش قطع شد و گفت : من خر رو داشته باش که زنگ زدم بگم فقط 6 روز دیگه تا تولدت مونده،کی میخوای تولد بگیری ؟ 

 - خوب که خودت اعتراف کردی خری . حالا توهم برای تولد من برنامه ریزی نکن خودم میدونم چیکار کنم . 

 - سوزان اگه ببینمت میکشمت

 - تو خودت رو نگران نکن من فردا مدرسه میام

 - سوزاان

 - سما جان حرص نخور جوش میزنی . حوب کاری هم که نداری پس خداحافظ

بدون اینکه منتظر جوابش بشم تلفن رو قطع کردم،چون میدونم اگه قطع نمیکرم سرم رو تا فردا صبح میخورد . 

گوشیم پرت کردم روی تختم . لب تاپم رو خاموش کردم و اومدم یکم درس بخونم . 

*******

کتابام رو باز کردم هنوز دو خط هم درس نخونده بودم که محمد چهاردست و پا اومد تو اتاقم و پاچه ی شلوارم رو کشید . نگاهش کردم . از چشماش شیطنت میبارید . فوری از جام بلند شدم و بغلش کردم میترسیدم خورده شیشه ها بره تو دست و پاش . 

موهای خرمایی اش رو بوسیدم و باهم رفتیم طبقه ی پایین . همه پشت میز بودن،منم رفتم کنار زن دایی پگام نشستم . داشتم با هزار بدبختی غذا رو می چپوندم تو دهن محمد،محمد هم مدام سرش رو تکون میداد تا غذا نخوره . همه نگاه من و محمد می کردن و می خندیدن . اخر سر تونستم با هزار تا کلک یکم ماست و برنج بهش بدم . وقتی بهش دادم لبخندی پیروزمندانه زدم و نگاه همه کردم،که دیدم زن دایی پگاه و دایی محمود دارن میخندن . دهنم رو باز کردم که چیزی بگم که محمد تموم چیزی رو که خورده بود از دهنش اورد بیرون و ریخت رو لباسم . فوری محمد رو از رو پام بلند کردم و گذاشتمش تو بغل پگاه که داشت می خندید و بدون توجه به خنده های همه رفتم دستشویی تا لباسام رو عوض کنم . همیشه از استفراق حالم بهم میخورد یه جوری کثیفیم میشد . 

با کلی وسواس لباسام عوض کردم و همینجوری که لباس رو تا جایی که دستم می تونست از خودم دور کرده بودم رفتم تو حموم لباسام رو گذاشتم توی حمام . بعد از اینکه دست و صورتم رو شستم رفتم بیرون . مامانم میز رو تمیز کرده بود و همه کنار هم نشسته بودن . منم بدون توجه به کسی رفتم و محمد رو بغل کردم و کلی باهاش بازی کردم . 

داشتم با محمد بازی میکردم که گوشیم زنگ خورد . مثل چی به سمت گوشیم هجوم بردم که دایی علی به شوخی گفت : نگاه،انگار شوهرش بهش زنگ زده . 

بدون توجه به حرف دایی گوشیم رو برداشتم و جواب دادم . 

 - الو

 - سلام

 - ببخشید به جا نمیارم . 

 - ببخشید یادم رفت خودم رو معرفی کنم فکر کردم می شناسیم ولی به نظر میاد که نشناختین . من ربکا هستم . 

اگه بخوام صادق باشم یکم جاخوردم . با همچنین عصبانی . برای چی رو نمیدونم،شاید به خاطر اینکه بامن درباره ی ازدواجشون مشورت نکردن،حالا یکی نیست بگه مگه تو کی هستی که بخوان با تو مشورت کنن

خیلی خشک و سرد گفتم : با من کاری دارین  ؟ 

 - اره عزیزم،من و مسعود و دنیل می خوایم اخر این ماه برگردیم کانادا . میخواستم بدونم تو هم با ما میایی یا نه ؟ 

 - شاید،مطمئن نیستم

یهویی از پشت تلفن داد زد : نگاه دختره ی پرو من تنها دلیلی که حاضر شدم تورو ببینم این بود که بابات خیلی اصرار کرد و اینو بهت بگم که نمیخوام که تو زندگی من فضولی کنی . بابات مال منه،فقط مال منه نه مال کس دیگه ای،فهمیدی ؟ پس بهتره بری پیش همون مامان جونت زندگی کنی .  .  . 

نذاشتم ادامه ی حرفش رو بزنه و تلفن رو قطع کردم . بدون توجه به کسایی که اونجا بودن دوییدن به سمت اتاقم . داشتم از پله ها میرفتم بالا که پام لیز خورد و نزدیک بود بخورم زمین که ادوارد گرفتم . منو بلند کرد و گفت : سوزان چیکار میکنی ؟ 

رومو ازش برگردوندم و دستم و از دستش کشیدم و گفتم : میخوام با بدبختی خودم بسازم . 

و دوییدم سمت اتاقم و در رو پشت سرم قفل کردم و طبق معمول خودم رو انداختم روی تختم و شروع کردم به گریه کردن . 

منو داشته باش که فکر میکردم که اگه علی و مامان اذیتم کردن میتونم برم پیش بابام و خوشحال باشم . ولی اخه من چه گناهی کردم که باید همچین بلاهایی سرم بیاد . من که کاری نکردم،من که کسی رو ازار ندادم پس چرا من  ؟ چرا بین این همه ادم منو انتخاب کردی ؟ پدر و مادر بهارک طلاق گرفتن،ولی در عوضش یه نامادری خوب گیرش اومد،یکی که بهش توجه کنه،یکی که تکیه گاهش باشه . ولی من چی ؟ این از بابام و این از مامانم که میخواد من ازدواج کنم تا از شر من خلاص بشه و به عشق و حالش برسه . من تو این خانواده اضافی هستم،اره اضافی بودم و هستم و خواهم بود . من یه ادم اضافی ام تو کره ی خاکی . چرا من افریده شدم ؟ که زجر بکشم و دیگران زندگی من رو ببینین و بپن بیچاره یا از زندگی من درس بگیرن . میدونم که زندگی من رمان نیست که با یه معجزه همه چی درست و بشه و به خوبی تموم بشه .  و اینو هم میدونم که من تازه اول راهم،یا بهتره بگم تازه اول بدبختی هام هستم . هیچ وقت فکر نمیکردم که زندگی تا این حد برای من پستی و بلندی داشته باشه . 

مامانم به در می کوبه و اسمم رو صدا میکنه . ولی من نمیخوام هیچ صدایی رو بشنوم،مامانم الان داره نشون میده که برام ناراحته فقط به خاطر اینکه دایی هام دعواشش نکنن . که چرا به بچه ات اهمیت نمیدی و .  .  . 

سرم داشت منفجر میشد . اومد از جام بلند شم که مسکن بخورم که احساس کردم وزن خیلی زیادی روی سرم هست،سرم داشت گیج میرفت . خودم رو انداختم روی تختم . سرم رو گرفتم بین دستام و با تموم انرژیم جیغ زدم و گفتم : اخه چرا  ؟ 

دیگه صداهای اطرافم که داشتن اسمم رو صدا میکردن رو نمی شنیدم . فقط یه چیزی رو میدم اونم قیافه مامان بزرگم که داره با ناراحتی نگاهم میکنه . نگاهش علاوه بر ناراحتی دلسوزی هم داشت . دیگه نمیخواستم نگاه دل سوزانه ی دیگران رو ببینم . حتی اگه اون شخص عزیزترین کسم مامان بزرگم باشه . دستم رو روی عسلیم گذاشتم و چراغ خوابی که کنارم رو پرت کردم سمت تنها تصویری که می دیدم . چراغ خواب نازنینم که بابام برام از فرانسه اورده بودم حالا هزار تا تیکه شده بود . حالا اون چراغ خواب شیشه ای که همه دوست داشتن ازش داشته باشن خورد شده . 

با هزار بدبختی از جام بلند شدم و رفتم سمت میزارایشم تا از روش مسکن بردارم . از روی خورده شیشه های اینه و چراغ خواب رد میشدم . پام درد میکرد و می سوخت . ولی بدتر از دردی نبود که قلبم داشت،بدتر از سوزشی نبود که وقتی بابا واسه اولین بار زد تو گوشم یا اون سیلی که به خاطر یه بی خاصیت خوردم . هیچ دردی بدتر از اون دردی نیست که من تحمل کردم . من الان دارم میشکنم . 

خودم رو تو تیکه های اینه نگاه کردم، حالا من دیگه اون دختر مغرور و شاد معمول نیستم،دیگه اون سوزان نیستم که اگه یه روز نمی خندید همه می فهمیدن که اون به چیزیش هست . اون سوزان الان تیکه شده . اون سوزان همه جا هست و داره بهم می خنده . صدای خنده اش یا بهتره بگم قهقه اش مدام واسم تکرار میشه؛دیگه نمی تونم تحمل کنم؛میشینم رو زمین و دستم رو میذارم رو گوشم تا صدای خنده هاش نیاد . 

صدایی تو گوشم بود که میگفت : سوزان تو باید محکم باشی . نباید با این ها خودت رو ببازی . تو میتونی تو کنکور ربته ی خوبی بیاری بری یه دانشگاه خوب و دیگه حتی چشمتم به اونا نخوره . سوزان تو باید محکم باشی . تو باید بشی همون سوزان سابق همونی که همه ی مشکلات رو پیش خودش حل می کرد . همون که مغرور ترین بود همون که یهترین بود . تو نباید بشینی اینجا گریه کنی،گریه مال ضعیف هاست . ولی تو ضعیف نیستی . 

کلمه ی تو ضعیف نیستی چند بار تکرار شد و بعد ساکت شد . از جام بلند شدم،راست میگفت من باید محکم باشم . رفتم سمت در اتاقم و از پشت در گفتم : من خوبم شما ناراحت نباشین . 

دایی علی گفت : مطمئنی دایی ؟ الان حدود نیم ساعته داریم صدات می کنیم . 

با اطمینان گفتم : اره،دایی من عالی ام . 

 - امیدوارم . 

رفتم تو دستشویی اتاقم . وقتی خودم رو تو اینه دیدم باورم نمی شد این منم . چشمام به خاطر گریه ی زیاد پف کرده بود . اب رو باز کردم و چندبار اب یخ رو زدم به صورتم . همون موقع بود که درد پام شروع شد . صورتم از درد توهم جمع شد . خیلی اروم رفتم نشستم کنار وان و کف پام رو نگاه کردم . کف پام خراشیده شده بود و داشت خون میومد . چند جاشم شیشه رفته بود توش،باید هرچه زودتر درش می اوردم . دستم رو دراز کردم و از بالای وان جعبه کمک های اولیه رو برداشتم . دست بابا درد نکنه که واسم این جعبه ی کمک های اولیه رو گذاشت،وگرنه اگه اینطوری می رفتم بیرون زن دایی هام غش میکردن . با این فکر لبخندی رو لبم جا خوش کرد . 

به زخم های هردوتا پام بتادین زدم و خیلی اروم شیشه هارو که تو پام رفته بود دراوردم و هر دوتا پام رو باند پیچی کردم . و بعد با افتخار به باند پیچی روی پام نگاه کردم . واقعا باید دکتر میشدم . خوب که به حرف بابام گوش دادم و رفتم رشته ی تجربی . از جام بلند شدم و لنگون لنگون و به میز ارایشم رفتم . حالا کاشکی یکی از پاهام بود،هر دوتاش درد میکنه . خیلی سخته که بخوای راه بری . دستم رو بردم تو کشوی میز ارایشم که مسکن رو بردارم،ولی به خودم گفتم : سوزان تو باید بدون استفاده از قوص بتونی محکم باشی . واسه ی همین در کشو رو بستم . رفتم سمت کمد دیواریم و از توش جارو دستی رو در اوردم . دست این فاطمه خانم(مستخدمون بود یه مدت)درد نکنه که واسه ی همه ی اتاق ها یه جارو دستی گذاشت . همیشه سرش غر میزدم که چرا جارو میذاره تو اتاقم اونم همیشه در جوابم میگفت : عزیزم کار از محکم ماری عیب نمی کنه . 

با هزار بدبختی و با پای چّلم اتاقم رو جارو کشیدم و خورده شیشه هارو گوشه ی اتاقم جمع کردم . بعدشم رفتم و خودم رو روی تختم ولو کردم . گوشیم رو برای فردا کوک کردم . انگار نه انگار که تا همین چند دقیقه پیش داشتم گریه میکردم و جیغ می کشیدم . 

فوری سرم رو تکون دادم تا این فکرها از ذهنم بره بیرون . و سعی کردم به این فکر کنم که فردا که برم مدرسه چه اتفاق هایی ممکنه بیفته  ؟  . تو همین فکر ها بودم که خوابم برد . 

******

با صدای الارم گوشیم از خواب بیدار شدم . دستم رو بردم سمت گوشیمو و ساکتش کردم و رفتم دستشویی و دست و صورتم رو شستم . درد پام کم شده بود،ولی بازم موقع راه رفتن سختم . بعد از پوشیدن لباسام رفتم بیرون . خونه خیلی ساکت بود . رفتم تو اشپزخونه و یک سیب از تو یخچال برداشتم و همینجوری که برای خودم لقمه می گرفتم سیب رو هم می خوردم . که یک دفعه صدایی دقیقا بغل گوشم گفت : به نظر میاد دیشب خوب خوابیدی ؟ 

از ترس جیغ کوچیکی کشیدم و دستم رو گذاشتم رو قلبم . ادوارد فوری دستش رو گذاشت جلوی دهنم و اروم گفت : جیغ نزن،ممکنه بقیه بیدار بشن . خوب ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم . اونم دستش رو از جلوی دهنم برداشت . منم اروم برگشتم،زیر چشم های ادوارد گود افتاده بود،فکر کنم دیشب نخوابیده بود،یعنی اینقدر نگران من بوده که دیشب نخوابیده . از این که فکر کردم کسی برام نگرانه که به خاطرم شب نخوابیده لبخندی روی لبم جاخوش کرد . ادوارد لبخندی زد و گفت : واسه ی خودت فکر اضافی نکن . من دیشب به خاطر عمه مهناز نتونستم بخوابم،نه به خاطر تو . 

کل بادم خالی شد . ولی اصلا به روی خودم نیاوردم . تازه یادم به حرف ادوارد افتاد که گفت : به خاطر عمه مهناز . 

بلند داد زدم : مامانم چش شده ادوارد ؟ 

ادوارد : فکر کردی میری تو اتاقت و در رو قفل میکنی . بعد صدای شکست میاد و جیغ و فریاد تو . بعدشم میگی خوبی،انتظار داری مامانت حالش خوب باشه ؟ 

پوزخند تلخی زدم و تو دلم گفتم : اره،خیلیم نگرانه . 

شونه هام رو بی تفاوت انداختم بالا و لقمم رو گذاشتم تو کیفم اومدم برم که ادوارد گفت : سوزان پات چی شده ؟ 

خیلی بی تفاوت گفتم : شیشه رفته توش . 

صداش یکم بالاتر رفت و گفت : چی  ؟    ؟ 

به سمتش برگرشتم و گفتم : نمردم که اینجوری میگی چی . فقط پام هام رفتن تو شیشه

 - باید بری دکتر ممکنه عفونت کنه . 

لبخندی زدم و گفتم : هنوز من رو نمی شناسی،من واسه ی خودم یه پا دکترم . خودم زدعفونیش کردم تو نگران نباش . 

بعدش رفتم سمت در و کفش هام رو پوشیدم و رفتم مدرسه

تا کیفم رو گذاشتم رو میزم جمعی از بچه ها رو سرم ریختن . هیچکی هم متوجه ی این پا و دست بدبخت من نشد که داشت له میشد . یه چند دقیقه ای گذشن دیدم نه بابا اینا خیال ندارن برن واسه همین صدام رو بلند کردم و گفتم : بذارین من نفس بکشم بعد بدبختم کنید . 

با این حرفم بچه ها تازه متوجه ی دست باندپیچی شدم شدن . واسه همین یکم از من فاصله گرفتن . ثمین گفت : سوزان چی شده ؟ 

خندیدم و گفتم : هیچی بابا . با چند تا پسر دعوام شد اوناهم با من درگیر شدن .  .  . 

سما نزاشت ادامه ی حرفم رو بدم و گفت : حالا این قدر دروغ نگو زشته دخترم . تو روز روشن داره به مردم دروغ میگه . 

منم مثلا از حرفش ناراحت شدم لب و لوچه ام رو اویزون کردم و با لحن شبیه بچه ها گفتم : تازه داشت به قسمت های حساسش می رسید. 

سما داشت سعی میکرد خنده اش رو مخفی کنه و قیافه اس جدی بگیره گفت : سوزان اصلا خنده نداره . 

دستم رو به علامت تسلیم بردم بالا و گفتم : بابا من تسلیم . دستم رو کوبوندم تو شیشه . حالا خوب شد ؟ 

کیمیا بلند گفت : چی ؟ 

سارا یرو گفت : بدبخت بچه خوددرگیریِ مزمن داره . دلم براش می سوزه . 

من : بچه ها لطفا به معلم ها نگین . میترسم به گوش خانم حامدی(مدیر مدرسه مون)برسه و بدبخت شم و هزار تا سئوال ازم بپرسن . 

بعدشم لنگون لنگون رفتم و نشستم . سارا گفت : پات چی شده ؟ که واسه ما اینجوری راه میری ؟ 

لبخندی زدم و گفتم : داستان داره برای خودش . زنگ تفریح براتون میگم . 

همون موقع هم خانم امامی اومد . بعد از حضور و غیاب گفت : خب بیاید درس رو شروع کنیم . 

وسط های درس دادنش بود که اومد بالا ی سر من و دستم بدبخت من رو دید و خیلی جوی گفت : دستت چی شده ؟ 

من که در دریای افکارم غرق شده بودم گفتم : ها  ؟ 

با این حرف من کل کلاس رفت رو هوا . خانم امامی دوباره گفت : گفتم دستت چی شده ؟ 

 - اها دستم . چیز خاصی نیست . 

 - سوزان درست جوابم رو بده . 

خب یکی نیست بگه به تو چه که دست دختر مردم چیش شده ؟ 

نگاهم رو بین بچه ها چرخوندم تا شاید کمکم کنن . که کیمیا گفت : هیچی خانم امامی . موقع اشپزی دستش سوخته . 

داشتم شاخ در میاوردم،خوب یه چیز بهتر می گفتی . خوب که خودش میدونه که من حتی بلد نیستم پرتغال پوست بکنم حالا میگه موقع اشپزی دستش سوخته . 

خانم امامی : سوزان و اشپزی . 

بعد نگاهی به کیمیا انداخت که یعنی خر خودتی . 

همون موقع حدیث گفتم : از پنجره داشته میافتاده بعد دستش گیر کرده به جایی و اینجوری شده . 

ناسلامتی اومد بهتر کنه . بهتر که نکرد هیچ بدترشم کرد . 

همون موقع زنگ خورد . باید برم و صورت این خانم خدایاری(ناطممون)رو ببوسم که به موقع زنگ زد . 

همینجوری که داشتم وسایلام رو جمع میکردم سما از پشت سرم گفت : حالا نگفتی که پات چی شده ؟ 

دست از جمع کردم وسایلام برداشتم و مستقیم تو چشم های سما نگاه کردم و گفتم : مطمئنی میخواد بدونی ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون داد . منم چون خودش میخواد نشستم سرجام و همه چیز رو بهش گفتم . البته با سانسور گرفتن از قسمتی که به خودم چه قولی داده بودم . چون دوست نداشتم که کسی بفهمه . 

بعد از اینکه حرفام تموم شد نگاه سما کردم،که دیدم چشماش قرمزه و حلقه ی اشکی که تو چشماش بود راحت میشد دید . ولی سما دوست نداشت که غرورش خورد بشه جلوی کسی گریه کنه . میشد تو نگاه سما هم مثل همه ی نگاه ها دلسوزی رو دید . نگاهی که ازش متنفرم . واسه ی همین از جام بلند شدم و به سمت پنجره ی کلاسمون رفتم . سما اروم گفت : سوزی تو می تونی محکم باشی . من میدونم که تو محکم تر از این حرفایی . 

به طرفش برگشتم و لبخندی زدم و گفتم : چندبار گفتم که بدم میاد اسمم رو مخفف کنید . 

سما هم بی تفاوت شونه اش رو انداخت بالا و گفت : هرچی تو میخوای بگو . ولی کو ان گوش شنوا . 

زنگ خورد . این زنگ ریاضی داشتیم . 

