بی تو امشب (جلد دوم) | باران احتشام و Nady کاربران نودهشتیا

حالا مگه این عقربه های بی صاحاب یه تکونی به خودشون می دن 

این دوتا هم که عین خرس خوابیدن و خورپوفشون هی رو مغز من تردمیل میره 

این بی شرفم حالا مگه میاد 

با بیرون اومدن یه ماشین از پارکینگ داد زدم:اومد ...اومد... د پاتمرگید دیگه

از خواب پریدن 

نگار-کو ...کو ش؟؟؟

-مگه کوری اوناها دیگه

اعظم از پشت سر زد تو کلم

-مگه مرض داری بوزینه

اعظم-د اخه الاغ هر بنزی که میبینی که گاری اون دکی نیست که

مثل ابله ها برگشتم عقب و به اعظم نگاه کردم

-واقعا این نبود ؟؟؟

ادامو در اورد 

اعظم-نه نبود 

نگار-بچه ها اومد ....جان مادرم اومد

سریع سرمو برگردوندم 

یه بنز سفید اروم اروم از پارکینگ بیرون اومد 

تمام شیشه هاش دودی بود 

از کنارمون گذشت 

نگار مثل ادم ندیده ها گفت:ایولل بابا عجب کلاسی داره

اعظم-داخه الاغ تو این یه هفته تو فقط ماشینشو دیدی چه جوری فهمیدی این با کلاسه 

نگار-گوساله وقتی طرف پزشکه وقتی همچین ماشینی سواره یعنی خیلییییی با کلاسه

اعظم-اره ارواح عمت 

نگار-مهراوه یه چیزی به این بگو و گرنه...

اعظم-وگرنه چی ....ببین دختر خوشکله می زنم ..

-دخفه شید دیگه دوتاتون از وقتی اومدید عین سگ و گربه هی می افتید به جون هم به جای این حرفا یه نقشه ای چیزی پیاده کنید بابا الان یه هفته است مفت مفت داریم تو این تهران بی در پیکر می چرخیم

اعظم-بابا گیر میدیا نوکرتم ها بابا پولشو یکی دیگه داره می ده اون وقت تو ناراحتی

-بهداد که عاشق چشم و ابرومون نیست اون دنبال چکشه

نگار-مهراوه گفتی مبلغ چکش چقدره؟

-60 میلیار

اعظم سوت بلندی زد 

اعظم-پس بگوووو چرا این بهداده ازخیر 20 میلیاد طلبش از تو گذشته

نگار-اعظم گفتی دکتر چیه؟؟؟

اعظم-کله پاچه

نگار-نمی تونی مثل ادم حرف بزنی

اعظم-بابا همون مغز اعصاب دیگه

شهداد رو به اعظم گفت:کجای سرتون؟

قبل از اینکه اعظم دوباره گند بالا بیاره خودمو انداختم وسط

دستی روی سر اعظم کشیدم

-همه ی سرش درد می کنه

شهداد-چند وقته؟

-یه حدود...حدود دوماهی میشه

شهداد با تعجب رو به اعظم گفت:دو ماه...فکر نمیکنید یه خورده دیر دارید اقدام می کنید

-دیگه شده دیگه 

شهداد-مشکل عصبی خاصی این چند وقت داشتید مثلا استرس داشتید؟؟؟

-نه اصلا

دوباره رو به اعظم گفت:خانم شما مشکل گفتاری دارید

عین خنگ ها سریع گفتم:نه معلومه که نداره

سرشو به طرف من برگردوند و با جدیت گفت:پس میشه بگید چرا شما جای ایشون حرف می زنید نکنه ایشون صغیر هستن شما وکیلشون

-اخه ...اخه می دونید یه خورده خجالتیه...به خاطر همین...

حرفمو برید

سرشو انداخت پایین و یه برگه از روی میزش برداشت و شروع به نوشتن کرد

شهداد-با این حساب شما بهتره اول به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید چکاب شیدو بعد مجددا تشریف بیارید اینجا من ادرس یکیشونو براتون می نویسم

نگار-ببخشیدا ولی مگه شما خودتون متخصص مغز و اعصاب نیستید

با تعجب سرسو بلند کرد 

شهداد-نخیر بنده متخصص اعصاب و روان هستم خانمای محترم

وای خدا 

چه ابروریزی

ای خدا ازت نگذره اعظم

مرده شورتو ببرن 

فقط پامونو بزاریم بیرون تو ببین من چه حالی از تو می گیرم

شهداد-مثل اینکه خانما سواد خوندن ندارن که نتونستن تابلوی بیرونو بخونن 

اعظم با بی خیالی یه ادامس از تو جیبش در اورد و انداخت تو دهن بی صاحابشو گفت:حالا مگه فرقی دارن با هم

شهداد نگاهی خشن به من انداخت از جا بلند شد و اروم اروم به طرف در رفت و درو باز کردو رو به من گفت:60 ثانیه وقت دارید از اینجا برید بیرون و گرنه زنگ می زنم پلیس و به جرم مزاحمت و سرکار گذاشتن ازتون شکایت می کنم 

اعظم مثل فرفره از جا بلند شد و به طرف در رفت

قبل از اینکه از در بیرون بره رو به شهداد گفت:چاکرتم مخلصتم من غلط بکنم همچین غلطی بکنم اصلا ما در اون اندازه نیستیم شوما رو خدایی نکرده زبونم لال روم به دیوار سرکار بزاریم حالا هم دعوا نداربم با هم دکی جون جون عزیزت اسم پلیس که می یاد من تن و بدنم مثل میت تو گور می لرزه حالا هم زت زیاد 

سریع از اتاق بیرون رفت 

شهداد -خانما 20 ثانیه بیشتر وقت ندارید

نگار هم سریع فلنگو بست

شهداد منتظر به من نگاه کرد 

منم پررو پررو زل زدم بهش

گوشیشو از تو جیبش دراورد و مشغول شماره گیری شد

شهدا-الو پلیس 110

از جا بلند شدم

قبل از اینکه برم بیرون با حرص بهش گفتم:هووو همچین خودتو تحویل میگیری هرکی فکر نکنه میگه حتما برد پیتی

شهداد-بیرون خانم

از مطب بیرون اومدم نه نگار بود نه اعظم سوار اسانسور شدم و اومدم پایین 

همین که پامواز برجی که مطب شهداد توش بود بیرون گذاشتم نگار و اعظمو پیش ماشین دیدم

گذاشتم دنبالشون

انگه کفشمو در اوردم به سمتشون نشونه گرفتم

-داخه اعظم الاغ تو هنوز فرق بین دکتر مغز و اعصاب و اعصاب و روانو نمی فهمی 

اعظم همینطور که می دوید گفت:به مرگ تو و نگار نمی دونستم 

لنگه کفشو پرت کردم طرفشون بهشون نخورد 

-به مرگ خود جون مرگ شدت د عوضی خراب کردیم که

به نفس نفس افتادم 

ایستادم 

نگار و اعظم هم در فاصله ای دور تر جلوی من ایستادن

نگار-بابا...حالا مگه چی شده

-توی بوزینه دیگه خفه شو که باز تا چشمت به یه پسر خورد دین و ایمونو همه چیو به باد دادی 

اعظم-اقا من برگردیم خونه یه فکر می کنیم دیگه

-تو یکی خفه که همه ی این اتیشا از گور تو بلند میشه...دخراب بشه اون دبیرستانی که تو ازش دیپلم گرفتی هنوز فرق راونپزشک و دکتر مغز و اعصابو نمی فهمی

نگار-حالا چیکار کنیم

-فعلا برگردیم خونه تا بعد یه خاکی بریزیم تو سرمون

سوار ماشین شدیم 

هوا رو به تاریک شدن بود

نگار پشت فرمون نشست نزدیک های خونه بودیم که نگار با ترس رو به من گفت:مهراوه فکر کنم این پشت سری ها دنبال ما هستن 

به عقب برگشتم 4تا لند کروز مشکی داشتن پشت سرمون می اومدن

اعظم-یا قمر بنی هاشم رفقا فکر کنم پدرم محترممون در اومده

پیچیدم تو کوچه 

تو یه لحظه چهار تا ماشین دور تا دورمون گرفتن 

نگار ماشینو متوقف کرد 

نگار با ترس گفت:چیکار کنیم حالا 

درو باز کردم 

-الان می فهمیم

از ماشین پیاده شدیم 

هوا کاملا تاریک شده بود 

چهار تا لند کروز چراغاشونو روشن کردن

نور چراغ ها تو چشممون خورد

چند لحظه بعد در یکی از ماشین ها باز شد و بهداد بسطام پیاده شد

مثل همیشه اولین چیزی که توجهمو جلب کرد ماه گرفتگی ضایع و چندش اور صورتش بود

اومد و رو به رومون ایستاد 

دستاشو تو جیب شلوارش کرد 

با اون چشمای سگیش زل زد تو چشمای من 

بهداد-میشه بگی دقیقا داری چه غلطی می کنی مادمازل

اخ که چقدر دلم می خواد بگم دارم قبر تو رو می کنم

ولی حیف...حیف نمی شه چون اگه بگم قبر خودمو کندم

تو یه لحظه در همه ماشین ها باز شد 

تا بفهمم دنیا دست کیه دور تا دورم شد پر محافظ های رضا زاده اش

به سختی اب دهنمو قورت دادم 

مرتیکه فکر کرده داره فیلم گانگستر بازی می کنه این همه غول دور و بر خودش جمع کرده

با صدای فریادش سه متر از جا پریدم 

بهداد-چیه لال شدی؟؟؟

در حالی که سعی میکردم 

ترسم رو پنهان کنم گفتم: چرا داد می زنی بابا دعوا که نداریم باهم ...گفتی داری چه غلطی می کنی منم می گم دقیقا دارم چم چاره ی مرگ مرگ می کنم.... مشخصه مشخص نیست؟

نگاه عاقل اندر سفیهی بهم انداخت : منو دست میندازی؟ تو یه الف بچه قول و قرارمونو به سخره گرفتی ؟(دستی به صورتش کشید )...نه فکر کنم تو منو درست نشناختی

_ -این که شما رو درست نشناختم که حقیقتا حرفی توش نیست... ولی به جون شما اگه غذا خوردن یادم بره قول و قرارمونو فراموش نمی کنم راستش الانم دقیقا به خاطر همون قرارمون رفتم مطب داداشتون 

با بی حوصلگی گفت:خب نتیجه...تونستی کاری کنی

سکوت کردم 

داد زد:من انقدر وقت ندارم که بخوام سکوت تورو ببینم

-خب راستش رفتم ولی....ولی 

بهداد -ولی چی ؟؟

ولی دست از پا درازتر برگشتم

با کلافگی گفت: گند زدی؟ فکرشو میکردم ...اشتباه از خودم بود نباید همچین کار مهمی رو دست یه جوجه ی بی تجربه ای مثل تو میسپردم..

مکثی کرد و آروم زمزمه کرد: حالا من چه غلطی بکنم

اقای مختاری مباشرش با اون کله کچلش بادیگارد ها رو کنار زد از عقب اومد جلو و گفت:فقط دانشگاه مونده که امتحانش نکردیم .....فکر کنم این یکی جواب بده .

با تعجب پرسیدم: دانشگاه!!!؟؟؟...دانشگاه برای چی؟

مختاری- چون محل کارشه و بیشتر میشه رو مغزش کار کرد....مطمئنا میشه اونجا کسی رو پیدا کرد.

_ مگه همین مطب محل کارش نیست ؟

بهداد همون طور که به سمت ماشین میرفت گفت: دو سه روز در هفته برای تدریس دانشگاه میره و روزهای پنجشنبه هم توی یک جلسه ی ادبی مذهببی شرکت میکنه (درو براش باز کردن مکث کرد و رو به من برگشت) ولی من برای چی این چیزهارو برای تو میگم .. تو که دیگه مثل مهره سوخته شدی و دیگه چیزی دردی از تو دوا نمیکنه تو بهتره یا به فکر پاس کردن چکت باشی یا خودتو برای رفتن به زندان اماده کنی ..

با عجله به سمتش رفتم : صبر کن بابا یه لحظه .. شاید بتونم از طریق دانشگاه یا جلسه وارد عمل بشم ..

در حالیکه یک دستش به در و دست دیگه اش روی سقف ماشین بود با یه لحن مسخره گفت: جدا

-اقا بهداد یه خورده بهم وقت بده به خدا من می تونم چکتو برات بیارم....فقط یه خورده وقت احتیاج دارم

بهداد-چرا حالیت نیست وقت ندارم چند وقت دیگه موعده چکه 

-من قول می دم چکو زود بهت برسونم

یه خورده مکث کرد

بعد از چند لحظه با شک گفت:

این بارم بهت مهلت میدم .. ولی بدون من زیاد وقت ندارم خانم کوچولو

سوار ماشینش شد 

تو یه چشم بهم زدن همه ماشین ها مثل برق از کوچه بیرون رفتن

منم با یک دنیا فکرو خیال وسط ایستاده بودم .

اخ که چقدردلم میخواست توانشو داشتم سرشو بکوبم به جدول کنار جوب .. این بهترین و دوست داشتنی ترین کاری بود که تو آن لحظه به نظرم میرسید

برگشتم طرف ماشین ..

در رو باز کردم و درحالی که با خشم به اون دوتا نفله نگاه میکردم سوار ماشین شدم

نگار و اعظم مثل بز زل زده بودن به من

کلمو از شیشه بیرون اوردم

-د خبرمرگتون سوار شید دیگه.

نگار پشت فرمون نشست

قبل از اینکه ماشینو روشن کنه رو به من گفت:بریم خونه؟

نفس عمیقی کشیدم

-نه ...برو یه خورده تو شهر بگردیم

ماشینو به حرکت در اوردم

هیچکدوم حرف نمیزدیم .. دلم به صدای خواننده ی محبوبم نیاز داشت برام فرق نمیکرد کدوم ترانه باشه سیستم رو روشن کردم صدای گرم و گیراش توی فضا پیچید

وقتی که دل تنگه ..... فایدش چیه آزادی...( نا خود اگاه بغض کردم) 

زندگی زندونه وقتی نباشه شادی ( بغضم غلیظ تر شد)

آدم که غمگینه دنیا براش زندونه ( بغضم شکست )

ما بین صد ملیون بازم تنها میمونه ( اشکم چکید)

دنیای زندونی دیواره ( به هق هق افتادم )

زندونی از دیوار بیزاره

دیگه تلاشی برای پس زدن اشکام نمی کردم دیگه اهمیتی به شکستن غرورم جلوی نگار و اعظم نمی دادم 

اعظم-چیه نوکرتم چرا داری گریه می کنی

-نگه دار

نگار-چی شده؟؟؟

- با توام میگم این صاب مرده رو نگه دار

این صدای فریاد من بود که توی ماشین پیچید .. نگار طفلک دست وپا شو گم کرده بود

نگار-باشه ببخشید

دلم براش می سوخت شده بود پاسوز رفاقت با من

با عجله کنار اتوبان نگه داشت

پیاده شدم دیگه نمیتونستم خودم رو کنترل کنم فریاد میزدم هوار میکشیدم و گریه میکردم .. ضجه میزدم .. برام مهم نبود این صد ملیون که مابینشون تنها بودم راجع به من چی فکر میکنن ..

دلم تنگ بود .. تنگ آغوش مادر..... مادری که خدا خیلی زود ازم گرفت

دلم تنگ بود .. تنگ آغوش پدر پدری که دنیا خیلی زود ازم گرفت

دلم تنگ بود .. تنگ آغوش ماهان... نه ماهان نه... چون از اولم مال من نبود

دلم یه آغوش گرم میخواست یه دست حمایتگر ولی کی لیلا نه لیلا نه مهناز ایش نه اونم نه ...

پدر بزرگ آره من هنوز پدر بزرگ رو داشتم با همه ی بداخمی هاش و بد خلقیاش هنوز یک مامن و یک آغوش گرم بود.. دوطرف بدنم گرم شد چشمام رو باز کردم هه اره این دو تا چلمنم داشتم از هیچی بهتر بودن .. سه تایی همدیگه رو بغل کردیم و تا جایی که جا داشت اشک ریختیم .. دیگه واقعا مهم نبود این نود وهفت ملیون با چشمای متعجب نگام کنن و هزار تا فکر خوب و بد راجع به من تو ذهنشون بسازن

بعد از چند دقیقه اروم شدم 

نه من نباید حالا حالا کم بیارم 

من هنوزم مهراوه ام

با خنده رو به نگار و اعظم که هنوز داشتن ابغوره می گرفتن گفتم:د جمع کنید خودتونو دیگه مثه ننه مرده ها دارید گریه می کنید هی فین فین می کنید

خندیدن

برگشتیم و سوار ماشین شدیم

توی راه نگار گفت:مهراوه من چیکار کنم مرخصیم از شرکتتون داره تموم میشه ...برگردم شیراز؟؟؟؟

نفسمو پر صدا بیرون دادم

-اره بهتره برگردی

نگار-من می گم می خوای...می خوای اصلا نرم 

حرفشو بریدم:نه دیوونه تو باید اونجا باشی و به من بگی ماهانینا دارن چیکار می کنن

نگار-اخه؟؟؟

-دیگه اخه و اما نداریم همین که گفتم باید برگردی همین امشب هم وسایلتو جمع کن برگردفقط باید ماشینتو بزاری واسه ما

نگار-خودم با چی برگردم

-با خر خوبه دوست داری

نگار-تو هم که نمیشه باهات حرف زد کلام اول به دوم نرسیده پاچه ادمو می گیری

برگشتیم خونه نگار سریع وسایلشو جمع کرد 

تا پایین اپارتمان همراهیش کردم

نگار-می گم مهراوه خیلی حواست به این اعظم باشه ببین تریپیش بد رقم خلاف میزنه ها کار دستت نده

-نه بابا اهل این چیزا نیست

نگار-خلاصه از ما گفتن نکنه دوباره اعتمادت کار دستت بده

-نترس حواسم هست...حالا هم برو به سلامت

بعد از روبوسی کردن نگار سوار تاکسی شد و به طرف ترمینال رفت

.................................................. ........................

نگار بی حال و بی حوصله و خسته از مسافت طولانی که طی کرده بود وارد شرکت شد اولین کسی که اونو دید آقا خشایار بود .

آقا خشایار پرسید : به به خانم برزگر ! از این طرفها ، کم پیدایین خانم ؟

نگار پاسخ داد : برام مشکلی پیش اومده که همه ی فکر و ذکر و وقتم رو در گیر کرده

آ قا خشایار : امیدوارم هرچه زود تر مشکلتون حل بشه

نگار-ممنون

خانم صفایی با دیدن نگار لبخندی زد و گفت : نگار خانم پارسال دوست امسال آشنا،چه عجب یادی از فقیر فقرا کردی ؟

نگار کلافه گفت: وااااااااااییییییییی ،دوباره باید توضیح بدم خانم صفایی

(به خانم صفایی که نه ولی مطمئنا به من یکی باید جواب واضح و قانع کننده بدید)

با صدای ماهان نگار دستپاچه شد : ببخشید آقای ادیب ، درگیری برام پیش اومده که دارم اون رو حل و فصل میکنم ..

ماهان : احیانا این درگیری ربطی به دوست عزیزتون نداره که همه ما رو دچار مشکل کرده و معلوم نیست خودش کجا غیبش زده !!

نگار با حرص دندانهاش رو به هم فشرد دلش میخواست میتونست با یک مشت محکم جواب ماهان رو بده . مهراوه بدبخت به خاطر چه کسایی خودش رو فدا کرده بود. ببین این از خدا بیخبر راجع بهش چی میگفت ..

ماهان : حرفی برای گفتن ندارید خانم ... ،نباید هم داشته باشید ..به هر حال لازمه خدمتتون عرض کنم دیگه خبری ازمرخصی نیست خانم این رو گفت و داشت وارد اتاقش میشد که نگار گفت : من خبری از مهراوه ندارم ،ولی میدونم آدم بی خیالی نیست حتما مشکلی براش پیش اومده.

ماهان با تمسخر سری تکان داد و اتاق نگار رو بهش نشون داد منظورش این بود که زودتر سر کارش بره ..

وقتی ماهان روی صندلی پشت میزش نشست با خودش فکر کرد ( دختره ی خیره سر به خاطر یه عشق بچه گانه به دوست پسرش همه ما رو به دردسر انداخت ، خودشم آواره کرد دختره هوس باز 

خدا چه قدر به من رحم کرد وگرنه معلوم نبود چی به سرم میومد) .. 

.................................................. ...

بی حال و بی حوصله از روزهای تکراری پریدم رو تخت زوار در رفتم و به سقف خیره شدم .. این مدت من با اعظم هم خونه شدم خوب خیلی سخته چون

واقعا ما دو آدم کاملا متفاوتیم .. چون از نظر عقاید ، طرز تفکر ، خوی وخصلت و خیلی چیزهای دیگه با هم متفاوتیم ولی باز از هیچی بهتره .. اینجا دیگه از خدم و حشم خبری نیست باید توی کارهای خونه به اعظم کمک کنم .. منم مجبورم بخرم ، بپزم و بشورم خلاصه باید تمام کارهای شخصیم رو خودم انجام بدم .. البته توی این یک هفته یک بار مانتومو شستم که موقع اتو کردن یکم پایینشو سوزوندم ، سه روزم من باید غذا درست میکردم که فست فود خوردیم چون دنبال دکی الاف خیابونا بودیم دو بارشو که نیمرو درست کردم .. بگذریم کارهای مهمتر داریم ما رو چه به آشپزی !!.

خلاصه چه خوب چه بد داره میگذره ولی دیگه داره طولانی میشه صبر بهدادم سر اومده.

من هنوز نمیدونم بهداد دقیقا دنبال چیه!! جریان این دو تا داداش سوال برانگیزه.. رفتار بهدادممشکوکه .. اصلا شاید برادر نیستن چمدونم شاید پسر عمو باشن بهداد داره دروغ میگه !! ااااااه ه ه اصلا ولش کن به من چه .. به خودم گفتم هه به من چه.. به من همه چه .. من مهراوه رادمنشم باید از همه چی سر در بیارم .. توهمین فکرها بودم که خوابم برد.

ااا ه ه ه صدای این موبایله بد جور رو اعصابمه ، دلم می خواد بکوبمش به دیوار.. د اخه یکی به من الاغ بگه ، بعد بدون موبایل چه غلطی میکنی. مجبور شدم بلند شم .. باید آماده میشدم تا بروم دانشگاه .. محکم کوبیدم رو پیشونیم!! منه دراز گوش یادم رفته بود از بهداد بپرسم کدوم دانشگاه باید برم. گوش رو برداشتم و بهش زنگ زدم سریع تلفنو جواب داد نذاشت آهنگ پیشوازشو گوش کنم .. خسسیسسسس

(خه یه خط ایرانسل سوا داشت که فقط من باهاش تماس میگرفتم میخواست من هیچوقت تو لیست انتظار نمونم و همیشه سریع بتونم باهاش تماس برقرار کنم)

بهداد-بله کاری داشتی ؟ خبر تازه ای داری چیه نکنه باز گند بالا اوردی

_ ماشالاه .. یه نفسم تازه کنین .. سلام ، من دیروز یادم رفت بپرسم محل کار دکتر کجاست -..

