نام کتاب :شبیخون یک فریب

نویسنده : KINDNESS کاربر انجمن نودهشتیا

تهیه نسخه موبایل : سایت نودهشتیا

« کتابخانه مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

طراح جلد    : YASAM!N کاربر انجمن نودهشتیا

ناظر   :            cancer کاربر انجمن نودهشتیا

مقدمه :

صدا کن مرا  ... صدای تو خوب است  ... بیا تا برایت بگویم جه اندازه تنهایی من بزرگ است  ... وتنهایی من  .. . 

شبیخون حجم تو را تصور نمیکرد  ... و خاصیت عشق این است  .. . 

کسی نیست  .. . 

بیا زندگی را بدزدیم  .. . 

آن وقت  .. . میان دو دیدار تقسیم کنیم  ... بیا ذوب کن  .. . . در کف دست من,جرم نورانی عشق را  .. . 

مرا گرم کن  .. . 

و آن وقت من مثل ایمانی از جنس تابش استوای گرم  ... تو را  .. . 

در سراغاز قلبم خواهم نشاند  .. . .

فصل اول : اشنایی

حامی درخشان

ساعتمو نگاه میکنم  .. . دوازده نصفه شب .. سرمو میزارم رو میز .. سکوت .. ارامش .. دیگه دردی رو حس نمی کنم .. یاد بچه ها می افتم .. سرمو از رو میز برمیدارم .. باید بهشون سر بزنم .. به هر حال اونا توی ماموریت من زخمی شدن .. زخمی؟ .. درد خودم رو یادم رفته .. این قدر درد تو زندگی من بوده که این دیگه چیزی نیست .. بلند میشم و کتمو از روی صندلی بر میدارم .. تا در رو باز میکنم سرباز کریمی احترام میزاره .. رو بهش میگم:

- تحت هر شرایطی .. هر زمانی .. خبر جدیدی که رسید به من اطلاع میدی .. مفهومه؟

- بله قربان  .. . 

- خوبه

از ستاد میام بیرون .. سوار پرشیای مشکیم میشم .. دنده رو جا میندازم .. یه دفعه چشمم به اینه جلو میافته و ابروهایی که خیلی وقته از هم باز نشدن .. بی توجه به اخمام فرمونو میچرخونم و به سمت بیمارستان میرونم  .. . .اولین ماموریتی بود که نتونستم از پسش بر بیام .. اگه اون کاظمی پست فطرت رو زودتر شناخته بودم  .. . کارم به اینجا نمیرسید .. اکه بگیرمش زندش نمیزارم .. جاسوس اونم تو گروه من؟؟؟هــــه .. فقط دعا کنه دستم بهش نرسه .. لعنتی .. محکم رو فرمون میزنم .. !

بیمارستان شفا .. از ماشین پیاده میشم .. به سمت بیمارستان میرم .. قدم هام محکم ولی خستس .. به سمت پذیرش میرم .. دستمو میزارم رو میز .. با اینکار توجه پرستار به من جلب میشه .. نمیزارم حرف بزنه

- محمد بیگس,تصادفی امروز,کدوم اتاقه؟

پرستار که اخمای منو میبینه خودشو جمع و جور میکنه و شروع میکنه به تایپ کردن .. 

بچه هارو به عنوان تضادفی اینجا بستری کردن .. نمیشد گفت که توی یه عملیات تیر خوردن .. باید همه جوانب رو سنجید .. با صدای پرستار به خودم میام .. 

- اتاق شماره  .. . 

که یه دفعه  .. . 

++++

ملیکا شاخص

 (صدای بوق کامیون)

بالشتو میکوبم رو سرم .. 

(صدای بوق کامیون)

- اخه راننده ی ناشی .. چه وقته بوق زدنه ... 

(صدای بوق کامیون)

- ساعت چنده؟ سرمو از زیر بالشت میارم بیرون .. دوازده و ربع نصف شب .. 

(صدای بوق کامیون)

- وایستا ببینم اینکه صدای گوشی منه .. 

می پرم رو میز بغل تختم .. مامان .. نصف شبی چی شده؟ موهامو میزنم کنار و گوشی رو برمیدارم

- الـ  .. . 

- ملیکا؟ نگو که خواب بودی! وای خاله جون پاشو بیا منو ببین .. من اومـــدم.

استغفرالله .. خب مادر من نصفه شبی زنگ زده فک کرده من جغدم .. راستی چی گفت؟

- مامان گفتی کی اومده؟

- تو چه قدر دیر میگیری بچه .. پاشو بیا اینجا .. ملینا بچشو به دنیا آورده .. 

یه جیغی زدم که مطمئنم هم مامانم هم همسا یه هام یه احوال پرسی با عمم داشتن .. 

کدوم بیمارستان؟

همون جور که از تخت میپریدم پایین ودنباله لباسام میگشتم گفتم

- دیدینش؟

- آره .. دخترم خیلی نازه .. همون بیمارستان نزدیک خونشون .. منتظرمـــا.

- باشه دارم میام خدافـــ تـــق

اه .. بازم بدون خداحافظی قطع کرد .. بدم میاد از این کار .. گوشی رو پرت میکنم روتخت و یه چیز عجله ای میپوشم .. 

صورتمو می شورم و زنگ میزنم اژانس  .. کتونیمو پام میکنم و دکمه اسانسور رو میزنم .. بدو دیگه .. یه نگاه به طبقه آسانسور 

می ندازم  .. طبقه هفتم .. منم سوم .. بیخیال آسانسور .. از شوق طبقه ها رو .. نه یه نفس .. ولی پنج نفس میدوم .. میپرم تو 

ماشین و 5 دقیقه ی بعد میرسم بیمارستان .. میدوم سمتش که صدای داد مرد  میاد .. 

- خانوم  ..  خانوم کجا؟پس پول ما چی؟؟

چه حواس پرتی ام من  .. . جیبامو میگردم .. کیفه پولمو هم نیاوردم .. برمیگردم سمتش و میگم 

-  من باید یرگردم .. اونجا پولتونو میدم .. وقت نمیدم بیچاره تاید کنه  .. مدوم سمت بیمارستان .. از در که رد میشم پذیرش 

رو میبینم .. 

- کاشی های اینجا چقدر لیزه .. وایـــــى

تعادلمو از دست میدم و محکم میخورم به کسی که کنار پذیرش وایستاده  .. . 

چشمام خود به خود بسته شد .. درد بدی توی دستم پیچید .. چشمامو باز میکنم اولین چیزی که می بینم اخمای اون یاروئه .. سرمو می ندازم پایین .. چشام به لباسام می افته .. شلوار ورزشی .. مانتوی ساده مشکیم که دکمه هاش رو بالا و پایین بستم .. شالمم که از سرم افتاده .. 

-  اینجا پیست دو نیست خانوم محترم

کلمه آخرشو یه جوری گفت که خودم از دست خودم عصبانی شدم .. سرمو بلند میکنم .. جشاشو میبینم که مثل ذغال سیاهن .. نگاهمو مظلوم میکنم

- ببخشید

تو نگاهش موشکافی رو دیدم .. خب حق با اون بود .. یه دفعه یاد ملینا افتادم .. با هیجان برگشتم سمت پرستار

- ملینا .. ملینا شاخص .. پرستار یه چشم غره ای به من رفتو رو به مرده گفت: اتاق شماره 236 طبقه دوم .. بعد شروع کرد به تایپ کردن .. اون چشم ذغالیه بدون توجه به من روش رو برگردوندو با قدم های محکم حرکت کرد .. 

- اتاق شماره 320 طبقه جهارم .. 

فصل دوم : انتخاب

حامی

- با توجه به اطلاعاتی که به دست ما رسیده .. افراد رئیس فردا شب محموله ای به اندازه ی سه کیلو کراک رو از مرز سیستان و بلوچستان داخل سه کامیئن حمل باره میوه .. مرغ و لوازم ازایش در سه زمان مختلف ئارد میکنن .. من برنامه دستگیری اون افراد و توقیف اون کامیون ها رو رو به طور کامل برسی کردم .. مشکلی به وجود نمیاد .. 

سر جام میشینم.سرهنگ در صدر میز نشسته بود

- سرگرد درخشان با توجه به سابقه ی کاری خوب شما .. این ماموریت رو تمام و کمال به شما میسپرم .. 

سرمو تکون میدم

- ولی این عملیات مثله عملیات دو روز پیش شما در نیاد سرگرد .. !!!؟

سرمو بلند میکنم .. اخمام بیشتر توی هم میرن .. داره توهین میکنه .. با عصبانیت بلند میشم

- عملیات دو روز پیش کاملا حساب شده و دقیق بود .. اگه یادتون باشه شما کاظمی رو وارد گروه من کردید .. گفتید استعداد داره و مناسبه کار توئه .. من هم بنا به اعتماد و وظیفه ایشون رو توی گروه راه دادم ولی اواخر عملیات متوجه جاسوس بودنش شدم.

عصبانیم .. مثل آتش فشان رو به فورانم .. دیگه روی خودم کنترل ندارم .. میخوام سرهنگ بودنشو بزارم کنار و   .. . 

دستمو محکم روی میز فشار میدم

- عملیات من مشکلی نداشت قربان .. فردی که "شما" ضامنش شده بودین تو زرد از اب در اومد و باعث بد نامی من و گروهم شد .. 

قرمز شده  .. . 

- با اجازه .. 

احترام محکمی میزارم و از سالن کنفرانس خارج میشم .. 

 .. دو ساعته که دارم روی ماموریت تمرکز میکنم .. در اتاق زده میشه

- بیا تو

کریمی میاد تو و احترام میزاره

- قربان! یه بسته ازطرف سروان اعتمادی به دستمون رسیده .. و بسته رو به سمتم میگیره .. با شنیدن اسم اعتمادی از پشت میز بلند میشم .. بسته رو میگیرم وبازش میکنم .. یه مموری کوچیکه .. سریع وصلش میکنم به کامپیوتر .. فقط یه عکس توشه که زیرش نوشته .. "رئیس"

رو به کریمی که هنوز واستاده میگم:- برو اخرین اطلاعات رو درباره ی سروان به دست بیار .. ببین کجاست؟داره چیکار میکنه؟!!

- بله قربان. احترام گزاشت و رفت.

دوباره به عکس خیره میشم.یه عکس تاریک که تا حدودی مشخصات یک مرد رو نشون میده  .. . موهایی کوتاه .. چشما و صورتی کشیده! چقدر قیافش برام اشناس .. 

یه ربعی گذشته بود .. من همونجوری به عکس خیره بودم که کریمی با قیافه ای داغون اومد .. 

- قربان با عرض تاسف باید بگم که سروان اعتمادی امروز صبح .. کشته شدن .. 

دستمو محکم میکوبم رو میز .. یه بار .. دو بار .. اون یکی از افراد من بود .. لعنتی .. 

++++

صدای قران میاد .. صدای گریه میاد .. یه قبر تو خالی روبه رومه .. من باعث شدم که اون بمیره .. من .. اون یکی از بچه های گروه من بود .. صدای گریه بچش میاد .. صدای شیون همسرش میاد .. روز سومه .. سروان جونشو و خانوادشو فدای یک عکس کرد .. اون حتما عکس رییسه  .. . کسی نباید از این عکس با خبر بشه .. من مطمئنم که بازم نفوذی توی ستاد هست .. روی یک سکو میشینم و سرمو تو دستام میگیرم .. نه! من هیچ وقت شکست نمی خورم .. 

به ستاد که میرسم به کریمی میگم امار بهترین و فرز ترین ورزشکار ایران رو واسم در بیاره .. اینبار نوبت منه  .. . رئیس .. !منتظرم بـــــاش .. 

ملیکا

بده ببینم بچمو  .. . 

سورنا رو از خواهرم میگیرم و تو بغلم فشارش میدم .. خیلی کوچیکه و با مزه اس .. تازه سه روزشه .. همونجوری که تو بغلم فشارش میدم براش شعری رو که مامانم تو دوران بچگی واسم میخوند رو زمزمه میکنم:

دختر دارم انارو به  ...  ...  ... .. چادر زده کنار ده

به کس کسونش نمیدم  ...  ...  ...  ... .. به همه کسونش نمیدم

شـــاه میاد یا لشکرش  ...  ...  ...  ...  ...  .. . .شاهزاذه ها پشت سرش

دختر می خواد واسه پسرش  .. . .آیا بدم؟؟! آیا ندم؟؟!

دیگه صدای ملینا در میاد

- ملیکا بچمو بیار ببینم .. تو این سه روز نذاشتی سیر نگاش کنم  .. . ملیــــکا با توام .. 

- چیکارش داری خانومم .. ملیکا دخترمونو نگه میداره ماهم میریم دور دور   .. . نظرت چیه؟

این صدای شوهر خواهرم, رضا بود که داشت از تو آشپزخونه داد میزد .. ملینا لبخندی موزی میزنه  .. . چشم غره ای به در آشپزخونه میرم

- خالشم .. نوکرشم هستم .. اصلا هر کی نره .. یالا  .. یالا پاشید برید ببینم  .. . 

بعد هم یه نیشخند به وضعیت ملینا که تازه سه روزه عمل کرده ,میزنم .. 

لبخند ملینا خشک میشه و با اخم ساختگی میگه: لـــــوس .. !

(صدای بوق کامیون) و بعد صدای جیغ سورنا 

-  الهی خاله قربونت بره ببخشید عشقم 

سورنا رو میدم دست ملینا و میدوم سمت موبایلم تو اتاق صدای غرغر های ملینا هم میاد که میگه : دخترم دخترای قدیم ,این دیگه چه صدای زنگی؟! 

(صدای بوق کامیون) 

گوشی رو از جیب مانتوم در میارم شماره ناشناس 

- الو ؟

- خانم شاخص؟

-  بله بفرمایید؟

-  ملیکا شاخص؟

- خودمم .امرتون؟

- برید یه جایی که کسی صدامون رو نشنوه

ترس برم میداره ! هم از صدای کلفتش و هم ازحرفش

- شما کی هستید؟

- کاری که بهتون گفتم انجام بدید  ...  .. . .

سرمو از اتاق بیرون میارم   ... رضا از آشپزخونه اومده بیرون داره با ملینا حرف میزنه ولی نباید ریسک کنم , میرم سمت دستشویی و آب روشویی رو باز میکنم

-  بفرمایید؟

- بدون اینکه کسی رو مشکوک کنی از خونه خارج بشید و بیاد به این آدرسی که میگم   .. . .

- ببخشید متوجه نمیشم؟یعنی چی؟با من چیکار دارید اخه؟

- شما تشریف بیارید جواب سوالتون میگیرید

- و اگه نخوام بیام  .. . .؟

-  به نفعتون تا سه ربع دیگه به این آدرس باشید   .. . خیابون   .. . کوچه   .. . 

تـــق  ... قطع کرد. استرس تمام وجودمو گرفت   ... آب میبندم و از دستشویی میامم بیرون لباسمو میپوشم ,ملینا تا منو میبینه با تعجب میگه : وا  ... ملیکا؟  .. . کجا دختر؟  .. . چرا رنگت پریده؟  ... کی بود بهت زنگ زده بود؟

حالا چی بهش بگم؟

- هیــــ  .. . .هیچی  ... یکی از دوستام بودبیچاره بابابش فوت کرده از من خواست برم پیشش  ... .. ! یه لبخند مسخره زدم !یعنی دیگه دلیل نبود!؟ اخه خره بابای دوستت بمیره چرا باید به"تو"زنگ بزنه اخه؟

رضا متعجب و ملینا مشکوک نگاه میکرد  .. . . بعد از اینکه سورنا رو بوسیدم فرار رو به قرار ترجیح دادم و سریع از اونجا جیم شدم.

