نام کتاب : عشق بچه بازی نیست

نویسنده : پرواس کاربر انجمن نودهشتیا

« کتابخانه مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

طراح جلد    : Lady Justics کاربر انجمن نودهشتیا

ناظر   :            cancer کاربر انجمن نودهشتیا

مقدمه

عشق اگه جوانه بزنه توی قلب آدم دیگه ریشه کن نمیشه.حتی اگه بهش نور و آب هم نرسه بازم رشد می کنه فک کنم باید اسمشو گذاشت درخت جاودان.آره درخت!درختی که شاخه هاشو وسعت می ده تا بلند بشند و سرتا سر وجود آدم رو بگیرند.در آخر حنجره ی آدمو میگیره.بغض میگیره.نه می تونه به کسی حرفی بزنه نه میتونه نزنه!آره عشق این جوریاس!عشق بچه بازی نیست

***

ای عشق!چرا بی صدا وارد قلبم شدی؟چرا از قلبم اجازه نگرفتی؟چرا عاشق کسی شدی که...چرا کاری کردی که من بهش نرسم؟میخواستی امتحانم کنی؟بس نیست؟چقدر گریه کنم؟چقدر خواهش کنم؟ازت خواهش میکنم!تمومش کن!نمی خوام!عشق!برو از قلبم...جایی واسه ی تو نمونده!میبینی قلبم جایی نداره...قلبم شکسته...ازت خواهش میکنم برو

- روشن شو!! تروخدا روشن شو!!!به دانشگاه نمی رسیم روشن شو!!!

- پری بی خیال شو بیا با تاکسی بریم دیر می شه آ!

- نه الان روشن می شه در ضمن این صد بار پریا نه پری!

- بی خیال پری من زنگ می زنم به آژانس.

- نه بفرما لگن ما هم روشن شد بپر بالا.

کلا ماشین خوبیه فقط بلده سرعتی بره ولی هر صبح باید نیم ساعت قربون صدقه بهش تجویز بشه ماشین ما اا دیگه کاریش نمی شه کرد.

تا محوطه ی دانشگاه آرزو پشت سر هم حرف زد.خدا را شکر که رسیدم وگرنه گوش بنده ازش دیگه دود بلند می شد.ماشینو پارک کردمو با آرزو تا سر کلاس فقط دویدیم.از شانس خوب ما هنوز استاد نرسیده بود.باران برامون جا گرفته بود.

- چرا اینقدر دیر کردید؟

- از پری جونت بپرس.با اون ماشین قراضه اش!!!

- هوی!!به ماشین من توهین نکنا همین لگنه که هر صبح تو رو می رسونه!

- او معذرت!رگ غیرتتون زد بیرون.

- خانوم های محترم اگه بشینید سر جاتون ممنون می شم چون استاد اومد

با چشمام دنبال صاحب صدا گشتم.قشنگ کلاس.آقای شهزادی!خوش هیکل!خوش صدا و بی نهایت زیبا دیگه خودتون تا تهش برید.که همه ی دخترای براش می میرندو واسه اونه که حتی کلاس های چرت و پرتو میرند.خب خوشکلیه و هزار تا درد سر.چهار شونه قد بلند ابرو مشکیولی چشم هایی طوسی! صورت خوش فرم.خاک تو سر من!من الان یه ساعته وایستادم اینو برانداز می کنم.اینم از رو نمی رها وایستاده چهار چشمی منو برانداز می کنه.پروو.نشستم سر جام باران آروم امد کنار گوشم 

- حالا اون پسره حق داره دختر خوشکل ببینه چشم چرونی کنه.تو دیگه چرا دختر؟

- گمشو!فقط داشتم به این فکر می کردم که این چی داره که اینقد خاطر خواه داره.همین

باران یه لبخند بدجنسانه زد و گفت- حالا به نتیجه ای هم رسیدی؟خانوم خشکله؟

- تگرگ به جان این آرزو اگه یک بار دیگه به من گفتی خانوم خشکله می کشمت!!

- میشه از جون بنده مایه نذارید لطفا؟

- تو یکی خفه!!

- خانوم ها پارسایی و مجلسی و آرمانی اگه یک بار دیگه بهتون اخطار دادم جاتون بیرون کلاسه

همین یه جمله باعث شد تا اخر کلاس ساکت شیم.

داشتم محو استاد میشدم که باران با دست زد به پهلوم و با چشم به گوشه ی صفحه ی کتابش اشاره کرد.نوشته بود:

- حالا از این همه دید زدن قشنگ کلاس به چه نتیجه ای رسیدی؟

منم با خودکارم پایین نوشته اش نوشتم:فقط زیبایی و پووول!!!

- خانوم پارسایی و مجلسی بفرمایید بیرون!

من و باران مثه برق از جا پریدیم و فهمیدیم چه گندی زدیم

- آقای استاد ببخشید دیگه تکرار نمی شه.همین یک دفعه رو ببخشید!

اووو باران چه التماسی می کرد.کیفمو برداشتمو گفتم

- خسته نباشید استاد در ضمن زیپتون هم بازه

و از خدا خواسته از کلاس زدم بیرون جلوی چشمای متحیر کلی دانشجو!باید دیگه بی خیال پاس کردن این درس بشم .تا در کلاسو بستم صدای قه قه بلند شد.به من چه می خواست منو از کلاس بیرون نکنه تا دانشجو ها بهش نخندند.بی خیال دنیا!!!

رفتم سمت بوفه دانشگاهو یه چیپس خریدم و شروع کردم به خوردن.آخی الان باران و آرزو دارن درس گوش میدند.

- سسسلام چطوری پری؟

- پریا!

- اوو بله معذرت می خوام سرکار خانوم پریا.مگه هم کلاسیات تعطیل شدند؟

پریا- نوووچ...از کلاس محترمانه پرت شدم بیرون.تو اینجا چی کار می کنی نیمایی

نیما- آقا نیما!باید یاد بگیری بزرگترت رو محترمانه صدا کنی!

- گمشو!مگه تو محترمی که من محترم صدات کنم این جا چی کار می کنی؟

- منم محترمانه پرت شدم بیرون

- من و توهمیشه تو این مورد با هم تفاهم داریم.

- واسه همینه که با هم دوستیم دیگه.دوسته ما چیکار می کرد؟

- هیچی...از اول تا اخر سرش تو گوشیش بودو داشت جواب جی اف هاشو می داد همراه با چشم چرونی

نیما روی چمن های دانشگاه دراز کشید و گفت

- حدس میزدم.راستی شنیدم تو کلاستون به قشنگ کلاس معروف شده.خودش تا اینو شنید از خنده روده بر شد.

- ولی واقعا آدم مزخرفیه

- دلت میاد بچموو.تازه خبر نداری ازت خوشش اومده تو فکر پیشنهاده دوستیه

- غلط کرده... پس تو این جا چی کاره ای؟یکم غیرت نشون بده

- به من چه؟مگه تو پیشنهاد منو قبول کردی؟قبول کن تا غیرتی شم

- لیاقت نداری!

باران رو از دور دیدم و براش دست تکون دادم

باران- برو خودتا اماده کن که همه می خوان بکشنت

- واسه چی؟

- چون تا تو رفتی همه از خنده در حال انفجار بودیم.بعدم هی استاد تهدیدمون کرد ولی مگه می شد...اخرشم از پایان ترم هممون 2نمره کم کرد.الهی بمیرم این شهزادی که از خنده ترکید

نیما مثه برق پرید بالا

- ارشیا؟

باران که تا اون موقع متوجه ی نیما نشده بود سرخ شد 

- اوا شما هم این جا بودید پس پری جان چرا به من نگفتی آقای نارانی هم اینجان؟

خندم گرفته بود- باران جان اینجا که مراسم خواستگاری نیس.نیما هم خواستگار نیست.پس لازم نیس شبیه لبو بشی جمع کن خودتا

باران یه نگاه تند به من کرد رفت

من- می خوای به این پیشنهاد بدی؟فک کنم دو دیقه دیگه غش کنه واسه تو

نیما- نه دوستش ندارم ترسوهه ولی باشه روش میفکرم چون پولداره

از دور ارشیا رو دیدم که با لبخند و همون ژست دختر کشش داره میاد

من- فک کنم دوست گرامت داره میاد من دیگه برم

نیما- کجا؟وایسا می خوام با هم اشنا شدید.می دونی خیلی پول داره؟

من- نمی خوام...انگار همه چیز پوله من رفتم

پاشدم مانتومو صاف کردم که نیما دستم گرفت و کشید پایین

نیما- مگه بهت نمی گم وایسا دوست توهم باهاشه

دوباره به ارشیا نگاه کردم دیدم بعله آرزو بهش چسبیده و داره سوال درسی می پرسه.آره جون خودش آخه آدم خنگ تر از این پیدا نکرده؟

ارشیا- به به جمع تون که جمعه...سلام پریا خانوم.

چه پروو

- پارسایی هستم.

ارشیا- اونو که میدونم.ولی پریا قشنگ تره

بالاخره نمردیمو یکی اسممونو درست صدا کرد

من-  خب آرزو جان پاشو بریم دیگه باران منتظره

ارزو- بارانو ولش کن من از آقای شهزادی بازم سوال دارم.تو برو من بعدا میام

نه بابا! سوال داری یا هنوز عشوه اصلیا رونریختی.کیفمو برداشتمو بلند شدم

من- خب دیگه باران منتظره من رفتم.

ارشیا- بودید حالا پریا خانوم

من- پارسایی نه پریا.نه دیگه باید برم.

خدافظی کردمو راه افتادم.چندش!پسره ی نفهم بهش میگم پارسایی بازم میگه پریا.ولی کامل گفتا!!!باران به 206 مشکیه من تکیه داده بود.

- تو خجالت نمی کشی منو پیش نارانی ضایع کردی؟شبیه لبو شدنم کجا بود فقط یه ذره هول شدم.کی خواست این خواستگار من باشه.نه که خیلی هم پولداره اصلنم به من نمی خوره خیلی هم مسخرس

وای دوباره شروع کرد.

- بهش گفتم... هنوز حرفمو تموم نکرده بودم که زد زیر گریه و گفت

- بهش چی گفتی هان؟لابد گفتی این شیرین عقله عاشق توه حتما گفتی اون کسی که به تو نامه ی ناشناس می ده بارانه

- باران یه دیقه خفه شو.بهش گفتم رو پیشنهاد با تو فکر کنه

باران ساکت شدو با یه حرکت غافلگیرانه بغلم کرد که فکر کنم گردنم شکست

- واقعا گفتی؟الهی باران فدای تو بشه.اصلا تو عشق منی دنیای منی

- باران جم کن خودتا لطفا.اه چقد هولی.حالا مگه اون قبول کرد!گفت این باران خیلی ترسوهه اگه می خوای به نیما برسی باید خودی نشون بدی

دوباره باران رفت تو جلد ناراحتی گفت

- آخه چه جوری؟

- نمی دونم حالا سوار شو بریم تا بعدا فکر می کنیم

سوار شد و رفتیم دم در دانشگاه تا آرزو بیاد

- میگما تگرگ تو واقعا به نیما نامه های ناشناس میدی

باران پرید بالا رنگش مثه گچ شد و گفت

- نه مگه خرم اینقد خودمو کوچیک کنم 

خندم گرفته بود مثه خودمه بلد نیس دروغ بگه

- اونو که هستی

- چی رو؟

- گله گلاب

- پری مریضی؟

- اره مریضیه گرسنگی

- ا اینو پری

به همون نقطه ای که باران نگاه کرد نگاه کردم.ارشیا با یه ماشین مدل بالا اومد بیرون

- هی روز گار پری کاش بابای منم نمایشگاه ماشین داشت.اونوقت منم هر روز با یه ماشین میومدم دانشگاه

- ماشینو بی خیال توشو نگاه کن

باران یه لحظه خشک شد.ماشین پیچید و رفت و دور شد

- بهم نگو که اون تو آرزو نشسته بود

- دقیقا آرزو نشسته بود

- ای نامرد...بالاخره خرش کرد.

ماشینو روشن کردم و راه افتادم.از حق نگذریم ارزو هم خوشکله.مو های بور و چشمای سبز پوست سفید.با این خصوصیات به راحتی به هر پسری که دوست داره میرسه.حالا باران خیلی تو دل برو نیست  خودش همیشه میگه پریولی از آرزو پولدار تره باران چشم و ابرو مو همه چیش قهوه ای  خوشکل نیست ولی تو دل بروه ولی من برعکس .بابای باران رئیس یه شرکت مواد غذایی هست و خیلی مایه داره.ولی بابای آرزو مدیر یکی از بخش های همون شرکته.ارزو و باران هم بوسیله ی همین باهم دوست شدند وقتی که هر دو اصفهان قبول شدند از تهران به امید همدیگه اومدند اصفهان.از شانس خوب باران عمو زن عموش که هیچ وقت بچه دار نمیشن بخاطر کار عموی باران میان اصفهان و باران با اونا زندگی می کنه و حالا آرزو تنها میشه پس تصمیم برای گرفتن خوابگاه میگیره که بنده این جا وارد می شم و با آرزو دوست میشم و تصمیم می گیریم که باهم خونه بگیریم الانم یک سالی میشه که منم با اونا دوستم.بابا ی منم تهرانه همراه خواهر بزرگم پریناز.پدر بنده هم استاد دانشگاهه.خوبیه مسئله اینجاس که هممون هم شهرییم.

- پری می شه باهام حرف بزنی.الان کل راهو زل زدی به جلوت

- ...

- پریی کری؟

- ...

- هوی ناشنوا!دیوار!

- هان؟

- نه انگار رفته بودی رو stand by

- چته؟

- بیا یکم با این دست فرمونت مردمو عذاب بدیم.آخه خیلی با حال میرونی

- من که درد ندارم بازم پول جریمه بدم.اگه پایه باشی آخر شب بریم تو جاده کیف کنیم

یه لبخند اومد گوشه لبم من عاشق رانندگیم.واقعا هم دست فرمونم خوبه.اما آخر شبا ترسناک رانندگی می کنم.خودم کیف می کنم.

- هستم.امشب دم خونه عمو باش.

- باشه حالا پیاده شو برو

- اا رسیدیم.شب زنگ میزنم ببینم شهزادیو چه جوری خرش کرده

- باشششه...برو پایین کار دارم

باران رفت و یه بوق کوچیک زدم و رفتم

***

اسانسور طبقه ی سوم رو نشون داد رفتم بیرون.خونه ی سمت راست رو باز کردم.آرزو هنوز نیومده بود.در یخچالو باز کردم.باید این یخچال ما رو جزو مناطق خشک سالی شده ثبت کنند!یه کنسرو لوبیا پیدا کردمو زدم بر بدن

ساعت 5 بود می خواستم کل امشبو رانندگی کنم چون فردا کلاس نداشتم.واسه ی اینکه شب بیدار باشم رفتم توی تختم

یعنی الان ارزو داره چی کار می کنه؟...

***

صدای زنگ گوشیم بلند شد باران بود

- پس کدوم گوریی؟؟؟

- نیم ساعت دیگه اونجام

- خیلی...

قطع کردم کل خونه تاریک بود پس آرزو کجاس؟رفتم یه دوش گرفتم یه مانتو اسپرت مشکی پوشیدم.بایه شلوار لی پاره پوره موندم این دیگه چه مدیه و منم چقد خرم که رفتم اینو خریدم.شال مشکیمم سرم کردم.موهای من در اصل قهوه یی بود اما من رفتم پر کلاغیش کردم.کلا عاشق رنگ مشکیم.موی مشکی چشم مشکی.بقول رضا صادقی مشکی رنگه عشقه.پوستم هم بگی نگی سفیده.فک کنم دیگه باران تو افق محو شد.پریدم تو ماشینمو.با سرعت رفتم سراغ باران

- بمیری که اینقدر بد قولی!

- قربون شما که ساعت 7قرار میذاریو9 میای

- من فرق دارم آرزو کجاس؟

- پی یللی تللی

- نگو که هنوز نیومده بود خونه

- هنوز نیومده بود خونه

باران دوباره رفت تو جلد مامان شدنش و نگران شد و کلی زنگ زد.ارزو هم گفت خونه ی دوستش مونده تا باران آروم شد

- دیگه اجازه می دید گاز بدم؟

- آره برو که رفتیم

زندگی من سرعت.زندگی من قدرت.من تو اوج زندگی بودمو باران تو اوج مرگ.جیغ میزد و میگفت آرومتر ولی من اینا حالیم نبود.بیشتر و بیشتر می خواستم.از اصفهان خارج شدم توی اتوبان های چند بانده وای لذت یعنی این.این جا می شه همه چیزو حس کرد این جا خدا حس کردنیه .باران جیغش بیشتر شد چشمامو باز کردم و دیدم دو تا ماشین مدل بالا محاصره ام کردند و راننده هاشونم عینک آفتابی زده بودند.باران دیگه جیغ نمیزد جمع شده بود توی صندلیش. شیشه هارو دادم پایین.

- هوی چی می خوای؟

هر دوشون ماشینشونو به سمتم اوردند تا لهم کنند.ترمز زدم.نزدیک بود بهم بخورند ولی سریع کنترلش کردند بد بخت شدم حرفه ای بودند. خیلی هول شده بودم بیشتر نگران باران بودم.

- باران برو عقب بشین کمربند تو هم ببند

- ...

- باران برو

- لهمون می کنن

- نه نمی تونند اونا حرفه ای هستند ولی نمی تونند برو عقب

باران رفت عقب به اعصابم مسلط شدم .رفتم کنار ماشین مشکیه مدلشون رو نمی فهمیدم ولی می دونستم از اون گروناس

- هی عقب مونده چی می خوای؟

- اینکه ماشینتو خورد کنم جوجو

چقد صداش اشنا بود.اعصابم بهم ریخت.جهنم و ضرر می خواستم ماشینمو بکوبم بهش که جا خالی داد ولی بجاش ماشین سمت چپم که سفید بود کوبید بهم.باران جیغش رفت بالا.نه مثه این که باید بهشون نشون بدم.سرعتمو کم کردم همه چیزو پیش بینی کردم و سرعتو زیاد کردم سریع پیچیدم سمت راست و کوبیدم بهش و ترمز کردم سمت چپیه می خواست بهم بزنه ولی چون من ترمز گرفتم خورد به ماشین سیاهه نقشه ی اول درست پیش رفت.دوباره سرعتمو زیاد کردم و کوبیدم به سفیده.کنترلشو از دست داد و ترمز گرفت زود تر از اونچه که فکر کردم وایساد

- حالا چی می خوای جوجه؟مثه خودش گفتم

- فقط یه مسابقه ی سرعت

- شروع

گازشو گرفتم ته این اتوبان یه عوارضی بود اصولا تا اونجا میرفتم ماشین سیاهه پابه پام میومد گوشیش زنگ خورد

- چی داری می گی؟

- من الان دارم باهاش مسابقه ی سرعت میزارم

- چیی؟

این حرف اخر جوری گفت که فکر کنم بهش گفتند مامانت مرده

- باشه چرا داد میزنی

- خفه شو بابا

قطع کردهنوزهم سطح بودیم. عوارضی از دور پیدا بود

- هی بچه!مسابقه تا عوارضیه

پامو رو گاز فشار دادم و با سرعت رفتم.من می دونم می برم.ماشین سیاهه سرعتشو کم کرد لعنتی چرا منصرف شد.فک کنم چون هر دو می دونستیم من می برم کشید کنار.به احتمال زیاد ترجیح داد تا ضایع نشده فرار کنه.دم عوارضی پارک کردم.اونم پشتم پارک کرد.برگشتم صندلی عقبو نگاه کردم

- باران خوبی؟

- اره.فک کنم از ماشین پیاده شد.حالا چی کار می کنی؟

- هیچی این جوجه که ترس نداره

پیاده شدم چه قدی داره.یه پالتو قهوه ای پوشیده بود

- سلام پریا خانوم

سرجام میخکوب شدم.این ارشیاست؟

- شوکه شدید نه؟اومد دورم شروع کرد راه رفتن عینکش هم گرفت دستش.من بخاطر این کلی استرس گرفتم؟

باران از ترس این داشت میمرد؟

حالم ازش بهم میخوره.دیگه به اوج عصبانیتم رسیدم

- مرض داری؟فکر کردی خیلی شاقی؟اره تو اینجوریی تو ذات اینه واسه همینه حالم از تو به هم می خوره.یه نگاه پر از نفرت انداختم بهش.تو مریضی.از عذاب کشیدن دیگران لذت میبری.فکر کردی چون پولداری می تونی هر کاری خواستی بکنی!عقل کل می دونی چرا اینقد خاطر خواه داری؟چون پول داری.وگرنه اخلاقت که گنده.برو گورتو گم کن دیگه هم دورو و من نگرد.

رفتم به سمت ماشینم.اومد که دستمو بگیره.دیگه اون روی سگم بالا اومد

- دستت به من نخوره اشغال عوضییی...

وای نه دوستش هم اومد.این دیگه کدوم یک از بچه های دانشگاهه؟

- ولش کن ارشیا الان پری عصبیه

نیما؟من خرو بگو فک کردم این آدمه

ارشیا ساکت شده بود.دستمو ول کرد.و بی سر و صدا سوار ماشینش شد و رفت.

- پری معذرت میخوام.من تا فهمیدم...

شرق یکی خوابوندم در گوشش

- حالا من به درک.خوشتون میاد یه دختر تنها بیرون شهر اذیت کنید

دندوناشو روی هم فشرد

- یه دختر تنها غلط کرده تنها میاد بیرون شهر

- دیگه چی؟بابامم که شدی.بارانو ندیدی داشت از ترس میمرد.نیما می فهمی داشت از ترس می مرد.کسی که عاشق تو هه.ناراحت شوو.الان غیرتی شو برو ببین حالش خوبه یا نه.نیما چرا یکساله داری بهش دروغ میگی من می دونم دوستش داری.نیمااا

- پری فقط خفه شو.

جا خوردم.

- تا رسیدی خونه بهم یه تک بزن.مراقب خودت باش

- نیما وایسا

اما رفت اونم مثه ارشیا رفت ساکت.اونم جواب نداد.سوار ماشین شدم.شوکه بودم.احساس ترس.احساس بی جوابی.بارانو دوست نداشت.نه اون دوستش داره من بخاطره باران کشیدم کنار اما اون بارانو دوست نداره؟مگه میشه خودش بهم گفت یکی رو دوست دارم.صدای گریه شنیدم.برگشتم.باران!

- چرا گریه می کنی باران؟

- من می دونستم دوستم نداره

- باران دوستت داره من مطمئنم پاشو بیا جلو بشین

فقط گریه می کرد.یعنی اینقد مهمه که یکی یکی دیگه رو دوست نداشته باشه.و این مروارید های بارزشو از چشماشون بریزه.فکر نمیکنم ارزششو داشته باشه!

بارانو رسونم خونش و رفتم خونه.ب نیما هم تک زنگ زدم

اه نمی دونم چرا هر وقت من خوابم این موبایل لعنتی باید گند بزنه بهم.

- ها؟

- پری لنگ ظهره پاشو

- ارزو بنال

- عصر بریم پیک نیک؟

- با کی؟

- با دوستای من.نیما هم دعوت کردم که باران نمیره در فراغش

- کاش نمیکردی.باشه میام ساعت چند؟

- 4 دمت گرم بوس بوس بای

- گمشو از دستت را حت شم

ساعتو دو و نیمه وای بمیری ارزو که اخرین نفر به من می گی.پریدم تو حموم.مانتو ی سفیدمو برداشتم با شال سفید شلوار لی که تولید کنندگان محترم تمام رنگ و رو ش رو از بین برده بودند و با ست سفیدم جور در میومد.اگه تابستون نبود حتما مشکی می پوشیدم.یه خط چشم خوشکلم کشیدمو زدم بیرون.باران حتما خودش میومد.یه تاکسی گرفتم چون ماشینمو گذاشته بودم تو تعمیرگاه تقریبا ازش فقط یه جسد مونده بود.رفتم صفه اصولا اونجا میرفتیم.یا خدا این که ماشین ارشیاهه.من چقد بدبختم.

- سلام به همگی

- چقد دیر اومدی پری

- مرگو پری پریا با تاکسی اومدم

- سلام خانوم پارسایی

تعجب کردم ارشیا بود.نه مثه اینکه خیلی هم نفهم نیس

-سلام اقای شهزادی

نیما و ارشیا اصلا انگار نه انگار که دیشب چه اتفاقی افتاده.ولی ارزو بد جور رفته بود تو لاک خودش رفتم کنارش

- چته تو؟

داد زد- ما میریم اب بخریم

دستمو گرفت و کشید از بچه ها دور شدیم

- آرزو آرومتر

یهو زد زیر گریه

- پری نمی دونی.من فقط توی این یه روز چقد بهش وابسته شده بودم اما اون نامرد زد زیر همه چی نیم ساعت پیش بهم گفت اگه من پولدار نباشم بازم منو دوست داری؟من خر هم گفتم نمیدونم.پری بد بخت شدم.تو دیدی چقدر سختی کشیدم که حتی باهام حرف بزنه.پری رابطه مونو سر یه روز تموم کرد.با بقیه ی دوست دختراشم بهم زده.زد زیر گریه باورم نمیشد ارشیا اینقد تاثیر پذیر باشه اوووف حالا آرزو رو چی کارش کنم.بغلش کردمو گفتم 

- آرزو جان تو که خودت خوب می دونی از ارزش تو هیچی کم نشده.خر شد ولت کرد تازه آرزو خوشکله ی ما که نباید ناراحت باشه.

شدت اشکاش کمتر شدوسرشو اورد بالا

- پری؟

جاش بود بهش می گفتم درد و پری ولی ناراحت بود

- جونم؟

- من نفرت انگیزم؟

- نه

- من بدم؟

- نه

- من اعصاب خورد کنم؟

دیگه داشت اون روی منو بالا میورد ولی بازم گفتم

- نه

- پس چرا ولم کرد؟دوباره زد زیر گریه

وای خدا چرا منو انداختی بااین شیرین عقل تو یه جا؟

- آرزو من اونجور که شنیدم از نیما ارشیا عوض شده و میخواسته دیگه دوست دختر بازی هاشو ترک کنه

گریه ی آرزو تموم شد.باورم نمیشه اینقد موثر بود حرفم؟

- پری؟

- بله؟

- داری دروغ می گی؟

خاک تو سرمن که عرضه ی یه دروغ گفتنم ندارم

- اره

- می دونستم

- بس کن دیگه پاشو بریم حالا انگار این خیلی تحفه س!

آرزو اشکاشو پاک کرد و بلند شد.رفتیم آب خریدمو به جمع بچه ها اضافه شدیم.نمی دونم چرا باران نیومده هنوز. یکی از پسرا بلند شد و گفت 

- بچه ها من می گم بریم شهر بازی

- ایول قبول

ارشیا بلند شد و گفت 

- کیا با من میان؟

کل دخترا پاشدند

- نه نه خانوم ها باید با یکی دیگه برند من فقط پسر می برم

از تعجب شاخ در اوردم.این همونه که ماشین همیشه پر دختر بود؟تمام دخترا ناامیدانه تو ماشین بقیه ی افراد پخش شدند.به زبان ساده سوختند.

- نیما می شه من با تو بیام؟

نیما با تعجب رو به من کرد و گفت

- پس ماشینت؟

- دیشب نابود شد.تو تعمیر گاهه

- سوار شو

بیشتر بچه ها ماشین داشتند.ما کلا ده نفر بودیم ولی 5 یا 6 تا ماشینی بودند.واسه همین من و نیما تنها بودیم.تا شهربازی راهی نبود.زود می رسیدیم

- نیما ببخشید

- واسه چی؟

- اخه دیشب زدم تو گوشت

- حقم بود

تلفنش زنگ خورد 

- چی؟

- باشه پس بریم ملک شهر اونجا حال میده

قطع کرد

- چی شد؟

- شهربازی آبشار بسته بود

- نیما...

- بله؟

- تو باران رو دوست داری؟

- نه.

منتظر این جواب بودم- پس اون کیه که دوستش داری؟

- من کسی رو دوست ندارم

- نیماااا.تو بهم گفتی من یکی رو دوست دارم.منم رفتم به دل باران صابون زدم.

- اشتباه کردی

- درست حرف بزن

- من دیگه کسی رو دوست ندارم

- یعنی قبلا دوست داشتی؟

- آره

- اون کیه؟

- داری دیگه خیلی فضولی می کنی

- نیما بهم بگو

داد زد- نمی خوام بهش فکر کنم می فهمی؟

شوکه شدم.و دیگه حرف نزدم.و به بیرون زل زدم

- دست فرمونت خوبه

- ...

- دیشب شوکه شدم تا دیدم اون کسی که زده به من تویی.

- ...

- پری می خوام یه خبر خوب بهت بدم

- ...

- دیشب ارشیا خودش بهم گفت که بیارمت تو گروه

چه گروهی؟کنجکاو شدم ولی بازم حرفی نزدم.نه مثه این که تا از من واکنشی نبینه نمی خواد بهم بگه.حس فضولیم الان منو خفه میکنه چرخیدم سمتش.

- چه گروهی؟

- باریک الله حالا شدی بچه ی خوب.ما یه گروهیم که هممون راننده های حرفه ای هستیم.ارشیا از تو دعوت کرده که بیای تو گروه.اما تصمیم با خودته چون هممون پسریم. حالا فعلا رسیدیم.پیاده شو.

داشتم از خوش حالی می مردم.یه گروه راننده.همشون حرفه ای .منم قراره برم اونجا.منم شبیه اونا می شم.باورم نمیشد.

- پری پیاده شو

- هان؟چی؟ باشه!

پیاده شم.همون لحظه ارشیا هم از ماشینش پیاده شد.یه نگاه پر از محبت بهش انداختم.ولی اون به طرز عجیبی از صبح تا حالا به همه یه نگاه بی تفاوت و بی احساس می کنه.یعنی بخاطر حرفای دیشبمه؟باید برم از معذرت خواهی کنم.دوباره همه یه جا جمع شدیم و بچه ها رفتند بلیط بگیرند قرار گذاشته بودیم همه ی بازی ها رو بریم.حتی مسخره هارو! رفتم نشستم کنار ارشیا 

- بابت رفتار دیشبم معذرت می خوام

- مهم نیس

- آقای شهزادی؟

- ...

- ممنونم واسه ی اینکه منو دعوت کردید به گروهتون

- استعداد داری

- ممنون.

- فقط یه مسئله ما 5شنبه و 3شنبه ها از ساعت 9 شب شروع می کنیم.می تونی بیای؟

- بله می تونم.معلمم دارم؟

- من

- چی؟

- من معلمتم

ای جان!!!چقدم که ازت خوشم میاد

- ممنون

بلند شدم. تمام بازی ها رو رفتیم.توی بعضیهاش که ادم از ترس می مرد.ارشیا حتی یه جیغم نکشید.خیلی حالت مغرور و عصبی ای به خودش گرفته بود.من که نمی فهمیدم.تمام حواس من به 3شنبه شب بود.با ارشیا چه شود... 

- بسه دیگه آرزو بزار من برم.

- نخیرم هنوز دیروزمو برات تعریف نکردم.کجا می خوای بری

- ول کن.هیچ جا.خدافظ

- پری وایسا

دویدم به سمت اتوبوس سریع سوار شدم.هنوز ماشینم تو تعمیرگاهه.امروز باید برم بگیرمش.چون امشب باهاش کلی کار دارم.امروز شب مهمیه.سه شنبه شب

- تو روح هر چی گوشیه.

آلارم گوشیم بود.ساعت هشت بود.سریع یه مانتو شلوار مشکی چسبون و براق پوشیدم با یه جفت کفش پاشنه ده سانتی بازم مشکی و حرکت کردم.تو اتوبان های بیرون شهر باهم قرار گذاشته بودیم.گوشیم زنگ خورد.نیما.

- بله؟

- چه طوری پری.زنگ زدم بگم یادت نره امشبو

- مگه میشه یادم بره.زبونم مو در اورد پریا

- اون که مهم نیس.بای

بالا خره رسیدم.یاعلی.اینجا پر ماشین مدل آسمونیه که.من بین اینا موشم.پیاده شدم

- بچه ها اینجا رو

یه پسر فوفولی اینو گفت.تا گفت همشون سرشون به طرف من چرخید.همه عینک آفتابی زده بودند.حالا من نیما و ارشیا رو چه جوری پیدا کنم.

- فک کنم اینجا یکی تنش میخاره.

یه نگاه بهش کردم.رفتم جلو

- تو که تنت بیشتر می خاره بچه.

همه ساکت بودند.صدای کفشامم بد جور جلب توجه می کرد

- نه مثه این که باید یه گوشمالیه حسابی به تو بدم که بفهمی باید به کی بگی بچه

خیلی عصبی بود.آخییی.یه پوزخند زدم تا اومدم یه چیزی بارش کنم.یه پسر قد بلند(که به احتمال %100 ارشیا بود با اون قدش که شبیه درخته)اومد جلو.

- ایشون خانوم پارسایی هستند.عضو جدید گروه

اوه اوه چه بوی سوختنی میاد از سمت پسر فوفولیه

- اه ارشیا چرا دختر اوردی؟این جا قرار نیست خاله بازی کنیما

همه ی پسرا تایید کردند.حالا بهتون نشون می دم.

- خانوم پارسایی خیلی مهارت دارندو من معلمشون هستم

پسر فوفولیه- این؟؟؟؟فکر نمی کنم حتی بلد باشه پارک کنه.دیگه چه برسه به پارک دوبل.

همه زدند زیر خنده

من - اولا که این نه و ایشون.بعدم اگه لازم باشه حاضرم ثابت کنم.

نیما عینکشو در اوردوو یه لبخند خوشگل بهم زد.یه لحظه دلم قنج رفت.به خودم اومدم.

- حالا کدومتون حاضره

نیما- من حاضرم باهات مسابقه بدم پری

- جونم؟؟؟؟پری؟؟؟نه نه قبول نیس.باید یکی باشه که دوستش نباشه.

خاک تو سرت نیما که اسم منو همین اول لو دادی.

- من حاضرم.

همون پسره بود.آخی می خواد دوباره بسوزونمش

- خب منم حاضرم.

تا خواستم سوار شم.ارشیا گفت

- با این ماشین مسابقه بده

واااای چه ماشینی.د بدبختیه من اینه که مدلشونو بلد نیستم. ولی محشر بود فقط همین!

یه نگاه پر از تشکر به ارشیا انداختم.عینک زده بود و نمی تونستم چیزی از چشماش بفهمم.سوار شدمو پشت یه خط که همون بچه ها کشیده بودند وایسادیم.پسره کلشو از ماشینش اورد بیرون

- ارشیا می تونم بعضی مواقع بهش بکوبم

نیما- نه این جا فقط مسابقه ی سرعته

عرشیا با همون لحن خشکش گفت- می تونی

بی احساس.می دونم با هات چیکار کنم.با ماشینت حالتو جا میارم.نیما صداش رفت بالا

- اگه یه چیزیش بشه چی کار میکنی؟هان؟

ارشیا خیلی خونسرد گفت- اون هیچیش نمیشه.باید نگران آرمین باشی

باور نمی شد که این قدر بهم مطمئن بود.پس حالا ماشینشو خورد نمی کنم

- شـــــــــروع

پامو محکم زدم روی پدال گاز.عجب ماشینیه!!سوت سوت.آرمین بدم نمی رفت ولی من تند تر می رفتم.خواست بکوبه به ماشین که جا خالی دادم.گفتم- هنوز خیلی بچه ایییی

دوباره خواست بکوبه ولی نذاشتم.بد جوری عصبی شده بود.پشت سر هم حمله می کرد.دیدم هر چی هی گذشت می کنم گستاخ تر میشه نمی خواستم با ماشین ارشیا بهش بزنم.یکم فکر کردم.تصمیمو گرفتم باید به این جوجه نشون می دادم.رفتم کنار جاده که طرف راستم دیوار بود.اونم اومد.ژست کسی رو گرفتم که الان می خواست بکوبه بهش.اونم از خدا خواسته.حمله کرد و زدم تو ترمز.اوف بیچاره ماشینش مسیقیم رفت توی دیوار و خورد شد.زنگ زدم به نیما

- پاشو بیا 5 کیلو متر جلو تر.

- چی شد ماشین ارشیا رو خورد کردی؟

بدم نمیومد یکم اذیتش کنم.صدای گریه در اوردم

- نیما.هیچی نگو و بیا.ماشینشو خورد کردم.لعنت به این پسره

زدم زیر گریه.نیما دو دیقه ساکت شد.بعدم با نگرانی گفت

- مهم نیست پری.گریه نکن الان میایم.بعد داد زد ارشیا بدو پری باخته 5 کیلو متریه این جاست.پری فقط گریه نکن.الان می رسیم

قطع کردم.آرمین از ماشینش پیاده شد.منم پیاده شدم.

- چی کار کردی دختر؟؟

- خودت خواستی وگرنه من نمی خواستم بهت بزنم.

نگاهشو از ماشینش گرفت و گفت

- مهم نیست.حرفه ای هستی.من آرمینم.به گروه ما خوش اومدی.