بهدا با عصبانیت گفت : دانشگاه شهید بهشتی

او للله .. کی میره این همه راهو.. برادر والامقام .. خوبه بد نیست .. هم فال هم تماشا

بهداد: مردی ، چی شد پس ؟

-هیچی فقط کمک کنید من چی بپوشم!!

بهداد فریاد زد :چه میدونم ... گونی بپوش اون داداش دریش مسلک من کی به این چیزها توجه میکنه .. بدون لحظهای صبر گوشی رو قطع کردپسره دیوونه روانی ،فکر کنم گوشیشو کوبید تو دیوار به درک سیاه!!!!!

خوب حالا چی بپوشم .. باید تیپی میزدم که شهداد شک نکنه ..یک زنگ به اعظم گوسفند که ماشینو با خودش برده بود زدم .اینجا رو دیگه باید تنها میرفتم

- الو سلام اعظم کدوم قبرستونی رفتی از صبح تا حالا ؟

_اعظم-خیلی ببخشید ها می خواستی کدوم گوری باشم خب رفتم دنبال کارای تو دیگه چند روزه در بست شدیم پادوی جنابعالی.

-دلتم بخواد مفت میخوری ، مفت میگردی ..

-اوه اوه برو بابا ..به خاطر این دکی خوش تیپ از عشق و حال خودمون تو شیراز زدیم النا دو قورت و نیمتم باقیه!!

- حرف مفت نزن ماشینو بده برم وقت کل کل با تو رو ندارم.

-حالا کجا باید بریم ؟

- بریم نه برم ، دانشگاه شهید بهشتی

-عمرا بذارم تک خوری کنی !! تا حالا که گوشه خیابون غاز میچروندی ما رو دنبالت میکشیدی ! حالا که میخوای بری یه جای باقلوا مارو نمیبری!! هه هه اصلا ماشین خرابه فقط خودم میتونم راهش ببرم .

دادزدم : ببین اعظم به خدا می یام فکتو می یارم پایینا ..

-ای بابا حالا چرا داغ میکنی ، باشه برو ولی قول بده کارهات که ردیف شد یک روزم مارم ببری ما دانشگاه ندیده از دنیا نریم

-خیلی خوب فقط زود باش

بعد از قطع کردن تماس رفتم سراغ کمد لباس

از اونجایی که بهداد گفته که شهداد درویش مسلکه و یه جورایی بچه مثبته باید یه تیپ ساده و اسپرت بزنم و آرایش ملایم بکنم

ولی از کجا معلوم شاید اینم از اوناش باشه که فقط ادعای بچه مثبتی داره و پاش برسه از صدتا بپه سوسول بچه قرتی بدتر باشه

ولی نه وقتی برادرش می گه مثبته پس یعنی مثبته

چند دقیقه ای گذشت تا صدای باز شدن در اومد 

اعظم-من اومدم

از اتاق بیرون اومدم

رفتم سمت اپن وایساده بود جلوی یخچال مشغول بازرسی یخچال پر از خالی بود

-من باید برم

سرشو به طرف من چرخوند

اعظم تا منو دید گفت : این چه تیپیه ؟ تو تا سوپر سر کوچه میری تیپت از این بهتره !!

__ بهداد گفت زیاد اهل تجملات نیست منم دیدم بهتره ساده باشم.

لبهاش رو از دو طرف آویزون کرد بعد گفت : بهتر که منو با خودت نمیبری وگرنه دق میکردم با این تیپ برم اونجا

-خیلی خوب دیگه زر نزن من رفتم

اعظم : مهراوه یه چیزی بپرسم ناراحت نمیشی ؟

_ نه بپرس

اعظم-اگه این نقشه درست پیش نره باید چه کار کنی ؟ منظورم زندان رفتنه ..

چی بهش می گفتم وقتی خودم از ترس زندون یه شب نمی تونستم راحت بخوابم.

نمی خواستم نا امیدش کنم برای اینکه حال و هواشو عوض کنم گفتم :زد به سرت چاکرتم یه قرص برای هضم غذا بخور .. به یه دکتر هم مراجعه کن ، خودم از شهداد جون آدرس یه دکتر توپ رو برات میگیرم ..

زد تو سرم و گفت : داشتیم مهری جون

-مهریو کوفت صدبار بهت گفتم به من نگو مهری بدم می یاد

اعظم-باشه بابا نوکرتم نمی خواد داغ کنی که 

از خونه بیرون اومدم و به سمت محل کار دکی جون رفتم..

چون مسیرو بلد نبودم مجبور شدم از چند نفر بپرسم.. تو راه همش

داشتم به این فکر میکردم که چه جوری میشه وارد حریم شهداد بشم و چک رو پیدا کنم .هنوز موضوع چکه برام مبهم بود بهداد واقعا دنبال چی بود ؟ این چکه چی بود؟ اگه مال بهداد بود چرا پیش شهداد بود ؟ و اگه مال اون نبود و میخواست بدزدتش منم شریک جرم بودم... اونم تو یه دزدی کلون و خفن!!! 

بالاخره پرسون پرسون با یه فکر مشغول و قاط زده رسیدم.. هه ای بابا اینا که سر قله کوهن !! چه جالب دانشجو های اینجا کوهنوردم هستن .. بیچاره ها 

وارد وارد محوطه دانشگاه شدم . طفلک شکمم به صدا در اومد ،صبحونه نخورده بودم رفتم سلف که یه ته بندی بکنم و برم دنبال دکی .. ووااااااییی چه قد شلوغ پلوغه!! یه عده از دخترها اونجا جمع بودن ، سرو صداشون کر کننده بود ، آستانه تحملتون تو حلقم .. چایی و بیسکوییتی گرفتمو به زحمت یه صندلی خالی یافتمو نشستم.. فکر کنم اینجا صندلی خالی کیمیاس

دو تا دختر پهلوم نشسته بودن ، معلوم نبود کله پاچه کدوم بدبختیو بار گذاشته بودن! ببخشیدی گفتمو پرسیدم: شما استاد بسطامی رو میشناسین ؟ دو تایی پق زدن زیر خنده ..

کوفت ، خنده داره ؟ نکنه این ها از این مریضا باشن که برای آموزش به دانشجوا آوردنشون اینجا !! 

تو همین فکرا بودم که یکی از دخترها گفت: شهداد بسطامی ؟

همینطور که چایی ببیسکوییتمو میخوردم سرمو به علامت اره تکون دادم که گفت: 

چیکارش داری ؟

هه چیکارش داری !! چه پسرخاله ببخشید دختر خاله م هست چایی پرید تو گلوم به سرفه افتادم.

نیشخند مسخره ای رولبهاشون بود . دوباره همون دختره گفت: این ره که میروی به ترکستان است ..

بلهههه چشمام داشت میوفتاد جلو پام !! دیگه مطمئن شدم اینهارو از تیمارستان اوردن 

گفتم : منظورتون واضح نیست ؟

میگم بیخیل خودتو درگیرش نکن ..

جااااان ن ن !!! منو بگو چه لفظ قلم صحبت میکردم نگو اینام از خودمونن ..

همین موقع دوسه تا دختر دیگم رسیدن یکیشون گفت : هوی کورشوده ها ، گریه هاتون واس ماس خنده هاتون واسه غریبه ها؟ بگین مام بخندیم تاندادمدهنتونو آسفالت کنن ..

نه بابا لوطی !! روی کلم دو تا که نه خیلی بیشتر شاخ سبز شده بود 

همون دختر اولیه گفت : هیچی ازی جون خانم دنبال شهداد میگردن؟ 

ووی .. انگار اینجا خیلی خبراس!!

آزی جون با خنده : اکثر دخترهایی که اینجان دنبال شهدادن ولی دریغ از یه گوشه چشم..

این دیگه خیلی فراتر از تفکرات من بود ، همیشه فکر میکردم بچه های شهید بهشتی اتو کشیده و پاستوریزن .. هه اینام از مان

گفتم : نه بابا ، من اصلا ندیدمش یکی از استادام گفت که یه جلسه ایه پنجشنبه ها تشکیل میشه و من میتونم توش شرکت کنم .. حالا منم میخوام برمببینم خوشم میاد یانه.

آزی گفت: مام تو اون جلسه ها شرکت کردیم عزیزم ،نتیجه نداد..

خنده ام گرفت اینا رسما خلن ، بهتر بود به جای هر کاری یه سرمیرفتن مطبش به درده آیندشونم میخورد!!

__ خیالت جمع عزیزم من خودم نامزددارم از قضا خیلیم دوسش دارم ..

آذی گفت : اهل موسیقی هستی؟

یاد 10 _ 12 سال پیش افتادم ، چه قدر بابا خودشو کشت به من سنتور زدن یاد بده 

، امادریغ از یه ابسیلون استعداد ، 

گفتم : نه بابا ، کو ذوق هنری ، بابام خیلیوقت حروم کرد ولی آخرش 

بعد از چند وقت فقط فهمیده بودم این علامته که برای موسیقی میذارن بهقولی 

نمااااد موسیقی کلیده سله ...

آزی درحالی که سرشو به طرفین تکون میداد به میز تکیه کردو گفت : ما همونم 

نمدونیم ولی یکی درمیون تار و سه تار خریدیم که بگیم مام بله .. نچ اینم جواب 

نداد..

پاک تو آفساید بودن طفلکا .. مگه شهداد کی بود که اینااینجور به خاطرش 

خودشونو به آب و آتیش میزدن!!

__ نه من به شعر وشاعری علاقه ی زیادی دارم برا همین میخوام برم اونجا 

ببینم چه خبره..

یه دفعه هر پنج تاشون محکم زدن تو پیشونیشون و سراشونو تکون دادن ویه صدا 

گفتن : آراد جون

ای بابا اینا دیگه کی بودن من گیرشون افتاده بودم ، مخشون کاملا تعطیل بود ..

__ : چی شد ؟ 

دختری که همراه آزی رو پای یکی از دوستاش نشست وگفت : آراد دوست گرمابه

گلستانه شهداده که اداره بخش شعر و شاعری با اونه ، ازون وکیل درست حسابیا و 

البته جیگراس ..( بعد رو کرد به دوستاش ) راستی دارین چند وقته آقایون زیادی در 

گفت گپن !! 

آ زی : آره ، یه چند وقتیه به جلساتم زیاد توجه ندارن.. باید ته توشو دراریم.. 

چه به خودم خندیدم چی فکر میکردم چی بود !! من دانشجوهای اینجارو یه عده بچه 

درس خونه ساکت و حوصله سر بر تصور کرده بودم ،ولی حالا میدیدم چه قدر باحالن 

یه عده جوونای شر و شیطون که هم خوب درس میخوندن ،هم خوب شیطنت میکنن. 

انقدر شما بامزه از این استادتون تعریف کردین منم کنجکاو شدم تو جلسات 

شرکت کنم .. راستی حالا کجا برگذار میشه؟ 

یکی دیگه از دخترا گفت : خونهی آراد البته بعضی اوقات شهداد قبول میکنه برن 

خونه ی اون .. 

ذوق مرگ شدم ، درحالیکه سعی میکردم هیجانمو قورتش بدم گفتم : پس شما خونه ی اتادم رفتین ؟ 

آزی : مشکوک میزنی خفن !! اگه شهداد برات مهم نیست چرا نسبت به این 

موضوع واکنش نشون دادی ؟ 

آی آی آِی مهراوه خانم سوتی دادی در حد بنز .. خودمو جمع و جور کردم : ای بابا ،خو تا حالا خونه ی هیچ استادی رو ندیدم برام جالب بود همین.. 

آزی چشاشو ریز کرد و زوم کرد تو چشام : که فقط برات جالب بود مام عضو رسمی دسته ی کورا .. 

خنده م گرفت دیگه باید این جمعو ترک میکردم وگرنه لو میرفتم و تو دردسر 

میوفتادم .. 

در هرصورت از این که راهنماییم کردین ممنون .. 

آزی : در هر صورت ما خیلی راههارو امتحان کردیم جواب نداد.. اگه راهی به 

نظرت رسید به ما بگو جای دوری نمیره.. یک در دنیا صد در آخرت خیرشو میبینی 

از جام بلند شدم لیوانمو برداشتم همینطور که بهسمته سطل زباله میرفتم 

گفتم: بابا بی خیال این همه کیسای خوب چرا چسبیدین به این !! 

یکی از دخترا که از همه ساکت تر بود جوابمو داد : نمیشناسیش اگه 

میشناختیش از اینجا تکون نمی خوردی .. اگه بدونی چه قدر ماهه دیگه این حرفو 

نمیزنی.. 

دستمو به علامت خدا حافظی تکون دادم : امیدوارم موفق باشید.. 

اونام جوابمو دادن من از سلف بیرون رفتم ، یه نگاهی به محوطه انداختم

(شما اینجا ) چشم از محوطه گرفتمو به سمت صدا برگشتم .. شهدااااد !!!هی وای من صاحابش اومد.. حالا چه کار کنم ؟ چه جوابی بهش بدم؟

با چشمای متعجب نگام میکرد: دانشجوی این دانشگاهی؟ چه رشته ای؟ چه مقطعی؟ ورودی چه سالی هستی؟ چرا تا حالا ندیدمت؟

__ استاد شما قهرمان شنای طول نیستین احتمالا ؟

شهداد: نه.. چه طور؟

آخه نفستونو خوب حبس میکنین ، خدایی نفس گیریم کردین اون وسط مسطا !!

خندید، یه خنده بامزه طوری که چشاشم میخندید.. اون روز تو مطب که خیلی بد اخلاق بود ، اما حالا برعکس خوش اخلاق ویه نمه مهربون میزد!!! شایدم حرفای دخترا روم اثر گذاشته بود..بیشتر از این نمی شد هیزی کنم ، چشامو درویش کردم نگامو انداختم پایین..

صداشو شنیدم گرم وگیرا بود: حالا به سوالاتم جواب میدی؟

چشامو ریز شدمو زوم کردم تو چشاش : وجدانی خودتون سوالا یادتونه که من هم سوالا یادم باشه هم بهشون جواب بدم؟

بازهم از اون خنده باحالا تحویلم داد..( باید وقت کشی میکردم تا فکر کنم و دلیلی برا اونجا بودنم رو میکردم)

با همون لبخند گفت: دانشجوی اینجایی؟ 

سرمو به حالت منفی تکون دادم ..

پرسید: پس اینجا چه کار میکنید؟

سرمو پایین بردمو شرمزده : اومده بودم شما رو ببینم..

سرشو کج یه کم پایین آورد و با ابروهایی بالا رفته گفت: اونوقت چرا؟

بدون اینکه سرمو بلند کنم چشمامو بالا بردمو تو چشاش نگاه کردم ، با صدایی ناله مانند گفتم: برای عذر خواهی .. (چشم ازم نگرفت ولی سرشو عقب برد) به خاطر کار ابلهانه ی اون روز یه معذرت خواهی بدهکار بودم..پرس و جو کردم و دیدم اینجا بهترین جاست که بیام برای عذر تقصیر..( اوه اوه چه کردم فکر کنم تو کف ادبم موند.. نه؟(

وای باز خندید سرمو بلند کردم به چهره ش دقیق شدم ، 33 - 34 میزد ، قدش نه زیاد بلند بود نه کوتاه ، از داداش شرکش خیلی جمع وجورتر بود ، چشم و ابرو مشکی بود ، در کل خوش تیپ و قیافه بود.. 

با شنیدن صداش خودمو جمع و جور کردم: خانم عزیز این حقه منه که بدونم دلیل کار اون روز شما چی بوده ، این طور نیست؟

این تغییر 180 درجه برام جالب بود .. نه به اون رفتار خشن تو مطب نه به این عطوفت .. برادرها جفتشون ثبات اخلاقی ندارن..

شهداد : جوابمو نمیدین !!

باز با شرمندگی سرمو تکون دادم : او کار یه کار کملا بچگانه یا بهتر بگم ابلهانه بود .. یدونین او دوستم که همراهم بود ... ( کمی مکث کردم )

شهداد : همونی خانمی که مثلا بیمار بودن ؟

با عجله گفتم : وای نه استاد !! اون یکی.. __ : خوب!!!

برای اینکه فکرمو جمع کنم یه نگاهی چرخوندم : ما با هم کل داریم..

چشماش مثله شخصیتهای کارتونی امد بیرون رفت سر جاش !!!!!!!!!

من: یعنی هرکدوم ادعا داریم از اون یکی زرنگتریم..

شهداد : این چه ربطی به رفتار اون روزتون داره ؟!

راست میگه خو ، چه ربطی داشت !! یه ربطی پیدا کن زود باش فقط یکی .. 

یه دفعه گفتم : روم نمیشه بگم ... نگاه ازم برنمی داشت : جالب شد !!!

__ آخه ما شرط بسته بودیم ( سکوت ) هرکی بتونه دکتر های بیشتری رو سر کار بذاره برنده س وبازنده باید قبض اون ماهه برنده رو پرداخت کنه ..

جان مادرت همین دلیل ابلهانه رو بپذیر .. خدایا اگه قبول کنه اعظمو واسه شام میبرم یه رستوران حسابی اصلا میبرمش هتل استقلال !!

چونشو خاروند و گفت: شما چند سالتونه ؟ __ 26 سال 

شهداد : واقعا ؟!! (سرمو تکون دادم ) اونوقت میزان تحصیلات ؟

__ ارشد گرافیک از دانشگاه شیراز .. ( با تأ سف سری تکون داد ) چی شد شرایط استخدامو ندارم؟! ___ بللللللللللللله

خندیدم : آخه همچین سوال جواب کردین فکر کردم مصاحبه ی استخدامه..

شهداد : از دست شما .. خدا به داد پدر و مادرتون به رسه ..

با ناراحتی گفتم: : جفتشون عمرشونو دادن به شما ..

یه غمی نشست تو صورتش : خدا رحمتشون کنه .. 

تشکری کردمو ادامه داد : خانومه ؟ __ رادمنش .. مهراوه رادمنش نگفتم مصاحبس

خندید : میدونین کارتون غیر اخلاقی و دور از ادب بوده؟!

ده آخه قربونت تو هم اگه واسه 20 میلیارد گیر بودی بدتر از ایناشو میکردی ..

__ کاملا واقفم استاد .. ) وای کاش آقا جون اینجا بودو کیف میکرد ( به همین دلیلم الان اینجام و دارم از شما عذر خواهی میکنم..

شهداد : البته منم یه کم تند رفتم ، میدونین چند وقتیه فکرم درگیره یه کار مهمه .. اونشب هم شما زمانی رسیده بودین که من در حل یه مشکل بغرنج وامونده بودم ،با اون تئاتر مسخره ایم که شما راه انداخته بودین دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم .. یه جورایی شمام باید منو ببخشید.

شرمزده نالیدم : واای ، پس ما اونشب شما رو خیلی اذیت کردیم 

شهداد : نه خواهش میکنم .. ولی لطف کنید قول بدید دیگه از اون کارهای به گفته خودتون ابلهانه انجام ندید .. __ چشم ،دیگه تکرار نمیشه ..

شهداد : خوب من دیگه باید بروم . 

__ راستی استاد میتونم راجع به جلسات پنجشنبه ها ازتون اطلاعات بگیرم ؟

از بچه های اینجا تعریفشو شنیدم مشتاق شدم شرکت کنم . 

نگاهی به ساعتش انداختو گفت : واقعآ دیرم شده .. 

کارت ویزیتی از کیفش درآورد و به من داد : جزئیات رو میتونین از آقای صحت بپرسین . خوب از آشناییتون خرسند شدم خانم رادمنش.

__ : منم همینطور دکتر امیدوارم بتونم در جلسات ببینمتون .

سری تکون داد و رفت ..

مشتمو رو به صورتم گرفتم بعد دستم رو به سمت پایین آوردم .... یس ....

هه پس این چرا پرشیا سواره !! دارندگیو برازندگی لابد ماشین داره در حد بنگاه هر روز با یه کدوم تردد میکنه ..

نگاهی به کارت ویزیت انداختم ...( وکیل پایه یک دادگستری دکتر آراد صحت)

با نگام ماشین شهدادو که از محوطه خارج میشد دنبال میکردم که یه دفعه یه گله یابو ریختن سرم !! خدایا اینجا دانشگاه بود که این یابو علفیا از کجا پیداشون شد؟!

آزی با جیغ تو گوشم : کوفت گرفته من نامزد دارمو ، دوسش دارمو ، این حرفا همش کشک دیگه !! دو ساعت چی می گفتی با شهداد ؟! 

ای وای این 5 تا ول کنه من نیستن مثه کنه میمونن ،در حالی که کارتو تو مشتم می گرفتم که نبیننش : نه بابا راجع به کلاسا ، محل برگذاری و یه سری چیای دیگه می پرسیدم ، دکتر هم از استادم و این که چه قدر بهم اطلاعات داده سؤال می کرد..

بعدم گفت کار داره و باید بره..

آزی در حالیکه به پشت گوشش اشاره میکرد : مخملی میزنه ، دو ساعت حرف میزدین همینا رو گفتین !! 

دیگه دیدم زیادی داره پرو بازی درمیاره و رو مخه ....شونه ای بالا انداختم و به سمت در خروج راه افتادم .. 

آزی خودشو بهم رسوند خیلی آروم تو گوشم گفت: سایه به سایه دنباله تم پا تو کفشم کنی قطش میکنم..

هه یکی نیست به این بگه مهراوه رو چه به عشق و عاشقی.. اگه هوسه یه بار بسه همون دو باری که دل بستم برا هفت پشتم بسه ..بغض سفت و سختی تو گلوم جا خوش کرده بود....من هیچ نقشه ای برا آینده ام نداشتم ،تا جریان این چک لعنتی رو به راه نمیشد برای مهراوه رادمنش دختر زبل فریبرز رادمنش هیچ آِینده ی روشنی وجود نداشت 

رسیدم خونه !!! اییییخداااااا !!! هی وای من ، خرس ترکیده تو این خونه ؟!

__ : اعظم ! اعظم!! ( یواش یواش صدام بالاتر رفت ) اعظظظظظمممم !!

یه دفعه با یه قیافه ی شیش در هشت به چار چوب در تکیه داد و با سر خوشی گفت : اا !! مهری جون تا حالا کجا بودی ؟! دلم برات هزار راه رفت .. گفتم حتمآ قاپ کسی و دزدیدی و رفتی صفا یا برعکس یکی قاپ تو رو دزدیده و بردتت صفا

من که خودم دلم پر بود تا اینو شنیدم سرش داد زدم: وای من با تو چه کار کنم،

فکر کردی من برا تفریح اومدم .. من بدبخت هزار تا فکر و خیال و گرفتاری دارم .. اه ، دیگه خفه شو و این گندیم که به خونه زدی زودتر جمش کن ..

اعظم طفلک با تعجب و ناراحتی به من نگا میکردرفتم تو اتاق خواب درم محکم کوبیدم ، در از چار چوب بيرون نیومد خیلیه ..

همون طور با مانتو و روسری خوابیم رو تخت انگار به قصد کشت زده بودنم تمام بدنم خورد و خمیر بود ..خیلی تحت فشار بودم نمیدونستم باید چه کار کنم همه چیز تاریک ومبهم بود همین طور که فکر میکردم خوابم برد..

