 بی تو امشب | کارولین کاربر نودهشتیا

فصل اول 

همه چی ارومه تو به من دل بستی 

این چقدر خوبه که تو کنارم هستی 

همه چی ارومه غصه ها خوابیدن ......

با عصبانیت پخشو خاموش کردم 

اخه یکی بگه چی ارومه ... اصلا كي ارومه......چی سرجاشه ....که شما همچین شعر هایی می سازید 

نمی دونم چرا امروز همه چی یه جور دیگه است 

اصلا چرا خیابونا خلوته 

چرا اثری از بوق و دادو بيد إد و دعوا فحش كشي نيست

صدای زنگ گوشیم بلند شد

ای بابا حالا مگه دست بر می داره 

بدون اینکه ماشینو متوقف کنم گوشیو برداشتم و گذاشتم رو گوشم 

-چیه ؟؟؟چی می خوای 

مهناز-این چه وضعه حرف زدنه اصلا معلوم هست جنابعالی کدوم گوری تشریف دارین 

......می خوان خطبه رو جاری کنن معطل تو نشستن

-خب به من چه بخونن ...مثلا منتظر نشستن که چی ...مگه من بابای عروسم که اگه نباشم مراسم برگزار نمی شه 

مهناز-حالا چه مرگته چرا داد می زنی 

-چیه بابا داره عروسی می کنه توقع داری برات برقصم

مهناز-به هر حال سعی کن زود خودتو برسونی مثل اینکه پسر لیلا جون هم از خارج برگشته فکر کنم بیاد محضرداخه به من چه

تا خواستم گوشیو قطع کنم چشمم به افسری افتاد که رو به روی ماشین داشت دست تکون می داد که وایسم 

با عصبانیت گوشیو شوت کردم صندلی عقب و ماشینو متوقف کردم 

افسر اومد کنار شیشه و تقه ای به شیشه زد 

شیشه رو پایین کشیدم

افسر-مدارکتون لطفا

طبق عادت همیشگی دستمو به طرف داشبورد بردم 

اما بعد با یاداوری اینکه این ماشینه بابابزرگه نه ماشین خود احمقم با دست کوبیدم تو پیشونیم 

افسر- مدارک چی شد خانوم؟

نفس عمیقی کشیدم

-جناب سروان همرام نیست 

افسر-بفرمایید پایین خانوم بفرمایید 

افسر از ماشین دور شد 

با عصبانیت کوبیدم رو فرمون 

-ای مرده شور اون ترکیبتو ببرن مهناز 

از ماشین پیاده شدم تمام زورمو سر در بیچاره خالی کردم 

افسر-سرعت بیش از حد مجازو نبستن کمربند ایمنی و از همه مهم تر صحبت کردن با گوشی موبایل و همراه نداشتن مدارک .....خانوم محترم شما جای من بودید چیکار می کردید؟؟؟

-هیچی ...فقط به یه ادم بخت برگشته که از زمین و اسمون داره براش می باره گیر نمی دادم و می ذاشتم گورشو گم کنه و بره 

افسر-متاسفم ماشینتونو باید منتقل کنیم پارکینگ 

با عصبانیت و زیر لب تکرار کردم:به درکککککک

افسر-بله خانوم!!!!؟؟؟؟

لبخند مسخره ای زدم 

-با شما نبودم 

برگشتم به طرف پاترول قدیمی و زوار در رفته بابا بزرگ 

دوباره گوشیم داشت زنگ می خورد

در عقب رو باز کردم و گوشیو برداشتم 

دوباره صدای مهناز تو گوشم پیچید 

مهناز-هیچ معلومه کجایی ؟؟؟؟

فریاد زدم:قبرستون می خوای ادرس بدم تا تو هم با اون شوهر دوماد سرخونه ات پاشی بیای ؟؟؟

مهناز-دوباره چی شده؟؟؟

-هیچی از صدقه سری زنگ زدن های پشت سر جنابعالی پلیس ماشین اقا جونو گرفته می خواد بفرستش پارکینگ ....بنده هم منتظرم تا جرثقیل بیاد 

مهناز-هوییییی حالا گفتم چی شده....ول کن این حرفا رو ....پاشو یه تاکسی بگیر سریع خودتو برسون....اصلا الان به امیر حسین می گم بیاد دنبالت تو دقیقا کجایی؟؟؟

می دونستم تا منو نبره محضر و یه خورده خودشیرینی واسه بابا نکنه دست بردار نیست 

-یه خیابون مونده به محضر 

مهناز-خیلی خوب الان می یاد 

بعد از قطع کردن گوشی چشمم به جرثقیل افتاد 

حالا ببین امروز همه چه وظیفه شناس و وقت شناس شدن 

کیفمو از تو ماشین برداشتم 

راننده چرثقیل مشغول بلند کردن ماشین شد 

چند ثانیه بعد سرو کله امیر حسین با پرایدش پیدا شد 

از ماشین پیاده شد و به طرفم اومد 

امیر حسین-چی شده ؟؟؟؟

دلم می خواست دکور صورتشو براش نابود کنم پسره احمق د اخه بگو کوری نمی بینی 

-مگه نمی بینی ...ماشینو بردن 

امیر حسین-خیلی خوب بیا سوارشو بریم تا همین حالاش هم حسابی دیر کردی

-من میشینم پشت فرمون 

امیر حسین-خب خودم هستم دیگه

-اخی...... ببینم می ترسی بی ام وت خش برداره .....

بیچاره وقتی دید من اعصابم سرجاش نیست بی صدا رفت و روی صندلی کنار راننده نشست منم پریدم و رو صندلی راننده نشستم و ماشینو به حرکت در اوردم 

امیرحسین-می گم ......مهراوه جان تو .....الان ....حالت خوبه 

با عصبانیت گفتم:معلومه که خوبم

امیر حسین با طعنه گفت:اره کاملا معلومه 

به سرکوچه محضر رسیدیم 

چشمم به تابلوی ورود ممنوع افتاد 

بی توجه به تابلو پیچدیدم توی کوچه 

صدای اعتراض امیر حسین بلند شد 

امیر حسین-بابا اینجا ورود ممنوعه باید می رفتیم از کوچه بعدی از اون طرف که ممنوع نیست می اومدیم 

-برو بابا حوصله داریاااااا

چشمم به یه ایکس ٦ که از اون طرف می اومد افتاد 

امیرحسین-نگفتم از این ور ورود ممنوعه ....حالا چیکار کنیم 

-شما یه لحظه دهن مبارکتو ببند تا بهت بگم چیکار کنیم 

به سرعتم افزودم تا راننده ماشین رو به رو دنده عقب بگیره 

ولی نه مثل اینکه اون سرتق تر از منه 

دقیقا به رو به روی هم رسیدیم 

دستمو روی بوق گذاشتم 

اما راننده ماشین همونطور بی حرکت وبدون هیچ عکس العملی نشسته بود و زل زده بود به ما 

سرمو از توی شیشه بیرون اوردم 

-هوی اقا لگنتو ببر عقب تا ما بریم جلو 

امیر حسین-مهراوه خواهش می کنم ....تورو خدا شر به پا نکن

بی توجه به امیر حسین که مثل پیرزن های 80 ساله مشغول غر زدن بود از ماشین پیاده شدم 

محکم چند ضربه روی کاپوتش زدم 

-مگه کری داداش ...می گم این لگنتو جمع کن تا ما رد بشیم 

از ماشین پیاده شد 

نه بابا مثل اینکه به تیپش و دک و پزش می خوره زیادی مودب باشه

با ارامش تمام گفت: دختر خانوم ورود ممنوع اومدی یه چیزی هم طلبکاری

-ورود ممنوع اومدم ....دلم خواست به تو چه اصلا مگه خیابان مال باباته 

(خانم محترم لطفا مودب باشید )

-اگه نباشممممممم؟؟؟؟؟

بدون اینکه تغییری توی لحنش ایجاد کنه گفت:اون وقت مجبورم به پلیس 110 زنگ بزنم 

-ببین داداش 110 که خوبه به 120 هم زنگ بزنی من کوتاه بیا نیستم ...جمع کن گاریتو حال نداریم

نگاهی تحقیر امیز به ماشین کرد 

(فعلا که کاملا معلومه ماشین کی گاریه) 

امیر حسین از ماشین بیرون اومد 

امیر حسین-مهراوه خواهش می کنم شر به پا نکن 

-جنابعالی خفه خون بگیر (به راننده نگاه کردم دستمو به کمرم زدم )بله؟بله؟ نفهمدیم ماشین من گاریه؟؟؟؟ .....به ماشین من می گی گاری ...حالا بهت نشون می دم ماشین کی گاریه مرتیکه گاوچرون

در ماشین امیر حسین و باز کردم و قفل فرمونشو از زیر صندلی راننده بیرون کشیدم 

وقتی با قفل فرمون اومدم بیرون هم امیر حسین هم اون راننده با بهت زل زدن بهم 

نه دیگه نمی شه که .....هی حالا من می خوام خونسرد باشم اینا نمی ذارن 

به طرف شیشه ماشینش رفتم تمام عصبانتیمو ریختم تو دستام و با تموم قدرت قفل فرمونو زدم تو شیشه اش

.......................................

روی یکی از شبکه های تلویزیون توقف کردم بی حوصله کنترل تلوزیون و پرت کردم روی میز و به مبل تکیه دادم

به ساعت گرانقمیت و عتیقه و عهد بوق روی دیوار نگاه کردم 

ساعت حدودای یازده اس و نمی دونم چرا اقا جون هنوز نیومده 

حتما همه رفتن عروس گردون 

صدای زنگ اس ام اسم بلند شد 

با دیدن اس ام اس مهناز که سرتاسر پر از فحش که لایق اون شوهر دوماد سرخونه شه لبخند روی لبم نشست 

صدای به هم خوردن در بلند شد 

الاناس که اقاجون با اخم های در همش بیاد داخل و مثل یه نوار ضبط شده شروع کنه به حرف زدن که چی ؟؟؟....که تو ابروی خاندان رو رادمنش به باد دادی و چه می دونم تو کارات مثل پسراس و تو سرخوردی و هووووو کلی متلک دیگه 

با دیدن اقاجون با لبخندی مرموز روی لبم رو به اقاجون سلام کردم

ااز روی تاسف سرشو تکون داد

اقا جون-حیف که جواب سلام واجبه و گرنه(بقیه حرفشو خورد)

می دونستم از دستم کفریه

-قهری اقا جون؟؟؟

به عصاش تکیه داد و روی مبل نشست

اقاجون-نباشممممم

-نه..... معلومه که نباید باشید

اقا جون –من موندم تو این روتو از کی به ارث بردی

-خب معلومه یگه ...از پسر شما ...که هنوز یک سال از مرگ زنش نگذشته مثل خودرو فرسوده یکی دیگه رو جایگزین کرده 

اقا جون-اولا یک سال و 11 ماه یا به عبارتی دوسال ...ثانیا ازدواج سنت پیامبره ....

-ای بابا شما هم که تا جواب کم میارید می چسبید به سنت پیامبر 

چند لحظه ای مکث کرد

اقا جون-می دونی امروز چقدر خجالت زده ماهان و لیلا شدیم 

-ماهان؟؟؟!!!!

اقاجون-پسر لیلا رو می گم ....داخه دختر تو خجالت نکشیدی رفتی شیشه ماشین اون بدبخت رو داغون کردی تو یه جو شرم و حیا تو وجودت نیست همین کار هارو کردی که تاحالا ور دل ما موندی .....اخ اگه بدونی اگه بدونی بابات امروز چقدر ناراحت شد از دستت 

مثل دیوونه ها زدم زیر خنده 

-ایوللللل...یعنی اون بچه سوسول ماهان بوده ....ایولللل خوشم اومد از خودم نمیدونستم انقدر باحالم 

اقاجون-نه تو ادم بشو نیستی ....داخه دختر مگه ازار داری ...اصلا برای چی اینجوری می کنی؟؟؟24 سالته خدایی نکرده زبونم لال یعنی دانشگاه هم رفتی چرا این لات های چال میدون رفتار می کنی 

کنترل تلویزیون و از روی میز برداشتم به خاطر اینکه پرتش کرده بودم باطری هاش دراومده بود ....با طری ها رو از روی میز برداشتم

اقاجون-چی شد چرا جواب نمی دی....زبونت موش خوره 

باطری هارو سر جاشون گذاشتم ...کانال های تلویزیونو بون اینکه بفهمم چی داره پخش می کنه تند تند رد می کردم

اقاجون-چرا جواب نمی دی ؟؟؟

-ول اقا جون ....بی خیال چرا انقدر غر می زنی بابا من خودم داغونم به اندازه کافی 

اقاجون-اون کنترلو بزار زمین سرم گیج رفت انقدر تند تند کانال عوض کری حداقل یه چسب بچسبون روش که خودش تند تند عوض شه و تو تو زحمت نیافتی 

با کلافگی کنترلو پرت کردم روی میز

اقا جون –این چه کاری بود کردی ...نمی گی شیشه میز بشکنه 

از روی مبل بلند شدم و به طرف اتاقم رفتم

-شب به خیر اقا جون 

اقا جون-فردا که میری شرکت مگه نه ؟؟؟

در اتاقمو باز کردم

-نه ...نمی رم ....یعنی ....یعنی معلوم نیست ....باید فکر کنم 

قبل از اینکه دوباره متلکی از بابا بزرگ بشنوم خودمو انداختم توی اتاق

چراغ خواب رو روشن کردم و روی تخت نشستم

چشمم به تصویر خودم کنار مامان و بابا توی عکس روی دیوار افتاد

چقدر اون موقع ها احساس خوشبختی می کردم 

همیشه به خودم می بالیدم که مامان و بابام انقدر عاشق همن 

چقدر احمق بودم که فکر می کردم بابا وفادار ترین عاشق روی زمینه 

نگاهمو از عکس گرفتم و به پنجره دوختم .

.

نگاهم به اقاجون افتاد که صدای خروپوفش همه اتاق رو گرفته بود 

به طرف کتش که روی چوب لباسی اتاقش اویزون بود رفتم دستمو تو جیبش کردم 

سوییچ پاترول قدیمی اقا جونو که تازه از پارکینگ بیرون اومده بود رو ازجیبش کش رفتم

به همون ارومی که وارد اتاقش شدم به همون ارومی هم از اتاقش بیرون رفتم بعد از چندبار استارت زدن و یه خورده فحش حواله این و اون کردن ماشینو روشن کردم 

با ای که خیلی برام سخت بود اما اینبار و عین ادم رانندگی کردم 

چون اگه اینبار پلیس ماشین رو بخوابونه تیکه بزرگم گوشمه 

با دیدن تابلوی بزرگ که روش حک شده بود((شرکت طراحی و چاپ مهر نو )) ناخود اگاه لبخند روی لبم نشست و پیچیدم توی پارکینگ 

ماشینو پارک کردم و رفتم داخل

با دیدن اقا خشایار سرایدار شرکت که مثل همیشه سرش پایین بود سرعت قدم هامو زیاد کردم مثل همیشه حواسش به هیج جا نبود

پریدم جلوش

-سلام اقا خشی 

بنده خدا دو متر پرید بالا دستشو روی قلبش گذاشت

زدم زیر خنده

با دیدن من دستشو از روی قلبش برداشت

خشایار-امان از دست شما مهراوه خانم

-خوبی اقا خشی 

خشایار-الحمدا... خدارو شکر ....شما خوبید .....چی شد یهو یاد اینجا کردید ....یک ماهی بود ازتون خبری نبود

-اره می دونم ....نشد بیام دیگه ....حالا همه خوبن ...همه چی اوکیه 

قیافه اش تو هم رفت 

خشایار-چی بگم وا...راستش یه اتفاقی هایی توی شرکت افتاده که گمون نمی کنم شما ازشون خبر داشته باشی

طبق قولی که به خودم داده بودم سعی کردم خونسرد باشم 

-چیه نکنه بابام زن جدیدشو کرده جای من معاونش

تا خشایار خواست جواب بده صدای جیغ و داد مهناز و امیر حسینو شنیدم

مهناز-الهی گور به گور بشی مهراوه هیچ معلومه این چند مدت کدوم قبرستونی بودی 

اقا خشایار خودشو کنار کشید مهناز اومد و منو محکم بغل کرد 

-ای ای مهناز خفم کردی ابجی ولم کن 

مهناز-الهی خواهر فدات شه چرا انقدر لاغر شدی 

ازش جدا شدم

-ای بابا نه به اون قربون صدقه اولیت نه به این ابراز علاقت مهناز جون 

چشمم به امیر حسین افتاد 

-به به دوماد سرخونه هم که اینجاست 

مهناز با اعتراض گفت:مهراوه بزار برسی بعد شروع کن

-ای بابا دیگه چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است

امیرحسین مثل همیشه سکوت اختیار کرد 

مهناز-نگفتی ؟؟؟چی شد یهو بعد از 1 ماه جنابعالی یادتون افتاد باید تشریف بیارید سر کار

-خب دیگه اونش بموند ....من برم تو اتاقم که دلم خیلی واسه اتاقم تنگ شده 

مهناز و امیر حسین به من من کردن افتادن

مهناز-نههههههه....حالا چه عجلیه بیا بریم تو اتاق و منو و امیر حسین می خوایم یه چیزی نشونت بدیم

-حالا چند ساعت دیگه اونجا هم میام 

قبل از اینکه اعتراضی کنن ازشون دور شدم و بعد از یه سلام و احوالپرسی مختصر با همه به طرف اتاق خودم رفتم

نمی دونم چرا همه اینجوری نگام می کردن نمی دونم شاخ در اوردم یا شاید هم دم در اوردم یعنی انقدر لاغر شدم پس چرا وزنمم تغییر نکرده 

با ذهنی پر از سوال در اتاقمو باز کردم

از دیدن یه میزدیگه جای میز خودم چشمام چهارتا شد

با تعجب به گوشه گوشه اتاق نگاه کردم هیچ اثری از هیچ کدوم از وسایلم نبود

نفس عمیقی کشیدم باید خونسرد باشم 

از اتاق بیرون اومدم و به طرف میز منشی رفتم

-خانم صفایی اینجا چه خبره ....ببینم کی گفته بی اجازه دست به وسایل من بزنید ....اصلا...اصلا کی به شما اجازه داده وسایل یکی دیگه رو تو اتاق من بزارید

(من اجازه دادم ....مشکلی هست )

به طرف صدا برگشتم تا ببینم کدوم احمقی به خودش اجازه داده به وسایل اتاق من دست بزنه

دقیقا مثل همون روز اتو کشیده و خونسرد 

باید خونسرد باشم 

دستامو به کمرم زدم

-به جا نمی ارم ؟؟؟؟

دستاشو تو جیب شلوارش کرد و با تبسمی روی لبش به طرف من اومد

(بنده.....ماهان ادیب ...معاون جدید شرکت مهر نو هستم ....جنابعالی ؟؟؟)

حالا هی من می خوام خونسرد باشم مگه می ذارن 

پوزخند زدم

-از کی تا حالا شما عهده دار سمت من شدید حضرت اقا که من خودم بی خبرم 

با همون صدای ارومش زمزمه کرد:3 هفته و 3 روز و تا ثانیه های دیگه 3 ساعت

بادی به غبغبم انداختم

-مثل اینکه جنابعالی نمی دونید دارید با کی حرف می زنید ؟؟؟

ماهان-طبیعتا معاون سابق ...درست گفتم

-من مهراوه رادمنش دختر و معاون فریبرز رادمنش رییس این شرکت هستم 

ماهان-اوه خدای من پس شما همون دختر (صداشو اروم کرد و سرشو جلو اورد )لوس و ننر و بی ادب اقا فریبرز هستید

نه دیگه خونسردی جایز نیست با عصبانیت فریاد زدم:خفه شو ....کی به تو اجازه داده با من اینطوری حرف بزنی؟؟؟

صدای امیر حسین که با عجله خودشو به ما نزدیک می کرد بلند شد

امیر حسین-صبر کنید یه لحظه

نگاهمو ازش گرفتم و به امیر حسین که نفس نفس زنون به ما نزدیک می شد نگاه کردم

امیر حسین-ببخشید یادم رفت به هم معرفیتون کنم ....مهراوه جان ایشون ....اقای ادیب پسر لیلا خانوم و معاون جدید پدرتون هستن

با چشمانی پر از بهت به همه کارمندانی که دور و برمون جمع شدن نگاه کردم

تازه دوزاریم افتاد پس بگو هنوز نیومده مادر و پسر دارن جا پای خودشونو سفت می کنن

کارمندا مشغول پچ پچ کردن شدن

ماهان-خانم رادمنش باید خدمتتون عرض کنم به دلیل غیبت های زیاد تون شما دیگه تو این شرکت هیچ سمتی ندارین

پوزخند زدم

-نه خوبه ...خوشم اومد ....معلومه واردی ....ولی بهتره یه چیزی رو خوب تو کلت فرو کنی ...من چند ساله برای این شرکت زحمت کشیدم ...مطمئن باش به همین راحتی دو دستی بهت تقدیمش نمی کنم ....در ضمن بهت اخطار می کنم .....

با شنیدن صدای بابا به عقب برگشتم 

با دیدن بابا با اون صورت سه تیغه وکت و شلوار مرتب تر از همیشه اش با طعنه و صدای بلند گفتم:به به تازه دوماد هم که اینجا تشریف دارن 

بابا با سرزنش در جوابم گفت:چیه ؟؟؟ اینم جای سلام و احوالپرسیت با پدرت بعد از این همه مدته 

-به جای این حرفا اقای رادمنش میشه بگی اینجا چه خبره؟؟؟؟یعنی انقدر براتون بی ارزش شدم که سمتمو دو دستی تقدیم به یه تازه وارد کردید

بابا-تو بی خبر یک ماهه که پاتو تو شرکت نذاشتی ......توقع داشتی چیکار می کردم 

از اینکه بابا انقدر خودشو حق به جانب نشون می ده متنفرم 

-هیچی ....اصلا بی خیال...حق با شماست .....بالاخره شما صاحب یه زندگی جدید.....زن جدید ..و صد البته بچه های جدید شدید

بابا-این حرفا چیه می زنی !!!!؟؟؟

-مهم نیست .....زندگیه دیگه!!!