بچه ها نشسته بودن روی نمیکت ها داشتن باهم حرف میزدن منم داشتم به حرف مریم گوش میدام که میگفت که براش خواستگار اومده . و داشت از مسخره بازی هاش در میاوردم . بدبخت دوماده،مریم تو چایش نمک و فلفل ریخته بوده . دلم برای خواستگاراش میسوزه . چون بدبخت ها رو یه جوری از خواستگاری اومدن پشیمون میکرد . 

همون موقع یه مرد قد بلند با موهای مشکی سیخ سیخی و یک لباس که کاملا جذب بدنش شده بود و یه شلوار جین و یه سامسونت اومد تو کلاس . فکر کنم به زور به 24 می رسید .  بدبخت فکر کرده اومده مهمونی یکی نیست که بهش بگه اقا این جا مدرسه هست . 

همه ی بچه ها به مرده خیره شده بودیم . منم دیدم بچه ها چیزی نمیگن واسه ی همین گفتم : ببخشید اقا اینجا کاری دارید ؟ 

با این حرف من بچه ها به خودشون اومدن و نگاه مرده کردن که ببینن چی میخواد بگه . 

مرد نگاه من کرد و گفت : به نظر شما چیکار می تونم داشته باشم . 

شونه هام رو بالا انداختم و گفتم : من از کجا بدونم مگه من پیشگو هستم . 

روشو از من برگردوند به سمت میز معلم رفت و کیفش رو گذاشت روی میز و گفت : من معلم ریاضیتون هستم . حالا هم می تونید بشینید. 

تازه یادم اومد که نشستم رو دسته ی نیمکتم . 

اروم اومدم و سرجام نشستم . بقیه بچه ها هم هین کار رو کردن . تا جایی که من میدونم . خانم حامدی خیلی حساس بود و اجازه نمیداد که معلم مرد داشته باشیم . 

مرد که حالا میدونم معلم ریاضیمونه گفت : من اقایی هستم . فرهاد اقایی . و شروع کرد به توضیحات درباره ی درسش که به مدت به جای معلم قبلیمون میاد و  .  .  . 

سارا یرو اروم گفت : خوشبختم منم شیرینم . اقای اقایی . 

خنده ام گرفته بود .  و لبم رو گاز گرفته بودم که نخندم . اخه نمیشدواقای اقایی بابا این چه فامیلی هست که برای مردم میزارین . 

مطمئنم که الان مثل لبو قرمز شدم . اقایی تا چشمش به من افتاد گفت : ببخشید من چیز خنده داری گفتم که شما خندتون گرفته . 

سعی کردم خندم رو مخفی کنم و اروم گفتم : نه اقای اقایی . 

با گفتن این جمله دوباره خندم گرفت . ولی سعی کردم نشون ندم . اقایی گقت که خودتون رو معرفی کنید . 

وقتی به من رسید از جام بلند شدم و گفتم : سوزان مرادی هستم . 

اقایی : واقعا اسم سوزان بهت میاد . سوزاننده هستی . 

با تعجب نگاهش کردم و گفتم : منظور  ؟  

سرفه ی الکی کرد و گفت : چیز مهمی نیست . 

بعد از تموم شدن معرفی ها شروع کرد به درس دادن . واقعا خوب درس میداد . بعد ار اینکه زنگ خورد فوری کیفش رو برداشت و رفت . وقتی رفت بیرون . سارا یرو بلند شد و رفت کنار تخته وایساد و گفت : بچه ها من خانومی هستم . شیرین خانومی . و ایشون شوهر بنده فرهاد اقایی هستن . 

کل بچه ها مرده بودن از خنده . کم کم بچه ها رفتن پی کارشون منم نشستم جزوه ی شیمیم رو باز کردن و شروع کردم به درس خوندن . 

مدرسه هم به خوبی گذشت . 

سما هم مدام بهم یاداوری میکرد که نزدیک تولدمه . قرار شد اگه مامانم موافقت کرد همین پنجشنبه تولد بگیرم . جمعه تولدم بود ولی بابا سفارش کرد که میخواد تولدم رو پیشم باشه . خوب که گفتم بابا،حالا من چجوری با ربکا برخورد کنم بعداز این که اون حرف ها رو زد معلومه که من متنفره و من رو اضافی میدونه . 

سرم رو تکون دادم تا از این فکر ها بیام بیرون . به خودم قول داده بودم که درباره ی این موضوع دیگه فکر نکنم . 

وقتی رسیدم خونه لباسام رو عوض کردم و رفتم پایین . مامان و ادوارد و مامان و بابای ادوارد کنار میز ناهار خوری نشسته بودن و منتظر من بودن . منم رفتم تنها جای خالی کنار ادوارد نشستم . موندم این ادوارد کار و زندگی تو نیویورک نداره که مدام اینجا است . (منظورم ایرانه) . به نظر میومد که ادوارد فکرم رو خونده چون گفت : قراره چند ماه اینجا بمونم . میخوام یکم از کار دور باشم و به خودم برسم . 

منم پروتر از این حرفا و گفتم : من سئوالی پرسیدم که داری برای خودت جواب میدی ؟ 

ادوارد لبخندی زد و گفت : میدونستی چشمات هیچ وقت دروغ نمیگن .  بعد صداش رو اروم تر کرد جوری که فقط من بشنوم و گفت : ادم تو اون چشمایی که مثل سیاهی شبه گم میشه . 

منم کم نیاوردم و گفتم : ادم هم تو اون چشم های خاکستری رنگت کور میشه . 

فکر کنم بدجور خورد تو ذوقش . همه از خداشون بود که چشم های خاکستری داشته باشن . اونم باید خیلی خوشحال باشه . 

داشتم واسه خودم غذا می کشیدم که زن دایی گفت : سوزان جان امروز مدرسه چطور بود ؟ 

منم که انگار از خدام بوده شروع کردم و درباره ی معلم جدید ریاضیم صحبت کردم . گفتم : وای زن دایی معلم ریاضیمون عوض شده یه مرد اومده که فامیلش اقاییِ . زن دایی فکر کنید اقای اقایی،خیلی خنده داره نه  ؟ 

دایی همینجوری که می خندید گفت : یه فامیل بهتری تو دنیا نبود ؟ 

زن دایی هم فقط یک لبخند زد . مامانم داشت بهم چشم غره می رفت . فکر کنم اگه تنها بودیم الان سه ساعت می کرد که دختر باید سنگین باشه و  .  .  . 

همون بهتر که دایی اینا پیشمونن . نگاه ادوارد کردم بدجور رفته بود تو فکر . وقتی ناهارمون تموم شد . بلند شدم و کمک مامان ظرف ها رو جمع کردم و گذاشتم تو ماشین ظرف شویی . یه چایی درست کردم و اومدم بیرون . وقتی چایی رو تعارف کردم سینی رو گذاشتم رو میز و رو مبل نشستم . ادوارد گفت : اسم کوچیک این معلم ریاضیت چی هست ؟ 

خیلی بی خیال تکیه دادم به مبل و گفتم : فرهاد . فرهاد اقایی . 

ادوارد : می شناسمش . 

فوری صاف نشستم و خودم رو بهش نزدیک کردم و گفتم : شوخی بی مزه ای بود . 

ادوارد بی خیال به مبل تکیه داد و گفت : شوخیم گذاشت . دوستم تو نیویورکِ . یه یک سالی میشه که برگشته ایران . بهم گفت می خواد معلم دبیرستان بشه . ولی فکر میکردم رفته تهران نه شیراز . 

دستم رو بهم کوبیدم و گفتم : پس خیالم برای ریاضیم راحت باشه . اره ؟ چه خوب میشه نمره کیلویی میده

ادوارد خنده ای کرد و گفت : تو خواب ببینی . بهش میگم که اصلا درس نمی خونی . تا نمره ازت کم کنه . 

 - حالا از کجا مطمئنی که خودشه ؟ 

 - مطمئن که نیستم . ولی فکر کنم خودشه . چون همیشه مسخره ی فامیلش میکردیم . اخی چه روز هایی داشتیم . 

یه جوری میگه چه روزهایی بود انگار پیرمرد 80 ساله اس . 

گفتم : حالا یه جوری میگی انگار 80 ساله ت هست . 

یه ابروش رو داد بالا و گفت : مگه نیست ؟ 

 - نه بابا . تو اول های جونیتِ . خامی . تو فقط 23 ساله تِ . 

 - من خامم ؟ 

سرم رو به علامت مثبت تکون دادم . ادوارد فوری از جاش بلند شد و شروع کرد به غلغک کردنم . یکی دیگه از نقطه ضعف های من!

جیغ میکشیدم و داد میزدم : ادوارد ولم کن . 

زن دایی و دایی هم مرده بودن از خنده . رو اب بخندین خوب بیاین من رو از دست این زرافه نجات بدین . 

اداورد گفت : بگو غلط کردم تا ولت کنم . 

از بس خندیده بودم از چشمام داشت اشک میومد گفتم : عمرا . تو خواب ببینی که من بگم غلط کردم . 

ادوادر دست از قلغلک کردنم برداشت و گفت : تو خواب ندیدم تو الان گفتی غلط کردم . 

منم پرو جواب دادم : پس به این نتیجه می رسیم که تو الان تو خوابی . 

اومدم نزدیک و از بازوش یه نیشکون گرفتم . یک دفعه جیغ ادوادر در اومدم . فکر کنم الان جاش کبود شده . من خدایی خیلی محکم نیشکون میگرفتم .  اروم گفتم : می خواستی غلغلکم نکنی . 

و بعدشم رفتم سمت اتاقم . لای کتابام رو باز کردم و شروع کردم به خوندن . دیگه از درس خوندن خسته شده بودم . از تو تابستون میرفتم مدرسه،خوب به من چه که مدرسه مون تیزهوشانه . هر وقتم به بابا می گفتم بابا می گفت به نفع خودت هست . 

*****

امروز بهترین روز دنیاست . امروز تولدمه . خیلی خوش حالم . البته تولد واقعیم فرداست ولی خب امروز جشن میگیریم . از صبح مامانم و علی کارا رو کردن و منم نشستم رو صندلی و امر و نهی میکرد . اینقدر کیف میداد . علی مدام بهم فحش میداد . هر از چندگاهی هم با مامانم لاو می ترکوندن . صدای مامانم اومد که گفت : سوزان زود باش دیگه . سه ساعته تو اتاقت چیکار میکنی ؟ الان بچه ها میان ها . 

فوری دستی به لباسم کشیدم و خودم رو تو ایینه نگاه کردم . یه لباس دکلته پوشیده بودم که از زیر سینه طبق طبق میشد . رنگ سفیدش هم خیلی بهم میومد . گردنبدی که محمد بهم داده بود رو کردم گردنم . خیلی دوستش داشتم یه قلب بود که نصفش رو نگین کاری کرده بودن . 

صدای زنگ خونه اومد . فوری از اتاقم اومدم بیرون . دیدم سارا و سما اومدن . 

سما : تولد 150 سالگیت مبارک مامان بزرگ

 - ممنونم . لطفا کادو رو بده و برو . 

سارا  : ممنون . عزیزم . خیلی خوب تحویلم گرفتی . 

من : خواهش میکنم . 

صدای علی اومد که گفت : سوزی کی بود ؟ 

بیشعور دقیقا دست گذاشت رو نقطه ضعفم . داد زدم و گفتم : اول سوزی عمه اتِ . دوما میخواستی کی باشه . دوستامن دیگه . 

علی : پشت سر مرده صحبت نکن خوب نیست . 

 - دوست دارم و صحبت میکنم تو چیکار من داری ؟ 

علی دیگه جوابم رو نداد . منم رومو کردم سمت سارا و سما و گفتم : نمی خواین بیاین تو ؟ 

سارا و سما مانتوشون رو در ارودن و دادن دست من . سما گفت : سوزان . این نعره غول این جا چیکار میکنه ؟ 

همینجوری که به سمت سالن میرفتم گفتم : نوکری . 

وقتی رسیدیم به سالن . علی کنار میز ناهار خوری که نزدیک دیوار بود دست به سینه وایساده بود . رو به سارا و سما گفتم : شما بشنید تا من برگردم . 

سارا گفت : نمی گفتی نمی نشستم . 

من : نگاه . نمیذارین ادم یه روز سنگین باشه و مثل یه زن با شخصیت رفتار کنه . 

سارا سوتی کشید و گفت : بمیرم واسه ی این سنگین بودنت . خوب عزیزم یکم غذا بخور سنگین میشی . 

رفتم سمت علی و گفتم : خوب نیست بی کار باشی . پس بی زحمت این مانتو هارو هم بزار سر چوب لباسی . 

بعدم مانتو هارو گرفتم سمتش . اروم گفت : حیف که امروز تولدتِ . وگرنه میدونستم باهات چیکار کنم . 

لبخند پیروزمندانه ای زدم و رفتم سمت سارا و سما . 

و شروع کردم به صحبت کردن باهاشون . 

خودم رو انداختم رو مبل و گفتم : اخیش راحت شدم . 

علی اومد بالا سرم و گفت : ماشاا .  .  . شما یه لحظه هم نمی شنستی . بایدم خسته باشی . 

 - اره . خیلی فعالیت کردم . خسته ام . 

علی از روی حرص دندون هاش رو روی هم فشار میداد . منم برای اینکه بیشتر لجش رو در بیارم گفتم : مواظب باش دندون هات نشکنن . 

کارد میزدی خونش در نمی یومد . منم دیدم اوضاع بده فوری رفتم سمت اتاقم . لباسام رو در اوردم و خودم رو روی تختم ولو کردم . دلم برای فردا شور میزد . فردا قرار بود صبح به خاطر تولدم برم پیش بابام و بعدازظهرش هم برم خونه ی دایی اینا . 

موندم چیجوری باید نگاه این زنیکه ربکا بندازم . اصلا دوست نداشتم برم . ولی وقتی فکر میکنم که بابا داره میره و ممکنِ دیگه اصلا نبینمش دلم می گیره . 

تو همین فکرها بودم که خوابم برد . 

*****

ساعت های 9 بود که از خواب بیدار شدم . داشتم صبحونه میخوردم که گوشیم زنگ زد . 

 - بله ؟ 

 - سلام ذختر گلم . 

 - سلام بابا . چطوری ؟ 

 - من خوبم . راستی تولدتم مبارک

 - ممنون بابا . حالا چرا زنگ زدی ؟ 

 - زنگ زدم که بگم تا نیم ساعت دیگه پایین باش،من و ربکا و دنیل داریم میام دنبالت . 

 - ولی بابا .  .  . من درس دارم .  .  . نمی تونم بیام . 

 - سوزان یک روز درس نخونی که اسمون به زمین نمیاد

 - ولی بابا .  .  . 

 - هیچ دلیلی رو قبول ندارم . تا نیم ساعت دیگه خدافظ

و قطع کرد . اه!خب میگم نمی خوام بیام بیرون بازم ادم رو مجبور میکنن . 

رفتم تو اتاقم و بعد از اینکه لباسام رو عوض کردم رفتم پایین . بلند داد زدم : مامان من دارم با بابا میرم بیرون . خدافظ

مامانم از اشپزخونه اومد بیرون و گفت : به سلامت . فقط یادت نره که بعدازظهر میخوایم بریم خونه ی دایی اینا . 

گوشیم زنگ زد،فکر کردم بابام هست . فوری گوشی رو جواب دادم . 

 - الو . سلام بابا . 

 - از کی تا حالا من شدم بابات خانم تولد . 

 - ا . سلام محمد . ببخشید فکر کردم بابامِ . 

 - تو فکر اضافه نکن . برات خوب نیست . 

 - دوست دارم فکر میکنم تو چیکار من داری ؟ 

 - من خیلی کارها باهات دارم . راستی سوزی تولدتم مبارک

 - چند ساعت ؟ 

 - چی ؟ 

 - محمد به خدا دیونه ای . میگم چند ساعت فکر کردی به این نتیجه رسیدی که امروز تولدمه . 

 - بذار فکر کنم .  .  . فکر کنم حدود 3 ثانیه . 

 - اوه چقدرم فکر کردین . واظب باش مغزت هنگ نکنه . 

 - نه عزیزم تو نگران مغز من نباش . 

 - حالا اینو بی خیال محمد . چرا زنگ زدی ؟ زود بگو کار دارم . 

 - احیانا چه کاری واجب تر از من داری ؟ 

 - من همه ی کارام واجب تراز تو هستن . 

 - بله . بله شما درست میگین . حالا من زنگ زدم تولدت رو تبریک بگم . 

 - خوب ممنون . کاری نداری ؟ خدافظ

 - سوزان .  .  . 

گوشی رو قطع کردم . فکر کنم هزار تا فحش خوردم . خب به من چه من گفتم که کار دارم . صدای بوق ماشین منو از فکر بیرون اورد . رفتم سمت ماشین . سعی کردم لبخند بزنم . 

****

در عقب رو باز کردم و سوار شدم . سلامی زیرلب گفتم و خودم رو با گوشیم سرگرم کردم . 

ربکا گفت : سوزان جون چرا اینفدر ساکتی ؟ مگه امروز تولدت نیست . 

دوست داشتم همین چهار تا استخون رو بکوبونم تو دهنش که دوباره صداش در نیاد . نه به هفته پیشش که چجوری باهام حرف میزد نه به الان . 

دنیل برای اینکه نخود نباشه گفت : اره،سوزی . امروز خیلی ساکتی . 

لبخندی به زور زدم و گفتم : اخه دیشب به خاطر تولدم دیر خوابیدم . یکم کسلم . بعدشم دنیل جان اسم من سوزان نه سوزی . 

بابا از تو ایینه عقب بهم نگاه کرد و گفت : هنوزم این عادت رو ترک نکردی

با همون لبخند گفتم : یه جوری میگی هنوز ادم فکر میکنه که ما یک ساله همدیگه رو ندیدم .  من فقط دو ماه ندیدمت . 

بابا از تو ایینه بهم چشم غره ای رفت و دوباره مشغول رانندگی شد . دنیل و ربکا هم اگه خدا بخواد دهنشون رو بستن . 

ماشین خیلی ساکت بود فقط صدای اهنگ بی کلام ضبظ میومد . جو خیلی بدی بود . فقط خدا خدا میکردم زودتر برسیم  . 

تو همین موقع بود که گوشیم زنگ خورد . فوری گوشیم رو جواب دادم . برام مهم نبود کیه . فقط مهم این بود که دیگه بیکار نبودم . 

 - بله ؟ 

 - سلام سوزان . چطوری ؟ خوش میگذره ؟ 

 - سلام ادوارد . فعلا که زندم

 - کجایی ؟ بیام دنبالت و یکم حال و هوا عوض کنی . 

 - بیرونم . نمی تونم بیام . 

 - اِ کجایی ؟ 

 - با بابام اومدم بیرون . 

 - اها . خب پس مواظب خودت باش . به عمو مسعود هم سلام برسون . 

 - باشه حتما . خدافظ

 - خدافظ

و گوشی رو قظع کردم . بابا گفت : کی بود ؟ 

 - ادوارد بود . سلام هم رسوند . 

 - به سلامتی

ربکا خودش رو انداخت وسط و گفت : ببخشید . ادوارد کیه ؟ 

خیلی بی تفاوت گفتم : پسرداییم . 

 - اها . بعد کجا زندگی میکنه ؟ اخه میدونی اسمش خارجی هست

باهمون لحن گفتم : نیویورک . 

 - بعد اونجا چیکارس ؟ 

 - ترم اخر دکترا است . 

 - چه دکترایی ؟ 

اه . چقدر این سریشه . خوب به تو چه

 - دکترای جراح قلب . 

 - چه خوب

بعدشم اگه خدا بخواد ساکت شد . بعد از نیم ساعت به مکان مورد نظر رسیدیم . تا بابام ماشین رو نگه داشت و گفت : رسیدیم

من انگار ندید و بدید خودم رو به سرعت از ماشین پیاده شدم و نفس عمیقی کشیدم . چیکار کنم احساس میکردم نفس تنگی گرفتم . اینقدر جو سنگین بود . 

نگاه اطرافم کردم دیدم نزدیک به خونه ی بزرگ هستم . اخه چیکار کنم خیلی بزرگ و بلند بود . هرچه قدر سرم رو میبردم بالا بازم به بالاش نمی رسیدی . 

بابا دست گذاشت پشت کمرم همینجوری که هلم میداد سمت در وردی گفت : اگر ارزیابی تموم شد بیا بریم داخل . 

فوری برگشتم و گفتم : داخل    ؟ حالا چرا داخل ؟ 

 - چرا نداره . میخوایم بریم خونم . 

ربکا اومد کنار بابام و بازوش رو گرفت و با عشوه گفت : خونمون . 

چشمام چهار تا شد . اخه بابام اصلا به خونه های بزرگ علاقه نداشت . همین خونه ی خودمون مامان به اجبار مجبورش کرد . بابا همیشه خونه ی های کوچیک و صمیمیانه رو دوست داره . حالا چرا خونه به این بزرگی خریده خدا میدونه . وا .  .  . 