یه نور خوش رنگی تو اتاقم بود، حتي با چشم بسته هم میشد تشخیصش داد اعظم دیوونه این نوره چیه ؟ معلوم نیست چی روشن کرده !! 

صدای خنده ی ملیحی به گوشم رسید که آشنا بود ، ولی صدای اعظم نبود ،صدای نگار هم نبود !! 

صدا : پاشو دختر تنبل من دخترمو مقاوم تر از این حرفها بار آوردم نبینم تو سختیا کم بیاری 

به سختی چشمام رو نیمه باز کردم واااااااایییییی خدای من این که مامانه !!!!!!!! 

دوباره شنیدم : هنوز خیلی راه در پیش داری کم نیار .. ( نه میتونستم کامل چشمامو باز کنم نه میتونستم حرکت کنم فقط صداشو میشنیدم ) برات یه جفت کفش آوردم ،

خیلی کفشای خوب و مقاومین بهشون اعتمادکن .. فقط با لیلا در تماس باش ، زن خوبیه ، و اینکه یادت نره اعظمو ببری هتل استقلال 

انگار یه دفعه بدنم از اون حالت خارج شد پلکامو باز کردم و با عجله از جام پا شدم 

هوا تاریک شده بود و از اون نور خوش رنگ هم خبری نبود

از خواب بیدار شدم ، نمیدونم چه قدر خوابیده بودم فقط میدونم انرژی گرفته بودم و

دیگه اثری از خستگی تو وجودم نبود.. نباید کم بیارم باید دوباره شروع کنم ..

حولهامو برداشتم برم دوش بگیرم میخواستم اون چلمنگو برا شام ببرم هتل ..

از اتتاق رفتم بیرون ، هال تاریک بود فقط دیوار کوب روشن بود ، نمدونم باز این نفله کجا رفته .. هه هه !!! نه بابا ترشی نخوره یه چی میشه ها!! خونه رو مرتب کرده بود و روی کاناپه زوار در رفته ی گوشه ی هال دراز کشیده بود به سمتش رفتم .. موسیقی با صدای خیلی کم از سیستم دربو داغونی که با خودش ازشیراز آورده بود به گوش میرسید..رفتم بالا سرش توجهی بهم نکرد !!

زل زدم تو چشماش ، چشماشو باز کرد منو ندیده گرفتو چشماشو بست 

خودمو لوس کردم : اعظم ... اعظم جونم... گلم !! __ ..........

ادامه دادم : قهری ؟ __ .........

من : قهر نکن ،درکم کن.. __ .......... 

من : ببخشید دیگه .. خو منم ناراحتم دیگه ، تو این اوضاع واحوال اگه نتونم چکو پیدا کنم چه کنم ؟! ببخشید خاکه مناسبی سراغ دارید سرم بریزم ، شهزاده خانم؟

خنده ی محوی رو لبهاش بود .. شونه ای ابلا انداختمو گفتم : اگه قهر کنی به ضررت میشه ها به من چه .. داشتم میرفتم طرف حموم ، زیر نظر داشتمش ، طوری که انگار با خودم حرف میزنم : به درک .. قهره که باشه !! بهتره من !! پول شام تو هتل استقلال موند تو جیبم...

یهو از جاش پرید: بینم چی ویز ویزدی ؟ 

(نگاش نکردم و دو قدم رفتم ) دستمو کشیدو برم گردوند : اگه دروغ گفته باشی کاری میکنم دیگه دیگه دنبال چک بهدادنگردی ..

__ : مگه قهر نبودی ؟ 

با قلدری گفت: غلط کردی که من قهر باشم !!

__ : إ ، پس چرا جوابمو نمدادی ؟

طلبکارانه نگام کرد : عشقم نمکشید حرفیه ؟

خندیدم ، خندید.. پرید رو کولم ، خیلی جدی گفتم پرنسس فیولا لنگ داره ؟

با تعجب نگام کرد!!! در حالیکه آماده فرار بودم : گفتم اگه داره بیاره جلو تو پهن کنه !!!تازه فهمید منظورم چیه .. بهم حمله کرد ، فرار کردم دور اتاق میدوییدیم .. بالاخره پریدم تو حموم و درو قفل کردم ..

با تهدید گفت: تا ابد که اون تو نمونی .. بالاخره میای بیرون دیگه..

با صدای بلند خندیدم: نه !! فقط اونقدر میمونم که نشه برا شوم شب ببرمت هتل..

محکم کوبید به در !! ووی ، خیلیه درو نشکست بیاد تو !!!

اعظم: تو غلط میکنی !! میزنم اعلامیة میکنم به دیوار دیگه نخواد دنبال چک بگردی..

هه .. چند دقیقه پیشم اینو گفته پس منظورش این بود .... ای بیمرام.. 

__ : حیف از طرف یه کسی که خیلی عزیزه سفارش شدی ، وگرنه داغ شامو به دلت میذاشتم ... قوزمیت... شیر آبو باز کردم صداش تو صدای آّ گم شد..

یه دوش درستوحسابی گرفتمو از حموم رفتم بیرون

از حموم اومدم بیرون اعظم بهم چشم غره رفت ولی نمتونست تلافی کنه !! هه هه

اونوقت دیگه از شام باکلاس خبری نبود .. مجبورش کردم اونم یه دوش بگیره .

لباساشو انتخاب کردمو همونطور با حوله نشستم رو تخت ، به ساعت نگا کردم ..

نه هنوز اونقدر دیر نبود پس میتونستم با آراد تماس بگیرم . شمارشو از جیب مانتوم آوردم دوباره بهش نگا کردم خوبه شماره همراهم داشت .. شماه رو گرفتم یه کم طول کشید تا جواب بده ..

__ بله ؟ کمی خانمانه جواب دادم : سلام ، آقای دکتر صحت ؟ آراد صحت؟

__ سلام ، خودم هستم چه کاری میتونم براتون انجام بدم؟

من: من مهراوه رادمنش هستم ، دکتر بسطامی شماره تونو به من دادن.. تا بتونم توسط شما از شرایط جلسات پنجشنبه با خبر بشم ..

آراد : بله بله .. گفته بودن به من ، خوب هستید خانم رادمنش ؟

__ : خوبم ، میتونم آدرس محل جلسات رو داشته باشم ؟ 

آراد :بله حتمآ ،میتونم آدرسو براتون پیامک کنم ؟

__ : ممنون میشم .. در ضمن کلاسها ساعت چند شروع میشن ؟

آراد : ساعت 4 به بعد ..البته جلسات در منزل من تشکیل میشن ..خوشحالم که عضو جدیدی به جمعمون اضافه میشه..

صداش خوش طنین بود واقآ بدرده دکلمه و شعر خونی میخورد 

__ : متشکرم ، سعادت باشه حتمآ مزاحم میشم ..

آراد : خواهش میکنم .. منتظرتونیم..

خداحافظی کردیم .. باخودم فکر کردم ، یعنی اینا با همه کسایی که میخوان برا اولین بار برن همینطور برخورد میکنن !! یه کم عجیب میزد .. یه نگاه سنگین باعث شد سرمو بلند کنم !! اعظم بود که از حموم امده بود و مثه بز زل زده به من ..

__ هان چیه؟ 

با اخم گفت : باز تک خوری ؟

__ : نه قوربونت برم.. این جلسه بدرد تو نمیخوره ، بدرد منم نمیخوره !! یه سری آ دم نیمه دیوونه دور هم جمع میشن معلوم نیست میخوان چه کار کنن .. لباساتو گذاشتم بپوش مانتو سرمه ای خوشگلمو گذاشتم بپوشی با شال و جین سفیدم چه تیکه ای بشی امشب !!

با هم از خونه یرون زدیم اعظم ساکت بود همش اظطراب داشت منم سکوت کردم تا تنش بیشتری بهش وارد نشه .. یه چند باری که با بابا امده بودم تهران شامو اونجا خورده بودیم یه چیزایی تو ذهنم بود ولی کامل بلد نبودم برا همین باز مجبور بودیم سؤال کنیم .. وقتی رسیدیم هیجان و اظطراب کاملآ تو چهره اعظم دیده میشد به دستشو تو دستم گرفتمو با آرامش براش سری تکون دادم لبخندی زدو از ماشین پیاده شد ..

توی رستوران باز هردو ساکت بودیم ..سکوت اعظم از هیجان بود و مندر حال فکر کردن بودم 

کارهایی که مامان خواسته بود یکیشو انجام دادم ،یکی دیگه اش این بود که به لیلا تلفن کنم چه طور این کارو میکردم؟! 

اعظم خیلی با مزه شده بود میترسید دهن باز کنه به قول خودش سه کنه و گند بزنه ..با هر بدبختی بود غذاشو خورد ، فکر کنم هر جای دیگه غیر از اینجا بیشتر بهش خوش میگذشت.. 

انتظار داشتم ازم دسری چیزی بخواد ولی بعد از غذا خیلی آروم گفت : میشه بریم!! منم قبول کردم.. تو راه برگشت باز هم ساکت بود!! به خونه که رسیدیم سریع رفت تو اتاق لباساشو عوض کرد و خوابید.. این کارا ازش بعید بود !!

پاپیش نشدم که علت سکوتشو بگه هر وقت خودش دوست داشت بهم میگفت.. 

فکرم بد جور در گیر بود .. 2 روز دیگه روز جلسه بود ومن باید خودمو آماده میکردم..

من شناختی از شهداد و اعضای اون جلسه ی کوفتیش نداشتم پس بهتر بود تنها نرم .. زنگ زدم به نگار تا خودشو برسونه ..

صدای نگار تو گوشم پیچید : سلام علکیم خانم ، یادی از ما کردی ؟ 

نالیدم: تو که از حالو روزم خبر داری پس گلگی نکن ..

نگار: درکت میکنم که دارم جوابتو میدم.

__: چه خبر همه خوبن؟

پوفی کرد : آره همه خوبن .. راستی بذار اول یه خبر خوب بدم بهت !! داری خاله میشی عوضی..

خندیدم بعد از چند وقت یه خنده درست و حسابی کردم : اون ((عوضی)) آخر معنیش همون مبارکه بود .. دوباره هردو مون به صدای بلند خندیدیم..

نگار : از خودت بگو ..

__ : میگم برات ولی قبلش !! نگار میتونی بیای تهران میترشم تنها برم جلسه.

نگار: این یعنی با دکی کنار اومدی .. آره؟

_: آره عزیزم الانم من باید یکیو همرام ببرم میدونی که اعظمو نمیتونم ببرم پس مزاحم تو شدم ..

دوباره خندید : چه کنم که نمیتونم رفیق نیمه راه باشم یعنی تو مرامم نیست ، فقط به اون مستر بهداد بگو بلیط بگیره

قبول کردم برا بلیط زنگ بزنم خدا حافظی کردیم و تعریف کردنی ها رو گذاشتیم واسه وقتی همو ببنیم

مجبور شدم دوباره با بهداد تماس بگیرم...

خیلی سریع جواب داد : چه خبره بازم زنگ زدی بگی گند بالا آوردی ؟

_ : سلام ، تماس گرفتم بگم برادرتون ازمن دعوت کردن در جلساتشون شرکت کنم !!

با لحن مسخره : چه لفظ قلم ...فکر کردی کوه کندی هروقت چک دستت بود درسته.. حالا بگو ببینم چه خبر؟

تمام اتفاقهایی که افتاده بودو براش گفتم بعدم ازش بلیط خواستم ، بی ادب بدون خداحافظی گوشیو قطع کرد.. خدایی برادرا خیلی فرق داشتن ، دکی مؤدبتر میزد .

یکی دو ساعت بد تماس گرفت: بلیط گرفتم ، ساعت 8 شب پروازشه .. بره فرودگاه از دفتر شرکت هواپیمایی اسمان بگیره..

قطع کرد !! خدایی ادب مدب تعطیل چه زحمتی کشیده بودن والدینش !!فک کن..

با نگار تماس گرفتمو ساعت حرکتشو بهش گفتم ....تصمیم گرفتیم واسه مراسم یه تیپ نیمه رسمی بزنیم بعد از اینکه خدا حافظی کردیم، رفتم تا برا خودم مانتو شلوار مناسبی بخرم ..وجدانی داداش بهداد هرچیش بد بود این یه کارش خوب بود هیچوقت حسابم خالی نبود البته منم زیاد اهل خرج نبودم ولی مرام میذاشت .. من خنگو بگو ...خب وظیفشه

شب رفتم فرودگاه دنبال نگار .. به نظرم یه کم دمغ بود پرسیدم: چه خبر مادمازل؟

نگاهی بهم کرد

نگار- اول تو بگو من تعریفی زیادی ندارم ..( یه جورایی مشکوک میزد)

_ولش کن اول یه کم دور دور کنیم بعد چند وقت همو دیدیم تو خونه با هم حرف میزنیم ..

گشتی تو خیابونا زدیم شام خوردیم برا اعظمم خریدیم و رفتیم خونه

به خونه که رسیدیم سریع یه کتری گذاشتم ...یه چایی تنبلی ( تی بگ ) درست کردمو با نگار رفتیم تو اتاق ، اعظمو با پس گردنی فرستادیم تو هال و دیگو علم کردیم تا کله پاچه ی افرادو بار بذاریم !! 

نگار : اول تو مو به مو بگو چی شده؟؟؟ چه کارا کردی؟؟؟ کجاها رفتی ؟

منم شروع کردم از اول که رفتم دانشگاه تا تلفن به بهداد و اومدن خودش همه رو تعریف کردم.. وقتی خوابمو براش گفتم رفت تو فکر

نگار نگاهی بهم کرد: یه چیزی بگم؟ ( سرمو تکون دادم ) 

ادامه داد : ببین منو که میشناسی عاشق تعبیر خوابم تا حالا هزارتا کتابم درباره تعبیر خواب خوندم ...میدونی کفش توی خواب به همسر تعبیر میشه..(با تعجب نگاش کردم (

خب ، شاید منظور مادرت این بوده که هم پایه خوبی برات پیدا میشه که میتونی همیشه بهش اعتماد کنی ..

ای بابا چه دل خجسته ای این یکی داره ...همپایه می خوام چیکار تو این بدبختی 

نگار : اما راجع به لیلا .. مهراوه لیلا ...لیلا ...چه جوری بگم خیلی داغونه ....کاش لااقل تو پیشش بودی 

مخم هنگ کرد 

از روی تعجب سرمو تکون دارم

-درست حرف بزن ببینم چی شده ؟!

سری تکون داد : اون دختره ی زبون نفهم 

-کدوم دختره؟؟؟

نگار-ای بابا هلنو میگم دمار از روزگار هممون درآوردن ...البته حال ماهانم تعریفی نداره ...یه جورایی داغونه 

-واسه چی ؟؟؟ اون که دیگه نباید غمش باشه هم یار و هم مال کامل در اختیارشه 

نگار پوزخند زد

نگار-تو دیگه چقدر از مرحله پرتی....بابا ماهان و هلن دارن از هم جدا میشن

دیگه چشمام کاملآ از حدقه زد بیرون !! ماهان از هلن جدا میشه نه نه این یکی دیگه تو کتم نمیره ...مگه همین هلن خانم نبود که آقا به خاطرش هجده ماه منو تو بی خبری گذاشت خودشو گم و گور کرد 

هجده ماه !!!! من احمق بیشعور به اون و به عشقش فکر میکردم و اون کنار عشق قدیمیش داشت واسه خودش کیف می کرد 

دل مهراوه ی بد بخت کیلو چند هلن خانومو عشقه .. حالا داره ازش جدا میشد ..خیلی خنده داره

نگار : کجا رفتی خوش تیپ ؟! 

خنده ی کجی کردم: همین جام زیر سایه ی شوما ..

اونم خندید: مهراوه اوضاع شرکت بهم ریخته خواهرت هم که بارداره و دیگه نمیتونه بیاد شرکت ، امیرحسینم که بدتر از همه گو.. گیجه گرفته یه طرف زنش یه طرف کارا ،ماهان هم عقلشو از دست داده و با همه دعوا داره روزی نیست یه بدبختیو به باد فحش و دریوری نگیره تازه بعدشم امیر حسین بدبخت باید گندگاریشو ماس مالی کنه...

ولی از همشون بدتر لیلاست (اه کشید)خیلی تنها شده 

مامانت راست گفته کاش باهاش تماس بگیری..

_چرا عین ادم نمی گی چش شده ؟؟؟

نگار -حالا فعلا بزار کپمونو بزاریم ... فردا کلی کار داریم .. از جلسه که برگشتیم همه چیزو از سیر تا پیاز شده تا خود صبح برات میگم ..

با التماس گفتم : نگار جونم ، تو رو خدا فردا خودتو جمعو جور کن ، یه وقت پسرای خوش تیپو نبینی دست و پاتو گم کنی بدبخت شیم بره پی کارش ..

نگار چشم غره ای رفت که زنده باد ایزی لایف : کوفت ، خاک بر سر بی چشمو روت کنن .. این همه راه اومدم اینجا که تو هیچی ندار لیچار بارم کنی ، همون لیاقتته با اعظم بری ..خلایق هرچه لایق ..

یکی زد پس گردنمو و رفت زیر پتو...دیگه هرچی صداش کردم و تکونش دادم محلم نداد یه خورده به در و دیوار نگاه کردم .... بالاخره منم خوابیدم.. 

صبح که بیدار شدم نگار زودتر از من بیدار شده بود .از اتاق رفتم بیرون از حموم صدای آب میومد، اعظم که رو کاناپه خواب بود پس نگار رفته بود حموم..طفلک دیشب خیلی خسته شده بود ..رفتم تا براش یه صبحونه ی توپ درست کنم که دیدم !! 

به چه کرده این دختر بابا !! چه صبحانه ای انتظار مرا میکشید..

خواستم برا خودم چایی بریزم که صداشو از پشت سرم شنیدم : صبر کن اعظم هم بیدار شه با هم صبحونه بخوریم...تنها صبحونه بخوریم ناراحت می شه

با لبخند برگشتم طرفش که دیدم یه اخم غلیییظ تو چهره اشه ..

اینم یه طوریش میشه ها 

__: اعظم ..اعظم ..(همین طور که صداش میکردم رفتم سمت هال ) اعظم.. اعظم

تکونش دادم که یه دفه از جا پرید : چیه چته اول صبحی هی اعظم اعظم می کنی حرفای دم گوشیتون تموم شد یاد اعظم افتادین؟!

خدایا اینو کجای دلم بذارم ؟ اون از اخمای نگار اینم از اخلاق سگیه این یکی..

__: به درک بگیر بکپ ما رو باش که میخواستیم با خانوم صبحونه بخوریم..

اعظم : دیشب منو مثه سگ از اتاق انداختین بیرون امروز میگین بیا صبحونه بخور!!کوفت بخورم بهتره.. 

به سمت آشپزخونه میرفتم که دیدم از جاش پا شد رفت دستشویی...فکر کنم ادم شد ... لبخندی زدمو رفتم تا برا این دو تا سرتق چای بریزم.. جفتشون قهرن ..

با صدای بلند داد زدم : ای بیچاره مهراوه ای بدبخت مهراوه !!

نگار : چیه اول صبحی آلودگی صوتی ایجاد کردی ؟

_: آخه جفتتون با من فلک زده قهرین..

نگار: بابا قهر چیه؟ امیر حسین صبح زنگ زد..

__: خب!!

سری تکون داد: مثل اینکه لیلا حالش خیلی بده !! امیر گفت اگه می تونم دو سه روزی نگهش دارم ..

استکان پر از چایی رو روی کابینت گذاشتم 

__: نگهش داری ؟! منظورت چیه ؟

گفتم که لیلا این مدت خیلی عذاب کشیده.. قرار شد فردا که برگشتم شیراز لیلا رو 

ببرم پیش خودم..

رفتم تو فکر یعنی برا لیلا چه اتفاقی افتاده بود ؟ مگه هلن چه به سرش آورده بود ؟ وای خدا به دادم برس .. تا وقتی که موضوع چک حل نشه هیچ کاری نمیتونم انجام بدم..

حدودای ساعت 3 بود که منو نگار حاضرو آماده به سمت خونه ی آراد راه افتادیم ، به نصیحت مامان که میگفت : ( آدم هر جا برا دفعه ی اول میره نباید دست خالی باشه ) منم یه دسته گل گرفتم خیلیم خوشگل بود .. مقصد ما سمت دربند بود ..

یه کم طول کشید تا رسیدیم زنگ زدیم بعد از چند لحظه در باز شد ..این آیفون های تصویری هم چیزای خوبینا ..با نگار وارد حیاظ شدیم 

خونه ی آراد یه خونه ی ویلایی نه چندان بزرگ بود ..حیاطش به بزرگی حیاط ما نبود ولی با حال بود .. یه طرفش باغچه بود وطرف دیگه ش استخر .. چیزی که نظرمو جلب کرد تاب خوشملی بود که گوشه ی حیاط بود.. از توی حیاط به ایوان سرتاسری جلوی ساختمون پله داشت ..منو نگار در سکوت داشتیم میرفتیم سمت ساختمون که در باز شد و .. به به ... به به ..بب به به .. فکر کنم نگار بچم از دست رفت ..

به بازوی من تکیه کرد و آروم گفت: اگه این آقا عضو رسمی باشن بنده از الان به طور رسمی عضویت خود رو اعلام مینمایم .. 

خنده امو قورت دادمو با بازوم فشاری به دستش دادم 

آقای جنتلمن جلو اومدن لباساش رسمی نبود ، خوب که مام لباس رسمی انتخاب نکرده بودیم .. یه تیشرت آستین بلند سبز پوشیده بود با شلوار کتون سفید .. قیافش بد نبود اونجور نبود که بگی ،وووو ، ولی بسیار بسیار خوش تیپ و خوش هیکل بودن ایشون !! نگار که از دست رفت به قول خودش ( رسمآ )

آراد : خیر هنوز نرسیدن ،ولی تماس گرفتن تو راهن خودشونو میرسونن ، چون امروز سخرانی اول نوبت ایشونه ..

ما رو به سمت ساختمون راهنمایی کرد .. داخل ساختمونم جالب بود از در که وارد شدیم یه راهرو بود سمت چپش یه اتاق بود سمت راست پذیرایی روبه رو هم که یه هال بزرگ بود ،سمت چپ هالم راه پله به سمت بالا بود مابین اتاقو پله ها دستشویی بود ..صندلی ها رو توی هال چیده بودن و به قول بجه ها جا استادی تو پذیرایی بود که با چار پنج تا پله از هال جدا میشد .. 

یه عده اومده بودن خیلی سرسری سلامو علیکی کردیم .. یکی از آقایون که حدودآ 50 ساله بود به استقبالمون اومد .. تیپت تو حلقم صد تا جوون لنگ بندازن جلو آقا ..

آراد : دکتر برنا سرمد یکی از اساتید برجسته ی ما هستند .

من و نگارم خودمونو معرفی کردیم ..همین موقع زنگ زدن آراد نمایشگرو نگا کردو گفت : دکتر بسطامی اومدن..