تا چند دقیقه پیش ازش متنفر بودم ولی الان ازش خوشم اومد خیلی زود پذیرفت

- ممنون.منم پریام.

صدای کلی ماشین اومد.

آرمین- اوه اوه حالا گندمو چه جوری جمعش کنم.

نیما سراسیمه پیاده شد.

- پری پری!!!

یه لحظه وایساد ...

یه نگاه به من ... ماشین آرمین ... ماشین ارشیا... و چند ثانیه بعد صدای قهقهه ی جمعیت...

ارشیا اومد جلو و با دست به چند تا پسر اشاره کرد که ماشین آرمینو جمع کنن و با صدا ی بلند که تقریبا همه شنیدن رو به من گفت : سوار شو بریم...

من- ...

...

...

ارشیا (با صدای آروم)- خانوم پارسایی...

- ...

ارشیا (ایندفعه با صدای بلند تر)- خانوم پارسایی...

- ...

- پریا...

جـــــــــونم؟ با من بود؟پریا؟چه پسر خاله؟

- ببخشید حواسم نبود.

- بله متوجه شدم. پس اگه الان برانداز من تموم شد سوار شین..

اوخ اوخ چه سوتــــــــی.

سوار شدم و ارشیا هم سوار شد...

ماشینا ی دیگه همه رفته بودند...

ارشیا- خانوم پارسایی...

حرفشو قطع کرد ودستشو اورد سمتم...

این عوضی میخواست چی کار کنه؟شیطونه می گفت بزنم فکشو بیارم پاییناااا!

هزار تا فکر در عرض یک ثانیه از فکرم رد شد تا اینکه دیدم از توی داشبورد یه سی دی برداشت و گرفت سمتم گفت اینو ببینید جالبه ماله مسابقات رالی این چند سال اخیره...تقریبا از ترس مردم.گرفتمش

- ممنونم.

سکوت.نه اون چیزی می گفت نه من.یعنی می خواست یه چیزی بگه ولی نمیتونست

- نمی دونستم!

ها!؟فک کنم نصف حرفاشو تو دلش زد...

- که شما و نیما به هم علاقه مندید...

خیلی جا خوردم...

- نه اینطور نیست....

- (با لبخند) پس از طرف نیما یه طرف است...

-  اِم ...اَ..آ..اُ..آ..اِ..ا...شاید...

- پس دوستش دارید.

- نه.دیگه نه

- چرا دیگه نه؟

- چرا باید به شما جواب پس بدم

- چون من دوست نیما هستم و می خوام تکلیفشو روشن کنم

- من خیلی وقته که کشیدم کنار.یکی از دوستام دوستش داره.من نمی تونم...به دوستم خیانت کنم

- نمی تونم درکتون کنم.شما از عشق تون می گذرید بخاطر دوستتون!

- عشق؟نه نه منو نیما تا این حد هم نیستیم

- نیما هست

- نیست

- هست من مطمئنم.

- نیست منم مطمئنم اگه بود بهم می گفت.اون بهم گفته یکی رو دوست داره

- خب اون شمایید

- نه!اون باید باران باشه.باران عاشقشه باران بخاطر نیما اشک میریزه می فهمید اشک!من تا حالا بخاطرش حتی یه قطره هم گریه نکردم.حتی یک قطره!!

ساکت شد...

- یعنی اگه ازتون بخواد باهاش باشید قبول نمیکنید

- خواسته و قبول نکردم!خیلی دخترا براش سر و دست می شکونن.به من نیازی نیست!پسر خوشکل ماله مردمه!

- یعنی منم ماله مردمم

- تحویل بگیرید خودتونو! به نظرم این قدر اعتماد به نفس براتون خوب نیس.من می خوام برم خونه!خداحافظ

پیاده شدم.رفتم سمت 206.

- خانوم پارسایی!

برگشتم طرفش

- من بازم با هاتون حرف دارم ولی الان دیگه نمیشه.فردا صبح دم کافی شاپ تو دانشگاه منتظرتونم.

سوار شد و رفت.حالا کی گفت میاد؟؟؟؟منم سوار شدمو رفتم به سمت اصفهان.فردا که کلاس نداشتیم...این پسره دیوونستا.حالا من واقعا نیما رو دوست دارم؟نمیدونم...

- دیشب کدوم گوری بودی؟

- تو خیابونا

- آهان تو که راست می گی!!تا ساعت سه نصفه شب آره!

- ول کن بزار بخوابم!

- بخواب به درک ولی الان لنگ ظهرهه!

- چــــــــــــــــی؟ساعت چنده؟

سریع بلند شدم و یه مانتو شلوار که نفهمیدم چی بود پوشیدم

- کجــــــــــــــا !؟ساعت ده!

- کار دارم بای

- گمشو برو دیگه نبینمت...

سریع پریدم تو ماشین رفتم به سمت دانشگاه.

- سلام!

- علیک.بنطر شما الان صبحه؟

- واقعا معذرت می خوام.خواب موندم.

- مهم نیست چی می خورید؟

- نسکافه ممنون!

- ببخشید که از خونتون کشیدمتون اینجا.کارم مهم بود

- میشنوم

- خب می دونید از کجا شروع کنم!من فقط دنبال تفریح بودم.وبه خودم می بالیدم که هیچ دختری ردم نمی کنه.تا این که اونشب اون حرفا رو بهم زدید.چشمام رو باز کردم تعجب کردم که تموم اون دخترا بخاطر پولم با هام بودند.ناراحت بودم.نمی تونستم دیگه به هیچ دختر اعتماد کنم.حتی همسر آینده ام!که هنوز بوجود نیومده بود.نمی تونستم درک کنم که دختری هم می تونه باشه که منو بخاطر خودم بخواد.اما پدرم کسی نبود که این چیزا رو درک کنه.پاشو کرده تو یه کفش که باید زن بگیری.خب منم به این فک کردم که...با من ازدواج می کنید؟

باور نمیشد منظورش چیه!

- خانوم پارسایی می دونم جا خوردید.منم منظورم این نبود که ازدواج واقعی ازدواج سوری 2 ماه یعنی فقط یه نامزدی ساده.بدون شناسنامه!بدون این که هم خونه شیم...بعدش من از ایران می رم تا ابد. و منو فراموش خواهید کرد. زمانش خیلی کمه قبول می کنید؟

جا خورده بودم.بد جوری.نه من آدمش نبودم!

- خب شما حرفاتونو زدید حالا نوبت منه.ببینید آقای شهزادی من ته این ماجرا رو میدونم.نه من نمی تونم.درسته که عاشق کسی نیستم ولی نمی تونم...برای خودمم فوایدی داره که بابام دیگه توی کارام دخالت نکنه ولی من.......نمی تونم

- پشیمون میشید.

- نه!

- از تصمیموتون مطمئینید؟

- کاملا

- خوب راستش نمی تونستم اینو پیش بینی کنم.روزتون خوش

یه نفس عمیق کشید و بلند شد

یه کوله بار سختی و مشکلات رو از روی دوشم برداشت.کاش عاقبت همه ی ازدواج های سوری مثه تو رمانا بود...ولی اینجا واقعیته.منم بلند شدم و به سمت خونه رفتم.

در رو که باز کردم یهو آرزو رو سرم افتاد و گفت

- پری پری باورت نمیشه

- وای آرزو ولم کن بزار بشینم

رفتم سمت مبل و شالمو در اوردم 

- بگو

- باورت نمیشه باورت نمیشه(با جیغ)ارشیا همین الان با یه تلفن ازم خواستگاری کرد

نـــــــــــه!زندگی خودمو راحت کردم حالا زندگی آرزو در خطره

- آرزو آرزو یه لحظه جیغ نزن بیا بشین اینجا

- بله

- آرزو یه ازدواج سوری تورو نابود میکنه

آرزو یه لحظه خشک شد

- تو از کجا می دونی سوریه؟

- اول به من پیشنهاد داد

- چرا قبول نکردی؟میدونی زندگیت تغییر میکنه.ازدواج با یه ادم پولدار

- (داد زدم)آرزو بخدا پول مهم نیس!!به پیر به پیغمبر راهت اشتباهه!!!

- نخیرم.من خیلیا رو می شناسم که تا ابد با هم زندگی می کنند. و از اول سوری بودند بعدم عاشق می شند

- اونا یه مشت شخصیت های خیالین!!!می فهمی خیالی!

- نه!!!!!!!!!

- من وظیفمو در حد یه دوست انجام دادم.بهت گفتم که اشتباهه.2ماه دیگه نیای بگی بدبخت شدم پری.الان بهت گفتم!

خودم حرفامو باور نداشتم.باور نداشتم که2 ماه دیگه آرزو با گریه میاد پیشم.

- تو چشم نداری ببینی من با ارشیام.بارانم با نیماست.حالا که تنها شدی داری چرت و پرت می گی که ما خوش بخت نشیم

تقریبا تموم وجودم خورد شد.خبر نداری عزیزم!خبر نداری!!

نفسمو با حرص دادم بیرون گفتم

- اصلا به من چه؟آره تو و باران خوش بخت میشید!به منم ربطی نداره.هر کاری دوست داری بکن!

بلند شدمو رفتم سمت اتاق.شاید آرزو راست می گفت.خدا رو چه دیدی

***

.   .  :  :  این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www . 98ia . com) ساخته و منتشر شده است  :  :  . 

- بله...

- میشه بیایم تو؟

- آره

باران و آرزو اومدند نشستند لب تخت.

- پری جوونم.تو که ماهی تو که خوبی.آرزو رو ببخش.ببین چقد ناراحت شده بود که به من زنگ زد که بیام اینجا.آرزو راست میگه خب یهو دیدی که آرزو هم رفت قاطی مرغا... و خوش بخت شد.ناراحت نباش دیگه 

- ناراحت نیستم.نگرانم.

- قول میدم اتفاق بدی نیوفته.

بلند شدم از روی تخت و گفتم

- قول تو به چه درده من می خوره.عشق از کسی اجازه نمی گیره

-  میگیره

- عشق نیما از تو اجازه گرفت؟

- آره خودم خواستم عاشقش بشم.این که عشق نیست تفریحه

- داری چی می گی تو تمام این مدت عاشق نیما نبودی

- کی می فهمه عشق چیه؟نه بابا حالا مگه تو عاشق شدی؟

دیگه آمپرمم داشت می چسبید به آخرین درجش.بارانم عشقش الکی بود.

- باور نمیشه باران فکر می کردم اون گریه ها که برای نیما می کردی واقعی بود.عشقت بخاطر خود نیما بود نه پول و زیباییش

- حالا بهتره که باورت بشه.عشق بچه بازیه!بفهم.عشق واقعی تو قصه هاست

- ببین کی داره اینا رو به من می گه باران!این تویی؟حیف نیما!

بلند شدم وایسادم یه نگاه پر از نفرت به هر دوشون انداختم و گفتم

- دنیای عشق منو شما ها یه دنیا باهم فاصله داره!من از این جا میرم...به زودی!

- پری بی خیال

- دیگه اسم منو نیار!

وسایلمو جمع کردم.آرزو زد زیر گریه

- نرو پری نرو

- بزار بره!بره تا به عشق واقعی برسه.بره تا مثله همه بفهمه عشق واقعی وجود نداره.فکر می کنه خیلی آدمه!

- نمی گم خیلی شاقم !خیلی مهمم...نه نمی گم...من وتو دنیاهامو فرق داره با هم باران جان عشق بچه بازی نیست!!!امید وارم با این طرز فکراتون به نتیجه ای هم برسید...خداحافظ

زدم بیرون از خونه ایی که با دوستام توش خندیدم.گریه کردم.اما الان از ترک کردنشون احساس بدی ندارم.باید به خودشون بیان سوار ماشینم شدمو تمام وسایلمو انداختم صندلیه عقب.حالا کجا برم.ساعت 8شب بود.تمام دوستای دخترم خوابگاه بودند.پس چی کار کنم...

- کیه؟

- منم باز کن!

- پری تو این جا چیکار می کنی؟می دونی ساعت چنده؟

- بهت میگم باز کن!

- باشه باشه!

رفتم تو اسانسور.طبقه ی دوم.هر طبقه سه واحدی بود.نیما در و باز کرد.یه رکابی پوشیده بود و یه بلوز آستین نصفه با دگمه های باز تنش بود.

- اینجا چی کار می کنی؟

- تو این جوری مهمون داری می کنی؟برو کنار بزار رد شم.

- بهت میگم اینجاچیکارمیکنی؟

- آواره ام می فهمی؟خودمو از خونه ی خودم پرت کردم بیرون.تنها کسی هستی که می تونم بهت اعتماد کنم.برو کنار.دیگه صدام داشت به هق هق میرسید.رفت کنار و درو بست.ساکمو انداختمو زدم زیر گریه!

- از دوستام جدا شدم...

صدای هق هقم رفت بالا.دستای نیما دور کمرم اومد و بغلم کرد.بیشتر از قبل صدای گریه ام رفت بالا فقط گریه میکردم.ربع ساعت همین جوری بودیم که سنگینی یه نگاهو احساس کردم سر مو اوردم بالا که نه!ارشیا دیگه اینجا چی کار می کرد؟خودمو از نیما جدا کردم

- سلام آقای شهزادی.منو ببخشید.نیما اتاق خوابت کجاس؟

اوووخ سوتی در حد اعلی!نیما به سمت یکی از در ها اشاره کرد.ساکمو برداشتم ارشیا هنوز تو شوک بود.بدبخت حق داشت.رفتم تو اتاق و ساکمو گذاشتم.نباید آبروی نیما رو پیش این ارشیا می برم.خودمو مرتب کردمو رفتم بیرون.هر دوشون داشتند فوتبال نگاه می کردند.نشستم روی یکی از مبل ها.همون لحظه اعلام کرد که نیمه ی اول تموم شده یعنی استراحت.ممنونم خدا چقد من خوش شانسم.

- خانوم پارسایی فردا شب هستید؟برای مسابقه...

- بله حتما.

- پس که این طوریاست.

خیلی محکم زد پشت سر نیما

- دوست دختر دار شدی و به من نگفتی؟چند روزه؟هان؟

نیما انقد شوکه بود که نمی تونست حرف بزنه

- ما فقط دوستیم

ارشیا سرشو به سمت من چرخوند

- واقعا؟یکم باورش سخته!

بلند شد- بقیه شو میرم خونه می بینم.خدافظ.

نیما هم رفت تا دم در بدرقه اش کرد.اومد تو و در و بست.

- چرا با دوستات دعوا کردی؟

- آرزو می خواد با...

- اونو میدونم.اومده بود همینو بهم بگه.همین؟

- آرزو هم قبول کرده

- میدونم از چی میترسی.نگران نباش زود تر از اون که آرزو عاشقش بشه ارشیا عاشقش میشه.

- اگه نشد چی؟

- من این بچه رو میشناسم.

- ولی من بازم نگرانم.

- حالا اونو بی خیال.کی رو تخت بخوابه؟

- اون که معلومه من!

دویدم سمت اتاقش.اونم دوید.تعادلم بهم خوردو افتادم.اونم افتاد روی من.چشم تو چشم هم دیگه شدیم.

- ببخشید جمع تونو خراب کردم.گوشیم جا مونده بود.

یا خدا ارشیا این جا چیکار می کرد.مگه این کلید داشت.خب دوستشه باید داشته باشه.خدا ببین چقد منو امروز ضایع کردیا!نیما خودشو جمع کرد

- بابا یه سوتی بوقی چیزی میزدی و میومدی

- معذرت.من فکر نمی کردم بین شما چیزی باشه.

من سریع گفتم- نیست

تو چشمام زل زد- مشخصه

اره بود.اصلا به این چه؟پرو پرو وایساده...

- بی خیال ارشیا بین ما چیزی نیست.پری پاش لیز خورد افتاد.همین.مهم نیست.

هنوز زل زده بود به چشمای من- خدافظ

رفت.

- پاشو برو تو اتاق بخواب.تا این دفعه یه اتفاقه دیگه نیفتاده.برو

- من از ارشیا متنفرم!

- برو بخواب.اون برعکسه.

- ها؟

- بـــــــــــــرو

رفتم به سمت اتاقش.گوشیمو چک کردم.گفتم شاید دوستام یادی ازم کرده باشند.کدوم دوستا؟؟؟

چشمامو بازکردم.دلم می خواست الان آرزو بیدارم میکرد.رفتم از اتاق بیرون.نیما نبود.صبحانه خوردمو زدم بیرون.باید دنبال یه خونه ی جدید بگردم.گوشیم زنگ خورد.

- بله؟

- چطوری دخترم؟

- ممنون شما خوبید؟

- شکر خدا.زنگ زدم به خونه.آرزو گفت از دیشب دیگه اونجا نمیری.چیزی شده بابا؟

- نه.فقط خواستم تنها باشم الانم دارم دنبال خونه میگردم.نگران نباشید.

- دیشب کجا رفتی؟

تموم!میدونه بلد نیستم دروغ بگم.

- پیش دوستم.

نپرس کی.نپرس کی.خواهش خواهش

- خب باشه بابا هر وقت خونه پیدا کردی خبر بده.به پریناز هم زنگ بزن دلش برات تنگ شده.

- باشه.کاری ندارید؟

- نه بابا خدا به همراهت

- خدافظ

گوشیمو پرت کردم رو صندلی.دقیقا همین دیشب باید زنگ میزد؟مرسی خــــــــــدا از این همه شانس.تموم روز نامه هارو دیدم ولی خونه ی خوبی پیدا نکردم.از شانس خوب منه دیگه کاریش نمیشه کرد.رفتم خونه ی نیما

- وا کن!

- مگه مامانت به تو سلام یاد نداده؟بیا بالا

- نخیر حضرت آقا!

رفتم بالا.درو بازکرد

- کجا بودی؟

- دنبال خونه.

- برات پیدا کردم.طبقه ی دومه.یک خوابه.ولی از دانشگاه یکم دوره

- ممنون.میشه یه کار دیگه هم برام بکنی؟

- چی؟

- این کارتو بگیر برام لوازم خونه بخر

- فکر می کنی خودم پول ندارم

- وسایل منه به تو چه پول بدی!

- الان منظورت این بود که نیما جان عزیزم تو زحمت نکش.قربون قدت و بالات برم.

خندیدم- اعتماد به نفس که نیست

- آماده شو بریم

- کجا؟

- مسابقه...

- ماشینو بیارم؟

- نه قرار نیس تو رانندگی کنی.

- ا چرا؟

- چون ما وحشیانه رانندگی میکنیم.برامون مهم نیس طرف مقابلمون زنده میمونه یا نه

- من می خوام بیام

- ارشیا نمی ذاره تازه کارا مسابقه بدند.آماده شو.

ناراحت شدم.کلی ذوق کرده بودم واسه ی این مسابقه حالا این ارشیا ی ...بووق نمی ذاره.یه مانتوی قرمز مشکی با شلوا مشکی پوشیدمو.بازم کفش پاشنه بلند...عاشقشم...

***

سوار ماشین نیما شدم.اهوع این چه تیپی میزنه.نامرد.

نیما- خوشکل شدی!

- بودم.

- بابا اعتماد به نفس!

- خبری از آرزو و باران نداری؟

- چیه دلت تنگ شده براشون؟نگران نباش شبه جمعه می بینیش.

- چی؟

- نامزدیشونه.اوه اوه ارشیا رو بگو که باید نقش آدم های عاشقو بازی کنه.چه شود!

- این یعنی جلسه بعدی رانندگی پر!چرا الان بهم میگی من فردا باید برم لباس بخرم.من از طرف کی دعوت شدم؟

- ارشیا.به عنوان دوست دختر بنده.

- عمــــــــــــرا

- چرا؟حالا که دیگه دوست باران نیستی که بخاطر اون منو نخوای.

این دیگه از کجا می دونست...

- باید راجع بهش فکر کنم.

- رسیدیم.

پیاده شدم.حدود ده پونزده تا ماشین مدل آسمونی.این دفعه ارشیا رو تشخیص دادم.رفتم جلو.

- تبریک میگم آقای شهزادی...

- منم تبریک میگم به شما و نیما.

واای خدا این کی ولم می کنه

- پریا خانوم.نیما بهتون گفت که شما دعوتید؟

- بله ممنون.

- این مال شماس.

یه جعبه گرفت رو به روم.بازش کردم.یه عینک آفتابی

- ممنون ولی من نمی فهمم.چرا نصفه شب عینک باید بزنیم

- واسه این که کسی مارو نشناسه.

ارشیا رفت.سوار ماشینش شد.همشون سوار شدند.ارشیا چه ژستی گرفته.مثه آدم حرفه ای ها!!اهوع!

من باید میگفتم که کی شروع کنند.چه کیفی میده.

- آماده!صدای روشن شدن کلی ماشین اومد.

- شروع!

صدای کشیدن کلی لاستیک به اسفالت...صدای گاز دادن یه ماشین...چقد لذت بخشه!!!من فقط از دور نور ماشینا رو میدیم.هیچی معلوم نبود.نیم ساعتی همین جوری نشستم که بالاخره اومدند.ماشینا رو !!!همه له شده بودند.میومدند یه بوق کوچیک به معنی خدافظی میزدو میرفت.همه ی ماشین ها له شده بودند.آخییی.ارشیا راست میگفت من نباید فعلا می رفتم.نیما هم اومد مال اون که داغون بود.

- چیکار کردی با خودت؟

- تقصیر این ارشیا ی عوضیه.همیشه یه کاری می کنه که ماشین هممون خورد و خاکشیر بشه.

- پس خوش به حال من!که معلمم اونه.

- آره.ساعت 12ست ارشیا ساعت3 میاردت خونه.مراقب خودت باش.بای.

- باشه.بای

ماشین ارشیا نزدیک شد.هیچیش نشده بود!این پسره یه چیزیش میشه.پیاده شد.

- سوار شو پریا

پــــــررو

طرف راننده سوار شدم.

- خب درس اول امشبت نترس بودنه.ببین برات مهم نباشه ماشین تصادف کنه یا نه.سرعتت رو ببر بالا.روشن کن

- من نمی ترسم.

- میدونم برو

گاز دادم ارشیا همین جور داشت میگفت تند تر تند تر نمی دونم دنبال چه سرعتی بود.به صدو چهل رسیدم بازم می گفت تند تر

- بسه اروم برو

سرعت رسوندم به هفتاد

- درس دوم اینه که بتونی ماشینو در هر شرایط کنترل کنی.

- یعنی چی در هر شرایط

- برو بهت نشون میدم

سرعت رسونم به صد ده دقیقه ای میشد که داشتم همین جوری میرفتم که یهو ارشیا دستشو گذاشت رو دست من که روی فرمون بود و پیچوندش.من از تماس دست ارشیا با دستم انقدر شوکه بودم که نمی تونستم کنترلش کنم.ماشین وسط اتوبان همین جوری داشت تاب می خورد.نمی دونم یه احساس بین خوب و بد بهم دست داد.هنوز تو شوک بودم.که فهمیدم اگه کاری نکنم هر دو می میریم.سریع فرمونو پیچوندم یه سمت دیگه و ماشینو صاف کردم.وسط اتوبان ماشینو خاموش کردم.چند دقیقه ای تو سکوت بودیم داشتم نفس نفس میزدم

- دیگه به من دست نزن...

سرشو چرخوند سمتم

- چرا؟

- نمی دونم... یه جوری شدم

یه پوزخند زد- پس چرا برای دوست پسرت این احساسو نداری؟

- کی؟

صداشو برد بالا- نیما!

شمرده شمرده گفتم- نیما دوست پسر من نیست!!

- لابد یه دوست معمولی شبا به رفیقش سر میزنه آره؟

- مجبور شدم!میفهمی!همش تقصیر تو بود.چرا به آرزو پیشنهاد دادی؟می خوای بد بختش کنی؟اون عاشقت میشه!

- من کسی رو بد بخت نمی کنم.دست خودشه!خودش قبول کرد.در ضمن اینا به تو هیچ ربطی داره!

- راست میگی...من نباید جوش آرزو رو بزنم.به منم ربطی نداره!دیگه هم به من نگو که من عاشق نیمام

- هستی!اگه نبودی اینقدر حساسیت نشون نمیدادی...

- قبلا یه عشقی بود.ولی تموم شد!تموم!

- عشق تموم نمیشه!عشق مثه یه درخته همین جوری بلند و بلند تر میشه.

- اگه این جوری باشه که شما میگید!من به درختم نه اب دادم نه نور.چون دیگه هیچ احساسی نسبت به نیما ندارم!

صدای خوردن دست یکی به شیشه ماشین اومد. شیشه رو دادم پایین.چند تا از این پسرای اراذل و اوباش بودند که شبا مست می کنند میان بیرون!

ارشیا- فرمایش؟

پسر همین طور که داشت تلو تلو می خورد گفت- میشه ماشینتو ببری اون ور تر می خوام رد شم.هر چی بوق زدم نفهمیدی فکر کنم مشغول بودی نه؟ وبا چشماش یه نگاه به من کرد

عوضی.شیطونه می گفت برم پایین فکشو بیارم پایینا!ارشیا یه نگاه عصبی به پسره کرد که من بیشتر از اون بچه ترسیدم وگفت

- گیریم که اره به توی جوجه چه مربوطه؟در ضمن فکر کنم این اتوبان 3بانده باشه از دو راه جا داری بری.گورتو گم کنی.

پسره اصلا فکر نمی کنم فهمیده باشه ارشیا چی بهش گفت.همین جوری زل زده بود به من.

- سلیقه ات خوبه شنقل!

دستشو رو گونه م کشید.حالم بهم خورد.چرا من امشب این جوریم؟با تماس دسته یکی دیگه بهم یا شوک بهم وارد میشه یا حالم بهم می خوره.صورتمو کشیدم اون طرفو دستشم پرت کردم یه طرف دیگه.که یهو دیدم ارشیا از ماشین پیاده شده و داره تمام اون پسرا که4 نفر بودند رو میزنه.یا پیغمبر یا اونا خیلی شل بودند یا این خیلی بد میزد.با یه مشت همشون می افتادند.سرمو برگردوندم که دیدم اینا دو تا ماشینن.ماشین دومیه هم همشون ریختند پایین 4 تا دختر و 2 تا پسر!اینا چه جوری جا شدند؟منم پیاده شدم.اینقد از این دخترا که داد میزنند:ولش کن عزیزم و این جور چیزا بهم میخورد!دقیقا هم این صحنه رو به روم بود.اووووق!منو باش که داشتم با ارشیا حال می کردم.چنان میزدشون که دیگه از جاشون بلند نشند.های بخور تا دیگه دستت به دختر نا محرم نخوره!حالا برای منم خیلی مهم نبود البته بستگی به آدمش داشت!یهو از دنیا ی تخیلاتم اومد بیرون.دیدم یکی از اون پسرا چاقوشو دراورد.ارشیا هم مشغول زدند یه پسر دیگه بود.به طرف اون پسره دویدم و دستاشو گرفتم به طرف عقب هل دادم.یکم پرت شد عقب.خون جلوی چشماشو گرفت داشتم از ترس می مردم.حس یه آدم بی سلاحو در برابر یه ببر وحشی داشتم.به سمتم هجوم اورد و چاقو رو زد تو پهلوم انقدر دردم گرفته بود که صدامم در نمیومد.افتادم رو زمین.تا پسره منو اینجوری دید گفت- ولش کنید پسره رو.فرار کنید.همشونم تا میومدن بپرسند چرا چشمشون به من میوافتادو قانع می شدند.کاش صدام در میومد.داشتم از درد لباسامو چنگ میزدم.همشون فلنگو بستند.ارشیا هم یه لبخند پیروزی زد هنوز پشتش بهم بود

- هه دیدی چه جوری همشون در رف...هنوز حرفش تموم نشده بود که برگشتو منو با اون حال دید - پریا پریا!

این اخرین جمله ای بود که شنیدم...

چشمامو باز کردم.هاج و واج بودم.همه چیزو غیر واضح می دیدم.یکی با رو پوس سفید که فک کنم پرستار بود.اومد بالا سرم و یه چیزی گفت که من نفهمیدم.حالا دیگه هیچ کسی بالا سرم نبود که...یا خدا!عزراییل!یکی با لباس های سر تا پا مشکی اومد بالا سرم.

- بهتری؟

وا؟مگه عزراییل حال ادمو می پرسه!چشمامو چند بار به هم زدم که اطرافمو واضح ببینم.بع!این که ارشیا ست.ولی خیلی شبیه عزراییله!!!کت و شلوار مشکی.بلوز مشکی.دست کش های مشکی.همه چی مشکی!تیپ مورد علاقه ی منو زده بود.دکتره اومد بالا سرم.اون چراغ قوه ی لعنتی شو کرد تو چشمم

- سلام من دکتر ماجد هستم.میدونی اسمت چیه؟

غضنفر!خب اسگل منکه ضربه مغزی نشدم این سوالو می پرسی یه نگاه به اون پرونده ی جلوت بنداز اون جا هست!

- پریا.

- چه اسم قشنگی!اسم دختره منم پریساس!خب پری خانوم.

- پریا!

ارشیا که پشت دکتر بود.یه لبخندی زد که دلم میخواست برم فکشو بیارم پایین!آدمم این قدر خوش خنده!یعنی چی که این ارشیا این قدر تو دل بروئه!ارشیا بــــــــوق.

- بله معذرت می خوام!پریا خانوم خدا رو شکر اون کسی که به شما چاقو زده خیلی حرفه ای نبوده.واسه همین خیلی بهت آسیب نرسونده حالت زود خوب میشی.البته فردا رو مهمون ما هستی.

یه تشکر کوتاه کردم و دکتر رفت.ارشیا نشست روی صندلیه کنار تخت.

- بهتری؟

- اره.ممنونم که منو اوردی بیمارستان.

- تشکر لازم نیس.من یه جورایی خودمو نجات دادم!

بلـــــه؟

- متوجه منظورتون نشدم.

- تو اومدی جلو که چاقو به من نخوره...پس منو نجات دادی.منم تو رو اوردم بیمارستان یعنی خودمو نجات دادم.گوشیش زنگ خورد

- بله؟

- بیمارستان.

- بعدا واست می گم!اگه خیلی نگرانی پاشو بیا.

- هنوز پشت تلفنی؟کجا رفتی!؟بای.

قطع کرد و برگشت به سمت من

- نیما بود.نگرانت شده بود.البته نمیاد کار براش پیش اومد.

- این وقت شب؟

- منظور از کار این بود که پشت تلفن از خواب بی هوش شد.

- آهان فهمیدم.

- واسه 5شنبه میای؟

- با این وضع ام؟

- اره خیلی هم خوبه.حتما آرزو منتظره تورو ببینه.

- منتظر باشه به درک

- هوییی! در مورد آرزو درست حرف بزن

این بود که گفت من عاشق نمی شم؟

- هان چیشد؟هنوز از راه نرسیده عاشقش شدی؟باور کن عشق بین وو ارزو یه پاپاسی هم به عشق منو نیما نمیارزه؟

داد زد- خفه شو!!!!!!!!

بد جوری ترسیدم.که یه پرستاره درو باز کرد

- آقای محترم!چه خبره؟این جارو گذا شتید رو سرتون.بفرمایید بیرون.همسرتون نیاز به استراحت داره!نه داد و فریاد!

از کلمه ی همسر تمام تنم مور مور شد.ارشیا با عصبانیت در رو کوبید.هنوز صدای پرستاره میومد

- آقا هر گونه استرس و ناراحتی می تونه درد همسرتون رو بیشتر کنه.یکم ملاحظه کنید.

- دست خودم نبود می فهمید؟نبود!

دیگه هیچ صدایی از ارشیا نیومد.این پرستاره راست میگفت بد جوری پهلوم درد گرفته بود.پرستاره اومد بهم یه سر بزنه

- خانوم.من خیلی درد دارم.

- می دونم عزیزم الان اومد بهت یه مسکن بزنم.با اون دادی که شوهرت زد.اتاق بغلی هم ترسید.چه برسه به تو

- اون همسرم نیست

- واقعا؟آخه خودش گفت.درست یادمه که خودش گفت.وقتی تو تو بغلش بودی و داشت توی طول راه رو می دوید گفت که به همسرم چاقو زدند

اووووو چه فیلمی بوده!!!منم بازیگر نقش دومم بودم.هاها.کم کم داشتم شل میشدم.پرستاره مسکن رو زده بود و رفته بود. دوباره غرق رویا هام شدم...اگه ارشیا و آرزو هم دیگه رو دوست داشته باشند دیگه نگرانی ای نمیمونه.اما پس چرا من نگرانم؟نگرانم یا....مهم نیس...امید وارم به پای هم پیر بشند

اما دله من تا این جمله رو گفتم به خروش افتاد.من چمه چرا از بودن آرزو و ارشیا باهم...

***

چشمامو باز کردم.صدای نیما رو شنیدم

- بالاخره پاشدی خرس گنده!

- آقای خرس کوچیک اون موقع که من چاقو خورده بودم.تو هفت خان خواب بودی!و از خواب نازت واسه ی به اصطلاح دوست دخترت نزدی پاشی بیای اینجا!!

- اوووو.وایسا سرعتو کم کن.من نخوابیدم تا صبح هم بیدار بودم.داشتم از ارشیا حالت رو میپرسیدم.که ارشیا شروع کرد به الو الو کردن.بعدشم قطع کرد.هرچی هم زنگ زدم دوباره برنداشت.

این چی می گفت ارشیا چی می گفت!دارم کم کم به این پسره ی شیرین عقل شک میکنم.

- لباسو چی کار می کنی؟واسه ی فرداشب؟

وای به این دیگه فکر نکرده بودم.

- یکی از لباس قدیمی هامو می پوشم.

- می خوای از بیمارستان فرار کنیم بریم لباس بخریم؟بعدم اسمشو بزاریم فرار از بیمارستان با حضور نیما نارانی

- دیوونه!

- چاکر شما!

در باز شدو ارشیا اومد تو

- نیما بیا بر...

چشمش بهم افتاد که بیدار شده بودم.یه سوییشرت ابی پوشیده بود با شلوار لی.چقدر خوشگل شده بود...خاک تو سرت پریا!!

ارشیا اخماش رفت تو هم.نمی دونم این بشر چرا باخودش خود درگیری داره...

- نیما پاشو بریم تو برو باغ رو بگیر من و آرزو هم بریم لباس بخریم.

- باشه الان میام برو ماشینو داغ کن.

ارشیا بدون خداحافظی رفت.نیما هم وسایلشو جمع کرد و با خداحافظی رفت.چقد دلم برای آرزو تنگ شده بود.گوشیم زنگ خورد.وای خدا آرزو باشه آرزو باشه.بابام بود!خونه رو بگو!

- سلام.

- سلام به روی ماهت دخترم.خوبی بابا

- ممنون.

- خونه رو چی کار کردی؟

- ......فعلا پیدا نکردم

- خوب طوری نیس.من یه دوست دارم اصفهان بهش میگم برات خونه پیدا کنه.

- ممنون

- گوشی رو بده دوستت می خوام ازش تشکر کنم

ای داد

- خب می دونید بابا...یکی از دوستام داره ازدواج می کنه.دوستم رفته براش باغ بگیره.

- آهان.باشه.پس چرا به پریناز زنگ نزدی؟

- سرم شلوغ بود...الان بهش زنگ می زنم کاری باری؟

- نه خداحافظ

- بای بای

هــــو .بخیر گذشت.شماره ی پریناز رو گرفتم

پریناز- ها؟

- مرگو ها

- جونم عزیزم.د اخه مگه تو لیاقت داری من تو رو خوب صدا کنم می دونی 2ماهه صدا تو نشنیدم!

- ببخشید نمی دونستم گوشی شما یک طرفس و تو نمی تونی زنگ بزنی!من سرم شلوغ بوده تو چرا زنگ نزدی؟

- منم سرم شلوغه!آهان تو راستی خبر نداری.من به یکی از هزاران خواستگارام جواب مثبت دادم.

- سر جمع 3تا بیشتر بودند!؟

صدا شو برد بالا- از زمانی که تو رفتی یعنی 2ماه5 تا خواستگار اومدند.

- خب خدا را شکر بالاخره از شیشه ی ترشی در اومدی رفتی قاطی مرغا!!نمیشد به من که خواهرتم زود تر بگی

- بابا بهم گفت که بهت بگم ولی چون تو قسمت از یاد رفته های ذهنم هستی.یادم رفت.

- مستقیم برو گمشو

- نمیشه کج برم؟مورب چی؟

- خفه!حالا طرف کی هس؟

- پسر عمو جونم!

- دقیقا کدومشون بد بخت شدند که زنگ بزنم تسلیت بگم.

- خیلی مزخرفی!پویان!

- آخی جوون مردمو ناکامش کردی...

- ادم تا ترو داره دشمن نمی خواد.

- دقیقا!کاری نداری؟

- نه بای.

- بای.

بعد از غذا هم یه زنگ به پویان زدم و بهش تسلیت ببخشید تبریک گفتم.از من 4 سال بزرگ تره.از پریناز2سال!اسم دادششم پوریا س کلا ولش کنی می خواد تا ابد خارج بمونه.دیگه تا شب داشتم درس می خوندم.نیما چند تا کتابامو اورده بود.شبمو تو بیمارستان گذروندم

***

لباسامو پوشیدم و رفتم از بیمارستان بیرون.صبح دکتر چکم کردو مرخص شدم.نیما دم در منتظرم بود.منو رسوند دم یه خونه که من نمی دونستم کجاس؟

- پیاده شو.