به طرف ماهان ایکبیری برگشتم 

- بهتون تبریک می گم حضرت اقا هم به خاطر اینکه سمت منو با پارتی و به خاطر مادرتون به دست اوردید و هم به خاطر اینکه مجددا صاحب پدر شدید 

قبل از اینکه جوابی بهم بده دستامو بردم بالا و رو به کارمند گفتم :رفقا فعلا زت زیاد 

نمی دونم چه داستانیه که هر روز من حالم خوبه یه اتفاقی می افته که میزنه تو حالم 

--------------------

یه دونه سیب از توی میوه خوری برداشت و پرت کرد طرفم 

سیبو تو هوا گرفتم 

نگار-یعنی خاک برست کنن یه جو عقل تو این هیکل قناص تو پیدا نمیشه 

-درست حرف بزن بوزینه 

نگار-مگه دروغ می گم اخه دختر تو کی می خوای بفهمی به جای این هارت و پورت های الکیت باید یه جو سیاست داشته باشی 

-خب جنابعالی می فرمایید من باید دقیقا چه غلطی کنم 

نگار-هیچی ...فقط مثل دخترای خوب بگرد خونتون و با یه دسته گل و یه خورده گریه زاری به پاپا جونت بگو غلط کردم اصلا چیز خوردم

- عمراااا.....من با این همه شخصیت و احترامی که بقیه برام قائلن برم بگم غلط کردم 

نگار-بدبخت برو شخصیتتو بزار دم کوزه ابشو بخور .....ببین دیر بجنبی همه مال و اموال بابات دود میشه میره تو هوا

-اخ اخ که نگار اگه دستم من بود ...اگه دست من بود میدیدی چه حالی از این پسره من می گرفتم 

نگار-داخه الاغ برو این حرفا رو به یکی بگو که تورو نشناسه اخه تو مال این حرفایی

-واااا مگه من چمه....اصلا تو چرا امروز انقدر عزت نفس منو زیر سوال می بری

نگار-برو گمشوووو 

-اقا اصلا ما بي شعور تو بگو من چه گلی به سرم بریزم بابا دو هفته است از اون شرکت کوفتی اومدم بیرون به هر دری می زنم کار پیدا نمی کنم اصلا اینا به کنار بابا خسته شدم انقدر این پاترول زوار در رفته و زیر خاکی بابا بزرگو سوار شدم بابا دلم واسه سوناتای خودم تنگ شده 

نگار-خب گور به گور تو که انقدر دلت می خواد مثل قبلت بشی برو بگو ببخشید و خلاص 

-نه نمیشه ....بهتره یه راه حل دیگه پیدا کنی 

نگار با حرص از روی مبل بلند شد 

به طرفم اومد

بازومو گرفت و بلندم کردم 

نگار-پاشو گمشو برو بیرون که اعصابمو خط خطی کردی .....برو هر وقت ادم شدی بیا اینجا تا یه فکر درست و حسابی کنیم 

-یعنی الان داری منو بیرون می کنی نه؟؟؟؟

نگار-برای اولین بار تو زندگیت درست گقتی دقیقا دارم همین کار رو می کنم 

-خیلی خوب بابا حالا چرا عصبی میشی

نگار-پاشو پاشو تو ادم نمیشی 

-ای بابا بیا خدا شانس که نداریم اون از بابامون اون از خواهرمون اینم از رفیققققمون

(چه خبرتونه ؟؟؟ صداتون داره تو کوچه هم میاد )

بازومو از دست نگار بیرون کشیدم و مودبانه رو به مادرش گفتم:سلام عرض شد گلی خانوم 

گلی-سلام به روی ماهت عزیزم 

-تورو خدا گلی خانوم نگاه کنید ببینید دخترتون چه جوری داره منو زور زور از خونه بیرون می کنه 

گلی خانوم محکم زد روی دستش 

گلی -وای خاک برسرم نگار راست می گه؟؟؟؟

نگار-نه باباااا مادر من شما این جونور رو نمی شناسی نمی دونی که ....همه چی می گه الا راست

گلی خانوم دستمو گرفت و با مهربونی گفت:بیا عزیزم قدمت روی چشم بیا بریم تو پذیرایی پیش خودم بشین 

لبخند زدم 

-نه دیگه خیلی ممنون مزاحم شما نمی شم دیگه دیرمم شده باید برم 

گلی-وا این چه حرفیه مادر برای شام پیشمون بمون 

نگار-نه مادرجون بهتره بره بلکه سرش به سنگ بخوره و ادم بشه

بعد از یه خداحافظی مختصر از خونه نگارینا بیرون اومدم و سوار ماشین پدر بزرگ شدم گوشیمو برداشتم و نگاهی به صفحه نمایشگرش انداختم نه مثل اینکه دیگه از نازکشیدن های مهناز و بابا خبری نیست 

بی حوصله به طرف خونه پدربزگ روندم 

ریموت درو از داشبورد برداشتم و در حیاط رو باز کردم 

اوه ه ه ه چه خبره 

پس بالاخره اومدن واسه منت کشی 

ای جانمممممم

ماشینو بردم داخل و گوشه ای از حیاط پارک کردم 

خداروشکر حیاط خونه بابا بزرگینا به اندازه چند ماشین جا داشت 

قبل از اینکه از ماشین پیاده شدم گو شیمو بیرون اوردم و شماره نگار رو گرفتم 

بعد از چندتا بوق گوشی رو برداشت 

نگار-چیه؟؟؟دوباره چه مرگته ؟؟؟؟

-اگه بدونی....اگه بدونییییی چی شده 

با بی تفاوتی گفت:چیه حالا چرا انقدر ذوق مرگی 

-باباینا اومدن خونه بابابزرگ ....ببین مطمئنم اومدن منت کشی من

نگار-برو بابااااا.....چه خودتو تحویل می گیری....از کجا معلوم اومدن منت کشی تو ....اصلا شاید اومده باشن به بابا بزرگت سر بزنن 

از خودم وا رفتم 

-خاک بر سرت کنن نگار.....پاک حالمو گرفتی 

زد زیر خنده 

نگار-خیلی خوب بابا حالا نمی خواد انقدر دپرس باشی ...شاید هم حق با تو باشه و اومده باشن واسه منت کشی .....فقط ببین یه وقت طاقچه بالا نذاری جو گیر بشی دوباره زبون درازی کنی ها ......هرچی گفتن بگو چشم

-برو برس به کارت ببین کمتر از پست معاونت بابا بخواد بهم بده اصلا اشتی نمی کنم 

نگار- اره خوب یه چند تا عشوه خرکی هم بیا که دیگه برن و پشت سرشونم نگاه نکنن 

-نترس من می دونم چیکار باید بکنم 

نگار-ببینیمو تعریف کنیم 

با تقه ای که به شیشه خورد از حال و هوای حرف زدن با نگار بیرون اومدم 

قیافه سه در چهار مهناز و امیر حسین توی قاب شیشه افتاده بود 

بدون خداحافظی از نگار گوشی رو قطع کردم و از ماشین پیاده شدم

بعد از سلام کردن به مهناز و شوهرش درو قفل کردم و هرسه با هم به طرف در ورودی سالن حرکت کردیم 

-چیه حالا همه قشون کشی کردید اومدید اینجا

مهناز- اومدیم توی سرتق رو برگردونیم ......راستی با کی داشتی دو ساعت حرف می زدی ؟؟؟

-با دوست پسرم...... مشکلی هست؟؟؟

مهناز-وا خاک بر سرم این چه حرفیه می زنی ؟؟؟

امیرحسین-بس کن مهناز نمی فهمی داره دستمون می اندازه 

-نه اتفاقا خیلی هم جدی ام

امیرحسین-مهراوه خانم من موندم شما چرا هر روز که می گذره بد اخلاق تر می شید

با دیدن پراید امیر حسین به طعنه گفتم:منم موندم شما که از وقتی وارد خانواده ما شدید الکی الکی صاحب کلی چیز شدید چطوری دلتون نمی یاد این پراید مدل هشتادتونو بفروشین و به جناب رادمنش بگید تا یه عروسک بندازه زیر پاتون 

مهناز- دوباره گیر دادی بابا خب ماشینشه دوستش داره دلش نمی خواد بفروشتش تو چرا.....

با دیدن سوناتای سفید خودم حرف مهنازو قطع کردم و ایستادم 

-ماشین من اینجا چیکار می کنه

مهناز-خب راستش ....راستش 

-چیه چرا انقدر من من می کنی جواب منو بده ....ماشین من اینجا چیکار می کنه 

مهناز-می دونی....

روبه امیرحسین گفتم:اینو ول کن امیر حسین خودت بگو ببینم نکنه بابا ماشینمو پیشکشی به ماهان داده 

سکوت کرد 

با عصبانیت گفتم:دبگو دیگه 

امیرحسین-اره....یعنی می دونی ماهان گفت می خواد یه سوناتا مثل مال تو بخره بابات گفت این چه کاریه ماشین تورو برداره 

کارد می زدی خونم در نمی اومد 

-این مرتیکه غزمیت که اون روز خودش سوار ایکس 6 بود 

مهناز-اون ماشین خودش نبوده ماشین دوستش بوده

امیر حسین-حالا نمی خواد انقدر عصبانی بشی

-خدا شانس بده کاش مادر خدابیامرز ما همچین شوهری می کرد 

مهنازبا اعتراض گفت:وا مهراوه 

وارد سالن شدیم با وارد شدن ما همه سر ها به طرفمون چرخید 

بابا بزرگ به عصاش تکیه داد و از روی مبل بلند شد و به طرف من اومد 

بابابزرگ-بفرمایید اینم نوه گلم 

با دیدن بابا که در کنارش ماهان و لیلا ایستاده بودن عصبانیتم چندبرابر شد 

لیلا با یه لبخند مضحک به طرف من اومد 

لیلا-وای مهراوه جان عزیزم نمی دونی چقدر دلم واست تنگ شده بود 

خواست بغلم کنه ولی خودمو عقب کشیدم 

بابا -خوبی دخترم 

-نه به خوبی شما 

بابا بزرگ -مهراوه عزیزم لطفا شروع نکن 

-نه بابا بزرگ قصد ندارم چیزی رو شروع کنم اتفاقا برعکس می خوام همه چیو تموم کنم 

لیلا-رک بگو عزیزم مشکل تو منم؟؟؟

-چه خوب که شما خودتونم می دونید یه مشکلید 

بابا-مودب باش مهراوه 

-اگه نباشم مثلا چی میشه .....پستمو ماشینمو که دو دستی به یه تازه وارد دادید فکر نمی کنم دیگه چیزی برای از دست دادن داشته باشم که بخوام الان مودبانه برخورد کنم

بابا-داخه دختر تو چته چرا زندگیو به کام همه ی ما تلخ می کنی 

-به کام شما که فکر نمی کنم زیاد تلخ باشه 

بابابزرگ-مهراوه همین الان میری دست پدرتو می بوسی و خلاص 

-متاسفم اقا جون ولی نمی تونم 

لیلا-اقا جون بهتره بهش سخت نگیرید 

-شما هم بهتره تو مسائل خانوادگی ما دخالت نکنید 

بابا-لیلا و ماهان الان بخشی از خانواده ما هستن 

-این چیزیه که شما تعیین کردین ولی قرار نیست منم قبول کنم 

بابا-همین الان میری تمام وسایلتو جمع می کنی و بر می گردی خونه 

-زیاد حرص نخور اقا رادمنش من بر نمی گردم 

بابا-تو دختر منی پس باید تو خونه من زندگی کنی نه اینجا 

-من دختر شما بودم ولی فکر نمی کنم دیگه باشم 

بابا-داخه دختر کم عقل چرا همچین فکری می کنی 

نگامو به سمت ماهان کشوندم 

-چون جامو به یکی دیگه دادید 

ماهان با خونسردی به طرف من اروم اروم قدم برداشت 

ماهان-خانم محترم من جای کسی رو اشغال نکردم 

-شما ساكت لطفا

بدون اینکه تغییری تو لحنش ایجاد کنه گفت:خانم محترم من با شما زیاد فاصله ندارم که دارید داد می زنید اگه یه خورده با ارامش حرف بزنید بهتون قول می دم اتفاقی نمی افته 

بابا-همین الان از من از لیلا و از ماهان عذرخواهی کن تا همه چیز حل بشه 

-چشم حتما امر دیگه ای ندارید 

بابا-پس نمی خوای عذرخواهی کنی 

-نه مطمئن باشید من اگه بمیرمم حاضر نمی شم الکی و بی جا از هرکس و ناکسی عذرخواهی کنم 

بابا-بسیار خوب پس به لجبازیت ادامه بده .....لیلا و مهناز اماده بشید برگردیم خونه 

بابا بزرگ خواست اعتراضی کنه که بابا گفت:نه پدر من تا مهراوه یاد نگیره که با بزرگترش چه جوری باید حرف بزنه هیچی حل نمی شه 

همگی مطیعانه کاری رو که بابا گفت انجام دادن 

بابا بعد از خداحافظی از بابا بزرگ رو به من گفت:هر وقت پشیمون شدی بیا تا باهم دو کلام حرف حساب بزنیم 

با یه خداحافظی سرسری همه از سالن بیرون رفتن

ماهان اخر از همه داشت از سالن خارج می شد که به ارومی و با خونسردی بهش گفتم: می دونی من اگه پسر بودم مادرم ازدواج می کرد خودمو می کشتم 

ماهان-جواب ابلهان خاموشی است 

-جوابی نداری بگی 

ماهان- عجله نکن خانم کوچولو جواب جنابعالی رو به موقع می دم....شب به خیر 

-به خاک سپردمتت 

.................................................. ............................. 

به ساعتم نگاه کردم نمی دونم چرا احساس می کنم دیر کرده شرکت که باید 1 ساعت پیش تعطیل می شد 

زنگ ایفون بلند شد 

صدای اقاجون از توی اتاقش شنیدم 

اقاجون-مهراوه بابا ببین کیه

-دوست منه اقاجون

به طرف ایفون رفتم قیافه 3 در4 نگار با یه خنده گشاد روی صورتش توی نمایشگر افتاده بود

درو باز کردم 

چند لحظه ای طول کشید تا اومد داخل خونه 

با دیدن من اومد سمتم و بغلم کرد و با ذوق شروع به حرف زدن کرد 

نگار-وای نمیدونی نمیدونی مهراوه ...تو که نمیدونی

بی حوصله از خودم جداش کردم کشوندمش طرف مبل 

- تو چرا انقدر ذوق مرگی

نگار-وای چه کلاسی چه شخصیتی چه اخلاق و رفتاری با این تعریفایی که تو ازش کردی اصلا فکرشم نمی کردم اینجوری باشه....اول که رفتم و خانم صفایی بهش گفت من دوست تو هم 2 ماه مرخصی بودم حسابی اخماش تو هم رفت که حتما تو پارتی بازی کردی ولی وقتی برگه مرخصیمو دید فهمید پام شکسته بوده از این رو به اون روشد .....وای مهراوه چقدر مهربونه ...چقدر ملوسه ..... تازه بهم گفت اگه دلم می خواد می تونم هنوز تو خونه بمونم و استراحت کنم 

تعجب زده و عین جن زده ها زل زدم بهش 

نگار-وا تو چرا این شکلی شدی یهو 

با طعنه گفتم:خب بعدش چی شد 

نگار-هیچی دیگه برگشتم تو اتاقم بعدشم وقتی ساعت کاری تموم شد کلی اصرار کرد که برسونتم ....ماشین تو هم زیر پاشه ....نمی دونی چقدر این ماشین تو بهش میاد ....خلاصه وقتی هم که رسیدیم اینجا کارتشو داد بهم گفت دوست داره بیشتر باهام اشنا شه ....ایناها اینم کارتش 

بدون اینکه چشم از اون نگار بیشعور بردارم کارتو ازش گرفتم و جلوی چشماش ریز ریزش کردم 

نگار-چرا اینجوری می کنی دیوونه مگه مریضی احمق

از سرجام بلند شدم 

-ببین توروخدا ما با کی اومدیم سیزده به در ....داخه احمق من تورو فرستادم اونجا که بری ببینی اون احمق تر از تو داره چه غلطی تو شرکت می کنه یا چه می دونم رابطه بقیه کارمندا باهاش چه جوری اون وقت تو رفتی اونجا ازش شماره گرفتی

نگار-محض اطلاع جنابعالی از خانم صفایی گرفته تا اقا خشی همه عاشقشن یعنی حق هم دارن همچین ادمی واقعا دوست داشتنیه 

اخ که چقدر دلم می خواد دوستی بکوبم تو سر خودم 

نگار-خب دیگه من برم خونه ....تو دیگه کاری با من نداری 

-نه دیگه قربونت همون کارایی رو که گفتم و انجام دادی برای هفتاد پشتم بسه

از جاش بلند شد و اومد طرفمو بعد از بوسیدنم مثل این دخترای خوشحال که تازه یه خواستگار براشون پیدا شده و ذوق مرگن از خونه بیرون رفت.منم مثل سرمربی هایی فوتبالی که تیمشون ده هیچ باخته نفس عمیقی از روی تاسف کشیدم و سرمو بین دو دستم گرفتم.فقط همین یه نگار مونده بود که اونم رفت تو تیم رقیب.ای خاک بر سر من

درو باز کرد و نشست

یه ادامس انداخته بود تو دهنش مثل لات های چال میدون یه زنجیر تو دستش گرفته بود 

اعظم-خیلی مخلصیم مهری جون

-مهریو کوفت چرا انقدر دیر کردی ....دوساعت منو کاشتی اینجا

اعظم-داشتی دنبال اون رخش خوشکلت می گشتم ...فروختیش؟؟؟

-به جای این حرف ها بنال ببینم چه غلطی کردی 

اعظم-جونم بهت بگه مهری جون از سیر تا پیازشون اومد دستم 

-خب بگو دیگه 

اعظم-اینجوری نمیشه که ....اول شیتیلو بیا بالا تا بگم واست

از توی داشبورد مقداری پول برداشتم و انداختم رو پاش با ذوق نگاهی به پول ها کرد و بعد رو به من کرد 

اعظم-خیلی خوب بابا حرص نخور شیرت خشک میشه

تا خواستم بزنم تو دهنش دستاشو بلند کرد:خیلی بابا غلط کردم (کمی مکث کرد)رک بهت بگم چه لیلا معتمد چه تک پسرش ماهان ادیب یه لکه سیاه تو پرونده زندگیشون نیست پاک پاک عین دل مومن 

قیافم تو هم رفت پولو از روی پاش برداشتم 

-گمشو پایین نفله

اعظم-اا مهری جون چرا داغ می کنی چاکرتم 

-این همه پول بی زبونو برای گفتن این چرندیات می خوای ازم بگیری

اعظم-نه مخلصتم هنوز اصل کاری مونده

-خب بنال دیگه؟

اعظم-دنشد دیگه اول پولو رد کن بیاد تا بگم واست 

با تردید پولو پرت کردم طرفت

-حالا می گی یا بازم می خوای جون بکنی 

اعظم-پسرش ماهان ادیب 1 سال تو کلینیک اعصاب و روان لندن بستری بوده 

-نفهمیدی واسه چی

اعظم-نوچ...راستی یه چیز دیگه تو واسه چی امار این خانم دکتر لیلا معتمد و پسرشو می خواستی

-اونش دیگه به تو ربطی نداره الانم بپر پایین 

اعظم-چشمممممم

..........................................

مهناز-چه عجب بعد از چند ماه جنابعالی یادتون افتاد یه خواهری هم داری

-دست پیش می گیری پس نیافتی ...من نیومدم تو چرا سر نزدی اصلا سر زدن پیشکش چرا یه زنگی نزدی 

اب پرتقالی رو روبه روم روی میز گذاشت

مهناز-عمارت باباینا هم رفتی 

-نه

مهناز-وا واسه چی؟

-من اونجا کاری ندارم که

مهناز-مهراوه کی می خوای این لج و لجبازی الکیتو تموم کنی 

-ببین اگه می خوای غر بزنی پاشم برم ....به جای این حرفا تو بگو چیکار کردی رفتی پیش دکتر

قیافش تو هم رفت کاغذی رو از روی گل میز کناریش برداشت و گرفت طرفم

-این چیه؟

مهناز-بگیرش می فهمی

از دستش گرفتم 

هرچه نگاه کردم چیزی نفهمیدم

-من که چیزی حالیم نشد 

با بغض گفت:نمیشه

-چی نمیشه؟

زد زیر گریه

مهناز-دکتر اب پاکی رو ریخت روی دستم نمیشه....ما بچه دار نمیشیم 

-خب نشید به درک اصلا اون امیرحسین هنوز خودش بچه اس بچه می خواد چیکار

مهناز-خودش که بیچاره چیزی نمی گه اون مامانش زبونش مثل نیش عقربه

-غلط کرد ننه اش هر وقت دیدی داره اذیتت می کنه به خودم بگو برم این کفتار پیرو بکشم ....کار دنیا عوض شده پسرش اومده اینجا دوماد سرخونه شده یه چیزی هم طلبکاره؟؟؟

مهناز تا خواست حرفی بزنه صدای زنگ خونه اومد 

-مگه کسی قرار بود بیاد ؟؟؟

نگاه مهناز پر از حرف بود اخ که چقدر دوست دارم ترتیب یه اشتی کنونو بده 

دوباره رفتم تو جلد مهراوه ناراحت و عصبی و طلبکار

مهناز-به خدا حلالت نمی کنم مهراوه اگه باز بخوای مسخره بازی دربیاری 

-ببین مهناز اصلا اصرار نکن من اشتی بکن نیستم 

همونطور که به طرف در می رفت با ناراحتی گفت:تو غلط کردی مگه دست خودته 

مهناز درو باز کرد 

بابا اومد داخل 

از سرجام بلند شدم 

قیافه حق به جانبی گرفتم

-سلام 

بابا -علیک سلام ...امیدوارم الان انقدر بزرگ شده باشی که بشه باهات دو کلام حرف حساب زد 

نشستم بهتره دیگه ادم بشم 

بابا و مهناز هم رو به روم نشستن

بابا-خب می شنوم

-ببینید بابا من مشکلی با اشتی کردن ندارم ولی باید هم پست معاونتم هم ماشینم بهم برگردونده بشه در ضمن من حاضر نیستم برگردم و تو خونه ای زندگی کنم که توش یه پسر غریبه اس 

بابا-طبقه دوم عمارت خودمونو دادیم به ماهان میمونه طبقه سوم که می تونی بری اونجا در مورد ماشینتم مشکلی نیست چون bmw ماهان تا چند روز دیگه میرسه اینجا ....

حرفشو بریدم

-خدا شانس بده ببین چه جوری مردم الکی الکی صاحب این همه چیز میشن

بابا-ماهان الان دقیقا مثل پسر بزرگ منه ....تو هم بهتره اینو قبول کنی .......اما در مورد پستت لیلا یه پیشنهاد خوب داده 

-چه پیشنهادی 

.................................................. .......................................

همه چی ارومه 

تو به من دل بستی 

با عصبانیت پتو رو کنار زدم یه دل سیر به ماهان فحش دادم

ای ماهان الهی خفه مرگ شی .الهی گور به گور بشی 

احمق عوضی .مرده شور خودتو و اون ننه تو ببرن با اون پیشنهادش

شایسته سالاری بخوره تو فرق سرتون 

((غصه ها خوابیدن شک نداری دیگه تو به احساس من ))

موبایلمو برداشتم و موزیک رو قطع کردم 

مثل اینکه پیشنهاد مهناز که گفته بود اگه هر روز این اهنگ همه چی ارومه رو گوش بدی دیگه عنق و عصبی نیستی موثر واقع نشده

با نگاه کردن به ساعت برق سه فازم پرید 

از جام بلند شدم و سریع لباس عوض کردم و رفتم پایین 

بابا و لیلا داشتن صبحونه می خوردن 

صبح به خیر بلندی گفتم و به طرف در رفتم

لیلا-بیا صبحانه بخور عزیزم

-نه مرسی

سوار سوناتای سفید رنگم شدم و گوشیم زنگ خورد 

شماره ناشناس بود 

-بله؟؟

صدای ماهان تو گوشم پیچید:روز اول رو که جا موندی مهراوه خانم

-تو شماره منو از کجا اوردی ؟

گوشیو قطع کرد 

پسره ی.....

وقتی به شرکت رسیدم امیرحسین و ماهان کنار هم روی سکو ایستاده بودن و امیر حسین با صدای نکره اش درحال نطق کردن بود 

خودمو گوشه ای پشت ستون پنهون کردم 

امیر حسین-پس یادتون نره چی گفتم اقای ادیب و خانم رادمنش موقتا هردو با هم عهده دار پست معونتن تا زمانی که یکیشون موفق به بستن قرارداد با شرکت نوین بشه (صداشو کمی اروم کرد)البته شما یه جوارایی....یه جورایی باید سعی کنید اقای ادیب بتونه ....چه جوری بگم شر این خانم رادمنش با اون اخلاق گندشو بکنه 

یعنی امیر حسین اگه دستم بهت برسه یه کاری می کنم ......یه کاری می کنم.....اصلا یکی به من بگه تو چه غلطی می تونی بکنی 

از پشت ستون بیرون اومدم 

لبخند کج و کوله ای روی لبام نشوندم 

ماهان دستاشو تو جیب شلوارش کرده بود و مشغول شمردن تعداد گل های روی کاشی زیر پای چلاغ شدش بود 

امیر حسین همونطور که در حال زر زدن مفت بود چشمش به من افتاد 

رنگ از روش پرید 

شروع کرد به من من کردن

ماهان سرشو بلند کرد تا بفهمه چی باعث شده از شنیدن سخنان گهر بار امیر حسین محروم شه 

با دیدن من دستاشو از توی جیبش بیرون اورد 

امیر-بعله...همونطور که داشتم می گفتم ....در واقع....در اصل....خانم رادمنش الان خودشون تشریف اوردن 

امیر حسین نفس عمیقی کشید 

همه کارمندا به طر ف من برگشتن 

من هنوز اون لبخند کجو معوج روحفظ کرده بودم 

کارمندا تک تک شروع به سلام و صبح به خیر گفتن کردن من هم با سر جواب تک تکشونو دادم بعد خیلی اروم بدون اینکه کسی چیزی بگه متفرق شدن امیر حسین خواست از سکو پایین بپره که پاش گیر کرد نزدیک بود با اون صورت دلقک مانندش بخوره زمین که ماهان تو هوا بازوشو گرفت .بعد از رفتن امیر حسین اروم اروم به طرف اتاقم قدم برداشتم .وقتی وارد اتاق شدم دو تا میز یکی کنار پنجره و یکی دیگه کنار دیوار دیدم یکیشون میز خودم بود 

صدای ماهان رو از پشت سر شنیدم:واقعا تحمل کردن یه دختر بچه بی ادب اونم یک ماه خیلی سخت به نظر میرسه 

بدون اینکه به عقب برگردم گفتم:همین الان میز و وسایلتو جمع می کنی میری یه جای دیگه اتراق می کنی شازده به ظاهر فهمیده و با ادب 

ماهان-دستور بابا بود و گرنه منم هیچ علاقه ای به اینکه.....