سرمد آهی کشید انگار خیالش راحت شد .. شهداد با عجله وارد شد 

َشهداد: دیر که نکردم ؟ 

چشمش به من و نگار افتاد .. سلامو علیکی کرد و رفت به سمت جایی که براش آماده شده بود 

آراد ما رو راهنمایی کرد به سمت صندلی ها مام نشستیم 

بعد از حدود یه ربع عده ی بیشتری اومدن تقریبآ تمام صندلیا پر شده بود ،شهداد نشست و با نام خدا شروع کرد.. اول از همه برای شرکتشون تشکر کرد و بعد گفت که صحبتاش راجع به مسائل روانشناسیه.. خیلی جالب بود درمورد کودک درون صحبت کرد ..وقتی از کودک هرکس گفت چهقدر دلم برا کودک خودم سوخت ..

گفت که نباید کودک درونو سرکوب کرد بلکه باید خیلی آروم باهاش برخورد کنیم .. 

توی این مدت کودک من مش سرکوب شده بود .. اون میگفت وقتی کودکمون شروع به شیطنت کرد نباید باهاش وارد جنگ بشیم بلکه باید باآرامش باهاش رفتار کنیم تا از طغیانش دست بکشه .. من این چند وقته با کودکم مدام جنگیدم.. طفلی چه قدر بهش ظلم شده بود .. آروم با دست چپم دست راستمو نوازش کردم ، انگار میخواستم کودک درونمو نوازش کنم و ازش دلجویی کنم ..حرفای شهداد خیلی جالب بود تا اون موقع هیچوقت به درون خودم این طور نگاه نکرده بودم .. شاید اگر این چیزارو زودتر می دونستم با لیلا اون برخوردا رو نداشتم .. من اون زمان اجازه داده بودم کودکم سرکشی کنه ، و حالا مدام با خشونت سرکوبش کرده بودم ..یه بار تفریط ، یه بار افراطبعد از اینکه سخنرانی شهداد تمووم شد ، آراد برامون غزلی از حافظ خوند و بعدش یه قعه ادبی ازونایی که من دوست داشتم، خیلی به دلم نشست .. 

برنامه های خوبی داشتن ، در آخر هم یکی از اعضا برامون قطعه ای با سه تار اجرا کرد .. بعدش ازمون پذیرایی کردن راستی یادم رفت بگم آراد عزیز به خاطر دسته گل کلی تشکر کرد .. چه قدر خوبه آدم حرف بزرگترش یادش بمونه و آنها رو انجام بده ..

شهداد جلو اومد روی یه صندلی نزدیک ما نشست و رو به من : کاش یکی از کارهاتونو برامون میخوندین ، شایدم این فقط یه بهانه بوده برای اینجا اومدن و شما هیچ ذوق ادبی ندارید ؟ 

درسته من با نقشه اونجا رفته بودم ولی طرز برخوردش اصلآ خوب نبود 

با اخم گفتم : ببخشید من در جریان برنامه هاتون نبودم وگرنه حتمآ یکی از سیاه مشقامو میاوردم تا دکتر از صحت نظرشونو بپرسم..با پوزخندی که نشون میداد حرفمو باور نکرده : خلاصه بگم اگه برای استفاده از جلسات و بالا بردن اطلاعات عمومی تون اومدین خوش اومدین ولی اگه نقشه ی دیگه ای دارین وقت تونو تلف نکنین .. ( به خودش اشاره کرد ) نفوذ ناپذیره ..

مردک احمق فکر کرده بود عاشقش شدم ، نمدونست عاشقیت به مهراوه ی بدبخت

نیومده .. 

تا خواستم جوابشو بدم صدای دکتر سرمدو شنیدم که اعلام کرد جلسه ی بعدی خونه شهداده .. تو دلم کارخونه ی قند آره ..

دکتر سرمد اومد پیش ما : خانمها امیدوارم دفعه ی اول و آخرتون نباشه ، باززم شما رو زیارت کنیم ..

شهداد : من موقعیت رو براشون توضیح دادم ، دیگه خودشون میدونن که لازمه هفته ی دیگه بیان یا نه ؟

دلم میخواست کودکمو ول کنم تا حقشو کف دستش بذاره ،ولی حیف که باید دستشو میگرفتم میرفتیم خونه !! الان وقتش نبود!!

از جامون بلند شدیم و خداحافظی کردیم ..آراد تا کوچه همراهمون اومد 

سرش پایین بود : ببخشید .. به خاطر رفتار شهداد شرمندم ..مدتیه اخلاقش عوض شده قبلآ اینطوری نبود .. وقتی باهاتون صحبت میکرد شنیدم ولی اون موقع نمیشونستم چیزی بگم ،شرمنده

گفتم : خواهش میکنم ، دشمنتون شرمنده ،دوستتون باید شرمنده باشه که غرور سرتاپاشو گرفته ، ولی یکی باید متوجه ش کنه غرور آدمو زمین میزنه..

آراد : بله درست میگید ، در هر صورت مجدد عذر خواهی میکنم و برای جلسه ی بعد منتظرتونم .. رو کرد به نگار و گفت : منتظر شمام هستیم خانم برزگر..

نگار : حتمآ مزاحم میشیم.. (( فکر کنم یه گالن آب قند لازمه ))

خداحافظی کردیم و راه افتادیمیه کم که دور شدیم : خدایا نوکرتم ، خداااااااااااااا !! خدایا چاکرتم خداااااااا!!!!

هفته ی دیگه خونه ی شهداد !!! هورااااااااااا

نگار : او ، ایکبیری !! هفته ی دیگه چه بیای چه نیای !! من خودم رفتم کاریم به تو ندارم.. تمام 

یه لحظه برگشتم تگاش کردم : زهر مار باز تو یه پسر دیدی ما بدبخت شدیم!!

با حالت بامزه ای سرشو کج کرد: پسر نگو بلا بگو !! این یه چی بود در حد جیییییگررر

سری تکون دادم :خدا به داد برسه .. تا خونه گفتیمو خندیدیم بابا این کودکامونم دل دارن به خدا..

نگار یه چی برا شام آماده کرد ..این دختر جز جیگر بازم نیست معلوم نیست باز رفته کدوم قبرستون

یه جای ریختم رفتم تو هال : خوب ..نگار خانم نوبت شماس بنال بینیم شرکت چه خبر ؟

نفسشو حبس کرد بعد با یه آه بیرون فرستاد : نمدونم از کجا بگم ، ازکی بگم فقط وسط حرفام نپر ، عجله نکن ، دادم نزن ..

__ : یعنی چی؟ یعنی اینقدر اوضاع بهم ریختس ؟ جون به لب شدم..

نگار : قرار شد وسط حرفم نپری .. اوکی ..(سرمو تکون دادم )

این طور شروع کرد : وقتی رفتم شیراز فهمیدم یه قرار داد سنگین بستن ، کاراشون کلآ بهم ریخته بود .. ماهان تو رو مقصر میدونست که به خاطر یه عشق بچگانه همه رو بدبخت کردی بعدم غیبت زده ، تورو یه آدم بیفکر لاابالی خطاب میکرد ..

از خشم دستامو مشت کرده بودم ودندونامو روهم فشار میدادم ، ولی حرف نمیزدم

ادمه داد : بعد معلوم نشد ، برادر هلن یه دفعه از کجا پیداش شد .. هلن ماهانو مجبور کرده بود تاهومنو (برادرش ) تو شرکت استخدام کنه ..خود بی چاکه دهنشم هر روز تو شرکت بود

به همه گیر میداد ، اگه کاری با ماهان داشتیم باید حتمآ هلنم باشه وگرنه شرکتو سرمون خراب میکرد تا همین امروز صد دفعه خانم صفایی استفاشو رد کرده ولی ماهان قبول نمیکنه .. خلاصه این زنک سبک مغز به کار همه کار داشت انگار واقعآ این شرکت ارثیه ی شوهرش بود .. مهناز و امیر خیلی راه اومدن میتونستن همون اول ماهانو بیرون کنن ، چون ماهان ربطی به اون شرکت نداشت ،ولی هردو بهش اعتماد کردن وکارها رو به اون سپردنم ..مهناز اعتقاد داشت وقتی بابام ماهانو انتخاب کرده حتمآ خوبه !!

دیگه نتونستم طاقت بیارم : اون خواهر احمق من نگفت فرزادم انتخاب بابا بود !!!

سزی تکون داد : نمدونم والله .. شایدم می خواستن مسئولیتا رو بندازن گردن ماهانو خودشونو راحت کنن .. خلاصه هلنو برادرش تازوندن تا کاشف عمل اومد آقا هومن یه پول کلون از طرف قرداد شرکت گرفته و حالا اگه قرار داد فسخ میشد باید کلی خسارت میدادیم ..این دردسرم به دردسرای دیگه اضافه شد..حالام باید تا آخر امسال مفاد قرار دادو انجام بدیم وگرنه باید شرکتو بدیم به طرف قرار دادو بای بای

دیگه فریاد زدم: گو... خوردن کثافتا این همه عذاب کشیدم که شرکت حفظ بشه حالا یه ازگل از راه رسیده و همه چیو نابود کرده ...

نگار : کاش همه چی به اینجا ختم میشد !!! ( با تعجب نگاش کردم )وقتی این اتفاق افتاد همه با ماهان برخورد کردن و میگفتن اون بوده که پای هلنو هومنو به شرکت باز کرده ،ولی کار هلن و پدربزرگت بدتر بود !! 

با تعجب : پدربزرگ من ؟!

نگار: آره ، پدر بزرگت لیلارو به خاطر حماقت پسرش مقصر میدونستو اونو با برخورد بدی از خونه بیرون کرد ، بهش گفته بود که اون باعث شده تا تو از خونه فراری بشی ..

ماهانو لیلا رو متهم کرد که با هم نقشه کشیدن تو رو بیرون کنن و شرکت رو بالا بکشن .. به ماهان اولتیماتوم داد تا کارهای شرکتو راست وریست کنه وگرنه ازش شکایت میکنه .. حالام ماهان فقط تا موقعی میتونه شرکت بیاد که این قرار داد لعنتی رو به سرانجام برسونه ..لیلا هم درآمدش از مطبو به ماهان میدادتا زیاد بهش سخت نگذره .. ولی هلن قانع نبود اصلآ این افتضاحی که به بار اومد بیشتر به خاطر بلند پروازیا و زیاده خواهیای این خواهر برادر بود..

من: خوب این قرار داد کار کی بوده ؟

نگار : نمیدونم ، من اون موقع تهران بودم .. دردسرت ندم ، ماهان یه آپارتمان کوچیک اجاره کرد که خودشو زنشو مادرش اونجا زندگی کنن ولی باز هلن اینجام کوتاه نیومد گفت باید به جای لیلا هومن با اونا زندگی کنه ..

پرسیدم : خوب لیلا که خودش یه آپارتمان داشت که مطبش بود !!

هومی کرد انگار چیزی یادش اومده باشه : یادم رفت بگم !! پدر بزرگت به محل کار لیلا هم رفته بود ، اونجا آبروشو برده بود اونو به کلاشی و مال یتیم خوری متهم کرده بود .. لیلام که دید دیگه روش نمیشه بره اونجا ، آپارتمان رو هم فروخت و باز مجبور شد پولشو بده به ماهان ..

خیلی ناراحت شدم و قلبم گرفت: پدر بزرگ من خیلی اشتباه کرد ، به لیلا ربطی نداشت تنها کسی که باید مؤاخذه میشد ماهان بود !! خوب حالا لیلا چه کار میکنه ؟

بغض کرد : لیلا همش سراغ تو رو میگیره میدونی افسردگی شدید گرفته این یکی دو روزو بیمارستان بود برا همین صبح امیر زنگ زد از من خواست که لیلارو چند روز ببرم خونه مون ..

از جام بلند شدم رفتم تو اتاق رو تخت دراز کشیدمو رفتم تو فکر ..درسته که من لیلا رو دوست نداشتم ولی ازش بدمم نمیومد پدربزرگ خیلی اشتباه کرده بود .. کاش لیلا بره پیش مهناز !! اصلأ میارمش پیش خودم !! یهو از جام پریدم :

نگار .. نگار .. ( با داد صداش کردم ، اشک از چشمام میریخت دستامو دوطرف صورتم گذاشتمو زار میزدم ) 

نگار خودشو رسوند تو اتاق وقتی منو تو اون حال دید بغلم کرد نوازشم کرد : چی شده قوربونت برم ؟! اگه میدونستم اینطور بهم میریزی برات نمیگفتم ..

هق هق کردم: میارمش پیش خودم !! بهداد باید قبول کنه لیلارو میارم به هیچکس نمیگیم باشه اونم یواشکی میاریمش ! تو ام بهم کمک میکنی درسته ؟

آهی از سر آسودگی کشید : آرزوم بود قبول کنی هم به خاطر لیلا هم به خاطر خودت !! به روت نیاوردم ولی همش از اینکه اینجا با این دختره تنهایی میترسیدم اینجوری اینم رد کن بره دردسر سازه ببین ساعت چنده ،هنوز نیومده!!

حرفاش منطقی بود اعظم به هیچی پا بند نبود مثلأ اومده بود من تنها نباشم ، ولی باید یه جور بهش میگفتم بره که ناراحت نشه .. ولی چه جوری ؟ با فکر مشغول و خیال ناراحت خوابیدم.صبح که از خواب بیدار شدم انگار برای ادامه زندگی انگیزه پیدا کرده بودم ..از اتاق اومدم بیرون ،اعظم روی زمین خوابیده بود ..معلوم نیست دیشب کی تشریف مبارکشو آورده بود !!نگار میز صبحونه رو چیده بود ولی خودش نبود معلوم نیست این یکی دیگه کجا رفته؟ یه چایی برا خودم ریختم نشستم رو صندلی آشپزخونه یه نگایی به میز انداختم.. اشتهام برگشته بود ..دلم می خواست کل خوراکیای رو میزو درو کنم ..کره رو از یخچال آوردم .. بسم الله.. با نون ، پنیرو گردو شروع کردم بعد در ادامه ش نون کره عسل!! اوه اوه اوه چه کردم با خودم ؟! انگار ده ساله چیزی نخوردم یه دفعه با ذوق گفتم : چه خوبه لیلا میاد!! برام غذاهای خوشممز میپزه..هورااا

)نمی تونه ) این صدای نگار بود .. مانتو شلوار تنش بود یعنی کجا رفته بود ؟!

__ : یعنی چی که نمتونه ؟

با بی حوصلگی یه لقمه درست کرد: یعنی همین چی .. اون حتی غذاشو نمیخوره باید یکی دیگه بهش غذا بده ..

__ : میشه منظورتو واضح تر بگی

نگار : لیلا شده یه تیکه گوشت که یه گوشه میشینه ، به یه نقطه خیره میشه ، نه حرف میزنه نه غذا میخوره و نه هیچ کار دیگه ای .. فقط نفس میکشه

وااااایییییییییی خدای من : پس اون ممهناز چه غلطی میکنه ؟

نگار زد زیر گریه : اون از همه بدتره !! کافیه لیلای بدبختو ببینه هرچی میخواد میگه فک میکنی چرا امیر از من خواست که لیلا رو بیارم ؟! وقتی لیلا مرخص میشه امیر حسین اونو میبره خونه ی خودشون وقتی مهناز میبینتش بهش حمله میکنه تا میخوره میزنتش .. از اون موقع لیلا دیگه حرفم نمیزنه ..

دلم می خواست همه شونو تیکه پاره کنم داد زدم : پس اون ماهان بی غیرت چه گو... میخوره ؟! گوساله!!

نگار : هلن تهدیدش کرده که اگه بره سمت مادرش ، تا مهریه شو کامل نگیره ازش جدا نمیشه .. آخه الان راضی شده مهریه شو قسطی بگیره ولی تا پایان نصف قسطا ماهان مجبوره باهاش بمونه.. الانم بهش نگفتن وضع لیلا اینقدر بده .. بهش گفتن مادرش باهاش قهر کرده و نه می خواد ببینتش ، نه میخواد باهاش حرف بزنه

دیگه نتونستم صبرکنم بلند شدم رفتم طرف تلفن نگار داد زد : چی کار میکنی ؟!

__ : به خودم مربوطه ..

نگار تلفنو از دستم گرفت:صبر کن عزیم ، فعلآ با کسی تماس نگیر، این راهش نیست!! 

خودمو پرت کردم روی کاناپه ، اعظم از خواب بیدار شده بود ،مثه منگا نگامون کرد: چی شده باز سر صبحی ؟!

خودمو کنترل کردم : کجا بودی دیشب ؟

اعظم : جای بدی نبودم عزیزم ..

__ : جای خوبم بوده باشی باید سر شب خونه باشی دوست ندارم پشت سرمون

حرف باشه ،هرچی باشه ما دو تا دختر تنهاییم دلم نمیخواد نقل مجلس لیچار گوا باشیم .. شیر فهم شد ..

سرشو کج کرد با لودگی: گیر نده مهری جون .. گفتم...

نذاشتم حرفش تمومشه : به من نگو مهری جون (صدامو پایین آوردم ) با من زندگی کنی باید این قانونا رو رعایت کنی وگرنه به سلامت ..

اعظم: داری بیرونم میکنی ؟

__ : نه ، دارم بهت یاداوری میکنم که چه قراری باهم گذاشته بودیم..

اعظم : میدونم آسه بریم، آسه بیایم ..)بالودگی) که گربه شاخمون نزنه ..

بعد با پوزخند گفت : فک کردی نشنیدم با این نفله چیا میگفتین .. حالا که قراه زن بابای گرامتون بیان اعظم دیگه کیلو چند ..

نگار : هی من هیچی نمیگم تو باز پرو بازی در میاری .. آبرومونو بردی .. بسه دیگه هرکار کردی..

اعظم با داد: جای تو رو که تنگ نکردم من به خاطر مهری اومدم حالا که این جوره میرم ..( پا شد رفت اتاق خواب )

__: دلم نمی خواست اینجوری بشه بالاخره این مدت کمکم کردو تنهام نذاشت

نگار : حالا بعد از دلش دربیار ، فعلآ فکر کن ببین چکار میتونیم بکنیم 

..__ : فکر کنم باید دوباره برم سراغ بهداد و ازش بخوام برا لیلا بلیط بگیره ..

نگار : لیلا که تنها نمیتونه بیاد بهتره هفته دیگه برا منو لیلا بلیط بگیره تا من بیارمش ..

خندیدم:باز تو خودتو قاطی کردی .. نه هفته ی دیگه دیره باید زودتر بیارمش تا زودتر پیش شهداد بریم.. تو فقط باید تو فرودگاه به من برسونیش .. البته طوری که کسی نفهمه ..

نگار : خوب خوش تیپ جواب بقیه رو چی بدم بگم کجا فرستادمش ؟

__ : بگو فرستادمش پی یکی از آشناها که توی شهرستانه چمدونم یه چیز بگو دیگه .. کسی کاری نداره ..ماهان نمیفهمه چون همین حالاشم سری سراغی ازش نمیگیره ، برا بقیه ام که فرق نمیکنه کجا باشه ..

نگار: ماهان که سراغ میگیره ،ما می پیچونیمش ..

__ : من دیگه نمدونم هرگل زدی به سره خودت زدی .. من فقط لیلا رو میخوام هم به خاطر خودش ، هم به خاطر ملاقات با دکی..

نگار : دیگه برم وسایلمو جمع کنم ، یواش یواش باید راه بیوفتم ..

__ : کجا بابا کو تا ساعت 4 ؟

خندید : خوبی ؟ ساعت 2 بعدازظهره !! شما ساعت 12 پاشدی ، صبونه ناهار متصل خوردی .. من بیرونم رفتم یه کم خرت و پرتم برا خودم خریدم ...

تعجب کردم : نه ؟! یعنی من این همه خوابیدم ؟! هه هه !! اعظم حاضر و آماده ساک به دست از اتاق اومد بیرون .

یه جورایی ناراحت شدم ، هرچی باشه این مدت کنارم بود .

اعظم ک ما که رفتیم( رو کرد به نگار ) جاتون باز شه .. ( رو کرد به من ) آبروتم حفظ شه

__ : خف کن بابا !! زودم بهش برمیخوره ..خوب گفتم حرف پشتمون نباشه .. تو هم حالا زود اسباب اثاثیه جمع کردی ..

اعظم : عیب نداره مهری جون رفتنی باید بره..

__ : زهرمار ! بهترم که بری با ایری گفتنای مسخره ات .. هفتاد سال سیام منتتو نمیکشم..

اعظم : در هر صورت هر وقت بم نیاز بود یه تک بزن در دسترسم.. بالاخره یه مهری جیگر بیشتر نداریم..

__ : کوفت!! جون به جونت کنن آدم نمیشی .

نگار: حالا تا اومدن لیلا میموندی ، مهراوه تنهاس..

اعظم ساکو انداخت ک پس چی پاشدین گردوخاک کردین منم زرت ساک جمع کردم .. گفتم لیلا خانومتون پش دره مارو بینه براتون بده..

__: دیوونه ، چه فکراییم کرده واسه خودش .. بمون ، لیلا ام اومد بمون ولی تو قاعده و قانونش ..

اعظم سری تکون داد ساکشو برداشت و دوباره رفت تو اتاق ..

نگارم آماده شد بردمش فرودگاه ..

از فرودگاه که برمیگشتم با بهداد تماس گرفتم و ازش خواستم یه جا با هم قرار بذاریم باید میدیدمش و راجع به لیلا باهاش صحبت میکردم..توی یه کافی شاپ نزدیک آپارتمانم قرار گذاشتیم ، قبلآ دیده بودمش جاشو بلد بودم ..زودتر از بهداد رسیدم ، یه میز انتخاب کردم و به گارسونش گفتم منتظر کسیم .. چشم به در نشسته بودم تا بیاد 

چند دقیقه بعد از من با بادیگارداش رسید.. نمیدونم این بشر کی بود که این همه خدم و حشم داشت .. درو براش بازکردن پیاده شد و اومد تو کافی شاپ دو تا هرکولم همراش بودن .. اومد جلو .. سلام کردم با سر جوابمو داد ( آخر ادب بود جون خودش)، یکی از هرکولا صندلیو براش جلو کشید نشست و اون دو تا رو فرستاد برن .. من قهوه با کیک سفارش دادم اونم یه قهوه اسپرسو .

__ : یه مشکل برام پیش اومده ..

اخمی کرد : یعنی نمیخوای ادامه بدی ؟! 

دستامو تو هم گره کردم و رو میز گذاشتم : چرا ادامه که میدم ولی باید زن بابامو بیارم پیش خودم ..

با تحقیر نگام کرد : تقصیر اون پسر ابله شه با اون حماقتی که کرده ..

با تعجب نگاش کردم : مگه تو خبر داری ؟!

گفت: میشه ازشون بی خبر باشم ؟ اون شرکت یه طورایی مال من حساب میشه .. بعدم شاید بخوای زیر آبی بری من باید از همه چی باخبر باشم ..

عصبانی شدم : حرف شرکتو نزن ، چون من الان اینجام که شرکت سر پا باشه

پوزخند زد : البته با کار احمقانه ی اون مردک اگه سر پا بنونه !!

__: در هر صورت میخوام لیلا رو بیارم ، هم هم به خاطر اینکه سخت مریه هم به خاطر اینکه به وسیله ی اون میتونم به شهداد نزدیکتر بشم .. چون لیلا افسردگی شدید داره..