فصل سوم :روزگار سیاه 

ملیکا

کنار اون درختی که اون مرده مشخصاتش رو داده بود وایمیستم,ساعت یازده صبح نمیدومنم با چه سرعتی اومدم   .. . اصلا من چرات اینجام  ... اره بهتره برم  ... حتما سرکاری بود  .. . خواستم برگردم که یک دفعه یه پرشیای مشکی جلوم ترمز میزنه, یه مرده سیاه پوش هیکلی با عینک دودی که بیشتر صورتشو گرفته بود از ماشین پیاده شدد , به سمتم اومد و گفت: 

- خانوم ملیکا شاخص ؟

سرمو تکون مییدم 

به سمت ماشین قدم بر میداره و در کمک راننده رو باز میکنه و رو به من میگه:سوار شو!  ... 

یه قدم میرم عقب 

- از من چی میخواین؟  .. . 

دست به سینه به من خیره میشه 

اصلا چرا باید بترسم  .. . ؟

مگه چیکار کردم؟

دست به کمر روبهش میگم,

- تا نگین با من چیکار دارید از جام تکون نمیخورم!!! هر گوریلی هم که باشه, حریف من نمیشه.

یه پوزخند میاد رو لبشو میگه :

- امیدوارم با خانوادت خداحافظی کرده باشی  ... به سمت در راننده میره

انقدر این جمله رو محکم گفت که حتی قیافه رنگ پریده خودمو هم حس میکنم  .. . . صدای موتور ماشین که میاد به خودم میاد و میدوم سمت ماشین ومیپرم توش   ... بدون توجه به من به رانندگیش ادامه میده  ... از شهر خارج شدیم  .. . .میترسم این حس از مغزم بیرون نمیره ولی به خاطر خوانوادم ریسکشو قبول میکنم  ... جلوی یه ویلا نگه داشت  ... دو تا بوق زد که در ویلا باز شد رفتیم داخل   ... یه ویلا, خارج از شه, من , تنها, با ادمای ناشناس,  .. . ., اینا از من چی میخوان؟ 

ماشینو نگه میداره به سمت ویلا میره منم اروم دنبالش میرم .جلوی در وامیسته , من که میرم داخل در رو میبنده   .. . . همون جا وا میستم   .. . به اطراف یه نگاهی میندازم   .. . یه پذیرایی خیلی بزرگ با چند دست مبل  .. . . دور وبر خونه پر از وسایل عتیقه ,یه راه پله نیم گردهم پایین رو به طبقه بالا وصل میکنه ..  با اینکه روز ولی چون همه ی پرده ها بسته اس , فضای خونه خیلی تاریکه  .. . .

باصدای پای محکمی حواسمو جمع میکنم  ... باید خودمو اماده هر اتفاقی بکنم , حداقلش اینکه مبارزه رو بلدم   .. . یه مرده سیاه پوش دیگه پله هارو با قدم های محکم میاد پایین به گناهی به من میندازه بعد روی مبل تک نفره ای کنارش شومینه س میشینه  .. . . فضا تاریکه و شومینه روشن .هاله ای از نور روی صورتش تکون میخوره 

- بشین  ... ..  محکم وسریع این حرفو میزنه.

روی نزدیک ترین به خودم میشینم و شروع میکنم به انالیز کردنش , یه تی شرت مشکی که عضله هاشو خوب نشون میده با یه شلوار کتان به همون رنگ پوشیده .

یه خانوم مسن که لباس خدمت کار رارو پوشیده دوتا قهوه میاره میره   .. . یه ذره که دقت میکنم حس میکنم این مرده قبافه اش خیلی اشناس ! میرم تو فکر   .. . . این کیه؟ زیر چشمی میبینم که قهوه شو مزه مزه میکنه   ... من همون جوری نشستم   .. . .قهوه شو رو میز میزاره و به من خیره میشه   ... به نظر میرسه با  بد کسی طرفم   ... خدایا کمکم کن  ... یه دفعه شروع میکنه 

- ملیکا شاخص   .. . بیست و یک ساله   .. . متنفر از درس   .. . علاقه مند به ورزش   .. . خانواده ای چهار نفره   .. . .خواهرش   .. . ملینا شاخص   ... سورنا مودب  .. اولین نوه خانواده   .. . سه ساله که جدا از خانوادت زندگی میکنی  ... 

این همین جوری میگفت و من بیشتر تو خودم میرفتم  .. . .صداش خیلی آشناس  ... این اطلاعات رو چه جوری در آورده !!؟

- افتخارات ت کمربند مشکی کاراته و تکواندو   ... دختری کنجکاو   ... مغرور   ... دل

رحم  ..  مهربون  .. . 

دست به سینه میشینه 

-  من همه چیزو در باره تو میدونم 

light bulb   .. . .   این همون مرده اس که تو بیمارستان دیدمش   ... یا خدا   ... یعنی به خاطر اون این همه عصبیه ؟ نه ؟ مگه بچه اس بخواد تلافی کنه  .. . . سرمو بلند میکنم و بهش زل میزنم 

- از من   .. . چ  .. . 

- باید بدونی که اگه تو این کاری که قرار انجامش بدی کوچکترین اشتباه و خطایی پیش بیاد   ... 

منتظر نگاش میکنم  .. . 

- دیگه خانودت رو نمیبینی   .. . .

با چشم های گشاد شده نگاش میکنم 

- و اگه بخوای از زیر کار در بری و به اصطلاح " منو "   .. . (با انگشت شصتش به خودش اشاره میکنه)   .. . .بپیچونی روزگارتو با چشمات پیوند میدم  .. . 

به جلو خم میشممو سعی میکنم لرزش صدامو بگیرم :

-  از من چی میخواین؟ 

اونم خم میشه جلو و دستاشو میزاره رو پاهاش 

-  کار سختی نیست  ... تو از پسش بر میای   ... جاسوسی  .. . .!

لبخند میزنم   ... نه بابا   ... وقتی به عمق ماجرا فکر میکنم لبخندم تبدیل به خنده میشه   ... حالا دارم میخندم   ... اینقد میخندم که اشک از چشام سر رازیر میشه   ... ولی اون چشم ذغالیه تکیه داده به مبلو با اخم به من زل زده   ... خودمو جمع و جور میکنم 

- جاسو  .. . 

میخوام حرف بزنم که باز پقی میزنم زیر خنده   .. . .نمیدونم این خنده از چیه ؟ تعجب , ناچاری , ترس از اینده   ... نمیدونم   .. . . ولی جلوی خودمو میگیرم   ... از جام بلند میشم حالا فهمیدم اینجا چه خبره   ... با لبخند رو به چشنم ذغلیه میگم 

- خیلی جالب بود   .. . مرسی   .. . حالا به دوستاتون بگین بیان بیرون  ... 

با تعجب به من خیره میشه  ... هر چی این ور و انور و نگاه میکنم کسی رو نمیبینم   ... یعنی چی؟ با تردید نگاهم رو بهش میدوزم!

- م  ... ..  مگه   .. . . دوربین مخفی نیست؟

یه دفعه میزنه زیر خنده   .. . .انقد یه دفعه ای که هول میشم   ... حالا نوبت اونه   .. . . اما خنده اش سریع جاشو به اخم میده   .. . . از جاش بلند میشه میاد سمتم   ... محکم هولم میده  .. پرتم میکنه رو مبل   ... دستاشو دو طرف مبل میزاره و روم خم میشه   ... تا جایی که میتونم خودمو جمع میکنم  ... انگار که میخوام برم داخل مبل   ... با صدای وحشتناکی داد میزنه 

- دوربین مخفی؟؟؟

با دستش چونه ام رو محکم میگیره و تکون میده 

-  اخه بچه   ... تو کی هستی که "من" بخوام وقتمو واست تلف کنم؟هان؟خیلی روخودت حساب کردی؟! 

بیشتر روم خم میشه و میگه : تو فقط فرزی   .. . فقط همین   .. . .فقط همین که تو رو به من وصل میکنه و   .. . .به همین دلیل که باید کاری رو که میگم انجام بدی ؟

چونه ام رو ول میکنه   .. . عصبی میشم   .. . هولش مدم عقب  ... یه ذره هم تکون نمیخوره   ... تن صدامو مثل خودش میکنم و میگم : هــــــــــو  ... .. چته  .. . .؟اعصاب  نداشته ات رو نباید سر من خالی کنی   ... یکی دیگه پاچتو میگیره میای سر ضعیف تر از خودت خالی میکنی   ... بکش کنار بینم هیکلتو .

تکون نمیخوره 

- میگم برو اونور  .. . 

دستاشو بر میداره و صاف وایمیسته   .. . . میخوام بلند شم که ناگهانی انگشت اشاره اش رو میگیره سمتمو میگه : فردا شب عملیات شروع میشه طرز کارتو هم امشب بهت یاد میدم   ... ساعت هشت اینجا باش 

اینو میگه و بعد راهشو کج میکنه سمت پله ها   ... از جام بلند میشم 

- امشب من نمیتونم 

اعتنا نمیکنه   ... انگار که نه انگار من با اون بودم

-  نشنیدی ؟گفتم امشب نمیتونم  ... 

++++++ 

پام که رسید به خونه آروم و قرار نداشتم 

- حالا چیکار کنم ؟ دو راه بیشتر ندارم   ... برم  .. . نرم   ... اگه برم معلوم نیست که چی پیش میاد   .. . اینده ام   .. . .خودم   .. . اگرم که نرم   .. . .پس خانواده ام چی میشه ؟ مامان ,. بابا , ملینا , سورنا,   .. . وای سورنا دلم براش تنگ شده   .. . ترجبح میدم به جای اینکه الان اینجا باشم   .. . سورنا رو توبغلم بگیرم 

+++++ 

ساعت شش شده   .. . از اون موقعی که اینجام حتی یه لحظه سورنا رو از خودم جدا نکردم   .. . من نمیتونم بزارم که به این بچه آسیب برسه   ... برای بار چندم میبوسمش ملینا کاسه صبرش لبریز میشه 

-  چته تو؟

سورنا رو میدم دستش   .. . رضا رفته بیرون   ... خواسته من با خواهرم راحت باشم   .. . جواب این همه محبت رو چطوری باید بدم ؟  .. . .من میرم 

+++++

جلوی خونه از تاکسی پیاده میشم   .. . راننده با سرعت میره   .. . کیفم رو جابه جا میکنم   .. . یه نگاهی به ساعت می اندازم   .. . هنوز پنج دقیقه به قرار مو.نده  ... اونا خانواده ی منن   .. . من باید از اونا محافظت کنم   ... ترس رو از خودمم دور میکنم و در رو میزنم  ... در با صدای تقی باز میشه   ... برای بار دوم به اون خونه پا میزارم   ... 

همونطور که به سمت ویلا میرم اون چشم ذغالیه هم از در میاد بیرون   .. . باید اسمشو بپرسم نمیشه که همش بگم چشم ذغالی   ... دستاشو میزاره تو جیب شلوارشو   .. . خیره میشه به من  .. . بهش میرسم 

- ســـ  .. . 

- دنبالم بیا  .. . 

بی ادب  .. . . نذاشت سلام کنم  .. . دنبالش میرم   .. . میره پشت ویلا به دیوار ته باغش تکیه میده و یه پاشو میزاره روش 

- از این برو بالا 

جـــــــــان؟یعنی چی؟ .. بهش نگاه میکنم  .. فک نکنم شوخی کنه   .. . نه  .. پس باید برم بالا .. یه لحظه قیافه ی خانواده ام میاد جلوی چشمام   .. . کیفم رو میندازم کنار دیوار  ... استینم رو میدم بالا   .. . دیوار خیلی بلنده ولی من میتونم   .. . چند قدم میرم عقب و با یه شتاب به سمت دیوار میدوم   .. . همانطور که دارم بهش نزدیک میشم بررسیش میکنم  ... یه دفعه میاد جلوی دیوار  .. جلوی من   ... جلوی خودمو میگیرم که نخورم بهش  ..  و چند سانتی اش وا میستم 

- خوبه 

مرتیکه روانی   .. . اخه این چه کاری بود ؟ داد میزنه 

- کیوان .

همون مرد گنده میاد 

- وسایلو بیار

کیوان سر خم میکنه و میره 

چند دقیقه بعد یه کیف به چشم ذغالیه میرسه  ..  تو یه حرکت یه قلاب در میاره 

- به این میگن چنگک  .. . این تو کارت از همه مهم تر  .. باید بدونی که چه طوری هم بی صدا پرتاب کنی و هم سریع .. 

به سمت دیوار میره   .. . چنگک رو میچرخونه و تو یه حرکت به سمت بالا پرتابش میکنه   .. . چنگک با شتاب به سمت دیوار میره و پشت دیوار گیر میکنه   ... طنابو چند بار بالا و پایین میده ازش بالا میره   .. . منظم   .. . با تجربه  .. . و فرز  .. . چنگک رو ازاد میکنه  ..  میپره پایین  .. اونو میگیره طرفم و به سمت دیوار اشاره میکنه   .. . این یعنی نوبت منه

میگیرمش و ..  جلوی دیوار وایمیستم   ... یه ذره باهاش بازی میکنم تا قلقش دستم بیا   ... سعی دارم به این فکر نکم که زیر نگاه تیز بینشم  ..  قلاب میچرخونم میندازم بالا   .. . به دیوار میخوره بر میگرده   ... دوباره امتحان میکنم  ... این دفعه هم نمیرسه  .. . سه بار  ... چهار بار  ... میخوام بازم امتحان کنم که یه دست سردی میاد رو دستم   ... نگاش میکنم   ... پشتم واستاده   ... نفساش پشت سرم رو گرم میکنه   ... دست من داغه , تضاد جالبی رو درست کرده  ... ولی اون بدون اینکه به من توجه کنه  .. . دستاشو رو دستام حرکت میده   ... چنگک شرو میکنه به حرکت   ... تو یه حرکت بالای دیوار قفل میشه   .. . خودشو از من جدا میکنه 

- بازش کن

طناب رو محکم میگیرمو چون هم اینکه لاغرم و هم بدنم اماده هست راحت بالا میرم  ... چنگک رو آزاد میکنم و پرتش میکنم پایین   ... حالا چه جوری برم پایین ؟

چشمای ملتمسو میندازم تو چشماش  ..  پوزخند میزنه و دست به سینه به من نگاه میکنه   .. . نه   ... مثل اینکه نمیخواد کمک کنه   .. . باشه  ..  به منم میگن ملیکا   ... برمیگردم و دستمو میزارم بالای دیوار پاهامو اروم میدم پایین   .. . حالا با دستم آویزونم   .. . خواب یک  .. . دو  ... سه ..  میپرم پایین   .. . بلند میشم و خودمو پاک میکنم   .. . حالا من یه پوزخند تحویل چشم ذغالیه میدم   ... چنگک رو میگیره سمتم 

- دوباره  .. 

لبخندم خشک میشه ! ولی قلاب ازش میگیرم   .. . بعد از سه چهازر بار تمرین دیگه یاد میگیرمش  .. . از دیوار میپرم پایین 

-  بیا

دنبالش میرم داخل ویلا   ... میره طبقه بالا به یه راهرو میرسیم که سه تا در داره   .. . جلوی یه در چوبی منبت کاری شده وایمیستیم   ... میره تو در و باز میزاره  ..  یه اتاق بزگ که توش پر وسایل ست مشکی و سفیده   .. . تخت دونفره سفید پرده های مشکی   ... یه فرش سفید مشکی خیلی شیک هم پهن   ... میره سمت میز کارش   ... از تو کشوش یه کیف بیرون میاره میزاره رو میز   ... همانطور که تک تک وسایلو رو در میاره   .. . توضیح میده 

یه دستگاه ریز => این یه فرستنده کوچیک که به موهانت میچسبه   ... وقتی فعال بشه صدای تو به من و صدای من به تو میرسه 

یه دستگاه نسبتا بزرگتر => یه رد یاب باید تو دندونات کار بزاری 

یه کلید =>اگه در قفل بود فقط اینو بزار تو قفلش   .. . بازش میکنه

عینک=> واسه دید در شب 

بهش نگاه میکنم 

- اگه گیر بیفتم چی؟

سرشو میاره بالا با ریز بینی به من خیره میشه   .. . دستاشو میزاره تو جیبش 

- مشکلی پیش نمیاد 

-  اگه گرفتنم چی؟

میره سمت در 

- عادت ندارم یه حرفو دوبار بزنم .. 

- به من یه اطمینان بده  .. 