به عقب برگشتم 

پوزخند زدم 

-بابا!!!!؟؟؟.....ببینم نکنه منظورت اقای رادمنشه

ماهان-اقای رادمنش خودشون از من خواستن پدر صداشون کنم 

با تمسخر گفتم:اوه مای گاد چه رمانتیک واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم اصلا اشکم داره میاد پایین دستمال خدمتتون هست؟

.................................................. ...................

سرمو بلند می کنم 

همچین سرشو کرده تو طرح هاش هرکی فکر نکنه میگه وای اینا حتما جدن در جد طراح و نقاش بودن 

فقط خدا می دونه تو این یه هفته چه زجری از دست این مومیایی من کشیدم 

توجهمو به موزیکی که تو فضا پخش می شد دادم .بعد از کلی بحث تو روز اول اخرش قرار شد یه روز من اهنگ های مورد علاقمو تو شرکت پخش کنم یه روز این پسره 

بازم اهنگ کلاسیک

اه مرده شور سلیقتو ببرن 

همچین فردا که نوبت من شد یه اهنگ هایی بزارم کفت ببره 

سرشو بلند کرد ونگاشو به من دوخت 

سریع نگامو ازش دزدیدم و به صفحه لب تاپم چشم دوختم 

از گوشه چشم متوجه لبخندی روی لبش شدم 

اخی بیچاره حالا چقدر خیالبافی می کنه پیش خودشو و فکر می کنه چقدر جذابه که من میخکوبش شدم 

صداشو صاف کرد 

ماهان-می گم سرکار خانم طرح های تابلوی مرکز مشاوه راه سبز چی شد 

با چشم روی میز به دنبالش گشتم 

تویه پوشه دکمه دار صورتی بود 

طرح هارو از روی میز برداشتم و گرفتم طرفش

-اینجاس؟

ماهان-میشه لطف کنید بیاین اینجا بدید بهم 

-بلللله معلومه که میشه 

پوشه رو پرت کردم طرفش 

گفتم الانه که بخوره تو صورتش که تو هوا گرفتش 

همونطور که پوشه رو باز می کرد گفت:ماهان را گفتند ادب از که اموختی (با دست به من اشاره کرد)گفت از بی ادبان 

.................................................. .....

ماهان-خانم محترم طرح شما بیشتر به درد مهدکودک می خوره نه شرکت مهندسین مشاور 

-بی خودی بهونه الکی نیار هرچی باشه بهتر از طرح های جنابعالیه که همش تاریک و سیاه و درهم برهم و بیشتر ادم یاد دیوونه خونه می افته تا به قول خودت شرکت مهندسین مشاور

ماهان-به هر حال من طرح جنابعالی رو تایید نمی کنم

-نکن .... كي گفته نظر تو مهمه

ماهان-ببین خانم رادمنش شما ماشاا... هم حوصله هم وقت کل کل داری ولی من هیچ کدومشو ندارم ....وقتی هم می گم نه يعني نه

-ببين اقاي مؤدب ديگه كم كم دارى حرص مو در مياري يه كاري نكن ......

ماهان-حرص دراوردن و لجبازی کار دخترای لوس نازپرورده اي هستش كه هيچي از گرافيك نمي فهمن و فقط با پارتي پدرشون به يه جايي رسيدن

با حرص گفتم: اخي نيست تو جايگاه الانتو با زحمت به دست اوردي در ضمن برو خدارو شكر كن که امروز اصلا دوست ندارم اعصابمو خورد کنم و گرنه.....

ماهان- بازم كري الكي خوندى.....ببین حال گرفتن از تو کار یه دقیقه ی منه کاری نکن.....

لیوان خالی چایی روی میز رو برداشتم 

-ببین اگه فقط ....فقط یه جمله دیگه بگی این لیوانو پرت می کنم ...

(بازدوباره اینجا چه خبره )

با شنیدن صدای بابالیوانو رویمیز گذاشتم و سعی کردم مثل ماهان که در تمامی شرایط خونسرد بود خونسردیمو حفظ کنم

.................................................. .........................

با قار و قور شکمم نگاهی به ساعت روی دیوار انداختم از جام بلند شدم از اتاق بیرون اومدم 

همه کارمندا همونطور که سر پستشون بودن یه ظرف غذا جلوشون روی میز پهن بود 

تزی بود که خودم پارسال داده بودم باید هرکارمندی خودش برای خودش ناهار می اورد 

بو های مختلفی می اومد 

از قرمه سبزی و فسنجون گرفته تا ماکارونی 

من هم که هنوز اندر خم یه کوچه مونده بودم 

بی حوصله به طرف اشپزخونه رفتم 

اقا خشی کنار گاز ایستاده بود 

با دیدن من لبخند زد

خشایار-چیزی می خوای بابا جان

نگام به غذای تو قابلمه روی گاز افتاد 

اقا خشی رد نگامو دنبال کرد 

لبخند زد 

خشایار-غذای اقا ماهانه

کنجکاوانه نگاهی به قابلمه در بسته انداختم 

-حالا چی هستش ؟

خشایار-ابگوشته

ای نامردا پس چرا مامانش به من نداد

خشایار-راستی مهراوه کاری داشتی بابا اومدی تو اشپزخونه 

تکونی به خودم دادم 

-اه اره راست می گیا پاک یادم رفته بود واسه چی اومدم اینجا خواهرم و شوهرش تو اتاقشون بودن گفتن بیام به شما بگم برید مثل اینکه کارت دارن 

خشایار-خب چرا تورو تو زخمت انداختن بابا جان یه زنگ می زدن اشپزخونه 

-حالا من چه می دونم دیگه گفتن بیا من هم گفتم چشم 

خشایار-خیلی خوب بابا جان تو برو من غذای اقا ماهانو که داغ کردم بهش دادم میرم پیش اقا امیرحسین 

-نههههههه گفتن همین الان بری کار مهم داشتن

خشایار-خب اخه....

-اگه مشکلت غذای این مستره مشکلی نیست من بالای سرش وایمیسم شما برو به کارت برس 

خشایار-اخه زحمت می شه واست بابا جان 

-ای بابازحمت کجاست وظیفه است عمو خشی 

خشایار-پس حواست هست به غذا دیگه اره بابا جان؟؟؟

-صد در صد اصلا شک نکن عمو خشی حالا هم بدو بدو برو که صدای مهناز میاد بالا ...میشناسیش که چه اخلاق گند و مزخرفی داره الان صداش میاد بالا میره رو اعصابمون

اقا خشی با تردید نگاهی به من انداخت 

خشایار-پس سفارش نکنم ها

-نه برو عمو خیلی تخت خواب 

خشایار بعد از یه خورده دست دست کردن از اشپزخونه رفت 

تورو خدا شانسو ببین 

ببین چه جوری حرص و جوش غذای این بچه سوسولو می خورد 

حالا اگه غذای ما بود که یک در صد حالا هم شور نمی زدی که 

به طرف قابلمه رفتم 

تا خواستم درشو بردارم دستم به گوشه قابلمه خورد 

اوی سوختم 

مرده شورتو ببرن که هرچیزی که بهت مربوطه عین خودت مشکل داره 

دستگیره رو از روی کابینت برداشتم سر قابلمه رو برداشتم 

اوه چه بویی هم داره 

ای خدا ای خدا چی میشه غذای امروزو کوفتش کنی 

ولی نه خدا جون چرا تو تو زحمت بیافتی خودمو کوفتش می کنم 

اول خواستم نمک بردارم ولی بعد پشیمون شدم اخه شور کردن که دیگه قدیمی شده 

نگام به قوطی شکر که درش باز بود روی میز وسط اشپزخونه بود افتاد 

اخ اخ ابگوشت شیرین 

چه شود 

قوطی شکرو تا اخرش تو ابگوشت خالی کردم 

بعد هم خیلی عادی قاشقو برداشتم یه خورده ابگوشتو هم زدم 

اخ خنک شدم اصلا انگار یه گالن اب سرد ریختن رو جیگرم 

دوباره سرشو روش گذاشتم 

اروم اروم از اشپزخونه بیرون اومدم 

اوخ اوخ این چقدر زود از اتاق این دوتا برگشت 

خواستم خودمو قایم کنم ولی نشد 

اقا خشی متفکر با یه علامت سوال رو کله اش جلومو گرفت 

خشایار-مهراوه خانم خواهرتون که با من کاری نداشتن 

-نه بابا مطمئنی !!!؟؟؟

خشایار-بله گفتن اصلا از صبح تا حالا شما رو ندیدن 

-اهان اره راست می گه ...اصلا نمی دونم من چم شده جدیدا یه کاری نشده ها ولی من همش فکر می کنم شده ....بین خودمو باشه اقا خشی از فشار روحی و عصبیه دیگه خودت که می دونی 

بنده خدا متعجب با لحنی مظلومانه گفت:بعله حق با شماست امری ندارید من برم تو اشپزخونه 

-نه فقط قربو دستت زنگ بزن یه پیتزا مخلوط واسه من سفارش بده بیارت

خشایار-چشم خانم همین الان زنگ می زنمفعلا با اجازتون 

رفتم تو اتاق

رو به پنجره ایستاده بود

انقدر تو حال و هوای خودش بود که اصلا متوجه برگشت من نشد 

با دیدن سیگار لای انگشتاش و دودی که بالا می اومد با خودم گفتم:عجب پس سیگاری هم هست 

اون از دیوونه خونه ای که توش بستری بوده اینم از سیگار 

خیلی دوست دارم بدونم دقیقا به دلیل چه مرضی تو تیمارستان بستری بوده 

بعد از چند دقیقه برگشت و روی صندلی میزش نشست

نمی دونم از صبح تا حالا چه مرگیش شده که اصلا به من نگاه هم نمی کنه چه برسه به کل کل

بعد از چند دقیقه اقا خشی با یه سینی توی دستش که یه طرفش پیتزای سفارشی من بود و یه طرفش قابلمه ابگوشت ماهان اومد توی اتاق 

پیتزای منو بهم داد و به طرف میز ماهان رفت 

ماهان-اقا خشی یه خورده هم واسه خودت می کشیدی مامان زیاد درست کرده

بله خب دیگه خرج که از کیسه مهمان بود حاتم طاعی شدن اسان بود 

خشایار-دست شما درد نکنه اقا ماهان خوب نیست واسم دکتر قدغن کرده با اجازتون 

اقا خشی از اتاق بیرون رفت 

در پیتزا رو باز کردم مشغول خوردن شدم 

زیرزیرکی بهش نگاه کردم 

انقدر تو دریای فکر خودش غرق بود که انگار اصلا منو نمی دید 

قاشق اولی رو که تو دهنش گذاشت گفتم الانه که بدو بدو بره تو دستشویی

ولی نه این مرتیکه انگار فرق شیرین غیر شیرینو نمی فهمه 

قاشق دومم تو دهنش گذاشت 

یهو رنگ صورتش عوض شد چند لحظه بعد بدو بدو از اتاق بیرون رفت 

فکر کنم دیگه تا عمر داره لب به ابگوشت نزنه

هنوز چندلحظه ای از رفتنش نگذشته بود که خانم صفایی اومد تو اتاق 

صفایی-این چش بود ؟

تکه ای از پیتزاه رو توی دهنم گذاشتم 

-کی؟

به میزم نزدیک شد 

صفایی-همین ادیب رو می گم دیگه 

-هیچی بابا ولش کن بیچاره تیک عصبی داره هی میگیره هی ول می کنه 

صفایی-عجببب

-حالا چیه چیزی شده 

سرشو اورد جلو و اروم گفت

صفایی-بهتره بیشتر حواست به دور و برت باشه

-واسه چی ؟مگه چیزی شده 

صفایی-نگار زیادی با این ادیب جیک تو جیک شده 

-مطمئنی؟

صفایی-اره بابا ....امروز صبحم با هم اومدن مطمئن باش می خواد از طریق نگار بفهمه تو چیکار می کنی 

خانم صفایی با شنیدن صدای ماهان سرشو عقب برد 

ماهان و عمو خشی اومدن تو اتاق 

ماهان-همین الان برش میداری و یه راست میریزیش تو سطل اشغال 

خشایار-ااخه واسه چی اقا ماهان ...اصلا یهو چی شد ؟

ماهان روی صندلیش نشست دستشو زیر چونه اش گذاشت 

نگاهی به من و خانم صفایی انداخت 

ماهان-نپرس اقا خشایار فقط همون کاری رو که بهت گفتم انجام بده 

خشایار-می خواید بزارم تو یخچال واسه فرداتون 

ماهان-اقا خشایار قربونت برم گیر دادیا ...برو دیگه 

اقا خشایار قابلمه رو برداشت 

خشایار-می خواید زنگ بزنم بیرون براتون غذا سفارش بدم 

ماهان-گفتم که نه اقا خشایار 

بعداز رفتن اقا خشایار خانم صفایی هم از اتاق رفت 

ماهان یه سیگار از تو پاکتش در اورد 

باز از جا بلند شد رو به پنجره ایستاد 

تا اخر وقت کاری همینطور جلوی پنجره ایستاد و هی سیگار دود کرد و دودشو داد تو حلق ما 

موندم تو کارای این بشر تو این 10 روزمثل هوای بهار هی تغییر می کنه یه روز از دیوار راست بالا میره و از همون اول صبح شروع به کل کل می کنه یه روز هم اینطوری سرد وایمیسه 

ساعت کاری تموم شد ماهان هنوز پشت پنجره بود 

بی سر و صدا از اتاق بیرون اومدم خانم صفایی مشغول جمع کردن وسایلش بود

صفایی-خسته نباشید خانم رادمنش 

-ممنون ......بیا من می رسونمت 

صفایی-ممنون مزاحمت نمی شم 

-باید باهات حرف بزنم فقط زود باش 

چند دقیقه ای معطل شدم تا وسایلشو جمع کرد 

تو پارکینگ چشمم به یه بی ام و مشکی خورد 

صفایی رد نگامو دنبال کرد 

صفایی-صبح قبل از اینکه تو بیای بابات اینو اورد تحویل ماهان داد 

-ببین خدا بخواد به ادم رو کنه چه جوری رو می کنه 

صفایی-صفره مگه نه ؟

-بعلللللله .....کلید داری ؟؟

صفایی-کلید؟؟؟

-اره دیگه کلید .....داری؟

دستشو تو کیفش کرد و یه دسته کلید اورد بیرون گرفتش طرف من 

کلید رو ازش گرفتم 

-حالا یه کاری می کنم از صفر بودن بیاد بیرون 

یه کلید جدا کردم 

یه خط صاف و خوشکل سر تاسر ماشین کشیدم 

صفایی با تعجب زل زده بود به من 

بعد از اینکه کارم تموم شد کلید رو دادم دستش 

-بپر بریم 

سوار ماشین شدیم از محوطه شرکت خارج شدیم

صفایی-میشه بپرسم با من چیکار دارید 

-هیچی فقط یه پیشنهاد واست دارم 

صفایی-چه پیشنهادی؟

صفایی-ماهانو زیر نظر بگیر هر کاری کرد بهم خبر بده 

صفایی-اون وقت چی به من میرسه

-به به اهل معامله هم که هستی

صفایی-همه هستن 

-تو کاری رو که بهت گفتم بکن من از خجالتت در می یام

مثل همیشه راس 8 رسیدم تو خونه 

بابا طبق معمول ور دل خانمشون تو پذیرایی بودن .خجالت هم خوب چیزیه فکر می کنن هنوز جوون اول عمرن اون از بابا که یه خط در میون تشریف میارن سرکار اینم از اون لیلا که مثل این دخترای 14 ساله هی ترگل ورگل می کنه اصلا یکی بگه به من چه انقدر حرص می خورم 

همونطور که بهشون چشم غره می رفتم سلام مختصری کردم و رفتم طبقه خودم .چراغ طبقه ماهان خاموش بود .عجیبه این که همیشه زودتر از من میرسید خونه .لباسامو عوض کردم وطبق معمول شروع کردم به اهنگ گوش دادن و روی تخت دراز کشیدم .بعضی وقت ها پشیمون میشم از اینکه برگشتم خونه .ولی اخه مگه تا کی میشد تو خونه اقاجون بمونم . گاهی وقت ها به رقابت بیخود و بچهگانه ای که بابا بین من و ماهان گذاشته می خندم اخه یکی بگه این ماهان با این سر زبونش معلومه می تونه توجهو شرکت نوین رو جلب کنه ولی ازحق نباید گذشت من هرچی رو هم که بخوام انکار کنم نمی تونم مهارت خاص ماهانو انکار کنم .خودم خوب می دونم از اولم این کاره نبودم همش اجبار بابا و مهناز بود که برم رشته گرافیک یادمه اولین کسی که بهم گفت تو این کاره نیستی فرزاد بود .....فرزاد؟؟؟؟....چرا یهو یاد اون افتادم اون که خیلی وقته تموم شده.اخ اخ که چقدر دوست دارم دوباره ببینمش چقدر دوست دارم ببینه من از اون مهراوه روزای اول دانشگاه که همیشه سرش پایین بود و خجالتی بود فاصله گرفتم 

با تقه ای که به در خورد از فکر و خیال بیرون اومدم 

روی تخت نشستم 

-بفرماید

بابا اومد داخل اتاق 

بابا-بیا پایین شام حاضره

-میل ندارم 

بابا-لج نکن 

-این که واقعا میل ندارم لجبازیه؟؟؟

بابا-فکر کردی نمی فهمم برای لجبازی کردن با من از وقتی اومدی لب به غذاهای لیلا نزدی 

-چه خوب که می دونید 

بابا-چته دختر 

با بغض گفتم:هیچی 

بابا-لیلا به خاطر تو امشب فسنجون درست کرده گناه داره نذار ناراحت شه 

پوزخند زدم 

از جام بلند شدم 

-خوشحالم که برای یه بارم که شده احساس یکی واستون مهم شده 

بابا –طعنه نزن مهراوه من احساس تمام اعضای خانواده ام واسم مهمه 

بازم جوابم همون پوزخند روی لبم بود 

لیلا و ماهان کنارم همون دور میز نشسته بودن ماهان بازهم تو دنیای خودش بود 

لیلا با دیدن من به روی بابا لبخند زد 

مختصر غذایی کشیدم و به ظاهر خودمو مشغول نشون دادم 

حاضر نبودم حتی یه ذره از غذاشو تو دهنم بزارم 

انقدر با غذا بازی کردم که لیلا فهمید نمی خوام بخورم 

لیلا-چرا نمی خوری مهراوه جان 

-می خورم حالا ......شما راحت باشید 

لیلا-بابات می گفت عاشق فسنجونی 

-هستم 

لیلا-پس چرا نمی خوری 

-اخه من عاشق فسنجنون هستم ولی نه هر فسنجونیو ودستپخت هرکسی 

هول شد 

لیلا-اره خب ...من ...خودمم می دونم دست پختم زیاد تعریفی نداره 

ماهان که تا اون لحظه سرش پایین بود سرشو بلند کرد با غضب به من نگاه کرد 

ماهان-می دونی مامان مشکل از دستپخت شما نیست مشکل از سلیقه بعضی هاست 

قاشق چنگالمو محکم انداختم تو بشقابم 

لبه بشقاب پرید 

از سر میز بلند شدم 

بددون هیچ حرفی به طرف پله ها رفتم از پشت سر صدای قدم های کسی رو که به دنبالم می اومد می شنیدم بی توجه به طبقه خودم رفتم درو باز کردم رفتم داخل تا خواستم درو ببندم ماهان تو چارچوب در ظاهر شد خواستم درو ببندم ولی مانع شد

ماهان-صبر کن ببینم 

-چیه چی می خوای 

ماهان-اگه یه بار دیگه فقط یه بار دیگه دل مادرمو بشکنی اون وقت.....

-اون وقت چی اون وقت چه غلطی می کنی 

ماهان-اگه یه بار تو دهنی می خوردی می فهمیدی باید با بزرگترت چطوری حرف بزنی 

-شما که انقدر خوب می دونی میشه به من بگی من باید دقیقا با تو با کسی که زندگیمو ازم گرفته موقعیت... احترامو توجه همه رو ازم گرفته چطوری حرف بزنم 

بازم خواستم درو ببندم ولی پاشو بین در گذاشت 

-پاتو بردار 

ماهان-یه بارم بهت گفتم من جای تورو نگرفتم چرا حالیت نمیشه ....ببین خانم دختر بابات خودش خواست من عین پسرش بشم خودش خواست دست راستش بشم خودش خواست برام ماشین بخره خودش خواست معاون شرکتش بشم خودش خواست به همه بگه من پسرشم می فهمی خودش خواست اگه فکر می کنی کمرنگ شدی تقصیر من نیست تقصیر خودته برو ببین چیکار کردی که همه حتی نگار نزدیک ترین دوستت دل خوشی از دستت نداره حتی امیر حسین شوهر خواهرت دوست داره تو از شرکت بری یا حتی پدرت دیگه دوست نداره تو تو شرکت نماینده اش باشی 

خواستم بزنم تو. گوشش ولی ....ولی تازه فهمیدم راست میگه همه دوست دارن یه جوری از شرم خلاص بشن

بعد از رفتن ماهان چراغ اتاقمو خاموش کردم .توی تاریکی قدم می زدم 

حرفاش حسابی منو به فکر فرو برد شاید راست می گفت من زیادی بد اخلاقم زیادی خودخواهم 

به رفتار هام فکر کردم چرا باید بیخودی با لیلا لجبازی می کردم چیو می خواستم ثابت کنم اینکه مثلا مامانمو زیاد دوست دارم .یا ماهان شاید می شد یه خورده نرم تر باهاش برخورد کنم اون بیچاره که کاری به من نداشت انقدر به پر و پاش پیچیدم که بالاخره صبرش تموم شد.اصلا من چرا باید انقدر سر به سر ادمی می ذاشتم که خودش انقدر مشکل داشته که تو کلینیک اعصاب و روان بستری بوده .نمی دونم چقدر گذشت که بالاخره خسته از قدم زدن خودمو روی تخت انداختم

خواستم از جا بلند شم ولی نمی تونستم سرم مثل یه کوه سنگین شده بود گلوم به شدت می سوخت توان اینکه زنگ ساعتو قطع کنم نداشتم

ناتوان منتظر بودم کسی در اتاقو باز کنه حتی توان جیغ زدن هم نداشتم 

نمی دونم چقدر تو اون شرایط دست و پا زدم اما کم کم پلک هام رو هم افتاد 

با احساس خنکی روی پیشونیم چشمامو باز کردم 

چشمای نگران لیلا و بابا رو دیدم .توان اینکه واکنشی نشون بدم نداشتم .دوباره پلک هام روی هم افتاد 

حساب ساعت ها و روزها از دستم در رفته بود هر چند وقت یک بار چشمامو باز می کردم و لیلا رو می دیدم 

خیلی وقت ها هم چهره اروم ماهانو می دیدم 

لیلا مثل پروانه دور و برم می چرخید نمی دونم چرا ولی دیگه دوست نداشتم دستشو پس بزنم 

کم کم حالم رو به بهبود رفت حالا راحت تر می تونستم حرف بزنم و غذا بخورم 

لیلا و بابا می گفتن بهم شوک وارد شده بوده 

ولی شایدم خدا می خواست ادبم کنه 

دو سه روزی خبری از ماهان نبود تا اون روز صبح به محض اینکه چشمامو باز کردم بالای سرم دیدمش

ته دلم نمی خواستم بهش طعنه بزنم ولی خب نمی تونستم جلوی زبونمو بگیرم 

ماهان-به به چه عجب پرنسس لوس و ننر چشم باز کردن

-ادم قحطه که من وقتی بیدار شم تورو ببینم 

ماهان-گفتم می افتی میمیری از دست زبوون درازت راحت می شیم ولی مثل اینکه ما اصولا شانس نداریم 

-ببین اقای ادیب من بدون تو جایی نمی رم 

لبخند زد 

ماهان-ولی خیلی دوست دارم زودتر برگردی شرکت یه چیزایی رو تلافیشو سرت دربیارم 

-تو تو تلافی درباری برو بابا برس به کارت 

..........................................