مثل بچه های خوب سرم رو انداختم پایین و وارد خونه که بهتره بگم عمارت شدم . حیاطش خیلی خوشکل بود . توش یه الاچیق بود که دورش رو خیلی با سلیقه با گل درست کرده بودن . توی الاچیق هم یک میز و شش تا صندلی بود . خیلی کیف میداد که تو بهار اومد و شکوفه ها رو نگاه کرد . جلو تر یک ساختمون خیلی شیک بود که به رنگ سفید و سیاه بود . خیلی خوشکل بود . 

توش که خوشکل تر بود . کل خونه اسپرت بود و به رنگ سفید و مشکی و رگه های قرمز جیگری . خیلی خوشکل بود . هر چه فدر بگم کمه . 

ربکا و دنیل رفتن رو یکی از مبل ها لم دادن . بابا هم رفت کنارشون . منم دیدم درست نیست وسط وایسم(نه خیلیم با ادبم)رفتم و روبه روی ربکا و دنیل نشستم . 

بابا هم شروع کرد و درباره ی خونه توضیح دادن که این رو از پدرش به ارث رسیده و به هیچکس نگفته (نکه بابام خیلیم فامیل داره)و روش کار کرده تا مثل الان شده . با حدود 9 تا اتاق داره که تو هر اتاق یه سرویس بهداشتی هم داره . خونه هم سه طبقه است . و پشت خونه استخر هست . و .  .  . 

کلی چیز دیگه که اینا مهم ترینشون بودن . اخر حرفاش چیزی رو شنیدم که بشنوم . چشم های دنیل چهارتا شده بود و ریکا هم با عصبانیت نگاه من و بابا میکرد . بابا اخر همه ی حرفاش گفت : سوزان جان . عزیزم . من این خونه رو به نام تو کردم . فکر کنم به عنوان کادو خوب باشه . البته تو ارزشت بیشتر از این هاست . 

وای نمیدونی تو دلم چقدر قربون ضدقه بابام میرفت . که فک این ربکا رو اورد پایین . 

منم فقط به یه لبخند و تشکر اکتفا کردم . ربکا به بهانه ی هواخوری رفت بیرون . فکر کنم بدجور خورد تو ذوقش . کلا دهنش سرویس شد . اون فقط دنبال پول بابام بود . 

بی خیال شونه هام رو انداختم بالا و رفتم که داخل خونه رو نگاه کنم . توی طبقه ی اول یه اشپزخونه و یه کتاب خونه بود که پراز کتاب بود . فکر کنم بابا کل کتاب هاش رو اورده اینجا . 

تو طبقه ی دومم چهارتا اتاق بود . که همشون خیلی بزرگ بودن و همینجوری که بابا گفت تو هر اتاق به سرویس بهداشتی داشت . 

تو هر طبقه هم یه اشپزخونه بزرگ . اخر راهرویی که اتاق ها توش بود تراس خیلی بزرگی بود که به همه ی اتاق ها راه داشت . تراس هم پر بود از گل و گیاه . خیلی خوشکل بود . 

طبقه ی سومم مثل طبقه ی دوم بود فقط با این تفاوت که اشپزخونه اش و اتاقاش کمی کوچیکتر بود

بعد از این که بررسی یه کل خونه تموم شد رفتم تا بیرون خونه رو نگاه کنم . همینجوری که بابا گفته بود پشت ساختمون یه استخر خیلی بزرگ بود

کل حیاط پر بود از گل و درخت و علف . فقط راهی که باید میرفتی از سنگ بود و دور و اطرافش با سنگ های بزرگتر گرفته بودن . خیلی رویایی بود . کم مونده بود که یه شاهزاده سوار براسب سفید هم بیاد و منو ببره . نه بابا الان شاهزاده سوار بر اسب قدیمی شده . الان باید بگم شاهزاده سوار بر لیموزین میاد اینجا و منو باخودش میبره . کفش هم رو بی خیال بابا کی حوصله ی سیندرلا بازی داره . 

تو همین فکر ها بودم که یه کسی دستم رو کشید و منو کوبوند به دیوار . نگاهش کردم . چشماش قرمز شده بود و معلوم بود حصابی عصبانی هست . واسه همین ترجیح دادم ساکت باشم تا من و خودش رو نکشته . ولی خدایش وقتی عصبانی بود شبیه بوفالو میشد . تند تند نفس میزد و صورتش یکم قرمز شده بود . خیلی قیافش خنده دار بود . کم مونده بود یه دودم از سرش بیاد بیرون . منو داشته باش الان میگفتم شاهزاده با لیموزین میاد جلوم ولی در عوضش یه بوفالو یا همون ربکای خودمون داره جلوم با عصبانیت نگام میکنه . 

ربکا از بین دندون های کلید شده اش گفت : تو به چه حقی این خونه رو صاحب شدی ؟ مگه من بهت نگفتم پاتو از زندگیم بکش بیرون . گفتم یا نه ؟ 

پوزخندی زدم و گفتم : می بینم چشمتون هم فقط به پول بابامه . 

صدامه یکم بلندتر کردم و گفتم : بابامه،هر وقت بخوام میام تو زندگیش و هروقتم که بخوام از زندگیش میرم بیرون . تو بودی که مثل کنه چسبوندی به بابام و وارد زندگیمون شدی . تو بودی که به خاطر پول زندگیه یه خوانواده رو بهم زدی . اره تو بودی . با اون چشم های وزغیتم اینجوری منو نگاه نکن تو بودی که زندگی من رو نابود کردی . همینم که هیچی بهت نگفتم هنره . پس فقط دهنت رو ببند تا کاری نکردم که همین فردا بابا طلاقت بده . 

بعدشم هلش دادم عقب رفتم تو خونه . از پشت سرم داد زد : تو هیچ غلطی نمیکنی . 

ناسلامتی امروز تولدم بود . باید خوششحال باشم که این ربکا گندزد به همه چیز . اگه برای بابام اجترام قائل نبودم همین الان از اینجا میرفتم . میدونمم که یکم تند رفتم ولی فقط یکم!میدونم مامانم دلیل جدایشون بوده . ولی خب من چیکار کنم اون عقده هایی که میخواستم یر مامان و بابام خالی کنم حالا روی اون خالی کردم . 

ولی حالا از این بحث ها بگذریم چشماش وقتی داشتم حرف میزدم از تعجب داشت از حدقه در میومد . شد بود مثل وزغ . بدبخت انتظار نداشت من اینجوری سرش داد بکشم . حقم داشت . 

بی خیال شونه هام رو انداختم بالا و رفتم تو اشپزخونه ببینم بابام سه ساعت اونجا داره چیکار میکنه . 

از تو هال همینجوری که داشتم می رفتم سمت اشپزخونه بلند گفتم : بابا . کجایی ؟ 

نشستم روی اپن . بابا پشتش به من بود و داشت ژله درست میکرد . نگاه چه دور و زمونه ای شده دیگه مرد اشپزی میکنی . بعد ربکا میاد و منو تهدید میکنه . 

 - بابا کمک نمی خوای ؟ 

بابا فوری برگشت به سمتم . چاقو دستش بود و داشت میوه برای روی ژله خورد میکرد . چاقو رو گرفته بود جلوش . 

دستم رو دادم بالا و گفتم : من تسلیم . 

 - خب دختر این چه طرز صدا کردن ادمه . ترسیدم . 

 - خب من چیکار کنم . میخواستی اینقدر غرق کارت نشی . ولی بابا بی شوخی اشپزی خیلی میاد . باید اشپز بشی . 

بابا یه سیب برداشت و به سمتم پرت کرد . منم حرفه ای!(جون خودم)سیب رو تو هوا گرفتم و یه گاز بهش زدم . 

با دهن پر گفتم : حقیقت تلخه

بعدشم از اپن اومدم پایین و دوییدم به سمت کتابخانه . در کتابحونه رو از پشت بستم و پشت بهش تکیه دادم و چندتا نفس عمیق کشیدم . 

رفتم و کتاب های کتابخونه رو نگاه کردم . بیشترش حقوقی بود و بعضی هاش هم روان شناسی . من موندم این بابام چه حوصله ای داشته این همه کتاب جمع کرده . از کتاب دوران شاه داره تا االان وبعضی از کتابهاش قیمیتش 12 ریال یا کمتره . 

بین اون همه کتاب،کتاب نامزد نامرئی چشمم رو گرفت . برش رو داشتم و رفتم توی تراس نشستم و شروع کردم به خوندن کتابه . 

نمیدونم چقدر گذشت که بابام برای ناهار صدام کرد . لای کتاب یه برگه گذاشتم تا صفحه اش بسته نشه و رفتم سمت اشپزخونه . همه نشسته بودن و به نظر میومد که منتظر منن . خب به من چه میخواستن منو رو زودتر صدا کنن . 

بی خبال نشستم کنار دنیل . غذا رو از بیرون سفارش داده بودن . اخه میدونین نیز ربکا از هر انگشتش هنر میباره دیگه حوصله ی اشپزی رو ندارن . یا شایدم می ترسه پوستش خراب بشه . بعد از ناهارم ربکا و دنیل سرشون رو انداختن پایین و رفتن بیرون و منو بابا به اجبار ظرف ها رو شستیم . از اشپرخونه با بابا اومدم بیرون که دیدم خانم ها پاشون رو گذاشتن روی هم . دنیل داره ناخوناش رو سوهان میکشه و ربکا هم داره فیلم می بینه . رفتم و روبه روی دنیل نشستم و خودم رو با گوشیم مشغول کردم . بعداز چند دقیقه بابا با کیک تولد اومد تو هال . برام شعر تولد مبارک خوندن و برای بار دوم شعمم رو فوت کردم و ارزو کردم که به ارزو هام برسم . 

بابا که قبلا کادوش رو داده بود فقط الان سندش رو بهم داد . ربکا از عصبانیت ناخوناش رو می جویید . دنیل هم فقط بهم گفت تولدت مبارک . ربکا هم بهم به سرویس طلا سفید داد که روی دستبند و گردن بندش اسمم رو به لاتین نوشته بود .  گوشواره ام اویز بود و اول اسمم رو به لاتین روش نوشته بود .  خیلی خوشکل بود . از عمد از ربکا تشکر نکردم و از دنیل و بابا تشکر کردم . چون میدونستم بابام مجبورش کرده بخره . بی خیال این فکر ها شدم و خودم مشغول فیلم نگاه کردن شدم . 

تو همین حال بودم که مامانم زنگ زد . 

 - سلام مامان

مامانم : سلام عزیزم . خوش میگذره ؟ 

 - اره . 

 - عزیزم کجایی بیام دنبالت . همه منتطرتن . 

 - من بیرونم

مامانم خنده ای کرد و گفت : اینو خودم هم میدونم . دقیقا کجایی که بیایم دنبالت

 - بیاین  ؟ 

 - اره . من و علی بیرونیم و گفتم سر راه بیام و تو رو هم برداریم بریم پیش دایی اینا

 - باشه . یه دقیقه گوشی دستت باشه . 

رو کردم به بابا و گفتم : بابا میشه ادرس اینجا رو بگی ؟ 

بابام با اخم های تو هم گفت : چرا ؟ 

 - مامان داره میاد دنبالم

بابام اخمش عمیق تر شد و ادرس رو گفت . 

بعدشم من ادرس رو به مامان گفتم و قطع کردم . 

تو نگاه بابام میشد دلتنگی رو دید . هنوزم نمیدونم چی شد که مامان و بابام از هم طلاق گرفتن . ولی من اینو مطمئنم که بابام هنوز مامانم رو دوست داره . بی خیال ارزیابی این دو تا عاشق شکست خورده(مامان و بابام رو میگم)رفتم تو کتابخونه و کتاب نامزد نامرئی رو برداشتم و شروع کردم به خوندن ادامش . داشتم به قسمت های هیجانی ایش میرسیدم که زنگ خونه خورد . مطمئنم که مامانم بود . 

فوری کیفم و کتاب رو برداشتم و شالم رو سرم کردم و با بابا و دنیل و ربکا رفتیم دم در . یه ایل همراهم بودن . خیلی دوست داشتم قیافه ی مامان و وقتی ربکا کنار باباس ببینم . و همچنین قیافه ی بابا وقتی مامانم کنار علی است . 

در باز بود و مامانم دم در وایساده بود و داشت با گوشیش ور می رفت . لبخند زدم و رفتم پیش مامانم و گفتم : بهترین مادر دنیا چطوره ؟ (جون خودمم بهترین مامان دنیاِ . به نظرم بدترین مامان دنیا است که میخواد به این زودی بچه اش ازدواج کنه . )

مامانم سرش رو اورد بالا . نگاه مامان و بابام باهم قفل شد . ربکا هم دید اوضاع داره خطری میشه اومد و بازوی بابام رو گرفت که یعنی اون مال منه . مامانم پوزخندی زد و نگاهش رو از بابا گرفت و نگاه من کرد و گفت : علی تو ماشین منتطرِ . 

همون موقع علی اومد و گفت : بهناز چرا اینقدر لفتش میدی ؟ خسته  .  .  . 

وقتی نگاهش به بابا افتاد بقیه حرفش رو خورد . تو نگاه بابا عصبانیت و تعجب موج میزد . علی هم مثل مامانم پوزخندی زد . دقیفا اینجا شبیه میدون جنگ بود . داشتن با چشماشون هم دیگه رو می خوردن . مطمئنم اگه من اینجا نبودم یه دعوای حصابی میشد . 

دیگه داشت حوصلم سرمی رفت . واسه ی همین گفتم : مامان نمی خوایم بریم . دایی اینا منتطرن . 

مامان که تازه به خودش اومد بود لبخندی به من زد و گفت : الان میریم . 

بعدشم روشو کرد به ربکا و دنیل گفت : از دیدنتون خوشحال شدم . با اجازه خدافظ

بعدشم دست علی رو گرفت و رفت . منم زیرلب خدافظی گفتم و دِبدو که رفتیم . تا در پشت سرم بستم نفش عمیقی کشیدم انگار هوای اونجا برام سنگین بود . سعی کردم لبخند بزنم ولی هرکاری میکردم نمی تونستم . سرم رو انداختم پایین و سوار ماشین شدم . علی هم راه افتاد . من تو یه چیزی موندم که علی هم میخواد باما بیاد یا نه ؟ ما خانواده ی مذهبی نبودیم،ولی زشته که یه زن 

37 یا 38 ساله دوست پسر داشته باشه مگه بچه ی 20 ساله است . اگه مامان علی رو همراه خودش بیاره یه دعوای حسابی راه میفته اون وقت تولدم بهم زهر میشه . این از صبحش دیگه اگه بعدازظهرشم بخواد یه اتفاق دیگه بیفته من میرم خودکشی میکنم . 

بی خیال این فکرها شدم و نگاهم روبه جاده دوختم . خدا رو شکر سرراه علی پیاده شد و ما راهی خونه ی دایی شدیم . خیلی به مقدمه مامان پرسید : سوزان مسعود کی ازدواج کرده ؟ 

شونه هام رو انداختم بالا و گفتم : فکر کنم یه دو ماه و نیمی باشه . 

 - اسم زنش چیه ؟ 

 - وای مامان چه گیری دادی ها . 

 - خب حالا تو بگو

 - اسم زنش ربکاست و اسم دخترشم دنیل است . 

 - چند سالشه ؟ 

 - مامان میشه بی خیال بشی . به خدا خستم . 

 - حالا انگار من چی گفتم . 

این مامانم چه گیری داده،البته مطمئنم اگه بابا رو ببینم همین سئوال ها رو درباره ی علی می پرسه . 

بعداز یک ربع رسیدیم خونه ی دایی شهرام(بابای ادوارد) . وقتی پیاده شدم ادوارد و دایی اومدن استقبالمون . بعد از ماچ و بوس بغل باهم به سمت خونه رفتیم . زن دایی هم دم در وایساده بود . دستاش رو برام باز کرد که برم بغلشم . منم نتونستم نه بیارم و رفتم تو بغلش . بعد از اینکه تولد مبارک بهم گفت منو از خودش جدا کرد و گونم رو بوسید . 

چرا امروز همه مشکوک میزنن . این از زن دایی که هیچ وقت بوسم نمیکرد بوسم کرد حتی بغلمم کرد . اونم از دایی که پیشونیم رو بوسید و نگاه معناداری به من و بعد به ادوارد زد . من موندم امروز چرا همه چیز اینقدر مشکوکه . حتی موقع نشستن هم دایی و زن دایی مجبورم کردن که کنار ادوارد بشینم . 

وقتی هم زن دایی سمیرا و پگاه اومدن نگاه های معنی داری به من ادوارد میکردن . اگه بخوام این مشکوک بازی ها و نگاه های معنی دار رو خط بکشیم در کل شب خوبی بود . 

این روزها مامان خیلی گیرداده بود روی مسئله ی خواستگاری ادوارد . هر چی هم بهش میگفتم به حرفم گوش نمیداد که نمیداد . فکر کنم پنبه کرده بود تو گوشش . هر روز سر این موضوع دعوا داشتیم . مامانم میگفت : حداقل نامزد کنید . 

هر چه قدرم که من به مامانم میگفتم : مامان من جوونم تازه 19 سالمه . اخه الان وقت خواستگار اومدنِ . 

ولی مامان انگار نه انگار که من حرفی زدم . حالا معنی اون نگاه های معنی دار دایی اینا رو می فهمم . الان حدود دو هفته از تولدم میگذره . قراره بابا یه روز قبل از شب یلدا بره . یعنی حدود 3 روز دیگه . 

از یه طرف ناراحتم که بابام داره میره . از یه طرفم این بحث های هرروزم با مامانم . گاهی وقتا مامانم کوتاه میاد ولی نمیدونم این علی بهش چی میگه که دوباره مامانم شروع میکنه . تو این 14 روز من یه روز اروم نبودم . این محمدم نمیدونم کجا غیبش زده که اصلا نیست . هر چقدرم بهش زنگ میزنم یا ریجکت میکنه یا خاموشه . حتی دم در خونشم رفتم ولی برنداشت . حالا تو این وضعیت موندم که این محمد چشه . به جای اینکه بیاد و منو از این حال و هوا در بیاره خودش رو تو خونش حبس کرده . مهدیس میگه فقط میره دانشگاه و برمیگرده . حتی به سری هم به اونا نزده . 

حالا این محمدم بی خیال شیم این درس و کلاس واقعا رو عصاب منن . یه روز در میون کلاس دارم وقتی خسته میرسم خونه مامان شروع میکنه درباره ی ادوارد صحبت کردن . دیگه سرم داشت می ترکید . 

صدای خانم شجاعی که داشت درس بدتر روی عصابم بود . احساس می کنم سرم داره نابود میشه،الان منفجر میشه . 

خانم شجاعی : مرادی . حواست کجاست ؟ این بار سومه دارم بهت تذکر اگه یه بار دیگه بهت تذکر بدم از کلاس باید بری بیرون .  .  . 

شجاعی داشت برای من سخنرانی ولی من هیچی نمی فهمیدم . دیگه واقعا داشتم کم میاوردم . کیفم رو برداشتم و در برابر نگاه بهت زده ی همه از کلاس خارج شدم و به صداهای شجاعی و بچه ها گوش نکردم . 

از مدرسه زدم بیرون . دستام رو کردم تو جیب مانتوم و با سنگ جلوی پام مشغول بازی شدم . اصلا نمیدونم باید چیکار کنم . اگه من به ادوارد جواب مثبت بدم هم قلب محمد میشکنه هم قلب من . من محمد رو دوست دارم نمیگم عاشقشم چون به عشق اعتقادی ندارم . ولی دوری ازش برام خیلی سخته . این دو هفته بیشترین ناراحتیم به خاطر محمده . 

اگه به ادوارد جواب منفی بدم کل خانواده از هم می پاشه . مامان فقط میخواد از شر من خلاص بشه . و بهترین راه حل براش ازدواج منه .  و کی بهتر از برادرزاده اش ادوارد . قبل از اومدن ربکا و دنیل حداقل دلم به این خوش بود که اگه مامان منو نخواست و خواست منو بیرون کنه من بابام رو دارم . ولی حالا بابام هم داره میره . داره میره و منو با هزار تا درد تنها میذاره . مگه من دختر ناز و یه دونه بابام نبودم پس چطور بابام می تونه منو به این حال ول کنه و بره . 

مگه من همیشه دختر لوس مامانم نبودم که می گفت تو حالا حالا باید پیش خودم بمونی اصلا حق ازدواج نداری . ولی حالا .  .  . 