- اینجا کجاس؟

- خونه ی جدیدت

- وای من اصلا یادم نبود به این خونه...ممنون

یه لبخند بهش زدم اونم جوابمو داد.چقدر این لبخند می تونه منو گیج کنه

پیاده شدم.از شیشه ی ماشین کلید رو داد

- طبقه دومم من الان کار دارم بعدا میام دنبالت برای ارایشگاه.

- باشه ممنون

***

خونه که محشر بود هیچ با وسیله بود همه چیز تکمیل.رفتم سمت اتاق خوابش.ســــوت ســـــوت.یه جعبه روی تخت یک و نیم نفره اش بود.بازش کردم.یه لباس مجلسیه مشکی بود.نیما تو چقد خوبی!پوشیدمش.معرکه بود. روی سینه ش پر از پولک های نقره ای بود و دامنش ساده ی مشکی بود پشتش هم که بــــــــاز.چقد بهم میومدقشنگ رو تنم وایساده بود به مو های پر کلاغیم هم خیلی میومد.داشتم از شدت خوش حالی می رقصیدم.رقص تک نفره ام مزخرف ترین رقص دنیا بود یعنی آبرو ی هرچی رقص بود رو می بردم.اما دو نفره!محشر!خب کلاسشو رفته بودم باید خوب باشم!(فک کنم تو بیمارستان بهم قرص اعتماد به نفس دادند)همون جور که داشتم می رقصیدم حواسم به بخیه های پهلوم نبود.از شدت درد افتاد رو تخت که چشمم خورد به یه کارت توی همون جعبه نوشته بود:معذرت می خوام بخاطر رفتار بدم توی بیمارستان.امیدوارم دوستش داشته باشی ارشیا.

پس اینو ارشیا خریده بود.نمی دونم چرا ولی خوش حالیم صد برابر شد.دردمو یادم رفته بود.لباسو درش اوردم.رفتم حموم.وقتی اومدم بیرون 3تا میس کال از نیما داشتم.سریع بهش زنگ زدم

- کجا بودی؟

- حموم!

- ببین من نمی تونم بیام باید برم لباس های خودمو ارشیا رو بگیرم.آرزو و ارشیا میان دنبالت ببرت آرایشگاه.من کار دارم بای.

وای آرزو!سریع مو های خیسمو بستم و یه لباس پوشیدمو لباس مشکیه رو هم برداشتم و د بدو که رفتیم.یه شماره ناشناس بهم زنگ زد.

- بله.

صدای ارشیا پیچید تو گوشی - ما پایین منتظریم.

-باشه اومدم.

سریع در بستم و از پله ها رفتم پایین.یه ماشین جدید از ارشیا!آرزو...دلم براش بد جوری تنگ شد بود.رفتم صندلیه عقب.

- سلام به همگی

- سلام پریا خانوم

- سلام.

حتی رو شو هم برنگردوند.

- ببخشید من مزاحم شما شدم

- نه مهم نیس

- خوبه خودتم می دونی مزاحمی

انتظار اینو دیگه نداشتم.ترجیح دادم سکوت کنم.من پشت ارشیا نشسته بودم.ارشیا ماشینو روشن کرد و راه افتاد.آرزو یه سی دی در اورد و گذاشت توضبط.روی یه اهنگ هم تنظیمش کرد

من هوش حواسم پی چشماشه

ای کاش که عاشق نشده باشه

ای کاش بدونه خیلی می خوامش

از وقتی که رفته رفته آرامش

عشقش واسه من بد جوری حساسه

می ترسم از این که منو نشناسه

دسته خودمم نیست دلم گیره

با دیدن عکسش نفسم میره

نمی خوام تنها شم عاشق چشماشم

هر جا که باشه دلم می خواد کنارش باشم

شب تا صبح بیدارم خیلی دوستش دارم

غیره ممکنه از این عاشقی دست بردارم

آرزو دستشو گذاشت روی دست ارشیا.نمی دونم چرا نتونستم تاب بیارم .سرمو چرخوندم و به بیرون نگاه کردم.تو چته پریا؟به درک که اون دوتا هم دیگه رو دوست دارند.از آینه ی بغل به ارشیا نگاه کردم.فکر کنم راس راسی عاشق شدم!نـــــه

موزیک تموم شد و دوباره خوند.منم تو کف قیافه ی ارشیا بودم.

آرامش چشماشو نشونم داد

شیرینی خنده هاش تکونم داد

از وقتی که چشماشو نشون داده

بد جوری توی قلب من افتاده

ماشین وایساد.فکر کنم پشت چراغ قرمز بودیم

عکس یادگاریش روی این میزه

این عکس برام خاطره انگیزه

هنوز توی کف قیافه ی ارشیا بودم که با تلافی کردن نگاهش غافل گیرم کرد

شاید نمیدونه عاشقم کرده

ای کاش یه بار دیگه برگرده

نمی خوام تنها شم.عاشق چشماشم

تاب نگاهشو نداشتم سرمو تکیه دادم به صندلی ولی هنوز سنگینیه نگاهشو حس میکردم

هرجا که باشه دلم میخواد کنارش باشم

شب تا صبح بیدارم خیلی دوستش دارم

غیره ممکنه از این عاشقی دست بردارم

اونم سرشو برگردوند سر جاش و رانندگی کرد.

منو آرزو و رو دم آرایشگاه پیاده کرد.رفت.ارزوهم مثه برق ازم دور شد.انگار می خوام بخورمش.دو تا خانوم هم اومدند بالا ی سر ما کارشون رو شروع کردند.منم فقط گفتم ابروهام نازک نشه وتا سه ساعت و نیم جیک نزدم.دو تایشون با هم کارشون تموم شد.من و آرزو هم با هم بلند شدیم.نه من به آرزو نگاه کردم نه اون به من.به ارشیا زنگ زد که بیاد دنبالش منم به نیما زنگ زدم.لباسمم پوشیدمو با مانتو ی بلند.یه نگاه به خودم توی اینه کردم دیدم نههههههه!بازم قرص اعتماد به نفس دادم بالا!خیلی خوشگل شده بودم.سایه ام نقره ای و مشکی بودوبا رژ لب قرررمز خیلی قرمز موهامم برده بود بالا تا کامل پشت لباس باز باشه!رفتم از آرایشگاه بیرون فقط نیما اومده بود.

نیما یه سوت زد و گفت-  خانوم شماره بدم؟

- دارم آقا قبلا داری!

- ا یعنی من اینقدر خوش شانس بودم که قبلا با شما ملاقات کردم

- آقا!

- جونم؟

- ببند

- ممنونم!

سوار شدیم.که از اینه دیدم همون لحظه ارشیا اومد.نیما هم ماشین روشن نکرده بود.ارشیا پیاده شد و پشتش هم یه ماشین دیگه اومد.یه خانوم پیری ازش پیاده شد.که حدس میزنم مامانش بود.آرزو هم با عشوه ی مخصوص خودش اومد بیرون و ارشیا خم شد دست شو بوسید.دیگه نگاه نکردم!نمی تونستم نگاه کنم.

- چشمات داره یه چیزی رو بهم می گه که نمی خوام بشنومش!

صداش گرفته بود.صورتمو گرفتم اون طرف نمی خواستم گریه کنم.ولی انقدر صدام می لرزید که خودش یه گریه بود

- چشمام هر چی هم که بگه کسی به حرفش گوش نمیده!یعنی نباید بده

- دوستش داری؟

چشمام رو بستم- برو.فقط برو

نیما با عصبانیت ماشینو روشن کرد و راه افتاد.از اینه بغل ماشین دوباره بهشون نگاه کردم که هی ریز تر وریزتر می شدند.ارشیا دستشو دور کمر آرزو گذاشته بود و همشون میگفتند و می خندیدند.دستام میلرزید.حالا دیگه مطمئن بودم عاشقش شدم.ولی نمی تونم...

 نامزدی فقط یه اسم بود!وگرنه اینجا یه چیزی بالاتر از عروسی بود!خیلی بالا تر!رفتم توی اتاق و مانتو مو در اوردم.دورتا رور اتاق اینه بود.به خودم نگاه کردم...لباسم باعث شد دوباره یاد ارشیا بیفتم.اشکام داشت سرازیر می شد ولی نمی تونستم.

- چه خانوم خوشکلی!

برگشتم سمت صدا همون پیرزنه بود.اینجا همه چیز علیه من بود!دوباره ارشیا!قیافه ارشیا کاملا شبیه مامانش بود.بارز ترین شباهت چشماشون بود.که طوسی بود.

- ممنون

- وای چشماشو ببین به سیاهی شب!حیف این چشمای خوشکل نیس که توش غم باشه.

یه لبخند زورکی زدم

- بیا ببینم دخترم.

آغوشش رو باز کرد.وای خدا ممنون آغوش یه مادر!سریع رفتم توی بغلش.

- اسمت چیه عزیزم؟

- پریا...

- چه اسم ماهی!پریا واقعا که الان پریایی.می دونی پریا یعنی چی؟

- مثه پری.

- اونم هست.اما اصلش پرنده ی بال شکسته ای که دنبال لانش می گرده.

از بغلش اومدم بیرون یه لبخند بهش زدم.

- مامان مامان پس شما کجا...

ارشیا متوجه من شد.قفل کرد!بیشتر حواسش به لباس بود.بعدشم رو صورتم موند.منم محو تیپش شدم.یه کت شلوار نقره ای با بلوز مشکی و یه کروات نقره ای!یهو متوجه مامانش شدم که چقد بد داره نگاهمون می کنه.از شدت ناراحتی چونم لرزید که اینم از چشم مامان ارشیا دور نموند.دیگه خیلی گند زدم

- مامان خوبی دارید.آقای شهزادی

اینو گفتم که کاش نگفته بودم انقدر صدام لرزید که دیگه رو شو نداشتم وایسم اونجا.

- با اجازه

رفتم بیرون.نیما اومد پیشم.

- به این میگن نامزدی...تو خوبی

- اره 

- میای با هم بریم برقصیم؟

سرمو تکون دادمو با هم رفتیم وسط.بیشتر حواسم به ارشیا بود به ارکس یه چیزی گفتو رفت سمت آرزو.وای آرزو چقد خوشگل شده بود.بعدشم ارشیا دستشو گذاشت دور کمر آرزو و به سمت جایی که همه میرقصیدند برد.آهنگ اروم شد و فضا رو دو نفره شد.همه ی زوج ها اومدند وسط.من و نیما هم هنوز وایساده بودیم.

- می خوای بشینیم؟

نگاهم هنوز به ارشیا بود.

- اره 

تا به سمت صندلی حرکت کردیم.ارکس اعلام کرد می خواد یه آهنگ تند بزاره برای رقص دونفره

تا اینو گفت شل شدم رو به نیما کردم

- بیا بریم برقصیم

نیما یه نگاه مشکوک کرد

- مگه تو بلدی؟

- اره بیا بریم

بیشتر جمعیت از رقصیدن انصراف دادند.تقریبا فقط منو نیما و ارشیا و آرزو مونده بودیم.با نیما شروع کردم.اونم شروع کرد.دیگه حتی حواسمم به ارشیا نبود.برای خودم می تابیدم.نیما هم خوب بلد بودا!یعنی کم نمیورد!وسط های آهنگ ارشیا درستشو گذاشت رو شونه ی نیما و گفت

- بیا باهم عوض کنیم.

- باشه بیا برا خودت این انقدر گند اخلاقه که من نمی خوامش.من آرزو رو هم نمی خوام.خسته شدم.خیلی تنده!

آرزو خرامان خرامان رفت نشست سر جاش و بارانم هم رفت کنارش.هر دوشون بد جوری داشتند بهم نگاه می کردند.نیما رفت و ارشیا با سرش به ارکس اشاره کرد و آهنگ دوباره پخش شد.ارشیا یه تعظیمی کرد و دستاشو باز کرد 

- افتخار میدید بانو؟

یه لبخند زدم و گفتم - حتما

دستاشو گرفتم.دستش گذاشت پشت کمرم.که دوباره بهم شوک داد.شروع کردیم.فک کنم اون یک سالی که من رفتم کلاس اینو ارشیا 5 سال رفته بود!گام هایی به میذاشت درست به اندازه بود.یعنی معععرکه بود!سرشو اورد کنار گوشم

- لباسو دوست داشتی؟

- بله ممنون.

- دردت زیاده؟

- نه دیگه حتی احساسم نمی کنم.

- پس چرا داشتی امروز تو اتاق تو بغل مامان من گریه میکردی؟

چی بهش می گفتم.میگفتم آخه عاشقت شدم.میگفتم برام سخته توی نامزدی کسی باشم که دوستش دارم.نگاهم به مامان ارشیا افتاد با یه حالت بدی به زل زده بود.یخ کردم.

- با نامزدت برقص جلوی فامیلتون زشته.

یکم هلش دادم عقب.رفتم به سمت دست شویی.از توی دستشویی صدای ارشیا میومد که بلند گو رو گرفته بور سمتش و به قول خودش تک عشق جاودانشو دعوت کرد برای رقص.نه الان نباید گریه کنم.اگه گریه کنم تمام آرایشام میریزه و همه می فهمند.خوش حال بودم که همه محو رقص اون دو تا شده بودند و کسی توی دستشویی نبود.خوش بحال آرزو حداقل برای 2 ماه ارشیا رو برای خودش داره. ولی من چی دارم.یه عشق بی نتیجه.بی پایان؟در دستشویی باز شد

- داری کیف می کنی مگه نه؟

برگشتم باران بود.با چشمایی پر از نفرت

***

در دستشویی باز شد

- داری کیف می کنی مگه نه؟

برگشتم باران بود.با چشمایی پر از نفرت

- برای چی باید کیف کنم

یه پوزخند زد- یعنی تو نمیدونی؟جالبه!یادته اون شبو که بهت گفتم تو چشم نداری ببینی ما عاشق دو تا سرور دانشگاه شدیم.اما تو گفتی نه من فقط نگرانتونم چون این عشقا عشق نیست.لابد عشقای تو عشقه چند تا چند تا نچای یه وقت!همه حرفات دروغ بود!دروغ!نیما رو از من گرفتی!کلاغا بهم خبر رسوندند که چند روزم هم خونش بودی!چی کار باهاش کردی که دیگه حتی بهم نگاه هم نمی کنه!هان؟الانم که بعنوان دوست دخترش اومدی اینجا لابد چند روز دیگه هم خبر بابا شدنشو می شنوییم.آرزو رو بگو !تو روی تمام اینا برنامه ریزی کرده بودی.تو میدونستی ارشیا از لباس پشت باز خوشش میاد.واسه همین لباس پشت باز پوشیدی که از دید اون جذاب بیای.من تو رو می شناسم پری خودم کار کشته این کارام!

این همون باران بود؟دوست من یا دشمن من؟با من یا بر علیه من؟با یه حرکمت منو چسبوند به دیوار

- پری لعنتی چرا حرف نمی زنی؟

باران از من بلند تر بود واسه همین تقریبا داشت بدن کش میومد.بخیه هام دوباره درد گرفت.احساس می کرد م تو تمام این یک سالی که باهاشون دوست بودم نمی شناختمشون.احساس درد.احساس مبهم.احساس تنهایی.احساس تهمت

- اسم منو به زبون کثیفت نیار!

پرتش کردم به یه طرف دیگه.تمام بدم از درد بی حس شده بود!

- حالا تو حرفاتو زدی جواب می خوای.بزار تمام اون مسائلی رو که پرده کشیدی روش برات روشن کنم.تقصیر من بود اره تقصیر من بود منی که نیما رو دوست داشتم ولی بخاطر تو بخاطر عشق تو ازش گذشتم.من!منی که هر کاری کردم تا حتی بهت یه نگاه کنه!من اگه علاقه ای به ارشیا داشتم همون لحظه ای که اول از من خواستگاری کرد جواب بله رو میدادم.من نگران آرزو بودم!آره نگران!نگران این که زندگیشو قربانیه چند تا صفحه و چند تا خط رمان ها نکنه.اون برمیگرده با چشم های خیس.با قلب شکسته و معشوقه ای که رفته و صد ها کیلو متر دور شده

از درد داشتم میلرزیم.نه از درد بخیه هام.از درد زمانی که اون میره.تا ابد.خودم حرفامو باور نداشتم.خود منم یقین داشتم که هر دوشون عاشق همن.

یکی خوابودم در گوشش- اینم زدم که یادت باشه دیگه در مورد نیما این جوری حرف نزنی.

نه نمی تونستم بزارم بهش توهین کنه.هرگز نمی ذارم.باران انقد شوک زده شده بود که نتونست جوابمو بده.رفتم بیرون و روی صندلیم نشستم.چشمم به ارشیا بود.دستای آرزو روگرفته بود توی گوشش داشت یه چیزی میگفت.آرزو هم یه لبخند تمام صورتشو پوشونده بود.نیما با دو تا لیوان اومد طرفم

- بفرمایید خانوم زیبا.

یه نگاه بهش کردم.نگاه که نه چشم غره

- باور کن این شراب نیس.بابا من میدونم تو پاکی آشغال خور به قول خودت نیستی آب آلبالوئه بگیر

یه لبخند زدم ازش گرفتم.

- میشه ازت یه خواهش کنم

- شما جون بخواه

- ماشین

- چی؟

- ماشینتو بده می خوام برم خونه.قول میدم شنبه توی دانشگاه بهت بدم.

- نکنه می خوای بری امشبو

- نه نه!می خوام همین الان برم خونم حالم خوب نیس

ساکت سر جاش میخکوب شد یه نگاه که تا عمقمم رو سوزند و پر از غم بود بهم کرد

- بهم نگو که بخاطر ارشیاس...

دیگه اشکام داشت سرازیر میشد.چونم لرزید

- ماشینتو میدی یا نه؟

سوییچ رو گرفت سمتم و روشو کرد اون طرف.مانتو مو برداشتم و سوییچ رو گرفتم

- فقط یه چیزی!این ماشین ارشیاس ماشین خودم توی تعمیر گاس

- باشه حواسم هست.ممنون

رفتم سمت در. که باران جلومو گرفت

- نترس این دفعه کاریت ندارم.تلافی کارات میمونه واسه بعد.می خواستم اینو بهت بدم جا گذاشتیش.

دست بند چرممو گرفت سمتم.با عصبانیت گرفتمش

- من هیچ وقت از جوجه هایی به کوچیکی تو نمیترسم.

رفتم.سوار ماشین ارشیا شدم.آخه این پسر چند تا ماشین میتونه داشته باشه!!!دست بند چرم هم انداختم روی صندلیه کناریم.به زبان فرانسویی روش نوشته بودم.:پریا...

رفتم سمت خونه ام.که گوشیم زنگ خورد

- بله؟

- ماشین هنوز سالمه؟

- نیما مستقیم برو گمشو!

- واقعا ممنونم!راستی می خواستم بگم این لباسی که امشب پوشیدیواز طرف ارشیاس.

- میدونم.

- اا...وای نمی دونی چیرو از دست دادی.یه شام سلطنتی!

- شکم پرست

- ممنون!من برم به غذا ها برسم که همشو خوردند.بای

***

رفتم به طرف آینه یه نگاه به خودم کردم.واقعا لباسم خیلی خوشکل بود.این هدیه ی ارشیاس.مدلی که خودش دوست داره رو برای من خریده. از تصور این فکر یه لبخند اومد گوشه ی لبم.اما دیگه باید جلوی خودمو می گرفتم.دیگه نه! اون شب هم با درد های بخیه گذشت و بدتر از اون درد بی کسی...

***

بازم این گوشیِ لعنتی!!!

- هان؟

- پریا خانوم

صدای ارشیا بود.خاک توسرت پری که انقد تنبل بودی که یه نگاه نکردی ببینی کی بود.به تته پته افتاده بودم- ببخشید آقای شهزادی.من ... حواسم نبود.فکر کردم دوستمه.

صدای خنده های ارومش اومد- مهم نیس.می خواستم یه خواهشی کنم ازتون

- بله بفرمایید

- میشه ماشین منو امروز بیارید.چون من نمی تونم شنبه دو تا ماشین رو باهم ببرم.پس اگه میشه امروز بیارید

بابا فهمیدم ماشین داری!

- چشم فقط آدرسو اگه میشه برام اس کنید

- جونم عزیزم؟الان میام!باشه میفرستم.کاری ندارید؟این آرزو منو الان میکشه

یه نفس عمیق کشیدم- نه .خداحافظ.

- خدافظ.

بوق...بوق....بوق...

برو به درک!گوشیمو پرت کردم رو تخت!واسه من عزیزم عزیزم میکنه!رفتم یه دوش گرفتم و بعد از صبحانه نشستم سر درسام.

حدود 5 ساعتی گذشت که فهمیدم چقد گرسنه ام!یه نگاه به ساعت کردم.چهار ونیم بود.تند تند یه غذا درست کردم.و شیرجه رفتم توی لباسام.یه مانتو ی مشکی بلند(بازم مشکی!!!)با لبه استین های سفید با یه شال سفید با خط های مشکی.ساپورت مشکی هام هم پوشیدم و یه کفش پاشنه هفت سانتی.خودمو توی آینه نگاه کردم.بد نشده بودم.فقط یه چیزی کم بود.خط چشمم کشیدم.یه لبخند به خودم زدم و به سمت خونه ی ارشیا رفتم.یه نگاه به آدرس کردم.سووووت سوووت مرد آویج!دم خونش پارک کردم.جلوی یه ساختمون دوطبقه وایساده بودم.یه خونه ی بزرگ!!!!نمی خواستم برم زنگ خونشون رو بزنم.بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم بلا خره دکمه ی تماس گوشیمو فشار دادم.

- بله؟

- پریام.ماشینتونو اوردم دم خونتون.

- پریا خانوم.الان میام دم در.

قطع کردم.دو دیقه ی بعد.در و باز کرد.سرشو خم کرد و کلشو اورد توی ماشین.

- میشه ببریدش توی پارکینگ؟زیر سا ختمونه.

انگار من نوکرشم!!!!

- بله.

رفتم زیر ساختمون.حدود 10 تا ماشینی اینجا بود...چشمام از کاسه در اومد!یا خــــــــــدا.ماشینو پارک کردم و رفتم بالا.ارشیا پشتش بهم بود.

- مگه من تو رو دیروز نبردم خرید؟

- امروز جمعه اس هیجا باز نیست.بس کن آرزو.واقعا که خیلی بچه ای که واسه ی بیرون رفتن داری گریه میکنی.خسته شدم از کارات!

آرزو بود.ولی چرا اینقدر طلبکارانه ارشیا باهاش حرف میزد؟ درداخل خونه باز شد.بازم اون خانوم پیریه!

- باشه عزیز دلم میبرنمت.برو اشکاتو پاک کن.خودم می برمت!دیگه نبینم گریه کنیا.مراقب خودت باش.بای

یه پوز خند زدم.خانوم بد جوری داشت نگاهم می کرد.بهش حق می دادم!

- سلام.بر مامان خودم!

ارشیا چرخید سمت مامانشو بالا خره منو دید.مامان ارشیا اومد از پله ها پایین.یه لحظه هم ازم چشم برنمی داشت.

- ببخشید این سوالو می پرسم.ولی شما چه نسبتی با پسر من دارید؟

اخم های ارشیا رفت تو هم.تا اومدم جواب بدم.ارشیا گفت

- ایشون...

مامانش هم پرید وسط حرف ارشیا!

- می خوام خودش بگه!

تقریبا ارشیا خفه شد.روشو کرد اون طرف

- ببخشید نشد خودمو شب نامزدی درست معرفی کنم.من پریا پارسایی هستم.

باید یه چیزی میگفتم که دیگه دهنش بسته بمونه

- من نامزد نیما هستم.

ارشیا با چشم های درشت برگشت سمت من.جوری نگاهم کرد.که داشتم از ترس میمردم!طرز نگاه مامان ارشیا از زمین تا آسمون فرق کرد.یه لبخند زد و گفت

- مبارک باشه...ببخشید که اون سوالو اون جوری پرسیدم.آخه دیگه داشت برام سوتفاهم پیش میومد.بفرمایید داخل

مامان ارشیا پشت سرهم داشت تعارف میکرد.ولی من اصلا گوش نمی دادم.یه جوری معذب بودم.نگاه ارشیا خیلی خیلی سنگین بود.

- ارشیا جان! تو یه چیزی بگو این جوری که بده!

ارشیا با یه لحن خشک گفت- بفرمایید داخل خانوم پارسایی.

زل زدم توی چشماش که مثه سنگ غیر قابل نفوذ شده بود.هیچی نفهمیدم.روشو کرد اون طرف و رفت توی خونه.مامان ارشیا هم دستمو گرفت و منو برد داخل.طبقه ی پایین.یه سالن بزرگ بود.سالن پذیرایی و سالن غذا خوری.منو برد سمت سالن پذیرایی.خیلی رسمی بود.مبل های سلطنتی.کلا همه چی عالی بود.نشستم روی یکی از مبل ها.

- واقعا ببخشید نمی خواستم مزاحم بشم

- وا این چه حرفیه.فقط من نمی دونم ارشیا کجا رفت.من الان میام.

ده دقیقه ی بعد.ارشیا با لباس های بیرنو اومد.حتما می خواس بره پیش آرزو.می خواستم لباسهایی رو که پوشید تجزیه کنم.که یادم افتاد به خودم قول داده بودم.که دیگه این کارو نکنم.سرمو انداختم زیر با دکمه ی مانتوم بازی کردم

- از نیما شنیده بودم.

سرمو اوردم بالا

- چیرو؟

- نامزدی تونو.البته بهم نگفته بود که با کی ولی گفته بود از یکی خواستگاری کرده و قرار نامزدی گذاشته!

تمام قلبم یهو فرو ریخت.با صدایی که میلرزید گفتم

- مبارکش باشه

با یه حالت مرموز گفت

- چی؟

فهمیدم چه گندی زدم.نباید بهش دروغ میگفتم چون دیر یا زود می فهمید.

- منظورم اینه که...

- اااا ارشیا تو اینجایی.من کل خونه رو گشتم

- من دارم میرم دنبال آرزو

ارشیا رفت منم تا تونستم به خودم لعنت فرستادم!مامان عرشیا نشست کنارم کلی سوال از این که کدوم دانشگاه کدوم رشته درس می خونم پرسید.تا اینکه تلفن زنگ خورد

- بله؟

- اااا تویی آرزو.خوبی عروس گلم؟

- اره اومد گفت دارم میرم دنبال آرزو

- یعنی چی که هنوز نیومده؟

- نیم ساعت پیش اومد

- نگران نباش.حتما براش یه کاری پیش اومده

- باشه مادر خدافظ

نکنه رفته باشه....؟

- ببخشید خانوم شهزادی من دیگه باید برم

- کجا عزیزم.بودی حالا

- نه ببخشید دستتون درد نکنه بابت پذیرایی

شیرجه رفتم سمت کفشام.یه تاکسی گرفتموخودمو رسوندم دم خونه ی نیما.قبلا بهم کلید داده بود.پله ها رو دو تا یکی رفتم بالا.به طرز وحشتناکی درو باز کردم.همونی بود که خودم فکر کرده بودم.ارشیا اومده بود تا از نیما بپرسه.دوتایشون به من خیره شده بودند.ارشیا از جاش بلند شد.اومد به سمت در

- آقای شهزادی براتون توضیح میدم

بازم همون نگاه خشک- ولی من مسئله ای رو غیر واضح نمیبینم که شما برام توضیحی بدید.

بعدم یه پوزخند زد- اصلا فکر نمی کنم به من ربطی داشته باشه

یه تنه به من زد و رفت.

- نیما من واقعا معذرت می خوام که

- ممنونم که بالاخره پیشنهادمو قبول کردی

تمام تنم یخ کرد.

- چی؟

نیما شروع کرد چرخیدن.انگار که داره روی ابرا راه میره.چشماشو بست.

- اون لحظه ای که زیر بالشتت اون نامه رو گذاشتم.فکر کردم ممکنه اونو نبینی.ولی خیلی با خودم کلنجار رفتم.چند روز گذشت.ولی از تو جوابی نیومد.دیگه داشتم به این نتیجه میرسیدم که منو دوست نداری

وایساد و چشماشو باز کرد.یه اخم کوچیک اومد بین ابرو هاش

- داشتم به این نتیجه میرسیدم که منو دوست نداری چون شب نامزدی جوری به ارشیا نگاه کردی که تا حالا منو اون جوری نگاه نکرده بودی.

بهم نزدیک شد

- ولی الان تو مال منی

دستاشو دور کمرم قفل کرد.نه دیگه نمی تونم!با تمام قدرتی که داشتم هلش دادم

- تو داری چی می گی؟کدوم نامه؟کدوم عشق؟تو از یکی دیگه خواستگاری کردی و باهاش قرار نامزدی گذاشتی!

- اون؟بابا اون که مهم نیس تا تو با منی اون کیلو چنده؟

یا من عشق رو دسته بالا می گرفتم یا این بوده عشق واقعی!!

- واقعا که نیما!پس قول هایی که به اون دادی چی میشه

نیما یکم جدی شد- من یک تار مو ی تو رو با اون عوض نمی کنم! 

- من چه جوری می تونم به تو اعتماد کنم؟اگه دوسال دیگه عاشق یکی دیگه شدی منم به همین راحتی ول میکنی میری؟

- من هرگز تو رو ول نمی کنم.می فهمی هرگز!

- نه نمی فهمم چون خودمو گذاشتم جای اون بدبختی که چشم انتظار توه!

- پری چرا نمی فهمی من عاشق توم!

- اگه عاشقم بودی نمیرفتی سراغ یکی دیگه!بزار روشنت کنم.مامان ارشیا داشت به من شک میکرد. واسه همینم گفتم من نامزد توام!

یه طرف صورتم سوخت.

- تو از من!از عشق من سو استفاده کردی!

تند تند داشتم نفس میکشیدم.تا حالا کسی نزده بود تو گوشم. دندونامو روی هم فشردم

- پس حالا بی حساب شدیم!اره من سو استفاده کردم ولی از کدوم عشقت؟عشقی که براش مهم نیس!عشقی که براش هیچی مهم نیس!تو نمی دونی عشق واقعی چیه!همتون تعریف هایی که از عشق بلدید اشتباهه.اما تعریف من از عشق یه چیزه دیگس من سر حرفم وایسادم و بخاطرش تاوان پس دادم من...بهترین دوستامو از دست دادم.

دوباره اشک هام سرازیر شدند.هق هقم شدت گرفت.نیما اومد جلو بغلم کرد

- دستای کثیفتو به من نزن!

پرتش کردم عقب.گفتم

- من هنوز هم سر حرفم وایسادم.جوری که اگه هم مجبور شم از تو هم می گذرم

رفتم به سمت در.نیما بازو مو گرفت

- باشه هر چی که تو بگی.اصلا دیگه من حرفی از عاشقی نمیزنم.فقط نرو

برگشتم سمتش.به چشمای مظلومش نگاه کردم.

- پس دیگه تو داداش منی منم خواهر تو

چند لحظه مکث کرد- اره قبول

یه نفس عمیق کشیدم.یه کوله بار عشق و هوس از روی دوشم برداشته شد.فقط مونده ارشیا.یه لبخند بهش زدم.

- ببخشید که ناراحتت کردم.من دیگه باید برم.

اونم یه لبخند بهم زد و صورتشو اورد جلو جلو تر.بهش اطمینان داشتم ولی...

- نترس خواهر کوچولو

لپو بوسید.یه نفس راحت کشیدم.و رفتم.

- خانوم خانوم!رسیدیم!

- بله ببخشید بفرمایید اینم کرایه.

پیاده شدم.رفتم توی خونه.با همون لباسا روی تختم افتادم.من دیگه عاشق نیما نیستم.از اولش هم نبودم!اره امروز من حس هوسمو دادم ولی بجاش یه داداش خوب گرفتم.روز خوبی بود روزی که حس کردم هنوز ارشیا عاشق آرزو نشده.پس دلیل اون رفتارش توی بیمارستان چی بود؟نکنه...

روز های دانشگاه پشت سرهم می گذشت و من هر دفعه از دانشگاه بیشتر تنفر پیدا میکردم.نزدیکی های بین ارشیا و آرزو داشت دیونه می کرد.شاید ارشیا راست میگفت عشق اگه جوانه بزنه توی قلب آدم.دیگه ریشه کن نمیشه.حتی اگه بهش نور و آب هم نرسه بازم رشد می کنه فک کنم باید اسمشو گذاشت درخت جاودان.آره درخت!درختی که شاخه هاشو وسعت می ده تا بلند بشند و سرتا سر وجود آدم رو بگیرند.در آخر هنجره ی آدمو میگیره.بغض میگیره.نه می تونه به کسی حرفی بزنه نه میتونه نزنه دوست نداشتم با نیما درد و دل کنم.چون احساس می کردم از این که من هنوز عاشق ارشیام ناراحت بشه.نه بخاطر این که یه روزی منو دوست داشته بخاطر این که نگرانم بود.اونم می دونست ارشیا و آرزو عاشق هم شدند.ولی من نمی خواستم اینو باور کنم.اگه هم که باور نمی کردم بازم یه جور دیگه دلم آشوب بود.ارشیا میرفت.اون اگه عاشق آرزو نمیشد.بازم برای من نبود.چون اون می رفت تا ابد.احساس عاشقی رو می کردم که معشوق یه بیماری لا علاج داره و یک ماه دیگه از دنیا میره.شب های رانندگی هم ارشیا با همون حالت خشکش بهم یه درس میداد و سریع میرفت.بالاخره اون یک ماه هم گذشت ولی نه من و نه نیما یادمون نبود که برای ارشیا قضیه ی نامزدیو روشنش نکردیم.تا این که توی ماه دی 3 روز پشت سر هم تعطیل شد.بخاطر آلودگی هوا.شنبه تا دوشنبه.یعنی روز هایی که من کلاس داشتم.کلا یه هفته الاف می شدم.به اصرار پریناز رفتم تهران تا با هم جهیزیه شو بخریم.پریناز هنوز نامزد بود و قرار بود توی همین ماه عقد و عروسی رو با هم بکنه.دیگه خیابون ها تهران داشت از یادم میرفت همین طور خونم!شب شده بود.5ساعت بود که داشتم رانندگی می کردم.

زنگو فشردم.

- بله؟

- (با صدای مردونه)اومدم ماهیانه بگیرم.

- چند لحظه صبر کنید.الان میام 

قربون این پریناز بشم که واسه رفتگر محله هم کلاس میذاره.در و باز کرد.با یه چادر رنگی اومده بود.دستشو کرد بیرون یه 5 هزاری داد بیرون 

- بفرمایید

از دستش قاپیدم

- اگه منم ازت پول می خواستم این قدر بهم می دادی نامرد؟

یهو با یه حالت حمله پرت توی بغلم.

- ای تو روحت پریا!خدا بگم چی کارت نکنه!نامرد اونه که سه ماهه رفته پشت سرشم نگاه نکرده.

صدای بابام از پشت ایفون اومد- بابا کیه پشت در؟

- یه گدا

زدم تو سرش- گدا خودتی عوضی

- بابا راستشو بگو آدم که با یه فقیر انقدر حرف نمیزنه.

- بابا منم پریـــــ

کلمو کردم توی خونه.

- بابـــــــــــا

بابا داشت پله هارو دوتا یکی میومد پایین.با یه عصا.چقدر پیر شده بود توی این سه ماه...

پریدم توی بغلش...چه لذتی داره...آغوش یه پدر...چه لذتی داره ...که احساس بی کسی نکنی.توی این مدت بد جوری تنها شده بودم.اینجا توی بغل یه پدر میشه عشق واقعی رو حس کرد.میشه محبتو حس کرد.سرمو اوردم بالا

- بابا جون!من که اینجا دیگه گریه چرا؟

- اشک شوقه بابا.

یه لبخند بد جنسانه زدم- بابا بینی هاتو که با مانتو ی من پاک نکردی؟

بابام شروع کرد به خندیدن.چقدر دلم برای این خنده هاش تنگ شده بود.

- برو بالا پریا تا با این عصا نزدم تو سرت

- بابا این همه محبت یه جا به من میکنی می ترسم پریناز عقده ای شه!

- نترس من از این محبت ها زیاد دیدم نمی خوامشون

همه رفتیم توی خونه منم رفتم توی اتاقم که لباسامو عوض کنم.و بعدم سر میز شام نشستم.

- خب تعریف کن بابا.خونه ی جدیدت خوبه راضی هستی؟

یه لبخند زدم- عالیه!دوستم جوری برام انتخاب کرده که هم محله ش هم همسایه هاش قابل اطمینان باشند.

- خب حالا این دوستت کیه که انقد خوبه که آرزو خانوم و باران خانوم رو بخاطرش ول کردی؟

نه.دیگه نمی تونستم دروغ بگم.

- پریناز پس این غذا چیشد مردم از گشنگی!