با صدای زنگ ساعت چشمامو باز کردم 

بی حوصله و بی حال لباسامو پوشیدم و پایین رفتم 

خبری از بابا و لیلا نبود 

از عمارت خارج شدم 

به ماشین ماهان که دقیقا بغل دست ماشین من پارک شده بود نگاه کردم

لبخند محوی روی لبم نشست 

چشممو از شاهکارم گرفتم 

با دیدن یه خط سراسری دقیقا مثل شاهکار خودم روی ماشینم برق از کلم پرید با زاری روی زمین نشستم

دستامو زیر چونه ام گذاشتم 

چند لجظه بعد مثل کوه اتشفشان منفجر شدم از جا بلند شدم ورفتم تو عمارت پله هارو دوتا یکی کردم تا به طبقه ماهان رسیدم بدون اینکه در بزنم درو باز کردم 

جلوی اینه وایساده بود بلوز تنش نبودو بالاتنه اش برهنه بود با دیدن من با تعجب گفت:چیزی شده 

نگاهی به دور و بر کردم گلدونی رو از روی نزدیک ترین میز به خودم برداشتم تا به خودش بیاد پرت کردم طرفش چا خالی داد گلدان روی فرش افتاد و شکست 

ماهان-بدبخت مگه سادیسم داری اینطوری می کنی 

-اره دارم می دونی چرا چون مسری بوده از تو گرفتم 

خنده زیر زیرکی کرد 

ماهان-چیزی که عوض داره گله نداره دنیا دار مکافاته دختر خانم

تا خواستم چیزی بگم چشمم به بالا تنه برهنه اش افتاد

ای پسره هفت خط نا کس فکر کنم بدنسازی کار کرده 

یادش بخیر یه مدت من هم می رفتم ولی مربیمون خیلی ایکبیری بود ولش کردم 

با صدای ماهان از مرور خاطرات خوش همنشینی با مربی ایکبریمون بیرون اومدم 

ماهان-پسندیدی؟

چند لحظه ای طول کشید تا حرفشو تجزیه تحلیل کردم 

وای که دلم می خواست زمین باز شه و منو ببره داخل 

سرمو پایین انداختم و به طرف در رفتم 

صدای خنده ماهان تو گوشم بود قبل از اینکه از در بیرون برم لیوانی رو که روی میز کنار در بود و پرت کرد روی زمین 

خنده اش قطع شد 

پسره بی شخصیت بی حیا فکر کرده داره با دوست دخترش حرف میزنه .ای مرده شور منو ببرن که اینطوری زل زدم بهش .حالا پیش خودش فکر میکنه وای که من چقدر جذابم که ایندختره اینجوری زل زد به من .امروز هم که هی من می خورم به چراغ قرمز.چشمم به دختر دست فروشی که با چشمانی پر از خواهش از کنار ماشین ها رد میشد افتاد .اومد کنار ماشین من .شیشه روپایین کشیدم

دختر-خانم صابون نمی خوایید ...به خدا خیلی ارزونه ...خیلی هم خوبه خان به خدا

-اخه من صابون به چه دردم می خوره ذختر

دختر-خب برای مادرتون بخرید به خدا خوشحال میشه تازه تو هر بستش3 تاس 3 

خیلی خوب یه بسته شو بده 

باخوشحالی یه بسته توی دسنم گذاشت یه چند تا دو تومنی بهش دادم با خنده پولو گرفت و رفت 

چراغ سبز شد و حرکت کردم

وققتی رسیدم ماشینو پارک کردم و بسته صابون رو هم برداشتم تا بدم به مهناز شرکت کم وبیش تو سکوت صبحگاهی فرو رفته بود و کارمندان سخت کوش در حال چرت زدن بودن خانم صفایی با دیدن من از پشت میزش بلند شد و اومد طرفم

صفایی-صبح به خیر

-صبح به خیر ....چیکار کردی قرار گذاشتی 

صفایی-برای فردا صبح با منشیش هماهنگ کردم 

-خیلی خوب مرسی

صفایی-این چیه گرفتی دستت

نگاهی به بسته صابون انداختم 

-صابونه دیگه

زیر زیرکی خندید 

صفایی-نکنه می خوای می خوای بندازی زیر پای ادیب 

ایولل از قدیم راست گفتن عقل هرچیزی بعض ادمیزاده

-تو هم ترشی نخوری یه چیزی می شی ها 

صفایی-چه کنیم دیگه دست پرورده خودتونیم

قبل از اینکه برم اتاق یه لیوان اب از اقا خشی گرفتم .وقتی رفتم تو اتاق یه صابون برداشتم یه خورده خیسش کردم و گذاشتمتش جلوی در .خودمم مثل خانم ها ی با شخصیت برگشتم سرجام نشستم و سرمو توی لب تاپ فرو بردم .یه چند دقیقه طول کشید تا صدای صبح به خیر بلندش توی سالن به گوشم خورد .وای اخ جون الان میاد پخش زمین میشه یه خورده ازش می خندیم 

شروع کردم به شمردن 

10 9 8 7 6 5 4

(واییییییییییییییییییییییییی)

این که صدای ماهان نبود 

سرمو از توی لب تاپ بلند کردم

ای خاک بر سرتتتت کنن مرده شور برده که همیشه بد موقع سر کله قیافه نحست پیدا میشه 

امیرحسین-وای خدا مردم ....وای وای استخونام شکست 

از روی صندلیم بلند شدم 

مرتیکه غزمیت انقدر داد زد تا همه ریختن تو اتاق به طرفش رفتم 

-پاشو بابا مرد گنده انگار زهر شمشیر خورده 

امیر-نمی دونم چی شد یهو همین تا پامو کذاشتم یه چی رفت زیر پام 

ماهان تو چارچوب در ظاهر شد 

مهناز با جیغ و داد خودشو انداخت تو اتاق 

اومد پیش امیر حسین و روی زمین نشست

مهناز-الهی من بمیرم چی شدی یهو الان خوبی جاییت درد نمی کنه می خوای بریم دکتر اب قند می خوای 

-بسه دیگه بابا خفمون کردی

با پا صابونو پشت در قایم کردم 

ماهان جلوتر اومد وخواست کنار امیر حسین بشینه که با تعجب رو به من گفت:این جا چرا سره 

قیافه حق به جانبی گرفتم

-من چه می دونممم 

نگاشو ازم گرفت 

ماهان با چندتا از کارمندای دیگه دست امیر حسینو گرفتن و از اتاق بردنش بیرون 

منم خیلی خونسرد مثل اینکه اصلا اتفاقی نیافتاده نشستم رو صنندلیم 

دقایقی بعد ماهان اومد توی اتاق همونطور که با چشماش منو می پایید روی صندلیش نشست 

ماهان-خیلی شوخی مسخره ای بود 

یه خورده صندلیمو چرخوندم 

-چی؟

ماهان-اگه یه طوریش می شد می خواستی چیکار کنی 

-من که نمی فهمم داری چی می گی خودت می فهمی

اشاره ای به بسته صابون روی میز کرد 

ماهان-دیوار حاشا انقدر ها هم بلند نیست خانم محترم 

-به هر حال من نمی دونم داری درباره چی حرف میزنی 

نفسشو پر صدا بیرون داد 

ماهان-خدا اخر و عاقبت مارو بخیر کنه 

دیگه تا ظهر هیچ حرفی بینمون رد و بدل نشد 

نمی دونم این روزها چرا زیاد تو قید کل کل نیست 

برای ناهار طبق معمول زنگ زدم به فست فود همیشگی و سفارش پیتزا دادم

از اتاق بیرون رفت 

معلوم نیست امروز چی اورده واسه کوفت کردن

حتما رفته بده اقا خشی واسش داغ کنه 

ولی امروز که ظرفی چیزی همراش نبود 

شاید هم از صبح داده با اقا خشی 

چند دقیقه ای گذشت 

بی حوصله نگاهی به ساعت انداختم حالا مگه میاد مردم از گشنگی

این فست فوده هم دیگه داره شورشو بالا میاره .نمی دونم چرا انقدر دیر کرده 

با دیدن ماهان با یه پیتزا توی دستش که یه تیکه شو داشت می خور دوتا شاخک روی سرم شبز شد

این الان دقیقا به چه دلیلی پیتزا دستشه 

چه می دونم حتما دیگه ترجیح داده تو شرکت از دستپخت مامانش مستفیض نشه 

یا چه می دونم شاید دلش هوای پیتزا کرده ناکس از فست فود همیشگی منم خریده 

اصلا یکی به من بگه تو چیکار به کار این انسان نخستین داری 

حالا اگه این فست فودی بی صاحاب شده این پیتزای کوفتی اورد 

ماهان با خسال راحت در حال کوفت کردن پیتزاش بود 

گوشیمو برداشتم شماره فست فودی رو گرفتم 

طبق معمول یه دختر ناز نازی گوشی رو برداشت

(فست فود ارغوان بفرمایید)

-خانم من 1 ساعت پیش یه پیتزا سقارش دادم ولی هنوز به دستم نرسیده 

(شماره اشتراکتون؟)

-2534 

(به دستتون رسیده ولی گویا گفتن پولش با سفارش فرداتون حساب میشه )

نگام به سمت ماهان کشیده شد تیکه اخری رو توی دهنش گذاشت مرموزانه رو به من لبخند می زد 

گوشیو سرجاش گذاشتم و دستمو زیر چونه ام گذاشتم و با افسوس به جعبه پیتزای خورده شده خیره شدم

همونطور که به اون صحته تاسف برانگیز نگاه می کردم با صدای داد بابا 3 متر از جا پریدم 

بابا-این چیه 

نگاهی به بابا که صورتش مثل لبو قرمز شده بود کردم 

-چی چیه؟

بازهم با صدای بلند گفت:می گم این چیه؟

به برگه توی دستش نگاه کردم 

برگه رو ازش گرفتم 

-خب قراردادمون با همون فروشگاه عروسک فروشی هست دیگه 

بابا-چی سفارش داده بود 

-لیوان تبلیغاتی 

بابا-چندتا

-هزار تا

بابا-میشه بگی دقیقا هزار چندتا صفر داره 

-چی؟

بابا-می گم هزار چندتا صفر داره 

اب دهنمو قورت دادم 

-3 تا

بابا-مطمئنی؟

-با اجازتون 

بابا-پس این چیه 

خاک بر سرم اینکه 10 هزارتا 

کلمو خاروندم

-بابا باور کن من.....

بابا با صدای بلند گفت:تو منو بدبخت کردی اخه من با 10 هزارتا لیوان چه خاکی تو سرم بریزم از همین الان اخراجی

-بابا من نمی دونم چرا......

بابا-مگه نشنیدی می گم اخراجی 

-اخه....

بابا-مگه زبون ادم حالیت نمیشه گفتم.....

ماهان-اقای رادمنش یه لحظه صبر کنید 

بابا-چیه تو چی میگی

ماهان-من ...راستش من ...تقصیر من هم ....بود 

بابا-چی؟

ماهان-راستش من همون روز متوجه اشتباهش شدم ولی....

بابا-ولی چی .....ها ولی چی ...شما دوتا با لجبازی های احمقانتون منو بدبخت کردیی.....شما هردوتون اخراجید .....اخراج

انقدر بابا کامه اخراج رو بلند گفت که فکر کنم تا صدتا خونه اون ور تر فهمیدن 

ماهان کیفشو برداشت 

منم کیفمو برداشتم 

قبل از اینکه از در بیرون بریم بابا جلومونو گرفت 

بابا-بدید به من 

هردو با هم گفیتم:چیو ؟

بابا-سوییچاتونو

ماهان سوییچ ماشینشو به بابا داد 

بابا-زود باش مهراوه 

-اخه بابا....

بابا-مهراوه انقدر با اعصاب من بازی نکن 

سوییچو به بابا دادم 

-خیلی خوب بابا خون الوده خودتو کثیف نکن 

بابا-بیرون 

در مقابل چشمان بهت زده کارمندا که فقط منتظر سوزه بودن از شرکت بیرون اومدیم 

جلوی در شرکت وایسادیم 

-حالا الان دقیقا چه غلطی کنیم 

ماهان-من می گم اول بریم نهضت سواد اموزی تورو ثبت نام کنیم کلاس اول تا فرق هزار و ده هزار و بفهمی

=من حواسم نبود تو چرا خفه خون گرفتی 

ماهان-با من درست حرف بزن ها یادت که نرفته من الان به خاطر جنابعالی اخراج شدم 

-به من چه می خواستی خودتو نندازی وسط

ماهان-ای که تو چقدر بی چشم و رویی 

-وای قربون تو 

ماهان-بیا برگردیم خونه 

-حوصله خونه رو ندارم می خوام برم یه چرخی بزنم 

ماهان-این وقت ظهر خوبیت نداره 

-الکی برای من ادای ادمای غیرتی در نیاز 

ماهان-همین که گفتم میریم خونه 

-من می خوام برم رستوران یه چیزی کوفت کنم تو هم هر قبرستونی دلت خواست می تونی بری 

ماهان-خیلی خوب با هم میریم 

-تو کجا؟

ماهان-این وقت ظهر نمی ذارم تنها بری 

-وای بابا غیرتی 

کنار هم به راه افتادیم 

ماهان تاکسی گرفت 

با اینکه زیاد مایل نبودم ولی خب حوصله کل کل با ماهان رو هم نداشتیم

رفتیم تو یکی از رستوران های تر و تمیز برای من پیتزا سفارش داد خودشم یه سون اپ سفارش داد 

با دیدن پیتزا مثل انسان اولیه حمله بردم بهش 

ماهان تعجب زده به من نگاه می کرد 

-چیه ادم ندیدی 

ماهان-این نوع خاصشو نه 

-چه نوعی؟

ماهان-پررو نکم نشناس و طلبکار 

-الان منظورت منم 

ماهان-کم کم دارم بهت امیدوار می شم 

-به هر حال من که اصلا حوصله خونه رفتن ندارم دوست دارم برم بگردم یه هوایی تازه کنم مثلا برم ....برم (چیزی به ذهنم نرسید )نظر تو چیه؟ 

ماهان شونه ای بالا انداخت 

ماهان-نمی دونم ....می خوای بریم .....شهربازی 

-شهربازی؟؟؟

ماهان-اره ...اگه بداخلاقی نکنی و اعصابمونو بهم نریزی فکر کنم خوش بگذره

-فکر خوبیه منم خیلی وقته نرفتم 

لبخند زد 

ماهان-پس بزن بریم 

می خواستم پول غذا رو خودم حساب کنم ولی نگذاشت زودتر از من رفت صندوق .منم که از خدا خواسته 

از رستوران بیرون اومدیم یه تاکسی دربست گرفت 

توی تاکسی با فاصله دوری از هم نشستیم 

ماهان به بیرون زل زده بود 

راننده یه پسر جوون بود 

مدام از تو اینه به من نگاه می کرد

هرچی هی اخم می کردم چشم غره می رفتم انگار نه انگار 

پسره پررو دل می گفت بزنم چشماشو از کاسه دربیارم

ماهان نگاشو از بیرون گرفت 

متوجه شد من معذبم 

بدون هیچ حرفی بازمو گرفت و منو از اینه دور و به خودش نزدیک کرد 

به محض اینکه به شهربازی رسیدیم چشمم به ترن افتاد 

ذوق زده گفتم:وای جونمی جون ترنننن

ماهان-اصلا حرفشم نزن حوصله نعش کشی بعدشو ندارم ها 

-تو می ترسی نیا ..من خودم میرم 

به من و من افتاد 

ماهان-کی ؟؟؟من ؟؟؟ ...من برای خودت می گم ....وگرنه من که ...این بازی ها که خوراک منه 

-خیلی خوب پس بزن بریم 

ماهان با نارضایتی بلیط ترنو گرفت 

سوار ترن شدیم 

اولش خیلی ذوق و ضوق داشتم ولی وقتی ترن راه افتاد تازه فهمیدم چه غلطی کردم 

قلبم شروع به تند تند زدن کرد 

به ماهان نگاه کردم چقدر خونسرد بود 

بالاخره نتونستم تحمل کنم و بازوی ماهانو گرفتم و پا به پای بقیه داد زدم 

وقتی ترن وایساد نفس عمیقی کشیدم 

ماهان نگاهی به بازوش کرد 

به خودم اومدم 

بازوشو ول کردم 

از ترن پیاده شدیم 

ماهان-خانم شجاع اخه مگه مجبوری وقتی انقدر میترسی سوار شی

-کی میگه من ترسیدم 

ماهان-یعنی تو نترسیدی؟

-نه من فقط یه خورده هیجان زده شدم

ماهان-خوبه نمردیمو معنی هیجانو فهمیدیم 

سرم گیج می رفت 

نمی تونستم راه برم 

ایستادم 

-بریم یه خورده بشینیم سرم داره گیج میره

ماهان-دیدی گفتم بعدش نعش کشی داریم 

-ببین اعصاب منو خورد نکن ها و گرنه میزنم ....

نمی دونم چرا یهو احساس کردم زیر پام خالی شد 

ماهان بین زمین و هوا دستمو گرفت و مانع از این شد که با مخ بخورم زمین 

روی یکی از سکو ها نشستیم 

ماهان-بشین برم یه بستنی چیزی برات بخرم فکر کنم فشارت افتاده

ازم جدا شد 

سر گیج ام کمتر شده بود 

گوشیم زنگ خورد 

شماره نگار افتاده بود 

دختره پست فطرت خائن حتما دوباره کارش یه جا گیر افتاده یاد من افتاده 

اولش خواستم جوابشو ندم ولی فضولی اجازم نداد

-چیه چی می خوای

نگار-سلام عرض شد 

-سلام درد سلام کوفت دختره منافق 

نگار-بابا به خدا من....

-اصلا نمی خوام صداتو بشنوم تا این پسره ماهانو دیدی هوش از کلت پرید دیگه رفیق و دوستو ریختی دور

نگار-اخه تو که نمی دونی ...سعی کرد بهم نزدیک شه خب من خرم فکر کردم واسه خاطر خودمه بعد دیدم از تو اطلاعات می خواد که چه می دونم کدوم دانشگاه درس خوندی چند سالته کسی تو زندگیت بوده 

با تعجب گفت:از من؟

نگار-اره 

-اجر پاره ...حتما توی احمق همه چی رو ریختی رو دایره اره

نگار-نه به خدا فقط ...فقط راستشو بخوای ماجرای فرزاد رو براش تعریف کردم 

-تو دقیقا چه غلطی کردی؟

نگار-به خدا از دهنم پرید 

-خاک بر سرت کنن نگار ...داخه دختره احمق تو نمی دونی این منتظر یه اتو از منه 

نگار-توروخدا ببخشید 

-خیلی خوب حالا نمی خواد ادای بچه صغیر هارو دربیار ی

نگار-راستی صفایی شنیدم امروز بابات تو و ماهانو اخراج کرده اره 

-مگه خودت شرکت نبودی 

نگار-نه وقت دکتر داشتم 

-کدوم دکتر 

نگار-همون که پلاتین گذاشت تو پام 

-حالا پات بهتر شده 

نگار-اره ...خب مزاحمت نشم کاری نداری؟

-نه سلام برسون خداحافظ

گوشیو توی کیفم گذاشتم 

صدای ماهانو از پشت سرم شنیدم 

ماهان-کی بود؟

-نگار

ماهان-کدوم نگار؟؟؟

-یعنی تو نمی دونی کدوم نگار

ماهان-نه جا ن تو 

-چرا جون من جون خودت بچه پررو 

ماهان-بر خلاف تو دختر خوش اخلاقیه 

-چی شد یهو یادت اومد نگار کیه؟

لبخند شیطتنت امیزی زد 

بعد از خوردن بستنی دوباره رفتیم سوار کلی بازی شدیم 

هیچ وقت فکر نمی کردم ماهان انقدر شوخ طبع باشه 

انقدر خوش گذشت که اصلا نفهمیدم کی گذشت 

نزدیک های ساعت 9 بود که رسیدیم خونه 

لیلا درو برامون باز کرد تو چهره اش نگرانی موج میزد 

لیلا-کجا بودید تا حالا دلم هزار راه رفت 

ماهان-وای ببخش مامان من که گوشیمو تو شرکت جا گذاشته بودم مهراوه هم موبایلش شارز تموم کرده بود 

(مهراوه؟؟)

صدای بابا بود 

من و ماهان هردو با هم سلام کردیم

به ارومی جوابمونو داد 

بابا-میبینم انقدر صمیمی شدید که همدیگرو به اسم کوچیک صدا می زنید 

ماهان-خب می دونید ...در واقع ...اخه راستش ...

بابا-نمی خواد نمی خواد چیزی بگی خودم می دونم فقط می خواستید با لجبازی های احمقانتون اینطوری به من ضرر بزنید حالا هم که خوب خرابکاری کردید تصمیم گرفتید اعلام صلح بدید اره؟

-بابا ما که باهم مشکلی نداشتیم 

بابا با طعنه گفت:اره اصلا مخصوصا تو 

لیلا-ای بابا حالا که خداروشکر این دوتا با هم خوب شدن اقا فریبرز شما چرا اینجوری می کنید 

بابا با صدای بلند گفت:د خانم اخه من با ده هزارتا لیوان تبلیغاتی چه غلطی بکنم 

لیلا خنده ریزی کرد 

لیلا-حالا به فک و فامیل و اینو اون می دیم دیگه اصلا بهتر خودمونم حالا حالا لیوان داریم ...شما هم ببخش دیگه بابا جوونن 

بابا نفسشو پر صدا بیرون داد

بابا-باشه اشکالی نداره این دوتا می تونن برگردن شرکت ولی شرط داره

ماهان-چه شرطی

بابا-اگه فقط یه بار دیگه یه بار دیگه با هم کل کل دعوا بحث کنید اون وقت من می دونم و شما مفهومه ...حالا هم برید دست و صورتتونو بشورید بیاید شام بخورید ...راستی نگفتید کجا بودید؟

ماهان-من و مهراوه رفته بودیم شهربازی با اجازتون همون جا هم شام خوردیم 

بابا-امشب دوتا شاخ رو سر من سبز نشه خیلیه

از پله ها بالا رفتیم به طبقه دم رسیدیم ماهان خواست وارد واحدش بشه که گفتم:مرسی خیلی خوش گذشت

ماهان-به من بیشتر 

-شب به خیر

چند لحظه ای تو چشمای هم خیره شدیم 

نگاهمو ازش گرفتم سریع از پله ها بالا رفتم

………… ……… …………………… ………

بازهم از مرور خاطرات لبخند روی لبم نشست .