چرا کل دنیا با من قهر کردن ؟ چرا کل دنیا بامن دشمن شدن ؟ من که دختر خوبی بودم من که هیچ کسی رو ازار ندادم . پس چرا دنیا داره اینجوری با من بد میکنه ؟ 

اولین قطره ی بارون میریزه روی صورتم و به پایین میره . دستم رو باز میکنم و سرم رو میارم بالا و میزارم قطره های بارون به صورتم بخوره و به جای من گریه کنن . بغض بدی تو گلومه ولی خیلی وقته که دریای چشمام خشک شده و اشکی نیست که بخواد بیاد . پس میزارم اسمون به جای من گریه کنه . میزارم اون به جای من داد بزنه . 

به بقیه اهمیت نمیدم که نگاهم می کنن و پیش خودشون میگن نگاه دختره دیونه است . دیگه نمی خوام به هیچکسی اهمیت بدم . میخوام برای خودم زندگی کنم . میخوام بزارم این اتش سوزاننده ی درونم که به خاطر دوری از محمد داره هر لحظه شعله ور تر میشه با قطره های اشک اسمون خاموش بشه . دیگه نمی خوام سوخته شده باشم میخوام از الان سوزاننده باشم . مبخوام مثل معنی اسمم سوزاننده باشم و دیگرون رو بسوزونم همونطوری که اونا من رو سوزوندن . مامانم با هر نگاهش من رو له کرد،از روم رد شد و حتی نیم نگاهیم به من نکرد . علی با اون رفتارش منو علاوه بر له کردن سوزوند . همون یه دزه نیرویی که برام مونده بود محمد از بین برد . با این بی محلی هاش بدتر از مامانم و علی من رو نابود کرد . اون حق نداشت منو تو این حال تنها بزاره  . اون حق هیچکاری نداره جز اینکه موظب من باشه . 

پوزخندی زدم چقدر من خودخواه شدم و خودم خبر نداشتم . نگاه اطرافم کردم نزدیک خونه ی محمد بودم . نگاه این پا ادم رو به کجاها که نمی کشونه . نگاهی به ساعتم کردم ساعت 5 بود . چه زود گذشت . حتما تا الان سما و سارا صدتا فحش بهم دادن . دیگه کلاس فیزیکم هم نمی تونستم برم چون ساعت 4 شروع میشد . پس بی خیال کلاس شدم و تو پارک کنار خونه محمد نشستم . همه جا خیس بود . ولی کی حوصله داره به این چیزها اهمیت بده . 

زل زدم به یه نقطه نامعلوم . خیلی اشفته بودم . دیگه نمی تونم اون دختر قدیمی باشم . خیلی چیزها تغییر کرده و داره تغییر میکنه . مامانم تغییر کرده . من اون مامان فبلیم رو میخوام من بابای قبلیم رو میخوام . من زندگی قبلیم رو میخوام . زندگی که یه لحظه لبخند از روی لب هام نمی رفت . اون روزهایی که خوشبختی رو با تک تک سلول هام حس میکردم . به تنها چیزی که فکر نمیکردم اینکه مامان و بابام ازهم جدا بشن . 

تنها جایی که می تونست ارومم کنه قبرستون بود . میخوام برم و یه حالی از مامان جونم بزنم . از جام بلند شدم و تاکسی دربستی گرفتم و رفتم دارالرحمه . سر راه چندتا گل خریدم . رفتم پیش مامان جون . رفتم و کلی ازش گله کردم که چرا منو تنها گذاشته وکه چرا به مامانم نمیگه ازدواج واسش زوده . اون هنوز غنچه است و تا به گل تبدیل شدن مونده . چرا دارین از الان که هنوز غنچه است برگاش رو میکنید . چرا دارین اونو از یه غنچه سرخ به یه غنچه مشکی تبدیل می کنین . مامان جون چرا بهشون نمی گین . چرا نمی گین نوه تون،عزیزتون به ارامش نیاز داره . 

بلند داد زدم : اخه چرا ؟ 

خسته و کوفته ساعت حدودا 7 برمیگردم خونه . کل مانتوی مدرسه م کثیف شده . موهام به خاطر بارون چسبیده به هم . فکر کنم مامان منو تو این حال ببینه سکته رو بزنه . نه سکته یکم زیاده شاید بیهوش بشه شایدم منو بغل کنه شایدم از خونه بیرونم کنه شایدم .  .  . 

بی خیال این شایدم . 

در خونه رو باز کردم . تا اومدم تو با ادوارد زرافه روبه رو شدم . داشتم میرفتم تو بغلش . خب اخه ادم اینجا جای وایسادنه . 

ادوارد با صدای بلندی گفت : کجا بودی تا الان ؟ ها ؟ از مدرسه چرا رفتی بیرون و تا الان برنگشتی ؟ نمیگی ما نگران بشیم . 

اوه،پس خبرها رسیده . خب به اون چه که من از کلاس زدم بیرون و تا این وقت شب بیرون بودم . منم مثل خودش صدام رو بردم بالا و گفتم : و به شما ربطی نداره که من چه موقع از مدرسه خارج میشم و چه موقع میام خونه . فهمیدی ؟ 

ادوارد دستی کرد تو موهاش و بازوهام گرفت و چندبار تکون داد و گفت : سوزان میدونی با اینکارت چقدر نگرانم کردی ؟ اگه یه کم دیرتر میومدی به بیمارستان ها میرفتم . چرا اینکار رو بامن میکنی ؟ هان ؟ 

دستش رو پس زدم و گفتم : مگه من گفتم نگرام من باش . تو این خونه کسی نیست که نگران من باشه . بعدشم تو نه مامانمی نه بابام نه خواهر و برادر نداشته ام که بخوای سرم داد بزنی که بگی تا الان کجا بودی . من به اندازه کافی بزرگ شده و خوب و بد رو از هم تشخیص میدم . نیازی به کمک شما نیست . 

بعدشم از جلوی راهم بردم کنار و وارد خونه . مامان با دیدن من به سمتم اومد و قبل از اینکه بزاره چیزی بگم یکی خوابوند تو گوشم . بعدشم گفت : تو به چه حقی مدرسه ات رو می پیچونی ؟ ها ؟ و تا این وقت شب تو این بارون بیرون بودی . 

حالا یه جوری مامان میگه که ادم فکر میکنه که من تا ساعت 12 شب بیرون بودم . بابا به خدا من فقط تا ساعت 7 بیرون بودم . حالا کلاسم داشتم همین موقع ها برمیگشتم خونه . فکر کنم همه امروز یه چیزشون شده . 

مامان یه سیلی دیگه به اون طرف صورتم زد که طعم خون رو تو دهنم احساس کردم و گفت : اینم زدم که بفهمی که باید با ادوارد درست صحبت کنی . به من ربطی نداره که تو ازش خوشت میاد یا نه . اون قراره به زودی نامزدت بشه پس بهتره احترامش رو نگه داری

نگاه بحث رو از کجا به کجا می کشنونن . فقط یه چیزی گفتم که خیلی وقت بود دوست داشتم به مامانم بگم : خجالت میکشم که شما مامانمی . 

همین حرف کافی بود که من به مامانم بفهمونم که ازش متنفرم . همین حرف بود که باعث شد مامان از اون موقع هم عصبانی تر بشه . 

دستش رو اورد بالا یکی دیگه خوابوند تو گوشم که باعث شد خون از دهنم بزنه بیرون . ولی خدایش این مامانم چه زوری داشت . امروزم فقط گیر داده به این گوش منه بدبخت . 

مامان داد زد : اگه جرئت داری یه باره دیگه اون حرفو بزن

سرم رو دادم بالاو تو چشماش زل زدم و گفتم : از اینکه همچین مامان و بابایی دارم خجالت میکشم . از اینکه مامانم با یه پسر کوچیک تر از خودش .  .  . 

بقیه ی حرفم تو دهنم موند و بیرون نیومد . مامان چنان زد تو گوشم که افتادم روی مبل کناریم . بازم اومد نزدیک که بزنه که ادوارد جلوش رو گرفت . گفت : خواهش میکنم عمه . یه کار اشتباهی کرده . 

رومو کردم به ادوارد و گفتم : من هیچ کار اشتباهی نکردم . من فقط حقیقت رو گفتم . 

پوزخندی زدم و گفتم : حقیقت تلخه نه ؟ 

بعدشم از جام بلند شدم و کیفم رو برداشتم و رفتم سمت اتاقم . ادوارد هم سعی داشت مامانم رو اروم کنه . 

در رو قفل کردم و کیفم رو پرت کردم سمت میز تحریرم . رفتم و خودم و تویه ایینه قدی اتاقم نگاه کردم،خونی که از دهنم اومد بود روی لباسم ریخته بود . کم بود ولی روی فرم ما خیلی معلوم بود . گوشه ی راست لبم پاره شده بود . و مطمئنم تا فردا دو طرف صورتم کبود میشه . چون همین الانشم جای دست های مامان مونده بود . ولی مامانم بی انصافی نکرد و هردو طرف رو زد . 

نمیدونم چرا گریم نمیگره . من که هر وقت با مامان دعوام میشد فوری گریم میگرفت . ولی تو این دو هفته حتی یه قطره اشکم از چشمام خارج نشده . ولی الان فقط یه بغض خیلی بد تو گلوم گیر کرده . دوست دارم این بغض لعنتی بترکه ولی نمیشه . 

رفتم سمت دستشویی تو اتاقم و دست و صورتم رو شستم . لباسامم گذاشتم یه گوشه که سر فرصت بشورمشون . 

رفتم و از زیر تختم دفترچه خاطراتم رو برداشتم و شروع کردم به نوشتن،شروع کردم به نوشتن به دردام،به نوشتن شکسته شدنم میخوام اینا بمونن که شاید اگه یکی این هارو دید بفهمه من چه عذابی کشیدم . میخوام بنویسم تا اروم بشم . میخوام به جای گریه خودم رو با نوشتن کار مورد علاقه ام اروم کنم . 

سکوت میکنم جلوی مامانم تا بفهمه اینقدر برام بی ارزشه که حاضر نیستم جوابش رو بدم . سکوت میکنم که هرکی هرچی میخواد بگه و اون موقع من فرق خوب و بد رو تشخیص بدم . سکوت میکنم تا با زبون بی زبونی به همه بفهممونم که دارم می شکنم ولی بی صدا . داره خرد میشه ولی بی صدا واروم .  

تنها ی تنها م کسی رو میخوام که کمکم کنه ومنو رو از این دنیا نجات بده . بیاد و دست منو رو بگیره و منو باخودش بره اون بالا بالا ها . چقدر تنهایی سخته .  .  . دوباره دارم تنها میشم . دوباره دارم ضربه میخورم . دوباره دارم خرد میشم . دارم زیر فشار همه له میشم . دارم زیر این همه چیزهای اجباری می شکنم . من تکیه گاه میخوام،یه تکیه گاه خوب که هیچ وقت ولم نکنه . یه کسی رو میخوام که قطره های اشکم رو پاک کنه و منو تو اغوش گرمش بکشه و اروم موهام رو نوازش کنه و بگه اروم باش،تا وقتی من پیشتم تو غمی نداری . 

ولی کو اون تکیه گاه . کو اون کسی که الان باید منو بغل کنه و اینا رو به من بگه . اون شخص محمده،که منو ول کرده . اون شخص ادواردِ . نمیدونم . ذهنم خالی از هرچیه . فقط من یه دنیایِ اروم میخوام . دنیایی که هیچ غم و غصه ای توش نباشه . دوست دارم مامان جون اینجا باشه و من سرم رو بزارم رو پاش و اون برام قصه بگه . دلتنگ اون نوازش هاش هستم . دلتنگ .  .  . 

نمیدونم ساعت چنده فقط میدونم که گوشیم داره خودش رو میکشه . دست میکشم و گوشیم رو از زیر بالشتم بیرون میارم و جوابش رو میدم،البته قبلش هزار تا فحشم به کسی که بهم زنگ زده میدم . 

 - الو ؟ 

صدای جیغ سما تو گوشم می پیچه که باعث میشه از جام بپرم و صاف بشینم : کوفت الو،زهرمار الو،وسط مدرسه چت شد کجاستی رفتی ؟ بعدشم هر چقدرم بهت زنگ میزنم این گوشی وامونده ات رو جواب نمیدونی . یعنی خاک تو سرت سوزان . این بود رسم رفاقت .  .  . 

وسط حرفش پریدم و گفتم : وای سما چقدر غر میزنی ؟ سرم رفت . تازه داشت خوابم می رفت

 - امیدوارم هیچ وقت خوابت نبره . اصلا بخوابی و خواب هیولا ببینی . 

نتونستم خودم رو کنترل کنم و زدم زیر خنده . سما با حرص گفت : بایدم بخندی سوزان خانم . بایدم بخندی،نوبت ما هم میرسه

میون خنده هام گفتم : وای سما خدایش وقتی عصبانی میشی خودت هم نمی فهمی چی می گی . یکم فکر کن بعد حرف بزن . 

سما که تازه یادش اومد به من چی گفته بود زد زیر خنده . 

یکم جدی شد و گفت : سوزان رفتی بعداز مدرسه ؟ ولی نبودی قیافه ی این شجاعی رو ببینی . سرخ شده بود فکر کنم دیگه تو کلاس راهت نده . 

 - می خوام که راهم نده منم از خداخواسته میرم دور دور . 

 - حالا جدی جدی کجا بودی ؟ 

شرح وظایف رو کامل براش گفتم . اخرش سما گفت : ولی خدایش ادوارد سرت داد زد و مامانت زد تو گوشت ؟ 

 - اوهوم . 

از جام بلند شدم و به سمت ایینه رفتم . جای سیلی مامان کبود شده بود . لبمم یکم قرمز شده بود . 

سما : حالا اینا رو بی خیال ابجی . فردا میایی مدرسه ؟ 

 - نمیدونم . اول اینکه شجاعی خره راهم نمیده دومم من با این قیافه ام کجا می تونم ببام ؟ 

 - مگه قیافت تا چه حده ؟ 

 - هیچی بابا مامانم بی انصافی نکرده و هردو طرف رو هم اندازه زده و هر دو طرف صورتم کبود شده . فقط بادمجون زیر چشمم کمه که اونم باید به مامانم بگم و مامانم از خجالت این صورتم در بیاد

 - نمیرم برات سوزان . اگه تونستم فردا میام پیشت . باشه ؟ 

 - مگه داری با بچه ات صحبت می کنی ؟ 

 - اره مگه تو چی هستی ؟ 

 - من یه جوون نرمال ایرانی هستم

 - اوووه!همین تو هم نرمالی با این اتفاقاتی که .  .  . 

 -  .  .  . 

 - وای ببخشید سوزان حواسم نبود

 - نه . مشکلی نداره حقیقت تلخه . 

 - ببخشید سوزی 

 - کوفت سما . بدم میاد اسمم رو مخفف میکنی . 

 - اوبس . ساری . 

 - خب کاری نداری میخوام بخوابم که دیگه زیر چشمام گود نشه

 - ولی سوزان فردا به جای مامانت از خجالت اون بادمجون زیر چشمات در میارمت و خودم واست بادمجون میزارم

 - ور اضافه نزن . بای

 - بوس . بای

گوشی رو پرت میکنم روی تختم و خودم رو روی صندلی میز ارایشم ولو میکنم . نگاهی به ساعت میکنم،ساعت 2 : 30 . اخه سما این چه وقت زنگ زدنه . هر چه قدرم نگران باشی نباید این موقع زنگ بزنه . 

صدای در اتاقم منو از جام می پرونه . میرم سمت در اتاقم . صدای اروم ادوارد میاد که میگه : سوزان میدونم بیداری میشه در و باز کنی ؟ باید با هم صحبت کنیم

حالا انگار کیه که میگه باید باهم صحبت کنیم . 

مثل خودش اروم میگم : من صحبتی باشما ندارم . پس تلاشم نکنید چون این در باز بشو نیست . 

خودم از لحن خودم جا میخورم . دیگه وای به حال ادوارد . ادوارد میگه : در هرحال به نفعت بود که در رو باز کنی . 

بعدشم صدای قدماش اومد که از در دور میشد . حالا تو این وضعیت همین رو کم داشتم . گل بود و نیز به سبزه اراسته شد . یعنی کارش چی بود ؟ که گفت به نفعتِ در رو باز کنی . حتما میخواد مثل مامان سه ساعت درباره ی خواستگاری صحبت کنه . به جهنم . 

بی خیال این ادوارد زرافه میشم و میرم رو تختم تا اگه خدا بخواد بخوابم . دفترچه خاطراتم رو برمیدارم و میزارم سرجای همیشگیش و روی تخت دراز میکشم و نگاه سقف اتاقم میکنم . 

تموم روزهای خوبم،تموم روزهایی که خدا رو هزار مرتبه شکر میگفتم به خاطر خانواده ی خوبی که دارم . تموم اون روزها روی سقف اتاقم جون میگیرن و مثل یه فیلم از جلوی چشمم رد میشه . چقدر با بابا سر خریدن لب تاب چونه زدم . چقدر قهر کردم و بابا رو مجبور کردم که بیاد و نازم رو بکشه . وقتی تو با بابا رفته بودیم کویر و حتی اون جا هم با بابا سر گرفتن جشن تولد بحث میکردم . تو اون گرما و کلی پیاده روی من با بابام بحث سر یه مهمونی الکی میکردم . تنها چیزی که باعث میشد من با بابام قهر کنم سر گرفتن کادوی تولد و مهمونی های اخر سال بود . چه روز هایی بود . 

یه اهی کشیدم و چشمام رو بستم و سعی کردم بخواب . که موفقم شدم . 

با صدای در اتاقم چشمام رو اروم باز کردم . چندبار پلک زدم تا از حالت منگی بیرون بیام . اروم میرم سمت در اتاقم و در اتاق رو باز می کنم . اولین چیزی که می بینم دو جفت تیله ی مشکی که فقط میتونه مال سارا و سما باشه . 

سما : اگه یه دقیقه دیرتر جواب میدادی در اتاقت رو می شکستم . 

شونه ام رو بی تفاوت انداختم بالا و گفتم : می شکستی منم از شر این در که دقیقه ای یه بار یکی بهش بزنه راحت میشدم . 

بعدشم از جلوی در میرم کنار تا بچه ها وارد بشن . سما خیلی نرمال وارد میشه . ولی سارا داشت با تعجب نگای صورتم میکرد . چند بار دستم رو جلوش تکون دادم وگفتم : سارا نمیخوای بیایی تو ؟ 

سارا : ها ؟ اره . الان میام . 

در حالی که استین سارا رو می کشیدم تا بیاد تو گفتم : 

 - خب بیا تو دیگــــــه

وقتی سارا اومد تو در اتاق رو محکم بهم میکوبم که بدبخت سما دومتر می پره بالا . 

سما : هـــــوی چته ؟ این چه طرز در بستنه . 

 - به خاطر شما از تخت خواب نازنینم بلند شدم و از خوابم زدم بعد میگی چی شده ؟ 

 - می خواستم که نکنی . 

سارا خودش رو میندازه وسط و میگه : بابا بسه مثل دوتا مرغ پریدن به هم

بعدشم روشو میکنه سمت من و میگه : سوزان صورتت خیلی بد شده ها ؟ خودتو تو ایینه نگاه کردی ؟ 

سما ادامه ی حرف سارا رو میده و میگه : از اونی که فکر میکردم بدترِ . 

 - حالا یه جوری میگین انگار چی شده . بی خیال بابا . راستی ساعت چنده شما مدرسه ندارین ؟ 

سما : سوزان مطمئنم هنوز از خواب پا نشدی ساعت 3 بعدازطهره . 

 - مامانم و ادوارد پایین بودن ؟ 

سارا : اقا ادوارد بود،ولی مامانت خونه نبود . 

 - وای سارا چه حوصله اس داری .  بعدشم اداش رو در اوردم : اقا ادوارد

سما خندید و گفت : نه باید بهش بگیم ادی جون . 

سارا : سوزان باید بهش بگه . فکر کن سوزان ادوارد رو صدا میکنه : ادی جون عزیزم .  ادواردم جواب میده : جانم سوزی جونم

سما ادای عق زدن رو در اورد و گفت : حالم بهم خورد . 

منم یکی محکم زدم تو بازوی سارا و گفتم : تا کجا ها پیش رفته . راستی بچه ها شجاعی چیکار کرد وقتی فهمید من نیومدم . 

سما که تازه یادش اومد روی صندلی میزالتحریرم نشست و یه چرخی زد و با اب تاب شروع کرد به توضیح داد : وای سوزان . امروز زنگ اول با شجاعی داشتیم . وقتی وارد کلاس شد به اولین چیزی که نگاه کرد جای خالی تو بود . وقتی دید که نیستی لبخندی زد و رفت سر جاش نشست . بعداز حضور و غیاب و گفت : به مرادی بگین که دیگه مثل امروز سرکلاس نیاد . بعدشم شروع کرد به درس دادن . ولی نمیدونی چقدر بچه ها ازم پرسیدن کجایی . کچلم کردن . نگاه کن کلم رو

بعدشم به سرش اشاره کردم . منم دست کردم تو موهاش و گفتم : می بینم . اینا همش کلاه گیسِ . 