- نمی خوای جواب منو بدی؟

یه نفس کشدار کشیدم و رو مو کردم به سمت بابا

- یه دوست قابل اعتماد.یه دوست خوب.البته فقط یه دوست!

پریناز- جون بکن دیگه!حتما یه پسره!

کاش تو خفه میشدی پریناز!

- درسته یه پسره.اسمشم نیماس...

پریناز از توی آشپز خونه با غذا اومد بیرون

- حالا کی میاد برای خواستگاری؟

بـــــــرو بمیر پرینــــاز!

- خواستگاری؟نه بابا اون خودش رفته خواستگاریه یه دختر دیگه.منو می خواد چیکار؟تازه قرار مدار نامزدی هم گذاشته...

بابا- پس اونشب که گفتی پیش دوستم می خوابم؟اون دوستت که نبود

تنها مشکل بابا حافظه ی خوبشه

- نه نبود.

یکم مکث کردم.می دونستم الان هر دوشون.فهمیدند که دروغ گفتم

من- خب ببینیم این خواهر گل ما چی پخته!

برای خودم ریختم.توی سکوت اونا شروع کردم به خوردن.وسطای غذام دیدم دیگه از گلوم نمیره پایین.

- اتفاقی افتاده؟الان نیم ساعته به من زل زدید

پریناز- اون شب کجا بودی؟

قاشقمو با صدا پرت کردم توی بشقابم.چشمامو بستم

- فکر کنم یه بار جواب دادم!پیش دوستم!

پریناز صدا شو برد بالا- با کدوم دوستت؟

منم صدامو بردم بالا تر- به تو هیچ ربطی نداره!

با حرص از جام بلند شدم...

- واقعا که...من بیست و یک سالمه ولی شما ها هنوز نفهمیدید من بزرگ شدم!من می فهمم!هیچ وقت به من اعتماد نکردید!هیچ وقت

بازم گریم گرفت دویدم سمت اتاقم.خودمو انداختم روی تختم.نمی دونم چرا این جوری باهاش برخورد کردم.هیچ وقت صدا بالا نمی بردم.ولی نمی دونم چرا...نمی دونم

یک ساعتی گریه کردم.خیلی از درون داغون بودم.که صدای تقه ای که به اتاقم خورد باعث شد گریه مو قطع کنم...

- بله؟

- منم.میشه بیام تو؟

- بفرمایید.

از روی تخت بلند شدم ونشستم. با دکمه ی لباسم بازی کردم.بابام اروم اروم اومد نشست روی تخت کنار من.عصا شم گذاشت کنارش.

- حالت خوبه بابا؟

- بله...

دستشو اورد جلو و صورتمو کشید سمت خودش

- این چشما به من دروغ نمی گند

همین کافی بود تا پرده ای که روی احساساتمو بکشم پایین.دوباره اشکام سرازیر شد- نه خوب نیستم.اصلا خوب نیستم بابا

- چرا عزیز دل بابا؟

سرمو گذاشتم روی پای بابا دستشو گذاشت روی سرمو شروع کرد به نوازش کردن

- بابا تا حالا عاشق شدی؟

- کی بود که چشمای مامانتو ببینه ولی عاشق نشه.عاشق شدی بابا؟

- فکر کنم ...

صدای هق هقم رفت بالا!دلم برای مامانم تنگ شده بود.همه ی بد بختی هام اومده بود جلوی چشمم.چشمایی که کپی چشم های مامانم شده بود.بابام بلندم کرد و نشوندم روی تخت

- عاشقی که گریه نداره!عشق یه حس پاکه که خیلی ها ازش محروم اند...دیگه نبینم گریه کنیا دختر گلم

- بابا شما نمی فهمید!کاش منم از این حس محروم بودم

- ا این چه حرفیه!برو شاد باش که عاشق شدی

- نه من باید برم عزا بگیرم

- پریا دیگه...

- اون نامزد داره.

با این حرفم بابام به عمق فاجعه ای که توش زندگی می کنم پی برد.

- خب... اگه خودت می دونی کار اشتباهیه که عاشق یه مرد زن دار شدی پس چرا عاشق شدی

- فکر نمی کردم عاشقش باشه

بابا اخماش رفت تو هم- مگه می شه یه مرد عاشق زنش نباشه

- اون نبود...ازدواجشون سوریه...اما دیگه فکر کنم واقعی باشه

- به خدا توکل کن

اینو گفت و از جاش بلند شدو از اتاق رفت بیرون.

خدا؟خیلی وقت بود فراموشش کرده بودم...خیلی وقت بودحتی با هاش حرف نزده بودم.رفتم وضو گرفتمو نماز خوندم.واقعا راسته که میگه که نماز غذای روحه...روحم سیراب شد.درونم آروم شد.و بعد از مدت ها یه خواب بی استرس رفتم.فردا ی اون روز با پریناز رفتم خرید و با هم آشتی کردیم.و من هم به این نتیجه رسیدم که پریناز بد سلیقه ترین فرد توی خاور میانه اس!!!!!اون روز های تعطیلی هم گذشت و دوباره حس بی کسی هام سراغم اومد.دوباره روز های دانشگاه.ولی خوبیه مسئله این جا بود.که دوشنبه دوباره میرفتم تهران.عروســـــیِ پریناز!!!نیما و ارشیا و متاسفانه آرزو هم دعوت کردم.

- ای تو روح هر چی گوشیِ!

- هان؟

- کوفت و هان کی با خواهر بزرگ ترش اینجوری حرف میزنه؟

- بنال

- بی شخصیت....بوق....بوق ....بوق

- بهتر

دودیقه نشده بود که چشمامو گرم کرده بودم که دوباره گوشیه کوفتیم!

- بله بفرمایید؟

- حالا شد.پس کی میای تهران؟

- عصر راه میوفتم.

- بوق بوق بوق

- لیاقت نداری آدم با هات درست حرف بزنه!

پاشدم رفتم یه دوش گرفتمو وسایلمم جمع کردم.که دوبار گوشیم زنگ خورد

- وقتی بهت میگم لیاقت نداری یعنی نداری دیگه.بنال کار دارم.

- ببخشید خانوم پارسایی یه موقع دیگه زنگ میزنم که بی کار باشید

ای تو روح تو پریــــــا!

-  باید ببخشید آقای شهزادی فکر کردم خواهرم بود!

- همیشه همین طوره.زنگ زدم بگم.آرزو قبول نکرد.واسه همینم دلیلی نمیبینم که منم بیام.پس ببخشید ولی دعوتتون رو رد می کنم.

- بهتر اصلا برید هردوتون به درک

- چیزی گفتید؟

- هان؟نه نه.ینی چه بد کاشکی بودید.خب حالا کاری ندارید؟

- نه.خداحافظ

برو به جهنم!!!!آرزو جونت نیومده قلبت درد اومده!!!!لعنت به تو .گوشی مو شوت کردم رو تخت.وبقیه ی وسایلمو جمع کردم.

- من همونم که یه هفته پیش ماهیانه گرفت.

- وای بابا پریا اومد.خوبی پریا؟اون 5 هزار تومون نو پس دادی بهم؟

- میشه در و باز کنی.دارم از خستگی می میرم.وا کن!

- ااااببخشید.بیا

بعضی وقتا احساس می کنم دارم بایه شیرین عقل زندگی می کنم.هی روزگار!

- سلـــــام!

- بدو پریا بدو تو کارت دارم

تند تند کفشامو در اوردم- باز چی...

دهنم باز موند.پریناز با لباس عروس وایساده بود وسط هال!هم لباسش هم خودش خیلی قشنگ شده بود!

- بیچاره پویان!

- وا واسه چی؟

- واسه این که باید خودشو توی عروسی خیلی کنترل کنه که...

یه کوسن از روی مبل برداشت و به سمتم پرتاب کرد.بابام با مو های خیس که مشخص بود حموم بوده از اتاق اومد بیرون

- سلام

- سلام به رو ی ماهت!پریناز از صبح تا حالا این تنته.بابا برو درش بیار خراب میشه

- نه نمیشه!

گوشیش زنگ خورد

- واااای پویان!

- جونم عزیزم؟

- خوبم قربونت برم

خدارو شکر که رفت تو اتاقش وگرنه من بالا اورده بودم

بابا نشست روی مبل

- تو لباس چی خریدی پریا؟

- فعلا هیچی ولی فردا میرم می خرم

- دوستاتو دعوت کردی؟

- فقط یکیشون میاد.

- مگه چند نفرو دعوت کردی؟

- نیما و ارشیا و آرزو

- مگه با ارزو قهر نبودی؟ارشیا کیه؟

رفتم کنارش نشستم.

- ارشیا دوست مشترک من و نیماس.آرزو هم....نامزد ارشیاس.

بابا یه نگاه پر معنی بهم کرد- ارشیا...

- بله ارشیا همون که براتون گفتم.

- با آرزو ازدواج کرده؟

- بله. ولی نمیان.آرزو قبول نکرده.ارشیا هم نمیاد

بلند شدم دیگه دلم نمی خواست در موردش حرف بزنم.وسایلمو بردم توی اتاقم.داشتم وسایلمو جا گیر می کردم.که پریناز اومد تو

- داری چی کار میکنی؟

- کوری؟

- ا پریا این چه طرز حرف زدن با عروس آینده اس؟بی تربیت

- من هرچی هم باشم از تو با تربیت ترم

- این چیه؟

دستشو برد سمت لباسی که ارشیا داده بود.

- خرابش نکنیا!روش کلی پولکه!

- نه بابا.ولی خیلی خوشکله.بلند شد و جلوی آینه گرفتش رو به روش

- اینو از کجا خریدی؟برا منم یکی بخــــر

- هدیه اس

چشماشو ریز کرد- از کی؟

منم ادا شو در اوردم.- دوستم

اخم کرد- از اون دوستا؟

- کدوما؟

- جنس مخالف!

یه نفس کش دار کشیدم- اره

- تو غلط کردی قبول کردیش!

- پریناز دوباره دعوا مون می شها.پاشو برو بیرون من اخلاق ندارم

- واقعا که...

پرتش کرد روی زمین رو رفت.

مریض!لباسمو درست تاش کردم.دوباره داشتم می رفتم توی فکر و خیال.که یکی خوابوندم در گوش خودم!

- مگه من به تو نگفتم دیگه بهش فکر نکن!

سرمو چند بار این طرف و اون طرف کردم...نمیتونم بهش فکر نکنم

- پریا پریا بلند شو.پریا مگه نگفتی لباس نخریدم.پاشو برو بخر!پریـــــــا!کری ؟پاشو لنگ ظهره!

- هان؟

احساس کردم نمی تونم نفس بکشم پریدم بالا

- روانی.داشتم می مردم

- های دلم خنک شد الان نیم ساعته دارم صدات میکنم.مجبور شدم دستمو بزار روی بینیت ولی حال داد.پاشو ساعت دوازدهه

- باشه برو گمشو دیگه.واقعا که خیلی بی شخصیتی.

یکی محکم زد روی دلم رفت.واقعا ساعت دوازده؟از تخت پریدم بیرون.داد زدم

- پریــــــــناز!

ساعت هشت بود.دروغگو!صبحانه مو خوردم و زدم بیرون.

تمام مغازه ها رو رفته بودم دیگه اصلا دیگه حال نداشتم ساعت 6 شده بود.داشتم کیکمو می خوردم که چشمم به یه پاساژ بزرگ خورد.رفتم توش خیلی شلوغ بود.خیلی لباساش قشنگ بودند!به خودم قول دادم که دیگه این جا می خرم!بد جوری دلم لباس پشت باز می خواست.شاید ارشیا بد جوری روم تاثیر گذاشته بود.از تصور این فکر یه لبخند اومد گوشه ی لبم

- میتونم کمکتون کنم؟

- یه لباس پشت باز می خواستم

دختره یه نگاه به هیکلم کرد-  خوب میدونم چی بهتون بدم

منو برد توی یه پرو و خودش رفت یه طرف دیگه ی پاساژ

- اینو دوست دارید؟

یه لباس که چه عرض کنم باقلوا داد به من.محشر بود!یه لباس ماکسی بنفش کم رنگ جلوش کاملا بسته بود ولی به جاش هیچی پشت نداشت سر تا سر لباس پولک های بنفش و مشکی بودند که خیلی برق میزندیه لبخند بهش زدم و گرفتمش.وقتی پوشیدمش دیگه اصلا نمیتونستم ازش چشم بردارم.قشنگ روی هیکلم وایساده بود.سریع درش اوردم و پولشو حساب کردم و رفتم به طرف خونه

- کیه؟

- منم!میشه یه کلید بهم بدید تا انقدر پشت در واینسم؟

- لباس خریدی؟

- وایــــی پریناز بزار بیـــــام تو بعد بپرس!

رفتم بالا.پریناز واکنشش از دیدن اون لباس فقط یه جیغ بنفش بود.خیلی خسته بودم.واسه همین سرمم هنوز به بالشت نرسیده بود که بیهوش شدم.

پریدم از خواب بالا.انقدر برای امروز استرس داشتم که تمام شبو خواب میدیم به مراسم دیر میرسم.شیرجه رفتم سمت حموم.وقتی اومدم بیرون پریناز بیدار شده بود.داشت توی آینه خودشو برانداز می کرد

- پس این شوهرت کـــــو؟

- نوکی کــــــــــوه

- من دارم اصفهان درس می خونم تو دیگه چرا لهجه گرفتی خانوم عروس؟

- خیلی ببخشیدا ولی منم کاشان دارم درس می خونم منم توی اصفهانم!واقعا خوشحالم امسال درسم تموم میشه!

- کی میریم آرایشگاه؟

- نیم ساعت دیگه

- نیم ساعته دیگه باید آرایشگاه باشیم!!!اون وقت تو داری پوستتو برانداز می کنی؟

بدون این که منتظر جواب بمونم.دویدم سمت اتاقم.و وسایل مورد نیازمو جمع کردم...

- بفرما اینم آرایشگاه

- خب پارک کن بریم

- نه تو برو من میرم یه آرایشگاه دیگه

- چرا؟

- چون می خوام نه تو منو ببینی نه من تو برو دیگـــــه

- مریض روانی

- همه نوع عروسی دیده بودم جز این مدلیشو!!!

پریناز پیاده شدو رفت.چرت گفتم بهش.می خواستم برم کادو براش بخرم.بعد از کلی این طرف و اون طرف بالا خره یه طلا فروشی پیدا کردم.یه گردنبند خوشکلم خریدمو رفتم آرایشگاه.این یکی بد تر از اون قبلیه طولش داد.خب خداراشکر منم خیلی زود رفته بودم.واسه همین نگرانی ای نداشتم.بعد از کلی وقت که روی چشمام گذاشت.گفت تموم شد و رفت.یه نگاه به خودم توی آینه کردم.انگار همه ی ارایشگر ها می دونند که باید تا می تونند پشت چشمای منو مشکی کنند.خب واقعا هم بهم میومد.لباسمم پوشیدم.به ساعت نگاه کردم سه و نیم شده بود از آرایشگاه زدم بیرون و رفتم به نزدیک ترین آتلیه ای که اونجا بود.چهار پنج تا عکس خــــوشگل گرفتم و رفتم به سمت تالار.ساعت 6 شده بود.تالار یکم دور بود.منم تا اومدم که برسم دیگه ساعت 7 شده بود.با خوشحالی رفتم توی تالار و مانتو مو در اوردم.یکی یکی هم همه ی فامیلمو دیدم.کلا خوبیه فامیل ما این بود که به همون اندازه که پسر بود دختر هم بود.رفتم سر میزی که 2 تا از پسر عمو هام و 2تا از دختر عموهام داشتن باهم کل کل می کردند.

- به به جمعتون که جمعه.فقط گلتون کم بود.که اونم الان رسید

ماهان- بر خرمگس معرکه لعنت

- خرمگس جلوی چشمامه!

یه پوز خند زد و روشو کرد اون سمت

پیام- پری تو چه جیگری شدی

یه لبخند بهش زدم.پیام حداقلش سه سال از من کوچیک تر بود.پارسا یکی کوبید پس گردنش

- درست حرف بزن!(یه نگاه به من کرد)ولی به چشم برادری خوب تیکه ای شدی!

- آدم بشو نیستید!!

تا اومدم بشینم کنار پیام ماهتیسا(خواهر ماهان) خودشو کشید سمت اون صندلی

- ببخشید ولی اینجا پره

لیاقت نداشت دهن به دهنش بشم.اومدم برم روی اون یکی صندلیه بشینم که کیفشو گذاشت روی اون صندلیه

- اوا!!!ببخشید پری جون ولی کیفمو نمی تونم بزارم روی میز کثیف میشه

دیگه هیچ صندلیی نمونده بود.می خواستم یه کاری کنم که دهنش صاف بشه که یکی زد روی شونم

- چطوری نامرد؟

برگشتم سمتش نیما بود.انقدر خوشحال شده بودم که کار ماهتیسا رو فراموش کردم.یه لیوان شربت دستم بود وگرنه از شدت خوش حالی می خواستم بپرم بغلش

- وایــــی اومدی؟؟؟خیلی خوشحالم کردی!ممنون

- خواهش می کنم

ماهتیسا- پریا جان معرفی نمی کنی؟

برگشتم سمتش.تازه یادم اومد دهن اینو هنوز اسفالت نکردم...نیشتا ببند!دختره جلف.

- نیما نارانی دوست من!

ماهتیسا سریع از جاش بلند شد و دستشو اورد جلو- ماهتیسا هستم.می تونید ماهتیس صدام کنید

نه بابا یه باره شمارتم بگو!!!بازم که این نیشش شل شد.نیما رو بگو تقریبا داشت از خنده میمرد.باید یه کاری می کردم که حدالق نیشش رو ببنده شربتمو همشو خالی کردم روی لباسش.یه صدای غیر قابل مفهوم از دهنش خارج شد و دهنش وا موند...دلم خنک شد...

- خیلی بی شخصیتی.

شیشه ابو برداشت.تا اونو بریزه به من.منم شیشه آبو کوبوند روی میز!بد جور اون رگ غیرته زد بیرون.خیلی اروم ولی شمرده شمرده گفتم

- ماهتیس یه کاری نکن که امشب یه کاری کنم که مجبور شی بری دوباره اون دماغتو عمل کنی

اینو گفتمو دست نیما گرفتمو کشیدمش به سمت بابام!

- بابا ایشون نیما هستند.دوست من.همون کسی که خونه رو برام اجاره کرد همون که...

- بسه پریا خودم می دونم ایشون کی هستند.

و یه لبخند زد نیما دستشو اورد جلو

- خوش بختم

- به هم چنین.

صحبت های مردونه شون داشت میگرفت.یکم حوصلم داشت سر میرفت که صدای...

- سلام.

صدای ارشیا رو شنیدم.حتما توهم زدم وگرنه مگه نگفت که....برگشتم سمتش.خشکم زد.

- شما اینجا چی کار می کنید؟

یه لبخند اومد گوشه ی لبش- فکر می کردم وقتی منو بینید خوش حال بشید نه ناراحت

- من ناراحت...

- بابا معرفی نمی کنی؟

برگشتم سمت بابادر حالی که هنوز گیج میزدم گفتم- ایشون ارشیا شهزادی هستند.هم دانشگاهیم

بابا با کنجکاوی بهش خیره شد.

ارشیا دستشو اورد جلو- تبریک می گم

بابا هم با تعجب پرسید- ممنون.پس نامزدتون؟

- نیومد.واسه همین من تنها اومدم.یه تبریک دیگه هم باید بهتون بگم.چون دیگه استرس دختراتونو ندارید

بابا خندید- هنوز یه زلزله مونده

- یعنی شما نامزدی رو حساب نمی کنید؟

- متوجه منظورتون نمیشم.

من و نیما همزمان به هم نگاه کردیم.هر دومون رنگمون مثه گچ بود

- منظورم این بود که شما نامزدی پریا خانومو حساب نمی کنید؟

- دختر من نامزد نداره

ابرو های ارشیا رفت بالا یه نگاه به من کرد- پدرتون خبر ندارند؟

- من از چی خبر ندارم؟این جا چه خبره پریا؟

اب دهنو قورت دادم- هیچ خبری اینجا نیس...یعنی...سو تفاهم شده... یه مسئله ای پیش اومده که من باید براشون توضیح بدم.آقای شهزادی یه لحظه میشه بامن بیاید

ارشیا باحالت تعجب اومد دنبال من نیما هم اومد.رفتم توی قسمت خدمتکار های تالار

- واسه چی به بابای پری اینجوری گفتی؟

با حالت عصبی ارشیا گفت- واسه این که من نمی دونستم بدون رضایت پدر و مادر دارید ازدواج میکنید

واقعا اعصابم خورد شده بود- کدوم ازدواج کدوم نامزدی؟من و نیما باهم نامزد نیستیم!!ما خیلی وقت پیش این مسئله رو حل کرده بودیم.اون یه اشتباه بود.یعنی من می خواستم که مادر شما در مورد من...یعنی...من...دروغ گفتم.

- دروغ؟(یه نگاه به نیما کرد)یعنی تو هم به من دروغ گفتی؟ولی چطور ممکنه؟

نیما- ببین یه سو تفاهم بود.ولی اونقدر ها هم دروغ نبود.چون من واقعا به پری پیشنهاد ازدواج دادم.ولی قبول نکرد.

ارشیا- من همیشه از دروغ متنفر بودم.(لبخند زد)ولی این دروغ رو دوست داشتم.

تا اینو گفت سر و صدا از توی سالن بالا رفت.رفتیم بیرون.پریناز و پویان اومده بودند.پریناز خیلی خوشکل بود ولی من هیچ وقت اینو اعتراف نمی کردم.اما حالا تقریبا دهنم یه متر باز شده بود.خیلی قشنگ شده بود.یکم صبر کردم تا سرش خلوت بشه بعد رفتم به سمتش.داشت با زن عموم (مامان ماهان و ماه تیسا) حرف میزد.

- سلام!!!بانوی زیبا ی مجلس

یه لبخند زد.- ممنون خواهر کوچولو

- سلام زن عمو.

پست چشمشو نازک کرد.

- چه عجب بالا خره من هم دیدی!

- جواب سلام واجبه

- واقعا؟مگه تو هم از دین چیزی می فهمی؟کی بود ده دیقه ی پیش از اتاق با دو تا پسر بد قیافه اومد بیرون؟معلوم نیس که...

روشو کرد اون سمت و خندید

یه نفس عمیق کشیدم.به این حرفا عادت داشتم.از یه ادمی که حسادت تمام وجودش رو گرفته از این بیشتر هم انتظار نمیره.

- اولا که دین من,مذهب من,اعتقاد من,افکار من,دوستای من,به شما هیچ ربطی نداره!در ضمن گفتم بدونید که سلیقه شما و دختراتون خیلی باهم فرق داره.چون اونا داشتند برای این دوستای من له له میزدن

پریناز- پری بس کن

زن عمو- نه بزار بگه ببینم چقدر می تونه گستاخ باشه!از یه دختری که بی مادر,بزرگ شده باشه از این بیشتر انتظار نمیره

نفسم دیگه بالا نیومد- حالا مگه دخترای شما به اصطلاح با مادر بزرگ شدند چه گلی به سر ما زدن!

ابرو هاشو برد بالا- تو خیلی گستاخی!من این رفتارتو به پدرت گزارش می دم

ادای ترسیدن در اوردم- واااای خدای من حالا چی کار کنم؟

با حرص از جاش بلند شد.آخیش بالا خره می تونم بشینم.

- چرا نمی تونی ساکت بمونی

- چون دلم نمی خواد کسی بهم توهین کنه.حالا بگو ببینم تو چرا این قدر خوشگل شدی؟

یه لبخند زد- به همون دلیلی که تو هم خیلی خوشکل شدی.

دستمو کردم توی کیفمم.

- اینم یه گردنبند خیلی زیبا برای یه خانوم خیلی زیبا!

کلی ذوق کرد

- بندازش گردنم!بدو بدو

- نخیرم!الان باید توی گردن تو هدیه ای باشه که پویان بهت داده.راستی آق داماد کــــو؟ 

- اونهاش

به اون سمتی که اشاره کرد نگاه کردم.داشت با نیما و ارشیا حرف میزد.ارشیا رو...یه کت شلوار....نه نه نه توصیف نکن.!!!!از جام بلند شدم و رفتم به سمتشون.

- به به آقا داماد

- به به خانــــــوم!چه خوشگل شدی!

- بـــــــــودم

- اون که بعله حالا خوشگل تر شدی

یه لبخند پیروزمندانه زدم

- آقایون می تونید بشینید الان یک ساعته وایسادید.بفرمایید...

ارشیا- شما هم یک ساعته دارید دعوا می کنید

به چشماش نگاه کردم.یه لبخند زد.وا؟ این چرا مهربون شده بود؟همیشه که پاچه ی منو می گرفت!نگاهمو ازش برداشتم

پویان هم اومد به سمت صندلی .دستمو گذاشتم جلوش!

- با شما نبودم...شما برو پیش عروس خانومت.

نیما و ارشیا رو به سمت بابا کشیدم.اخم های بابا تو هم بود.سه تایی نشستیم دور میز بابا

- حل شد!

- چی؟

- ااا بابا چرا باز اخم هات تو همه؟

بابا یه نگاه از اون وحشتناکا بهم انداخت.یعنی تو نمی دونی!

من- خب می دونید بابا من و نیما قبلا با آقا ارشیا یه شوخی کردیم ولی یادمون نبود که براش توضیح ندادیم.

اووووق آقا ارشیا؟اصلا بهش نمی خوره!همون شهزادی بهتره!

بابا- فقط یه شوخی؟

- بعلــــــه

- خیلی خب قبول می کنم

یه نفس عمیــــق کشیدم...

همه ی زوج ها ریختند وسط.چون آهنگ دو نفره ی عاشقونه گذاشته بودند.ماهان با یه وضع بد.منظورم لباسشه که نمی دونست از بالا بکشه یا از پایین.از بس کوتاه بود!اومد به سمت میز ما!

- آقا نیما افتخار می دید؟

یه نگاه وحشتناک بهش انداختم!

نیما یه لبخند اومد گوشه ی لبش- حتما

تو روحت نیمـــــــــــا!!!!

لبخند تمام صورت ماهان رو پوشونده بود.باهم رفتند وسط.

- مثه این که خیلی ناراحت شدی

- نه

- مطمئنی؟

- بله.

- حتی اگه منم بایکی از دخترا برم وسط بازم ناراحت نمی شی؟

چه پــــررو!

- واسه چی باید ناراحت بشم؟

- چون من با یکی دیگه می خوام برقصم

نباید می ذاشتم پروو بشه- شما با خودتون چی فکر می کنید؟

- فکر میکنم تو بدت میاد من با کس دیگه ای برقصم

نـــــه!!!پسره ی بـــــوق!

یه پوزخند زدم- عمــــرا!حالا اگه نیما بود یه چیزی!

یه اخم ترسناک بهم کرد.که فکر کنم.صندلی زیرم خیس شد ماهتیس به سمت میز ما اومد.

- ارشیا جان؟افتخار می دی؟

من الان کلی وقته اینو می شناسم ولی اینجوری تا حالا صداش نکردم.چندش.یه نگاه به لباسش کردم.این یکی دیگه بد تر بود.داشتم بالا میوردم.یه نگاه به ارشیا کردم.بازم اون چشم های غیر قابل نفوذ.

از جاش بلند شد.دست ماهتیس رو گرفت و با هم رفتند با جایی که همه می رقصیدند.از اهنگ های عاشقانه ی اروم متنفر بودم. متنفر!حتی یک سانتی متر هم از هم فاصله نداشتند.دوباره داشتم عصبی می شدم.

- نگاهشون نکن

برگشتم سمت بابا اصلا حواسم بهش نبود.

- نگاه نمی کردم.

- درسته که اینجا تاریکه.ولی من خوب می تونم بفهمم دخترم داره بهم دروغ می گه یا نه.

چراغا رو روشن کردند.بازم آهنگ دو نفره ی شاد گذاشت پاهام داشت شل میشد.می خواستم برقصم.ولی مگه میشد؟

بابا از جاش بلند شد- پاشو بریم

- کجا بابا؟

- مگه دوست نداری برقصی پاشو ببینم.آدم که حتما نباید جوون باشه تا برقصه منم آدمم دلم می خواد با دخترم برقصم.پاشو ببینم

یه لبخند بزرگ زدم!سریع پاشدم.

- بزن بریم بابا!

داشتم از خوش حالی میمردم.رفتیم وسط.بابا فقط دست های منو گرفته قربونش برم که اصلا بلد نبود.من اصلا به اطرافم نگاه نمی کردم.مزه ی خوب خوش بختی رو چشیدم.یه نگاه کردم هیچ کسی نمی رقصید و همه داشتند مارو نگاه می کردند.آخرین حرکت رو کردم و آهنگ تموم شد.هنوز داشتم نفس نفس میزدم که همه شروع کردند به دست زدن.یه لبخند بزرگ رو لبام بود.تا آخر مجلس پریناز یا داشت با بابام میرقصید یا داشت با پویان میرقصید.منم همش داشتم شادباش می دادم.نیما و ارشیا هم کنار ماهان و ماهتیسا نشسته بودند.تمام سعیمو کردم که بهشون نگاه نکنم ولی نمیشد.نتونستم!موقع عروس کشون رسید.رفتم دنبال نیما ولی هرچی گشتم پیداش نکردم.قرار بود اون منو ببره به ناچار دیگه رفتم سراغ ارشیا که یه گوشه وایساده بود.چه عجب بالاخره ماهتیس رو ول کرده بود

- نیما رو ندیدید؟

- با ماهان رفت.

اخم کردم- ولی قرار بود اون منو ببره

- اگه ماشین نداشته باشید می تونم شما رو ببرم

- نه ممنون مزاحمتون نمیشم با پسرعموم...

ماهتیس دوید سمت ما

- من پوشیدم ارشیا

تا نگاهش به من افتاد.یه لبخند پیروز مندانه به من زد.رومو کردم اون طرف.حرصم گرفته بود!

همون لحظه پیام اومد

- ماهتیسا من یک ساعته دارم دنبال تو می گردم.بدو بریم.ماشین فقط معطل توئه

ماهتیس مثه بچه ها پاشو کوبید روی زمین- نه من می خوام با ارشیا برم

- بدو برو بابا ت تو ماشین منتظرته

تا گفت بابا ماهتیس دیگه لجبازی نکرد و رفت.

پیام- پری می خوای تو هم با ما بیا یه جوری جا میشیم.

ارشیا- نه من پریا رو میبرم

تا گفت پریا من داشتم روی ابرا سیر می کردم.پیام داشت تو دنیا ی سوال سیر می کرد.

با یه نگاه مشکوک گفت- باشه پس من رفتم.

یه حس وصف نشدنی بهم دست داد!یه حس خوب...یه حس...

سوار ماشین شدم.واقعا امشب خیلی مهربون شده بود.بازم یه ماشین دیگـــــه!!!!ماشینو روشن کرد رفت دنبال ماشین عروس.

- میشه یه سوال بپرسم؟

فرمونو پیچود

- بپرس

- شما چندتا ماشین دارید؟

یه لبخند زد که دلم قنج رفت

- نمیدونم

انتظار این جوابو داشتم

- ماشینی دارید که ماشین اصلی تون باشه

- آره Hennessey Venom GT (هنسی ونوم ) همون ماشین مشکیه!

یکم فکر کردم...از اسمش که هیچی نفهمیدم رنگشم که کمکم نکرد.چون تمام ماشین هایی که من ازش دیدم مشکی بوده تا حالا

- همون که شب اول با نیما دورتو گرفتیم

ناخود آگاه یه اخم اومد روی پیشونیم.از فکر اون شب ناراحت شدم.اون همه ترس اون همه دلهره.

- به خودم افتخار می کنم که اون شب از کسی که هیچکسی ازش نمیبره بردم!!

ارشیا- کدوم شب؟

- همون شب که با هنسی ونوم اومده بودید

- ولی نبردی!من زدم کنار.هیچ کسی نمی تونه از من ببره

اهوع چه اعتماد به نفسی داره!

- خب اگه این جوری فکر میکنید.باید یه مسابقه باهم بدیم.

- نه من نمی تونم بزارم تو مسابقه بدی

- اگه نزارید منم دفعه ی بعدی با هاتون مسابقه بدم یعنی اون موقع من از شما بردم

یه لحظه فکر کرد- قبول...ولی ماشینت داغون میشه.خودم بهت یه ماشین میدم.

- من با ماشین خودمم بلدم برونم.نیازی به ماشین شما ندارم

- تو با ماشین های مدل بالا راحتر می تونی برونی

دیگه حرف نزدم یعنی نشد که بزنم.صدای سوت و بوق زیاد شده بود.داشتم کر میشدم.بعد از کلی خوش گذرونی و رقص اون شب هم تموم شد و کلی خاطره باقی گذاشت.اون عروس کشون بهترین عروس کشون زندگیم بود.با اون همه شوخی های ارشیا و تند رفتنش کلی خندیدم.ولی نمی دونستم اون آخرین شبی بود که خندیدم با اون...

شبی بود که خاطرش مدتها تمام وجودمو سوزوند.خاطره ش نبود.عشقش بود.عشق بود اره عشق!!عشقی که نمی تونستم ازش بگذرم.یه عشق ممنوعه!!!

کتابامو برداشتم و از کلاس رفتم بیرون نیم ساعته دیگه یه کلاس دیگه داشتم.این نیمای مزخرفم که امروز نیومده.دانشگاه اصفهان خیلی بزرگ بود.شاید واسه ی فضاهای سبزش بود عاشقش شده بودم.رفتم توی پاتوق همیشگیم.جایی که با دوستام همیشه اونجا میرفتم.پشت یه درخت کاج بزرگ!که زیرش کلی کاج افتاده بود.راستی دوستام.باران که هرروز بازخم زبون هاش عذابم میده.با نگاه هاش.با حرف هاش.ولی دیگه بعد از نامزدیه آرزو رو در رو بهم چیزی نمیگه.آرزو هم که داره از روز های قشنگ زندگیش با ...قطره های اشکمو از روی گونه م پاک کردم.این دیگه واسه دوستام نبود!میدونم که اونا دیگه دوستای من نیستند.دشمنای منن...اونا رو بی خیال...سه هفته ی دیگه رو چی کار کنم...سه هفته ی دیگه تک چراغ زندگیه من میره.یا میمونه و عذابم میده.زندگی من سه هفته ی دیگه خاموش میشه.آه

- بله؟

- سلام دختر اخمو!!زنگ زدم بهت یه خبر دسته اول بدم

- میشنوم

- پری میخواییم هفته ی دیگه همه با هم بریم شمال

- کیا میان؟

- همه ی بچه ها...میگما میشه من ماهانو بیارم؟

- خیلی رو داریا!!

- آخه خوشم میاد ازش

- نیمـــــا

- باشه بابا یه دختر دیگه رو میارم 

- واقعا که...

گوشیو قطع کردم.چقدرم من از ماهان خوشم میاد...

دیگه بسه فکر و خیال بودن من با ارشیا...

از جام بلند شدم.نیما گفت همه ی بچه ها!پس یعنی ارشیا و آرزو هم هستند.موندم من فقط این جوریم؟عاشق شدم که شدم!این همه عذابش دیگه واسه چیه؟این همه حس ناامیدی واسه ی چیه!؟خدایا بهم صبر بده دیگه دارم دیوونه میشم...

برخلاف تصور من یک هفته مثله برق و باد گذشت و دور شد.و زمان رنج کشیدن من باز سر رسید...

داشتم شالمو دور سرم می پیچیدم که گوشیم زنگ خورد.

- بله؟

- پس کی میای؟

- ده دیقه ی دیگه!

فرصت حرف زدن بهش ندادم و گوشی رو قطع کردم.همین جوریشم خیلی دیر کرده بودم.بی توجه به این که دوباره شالم کج وایساد دویدم سمت ماشین و گازشو گرفتم.سه سوته خودم بهشون رسوندم.6تا ماشین بودیم.خبری از ماشین نیما نبود.ماشینو پارک کردم و پیاده شدم.

- سلام به همگی میدونم یکم دیر کردم واسه همین معذرت میخوام

یکی از دخترا پشت چشمشو نازک کرد 

- فقط یکم؟الان نیم ساعته مارو این جا کاشتی!

بعدم به حالت قهر رفتم سمت یکی از ماشینا

ابرو هامو دادم بالا- قبول!معذرت می خوام.

کلا یه بار نشد من زود بیام.همه با حالت قهر ازم دور شدند و رفتند سمت ماشیناشون.یعنی هیچ کس نمی خواست با من بیاد؟پس دخترا کجان؟نیما بالاخره ظهور کرد و از ماشین...و از ماشین ارشیا پیاده شد...قیافش گرفته بود یعنی میشه گفت داغون بود.جلوم وایساده بود ولی اصلا منو ندید.دستمو چند بار جلوش حرکت دادم تا بالاخره منو دید.

- کجایی نیما؟؟؟؟؟

- پری چقدر دیر اومدی

- چه عجب بالاخره منو دیدی!اتفاقی افتاده؟

دوباره حالش گرفته شد

- بشین تو ماشین برات میگم.