اما یاداوری اینکه چند وقتی هست از ماهان خبری نیست باز باعث نگرانیم شد .مثل همیشه ارزو کردم ای کاش زمان به عقب بر می گشت و درخواست ماهان مبنی بر اینکه با هم بریم لندن تا ماهان مدرکشو از دانشگاه بگیره قبول می کردم .این چند روز همش دائم به همسر سابق ماهان فکر میکنم .می ترسم می ترسم از اینکه اتفاقی بیافته و باز سر و کله اون دختر پیدا شه ولی مگه ممکنه اون دختر مرده پس ممکن نیست هیچ وقت مزاحمتی برای زندگی من و ماهان ایجاد کنه .نفس عمیقی می کشم .ذهنم به اون روز پر کشید..همون روزی که فهمیدم به غیر از من کس دیگری هم تو زندگی ماهان بوده و نقشش خیلی پر رنگ تر ازمن بوده

................ ............ ...................... ..........

مهناز-حالا چی واسش خریدی 

-هیچی مگه قراره چیزی واسش بخرم 

مهناز با طعنه گفت:یعنی می خوای بگی اصلا واست مهم نیست دیگه نه 

-نه معلومه که نیست 

مهناز-منم که خر اصلا این چیزا حالیم نمی شه 

-خوشم میاد واقع بینی 

مهناز-گمشو....به جای این حرفا رو کن ببینم چی خریدی واسه شازده دوماد 

-هووو چه شلوغش می کنی هنوز که خبری نیست 

مهناز-داره نگات می کنه 

به مسیری که مهناز با چشم اشاره می کرد نگاه کردم راست می گفت مثل همیشه با نگاه ارومش داشت حرکات منو زیر نظر می گرفت .همونطور که منو نگاه می کرد اروم اروم به سمت من و مهناز اومد .مهناز سریع جیم زد و رفت 

ماهان-خوش که می گذره

-با این که تولدت مثل عزا می مونه ولی خب بد نیست قابل تحمله 

ماهان-نمی خوای دست برداری

-از چی؟

ماهان-متلک گویی

-نمی دونم باید روش فکر کنم 

ماهان-می گم نگاه کن ببین بقیه چه جوری دارن نگامون می کنن 

-اره حتما پیش خودشون می گن عروس خیلی از دوماد سره 

ماهان-منظورت دوماد از عروسه دیگه مگه نه ؟

-ببین کل کل کنی کل کل می کنم ها 

خندید 

ماهان-حالا کی اجازه می دید بریم محضر 

-عجله نکن مثل اینکه یادت رفته ما هنوز برای بستن قرارداد با شرکت نوین تو رقابتیم 

ماهان- پدرت 1 ماه تعیین کرده بود و حالا 3 ماه می گذره در ضمن ما اگه خودمونم بکشیم نوین با ما قرارداد نمی بنده ...در ثانی اگه من رسما از ادامه رقابت انصراف بدم حله؟

-از ماهان ادیب عقب نشینی بعیده 

ماهان- من فقط مقابل بعضی ها عقب نشینی می کنم 

موبایلم زنگ خورد 

از دیدن شماره اعظم تعجب کردم 

ماهان-چیزی شده 

-نه ...یعنی فکر نکنم 

با گفتن ببخشید از ماهان دور شدم

اعظم-چاکریم مهری جون 

-چیزی شده این وقت شب زنگ زدی 

اعظم-من الان جلوی در خونتونم بیا بیرون کارت دارم 

-واسه چی اومدی اینجا 

اعظم-بیا تا بهت بگم 

-نمی دونی بابا رو تو حساسه 

اعظم-ول کن جون اعظم اون مال اون موقع ها بود که دبستان بودیم نه حالا 

-کارت مهمه؟

اعظم-در حد المپیک

-خیلی خوب منتظر باش الان میام 

گوشیو قطع کردم 

ماهان با دست اشاره ای کرد که چیزی شده ؟

سرمو به نشونه نه تکون دادم 

از سالن بیرون اومدم به طرف در رفتم درو باز کردم 

-چی شده؟

اعظم-مبارکه خبریه خونتون 

-اره تولده؟

اعظم-تولد کی؟

-به جای فضولی بگو ببینم چی شده 

اعظم-یادته چند وقت پیش فرستادیم ته توی اون خانم دکتر و پسرشو در بیارم 

-خب؟

اعظم-یادته گفتم تو کلینیک اعصاب و روان بستری بوده 

کلافه سرمو تکون دادم

-اره گفتی .....حالا چی می خوای بگی 

اعظم-طرف نامزد داشته؟

-کی؟

اعظم-ماهان ادیب

اب دهنمو قورت دادم 

-مطمئنی؟

اعظم-هزار درصد ......ولی یه نکته نگفته هنوز مونده 

-دجون بکن 

اعظم-تو لندن وقتی تو جاده بودن ماشینشون چپ می کنه

سکوت کرد 

عصبی پرسیدم:خب بعدش ؟

اعظم-دختره نا پدید میشه و پسره که خودشو مقصر می دونسته راهی تیمارستان و 1 سال هم بستری میشه 

با شک پرسیدم: دختره....مرده؟

اعظم-وقتی 3 ساله ازش خبری نیست یعنی مرده 

-مطمئنی ؟

اعظم-اینجور به نظر میرسه 

-خیلی خوب برو دیگه 

اعظم-مایه تیله ی ما چی میشه

بی حوصله گفتم:فردا بیا شرکت ازم بگیر

اعظم-چاکرتم ....پس فعلا با اجازه 

درو بستم 

صدای ماهانو از پشت سرم شنیدم 

ماهان-چیزی شده مهراوه ؟

بدون اینکه به عقب برگردم پرسیدم:ماهان تو زن داشتی ؟

کمی مکث کرد 

ماهان-کی بهت گفت

-جوابمو بده 

ماهان- من می خواستم ...می خواستم...... همین امشب همه چی رو واست بگم 

.................................................. ....................

بچه ها سیستمم قاط زده

نمی دونم چه مرگشه

,.,. ,.,. ,. ,

( خانم های و اقایان تا دقایق دیگر در فرودگاه بین المللی شهید دستغیب شیراز بر روی زمین خواهیم نشست)

نگاهی به ماهان که فارغ از همه دنیا خوابیده بود کرد

دستشو روی دست ماهان گذاشت

ماهان با احساس گرمی روی دستش چشماشو باز کرد و نگاه پر مهر همسرشو دید

ماهان-چیزی شده هلن ؟

هلن مثل همیشه سعی به جمع و جور کردن کلمات فارسی تو ذهنش کرد

هل-نه... فقط...داریم داریم

...فرود می یایم

........ . . . . 

(پرواز 342 هواپیمای جمهوری اسلامی ایران از لندن هم اکنون بر روی زمین نشست)

مهراوه-حالا نمی شد ما نیایم بابا ؟

فریبرز-نمی شه بابا جان اول اخر شما باید با این پسره اشنا بشید ناسلامتی ماقراره شریک بشیم حالا حالا ها باید چشم تو چشم باشیم

بی حوصله همونطور که با حلقه نامزدیم بازی می کردم برگشتم پیش لیلا و مهناز و کنارشون نشستم

مهناز-چته تو باز چرا قیافت اینجوریه؟

مهراوه-نمی دونم ...ولی ....ولی دلشوره دارم

مهناز-این دلشوره هات به خاطر ماهانه وقتی برگشت خوب میشی

-لیلا جون ماهان جدیدا به شما زنگ نزده

لیلا-نه عزیزم یه چند ماهی هست ازش خبری نیست ...ولی نگران نباش احتمالا رفته ایرلند...همون موقع هم که خودش اونجا بود بعضی وقت ها چند ماه ازش خبری نمی شد و بعدش معلوم می شد رفته ایرلند پیش دوستاش

-اخه خیلی وقته به منم زنگ میزنه نه ایمیل میده

لیلا لبخند اطمینان بخشی یه مهراوه زد

لیلا-نترس بالاخره برمی گرده ایران

مهراوه-اخه دیگه کی ؟؟؟...الان 18 ماهه رفته ...اولش که قرار بود فقط یک ماه بره مدرکشو بگیره برگرده بعدشم که هی عقب جلو کرد الانم که خیلی وقته خبری ازش نیست

فریبرز-بچه ها فکر کنم داره میاد

مهناز و لیلا هرکردوم در کنار شوهرشون ایستادن من اما همونطور روی صندلیم نشستم

..............................

هلن-مگه...نگفتی مامیت میاد بدرقه

ماهان لبخندی به روی هلن زد

ماهان-بدرقه نه و استقبال

هلن-همون که تو میگی ...پس چرا نیست

ماهان -اخه ....

هلن-اونجارو ببین...ماهان...اون مامیت نیست؟

ماهان مضطرب به جایی که هلن با دست اشاره می کرد نگاه کرد

ماهان با تحکم گفت:دستتو بنداز

هلن -چی؟؟؟

ماهان-گفتم دستتو بنداز الان توجهشونو جلب می کنی

هلن از روی استیصال دستشو انداخت

هلن-تو هیچ معلومه چرا اینطور می کنی

ماهان بدون اینکه جوابی به هلن بده زیر لب زمزمه کرد:ای بخشکی شانس اینا اینجا چیکار می کنن

.**** 

----------------------- ------- -------

مهناز-مهراوه اونجارو ...ببین چه تیکه ییه خدا وکیلی

کنجکاو سرمو بلند کردم 

مهناز-اوه اوه نمی دونستم این اقای خوشتیپ قراره شریک بابا بشه راستش منتظر یه پیرمرد عصا به دست بودم

کلافه از دست مهناز گفتم:این که الان پشتش به ماست ...اخه تو چه جوری فهمیدی خوشکله؟؟؟

مهناز-بابا به خدا تا همین الان روش طرف ما بود 

تا خواستم چیزی بگم روشو برگردوند

با دیدنش نفسم تو سینه حبس شد ...چشمام چهارتا شد ....اضطراب همه وجودمو گرفت 

فرزاد جم

ای لعنتی تو اینجا چه غلطی می کنی ....وای...وای اگه این بخواد شریک بابا بشه که من بدبخت می شم 

بابا طبق عادت همیشگیش که چای نخورده پسر خاله میشه دست فرزادو گرفت و به طرف ما اورد 

مهناز و لیلا و امیرحسین هرکدوم شروع کردن به خوش و بش کردن با فرزاد

فرزاد در تموم مدت حواسش به من بود 

سرمو انداخته بودم پایین 

نمی خواستم باهاش چشم تو چشم بشم 

بابا -مهراوه بابا حواست کجاست دخترم اقای جم اومدن

سرمو بلند کردم 

بابا با چشم و ابرو اشاره کرد بلند بشم 

ایستادم

فرزاد نگاه مغرورانه ای بهم انداخت

فرزاد -خیلی خوشحالم از اینکه مجددا ملاقاتتون می کنم خانم مهراوه رادمنش 

یه لبخند مسخره زدم 

-بله ...منم همینطور

بابا نگاه مشکوکشو شو بین من و جم رد و بدل کرد 

رادمنش-مگه شما همدیگرو می شناسید ؟

نگاه فرزاد به حلقه توی دستم افتاد

اخ دلم خنک شد الان حسابی داره میسوزه

پسره بی شعور

اخ که چقدر دوست دارم اون موهای تافت زدشو دونه دونه بکنم و اتیش بزنم

بالاخره صداش در اومد

فرزاد-بله جناب رادمنش بنده افتخار داشتم با دختر خانمتون تو دانشگاه همکلاسی باشم 

بابا لبخندی به روی لب اورد 

رادمنش-این که خیلی عالیه 

------ ------- -------

هلن-نمی خوای به من توضیح بدی ...چرامن نباید...با مادرت صحبت کنم

ماهان کلافه از سوال های هلن کمی صداشو بلند کرد 

ماهان-هلن تور خدا بس کن الان اصلا وقت خوبی برای سوال و جواب نیست 

هلن به نشونه قهر روشو از ماهان برگردوند 

ماهان نگاهی به اون ها کرد زیر لب زمزمه کرد:این نره غول دیگه کیه که اینا به خاطرش بلند شدن اومدن فرودگاه

هلن با اعتراض گفت:من خسته شدم چرا نمی ریم 

ماهان-وایسا اونا برن بعدش ما میریم

انقدر منتظر موندن تا همه ی اون ها از فرودگاه بیرون رفتن 

ماهان نگاهی به هلن که هنوز از دستش دلخور بود کرد 

ماهان-بریم هلن جان؟

هلن-چه عجب!!!!

هلن جلوتر از ماهان به راه افتاد 

ماهان با چرخ دستی چمدوناشون در اون قرار داشت گام هاشو تند تر کرد تا به هلن برسه 

به قصد دلجویی گفت:ببین هلن اگه گفتم نمی خوام مامان ببینتت همش به خاطر خودته ..بابا من هنوز به اون بیچاره نگفتم تو پیدا شدی ...الانم اگه یهویی می دیدت پس می افتاد

هلن- چه جالب...از وقتی فهمیدی من زنده ام چند ماه می گذره اون وقت تو هنوز به مادرت نگفتی ؟؟؟ماهان...من مطمئنم داری یه چیزی رو از ازم ...پنهان می کنی 

ماهان-داری اشتباه می کنی؟

هلن-من احمق نیستم ماهان مامانت از همون اولشم از من خوشش نمی اومد...مطمئنم وقتی ناپدید شدم ..کلی خوشحال شده بوده که از شرم خلاص شده

ماهان-هلن خواهشا دوباره بحث های قدیمی رو شروع نکن 

بعد از خارج شدن از فرودگاه ماهان یه تاکسی دربست برای رفتن به هتل گرفت 

تو هتل بعد از رزرو کردن اتاق ماهان به بهانه خریدن سیم کارت برای هلن از هتل بیرون اومد هل که هنوز کم و بیش با ماهان قهر بود اعتراضی نکرد به اتاقشون رفت 

ماهان سیمکارت ایرانشو رو موبایلش انداخت .گیج بود نمی دونست باید از کی کمک بخواد.دلش خیلی پر بود نیاز داشت با یکی حرفاشو در میون بزاره 

تو یه ان تصمیم گرفت با امیر حسین حرف بزنه 

کمی دست دست کرد ولی بالاخره شمارشو گرفت 

بعد از چندتا بوق خوردن امیرحسین گوشی رو برداشت

ماهان-الو امیر حسین

امیر حسین-ماهان تویی؟؟؟

ماهان-اره

امیر-شماره موبایل ایرانت افتاده.....مگه ایرانی؟؟

ماهان-اره

امیرحسین با تعجب گفت:چی گفتی؟

ماهان-امیر حسین تورو خدا...توروخدا داد نزن ...برو یه جای خلوت باید باهات حرف بزنم

امیر-چی شده 

ماهان-تو برو یه جای خلوت تا بهت بگم 

امیرحسین با گفتن ببخشید از سر میز ناهاری که به افتخار اومدن فرزاد جم پهن شده بود بلند شد و رفت توی حیاط

امیر-خیلی خوب بگو 

ماهان-ببینم کسی که نفهمید داری با من حرف میزنی

امیرحسین سرشو خاروند

امیر-چرا فکر کنم همه فهمیدن 

ماهان با دست زد توی پیشونیش

ماهان-شد تو یه بار خرابکاری نکنی مرد حسابی

امیر حسین با گیجی گفت:ماهان من نمی فهمم اصلا گیج شدم هیچ معلومه تو چی میگی ؟؟چی شده اخه؟؟؟

ماهان-ببین امیرحسین همین الان میری و میگی اشتباه کردی که فکر کردی منم چه می دونم میگی .....میگی....یه چیزی خودت بگو دیگه

امیر-باشه بابا اونو خودم حل می کنم 

ماهان- همین الان بلند شو بیا هتل چمران کارت دارم ...فقط زود باش امیر حسین زود باش 

امیر حسین-نمی خوای بگی چی شده؟؟

ماهان- از پشت تلفن نمی تونم بگم ...تو بیا من بهت می گم

امیرحسین طبق چیزی که انتظار داشت وقتی برگشت تو خونه با سوال جواب بقیه رو به رو شد 

به هزار بدبختی تونست از سوالاشون خلاص بشه 

به بهونه تصادف یکی از دوستاش از خونه بیرون اومد 

سوار ماشینش شد 

هرچی استارت زد ماشین روشن نشد 

عصبانی از ماشین پیاده شد و با پاش محکم زد تو لاستیک ماشین 

امیرحسین-همین کار هارو می کنی که همه عالم و ادم بهت می گن لگن دیگه...اگه من تورو نفروختم ..حالا ببین 

درماشینشو قفل کرد 

به هزار بدبختی یه تاکسی گرفت و به سمت هتل چمران رفت

فنجون قهوه شو به لبش نزدیک کرد بخار قهوه که به صورتش می خرد حالشو جا می اورد 

کمی سرشو چرخوند چشمش به امیر حسین افتاد

به احترام امیرحسین از جا بلند شد 

امیرحسین با خنده به ماهان نزدیک شد

صمیمانه همدیگرو بغل کردن 

با تعارف ماهان امیر حسین رو ی صندلی رو به روش نشست

ماهان-دیر کردی؟

امیر حسین-بابا ترافیک بیداد می کنه به خدا

ماهان-کسی که نفهمید من ایرانم 

امیر-فهمیدنی که نه کسی نفهمید ولی حیرونم از کار تو ...هیچ معلومه داری چیکار می کنی 

ماهان نفسشو پرصدا بیرون داد 

با دو دستش پیشونیشو مالش داد تا شاید کمی از دردش کاسته شه

ماهان-خیلی داغونم امیرحسین...خیلی 

امیر-هیچ معلومه چته اون از این که قرار بود دوماهه بری مدرکتو بگیری و برگردی و حالا دو ماهت شده یک سال و نیم اینم از حال الانت ....چی شده ماهان چرا چندماهه جواب تلفن ها و ایمیل های مهراه رو نمی دی ...داری چیکار می کنی مرد مومن

ماهان کمی سکوت کرد 

امیر حسین همچنان منتظر شنیدن جوابی از ماهان بود 

کمی بعد ماهان به ارومی شروع به حرف زدن کرد 

ماهان-10 سالم بود که بابام فوت کرد بابام هم مثل مادرم روانشناس بود وضع مالیمون نه خوب بود نه بد من و مامانم هردومون تو خونه پدر بابام زندگی می کردیم هم بابام همه مامانم تک فرزند بودن ما خیلی تنها بودیم وقتی هم که پدربزرگم فوت کرد تنها تر شدیم مامان تمام عشقش تو کارش و من خلاصه می شد 10 سال پیش وقتی 18 سالم بود مامانم با یه پس اندازی که جمع کرده بود منو فرستاد انگلیس قرار بود فقط چندسال اونم برای درس اونجا بمونم تو سال های دانشجویی با یه دختر ایرانی به اسم هلن اشنا شدم .بهم علاقمند شدیم .خانوادش جزو ایرانی هایی بودن که تو همون سال های انقلاب اومده بودن لندن وضع مالشون خیلی خوب بود انقدر که تمام مال اموال منو و فامیلم مثل یه قطره تو دریای ثروت اون ها بود.مامان هیج جوره تو کتش نمی رفت اینجا ازدواج کنم به هزار بدبختی راضیش کردم بیاد لندن . برای خواستگاری رفتیم خونشون ولی خانوادش با بی احترامی از خونشون بیرونمون کردن.اگه تا اون موقع مامان 60 درصد مخالف بود از بعد خواستگاری 100 درصد مخالف شد . ولی نه من دست بردار بودم نه هلن .به هزار بدبختی تونستیم خانواده هامونو راضی کنیم ولی هم مامان من هم خانواده اون شرط گذاشتن که دیگه هیچ وقت حتی سراغشونم نگیریم .مامان با دل و غرور شکسته شدش برگشت ایران تو مراسم عقدمون فقط دوستامون اومدن .زندگیمون شروع شد .اوایل ها همه چیز خوب و ارمانی بود ولی ...ولی کم کم هلن بهونه گیر شد .دیگه خبری از پول فرستادن های ماهانه مامانم نبود .به هزار بدبختی هم درس می خوندم هم کار می کردم .هلن خسته بود ...دائم غر می زد منم که از صبح تا شب برای یه چند پوندی سگ دو می زدم وقتی هم که می رفتم خونه دائم با هلن جر و بحثم می شد .

اون روز نکبتی اخر هفته بود طبق معمول هلن قهر کرده بود گفتم بریم بیرون شهر یه چرخی بزنیم و یه خورده باهاش حرف بزنم بهش امید بدم که این روزهای سخت بالاخره تموم میشه ولی همین که از شهر خارج شدیم دوباره شروع کرد به بحث ... انقدر گفت و گفت که دیگه منم تحمل نکردم و هرچی می گفت دوبرابرشو به خودش می گفتم دعوامون بالا گرفت خسته بودم از همه چی از همه کس حتی از خودم نمی دونم چی شد که یهو اون فکر احمقانه به سرم زد و ماشینو پرت کردم تو دره .وقتی چشم باز کردم مامانو بالای سرم دیدم گیج و منگ بودم کم کم ...یواش یواش فهمیدم چه غلطی کردم من از ماشین پرت شده بودم بیرون و هلن ناپدید شده بود همه می گفتن احتمالا پرت شده تو دریاچه کنار جاده و مرده دیوونه شدم عذاب وجدان اینکه من کشتمش دیوونه ام می کرد. اخرش انقدر دیوونه بازی در اوردم که بردنم تیمارستان .یه سال اونجا بودم . حالم که بهتر شد مامان برگشت ایران منم مرخص شدم .به زندگی عادیم برگشتم .چند وقت بعدش مامان بهم زنگ زد و گفت می خواد ازدواج کنه مخالفت نکردم .دیگه نمی خواستم ...نمی خواستم اذیتش کنم و دلشو بشکنم .اقای رادمنش تلفنی بهم پیشنهاد داد برگردم ایران چاره ای نداشتم دیگه اینجا کسی رو نداشتم.به امید یه زندگی اروم برگشتم ایران .ولی کدوم اروم مگه مهراوه می ذاشت من یه لحظه ارامش داشته باشم کلی بلا سرم اورد کلی زبون درازی کرد ولی ...ولی نمی دونم چرا کم کم ازش خوشم اومد .دوست داشتم اذیتش کنم تا تلافی کنه حاضرجوابیشو دوست داشتم می دونی اون دقیقا قطب مخالف هلن بود هلن ساکت و اروم ولی مهراوه شر شیطون بود اولاش نسبت بهش بی توجه بودم ولی ..ولی بعد کم کم دیدم داره ازش خوشم می اد دلم برای اذیتاش می تپید گفتم باهاش ازدواج می کنم یه زندگی جدید رو شروع می کنم یه زندگی پر از هیجان ( اه کشید و کمی مکث کرد)ای کاش هیچ وقت برنمیگشتم لندن..... همه چیز تو لندن خوب داشت پیش می رفت دقیقا یه روز از قبل از موعد بلیطم به طور اتفاقی برادرهلنو دیدم وقتی چشمش بهم افتاد یه دل سیر کتکم زد انقدر که خون بالا اوردم ....بعدش منو برد خونشون ....وای امیرحسین داشتم میمردم هلن سالم جلوم وایساده بود ....خانوادش می گفتن یه کشاورز پیداش کرده بوده و تمام اون مدتی رو که من تیمارستان بودم ازش مراقبت می کرده .ولی همین که من برگشتم ایران پلیس پیداش می کنه و اونو تحویل خانوادش می دن.... مونده بودم چیکار کنم....هلن افسرده شده بود .دوباره اون عذاب وجدان اومد سراغم .دکترش می گفت باید بهش محبت کنم ...چه می دونم احساساتمو ببینه اون وقت بر می گرده به حال طبیعیش ....بین دوراهی گیر کرده بودم از یه طرف مهراوه منتظرم بود و از یه طرف نمی تونستم همینطور هلنو ول کنم و برگردم ....دوباره با هلن شروع کردم ولی ولی هنوز با مهراوه حرف می زدم بهش ایمیل می دادم دلم نمی خواست هیچ کدموشونو از دست بدم ... چند ماه پیش حال هلن خوب خوب شد .... من دوباره اسیرش شدم دوباره اون عشق قدیمی سر باز کرد ....