سفارشامونو آوردن .. همیشه عاشقه بوی قهوه بودم ولی نیدونستم زندگیم مثه این قهوه گسو تلخ میشه !!

شهداد همین طور که با فنجونش بازی میکرد گفت: منظورت اینه که برات بدزدمش ؟

__ : میتونی ؟!

سری تکون داد : آره .. برا من کار نشد نداره .. تنها جایی که به بن بست رسیدم ، موضوع همین چکه 

__: به نگارم میگم باهات همکاری کنه و لیلا رو بهت برسونه ..

بهداد: میگم بچه ها فردا پس فردا ترتیبشو بدن تو هم عجله کن تا همین جاشم زیادی بهت وقت دادم ..

__: فقط به هیچ وجه اذیت نشه ، این مدت به اندازه ی کافی عذاب کشیده دیگه بسه شه .. 

از جاش بلند شد با تمسخر : امری باشه !! 

همراهاش اومدن جلو به یکیشون اشاره کرد رفت صورت حسابو پرداخت کرد خودشم با اون یکی از در رفت بیرون

باخیال راحت هردوتا قهوه رو با کیکم خوردم و از کافی شاپ زدم بیرون

از کافی شاپ که بیرون اومدم وکیلش همون مختاری ابله که گوشتام میریزه

میبینمش جلو اومد دستشو سمتم دراز کرد : موبایل!!

نه منه !! چی گفت ؟! دستامو از هم باز کردم شونه هامو بالا دادم و با ابروهای بالا رفته از تعجب: موبایلتون دست من نیست !! 

__ : موبایل خودتونو بدید لطفآ ..

یا این قاط زده ، یا من تو توهمم : ببخشید !! انوقت گوشی من به چه کار شما میاد ؟!

یه گوشی دیگه دستش بود .. به به .. این که یه همچین گوشیداشت مال منو می خواست چه کار ؟!

گرفتش سمت من: این مال شماس ..

هنگیدم : اونوقت به چه مناسبت ؟!

به بهداد که تو ماشین بود اشاره کرد : آقای بسطامی گفتن ، گوشی قبلیتونو تحویل بگیرم واینو تحویل بدم ..

رفتم سمت ماشین ، انگشتمو خم کردم زدم به شیشه ..

شیشه رو داد پایین : هان ..چیه ! عجله کن وقت نداریم ..موبایلتو تحویل دادی ؟

__ : نه !!

بهداد: تحویل بده دنبالمون بیا ..

گوشیا رو عوض کردم و با ماشین دنبالشون راه افتادم ..

وا اینا که دارن میرن خونه ما !! نزدیک خونه که رسیدیم وایسادن !! باز مختاری پیاده شد ، اومد سمتم : آقا گفتن برید بالا تمام وسایلتونو بردارید ،ماشینو همین جا بذارید بیاید تا بریم، فقط عجله کنید .. 

یه دفعه ترسیدم !! منظورش از این کارا چی میتونست باشه ؟!

داشتم میرفتم سراغ بهداد که جلومو گرفت : مگه قرار نیست زن بابای عزیزتو بزدیم !! چون دوستات جاتو بلدن ممکن لوت بدن پس مجبوری از این جا بری .. با هیچ کسم نباید تماس بگیری .. برا خودت بد میشه .. ما هیچ ردی از خودمون جا نمیذاریم ،بدون اگه گیر بیوفتی مجازات سنگین آدم ربایی رو خودت تنهایی باید تحمل کنی ..

راست میگفت ، من داشتم خطر میکردم پس باید با دقت جلو میرفتم ، سرمو به علامت توافق تکون دادم .. اونها همونجا ایستادن من رفتم .. 

اول ماشینو تو پارکینگ گذاشتم بعد رفتم تو خونه ، تمام وسایلم که فقط یه چمدون و یه ساک دستی بودو برداشتم .. بازم این نکبت خونه نیست روی یه کاغذ براش نوشتم: سلام ، به قول خودت رفتنی باید بره .. من که رفتم تو هم وسایلتو جمع کن برو به نگارم بگو بیاد ماشینشو ببره و منتظر بمونه خودم باهاش تماس بگیرم..

کاغذ و با سوییچ گذاشتم رو اپن .. درو باز کردم یه نگاهی به آپارتمان کوچیکه یه خوابه ای که این مدت توش زندگی کرده بودم انداختم و از در زدم بیرون ..

ساکامو گذاشتم تو آسانسورو رفتم پایین ، دو دل بودم نمیدونستم کارم درسته یا نه!!

مختاری در ماشینو برام باز کرد ، دو به شک بودم ، ولی سوار شدم .. چاره ی دیگه ایم نداشتم .. خودم و به دست تقدیر سپردم ..

مختاری بهم یه نگا انداخت : بهتره با کسی تماس نگیرید .. چون ممکن تلفناشون کنترل بشه و ردیابی بشی ..

سرمو به حالت تأیید تکون دادم ..

این بار محل زندگیم یه خونه ی کوچیک بود با یه حیاط نقلی خیلی خوشگل بود ازش خوشم اومد .. یه باغچه ی ناناز داشت و یه حوض مامانی .. آخی رو ایوونش یه تخت بود ، جون میداد سماور بذاری صبحونه و عصرونه تو اونجا بخوری .. خونه یه طبقه بود

حیاط 5 تا پله داشت به ایوون.. خونه دو تا خواب داشت یکیش پنجره اش رو به حیاط بود ، اون یکی به حیاط خلوت راه داشت .. هال و پذیراییش ال مانند بود پذیرایی یه پنجره سرتا سری داشت به سمت حیاط ، برا همین خیلی دلباز بود .. آشپزونه اش اپن نبود یه میز 6 نفرم توش بود .. اینجا مثه آپارتمانه نبود که فقط یه کاناپه زوار در رفته داشتیم ، تو هال یه دست راحتی داشت و یه سرویس خیلی شیک مبل و ناهار خوری تو پذیرایی بود .. سیستم صوتی تصویریم که نگو ونپرس ..

)حواستو جمع کن ) این صدای مختاری بود که منو از دنیای خیال کشید بیرون : اشتباه کنی باید بد تاوان بدی .. بسطامی عصبانی بشه فلک جلو دارش نیست 

من دیگه باید برم..(سری تکون دادم ) از خونه که خارج میشد گفت : باهات تماس میگیریم .. فردا پس فردا امانتیتو تحویلت میدیم .. ( ماشالله سرعت عمل ) بازم میگم حواستو جمع کن خیلی وقت نداری..

خدا حافظی کرد درو بست و رفت ..

اتاقی رو که رو به حیاط بود و دلبازتر برا لیلا گذاشتم و وسایل خودمو بردم تو اون یکی اتاق ..تو اتاق لیلا یه تخت یه نفره بود ولی اتاق من تخت یه نفره داشت 

این طوری بهتر بود .. اونقدر خسته بودم حوصله ی هیچ کاریو نداشتم ، ساکامو باز نکردم .فقط مانتو و روسریمو درآوردم و دراز کشیدم فکرم خیلی درگیر بود باید چه کار میکردم ؟ اگه ماهان دنبال مادرش میگشت ، اگه پلیس منو پیدا میکرد یا چه میدونم اگه لیلا خدا نکرده میمرد .. چی میشد ؟ اونقدر فکروخیال و چکنم چکنم کردم که نفهمیدم چه طوری خوابم برد ..

صبح از گرسنگی بیدار شدم ، شب قبل هیچی نخورده بودم .. همون کیک و قهوه هایی بود که تو کافی شاپ خورده بودم ..انقدر فکرم مشغول بود که یادم رفته بود شام بخورم ..

رفتم تو آشپزخونه یخچال تقریبآ پر بود !! یعنی قبل از من کسی اینجا زندگی میکرده؟! شونهای بالا انداختم برام اهمیت نداشت ..

کتری چای سازو آب کردم گذاشتم جوش بیاد، پنیر و گردو تو یخچال بود نونم تو فریزر پیدا کردم ، نونا رو گذاشتم مکروفر داغ شه یه چایی تنبلیم درست کردم و صبحونه خوردم.. بابا اینجا کلی وسایل باکلاس داشت ..

شنبه بود تا پنجشنبه 5 روز مونده بود ، باید تک وتنها اینجا میموندم .. حالا بود که قدر اعظم و میدونستم باز بودنش بهتر از نبودنش بود.. به سرم زد زیر آبی برم ..

خونه مثه آپارتمانه تلفن ثابت نداشت .. گوشیمو برداشتم به نگار زنگ بزنم ، بهش میگفتم به کسی نگه موقعیت رو براش توضیح میدادم .. 

)) دستگاه مشترک مورد نظر خاموش است )) این دختر کجا بود که جواب نمیداد ؟!

خونه تمیز بود نیازی به نظافت نداشت معلوم بود تازه تمیز شده حالا کی نمیدونم!! شایدم از قبل نقشه داشت که منو اینجا بیاره وگرنه به این سرعت تو چند ساعت !!! نمدونم والله !!!

وسایلمو از تو ساک و چمدون درآوردم و چیدم تو کمد اتاقم .. 

دوباره با نگار تماس گرفتم ولی بازم همون پیغام !! 

کاری نداشتم انجام بدم ، کتاب که نداشتم بخونم ، بیرونم که نمیتونستم برم چون اصلآ نمدونستم اینجا کجای تهرانه ، آشپزیم که بلد نبودم که برا خودم غذا بپزم.. یادم اومد یه روز که لیلا خودش غذا می پخت بهش گفتم: بابا مگه خدمتکار نیست چرا خودت میپزی ؟! جواب داد : همیشه نمیشه بشینی تا کس دیگه کاراتو انجام بده ، در همیشه رو یه پاشنه نمی چرخه شاید یه روز مجبور بشی خودت کاراتو انجام بدی .. من اون روز تو دلم بهش خندیدم ولی امروز به حرفش رسیدم ..کاش زودتر بیاد!!

پاشدم رفتم حیاط خودمو تو باغچه سرگرم کردم .. علفای هرزشو درآوردم یه کم با بیلچه خاکشو زیرو رو کردم .. شلنگو برداشتم حیاطو آبپاچی کردم .. یه سر رفتم زیرزمین ، بامزه بود ، موتور خونه نداشت چون خونه با شومینه و بخاری گرم میشد برا همین زیرزمین بیشتر شبیه سوئیت بود یه سرویس حمام دستشوییم داشت .. کاش خدا تو آیندم یه همچین خونه ای بهم بده .. هه هه دختر مهندس رادمنش به یه همچین خونه ای قانع شده ..خنده دار بود نه ؟! 

تا ظهر هرچی به نگار زنگ زدم همون پیغام کذایی رو شنیدم ، خونه شونم که نمیشد زنگ بزنم یواش یواش داشتم نگران میشدم ..

برا ناهار نیمرو خوردم ،دیگه یاد گرفته بودم نیمرو درست کنم .. بعدم از سر بی کاری دوباره خوابیدم ..

دوباره اون نورو دیدم !!و صدای مامان !! پاشو باز من اومدم خوابی !!

باز پا شدم .. نه خبری از نور بود و نه از مامان !! 

از تخت اومدم بیرون نمیدونم ساعت چند بود ولی هوا تاریک بود یه دفه ترس افتاد به جونم چراغو روشن کردم ، با اینکه خونه حفاظ داشت و منم تمام درارو قفل کرده بودم ولی باز ترسیدم..رفتم تو هال ساعت هشت و نیم بود دلم نسکافه میخواست چای ساز و زدم تا یه نسکافه فوری درست کنم شامم نخورده بودم

چه قدر خوابیده بودم !! جای نگار خالی تا باز یه چی بهم بگه.

تا خواستم نسکافه مو با بیسکوئیت بورم به صدای زنگ از جا پریدم !! خوش بختانه آیفون تصویری بود ، از نمایشگر نگا کردم دو تا مرد بودن من که اینا رو نمیشناختم از ترس میلرزیدم باید چی کار می کردم ؟! 

به صدای زنگ گوشیم دیگه به مرز سکته رسیدم یعنی کی میتونست باشه شماره ی جدید منو کسی نداشت بجز!!

گوشیم زنگ میخورد ، برش داشتم ، شماره بهداد بود ، خیالم راحت شد ..

جواب دادم : بله ؟ 

داد زد : معلوم هست کدوم گوری هستی برو امانتیتو تحویل بگیر.. بدون هیچ حرف دیگه ای قطع کرد .. تو کف ادبشم جان خودم

دوباره به نمایشگر نگا کردم وای لیلا بود .. درو باز کردم خودمم دوید سمت حیاط ..

مردا لیلا رو فرستادن تو خونه درو بستن و رفتن .. لیلا منو دید اخم کرد چشمام پر اشک شد یعنی منو مقصر میدونست ،جلوتر رفتم ،با یکی دو قدم فاصله ازش وایسادم .. اخماشو باز نکرد نگامم نکرد .. بغض کردم ، با صدای خش دار بهش گفتم: کاش باور میکردی من بی تقصیرم.. کاش بدونی برا اینکه تو رو بیارم پیش خودم چه خطری کردم.. بهم اعتماد کن همه چیو بعدآ برات توضیح میدم 

اخماش باز شد بهم نکا کرد اشکام راهی شدن رو گونه هام .. دستاشو یه کم بالا آورد از هم بازشون کرد پریدم تو بغلش .. فکرشم نمیکردم دلم براش تنگ شده باشه .. به هق هق افتادم اونم گریه میکرد ولی بی صدا .. حدود 2 سال باهاش زندگی کره بودم .. بعد از اون همه چی بهم ریخته بود بابا رفته بود من آواره شده بودم ، خیلی سختی کشیده بودم ، از خونواده ام دور افتاده بودم .. اومدن لیلا برام یه معجزه بود، آغوشش برام دلنشین بودم.. هردومون حسابی گریه کردیم.. احساس کردم تو بغلم میلرزه ، با یه دستم بازوشو گرفتم و دست دیگمو انداختم دور کمرش و کمکش کردم تا بریم تو .. روی یه مبل تو هال نشوندمش بهش گفتم: امشب به مناسبت ورود خانم خونه شام از بیرون میگیزیم ولی یواش یواش کدبانو آستین بالا میزنن غذاهای خوشمزه درست میکنن ( به خودم اشاره کردم) از این کدبانو آبی گرم نمیشه .. لبخند زد

با بهداد تماس گرفتم، اجازه نداد چیزی بگم .. گفت: هان چیه دیگه باید چه کار کنم ؟ فکر کنم جای منو تو عوض شده ، یادت رفته برا چه کاری اومدی و چه موقعیت خطرناکی داری ..

حرفشو قطع کردم : مجال میدید تا تشکر کنم به خاطر لطف بزرگی که کردید ؟! 

ساکت شده بود .. گفتم اگه میشه آدرس اینجا رو بدید میخوام غذا سفارش بدم..

بهداد : مگه اون اطراف رستوران خوب سراغ داری؟

من: نه ولی شاید تو این کشو مشوآ یه کارت رستوران یا فست فودی چیزی پیدا کنم..

بهداد : آدرسو برات میفرستم ، غذام نمیخواد سفارش بدی مگم برات بیارن

بازم بدون هیچ حرف دیگه ای قطع کرد .. گوشی به دست مات شده بودم .. این بهداد بود که این طوری جوابمو میداد .. اس ام اس برام رسید.. بهداد آدرس خونه رو برام فرستاده بود..

رفتم پیش لیلا جلوی پاش نشستم سرمو رو پاش گذاشتم .. سرمونوازش میکرد.. معلوم بود خوشحال که پیش منه ..چه قدر به این دستهای مهربون محتاج بودم.. دستهاشو تو دستهام گرفتم بوسیدمشون ، خندید، سرمو بین دستای بی جونش گرفت و به سختی خم شد چشمامو بوسید ..چه طور تا حالا این همه محبت رو دزک نکرده بودم ؟! 

__: کاش زودتر اومده بودی پیشم .. میدونی چند وقته غذای درست و حسابی نخوردم ؟ باید زود زود خوب شی مثه یه مامان خوب از دختر سرتق زبون نفهمت مراقبت کنی.. بهم چشم غره ای رفت

خندیدم: کودکم بود خو لازم داشت خودشو لوس کنه .. سرشو رو پیشونم گذاشت وای چه قدر خوب بود ..

سرشو بلند کرد نگاهی به دور تا دور خونه انداخت بعد معنی دار نگام کرد .. منظورشو فهمیدم : عزیزم این خونه مال من نیست ..یعنی هیچی مال من نیست حتی لباسای تنم .. خیلی بدبختم ،خودمو تو هچل انداختم به خاطر شماها !! حالام که این طوری شد .. ( زنگ خونه رو زدن ) حتما غذا رو آوردن ..

بعد از این که غذامونو خوردیم همه چیو برات تعریف میکنم .. ( چشماشو رو هم گذاشت ) برم درو باز کنم که روده بزرگه قورت داد کوچیک رو.. خندیدیم

لیلا نمیتونست به تنهایی غذا بخوره مجبور بودم خودم بهش غذا بدم ..کلی سر به سرش گذاشتم تا شام خوردیم ، کم خورد منم اصرار نکردم ، نگار گفته بود زیاد غذا نمیخوره پس بهتر بود کمکم شروع کنه .. 

بعد از غذا دوتایی روی تخت لیلا کنار هم خوابیدیم بغلم کرد ، راست و دروغ قاطی کردم و یه چیزایی بهش گفتم ..

باید میرفتم مطب شهداد نمیخواستم از همون اول لیلا رو همراه خودمببرم، بهتر بود جلسه ی اول خودم تنها برم ..شهدادصبحا بیمارستان بود بعد از ظهرها مطب پس صبح میتونستم یه کم به لیلا برسم..

یه حوله ی تمیز با یه سری لباسای نو از مال خودمو براش گذاشتم و بردمش حموم 

درست شده بودیم مثه مادر و دختر واقعی که فقط همدیگه رو داشتیم ..

از غذاهای شب قبل داشتیم ،یه ناهار جمع و جور خوردیم .. 

یه مسأله برام خیلی جالب بود ، توکیفش شناسنامه ، کرت ملی و کارت بانکش بود ولی هیچ دارویی نیود ، چه طور کسی که بیمارستان بستری بوده دارو نداره ؟!

بعدازظهر لیلا رو گذاشتم خونه خودم رفتم مطب .. سخت بود لیلا رو تنها بذارم ولی چاره ی دیگه ای نداشتم ..

وقتی که رسیدم مطب اول وقت بود منشی تنها بود چون از قبل وقت نگرفته بودم باید بین مریضا میرفتم تو .. چند تا مریض که رفتن منشی به من گفت برم تو ..

دلهره داشتم ،نمیدونستم برخورد شهداد چه طوریه ولی چاره نداشتم ، این تنها راه نزدیک شدن به شهداد بود..

رفتم تو اتاقش نگاش پایین بود داشت توی پرونده چیز مینوشت ، بعد سرشو بلند کرد منو که دید جا خورد : فرمایشی بود ؟

من: ببخشید من برای این اومدم که در مورد یه بیمار باهاتون صحبت کنم که افسردگی شدید داره ..

نذاشت ادامه بدم : احتمالآ سرشون درد نمیکنه ؟ دو تا دوست بیکار ندارن که مردمو سر کار میذارن ؟ برید بیرون خانم ، برید بیرون .. دیگه دستتون برام رو شده .اون از دفعه ی اول که اومدید اینجا ، بعد دلیل مسخره تون برا اومدن به جلسات ،

اینم از حالا بیمار افسردگی دار .. برید خانم قبل از شمام بودن کسایی که میخواستن آویزون من بشن ولی نشد شمام وقتتونو تلف نکنین ، برید دنبال زندگیتون ..

خیلی باهام بد برخورد کرد . بغض کردم ..نشکن نشکن ، نباید بشکنی دیگه در برار هیچ مردی نباید بشکنی ..اونم یه همچین احمقی..

رفتم جلوش وایسادم دستای مشت شدمو گذاشتم رو میزش : میدونی وقتی مادرتو از دست بدی چه قدر دردناکه؟ مدونی دردناک تر از اون اینه که 2 سال بعد پدرت یکیو جانشین اون کنه !! تازه دردناک ترش اینه که پدرتم خیلی زود ، زودتر از اونچه که فکر کنی بمیره .. 

از همه ی اینا سخت تر اینه که اون زن بشه همه کست وحالا بیمار باشه ، حاضری هر کار بکنی تا این یکی دیگه برات بمونه .. تو تنها دکتر این شهر نیستی ، به آب و آتیش میزنم تا کسی رو که حالا برام حکم مادرمو داره نجاتش بدم .. 

مشتامو بلند کردم با تمام قدرتم رو میزش کوبیدم ..

هرچی صدام کرد بر نگشتم .. رتم تو ماشین اجازه دادم بغضم بشکنه ولی دیگه وقت گریه زاری نبود باید کاری میکردم .. گور پدر بهداد و چک مسخره اش ، دیگه لیلا برام از دنیا مهم تر بود ..

از تو کیفم کارت آراد و پیدا کردم و بهش زنگ زدم ..

آراد : بله ؟ 

من : سلام رادمنشم ..

آراد : بله سلام خانم .. خوب هستین ؟

_: خوبم .. میشه کمکی به من کنید ؟

آراد : بله حتمآ.. هر کمکی از دستم بر بیاد مضایقه نمیکنم !!

__ : مادرم دچار افسردگی شدید شدن دنبال یه دکتر خوب هستم ..

آراد : چرا نمیرید مطب شهداد؟

__ :االان از اونجا برمیگردم ایشون خیلی بد رفتار کردن و منو از مطبشون بیرون انداختن ..

آراد : والله چی بگم نمیدونم چند وقته چرا رفتارش این طوری شده .. خوب میدونید دکتر سرمد از بهترینها هستن ولی خودشونو بازنشست کردن .. حالا یه سر میریم پیش ایشون ضرر که نداره ..

قبول کردم قرار گذاشتیم 2 ساعت بعد میدون ونک همدیگه رو ببینیم 

یه سر رفتم خونه ،باید به لیلا سر میزدم نمیشد مدت طولانی تنها بمونه..

با یه تاکسی رفتم سر قرار ، آراد پیشنهاد داد ماشین نبرم باهم بریم منم که حوصله نداشتم رانندگی کنم قبول کردم..

سوار ماشین که شدم سلام کردو پرسید : چه خبر شده ، بین شما و شهداد چه اتفاقی افتاده که توپ اونم پره ؟

بی حوصله گفتم : میشه جریانو همونجا تعریف کنم ؟

فهمید حوصله ندارم بی خیال شد و تا برسیم هیچ حرفی نزد ..

رسیدیم خونه ی دکتر ..وای چه خونه ای آدم میرسید اینجا روحش تازه میشد ..

خونه اش خیلی بامزه بود .. قدیمی ،سنتی و صد البته دوست داشتنی ..

همه چی مرتب بود انگار نه انگار که تو این خونه یه مرد میونسال مجرد زندگی میکرد!!

بعد از سلام واحوالپرسی تو نشیمن نشستیم ، آراد خواست بره ولی من ازش خواستم بمونه : لطفآ بمونید و برای اون دوست زبون نفهمتون تعریف کنید ، بهش بگید اگه یکی یه بار اشتباه کرد دلیل نمیشه همیشه متهمش کرد . 