- امروز ماشین نیوردی؟

- نه.فکر کردم ارشیا منو میبره ولی انگار ماشینش پره!

به ماشین ارشیا نگاه کردم.پر دختر بود.

یه پوز خند زدم - آرزو جونش میدونه؟

یه نگاه پر معنی بهم انداخت- البته!می تونی ماشین کنارتو یه نگاه بندازی!

با تردید برگشتم سمت ماشین کناریم.یه MAZDA3 قرمز بود و توی ماشین ارزو کنار یه پسری که من نمیشناختم

نشسته بود.از تعجب داشتم شاخ در میوردم.از هم جدا شده بودند...پس یعنی ارشیا میره...

- حالا دیگه میشه بشینی تو ماشین و بریم؟

هنوز توی بهت بودم.اروم نشستم توی ماشین و حرکت کردم.

نیم ساعتی میشد که از تهران زده بودیم بیرون.تمام طول راه ساکت بودم که نیما گفت

- منم همین امروز فهمیدم.

- ...

- حق باتو بود اونا عاشق هم نشدند.

- ...

- فکر میکردم خوش حال بشی. از این که اونا از هم جدا شدند

چشمام پر از اشک بود برگشتم سمت نیما

- خوش حال؟اره خوش حال میشم!جدایی اونا برای من چه سودی داره؟هــــان؟اگه میموند پیش ارزو عذاب میکشیدم!حداقل الان دیگه نمی بینمش!

با حرص ادامه دادم- تقصیر خودم بود!نباید میذاشتم توی دلم جا باز کنه.تقصیر منه احمقه!که عاشق کسی شدم که نباید میشدم.تقصیر من احمقه که عاشق کسی شدم که الان توی یه ماشین دیگه داره با کلی دختر حال میکنه.تقصیر منه احمقه که...

دیگه نتونستم ادامه بدم!هق هقم امان نداد.ماشینو نگه داشتم و پیاده شدم.نیما هم پیاده شد.طرف راستم یه چمنزار بود.رفتم به سمتش.اشکهام سرازیر میشدند.منم داشتم برای ارشیا اشک میریختم مروارید های با ارزشمو به خاطر ارشیا میریختم.حالا فهمیدم چرا عاشقا برای عشقشون گریه میکنند.گریه میکنند چون می دونند نمی تونند بهش برسند.درست مثه بچه ای که عروسک مورد علاقه شو ازش بگیرند.حالا اونا رو درک کردم.گریه ام به اوج رسیده بود.دستای مردونه ای رو روی شونه ام حس کردم برگشتم سمتش.نیما داشت با نگرانی بهم نگاه میکرد.دستشو پس زدم.خواست بغلم بکنه که ردش کردم.یکم هل دادم و سرش داد کشیدم- تنهام بزار!!!

- اتفاقی افتاده؟

برگشتم سمت صاحب صدا ارشیا بود.به ماشین یه نگاه انداختم پر از دخترای خوشگل نفرت تمام وجودمو گرفت!

ارشیا- مشکلی پیش اومده؟

به سمتش رفتم- به شما ربطی داره؟

نیما با نگرانی اومد کنارم- پری!اروم باش

- نمی خوام اروم باشم می خوام بدونم به تو چه ربطی داره!؟فکر میکنی نجات دهنده ی منی!!!!؟که هروقت برام مشکلی پیش میاد تو خودتو سریع بهم میرسونی؟

- تو این جوری از ادم تشکر میکنی؟فکر نمیکنم کار اشتباهی انجام میدادم.

- تشکر کنم؟بیبین بچه پولدار من به کمک تو احتیاج ندارم!تو داری منو نابود میکنی اون وقت میگی ازت تشکر کنم.

اون دختری که صندلی جلو نشسته بود پیاده شد و عصبانیت اومد سمت ما

- عشقم ولش کن!بیا بریم دیر میشه

ارشیا ساکت شده بود...اون دختره دستشو کشیدولی ارشیا دستشو پس زد

- من دارم تو رو نابود میکنم؟؟یه پوز خند زد- ولی من حس میکنم تو داری منو...

ادامه ی حرفشو نزد.انگار از دست خودش عصبی شد.و زود رفت به سمت ماشینش وگازشو گرفت و رفت.

- میخوای دیگه بریم ؟

سرمو تکون دادم رفتم سمت ماشین 

- من رانندگی میکنم

ازم سوییچو گرفت وحرکت کردیم.نیما با عصبانیت رانندگی میکرد.منم چشمامو بسته بودم به صندلی تکیه دادم.اونا ازهم جدا شدند چقدر ساده به سادگی افتادند یک برگ از درخت.ازدواجشون سوری بود ولی پایدار نموند.واقعیت یک دنیا با تخیل فاصله داره. ممکنه خیلی بگن ازدواج سوری بعدش میشه عشق جاودانه و بعد به پای هم پیر میشند!ولی نمیشه!ازدواج سوری تهش معلومه!آرزو به هدفش نرسید آرزو به آرزوش نرسید فقط دلش شکست.فقط وجودش خرد شد.همونی شد که من گفته بودم.هه!ولی دیگه چه سودی برای من داره.چه سودی...

وقتی بیدار شدم صدای دست و آهنگ میومد.فهمیدم به بچه ها رسیدیم.چشمامو باز کردم.

همه داشتند با سرعت کم رانندگی می کردند.بعضی ها روی صندوق عقب نشسته بود.بعضی ها تا کمر از پنجره اومده بودند بیرون.خلاصه که همه شاد و شنگول بودند و حسشو نو بهم انتقال دادند.ناخود آگاه یه لبخند اومد گوشه لبم.

- خیلی وقته ندیدم بخندی.دلم واسه لبخندت تنگ شده بود.

لبخندم بزرگتر شد.خوش حال بودم.به سمتش چرخیدم.

- حالا خوب نگاه کن آقا!چه معنی داره من جلوی شما بخندم؟

شروع کرد خندیدن و دستشو دور گردنم گذاشت و به سمت خودش کشیدم.پسش زدمو اخم کردم

- قباحت داره آقا!من نامحرمم!

دوباره خندید.چقدر خندیدنشو دوست دارم.محو خنده اش شده بودم.که اتفاقی به ماشین کناریمون نگاهم خورد.ارشیا با عصبانیت داشت بهم نگاه میکرد ولی سریع سرشو برگردوند.هنوز اخم کرده بود.گوشیم زنگ خورد.

- بله؟

- چیشده آدم شدی؟قبلا میگفتی هــــــان!

از این که ادامو در اورده بود خندم گرفت.

- پریناز من وقت این کارای تو رو ندارم بنـــــال!

- نه مثه این که خواهر خودمی!دلت نمی خواد بیای تهران؟یاداوری میکنم یه خواهر و یه بابا این جا داری

- وای خدای من!من یه خواهر دار یا یه نامرد روز گار من این همه اومدم تهران شما با پویان جونتون مسافرت بودید.الانم که با گوشی زنگ زدی لابد مسافرتی!

- باریک الله هوش خوبی داری.با پویان رفتیم چادگون.میخواستم بهت یه خبر بدم.

- هیچ وقت خبر های تو به نفع من نبوده

- میخوام بیام اصفهان.یه دو سه روزی پیشت بمونم.

با دستم زدم روی سرم- دیدی گفتم!!!بد بخت شدم!با این اشتهایی که تو داری سر یه روز یخچالم جزو مناطق محروم و خشک سال حساب میشه

- بی شعور!این چه طرز مهمون داریه؟با این استقبال تو من عمرا پامو بزارم اصفهان!

- حالا تو که اخرش میای!تنها میای یا با دم؟

- بی شخصیت منظورت که آقا پویان نیس!

- خوشم میاد از ادم چیز فهم!حالا با آقا پویان میاید؟

با حرص گفت- نخیرم!

- خب چه عالی!حالا کی میای؟

- چهار روز دیگه

- خب پس من برم از همین الان خوراکی برات بخرم

- لازم نکرده!رژیمم!

- تا حالا این قدر ازت خوشم نیومده بود.خب کاری باری؟

- ندارم.خدافظ...

- بای.

گوشیو قطع کردم.

- خانوما این قدر حرفو از کجاشون در میارن؟

یه چشم غره بهش رفتم!

- منظـــــور؟

خندید- هیچی همین جوری می خواستم به اطلاعاتم افزوده بشه

- آهان حالا شد.از همون جایی میارن که اقایون گستاخی شونو میارن

- منظــــور؟

- بی منظور...

- حالا شد.

نمدونم چرا یهمویی یاد ارشیا افتادم- کی میره؟

- کی؟

وای این چقدر خنگه- ارشیـــا

- دو هفته ی دیگه کاراش ردیف میشه.

سعی کردم این حرفشو از ذهنم پاک کنم ولی نشد.دو هفته!

فقط دو هفته...

- همه ی دخترا توی اون اتاق اخریه.همه ی پسرا هم توی این اتاق!

وسایلمو جمع کردم به سمت اتاق اخریه رفتم.اتاق بزرگی بود.دوتا تخت دو طبقه داشت ولی ما دخترا پنج نفر بودیم یکی باید روی زمین میخوابید.وسایلمو شوت کردم روی یکی از تخت ها و شروع کردم به جمع و جور کردن وسایلم.که صدای قه قه ی دوتا دختر اومد.من این خندیدن رو میشناسم.آرزو همیشه اینجوری میخندید اهمیتی ندادم و کارمو ادامه دادم.صدایش بهم نزدیک تر شد.اونم وسایلشو انداخت روی تخت بالایی من.رومو برگردونم سمتش که خندیدنش قطع شد و ساکت شد.چند لحظه بعد هم نفرت تمام وجودشو گرفت

- برو روی یه تخت دیگه تا وقتی که تو این جایی من روی این تخت نمی خوابم.

ساکت موندم

- فهمیدی چی گفتم!!!برو یه جای دیگه بخواب!

یه نفس عمیق کشیدم- تمام تخت ها پرن وگرنه فکر نکن خود منم حاضر بودم این جا بخوابم میتونی بری روی زمین بخوابی

یه جیغ کشید- بهت میگم برو روی زمین!من نمیتونم

یکی از دخترا عصبانی شد و داد زد- برو بخواب نق هم نزن!دیگه هم نبینم جیغ بزنی!

یه نگاه به دختره کردم همون بود که صندلی جلوی ارشیا نشسته بود.بعد ها فهمیدم اسمش سارا ست!ارزو هم ناامید از پله های تخت بالا رفت و هیچی نگفت.تعجب کردم اون ارزویی که من میشناختم هیچ وقت تسلیم نمیشد.البته دیگه نه این ارزو اون ارزو هس نه این باران اون بارانه!خدایا این روزا کی میخواد تموم بشه!ارشیا داره میره.گونه ام خیس شد.سریع اشکامو پاک کردم.نباید بهش فکر کنم

یکی از دخترا سرشو کرد توی اتاق و گفت- بچه ها عصر میریم ساحل تا اخر شب هم میمونیم.بدوید اماده بشید.که یه ساعت دیگه حرکته

یه مانتوی کوتاه با شلوار پارچه ای پوشیدم و یه شال بلند و بزرگ.و زود تر از همه به طرف ساحل حرکت کردم.تا ساحل 5 دقیقه راه بود.باد خوبی میومد.دسته های شالم توی باد میرقصیدن.دریا!چقدر ارامش داره چقدر ساکته!دریا!به سمتش دویدم.ماسه!چقدر نرم!من عاشق دریام.پاهام خیس شدند.حس کردم روحم خیس شد.چشمامو بستم شروع کردم به خندیدن و تاب خوردن و دویدن که حس کردم یه نفره داره نگاهم میکنه.چشمامو باز کردم دیدم که ...

چشمامو باز کردم دیدم که بعـــــــــله نیما و ارشیا دارند قاه قاه بهم می خندن.اخم کردم

من- مگه قرار نبود شماها یه ساعت دیگه بیاین؟

نیما- ما گفتیم زود تر بیایم کیف کنیم با تنهایی و انگار یکی دیگه هم همینو برای خودش گفته.

- خیلی مسخره اید!

نیما خنده اش قطع شد ولی ارشیا هنوز داشت می خندید

دستمو به نشونه ی تهدید گرفتم جلوی ارشیا- با هر دوتونم!

صدای خنده اش قطع شد ازشون دور شدم و رفتم یه جایه دیگه روی یه سنگ نشستم.بهشون نگاه کردم.داشتند بهم ماسه می پاشیدند.ارشیا که کلا بلیز نپوشیده بود حالا باز به نیما یه بلیز استین سه ربع تنش بود هر دوشونم شلوارک پوشیده بودند.نگاهمو ازشون گرفتم و چشمم خورد به یه چوب کنار پام.برش داشتم.شروع کردم به نوشتنI LOVE A 

داشتم ارشیا رو کامل می کردم تا الان فقط A نوشته بودم.که حس کردم یکی بالای سرم وایساده حرف A رو تبدیل کردم به پروانه و گل و بوته از ترس حتی نمی دونم چی کردمش ولی دیگه کسی نمی تونست شک کنه.برگشتم ببینم کی پشتم وایساده.ای بمیری نیما داشتم میمردم از ترس...ولی اون نباید بفهمه حس منو...یه بحث الکی رو باز کردم.

- ارشیا خجالت نمیکشه بلیز نمی پوشه؟

- نخیر...بالاخره این دخترایی که دارن میان باید یه لذتی ببرن.

عصبانی شدم- بی مزه!

وایسادم قد من تقربیا تا دماغش بود. توی موهای پر پشت مشکلیش ماسه بود.با دستم ماسه ها رو از موهاش بیرون ریختم.هنوز داشت بهم نگاه میکرد.نگاهش معذبم میکرد.از موهاش چشم برداشتم و به چشماش نگاه کردم.ته دلم یه جوری شد.شاید یه دقیقه نشده بود که یه مشت ماسه روم خالی شد.جیغ کشیدم و برگشتم ارشیا ریخته بود و نیشش تا بناگوشش باز بود.سریع خم شدمو تا تونستم دستامو پر از ماسه کردم و دنبالش دویدم..صدای قه قه ی های نیما دور تر و دورتر میشد.عجب سرعتی داره!ولی نباید کوتاه بیام تند تر دویدم.از نیما خیلی دور شده بودیم.دمپایی هامو در اوردم تا سرعتم بیشتر بشه.تند تر تند تر!که یهو ارشیا وایساد و به طرفم چرخید.سرعتم خیلی زیاد بود نمی تونستم کنترلش کنم و شترق!!!!

بهش خوردم.دستاشو دور کمرم حلقه کرد.ماسه های روی دستام همش ریخت روی خودم.کاملا تو بغلش بودم.نفس هام تند شده بود.ضربان قلبم تند تند میزد.یکم خودشو کشید عقب.یه لبخند بزرگ روی صورتش بود

- اگه نمی گرفتمت حتما میوفتادی

- الان که دیگه نمیوفتم ولم کن.

اخم کردم- ببین تمام لباسم ماسه ای شد

یکم سرشو کج کرد و به حالت مسخره ای گفت- ای وای حالا چی کار کنم می خوای لباساتو بشورم؟

از طرز حرف زدنش خندم گرفته بود- بله باید بشوریشون

نمی دونم چرا دستاشو باز نمی کرد.ولی اعتراضی نمی کردم چون حس قشنگی بهم دست داده بود.توی همین فکرا بودم که منو از زمین بلند کرد و دوید سمت دریا.منم فقط می تونستم جیغ بزنم.دوید به سمت دریا و یهو منو پرت کرد توش جیغ میزدم!جیغ بنفش!

- مگه خودت نگفتی که لباساتو بشورم الان دارن شسته میشن دیگه

اینو گفت و بلند بلند خندید

- حضرت آقا!با این کارت دیگه باید برام یه لباس بخری!دارم یخ می زنم

تا بالای شونه هام آب بود.دندونام از سرما بهم میخورد.دستاشو دور کمرم حلقه زد و چرخید

- چیکار می کنی دیــــوونه.دارم از ســـــرما می میــــــرم.

یه لحظه از حرکت ایستاد زل زد توی چشمام جدی شد.این قدر چشماش حرارت داشت که تمام وجودمو سوزوند دیگه حس نکردم سردمه!تمام تنم داشت میسوخت.فاصله ی سرش با سرم کم و کم تر میشد تا حدی که نفس های داغش به صورتم میخورد.فقط یکم مونده بود تا...

- هــــــی شما دوتا اونجا چیکار میکنید اب دریا سرده الان یخ میزنید...

فقط توی اون لحظه هرچی فحش بود بار نیما کردم.اگه فقط یه لحظه دیرتر!فقط یه لحظه...

با صدای نیما سریع به خود اومدمو سرمو به یه سمت دیگه دادم.نمی دونم ارشیا چش شد ولی انقدر عصبی بود که فکر کنم کمرم توی دستاش از شدت فشار خورد شد.

سرمو بلند کردم و داد زدم- الان میایم!

می خواستم به سمت ساحل برم که دستاش مانعم شد

- خودم می برمت

صداش دو رگه شده بود دوباره منو از زمین کند و روی ماسه های خشک پایین اورد.نیما یکم دور تر بود.چشمم به دمپایی هام افتاد جوری که نیما نبینه پرتشون کردم توی دریا.دویدم سمت نیما

- دمپایی هام افتاده بودند توی دریا رفته بودیم بیاریمشون.

انقدر بد داشت به تنم نگاه میکرد که عصبانی شدم

- مشکلی داری؟

ارشیا از پشت داد زد- قرمزه!هر دوش!

سرخ شدم چون تنم خیس بوده لباس بهم چسبیده!نیما یه لبخند کل صورتشو پوشوند!

- آخیی مگه تو خجالت هم بلدی

- مررررگ!دربیار بلیزتو!

برگشتم سمت ارشیا- باور کن دیگه رنگی بجز قرمز نداره!تجزیه شدم از بس نگاهم کردی!

ارشیا سرشو انداخت زیر ریز ریز خندید.

- بلیز منو می خوای چی کار؟

- بده من تو کاریت نباشه!بالاخره این دخترایی که میان این جا باید یه لذتی ببرن دیگه!ارشیا زیر چشمی نگاه نکن!

نیما بلیزشو در اورد و داد بهم

- حالا هر دوتون برگردید!

- اطاعت!

- باریک الله پسر خوب!ارشــــــــیا دارم میبینمت!

دوباره صدای خنده اش رفت بالا!هر دوشون پشتشونو بهم کردن

- برنمیگردید!اگه بر گشتید یه آشی براتون میپزم یه یه وجب روغن داشته باشه!!!

تند تند مانتو مو در اوردم.داشتم بلیز رو میپوشیدم که ارشیا برگشت!جیــــــغ بنفـــــش!وای چشماش بسته! ای بمیری!چه لبخندی هم زده!

- هـــــوی جیغ نزن!نترس چشمام بسته!!!!

یه نفس راحت کشیدم.بلیز رو کامل پوشیدمو مانتو ی خیسمو پرت کردم تو صورت ارشیا!

- تا تو باشی منو زهر ترک نکنی 

سر و صدا ی بچه ها اومد.چه به بموقع اومدند.داشتم از خجالت میمردم.رفتم دور از همه دوباره روی همون سنگ نشستم.چشمم افتاد به i love یه حسی قلقلکم داد که جمله مو تموم کنم.arshia رو داشتم مینوشتم که دوباره حس کردم یکی بالای سرمه. برام مهم نبود.وقتی ارشیا رو کامل کردم...

ارشیا- چی نوشتی هوا تاریکه نمی تونم بخونم.

یکمی خم شد

تمام تنم از ترس منقبض شد تو یه ثانیه مغزم فرمان داد که بپر روی نوشته!

منم پریدم روی ماسه ها و دستا و پاهامو حرکت دادم

- چرا این جوری می کنی داشتم می خوندمش. الان یعنی داری چی کار می کنی؟

- پروانه درست می کنم.

- فکر نمی کنی اونو روی برف می کنند نه روی ماسه؟

- نخیرم!

از دور صدای نیما میومد.

- هی پری اون لباس گرونه ماسه ایش نکن!

بلند شدمو داد زدم- پریـــــا

خداراشکر کامل پاک شده بود

نشستم روی سنگه دو باره چشمم خورد به چوبه.پامو گذاشتم روشو شکوندمش.ارشیا هم نشست.صدای قهقهه ی ارزو میومد.حس کردم الان فضا جوریه که میتونم سوالامو ازش بپرسم

- میشه ازت یه سوال بپرسم؟

- هزار تا بپرس!

- کی از هم جدا شدید؟

- کی؟

- تو و ارزو

- دیروز

- چرا باهم نموندید؟

- قرار این بود که سر دو ماه از هم جدا شیم.

- پس دوستش نداری؟

- نه از اولش هم نداشتم.

- دوماه پیش یادته منو بردی بیمارستان؟

یه نفس عمیق کشدار کشید- اره یادمه

- وقتی در مورد ارزو حرف زدم عصبی شدی.چرا؟چرا اگه دوستش نداری ازش طرفداری کردی؟

یه پوزخند زد- حافظه ی خوبی داری

- جوابمو ندادی.

دوباره یه نفس عمیق- حس منو هنوز درک نکردی.

از جاش بلند شد

- منظورت چیه؟

- فعلا زوده که بدونی...

به سمت بچه ها رفت...دوباره هجوم اوردن کلی سوال های بی جواب...منظورش چی بود از هنوز زوده.اگه منو دوست داره که باید بگه.الان خیلی هم دیره.اگه نگه و بره...

چشمامو باز کردم.یکی از دخترا داد زد

- بدویید دختــــرا ناهار رو می خواییم.توی رستوران بخوریم.ولی زود تر می خواییم بریم!بدوید

بالشتموکشیدم روی سرم و شروع کردم غر زدن!!!!ای خــــدا.با غر بلند شدم و لباسامو پوشیدم.یه مانتو مشکی با دم استین های سفید و دکمه ها ی بزرگ سفید پوشیدم.شال سفیدمو پوشیدم.یه نگاه به خودم توی آینه کردم.چشمام شده بود اندازه ی توپ!بی خیالشون شدمو رفتم بیرون.کنار نیما.

- چرا اینقدر چشمات باد کرده؟دیشب نخوابیدی؟

- نخیــــرم!مگه با هرهر های شما آقایون میشد خوابید؟

ارشیا از دور داد زد

- باد کنک های جدید مبارک!

تعجب کردم کدوم بادکنک ها اطرافمو نگاه کردم اما چیزی ندیدیم

- کجــــا؟

- رو چشمات!

کفشمو از پام در اوردمو به سمتش پرت کردم.ولی چشمتون روز بد نبینه ارشیا جا خالی داد و کفش خورد صاف توی سر پشت سریش که آرزو بود...

ارزو با عصبانیت برگشت سمت من

- کی این کارو کرد؟

دستپاچه شده بودم.با ترس رفتم جلو

- واقعا معذرت میخوام.اتفاقی خورد بهتون

انگار یه بهونه اومده بود دستش!با عصبانیت اومد سمتم.با گام های محکم!

پوزخند زد- اتفاقی؟پس بهتره به چشمات عینک بزنی!حالا دوباره معذرت خواهی کن

توی چشماش زل زدم.

- شما هم بهتر سمعک بزاری!من یه بار معذرت خواهی کردم!

- تو کی باشی که برای من تصمیم بگیری؟تو یه بد بختی!بد بخت

یه پورخند زدم جلوی اون همه ادم داشت ابرومو میبرد!انگار حرفاش عقده شده بودند براش!نه نباید بزارم ابروم ریخته بشه- من بدبختم؟فعلا که تو بد بخت شدی خانووم!خیلی بده عشقت پست بزنه مگه نه؟

از عصبانیت سرخ شد- عشق؟کدوم عشق؟اون یه بار اضافی بود روی دوشم که دو روز پیش برداشته شد.تو چی راستی به عشق واقعی رسیدی؟

- میرسم تو نگران من نباش!نگران خودت باش چون با بد کسی درافتادی!

- اره اونو که میدونم.با دزد عشق در افتادم.از چند نفر عشقشونو دزدیدی؟هان؟

- دزد عشق؟تو اول به من بگو عشق چیه بعد بهم بگو دزد عشق!

- عشق یعنی کشک!مترادف خوبی برات پیدا کردم نه؟

یه قدم اومد جلو تر

- تو بودی که همیشه دم از این میزدی که عشق واقعی وجود داره.تو بگو تو بهم بگو که عشق یعنی چی؟عشق یعنی هم خونه شدن با نیما و مخ زدن ارشیا؟

نفس هام تند تر شد.- به تو هیچ ربطی نداره که من هم خونه ی کی شدم 

منم رفتم جلو تر نفرت تمام وجودمو گرفته بود!یقه شو گرفتم

- تو چی؟تو هم خونه ی چند نفر شدی؟یا بزار بهتر بگم هم خوابه ی چند نفر شد؟

خودشو کشید عقب و دستشو بالا اورد که روی صورت من فرود بیاره.سفت دستشو گرفتم.

داد زد- دستمو ول کن پست فطرت!

دستشو پرت کردم یه سمت دیگه و صدامو بردم بالا

- دیگه نبینم توی کارای من فضولی کنی خانوم آرمانی!چون خودت خیلی بهتر از من میدونی چقدر ازت اطلاعات دارم که برای بردن آبروت کافی باشه

انگشتمو به نشونه ی تهدید جلوش بردم- فقط به تو نیستم!این حرفا رو به باران هم بزن!اگه پاتونو از گلیمتون دراز تر کردید خوب می دونم باهاتون چی کار کنم.

رفتم سمت ماشینم و راه افتادم.خیلی بی حرکت هنوز وایساده بودند.فکر کنم یکم صدام بیش از حد بالا رفته بود.تا رستوران راهی نبود.توی مسیر فقط به این فکر میکردم.که حسادت رفیق از همه چیز بدتره.

وارد رستوران شدم.رستوران نبود.باغ بود.میز هاشم توی باغ چیده بود.اصلا مشخص نبود که باغ سرش کجاست تهش کجاس.با خوش حالی وارد باغ شدم.یکی از گارسونا اومد به طرفم منم بهش گفتم که منتظر دوستامم.رفتم توی باغ و نشستم روی یکی از صندلی ها.هنذفری مو دراوردم شروع کردم به گوش دادن.آهنگی هم گذاشتم که کاملا به ارشیا مربوط بود.آهنگو play کردمو رفتم روی فکر و خیال

تو فقط میخوای بری

بری هرجایی شده

رد پاهات توی برف چه تماشایی شده

قدمای اولت یکم آهسته تره 

و دلم گفتم خدااا یعنی میشه که نره

اینا تقصیر تو نیست من یکم کهنه شدم

من پیرو نخ نما 

من بیزار از خودم

وسط های راهیو

توی این هوای سرد

تو دلم گفتم چرا به عقب نگاه نکرد

نرووو

که دلم همش میگیره از من سراغ تو رو

نرووو

که دلم همش میگیره از من سراغ تو رو

بعد اون ندیدمت 

چقدر داد زدم

نه به گوشت نرسید

هرچی فریاد زدم

مات و مبهوتم هنوز

چه سر انجام بدی

تو یه دفتر بد رو واسه من رقم زدی

نرووو

که دلم همش میگیره از من سراغ تو رو

نرووو

که دلم همش میگیره از من سراغ تو رووو

آهنگ تموم شد.حس کردم یکی کنارمه

برگشتم سمتش.یه پسر بچه بود

با حالت نگران پرسید- خانوم گریه کردید؟

دستمو گذاشتم روی صورتم.خیس بود.دوباره اشک!

تند تند صورتمو پاک کردم.

یه لبخند تلخ زدم- نه...

- مطمئنید؟

شونه هاشو گرفتم توی دستام

- میدونی آقا کوچولو آدم بزرگا بعضی وقتا دل تنگ کسی میشن واسه همین براشون گریه میکنند

- شما الان دلتنگ کسی هستید؟

یه لبخند زدم.- اره آقا کوچولو.

- اونی که دلتنگشید قدش بلنده؟

تعجب کردم

- اره

- خوشگله؟

- اره

- چشماش طوسیه؟

دیگه از تعجب داشتم میمردم

- پسر کوچولو تو فال گیری

- نه!

- پس تو از کجا میدونی

- اخه یه آقایی که این شکلی بود بهم گفت اینو بدم به شما

یه نفس راحت کشیدم.یه جعبه ی خوشگل گرفت جلوم.ازش گرفتمش

- ممنونم.

- میشه ازتون یه چیزی بخوام؟

- هر چی بخوای قبوله

- میشه بهش بگید که دوستش دارید؟

یه لحظه جا خوردم.

- قبوله.ولی میدونی خیلی بده که یه دختر به عشقش اول اعتراف کنه.هروقت اون گفت منم میگم بهش.

یه نگاه پر معنی بهم کرد.

- من که میگم الان بگو

با دستام شونه هاشو تکون دادم

- برو کوچولو...وقتی بزرگ شدی میفهمی من چی میگم.حالا تو بهم یه قول بده

- چی؟

- این که وقتی بزرگ شدی به کسی که دوستش داری بگی دوست دارم.نزاری اون توی شرایطی قرار بگیره که فکر کنه روی زمین و هوا گیر کرده.دخترا هیچ وقت قبل از پسرا به عشقشون اعتراف نمیکنن

یه نگاهی بهم کرد که یعنی من که هیچی نفهمیدم.تقصیر خودمه آخه یه پسر به این کوچیکی چی از عشق میدونه.

- قبول.

یه لبخند بهش زدم- حالا بدو برو سر بازیت

خندان ازم دور شد.به جعبه ی توی دستام نگاه کردم.یه کاغذ کوچولو روش بود.

تقدیم به دختره اخمو

ارشیا 

خندیدم همه بهم میگن دختره اخمو.البته خودم دلیلشو میدونما

با کلی ذوق و شوق درشو باز کردم.

و...

جیـــــــــــــــــــــــ ــــغ!

.   .  :  :  این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www . 98ia . com) ساخته و منتشر شده است  :  :  . 

ده بیستا ملخ گنده از توی جعبه پریدند روم.سریع بلند شدم و تکوندمشون ولی دوباره به لباسم میچسبیدندهمین طور جیغ میکشیدم.من رفته بودم پشت باغ واسه همین فکر نمیکنم کسی صدامو میشنید.هول شده بودم.یکیشون پرید روی صورتم.که دیگه حنجرم پاره شد.تنها فکری که به ذهنم خطور کرد در اوردن مانتو بود.زیرش یه تاپ چسبون پوشیده بودم.تند تند دکمه هاشو در اوردمو شوتش کردم یه سمت دیگه و فرار کردم داشتم از لای درخت ها میدویدم.که یکی دور کمرمو گرفتو منو چسبوند به خودش جیغم بیشتر شد.دستشو گذاشت روی دهنم که باعث شد ساکت شمو چشمامو باز کنم.ارشیا بود.حالم ازش بهم میخورد.دستشو گاز گرفتمو با مشت کوبیدم به سینش.دستشو برداشت

- نه تنها دختره اخمویی دختر وحشی هم هستی!

- تو هم نه تنها کم عقلی بلکه شیرین عقل هم هستی!ولم کن!میخوام حسابی بزنمت.

ارشیا شروع کرد خندیدن.

- تاپ قشنگیه

واااای اصلا یادم به این نبود!

- اون طرفو نگاه کن!دست گله جناب عالیه.منه خرو بگو فکر میکردم.چیا توش باشه.

چشمای ارشیا از حالت خنده در اومد و جاشو به چشمای پر از شرارت داد

- مثلا فکر میکردی توش یه حلقه است!

با حرص گفتم- نخیرم فکر کردم.بلیط خارج رفتنته.میخوای منو خوشحال کنی.برام فرستادی شاد شم

یکم اروم شد.دستاش که دور کمر من بود هم شل شد.نباید این حرفو میزدم.

- خوش حال میشی من از ایران برم.

- خوش حال نمیشم!ناراحتم نمیشم.اصلا به من چه ربطی داره؟بود و نبودت فرقی نداره.

دستشو از دور کمرم برداشت.جدی شد.

- بود و نبودم فرقی نداره.

چی بهش میگفتم؟!!!

- چرا بودنت مهمه.

برق خوش حالی توی چشماش درخشید.

- اگه نباشی کی معلم من میشه؟

- یعنی جایگاه من توی زندگی تو همینه؟

نباید بهش رو میدادم.خیلی جدی توی چشماش نگاه کردم.

- بله همینه...

ساکت شد.

- اقای پسر تخس حالا برو مانتو ی منو بیار

هیچی نگفت و رفت به سمت مانتو ی من یکم تکوندش مثه این که ملخ ها رفته بودند.داد دستم.بدون توجهی به من رفت !ساکت رفت.مانتو مو پوشیدم.حس عذاب وجدان داشتم.هم حس عذاب وجدان هم حس وجود خارجی نداشتن

اگه اون بهم محل نده.انگار من توی این دنیا نیستم.باید یه کاری میکردم.دویدم سمت آشپز خونه ی رستوران.

- خانوم روی تابلو رو نخوندید؟ورود افراد متفرقه ممنوعه!

- ولی من یه کار واجب دارم!

- نمیشه خانوم بفرمایید بیرون

داشتم ناامید می شدم که همون پسر بچه رو دیدم.دوید سمت من

- خانوم شما این جا چیکار میکنید؟

- پسرم تو این خانومو میشناسی؟

- بله بابا

باباهه تا اینو شنید بی خیال بیرون کردن من شد و رفت انقدر خوش حال شدم که توی پوست خودم نمیگنجیدم

من- فیلم پلیسی دوست داری؟

- خیــــلی

- میخوام بهت یه ماموریت بدم!

نشسته بودیم سر میز.ارشیا درست روبه روبه من بود.اصلا انگار من وجود ندارم.داشتم با همه ی میز حرف میزد جز من.لجم گرفته بود.از شدت بی حوصلگی داشتم سفره ی جلومو پاره میکردم.گارسونا با غذا اومدند دور میز ما.الان دیگه وقتشه.بلند شدم.

- من میرم دستامو بشورم

رفتم سمت آشپز خانه.غذا رو برداشتم و رفتم سمت میزمون.همه داشتند حرف میزند.ارشیا هم رفت سمت یکی از گارسونا

- خیلی ببخشید ولی من غذا ندارما!

من- اینم غذا سفارشیه آقای شهزادی!

ارشیا یه نگاه مشکوک بهم انداخت

من- توی آشپز خونه این غذا رو جا گذاشتند بفرمایید

گرفتم سمتش.ولی ارشیا فقط بهش نگاه کرد.غذا رو گذاشتم روی میز ارشیا

- میزارمش اینجا.

یه لبخند بدجنسانه کل صورتمو پوشونده بود.ارشیا اروم اروم رفت نشست پشت غذاش.منم خودمو زدم به بی خیالی ولی تمام حرکاتشو زیر نظر داشتم.با قاشقش غذا رو این ور و اون ور کرد.سرشو برد نزدیک و بوش کرد.دور تا درو بشقابو چک کرد ولی هیچی پیدا نکرد.با دقت تمام حرکات منو زیر نظر داشت.منم با ارامش داشتم میخوردم.دیگه فکر کنم وقتشه.به ارشیا نگاه کردم.داشت به اخرای بشقابش میرسید که.دستش یه لحظه خشک شد.بین برنج های سفید یه چیز مشکی گنده خیلی توی چشم میزد.یه چیز شاخک دار.یه سوووسک!قاشقشو اروم گذاشت توی بشقاب و بلند شد.اول با قدم های کند وبعد با حالت دو دوید به سمت دستشویی .آخی بچه ام!تمام وجودم پر از شیطنت شده بود.می تونم به جرات بگم بهترین کبابی بود که توی زندگیم خوردم.پسر کوچولو پشت بوته ها بود.براش یه چشمک زدم اونم خندید و رفت.دمش گرم.ارشیا اروم اروم به میز نزدیک میشد.ننشست سر جاش اومد به سمت من.اب دهنمو قورت دادم.سرشو اورد نزدیک گوشم

- فکر نکن عقب می شینم.ایکارتو تا اخر عمرم یادم میمونه.

همون لحظه حس کردم نفس بالا نمیاد.تمام رگ هام منقبض شدند.یه لیوان اب رو خالی کرد روی کمرم.صدامو خفه کردم.که جیغ نزنم ابروم بره.ولی تا دو دیقه خشک شده بودم.وقتی به خودم اومدم.نشسته بود رو به رومو غذاشم گذاشته بود زیر میز.هنوز توی حالت شوک بودم.من میدونم باهات چیکار کنم!از جام بلند شدم و رفتم سمت دستشویی.مانتو مو در اوردمو گرفتم زیر دستگاهی که باد داغ میزد برای خشک کردن دست ها.سر 5 دقیقه خشک شد.دوباره پوشیدمش.چنان بلایی سرت بیارم که مرغ های اسمون به حالت زار بزنند.فقط نیاز دارم به...

***

رفتم سمت میزمون.یه لبخند بزرگ هم روی صورتم بود.میزرو جمع کرده بودند.بچه ها سفارش چای داده بودند.نشستم دوباره رو به رو ی ارشیا.دستمو گذاشتم زیر چونه ام.زل زدم به چشمای طوسیش!یه لبخند شیطون هم روی لبام بود.با تعجب بهم نگاه کرد

- مشکلی داره صورتم؟

لبخندم باز تر شد- نووچ

- هنوز لباستون خیسه خانوم پارسایی؟

از این که ضمیر جمع استفاده کرد ناراحت شدم.ولی به رو ی خودم نیوردم.