وایمیسته  ... برمیگرده و سوالی نگام میکنه 

- قول بده که اگه گیر افتادم نجاتم بدی 

پوزخند میزنه اما من دست از اصرار بر نمیدارم   .. . 

- من باید مطمن بشم که تو مراقب منی  ..  اگه بگیرنم  .. . 

میاد جلو دیگه حرفمو ادامه نمیدم   ... یه قدمی من وای میسته 

اعتماد در مقابل محافظت   ... چه طور .؟ گیج نگاهش میکنم   ... دست به سینه میمونه 

- به من اعتماد کن و تا اخرش برو تا من در همه حا ازت محافظت کنم 

لبخند میزنم  .. دستم رو می برم جلو 

- قبول

باتعجب نگام میکنه و با مکث بلندی دستای سردشو تو دستم میزاره و باز من اون تضاد رو احساس میکنم  ..  - 

از چیزی نترس  ... حواسم بهت هست.

دستاشو جدا میکنه به سمت در میره 

- فردا ساعت دوازده شب منتظرم باش 

میره بیرون   .. . نرو  .. من بازم این حس تضاد رو میخوام   .. . 

از اون حالت در میام از اتاق میرم بیرون   ... راهرو نگاه میکنم   .. . نیست   .. . رفت  .. به سمت در خروجی میرم  .. اون مرد هیکلی جلوی در واستاده تا منو میبینه درو باز میکنه 

- آقا دستور دادن که شما رو برسونم 

راست میگه خوب  ... نصفه شب   ... میرم سمت در  ..  اما برمیگردم

- اسم آقاتون چیه؟ یه مکث میکنه 

- حامی درخشان 

حامی   .. . . محافظ  .. صداش تو گوشم میپیچه (از چیزی نترس ..  حواسم بهت هست)

++++++

ساعت یازده و نیم   .. . هم میترسم و هم نمیترسم   ... نمیدونم چم شده ؟ به خانواده ام گفتم که فردا صبح با یکی از دوستام میرم کیش   .. . میخواستن امشب بیان پیشم ولی نذاشتم , میترسم از این که ببینمشون و دلم بلرزه اونوقت یه تصمیمی بگیرم که به ضررشون تموم شه  .. . 

کلافه ام   .. . استرس دارم   ... اگه بلایی سرم بیاد چی؟  .. . مثل همیشه میشینم و برای فرار از استرسم دراز و نشست میرم   .. . بیست تا   .. . سی تا   .. . .چهل تا  .. . شماره اش از دستم در میره   ... انقد میرم تا خسته میشم   ... نفس نفس میزنم   ... ملیکا  .. چته تو؟ بچه شدی؟  ... تو میتونی دختر  ... اخرش گیر میوفتی دیگه   .. . ته تهشم میمیری  ..  و خلاصی ..  همین  ..  دیگه ارومم   .. . چه روزگار سیاهی من دارم از اینکه تهش مرگمه, اروم میشم  ... هـــــه

بلند میشم و لباسم رو میپوشم همه مشکی   ... یه شلوار ورزشی   ... یه مانتو راحت  ... با کلاه  .. 

صدای زنگ خونه بلند میشه   ... یه نفس عمیق میکشم به خونه ام یه نگاه می اندازم و میرم   ... 

فصل چهارم :عملیات 

سوار ماشین شدم  .. اتظار داشتم حامی هم باشه   ... ولی نبود  ..  رو به اون هیکلیه گفتم :حالا باید چیکار کنم ؟ حرفی نزد   .. . از شهر خارج شدیم   ... تاریک بود و فقط به یه متری جلوی خودمون دید داریم   ... یه ساعت بعد وارد یه شهر میشیم   ... جلوی یه کوچه نگه میداره   ... کوچه پر از ویلا ها و اپارتمان های شیک و بزرگ   ... به یه ویلا اشاره میکنه 

- اینه   .. . 

فرستنده رو میده 

-  بچسبون به سرت انجامش میدم 

- این دستگاه رو گیر بده به دندونات بعد از یه ذره تلاش بین دو دندونم فشارش میدم 

- وقتی رفتی تو ویلا به ظاهر ساده اش نگاه نکن   ... پره از وسایل امنیتی   ... خودتو برسون داخل اتاقی که مامور محافظ بیشتری داره   ... یا یه اتاقیکه محافظ نداره  ..  یا یه اتاقی که مشکوک تره   ... بعد یه اسپری کوچیکو بهم میده   .. . 

- وقتی رفتی تواتاق   ... این اسپری رو تو فضا خالی کن   ... احتمالا لیزر محافظ کار گذاشتن   ... مراقبشون باش !  .. . . دنبال یه کیف بگرد   ... یه کیف چرم قهوه ای 

-  بزرگه ؟ یا کوچیکه؟

-  متوسطه . اونو پیدا کن و برگرد 

- توش چی هست؟

- واسه چی میپرسی ؟

-  تو کاری به این کارا نداشته باش , پیداش کن و بیارش 

به دستگاها اشاره میکنه   ... 

- الان اینا فعال هستن ؟ سرشو تکون میده 

-  یعنی الان "آقاتون " صدای منو میشنوه ؟

-  آره 

سعی میکنم صدام نلرزه:من دارم میرم تو,   .. . فقط حرفات یادت نره 

- لازم نمیبینم یاد اوری کنی   .. . . به کارت برس 

- اگه این کارو کردم   .. . خواستم ببینم صدامو میشنوی یا نه؟

صداش پر از خنده میشه ولی سعی میکنه نشون نده 

-  فک میکنی الان ازت دورمو دستم بهت نمیرسه که مسخره بازی در میاری؟ به کارت برس

سریع از ماشین پیاده میشم   ... کوچه رو بررسی میکنم  .. . خلوته! پنجره ی خونه ها رو چک میکنم   .. . 

دیوار ویلا رو انالیز میکنم , بلند تر از دیواریه که تمرین کردم   ... دستامو بهم میزنم 

خب شروع میکنیم

چنگکو از کیفی که ,هیکلیه به من داد در میارم باهاش بازی میکنم و بعد   ... یه دفعه پرتش میکنم   ... بی صدا به دیوار گیر میکنه   ... سریع دیوارو میرم بالا و محیط رو واسه پایین اومدن چک میکنم   ... یه ویلای خیلی بزرگ   ... میپرم پایین و چنگک رو میزارم تو کیف   ... آروم آروم به سمت ساختمون حرکت میکنم   ... 

سه تا محافظ داخل حیاط گشت میزنن  .. . یکشیون سمت من بود و دو تاشون سمت در ویلا   ... سعی میکنم جلب توجه نکنم و اروم باشم  ..  

- خـش  .. . 

با صدای له شدن برگ زیر پام محافظه برمیگرده سمت من و, چراغ قوه اش رو روشن میکنه و نور رو میندازه سمت من  ... من پشت سبزه ها هستم و از اونجا به من دید نداره ولی اگه بیاد جلوتر .. 

یه سنگ از رو زمین بر میدارم پرت میکنم یه سمت دیگه   .. . 

محافظه توجه اش به صدا جلب میشه و از من دور میشه   ... نفس حبس شده ام رو بیرون میدم  ..  مامور به اون سمتی که سنگ و انداختم میدوه و داد میزنه :

- امیر ! تو هم شنیدی ؟

توجه هر سه تاشون به اون سمته  ... دم خودم گرم   ... عجب کاری کردم , نباید فرصتو از دست بدم  ..  فاصله ام رو با در ساختمون کم میکنم و اروم درو باز میکنم   .. . سرمو میبرم داخل  ..  کسی رو نمیبینم  ..  اروم وارد میشم   ... پشت نزدیکترین ستون سنگر میگیرم  .. . . یه پذیرایی نسبتا بزرگ و دو دست مبل استیل با فاصله زیاد چیده شده  ..  یه در باز رو میبینم   ... اشپزخونه ست  ..  توجه ام به پله ها جلب میشه   ... پله هایی که از وسط شروع میشن و بعد به دو راه پله جدا , از دو سمت مختلف به طبقه بالا وصل میشن 

زمزمه میکنم :کارم سخت شد! لعنتی !

- چی شده ؟

صدای حامی بود   ... توی صداش نگرانی نبود   ... خونسردی هم نبود   ... توصیف حالت صداش سخته  .. . 

- هیچی 

به ستون تکیه میدم 

- الان کجایی؟

- خیلی آروم زمزمه میکنم:

-  تو ویلام  ... باید برم طبقه بالا

میرم سمت ستون جلویی و سنگر میگیرم   .. . 

یه محافظ از پله ها میاد پایین   ... خودمو میچسبونم به ستون   ... میره سمت اشپزخونه ..  منم میرم سمت راه پله ها  ... اروم پله ها رو از نقطه ای که تاریک تره میرم بالا   ... چشمام به طبقه بالاس   .. . خودمرو جمع میکنم و میچسبونم به دیوار که تو دید نباشم   .. . . فقط دو تا اتاق بالاست   ... یه اتاق سمت این راه پله   ... یکی هم قزینه اش اونور  ... نمیدونم باید چیکار کنم ؟ احتمالا یکی باید مال نگهبانا باشه   ... سریع دست به کار میشم   ... هر لحظه ممکنه محافظه بیاد بالا به خودم فشار میارم که یادم بیاد اون یارو از کدوم سمت راه پله ها اومد پایین   .. . .اهان یادم اومد   ... از سمت چپ   ... خب من منم که الان سمت راستم .مشکوک به اتاق سمت راستی نگاه میکنم.

light bulb 

اسپری رو در میارم   ... یه ذره جلوی در میزنم   ... صداش زیاد بلند نیست   ... ولی توی اون سکوت   ... 

.   .  :  :  این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www . 98ia . com) ساخته و منتشر شده است  :  :  . 

درسته   ... لیزر محافظ  ..  از روش میپرم و در اتاق رو امتحان میکنم   ... قفل  ..  کلید مخصوص در میارم ..  صدای پا میاد باید عجله کنم  ... کلید رو میزارم تو قفل   ... یه نگاه به پشت سرم میندازم  .. . نگهبان داره میاد بالا  ..  یک   ... دو   .. . سه  ..  باز میشه   ... سریع کلید رو در میارم با کمترین صدا درو باز میکنم و میرم تو  ..  

تاریکه  ..  این جوری بهتره  ... با عجله تو کیفم دنبال عینکم میگردم   ... به چشمم میزنم   ... اسپری رو تو فضا خالی میکنم   .. . . هیچ لیزری نیست  ... دور و اطراف اتاق رو نگاه میکنم اتاق شلوغیه  ... تخت دونفره  ..  میز  ... کتابخونه پر از کتاب   ... و یه تابلو عکس بالای تخت  ... میرم نزدیک تابلو   ... عکس یه نیمرخ زنونه   ... زیبا   ... باوقار   ... از همه بیشتر چشماش ادمو جذب میکنه  ..  دستش زیر چونه اشه و به یه نقطه نامعلوم خیره شده   ... حواسمو جمع میکنم

-  هی یارو   ... 

-    .. . .

- باتو ام ها!!!!

- درست حرف بزن  .. 

عصبانیه   ... الان نباید عصبانیش کنم   ... به کمکش نیاز دارم 

- خیلی خب   .. . رییس من الان تو اتاقم  ..  به نظرت کجا رو بگردم  .. 

- یه جایی که هم مخفی و هم نیست 

به اطراف نگاه میکنم تند تند زمکزمه میکنم :

- هم مخفی و هم توچشم   .. . . هم مخفی و هم توچشم

کتابخونه   ... نه   ... این نیست  ... تخت   ... میرم سمتش  ..  چکش میکنم   ... میز کنارشو نگاه میکنم   ... نه نیست   .. . میز کارش   ... نه ..  اگه اونجا بزاره خیلی ضایع میشه   ... کلافه دور خودم میچرخم   ... یه دفعه می ایستم  ... مشکوک به هدفم نگاه میکنم   ... یه لبخند میاد رو لبم   ... 

- رییس (با یه مکث)   ... دیدمش  ... پشت یه تابلوی عکس

-  چه جور عکسی؟

-  عکس نیم رخ یه زن  ... میرم سمت تابلو برش میدارم   ... درست حدس زدم   ... پشتش یه گاوصندوق  ..  حالا چیکارش کنم؟

- اینجا یه گاوصندوق داریم   ... 

-  قفلش چه مدلیه ؟

- رمزیه !

-  حسگر نداره

- نه   ... چیکار کنم؟

یه مکث طولانی صداش اروم میشه 

-  بزن  .. . ."صنم"

میزنم  ... خدای من باز شد  ... 

- از کجا میدونستی

-   .. . . 

بیخیالش میشم درو باز میکنم  .. . . یه کیف چرم قهو ه ای  ... پیداش کردم   ... برش میدارم در گاو صندوق رو میبندم  ..  تابلو رو میزارم سر جاش   ... یه نگاه به در میندازم   ... ریسکش بالاست  ..  پس از پنجره بر میگردم   .. . 

پرده رو میکشم کنار و پنجره رو باز میکنم   ... رو به حیات باز میشه  .. . . حفاظ داره ولی فک کنم بتونم ازش رد شم  .. . .یه نگاه به حیاط میندازم   .. . . اون سه تا هنوز تو حیاط هستن  ... یکی شون هنوز در حال گشت زدنه   .. . ارتفاع زیاده ولی چاره دیگه ای ندارم   ... کیف هارو میندازم گردنم  ..  وایمیستم  ..  تا نگهبان این سمت رو چک کنه همین که بر میگرده منم دست به کار میشم   ... نرده هارو سفت میگیرم و ازشون رد میشم   ... خودمو اویزون میکنم   .. . . میپرم   ... آروم حرکت میکنم به سمت سبزه ها  ... تند خودم رو به اون دیوار میرسونم   ... پشت این دیوار ازادی منه   ... نجات خانواده ام   .. . 

وقتی محافظ از این سمت بر میگرده 

-  دارم میام   .. . 

چنگک رو میچرخونم و میندازم بالا   ... از گیر کردنش که مطمئن میشم   ... میگیرمشو ازش بالا میرم   .. . کیفهارو از اون ور دیوار میندازم پایین   ... و خودم رو میکشم بالا   ... که یه دفـعه 

  .. . .یکی مچ پامو میگیره و خیلی غیر منتظره منو پایین میکشه   ... جیغ میکشم   ... با سر میخورم زمین و دیگه چیزی نمیفهمم  .. . 

حامی 

- دارم میام 

هدفون رو از گوشم در میارم میزارم رو میز   ... انگشتامو تو هم فرو میکنم و کش میدم   ... تا چند دقیقه دیگه اون اطلاعات دست منه   ... چشمام رو میبندم و نفس عمیق میکشم  ..  تو یه لحظه یا صدای یه جیغ بلند چشامو باز میکنم سریع هدفون رو بر میدارم   ... سکوت میکنم   ... 

- این کیه؟

- نمیدونم   ... این پست فطرت داشت از این جا فرار میکرده   ... نمیدونم چیکار کرده ؟

-  بیارش داخل   .. . !

(صدای خش خش)

- واستا ,این   ... که یه دختره 

- چـی  .. . . دختره ؟

-  اره ببینش  ..  چه قدر هم خوشگله( صدای خنده های هوس الود)

- اینجا چه خبر؟

- امیر ببین چی داریم ؟یه حوری که داشت فضولی میکرد  .. . 

- از کجا گرفتیش؟

-  از روی این دیوار  ... 

-  دختر؟  ... اینجا ..  گفتی از روی دیوار؟ (یه مکث بلند)  .. . احمق برو ببین چیزی اونور ننداخته باشه   ... ( و صدای دویدن) اصلا این چه جوری اومده تو ؟

  ... ..  چه قدر هم خوشگله 

-  به نظرت به رییس بگیم ؟!

-  حالا تو بیارش داخل   ... .. 

(صدای خش خش )

- قربان خبری نبود 

- حسام واستا , ضیا برو یه سطل اب بیار  ... بجنب  ... .. ( لعنتی ,به فرستنده مشکوک شدن)

با صدای بوق بلندی که تو گوشم میپیچه هدفون رو محکم پرت میکنم رو میز  .. . .