دیگه نتونست ادامه بده اشک توی چشماش جمع شد 

امیرحسین هنوز حرف هایی رو که شنیده بود باور نداشت 

انگار تمام این مدت ماهان در حال تعریف کردن یه پاورقی مسخره بوده 

چند دقیقه ای به سکوت گذشت

امیرحسین-مهراوه می دونه قبلا زن داشتی

ماهان-اره

امیرحسین از جا بلندشد بدون هیچ حرفی راهشو کشید تا بره 

ماهان با درموندگی از جا بلند شد 

ماهان-تو بگو چه تصمیمی بگیرم امیر حسین 

امیر حسین بدون اینکه برگرده عقب گفت:وقتی دست هلنو گرفتی و اومدی ایران یعنی تصمیمتو گرفتی ... ولی ای کاش با مهراوه همچین کاری رو نمی کردی 

امیرحسین دوباره به راه افتاد 

ماهان با تمنا گفت:من ازت کمک می خوام امیر توروخدا تنهام نذار 

امیرحسین برگشت عقب و رو به ماهان گفت:یه کلام.... فقط بگو ....کدوموشون دوست داری ؟؟؟

ماهان-صحبت این چیزا نیست امیرحسین...

امیر حسین فریاد زد:جوابمو بده 

ماهان چشماشو بست نمی تونست انکار کنه.... تو اون چند ماه بارها سوال امیر حسینو از خودش پرسیده بود... ولی هیچ جوابی نداشت... 

ناخوداگاه گفت:نمی تونم دست از هلن بکشم 

امیرحسین با نفرت گفت: کسی که دلش گیر یه عشق قدیمیه هیچ وقت پاشو تو زندگی یکی دیگه نمی ذاره ...ای کاش هیچ وقت پاتو تو زندگی مهراوه نمی ذاشتی ....بدبازی باهاش کردی ...بددددددد

------- ------- -------- -------

نگاهی عصبی به این پسره پررو که انگار انگار مهمونه و کم کم باید رفع زحمت کنه انداختم 

مهناز-چته تو چرا داری حرص می خوری 

-این پسره نمی خواد گورشو کم کنه بره بابا ناهارشم که کوفت کرد 

مهناز-بابا چیکار مردم داری بیچاره پسر به این خوبی خوش برخورد خوش سخن 

-اره ارواح عمش ...به جای تبلیغ بی دستمزد برای این و اون بگو ببینم این شوهرت کدوم گوری رفته

مهناز با خونسردی کمی از شربت پرتقالشو خورد 

مهناز-بابا بیچاره خودش گفت دیگه ...دوستش تصادف کرده 

-اون گفت تو هم باورت شد اره؟

مهناز-اره ....واسه چی باورم نشه؟

-انقدر خربازی درنیار ....بدبخت فردا پس فردا تمبونش دوتا میشه ها 

مهناز-نه بابا خیالت تخت امیرحسین اهل این چیزا نیست ...یعنی خداوکیلی چشم پاک تر از اون تا حالا ندیدم تو زندگیم

-برو تعریف شوهرتو به یکی بکن که نشناستش ...درستش اینه که به جای اینکه بگی اهل این چیزا نیست بگی عرضه این کار ها رو نداره 

مهناز-تو شوهر کردی هنوز یاد نگرفتی خوب نیست ادم انقدر به بقیه متلک بگه ..ای بابا تو خودت هیچ مشکلی نداری که گیر میدی به ضعف بقیه ...اصلا جای این حرفا بگو ببینم این فرزاد جم چرا همش رو تو زوم کرده

-من چه می دونم اون چه مرگشه 

مهناز-حالا واقعا همکلاس بودید؟؟

-بله با اجازتون

بابا از انتهای سالن دست تو دست فرزاد به ما نزدیک شدن 

بابا-مهراوه عزیزم اقا فرزاد رو به واحد ماهان راهنمایی کن 

-چیکار کنم؟

بابا-خب ماهان که فعلا نیست واحدشم که خالیه اقای جم هم که هنوز خونه ای برای خودشون نخریدن چه بهتر هم که این چند مدت پیش خودمون باشن بهمون نزدیک باشن تا بهتر بتونیم درباره شراکتمون مذاکره کنیم 

وای خدا از دست این بابا دوست دارم سرمو چند بار موازی زمین بکوبم تو دیوار 

بابا وقتی دست دست کردن منو دید با اعتراض گفت:دپاشو دیگه اقای جم خسته هستن 

ناراضی از تصمیم بابا از جا بلند شدم و جلوتر از فرزاد از پله ها بالا رفتم 

به واحد ماهان رسیدیم 

فرزاد به نفس نفس افتاده بود 

فرزاد-بابا...یواشتر...چه خبرته 

در واحد رو براش باز کردم 

-ببین بیخودی به دلت صابون نزنی ها ...حواست باشه نیومدی اینجا کنگر بخروی لنگر بندازی

خواستم برگردم پایین که جلومو گرفت 

فرزاد-کجا حالا بمون کارت دارم 

-ببین تا نزدم اون دماغ عملیتو خورد کنم بکش کنار

فرزاد-به به می بینم که دختر چشم و گوش بسته دانشگاه زبونش به اندازه قدش دراز شده 

-گمشوووو

فرزاد-باشه گم میشم اما اول باید بهم بگی حلقه توی دستت که داره بد رقم به من چشمک میزنه چی میگه؟

- گوشات کر شده باید واسش سمعک بخری ....داره میگه من نامزد دارم 

پوزخند زد 

فرزاد-میبینم که بالاخره یکی سرش به سنگ خورده 

-اونش واقعا به تو ربطی نداره جناب جم 

فرزاد- اخه مگه دروغ می گم 

-بکش کنار اون هیکلو بچه سوسول 

فرزاد-قبلا ها مهربون تر بودی 

-ببین فرزاد من نامزد دارم می دونم سخته و مغزت نمی کشه ولی سعی کن اینو بفهمی 

فرزاد-پس کجاست چرا نمی بینمش..نکنه از دستت فرار کرده سر به کوه و بیابون گذاشته 

-نترس تا چند وقت دیگه میبینیش

فرزاد-منتظریم....راستی بهش گفتی قبلا دوست پسر داشتی

نه این دیگه داره زیادی رو نرو من پیاده روی می کنه 

منتظر جوابی از من بود 

دستمو بردم بالا که دستمو گرفت 

فرزاد-نه نه نشد دیگه قرار نبود خشونت به خرج بدی 

- من با توی عوضی که هر روز با یه دختر هستی و دائم باید تو دیسکو جمعت کرد و غرق کثافتی هیچ صنمی نداشتم و ندارم و نخواهم داشت

فرزاد-باشه اشکال نداره بزن بکش ولی زخم زبون نزن.... ولی اشکال نداره راحت باش بالاخره ما هم اون بالا یه خدایی داریم که هوامونو داشته باشه 

-بیخودی ادای مظلومارو در نیار هر کی تورونشناسه من تو یکی رو خوب می شناسم تا اون جا که من می شناختمت مار بودی حتما رفتی لندن دوتا چیز دیگه هم یاد گرفتی شدی افعی 

دستشو از جلوم برداشت 

همونطور که از پله ها پایین می رفتم از پشت سرم گفت:ولی تو خوب می دونی من تورو به چشم بقیه دخترایی که دور و برم بودن نمی دیدم

---------- -------- --------- ---------

به غذای موردعلاقه اش که جلوش دست نخورده مونده بود نگاه می کرد

گفتن ماجرا به امیرحسین هم دردی ازش دوا نکرد 

باید خودش دست به کار می شد 

تا اخر عمر که نمی شه حقیقت رو کتمان مرد

به هلن که فارغ از همه عالم و با لذت غذا می خورد نگاه کرد 

هلن سرشو بالا اورد 

نگاهشون چند لحظه ای تو هم قفل شد 

هلن-چرا غذاتو نمی خوری ماهان

ماهان لبخند زد 

ماهان-میل ندارم تو راحت باش 

هلن کمی اب خورد 

هلن-ماهان الان 3 روزه اینجاییم اما همش دائم تو هتلیم حوصله ام سر رفته ...اصلا اصلا معلومه واسه ی چی اومدیم ایران 

حوابی نداشت 

خودش هم نمی دونست دقیقا به چه دلیلی اومده ایران 

ماهان-شاید دو سه روز دیگه برگشتیم 

هلن-چی میگی تو...برگردیم؟؟؟ما که تازه اومدیم 

ماهان-نمی دونم هلن ...من خودمم نمی دونم باید چیکار کنم 

هلن-چی داره ازارت میده؟

ای کاش می تونست بهش بگه 

بگه دل شکستن یه دختر داره داغونش می کنه 

هلن-ماهان ...من یه عمو تو کیش دارم ...میشه یه چندروز بریم اونجا

فکر بدی هم نبود حداقل تو اون چند روز می تونست فکر کنه که چیکار باید بکنه و چه جوری به همه واقعیت رو بگه

ماهان دوباره به روی هلن لبخند زد 

ماهان-اگه دلت می خواد بریم کیش ...باشه میریم

------------- ----------- ----------------- ----------------

خمیازه ادامه داری کشیدم 

به میز خانم صفایی رسیدم

سرشو روی میز گذاشته بود و داشت چرت میزد

با انگشتم ضربه ای روی میز نزدیک گوشش زدم 

سرشو از روی میز بلند کرد و عین جن زده ها زل زد به من 

-به به کارمند ساعی صبح به خیر 

به خودش اومد

صفایی-ای وای خاک بر سرم سلام صبح به خیر ببخشید من دیشب تا دیر وقت جایی بود...

-بله لازم به گفتن نیست اثراتش کاملا تو صورتتون مشهوده...چه خبر؟

صفایی-خبر؟؟؟....اهان اقای فرزاد جم همون جوجه فوکلیه الان تو اتاق پدرتونه پدرتونم گفتن تا شما اومدید بفرستمتون اونجا 

به طرف اتاق بابا حرکت کردم نزدیک اتاق که رسیدم در باز شد و امیر حسین اومد بیرون 

با دیدن من رنگ صورتش عوض شد 

-سلام 

امیر حسین-سلام صبح به خیر ....من برم تو اتاقم 

-صبر کن ببینم 

سرشو پایین انداخته بود 

-امیر حسین چرا چند روزه مدام داری ازم فرار می کنی و هر وقت منو میبینی راتو کج می کنی 

امیر حسین-کی؟؟؟من؟؟؟نه اینطوری نیست

-حالت خوبه؟

امیر حسین-نه یعنی ...یعنی اره ...خداحافظ

با تعجب به عکس العمل هایی شتاب زده امیر حسین نگاه کردم 

دوباره این چه مرگش شده خدا داند 

در اتاق بابا رو باز کردم رفتم داخل 

-سلام

هم بابا هم فرزاد با صدای بلند جوابمو دادن 

-با من کاری داشتید ؟

فرزاد-مهراوه خانم شما تشریف بیارید یه لحظه اینجا

به طرفش رفتم عکس های توی دستشو بالا اورد

فرزاد-این طرح هارو خانم بهنرین ارشیتکت های انگلیس و اسکاتلند کشیدن... به نظرت عالی نیست؟؟؟

-قشنگ که هست ولی نمایی خارجی چندتا برج به ما چه ربطی داره

فرزاد-ای بابا خانم شما انگار خیلی از مرجله پرتی ها

-چطور؟

بابا-من و اقای جم به همراه یکی دیگه به اسم خبیری قراره تو ساخت شهرک و انبوه سازی و برج سازی و این جور چیزا شریک بشیم 

-هیچ معلومه شما چی میگید ...بابا مثل اینکه یادتون رفته این جا یه شرکت طراحی و چاپه نه یه شرکت برج سازی

فرزاد-ای بابا خانم نون این روزها تو ساختمونه 

-خب باشه حالا اومدیم فردا پس فردا به قول جنابعالی نون افتاد تو چاه بازکنی دلیل نمی شه که ماهم چاه باز کنی راه بندازیم که ...ما اصلا کارمون یه چیز دیگه است...مارو چه به برج سازی

فرزاد –ای بابا ....جناب رادمنش شما دختر خانمتونو روشن کنید

رادمنش-مهراوه حق با اقای جمه ...ما باید به فکر پیشرفت باشیم با این شرکت زپرتی که به جایی نمی رسیم 

-بله پیشرفت خوبه ولی تو کاری که تخصص خود ادمه 

فرزاد-ای بابا..... ما چی میگیم و شما چی میگید

رادمنش-به هر حال ما تصمیمونو گرفتیم 

از خودم وا رفتم 

-خب شما که تصمیم خودتونو گرفتید دیگه واسه چی از من نظر می خوایید 

رادمنش-تو عقلت نمی رسه دختر 

-بله واقعا مرسی از این همه حمایت جلوی بقیه

فرزاد-شما فکرشو کنید ما فقط یه زمین با متراز بالا تو یه مکان خوب می خواییم ...باور کنید همین که اسلکت ها رفت بالا تمام واحد ها پیش فروش میشه 

رادمنش-مهراوه با زمین توی قصرالدشت موافقی

با اعتراض گفتم:بابا اون که به نام منه 

رادمنش-خب چه بهتر اصلا من دوست دارم تو شخصا خودت با اقای جم شریک بشی

-من غلط بکنم بخوام با این شازده شریک بشم 

بابا با سرزنش گفت:مهراااااووووه

فرزاد-خانم شما واقعا به من اعتماد ندارید 

-نه معلومه که ندارم 

فرزاد-فقط چند ماه فقط چند ماه صبر کن و ببین چه جوری پشت سرهم پول سرازیر میشه تو حسابت زمین از شما پول از اقای خبیری و کار از من ...به من اعتماد کنید خانم ...قول می دم پشیمون نشید-شما كه هم بريديد هم دوختيد لااقل بزار يد براي پوشيدنش من تصميم بگيرم

قبل از شنيدن حرف ديگه اي از اتاق بيرون اومدم

پشت در نگار رو كه گوشاشو تيز كرده بود ديدم

با ديدن من با حرص گفت:خيلي بي شعوري چرا نگفتي جم برگشته من بأيد از صفايي بشنوم

- اين تازگي ها صفايي جاسوس دوجانبه شده بايد يه فكري به حالش كنم در ضمن اخه نكبت برگشتن جم چه ربطي به تو داره

-اره به من كه ربطي نداره ولي به تو هم فكر نكنم ربط داشته باشه

- مي خواد با من شريك بشه 

تاخواست جواب بده گفتم : ببينم فالگوش وايساده بودي؟؟؟؟

نگار-بچه شدي ها فالگوش كجا بود داشتم رد ميشدم يه چيزايي شنيدم

............................................

بابا-مهراوه مهراوه پاشو دیگه دیر شد

ای بابا یه روز جمعه هم مارو ول نمی کنن 

بی توجه به بابا که هر چند دقیقه یک بار می اومد بالا مهراوه مهراوه می کرد وارد یاهو شدم

هر روز به امید یه ایمیل یاهو رو باز می کنم ولی ...ولی معلوم نیست پسره بی شعور داره اون جا چه غلطی می کنه

با دیدن یه ایمیل جدید از ماهان هیجان زده و با دستهای لرزون روش کلیک کردم 

با خوندن هر کلمه صورتم بیشتر منقبض می شد 

سلام 

سلام به تو که روزی گمان می کردم می شود با تو دوباره همه چیز را عشق را زندگی را هیجان را تجربه کرد 

ولی .....ولی حیف و صد حیف

متاسفم ...متاسفم از اینکه وقتتو و زندگیتو و احساستو تلف کردم 

ازم توضیح نخواه....چون الان انقدر قدرتشو ندارم توضیح بدم .....نمی دونم کی ؟؟؟ولی یه روز بدون اینکه من چیزی بگم تو خودت دلیل همه چیز رو به چشم میبینی

خداحافظ تا.....

رگ های گردنم برجسته شده بود حس ادمی رو داشتم که تو یه لحظه تمام غرور و شخصیتشو پایمال کرده بودن 

احساس خفگی می کردم 

فرزاد-بابا دوساعته پایین منتظرتیم ...مگه نمی خوای بیای پیشرفت کار رو ببینی ....مهراوه خوبی 

نگام به قاب عکس ماهان روی میزم افتاد 

برش داشتم 

فرزاد-عکس کیه؟؟؟...نامزد ستاره سهیلت ....خدایی سرکارم نذاشتی مهراوه ...داخه کدوم ابلهی حاضر میشه بیاد تورو بگیره ها؟؟

چرت میگه مثل همیشه اصلا خودشم ادم چرت و پرت و بی سر و تهی هستش 

اخ که چقدر دوست دارم خفش کنم تا دیگه زر مفت نزنه 

فرزاد-مهراوه؟؟؟بیداری؟؟؟

رومو به طرفش برگردوندم 

نشونه گیریم ای بدک نیست 

دماغش زیادی دخترونه شده نه خوشم نمی یاد 

یه قدم به جلو برداشت قاب عکس شیشه ای رو به سمت دماغش نشونه گرفتم و تا به خودش بیاد 

پرت کردم طرفش

جا خالی داد 

قاب عکس کنارش روی زمین افتاد 

به نفس نفس افتاده بود 

فریاد زد:دیوانه ...مگه مریضی 

زده بود به سرم 

با شتاب از روی صندلی بلند شدم 

صندلی روی زمین افتاد 

فرزاد رو کنار زدم تند تند از پله ها پایین می رفتم 

چندباری نزدیک بود بخورم زمین 

تو سالن پایین بابا و لیلا و مهناز روی مبل دور هم نشسته بودن 

با دیدن من بابا از جا بلند شد 

بابا-چی شده؟؟؟

لیلا و مهناز هم بلند شدن

کلمات توی ذهنم ردیف نمی شد 

لیلا-حالت خوبه عزیزم ؟؟

ناخود اگاه کلمات از دهنم خارج شد 

-از کی تا حالا می دونی ؟؟؟

لیلا-چی رو؟؟؟

-الکی خودتو به موش مردگی نزن ...چرا بهم نگفتی ها چرا نگفتی ...ترسیدی ها ....ترسیدی ...موقعیتتو از دست بدی اره ....(فریاد زدم)اره ؟؟؟....چیه فکر کردی من انقدر بدبختم که اگه بفهمم از غصه دق کنم فکر کردی من انقدر ضعیفم که به خاطر یه ادم بی ارزش ناراحت بشم ...اره؟؟؟؟

بابا-چه مرگته ؟؟چرا داری داد می زنی ؟؟؟

به ارومی گفتم: هیچی ...هیچ مرگیم نیست 

جلوتر رفتم 

حلقمو از تو انگشتم بیرون اوردم 

و پرت کردم تو صورت لیلا

-ای کاش اون موقع که بهت گفتم از ماهان خبر داری یا نه به جایی اینکه یه نگاه احمقانه بهم بندازی و بگی حتما رفته ایرلند واقعیتو بهم می گفتی

چشمامو بستم 

قلبم به درد اومده بود 

به سرعت از خونه بیرون اومدم 

بارون با صدای رعد و برق شروع به باریدن کرد ناخوداگاه تند راه می رفتم قطره های بارون با شدت به صورتم برخورد می کردن نمی دونم چقدر گذشته بود که صدای ممتد بوق ماشینی رو از پشت سرم شنیدم 

(بیا سوارشو دیوونه شدی مثل موش ابکشیده)

صدای فرزاد بود 

ایستادم 

سوار ماشین ماهان بود 

ماشینو متوقف کرد و پرید بیرون و اومد سمت من 

فرزاد-برو تو ماشین سرما می خوری 

تو چشماش نگاه کردم 

دستم بالا رفت روی گونه اش فرود اومد 

واکنشی نشون نداد

داد زدم:برو گمشو ...برو گمشو ...عوضی

یقشو گرفتم 

-چیه تو دیگه چی از جون می خوای ...بابا چرا دست از سر من بر نمی دارید 

دستمو گرفت و از یقه اش جدا کرد و به طرف ماشین بردم 

درو باز کرد و منو انداخت داخل ماشین 

ماشین با ریتم تندی از کنار ادم هایی که برای فرار از اولین بارون پاییز در جنب و جوش بودن می گذشت 

سرمو به پشتی صندلی تکیه دادم 

بدون اینکه بخوام ذهنم به گذشته نه چندان دور فلاش بک زد 

　****

ای مرده شور هر چی ماشین خارجیه ببرن

اخه من چه می فهمم چی به چیه

حالا یه امروز می خواستیم زود برسیم شرکت ها نگاه کن چه جوری مارو کاشتی

)اتفاقی افتاده(

صدای ماهان بود

برگشتم عقب 

ماهان-صبح به خیر

-صبح به خیر ...من که چیزی سر در نمی یارم بیا ببین تو چیزی می فهمی 

اومد جلو اول نگاهی به من کرد و بعد سرش کرد تو موتور 

چند دقیقه ایبا چندتا چیزش ور رفت

نه بابا اینم این کاره نیست 

کلافه گفتم:مستر نمی خواد به مغزت فشار بیاری سنگ کوب می کنه 

سرشو بلند کرد 

ماهان-سر در نمی یارم چش شده 

-اگه در می اوردی عجیب بود 

ماهان-خب با من بیا من که دارم شرکت 

-نخیر لازم نکرده خودم میرم 

ماهان-ای بابااااا خسته نشدی از این همه لجبازی گفتم می رسونمت دیگه 

-من گفتم لازم نکرده خودم میتونم برم 

ماهان-هرجور راحتی...پس خداحافظ

ای وای جدی جدی انگار داره میره 

خاک بر سرم الان میره اون وقت من بدبخت باید پول تاکسی بدم 

صدامو صاف کردم 

-خب ...الان که بیشتر فکر می کنم می بینم امروز خیلی دلم می خواد بهت افتخار همراهی بدم 

لبخند زد 

ماهان-خیلی پررویی

-اوی باز چایی نخورده پسرخاله شدی 

لبخندش پررنگ تر شد 

دستشو به طرف ماشینش دراز کرد 

ماهان-بفرمایید 

روی صندلی کنارش نشستم با ظرافت و فرزی خاصی ماشینو می روند 

وقتی دل دیوونه 

بی تو داره میمیره 

وقتی داری میبینی قلبم پیش تو گیره 

میره نمی گی شاید بی تو تک و تنها شم

میشه نمی خوام اما هیچ وقت مثل تو باشم 

وای خدا قلبم میریزه

اون برای من خیلی عزیزه

بی قراره قلبم عاشق می مونه 

عشق تو دنیامه قلب من می دونه 

وای خدا قلبم میریزه 

اون برای من خیلی عزیزه

ماهان-اهنگ رو دوست داری

-اره بد نیست 

ماهان-بد نیست؟؟؟عالیه .... هم شاده هم رمانتیک 

-به تو که نمی خوره ادم رمانتیکی باشی 

ماهان-هیچ وقت از روی قیافه درباره هیچکس قضاوت نکن خانم دختر

با احساس گرمی باد بخاری از خیال بیرون اومدم .

..................