- نــــچ

یه نفس عمیق کشید و ازم چشم برداشت.ولی من هنوز بهش زل زده بودم.

ارشیا- پس این چایی ما چی شد؟

یکی از بچه ها- نمی دونم.فکر کنم دارن چای رو میسازند.

- من میرم ببینم چی شد این چای

داشتم به هدفم میرسیدم.ارشیا از جاش بلند شد و رفت به سمت آشپزخانه.که با یه حرکت غافل گیرانه 6 تا گارسون از بوته ها اومدند بیرون و دست هر کدومشون هم یه شلنگ بود.شلنگ رو گرفتند سمت ارشیا.ارشیا خشکش زده بود.آب از شلنگ ها پاشید بیرون!و ارشیا کاملا یه موش آب کشیده شد.قه قه های من فضا رو پر کرد!

ارشیا با نفرت سمتم دوید.تند تند خودم از صندلی کشیدم بیرون و فرار کردم دویدم سمت درخت ها.هنوز پشت سرم بود.داشتم از ترس میمردم یه درخت بزرگ پیدا کردمو پشتش قایم شدم.صدای پاهای ارشیا روی چوب های خشک شده میومد.هر صدای کوچکی منو از جا میپروند.ارشیا اگه میگرفتم مشکلی نداشتم.یعنی فوقش یه تهدیدم میکردو تموم.

ولی استرس و اضطراب تمام وجودمو گرفته بود 5 دقیقه میشد که هیچ صدایی نیومده بود.دیگه داشت باور میشد که ارشیا بی خیال اذیت کردن من شده.از پشت درخت بیرون اومدم که یهو دستای یه نفر دهنمو گرفت.تنها چیزی که یادمه زهرِ ترک شدنم بود.و...دیگر هیچ

- وای خدا!ببین ارشیا به چه روزش انداخته!

- پری خیلی ترسوهه.

- الان یک ساعتی میشه که بهوش نیومده

- حالا ارشیا میخواد چیکار کنه؟

صدا های مختلف دور سرمم می پیچید.چشمامو بازکردم.تصویر غیر واضحی از کلی ادم دور و برم بود.از جام بلند شدم وچند بار پلک زدم تا همه چیز واضح شد.

یکی جیغ زد- وای پری بهوش اومد

یکی دیگه هم دوید بیرون ویلا

یکی دیگه داشت ارشیا رو بلند بلند صدا میکرد.

نیما هم شونه های منو توی دستاش گرفته بود- صدامو میشنوی؟

سرمو تکون دادم.یه نفس عمیق کشید- بهتری؟

- میشه به اینا بگی برن؟

تا خواست جواب بده ارشیا اومد توی اتاق.یه نفس راحت کشیدو اومد نزدیکم.نشست روی زانو هاش.با حیرت داشت بهم نگاه میکرد.نیما هم کسایی که توی اتاق بودند رو بیرون کرد.ارشیا هنوز زل زده بود به من.هیچ حسی نداشتم.هاج و واج بودم.همه رفته بودند به جز نیما.ارشیا با یه حرکت تند منو گرفت توی بغلش.به نیما نگاه کردم.یه لبخند تلخ بهم زد و خیلی اروم از اتاق رفت بیرون.

- اگه اتفاقی برات میوفتاد هیچ وقت خودمو نمیبخشیدم.

منو از توی بغلش اورد بیرون.دستاشو گذاشت دو طرف صورتم.

- منو می بخشی پریا؟

صدام گرفته بود- یه شرط داره!

یه لبخند قشنگ زد- هرچی بگی قبوله!

تمام ذرات وجودم میگفت بهش بگو نره از ایران ولی غـــرور...

- یه بار منو سوار ماشینت کنی و با بچه ها مسابقه بدی...میخوام ببینم چی کار میکنی که همشون له میشند.

خندید- قبوله!ولی منم ازت یه چیزی میخوام

اخم کردم- من که تو رو زهره ترک نکردم که ازت بخوام ببخشیم!

جدی نگاهم کرد- ولی یه سوسک انداختی توی غذام و 6 تا شلنگ آب گرفتی طرفم

- خب توهم اذیتم کردی

اخم کرد- به نظر من یه لیوان اب با6 تا شلنگ مساوی نیست!

خندیدم- قبول!چی میخوای؟

- آتش بس!

دلم نمیخواست اتش بس کنم.دلم میخواست بازم اذیتش کنم.ولی مجبور شدم.

- تو واقعا ضعیفی!ولی باشه قبول اتش بس

دوباره صورتش جدی شد- من ضعیفم؟

- نه پس من ضعیفم!!!!کی گفت اتش بس؟؟

- حالا بهت نشون میدم کی ضعیفه!

یه بالشت برداشت و زد روی سرمم.منو چسبوند به زمین و داشت خفه ام میکرد!با دستهام یقه شو گرفتمو کشیدمش سمت خودم.اونم افتاد روی زمین.واقعا دیگه نفس برام نمونده بود.وگرنه هرگز هرگز این کارو نمی کردم!خودمو تابوندمو انداختم روی ارشیــــــا.بالشتو از روی سرم برداشت.آخیش حالا میتونم نفس بکشم!نفس؟نفس های داغش تند تند به صورتم میخورد.دوباره همون حرارت!دوباره همون چشمای طوسی!دوباره همون فاصله!خودمو کشیدم عقب.نمی تونستم.بلند شدمو از اتاق رفتم بیرون.در و بستمو بهش تکیه دادم.نفس عمیق کشیدم...

چرا؟؟؟چرا نتونستم...

این سومین خمیازه ام بود.حوصله ام بد جوری سر رفته بود.نیم ساعتی میشد که داشتم با دکمه های مانتوم بازی میکردم.من توی ماشین ارشیا و نیما بودم.از این دوتا هم بخاری بلند نمیشد.میخواستیم بریم بگردیم.دیگه عصبی شدم.فلشمو از توی کیفم در اوردم.و دادم نیما که بزاره تو ضبط.از قبل برنامه ریخته بودم.که بزارمش روی یه آهنگ مشخص.میخواستم حرف دلمو به ارشیا بزنم.ولی هرگز نمیتونم مستقیم بهش بگم.

جایی نرو نرو از پیش من

تو نباشی دلم پر خون میشه من 

جایی نرو منو تنها نزار

من بی چاره رو نرو این جا نزار

تو نباشی به کی بگم عاشق شدم

بی تو دل میبرم به خدا از خودم

تو نباشی به کی دیگه تکیه کنم 

دیگه رو شونه های کی گریه کنم

این دنیا رو نمی خوامو نمی خوام زنده بمونم

عشــــــــــق من

اون لحظه که تو میری میمیرم از این دنیا میدونم

عشـــــــــق من

از حال من تو خبر داریو

درمون این دل بیماریو

من دلخوشیم به تو و دیدنت

عشقت همیشه تو قلب منه

این جا بمونو از اینجا نرو

آهنگ قطع شد.سرمو بال اوردم.و اخم کردم

- کی خاموشش کرد

نیما- من!آهنگ مسخره ای بود.

ارشیا پوزخند زد.که چشم من دور نموند.اخم ها ی نیما هم توهم بود.نه مثه این که داستان هنوز ادامه داره...

***

همه دخترا نشسته بودیم توی اتاق خداراشکر که فردا برمیگردیم اصفهان وگرنه من یکی از دست این دخترا دیوونه میشدم...داشتند در مورد پسر خاله ی چشم کور خاله قزی حرف میزدنند!حس کردم از بیرون صدا میاد.جمع رو ترک کردم و رفتم لب پنجره.ارشیا بود و همون دختره که اسمش سارا بود.داشت سر ارشیا داد میکشید.ارشیا هم از حالت صورتش مشخص بودکه داره حرص میخوره.یکم لای پنجره رو باز کردم.تا صدا شونو بشنوم.

- ارشیــــــا باور نمیشه ایقدر پست باشی که به بابات دروغ بگی.خودت با دستهای خودت گور خودتو کندی.اون دختره همچیرو بهم گفت.میدونی اگه بابات بفهمه چی میشه!(یه لبخند زد)اونوقت من همسر قطعیه تو میشم.چون بابای تو به تنها دختری که اعتماد داره منم.اون دختر ه ی از خود راضی هم میمونه توی دنیا ی بی کسیش.شاید بره با دوستت...

کدوم دختره؟منو میگفت؟دوستش؟نیما؟

دستشو کشید لای موهاش- بسه سارا!بس کن! 

صداش میلرزید.پر از استرس بود.مگه چی شده بود

سارا یه قدم خودشو نزدیک ارشیا کرد.با صدای گرفته گفت- من بس کنم؟من؟منی که آرزو رو تحمل کردم.تا به تو برسم؟من؟منی که خوب میدونم دلت دنبال یکی دیگس ولی بازم دوستت دارم؟

اشکهاش اروم اروم از گونه هاش پایین اومدند.ارشیا چشماش رو بست و...سارا رو بغل کرد.گلوم پر از بغض شد.خواستم پایین بدمش.ولی بجاش اشکام پایین اومد.

- گریه نکن!تو فقط گریه نکن.

سارا رو از بغلش بیرون اورد و به صورتش نگاه کرد.بعدش سرشو خم کرد روی گونه ی سارا رو بوسید.

دستم اینقدر جون نداشت که پرده رو بگیره.پرده به حالت قبلش برگشت.همین که الان روی پاهام وایساده بودم.خیلی بود...از پشت پره هم دیده میشد ولی یکم غیر واضح بود

سارا اشکاشو پاک کرد.یه لبخند اومد گوشه لبش. سارا...صورت خوش فرمی داشت.با چشمای قهوه ای روشن.و مو های رنگ شده ی بور.گوشی سارا زنگ خورد.از ارشیا خدافظی کرد و رفت.به محض رفتنش.ارشیا دستشو کشید روی صورتش.صورتش پر غم بود.وقتی دستشو برداشت از روی صورتش.نگاهش با نگاهم گره خورد.

یکی از دخترا- پری باور کن پرده چیزی نداره که الان ربع ساعته بهش زل زدی.

رومو کرد یه طرف دیگه.رفتم سمت تختم.دلم گرفته بود.از خودم از ارشیا از خدا... و گریه های بی صدا...

وقتی بیدار شدم.هیچ کس توی اتاق نبود. ولی صدای گریه ی غیر واضحی میومد.از روی تخت بلند شدم.از ته دل خوش حال شدم که منو با خودشون نبرده بودند.دوباره صدا ی گریه...حس کردم از تخت بالاییمه...آرزو...

از جام بلند شدم.همیشه گریه های ارزو روی اعصابم بود.صورتشو فرو کرده بود توی بالشت.درسته خیلی قلبمو شکسته بود.ولی...آخرش یکسال باهاش زندگی کرده بودم...و...دوستش داشتم...

دستمو گذاشتم روی شونه اش.صورتشو از روی بالشت اورد بالا.تمام خط چشمش و ریمل هاش ریخته بود زیر چشمش...با چشمای پف کرده ولی ترسناک نگاهم کرد.

- چیزی شده؟

ساکت بود انگار داشت با خودش کلنجار میرفت که به من بگه یا نگه...

سکسکه میکرد- میدونم ازم متنفری. ولی من...من کار وحشتناکی کردم.

از تختش بالا رفتم.از ته قلبم دلم واسه مهربون صحبت کردنش تنگ شده بود.

- نه عزیزم من ازت متنفر نیستم.ازت دلخورم.

دستشو گرفتم ولی انگار بهش برق وصل شد.سریع دستشو از دستم اورد بیرون.

- نه تو باید از من متنفر باشی تو باید حالت از من به هم بخوره من بدبختت کردم

این چی میگفت؟صداش میلرزید

- نه تو منو بد بخت نکردی.چی شده ارزو چرا اینقدر میلرزی؟

دستاش میلرزید- من یه کار وحشتناک کردم باتو...

- چی کار کردی ارزو

- منو ببخش منو ببخش!(با صدای پر از بغض ادامه داد)پری من با تو چیکار کردم.باور کن!این نفرت من بود که این کارو کرد.من تو رو بیش تر از خودم دوست دارم.از تمام وجودم!ولی پری...

دیگه داشتم استرس میگرفتم.دوباره چه بد بختی ای سرم اومده بود؟

- پری.بابای ارشیا ادم سخت گیریه!اون ارشیا رو مجبور میکنه دوباره ازدواج کنه!

- دوباره؟منظورت چیه؟

- من به بابای ارشیا همه چیز رو گفتم!گفتم که ازدواجمون سوری بود.من...من چیکار کردم؟منو ببخش حرفای ارزو رو با سارا تطبیق دادم ولی سارا گفته بود که هنوز بابا ی ارشیا نمی دونه

- حالا که چی؟ فهمیده باشه مگه مهمه؟تازه من فکر نمیکنم که...

پرید وسط حرفم - مهم نیست؟چرا مهمه خیلی مهمه الان بابای ارشیا داره از عصبانیت میمیره.حس این که فکر کنه ارشیا اونو خر فرض کرده باعث میشه که ارشیا رو به ازدواج دوباره مجبور کنه.

ترس به وجودم نفوذ کرد- خب؟این که ایرادی نداره ارشیا دوباره ازدواج کنه؟

زد زیر گریه- چرا ایرادش اینه که این دفعه ارشیا انتخاب نمیکنه و باید شخصی که بابای ارشیا بخواد رو انتخاب کنه.یعنی سارا

توی دلم خالی شد.اون باهام چیکار کرده!آرزو هق هقش رو کم کرد.- پری منو میبخشی؟

یه نگاه پرغصه بهش انداختم.چرا باهام این کارو کرد...از تخت پایین رفتم.آرزو دوباره زد زیر گریه.شالمو برداشتم از اتاق خارج شدم.هنوز صدای ارزو میومد- پری منو ببخش منو ببخش

دستام سرد سرد بودند.سوار ماشینم شدم.خواستم ماشینو روشن کنم ولی از این تصمیم منصرف شدم.دستمو کوبیدم روی فرمون ماشین...بعدم سرمو زدم به فرمون چندین و چند بار...و بغضم شکست!هق هق های پشت سر هم...چرا خدا؟چرا؟؟؟حالا که ارشیا هم منو دوست داره باید این کارو باهم بکنی؟چرا خدا!؟صدای خوردن دست یکی به شیشه ی ماشینو شنیدم.

سرم رو بالا بردم.ارشیا بود.این اینجا چیکار میکرد.در ماشینو با نفرت باز کردم

- چی میخوای هـــــان؟؟؟

ارشیا جا خورد- می دونم از دستم ناراحتی ولی باور کن...

یقه شو گرفتم با صدای لرزون- خودم همشو میدونم!لازم نکرده واسه من توضیح بدی؟سارا؟خب دیگه چی؟عشق جدیدته؟من خر رو بگو فکر میکردم تو عاشق...

(بغضمو فرو دادم)اصلا مگه من کیم که تو بخوای چیزی رو برای من روشن کنی؟هــــان؟

عصبی شده بود داد زد- تو عشـــق منی!

دستام از دور یقه اش شل شد.با چشماش نگاه کردم.خسته تر از من بود.

چسبوندم به ماشین- حالا تو به من بگو من کی تو ام؟

زل زدم به چشماش!نمیخواستم جواشو بدم.نمیخواستم اعتراف کنم.ولی دیر میشه دیر...نگاهمو ازش گرفتمو به یه جای دیگه خیره شدم

دستشو کوبید به ماشین- نمیخوای بگی هان؟میدونی داری نابودم میکنی؟عشق تو فقط عشق نیست.آتیش بود!چیزی از دلم نمونده!نگاه کن!بهم نگاه کن!همه ی وجودم سوخته!بهم نگاه کن!

صورتمو گرفت بین دستاش

- اگه تو بهم بگی نرو نمیرم!اگه بهم بگی دوستم داری جلوی همه وایمیسم!حتی بابام!فقط تو باید اشاره کنی!سخته برام!اون از گند کاری های ارزو اونم از سارا!اما اگه تو بگی کنارم میمونی همه اینا رو به جون میخرم!اگه تو بهم بگی فقط بگو پریا بگو عشقم بهم بگو

داغون شده بود.موهاش ژولیده بود.چشماش خسته بود.منم خسته بودم.دیگه بسه!باید این غرور بشکنه!باید بشکنه

یه نفس عمیق کشیدم- عاشقتم اگه عاشقم نباشی بی عشق تو میمیرم!با تو زندگیمو حس میکنم اگه بری بی تو میمیرم!به یادت هستم اگه یادم نباشی بی یادتو میمیرم!کنارت میمونم اگه کنارم نمونی کنار قبرای دیگرون میمونم!

به چشمام نگاه کرد!حس من عجیب بود.حس اون عجیب تر.و یه آغوش به یاد ماندنی و طولانی...

ولذت حس کردن عاشقی!!!فارغ از تمام پل هایی که جلوی ما از بین رفتند ریختند و نابود شدند.و فقط بد بختی با خودشون اوردند.اما ما فارغ از همه چیز بودیم بجز عشق!...فقط عشق و دیگر هیچ...

****

یه نفس راحت کشیدمو خومو انداختم روی تخت...سفر طولانی ای بود.پر از خاطره های بد و خوب!پر از ارشیا ولی بالاخره تموم شد.فردا پریناز میاد.یه نگاه به اتاق کردم.اینجا شتر با بارش گم میشه.شروع کردم به تمیز کردن خونم.که گوشیم زنگ خورد.ارشیا بود یه لبخند اومد گوشه لبم

- بله؟

- چه عجب ما نمردیم تو یه بار نگفتی هان!

خندیدم- اگه دلت تنگ شده میتونم یاداوری کنم

- نه نه نمیخوام.زنگ زدم یه خبری بهت بدم!امشب خونه ی ما مهمونیه تو هم دعوتی

یکم ترسیدم- بابات؟

- اونم هست میخوام رسما به خانواده ام معرفیت کنم

از همین الان استرس تمام وجودمو گرفت

- ولی...

پرید وسط حرفم- ولی اما و اگر نداریم!امشب منتظرتم.مراقب خودت باش

صدای خودش بد تر از من بود پر از استرس بود.گوشیو قطع کرد.یه نگاه به خودم کردم.جیغم رفت هوا!پریدم توی حموم.بعد از یه حموم جانانه.شیرجه رفتم توی لباسام!بعد از تلاش های بسیار یه لباس خوب پیدا کردم.حالا نوبت موهام شده بود.مو های لخت!نیاز به اتو و نمی دونم این وسایل ندارم.اینقدر مو هام لخت اند که هیچ حالتی به خودشون نمی گیرند.فرق وسط باز کردمو بقیه ی مو هامو باز گذاشتم.خط چشم!و رژلب قرمز!لباسم هم قرمز بود.تا بالای زانوم.و بی نهایت تنگ!اصلا نمی تونستم راه برم.کفش های پاشنه ده سانتی قرمزمم پوشیدم.دیگه تکمیل بودم.فقط یه مشکل وجود دشت اونم این بود که پاهام از هم جدا نمی شدند.عین پنگوئن راه میرفتم.

***

- میگم ارشیا میخوای دستمو ول کنی اینجا همه زل زدند به من!

یه لبخند اومد گوشه ی لبش- نخیر

نفسمو با حرص دادم بیرون!این ششمین دختری بود که از کنارم رد شد و گفت ایــــــــــش...سه نفر هم با دیدن من حالت تهوع گرفتند!یه نفر هم جمعمون رو ترک کرد.یعنی اینقدر بدم؟خیلی معذب بودم.همه بد جوری بهم نگاه میکردند.خداراشکر که هم لباسم خوبه هم موهام وگرنه اگه این کارارو نمی کردم.بین همه ی این خانوم ها هیچ بودم.همه خوشگل و خوش تیپ.دیگه داشت اشکم در میومد.

- ارشیا میشه من برم؟

برگشت سمتم.

- چرا؟

ناراحت شده بود.غر زدم- اخه این جا راحت نیستم.

- تو فقط با این جا مشکل داری؟

سرمو به نشونه ی مثبت تکون دادم.مچ دستمو کشید سمت خودش و رفت طبقه ی بالا.منم مطیع اون هرجا میرفت میرفتم.از توی یکی از اتاقا صدای اهنگ راک میومد.کنجکاو شدم ولی چیزی نگفتم.ارشیا در یکی از اتاقا رو باز کرد و رفت توش.کاملا مشخص بود که اتاق خودشه.دور تا دور اتاقش عکس ماشین بود.خندم گرفته بود عین بچه پسر ها ی ده ساله که عشق ماشینن!یه تخت دو نفره خوشکل طوسی.رنگ چشماش.چند تا مدل ماشین کوچولو هم روی میزش بود.انگار اومده بودم نمایشگاه ماشین!رفتم سمت تختش.نشستم روش

- بفرما اینم جایی که حس نکنی معذبی

یه نگاه بهش کردم.لبخند روی لبش بود.اما نگران بود

من- توهم نگرانی؟

ارشیا- من؟نه واسه ی چی نگران باشم

- چشمات که اینو نشون میده

یه نفس کشدار کشید و نشست کنارم

- اره نگرانم.بابام اصولا اول مهمونی نمیاد.موقع شام میاد تازه اونم برای اینکه به مهمونا احترام بزاره.من سرجمع بابامو یه بار در روز میبینم

- وقتی بابات فهمید که ازدواج تو با ارزو سوریه چیکار کرد؟

یه نگاه بهم کرد.چشماش پر غم بود

- هیچی فقط کاری کرده که نتونم برم خارج

- میخوای بری مگه؟

- نه.ولی مشکل دیگه ای هم هست 

- دیگه چی؟

- فردا شب قرار خواستگاری گذاشته

سریع برگشت طرفش- با کی؟

- سارا

سارا!اسمش باعث شد دوباره یاد اون روز پشت پنجره بیوفتم

- دوستش داری؟

- نه.

- پس چرا اون روز...

پرید وسط حرفم.- چون تمام برخورد هایی که من با سارا میکنم.بعد از یک دقیقه به گوش بابام میرسه.حتی یک لحظه هم به این فکر نکن که من کس دیگه رو بجز تو دوست داشته باشم.

قلبم تازه شد.اونم از جاش بلند شد.

- چی شده بالاخره از تیپ مشکی دراومدی؟

- میخواستم متفاوت باشم.

ولی اون انگار اصلا حرفمو نشنید رفت سمت کمدش.یه جعبه از توش در اورد.به شکل قلب بود.

نشست روی زانو هاش.جعبه رو گرفت سمتم.نفسم توی سینه حبس شد.به چشماش نگاه کردم.آروم بود.در جعبه رو باز کرد.یه حلقه!خدای من!یه حلقه که دور تا دورش پر از نگین بود.

-  با من ازدواج میکنی؟

از شدت شوک نمیتونستم جواب بدم.خیلی ناگهانی بود.خیـــــــلی!نفسمو با ارامش دادم بیرون.

از جوابم مطمئن بودم.مطمئن بودم که من فقط عاشق همین چشمام.

یه لبخند تمام صورتم رو پوشوند.- بله حاضرم

یه نفس راحت کشید.حلقه رو کرد توی دستم.یکم گشاد بود.

به چشمام نگاه کرد.غرق نگاه هم شدیم و کم شدن فاصله ی صورت و خوردن نفس هاش به صورتم و...

***

از اتاق رفتیم بیرون.دست در دست هم.رفتیم سمت میز شام.تعداد مهمونا نصف شده بود.هم داشتند با هم حرف میزدند.یه نگاه به دستم کردم.چقدر از بودنش حس خوبی بهم دست میداد.توی این حالو احوال بودم که صدای پایین اومدن یکی از پله ها رو شنیدم.فکر کردم بابای ارشیاست ولی یه دختر که تقریبا هم سن خودم میزد پایین اومد.مثله اهو سریع ولی اروم راه میرفت.انگار داره روی ابرا راه میره.لباسشم تا بالای زانوش بود و نارنجی!مو هاش کوتاه کوتاه بودند.جوری که سیخ سیخی شون کرده بود.نوک موهاشم نارنجی بود.دختر عجیبی بود.دیگه فضولیم گل کرد.برگشتم سمت ارشیا

- این کیه

یه نفس کشدار کشید و با تاسف گفت- خواهر بزرگ تر بنده.

داشتم شاخ در میوردم.ارشیا خواهر داشت؟پس چرا بهم نگفته بود.

- چرا قبلا چیزی دربارش نگفتی

- فکر نمی کنم.موضوع مهمی بوده باشه.مخصوصا چیزی که به شادی مربوط میشه

- تو چرا این جوری در بارش حرف میزنی؟

- دو دیقه ی دیگه میفهمی!همیشه سعی میکنه.جلب توجه کنه!

ولی من ازش یه جورایی خوشم اومده بود.ساکت شدم.شادی داشت به سمت صندلیه منو ارشیا میومد.یه رژلب نارنجی زده بود!بی رو در بایسی باید بگم وقتی نگاهش کردم یاد رفتگرا افتادم!کاملا مشخص بود که همه داشتند درباره ی شادی حرف میزنند.خیلی بهش میخندیدند.ولی اون خیلی ریلکس به ما نزدیک شد.بالای سرمن ایستاد.از جام بلند شدم.

یه لبخند شیک زد- تو دوست دختر جدید ارشیا هستی؟

مونده بودم چی بگم.من من کردم.

- لازم نیست جواب بدی!(یه نگاه به سرتاپام کرد)خیلی بهتر از قبلی هستی

یه نگاه به ارشیا کرد- فکر میکردم با سارا بیای

ارشیا حتی بهش نگاهم نکرد- حالا که نیومدم.

نمی خواستم کسی درباره ی سارا حرفی بزنه.واسه ی همین یه لبخند به شادی زدم و دستمو بردم جلو

- من پریام!خوش بختم!

روشو کرد سمت من یه لبخند خیلی قشنگ زد و دست داد- منم شادیم.

لاک هاشم نارنجی بود.لبخندش باعث شد باهاش حس راحتی بکنم. یهو صدا ها خاموش شدند.همه ساکت شدند و به یه نقطه خیره شدند.منم به همون جا نگاه کردم.یه پیرمرد که بهش میخورد 60 ساله باشه داشت میومد پایین.پس بابای ارشیا اینه!اپر جذبه با یه کت شلوار مشکی.و یه عصا.از پله ها پایین اومد.مو هاش کامل سفید بودند.ویه ریش پروفسوری هم داشت.همین طور نزدیک میشد.چشماش مثله ارشیا نبود.مشکی مشکی!چشمای ارشیا به مادرش رفته بود.

- ددی هم اومد!می تونم بشینم پیش تو

سرمو به نشونه ی مثبت تکون دادم.تمام وجودمو اضطراب گرفته بود.شادی نشست صندلی کنارم.منم نشستم.دستمو گذاشتم روی میز.ارشیا به یه نقطه روی میز خیره شده بود.حسشو درک میکردم.شادی دستمو گرفت و کشید سمت خودش.برگشتم طرفش.یه لبخند بزرگ تمام صورتشو پوشوند.خیره شده بود به حلقه...

- مثه این که تو از یه دوست دختر بالا تری.تو چرا اینقدر دستات سرده

- همین جوری.

یه نگاه معنی دار بهم انداخت.و شروع کرد به بازی با لاک هاش

بابای ارشیا نشست پشت میز.

- به همه خوش آمد میگم.بفرمایید غذاتونو میل کنید.

صدای حرف زدن جاشو به سکوت داد.همه در حال غذا خوردن بودند.

داشتم با غذام بازی میکردم..با پهلوم به ارشیا زدم.

- میشه منو امشب به بابات معرفی نکنی؟

- چرا؟

- اخه امشب...

- مثه این که عضو جدید داریم.

صدای بابای ارشیا منو سیخ کرد.اب دهنموقورت دادم.

همه ی نگاه ها روی من میخکوب شد.دستام سرد سرد بود....

ارشیا باخونسردی رو به باباش کرد و گفت- ایشون پریا پارسایی هستند.هم دانشگاهی من.دوست من.(با نفرت به چشمای باباش نگاه کرد)و نامزد من!

تا اینو گفت صدای هــــــــــــــی کلی از دخترا اومد.اب دهنمو قورت دادم.همه روی من میخکوب شدند

بابای ارشیا خیلی خونسرد رو به ارشیا کرد و گفت- اااا؟چه جالب!با اجازه ی کی؟دو تا دوتا!فردا شب این خوشگل خانومو میاری با خودت خواستگاری

ارشیا با چشمایی که از توش خشم میبارید.با صدای کلفت گفت- خواستگاری فرداشب بدون داماده.چون دامادش عروس داره

دستشو دور کمر من حلقه کرد و ادامه داد- یه عروس واقعی!

بابای ارشیا یه پوزخند زد و گفت- قبلی هم واقعی بود.جلوی همه ی این جمع میگم آقای ارشیا شهزادی به شرافتم قسم! من نمیزارم این ازدواج صورت بگیره

ارشیا قاشق و چنگالشو باصدا انداخت توی بشقابش و بلند شد- جلوی این جمع میگم آقای جهانگیر شهزادی به شرافتم قسم من به جز عشقم پریا با هیچ کس ازدواج نمیکنم.

مامان ارشیا رفت سمت بابای ارشیا و در گوشش یه چیزی گفت.صورت بابای ارشیا از عصبانیت سرخ شد.

- به به.به اصطلاح خانومتونم که قبلا ازدواج کردند

ارشیا صداش رو بلند تر کرد- بس کنید بابا!چرا تهمت میزنید؟

بابای ارشیا یکم شک کرد.شاید به این شک کرد که مامان ارشیا اشتباه گفته باشه.بعد از چند لحظه به مامان ارشیا نگاه کرد انگار دنبال مدرک بود.مامان ارشیا دستپاچه شد

- من مطمئنم جهانگیر...دختره خودش بهم گفت

ارشیا با تندی سمت مامانش برگشت- مامان پریا و نیما دقیقه ای هم نامزد نبودند.

من ادامه حرف ارشیا رو گرفتم- خانوم شهزادی این جور که شما فکر میکنید هم نیست!بله من گفتم!ولی باور کنید سو تفاهم بود.(رو به بابای ارشیا کردم)بهم بگید چه مشکلی دارم!که حاضر نیستید منو قبول کنید!چه چیزیم از سارا کم تره؟پولدار نیستم؟بی سوادم؟زیبا نیستم؟شعورم به خانواده ی شما نمیخوره؟سطحم باهاتون برابر نیست؟

- سو تفاهم؟فکر نمیکنم از خودت مدرک موسق تری وجود داشته باشه!یا سو تفاهم بوده و تو همسر نیما نیستی!و به ما دروغ گفتی و یا نه!همسر نیما بودی و به ما دروغ نگفتی!تو بگو!خودت بگو من چطور میتونم یه عروس دروغ گو یا عروسی که یه بار ازدواج کرده رو توی این خونه بپذیرم؟

حس کردم با تک تک حرفاش داره به قلبم خنجر میزنه.فکر نمیکردم.منی که هیچ وقت دروغ نمیگفتم با اولین دروغم کلی راهو برای خودم سد کنم.بغضم رو فرو دادم.چشمام پر اشک بود ولی بهشون اجازه ی خروج ندادم.کسی نباید میفهمید که شکستم.

- اقای شهزادی.من به همسر شما دروغ گفتم ولی باور کنید دروغم به صلاح پسر شما بود.خودمو میزارم جای شما.بله درست میفرمایید!من دروغ گفتم.ولی حالا شما خودتونو بزارید جای من!من عاشق بودم!من عاشق پسرتون بودم و هستم!اما اون نامزد داشت.چیکار میکردم؟وقتی همسر شما عشق من به ارشیا رو از توی چشمام خوند؟و ازم سوال کرد که چه نسبتی با ارشیا دارم!میگفتم من عاشق پسرتونم؟درست بود؟یا این که حرفی میزدم که مامان ارشیا از جانب من خیالش راحت بشه؟من پایه ی ازدواج اونا رو قوی کردم نه اینکه پایه شو خراب کنم!شما اگه جای من بودید چیکار میکردید؟

همه ساکت بودند.بابای ارشیا یه نفس عمیق کشید.دیگه به چشمام نگاه نمیکرد.

- من هرکاری میکردم ولی دروغ نمیگفتم...

اینو گفت و از جاش بلند شد و رفت.حس کردم صورتم خیسه.پس اشکام بی اجازه ریختند.ارشیا سرجاش میخکوب بود.خیره به یه نقطه ی نامعلوم.یکی دستمو کشید سمت خودش شادی بود.منو برد توی اتاق خودش.نشوندم روی تختش.ضبطش هم که اهنگ راک میخوند رو قطع کرد.انقدر حواسم پرت بود.که دکوراسیون نارنجی اتاقش اصلا به چشمم نخورد.با کشیده شدن دستمال به گونه هام به خودم اومدم.شادی داشت اشک هایی که مثل سیل روان شده بودند رو پاک میکرد.بهش نگاه کردم.نگران بود.

- ارشیا هیچ وقت روی حرف بابا حرف نمیزد.

یه نگاه به چشمام کرد- دوستش داری؟

صدام انگار از ته چاه میومد- اره.بیشتر از خودم.

انگار خودش هم از حرفش مطمئن نبود- امیدوارم به هم برسید.

ساکت شدم.بابای ارشیا سنگ تر از این حرف هاست...

- رسیدیم.

یه نگاه بهش انداختم.تمام طول راه هردو ساکت بودیم.

- خواستگاری فردا شب رو...

نذاشت حرفم تموم بشه- خواستگاری ای وجود نداره!من زن دارم!برای این که مطمئن شی بهتر یه نگاه به دستت بکنی!تاحالا دیدی یه مرد زن دار بره خواستگاری؟

- پس بابات...

- تو نگران اون نباش!اون مشکل منه!خودم رفعش میکنم!

از ماشین پیاده شدم.و به سمت خونم رفتم.وقتی رسیدم طبقه ی بالا پرده ی پنجره کنار بود.رفتم سمت پنجره که پرده رو بکشم.که دیدم ماشین ارشیا هنوز جلوی خونست...چقدر سخته که یه مرد پر درد باشه...درکش سخته...

***

کاش هیچ وقت گوشی نخریده بودم!با دست دنبال این گوشی عوضی ام گشتم.در اخر هم مثله همیشه باید از جام بلند میشدم تا میفهمیدم کجاست!با چشمای نیمه باز به صفحه ی گوشی نگاه کردم.نیما!!!!!!!!!!

- بله؟

- پری میدونی ساعت چنده؟پاشو خرس گنده!میدونی چند بار زنگ زدم!خواب که نیست ترازو 10کیلویه!ساعت دوه!دو!!!!

یه خمیازه ی کشدار کشیدم!شاید سه ساعت دیشب عین جغد ها به سقف اتاقم خیره شده بودم!با فکر مشغول کسی خوابش نمیبره

- کارتو بگوو!

نفسشو با حرص داد بیرون- پاشو بیا این جزومو بگیر.ناسلامتی 4 روز دیگه امتحان داریما!من جزومو نیاز دارم.بیا بگیرش.مال خودتو تکمیل کن.

- دستت درد نکنه!میام میگیرمش امروز

- همین حالا بیا!نگیری بخوابیا!

- خوابم میاد خب!

- نخیرم اگه از الان تا نیم ساعت دیگه نیای بگیریش دیگه بهت نمیدمش!

- چه نازی ام میکنه واسه من!خب میمیری بزاری من بخوابم!من دیشب نخوابیدم

- به من مربوط نیس!یا الان یا هیچ وقت!

گوشیو قطع کرد.بی چاره حقم داره انقدر امروز و فردا کردم واسه این جزوه که اونم عاسی شده!همین جور که غر میزدم لباس پوشیدم.داشتم صورتمو میشستم که دیدم حلقه ام نیس.اضطراب تمام وجودمو گرفت.کل خونه رو گشتم تا بالا خره بین پتو و بالشتم پیداش کردم.چون گشاد بود.از دستم افتاده بود.ارشیا گفته بود که یه روز باهم میریم درستش میکنیم...غافل از این که بدونم اون یه روز هیچ وقت نیومد...

***

- چه عجب بالاخره اومدی.

- یه چیزی رو جا گذاشته بودم.

- دقیقا بیست و دو دقیقه بعد اومدی.

یه خمیازه کشدار کشیدم.- جزوتو بده!

- تو که هنوز خوابیدی!

اصلا صداشو نمیشنیدم.یعنی در حد مرگ خوابم میومد.

- برو!بگیر بخواب!تو اتاق!

رفتم سمت اتاق خوابش و درشو قفل کردم.جزوه رو گذاشتم روی میز کنار تخت...شال و مانتومو در اوردم و خوابیدم...

***

وای دوباره گوشی با هزار تا غر بالاخره پیداش کردم..

- بله؟

- پریــــا!میدونی چند بار بهت زنگ زدم؟ادرسو بده من الان اصفهانم!

سرجام سیخ شدم.اصلا یادم به پریناز نبود.تند تند ادرسو بهش دادم.از جام پریدم بالا و در اتاقو که قفل کرده بودم با عجله باز کردم.