گوشیم رو بر میدارم  .. . . بعد از دو بوق:

- قربان تبریک میگم ماموریت انجام شد   ... الان کیف دست منه  ..  محتویاتش رو هم چک کردم   ... درست, درست  .. . . 

الان همه مدارک دست منه  ... پوز خندی میزنم   ... 

- خوبه   ... یه جای امن بزارش

قطع میکنم 

حالا اون دختر چی؟ از رو صندلی بلند میشم و طول و عرض اتاق رو راه میرم

  ... من هنوز یه هدف دیگه هم دارم   ... یه فکری به ذهنم میرسه   .. . 

+++

دستامو تو جیبم میکنم و روبروی اون ویلا وامیستم  ... میرم سمت لوله گازش و چند حرکت دیوار رو بالا میرم   ... میپرم پایین  ..  هیچ کس تو حیاط نیست  ... تو یه لحظه به فکرم میرسه  ..  اون همه محافظ   ... با یه دختر   ... تو یه خونه   ... فکرمو منحرف میکنم   ... من هدفای بالاتری دارم   ... میرم سمت در ساختمون و بازش میکنم  ..  میرم تو   ... و محکم در رو میبندم   ... توی یک ثانیه محافظا میریزن پایین و اسلحه هاشون رو , رو به من میگیرن  ..  یکیشون که هیکلی تر از همه ست میاد جلو   ... 

-  تو کی هستی؟اینجا چیکار میکنی ؟

سعی میکنم حالت یه فرد نگران رو داشته باشم:

- اونو ولش کنید به جاش منو بگیرید 

یکی از محافظا با لبخند میگه: 

- امیر , این با همون دختر ه اس

امیر یه پوز خند میزنه

- که این طور ..  تو رو بگیریم  .. هه؟ شما دو تا اینجا چی میخواستین ؟

اسلحه اش رو اماده به تیر اندازی میکنه 

- بگو   .. . .

-  باید ببینمش   .. . 

ملیکا

درد بدی تو سرم میپیچه   ... طاقت فرسا ست   ... چشمام رو باز میکنم   .. . . کم کم یادم میاد   .. . . دیوار   ... فرار  ... سقوط  ... منو گرفتن , میترسم 

یه نگاه به اتاقی که توش هستم میکنم   .. . .یه اتاق که هیچ پنجره ای نداره و با یه لامپ نیمه سوخته روشنه   ... از درد چشمامو فشار میدم

- به سرت ضربه خورده   .. . . نشکسته .. 

با تعجب چشمامو باز میکنم و به حامی که دو سه متر اونورتر به دیوار تکیه داده نگاه میکنم 

-  تو   ... اینجا   .. . .؟

سرشو به دیوار تکیه میده چشاشو میبنده   ... مغزم شروع میکنه به انالیز کردن   ... " منو " گرفتن   .. . پس این ,اینجا چیکار میکنه ؟  .. . . یه دفعه قفل میکنم   ... به خاطر "مــن",اومده   ... به سختی لبخندی میزنم 

-  میدونستم که به قولت عمل میکنی !

یه پوز خند میزنه   ... ..  سرم باز درد میگیره   ... میخوام دستامو بزارم روش که میفهمم دستام بسته اس  ... سعی میکنم بازشون کنم   ... ولی نمیتونم   ... دست از تقلا بر میدارم و روبه حامی میگم:

- حالا باید چیکار کنیم ؟ چشماشو بازمیکنه به روبرو خیره میشه 

- تو   ... هیچی  .. . . فقط همکاری کن  .. . 

تو چشماش زل میزنم 

- واسه چی اومدی ؟ 

انتظار داشتم بگه : واسه تو   .. . . واسه نجات تو   ... یا واسه اعتمادت   .. . . یا یه همچین چیزی  .. . . اما چیزی نمیگه و چشاشو میبنده

- باتو ام ؟

- انرژیتو نگه دار  ... بهش نیاز پیدا میکنی 

مرتیکه عوضی   .. . . اه   ... همون گوشه دیوار دراز میکشم   ... سعی میکنم بخوابم و به چیزی که قراره پیش بیاد فکر نکنم

حامی 

خیلی وقته که گذشته ولی صدایی ازش در نمیاد  .. . چشامو باز میکنم   ... نگاش میکنم   ... ..  یه گوشه خودشو مچاله کرده و خوابیده   ... چشام به صورتش میوفته   .. . یه تیکه از موهاش ریخته رو صوررتش  ... قیافه اش تو خواب   .. . . اروم   .. . . معصوم   ... مهربون   ...  .. . 

نمیدونم این کلمات از کجا اومدن ولی تحت فرمان من نبود   ... میخوام نگامو ازش بگیرم ولی نمیدونم   ...  .. . . چرا نمیتونم   ... ..  گیجم   ... میلرزه   ... .. انگار سردشه   .. . منم سعی میکنم چشامو ببندم و بخوابم  .. . .نمیتونم ,کلافه ام   ... هنوز داره میلرزه   .. . . از دست خودم عصبانی ام   ... چرا باید لرزیدن یه دختر برام اهمییت داشته باشه   .. . ؟ اونم دختری که فقط واسم نقش یه طعمه رو داره   ... .. اون هیچ نقشی تو زندگی من نداشته و نخواهد داشت  ... ..  ولی اینبار بدنم تحت فرمان من نیست  ... بلند میشم و اروم میرم سمتش   ... رو زانو هام میشینم   ... کتمو در میارم و میندازم روش   .. . . میخوام بلند شم ولی دستم بی اراده میره سمت صورتش و اون یه تیکه موی مزاحم رو از صورتش میده کنار   .. . .نور اتاق کم و زیاد میشه و صورتشو روشن و و تاریک میکنه   ... به خودم میام   .. . . اخم بدی میکنم  ..  بلند میشم و تو اتاق رژه میرم از دست خودم عصبانی ام   .. . . عصبی تو موهام دست میکشم   .. . . یه بار   .. . . دو بار  .. . . می ایستم   .. . . حامی اروم باش   .. . .اروم باش پسر  .. . . این تویی   ... مردی که همه دنیا جلوش واستاد ولی تو کفش اهنی پات کردی و مقابلش واستادی   .. . .باهاش جنگیدی   .. . . میشینم سر جام  ... به دیوار تکیه میدم   ... یه آهنگ یادم میاد   ... آهنگی که باهاش به اینجا رسیدم   .. . 

(رضا صادقی/کفش اهنی)

من دیگه خسته شدم بس که چشام خیسه و نم

خوب ببینم و بفهمم و بازم چیزی نگم 

من دیگه بریدم از بس که شکستم از خودی

تو ایینه خیره شم ,بگم به چشمام چی شدی؟

خسته ام از حرفای خوب و بی سر و ته ,بی ثمر

حسرت یه عمر رفته ، عقده های تازه تر 

متنفرم از ادمای بی مغز وشلوغ

از کتابایی با اسمای قشنگ ،متن دروغ 

ذیگه نوبت تو خسته شی دنیا , بشکنی

اینبار ایستادم تا اخرش با کفش "اهنی"

باهات میجنگم تا نگی ترسیده بود پیاده شد

بس که پشت پا زدی ,گذشتن از تو ساده شد  .. . 

صدای کلید میاد بعدش هم در با شدت زیادی باز میشه  ...  ... ..  سر دسته شون اومده ,چشام شبه اون دختر میوفته   .. . از جاش نیم خیز شده با ترس به اون مرد نگاه میکنه  ... ترسی که من باعثشم   ... فکرامو پس میزنم  .. . .الان   ... اینجا  ... تنها چیزی که برام مهمه   ... هدفمه 

- پاشین ببینم   .. . . د یالا  .. . 

ملیکا

به حامی نگاه میکنم   ... بلند میشه   ... نمیخوام ازش جداشم   .. . . تنها کسی که اینجا میشناسم   ... اونه   ... میخوام بلند شم که یه کت رو خودم میبینم تعجب میکنم   ... خیلی   ... ..  یعنی اینو اون رو من انداخته ؟

بلند میشم   ... کت رو میپوشم   .. . . ولی پسش نمیدم   ... دنبال اون مرده از اتاق میریم بیرون . دو نفر پشت ما حرکت میکنن   ... نور خورشید چشامو میزنه   .. . . چشامو میمالم و کم کم عادت میکنم   .. . . دستامو از رو چشام بر میدارم یه باغ فوق العاده سر سبز و لی وحشی روبرومه  .. . . میترسم   ... به باعث و بانی این درد و ترسم بیشتر میچسبم  .. . . کار دیگه ای از دستم بر نمیاد  ... اما اون عکس العملی انجام نمیده   .. . .

- ما چه جوری اومدیم اینجا ؟

- وقت بیهوش بودی 

- دارن ما رو کجا میبرن ؟

-   ... ..  

میرسیم به یه ساختمون سیاه که تو باغ پنهون شده بود   ... یه ساختمون سه طبقه   ... مثل یه زندون   .. . میرسیم به در ورودی اش که اهنی  ..  نگببان دستاشو میاره بالا   .. . . سه بار (یه مکث)   .. . . دو بار دیگه میزنه به در   ... در باز میشه   ... میریم داخلش   ... مبلای چرک و کثیف   ... دیوارایی که از خاک رنگشون برگشته  ..  هر وسیله اون خونه حالمو بهم میزنه   .. . . حامی جوری که بقیه نفهمن میگه :

- صدات در نیاد

یعنی چی که صدات در نیاد ؟نمیتونی مهربون تر بگی   .. . .؟ حداقل نه با این لحن!  .. . . با اخم نگاش میکنم   .. . عصبانیه و داره به روبرو نگاه میکنه   .. . . نگاهشو دنبال میکنم میرسه به یه مرد   .. . . یه مرد که رو یکی از اون مبلا لم داده   ... نگهبانا کنار میرن و ما وایمیستیم   .. . . مرده از جاش بلند میشه   ... بلند بلند میخنده صداش وحشناکه   .. . یه جورای، خبر یه اتفاق بد رو میرسونه   ... یه اتفاق شوم  .. . میاد سمتمون با لبخند میگه به حامی:

به به چه طوری پسر بابات ؟ خیلی وقت بود ندیده بودمت   ... دستاشو از هم باز میکنه به اطراف اشاره میکنه:

- حالا   ... تو اینجا   ... عجیب نیست  .. . ؟ 

به حامی نگاه میکنم رگ گردنش زده بیرون دستاشو مشت کرده محکم فشار میده   ... اون مرده جدی میشه صورتشو میاره جلو تر 

- تو اون خونه چی میخواستی؟

-   ... ..  جواب نمیده 

اون مرده روشو میکنه رو به من و با ابرو های باال رفته به من زل میزنه با یه لبخند کریه دستاشو میاره بالا .. میخواد به صورتم دست بزنه که میرم عقب و دستشو پس میزنم  .. . دست به سینه با همون لبخند رو به من میگه :

- شما خانوم زیبا  ... حیف نیست که وارد همچین بازی شدین؟

و لحنش بر میگرده و با عصبانیت سر من داد میزنه :

- تو اون خونه چه غلطی میکردی؟ 

یه قدم میرم عقب   .. . سرمو میندازم پایین   ... میلرزم   ... تا حالا توی همچین موقعیتی نبودم   .. . ! یعنی حالا چی میشه ؟

سرم باز درد میگیره   .. . . تنهام   ... دلم میخواد گریه کنم ولی جلوی خودمو میگیرم   .. . . انگشت اشاره اش رو، روبه حامی میگیره 

- فقط یک ساعت بهتون وقت میدم   ... اگه به حرف اومدین که هیچ   .. . . اگه نه   .. . (روبه من با یه لبخند چندش اور)  .. . . خودم به حرفت میارم  ... برمیگرده با دست به نگهبانا اشاره میکنه   ... میبرنمون به سمت یکی از در ها   ... در رو باز میکنن   ... میریم داخل   ... و قفلش میکنن  .. . .

نگاهم رو تو اتاق میگردونم اندازه این اتاق از قبلیه بیشتر  ..  تمیز تر   ... و یه صندلی چوبی وسط اتاق   ... 

- میشه سکوتت رو بشکنی و بگی قراره چی به سرمون بیاد  ... .. ؟

حامی 

نگاش میکنم   ... به چشاش زل میزنم 

- هر چی که گفتم تو هیچی نگو   ... اصلا حرف نزن   ... حالا که تا اینجاش اومدم  ..  کار مهمی دارم که باید تموم کنم 

- یه کار نا تموم   ... اون دیگه چیه ؟ یه قتل؟ یه جاسوسی ؟ وای خدا من اینجا چیکار میکنم   .. . .

یه گوشه میشنه و دستاشو میزاره رو سرش   .. . . یه دستمو تو جیبم میکنم و راه میرم   ... او ن مرتیکه رزل خوابای بدی برام دیده   .. . اما قبل از اینکه از اینجا برم بیرون   ... میکشمش   ... با دستای خودم  .. . 

- ما از اینجا بیرون میریم ؟

بهش نگاه میکنم   ... با چشمای مظلومش زل زده به من  ... میترسه   ... نگرانه  ... او خانواده دارد  .. . . خانواده ای که نگرانش باشد   ... یه زندگی اروم داشت   ... اما الان   ... به خاطر من   ... هدف من   ... 

میرم جلوش وامیستم 

- نگران نباش   ... از اینجا میریم  ... 

- نمیریم   ... با این چیزی که من دیدم   .. . 

خم میشم   ... حرفش قطع میشه  ... بازوهاشو میگیرم و بلندش میکنم   ... صاف وایمیسته   ... میچسبونمش بعه دیوار پشت سرش   .. . . میخوام حرف بزنم   ... اما فقط چشام بین چشاش در گردشه 

- عادت ندارم حرفمو دوبار بزنم 

- اما  .. . .

- به من اعتماد کن  ... سرمو نزدیکتر میبرم  ... کارام دست خودم نیست  ... فقط میخوام این حس اطمینان رو به وجود بیارم   ... اون الان باید به من اطمینان کنه نمیدونم چرا   ... الان اینو میخوام   ... با اینکه میدونم دلیل تمام زجرهای الان و اینده اش منم   ... اما انگار منم میخوام با این کار به خودم اطمینان کنم   ... که مراقبش باشم   ... اره میخوام مراقب دختری باشم که خودم به اینجا کشوندمش   ... سرشو میندازه پاییین

- قسم میخورم که تو از اینجا میری بیرون  ..  

قسم ؟  ... من قسم خوردم ؟برای یه دختر؟  ... خدای کارم به کجا رسیده؟ این دختر داره با من چیکار میکنه   .. . . در کمال ناباوری میگه:

- پس خودت چی؟

-  نگاه معصومش   .. . . مظلومیتش   .. . . تو یه لحظه از کارم پشیمونم میکنه   ... ازش جدا میشم   ... طول و عرض اتاق رو عصبی راه میرم   ... فکر اینجاشو نکرده بودم 

حامی  .. . . مگه کجاست؟  ... تو ،توی یه قدمی هدفتی ..  نزددیکی   ... خیلی نزدیک   ... هیچ اتفاقی نیوفتاده و همه چی بر طبق نقشه پیش داره میره   .. . در باز میشه   .. . 

ملیکا 

همون مرد میاد تو  ..  دست به سینه رو به حامی وایمیسته  .. . 

- خب ؟ حامی بی تفاوت نگاش میکنه 

-  باید رئیستون رو ببینم 

با صدای یه  خنده  بلند  قلبم  میریزه  ولی حامی همونطور وایستاده   .. . 

خنده اش قطع میشه.

- شوخی جالبی بود   ... 

میاد سمت من   ... میخوام برم عقب ولی میخورم به دیوار   ... یه قدمیم وایمیسته .. 

- نمیخوای بگی این خانوم خشگله چه نسبتی با تو داره  .. . 

دستاشو میاره جلو   .. . میخوام پسش بزنم  ..  که وحشیانه موهامو میگیره تو چنگش  ..  سرم منفجر میشه  ..  میخوام جیغ بکشم که جلوی دهنمو میگیره   ... سرشو میاره جلوم

- هـیس،ساکت شو !