فرزاد-خدمت شما بانو 

نگاهی به شاخه گل توی دستش انداختم 

ای که چقدر این بشر پرروئه

با لبخند گل رز قرمز رو ازش گرفتم

گلبرگ هاشو یه جا کندم و گخش کردم تو صورتش 

-ببین اگه فقط یه بار دیگه گل بیاری خودتو گلتو یکی می کنم می فرستادم برای خانوادت 

فرزاد- ای بابا ...هی حالا من می خوام از در دوستی باهات وارد بشم تو هی خشن برخورد کن بابا به من چه نامزدت دودرت کرده 

-فرزاد خفه شو 

فرزاد-خیلی خوب باشه ...این اقای بسطام هم با کلی دبدبه و کبکبه و کلی محافظ بلند شده اومده اینجا 

-بسطام دیگه کدوم خریه؟

فرزاد-شما هم که به عالم و ادم فحش بده ....بابا بسطام دیگه صاحب همون شرکت مصالح ساختمانی ..اومده باهات قرارداد ببنده 

-مصالح ساختمونی به من چه مگه از همون اول قرار نشد فقط زمین از ما بشه پس چی شد یهو ...تو که می گفتی کار از من سرمایه از این چی بود اسمش خبیری 

فرزاد-خب اره گفتم ولی خبیری هنوز نیومده شیراز 

-حالا اومدید این جناب حالا حالا تشریف نیاره من باید تموم چک هارو بدم پس تو اینجا چیکاره ای 

فرزاد-بابا غر نزن انقدر..... حالا یه چند تا چک هم دادی زمین که به اسمون نیومده بابا منم دارم به اندازه خودم کار می کنم 

-ببین فرزاد وای به حالت که بخوای دو دره کنی ...وای به حالت اگه این خبیری تا چند وقت دیگه پیداش نشه اون وقت من می دونم تو 

فرزاد-باشههههههه حالا تو همممم

-اگه چک ها برگشت بخوره که من باید برم اب خنک بخورم

فرزاد-ای باباااااا تو هم همش هی ایه یاس بخون بابا خبیری می یاد به خدا می یاد به پیر به پیغمبر می یاد ...حالا هم اگه فحش نمی دی نمی زنی این بسطام بفرستم بیاد تو 

تفسمو پر صدا بیرون دادم 

-بگو بیاد تو 

به طرف در رفت کمی ایستاد و بعد به سمت من برگشت 

فرزاد-فقط...فقط یه چیزی ...خیلی مراقب حرف زدنت با بسطام باش 

-چرا ؟؟؟مگه کیه؟؟

فرزاد-هم پولداره هم قدرتمند نمی شه زیاد باهاش کل انداخت ...اگه اراده کنه دودمانمونو به باد می ده 

-داخه تو که مثل سگ ازش می ترسی غلط کردی می خوای باهاش کار کنی 

فرزاد-انگار نمی فهمی ها بابا ایران تحریمه دیگه کسی چیزی نمی تونه وارد کنه الان تنها کسی که می تونه وسایل موردنیاز مارو اونم با قیمت خوب تامین کنه همین بهداد بسطامه ....پس لطفا مراقب باش با کی داری حرف می زنی 

-خیلی خوب بابا رییس جمهور که نیست 

فرزاد-راستی یه چیز دیگه این نصف صورتش لک داره چی می گن بهش(کمی سرشو خاروند و فکر کرد)اهان یادم اومد ماه گرفتگی ...ببین زیاد بهش خیره نشو خوشش نمی یاد

-ماه گرفتگی؟؟؟

فرزاد-اره اونم بدترین نوع ممکنش ....پس دیگه سفارش نکنم زبون درازی و نگاه خیره موقوف 

مثل همیشه قبل از ملاقات با کسی پریدم جلوی اینه قدی کنار اتاق

نه خوبهههه خوشم اومد .ای بابااااا خوشکلی هم دردسر داره ها

با صدای تقه ای که به در خورد سریع شیرجه زدم جای اولم

با صدای بلند گفتم:بفرمایید

در باز شد اول از همه فرزاد اومد داخل و شروع کرد به تعارف کردن به بقیه

دو سه تا مرد کت شلواری از این رستم هاش با عینک دودی اومدن داخل

یه پیرمرد کت وشلواری شیک . مرتب اومد داخل

یعنی اینه.نه بابا فکر نکنم این که صورتش از من صاف تر و براق تره

همون وطر که با لبخند به اون پیرمرد نگاه می کردم یه مرد جوون با یه عینک دودی بزرگ اومد داخل 

وای بسم ا... این چرا اینجوریه 

اوه اوه بیچاره چقدر هم این ماه گرفتگیش ضایعس مثل سوختگی میمونه

اخی نازی ولی اگه این ماه گرفتگی نداشت خداییش عجب تیکه ی دختر کشی می شد

بعد از اون دوباره چند تا از این نره غول ها پشت سرش اومدند 

این مرتیکه هم معلومه فیلم گانگستری زیاد نگاه می کنه

مرتیکه انگار اومده تبادل گروگان کنه

با این همه محافظ هرکی فکر نکنه میگه رییس جمهوری چیزیه

با صدای فرزاد به خودم اومدم

فرزاد-اینم خانم مهراوه رادمنش

همون پیرمرد با احترام و لبخند رو به من گفت:سلام خانم خیلی خوشحالم از اشناییتون

لبخند کج و کوله ای زدم 

-بله ...منم همینطور شما باید اقای بسطامی بزرگ باشید درسته؟

فرزاد چشم غره ای به من رفت 

فرزاد-خانم رادمنش اقای بسطام ایشون هستن

به همون مرد جوون که پررو پرو بدون هیچ تعارفی بدون هیچ سلامی علیکی رفته بود تمرگیده بود رو صندلی اشاره کرد 

-خب بله فهمیدم منم منظورم این بود که ایشون پدر این شازده مودب هستن

پیرمرد لبخندش پررنگ تر شد و گفت:من مختاری مشاور و امین اقای بهداد بسطام هستم 

-عجببببب 

فرزاد-حالا چرا سرپا وایسادید بفرمایید بشینید 

من پشت صندلی خودم نشستم و و بقیه دورتا دور میز بزرگی که به تازگی تو اتاق قرارداده شده بود نشستن

گوشی تلفنو برداشتم و رو به اون بهداد ایکبری که در حال کندوکاو اتاق زیبای من بود کردم

-چی میل دارید جناب بسطام ؟

نه خیر مثل اینکه بنده خدا از هفت دولت ازاده 

خفه خون گرفته 

اقای مختاری به جای شازده پسر گفت:چای لطفا

به خانم صفایی سفارش چندتا چایی دادم و گوشی رو سرجاش گذاشتم

مختاری-بسیار خب طبق مذاکراتی که با اقای فرزاد جم انجام دادیم قراره تمامی مصالح مورد نیاز شمارو ما تامین کنیم ...البته مرسوش این هست که شما تشریف می اوردید شرکت های بسطام ولی چون اقای بسطام میل داشتن شرکت شمارو شخصا ببینن

-بله قدمتون رو چشم فقط گویا اقای بسطام افتخار نمی دن ما حداقل صداشونو بشنویم 

مختاری-بهداد در کل کم حرفه

-اخه ایشون دیگه کم حرفی رو از حد گذروندن ...حتما جناب مختاری زیادی راش بردین طفل معصوم خسته شده

بهداد روشو به طرف من برگردوند 

فرزاد طوری که من متوجه بشم ضربه ای به پیشونیش زد و و سرشو تکون داد

بهداد عینکشو از روی چشمش برداشت 

ای لا مصب عجب چشمایی داره 

فضا سکوت خاصی رو به خودش گرفته بود 

بالاخره شازده اون دهنشو باز کرد 

بهداد-باید اعتراف کنم طرح هایی رو که روی دیوار شرکتتون نصب کردید فوق العاده افتضاحه

چی ؟؟؟این چی گفت دقیقا؟؟؟طرح های شرکت ما مزخرفه ...پسره بی شعور خودت با اون صورتت مزخرفی 

اه که چقدر دوست دارم یه سیلی بزنم اون ور صورتش تا اون ور صورتشم مثل اینورش قرمز بشه 

-به به چه عجب ما مفتخر شنیدن صدای شما شدیم 

بهداد مجددا عینکشو روی چشمش گذاشت 

بهداد-اقای مختاری برگه قراداد رو بدید بهش امضا کنه

پسره پررو همچین میگه بدید بهش انگار داره درباره نوکرش حرف میزنه 

نه دیگه نمی شه که هرچی دلش خواست بگه و من فقط بشینم تماشاش کنم 

بالاخره باید یه خودی نشون بدم 

الان یه چیزی بگم بچسبی به سقف

ولی چیزی ندارم بگم که

اقای مختاری با کاغذ توی دستش اومد سمت میز من 

فرزاد هم سریع مثل فشنگ اومد سر میز 

کاغذ رو داد دستم

چند خط بیشتر نبود امضا کردم 

چند دقیقه بعد بهداد و محافظاش مثل گاو سرشونو انداختن پایین و گورشونو گم کردن و رفتن 

اقای مختاری هم با یه خداحافظی گرم از اتاق بیرون رفت

وقتی در بسته شد فرزاد نفس عمیقی کشید

فرزاد-بابا خوبه من انقدر به تو سفارش کردیم مراقب حرف زدنت با این طرف باشی بعد تو اینجوری می کنی

-پسره بی شعور همچین خودشو گرفته هر کی فکر نکنه می گه اوه بابا این دیگه کیه؟مرده شورتورو ببرن با ادم پیدا کردنت

فرزاد-همین اقا برو بیایی واسه خودش داره خانم محترم 

.................................................. .......................................

ای بابا حالا ناهار چی بخورم 

حس و حال پیتزا خوردن هم نیست انقدر پیتزا خوردم خودمم شدم شکل قارچ های رو پیتزا 

همونطور که در حال سروکله زدن با خودمم درباره مسئله شیرین غذا خوردن بودمدر باز شد و نگار با دوتا غذا تو دستاش اومد داخل 

-ای بابا اینجا هم که رسما شده طویله ...همه همینطوری سرشون می اندازن پایین می یان تو 

نگار –نترس زیاد هم با طویله فرق نمی کنه ...پاشو بیا اینجا بشین غذا خریدم کوفت کنی 

دور میزی نشستیم 

-جالا چی خریدی ؟

نگار-استیک با سس قارچ

-باریکلاااا از این کار ها هم بلد بودی رو نمی کردی 

نگار-من همیشه از این کار ها بلد بودم تو کور بودی نمی دیدی

-خیلی خوب حالا انقدر خودتو تحویل نگیر بیا بالا غذا رو مردم از گشنگی 

نگار اول شروع به خوردن سالاد کرد 

اما من از همون اول حمله کردم به غذا 

یه خورده که گذشت نگار گفت:مهراوه؟؟؟

-چیه؟؟؟

نگار-دیگه ازش خبری نشد 

می دوستم کی رو می گه ولی خودمو به اون راه زدم 

-از کی؟؟

نگار-ماهان

-ماهان؟؟؟ماهان دیگه کیه نمی شناسم 

نگار-اذیت نکن دیگه 

به پشتی صندلی تکیه دادم

-انقدر خودش برام مهم نیست که خبر گرفتن ازش برام مهم باشه 

نگار-داری دروغ می گی ...مطمئنم برات مهمه

-من فراموشش کردم 

نگار-به این زودی؟؟؟؟

-خیلی هم زود نیست الان 2 هفته است که گذشته 

نگار-تو خیلی مغروری مهراوه خیلی ...انقدر که دوست نداری کسی احیانا فکر کنه دلت شکسته و ناراحتی 

-دلم نشکسته فقط...فقط غرورم ترک برداشته ..همین 

نگار-حالا می خوای چیکار کنی ...می خوای دوباره با فرزاد شروع کنی 

خندیدم 

-هنوز انقدر دیوونه نشدم که بخوام با فرزاد شروع کنم

نگار-ولی خیلی دور و برت می چرخه ها

-عادتشه در کل دور و بر همه دختر ها می چرخه 

نگار ابروشو بالا انداخت

نگار-وا... من که تو کارای تو موندم هنوز دو هفته از شروع دانشگاه ها نگذشته بود که باهاش دوست شدی و دقیقا دو هفته بعدشم گفتی زدید بهم حالا به چه دلیل خدا داند

-من اون موقع بچه بودم گول خوردم من از سر زبونش خوشم اومده بود مثل خیلی های دیگه ولی بعدش که فهمیدم باهمه دوسته و چه می دونم به همه می گه دوست دارم و اصلا سرکارگذاشتن دخترا سرگرمیشه فهمیدم سرکار بودم بعدشم که گورشو گم کرد و از ایران رفت تصمیم گرفتم دیگه هیچ وقت گول هیچ مردی رو نمی خوردم ....ولی ....ولی بازم خوردم اینبار شدیدتر از قبل (مکث طولانی کردم)ولی دیگه هیچ وقت تا اخر عمرم به هیچ مردی اعتماد نمی کنم

نگار-همه که مثل هم نیستن 

-فعلا که دوتاش به تور ما خورد و دوتاشونم مثل هم بودن 

نگار- به فرزاد نمی خوره اینجوری که میگی باشه

-گول قیافه مظلوم و اخلاق خوبشو و شوخیاشو نخور 

نگار نفشسو پر صدا بیرون داد 

نگار-چی بگم وا... راستی برج ها به کجا کشیدید

-نگار یه چیزی ته دلم داره نگرانم می کنه ....می ترسم ...می ترسم این اعتماد های بیش از اندازه بابا به فرزاد اخر کار دستمون بده نمی دونم چرا همش احساس می کنم یه چیزی تو سرشه . می خواد دورمون بزنه 

............................................ 

با شنیدن صدای در هندزفریمو از گوشم بیرون اوردم

-بفرمایید تو بابا 

در باز شد اما بابا نبود

لیلا با یه سینی که توش دوتا استکان چایی بود تو قاب در ظاهر شد 

لیلا-اجازه هست؟

-چیزی شده ؟

اومد داخل اتاق و روی تخت کنارم نشست 

لیلا-نه مگه حتما قراره اتفاقی بیافته که ما با هم چایی بخوریم 

یه استکان چایی داد دستم 

لیلا-از من دلخوری؟؟؟

کمی از چایی رو مزمزه کردم 

-نه ...یعنی ...من از هیچکس دلخور نیستم 

لیلا-ولی چشمات که یه چیز دیگه میگن

-بی خیال چشمای من اطلاعات غلط زیاد می دن ...بابت اون روز هم ببخشید عصبی بودم 

لیلا-تو حق داشتی ...ولی باور کن تقصیر من هم نبوده 

-می دونم

دقایقی بینمون سکوت برقرار شد 

نمی دونم چرا احساس می کردم می خواد یه چیزی بگه ولی نمی تونه 

لیلا-ماهان امروز صبح بهم زنگ زد ماهان ایرانه و الانم تو کیشه 

نگاه منتظرمو به لیلا دوختم 

مکث طولانی کرد 

بی صبرانه منتظر بقیه حرفاش بودم 

لیلا-ولی تنها نیست؟

-یعنی چی؟

لیلا-می دونم که ماهان همه چیز رو درباره زندگی سابقش بهت گفته و می دونم که می دونی من از اول با ازدواج اون دوتا مخالف بودم ولی خب دیگه ...گذشته ها گذشته ...مهراوه ....هلن....همسر سابق ماهان...پیداشده

استکان چایی از دستم سرخورد و افتاد روی زمین 

کمی از چایی روی پام ریخت 

.................................................. ......................

-فرزاد داری چه غلطی می کنی بعد از دو ماه من اوردی اینجا چی نشونم بدی 

فرزاد-پیشرفت کار 

-ببخشید میشه دقیقا بگی کدوم پیشرفت ...من که اینجا فقط یه زمین خالی با یه مشت مصالح و یه مشت کار گر سرگردون می بینم ...داری چه غلطی می کنی ...این همه چک از من گرفتی که چه غلطی کنی ...اثلا ببینم این خبیری که گفتی کجاست چرا هنوز نیومده

فرزاد-تو چیکار به خبیری داری طرف حساب تو منم 

-خیلی خوب جناب طرف حساب پیش فروش واحد ها چی شد تو که می گفتی مصالح بیافته رو زمین همه واحد ساخته نشده پیش فروش می شه پس چی شد

فرزاد-بابا وضع بازار خرابه همه فروشنده ان نه خریدار

-منو خر نکن ...رک بگو چه خیال هایی تو اون کلته...ببین من یکی تورو بهتر از خودم میشناسم پس رک بگو 

فرزاد-چرا فکر می کنی منو خوب میشناسی...من و تو کلا یه هفته بیشتر باهم دوست نبودیم اونم 7 سال پیش از کجا می دونی من عوض نشدم ها چرا انقدر سعی داری بگی منو میشناسی

-همه کارات شک برانگیزه اقای فرزاد جم منو نپیچون داری چه کلاهی سرما میذاری 

فرزاد-هیچی بابا هیچی به خدا به پیر به پیغمبر هیچی کلاه کجا بود در ضمن مطمئن باش من هیچ وقت به اعتمادی که پدرت بهم کرده خیانت نمی کنم 

-شک دارم ...می فهمی شک دارم 

.................................................. ..........

مضطرب و عصبی دورتا دور اتاق چرخ میزدم 

-بگیر ...یه بار دیگه بگیر

خانم صفایی-بابا چرا نمی فهمی گوشیش خاموشه 

بابا-انقدر مضطرب نباش دختر حتما رفته مسافرت 

-کدوم مسافرت پدر من شما چه خوش خیالید ...وای ...وای اگه یه در صد فقط یه درصد دو درمون کرده باشه ...بدبخت میشیم بابا ..می فهمی بدبخت ...همش به خاطر اعتماد بیش از اندازه شما به هرکس و ناکسیه 

در اتاق باز شد نگار نگران با قیافه درهم اومد داخل 

نگار-یه چندتا مامور اومدن با تو کار دارن مهراوه 

یهو ته دلم خالی شد 

-چیکار دارن؟

نگار-نمی دونم 

نگام به چهره بابا افتاد

رنگ به رو نداشت 

با قدم های لرزون از اتاق بیرون اومدم 

کارمندا دور تا دورسالنو گرفته بودن

-اتفاقی افتاده

یکی از افسر ها رو به من گفت:شما خانم مهراوه رادمنش هستید 

اب دهنمو قورت دادم

-بله چطور؟

افسر-شما شخصب به اسم فرزاد جم می شناسید 

-بله ایشون شریک من و پدرم بودن 

افسر-میشه شخصا با خود شما خانم رادمنش صحبت کنم 

با دست به طرف اتاقم اشاره کردم 

-بله حتما بفرمایید 

وقتی رفتیم تو اتاق با ترس گفتم:نمی خواید بگید چی شده؟

افسر روی صندلی نشست 

افسر-میشه بشینید

نشستم 

-ترو خدا بگید قلب اومد تو دهنم 

افسر-شما دقیقا چند وقته ایشونو می شناسید

-یه چند ماهی هست برگشته ایران و با ما شریک شده

افسر-معرف ایشون کی بوده ؟

- یکی از دوستای بابام 

افسر-اسم دوست پدرتون چیه

-فکر کنم ...خسروی... ولی ..این اقای خسروی چند روزی هست از ایران رفته

افسر با تردید پرسید:فریدون خسروی؟

-بله فکر کنم

افسر-شما پولی در اختیار فرزاد جم قرار داده بودید؟

-نه ...یعنی قرار بود واحد های برج رو اون پیش فروش کنه ولی تا همین 6روز پیش گفت نتونسته کاری کنه و بعدشم یهو غیبش زد این چند رو هم هرچی تماس میگیرم جواب نمی ده 

افسر-شاید دروغ گفته باشه و پنهون از شما واحد ها رو پیش فروش کرده باشه ....شما بهش شک نکردید

-راستش چرا ولی ...بابام زیادی بهش اعتماد داشت هر وقتم من چیزی می گفتم بابا می گفت از چشماشم بیشتر به اون اعتماد داره 

افسر-متاسفم ولی فکر کنم اعتماد بیش از اندازه پدر شما باعث دردسرتون شده خانم رادمنش 

-ببینید جناب سروان تورو خدا بگید چی شده به خدا دارم سکته می کنم 

افسر- دو شب پیش اقای فرزاد جم تو یکی از هتل های تبریز با ضربات چاقو به قتل رسیدن البته قبل از مرگش یه کاغذ نوشته و اونجا گفته که با اقای خسروی شریک بوده واز شما کلاهبرداری کرده و با یه چمدون پول به ارزش یه میلیون دلار قصد خروج از کشور به صورت قاچاقی رو داشته که با همین خسروی درگیر میشه و خسروی بعد از مجروح کردنش پول ها رو بر میداره و متواری میشه و احتمالا تا الان از مرز رد شده 

سرمو بین دو دستم گرفت 

باورم نمی شد چیزایی که شنیدم حقیقت داشته باشه .بدبخت شده بودم .

****** 

نگاه ارومشو به دریای عظیم خیلج فارس داد

این چند وقت هر وقت احساس بدی بهش دست می داد می اومد و فارغ از همه چیز ساعت ها رو به دریا می نشست

چند ماهی از اقامتشون تو کیش می گذشت 

هلن عاشق کیش شده بود و از ماهان خواسته بود دیگه برنگردن لندن و بمونن کیش 

ماهان مخالفتی نکرد 

خودشم می دونست دیگه نمی تونه برگرده لندن

تو شیراز هم که جایی نداشت 

دلش نمی خواست تو شیراز مایه ناراحتی دیگران بشه 

خوب می فهمید دیگه هیچ کدوم از اعضای خانواده رادمنش چشم دیدنشو ندارن

از وقتی اومده بودن تو خونه دایی هلن ساکن شده بودن 

برخلاف بقیه خانواده هلن خانواده داییش خیلی خونگرم و مهمون نواز بودن 

صدای زنگ موبایلش ار فکر و خیال بیرونش اورد 

با تعجب شماره مامانشو دید 

تو این مدت اولین بار بود مامانش بهش زنگ می زد همیشه خود ماهان به مادر زنگ می زد 

ترس وجودشو پر کرد 

ماهان-مامان؟؟

صدای گریه مادرش تو گوشش پیچید 

ماهان-مامان چی شده ...چرا داری گریه می کنی ...مامان 

لیلا نمی تونست خودشو کنترل کنه 

ماهان کلافه و عصبی از گریه مادرش با عصبانیت گفت:مامان داری می کشیم چی شده ؟؟؟

لیلا-ماهان....بیا...تورو خدا بیا شیراز ...

ماهان-چی شده؟؟

لیلا-فقط بیا توروخدا بیا ...تورخدا

گوشی قطع شد 

ماهان از جا بلند شد نگران و مضطرب از این ور به اون ور می رفت 

عصبی و نگران بود 

دلشوره همه وجودشو گرفته بود 

بعد از چند دقیقه به خودش اومد 

سریع از لب دریا دور شد 

سوار ماشینی که دایی ثروتمند هلن در اختیارش گذاشته بود شد 

به هزار بدبختی تونست برای 4 ساعت دیگه برای شیراز بلیط هواپیما بگیره

سریع برگشت خونه دایی هلن 

هلن با زن داییش مشغول جدول حل کردن بود 

با دیدن ماهان با اون چهره مضطرب احساس کرد باید اتفاقی افتاده باشه 

هلن-چی شده ماهان؟

ماهان همونطور که به سمت اتاقشون می رفت به هلن گفت:هلن سریع وساسلتو جمع کن باید بریم 

زن دایی هلن با تعجب گفت:چی شده اقا ماهان؟

ماهان-تو شیراز برای خانوادم مشکل پیش اومده من باید برم اونجا 

زن دایی-خب شما برو بزار هلن اینجا باشه

ماهان-نه خیلی ممنون ما به اندازه کافی به شما زحمت دادیم هلن با خودم باشه راحت ترم ...زودباش هلن جان باید بریم فرودگاه

هلن-ولی اخه؟؟؟

ماهان نگاهی عصبی به هلن کرد 

ماهان-بحث نکن عزیزم فقط زودباش 

هلن دیگه اصراری نکرد 

وسایلشونو سریع جمع کردن و خداحافظی سرسری با خانواده دایی هلن کردن 

تو راه فرودگاه هر وقت هلن می خواست سوالی از ماهان بپرسه با واکنش شدید اون رو به رو می شد 

بالاخره هواپیما از جا کنده شد 

................................................

امیر حسین خسته از تلاش بیهوده اش برای باز کردن در به طرف مهناز و لیلا که گوشه ای نشسته بودن و اشک می ریختن رفت 

صدای شکسته شدن وسایل و داد و فریاد های مهراوه تمام عمارت رو پر کرده بود 

مهناز با هق هق رو به همسرش گفت:امیر حسین تورو خدا یه کاری کن نکنه یه وقت خودکشی کنه 

امیرحسین –نترس ..اون تا مارو نکشه بلایی سر خودش نمی یاره ...دختره روانی (صداشو بلند کرد)داخه دختر احمق با حبس کردن خودت تو اون اتاق و شکستن وسایلات و فحش دادن به این و اون فکر کردی همه چیز حل میشه کم خودمون بدبختی داریم باید وایسیم دیوونه بازی های تورو هم ببینیم

تو سر و صدای مهراوه امیرحسین احساس کرد صدای فریاد کسی از طبقه پایین می اد 

امیر حسین با ترس به لیلا نگاه کرد 

امیرحسین-لیلا خانم این صدای اقای رادمنش نبود 

لیلا-نمی دونم...