داستان زندگی خودم تعریف کردم، البته فقط مرگ مادر ،ازدواج پدر، مرگ پدر ،بیماری لیلا رو گفتم.. علت بودن لیلا با خودمو ناسازگاری عروس و بیوفایی پسر عنوان کردم .. چندان دروغ نگفتم .. بعد جریان اون روزی رو گفتم که با بچه ها رفتیم مطب شهداد.. به اونام گفتم دلیل رفتنمون شرط بندی و مسخره بازی بوده

بعد از اینکه حرفام تموم شد: دکتر گفت: تا نبینمشون دارو نمیدم .. فقط شبا 1 قرص اعصاب عیف بخورن ..فقط شما باید رفتارتون با محبت باشه ، مثل یه بچه تر وخشکش کنید .. روز پنجشنبه بیاید جلسه کاری به شهدادم نداشته باشید شما مهمونای منید .. هم برا ایشون یه تنوع و هم من به طور غیر مستقیم معاینه شون میکنم .. یه سری آزمایشم هست که با شهداد ..

نذاشتم ادامه بده : حرفشم نزنید کاری با اون آقا ندارم ..

سری تکون داد: باشه با یکی از همکارا هماهنگ میکنم تا برای آزمایشات برید ..

__ : دیگه داره دیرم میشه مامان لیلا خونه تنهاس باید برم..

خداحافظی کردیم اومدیم بیرون

توی ماشین آراد پرسید : خانم رادمنش شما چند وقته با شهداد آشنا شدید ؟

__ : تقریبآ دو هفته .. چه طور ؟

سری تکون داد نجوا کرد : حدسم درست بود..

نشنیده گرفتم ولی اون رگ فوضولیم زد بالا : چیزی گفتین ؟

آراد : بله ؟ نه نه چیز خاصی نبود فقط..

با صدای زنگ گوشیش حرفشو قطع کرد ، ماشینو زد کنار تا جواب بده..

هه هه چه دل خجسته ای داره قانونو رعایت میکنه !! کافیه یه مدت با منو نگار بچرخه 

خودمون درستش میکنیم ..

آراد : جانم شهداد جان .. سلام

............

آراد : نه الان نمیتونم .. نه ، باید خانم رادمنشو برسونم منزل .. باشه باشه حتمآ برات میگم .. آره رفته بودیم خونه ی دکتر .. باشه باشه .. یا علی

__ : ببخشید شما همیشه گزارشات لحظه به لحظه میدید به ایشون ؟!

خندید : نه .. نه همیشه، نه هر گزارشی.. 

دیوونه من که نفهمیدم منظورشو .. ول کن بابا به من چه ..

آراد : خانم رادمنش ، ( برگشتم طرفش) 

همینطور که حواسش به رانندگی بود : شما برای گردش کجا ها میرید ؟ 

(یه کاره به تو چه ) شونه ای بالا انداختم : هیچ جا .. جایی رو بلد نیستم ..

تعجب کرد : منظورتون چیه ؟ 

_: آخه من شیراز زندگی میکردم بابا که فوت کرد من اومدم تهران ، مامان لیلا هم که چند روزه اومده .. 

آراد : آه ! خوب این طوری که سخته .. میتونید هر وقت کاری داشتید رو کمک من حساب کنید مثل یه برادر خوب ..( اوه اوه چی از این بهتر !!)

__ : نه مزاحم نمیشم .. خودمون یه جور از پس مشکلاتمون بر میایم..

آراد : مزاحمت چیه .. فقط من معمولآ صبحا دادگاهم .. ساعت کار دفترم توی کارتمنوشته .. باقی ساعتا در خدمتم ..

نزدیک خونه رسیده بودیم.. آدرسو گفتم و موقعی که پیاده شدم یه کم تعارف تیکه پاره کردیم ، بعدم برا جلسه پنجشنبه تأکید کردو رفت..

چه قدر فک زد به عمرم اینقدر لفظ قلم حرف نزده بودمرفتم تو لیلا رو صندلی نشسته بود و به دیوار زل زده بود یه سلام بلند بالا کردم برگشت نگام کرد ، لبخند زد احساس کردم چشماش خیسه ..

خواستم حال و هواشو عوض کنم : خانم نمیخوای یواش یواش به فکر این دخترت باشی ! زشته پس فردا شوهرش بدی هیچ کار خونه بلد نیستا .. (بازم لبخند زد )

امروز یکشنبه س ، تا پنجشنبه چه کنم !! خدا لطف کن برا من یه گل مناسب بفرست تا من بگیرم سرم !!

دکتر گفته بود ادویه برا لیلا خوب نیست .. برا همین نمیشد هر روز غذای رستورانی بخوریم .. تصمیم گرفتم تلاش کنم خودم غذا بپزم .. باید میرفتم یه کتاب آشپزی میخریدم ..دلم میخواست برم خیابون انقلاب یه چند تا کتابم بخرم ..به لیلا گفتم اونم قبول کرد 

صبح بعد از این که صبحونه ی لیلا رو دادم یه تاکسی گرفتم و رفتم .. خوشبختانه چند تا از پاساژا رو بلد بودم ، زمان دانشجویی یه چند دفعه ای با 

یچه ها اومده بودیم.. خردیدا مو کردم باز با یه تاکسی برگشتم خونه .. به خاطر لیلا زیاد نمیتونستم زیاد تو خیابونا بمونم باید زود برمیگشتم ..

کتابایی رو که خریده بودمو به لیلا نشون دادم ، کتاب آشپزی رو بردم آشپزخونه

باید غذا پختنو شروع میکردم یه جاهایی رو از لیلا سؤال میکرد ، با سر و چشم جواب میداد .. اندازه ی مواد و با سرش تأیید میکرد ..چه قدر زندگیمون قشنگ بود کاش همیشه میتونستیم این طوری زندگی کنیم ..

با هم خوش بودیم روزا تو حیاط میشستیم ، چای میخوردیم ..

ناهار درست میکردم .. هه هه میسوخت .. بعضی وقتا نپخته و خام بود هرچی بود با لذت میخوردیم ..اشتهای لیلا باز شده بود یواش یواش میتونست قاشقو با دستش بگیره و یه کم بالا بیارتش منم کمکش میکردم ..ولی هنوز نمیتونست چیزی بمویسه .. میتونست خودکارو تو دستش بگیره و خطهایی روی کاغذ بکشه

قرار گذاشتیم هر روز عصر دوتایی بریم پیاده روی ..خیانونا رو بلد نبودم همون اطراف یه گشتی میزدیم..

روز پنجشنبه دوتایی شالو کلا کردیم راه افتادیم سمت خونه ی دکی.. پرسون پرسون رسیدیم ..

خون ی شهداد یه خونه ی دو طبقه ی جنوبی بود ، زنگ زدیم شهداد خودش درو باز کرد .. سلام و علیک گرمی با لیلا کرد ، لیلا هم با سر جواب شو میداد،معلوم بود با دیدن لیلا شرمنده شده ، من که اصلآ تحویلش نگرفتم پسره ی پررو ..اگرم رفتم به خاطر پیدا کردن اون چک مسخره بود..

وارد خونه شدیم ، از توی راهرو یه پله میخورد به یه هال کوچیک که از پذیرایی با یه دکور بندی ازپذیرایی جدا میشد برا همین از پذیرایی به هال دید داشت دکتر سرمد منو دید اومد جلو ،لیلا رو نمیدید چون شهداد جلوش وایساده بود ..

وقتی لیلا رو دید یه لحظه هر دو مات شدن ..

دکتر سرمد : لیلا خودتی ؟!

اشک تو چشای لیلا جمع شده بود سری تکون داد لرزش بدنشو حس میکردم 

محکم تر گرفتمش بردمش سمت پذیرایی و روی مبل نشوندمش خودمم پهلوش نشستم .. 

شهداد : استاد شما این خانم رو میشناسین ؟!

دکتر سری تکون داد : میشه کسی همکلاسی شیطون و سرتق خودشو که البته یه جورایی رقیب درسیشم باشه ، نشناسه !!

شهداد با تعجب به لیلا نگا کرد..

من : بله از اون لحاظ !! ولی مامان لیلا چند وقتیه خودشونو بازنشست کردن و افتخار دادن منو تحمل میکنن .. ( لیلا لبخندی زد و دستمو فشار داد)

دکتر با لیلا صحبت میکرد و اونم با اشاره سر و دست جوابشو میداد..منم با چشم اطراف خونه رو میگشتم..

طبقه پایین یه اتاق خواب مهمون بود پهلوشم راه پله ها وروبروش آشپزخونه ..

اینجاها جاهای مناسبی برای گذاشتن چک 60 میلیاردی نبودن.. باید میرفتم طبقه ی بالا ولی چه طوری؟!

تو همین فکرا بودم که خدمتکار شربت آورد .. سلولای خاکستری مغزم تکونی خوردن!!طوری رفتار کردم که انگار حواسم به لیلاس و نفهمیدم شربت آوردن ولی زیر چشمی حواسم به سینی و شربتاش بود ..امیدوار بودم تعداد کسایی که شربت برمیدارن زیاد نباشه .. سینی رو کنارم حس کردم برنگشتم ، دکتر اشاره کرد که شربت بردارم منم یه دفعه برگشتم تنه ای به سینی زدم شربتا برگشت روم .. 

آه چه افتضاحی !! ولی دوست داشتنی !!

بنده ی خدا خانمه خیلی عذر خواهی کردوناراحت شد.. 

شهداد اومد جلو: چیزی تون که نشد .. 

با اخم نگاش کردم : نخیر ، فقط لباسام یه کم خیس و نوچ شدن ..

بلند شدم یه دستمال برداشتم ..لیلا دلواپس نگام کرد .. چشامو بستم و مطمئنش کردم که چیزیم نشده ..

شهداد : میتونید برید بالا لباساتونو مرتب کنید..

سری تکون دادم .. با اجازه ای گفتمو باهاش همراه شدم .. 

بالا سه تا اتاق بود و یه سرویس بهداشتی .. شهداد منو به سمت سرویس راهنمایی کرد برگشت که بره ولی یه لحظه ایستاد .

شهداد: میشه بپرسم شما و خانم کبریایی چند وقته دوستید ؟

با تعجب نگاش کردم : باید بشناسمشون ؟ !!

پوزخندی زد : تو دانشگاه که خیلی صمیمی به نظر میرسیدید ..

اخم کردم : دانشگاه ؟!!

سری به علامت تأیید تکون داد: همون روز که اومدید منو ببینید .. داشتم میرفتم دیدم به خاطر اینکه منو سر کار گذاشته بودید به سبک فوتبالی ها بهتون تبریک گفتن ..

بابا این رسمآ دیوونه س .. خندیدم : اون کار برای تبریک نبود ، تهدید بود .. 

من نمیدونم کدومشون خانم کبریایی بود ، ولی یکیشون تهدیدم کرد که اگه پامو تو کفشش بکنم ،پامو میشکنه ..

سری تکون داد : همون بوده .. منو ببخشید به خاطر قضاوت اشتباهم .. 

و معذرت میخوام به خاطر رفتار زشتم روزی که به مطبم اومدید .. آخه اون روز فکر کردم دوباره منو دست انداختید خیلی بهم برخورده بود..

هان پس همون بود یه دفعه رفتارش عوض شد من گفتم این تو دانشگاه خوب بود چرا قاط زد!!

__ : نه خواهش میکنم ..هرکسی ممکنه اشتباه کنه ..

بالاخره رضایت داد و رفت..

من که با سرویس کاری نداشتم وقتم کم بود سریع دویدم سمت اتاقا ..

دو تا از اتاقا ، اتاق خواب بودن یکیشون معلوم اتاق مهمونه یه تخته دونفره داشت و یه سرویس جدا.. اما اتاق خواب دیگه ، معلوم بود اتاق خودشه .. یه تخت داشت چند تا سازم به دیوارش بود ، یه سجاده رو زمین پهن شده بودو یه قرآنم رو رحل کنارش بود .. یه کتابخونه ی کوچیک با چند تا کتابای شعر و کتابای مذهبی توش بود..لباساشم تو کمد بود .. هیچی دیگه اونجا نبود.. اما اتاق وسطی..

در اتاق وسطی قفل بود .. باید عجله میکردم برگشتم تو اتاق خوابش ، کشوها و کمد رو گشتم ، زیر تشک تخت وقت نداشتم چه کار باید میکردم ؟!!

به اتاق نگاهی انداختم سمت حیاط اصلآ دیوار نداشت کلش پنجره بود از سقف تا زمین ، یه درم به ایوون داشت .. هورا هورا !! ایوون یه سره بود میشد از تو ایوون برم پشت اتاقه .. چهار دست و پا رفتم تو ایوون خدایا این درم بسته بود لایه پنجره یه کم باز بود .. اومدم پنجره رو باز کنم !! خدایا در باز شد ، آراد و شهداد اومدن تو اتاق ..

آراد یه پرونده دستش بود ، گوشامو تیز کردم .. 

شهداد: خوب چی شد؟

آراد : ببخش مسأله مهم بود وگرنه این موقع وقتتو نمیگرفتم.. 

شهداد سرشو تکون داد .. آراد ادامه داد: اوضاع به هم ریخته ، به تمام اون مشکلات قتلم اضافه کن ..

شهداد: قتل ؟! قتل کی ؟!

آراد : سرایدار باغ ، یه پزشک تو شیراز و مهندس فریبرز رادمنش

( نه ) این صدای فریاد من بود و بعد دیگه چیزی نفهمیدم ..

یه زمزمه هایی به گوشم میخورد که مفهوم نبودند ولی کم کم داشتن مفهوم میشدن دستم تو دست یه نفر بود که با مهربونی نوازشش میکرد .. چشامامو آروم آروم باز کردم .. لیلا کنارم بود و دستمو تو دستش گرفته بود..

(حالتون خوبه خانم ) این آراد بود .. چشمامو باز و بسته کردم 

لیلا دلواپس نگام میکرد .. آروم موهامو نوازش کرد چه قدر خوبه که اینجاس و تنها نیستم .. لبخندی بهش زدم و از سلامتیم مطمئنش کردم ..

دکتر سرمد بالای سرم ایستاد : چت شد دختر ؟! از دلواپسی مردیم..

به آراد نگا کردم تو چشماش دلهره بود انگار التماس میکردن سکوت کنم.. 

__ : چند شب درست نخوابیدم و همش نگرانم فکر میکنم دلیلش همینه ..

دکتر سری تکون داد چیزی نگفت و از اتاق رفت بیرون .. به اطرافم نگا کردم توی اتاق مهمون طبقه ی بالا بودم .. نگام به شهداد افتاد !! به دیوار تکیه داده بودو به من چشم دوخته بود !! نگاش عجیب بود ، نه مغرور بودن و نه توشون تمسخر دیده میشد .. چه چشمایی داشت به قول خودمون سگ داشتن یه دفعه دلم لرزید این حالت برام عجیب بود !! شهداد اولین کسی نبود که بهم زل میزد ولی یه همچین احساسی برام تازگی داشت.. انگار چشمامون و بهم دوخته بودن نه نگاه من از اون جدا میشد نه نگاه اون از من .. با تک سرفه ی مصلحتی آراد به خودمون اومدیم .. به لیلا نگا کردم طوری که اونا نبینن چشمک شیطونی بهم زد !! خدایا نکنه فکرایی پیشه خودش کرده باید براش توضیح بدم و از سوء تفاهم درش بیارم

من قبل از هرچی باید راز قتل پدرمو بفهمم..

رو به آراد کردم : میشه چند لحظه وقتتونو بگیرم ؟

آراد : خواهش میکنم .. در خدمتم ..

من که یه کاری کرده بودم به جلسه ی امروزشون حالا یه ساعتم جواب بدن چی میشه مگه .. 

به لیلا گفتم :میشه چند لحظه مارو تنها بذاری 

قبول کرد .. آراد کمکش کرد تا از اتاق بره بیرون .. من موندمو مردی که حالا نگا کردن بهش سخت بود .. سنگینی نگاشو حس میکردم ولی تحمل نگا کردن بهشو نداشتم .. مثه تشنه ای شده بودم که ازترس غرق شدن به رودخونه نزدیک نمیشه.. بالاخره مغلوبش شدم .. من که آب از سرم گذشته اینم روش !!

باز بهم چشم دوختیم .. این بار از دیوار جدا شد و به سمتم اومد ، منم از جا پاشدمو تو تخت نشستم .. دلم میخواست هیچکی نیاد من باشمو اون ، اون باشه و من .. چرا این جور شده بودم !!

( میتونم ازت بخوام منو ببخشی ) وقتی این حرفو میزد سرش طوری پایین بود که فکر میکردی الاناس کله اش کنده شه بیوفته زمین ..

متعجب نگاش کردم .. گفت: میدونین گناه کسی به پای کسی دیگه نوشته نمیشه!!

تقه ای به در خورد و آراد وارد شد.. شنیدین به کسی میگن خروس بی محل !!خودشون بودن ایشون..

روی صندلی گوشه یاتاق نشست ، شهداد خواست بره بیرون نذاشتم ، باید اونم میبود و برام توضیح میداد.. روی تخت طوری نشستم که اونم بشینه ..

بوی ادکلنش رو حس کردم پشتم لرزید .. یه لحظه طوری ضربان قلبم بالا رفت که گفتم الان اینام از حس و حالم خبر دار میشن..

یه چیز بگم !! خواننده میگه دیگه این دل واسه ما دل نمیشه !! شنیدید دیگه، نه؟!

ولی من با تمام وجودم حسش کردم .. من نسبت به ماهان و فرزاد این حالتو نداشتم ...

دوباره خروس جان منو به زمان حال برگردوند : خانم رادمنش تحمل شنیدن چیزایی رو که میخوام بگم دارین ؟ 

سرمو تکون دادم .. نمیدونستم تحمل دارم یا نه ولی باید میفهمیدم جریان چی بوده..

شروع کرد: شهداد عزیز برادری داره که متأسفانه راهشو غلط رفته و حالام بد جور خودشو به دردسر انداخته ، شواهد این جور نشون میده که پدر شما به دستور بهداد به قتل رسیده .. ( خدای من یعنی من با قاتل پدرم همراه شدم ) 

به شهداد نگا کردم .. سرش طوری پایین بود انگار خودش این خبطو کرده 

منتظر به آراد نگا کردم: البته این داستان طولانیه اگه اجازه بدین فردا یه قراری بذاریم تا من بتونم به کمک شهداد تمام ماجرا رو براتون بگم..(سرمو به نشونه ی توافق تکون دادم ) شهدادباغی داره تو لواسون میتونیم فردا بریم اونجا ..

__ : ببخشید ولی مامان لیلا نمیتونه تنها بمونه ..

شهداد با سرافکندگی گفت: میتونیم مادرتون رو هم ببریم .. براشون خوبه یه هوایی عوض میکنن .. 

قبول کردم .. از جام بلند شدم توانی نداشتم روز پر استرس و عجیبی رو پشت سر گذاشته بودم .. چیزهای جدید شنیده بودم و یه درد جدید به اسم شهدادم به دردام اضافه شده بود .. 

وقتی رفتم پایین همه رفته بودن ، لیلا و دکتر سرمد هم نشسته بودن .. دکتر صحبت میکرد لیلا گوش میکردو با سر جوابشو میداد..

دیگه نمیتونستم بمونم باید میرفتم از دکتر خداحافظی کردم و به لیلا کمک کردم تا بریم .. شهداد و آراد اجازه ندادن ما تنها بریم ، آراد پشت ماشین من نشست و شهدادم با ماشین خودش دنبالمون میومد .. ما رو رسوندن و برنامه ی فردا رو اکی کردنو رفتن .. من موندمو کوهی از غصه ..

شب موقع خواب بازم پیش لیلا خوابیدم .. بغلم کرد ، چه قدر خوب بود ، من به این آغوش نیاز داشتم .. باید به خاطر داشتن این مأمن از هلن تشکر میکردم !! لیلا چشمامو بوسید، ما هرروز همو میبوسیدیم ولی لیلا وقتی میخواست محبت مادرانه شو بهم ابراز کنه چشامو میبوسید.. به لیلا قرص داده بودم خیلی زود خوابش برد ولی من تو بغلش موندم ، دلم میخواست تو سکوت از وجودش لذت ببرم ..

فکرم بهم ریخته بود .. یعنی اون بهداد عوضی بابامو ازم گرفته بود ؟! مگه نه اینکه دکتر مرگ از ایست قلبی رو تأیید کرده بود !! 

مگه امیر منو متهم نکرد که باعث مرگ بابا من بودم ؟! همه به من به چشم یه گنهکار نگا میکردن .. چه طور حالا اینا میگفتن به قتل رسیده ! پس دکتر چی گفته بود ؟! یعنی دکترو خریده بود ؟ ولی تا جایی که میدونم دکترش اهل این حرفا نبود !! 

دمدمای صبح خوابم برد .. با نوازشای آروم دستی از خواب بیدار شدم .. لیلا بود ، وقتی دید بیدار شدم بازم چشمامو بوسید اینبار منم همین کارو کردم ، خیلی خوشش اومد ..به ساعت اشاره کرد ، ای وای ساعت 8 بود ، قرار بود ساعت 9.5 بیان دنبالمون .. 

سریع پاشدم یه دوش گربه شوری گرفتم ، چای سازو روشن کردم دو تا چای تنبلی درستردمو به لیلا یه صبحونه ی سرپایی دادم ، به زور لیلا خودمم یکی دو لقمه ای خوردم و حاضر شدم.. لیلا رو حاضر کردم ، وسایلمونم آماده گذاشتم ..

اووه !! به نازم سرعت عمل !! پیشرفتم عالی بوده!!

رأس ساعت 9.5 زنگ زدن .. منو لیلا حاضر و آماده بودیم.. کیکی رو که شب قبل درست کرده بودم با میوه و مخلفات با یه فلاسک چای توی سبد مسافرتی گذاشته بودم ، من که لواسوون نرفته بودم ولی شنیده بودم سرده برا همین لباس گرم اضافی هم برا خودم هم برا لیلا بداشتم با دو تا پتو مسافرتی ..

آراد که منو با وسایل دید خنده ای کرد : کاش از خدا چیزه دیگه ای خواسته بودم .. صبح دیر پاشدم وقت نکردم صبحونه بخورم..

__ : اگه میخواید نونو پنیر بیارم !!

آراد : نه اگه بیسکوییتم باشه خوبه..

__: خودم کیک اسفنجی درست کردم آوردم .. خوشمزه نیست ولی قابل خوردنه..

با ابروهای بالا رفته : آخ جون !! من عاشق کیک خونگیم ، حتي بدترین نوعش!!

بعد خیلی آروم انگار میخواست نشنوم با خودش گفت: خوش به حالش .. اینجام شانس آورده..

__ : دکتر چیزی گفتین ؟!

آراد : نه !! ولی میشه لطف کنیدو هی به منو شهداد نگید دکتر !! 

شونه ای بالا انداختم و چیزی نگفتم.. ولی بازم منظورشو از حرفایی که آروم نجوا کرده بود نفهمیدم..