با ترس به حامی نگاه میکنم   ... اونم به من نگاه میکنه  ... ..  با غم   ... با اخم   ... ..  با   ... ..  هرنگاهی که میخواد باشه   .. . . الان منو نجات بده   .. . فشاری که با کشیدن موهام به سر ضربه خوردم میاره غیر قابل تحمله   .. . نفسم بند میاد  .. . . دستشو سد نفسم گذاشته و با لبخند نگام میکنه   ... کم میارم   .. . .تقلا میکنم  .. . .

- یا کاری میکنی که رییستو ببینم یا   ... دودمان همه رو به باد میدم !

صدای حامی   ... دارم بیهوش میشم که ولم میکنه   ... اخم میکنه و برمیگرده   .. . 

- دودمان ما رو  به باد میدی ؟هههههه  ...  ... فکر کردی کی هستی ؟

- کس بودنم  رو  مدارکی که دیشب  از  اون  خونه  به دستم رسیئه معلوم میکنه

حتی تعجب و ناباوری را از پشت سر اون یارو هم میتونم حس کنم

حامی دست به سینه وا میسته با یه پوزخند میگه :

- فکر اینکه با شکنجه, جای مدارکو بفهمی رو از سرت بیرون کن   ... 

پوزخندش محکمتر میشه   ... 

من مطمئنم که اینا همدیگرو میشناسن   ... مطمئنم ..  معلوم دیگه دوتا باند خلافکار باید هم همکاراشون رو بشناسن  ..  یه دفعه مرد  به سمت من بر میگرده   ... جدیه 

- از شکنجه این چی؟

و سرشو برمیگردونه سمت حامی   ... ..  وای خدای من اینا چشونه؟ قدم به قدم به من نزدیک میشه   ... نمیدونم چیکار کنم   ... چشامو میبندم و  ... زیر لب اشهدمو زمزمه میکنم   ... صدای شکستن استخوون میاد   ... چشامو باز میکنم  ..  حامی که با سرعت اومده و یه مشت تو صورته اون مرده خوابونده  ..  اینقد سریع این کار رو میکنه که نگهبان دم در که میخواست حامی رو بگیره الان باید رییسشو از کف زمین جمع و جور کنه   .. . . حامی جلوی من وایمیسته  .. . 

- اگه دست به این دختر بزنی بلایی به سرت میارم که اون سرش ناپیداست   ... مرد با کمک نگهبان نیم خیز میشه   ... حامی داد میزنه:

-  من الان دیگه اون پسر بچه ده ساله نیستم که بمونه و نگاهتون کنه   ... و زورشم بهتون نرسه   ... پس شر به پا نکن   ... من فقط میخوام رئیستو ببینم   .. . نه اینکه دستمو با خون کثیف تو, الوده کنم   ... 

-  نگهبانــا  ...  ... برین اون دختره رو بیارین   .. . 

یا قمر بنی هاشم   ... پشت حامی خودمو جمع میکنم الان خیلی ضعیف تر از مقابله به مثلم   ... سه تا نگهبان میان تو اتاق هر سه تاشون همزمان میان سمت منو و ،حامی که جلوی من واستاده  .. . . دست دوتاشون چوب و چاقو   .. . . حامی با یه حرکت پشت پا چوب رو از نفر وسطی میگیره   ... محکم تو کمر سمت راستیه میزنه که خم میشه و میوفته   .. . سمت چپیه که چاقو دستشه میخواد از پشت بزنتش   .. . . که جیغ میزنم 

حامی برمیگرده   ... چشامو از ترس میبندم   ... با صدای زمین خوردن چیزی چشامو باز میکنم   ... حامی صاف واستاده ونفس نفس میزنه   ... حامی به اون مرده که حالا دیگه سر پا واستاده حمله میکنه که دو تا نگهبان با اسلحه میپرن جلوش   .. . قبل از اینکه عکس العملی از خودشون نشون بدن دست یکی از اونا رو میپیچونه و اسلحه اش رو میگیره و هر دوتاشون رو خلاص میکنه   ... رو به مرده نشونه میره سه تا تیر زیر پاش خالی میکنه داد میزنه : گفتم میخوام رییستو ببیبنم احمق  .. . . اسلحه اش رو پرت میکنه طرفش   ... مرده سریع خم میشه و اسلحه ها رو بر میداره و میره بیرون  .. . 

چشام اندازه جغد باز شده   ... پنج تا جنازه رو به رومه دارم سکته میکنم   .. . . حامی میشینه سرشو به دیوار تکیه میده سریع خودمو بهش میرسونم وجلوش زانو میزنم  .. . 

-  خوبی ؟

نفس نفس میزنه با هر نفس قفسه سینه اش بالا و پایین میره   ... چشماشو میبنده دکمه های بالای پیرهنش پاره شدن   ...  ... چشمام به قفسه سینه اش میوفته   ... داره خون میاد.

-  هی  .. . 

چشاشو باز میکنه با تعجب به من نگاه میکنه   ... به سینه اش اشاره میکنم و میگم :

- داره خون میاد

حامی

درد دارم  ..  ولی امیدوارم اولیتماتومم کار کنه   ... 

- هی  .. . 

چشمامو باز میکنم و بهش خیره میشم   ... 

- داره خون میاد 

سریع مانتو اش را جر میده و یه نوار درست میکنه   .. . . صاف وا میسته   .. . . میاد جلو   .. . . سرش رو میندازه پایین 

- پیر   ... پیرهنتو   ... در بیار   ... یه لحظه  ..  

خندم می گیره از کاراش  ... با یه حرکت پیرهنمو در میارم   .. . . تو حرکاتش   .. . . نگرانی   ... دستپاچگی   ... به خاطر کی ؟ من ؟منی که باعث شدم اون اینجا باشه ؟ 

ملیکا 

با دستمالی که درست کردم   ... زخمشو پاک میکنم   ... زخمش نسبتا عمیقه  ..  نوار رو بر میدارم و از لبه رو زخمش میزارم و از زیر دو تا دستاش رد میکنم پشت سرش میبندم   ... سنگینی نگاهشو احساس میکنم سرمو بلند میکنم و به چشاش زل میزنم   ... نگام تو نگاه ذغالیه اش می یوفته  .. . . هل میشم   .. . . دستپاچه میشم   ... ..  سرمو میندازم پایین 

- چرا این کار رو کردی؟

سرمو میارم بالا   .. . .چی داشتم بگم؟ تو تنها کسی هستی که میشناسمت ؟ ترسیدم اذیت بشی ؟ اصلا دلیل واقعیتش چی بود ؟ چرا این کارو کردم؟

حرف نمیزنم فقط نگاه میکنم   ... پیرهنشو میپوشه و باز تکیه میده به دیوار منم کنارش میشنم   ... خسته شدم   ... ..  واسه امروز بسه دیگه   ... این همه اتفاق تو یک روز ؟ این همه تشنج   .. . چی میشه اگه الان آرامش داشتم ؟

به حامی نگاه میکنم   ... چشماشو بسته  .. . . چشمم به شوناهش میوفته  ... محکم  .. . .مردونه ..  شاید چیزی که بتونه ارومم کنه همین باشه   .. . . سرمو تکوون میدم   ... به خودم تشر میرم   ... بسه دیگه ملیکا   ... بس کن   ... اما ناخوداگاه سرمو میزارم رو شونه حامی   ... تنها ارامش و تکیه گاهم میشه  .. . 

++++

میرم خونمون   .. . . غرق سکوت  .. . . با خوشحالی داد میزنم   .. . . مامان   ... بابا   .. . . ملینا  .. . . یه دفعه همه جا روشن میشه   .. . خون تو کل خونه ریخته  ... خون ریخته  .. . میترسم  .. . قلبم تند تند میزنه  ... ردشو میگرم  .. . . در اتاق مامانم اینا رو باز میکنم   ... خدای من  ... داد میزنم   ... مامان ,بابا   ... نه صدای گریه یه بچه   .. . سورنا  ..  نه خدای من کمکم کن  ... صدا از اتاق میاد  ... از جام پریدم سمت اتاق ..  در باز بود  ..  از تصویر روبه روم مات و مبهوت شدم  ..  نمیدونم چی بگم  ... دستامو میزارم رو گوشم از ته دلم داد میزنم .. 

حامی

چشام گرم شده بود که صدای هق هق میشنوم  ... چشام رو باز میکنم به ملیکا که روی شونه ها ی من خوابیده نگاه میکنم   ... داره گریه میکنه  ... اشکاش تموم پیرهنمو خیس کرده   .. . صداش میکنم  ..  بیدار نمیشه  ... تکونش میدم   ... فایده ای نداره  .. به صورتش میزنم ..  .سرشو از شونه ام بر میدارم اروم  ..  یه دفعه با یه نفس عمیق چشمای اشکی اشو باز میکنه   ... به من زل میزنه  ... نفس نفس میزنه  ... صورتشو تو دستام میگیرم  ..  

- چیزی نیست,چیزی نیست   ... خواب بد دیدی   ... همین   .. . 

موقعیت یادش میاد   ... سرشو از بین دستام میاره بیرون به دیوار تکیه میده   ... حرفی نمیزنه   ... منم سر جام بر میگردم   ... 

- حالت خوبه؟

جواب نمیده  ... عصبی میشم   ... دستمو چند بار تو موهام فرو میکنم   ... که یهو آستین لباسم رو میگیره و با چشای مظلومش بهم خیره میشه   .. . 

- تورو خدا  .. . . تو رو جون هرکی رو که دوست داری  .. . . بگو که با خانواده من کاری نداری   ... اینا همش تقصیر منه  .. من کارمو خوب  انجام ندادم  ..  به خانواده من کاری نداشته باش  ..  تور رو خدا  .. . 

تو چشماش خیره میشم   ... خدای من   ... من با این دختر چی کار کردم ؟  ... من با احساسات پاک این دختر چی کار کردم   .. . . با زندگی آرومش   ... با آرزو هاش   ... من فریبش دادم   ... یه فریببی که میدونم تا اخر عمر از یادش نمیره  ..  میدونم 

صدای کلید میاد و در محکم باز میشه و میخوره به دیوار و بر میگرده 

- بیا بیرون   ... ولی اولش اشهدتون بخون   .. . 

به ملیکا نگاه میکنم   .. . بدون توجه به نگهبان به من خیره شده منتظره  .. . 

- قول میدم

آستینمو ول میکنه و یه نفس عمیق میکشه   .. . بلند میشم .. نزدیک در بر میگردم و بهش نگاه میکنم  .. . .سرشو گذاشته رو پاهاش و خودشو جمع کرده   .. . . من دارم میرم و این دختر رو با چند تا جنازه توی اتاق تنها میزارم   .. . . به خودم نگاه میکنم   .. . یادم میاد که کی هستم   .. . سرگرد حامی درخشان .از اتاق میام بیرون   ... الان موقعیتی جور شده که سالهاست منتظرشم  .. هدف زندگیم  ..  من خودم اینکار رو کردم   ... .. واسه هدفم   .. . سرگرد درخشان قبلی بر میگرده   .. . . هنوز چیزی تغییر نکرده   .. . 

فصل پنجم: بهت

دستامو محکم بستن  ... ماشین رو جلوی یک اپارتمان نگه میدارن   ... از ماشین پیاده میشم   ... عمارت مسکونی "صنم" ..  یه عمارت هشت طبقه   ... دو تا از محافظا بازومو میگیرن و به سمت در ورودی میبرن  ... از دوربین مارو میبینن  ... در باز میشه  ..  به سمت اسانسور میریم   ... طبقه هشتم   ... اخرین طبقه  ..  از اسانسور خارج میشیم   ... در رو که میزنن یه خانوم در رو باز میکنه   ... در رو تو دستاش میگیره به ما زل میزنه  .. . 

- اسم رمز شب  .. . 

صدای یکی از نگهبانا میاد

- الان که روزه

خانوم در رو ول میکنه 

- بیاین تو   ... .. 

داخل خونه میشیم  ..  یه خونه بزرگ و شیک  ..  از رنگ طلایی اتاق چشمم زده شده   .. . وسط پذیرایی بی هدف وایستاده بودیم  ..  نگهبانا بدجور مچ منو گرفته بودن   ... میترسن بلایی مثل رفیقاشون سرشون بیارم  ... هه .. 

خانوم جلوم وایستاده   .. . ولش کنید دو تا مامور با تعجب میگن :ولی 

- زود باشین   ...  .. . ولم میکنن  ... ساکت وامیستم   ... 

- دنبالم بیا 

میره سمت یه راهرو بلند که پره از در های مختلف   .. . . ته راهرو یه در چوبی هست که دو تا نگهبان داره 

رو به نگهبانا میگه   .. . 

- چکش کنید 

میگردن  ... یکیشون یه دستگاه رو روشن میکنه 

سرتا پامو بررسی میکنه   ... سعی میکنم  ..  دستمو به طور نامحسوسی از دستگاه درو کنم  .. . نگهبانا میکشن کنار 

- مشکلی نیست  ...  ... .

دستمو باز میکنن  .. . 

خانومه میاد جلوم در رو باز میکنه  ..  میرم داخل   .. . . صدای بسته شدن در میاد   ... .. 

بعدش مردی که رو صندلی پشت به من نشسته  ... از دیوار تمام شیشه ای اتاق به بیررون نگاه میکنه   ... برمیگرده  ... خودشه همون مرده داخل عکسه.

- اومدنت به این خونه و این اتاق مساوی با مرگته بچه   .. . پس امیدوارم برای مرگت دلیل خوبی داشته باشی  .. . . دستامو مشت میکنم 

- منو نمیشناسی؟ هه  ... معلومه که نباید بشناسی  ..  ولی کاراتو خوب یادمه   .. . . 

جلوی میز خم شده داره به من نگاه میکنه 

- خ خب   ... موضوع جالب شد  .. . .

- بیست ساله پیش قسم خورم که تو تقاص کاراتو بدی؛ بدجورم میدی ,

دست میزنه محکم و سنگین   ... 

- …. BRAVO …BRAVO

جدی میشه 

- خب حالا اومدی  ..  اینجا   ... (اطراف رو با دستاش نشون میده )  ... از من   .. . .(به خودش اشاره میکنه ) انتقام بگیری؟

نگاش میکنم  .. . 

- همون روزی که بابامو  ..  که تنها جرمش تاجر معروف بودن بود , واسه این که کمکت نکرد تا قاچاق کنی   .. . . تا نون حلال ببره سر سفره اش   ... تا زندگی ارومی داشته باشه   ... کشتی   ... باید فکر این روز رو میکردی   .. . 

خشمگینم   ... صدای ناله های خودم   ... زجه های مادرمو میشنوم  .. . 

- تو با گرفتن بابام  ..  مادرم رو دق دادی   ... زندگیمو گرفتی   ... آرامشم

رو گرفتی  ... کاری که من میخوام باهات بکنم  .. . 

میخنده   ... خندش به قهقهه تبدیل میشه   ... نکنه میخوای اون مدارک مسخره که از اون خونه بر داشتی این کار رو بکنی (میخنده)

- حامد درخشان رو یادت میاد؟

چند بار زیر لب داره تکرار میکنه   ... درخشان   ... درخشان  ..  صبر میکنم تا خوب یادش بیاد  ..  من به این یاد اورری نیاز دارم 

یه بشکن میزنه 

- حامد درخشان   .. . . موفق ترین تاجر اون زمان  ..  اره  .. نمیخواست پیشنهادم رو قبول کنه  ..  میگفت  ... این کار یعنی دزدی   ... حرفاشو یادمه   .. . . نون حلال چیه ؟

هر کاری کردم قبول نکرد   ... منم کارشو تموم کردم   .. . . (چشامو خون گرفته )

- تو پسرشی نه؟خب   .. . پدرت و خیلی از تاجرهایی که پیشنهاد منو قبول نکردن باید میدونستن که اگر من بهشون پیشنهاد بدم ..  دو راه دارن   .. . یا قبول حرف من ..  یا مرگ  .. . 