همون موقع صدای در زدن اتاق اومد و بدون گرفتن اجازه ادوارد وارد اتاق شد . یه سینی که توش میوه و ناهار برای من بود هم دستش بود . تا سرش رو بالا گرفت که به من چیزی بگه با دیدن صورتم حرفش تو دهنش ماسید وبا دهن باز نگاهم کرد . وای قیافه اش خیلی خنده دار شده بود . جشمای خاکستریش داشت از حدقه میزد بیرون . دهنشم دومتر باز شده بود . بعد از چند دقیقه به خودش اومد و گفت : زن عمو سمیرا بچش به دنیا اومده . خواستم ببینم تو هم میای یا نه ؟ 

خیلی بی خیال گفتم : نه . بعدشم کسی به شما یاد نداده وقتی میخواین وارد اتاق یه دختر بشین بتید قبلش در بزنید . 

ادوارد به جای حواب سئوال من گفت : فکر نمیکردم صورتت اینجوری بشه . 

پوزخندی زدم و گفتم : اگه میخواستی همین ها رو بگی لطفا برین بیرون . 

بعدشم رفتم جلو و سینی و ازش گرفتم و گفتم : تو برو پیش بهناز تنها نباشه . 

اودارد با ناباوری گفت : بهناز  ؟ 

 - همین که شنیدی . بعدشم محترمانه برین بیرون . 

ادواردم حرف گوش کن سرش رو انداخت پایین و رفت بیرون و در رو پشت سرش بست . تا در بسته شد سارا و سما هم زمان گفتن : بهناز  ؟  

 - اره . من دیگه کسی به اسم مامان ندارم . شما چه مادری دید که بخواد بچش به زور ازدواج کنه و حتی تو گوشی هم بهش بزنه چون دخترش بهش حقیقت رو گفته . 

بعدشم سعی کردم لحنم رو خوشحال کنم و گفتم : حالا بیاین بریم درسمون رو بخونم وگرنه شما هم محترمانه برین بیرون تا منم خودم درسام رو بخونم . 

سارا واسم درس های امروز رو توضیح داد و بعد از یکم چرت و پرت گفتن رفتن . من تنها شدم هزار تا فکر و خیال . یعنی بچه ی سمیرا دختره یا پسره ؟ شبیه داییِ یا زن دایی سمیرا . میخواستم زنگ یزنم به ادوارد ولی غرورم نمیذاشت . تا شب خودم رو با برنامه های مزخرف تلویزیون سرگرم کردم . داشتم فیلم نگاه میکردم که صدای در اومد . خواستم از جام بلند شم و برم تو اتاقم ولی پشیمون شدم . همونجوری لم دادم و ادامه ی فیلمم رو نگاه کردم . صدای اداورد و مامانم می اومد که داشتن باهم صحبت میکردن . وقیتی که سالن رسیدن صداها ساکت شدن . فکر کنم از دیدن من کپ کردن . چنددقیقه ای گذشت و من دیدم اینا خیال حرف زدن ندارن واسه همین تلویزیون رو خاموش کردم واز جام بلند شدم خواستم برم سمت اتاقم که صدای مامانم منو متوقف کرد . 

مامانم : سوزان بیا شاممت رو بخور بعدشم باید باهات صحبت کنم . 

 - من نه گشنمه نه حرفی باشما دارم . 

 - سوزان بهت میگم بیا اینجا . 

 - بهناز اگه میخوای دوباره برای من روزه بخونی پس بهتره من برم تو اتاقم چون خودم همش رو حفظم . 

مامان متعجب میگه : بهناز ؟ سوزان من مامانتم . 

 - من از دیشب مامانی ندارم . من مادری نمیخوام که به خاطر حقیقت بزنتم . 

بعدشم سرم رو انداختم پایین و پله ها رو دو تا یکی رفتم بالا . 

با صدای الارم گوشیم بلند شدم وبعد از شستن دست وصورتم اماده شدم و ررفتم بیرون . فقط جای سیلی مامان هنوز یکم قرمز بود که اونم خیلی مهم نبود . داشتم میرفتم بیرون که مامانم گفت : بعد از ظهر من دارم میرم خونه ی خاله ازیتا(مامان محمد)تو هم میایی ؟ 

 - نه

 - چرا  ؟ 

بدون جواب دادن به سئوال مامان رفتم دم در وایسادم تا سرویس بیاد دنبالم . 

وارد مدرسه که شدم کیمیا اومد طرفم و گفت : کجا بودی دختر ؟ دیروز بابات اومده بود مدرسه . 

با صدای بلندی گفتم : چـی ؟ چرا سارا و سما به من نگفتن . 

 - اونا رو بی خیال بشو . صورتت چی شده ؟ 

دستم رو گذاشتم رو صورتم و گفتم : خیلی بدجوره

کیمیا بادقت نگاهم کرد و گفت : اوهوم . 

 - کوفت . به جای اینکه بگه چیزی نیست میگه اوهوم

 - میخوای دروغ بگم . پس هیچی نشده . 

یکی زدم تو سرش و گفتم : خیلی دیونه ای به خدا . 

با اومدن اقای اقایی همه ی بچه ها سرجاشون نشستن . اقایی بعداز حضور و غیاب شروع کرد به درس دادن . درسش که تموم شد از کلاس بدون هیچ حرفی زد بیرون . 

قرار شد با بچه ها بعداز مدرسه بریم کافی شاپ همیشگیمون . 

وقتی اومدم خونه یه راست رفتم اشپزخونه و برای خودم یه ساندویچ کالباس گرفتم و رفتم تو اتاقم . همینجوری که ساندویچ میخوردم داشتم چندتا مسئله ریاضی که اقایی داده بود حل میکردم . وقتی مسئله ها تموم شد کش و قوسی به خودم دادم و اماده شدم که برم کافی شاپ . 

ساعت 4 بود که از خونه پیاده راه افتادم . پیاده تا کافی شاپ حدود 15 دقیقه ای تو راه بودم . تو راه هم بهترین موقع بود برای فکر کردن به بدبختی هام . اینکه چی شد که من زندگیم به اینجا کشیده شد ؟ چی شد که من اینقدر تغییر کردم  ؟  چی شد که اون همه ارزو برباد رفت ؟ چی شد که زندگی من بدون هدف شد  ؟  چی شد که .  .  . 

خیلی سئوال ها دارم که بی جواب دارم میشه گفت همه سئوال هام بی جوابن . من حتی نمیدونم من کیم و تو این دنیا چی کاره ام ؟ 

من به دنیا اومدم که بدبختی بکشم . کاشکی من مثل خیلی ها جرأت اینو داشتم که رگم و بزنم و از این زندگی کوفتی راحت بشم و برم پیش مامان جون . برم اونجا هیچ غمی نداشته باشم . 

سرم رو تکون دادم تا این فکر های احمقانه رو از سرم بیرون کنم . سرم رو بالا کردم ودیدم رسیدم به کافی شاپ . چه زود گذشت . 

وارد کافی شاپ شدم و رفتم سر میز همیشگیمون که یه جای خیلی پرت بود . بچه ها نشسته بودن و داشتن صحبت میکردم . درباره ی چی خدا میدونه . 

وقتی بهشون رسیدم کل نگاها به سمت من چرخید . بعد از ماچ بوس بغل کنار یاسی و کیمیا نشستم . 

سارا خیلی بی مقدمه گقت : سوزان دیروز که اومدیم خونتون ادوارد خیلی نگرانت بود . تو هم که معلوم نیست چت شده که از این به بعد مامانت رو به اسم صدا میکنی . 

یاس : چــــی ؟ مامانت رو به اسم صدا می کنی ؟ 

بی خیال به صندلیم تکیه دادم و گفتم  : من دیگه مامانی ندارم . 

یرو : مطئنم مغز خر خوردی . سوزان اون مامانته . تو هرکاری هم بکنی،اسمون رو به زمین بدوزی بازم اون مامانته . 

 - از کی تا حالا شما هم بلد شدی مثل ادم حرف بزنی . 

یرو : سوزان دارم باهات جدی صحبت میکنم . سر طلاق مامان و بابات گندزدی به زندگیت بس نبود که حالا داری با روندن مامانت از خودت اونم پس میزنی . 

اونا نمی فهمیدن . اونا منو درک نمی کردن . اونا نمیدونستن مامانم داره منو با دست های خودش تو چاه میکنه . از جام بلند شدم و گفتم : اگه تو میدونستی قضیه از چه قراره هیچ وقت این حرف رو نمیزدی . 

خواستم برم که یرو دستم رو گرفت و گفت : خب بگو قضیه چیه تا من بتونم درست صحبت کنم . 

با عصابنیت نگاهش کردم و دستم رو از دستش کشیدم خواستم برم که سما گفت : سوزان تا کی میخوای فرار کنی ؟ از چی اینقدر می ترسی ؟ چرا داری خودت رو مخفی میکنی ؟ چرا داری با زندگیت اینکار رو میکنی ؟ چرا داری خودت و مامان و بابات رو همراه خودت نابود میکنی ؟ چرا نمی فهمی من فقط برای تو نگرانیم . میدونی دیروز بابات چقدر نگران شد  . وقتی فهمید که از مدرسه خارج شدی ؟ این همه فرار برای چیه ؟ دو هفته خودت رو از همه دور کردی و شدی یه مرده متحرک بدون اینکه بدون به اطرافیانت اهمیت بدی . به فکر هیچ کس نیستی حداقل به فکر محمد باش .  .  . 

با گفتن اسم محمد پوزخندی زدم . اونا نمیدونستن که محمد منو تو بدترین شرایط تنها گذاشته و منو نابود کرده . دیگه هیچی از حرف های سما نفهمیدم . کیمیا وقتی پوزخندم رو دید پرید وسط حرف سما و گفت : چیه این مسخره بود ؟ یا چیش بی مزه بود که شما پوزخند می زنید . 

رومو کردم سمت سما و گفتم : میگم هیچی نمیدونید بازم میگید ما میدونیم . شما نمیدونید که محمد منو تو سخت ترین شرایط زندگیم تنها گذاشت . اره،اینجوری نگام نکنین من تو این دوهفته که سخت ترین هفته ی زندگیم بود اون محمد منو تنها گذاشت . بعد شما اومدید به من میگین حداقل به فکر محمد باش . به فکر چیش باشم . به فکر نامردیش .   ؟ به فکر اینکه بدون هیچ دلیلی من رو ول کرد  ؟ به چی فکر کنم  ؟  

حرف اخرم رو داد زدم . مثل همیشه بغض بدی داشتم ولی نمی ترکید . ولی این لعنتی که داره خفم میکنه نمی ترکه . نمیذاره من راحت شم . نمیذاره من خودم رو با گریه خالی کنم . 

سارا یرو دستم رو گرفت و منو نشوند روی صندلی و بغلم کرد . واسه ی اولین بار تو این چند وقت احساس کردم کسایی هستن که برای من تکیه گاه باشن . کسایی هستن که من واسشون مهم باشم . با اینکه فکر که من فقط اینا رو دارم بغضی که این چند وقته تو گلوم سنگینی میکرد شکست . اره شکست . بغضی که تو این دوهفته هرکاری کردم نشکست . ولی حالا که میدونم یه تکیه گاه دارم،حالا که میدونم کسی رو دارم شکست . 

صدای تیک تاک ساعت به من می فهمونه که داره میره . ساعت ها داره میگذره و من تو اتاق کار بابام نشستم و زل زدم به ساعت خاک گرفته ی اتاق بابا . بابا داره میره . ساعت 12 پرواز داره و میخواد بره . میخواد منو تنها بزاره . از صبح تا حالا کلی به گوشیم زنگ زده ولی من جواب ندادم . چراش رو نمیدونم . شاید از دستش دلگیرم،شایدم .  .  . نمیدونم . واق عا خودم نمی فهمم دارم چیکار میکنم . 

ساعت 12 : 5 دیگه بابا داره میره سوار هواپیما بشه . حتما منتظره منه که بیام و بگم بابا نرو . یا شایدم منتظره که منو ببینه و بعد بره و یا شایدم اصلا منتظر من نباشه . 

ساعت 12 : 30 دیگه هواپیما داره میره و بابام داره هر ثانیه از من دورتر و دورتر میشه و من می مونم و یادگار پدرم . عکس خانوادگیمون که تو ترکیه گرفتیم تو بغلمِ و دارم دنبال جوابی میگیردم که هرچه قدر بیشتر فکر میکنم کم تر به نتیجه میرسم . 

چی شد که زندگی من اینجوری شد ؟ چی شد که من گذاشتم بابام بره ؟ بابام بره!!من گذاشتم بابام بره . من گذاشتم محمد بره . من چیکار کردم ؟ من خودم رو بدخبت کردم . 

تازه دارم می فهمم که قضیه از چه قراره . انگار تازه از یه خواب طولانی بلند شدم . من گذاشتم بابام بره . من گذاشتم اون بدون اینکه من رو ببینه بره . 

قاب عکس رو بالا میارم ونگاه عکس خندون بابام میکنم . تازه دارم به عمق فاجعه پی میبرم . تازه دارم میفهمم که من چقدر دیونه بودم . چقدر حماقت کردم!

صدام رو بلند میکنم و میگم : چرا گذاشتم بره . چرا گذاشتم دوباره تنها بشم ؟ چرا ؟ چرامن اینقدر نفهمم . 

قاب عکس رو پرت کردم سمت کتاب خونه ی خالی بابا . قاب عکس شکست . تکه هاش ریخت رو زمین . رفتم نزدیک و عکس رو برداشتم . یعنی این کسی که تو عکسه منم . منم که چشمام ،لبام،تک تک سلول های بدنم داره می خنده . 

با صدای بلند میخندم . یه خندی عصبی . که باعث میشه ادوارد و مامان نه مامان نه بهناز سراسیمه وارد اتاق بشن . خندم هر دقیقه بلند تر میشه . نگاه ساعت میکنم ساعت 1 من اینجا نشستم و دارم می گم که حماقت کردم که گذاشتم بابام بره . 

ادوارد میاد جلوم و زانو میزنه و میگه : سوزان چی شده ؟ 

خندم قطع میشه . زل میزنم تو چشماش و زمزمه میکنم : چرا من اینقدر بدخبتم ؟ چرا من نرفتم و بابام رو از رفتن پشیمون کنم ؟ 

همون جوری زمزمه میکردم و میزدم تو سینه ادوارد .  : چرا من اینقدر بدخبتم که هیچکسی پیشم نمی مونه ؟ 

ادوارد مچ دستم رو با یه دست گرفت و منو بغل کرد . موهام رو اروم نوازش کرد و گفت : من پیشت میمونم عزیزم . خودت رو خالی کن . گریه کن . 

چرا گریم نمیگیره ؟ چرا فکر نمیکنم که ادوارد می تونه برام یه تکیه گاه باشه ؟ چرا حالا که تو بغل ادواردم دمای بدنم بالا نرفت ؟ چرا ادوارد اینقدر مهربونه ؟ واسه اینکه بتونه قلب من رو بدست بیاره ؟ 

خودم رو از بغلش بیرون کشیدم و یکی خوابوندم تو گوشش و رفتم تو اتاقم . 

چرا زدم تو گوش ادوارد ؟ چرا ؟ چرا احساس میکنم که اینا همش یه دلسوزی نه دوست داشتن ؟ چرا دارم به خوردم تلقین میکنم که ادوارد منو دوست نداره و محمد دوستم داره . محمدی که تو این وضعیت منو تنها گذاشت . ولی ادوارد با همه ی بداخلاقیام و با همه ی اینا بازم پیشم موند و سعی کرد تکیه گاهم بشه . 

پوزخندی زدم و گفتم : نگاه تو این شرایط من به چه چیزهایی فکر میکنم . 

مسکن رو از تو کشوی میزم در اوردم و دویا سه تا مسکن خوردم . دستام میلرزید . دستم رو مشت کردم تا شاید از لرزشش کم تر بشه ولی هیچ تغییری نکرد . خزیدم زیر پتو و خیره شدم به عکسم که روی عسلی بود . چقدر اون موقع شاد بود . 

پوزخندی زدم و رومو از عکس گرفتم وبه اون پهلو خوابیدم

فردا با احساس اینکه کل دل و روده ام داره میاد تو هم بیدار شدم . چشمام رو باز کردم که دیدم محمد نشسته رومو داره میپره . اروم از روی خودم بلندش کردم و نگاهی به ساعت کردم . واای ساعت 6 : 30 شب بود . ناسلامتی امشب شب یلدا بود . چه شبی شود ؟ به محمد یه عروسک دادم تا سرگرم بشه و رفتم یه حموم حسابی . یه یک ساعتی تو حموم بودم . لباسام رو پوشبدم ،ولی پایین نرفتم . نشتم پای لپ تابم و محمدم فرستادم دنبال نخودسیاه . زن دایی سمیرا مطمئنن نیومده بود . ناسلامتی تازگی بچه اش به دنیا اومده بود . اینجوری که من فهمیده بود دختر بود و اسمشم سونیا بود . یه یک ساعتی تو اینترنت بودم که با احساس ضعف دست از سر اینترنت گردی کشیدم و خیلی اروم از اتاقم بیرون اومدم . 

اروم رفتم تو اشپزخونه و از تو یخچال برای خودم یه سیب برداشتم و شروع کردم به خوردن . سرم رو از یخچال در اوردم و اومدم برگردم که سینه به سینه ی بهناز شدم . بهناز دست به کمر و طلبکارانه نگاه من میکرد . نگاهش کردم و گفتم : چیزی میخواستی بهناز ؟ 

 - بیا بیرون دایی اینا منتطرتن . 

 - ولی من منتظر هیچ کس نیستم

اومدم برم که دستم رو گرفت و گفت : با زیون ادم میری بیرون . 

 - اگه نرم ؟ 

خیلی زیبا یکی خوابوند تو گوشم که باعث شد پوزخندی رو لبم بیاد . بهناز : اینم جواب اینکه اگه نری . حالا هم زود برو . همه منتظرتن . 

خواستم جوابش رو بدم که صدای دایی شهرام اومد که گفت : بهناز رفتی لیوان بسازی یا بیاری ؟ 

بهنازم با صدایی مثل خودش گفت : الان میام شهرام . یه دقیقه صبر کن . 

بهناز رفت سمت کابیت و یه لیوان داد به من و اشاره کرد که برم بیرون . منم خیـــلی حرف گوش کن با مامانم ببخشید بهناز از اشپزخونه اومدم بیرون . 

دایی اینا با دیدن من از جاشون بلند شدن . بعداز سلام و احوال پرسی دایی محمود گفت : پس بگو چرا بهناز اینقدر دیر میکرده رفته عروس خانوم رو بیاره . 

چشمام داشت از حدقه میزد بیرون . عروس خانوم . زن دایی الیسا گفت : اره دیگه . عروس خانوم می خواسته کلاس بزاره .  . 

وسط حرف زن دایی پریدم و گفتم : ببخشید ولی قضیه از چه قراره که شما اینقدر عروسم عروسم راه انداختین ؟ 

دایی لبخندی زد و به شیرینی ها و دست گل های روی میز اشاره کرد و گفت : اگه خدا بخواد تو این شب به یاد موندنی اومدیم خواستگاری تو  . 

با صدای نسبتا بلندی گفتم :  مـــــــن  ؟   

زن دایی گفت : حب عزیزم هممون میدونیم که ادوادر تو رو دوست داره و تو هم ادوادر رو دوست داری پس اومدیم امروز که بله برون رو بگیریم . 

چقدر اینا راحت واسه خودشون می برن و می دوزن دیگه بیاین تنمم بکنین،اخه عزیزان من کی گفتم از ادوارد خوشم میاد . تنها کاری که تونستم بکنم این بود که مانتوم و شالم رو از روی جالباسی بردارم و الفرار . 

ماشین بهناز رو برداشتم و رفتم تو خیابون ها . رانندگی بابام قبلا بهم یاد داده بود فقط وقت نکرده بودم گواهی نامه بگیرم . گوشیم رو برداشتم و زنگ زدم به بهارک . که از شانس زیبای من گوشیش خاموش بود . سارا و سما هم جواب نمیدادن . یاسی و کیمیا هم با خانواده هاشون رفته بودن بیرون . هیچ کسی نبود که بهش زنگ بزنم . گوشیم رو خاموش کردم که کسی مزاحمم نشه

یه دفعه سلول های مغزم علامت روشن دادن میتونم برم خونه ای که بابا بهم داده بود . به سمت اون خونه روندم . کلیدش جز دست کلیدام بود . وقتی رسیدم ماشین رو بردم تو . وقتی باغ رو دیدم به غلط کردن افتادم که چرا اومدم اینجا . خیلی ترسناک بود . دیگه اون باغ خوشکل نبود . با ترس رفتم تو خونه در رو پشت سرم قفل کردم . چراغ خونه رو روش کردم . بابا گفت در هفته دو روز به خدمتکار میاد و اینجا رو تمیز میکنه و به درخت ها و گیاها میرسه . 