وسایلو دادم ببره خودمم لیلا برگشتم لیلا رو بردم..از در رفتیم بیرون .. هه هه !! دکتر سرمدم بود ، خوب شد چون نمیخواستم لیلا از این اتفاقا بویی ببره .. این جوری خیالم راحت بود که تنها نمیمونه ..

وای دیدش تازه فهمیدم چه قدر دلم براش تنگ شده .. دلم میخواست همه ی وجودم چشم بشه و تا آخر عمرم فقط نگاش کنم نمیدونم برام چه اتفاقی افتاده ، لیلا به دستم که تو دستش بود فشاری آورد.. نگاش که کردم خنده ی معنی داری بهم کرد .. فهمیده بود منم دیگه نمیخواستم ازش پنهان کنم ..نه از لیلا نه از خودم .. دلم میخواست با تمام وجودم فریاد بزنم !!

آهههاااااااااییییییییی مردم من این مرد مغرورو که فقط چند بار دیدمشو درست نمیشناسمش دوسش دارم !! میدونم حماقته !!

میدونم عقلانی نیست !! اما این دل احمقم دیگه به حرف من نیست..

با یه پرادوی دو در مشکی اومده بودن نمیدونم مال کدومشون بود .. با دکتر سلامو علیک گرمی کردم .. شهداد رانندگی میکرد سوار شدم خیلی آروم سلام کردم همون طوریم جواب شنیدم.. احساس کردم آراد مخصوصآ کاری کرد که من پشت سر شهداد بشینم بعدم با هم کمک کردیم لیلا سوارشه بعدم خودش نشست .. دکتر و شهدادم که جلو بودن .. تو حال و هوای خودم بودمو از پنجره ماشین بیرونو نگا میکردم که باز لیلا فشاری به دستم داد برگشتم سمتش خیلی نامحسوس به اینه ی اشاره کرد منم زیر چشمی نگاهی به آینه کردم دیدم آینه رو یه جور خاص تنظیم کرده ( اون جوری که منو شما میدونیم !! آره ) بیشتر نگاش به من بود تا جاده !!

باز خروس جان آواز سر دادن : شهداد جان میخوای من رانندگی کنم !! فکر کنم شما یه کم فکرت مشغوله نمیتونی درست برا رانندگی تمرکز داشته باشی!! مام بالاخره جوونیم آؤزو داریم ..

شهداد با حرص گفت: خیر قربان !! شما یه چرت بزن که دیشب تا صبح فکت بیکار نبود!!

خوشم اومد خوب نوک این خروس پر حرفو چید ولی مگه از رو میره !! جواب داد: شب درازست و قلندر بیدار .. چند صباح دیگه ی شمارم میبینیم ..

دکتر سرمد خنده ی بلند بالایی کرد : شهداد جان پسرم !! منو تو و امثال ما حریف قشر حراف جامعه نمشیم ، بیخیالی طی کن!!

جان !!! ایشون جناب دکتر سرمد بودن با این الفاظ !! استاد این باشه وای به شاگرد !! مام بریم جلو بوق بزنیم!!

آراد خنده ای کرد : باشه استاد داشتیم عیبی نداره .. اونوقت یه جا که کارتون گیر کنه همین زبون ماس که باید بیاد کمک !!

دکتر : واه واه !!! آدم صد تا دشمن داشته باشه ، یه وکیل مثه تو نداشته باشه..

آراد رو به من : مهراوه خانم ،لطف کنین ازون کیکاتون فقط به من بدین ، اینا بمونن تو خماری ..

شهداد : شما با اون حالتون باز دیشب رفتین بیرون ؟! 

__: نه ؟! چه طور مگه ؟

شهداد : خوب رفتید کیک خریدید دیگه !! مگفتید ما میخریدیم..

آراد خیلی بامزه چشم و ابروی اومد : نخیر !! کیک دسپخت خودشونه ..

شهداد با تعجب پرسید : واقعآ ؟! ( با تکون سر جواب مثبت دادم) میشه به منم بدید ؟

بازم آراد مسخره بازی درآورد .. تا برسیم همین طور با شهداد و دکتر کل کل کرد و خندیدیم .. به همه کیک و چای دادم خیلی خوششون اومده بود ..میدونم به خاطر اینکه دلم نشکنه از دسپختم تعریف میکردن ، چون به نظر خودم اصلآ چیزه خاصی نبود 

وقتی رسیدیم شهدادو آراد وسایلو بردن داخل ماهم سریع رفتیم تو چون خیلی سرد بود ..

با اینکه رادیاتورا باز بودن ولی شهدادزود شومینه رو روشن کرد منم لیلا رو کنارش نشوندم تا سردش نشه ..

کاش زودتر این کارا تموم شه دل تو دلم نیست که ماجرا رو برام بگن

بالاخره کاراشون تموم شد و ما به بهانه ی گشتن توی باغ از ساختمون اصلی خارج شدیمو رفتیم تو ساختمون سرایدار ..

آراد : شهداد جان شروع کن ..

شهداد این جور گفت: پدرم تنها فرزند یکی از ملاکین بزرگ تهران بود ، این ثروت نسل به نسل چرخیده بود تا به اون رسیده بود.. مادرم هم تک دختر یک بازرگان به نام بود .. یک بار که پدر مادرم برای معامله ی زمینی پیش پدر پدرم میره ، با پدرم آشنا میشه و اونو برای اینکه دامادش بشه از هر نظر مناسب میبینه ، حرف پیش میکشه و صحبت میشه و بالاخره این وصلت سر میگیره .. بر خلاف اکثر ازدواج های این چنینی که معمولآ زن و شوهر همدیگه رو دوست ندارن و زندگی خوبی هم ندارن این دو تا خوب و خوش وصد البته عاشق در کنار هم زندگی میکردن .. مادرم زود بار دار نمیشه همه به پدرم میگفتن همسر دیگه ای بگیره تا بچه ای داشته باشه و این همه ثروت زمین نمونه .. پدرم قبول نمیکنه تا بالاخره بعد از 5 سال مادرم بار دار میشه و یه جفت پسر کاکل زری میاره که ناهمسان بودن و متأسفانه یکی شون توی صورتش لکه ی بزرگی از ماه گرفتگی داشت..از اونجا که قدیما اعتقاد داشتن اگه صورت بچه دچار این عارضه بشه گناهش گردن مادر که موقع گرفتن ماه دست به شکمش زده ، خانواده ی پدرم به چشم یه گناه کار به مادرم نگا میکردن و دیگه تا آخر عمر مادرم که فقط تا 10 سالگی بچه ها زنده بود ، هیچ وقت باهاش مهربون نبودن .. منو بهداد خیلی تفاوت اخلاقی داشتم .. اون خیلی سرش تو حساب کتاب بود و به ساخت و ساز علاقه نشون میداد برعکس من اصلآ تو این خطا نبودم من دوست داشتم بتونم به همه کمک کنم ، اگه 100 تومن تو جیبم داشتم و یکی ازم کمک میخواست همه ی پولو بهش میدادمو اصلآ برام مهم نبود که دیگه خودم پولی ندارم .. درست برعکس برادرم که همیشه حساب پول خوردای ته جیبشم داشت..

این شد که اون شد عزیز کرده ی پدربزرگا .. پدرم زیاد فرقی براش نداشت نسبت به هردومون به یه اندازه بی تفاوت بود ..یعنی بعد مادرم حتی نسبت به خودشم بی تفاوت شده بود.. سالی که امتحان کنکور داشتیم ، آقاجون یعنی پدر پدرم گفت که هرکدوممون یه رشته قبول شه که به ساخت ساز مربوط بشه یه زمین بکر تو بهترین جا جایزه شه .. خان بابا اون یکی پدربزرگم گفت هرکی پزشکی قبول شه باغ لواسون مال اونه .. بهداد از اول عاشق اینجا بود ، ولی متأسفانه رتبه مناسب نداشت برا همین رفت رشته ی معماری که البته خودشم بیشتر دوست داشت اما من موفق شدم پزشکی قبول شم .. خوب این رشته رو دوست داشتم و خیلی براش تلاش کرده بودم .. اما این شد شروع دشمنی بزرگ برادری با برادرش ، برادرایی که قول هم بودن ..

دیگه ادامه دادن براش سخت بود بغض سنگینی تو گلوش بود .. یعنی مال دنیا اینقدر ارزش داشت که یه برادر با برادر خودش دشمن بشه ؟! 

آراد لیوان آبی براش برد منم برا اینکه یکم حالو هواشو عوض کنم گفتم : ناهار ماهارم که انشالله خبری نیست !! مهمون کشونه امروز دیگه !! نگاهی بهم کرد که کاش نمیکرد مهمون کشونی شد ،حسابی !! یعنی خودشم مدونست با نگاش چی به روزم میاره ؟!

آراد: شهداد ما ممکنه مهمون کشون بکنه ، ولی عزیز کشون ،هرگز !!

__ : متوجه منظورتون نمیشم !! ( ولی شده بودم .. وای !! میشه من عزیزش باشم)

شهداد چشم غره ای بهش رفت .. اونم با دستش جلو دهنشو گرفت و با مزه گفت: هووووم !! نباید میگفتم؟!

شهداد خندید رو کرد به من : قرار شده ننه بلقیس برامون آبگوشت بپزه با نون خونگی بیاره خیالتون جمع ..

کاش به جای اینکه بابت غذا خیالمو جمع کنه ، از بابت احساسی که تودلم بود خیالمو جمع میکرد ..

منتظر به شهداد نگا کردم : میشه ادامه بدین ؟

سری تکون داد : این دشمنی به طور نامحسوس حس میشد و باعث شد میونه ی دو تا برادر بهم بخوره .. اونموقع منم جوون بودم و خام و احساس میکردم میتونم با پول این باغ چه کارا بکنم .. اگه همون موقع این باغو بهش میبخشیدم شاید امروز برادر مهربونی داشتم که دستش به گناه آلوده نبود..

__ : خوب پدر من کجای این ماجرا بود؟!

آراد ادامه داد: پدر شما یا یکی دیگه فرق نمیکرد ..پدرت آدم پولداری بود که طعمه شده بود .. 

__ : پس این وسط فرزاد و خسروی چه کاره بودن ؟!

آراد : طراح اصلی نقشه بهدادبوده اینو مطمئنیم و مجری خسروی ، برای اجرای نقشه به فرد سومی نیاز بوده که فرزاد وازد بازی میشه .. اما چرا فرزاد فقط خسروی رو لو داده شاید به خاطر اینه که از نقش بهداد تو این نقشه بی اطلاع بوده این مسأله هنوز کاملآ روشن نیست و بعد ما به حضور شخص چهارمی مشکوکیم که نقش پر رنگی داره اما هنوز شناخته نشده..

__ : پدرم چه طور کشته شد؟ دکتر که تأیید کرد سکته قلبی بوده!!

اینبار شهداد توضیح داد : وقتی مادرم از دنیا رفت و ما تنها شدیم ، درواقع پدر و م از دست دادیم .. چون بهداد اهل پول و حساب کتاب بود پدربزرگا توجه بیشتری بهش داشتن .. مادر مادرم هم حدود 2 سال بعد از دخترش دووم آ ورد و رفت و من رو به معنی واقعی کلمه تنها گذاشت، چون خان جان مادر پدر به من توجهی نمیکرد نکنه تو روحیه ی بهداد اثرمنفی داشته باشه و اون سرخورده بشه..

تنها همدم من مرد وزنی بودن که به عنوان سرایدار و خدمتکار تو این باغ زندگی میکردن ..به خاطر همین دیدگاه من نسبت به دین ودنیا عوض شد و اینم شد یه وجه تمایز منو بهداد .. اون درس میخوند تا به ثروت بیشتری برسه ولی من درس میخوندم تا خدمت کنم ..

آقا جون بیشتر راقب بود بهداد درسی بخونه که به شغل اون مربوط باشه ،خان بابا دلش میخواست که اون پزشکی بخونه که بتونه بوسیله ی اون بیمارستان مجهزی احداث کنه که تمام پولش تو جیب خودش بره و با کسی شریک نباشه..برا همین این مسأله ی کذاییه جایزه مطرح شد.. وقتی بهداد دانشگاه قبول شد آقا جون جشن مفصلی براش گرفت ، مهم نبود من چی قبول شدمو چه کردم.. خان بابا مونده بود تو عمل انجام شده ، اون فکر میکرد بهداد به خاطر علاقه اش به این باغ حتمآ رشته ای رو که اون خواسته قول میشه ، اما از شانس بد این اتفاق نیوفتاد و خان بابا با اینکه مایل نبود ، مجبور شد باغو به من بده که کاش نمیداد..

خلاصه من که تنها بودم تنها ترم شدم .. جشن دانشگاه من تو همین باغ گرفته شد مهمونام بابا رحیم بودن و همسرش (اشاره به آراد کرد) این حضرت والا و پدر مادرشون .. 

__: پس دوستیه دیرینه دارین ؟

آراد : آره ما از همون بچگیامون هم بازی بودیم ، آخه بابا رحیم این آقا خان داییم بود و همسرش عمه ام.. وقتی شهداداین جا بود منم میومدم ..با هم درس میخونم باهم شیطونی میکردیم ..

شهداد: بهداد و از دست داده بودم ولی خدا برادر دیگه ای برام فرستاده بود ..( آراد برا تشکر سری تکون داد ) اون شبم بابا رحیم برا جفتمون جشن گرفت .. من پزشکی قبول شدم آرادم حقوق .. سالها گذشت من دکترای عمومیم رو گرفته بودم یه شب بابا رحیم به من تلفن کرد وگفت پسرم مراقب برادرت باش ..همین !! قرار شد من برم باغ تا همه چیو بهم بگه .. 

اون موقع من داشتم برا امتحان تخصصم آماده میشدم متأسفانه پدرم فوت کرد و من درگیره کارهای مراسم پدر شدم نتونستم بیام باغ درست 10 - 12 روز بعد از فوت پدرم بابا رحیم و خانمش که برا زیارت رفته بودن قم تصادف کردن و منو تنها گذاشتن و من اون موقع نفهمیدم منظور بابا رحیم از ( مراقب برادرت باش ) چی بوده!! نتونستم اون سال قبول شم .. آراد نمیخواست دکترای حقوقشو بگیره .. ولی به من روحیه میداد و همه جا همراهیم میکرد بالاخره قبول کردم اگه اونم بخونه منم بخونم این شد که هردومون قبول شدیم .. من تخصص گرفتم و آرادم دکتراشو گرفت..

آراد باز خروس شد: هی این یه لقمه دکترا رو بزن تو سر ما ( هر سه خندیدیم ) دوست داری برم سر گذر داد بزنم آی ایها الناس ، بدانید و آگاه باشید دکترای ما از دولتی سر آق دکیمونه ..( این خروسمون عجب دلقکی بود) 

شهداد : اجازه هست باقیشو بگم؟ ( آراد جان با اشاره ی سر اجازه فرمودن) منو برادرم کاری بهم نداشتیم هرکدوم سر کار خودمون بودیم تا حدود 3 سال پیش که بهداد اومد و یه چکه 60 میلیاردی رو به صورت امانت به من سپرد.. منم قبول کردم ، یه صندوق امانات دارم توی بانک مرکزی بردم گذاشتمش اونجا ..

آه از نهادم بلند شد !!دیگه محاله دستم بهش برسه ..

از بلوکای سیمانی که وسط باغچه گذاشته بودن رد شدم و رفتم تو آلاچیق خوشگل گوشه ی باغ .. منظره ی خیلی قشنگی داشت ، 

اون قسمت باغ به جای دیوار آجری نرده داشت .. ومیشد منظره بیرون باغو دید .. یه تپه ی تقریبآ بلند رو به رو بود که پر بود از درختچه ها و گیاهای خود رو خیلی خوشمل بود دلم میخواست میتونستم ازش برم بالا و کلی صفا کنم .. روی یکی از صندلی ها نشستم و به منظره نگا میکردمو با خودم فکر میکردم ، ای کاش میتونستم خودمو ازبند بهداد آزاد کنم .. پولی که ازم میخواست پول خون پدرم و افراد دیگه ای بود که طعمه ی بهداد شده بودن.. وجود یه نفر دیگه رو تو آلاچیق احساس کردم ، شهداد بود..

نگاهی بهم کرد و گفت: ببخشید که دوباره خاطره ی تلخ مرگ پدرتون براتون زنده شد ولی لازم بود حقیقتو بدونین ..

سری تکومن دادم : و از اون بهتر روشن شدن این حقیقت بود که من بازیچه ی برادر شما شدم .. 

بهت زده نگام کرد ، باز مغرور شد ، تلخ شد: باید میفهمیدم که دارید بازیم میدید ، میدونستم اومدنتون بیدلیل نبود .. منو بگو که فکر میکردم شما با بقیه فرق دارید ( از جاش بلند شد تقریبآ فریاد زد ) باید میفهمیدم که شمام با نقشه وارد زندگیم شدین .. اما من چه

قدر احمق بودم وهستم که شمارو باور کردم.. 

مشتی به ستون آلاچیق زد : من .. من.. من از شما .. آه ، ولش کن.. فکر میکنم اصلآ شما رو ندیدم ( خیلی آروم ) با خودم کنار میام میدونم که میتونم ..

__: آره میشه ، منم دو بار تجربه کردم .. دو بار هم نوعای شما بهم ضربه زدن ، البته خوشبختانه بهشون وابسته نبودم و به اصطلاح عشقی وجود نداشت که ضربه بخورم .. ولی اگه عشق واقعی باشه آدم ضربه ی بدی میخوره !! 

شهداد: از کجا میدونی حقیقی نبود ؟ 

__ : از اونجا که بدون اینکه اجازه ی دفاع بدی ، محاکمه کردی ، رأی صادر کردی و حکم تیر دادی ..

به سمتم برگشت دوباره نگامون تو هم گره خورد : بگو که اشتباه نکردم بهم امینان بده که مثه دیگران نیستی و با نقشه وارد زندگیم نشدی !!

__: بهت دروغ نمیگم ، با نقشه وارد زندگیت شدم ولی دلیل داشتم ..

شهداد نگاهی بهم کرد ،دلم براش لرزید ، چه قدر این نگاهو دوست داشتم : میخوام دلیلتو بشنوم .. 

حالا نوبت من بود تا حقایق زندگیمو بهش بگم: با از دواج بابا لیلا و ماهان وارد زندگی ما شدن .... تمام اتفاقا رو براش گفتم حتی جریان فرزاد و آشناییمون و رفتنش و برگشتنش .. همه و هم رو براش گفتم ، اونم با دقت گوش میکرد .. وقتی صحبتم تموم شد ، صوررت من پر اشک بود و نگاه اون پر از غم..

شهداد: فکر میکنی 20 میلیاردو بهش بدیم دست برمیداره ؟!

__ : فکر کنم اون بیشتر دنبال چکشه .. این 20 تا بهانه بود تا من بشم برده ی دستش و هر کاری ازم خواست انجام بدم.. اون میخواد به چکش که دست شما س برسه..

شهداد : میدونی به چی فکر میکنم ؟ (سرمو با تعجب تکون دادم ) چرا یه بار یه نفرم یه بار چند نفر ؟!

__: منظورتونو متوجه نمیشم ؟!

خندید ک روشنه .. چرا یه بار تو حرف زدن دوم شخص مفرد خطابم میکنی ، یه بار دوم شخص جمع ؟!

دیوونه !! داشت به من دستور نگارش درس میداد..

شونه ای بالا انداختم و خندیدم .. گفت : دوست دارم فقط تو یکی ، موقع حرف زدن با من از فعل جمع استفاده نکنی .. 

چه حرفا !! خوب سخت بود برام ما تازه آشنا شده بودیم .. بعد با خودم فکر کردم بالاخره هر آشنایی از یه جا شروع میشه ..چهقدر خوب بود آشناییه ما از اینجا توی این آلاچیق زیبا شروع شده بود..

شهداد: باید با آراد صحبت کنیم .. نظر اونم در رابطه با این اتفاقا بدونیم بد نیست .. اگه برا فردا شب شام دعوتت کنم شامو با هم بخوریم و با آرادم صحبت کنیم ، نمیگی این پسره چه پررو دست و رو شستس ؟ 

آخه به این گل پسر چی بگم! میشه آدم کنار منبع انرژی باشه و ناراحت باشه

__ : نمیدونم باید بالیلا صحبت کنم ...

شهداد : اگه لازم باشه خودم ازش اجازه میگیرم..

_: نه ! نه! دلم نمیخواد چیزی از این جریانات بدونه .. میترسم تو روحیه اش اثر بذاره حالش بدتر بشه ..

شهداد ک برام جالبه تو که این همه بلا سرش آوردی چه جور حالا این قدر به دلواپسشی و ازش مراقبت میکنی !!

__ : وقتی آدم تنها باشه ، به اون که داره با چنگ و دندون میچسبه .. منو لیلا فقط همدیگه رو داریم پس باید هوای همو داشته باشیم

با روحیه ای شاد همراه شهداد از آلاچیق بیرون رفتم .. با خودم فکر کردم : موقعی که میومدیم باغ چه قدر دلمرده و دلشکسته بودم ، ولی حالاخیلی حالم خوب بودم .. من این باغو از همه جای دنیا بیشتر دوست دارم ..

)منم همین طور ) این صدای شهداد بود .. (با تعجب نگاش کردم) خوب به من چه بلند گفتی شنیدم بعدم جوابتو دادم..

هر دو با صدا خندیدیم 

یه عصرونه ی توپ تو آلاچیق عشق ( دلم خواست این اسمو روش بذارم ) خوردم منو لیلا لباس گرم پوشیده بودیم .. یکی از پتو مسافرتیا رو انداختم زیرمون رو نیمکت و یکی دیگه شو انداختم رو دوش لیلا .. آراد سر به سرمون میذاشت و مام میخندیدیم ..

نگاهش آرامش بخش و مطمئن بود و بیشتر از قبل دلمو میلرزوند .. 

یعنی این احساسی که دارم واقعآ عشقه یا از سر بی کسی بهش جذب شدم!!! خدایا کمکم کن تا واقعآ عشق باشه ، محتاجشم..

دیگه باید آماده میشدیم تا برگردیم دلمو صابون زدم که پشت سرش میشینمو تا تهران از تو آیینه خوب چشم چرونی میکنم ، ولی چنان گذاشت تو کاسم که بد جور دلم گرفت .. من میگم داداشا جفتشون تضاد اخلاقی دارن !!حالا باورتون شد.. وقتی میخواستیم سوار ماشین بشیم روکرد به آراد: لطف کن برگشتن تو بشین میخوام یه کم تا تهران بخوابم حال رانندگی ندارم !! 

آراد : إ !! خوبه خودتم فهمیدی که برای حفاظت از جون ما بهتره من برونم !! ( خنده ی بلند بالایی کرد)

شهداد با یه چشم غره ی بانمک انگشت اشاره شو بالا آورد وسرشو به علامت تهدید براش تکون داد ..

این دوتام بد شیطوننا ، آب نمیدیدن تا حالا بچه هام !!

نشست پشت سر آراد کمک کرد لیلا م سوارشه بعدم من سوار شدم، واقعآ تا خود تهرانم خوابید ، دیگه حرفی رد وبدل نشد فقط آراد و دکتر پچ پچی میکردن ولی من نمیشنیدم چی میگن ..