مکثی کرد

- کشتن پدرت برای من مثل اب خوردن بود ..  ولی خب  ..  قتل یه تاجر نامدار   ... خیلی سرو صدا به پا میکرد   ... و باعث میشد که مراقبت از تاجرا بیشتر بشه  ... پس بهترین کار این بود که نشون بدم پدرت خود کشی کرده   ... اما در اصل اون به دست بچه ها ی من کشته شده بود ..  

صحنه های بچگی ام مثل یه پرده سینما از مقابل چشام داره حرکت میکنه  .. مدرسه   .. . .خونه   ... چراغ روشن انباری  ... طناب  ... پدرم   ... اویزون  ..  مرگ  .. 

رئیس جدی از رو صندلی بلند میشه   ... بلافاصه دکمه دستگاه رو میزنم   ... اعتراف رو گرفتم   .. . 

- تو با خودت چی فکر کردی بچه ؟که میای منو میکشی؟ شایدم شکنجه ام بدی ؟ اره ؟ حداقل با بچه های دیگه ای که " من" باباهاشون رو ازشون گرفتم   ... یه گروه میشدی   .. . 

دستشو تو هوا تکون میده  .. 

- واقعا که بی عقلی   .. . 

- مطمن نباش رییس   ... گفتم تاوان کارتو باید بدی   ... تو خانواده ام رو گرفتی   ... تاوانشم گرفتن خانوادته  ... اما به روش خودم  ... 

همون موقع در با صدای بلندی باز میشه و چند بار به دیوار برخورد میکنه  ... همکارام میریزن تو اتاق اما رییس فرزتر   .. . .اسلحشو در میاره به سمتم میگیره   .. . .

"هم گروهی" هام دستامو باز میکنن  ... دستامو تو جیبم میکنم   .. . .

- تقلا کردن بی فایده است   ... تو توی مرداب کثافت کاریه خودت گیر افتادی   .. . . اما قبل از مرگت  ..  باید  یه  نفر  رو  ببینی   .. . کسی که آرزوی دیدنش به دلت مونده .. 

اسلحه از دستش میوفته با صدای بدی به زمین میخوره   ... زانو میزنه   ... نه به خاطر مرگش  ..  نه واسه تسلیم شدن   .. . . من میدونم  .. . . از بهت پیدا شدن "گمشدش" 

رییس رو دست بند میزنن,و انتقالش میدن به ستاد   ... یه نگاه به ساعت اتاق میکنم   ... ظهره   ... ره به بچه های عملیات میکنم 

- یه گروه پشتیبانی میخوام  .. 

با ماشین مستقیم به در میکوبم و دراز دو طرف باز میشه . پشت سر ماشین من   ... بچه های ستاد میان داخل   ... همگی از ماشین میپرن پایین  ..  داد میزنم :

- سردستشون مال خودمه   .. . 

اطاعت بلندی میگن و وارد خونه میشیم   ... در نفر از پله های بالا خم میشن و شلیک میکنن  ... که بچه ها با دو تا تیر کارشون رو میسازن  .. . .رو بهشون میگم که برن بالا   ... پاهای یه نفر از زیر مبل میبینم   .. . . 

–مطمئنم خودشه   ... فقط هارت و پورت داره   .. . . ولی وقتی تنهاست  .. . 

اروم میرم سمت مبل و تو یه حرکت موهاشو از بالا میگیرم میکشم   ... اسلحه اش از دستش میوفته  ... ..  میکشمش کنار  .. . . گفته بودم   ... کارتو خودم قراره تموم کنم   .. . پرتش میکنم جلو و اسلحه رو میگیرم سمتش  ... التماس میکنه  ... ولی من فقط بابامو میبینم که به دست این کشته شده   ... صدای خنده هاشو از حیاط خونمون میشنوم که به من که تو بهت بودم میخندید  .. . ماشه رو میکشم و خلاص  ... اسلحه ام رو آروم میارم پایین   .. . 

- بابا  ... انتقامتو گرفتم   .. . 

یاد ملیکا میوفتم   ... میرم سمت اتاق  ... در رو با یه حرکت باز میکنم   ... همون گوشه هنوز نشسته و حرکت نمیکنه   ... میلرزه   ... سرشو محکم تو دستاش گرفته   ... فشار میده   ... سرشو بلند میکنه با دیدن من   ... توی اون وضعیت با بهت بلند میشه   ... با انگشتش به من اشاره میکنه   ... یکی از بچه ها میاد به من احترام نظامی میزاره :

- جناب سرگرد   ... بالا پاکسازی شده   ... سرمو دوباره بر میگردونم سمت ملیکا   ... تعجبش بیشتر شده   ... 

- تو   ... تو   ... سرگردی؟ تو پلیسی؟و بعد دستشو میگیره جلو دهنش   .. . 

نگاه ماموره میوفته به من  .. . . 

- ایشون کین قربان ؟

- موردی نداره   .. . 

میرم تو اتاق   .. . .دستمو میبرم پشتم   ... سرمو بالا میگیرم   ... 

- من سرگرد حامی درخشان   ... سرگرد ستاد مبارزه با مواد قاچاق   ... از اون حالت میام بیرون   .. . 

- باید با ما بیای

فرصت حرف زدن رو بهش نمیدم از اتاق میزنم بیرون   .. . 

به اتاقم که میرسم اولین کاری که میکنم   .. . لباسم رو میپوشم   .. . در رو میزنن  ..  سرباز کریمی میاد داخل و احترام میزاره   .. . . 

- قربان متهم تو اتاق بازجویی اماده اس   .. . 

از اتاق میزنم بیرون  ..  مستقیم میرم سمت اتاق بازجویی   ... به اتاق کنترل که میرسم   ... به رییس نگاه میکنم   ... سرشو گذاشته رو دستاش رو میز  ... هنوز خوب انتقام نگرفتم   ... شوکی که این لحظه بهش وارد میکنم   ... ..  تقاص تمام کاراشه  ... اخمم رو پررنگ تر میکنم و میرم داخل   .. . . عکس العملی انجام نمیده   .. . .

رو صندلی میشینم و دستامو میزارم رو میز:

- خب   ... خب  ... جناب رییس  ..  اینجا نیومدم که ازت حرف بکشم   ... یا اینک هازت بخوام اعتراف کنی چون خودمون به اندازه کافی مدرک داریم   ... اومدم دوباره بکشمت   .. . . یه بار با دستای خودت بکشمت   ... یه بار هم با دستای خودم  ... ..  اما نه به رو ش تو   .. . .منم روشای خودمو دارم   .. . . داد میزنم :

بیارینش  .. . 

رییس مستاصل به در نگاه میکنه   .. . . بعد از چند دقیقه در باز میشه و میارنش داخل   .. . 

رییس از روی صندلی بلند میشه   .. . متعجب زل میزنه  .. . زیر لبش زمزمه میکنه

- دخترم   .. . 

ملیکا کاملا گیج شده به رییس نگاه میکنه   .. . .

دقیق رییس رو نگاه میکنه  ... 

- بشین 

اینو محکم میگم 

رییس سر جاش یعنی روبه روم میشینه و ملیکا هم روی یک تک صندلی اضافه اتاق کنار منو و رییس  .. . .

دستمو رو به رییس میکنم ولی نگام به ملیکاست   .. . .

- حبیب جمشیدی   ... ملقب به رییس   .. . . سر دسته بزرگترین باند قاچاق ایران ..  انواع قاچاق  ..  مواد   ... انسان   ... کالا   .. . . (مکث کوتاه) پدر واقعی تو   .. . .

نگاش رنگ ناباوری میگیره به رییس زل میزنه   ... ولی اون سرش پایینه   ... سریع برمیگرده سمت من   ... میدونم  ... فقط میخواد بدونه که حرفام الکی بوده   .. . . ولی زل زدن  جدی  من  بهش   ... باعث میشه چشاش پر از اشک شه   ... 

داد میزنم   .. . . سرباز کریمی   ... میتونی ببرینشون و از اتاق بازجویی میام بیرون   ... 

ملیکا 

اقا خواهش میکنم  .. . 

به التماسای من نگاه میکنه   ... دلش به رحم میاد .

- خانوم عزیز باور کنید ایشون گفتن که کسی وارد اتاقشون نشه   .. . .اگه من این کار رو بکنم   ... توبیخ میشم   .. . . 

- اقا   ... این خیلی واسم مهمه 

با نا امیدی به من نگاه میکینه  ..  برمیگردم   ... ..  حالا باید چیکار کنم ؟ 

- خانوم  .. . ؟

برمیگردم همون سربازه ست  .. 

- خیلی خب  .. . . باشه  ... الان میرم بهشون میگم   .. . . همین جا بمونید   .. . 

به سمت در اتاق سرگرد میره و در میزنه   ... میره داخل و احترام میزاره   .. . . صدای داد میاد  .. . 

- مگه من نگفتم کسی داخل نیاد .. 

- بله قربان   ... ولی یه خانومی میخواد شما رو ببینه   .. . . کار خیلی مهمی دارن  .. . . 

- بفرستش داخل   .. . . ولی توبیخ تو یادم نمیره  .. . 

سربازه احترام میزاره و رو به من میگه:

- بفرمایید

از کنارش با شرمندگی رد میشم :

- ببخشید  .. . . من واقعا  .. . .

لبخندی میزنه و میگه :

- اشکال نداره ,بفرمایید   .. . 

حامی 

به اون دو تا نگاه میکنم که جلوی در واستادن و حرف میزنن  ... ملیکا یه چیزی میگه و سرشو میندازه پایین   .. . کریمی هم لبخند میزنه  ... جوابشو میده   ... اخم میکنم   ... این چه وضعشه   ... کریمی میره بیرون و ملیکا همون جا وامیسته و سرشو میندازه پایین  .. . 

- بشین 

یه نگاهی به من میکنه و روی دورترین مبل نسبت به من و نزدیکترین مبل به خودش میشینه   ... دستاشو به حالت عصبی تو هم میکنه اروم میگه:

- از کجا مطمنی که من   .. . 

- همه مدارک اینو نشون میدن   .. . مدارک دو تا پرورشگاه   .. . مدارک پدر و مادر فعلیت   .. . 

اشک تو چشاش جمع میشه و یه قطره روی دستش میریزه   ... حالم به جوری میشه   ... اشکشو پاک میکنه   .. . . سرشو بالا میگیره   .. . 

- شما چرا منو وارد این عملیات کردین ؟

یه نفس عمیق میکشم و شروع میکنم:

- یکی از ماموریت هام با جاسوسی که پد .. (میخواستم بگم پدرت ولی منصرف میشم )رییس وارد گروه عملیات من کرده بود   ... شکست خورد  ... دومین مرحله من  ... که یه نفوذی تو گروهمون بود بعد از اینکه وارد گروه رییس شد و اعتمادش رو جلب کرد   ... یه عکسی ازش گرفت ولی سریع شناسایی شد و به قتل رسید   .. . من یه عملیات سوم میخواستم   ... فرز ترین فرد   ... بعد از این, اطلاعات تو رو دیدم   ... متوجه شباهت زیادت به رییس شدم   ... چند روز تحقیق کردم و فهمیدم که اون پدر توئه   ... 

از اول موافق وارد شدن به دختر عملیات نبودم ولی خب  ... این یه مورد فرق میکرد   ... اگر رییس تو رو میگرفت   ... آسیبی بهت نمیزد  ... چون از شباهتت به خودش متوجه میشد  .. . 

- تو , رو جون من معامله کردی  ... پس  ..  پس واسه چی اومدی دنبالم؟

- هم اینکه فهمیدم اون نگهبانا نمیخواستن تو رو تا فرداش به رییس تحویل بدن هم اینکه هه بهترین فرصت برای اخرین هدفم  .. . 

سرشو بالا نمیاره ,ولی صدای گریه اش رو میشنوم

- این هدف آخرت چی بود؟

دیگه نتونستم جلوی خودمو بگیرم .. 

- پدر تو   ... الگوی من  ... سایه خانواده ام رو   ... توی ده سالگی از من گرفت و یه جور ی نشون داد که بابام خودکشی کرده  ... این ننگ مادرم رو از من گرفت   .. . . از پدرت اعتراف میخواستم تا بتونم ..  این ننگ رو پاک کنم   .. . .

- نقش من این وسط چی بود؟یه طعمه؟یه کسی که فقط یه سکویی بود واسه پرش که مهم نیست له بشه یا نه  .. . ؟

میلرزه   ... خودمم میدونستم   .. . . میدونستم که فکر احساس این دختر رو نکرده بودم  .. . . از جاش بلند میشه :سرش هنوز پایینه   ... تو  ... تو  ... (هق هقش امون نمیده)

خانواده مو ,منو توی تنگنا گذاشتی, منو تا حد مرگ پیش بردی  .. . باعث شدی تا تلخ ترین لحظات عمرمو داشته باشم  ... زندگی آرومم به خاطر تو از بین رفته  ..  من شدم یه وسیله   ... یه وسیله که به هدفت برسی  ... سرشو میاره بالا و دستاشو باز میکنه  ... 

- خب ببین جناب سروان   ... به هدفت رسیدی ؟  ... حالا خوشحالی ؟ حالا به فکر ارتقای درجه هستی ؟ منو ببین   ... من چه گناهی داشتم   .. . . من قربونی تو شدم   ... میفهمی؟چرا سرگرد ؟ چرا سرگرد حامی درخشان  .. . ؟

صورتش خیس خیس بود  .. . . میدونستم   ... همه این هارو فهمیدم ولی دیر   ... اون موقع هدفم مهم بود نه احساسات پاک یه دختر   .. . . که بفهمه پدرش   ... بزرگ خانوادش   ... یه خلافکاره   ... یه قاچاقچی  .. . 

چیزی نمیگم

- حکمش چیه؟

.   .  :  :  این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www . 98ia . com) ساخته و منتشر شده است  :  :  . 

چشاش مظلوم و بارانی شده   .. . خواستنی و زلال   .. . . به خودم میام 

- اعدام 

- میخوام ببینمش

- نمیشـ   .. . (حرفمو قطع میکنه ) خیلی جدی میگه :

- این کار رو انجام بده سرگرد درخشان   .. . . این حداقل کاریه که میتونی انجام بدی   ... کم ترینش  ... 

از جاش بلند میشه 

- من بیرون منتظرم  .. . .

از در مییره بیرون و محکم میبندتش  .. . 

بهش حق میدم   .. . . کلامو از جا لباسی بر میدارم از اتاق میرم بیرون   .. . . رو صندلی کنار در نشسته با گوشه شالش بازی میکنه  .. . رو بهش میگم:

- دنبالم بیا  .. . 

سریع بلند میشه پشت سرم میاد  .. . . به سمت اتاق سرهنگ میرم 

- همین جا بمون تا بیام

با سرهنگ هماهنگ میکنم  .. . 

ملیکا

بهش نگاه میکنم   ... اونم به من  .. . .

- چرا منو گذاشتی تو پرورشگاه  .. . ؟

عمیق بهم خیره میشه  .. . یه نفس عمیق میکشه  .. . 

-  بعد از اینکه مادرت سر به دنیا اومدنت مرد  ... ازت بدم اومد  ... تو رودلیل مرگ اون میدونستم  .. . بعد از این که تو رو ول کردم  ..  تازه فهمیدم خیلی تنها شدم   ... دنبالت گشتم   ... همه جا  ... از همه کس ..  ولی  ... 

سرشو انداخته بود پایین و حرف میزد

- متاسفم دخترم   .. . .

- تا حالا چند تا دختر قاچاق کردی؟

بهت زده نگام میکنه   ... نمیدونم دنبال چی میگرده تو صورت من!

-  بگین(محکم)

- خیلی زیاد

دستمو محکم میکوبم رو میز تا حرصم خالی شه  .. . 

- به فکر پدر و مادر اون بچه ها نبودی ؟به فکر آیندشون   ... فکر نکردی که ممکنه یکی این کارو با دختر خودت انجام بده؟ به تنهایی پدر و مادراشون چی؟ به اونا هم فکر نکردی؟

حالا داره با چشاش میگه که شرمنده است اما خیلی دیره   .. . .