اروم با ترس و لرز سمت اولین اتاق که تو طبقه ی دوم بود رفتم . اتاق نسبتا بزرگی بود که توش یه تخت دونفره و میز ارایش بود . کل اتاق رنگ بنفش و صورتی بود . رنگ مورد علاقه ی من . لباسام رو در اوردم و به سمت تخت رفتم . 

تا سرم رو روی بالشت گذاشتم کل فکرها به سرم هجوم اوردن . خود ادوادر میدونه که من دوستش ندارم پس چرا به مامانش گفته که من دوستش دارم ؟ چرا همه چی اینقدر داره تو هم پیچ میخوره ؟ 

هر کاری میکردم خوابم نمی برد مسکن یا قرص خواب اروم نداشتم تا بتونم راحت تر بخوابم . همش سئوال های بی جواب تو سرم میچرخیدن و منتظر یه جواب بودن ولی جوابی براشون نمی تونستم پیدا کنم . همش سئوال های تکراری . واقعا موندم که من چرا افریده شدم ؟ 

با یه تصمیم انی از جام بلند شدم و بعد از کلی گشتن تو اتاق یه جانماز رو پیدا کردم . وضو گرفتم و شروع کردم به نماز خوندن . شاید باور نکنید ولی من دومین باره که من دارم نماز میخونم . نمازی که از صمیم قلب باشه و نیتم پاک باشه . همیشه به اجبار مدرسه نماز میخوندم که بیشتر وقتا هم وضو نداشتم . 

اخه کسی به من یاد نداده که خدایی هم هست که از رگ گردن بهت نزدیک تره . به من یاد ندادن که وقتی ناراحتی به خدا پناه ببر . همیشه بابام میگفت اینا همش یه مشت دروغن که میخوان ذهن مارو عوض کنن . یادمه 12 سالم که بود تصمیم گرفتم چادر بپوشم . رفتم یواشکی چادر گرفتم و تو مدرسه می پوشیدم . چون دوست داشتم،چون فکر میکردم کسایی که چادر سرشون میکنن نجابت خاصی دارن،و البته واقعیت هم بود . وقتی مامان و بابام فهمیدن که من چادر می پوشم یه دعوای حسابی بینمون شد . بابا به خاطر اینکه من دیگه چادر نپوشم مدرسه ام رو عوض کرد و من فرستاد یه مدرسه غیرانتفاعی که بهتر باشه . 

با این فکرها پوزخندی رو لبم اومد . بعد از اینکه نمازم تموم شد پاهام سست شد و افتادم روی زمین . در درگاه خداوند پاهام سست شد و من به زانو دراومدم . اروم اشک می ریختم . چیزی که خیلی وقته فراموشش کردم . ولی حالا می فهمم که من این همه مدت یه کسی رو داشتم که تکیه گاهم باشه ولی من نمی فهمیدم . شاید نتونه منو به اغوشش بکشه ولی اون ارامشی رو که به دل من راه داد از همه چی برام با ارزش تره . اون کاری که خدا میکنه از همه چی باارزش تره . چرا مامان و بابام اینا رو بهم یاد ندادن . چرا اونا هیچی رو به من یاد ندادن به غیر از بیرون رفتن و خوش گذروندن . 

اون شب تو درگاه خدا اینقدر گریه کردم که روی جانماز خوابم برد . 

صبح با گردن درد بیدار شدم . همون جوری که گردن رو می مالیدم نگاه اطرافم میکردم،تازه یادم اومد که چه اتفاقاتی افتاده . 

جانماز رو جمع کردم و گذاشتم سرجاش . دوست داشتم برم حمام ولی لباسی نداشتم که بخوام بپوشم . بی خیال حموم شدم و رفتم پایین . فکر نکنم که چیزی برای خوردن داشته باشه . در یخچال رو باز کردم درست حدس زدم فقط توش اب بود . 

تک تک کابینت ها رو گشتم تا شاید چیزی پیدا کنم که تو اخرین کابینت بیسکوییت پیدا کردم . همون طوری که اروم بیسکویت رو میخوردم به سمت حیاط رفتم . توی الاچیق روی یکی از صندلی ها نشستم و زل زدم به گل و گیاهی که اطرافم بود . الان یه قهوه ی تلخ خیلی می چسبید ولی حیف که ندارم . بعد از چند دقیقه دیدم دیگه داره حوصلم سر میره واسه همین از جام بلند شدم و رفتم سمت خونه . مانتومو برداشتم و پوشیدم و رفتم سوار ماشین شدم و به سمت خونه روندم . تو راه گوشیم رو روشن کردم . ساعت 9 بود . تا گوشیم رو روشن کردم کلی اس ام اس برام اومد . همش یا از طرف بهناز بود یا ادوارد بود . فکر کنم دیشبم ادوارد خونه تلپ بوده . من موندم این مگه درس و دانشگاه نداره که همش اینجاست . نه به قبلا که فقط تو تابستون میشه دیدش نه مثل الان که حدود 3 ماهیه ایران موندگار شده . همش ماشاا .  .  . خونه ی ما تلپه . البته این خوبه چون علی نمی تونه بیاد خونمون . 

به خونمون که رسیدم ماشین رو پارک کردم و خودم رو برای یه طوفان و جنگ اعصاب اماده کردم . 

کلید رو انداختم تو در ودرو رو باز کردم . رفتم سمت اتاقم و بعدشم فوری در رو بستم و نفس عمیقی کشیدم . تا اینجا رو که به خیرگذشت و کسی منو ندید . لباسام رو در اوردم و به سمت حمام رفتم . بعد از حمام اساسی اومدم بیرون . خودم رو انداختم ور تختم و رفتم نت گردی . 

اینم از شب یلدای ما . که دقیقا روزی که مامان و بابام باهم ازدواج کردن واسه من خواستگار اومده . موندم 5 دی که تولد مامانمه ممکنه چه اتفاقی بیفته . شاید همون جا به زور با ادوادر عقدم کنن . یا شاید دوباره زن داییم بحث خواستگاری ور وسط بکشه . من موندم اونا چرا فکر کردن که من ادوارد رو دوست دارم . خودشون میبرن و میدوزن بدون اینکه اهمیت بدن که این زندگی منه و من باید براش تصمیم بگیرم . 

چند ساعتی تو نت بودم بعد اومدم بیرون و از روی تختم بلند شدم و اومدم بیرون . داشتم از پله ها می رفتم پایین یکی بازوم رو کشید و منو به دیوار چسبوند . بهناز بود که داشت با نفرت نگاهم میکرد . چطور ممکنه همه ی اون عشق هایی که به من داشت یه روزه به این نگاه پر نفرت وگاهی اوقات سرد تبدیل بشه . 

بهناز بازوهام رو محکم فشار داد و گفت : دیشب کدوم گوری گذاشتی رفتی ؟ 

ابروم رو دادم بالا و گفتم : به نظرت کجا می تونستم برم ؟ 

. . .:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

 - جواب منو با سئوال نده . 

زل زدم به چشم های به خون نشسته اش و گفتم : برای تو چه فرقی میکنه که من کجا بودم ؟ 

بعدشم بازوم رو از تو دستش در اوردم و رفتم تو اتاقم . با یه تصمیم فوری وسایلام رو جمع کردم و ریختم تو چمدون . خیلی چیزی نمی تونستم بردارم فقط چند دست لباس برداشتم و لب تاپ و البوم عکسم . لباس فرم مدرسه ام رو هم برداشتم و همه رو ریختم تو چمدون . 200 تومان تو خونه داشتم برداشتم و گذاشتم تو چمدون . کارت بانکیمو رو هم برداشتم . توش حدود 1 میلیون و خرده ای بود . بابا همیشه واسم توش پول می ریخت . می موند مدارکم که اونم تا اونجایی که یادمه تو اتاق کار بابا بود . 

اروم در اتاق رو باز کردم و به بیرون سرک کشیدم .  . کسی تو راهرو نبود،پاورچین پاورچین رفتم سمت اتاق کار بابا . اتاقی که خیلی وقته خالی و خاک گرفته . هنوز قاب عکسی رو که شکسته بودم اونجا افتاده بود بدون هیچ تغییری . 

پوزخندی زدم بهناز حتی حاضر نشده بود که وارد این اتاق بشه و خورده شیشه هارو جمع کنه . یعنی اینقدر از بابا بدش میومد ؟ 

افکارم رو پس زدم و رفتم سمت میز اتاق کار . تو هیچ کدومشون چیزی نبود . فقط تار عنکبوت بود . یعنی کجا می تونست باشه ؟ کل اتاق رو زیرو رو کردم و در اخر تو کشوی زیر کتابخونه پیداش کردم . فقط مدارک من اونجا بود . درشون اوردم و کشو رو بستم و اروم رفتم تو اتاقم . مدارکو گذاشتم تو چمدون . چمدون و کیف دستیم رو برداشتم و رفتم پایین . کسی پایین نبود . منم به خیال اینکه بهناز تو اتاقشه اومدم بیرون . پاکت نامه ای رو که برای بهناز نوشته بودم رو گذاشتم کنار در اتاقش و از خونه زدم بیرون . 

زدم بیرون تا با دنیای دیگه ای اشنا بشم و چیزهای جدیدی رو تجربه کنم . 

رفتم سرکوچه و ادرس خونه رو به راننده دادم . سر راه چندتا خوراکی و خرت و پرت های دیگه هم گرفتم تا از گشنگی نمیرم . 

پول تاکسی رو حساب کردم و از تاکسی پیاده شدم و به سمت خونه راه افتادم . کلید رو انداختم تو در و بازش کردم . از حیاط گذشتم و رفتم تو خونه . چمدونم رو گذاشتم یه گوشه و چشمام رو بستم و نفس عمیقی کشیدم . احساس میکردم ازاد شدم . احساس پرنده ای رو داشتم که از قفسش ازاد شده . 

با صدای جیغی از تو فکرم اومدم بیرون و چشمام رو با وحشت باز کردم . یه خانوم نسیتا مسن دیدم که میخورد کهه حدود 50 باشه . دستش رو گذاشته بود رو قلبش و با ترس منو نگاه میکرد . منم داشتم با تعجب اونو نگاه میکردم . اون تو خونه ی من چیکار میکرد ؟ همون موقع در با شدت باز شد و خودر تو کمر بدبخت من . از درد اشک تو چشمام جمع شد . نگاه به پشتم کردم که ببینم کی همچین کاری کرده . که دیدم مردی حدودا 52 ساله داره با ترس و تعجب نگاهم میکنه . 

همون مرده که کمرم رو نابود کرده بود گفت : شما کی هستید ؟ اینجا چی کار میکنید ؟ چی از جون ما میخواین ؟ 

همون جوری داشت تند تند ازم سئوال می پرسید و اجازه نمیداد که من جواب سئوال هاش رو بدم . دستم رو از روی کمرم برداشتم و گرفتم بالا که یعنی ساکت شو . مرده دست از سئوال پرسیدن برداشت و نگاهم کرد . 

گفتم : اول اینکه من از شما چیزی نمیخوام . دوم این که شما تو خونه ی من چیکار میکنید ؟ نه من . 

مرده با تعجب گفت : خونه ی شما  ؟  

 - بله . اینجا خونه ی پدرم هست که دسته منه . و شما کی باشید ؟ 

زنه که انگار چیزی یادش اومده باشه گفت : شما باید دختر اقا مسعود،سوزان باشید . اقا گقتن که خونه رو دادن به دخترشون و ممکنه ایشون اینجا بیان . 

نگاه زنه کردم و گفتم : درسته . 

مرده : خب زودتر می گفتی دخترم . من رحیم هستم و ایشون همسرم فاطمه . 

زنه که حالا فهمیدم اسمش فاطمه اس ادامه داد : رحیم اینجا سرایداره و منم یه جورایی خدمتکار اینجا . 

سرم رو به نشونه ی فهمیدن تکون دادم و گفتم : پس چرا دیروز که من اومدم اینجا شمارو ندیدم ؟ 

رحیم گفت : دیشب من و فاطمه رفته بودیم پیش اقواممون و خونه نبودیم . 

سرم رو به معنای فهمیدن تکون دادم و بعدش پلاستیک خریدهارو دادم دست فاطمه و گفتم : فاطمه خانم این هارو برای خونه خریدم میشه بزاریدش تو یخچال . اخه یه چندوقتی مهمون این خونه هستم . 

فاطمه همون طوری که پلاستیک ها رو ازم میگرفت لبخندی زد و گفت : این چه حرفیه . 

خودم کمکش بعضی از وسایل هارو بردم تو اشپزخونه و گذاشتم روی اپن . 

رفتم سمت همون اتاقی که دیشب توش خوابیدم یا بهتره بگم اتاق خوابم . وسایلام رو تو اتاق چیدم . وسایل زیادی نداشتم ولی در هر حال نیاز یه چیدنشون بود . 

یه یک ساعتی داشتم وسایلام رو می چیندم . بعدش رفتم سمت گوشیم و روشنش کردم . باید سرفرصت یه خط برای خودم بخرم . فوری شماره ی سارا یرو رو گرفتم . بهش کل جریان رو گفتم . کلی سرم غر زد و کلی هم مسخره ام کرد و گفت : تو فِنچ از خونه فرار میکنی . هنوز دهنت بو شیر میده . 

اخرشم قرار شد به بچه ها بگه بیان اینجا تا همه پیش هم باشیم و درباره ی اتفاقاتی که ممکنه بیفته بحث کنیم . به قول یرو یه جلسه ی فوری داشتیم . 

فاطمه خانم برای ناهار خورشت کرفس غذایی که ازش متنفرم رو درست کرده بود . منم به بهانه ی درس و اینکه گشنم نیست غذا نخوردم . 

با صدای زنگ در فهمیدم که بچه ها اومدن . رفتم پایین و دم در ورودی وایسادم تا بچه ها بیان . بیرون نرفتم چون هوا سرد بود . 

سارا تا حیاط خونه رو دید سوتی زد و گفت : چه خونه ای . 

یاسی ادامه داد : یه تیکه از بهشته . 

رفتم جلوتر و دست رو گذاشتم پشت کمر یاسی و سارا یرو و گفتم : مزه نریزین برین تو که قندیل بستم . 

بچه ها فرستادم تو . سارا خواست دوباره سوت بزنه که دستش رو گرفتم : ندید بازی در نیار عزیزم . 

همون موقع فاطمه خانم اومد و نذاشت سارا جوابم رو بده . 

روکردم به فاطمه خانم و گفتم : فاطمه خانم بی زحمت برای من و دوستام شربت میارین تو اتاقم

فاطمه خانم یه تکون دادن سری اکتفا کرد و رفت سمت اشپزخونه . منم بچه ها رو به سمت اتاقم هدایت کردم . 

سما با دیدن اتاقم گفت : نیومده برای خودش اشغال کرده . 

نگاهش کردم و گفتم : ن پ میخواستی تو سالن وسایلام رو بزارم و بخوابم . 

سما سرش رو تکون داد و گفت : فکر خوبیِ

 - کوفت

سما : زهرمار

 - تو جونت

سما : تو روحت

سارا پرید وسط بحثمون و گفت : بسته . 

روشو کرد طرف من و گفت : حالا قضیه رو بگو . که چی شد اومدی اینجا . 

نشستم رو تختم . بچه ها هم دورم نشستن . چون تخت دو نفره بود جای همه می شد . دهنم رو باز کردم که حرف بزنم که یکی در اتاق رو زد و بعد وارد اتاق شد . فاطمه خانم شربت ها رو گذاشت رو میز کنار تخت و با یه ببخشد کوتاه رفت بیرون . دوباره اومدم حرف بزنم که بچه ها مثل قحطی زده ها هجوم بردن سمت شربت پرتقال ها . از حرکاتشون خنده ام گرفته بود،انگار تا حالا تو عموشون شربت نخورده بودن . 

بعد از اینکه قحطی زدگان سیراب شدند دوباره سرجاشون نشستند . این بار دیگه کل قضیه رو به بچه ها گفتم . 

بعد از اینکه قضیه رو گفتم کیمیا گفت : حالا تو اون نامه چی نوشته بودی ؟ 

رفتم سمت چمدونم و یه کاغذ از توش در اوردم و گذاشتم جلوی کیمیا و گفتم : این چک نویسشه . 

کیمیا کاغذ رو باز کرد و با صدای بلند شروع کرد به خوندن : 

 - سلام مامان،وقتی تو این نامه رو می خونی من اونجا نیستم . یعنی کلا تو زندگیت نیستم . فکر کنم من از همون اولم به دنیا اومدنم اشتباه بوده . حالا نمیخوام اینا رو بگم و سرت رو در بیارم فقط میخوام بگم  “ مامان تو برای من یه تکیه گاه نبودی،تو فقط اسم مادر رو همراه خودت حمل میکردی ولی نمی دونستی چجوری میتونی یه مادر باشی “ 

نمیخوام نصیحتت کنم ولی تو این مدت به این نتیجه رسیدم که من اصلا پدر و مادری ندارم . چون برام پدر و مادری نکردن که بخوان این اسم رو داشته باشن . هر دوتاتون لیاقت این اسم نبودین . شما با کارهاتون دنیای منو ویرون کردین؛منو از دنیایی که داشتم بیرون کشیدین و منو وارد دنیای نااشنایی کردین،دنیایی به نام تنهایی و بی کسی . مامان،بهناز یا هرچی میخوای روی خودت بزاری من خودم میخوام برای زندگیم تصمیم بگیرم پس از زندگی تو میرم بیرون چون تو مستقیم یا غیرمستقیم به من فهموندی که من تو زندگی اضافی هستم . 

میدونم به اینا اعتقادی نداری ولی حلالت می کنم . 

 - سوزان

وقتی تموم شد،همه ی بچه ها اروم بودن و کسی حرف نمیزد . همه یه جورایی تو خودشون بودن . نمیدونم تو این نامه چی چی من نوشته ام که همه رفتن تو خودشون . من فقط واسه بهناز نوشته بودن که از زندگیت میرم بیرون . حالا این دیگه فکر کردن از این چرت و پرت ها نداره . 

خودم سکوت رو شکستم و گفتم : بچه ها دارین یه چی فکر می کنین ؟ بگین من هم بفهمم . 

کیمیا سرش رو اورد بالا و نگاهم کرد و گفت : حالا واقعا میخوای اینجا زندگی کنی ؟ 

 - نه من میخوام فردا برم التماس بهناز رو بکنم و برگردم اون خراب شده . خوب معلومه میخوام اینجا بمونم . 

کیمیا اومد جوابم رو بده که در اتاق خورد و فاطمه خانم اومد تو . گوشی تلفن خونه هم دستش بود . اومد سمتم و گوشی رو به سمتم گرفت . گفتم : کیه  ؟ 

 - پدرتون . 

 - چـــــی  ؟ 

بعدشم فوری گوشی رو از دستش قاپیدم و گذاشتم رو بلند گو و گفتم : الو ؟ 

بعد از چند لحظه صدای بابا اومد و گفت : سلام دخترِ بابا . چطوری عزیزم ؟ 

زمزمه کردم : دخترِ بابا . 

پوزخندی زدم و صدام رو بلندتر کردم و گفتم : یعنی من دختر شمام . 

 - سوزان این چه حرفی که میزنی . معلومه که دختر منی و همیشه عزیزم درونه ی بابات می مونی . 

صدام رو از حد معمول بلندتر کردم و گفتم : اگه من دختر بابام بودم الانم وضعم این نبود . اگه من دخترتون بودم منو تنها نمیذاشتین و نمیرفتین .  .  . 

اشکام بی اجازه ی من راه خودشون رو از چشمام پیدا کردن اومدن بیرون . باید ناراحتی و عصابنیم رو یکی خالی کنم و کی بهتره از بابام که اصلا من نمی بینمش . 

صدای نگران بابا تو گوشم پیچید : سوزان بابا چی شده ؟ از فاطمه خانم شنیدم که اومدی اینجا خواستم باهات صحبت کنم . اتفاقی افتاده ؟ 

 - اتفاقی افتاده ؟ بابا تو این مدت کجا بودی ؟ بهت گفتم بهناز میخواد من با ادوارد ازدواج کنم گفتی چیزی نیست ادوارد پسرِ خوبیه . بابا اونا میخوان منو مجبور کنن می فهمین ؟ میخوان منو مجبور کنن با کسی که دوست ندارم ازدواج کنم . بعد اون وقت شما که اسم پدر رو یدک می کشین با عشقتون که فقط شما رو به خاطر پولتون میخواد پاشدین و رفتین کانادا . بعد میگین چیزی شده ؟ بابا تو عاشقی پس می توی حال من رو درک کنی . بابا من عاشق مح .  .  . 