مهناز-نه بابا صدای مهراوه است 

امیرحسین مضطرب از جاش بلند شد 

مطمئن بود صدای فریادی رو از پایین شنیده 

به سرعت پله ها رو دوتا یکی کرد و رفت طبقه پایین 

با دیدن پیکر نیمه جون رادمنش که دستشو رو قلبش گذاشته بود و روی زمین افتاده بود با دوست کوبید تو سرش 

به سرعت بالای سر رادمنش رفت 

پیکر نیمه جون رادمنشو تو بغلش گرفت 

امیرحسین-اقا فربیرز ...اقا فریبرز ...اقا فریبرز جواب بده

هول شده بود نمی دونست باید چیکار کنه 

دور و بر خودش می چرخید

می دونست اگه لیلا و مهناز رادمنشو تو اون وضعیت ببینن شروع به جیغ و داد می کنن و وضعو از چیزی که بود بدتر می کنن 

به هزار بدبختی دستای اقای رادمنشو گرفت و دنبال خودش روی زمین کشوند بدنش از ترس می لرزید 

تا به ماشین برسن هزار بار مرد وزنده شد 

برای اولین بار از ته دل دعا کرد حداقل ماشینش دیگه بازی در نیاره 

ماشین با اولین استارت روشن شد 

.................................................

به محض فرود اومدن هواپیما ماهان شماره امیر حسینو گرفت 

بلافاصله امیرحسین گوشی رو جواب داد 

نفس نفس می زد 

امیر-رسیدی شیراز

ماهان-مگه تو می دونستی من دارم میام 

امیر-اره خودم به مامانت گفتم بهت زنگ بزنه 

ماهان-چرا انقدر نفس نفس می زنی

امیرحسین –همه ریخته به هم اقا فریبرزسکته کرده الان تو سی سی یو هستش منم بیمارستانم انقدر بدو بدو کردم نمی تونم حرف بزنم 

ماهان-کدوم بیمارستان ؟بگو تا بیام 

ماهان-بمون فرودگاه میام دنبالت 

ماهان-نمی خواد راتو دور کنی من خودم میام 

امیرحسین-نه باید بیام تو راه باهات حرف بزنم 

.....................................

امیرحسین از اینه نگاهی به هلن انداخت 

نمی دونست چرا پاک حضور همسر امیرحسین از یاد برده بود 

ماهان کلافه از سکوت امیر حسین به حرف اومد 

ماهان-مرد مومن از وقتی نشستیم تو ماشین روزه سکوت گرفتی نمی بینی دارم پر پر می زنم ...بگو ببینم چه خبره ؟

امیرحسین سری از روی تاسف تکون داد 

ماهان اینبار با صدای بلندی گفت:دبگو چی شده ؟

امیر حسین-بعد از رفتن تو یکی از دوستای رادمنش خسروی نمی دونم یادت هست یانه یه کسی رو به ما معرفی کرد به نام فرزاد جم خسروی چند روز بعدش از ایران رفت فرزاد هم وقتی اومد گفت می خواد بزنه تو کار برج سازی فقط یه پایه و شریک می خواد رادمنش خامش شد یعنی هممون خامش شدیم رادمنش خیلی به فرزاد اعتماد داشت پنهونی چندتا واحد پیش فروش کرده .(دوباره از اینه نگاهی به هلن انداخت)بعد از بهم خوردن نامزدی مهراوه و....

با سرفه مصلحتی ماهان امیرحسین به خودش اومد

امیرحسین-اهان داشتم چی می گفتم...اهان یادم اومد ...خلاصه ...خلاصه فرزاد جای تورو گرفت شد امین اقای رادمنش ولی ولی ...اقای رادمنش داشت تو استین مار می پروروند ...7 روز پیش پلیس اومد گفت ...جم و خسروی نقشه کشیده بودن واسه کلاهبرداری ...گفت خسروی جمو کشته.... فرزاد هم وقتی داشته جون می داده یه کاغذ نوشته اون جا همه چیو گفته.... گفته خسروی پول هایی که فرزاد تبدیل به ارز کرده برداشته و فرار کرده و رفته (به اینجا که رسید اه کشید)حالا دیگه معلوم نیست خسروی کجای دنیاست؟....امروز هم کلی ادم ریختن رو سرمون و گفتن واحد اپارتمان خریدن ...

ماهان-اخه یه حرفی میزنیا مگه نمی گی این جم با رادمنش شریک بوده پس نمی تونسته تنهایی و بدون اجازه و امضای رادمنش چیزی به کسی بفروشه

امیرحسین-اصل کار با مهراوه شریک بوده مهرشو دزدیده امضاشم فکر کنم جعل کرده 

ماهان-اخه مگه می شه؟

امیرحسین-فعلا که شده بدبختی اینه که مهراوه برای 3 روز دیگه چک داره ؟

ماهان-چک واسه چی؟

امیر-واسه مصالح 

ماهان-خب مشکلی نیست مصالحو می فروشیم اصلا پس می دیم بهشون 

امیر-نمیشه

ماهان-واسه چی نشه؟

امیرحسین-فقط یه مقدار مصالح ریخته بوده رو زمین اونم برای این که وانمود کنه داره کار می کنه 90 درصد مصالحو فروخته 

ماهان-وای...وای ....وای ....چند پول برده 

امیر حسین-10 میلیون دلار یا 20 میلیار تومن

ماهان- همممون بدبخت شدیم ...ولی نمیشه دست رو دست گذاشت الان پای مهراوه وسط بازیه ...همین امروز باید بریم خونه و شرکت رو واسه فروش بزاریم

امیرحسین-حرفایی می زنی ها اون خونه و شرکتتو رو همئ خیلی هنر کنیم بتونیم 2 میلیارد بفروشیم 

ماهان نذاشت ادامه بده

ماهان -جم برده همه ی زندگیمونو برده(ناخوداگاه صداش بلند شد)داخه احمقی هم حدی داره....من مودندم این فرزاد جم از کجا یهو سرو کله اش پیدا شده (ناخود اگاه گفت)گفتی فرزاد جمه

امیر-اره دیگه 

ماهان زیر لب با خودش زمزمه کرد:چقدر اسمش واسم اشناس انگار...انگار قبلا یه جایی شنیدم 

فرزاد جم

چیزی تو ذهنش جرقه زد 

ذهنش به اون روز کشیده شد

1 هفته قبل از ابراز علاقش به مهراوه 

.............................................

مهراوه-ولی دمت گرم اصلا فکر نمی کردم انقدر خوش سلیقه باشی کلک اینجارو از کجا پیدا کردی 

ماهان-من رستوران های خوب رو زود پیدا می کنم 

مهراوه-به به افرین باریکلا ....حالا کلک راستشو بگو تا حالا چند دختر اوردی اینجا 

ماهان لبخند زد

ماهان-هیچی

-اره ارواح عمت 

ماهان-باور کن 

-یعنی تو دوست دختر نداری

ماهان-داشتنی که همه دارن ولی اصولا اونا منو میبرن رستوران و دعوتم می کنن من پول واسه کسی خرج نمی کنم

-اره تو گفتی و منم باور کردم

ماهان-ولی فکر کنم تو هم مثل منی و دوست پسرات دعوتت می کنن رستوران و اهل مهمون کردن کسی نیستی

-ماهان توجه کردی چقدر زود چای نخورده پسرخاله می شی 

ماهان-چیه بهت برخورد 

-ببین یه چیزی می گم خوب تو گوشت فرو کن هیچ پسری لیاقت دوستی با منو نداره 

ماهان-البته راستم می گی ها کی حاضره اخلاق گند تورو تحمل کنه

-ماهان به خدا لهت می کنم ها

ماهان خندید 

ماهان-حالا خارج از شوخی راستشو بگو یعنی هیچ وقت هیچ پسری تو زندگیت نبوده؟

-به فرضم که بوده باشه به تو چه ؟؟؟

ماهان-دلت می خواد می تونی جواب ندی 

مهراوه نگاهی به ماهان انداخت 

لحن ماهان جدی شده بود 

نمی دونست چرا دوست داره به ماهان همه چیز رو بگه 

دوست داشت بهش اعتماد کنه 

-اولای دانشگاه با یکی به اسم فرزاد جم دوست شدم البته کلا یکی دو هفته بیشتر طول نکشید بعد از اونم دیگه هیچ وقت اجازه ندادم مردی تو زندگیم بیاد 

ماهان-چرا باهاش بهم زدی 

-قابل اعتماد نبود هر ثانیه با یکی بود 

ماهان- دوستش داشتی 

-دیگه پررو نشووووووووو

..........................................

با ضربه ای که امیرحسین به بازوش زد از فکر بیرون اومد 

امیرحسین-کجایی مرد حسابی

ماهان بدون اینکه جوابی به امیر حسین بده با خودش گفته :پس بگو این همه اعتماد از کجا اومده ...خانم دوباره فیلش یاد هندستون کرده 

ماهان-الان کجا داری میری؟

امیر حسین-بریم بیمارستان پیش اقا فریبرز 

ماهان-بقیه الان کجان؟

امیر حسین-تا همین چندساعت پیش لیلا و مهناز تو خونه داشتن از دست مهراوه حرص می خوردن و اشک میریختن

ماهان-چشه ؟؟؟

امیرحسین-دیوونه شده داره عربده می کشه و هرچی هم که می یاد تو دستش می زنه میشکنه

ماهان-عادتشه 

امیرحسین-وقتی رادمنشو رسوندم بیمارستان زنگ زدم خونه بهشون گفتم فکر کنم مهناز و لیلا رفتن بیمارستان 

ماهان-من برسون خونه

امیر حسین-خونه واسه چی ؟؟؟

ماهان-امیر حسین بحث نکن باهام منو بزار خونه هلنم ببر بیمارستان پیش مامانم و مهناز

1111111111111111111111111111

خسته و کلافه و بی حال روی زمین نشستم .گلوم به شدت درد می کرد .صدام در نمی اومد نگاهم به گلدون توی دستم افتاد .هنوز انقدر شانس داشته که تو دست من باشه نشسکته باشه دیگه صدای هیچکس از بیرون نمی اد حتما اونا هم خسته شدن و رفتن پایین 

از جام بلند شدم گلدونو گوشه ای پرت کردم 

اتاق مثل میدون جنگ شده بود

به ارومی از روی تیکه های شیشه رد شدم در اتاقو باز کردم

یواش یواش از پله ها پایین اومدم

سرم پایین بود 

با صدای بلند داد زدم:داخه خدا چرا هرچی بدبختیا واسه منه ها ؟؟؟؟؟

هنوز چند پله ای تا پایین مونده بود 

سرمو بلند کردم 

پام تو هوا موند

(سلام)

نمی دونم چی شد یهو که سرم شروع به دوران کردو پرت شدم پایین تا به خودم اومد دیدم پایین پله ها افتادم 

پیشونیم به شدت درد می کرد 

داغی خونو رو پیشونیم احساس کردم 

با دیدن من اومد اومد

دستشو به طرف پیشونیم اورد 

دستشو پس زدم 

-به من دست بزنی دستتو قلم می کنم 

ماهان-داره خون می یاد دیوونه

-به تو ربطی نداره

سکوت کرد 

سکوت کردم

بعد از چند لحظه گفت:مطئنم مامان همه چی رو درباره پیدا شدن هلن بهت گفته ....فکر می کردم منطقی تر از این حرفا باشی فکر می کردم می فهمی تقصیر من نیست فکر می کردم میفهمی وجدانی نبود اگه هلنو ول می کردم و با تو ازدواج می کردم .....

پوزخند زدم

-وجدان؟؟؟؟ مگه تو میفهمی وجدان چیه ؟؟؟نکنه جدیدا وجدان دار شدی ما بی خبریم....اگه وجدان داشتی حتی اگه یه درصدم امکان می دیدی زنت بر می گرده پاتو تو زندکی من نمی ذاشتی مردک نفهم

با قیافه حق به جانبی گفت:مهراوه من مجبور بودم چرا نمی فهمی نمی توستم تنهاش بزارم 

پوزخند زدم

-کاش حداقل انقدر جنم تو وجودت بود که خودت عین بچه ادم می اومدی می گفتی زنده اس و مثل بزدل ها نمی رفتی خودتو قایم کنی 

ماهان- تو راست می گی من ترسوام بزدلم ولی از توی دیوونه که یه جو عقل تو کلت نیست خیلی بهترم می دونی هممونو بدبخت کردی 

-گمشو برو بیرون کثافت عوضی اینا همش به خاطر توئه ....همش به خاطر توی عوضیه

ماهان-جنابعالی دوست پسر سابقتو دیدی فیلت یاد هندستون کرده تموم زندگی باباتو گذاشتی در اختیارش اون وقت من مقصرم 

یقشو گرفتم

-کافیه یه کلمه دیگه بگی تا دندوناتو خورد کنم تو دهنت....اصلا کی تورو این جا راه داده ...اصلا بقیه کجان عوضی؟

ماهان-از بس داد زدی بابات قلبش گرفته بردنش بیمارستان 

صدای زنگ موبایلش بلند شد 

روشو ازم برگردوند و گوشی رو جواب داد

ماهان-چی شده امیر حسین

...

ماهان-چرا داری گریه می کنی 

...

ماهان-خیلی خوب اروم...اروم باش ...ما الان ...می یایم

نگرانی وجودمو پر کرد 

گوشی رو قطع کرد

اب دهنمو قورت دادم 

-چی شده؟؟؟؟؟

سرشو با تاسف تکون داد 

.................................................. ...

(مهراوه رادمنش بلند شو شاکی اومده ملاقاتت)

از جا بلند شدم همراه افسر نگهبان از اتاق بازداشت بیرون اومدم 

افسر نگهبان منو برد تو یه اتاق 

دور یه میز روی صندلی نشستم 

چند دقیقه ای گذشت که صدای در اومد 

سرمو بلند کردم

بهداد بسطام

چرا خودش اومده تو این چند روز که همش وکیلش مختاری می اومد

اومد روی صندلی رو به روم نشست 

بهداد-چیه؟؟؟می بینم کرک و پرت ریخته اون روز تو شرکتتون که خیلی بلبل زبونی می کردی چی شده حالا خفه خون گرفتی خانم رادمنش 

-چی از جونم می خوای 

بهداد-پولمو....توقع زیادیه 

-ندارم نمی بینی نیست ..هیچی نیست....من الانم یه میلیونم ندارم چه برسه به 3 میلیاردتومن صبر کن خونه و شرکت بفروشیم شاید بتونم یک یا یک و نیمشو بهت بدم 

بهداد-باید خدمتتون عرض کنم شما الان دقیقا 20 میلیارد تومن به من بدهکارید نه 3 میلیار

-چرا چرت می گی مرتیکه

بهداد-محض اطلاعتون من پول تمام خریدار های واحد های برج رو بهشون برگردوندم الان تنها شاکی شما من هستم سرکار خانم 

-به به پس شرخر هم هستی 

بهداد-بده مردی کردم و خواستم فقط طرف حسابت من باشم و هزارتا ادم مثل مور و ملخ نریزن رو سرت

-تو اگه به اندازه یه ارزن مردی تو وجدت بود سر تشییع جنازه بابام جلوی هزارتا فک و فامیل با مامور سراغم نمی اومدی و دستبند به دست نمی اوردیم اینجا

بهداد-این قانون بازیه دختر خانوم اگه بهت فرصت می دادم ممکن بود مثل ماهی از تورم سر بخوری

-چرا نمی فهمی همه دار و ندار خودمو خانوادمو بردن هیچی ندارم بهم یه خورده وقت بده 

بهداد-برای دادن 20 میلیارد چند سال ازم وقت می خوای 

-ساید خسروی رو بگیرن

بهداد-خودتم می گی شاید ...مطئن باش کسی که ازمرز گذشت دیگه نمیشه پیداش کرد

-می گی چیکار کنم ؟؟من خودم داغونم می فهمی داغون ....دیگه کاری از دستم بر نمی یاد فقط منتظر روز دادگاهم تا زودتر برم زندان 

بهدا-نه نه نه اشتباه نکن.... کی گفته من دوست دارم تو بری زندان

متعجب بهش نگاه کردم

چی داره می گه ؟؟؟

منتظر بهش نگاه کردم تا حرفشو ادامه بده

بهداد-حیف دختری به خوشکلی و خوشتیپی و زبون درازی و پررویی تو نیست که بره زندان 

-منظور؟؟؟؟

بهداد-یه پیشنهاد دوستانه ....هم به نفع توئه هم به نفع من 

-چی؟؟؟؟

بهداد-دختری به گرمی تو مطئنا می تونه یخ یه مرد سفت و سخت باز کنه

سر از حرفاش در نمی اوردم 

با گیجی بهش نگاه کردم 

-چی داری می گی واسه خودت

بهداد-می خوام وارد زندگی یه کسی بشی و یه کاری واسم بکنی 

-نمی گیرم چی می گی؟؟؟

بهداد-می خوام وارد زندگی دکتر شهداد بسطام برادرم بشی خیلی ادم سفتیه یعنی به سفتی اون خدا مرد نیافریده خیلی هارو فرستادم طرفش ولی هیچکدوم نتونستن حتی توجهشو جلب کنن هنر تو اینه که به هر ترفندی که شده بهش نزدیک بشی انقدر که تورو تو خلوتش راه بده و اون موقع یه چیز خیلی مهمو واسه من برداری اگه موفق شدی از خیر 20 میلیارد می گذرم تو هم می تونی بری سر خونه و زندگیت

با عصبانیت از جام بلند شدم

-که برم تو خلوتش دیگه اره؟؟؟

بهداد-اره

-ببین جناب بهداد بسطام اونی که فکر کردی منم خواهر و مادر خودتن من ترجیح می دم تا اخر عمر برم تو زندان 

بهداد-فکرشو کن خونه و شرکتتون رو دادگاه به تصرف من در می یاره و خانوادت اواره این ور اون ور می شن تو هم حالا حالا ها باید اب خنک بخوری تا کی ؟؟؟ ا... اعلم ولی در عوض اگه کاری که گفتم بکنی من کاری به خانوادت ندارم کاری هم به شرکت و خونتون ندارم تو هم چند وقت میری تهران بعدشم که کارت تموم شد می تونی برگردی پیش خانوادت.....ببین رادمنش من یه جنمی تو وجودتو دیدم که شک ندارم از پس شهداد بر میای...از الان تا فردا همین موقع وقت داری فکر کنی 

از جا بلند شد به طرف در رفت 

قبل از اینکه ار در بیرون بره برگشت طرفم

بهداد-عاقل باش مهراوه رادمنش من از زندگی تو خبر دارم می دونم نامزدیت چند ماهه بهم خورده اینم خوب می دونم الان همه اعضای خانوادت ترو مقصر سکته و مرگ پدرت می دونن ...عاقل باش 

................................

بهداد-فقط 10 دقیقه وقت داری وسایلتو جمع کنی زود برگرد

دستام می لرزید 

کلید رو تو قفل در انداختم 

درو به ارومی باز کردم 

وارد حیاط شدم 

هم چراغ های عمارت ما و هم چراغ عمارت مهنازینا خاموش بود 

حتما الان همشون خوابن 

به ارومی وارد عمارت خودمون شدم 

از پله ها اروم اروم بالا رفتم 

وسایلمو سریع داخل یه ساک دستی ریختم 

همه مدارکامو برداشتم وبرای اخرین بار نگاهی به واحدم کردم 

بر خلاف حرف بهداد که می گفت خیلی زود می تونم برگردم یه احساسی درونم می گفت دیگه هیچ راه برگشتی نیست 

از پله ها پایین اومدم به طبقه ماهان رسیدم 

ماهان ماهان ماهان

جتما الان هلنم پیششه

خوب زنشه دیگه 

حق با ماهانه اون نمی تونست از هلن زن قانونیش بگذره

چرا همه چی اینطوری شد یهو 

چشمامو رو هم گذاشتم خاطرات مثل یه فیلم از جلوم گذشت

ناخوداگاه ذهنم به اون روز کشیده شد

..................

-مرتیکه احمق من امروز تورو نکشم مهراوه رادمنش نیستم 

گذاشتم دنبالش 

-حالا دیگه چایی منو شور می کنی

ماهان-چیزی که عوض داره گله نداره خانم رادمنش

تو سالن پشت سر هم از این ور به اون ور می رفتیم 

طبق معمول کارمندای عاشق هیجان و خبر ریختن بیرون مشغول تماشای بدو بدوی ما شدن

لنگه ی کفشمو از پام بیرون اوردم 

و پرت کردم طرفش 

خودشو کنار کشید 

تا بفهمم چی به چیه کفش محکم خورد تو صورت بابا

وای خاک بر سرم 

داخه تو از کجا پیدات شد پدر من 

با شنیدن صدای خشمگین بابا استپ کردم

صورت بابا از فرط عصبانیت شده بود مثل البالو 

ماهان جلوتر از من ایستاد

بابا با عصبانیت گفت:میشه بگید اینجا چه خبره؟؟

تا خواستم چیزی بگم ماهان خاک انداز خودشو جلو انداخت

ماهان-اقا رادمنش بابا از دست دختر شما من نمی دونم باید کجا فرار کنم 

تا خواستم دهنمو باز کنم 

بابا با حرص رو به من گفت:حرف نزن...حرف نزن ببینم دختره ی خیره سر این اتیشا همش از گور تو بالا می یاد 

-به من چه ؟؟؟همش زیر سر این مارمولکه

بابا-ماهان حالا این بچه است تو چرا هی سر به سرش می ذاری 

با اعتراض گفتم:بابا من بچه ام 

بابا-بله بچه ای و اتفاقا چون بچه ای من فکر نمی کنم فعلا وقت ازدواجت باشه به همین دلیل ماهان من درخواست ازدواجت از مهراوه رو رد می کنم

چشمام چهارتا شد 

-چی!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟ماهان تو از من خواستگاری کردی

ماهان-من غلط بکنم که همچین غلطی بکنم مگه کسی از جونش سیر شده بیاد ننه فولاد زره رو بگیره

صدای کف و سوت بقیه بلند شد

به ماهان نگاه کردم 

یه خنده زیر زیرکی کرد

..........................

لبخند تلخی رو لبم نشست

همه چی تموم شده 

چند دقیقه ای طول کشید تا توان و قدرت به پاهام برگشت و تونستم برم پایین 

جلوی اتاق لیلا ایستادم 

نمی دونم چرا ...چرا دلم می خواست یه بار دیگه این فرصتو داشتم تا ازش معذرت خواهی کنم 

بغض عمیقی تو گلوم خونه کرد 

قطره های اشک کم کم روی گونه ام شروع به سرخودن کردن 

از عمارتمون بیرون اومدم خودمو به نزدیک عمارت مهنازینا رسوندم 

دیگه تلاشی برای پس زدن اشکام نمی کردم

سوز و سردی هوا به صورتم می خورد 

هوا گرگ و میش بود 

صورتمو رو به اسمون پرفتم 

دلم پر بود از همه چیز و همه کس 

صدای اذون تو گوشم پیچید 

یهو یه احساس ناشناخته سرتاسر وجودمو گرفت 

بدون اینکه نگاه دیگه ای به عمارت بندازم از خونه بیرون اومدم

سوار ماشین بهداد شدم .

ماشین به راه افتاد 

به عقب برگشتم 

از شیشه پشت به خونمون چشم دوختم

سعی کردم تصویرشو تا اخر عمر تو ذهنم حک کنم 

من داشتم قدم به راهی می گذاشتم که معلوم نبود چه سرانجامی داره

پایان جلداول