بلند میشم و دستم دستگیره رو لمس میکنه از وجود من خیلی سردتر   ... از سرماش لرزم میگیره  .. . 

- اسم مادرم چی بود؟

-  (با یه مکث )  ...  .. . "صـنـم"

دومین شوک  .. . .سرگرد میدونست  .. . اسم مادر واقعیم رو هم میدونست  .. . 

- چه شکلی بود؟

- چشمای مشکی   ... صورت کشیده  ... چهره مهربون و ملیح  .. . 

یه قطره از چاش میریزه   ... نه رو گونه اش   ... روی زمین و پخش میشه  .. . 

برمبگردم  .. . تو چشاش خیره میشم  ... جلوش وامیستم

- پشیمونی

-   ... .. اره   ... خیلی دخترم  .. 

بلند میشه  .. . 

- منو میبخشی؟

- اشک تو چشام جمع شده  ... میرم جلو  .. . بغلش میکنم  ... این مرد ..  پدرمه   .. . .از خون من ..  سرمو میزارم رو شونه اش   ... اون نمیتونه بغلم کنه   ... نه اینکه نخواد نه   ... دستاش بسته اس   ... خجالت میکشه  ..  

- اره بابایی می بخشمت  .. . 

حالا هردو تامون داریم تو بغل هم گریه میکنیم   .. . 

حامی 

از اتاق کنترل نگاه میکنم  ... پدر و دختر همدیگر رو بغل کردن  ... گریه میکنن  ... صورت ملیکا رو به من  ... سفت رییس رو چسبیده   ... برای بار چندم صورتش خیس خیس شده  ..  اگه من کاری نمیکردم اون بفهمه پدرش یه خلافکاره   ... الان اون داشت با خانواده اش زندگی ارومش رو دنبال میکرد  .. . .نه توی کلانتری با این وضع  .. دستمو چندبار تو موهام فرو میکنم  ... چی به سر دل سنگ من اومده   .. . 

ملیکا

سرمو پایین میندازم و از اتاق میام بیرون   ... بابامو بردن  ... از من جداش کردن  ... اون هر کاری کرده بازم بابای منه  ..  بابا  ... خدایا من چه قدر یه دفعه ای تنها شدم؟

دو تا پا جلوی من وایمیستن  ... سرمو بالا میارم   ... سرگرده  ... از وقتی که منو "فریب" داده دیگه نمیخوام اسمشو صدا کنم   ... حالتمو که دید باعث شد حرفشو بخوره  .. . سردم   ... بی احساس ..  نا امید  ... سنگدل شدم  ... نگاش میکنم  .. . چشمم به چشماش میدوزم  .. . 

- اون تابلوی عکس مادرم بود؟

- اره (بدون هیچ مکثی)

یه پوزخند میزنم و از کنارش رد میشم   .. . سرمای نگاه من ,گرمای وجودش رو میبلعه  .. . مطمئنم  .. . دو انسان در دو جهت مخالف  .. . یکی فریب خورده یکی فریبنده  .. . خدایا ادم ها چقدر دور و چقدر به هم نزدیکن   .. . سنگینی نگاهش رو تا ته سالن روی خودم حس میکنم  .. . 

فصل ششم :فرار

دستای گرمی رو دور خودم احساس میکنم  ... نگاهم رو از سنگ قبر سرد پدرم میگرم  ... به ملینا نگاه میکنم:

- خواهری   ... پاشو بریم  .. . 

تو چشاش خیره میشم ..  من خواهرش نیستم   ... ولی اون منو خواهر صدا میکنه  .. . . چه قدر خوب   .. . چه بد  ... از جام بلند میشم  ..  نگاهم رو از تک تک اعضای خانواده قبلی ام میگیرم  .. . . مادرم,غمگین   ... پدرم,ناراحت  .. . . خواهرم ,عصبی   ... رضا,نگران   .. . . سورنا,خندون   .. . بهش لبخند میزنم ,نزدیک رضا که سورنا رو بغل کرده میرم میرم ,سورنا رو میبوسم  .. . 

نگاهم به دو جفت چشم می یوفته حدودا 50 متر اونطرف تر واستادن دارن به من نگاه میکنن  .. . . اخمامو توهم میکنم  ... متوجه میشن که دیدمشون   ... ..  نزدیک میان  ... رومو برمیگردونم ,میگم:

- بریم  .. 

همه به سمت در خروجی میریم ,اونا هم به سمتون میان  ..  به ما که رسیدن  .. . . وایمیستیم   .. . . میرم جلو بدون ابنکه به سرگرد نگاه کنم  ... انگشت اشارهام رو , رو به سرگرد میگیرم و میگم  .. . 

- سرگرد درخشان  ..  مامور رسیدگی به پرونده   ... پدرم .. 

پدرم از شنیدن کلمه اخر من ناراحت میشه و اخم میکنه  ... ولی توجه نمیکنم….سرگرد کلاهشو بر میداره :

- سلام 

صدای کریمی رو میشنوم که سلام میکنه   ... ار دیدنش خوشحال میشم  ... یه جورایی , ازخود گذشتگیش خوشم اومده ..  لبخندی میزنه  ... جوابشو میدم  .. . 

- تسلیت میگم

سرمو به سمت سرگرد بر میگردونم   .. . به چشاش خیره میشم   .. . . اینبار نمیتونم معنی نگاشو بفهمم  .. . . نگاهمو بازم به کریمی میدوزم   ... اسمشو از روی اتکت لباسش میخونم  ... ارتا کریمی  ... به قیافه اش نگاه میکنم   ... صورت ملیح   ... ابرو های پیوسته  ... چشم های قهوای, صورت کشیده ..  دست مادرم رو شونه ام حس میکنم:

- بریم ,مامان جان؟

میخواستم بگم بریم که سرگرد میپره ,وسط حرفمو میگه:

- خانم شاخص,شما فردا باید به ستاد ما بیاین .

- برای چی سرگرد؟(صدای پدرم بود)

- جناب سرهنگ دستور دادن که برای تکمیل پرونده حبیب جمشیدی   ... 

نگاهش میکنم  ..  اخم کرده   ... به من خیره میشه  ... دستاشو مشت می کنه  ... اخمش غلیظ تر میشه   .. . .

- باشه جناب "سرگرد"  ... میام (سرگرد رو از روی عمد محکم و کشیده میگم)

- بریم .. 

از اون قبرستون نحس میام بیرون  ... انگار که هوای اونجا داشت خفم میکرد   ... یه نفس عمیق میکشم  ... بی صدا همه سوار ماشین شدیم  .. . .

+++

دوباره باید پامو بزارم تو اون ستاد نحس  ... به طرف سرباز کریمی میرم   .. . 

- سلام 

وقتی سرشو میاره بالا و من رو میبینه   ... لبخند میزنه:

- سلام خانم شاخص, بهترین؟

- ممنون

- دیروز فرصت نداشتم بهتون تسلیت بگم  .. . 

از مهربونیش ..  از دقتش  ... از نگاهش   ... خنده ام میگیره .. 

- مرسی  .. . 

همین لحظه سرگرد از اتاقش میاد بیرون  ... نگاهش رو ما ایست میکنه  ... رگ گردنش رو میبینم   ... اخمشو میبینم   ... فهمیدم که رو کریمی تعصب داره  ... با یه لبخند مرموز به کریمی میگم  .. . .

- راستی بابت اون روز ممنون  .. . 

کریمی لبخند سنگینی میزنه  ... تاسرگرد رو میبینه  .. . . احترام میزاره  .. . . سرگرد جلوی من واستاده  ... 

- خانوم شاخص

نگاهش نمیکنم و همینطور سرم پایین   .. . .

- از این طرف 

دستش به سمت راهرو مونده اما   ... حرکتش عصبیه  .. . 

حرکت میکنم که صداش رو پشت سرم میشنوم خیلی جدی میگه  .. . 

- حواست به کار خودت باشه

و بعد صدای پاش میاد  .. . 

+++

- پس شما نمیدونستید که دختر واقعی اون خانواده هستید؟

- نه جناب سرهنگ  .. . (سوالاتش رو پشت سر هم میپرسه)

- ایشون روحشون هم خبر نداشت .. 

سرهنگ به سرگرد داره نگاه میکنه   ... میگه:

- باید بگم با اینکه عملیات رو بدون اطلاع من شروع کردی   ... یک نفر خارج از گروه وارد سیستم شد  ... ولی   ... کارت عالی بود سرگرد  .. . 

بهش خیره میشم  ... میخوام واکنش شو ببینم  ... عکس العمل ترفیع درجه سرگرد درخشان در مقابل نابودی من  ... لبخند نمیرنه   ... اخم میکنه  ... واسم مهم نیست  ... اون اینجوری خوشحالیشو داره نشون میده  .. . 

از جام با اخم بلند میشم  .. . . عصبی   .. . . 

- با من دیگه کاری ندارید؟

- نه شما دیگه میتونید برید  ..  اما مراقب خودتون باشد چون امکان داره بدخواه های رییس دنبالتون برگردن   ... میخوایید واستون محافظ بزارم؟

سنگینی نگاهشو که حس میکنم   ... پوزخندی عمیق میزنم  ... 

- نه جناب سرهنگ   ... لازم نیست  .. . . با اجازه .. 

از اتاق میزنم بیرون  ... صدای پای کسی پشت سرم نشون میده که سرگرده هم از اتاق زده بیرون  ..  جلوتر از خودم کریمی رو میبینم  ... که وسط راهرو واستاده  ... ..  پرونده ای که تو دستاشه و داره با جدیت ورق میزنه  ... محوش شده که انگار چیز جالبی دیده  ... لبخند مسخره ای میزنم  ... به یه متریش که میرسم  ... پامو به به اون یکی پام گیر میدم و وانمود میکم که دارم میوفتم  .. . . چشامو میبندم که یکی منو میگیره  ... چشامو باز میکنم  ... ولی به جای کریمی   ... صورت سرگرد جلوم ظاهر شده  ... بهم خیره شده  ... بازوم رو فشار میده بعد ولم میکنه  ... صاف میایستم به کریمی که نگرانه   ... با لبخند نگاه میکنم  ... اونم لبخند میزنه  .. . 

سرگرد امتداد نگاهمو میگیره  .. . . به کریمی میرسه ..  عصبی   .. . اخم غلیظی میکنه  .. 

بهش نگاه میکنم   ... این آخرین دفعه است که می بینمش  ... بایدد خرفمو بهش بزنم  ... تو چشماش زل میزنم  .. . 

- ممنون بابت کمکتون  .. . و ارتقای درجه تون رو هم بهتون رو تبریک میگم سرگرد  .. ولی   ... میدونین   ... ترفیع درجه   ... ارزش نابودی زندگی بقیه رو نداره  ... این رو بهتون میگم که(دست به سینه وایمیستم)بازم واسه طعمتون   ... یکی دیگه رو بیگناه,رو با خاک یکسان نکنید  .. . . (لبخند مسخره ای رو لبام نشسته) بر میگردم و از اون ستاد میام بیرون ..  سنگینی نگاش اذیتم نمیکنه  .. . ولی باعث میشه قلبم بیش از پیش سنگین بشه  .. . 

+++

یه شام پنج نفره  ... اما الان نمیدونم چرا اون احساس قبلی رو ندارم  .. . . ملینا هنوز سعی میکنه ما رو بخندونه, درست مثل گذشته  .. . . رضا آروم داره غذا میخوره  .. . . مامانم داره سعی میکنه که به همه غذا برسونه  .. . مثل گذشته  .. . بابام داره به حرف های ملینا میخنده   ... مثل گذشته  ... اما من مثل گذشته نیستم  ... یه ادم سرد ..  بی احساس   ... حداقل خودم که اینطور حس میکنم

دست از بازی با غذام برمیدارم   .. . .دستامو میزارم رو میز  ... 

- بابا

همه سکوت کردن 

- جان بابا؟

- میشه باهم صحبت کنیم؟

- آره دخترم   .. . 

بلند میشم   ... بابا هم بلند میشه  .. . باهم میریم تو اتاق خودشون روی تختشون میشینم  .. . منتظر نگام میکنه  .. . 

- میتونم یه چیزی بگم؟ یعنی یه چیزی میخوام  .. . 

- آره دخترم بگو .. 

- میشه واسه چند روز برم ویلا 

متعجب به من نگاه میکنه

- خب میدونید   ... احساس میکنم  .. . به خلوت احتیاج دارم   ... میشه؟

- آره که میشه   .. . . ولی تنها؟

- من میتونم از خودم مراقبت کنم  .. . 

- باشه حرفی ندارم  .. . 

- میشه به کسی نگید؟(نگران نگام میکنه)

- میخوام تو خلوت خودم باشم  ... خواهش میکنم

- کی میخوای بری؟

-  فردا صبح

- باشه پس من فردا واست یه ماشین میفرستم  .. . 

سعی میکنم مثل گذشته باشم  ... به هر حال خانوادم بودن ,خیلی برام زحمت کشیدن

- بابایی  ... میشه اون206, که چشمم رو گرفته بود  ... بهم بدین  ... اخه شما که این همه ماشین دارین تو نمایشگاه ..  میدین؟

خنده ای از ته دل میکنه  .. . . منو تو بغلش میگیره ..  با دستاش موهامو نوازش میکنه  ... ..  

- آره دخترم   ... تو بخند من   ... جونم روهم بهت میدم .. 

(با اعتراض میگم)

- بابا  .. . .

خنده اش بیشتر میشه  .. . 

- پدر و دختر نمیخواین بیان بیرون؟

صدای مامانم بود   ... از بابام جدا میشم و در رو باز میکنم .. مامانم با لبخند رو به روم واستاده  ... اونم به من میخنده  ... لبخندی به روش میزنم و میرم سمت اتاق قبلیم

مانتو و شلوارمو بر میدارم میرم بیرون  .. . 

- کجا دخترم  .. . ؟

- یه لبخند به نگرانی مادرانش میزنم

- تازه سرشبه مامان .. 

صدای بابام میاد

وایستا برسونمت دخترم  .. . 

- اینجوری راحترم  .. . 

میرم جلوش و نزدیک گوشش آروم میگم

- ماشین یادت نره بابایی؟  ... چشمکی میزنم

- به سمت سورنا که تو بغل باباشه میرم  ... صورتشو ناز می کنم  .. . سرمو بالا میگیرم و از رضا خدافظی میکنم و در جوابم یه لبخند مهربون و "به سلامت" میگیرم 

به سمت در میرم و یه بوس هوایی هم واسه ملینا میفرستم و تو بهت و تعجب بقیه میام بیرون  .. . 

دستامو تو جیب مانتوم میکنم  ..  کنار خیابون آروم آروم راه میرم  ... خیابونی که مسیر خونه منه, اکثرا خلوته  .. . . فرصت خوبی برای فکر کردن   ... هوا سرد شده  ... سوز داره  ... مانتوم کلفته اما بازم سردم شده ..  توی یه خط راست و مستقیم حرکت میکنم  .. . به حرکت پاهام توجه میکنم  .. . .صدایی که از پای من ایجاد میشه با صدایه پایی که میشنوم متفاوته   .. . وایمیستم  ... صدا هم قطع میشه ..  پشت سرمو نگاه میکنم  .. . . کسی نیست  ... بر میگردم   ... به راهم ادامه میدم  ..  یه دفعه یاد حرف سرهنگ می افتم:

(مراقب خودتون باشد چون امکان داره بدخواه های رییس دنبالتون برگردن)

یخ میکنم   ... سریع پشت سرمو نگاه میکنم  ... سایه ای محو میشه  ... جیغم تو گلوم خفه شده  .. . خیلی تند میدوم  .. . صدای پا هم تندتر میشه  ... صدای نفساشو میشنوم  ... دمای داخل بدنم گرمه امابیرون سرده   ... چه تضاد جالبی  .. . یاد دمای دستامون میوفتم  ... تفاوت دمای بدنامون   ... اون حس دلنشین  ... سرمو تکون میدم ..  .به نفس نفس میوفتم  .. . دوباره پشت سرم رو نگاه میکنم  .. . کسی رو نمیبینم اما صدای پاهاش رو کاملا میشنوم  ... یه دفعه صدا قطع میشه  .. . وایمیستم  .. . عقب رو با دقت نگاه میکنم  .. . چند تا سایه میبینم  .. . میترسم  .. . پشت یه دیوار سنگر میگیرم  .. . .سرم رو تا جایی که تو دید نباشه از پشت دیوار میارم بیرونت  .. . .بین سایه ها درگیریه  .. . چشمامو ریز میکنم ولی از سوز هوا چشمام میسوزن  .. . به دیوار تکیه میدم .. یه نفس عمیق میکشم و با تمام توانم به سمت خونه میدوم  .. . 