نتونستم ادامه بدم . من عاشق محمدم . یا نه فقط دوستش دارم . نه نه عشق واقعیت نداره و من فقط محمد رو دوست دارم . پس چرا نمی تونم ازش دلخور و ناراحت باشم . چراا ؟ 

صدای بابا اومد که گفت : سوزان چی داری میگی ؟ درست حرف بزن منم بفهمم . 

پاهام رو جمع کردم تو شکمم و سرم رو گذاشتم بین دستام . گوشام رو گرفتم و اروم و بی صدای به بدبختیم گریه کردم . تنها کاری که بلدم در مقابل مشکلات بکنم . 

یکی اروم منو کشبد تو بغلش . دستام رو از روی گوشم برداشتم و مشت کردم . مشت ها رو می کوبوندم به سینش .  و با صدای بلندی می گفتم : چرا من اینقدر بدبختم ؟ چرا من دارم از مشکلاتم فرار میکنم ؟ چرا من اینقدر ضعیفم . 

شدت گریم بیشتر شد و قدرتمم کمتر . اروم میزدم ولی میزدم . میون گریم بریده بریده گفتم : چرا محمد منو ول کرد ؟ چرا تو بدترین شرایط همه ولم کردن . همه روشون رو از من برگردوندن و من موندم تنهای تنها تو این دنیای غریب . تو دنیایی که پر از گرگه و برای بره ای مثل من خوب نیست . من غنچه ام نیاز به نگهداری دارم پس چرا به جای نگهداری از من دارن منو پرپر می کنن ؟ خب منم ادمم به خدا احساس دارم . دارم خفه میشم . می فهمی ؟ دارم خفه میشم . نمی تونم نفس بکشم . کمک کن . 

دستم رو پایین اوردم و صورتم رو پوشوندم و گذاشتم صدای هق هق گریه ام کل اتاق رو پر کنه . 

سوزان تو بغل بهارک بود و با صدای بلند حرف هایی میزد که او را یاد خودش می انداخت . یاد خودش که وقتی بچه بود و مادر و پدرش از هم طلاق گرفتن اوهم دوست داشت یکی او رو بغل کند و اینطوری به او مشت بزند و گریه کند و حرف بزند . 

گذاشت سوزان خود رو به اندازه ی کافی خالی کند و به او مشت بزند تا شاید مرهمی برای روی زخم هاش باشد . همه دوستانش ساکت بودن و داشتن ان ها رو نگاه میکردن . 

فاطمه خانم سراسیمه وارد اتاق شد و لیوان اب قند و مسکن قویی رو روی عسلی کنار تخت سوزان گذاشت و با یه ببخشید از اتاق خارج شد . 

کم کم صدای سوزان اروم و اروم تر شد و اروم گریه میکرد . ولی سعی داشت که صدای هق هقش رو کم کند ولی خیلی در این کار موفق نبود . بهارک دست هایش رو دور شونه ی سوزان حلقه کرد و او رو بیشتر به خودش فشرد . قلب بهارک با احساس لرزش شونه های سوزان به درد میومد . ناخوداگاه قطره ی اشکی از چشم های زیبای او چکید . 

هر کدوم از بچه ها به یک چیز فکر میکردن . 

سارا یرهم به این فکر میکرد که او خودش خواست که از خانواده اش جدا باشد تا بتواند راحت تر زندگی کند . ولی سوزان این رو نمی خواهد و او به هردوتای ان ها نیاز دارد . سارا از پدر و مادرش بیزار است ولی سوزان به ان ها نیاز دارد و دوست دارد که ان ها رو در اغوش بگیرد و بگوید دوستتان دارم . با فکر کردن به وضعیت سوزان و خودش اشک در چشمانش حلقه زد ولی به ان ها اجازه ی فرو ریختن نداد . 

کیمیا به مدتی فکر میکرد که مادر و پدرش سر موضوع پیش و پا افتاده ی کار کردن دعوا میکردند و او فقط جایی کز میکرد و نگاه دعوای ان ها میکرد . او ان موقع فقط 11 سال سن داشت و ان موقع بود که سوزان امد و دست های او را گرفت و به او کمک کرد که در مقابل مشکلات قوی باشد و فقط گریه نکند،جون این نشانه ی ضعف یک انسان است . و حالا سوزان دارد این طوری گریه میکند . یعنی اینقدر سوزان در عذاب است که دارد این چنین گریه میکند ؟ روزهایی که با سوزان بود و سوزان حتی یک لحظه لبخند از لباش جدا نمیشد و حالا خیلی وقت است که لبخند بر روی لبان او ندیده است و به نظر میاید که سوزان لبخند زدن و خنیدن رو فراموش کرده است . کیمیا سرش رو بین دستانش گرفت و به اون روزها فکر کرد . 

یاسمن به این فکر میکرد که چقدر بعضی ها می تونن غم و غصه داشته باشن و برای سوزان که شخصیتی شکننده دارد خیلی بد است و برای او غیرقابل تحمل است . نمی خواست به بدبختی دوستش فکر کند و افسوس بخورد ولی هر کاری میکرد نمی توانست جلیوخودش رو نگیرد و به ان فکر نکند . سوزان دوست خوبی برای او توی تک تک شرایط زندگیش بوده . می دانست بهترین لحظات زندگیش را با سوزان تجربه کرده است چون او دخترِ شادی بود و اون انرژی مثبت خود را به دیگران انتقال میکرد و اجازه نمیداد که کسی جایی که او باشد ناراحت باشد . سرش رو به پشتی تخت تکیه داد و چشمانش رو بست . 

سارا و سما اروم نشسته بودن و به سوزان نگاه میکردن و هردو به این فکر میکنند که چی شد که اینطوری شد ؟ چی شد که سوزان نابود شد . هر دو باهم اهی کشیدن و سرشان را به نشونه ی افسوس برای سوزان تکون دادند . 

بهارک سوزان را اروم ازخودش جدا کرد و نزدیک گوشش طوری که فقط سوزان بشنود حرف هایی رو گفت که دوست داشت وقتی خودش به خاطر مادر و پدرش ناراحت بود یکی به او می گفت : سوزان اروم باش چون بدون تو تکیه گاه داری و اون منم . اگه همه ی دنیا ولت کنن و له ات کنن با پرپرت کنن بازم بدون که من پیشتم و برای همیشه تکیه گاهت می مونم . دوست ندارم تو هم مثل من بشی،تنها و بی کس . 

با این حرف ها درون سوزان احساس ارامشی جوانه زد و باعث شد که اروم تر بشود و بفهمد که علاوه بر خدا کسان دیگری هم دارد . 

بهارک مسکن و اب را برداشت و سوزان را وادار به خوردن ان کرد و به سوزان کمک کرد تا دراز بکشد . همون طوری که موهای سوزان را نوازش می کرد به بچه ها نگاه کرد . چشم های یاسمن بسته بود و به تخت تکیه داده بود . همون لحظه قطره ی اشکی از لای پلک های بسته اش به بیرون غلت خورد .  .  . 

بهارک با پشت دست اشک هایش رو پاک کرد و با سر به دوستانش اشاره کرد تا بی صدا از اتاق خارج شوند . همه ی دوستانش از اتاق خارج شدند . بهارک نگاه اخر رو به سوزان کرد که با ان معصومیت خاص خودش خوابیده بود . 

چراغ اتاق را خاموش کرد واز اتاق خارج شد . بچه ها کنار در اتاق ایستاده بودن . با صدای بسته شدن در همه ی سرها به طرف او برگشت . همه نگاه هم میکردن . اولین نفری که سکوت را شکست سما بود که گفت : بهتره ما دیگه بریم . مامانم نگرانمون میشه . 

وبدون اینکه به کسی اجازه ی صحبت کردن بدهد از خانه خارج شدند . با این کار سارا و سما دوستانش زیزلبی با هم خداحافظی کردن و از خانه خارج شدن . حالا بهارک تنها در کنار اتاق سوزان ایستاده بود . به سمت اشپزخانه رفت . فاطمه خانم داشت میزناهار خوری را تمیز میکرد . با صدای پا فاطمه خانم سرش را بالا اورد و با دیدن بهارک لبخندی زد و گفت : سوزان خانم بهتر هستند ؟ 

بهارک سری تکون داد و به سمت میز رفت و پشت ان نشست و به فاطمه خانم نیز اشاره کرد تا بنشیند . فاطمه خانم صندلی را عقب کشید و روی ان نشست . بهارک دست هایش را در هم قفل کرد و ان را روی میز گذاشت و گفت : فاطمه خانم شاید این حرف خوبی نباشه و یا سوزان دوست نداشته باشه شما بدونین ولی به نظر من بهتره شما یک چیزهایی بدونین . نگاه کنین . 

نگاهش رو از چشم های فاطمه خانم و به دست های قفل شده اش خیره شد و گفت : پدر و مادر سوزان طلاق گرفتن . و پدرش با کس دیگه ای ازدواج کرد که فکر کنم بشناسیتش و مادرش با یک پسر کوچک تر از خودش در خونه رابطه داره و این باعث میشد که سوزان عذاب بکشد . اون با این دوتا کنار اومد و چیزی نگفت . ولی یه مدتی هست که مامانش گیر داده که اون با پسرداییش ازدواج کنه تا یه جورایی از شر سوزان خلاص بشه . واسه ی همین این به سوزان خیلی ضربه زد . دیشبم داییش به خواستگاری او اومده بودن و واسه ی همین اون از خونه خارج شد و به اینجا اومد . حالا هم میخواد اینجا چندروز زندگی کنه . 

فاطمه خانم سری تکان داد و گفت : خب بعدش چی میشه ؟ 

بهارک به صندلی اش تکیه داد ولی هنوز نگاهش به دست هایش بود و گفت : خودش چیزی نمیدونه ولی فکر کنم برگرده چون اون نمی تونه تو این دنیا تنها زندگی کنه . 

بهارک نگاهش رو از دست هایش گرفت و دست هایش را زیر سینه اش جمع کرد و نگاه فاطمه خانم کرد و گفت : لطفا به روی خودتون نیارید که چیزی میدونید فقط سعی کنید باهاش مهربون باشید چون سوزان به یه کسی نیازه داره . 

هین طوری که بهارک از جایش بلند میشد گفت : لطفا براش سوپ درست کنین چون ممکنه مریض بشه و فردا هم ساعت 7 باید مدرسه باشه فکر کنم خودش به موفع بلند بشه . 

فاطمه خانم هم از جاش بلند شد و گفت : چشم دخترم . همه ی تلاشم رو میکنم . فردا هم حدود ساعت 6 صداش میکنم . 

بهارک سرش رو تکون داد و خداحافظی زیر لب کرد و از اشپزخونه خارج شد و بعد از چند لحظه صدای در خونه نشان از رفتن او داد . 

فاطمه خانم دوباره روی صندلی نشست و به زندگی او فکر کرد . چقدر بدبخت بود . 

از جاش بلند شد و مواد سوپ رو اماده کرد تا برای سوزان سوپی خوشمزه درست کند . 

چشمام رو چند بار باز و بسته کردم تا موقعیتم رو تشخیص بدم . نگاه اطرافم کرد که تمام اتفاقات دیشب به سرم هجوم اورد . از روی تختم با عجله بلند شدم . رفتم سمت دست شویی وقتی خودم رو تو ایینه نگاه کردم از دیدن خودم تعجب کردم،چشمام قرمز شده بود و پف کرده بود .  دست و صورتم رو شستم و اومدم بیرون . رفتم سمت در که در رو باز کنم که یکی زودتر در رو باز کرد و دماغم خورد به در . دستم رو گذاشتم رو دماغم و گفتم : ایـــی . مامان کجایی که ببینی دماغ دخترت شکست ؟ ایـی دماغم خدا جون . 

صدای فاطمه خانم رو شنیدم که گفت : وای خدا مرگم بده سوزان خانم . فکر کردم خوابیدید خواستم بیام بیدارتون کنم تا واسه ی مدرسه دیر نکنید . 

همین طوری که داشتم دماغم رو می میالیدم گفتم : نه اشکالی نداره . فقط فکر کنم دماغم رو ناک اوت کردین . 

فاطمه خانم همین طوری که میخندید گفت : پاشو دخترم اماده شو . برات سوپ درست کردم . 

 - دستتون درد نکنه . الان میام پایین . 

فاطمه خانم از اتاق رفت بیرون و منم رفتم و مانتو و شلوار مدرسه ام پوشیدم . مقنعه ام رو گرفتم دستم و رفتم پایین . 

فاطمه خانم داشت سوپ رو می ریخت تو ظرف . با دیدن من گفت : بشین عزیزم الان برات سوپ رو میارم . 

نشستم پشت میز و قاشق رو گرفتم تو دستم . تا فاطمه خانم سوپ رو گذاشت روی میز من مثل قحطی زده ها به سمتش حمله بردم و همش رو درعرض 5 دقیقه خوردم . جتی یادم رفت به تعارف خشک خالی بکنم . تو طولی که داشتم غذا میخوردم فاطمه خانم با یه لبخند مادارنه داشت نگاهم میکرد . خیلی دوست داشتم درباره اش بدونم ولی حیف که وقت نداشتم . 

وقتی سوپ تموم شد،شربت پرتغال رو سر کشیدم و همینطوری که مفنعه ام رو سرم میکردم روبه فاطمه خانم گفتم : میشه زنگ بزنین به اژانس برای من ؟ 

فاطمه خانم گفت : عزیزم الان به رحیم میگم که ببرتت . 

 - نه زحمتشون نمیدم . خودم میرم

 - نه عزیزم درست نیست که تنها بری

بعد صداش رو بلندتر کرد و گفت : رحیم،رحیم . اماده شو سوزان خانم میخوان برن مدرسه . 

بعد رو کرد به من و گفت : برو تو حیاط رحیم اونجاست . 

سری تکون دادم و رفتم سمت حیاط . با ماشین پژو رحیم اقا رفتم مدرسه . 

در ماشین رو باز کردم و به سمت مدرسه رفتم . به سمت کلاسمون رفتم . وارد کلاس که شدم دو جفت چشم سیاه نگران دیدم که زل زده به من . به بهارک لبخند زدم و گفتم : چی شده که چشمات رو مثل وزغ کردی و زل زدی به من ؟ 

بهارک خودش رو مظلوم کرد و گفت : منو داشته باش که نگران کی بودم . 

بعد نگاهی به سرتاپام کرد و روشو ازم گرفت . اومدم بهش چیزی بگم که ثمین مثل جن جلوم ظاهر شد و گفت : چطوری سوزان جوجو ؟ 

یکی محکم زدم تو سرش و از زیر دستش در رفتم و دویدم تو راهرو مدرسه . رومو برگردوندم وبراش زبون در اوردم . سرم رو برگردوندم که بینیم خورد تو سینه ی یه بدبختی . هنوز دماغم از صبح درد میکرد . دیگه با این ضربه بدترم شد . 

دستم رو گرفتم روی دماغم و گفتم : ای ای . مامان ببین که چه بلاهایی که سر دخترت نمی یارن . اون از صبح که فاطمه خانم زد تو این دماغ من بدبخت اینم از الان . وای مامان . من جوونم ارزو دارم . میخوام ادامه تحصیل بدم .  . 

سرم رو اوردم بالا که دیدم ای داد بیدا اقایی وایساده و با چشم های پر از خنده ولی با حالتی جدی زل زده به من . دستم رو از روی دماغم برداشتم و گفتم : ببخشید اقای اقایی . 

یه ابروش رو داد بالا و گفت : برای چی ؟ 

خب برای پیچ پیچی په سئوال هایی از من بدخت می پرسن . گفتم : برای اینکه خوردم بهتون . 

سرش رو تکون داد و اومد چیزی بگه که فوری ازش دور شدم و به سمت کلاس رفتم .  . ثمین دقیقا کنار دستم می نشست ولی الان جاش رو با کیمیا عوض کرده بود . وقتی خواستم از کنارش رد بشم یه تو سری محکم تر از اون قبلیه زدمش تا حساب کار بیاد دستش و بعدش رفتم نشستم . اقایی وارد کلاس شد . اوا ما با این کلاس داشتیم . بدبخت شدم رفت . سرم رو انداختم پایین و خودم رو سرگرم با کتابام کردم . 

تا اخر کلاس اصلا سرم رو نیاوردم بالا . وقتی زنگ خورد و اولین نفر رفتم بیرون . 

نمیدونم چه مرگم بود . ولی از اقایی خجالت می کشیدم و روم نمیشد نگاهش کنم . اون جوری که من رفتم تو سینش و اون حرف هایی که زدم نبایدم روم بشم . 

کیمیا زد تو کله ام و گفت : سوزان تو کلاس نزدیک بود سرت رفت تو بقه ات . من گفتم الان گردن درد میگیره . 

نگاه بچه ها کردم و بعد نگاه ثمین کردم و گفتم : از ثمین جون بپرس . ابروم رو کلا جلوی این اقایی برد . 

کیمیا : حالا نگفتی چی شد ؟ 

من : هیچی بابا داشتیم با ثمین تو راه رو می دوییدم که من خیلی زیبا با دماغ رفتم تو سینه ی این اقایی . بعدشم هرچی از دهنم در اومد بهش گفتم . بدبخت داشت میمرد از خنده ولی به روی خودش نمی اورد . 

سما همین طوری که می خندید گفت : حالا چیا بهش گفتی ؟ 

 - بی خیال

سارا : بگو دیگه خودت رو لوس نکن . 

 - هیچی بابا گفتم (همینجوری که ادای اون موقع رو در می اوردم گفتم) :  ای ای . مامان ببین که چه بلاهایی که سر دخترت نمی یارن . اون از صبح که فاطمه خانم زد تو این دماغ من بدبخت اینم از الان . وای مامان . من جوونم ارزو دارم . میخوام ادامه تحصیل بدم .  . 

سارا همین طوری که می خندید گفت : تو که میخواستی ازدواج کنی . 

 - اون مال گذشته بود . الان قصدم ادامه تحصیله

کیمیا : اوه چه های کلاس . 

تا پایان سعی کردم تا می تونم خودم رو خوشحال نشون بدم تا بچه ها نگرانم نشن . 

برگشتنه اقا رحیم اومده بود دنبالم . تا از مدرسه دور شدم لبخندم از لبام دور شد . سرم رو به شیشه ماشین تکیه دادم . خیلی بدم از تظاهر میومد ولی الان خودم داشتم به خوشحال بودن تظاهر میکردم . از خودم بدم میومد از زندگیم بدم میومد . 

وقتی رسیدیم فاطمه خانم دم در وایساده بوده و منتظر ما بود . همین جوری که داشتم می رفتم داخل قربون صدقه ام می رفت . 

دیگه داشتم خسته میشدم واسه ی همین گفتم : فاطمه خانم من این همه هندونه رو چیکار کنم . یخچال که اینقدر جا نداره . 

فاطمه خانم همینجوری می خندید گفت : از دست شما جوونا . 

و بعد به سمت اشپزخونه رفت . منم نفس راحتی کشیدم و به سمت اتاقم رفتم تا لباسام رو عوض کنم . 

تا شب واسه اینکه فکرم به سمت بدبختیم نره خودم رو به زدن تست و کمک کردن به اقا رحیم تو باغبونی کردم . شبم از بس خسته بودم سرم نرسیده به بالشت خوابم برد

از خونه اومدم بیرون و به سمت اژانس رفتم .  میخوام امروز همه چیزو تموم کنم . منطورم از همه چیز یعنی میخوام زندگیم رو همون جوری کنم که میخوام . میخوام برم و با محمد صحبت کنم و بفهمم که مشکلش چیه . 

دم در خونه ی محمد وایساده ام . و نمیدونم زنگ در رو بزنم یا نه ؟ 

اخر سر دلم رو زدم به دریا و زنگ در رو زدم . در با صدای تیکی باز شد . دلشوره داشتم،نمیدونم برای چی . ولی دلم گواه از یه اتفاق بد رو میداد . 

در خونه رو باز کردم و وارد حیاط شدم . حیاط خونه انگار مرده بود . بی روح بود . زمستون بود و برگ درختا ریخته بود ولی حیاط مثل همیشه نبود . اروم به سمت در وردی خونه رفتم که نیمه باز یود . 

در رو اروم باز کردم و وارد خونه شدم . روی وسایل خونه پر از خاک بود . معلوم بود خیلی وقته که گردگیری نشده . 