- نیـــــــــــــما من دارم میرم...

نیما تقریبا نصف تنش روی میز بود و نصف دیگش روی کاناپه...با صدای من از جاش پرید بالا

- کجا؟

- خواهرم اومده اصفهان میخواد چند روز پیشم بمونه...

سریع کفشامو پوشیدم و با خداحافظی رفتم...

***

پریناز همین جور که به سمت اتاق خوابم میرفت گفت- پریا من روی تخت میخوابما گفته باشم...

من عمرا بزارم اون روی تخت بخوابه.فعلا به ظاهر قبول میکنم بعد که پویان رفت میدونم چیکارش کنم.

پریناز از اتاق اومد بیرون.با نگاه خریدارانه به خونه گفت

- خوبه...دل بازه...ولی حیف که حیاط نداری

پویان خندید- اخه پریناز..خونه ی دانشجوییه!خونه ی خودش که نیست...همینم که هست خیلی خوبه...

پریناز طرز نگاهش به من فرق کرد- اره!کی بشه بریم خونه ی خودش...راستی از اون پسره..اسمش چی بود؟نیما چه خبر...

نفسمو با حرص دادم بیرون- هیچی!

- گفتی خودش نامزد داره میخواد ازدواج کنه...ازدواج کرد

تمام عصباینتمو ریختم توی چشمام و به پریناز نگاه کردم.کاش این دهنشو بعضی مواقع می بست!

- نه ازدواج نکرده...

- بیخود چشماتو برام اونجوری نکن!من این بحث رو تموم نمیکنه..بالاخره وقت شوهرت رسیده...دوست بابا رو میشناسی..آقای...

دیگه جلوی پویان نمیتونستم خودمو نگه دارم.وسط حرف پریناز پریدم.

- اره.میشناسمش.مرد خوبیه!

- پریا من که هنوز چیزی نگفتم...

- لطفا چیزی نگو!

گوشیم زنگ خورد.نیما بود.

- بله؟

صدای نیما پر از استرس توی پوشی پخش شد- پری پری!نمیدونم چی شد ولی باور کن من کاری نکردم

.ترس به وجودم نفوذ کرد خودمو ازشون جدا کردم.رفتم توی اتاق.نیما چش شده بود؟در و بستم.

- چی شده نیما؟چرا نصفه نصفه حرف میزنی؟

صدای نفس های تند نیما میومد

- پری؟من نمیدونم چی شد...من....تو جزوه رو جا گذاشتی...بعد ارشیا بهم زنگ زد گفت که میخواد بیاد پیش تو!منم گفتم بیاد اینجا...تا جزوه ها رو بگیره و برات بیاره...رفت توی اتاق و با صورت سرخ از عصبانیت اومد بیرون...و از خونه رفت بیرون.منم هزار بار ازش پرسیدم چی شده!ولی اون انقدر عصبانی بود که فکر کنم منو ندید.وقتی اومد پیش من حالش خیلی خوب بود ولی نمیدونم چی دید..چی شد...پری...نمیدونم ...ولی یه حسی بهم میگه از دست تو عصبانی بود...والانم شاید داره میاد پیش تو...پری وقتی توی اتاق بودی اتفاقی افتاد؟

تمام حافظه مو اوردم جلوی چشم... نه...من کار اشتباهی نکردم...زنگ در بصدا اومد...

- پری گوشی دستته الو؟

گوشیو قطع کردم.مگه من چی کار کرده بودم... چی شده بود...

از اتاق رفتم بیرون...

پویان- پری ...یکی زنگ زد...

سرمو تکون دادم- من میرم در باز میکنم.دوستمه از دستم ناراحته صدا ی داد و بیداد شنیدید نیاید دم در...

تند تند زنگ به صدا در میمود کاملا مشخص بود که کسی که پشت دره کارش واجبه...شاید هم پر خشم!

سریع دویدم سمت در و باز کردم.به محض باز کردن در یکی منو هل داد و کوبوندم به دیوار...

چشمامو باز کردم.میدونستم ارشیا ست...ولی نمی دونستم تا این حد عصبیه...نفس های داغ و عصبیش به صورتم میخورد...یقه امو گرفت

- فقط ازت یه سوال دارم...یه سوال ساده!

بیشتر چسبودم به دیوار...تمام رگ هاش بیرون زده بود...نفسم بند اومده بود...اخه نمیدونستم چرا اینقدر عصبیه..منکه کاری نکرده بودم

صداش پر خشم بود- فقط به من بگو حلقه ی تو چرا باید روی تخت نیما باشه...

همین جور صداش داشت بالا تر میرفت...حلقه ام؟به دستم نگاه کردم...لعنتی دوباره از دستم افتاده بود...

صدام پر ترس بود- ارشیا اروم باش...باور کن سو تفاهم برات پیش اومد

داد زد- فقط جواب منو بده چرا باید روی تخت نیما حلقه ی تو باشه؟چـــــــرا!؟

دیگه داشت اشکام سرازیر میشد- اخه حلقه ام گشاده...قبلا هم برات گفته بودم حلقه ی من گشاده از دستم میوفته

یقه مو سفت تر چسبید...دستاش میلرزید.منم میلرزیدم..

- حلقه ی تو چرا باید رو تخت نیما باشه؟

- چون امروز خسته بودم...رفته بودم خونه اش ازش جزوه بگیرم...خوابم میومد...رفتم توی اتاقش خوابیدم...حلقه ام از دستم افتاد همین...باور کن هیچی جز این نبوده.

توی چشمام خیره شد...انگار فهمید از چشمام که حرفم حقیقته...دستاش یکم شل شد که...

- پری چی شده؟

با صدای پویان از جام پریدم.مگه نگفتم که نیان!ارشیا دوباره عصبی شد.مثله یه ببروحشی نگاهش میکرد.دستاش از دور یقه ی من باز شدند...

- پری؟تو کی باشی که اسم زن منو کوچیک صدا کنی...

وای نه!

پویان هم صداشو بیشتر برد بالا با حالت تحقیر امیزی گفت- زن تو؟

ارشیا کنترلشو از دست داد.به سمت پویان هجوم اورد.داشت زیر مشت هاش لهش میکرد...دویدم سمت اشیا کتش کشیدم...

داد زدم - ارشیا ولش کن...این پویانه پسر عموم

ارشیا ولش کرد جوری بهم نگاه کرد که فهمیدم با این حرفم نه تنها هیچ کمکی نکردم بلکه گند هم زدم.

- پسر عموت هاااان؟

چنان دادش بلند بود که خشک شدم 

- لابد اومده جزوه بگیره!شایدم اومد شب نشینی!این چی؟واسه ی این میخوای چه دلیلی بتراشی هاااان؟

چسبوندم به دیوار- د لعنتی چرا جواب نمیدی؟

نفسم بالا نمیومد.نمی تونستم حرف بزنم...اینقدر ترسیده بودم که زبونم بند اومده بود.چش شده بود؟پویان افتاده بود روی زمین...واقعا نمیتونستم جواب بدم...

دستاشو شل کرد از دور یقه ام.نگاهش پر غم بود.تمام جونم سوخت.ذهنم خالی بود.زبونم بی حرکت.چرا اخه چرا نتونستم جوابشو بدم.تا به خودم اومدم اون رفته بود...پله ها رو دو تا یکی رد کردم و دویدم پایین ارشیا دم ماشینش بود.بارون میومد داشت سوار میشد دویدم جلوش بین ماشین و ارشیا وایسادم

- اشتباه میکنی!

زل زد توی چشمام تاب تحمل شو نداشتم...سرمو انداختم زیر

- من اشتباه میکنم؟اشتباه اونیه که با چشمام ندیده باشمش.بهم بگو که من اون پسره رو توی خونه ی تو ندیدم!

صداش از شدت عصبانیت کلفت شده بود.جگرم داشت ذره ذره میسوخت.

- اون بود.خونه ی من بود ولی ارشیا پویان شوه...

نذاشت بگم شوهر خواهرمه...دستشو کوبید روی ماشینش

- همین!همینو میخواستم!خودتم اعتراف کردی!تقصیر خودمه!

داد زد-  تقصیر منه!من دیگه کسی رو به نام پریا پارسایی نمیشناسم!

از در ماشین کنارم زد و سوار شد.اشکام دوباره مهمون صورتم شده بودند...رفتم جلوی ماشینش ایستادم!

داد زدم- بهم فرصت بده بگم ارشیا پویان شوهر

لعنتی دوباره پرید وسط حرفم و دستشو از شیشه ی ماشین بیرون اورد- دیگه واسم مهم نیست اون کیه...من دیگه حتی تو رو هم نمیشناسم...از دستش یه چیزی افتاد و ماشینشو روشن کرد.نور ماشینش کور کننده بود نمی تونستم ببینم.فقط فهمیدم که دنده عقب گرفت و از کنارم رد شد...رد شد...رفت... رفتم سمت اون چیزی که انداختش.حلقه ام!همون حلقه ی لعنتی ایم.زانو زدم...تمام نیرو مو جمع کردم که پرتش کنم.اما فهمیدم این تنها چیزیه که از ارشیا واسه ی من مونده...دستمو مشت کردم...هق هق من توی صدای بارون گم شده بود.این جوری خدا نمیدید من دارم گریه میکنم.داد زدم فریاد کشیدم چرا من!؟چرا بهم زمان نداد.من محکوم شدم به گناه نکرده...تقصیر من نبود.من فرصت نداشتم...فرصت توضیح نداشتم...خدایا کجای این مسیر زندگی خبری از پستی و بلند نیست؟من زندگی هموار میخوام...نه بد بختی پشت بد بختی...خدایا مگه من چه گناهی کردم...خدایا چرا من...

***

سیلی اول!سیلی دوم!سیلی سوم!

- پریا تروخدا بلند شو...

دستشو گذاشت روی پیشونیم

- خیلی داغه داره توی تب میسوزه...بلند شو پویان باید ببریمش بیمارستان...

یه صدای غیر قابل مفهموم از دهنم خارج کردم...زور حرف زدن نداشتم...

پریناز ادامه ی حرفشو نزد

از جام بلند شم انگار یه وزنه ی 100 کیلویی رو دوشم بود.پریناز تلاش کرد دوباره منو به حالت خوابیده ببره...ولی مانعش شدم...یادم افتاد به اتفاق های چند دقیقه پیش به ارشیا...اشکهام سرازیر شد

- ارشیا رفت...

پریناز با نگرانی- ارشیا کیه؟همون پسره؟پریا اون کی بود

به چشماش نگاه کردم.- نامزدم...

توی دلم اضافه کردم نامزد سابقم...گلومو بغض گرفت.

- گوشیمو بده پریناز

از توی چشمای پریناز عصبانیت میبارید ولی ملاحظه ی حال بد منو کرد و هیچی نگفت...گوشیمو داد دستم

رفتم توی لیست مخاطب هام...پسر مغرور...از اسمش خندم گرفت...اما خنده ایی تلخ تر از همه ی لبخند ها...

بوق اول

بوق دوم

بوق سوم

- الو...

صدای ناشناش پیچید توی گوشی.فکر کردم اشتباه گرفتم یه نگاه به صفحه ی گوشی کردم...درست بود...

- ارشیا؟

صدای یه مرد هول و دست پاچه میومد 

- خانوم.من نمیدونم اسم شما چیه ولی میشه بگید به کی زنگ زدید؟

تعجب کردم.- من؟من..من به نامزدم زنگ زدم...

مرد انگار عجله داشت-  من با نامزدتون تصادف کرد بیاید به بیمارستان....باور کنید من تقصیر کار نبودم.خانوم خانوم

گوشی از دستم افتاد...و شکست...نه گوشی نشکست.بغضم شکست...اشک هام جاری شدند...دیگه بسه...

***

راهرو های بیمارستان...همه در انتظار...صدای تیک تاک ساعت بد جوری روی اعصابم بود...الان 3 ساعت و 14 دقیقه است که ارشیا توی اتاق عمله...سرش ضربه دیده...همش تقصیر من بود...اگه من...دستای پرینازو روشونه هام حس کردم.

- پریا برات کیک و ابمیوه خریدم.بخور..تا جون بگیری...

دستشو پس زدم...

- نمیخوام.

پریناز با حرص- بس کن دیگه!بخور.اگه نخوری برمیگردم.تهران!بخووور!

ساکت موندم.

- بخور تا یه خبر خوب بهت بدم...

سریع برگشتم طرفش- ارشیا از اتاق عمل اومد بیرون؟

- نه از اون بهتر!

هیچ خبری منو بیشتر از این خوش حال نمیکنه...پس بی خیالش شدم..و دوباره رفتم توی جلد ساکت خودم.

- مامان بابای ارشیا رو نیما اورده...

وای نه!با حرص برگشتم طرفش- این خبر خوبیه از دید تو؟اونا حالشون از من بهم میخوره...

پریناز تعجب کرد- من فکر میکردم...اونا خوش حال میشند...بابا میدونه تو نامزد کردی

- نه...

دندوناشو روی هم فشرد خوب میدونم دلش میخواد منو بکشه...ولی ملاحظه میکنه... 

- من میرم بهش خبر بدم

برام مهم نبود.برام هیچی مهم نبود...جز بهوش اومدن ارشیا...ارشیا...ارشیا!من دم اتاق عمل نبودم...نشسته بودم توی یکی دیگه از راه رو ها...نمیتونستم اونجا رو تحمل کنم... تحمل که نه!منو با هزار زور از اون راننده ای که با ارشیا تصادف کرده بود جدا کرده بودند.نمی تونستم خودمو کنترل کنم.ناراحت بودم...خودم خوب میدونم که که اون بی تقصیره...ارشیا وقتی رانندگی میکرده عصبانی بوده..اما دیگه به نقطه ی جوشم رسیده بودم.و هر چی از دهنم در اومد بهش گفتم...پویان هم رفته بود دنبال کار های ارشیا...

گوشیم لرزید...یه نگاه بهش کردم.روی بی صدا بود.نیما بود.

- بله

- تو کجایی من اومدم بیمارستان؟

- من حوصله ی هیچ کسو ندارم.بعد خودم میام سراغت

- پری من متاسفم...

- تو تقصیری نداری همش تقصیر حلقه ام بود...خدافظ

قطع کردم..یه نگاه به دستم کردم...به حلقه ای که توی دستم لق میزد...چرا واسه یه حلقه!چرا؟به اسمون نگاه کردم.شب بود.تیره بود.انگار خدا پرده اشو کشیده بود تا نبینمش.تازه بارون قطع شده بود...اما گاه گاهی یه قطره روی گونه ام میوفتاد...بارون بود.اما بارون دل خودم...دلم ابری بود.حالم گرفته بود...

سرمو از روی تخت بلند کردم.با نگرانی به چشماش نگاه کردم.هنوز بهوش نیومده بود...الان 5 روزه که توی کماست...5 روزه که من به این تخت چسبیدم...میخوام وقتی چشماشو باز میکنه بهش بگم پویان کیه..میخوام وقتی چشماشو باز میکنه فقط منو ببینه.دیگه برام فرقی نداره مامان یا بابای ارشیا منو ببینند ناراحت بشند...واسم توی این دنیا یه چیز مهمه باز شدن چشمای ارشیا...هر روز مامان ارشیا میاد بالای سرش قرآن میخونه.جوری با من رفتار میکنه که انگار من جزو این اتاقم مثلا میز یا تخت!نه بهم نگاه میکنه نه با هام حرف میزنه...شب ها هم بابای ارشیا میمونه.البته منو تنها میزاره......حدالق یه زمان هست که من و ارشیا تنها میشیم...من فقط به چشمای بسته اش زل میزنم...دلم واسه چشمای طوسی اش تنگ شده..هرروز کسی که چشمای ارشیا به اون رفته میاد ولی اون چشما با چشمای عشق من فرق دارند.اونا بی احساس و بی تفاوت بهم نگاه میکنند ولی چشمای ارشیا...پر از عشق.پر از محبت...پر از شیطنت!

دستمو کشیدم روی پیشونی ارشیا و مو هاشو کنار زدم.باهاش حرف میزنم فکر کنم دیوونه شدم...پریناز دیروز رفت اخرین حرفش به این بود- سعی کن عقلتو از دست ندی!

اخه اون میدید چطور با ارشیا حرف میزنم.هه!

- ارشیا صدامو میشنوی؟

- خوب میدونم میشنوی...تو فقط چشمات بسته...گوش هات که نبسته...درست میگم؟البته چند وقتی هم هست از دهنت استفاده نکردی.جوابمو نمیدی.الان یاد شمال افتادم...یاد دریا...یاد ماسه یاد تو...یاد لباس قرمزم...یاد ملخ یاد سوسک!یاد یه لیوان ابو 6 تا شلنگ!

لبخند م تلخ تر و تلخ تر میشد- یاد سارا...یاد بغل کردنش...یاد.. یاد...

هق هقم امان نداد...همیشه همین طوره...خاطراتم حنجره مو میگیرند...صدامو میبرند و به جاش یه دنیا بغض میزارنند...دستمو روی دستش کشیدم- ارشیا ی من...عشق من...دنیا ی من...نفس من...

- مرد من برگرد...همیشه اخرش همینو میگی درسته؟

پریدم بالا.بابای ارشیا توی چار چوب در ایستاده بود.با دستم تند تند اشکامو پاک کردم.اون از کجا میدونست که من هرشب اینو میگم...نشست روبه روی من.یعنی اون طرف ارشیا.و به ارشیا نگاه کرد.و گفت:

خواستگاری اون شب بدون داماد شد.منم کاری کردم که نتونه از ایران بره.اما بعد فهمیدم خیلی وقت پیش از این خواسته اش دست کشیده...بخاطر دختری که رو به روی من نشسته...بخاطر این دختر.جلوی اون همه مهمون جلوی من وایساد..صداشو برد بالا و دیگه نیومد خونه...

یعنی نشد که بیاد...

مکث کرد.از ارشیا نگاهشو گرفت و زل زد توی چشمای من...

- باخودم میگفتم مگه این دختر چی داره...زیبایی؟سارا هم داشت!پول؟سارا هم داشت!کلاس و شعور و سواد؟سارا هم داشت...ارشیا سارا رو دوست داشت اما عاشقش نبود...گفتم با خودم سارا هیچی کم تر از ...من حتی اسم عروسم رو هم یادم نمیاد

عروسم؟اون که گفت منو نمیتونه به عنوان عروس قبول کنه

- پریا...

یه لبخند زد- بعله پریا...سارا هیچی کم تر از پریا نداشت...تا این که ارشیا رفت توی کما...تو هرشب و هر روز از کنارش جم نخوردی...روز ها رو نمیدونم ولی هرشب باهاش حرف میزدی...انقدر حرف میزدی تا صدات جاشو به هق هق بده...من بودم من تمام مدت بودم...میشنیدم..صدا تو...قصه هاتو..گریه هاتو...اما بازم قانع نشدم.تا اینکه توی چشمات نگاه کردم.نه مثله همیشه...این دفعه بعنوان عروسم بهت نگاه کردم.توی چشمات غرق شدم.انگار یه اسمون تاریکه...رنگ چشمات از شب هم سیاه تره...وقتی توی این چشما غرق شدم.قانع شدم!ارشیا نمیتونه حتی یه لحظه هم از این چشمام ها بگذره...نمیدونم بین شما دوتا چی گذشته...ولی مطمئنم اشتباه از جانب تو بوده.هر شب وقتی کنارش خوابت میبره.توی خواب میگی تقصیر من نبود...برام مهم نیس تقصیره کدومتونه.ولی هر چی که هست به محض به هوش اومدنشوباید باهم اشتی کنید...چون من بی صبرانه منتظر عروسیه پسرمم!

داشتم از تعجب شاخ در میوردم...- عروسی؟ولی شما که مخالف...

- مخالف بودم.دیگه نیستم.

یه لبخند اومد گوشه لبم.باورم نمیشد- حتما...باهم اشتی میکنیم...قول میدم...

اونم یه لبخند زدو از جاش بلند شدو از اتاق رفت بیرون...

خندیدم...دستمو کشیدم روی گونه ارشیا...

- شنیدی ارشیا؟ شنیدی عشقم؟زود بهوش بیا!بابات موافقت کرده...ارشیا...تو داماد میشی منم عروس...

***

تق...تق...تق

- شادی خواهش میکنم بشین صدای پاشنه هات رو اعصابمه

شادی اروم نشست کنارم...

- نگران نباش...اتفاقی نمیوفته

پاهامو با حالت عصبی تکون میدادم

- اگه مهم نبود.بابای تو تنها نمی رفت.

حس کردم یکی دستمو گرفت

- همه ی ما نگرانیم

برگشتم سمتش چشمام گرد شدند مامان ارشیا؟دستشو گرفتم.نمیتونستم دلداریش بدم.خودم نگران تر از اونا بودم.امروز به ارشیا یه حمله دست داد.اما دکترا زود رفعش کردند.دکتر بابای ارشیا رو صدا زده بود که باهاش خصوصی حرف بزنه...الان یه نیم ساعتی میشه رفته توی اتاق دکتر...داشتم از فضولی میمیردم که بالاخره بابای ارشیا از اتاق اومد بیرون.اما...با چشم های خیس...شادی و مامان ارشیا سریع رفتند دورشو گرفتند...ولی از چشم های خیس بابای ارشیا همه ی چیزو برام لو داده بود...یه بد بختی جدید داشت برام شروع میشد...

- دکتر گفت اگه کمای ارشیا طول بکشه...امکان مرگ مغزی هم میره بالا...ممکنه که ارشیا

دیگه ادامه نداد...دیگه...

- نه!نه ارشیا بهوش میاد!من میدونم!اون مرگ مغزی نمیشه!نباید بشه...نه ارشیاااا نه

صدام بالا تر و بالا تر میرفت...بزار حنجره مو پاره کنم شاید خدا بشنوه شاید جلوی این بد بختیو بگیره...وسط بیمارستان زانو زده بودم.اگه ارشیا مرگ مغزی بشه...من میمیرم...نه.داد میزدم فریاد میکشیدم...چندتا پرستار اومدند نزدیکم خوب میدونم میخواند بهم ارام بخش بزنند.سریع از جام بلند شدم روی پاهایی که براشون دیگه جونی نمونده بود ایستادم

- بهم دست نزنید!دستای کثیفتونو ازم دور کنید!

شادی جلوشونو گرفت.دویدم سمت اتاقی که ارشیا توش بستریه...هنوز همون جا بود.رفتم سمتش.پیشونیش رو بوسیدم

- قول بده بهم قول بده نمیری!بگو از پیشم نمیری...من به معجزه اعتقاد دارم!نرو!زود خوب شو!بهوش بیا!ارشیا..ارشیا 

حس سوزشی تو بازوم...و تموم...

چشمامو باز کردم...روی تخت خودم بودم...گیج شدم..هاج و واج...پس ارشیا چی شد...سریع از تختم اومدم پایین..تند تند لباس پوشیدم و زدم بیرون...توان رانندگی نداشتم.ذهنم مشغول بود...سریع تاکسی گرفتم و خودمو رسوندم به بیمارستان..نیما..شادی همه این جا بودند.رفتم طرف شادی...برگشت سمتم توی نگاهش پر از ترس بود

- پریا تو اینجا چیکار میکنی؟

- مگه چی شده؟

سعی کرد لحنشو تغییر بده و با ارامش حرف بزنه- هیچی...

نیما خودشو رسوند سمت ما- تو اینجا چیکارمیکنی؟

گیج شدم- غیر طبیعیه من این جا باشم مگه چی شده...

شادی- مگه تو نگفتی بردمش خونه!

- چرا باور کن بردمش!ولی فکر نمیکردم بیاد

- میشه برام توضیح بدید این جا چه خبره که من نباید بدونم؟

سرمو کج کردم ببینم دم اتاق ارشیا کی وایساده...

شادی و نیما هر دوشون مثله یه دیوار جلومو سد کردند

- هیچی نشده پریا جان!برو خونه استراحت کن

یه پرستار از کنار ما رد شد تا منو دید لبخند زد

- تبریک میگم که شوهرتون بهوش اومده

انگار برق بهم وصل کرد رو به نیما کردم رنگش مثله گچ بود

- ارشیا بهوش اومده؟

نیما شروع کرد به من ومن.انقدر ذوق داشتم که منتظر جواب نموندم.دویدم سمت اتاق ارشیا...پس کار های دیروزم نتیجه داشت.خواهش هام.التماس هام.دم چار چوب در وایسادم.دکتر و مامان و بابای ارشیا بالای سر ارشیا بودند...ارشیا...نگاه طوسیش!نشسته بود روی تخت. و به دکتر نگاه میکرد.میخواستم جلب توجه کنم.لبخند تمام صورتمو پوشوند

- سلام به همگی!

بابا و مامان ارشیا تا صدای منو شنیدند عین گچ شدند.دکتر با نگرانی سمتم برگشت.اینا مهم نبودند دوتا چشمای سرد ارشیا داغونم کرد.بهش حق میدادم.هنوز از دستم ناراحت بود...رفتم سمتش

- پس بالاخره بهوش اومدی!میخواستی من نباشم تا بهوش بیای.وا کن اخماتو!انقدر زجر نکشیدم که حالا هم نازتو بکشم

مامان ارشیا- پریا

با شادی گفتم- جونم!مگه نمی بینید زندگی من بهوش اومده چرا شاد نیستید

دستمو بردم جلو و دستای ارشیا رو گرفتم سرد بودند.انگار هیچ احساسی توش نبود.دستاشو کشید بیرون.پس هنوز قهره...

بابای ارشیا- پریا 

- اه چرا اینقدر پریا پریا میکنید...حسمو درک نمیکنید؟من الان خوش بخت ترین دختر دنیام

دوباره سعی کردم دستای ارشیا بگیرم...اینقدر لوس نبود این...ارشیا مرد بود!

دوبار دستاشو از دستام بیرون کشید.این دفعه با عصبانیت

- میشه دستای منو نگیرید!اصلا شما کی هستید خانوم

از لحن سردش وا رفتم...هنوزم سر حرفش بود.گفته بود که من دیگه پریا نمیشناسم.عصبانی شدم.یعنی نمیفهمید من توی این مدت چقدر زجر کشیدم!

- منو نمیشناسی؟من نامزدتم(دستمو بردم بالا و حلقه مو نشونش دادم)نگران نباش!مجازات شدم!توی این مدت مجازات شدم!تو بهم فرصت توضیح ندادی!اون پسره اون شب شوهر خواهرم بود...

ارشیا سرشو گرفت بین دوتا دستاش!- دکتر این چی میگه!

حرکتش غیر طبیعی بود!تعجب کردم...داد زد- من شما رو نمیشناسم ولم کنید خانوم!

- خانوم؟اسم من پریاس!این کارا چیه؟تو منو میشناسی بهتر از همه

- خانوم شهزادی

دکتر چند بار صدام زد.دیگه اعصابم ریخته بود بهم

با تندی برگشتم سمتش- بله!

- شوهر شما فراموشی گرفته!

بعد از گفتن این حرف تموم سلول هام مردند.این چی میگفت؟به مامان ارشیا نگاه کردم.دستشو گذاشته بود روی صورتش و داشت گریه میکرد..بابای ارشیا با نگرانی بهم نگاه میکرد...نیما و شادی هم توی چهار چوب در ایستاده بودند.ساکت!

نزدیک ارشیا شدم.اروم اروم تیکه تیکه ی وجودم داشت میمرد

اروم گفتم- بهم بگو که منو میشناسی!

ارشیا باهمون نگاه خشکش- من شما رو نمیشناسم!دکتر اینا رو از این اتاق بیرون کن!

این دفعه اروم نگفتم.داد زدم.- تو باید منو بشناسی

یقه شو گرفتم- من نامزدتم!پریا!سعی کن!بیاد بیار!تو باید منو بشناسی!

ارشیا منو پس زد.دوباره سرشو گرفت و داد زد- بیــــــــرون!برید بیــــرون!

خشک شدم.بین داد های پشت سرهم ارشیا صدای چیزی رو شنیدم.مثله صدای شکستن چیزی بود...فکر کردم غرورم بود...ولی اون خیلی وقت پیش شکسته بود...به احساست بارونیم رجوع کردم...قلبم شکسته بود.این صدا صدای شکسته شدن قلبم بود.قلبم ترک نخورده بود!قلبم کامل شکسته بود...چیزی ازش نمونده بود.دستمو گذاشتم روی سینه ام.قلبی نبود...تیکه های قلب شکسته ام باقی مونده بود...صدای گریه میومد...صدای داد ارشیا...صدای التماس های شادی به من...صدای کشیده شدنم روی زمین...صدای ارشیا...ارشیا...ارشیا...

چشمامو باز کردم.شادی بالای سرم بود.نگران نگاهم میکرد...صحنه ها همشون جلوی چشمام اومدند.یه اه بلند کشیدم...

- الهی شادی به قربونت بره این کارا چیه باخودت میکنی...ببین چقدر لاغر شدی...انقدر حرص نخور عزیزم!ارشیا برمیگرده...دکتر گفته فراموشیش موقتیه...فقط باید یه سری خاطرات رو براش زنده کنیم...پریا...

بهش نگاه کردم...خاطرات؟ارشیا؟همه ی اونا توی قلبم بودند...ولی حالا توی ذهنم رژه میرنند...اواره شدند...رفتند توی قسمت افکار...یه لحظه هم نمی تونم بهشون فکر نکنم خاطراتی که همشون جون گرفتند...خیره شدم به سقف سفید رو به روم...خدایا بد بختیه دیگه ای نبود؟مطمئنی همشو روی من ریختی؟یکم بگرد بازم بد بختی دیدی منو خبر کن...روحم سنگی شده...حسی برام نمونده...ببین!قلبمو...نه نه!قلبی نمونده...درونمو ببین!اشفته است!احساساتم خرد شدند...غرورم شکسته...فقط توی ذهنم بد بختیه!چرا داری احساساتمو میکشی؟چرا عشق؟اگه به عشقت نرسی عشق از همه تیغش تیزتره!اگه به عشقت برسی عشق به نرمی گلبرگ میشه...میشه همون جور که احساستمو له کردی.عشق هم نابود کنی؟نمیخوامش!مگه زوره!عشق نمیخوام!حس پاک نمیخوام!من نمیخوام عاشق کسی باشم که منو یادش نمیاد...حتی توی ذهنش از من یه خاطره هم نداره!اونوقت من انقدر خاطراتم زیاده که داره خفه ام میکنه!

عشق رو ببر.خاطراتمو بسوزون...من عشق نمیخوام...

الا یا ایها ساقی ادرکاسا و ناولها

که عشق اسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

***

در اتاق دکتر رو باز کردم...روی صندلی ای که پرتو های نور خورشیدروش افتاد بود نشسته ام...اتاق ساکت بود.در حدی که میشد صدای کبوتر های توی خیابون رو شنید...

دکتر ساکت نشسته بود روی میز مرتبش - خب خانوم شهزادی!

- پارسایی...

توجهی به حرفم نکرد- میدونم براتون سخته ولی باید خدا رو شکر کنید چون اگه شوهرتون بهوش نمیومد.مرگ مغزی میشد و برای همیشه از دستش میدادید!

شکر؟هه!

- در حال حاضر مرده و زنده اش فرقی نداره

- بله درسته!در حال حاضر!یکم که به سمت اینده حرکت کنیم.ایشون همه چیز رو یادشون میاد...

- دیگه اونوقت چه سودی داره

- خانوم شهزادی!اگه شکر همین نعمتی رو که دارید رو نکنید!خدا براتون بهترشو نمیفرسته!شاید بدترش کنه!تا بالاخره شکر کنید

- بد ترش کنه؟از این بدتر!مگه از این بدتر هم داریم؟دست خدا درد نکنه!میبینید چقدر بهم لطف داره!ارشیا فقط دوتا چیز رو یادش میاد!یکی دوستش نیما!دومی خارج رفتن!وقتی اون بره خارج برای من چه سودی داره یادش بیاد یا یادش نیاد!میدونید چقدر سختی کشیدم تا از خیر خارج رفتن گذشت؟حالا میخواد بره!

دستمو کشیدم روی شقیقه هام...بد جوری میزد!

- اگه الان من مورد دارم که بخاطر اون خدارو شکر کنم بگید!تا شکر کنم!

ساکت شده بود...اروم گفت- شما نفس میکشید!

سرمو بردم بالا دستامو بردم بالا- خدایا ازت ممنونم که من نفس میکشم اما از درون نفس به نفس ذره به ذره ی وجودمو میگیری!دارم نفس میکشم توی دنیایی که برای من هیچ زیبایی نمونده!ازت ممنونم خدا!اگه وقت کردی و بد بختیه دیگه ای پیدا نکردی همینم ام بگیر!

با حرص بلند شدم و در رو کوبیدم بهم.دکتر ساکت بود.

پامو تکیه داده بودم به دیوار کنار اتاق ارشیا.من اجازه ورود نداشتم.فقط نیما میتونست بره اونجا.صدای قه قه شون حرصم میداد.نفسم با صدا فوت کردم بیرون...دیگه نمیتونستم اینجا وایسم.از بیمارستان رفتم بیرون که با بابا و پریناز رو به رو شدم.خوشحال؟نه نشدم!هیچی منو خوش حال نمیکرد.بابا با عصبانیت اومد سمت.خودمو برای همه چیز اماده کردم بود بودم جز

شرق زد تو گوشم.فکمو تکون دادم.نمیتونستم به بابا نگاه کنم.خجالت میکشیدم.صداش از شدت عصبانیت کلفت شده بود

- این برای این که بدون اجازه ی من نامزد کردی...

منو توی یه حرکت کشید توی بغلش دم گوشم گفت- اینم برای اینکه خیلی دلم برات تنگ شده بود...

لبخند که نه...ولی تمام تلاشمو کردم صورتم شاد باشه.خیلی هم موفق نبودم.بابا منو از توی بغلش کشید بیرون- حالا این داماد ما کجاست چرا تنهاش گذاشتیش

داماد!من مطمئنم اگه ارشیا منو یادش میومد.پدر مادرا مخالف میشدند.فعلا که داماد مخالفه!حوصله ی حرف زدن نداشتم.پریناز خودشو به ما نزدیک کرد

- از شادی شنیدم.بهوش اومده.زبون نداری سلام کنی!؟

شادی بهمون نزدیک شد.

- کسی گفت شادی؟

بابا وقتی شادی رو دید دو دقیقه مات موند از تیپ نارنجی شادی...حوصله ای اینو نداشتم که انالیزش کنم.

نمی خواستم جلوی بابا بی حوصله باشم.ولی نشد...اروم گفتم- سلام...شادی براتون توضیح میده...

یه عذر خواهی کوچولو کردم و رفتم سمت فضای سبز بیمارستان.درخت های سربه فلک کشیده.و یه نیمکت خالی.دوباره غرق در رویا شدم.حس عذاب وجدان داشتم.نباید با بابا این جور حرف میزدم.اما چیکار میکردم...با گوشیم عکس های ارشیا رو اوردم.این عکسا رو وقتی شمال بودیم مخفیانه گرفتم.منو ارشیا حتی فرصت عکس گرفتن هم نداشتیم.اخه عشق چرا!؟

- تا حالا ایقدر ناراحت ندیده بودم دخترمو.

صداش پر غم بود.کیسه های اشکم ته کشیده بود وگرنه دوباره گریه میوفتادم.

- اسم این دختر نارنجی چی بود...شادی...همه چیز رو گفت.

ساکت بودم.حرفی نداشتم که بزنم.حتی حوصله ی عذر خواهی هم نداشتم.

- میدونم واست خیلی سخته...

نشست کنارم- ولی هیچ کار خدا بدون حکمت نیست...

با اسم خدا عصبی شدم!

- حکمت؟اره حکمت داره!حکمتش هم کشتن منه!خدا میگه شکر کنید شکر کنید!من هیچی واسم نمونده که خدا را بخاطرش شکر کنم

- پریا ناشکری کردن چیزی رو درست نمیکنه

برگشتم طرفش- درسته ناشکری کردن چیزی رو درست نمیکنه!گریه و جیغ اه ناله و التماس هم چیزی رو درست نمیکنند!فراموشی ارشیا درست نمیشه!هیچ راهی برای من نمونده!

- فراموشی ارشیا موقته!باید یاداوری خاطرات براش بکنی تا خاطراتش زنده بشند

خاطرات؟کاش هرگز چنین چیزی نبود!

- این وسط وسط خاطرات من زنده میشند!داغ دلم من تازه میشه!بس کنید بابا!نمیخوام درموردش حرف بزنم...

- باشه بس میکنم ولی فقط یه چیز دیگه میگمو میرم!شکر کن که اطرافیانت زنده اند...شکر کن که ارشیا نمرده...شکر کن که نیما رو یادشه...شکر کن که زنده ای!شکر کن که حافظه اشو از دست داده و بودن پویان توی خونه ی تورو یادش نمیاد!چون اگه فراموشی نمیگرفت شاید تا اخر عمر حسرت میخوری که کاش!که حیف! فقط به خدا رو بیار...یه قدم برو ببین اون چند تا قدم میاد جلو...