+++

- ببخشید آقا مرتضی باعث زحمت شدم  ... 

میخنده

- نه دخترم این چه حرفیه؟

- بازم ممنون  .. . 

به سمت ماشینی که بابا برام فرستاده میرم ..  رو کاپوته سفیدش دست میکشم  ... 

- امروز فقط منو توییم تنهای تنها  .. تو تنها کسی هستی که برام موندی  .. . تو دیگه منو تنهام نزار  .. . 

+++

دنده رو جابه جا میکنم  ... یه دستم رو لبه پنجره میزارم و با اون یکی دستم فرمون رو محکم میگیرم  ... حوصله ام سر رفته  ... تازه دو ساعت از راه رو اومدم   ... یه دفعه ..  یاد فلشم می افتم که همیشه تو کیفم بود  .. . امیدوارم الان هم باشه  .. . خم میشم سمت صندلی کمک راننده و دستمو توی کیفم میکنم  .. . با بدبختی پیداش میکنم و میزارمش تو ضبط   .. . اهنگارو یکی یکی رد میکنم تا اینکه میرسم به این آهنگ   .. . تا به حال اینقدر به این آهنگ توجه نکرده بودم  .. . فضای جاده .. تنهاییم  .. . سکوت و این اهنگ منو توی یه خلسه میبره  .. . 

(عاشقی یعنی همین- رضا شیری)

سخته نفس بکشی,گریه کن سبکتر بشی

بی دلیل رفت ,حق داری که دورتو قفس بکشی

"بی گناه"گریه کن ,هی بگو, آه  ... گریه کن

گریه کن, بشین عکس عشقتو ببین

ولی جای گله نیست, عاشقی یعنی همین

(دستمو میزارم جلوی دهنم و از ته دل زار میزنم)

حق داری بهونه, از هر چیزی بگیری

ولی حق نداری, بمیری

بی کسی تموم توئه, لحظه های شومه توئه

گریه کن هیچ راهی نیست, که ابر غم رو بومه توئه

"بیگناه"گریه کن, هی بگو آه  ... گریه کن

ماشین رو میزنم کنار و سرم رو میزارم رو فرمون  .. . گریه میکنم  .. . . اینقدر که آروم شم  ... پیاده میشم بطری آب رو از صندوق عقب ماشین در میارم  ..  صورتمو میشورم  ... چته دختر؟  ... اشکال نداره   .. . زندگی همینه  ... تو خدا رو داری  .. . نگران نباش

نزدیکای پنج میرسم  ... جلوی در ماشین رو نگه میدارم و با ریموتی که بابا داد در رو باز میکنم ..  در که باز میشه موجی از خاطرات بهم هجوم میارن  .. . خاطرات بچگیم  ... خنده های از ته دلم  .. . شیطونی های من و ملینا  .. . . اما بی توجه به صحنه های شیرین گذشتم  .. . . ماشین رو میبرم داخل  ... جاده ی سنگی بین درختا که راه ویلا رو نشون میده  .. . جلوی در ورودی ماشینو خاموش میکنم  ... کیفمو بر میدارم و پیاده میشم  ... میرم داخل ویلا  ... من عاشق اینجام  ... چون برعکس همه ویلا هها فقط یه طبقه است  .. . 

از در که میای داخل اول فضای بزرگ پذیرایی جلب توجه میکنه  ... سمت راست اشپزخونه   ... سمت چپ اتاقاست  .. . بی توجه به سه اتاق خواب دیگه به سمت اتاق خودم میرم .. خیلی وقته که اینجا نیومده بودم   ... کیفمو پرت میکنم روتخت حموم اختصاصی اتاقم بهم چشمک میزنه و بعدش هم یه خواب میتونه مثل آرام بخش عمل کنه  .. . 

فصا هفتم:

تاوان

اون تو رو بازی داده  دخترم  .. . 

برمی گردم  ... بابامه ..  لبه دار  ... سرگرد رو میبینم که میره نزدیکش  ... پوزخند همیشگیش رو لب هاشه  .. . 

- من تو رو  فریب دادم  ملیکا ..  فریبت دادم  .. . تو با دستای خودت بابات رو کشتی  ... 

- نه  .. . من نمیدونستم

- ملیکا بهم کمک کن  .. . نزار این کارو بکنه

- دست سرگرد به سمت چهار پایه زیر پای بابام میره

- سرگرد نکن  .. . تو رو خدا نکن .. 

اخماشو تو هم میکنه و میاد جلو  ... بابام ناپدید میشه  ... سرگرد نزدیک تر میشه  ... من عقب تر میرم  ... دستاشو میزاره تو جیبش  ... 

- تو فقط برای من یه بازیچه بودی  ... یه سکو برای رسیدن به هدفم  .. . حرفای تو هیچ ارزشی برام نداره

ناباور بهش خیره میشم  .. . لبش کج میشه  .. . من رو مسخره میکنه  ... اشکام سرازیر میشه  .. . . از شلوارش اسلحه اش رو در میاره به سمت من نشونه میره  .. . دستام میلرزن  ... و صدای شلیک گلوله , گوشامو کر میکنه

+++

نیم خیز میشم   .. . دستمو میزارم رو قلبم   ... نفس نفس میزنم  .. . . اون منو کشت  ... به اطرافم خیره میشم   ... همه جا تاریکه  ... از تخت میام پایین و آروم آروم به سمت دیوار میرم و کلید برق رو میزنم   ... هم جا روشن میشه   ... یه نگاه به ساعت میندازم   ... نه شبه  ... هنوز قلبم داره تند تند میزنه .. وبه سمت پنجره میرم  ... هوای بیرون کاملا تاریکه   .. . . ولی مهم نیست  ... الان فضای این خونه واسم عذاب آور شده  ... مانتو رو لباسم میپوشم و شالمو میزارم رو سرم  ..  از تو کیفم یه تیکه بیسکویت برمیدارم میخورم  ... از ویلا میزنم بیرون   ... باد سردی میاد  ... آروم آروم به سمت ساحل میرم  ... جلوی دریا وامیستم   ... به ماه که کامل نگاه میکنم   ... نورش تو آب دریا میرقصه   ... یاد دوران قدیم میوفتم  .. . . که با ملینا آتیش درست میکردیم   ... سیب زمینی کبابی رو آتیش درست می کردیم   ... چه قدر خوش مزه بود و بهمون میچسبید  .. . اما حالا  .. . به خودم میام  ... لبخندم جاش رو به بغض تقدیم میکنه   .. . 

داد میزنم:

- خدایــا  ... .. خدایا منو میبینی   .. . بنده ات رو میبینی  ... ببین چه قدر تنهام   .. . . ببین از عرش به فرش خوردم,ولی چرا؟  ... مگه من چیکار کرده بودم؟  .. . . چرا باید بفهمم که بابام یه قاچاقچیه؟  .. . کسی که دخترا رو میفروشید و بدبختشون میکرد؟  .. . چرا من دیگه خانواده ندارم؟چرا دیگه نمیتونم به سورنا بگم به من بگو خاله؟  .. . چرا؟

داد میزنم

- چرا؟

باد شدید میشه  ... شالم از سرم می افته  ... اشکام رو که صورتم رو خیس کرده پاک میکنم  .. . 

- چرا این حس لعنتی رو دارم؟

(میزنم به قلبم )

چرا این الان عاشق شده؟ خدایا این همه آدم, چرا اون؟ چرا کسی که منو فریب داد؟اونی که حقیقت تلخ زندگیمو بهم نشون داد و دنیام رو ویرون کرد؟

زانو میزنم:

- پس چرا ازش بدم نمیاد ؟ چرا با اینکه منو بازیم داد ازش متنفر نیستم؟خدایا اون منو فریب داد  .. . دلم رو شکست  .. . نمیخوام دلشو بشکونی   ... فقط تاون این دله لامصب رو ازش بگیر  ... همین  .. . خدایا من دیگه هیچ کس رو ندارم  ... تو منو تنهام نزار  .. . 

صدای هق هق هام سکوت ساحل رو میشکنه  .. . پاهام رو تو بغلم میگیرم و سرمو میزارم روی پاهام  ... باد سردی میاد   .. . . نمیدونم چقدر میگذره که به خودم میام  ... از جام بلند میشم   .. . به دریا نگاه میکنم  .. . به آرامشش  .. . سرم رو میندازم پایین و به سمت ویلا میرم  .. . 

در رو میبندم به بهش تکیه میدم  .. . . کلید برق رو میزنم اما جایی روشن نمیشه  .. . حتما بازم برق رفته  .. . هنوزم که هنوزه مشکل برق اینجا حل نشده  .. . بابا میگفت چون اینجا نزدیک دریاست و باد زیاد میاد برق قطع و وصل میشه  .. . . تند تند فکر میکنم   ... مامان همیشه چند تا شمع برای احتیاط میزاشت تو یخچال  ... از کلمه "مامان" عصبی میشم   .. . به خودم تشر میزنم  .. . اروم به طرف اشپزخونه میرم  .. . . دستامو جلو میگیرم که به جایی نخورم اما بازم بپام محکم به مبل میخوره  .. . شمع رو بر میدارم و با فندکی که با بدبختی از کابینت ها پیدا کردم روشن میکنم .. فضا روشن میشه  ... چند تا شمع دیگه رو میزارم تو جیبم  ... به سمت اتاق میرم  ... باد به پنجره میخوره و صدای بدی به وجود میاره ,سعی میکنم که توجه نکنم  .. . .اما صدای برخورد یه چیزی میاد   .. . .سریع برمیگردم,چیزی نمیبینم   .. . سرم رو برمیگردونم که جلوی نور شمع قیافه یه ادم جلوم ظاهر میشه   .. . . جیغ بلندی میزنم و سریع میرم عقب  .. . قلبم تند تند میزنه و انگار میخواد از سینم بیاد بیرون  .. . با ترس و لرز شمع رو میارم بالا و جلوتر از خودم میگیرم  ... 

- چته دختر ؟گوشم کر شد  .. . 

شمع رو بالاتر میگیرم  .. . صورتش رو میبینم که روشن تر شده  .. . از دیدنش خیلی تعجب میکنم  ... دادمیزنم  ... 

- تو اینجا چیکار میکنی؟

میخنده و میاد جلو  .. . 

- واسه تو اومدم  .. . 

میخنده  .. . چشام اندازه ی یه کاسه بزرگ شده  .. . این الان چی گفت؟؟؟

- از اینجا برو بیرون  .. . 

سعی میکنم بدون توجه بهش به سمت در برم و بهش اشاره کنم که بره

دستم کشیده میشه  .. . برمیگردم و با اخم نگاش میکنم  ... لبخند مهربونی میزنه  ... 

- کجا خانوم؟ 

تو یه لحظه احساس میکنم قلبم شیرین شده  .. . شاید به خاطر اون کله قندهاییه که تو قلبم آب میشن  .. . اما دستمو میکشم   ... مچم رو سفت میگیره  ... تقلا میکنم  ... بازم ول نمیکنه  ... 

- ولم کن

تو چشاش زل میزنم  .. . به من خیره شده  ... مهربون   ... با علاقه   ... نه اشتباه نمیکنم  ... انگار واقعا با علاقه بهم نگاه میکنه  ... منو به سمت خودش میکشه و سفت بغلم میکنه  .. . انگار دلتنگه  ... چشمامو میبندم  .. . از ترس؟  ... از آرامش؟  ... شاید هم از عشـق  .. . نمیدونم  .. . منو سفت به سمت خودش فشار میده  ... چشام به شمع تو دستم میوفته  .. . شعله هاش ..  منم مثل اون شعله هام  .. . گرم ,پر از التهاب و استرس از خاموش شدن  ... اما تسلیم شدن من هیچ فایده ای نداره   ... سعی میکنم از دور شم   ... ولی هیچ فایده ای نداره  ... 

- اون روز که وارد این بازی شدم فکر نمیکردم به این جا برسم   ... تو با من چیکار کردی ملیکا  .. . ؟ خدا  بدجور انتقام تو  رو از من گرفت  .. . . من, سرگرد حامی درخشان  .. . کسی که با پاهای خودش به اینجا رسیده .. کسی که دلش رو از احساس خالی کرد تا به هدفش برسه  .. . کسی که زندگی هیچ کس به جز خودش براش اهمیت نداره  .. . . پشت سر یه دختر حرکت میکنه ,تا مراقب اون باشه .. . 

از خودش دورم میکنه و من سردی هوا رو به شدت احساس میکنم  ... شونه هام رو میگیره  ... 

- من تاوان دادم ملیکا  ... من عاشق شدم  .. . . من .. به یه دختر وابسته شدم و دل بستم  ... به تو ملیکا ..  من آگاهانه زندگی تو رو نابود کردم و تو ناخودآگاه  من  رو  به  اینجا  رسوندی  .. . من  رو  دست  خوردم  ملیکا  .. . 

صداش  .. . چشماش  .. . آرومند  .. . انگاری  منم  آرومم  ولی  چرا؟ شونه هام  رو  تکون  میده  .. . 

- "حاضری  با  من  باشی" ؟ با  کسی  که  تو  رو  به  اینجا  رسونده؟

حتی حاضر نیست بگه منو ببخش  ... حتی غرورش اجازه نمیده از من معذرت خواهی کنه  .. . 

- نه

نگاهش تیره و تار میشه  .. . دستاش از درو شونه هام می افته  .. . بهم خیره میشه  .. . بی احساس نگاش میکنم  .. . چشاشو ازم میگیره و برمیگرده سمت در  .. . 

این مرد کسیه که قلبم رو لرزونده  .. . با کاری که کرد "حقیقت زندگی خودم رو بهم نشون داد"  ... بافریب  .. . . با دروغ  ... اما واقعیت رو بهم نشون داد ..  من عاشقش شدم  .. . نمیتونم ببخشمش ولی نمیتونم ازش جدا هم بمونم  .. . شاید بتونه جبران کنه  .. . اون یه مرده  .. . و من دوسش دارم  .. . تا اخر  .. . 

- حامی .. !

وایمیسته .. دستش رو از دستگیره در برمیداره و برمیگرده  .. . نگام میکنه  ... نگران  ... ناراحت  .. . متعجب  .. . و من باز ناخودآگاه نگاهش رو تفسیر میکنم  ... لبخند میزنم

-  "من" فقط حاضرم با مردی باشم که قلبم رو به اینجا رسوند .. !

میفهمه  .. . لبخند میزنه و میاد سمتم  .. . 

- باز منو بازی دادی؟

دست به سینه وایمیستم

- این فقط یه عکس العمل در برابر کارهای توئه  .. . 

بهم میرسه  .. . با شیطنت نگام میکنه و محکم بغلم میکنه  .. . عجیبه!  .. . دیگه اون تضاد رو حس نمیکنم  ... حالا هر دو تامون گرمیم و یکی شدیم  .. . من ناخودآگاه حامی رو تسلیم خودم کردم   ... اون تاوان فریبش رو داد  .. . 

یه ضد حمله از طرف من که به " قلبش " خورد  .. . خدایا  .. . ازت ممنونم  .. . 

و قلب من  .. . 

شبیخون حجم تو را تصور نمیکرد  .. . 

و خاصیت عشق این است ..  

پایان  28 شهریور 92 

انتشار    :    اسفند 92  

نویسنده    :     http://www.forum.98ia.com/member248999.html

طراح جلد    :   http://www.forum.98ia.com/member121122.html

ناظر         :    http://www.forum.98ia.com/member125521.html

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw.98iA.Com