محمد روی مبل پشت به من نشسته بود و سرش رو بین دستاش گرفته بودم . با صدایی که از ته چاه بیرون میومد گفت : مهدیس چند بار گفتم میخوام تنها باشم ؟ 

وقتی جوابی از طرف من نشنید روشو برگردوند و منو دید . این نمی تونست محمد باشه . چشماش قرمز بود و پف کرده بود . لباساش نا مرتب بود و موهاشم روی سرش نامرتب ریخته بود . ته ریشی هم داشت . 

توی چشم های محمد نگاه کردم که پر از گلایه بود و یه غم خیلی بزرگ . 

اروم رفتم سمتش ولی اون با هر حرکتی که من میکردم یه فدم به عقب می رفت . قدم هام رو بلند کردم و خودم رو بهش رسوندم و خواستم دستش رو بگیرم که محمد دستش رو کشید عقب . با تعجب نگاهش کردم . 

محمد گفت : به من دست نزن . 

گفتم : محمد

نمیدونم چرا ولی از کوره در رفت و با صدای بلندی گفت : دیگه اسم منو نیار . تو برام مردی . من دیگه کسی رو به اسم سوزان نمی شناسم . چیکارم داری ؟ برو دست از سر زندگیم بردار . برو با اون پسردایی جونت خوش باش . 

پوزخندی زد و ادامه داد : واست یه عروسک خیمه شب بازی بودم نه ؟ حالا که ازم خسته شدی میخوای ترکم کنی و بری پیش اون پسرداییت . اون چی از من بیشتر داره،هـــا ؟ 

چنان دادی زد که نزدیک بود خودم رو خیس کنم . زمزمه وار گفتم : محمد

دادی زد و گفت : گفتم اسمم رو صد نکن . منو اینجوری صدام نکن،تو یه ادم پستی . تو یه سنگ دلی . 

صداش رو اروم تر کرد و به دیوار پشت سرش تکیه داد و گفت : خواهش میکنم برو . به حرمت اون روزهایی که باهات بودم برو . میدونم دوستم نداری . پس اشک تمساح نریز . برو یا نامزدت ادوارد خوش باش . برو از زندگی من بیرون . 

اشکام رو با پشت دستم پاک کردم و با تمام قدرتم یکی خوابوندم تو گوشش . با صدایی که به خاطر گریه می لرزید و هر لحظه بیشتر میشد گفتم : منو داشته که دلم رو به کی خوش کردم . منو بگو که گفتم حتی اگه مامانم رو ول کنم تو هستی و من تنها نیستم و یه تکیه گاهی مثل محمد دارم . من باید از دستت شاکی باشم نه تو . تو بودی که تو بدترین شرایط زندیگم تنهام گذاشتی و گذاشتی من به ادوارد تکیه کنم . بعد طلبکارم هستی . تو کجا بودی اون موقع که من به خاطر رفتن پدرم داشتم خرد میشدم،تو کجا بودی موقعی که مامانم زد تو گوشم . تو کجا بودی وقتی عمومم میخواست منو به زور با ادوارد ازدواج بده ؟ کجا بودی هان  ؟  صدای شکستن دلم رو نشنیدی . میدونی وقتی مامانم زد تو گوشم دوست داشتم به جای ادوارد تو باشی که از من دفاع میکردی ولی نبودی؛این همه مدت کجا بودی که ببینی من چه زجر ها که نکشیدم ؟ 

محمد دستش رو گذاشته بود رو جایی که سیلی زده بودم و گفت : تو کجا بودی وقتی مامانم بهم گفت که قراره تو با ادوارد ازدواج کنی ؟ تو نبودی که ببنی همون لحظه من شکستم . صدای قلبم رو نشنیدی . میدونی تو این مدت من چی کشیدم ؟ میــــدونی  ؟ 

کیفم رو که روی زمین بود برداشتم و اشکام رو پاک کردم و گفتم : محمد واقعا برات متاسفم . تو اگه به من اعتماد داشتی و دوستم داشتی هیچ وقت به من شک نمی کردی 

بعد از گفتن این حرف از خونه زدم بیرون . دیگه از کل دنیا بریدم

محمد با نگاه رنجیده اش سوزان رو که از در خارج می شد رو بدرقه میکرد . با صدای بسته شدن در،از روی ناتوانی بر روی زمین زانو زد و با صدای بلند گریه کرد و گذاشت هق هقش کل خونه را بگیرد . 

سوزان برای اخرین بار به در خانه نگاه کرد و بعد با سرعت به سمت خیابون اصلی دویید . شالش در اثر دوییدن بر روی شونه هاش افتاد . و موهایش را که با یک کش بسته بود را به نمایش گذاشت . سر کوچه سرش رو به سمت اسمون گرفت . اسمون هم مثل سوزان دلگیر بود و ابری بود . او هنوز باورش نمیشد که محمد بهش این حرف ها رو زده باشه . 

قطره ای از بارون بر روی صورتش به سمت پایین غلت خورد . دستش هایش را از هم باز کرد و هوای تازه رو به درون ریه هاش فرستاد . 

محمد با شنیدن صدای بیرون به سمت حیاط میرود و نگاهی به اسمان میندازد که مانند او دلگیر است و دارد می بارد . دست هایش رو از هم باز کرد و هوای تازه رو به درون ریه هاش فرستاد . 

بعد از چند دقیقه دست هایش رو به سمت پایین اورد و روی زمین دراز کشید و چشم هایش را بست . و نفهمید که چی شد که خوابش برد  

سوزان دست هایش رو به سمت پایین برد و به سمت خیابون رفت . حواسش اصلا به اطرافش نبود و داشت به محمد و روزهای خوبش با او فکر میکرد . که متوجه ی صدای بوق اتوبوس شد . روشو به سمت صدا برگردوند و با دیدن اتوبوس در نزدیکی خودش،به جای فرار کردن دست هایش را از هم باز کرد و سرش رو به سمت اسمون گرفت و زیر لب گفت : فقط به خاطر تو محمد . 

و بعد دردی که در بدنش پیچید و صدای مردم که داشتن او رو صدا می کردن . ولی او قادر به جواب دادن نبود . اروم اروم به خواب عمیقی فرو رفت . 

بهارک از پای سفره عصرانه بلند می شود و به سمت گوشیش می رود . با دیدن اسم سوزان لبخندی میزند و جواب می دهد : 

 - سلام سوزان

صدای مردی نااشنا تو گوشی پیچید : ببخشید،شما بهارک خانم هستید  ؟ 

بهارک با شک گفت : بله خودم هستم . 

مرد : ببخشید،من با دختری تصادف کردم که اخرین شماره ای که گرفته شماره ی شما بوده . 

بهارک با نگرانی گفت : چیزیش شده  ؟ 

مرد : بهتره خودتون بیاید بیمارستان .  .  . 

بهارک بدون هیچ حرف اضافه ای تلفن رو قطع کرد و در عرض 5 دقیقه اماده شد . و مدام دعا میکرد که اتفاق جدی برای سوزان نیفتاده باشد . 

مادربزرگش گفت : دخترم،کجا میری ؟ 

بهارک هینطوری که کفشش رو می پوشید گفت : سوزان تصادف کرده . باید برم

مادربزرگش به صورت خودش زد و گفت : خدا مرگم بده . چیزش شده  ؟ 

ولی بهارک دیگه رفته بود . توی راه بهارک به همه دوستاش اس ام اس داد که سوزان تو بیمارستانه و خودش رو سریع برسونه . مدام ناخن های خود رو می جویید؛هزاران فکر در خیالش بود . که نکنه برای سوزان اتفاق بدی افتاده باشه . 

دم در بیمارستان که رسید بهارک با عجله از اژانس خارج شد و به سمت در وردی بیمارستان دویید . 

به سمت پذیرش رفت و رو به خانمی که در حال تایپ چیزی بود گفت : خانم،دختری نیومده که تصادف کرده باشه

خانم نگاه گذرایی به بهارک کرد و مشغول تایپ شد . بعد از چند دقیقه که برای بهارک به اندازه ی یک سال گذشت گفت : بیماری یک ساعت پیش اومدن که تصادف کردن و الان بخش مراقبت های ویژه هستن . 

بهارک با شنیدن اسم مراقبت های ویژه،با عجله به سمت طبقه دوم دویید . اینقدر عجله داشت که یادش رفت با اسانسور برود و از پله ها رفت . 

به سمت شیشه ی بخش مراقبت های ویژه می رود . با نگاه به دنبال سوزان می گردد . که او را میان کلی دستگاه پیدا می کند .  در حالی که صورتش پر از خراش بود و بازوی سمت راستش که به خاطر سرم بالا زده شده بود،پر از زخم بود . که بعضی هاشون عمیق بودن و بعضی هاشون سطحی . کنار چشم سمت راستش هم جای بخیه ای بود . 

با دیدن وضع کنونی سوزان از کنار شیشه کنار اومد و روی اولین صندلی نشست . دستش رو بین سرش گرفت و چشانش را بست . ولی با بستن چشمش،صورت زخمی سوزان جلوی چشمش ظاهر میشد . 

خودش رو مقصر می دانست . اگه به سوزان اجازه نمیداد که به دیدن محمد برود،الان این اتفاق نیفتاده بود . با این که نمیدونست چه اتفاقی برای سوزان افتاده،شاید خیلی هم چیز مهمی نباشه،ولی همین که او روی تخت بیمارستانه اونو ناراحت میکنه . 

سرش رو بالا گرفت و سعی کرد که بغضی که به گلوش چنگ میزد را خفه کند . 

صدای مردی را بالای سرش شنید : ببخشید خانوم چیزی شده  ؟ 

بهارک سرش را بالا اورد و نگاه مرد کرد . و گفت : ببخشید ؟ 

مرد : اتفاقی افتاده  ؟ 

بهارک : دوستم تصادف کرده

مرد سری به نشانه ی تاسف تکون داد و روشو برگردوند که بره ،که ناگهان برگشت و روبه بهارک گفت : شما بهارک هستید  ؟ 

بهارک از تعجب ابروهاش رو بالا داد و گفت : شما  ؟ 

مرد اومد و روبه روی بهارک ایستاد و گفت : من همون کسی هستم که به شما زنگ زد . 

بهارک اروم گفت : همونی که با سوزان تصادف کرده

و یک دفعه سرش رو بالا اورد . مرد که از حرکت بهارک شوکه شد یه قدم به عقب رفت . بهارک به تندی گفت : پس شما بودین  ؟ 

مرد گفت : اروم باشید،لطفا

بهارک با صدایی که هر لحظه بلندتر می شد گفت : اقای محترم شما باعث شدین دوست من رو اون تخت بخوابه . بعد می گین اروم باش . 

مرد هم صداش رو بالا برد و گفت : خانم،گفتم اینجا محیط بیمارستانه و بهتره اروم باشید . و جهت اطلاع من کسی نبودم که به دوست شما زد . کسی که بهش زد فرار کرد . 

پوزخندی زد و ادامه داد : حالا عوض تشکر کردن دارن سرم دادن میزنن . 

بهارک اومد حرفی بزنه که صدای سما اونو از حرف زدن بازداشت . 

سما با صدای نگرانی گفت : بهارک سوزان چش شده  ؟ 

مرد و بهارک هردو روشون رو به سمت سما و بقیه بچه ها برگردوندن . 

سما نگاهی به بهارک کرد و بعد نگاهی به مرد . هر دو تایشان از دیدن هم دیگر تعجب کردن و با تعجب نگاه هم کردن . سارا هم کمی دقت کرد و وقتی فهمید که چه کسی است اول با تعجب و بعد با اخم نگاه او کرد . سما و مرد هم کم کم اخم کردن و با نفرت نگاه هم کردن . 

بچه ها هم داشتن با سردرگمی نگاه ان ها میکردن . انگار همه فراموش کرده بودن که به چه دلیل به اینجا اومده بودن . 

سما یه قدم به سمت مرد رفت و یه سیلی محکم به طرف چپ صورتش زد و گفت : خیلی پستی

سارا با نفرت روشو از مرد گرفت و همراه با سما از ان جا دور شد . 

همه در شک حرکت سارا و سما بودن که مرد دستی به موهایش کشید و به سمت دیگری که دور از ان ها باشد رفت . 

ادوارد

ادوارد

 - الو ؟ 

 - سلام ادوارد کجایی ؟ 

 - عمه شمایی ؟ من دارم میرم بیرون

 - عزیزم فوری بیا بیمارستان .  .  . سوزان تصادف کرده و الان تو بیمارستانه . 

 - عمه چیزیش شده ؟ 

 - دوستش گفت رفته تو کما . 

 - چییی  ؟ 

 - فقط زود خودت رو برسون . 

و قطع کرد . 

گوشی تو دستم موند . نمی دونستم چیکار کنم . خودم خوب می دونستم که سوزان منو نمی خواد . ولی نمی خواستم باور کنم . چون من از بچگی دوسش داشتم،اون مال منه . و من باید به دستش بیارم . 

گوشی رو تو دستام فشار دادم و گفتم : اون مال منه . حتی اگه منو نخواد . 

ژاکتم رو از روی صندلی برداشتم و با دو به سمت ماشین رفتم . 

تو ماشین نشستم و با تمام سرعت به سمت بیمارستان روندم . می خوام اخرین تلاشم رو برای به دست اوردنش بکنم و بعد بزارم بره پیش هرکی که دوست داره . 

به بیمارستان که رسیدم . 

*****

دقیقا 2 ماه 20 روز میگذره . و من لحظه به لحظه کنارش بودم . می خوام وقتی چشمش رو باز کرد اولین کسی رو که می بینه من باشم . کسی که بیشتر از مادرش پیشش مونده . و مثل اون دوست پسرش محمد ولش نکنه و بره . 

یادم به 1 ماه پیش افتاد وقتی به محمد گفتم که سوزان رفته تو کما . محمد فقط بهم یه چیزی گفت : من هفته ی اینده میرم فرانسه برای همیشه . امیدوارم با سوزان خوشبخت بشی . 

و بعد رفت . اون موقع واقعا مونده بودم که چرا محمد همچین کاری کرد . البته هنوزم موندم . ولی خب کمتر . 

تنها کسی که تو این مدت پا به پای من اینجا بود بهارک و ثمین خانوم بود . دیگه بقیه دوستای سوزان رفتن پی زندگی خودشون . اوایل هفته ای یک بار می یومدن ولی الان حدود 1 ماهه که نیومدن . 

صدای بهارک منو از فکر کردن نگه داشت . 

بهارک : اقا ادوارد بهتره شما برین خونه . الان حدود 1 هفته اس که نرفتین خونه . 

سرم رو به علامت نه تکون دادم و گفتم : شاید تو این مدتی که من میرم سوزان به هوش بیاد

بهارک لبخندی زد و گفت : اخه با این تیپ شما اگه سوزان چشمش رو باز کنه و شما رو پشت شیشه ببینه بدبخت سکته می کنه . میگه شاید این ادمه از امازون فرار کرده باشه . 

لبخندی کم جون زدم و گفتم : بزار فکر کنه . مهم اینه که ببینمش . 

بهارک اومد کنار دستم وایساد و نگاه صورت رنگ پریده ی سوزان کرد که الان زخماش خوب شده بود و فقط جای بخیه رو پیشونیش مونده بود . خیلی کوچولو بود ولی بازم معلوم بود . بهارک اهی کشید و گفت : واقعا موندم که کی می خواد بهوش بیاد . کی می خواد اون چشماش رو باز کنه و با چشمای قهوه ایش بهم نگاه کنه و لبخند بزنه . 

بهارک روشو از شیشه گرفت و روی صندلی نشست و گفت : اقا ادوارد شما برید . من اینجا هستم . 

نگاهی بهش کردم . داشت اروم اشک می ریخت . چقدر قلب این دختر مهربون بود . کنارش نشستم و گفتم : به خاطر شما می رم به شرطی که قول بدین هر اتفاقی افتاد به من خبر بدین . 

بهارک با پشت دستش اشکاش رو پاک کرد و گفت : باشه . شما فقط برید من هرکاری که بگید می کنم . 

لبخندی زدم و از جام بلند شدم و به سمت خونه رفتم . 

وقتی رسیدم خونه  . یه راست رفتم سمت حموم . و یه دوش 2 دقیقه ای گرفتم و حوله رو پیچیدم دور کمرم و اومدم بیرون . رفتم تو اتاقم . داشتم موهام رو شونه میکردم که گوشیم زنگ خورد . با دیدن شماره ی بهارک فوری گوشی رو جواب دادم . 

 - چیزی شده بهارک خانم  ؟ 

فقط صدای گریه بهارک میومد . صداش کردم ولی جواب نداد . دیگه داشت کلافه ام میکرد . 

با داد گفتم : نشنیدی گفتم چیزی شده  ؟ 

بهارک با صدای ضعیفی گفت : خودت رو زود برسون . 

و گوشی رو قطع کرد . یا عجله هر چی اومد دستم رو پوشیدم و با سرعت به سمت بیمارستان رفتم . 

به سمت بهارک رفتم که روی زمین صندلی کنار اتاق سوزان نشسته بود و داشت بی صدا گریه میکرد . عمه و علی اقا و ثمین خانم کنار شیشه وایساده بودن . 

ثمین خانوم هم سرش زیر بود و داشت گریه میکرد . رفتم سمتشون و گفتم : عمه چی شده ؟ 

عمه نگاهی بهم کرد و گفت : سوزان علایم هوشیاری خودش رو به دست اورده . 

نگاهی به عمه کردم تا مطمئن بشم که دروغ نمیگه . پس چرا بهارک و ثمین داشتن گریه میکردن ؟ شاید اشک شوق بوده . 

نگاهی به شیشه کردم . رفتم پیش پرستار و از پرستار خواستم که اجازه بده برم تو اتاقش . پرستاره اول مخالفت کرد . ولی وقتی که سرسختی منو دید قبول کرد که فقط 5 دقیقه بتونم ببینمش . 

لباس مخصوص رو پوشیدم و رفتم تو اتاقش . 

اروم روی تخت خوابیده بود . دستش رو گرفتم و گفتم : سوزان من اومدم پیشت . نگاه کن من اینجام پیش تو . 

همون موقع پلک سوزان تکونی خورد . و بعد از چند دقیقه اروم چشماش باز شد و من تونستم بعد از 2 و 20 روز چشماش رو ببینم . 

صدای بهارک و ثمین و عمه رو از پشت شیشه می شنیدم که داشتن با خوشحالی اسم سوزان رو صدا می کردن . ولی من تو این دنیا نبودم . من تو دنیای چشم های سوزان گم شده بودم،که داشت نگاهم میکرد . منم داشتم نگاهش میکردم . 

نمیدونم چقدر گذشت که صدای بوق متعددی منو به خودم اورد . نگاه بالا کردم که دیدم ضربان قلب سوزان خط صافِ . با وحشت نگاه سوزان کردم که دیدم با لبخندی داره نگاهم میکنه . 

دستش از تو دستم سرخورد پایین . کلی دکتر و پرستار ریختن تو . یکی از پرستارها منو به سمت در هل داد و منو از اتاق بیرون کرد . ولی من هنوز نگاهم به خط صافِ زندگی سوزان بود . که چه زو این خط صاف شد . 

نگاه پایین کردم . جایی که سوزان داشت با لبخند نگاهم میکرد ولی حالا به جاش ملافه ی سفیدی هست که صورتش رو پوشونده . 

اروم زیر لب زمزمه می کنم : 

دنیا به این بزرگی واسه من

وقتی نیستی مثل زندون می مونه

وقتی نیستی گلا ماتم می گیرن

بهارم مثل زمستون می مونه

وقتی نیستی 

من هوای موندنم نیست

دیگه اینجا 

بی تو جای موندم نیست

وقتی رفتی اینه چین خورد و شکست

باغبون درهای گلخونه رو بست

عروس سفید پوشت تا دم مرگ

لباس سیاه به تن کرد و نشست

وقتی نیستی 

من هوای موندنم نیست

دیگه اینجا 

بی تو جای موندم نیست

تو می خواستی دیوارا رو ورداری

جای هر یه باغچه بکاری

تو می خواستی پرده رو پس بزنی

پشت هر پنجره خورشید بزاری

وقتی نیستی 

که به ما نشون بده

عکس خورشید توی اب چه رنگیه

کی میخواد به ما بگه

 “ بدون عشق اینجا پر از ادمای سنگه “ 

وقتی نیستی 

من هوای موندن ندارم

داد زدم : سـوزان . وقتی نیستی من هوای موندن ندارم . 

و دیگر هیچ .  .  . 

پایان 

16/4/92

انتشار  :  بهمن 92  

نویسندگان  :   http://www.forum.98ia.com/member221137.html

 و                   http://www.forum.98ia.com/member219463.html

طراح جلد  :   http://www.forum.98ia.com/member24785.html

ناظر  :        http://www.forum.98ia.com/member116394.html

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw . 98iA . Com