بابا رفت ولی حرف هاش توی ذهنم موندند...ثبت شدند...به اسمون نگاه کردم...خدایا...سرمو اندختم زیر خیلی از دست خدا دل گیر بودم...نه نمیتونستم با هاش حرف بزنم...

خدایا من یه قدم برمیدارم پشتم باش...

با لبخند وارد اتاق ارشیا شدم...

- به به دوتا رفیق!دیدم ساکت شدید گفتم بیام دوباره بحث تون بالا بگیره...

- برو بیرون...

توی چشمای سردش نگاه کردم.

- به تو هیچ ربطی نداره!من دلم میخواد این جا باشم و این جا هم میمونم

نشستم روی یکی از صندلی ها.نیما تعجب کرده بود.ارشیا یه نگاه پر خشم بهم انداخت و روشو بگردوند...دوباره شروع کرد به حرف زدن با نیما...انگار من وجود ندارم.

- گفتی من ماشین سواری بلدم

- اوووف چه جورم!هیچ کس نمیتونست ماشین تورو داغون کنه...

پریدم وسط حرفشون- منم توی اون گروهم!

میخواستم توی بحثشون شرکت کنم.ولی ارشیا انگار نشنید!

- من پس فردا مرخص میشم.همه رو جمع کن.دلم رانندگی میخواد.خونه ی من کجاست؟

ربع ساعتی داشت سوال های مسخره میپرسید.و من توی اون ربع ساعت داشتم نقشه میکشیدم واسه فردا شب...مسابقه!که...

- من یه دختر رو دوست دارم؟

نیما شوکه شد.بهم نگاه کرد.منم سیخ شدم

ارشیا با انگشت به سرش میزد- اسمش اسمش (ا) داره مطمئنم.

نفسم توی سینه حبس شد

یهو ارشیا بلند گفت- اسمش ساراست؟

وا رفتم.سارا رو یادشه اما منو...

- نه!اسمش سارا نیست

ارشیا بازم فکر کرد- ارزو کیه؟من ارزو رو دوست دارم؟چشماش سبزه؟

داشتم شاخ در میوردم...چرا اینا رو یادشه...حس کردم از شدت عصبانیت نفسم بالا نمیاد...با حرص بلند شدم...از اتاق رفتم بیرون.و مستقیم رفتم خونه!جایه من اونجا نبود!خدایا دیدی قدم برداشتم...بازم خردم کردی!

این دختر واقعا شبیه برج زهر ماره...با عصبانیت از جاش بلند شد و رفت!بهتر!من حوصله اشو ندارم!با این چشمای بی حس اش!

- ارشیا...فکر کن!تو یادت میاد.کسی که دوسش داری اون با ما توی گروه بود...تو معلمش بودی

.   .  :  :  این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www . 98ia . com) ساخته و منتشر شده است  :  :  . 

یه لحظه حس کردم بهم برق وصل شد.سرمو از شدت درد گرفتم توی دستام.یه سری چیزا!!! یه سری چیزا جون میگرفتند...تند تند!!! انگار یه کتاب رو تند تند ورق میزنند

- من معلمشون هستم!

- ارشیا مگه ما میخواییم خاله بازی کنیم این حتی پارک...

- نگران ارمین باش اون هیچیش نمیشه

اون ؟ اون !اون یه دختره!دختری که مال منه...دختری که

یه دختر با تیپ مشکی.کفشهای پاشنه بلند...و... و ... چشماش!عینک زده... لعنتی!اون کیه...اون...اون...

سارا بغلش کردم!...ازم دور شد!من چیکار کنم...نگاهم با دختر ی که پشت پرده ایستاده بود گره خورد...واضح نیست اون دختر...چقدر اشناست

داد کشیدم!

- تو کی هستی!تو کی هستی!

چشم های قهوه ای مو های بور...سارا...

***

گوشیم زنگ خورد.گوشیمو از زیر بالشتم برداشتم و پرتش کردم توی دیوار.صدای خورد شدنش رو شنیدم بهتر!

اما یادم افتاد چرا گذاشته بودمش زنگ بخوره.ارشیا...امشب.مسابقه ماشین سواری...

تیپ؟کی حوصله ی تیپ زدن داره...یه نگاه توی اینه کردم...من؟پریا؟توی این اینه؟دور چشمام گود شده بود.صورتم لاغر شده بود...وقتی خودمو توی اینه دیدم واقعا یاد کلاغ پیر افتادم.دستمو بردم سمت کیف ارایشم...من باید بشم همون پریا تا منو یادش بیاد...

سوار ماشین شدم.به اطرافم نگاه کردم 10 تا ماشین وایساده بودند.همشون به طرز عجیبی منو تحویل گرفتند.من که هیچ کدوم رو نشناختم.همه اماده بودیم.جز نیما.همه جا ساکت بود.که صدای یه ماشین همه رو جلب کرد.برگشتم.یه 206 مشکی بود.همون دختره با عصبانیت پیاده شد و رفت سمت نیما.بدون هیچ حرفی.دستشو گذاشت رو سینه نیما و هلش داد.خودش نشست توی ماشین نیما.ماشین کناری من بود.با نفرت داشت بهم نگاه میکرد.ازم چشم برداشت و عینکشو زد.از ماشین پیاده شدم

- تو نباید توی مسابقه باشی

اونم پیاده شد- من دیگه تازه کار نیستم.

- این مسابقه خطرناکه!

- فوقش میمیرم درسته؟خب برام مهم نیس

بی تفاوت نشست توی ماشین.چرا این جوری بود؟مرگ و زندگی براش فرقی نداشت؟بیخیال به من چه؟همه ماشیناشونو روشن کردند.دوباره بهش نگاه کردم.سریع نگاهمو گرفتم.نمیدونم چرا این جوری شدم.همه حرکت کردند.با ترفتد هایی که بلد بودم همه رو از مسابقه بیرون کردم.جز اون دختره.هر کاری میکردم.جا خالی میداد....جلوم ماشین اون بود..اما...اما دوباره!یه سری صحنه ها اومد جلوی چشمم.یه اتاق...یه دختر...منو اون فقط توی این اتاقیم...اون حالش بده....مقصر منم

- یه بار منو باید سوار ماشینت کنی و با بچه ها مسابقه بدی...میخوام ببینم چی کار میکنی که همشون له میشند.

- باشه قول میدم....ولی تو هم...

من قول دادم.به... به...اون دختر...صورتش جلوی صورتم بود...فقط چند لحظه مونده بود...سرمو بردم نزدیک.ترسید..بلند شد و از اتاق رفت بیرون...لعنتی...

چشمای قهوه ای...سارا...چشمای سبز...ارزو...چشم های سیاه... چشم های سیاه!صدای بوق کشدار

- چی شد پس؟

سرمو تکون دادم.وسط اتوبان ماشینم ایستاده بود.دنبال صاحب صدا گشتم...همون دختر...یه پوزخند زد و حرکت کرد سرمو گذاشتم روی فرمون.اون کیه...

از ماشین پیاده شدم.همه داشتند با تعجب نگاهم میکردند...کسی باورش نمیشد من بردم...استوار راه رفتم سمت نیما.سوییچشو گرفتم جلوش...

- ممنون

- ارشیا؟

یه پوز خند زدم.ارشیا!

- باخت...

رفتم سمت ماشین خودم.که صدای ماشین ارشیا اومد...سریع پیاده شد و رفت سمت نیما- اون کسی که من دوسش دارم موهای بور و چشم های قهوه ای داره؟

دستم از شدت عصبانیت مشت شده بود.من تلاش میکنم که منو بیاد بیار اونوقت اون...!

- نه...چی شد که باختی.تو تاحالا نباخته بودی...

- نمیدونم...دیگه جاده رو ندیدم ولی بجاش یه جفت چشم سیاه دیدم.

برگشتم سمتش...نیما هم تعجب کرده بود

- خب دیگه چی؟

شونه هاشو انداخت بالا- هیچی...ولی اون چشما...

یه نگاه به اسمون کردم- چه عجب خدا!

***

همه رفته بودند...فقط من مونده بودم با ارشیا و نیما.ارشیا رفت سمت ماشینش...ارشیا ی قبلی منو ببخش...

رفتم سمت نیما.اروم گفتم

- هیچ کاری نکن...

بغلش کردم...

بلند گفتم- شبت خوش عزیزم.

سرشو نزدیک گوشم کرد- چیکار میکنی؟

- حافظه اشو از دست داده عشقشو که از دست نداده

ارشیا- نیما؟!

ضربه ی اول!فهمیده...

از بغلش اومدم بیرون.روی گونه اشو بوسیدم...

ضربه ی دوم این دفعه بلند تر صداش کرد- نیما میشه بیای...

میدونستم اشتباهه ولی دیگه کاری از دستم برنمیومد.به چشمای نیما نگاه کردم.انگار اتیش گرفته بود.صورتمو بردم نزدیک.نزدیک تر...تقصیر خودته ارشیا...چشمامو بستم...که یکی هلم داد عقب...چشمامو باز کردم ارشیا بین منو نیما وایساده بود.گیج...عصبی...بهم نگاه کرد...تند تند نفس میکشید...من این نگاهو میشناسم ...این نگاه حدالق احساس داره...حس نفرت...

نفس نفس میزد- ببخشید من...نمیدونم...

نیما گیج بود...ساکت رفت سمت ماشینش.و خیلی زود رفت.ارشیا هم رفت.بدون این که حتی بهم نگاه کنه...اسمونو نگاه کردم...

- اینم قدم دومم...اون هنوز دوستم داره...

توی تختم داشتم غلت میخوردم...خوابم نمیبرد.داشتم به بابا و پریناز فکر میکردم.اونا برگشته بودند.همون روز که اومده بودند برگشتند.حس عذاب وجدان داشتم.حس عذاب داشتم تمام وجودمو میگرفت!که گوشیم زنگ خورد...بلند شدم...شادی بود...

- بله...

شادی گریه میکرد- ارشیا...میخواد بره...اون میخواد بره...پریا بیا...

چش شده بود...منم میدونستم ارشیا میخواد بره.ولی نمیدونم شادی چش شده بود...سریع ازش خدافظی کردم. رفتم خونش...

***

رفتم توی اتاقش...کسی اون جا نبود...رفتم توی اتاق ارشیا...یه گوشه کز کرده بود و گریه میکرد...حوصله ی دلداری نداشتم...نشستم کنارش

- شادی...

- ...

- شادی چی شده...

سرشو از بین زانو هاش اورد بیرون- ارشیا میره...

- خب اینو قبلا هم میدونستیم...چرا حالا ناراحتی؟چرا مامانت داره گریه میکنه؟چرا تو؟

داد زد- چون فردا شب میره!

سرمو به دیوار تکیه دادم...اشکی برام باقی نمونده...قلبی برام باقی نمونده...ولی یه حس برام باقی مونده...بنام عشق...هی عشق اگه الان نابود نشی فرداشب یه رفیق پیدا میکنی...اسمش تنهاییه!بدون ارشیا...اخه چرا خدا...هی عشق برو از قلبم نمیخوامت...ازت خواهش میکنم برو...بهت التماس میکنم برو...چی کار کنم...داد زدم فریاد کشیدم...

- نه!!!نمیخوام

...بابا و مامان ارشیا اومدند بالا تو اتاق اونا بدتر بودند...نشستند کنارم...میخواستند ارومم کنند...به دیوار اتاق نگاه کردم...به تختش نگاه کردم...صحنه ها زنده شدند ارشیا زانو زده بود...با من ازدواج میکنی؟کاش میگفتم نه!کاش غرور داشتم...کاش...

چشمامو باز کردم روی تخت شادی بودم.اونم کنارم بود...صبح شده بود...از امروز روزهای لعنتی ام شروع میشه...بلند شدم وبه سمت دستشویی رفتم...بین اتاق ارشیا و شادی دستشویی بود...حلقه مو در اوردم و گذاشتمش کنار اینه...یه مشت اب...دومشت اب...سه مشت !کاش همه ی اینا خواب بود.کاش از خواب بپرم بالا کنارم ارشیا...و خوش بختی...هه!چه خیالی چه خیالی خوب میدانم حوض نقاشی من بی ماهیست در دست شویی باز شد ارشیا بود...خجالت کشید...

- ببخشید

- کارم تموم شد...

رفتم بیرون...

- خانوم...اینو یادتون رفت

خانوم؟لعنتی من اسم دارم...

برگشتم سمتش حلقه دستش بود.بهش خیره شده بود.اب دهنشو قورت داد...دستاش لرزید..نگاهشو از حلقه گرفت گرفتش سمتم...

گرفتمش...به چشمام نگاه کرد...یکم حالت کنجکاوی گرفته بود

- گفتید اسمتون چی بود؟

یه پوزخند زدم.- چه فرقی به حال شما داره...فکر کنید اسمم فلانیه...

رفتم بیرون...به همه گفته بودم کسیحق نداره اسم منو بهش بگه!می خواستم اینو خودش یادش بیاد.قبلا بهش گفته بودم..ولی فراموش کرده بود.زدم از خونه بیرون.توی ماشین بودم که گوشیم زنگ خورد.ارزو؟

باتردید گفتم- بله؟

- سلام.من ارزو ام.

- بفرمایید

- ببین پریا من باهات حرف دارم...میشه بیای به این ادرسی که میگم...

وارد کافی شاپ شدم...ارزو و باران نشسته بودند روی میز های اخری...کافی شاپش تقریبا خلوت بود...رفتم سمتشون رو به روی دوتایشون نشستم...

اروم گفتند

- سلام...

جواب ندادم.

- منتظرم...

باران سرش زیر بود...ارزو شروع کرد

- ماهمه چیز رو شنیدیم.متاسفیم...

از این حرفا خسته شده بودم...

- خب؟

باران- گفتیم بیای اینجا که ازت بخواییم ما رو ببخشی

- ببخشم؟مگه شماها چیکار کردید؟

ارزو گیج شد- یعنی یادت نمیاد؟

خودمو زدم به بی خیالی- نه!

باران- ولی پری یکم فکر کن یادت میاد

- اولا که پری نه و پریا...دوما این مسایل انقدر برای من بی ارزشند که من حاضر نیستم درباره اشون فکر کنم.چه برسه به این که فکر کنم!

- پریا.مارو ببخش

یه نگاه به هردوشون کردم- باشه بخشیدم.دیگه کاری ندارید؟

باران با تعجب گفت- بخشیدی؟

پر از نفرت شدم- انتظار داری یادم بره؟کارایی که باهام کردید؟رو انتظار داری ببخشم؟براتون متاسفم...که اینقدر ساده اید...

بلند شدم.باران دستشو گذاشت روی دستم- نرو پریا

دستمو کشیدم بیرون - من دیگه این جا کاری ندارم.

- پریا بگو چیکار کنیم که ببخشیمون

یه پوز خند زدم- ابرومو پس بده...ریخته!ابروم ریخته!تهمت هاتو پس بگیر...دوماهی که برام زهرش کردی رو پس بده...کاری کردی که خانواده ها مخالف ازدواج منو ارشیا بشند...برو به همه ثابت کن تموم اون حرفایی که پشت سر من توی دانشگاه زدی دروغه...برو تموم این کارو بکن.تا ببخشمت...

- پریا ولی اینا غیر ممکنه...تو روحت بزرگ تر از ای حرفاست...پری ببخش!

دستمو کوبیدم روی میز!

- روحم وسیع بود!الان دیگه روحی ندارم!احساس هم برام نمونده که دلم به حالتون بسوزه...میبخشمتون!نه که فکر کنی.کار هاتون و یادم میره!نه!نه که فکر کنی دوستون دارم!نه!من حوصله ی بحث کردن ندارم!حوصله ی دوتا اویزونو ندارم...باشه بخشیدمتون!حالا دیگه منو ول کنید...منو فراموش کنید...پریا مرد!

از جام بلند شدم و از کافی شاپ زدم بیرون.باران بازومو گرفت- چرا این کارو باخودت میکنی!میدونم ارشیا دیگه تو رو یادش نمیاد ولی زندگی ادامه داره..ادمای جدید تر...دوباره عاشق شو

برگشتم سمتش.یقه شو گرفتم- زندگی؟خیلی وقت پیش زندگی من تموم شد.ادما جدیدتر؟عشق جدید؟من عاشق شدم!عاشق یه نفر!اگه هم بمیره فراموشش نمیکنم.اگه بره با یکی دیگه فراموشش نمیکنم...اگه از ایران بره فراموشش نمیکنم!یا اون یا هیچ کس!معنی عشق واقعی رو میخواستی؟رفتم باران!رفتم دنبال عشق واقعی!بهش رسیدم...من عاشق شدم...نه این که بخوام مثله تو تفریح کنم!من جونمو برای عشقم میدم...اون منو یادش نمیاد...حتی اسممو...برام مهم نیست...یا با ارشیا یا بدون ارشیا!عشق من پایان خوش نداره...ولی حدالق عشقه!عشق واقعی!نمیشه نابودش کرد...نمیشه فراموشش کرد...عشق یه درخت جاودانه!ریشه هاش توی تموم رگ هامه!اگه نخوامش باید بمیرم...راه دیگه ای نداره...مرگ عشق وجود نداره...عشق بچه بازی نیست که باهاش بازی کنی!عشق بچه بازی نیست که باهاش تفریح کنی...عشق بچه بازی نیست!

یقه شو ول کردم...و رفتم سمت ماشین...

ماشینو پارک کردم...دنبال یه جای خلوت بودم...پیاده شدم...داد کشیدم فریاد کشیدم!

- خدااایا!داره میره!حالا چیکار کنم؟به هر دری زدم باز نشد!حال چیکار کنم؟چه جوری باهاش حرف بزنم!چیکار کنم!خدا

دیگه صدایی برام باقی نمود...تا این که بالاخره خدا جوابمو داد...بهم گفت چه جوری باهاش حرف بزنم...

رفتم توی ماشین...فقط یه کاغذ...فقط یه خودکار...

نوشتم با غم نوشتم...از غصه هام نوشتم...از ارشیا نوشتم...از دنیای ی بیوفا!از عشق!از عشق بین منو ارشیا!نوشتم از هر جایی شد!هرجایی!از روز اول!تا روز اخر...از چشماش...از این که توی دلم چه خبره...نوشتم باگریه...با اشک...با خاطره

***

یه نگاه توی اینه به خودم کردم.لباسی که ارشیا بهم داده بود گشاد بود...برام مهم نبود.شاید بوسیله ی همین یادش اومد...براش جشن خداحافظی گرفتند دوساعت دیگه باید بره فرود گاه.چشمامو سیاه کردم.موهامو باز گذاشتم...حوصله نداشتم. درستش کنم..گوشیمو برداشتم و به بابا زنگ زدم

- بله

نه نباید گریه کنم!

- سلام بابا

- سلام به روی ماهت...

بغضمو فرو دادم- دلم براتون تنگ شده بود...

- اتفاقی افتاده پریا؟

- نه نگران نباشید..خوبید؟

- اره دخترم شکر خدا...

- دوستتون دارم بابا

دستام میلرزید.صدام میلرزید.پاهام میلرزید

- منم دوستت دارم دخترم

- منو ببخشید واسه ی اینکه...

- اصلا مهم نیست بابا!ادامه نده...

- بابا...ارشیا 2 ساعت دیگه میره

- نگران نباش!خدا هوای بنده هاشو داره...

- پریناز پیشتونه؟

- اره ...از طرف من خداحافظ

- خداحافظ بابا

جون میکندم تا کلمات از دهنم خارج بشند...صدام از بس فریاد زدم بودم گرفته بود

- خواهر گلم!

- پریناز دوستت دارم

یه لحظه صداش نیومد

- منم دوست دارم خواهری...اتفاقی افتاده؟

- نه!فقط منو ببخش...

- مگه کاری کردی که من..

- منو ببخش من باید برم.خداحافظ

گوشی رو بغل کردم..یه نفس عمیق کشیدم...رفتم توی اتاق ارشیا...باید بلیطش رو پیدا کنم...و نامه...

از پله ها رفتم پایین...این جا اسمش جشن بود ولی همه داشتند گریه میکردند...دختر و پسرای جوون تمام تلاششو داشتند میکردند...تا فضا رو شاد کنند...

شاد؟شادی کجاست...نشسته روی صندلی ساکت...لباس ساده...بدون ارایش...رفتم کنارش نشستم

***

2 ساعت دیگه راحت میشم..میرم از اینجا...من هیچ کسو نمیشناسم...نشسته بودم روی صندلی...چشمم به کسی بود که میگفت من مادرتم...ولی من هیچی یادم نمیومد...از اون...دریغ از یه خاطره...ولی چشماش شبیه من بود.برام مهم نبود..من از این همه سر و صدا بیزار بودم.کی بشه که این دوساعت تموم شه...نفسمو با حرص دادم بیرون...که چشمم به یه دختر بالای پله ها افتاد یه لباس سیاه بلند اروم اروم از پله ها میومد پایین.اسمش چیه؟فلانی؟چشماش!پرغمه!هر وقت این دختر رو میبینم غم دنیا وجودمو فرا میگیره...اما نمی تونستم ازش چشم بر دارم...اروم رفت سمت شادی.لباسشو دوست داشتم.با دست زدم به نیما

- اسم این دختره چیه؟

با تعجب بهم نگاه کرد.مردد بود...

- گفته به تو نگیم اسمش چیه..

اخمام رفت توهم- مگه من چمه؟وقتی بهوش اومدم اسمشو گفت ولی من اصلا یادم نمیاد...تازه بهوش اومده بودم اصلا یادم نیست چی بهم گفت...تو یادته؟

یه نفس عمیق کشید- نه یادم نیست.من اونجا نبودم...اخرش رسیدم...

یه پسره داشت میرفت سمت همون دختره...دستشو گرفت جلوش.حس بدی هم دست داد.تا خواستم بلند شم چند تا دختر دورمو گرفتند.پسشون زدم و رفتم سمت اون دختر.

- افتخار میدید خانوم زیبا

زدم روی شونه ی پسره.درونم اشفته بود

- مثله این که اون طرف صدات میکنند...

تمام عصبانیتمو ریختم توی صدام که هیچی نگفت و ول کرد و رفت.دختره داشت بهم نگاه میکرد.دستمو گرفتم جلوش

- فلانی افتخار میدی؟

به دستم که جلوش بود نگاه کرد.و دستشو گذاشت توی دستم...بردمش وسط...دستمو گذاشتم دور کمرش و دستشم گرفتم توی دستم...رقص دو نفره بلد بود.مثله اینکه منم بلد بود...یادم نمیومد.به چشمام نگاه کرد...و شروع کردیم به رقصیدن.همه رفته بودند کنار...به چشماش نگاه کردم...به چشمای سیاهش...به چشمای پر غم اش...دوباره کلی صحنه جلوم ظاهر شدند...همشون چشمای این دختر بودند...ولی اون چشم ها پر از احساس بودند...اما این چشم ها بیحس...ایستادم دستمو گذاشتم روی سرم اون دختر...چشمای اون دختر....چشماش به سیاهی شبه...چشمای پر از عشق!اسمش!...اسمش...

افتادم روی زمین...لعنتی...ولم کنید...چشمای سیاه ولم کنید...

- ارشیا

- ارشیا خوبی؟

چشمامو باز کردم.همون چشما جلوی صورتم بودند...پسش زدم.چشماش عصبیم میکرد...من این چشمها رو یادمه ولی...ولی...

پسش زدم و ازش دور شدم...نگاهمو ازش گرفتم...نیما بلندم کرد و برد سمت اتاق خوابم.مانعش شدم...بهتر بودم.ولی دیگه نباید به اون دختر نگاه کنم.همه منتظر بودند.حرفی از دهنم خارج بشه...همه بهم چشم دوخته بودند...خوب میدونم.فکر کردند که من اونو یادم اومده ولی اشتباه میکردند...من از اونا مشتاق تر بودم که این دختر رو یادم بیاد..ولی نمیشد... به ساعت نگاه کردم...نیم ساعت دیگه من باید توی فرود گاه باشم...

- از همگی ممنونم که به این جا اومدید...من دیگه باید برم...

میخواستم اون دخترو نگاه کنم ولی...نه!

توی بغل نیما بودم...داشتند ساک های ارشیا رو میذاشتند توی ماشین نیما...

صدام گرفته بود- دیدی داره میره

دستشو کشید توی موهام- اون میره من که نمیرم

سرمو بلند کردم- کنارم میمونی؟

- تا ابد!

- تا ابد؟مثله برادر؟

یه نفس کشدار کشید- مثله برادر... مرد و حرفش!

یه لبخند اومد گوشه ی لبم- منو میبخشی واسه ی کار اون شب جلوی ارشیا؟

- خواهر کوچولو ی من دنیارو هم روی سرم خراب کنه بازم میبخشمش

یکی نیما رو صدا کرد.

روی گونه اشو بوسیدم...و ازش دور شدم...صدای بسته شدن در اومد...تموم شد! 

ایستاده بودم وسط خونه...همه ی مهمونا رفته بودند...دیگه تموم شد...تموم شد زندگیم رفت...رسیدم به پایان داستانم...هه!دیگه نه اشک نه فریاد هیچ کدوم به درد نمیخورن...شادی بغلم کرد...دیگه حسی توی رگ هام نبود...اما عشق بود...رفتم توی اتاق ارشیا...دوباره خاطرات!کاش میشد خاطرات رو سوزوند...ایستادم جلوی اینه ی ارشیا...به خودم نگاه کردم

- تموم شد!اینقدر التماس!اینقدر خواهش؟چه سودی داشت؟عشقت رفت...پایان داستانت عین لیلی و مجنون شد...شاید هم شیرین و فرهاد!روی میزش یه دستبد چرم بود...همون دستبندی که شب نامزدیش باران بهم داد...روی اون اسم منو بود...اینجا چیکار میکرد؟به حافظه ام رجوع کردم...فکر کنم اونشب انداختم روی صندلی کناریم.و ماشین هم مال ارشیا بود...گرفتمش توی دستم...اینو یادگار ازش نگه میدارم...دیگه هیچی ازش برام نمونده...به دستم نگاه کردم...جای حلقه ام خالی بود...حلقه مو ذوب کرده بودم...نمی خواستمش

خداحافظ حلقه...خداحافظ زندگی...خداحافظ ارشیا..خداحافظ عشقم...

***

همه چیز اماده بود...نیما رو کشیدم توی بغلم

- دلم برات تنگ میشه رفیق!

بهم نگاه نمیکرد.دلخور بود...اون کسی که میگفت من مامانتم رو به زور بردند...من که هیچ حسی نداشتم ولی انقدر بد گریه میکرد که دلم براش سوخت...نیما بردشون..دیگه خودم بودم و خودم...ساک هامو تحویل دادم.بلیطم رو در اوردم.که حس کردم از توش یه کاغذ افتاد برداشتمش...شبیه نامه بود...بازش کردم..پر از قطره های اشک بود...

با خط ریز نوشته بود:

سلام به کسی که منو نمیشناسه یا بهتر بگم الان نمیشناسه.یه هفته ی پیش بهتر از هر کسی منو میشناخت.بزار نگم کیم.شاید فرجی شد و یادت اومد من کیم.این نامه رو زمانی داری میخونی که میخوای بلیط هواپیما رو تحویل بدی.یعنی لحظه ی اخر.یعنی اخرین لحظه ای که تو توی این مملکتی!تو این خاک!تو خاکی که شرف داره به هتل های 5 ستاره ی اون ور اب.

آقای ارشیا شهزادی شما دچار بیماری فراموشی شدید و منو یادتون نمیاد.اما من میخوام با این نامه یکم یاد اوری خاطرات کنم.این اخرین تیره...خدا رو چه دیدی شاید به هدف خورد.شما هم دانشگاهی بنده بودید در دانشگاه اصفهان کسی که توی کلاس به قشنگ کلاس معروف بودکسی که از دید من یه بچه پولدار بود و بس!کسی که خدای ماشین سواریه.کسی که عاشق شد...عاشق دختری به نام....نه چه سودی داره اینو یاد اوری کنم.این یکی رو تو زحمتشو بکش.تو به خاطراتت رجوع کن...به یاد بیار اون شب توی شمال کنار ماشین من به عشق کی اعتراف کردی؟به کی قول دادی نمیری از ایران..به یاد بیار بخاطر کی جلوی بابات وایسادی!فقط یه ایراد!فقط یه ایراد داشتی اونم اینه که به عشقت اعتماد نداشتی.بهش فرصت ندادی...بهش فرصت توضیح ندادی.آره میدونم! تو با چشمای خودت دیدی.اگه منم بودم شک میکردم.اما من فرصت توضیح میخواستم فقط یه دقیقه!ارزشم اینقدر کم بود؟ارزش یه دقیقه هم نداشتم؟اگه فقط یه دقیقه صبر میکردی هیچ کدوم از این اتفاقا نمیفتاد.اتفاق!اتفاق هایی که همشون سؤتفاهم بودند.کی فکر شو میکرد!من با چندتا سؤتفاهم خوش بختیم جلوی چشمام خاکستر بشه!همیشه واسه ی درد های بزرگم میگفتم 

(این نیز بگذرد)

اما این فرق داره...نمیگذره!درست وسط قلبم شکسته ام ایستاده و داره گریه میکنه...صدای هق هقش تا حنجره ی منم رسیده.عشقتو میگم!همونی که توی قلبم جا گذاشتیش چیکار کنم وقتی بهونه ی تورومیگیره؟بهش بگم نامردی کردی؟بهش بگم دیگه دوستم نداری برنمیگردی؟چه برگشتنی وقتی تو اسم من هم نمیدونی؟آخ!دوباره قلبمو سوزوند...خنجرشو میکنه توی تیکه های باقی مونده ی قلبم که یادم نره.نمیدونه من اون لحظه رو هیچ وقت یادم نمیره...اون نگاه سرد رو!توی چشمام زل زدی و گفتی- شما کی هستید خانوم؟اون لحظه له شدم خرد شدم...

حرف گذشته هامو پس میگیم!نبودنت با بودنت برام فرق داره اگه باشی زنده ام!نفس میکشم.اگه نباشی یه مرده ی متحرکم!متحرک؟نه!من تا 1 ساعت دیگه بدون تو پر میکشم اون دنیا.از پشت بوم خونه ام تا اسمون...راهی نیست...اخه تو داری میری اما بهم گفته بودی بدون تو هیچ جا نمیرم!هه!تو خیلی چیزا بهم گفتی ولی عمل نکردی ازت دلگیرم...دلم ازت پره!چرا نموندی چرا بهم اعتماد نکردی؟چرا تنهام گذاشتی...این حرفها سودی هم داره؟انگار دارم تیر در تاریکی میزنم.چرا دارم این حرف ها رو میزنم وقتی یه دقیقه ی دیگه میره توی سطل زباله ی فرود گاه...چه سودی داره؟این حرفها این اشکها؟این نوشته ها که با جوهر اشک نوشتند چه سودی دارند؟

چشماتو بستی

ازم گذشتی

یادتو اما تو جا گذاشتی

چشمام خیسند

از بس باریدند

همه اما از پیشم رفتند

قسمتم این بود

تنها بمیرم

چیکار کنم وقتی تو رو ندارم؟

بیا و برگرد بیا به پیشم

تنهام نزار وقتی بی تو میمیرم...

نامه رو مچاله کردم...نفس هام تند تر شدند...عقب عقب میرفتم...افتادم...افتادم روی زمین...دوباره همون صحنه ها...دوباره همون دختر...با چشمای پر از حرارتش...من عاشق همونم...همون دختری که چشماش به رنگ شبه!همون که چشماش منو جادو میکنه...دستمو گذاشتم رو سرم چشمامو بستم...من...من...

هوای مرطوب...حال داغون...و دختری که از شدت عصبانیت سرشو به فرمون میکوبه!

داد زدم- تو عشــق منی!

-  عاشقتم اگه عاشقم نباشی بی عشق تو میمیرم!

خنده هاش...

- با تو زندگیمو حس میکنم اگه بری بی تو میمیرم!

اخم هاش...

- به یادت هستم اگه یادم نباشی بی یادتو میمیرم!

حرف هاش...

کنارت میمونم اگه کنارم نمونی کنار قبرای دیگرون میمونم!

چشماش...

لعنتی تو کی هستی...تو..تو

کنار دانشگاه...من...نیما...ارزو...و اون دختر

- پارسایی هستم!

- اونو که میدونم ولی ....قشنگ تره...

چشم های قهوه ای...سارا...چشم های سبز...ارزو ...چشم های سیاه

پریا...

چشمامو باز کردم..کلی ادم دورم جمع شده بودند

- من خوبم!

از جام بلند شدم دوباره توی گوشم زنگ زد- پریا...

به دستام نگاه کردم...بلیط و نامه...

بلیط رو پاره کردم... و دویدم سمت تاکسی...اگه دیر بجنبم!

به پایین نگاه کردم...ارتفاعش زیاد بود...یه لحظه سرم گیج رفت...مانتومو در اوردم...بهمراه شالم پرتش کردم اون طرف پشت بوم...موهام توی باد شدید میرقصیدند...لباسم با باد حرکت میکرد...به اسمون نگاه کردم...و داد زدم

- خدایا دارم میام پیشت...

چشمو بستم.بابا.پریناز.بابای ارشیا.مامان ارشیا.شادی...ارشیا...یه پوزخند زدم...باد تند تر شد.درخت ها با شاخه هاشون سرو صدا راه انداختند...

- منم دوست دارم خواهری...

- شکر کن!ناشکری تورو به جایی نمیرسونه

صدای بابا تو گوشم زنگ میزد...شکر؟بهونه هارو میزارم کنار...شکر میکنم...فقط بخاطر بابا..

داد زدم-  خدایا شکرت که عاشق شدم!خدایا شکرت که عشق رو تجربه کردم...خدایا شکرت که بی عشق نمیمیرم...ازت ممنونم حتی واسه چند روز ارشیا رو مال من کردی...ازت ممنونم که هستی!هستی که ادم باهات حرف بزنه...شکرت که هستی زمان هایی که هیچ کس کنارم نیست...شکرت که هستی...بین این باد!روی پشت بام...ولای درخت ها...

باد صداشو بیشتر کرد.حس کردم دیگه وقتشه.

قدم اول

یقه اشو گرفتم...و چسبوندمش به ماشین

قدم دوم

- اصلا مگه من کیم که تو بخوای چیزی رو برای من روشن کنی؟هاااان؟

قدم سوم 

داد زد- تو عشـــق منی!

بغضمو فرو دادم...وقتشه

قدم اخر...و...رها شدن

نه رها نشدم...زندانی شدم...بین دستای مردونه ای که منو فقل کرد...این جا بهشته...بوی ارشیا میاد...صدای نفس هاش...اما جای من بهشت نیست...کسی که خودکشی میکنه باید بره جهنم...چشمامو باز کردم...هنوز روی پشت بوم بودم...لعنتی!هنوز توی این دنیام!اما نمیتونم حرکت کنم یکی منو چسبونده به خودش...یعنی میشه...میشه ارشیا باشه...نفسم بند اومده بود.سرشو اورد نزدیک گوشم

- تو عشــــقِ منی... کنارت میمونم اگه کنارم نمونی کنار قبرای دیگرون میمونم!

برگشتم سمتش...چشمای طوسی...چشمای پر عشق...دیگه خبری از بیحس بودن نبود...دستمو گذاشتم دو طرف صورتش...

- تو؟تو منو یادت میاد؟اسممو یادت میاد...

یه لبخند زد- پریا 

صداشو بیشتر کرد و داد زد- پریا!پریا

از زمین بلندم کرد...و چرخوندم...صدای قه قه هام فضا رو پر کرد...من خندیدم!بعد از ماه ها!من خوش بختی رو حس کردم بعد از ماه ها!من خدا رو شکر کردم بعد از ماها...به چشمای ارشیا نگاه کردم...گذاشتم روی زمین...

- خب کی عروسی کنیم؟عروس خانوم؟

به دستام نگاه کردم...من دیگه حلقه ندارم...به ارشیا نشونش دادم.

- حلقه هم برات میخرم ولی این دفعه باید باهام بیای...من حلقه ی گشاد نمیخرم...

لبخند تموم صورتمو پوشوند

- پس امروز عروسی!

- چشـــــــم!ولی قبلش...

صورتشو نزدیک کرد...دستمو گذاشتم روی صورتش...

- نه آقا!این باشه واسه بعدش!

خودمو ازش جدا کردمو دویدم...اونم دنبالم دوید...صدای قه قه...صدای خنده... صدای باد...صدای عشق...

دور تا دور پشت بوم رو دنبالم دوید...تا اخرش خسته شدمو گیرم انداخت...دستاشو توی دستام حلقه زد...غرق نگاه هم شدیم...صورتشو نزدیک کرد...نزدیک تر...انگشت اشاره مو اوردم بین صورت خودمو ارشیا

- فقط یه چیز دیگه! 

سرمو بردم بالا و داد زدم- خدایا شکرت!

21/6/92

ساعت:2:17بامداد

انتشار    :    اسفند 92  

نویسنده    :     http://www.forum.98ia.com/member241228.html

طراح جلد    :   http://www.forum.98ia.com/member202821.html

ناظر         :    http://www.forum.98ia.com/member125521.html

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw  .  98iA  .  Com