وقتی رسیدیم تعارف کردم تا برا شام بیان خونه ی ما که نیومدن ، شهداد برنامه ی شامو فیکس کرد و بازم گفت که بهتره من ماشین نبرمو اونا بیان دنبالم ..

شب موقع خواب دوباره رفتم پیش لیلا تو بغلش جا گرفتم و بهش گفتم : دختر به لوسی من دیده بودی ؟! ( بازم چشمامو بوسید ) 

وقتی این کارو میکرد با تمام وجودم غرق لذت میشدم .. 

__ : میبینی خدا چه مهربونه !! اگه به من نداده بودت الان معلوم نبود چه اتفاقایی برام میفتاد!! ( بازم منو بوسید ( 

دوباره تو آغوش گرمو مادرانش به خواب رفتم..

نمدونم چرا وسواس گرفتم ، هی لباسارو پوشیدم و دوباره عوض کردم .. به نظرم میومد زشت شدم ، لباسا بهم نمیاد .. آخرم لیلا جونم به دادم رسید یه دست مانتو شلوارو برام ست کرد روسریو کیف وکفشم برام گذاشت .. منم دیگه چیزی نگفتمو همونا رو پوشیدم ، یه آرایش ملیحم زدم تنگش ..به معنی اکی بهم یه چشمک زد ..اونقدر اضطراب داشتمو دستپاچه بودم گوشیم گم شده بود نمدونستم کجا گذاشتمش گوشی دیگه ایم نداشتم زنگ بزنم پیداش کنم .. ولش کن بعدآ میگردم دنبالش ..تو همین فکرا بودم که زنگ زدن ، آراد بود سریع از لیلا خداحافظی کردمو پریدم تو حیاط درو باز کردم دیدم!! اووو وووه !! شاید گفته بودن میخوایم بریم ضیافت بنده ی دوزاری کج نفهمیده بودم !! 

هردوشون از ماشین پیاده شده بودن ولی یه نفر دیگم تو ماشین بود که عقب نشسته بود!! باهردو شون سلامو علیک کردم ..این بار با بنز خوشملیه شهداد اومده بودن ، آراد درو برام باز کرد سوار شم .. راستش بهم برخورد شدید !! مردک از خود راضی کسر شأنش میشد درو برام باز کنه .. توجهی نکردم سوار شدم ،یه دختر دیگه هم تو ماشین بود ، دستشو به طرف دراز کرد با متانت خاصی: سلام من گلیم..

__: سلام عزیزم منم مهراوه ام ..

نور ماشین اونقدر نبود که درست صورتشو ببینم ، ولی ازش خوشم اومد به نظر نمیرسید افاده ای باشه ، خیلی صمیمی و راحت باهام صحبت کرد انگار نه انگار بار اول همو میبینیم ..

من پشت سر آراد نشسته بودم و گلی پشت سر شهداد .. شهداد یه نگاه کوتاه از تو آیینه بهش کرد : گلی !! خوبی ؟!

گلی : اره ! خوبم ، مشکلی نیست .. دلت شور نزنه ..

دیگه داشتم کلافه میشدم .. شطونه میگه بندازمش از ماشین بیرون هم اون راحت شه هم من .. شانس ندارم که هرجا میرم به در بسته میخورم .. دیروز از آیینه منو نگا میکرد بعد لبخند ژکوند میزد حالا با این دختره ... لا الله الا لله .. نمیزاره دهنم بسته بمونه ..

آراد برگشت عقب : مهراوه خانم ، یه سؤال ؟ خونه رو گشتین؟ ( تعجب کردم) ممکن تو خونه دستگاه شنود باشه ..

راست میگفت ، به این یکی اصلآ فکر نکرده بودم !! سرمو تکون دادم : نه !! توجه نکرده بودم ..

برگشت و دیگه صحبتی نکرد .. منم رفتم تو فکر .. خوبه صحبتی نکرده بودم که برام گرون تموم شه و آتویی دست بهداد داشته باشم..

رسیدیم رستوران سنتیه خیلی شیکی بود ، یه تخت رزرو کرده بودن که رفتیم و نشستیم، شهداد همش حواسش به گلی جونش بودو باهاش پچ پچ میکرد ، الحقم که خیلی خوشگل بود و خیلی ساده ، درست همون چیزی که شهداد میپسندید .. سعی کردم نه به شهداد نگا کنم نه محلش بزارم .. روباه مکار !! دیروز منو گول زد زیر زبون کشی کرد خیالش راحت شد حالا به گلی عزیز گرامی میرسید .. لجم گرفت بازم دور زده شده بودم!!

شهداد گفت : گلی جان ! نظرت راجع به مهراوه خانم چیه ؟ 

دخترک که حالا فهمیدم اسمش گلیه گفت: به نظرم دوستای خوبی میشیم ..( لبخندی بهم زدیم)

هه هه !! دوستای خوبی میشیم .. آره شاه پسر با حماقتی که من کردم تو راحت میشی منم میرم زندون ایشون برام کمپوتو سیگار میارن .. منم کمپوتا رو میخورم سیگارارو میرفوشم روزگار میگذرونم.. شمام به یه ابله میخندین ..

باز جناب خروس عزیز بنده رو از عالم خیال بیرون کشیدن : خوب مهراوه خانم !! موضوعاتی رو که برای شهداد گفته بودینو برام گفت .. ما باید یه مدت برا بهداد نقش بازی کنیم .. اولین و مهمترین کار اینه که من به شما یه گوشی میدم به هیچوجه برا کارای خصوصی مون از خط قبل استفاده نکنین ومهمتر این که حتمآ پیام بفرستید و سعی کنید تو خونه حرفای معمولیبزنین چون ممکنه شنود نسب کرده باشن..

دومین مسأله اینکه دراولین فرصت باید برگردین شیراز و پیگیر مرگ پدر بشین ..

__ : نمیدونم آقای دکتر براتون گفتن یا نه که من نمیتونم برم شیراز.. من بدهی دارم که یا باید پرداختش کنم یا برم زندان !!

مسأ له یبعد اینکه شما هنوز جریان مرگ پدرو نگفتین !!

بهداد: بله ، جریان مرگ پدر شما این بوده که وقتی سکته میکنن و به بیمارستان برده میشن 2روز بعد دکترشون بدون اطلاع میرن و بالاجبار دکتر پدر شما تغییر میکنه .. حدود یکی دو ماه بعد جسد دکتر قبلی به همراه زن غریبه ای که معلوم میشه 2 روز قبل از حادثه به مدت 6 ماه به عقد موقت دکتر دراومده بوده ،توی سردخونه ی پیدا میشه!! همسرش اونقدر شکه بوده که به هیچ وجه دنباله ی کارو نمیگیره علت تصادف هم مست بودن راننده ومنحرف شدن از جاده و پرت شدن ته دره گزارش شده بوده.. حالا ما تقریبآ به این نتیجه رسیدیم که این تصادف صحنه سازی بوده برای اینکه دکتر معالج عوض بشه چون قبلیه آدمی بوده که اهل خلاف نبوده پس باید از سر راه برداشته میشده..

__: آ خدای من !! یه آدم چه قدر میتونه پست باشه که این همه خلاف بکنه ؟!

شام رو آوردن مجبور شدیم حرفامونو قطع کنیم .. باز جناب دکتر از گلی خانم پذیرایی میفرمودن !! بنده ام که کشک !!

من اصلآ اشتباه کردم با اینا اومدم .. سعی کردم سرمو به غذام گرم کنم چون هم یه کم حواسم پرت میشد بعدشم دیگه نمیخواست بهم تعارف کنن ، چون دیگه دلم نمیخواست هم کلامشون بشم..

با لقمه هام بغضمم قورت میدادم .. چه قدر ساده لوح بودم امشب حتمآ باید پیش لیلا بخوابم وگرنه دق میکنم .. با هر مشقتی بود تو سکوت شاممو خوردم .. اونا هی فک میزدنو میخندیدن ، آراد یکی دو بار منو صدا کرد که وقتی لحن سردو لبخند بی تفاوتمو دید دیگه بیخیال شد .. بعد از شام میخواستن بازم بشینن ولی من گفتم که به خاطر لیلا نمیتونم بمونم ، کاش ماشینمو آورده بودم حوصله ی همراه شدن با اینا رو اصلآ نداشتم .. همش شر و ور میگفتنو میخندیدن .. تو ماشین گلی کنارم نشست دستمو گرفتو آروم گفت : عزیزم میدونم الان به خاطر مرگ پدرت ناراحتی ولی باید گم همه جوره پشتتم به شهدادم گفتم که من قرضتو تقبل میکنم ..

پوزخندی بهش زدم : شما اشتباه گرفتی ، بهتره تو جشن گل ریزون ماه رمضون شرکت کنی !! 

دستمو بیشتر فشا داد فک کرده اناره مسخره : عزیزم اشتباه نکن این یه قرضه هروقت پولتو از بهداد گرفتی خوب قرضتو پرداخت میکنی دیگه .. هان !! چهطوره ؟!

اگه چند روز پیش این حرفو میزد صورتشو غرق بوس میکردم ولی حالا دلم میخواست صورتشو از ریخت بندازم..

در جوابش فقط پوزخند زدم ..

وقت خداحافظی تعارف کردم که یه چای با ما بخورن ولی قبول نکردن و رفتن .. 

پام که رسید تو خونه بغضم شکست لیلا بیدار بود پریدم تو بغلش و به هق هق افتادم .. اونم فقط سرمو نوازش میکرد بریده برده گفتم : تا حالا بدبخت تر از من دیدی ؟! وقتی فرزاد رفت مهم نبود چون خودم فهمیدم آدم نیست ، ماهان غرورمو له کرد .. ولی این ...

ولی این ... این همه ی وجودمو داغون کرد چون روش یه حساب دیگه باز کرده بودم .. اما الانم چیزی نمتونم بگم چون به طور واضح حرفی نزده !! فقط گفته بود تو حرفام فعل جمع استفاده نکنم .. یه دفعه یاد حرف آراد افتادم !! نگاهی به دورو برم کردو دیگه چیزی نگفتم ،راست میگفت اگه خونه شنود داشت بد میشد بهدادبفهمه من عاشق طعمه ی اون شدم .. بلند شدم برم لباسامو عوض کنم بخوابم ولی با این حال خراب مگه میشد خوابید .. صدای زنگ اس گوشیم اومد !! إ ! گوشیمو پیدا کردم چه جالب روی تختم افتاده بود ، چه طور ندیده بودمش !! شماره ناشناس بود !! ( شب خوبی بود متشکرم ) یعنی این اس از کی رسیده بود .. پشت سرش گوشیم زنگ خورد !! این بار بهداد بود : چرا گوشیتو جواب نمیدی ؟! با اونا میری ددر اونوقت زنگ میزنم خاموشی ؟! مگه من نگفتم هیچوقت گوشیت خاموش نباشه ؟!!

دییگه طاقت نیاوردم منم داد زدم : خودت گفتی باهاشون گرم بگیرم اولآ ، بعدشم گوشیم خونه جا مونده بود الانم گوشیو قطع میکنم ببنم چه غلطی میکنی !!

نیم ساعت نشد زنگ خونه رو زدن !! بهداد بود ، لیلا عصبی و ناراحت به من نگا میکرد بوسیدمشو گفتم چیزی نیست قوربونت برم پاشو بریم بخوابیم .. 

دو سه دقیقه بعد یه نفر درو با کلید باز کرد !! چرا به این فکر نکرده بودم کلید خونه ی خودشو داره ؟!!!

فریاد زد : کدوم گوری هستی خودتو آماده کن برا آب خنک خوردن .. زنیکه ی پ...ره !! فکر کردی اومدی سیزده بدر کثافت !!

همینطوری بهش زل زده بودم .. اومد جلو دستشو کرد لای موهام تا اومدم جلوشو بگیرم چنان موهامو کشید که از زور درد نتونستم 

هیچ کاری کنم فقط پخش زمین شدم هنوز موهام تو دستش بود و سرم به عقب کشیده میشد سر پاش نشست سرشو آورد جلو نفسش به گردنم میخورد حالم بد شده بود ، تو گوشم گفت : من با کسایی که دورم بزنن بد تا میکنم حواست باشه .. اینم بدون تو یکی رو از آغوشم بی بهره نمیزارم .. 

دستاش یواش یواش شل شد و موهامو ول کرد بلند شد که بره تو هوا بوسه ی بد و زشتی برام فرستاد .. اونقد تو شوک کارش بودم که نتونستم جوابی بهش بدم .. یه کم وقت بعد که حالم جا اومد جیغ کشیدم یه دفه چشمم به لیلا افتاد ، اونم صورتش غرق اشک بود اومد جلو پیشم نشست همدیگه رو بغل کردیم زار زدیم باید کمک گلیو قبول میکردم..

تا صبح هیچکوممون چشم رو هم نذاشتیم همش اضطراب داشتم باید برمیگشتم شیراز این ابله بد تهدید کرده بود و ازش بعید نبود بلا ملایی سرم بیاره .. میترسیدم!! تو شیراز لااقل تنها نبودم امیرحسین بود کمکم میکرد ..

صبح که بیدار شدم به آراد زنگ زدم دیگه مطمئن بودم تمام حرفام حتی با موبایلم کنترل میشه برا همین تو حرفام به چیزی اشاره نکردم و فقط گفتم میخوام ببنمش 

نمیدونستم همین تلفن هم بد عاقبتی داره ..

وقتی رفتم پیشش تمام ماجرا رو براش گفتم یه گوشی بهم داد قرار شد یه خط ایرانسلم بخرم که دیگه با این خط باهاشون تماس نگیرم ..

چه قدر خوب بود که یه خط جدید داشتم نمدونم چرا به فکر خودم نرسبده بود یه همچین کاریو قبلآ بکنم..

به آراد جریان دزدیدن لیلا رو گفتم واز اینکه ترس داشتم ماهان ازم شکایت کنه !! آراد بهم اطمینان داد که چون خود لیلا شکایتی نداره ماهان کاری ازش برنمیاد..

__: آقای آراد !! فقط مسأله ی پول...

نذاشت حرف دیگه ای بزنم : پولو ما براتون جور میکنیم نگران نباشید..

سرمو انداختم پایین : ولی من شرمنده میشم .. 

خنده ای کرد : شرمنده نباشید !! شما هیچ دینی به گردنتون نیست چون هرکدوم ما به نحوی میخوایم که بهداد تقاص کاراشو پس بده ..

باتعجب نگاش کردم : چه طور ؟! 

آراد نگاهی بهم کرد : مرگ خان داییم یا همون بابا رحیم که سرایدار باغ بود ، قتل برادر گلی و قتلهای دیگه و خوردن پولای مردم ..

_: مگه برادر گلی هم به قتل رسیده ؟! 

آراد : بله !! برادر گلی همون مهندس ناظر پروژهی پاساژ بوده که چون اهل خلاف نبوده کشته شده و...

با صدای زنگ تلفن ، حرفشو قطع کرد، ببخشیدی گفت وجواب داد: بله ، بله ، وصل کنید..روکرد به من اشاره کردکه گلیه ....

سلام عززم خوبی خانمم ( جانم ! خانمم !!!!! کاش یکی به من میگفت اینجا چه خبره .. یه لحظه دوباره حواسم جمع شد شنیدم (

باشه باشه .. بهشون میگم .. میای اینجا ؟ خوبه منتظریم..مواظب خودت باش عزیزم ..

با تعجب نگاش کردم ، خنده ای کرد : منو گلی نامزدیم منتظریم یه کم اوضاع آروم شه ، ازدواج کنم ..

فکر کنم فهمید چشمام بیشتر از این گشاد نمیشه ، گفت: شوکه شدین !! الان میرسه براتون همه چیو میگه

تو سالن انتظار نشسته بودم تا گلی برسه .. با خودم فکر می کردم : اگه آرادو گلی نامزدن پس چرا شهداد اونقدر حواسش بهش بود!!! یعنی من اشتباه کرده بودم !! یعنی اون همه گریه

بیخودی بودم !!

با صدای نرم زنونه ای به خودم اومدم گلی بود داشت با منشی صحبت میکرد بعد به طرف من اومد خنده ای به لب داشت.. دیگه اون احساس قبلو بهش نداشتم .. به قول خودش شاید دوستای خوبی میشدیم..

نزدیک اومد دستشو به طرفم دراز کرد: ببخشید مادمازل افتخار میدن که بنده در رکابشون باشم و باهم به یک کافی شاپ توپ بریم ؟

دستشو گرفتم با نازو اطوار بلند شدم زانو هامو خم کردم سرمو به حالت تعظیم پایین آوردم : با کمال میل بانوی من !!

با صدای خنده ی آراد دست پاچه شدم داشتم میوفتادم که گلی کمکم کرد..

گلی :إ !! چه کار میکنی ؟!! ترسید طفلک..

آراد دستهاشو به حالت تسلیم بالا آورد : عفو بفرمایید بانو.. ( خندیدیم ) ولی بنظرم کافی شاپو بیخیال شید چون کمتر با هم دیده بشید بهتره .. یکی از اتاقای همین جا هم میتونید راحت صحبت کنید..

مام قبول کردیم .. قرار شد کار آرادم تموم شد بریم بیرون یه دور دور کنیم..

منشی که آقای موقری بود به یکی از اتاقا راهنماییمون کرد..

منو گلی روی دو تا صندلی رو به روی هم نشستیم.

گلی اینطور برام گفت: ما یه خونواده ی تقریبآ کوچیک بودیم .. مامانم خانه دار بود و بابام یه شرکت حمل و نقل داشت یعنی داره .. وقتی علی برادر بزرگترم درسش تموم شدو از سربازی اومد از بابا خواست اجازه بده تا جایی مشغول کار بشه که مربوط به مدرکش باشه .. 

با صدای در گلی سکوت کرد . اقایی بود ، برامون قهوه و کیک آورده بود .

وقتی از اتاق رفت بیرون گلی ادامه داد: بابا قبول کرد که ای کاش نمیکرد .. یه مدت گشت تا شرکتیو پیدا کرد و مشغول شدچند ماهی که گذشت یه شب خیلی خوشحال اومد خونه و گفت پروژه ی عظیمی بهش محول شده .. هم مونو برد رستوران بهمون شام داد یه جشن کوچیک گرفت..

خوشحال بود بعد از دو سه ماه تغییر کرد روز به روز بد خلق تر میشد و کم حرف ..

مامان گفت شاید عاشق شده .. زیرپا کشی کردم دیدم نه عاشق نشده ، یه مدت ولش کردم .. یه روز ازش خواستم راجع به مشکلش صحبت کنه چنان سرم داد کشید که بیا و ببین ، منم دیگه چیزی نگفتم.. خلاصه این قضیه همین طور ادامه داشت تا این که یه روز رفت و یه چند وقتی ازش خبری نبود بابا افتاد دنبالش تا پیداش کنه هر جا که میشد سراغ گرفت تا اینکه یه روز از آگاهی خبردادن جسد مجهول الهویه ای دارن بابا بره برای شناسایی ..( کمی مکس کرد اشک تمام چهره شو پوشونده بود منم همراهیش میکردم و پا به پاش اشک میریختم ) 

به سختی ادامه داد : خودش بود بابا ده سال پیر شد کمرش به معنی واقعی شکست .. مامان تا چهلمشم دووم نیاورد و اونم رفت و منو بابا رو با یه دنیا غمو دل تنگی تنها گذاشت .. منم افسردگی شدید گرفتم ، بابا طفلک به خاطر من خودشو سرپا نگه داشته بود چون به قول خودش نمی خواست یه عزیز دیگه شم از دست بده تو همین غمو دردا بودیم که یک روز آقایی اومد دنبال علی که پولشو بالا کشیده و فرار کرده ، وقتی فهمید مرده از بابا خواست تا خسارت اونو بهش بده ولی بابا قبول نکرد .. چند روز بعد سرو کله ی آراد به عنوان وکیل اون آقا پیدا شد.. آقای فرش فروش دستش به جایی بند نشدو رفت ولی جناب آقای صحت موندگار شدن! خیلی کمکم کرد ..منو با شهداد آشنا کرد ، الحق شهدادم برا معالجه ی من خیلی زحمت کشید مثه یه برادر هوامو داشتو داره ، طوری که بعضی اوقات واقعآ شرمنده اش میشم .. این بود داستان من حالا دیدی چرا میخوام بهت کمک کنم البته پدرم هم پشتمونه و گفته هر کمکی از دستش بربیاد دریغ نمیکنه .. الانام سرو کله ی آ قایونای بی حوصله هم پیدا میشه و مخمونو میخورن که خانما همیشه دیر میکننو ، دیر نکنن کلاسشون میاد پایینو از این حرفا ..

کلی باهم خندیدیم گلی دختر ماهی بود ..البته حالا که فهمیده بودم شهداد بهش به چشم یه خواهر نگا میکنه ماه شده بودا !!

از بیرون صدای خنده میومد ..

گلی: نگفتم الاناس که سرو کله شون پیدا شه ..پاشو پاشو وگرنه دو ساعت باید اراجیفشونو گوش کنیم ..

با هم از اتاق بیرون رفتیم .. معلوم بود شهداد تازه رسیده و مشغول کل کل با آراده..

امروزم نمیخواستم بهش توجه کنم مسخره فک کرده کیه با این همه غرور ، فکر کرده سر من منت گذاشته گفته میتونم با فعل جمع صداش نکنم اگه واقعآ علاقه ای بهم داره باید ثابت کنه ..

چهارتایی رفتیم گشت و گذار منو گلی باهم بودیم اون دو تام با ماشین آراد..

رفتیم یه رستوران ناهاری خوردیمو کپی زدیم .. قرار شد آراد برای پنجشنبه صبح برامون بلیط بگیره و ما بریم اون سه تام یه هفته کارو بیخیال شنو دنبالم بیان..

امروزم بهم محل نذاشت آدمم این قدر مغرور !! درسته دوسش دارم ولی از این اخلاقا متنفرم..

رسیدم خونه نمیدونستم از خوشحالی چکار کنم ، فقط خودمو کنترل کردم که جیغ داد نکنم چون ممکن بود خونه شنودداشته باشه.. برا لیلا رو کاغذ نوشتم ، احساس کردم خیلی خوشحال نشد ، انگار یه جورایی نگران بود.. بغلش کردم و بهش اطمینان دادم که در هیچ شرایطی تنهاش نمیذارم اونم دستمو فشردو با لبخند بهم نگا کرد..

روزپنجشنبه صبح زود راه افتادیم .. آراد بهم گفته بود نباید به هیچ کس حتی خواهرم اعتماد کنم پس من فعلآ نمتونستم رو امیر یا ماهان حساب باز کنم..

وقتی رسیدیم شیراز آفتاب تازه پهن شده بود ، چه قدر دلم تنگ بود .. بی اختیار شروع کردم به خوندن :

خوشا شیرازو وضع بی مثالش

خداوندا نگهدار از زوالش

زرکناباد ما صد لوحش الله

که عمر خضر میبخشد زلالش

میان جعفر آبادو مصلی 

عبیر آمیز می آید شمالش

به شیراز آی و فیض قدسی

به جوی از مردم صاحب کمالش

در اون لحظه احساس کردم خواجه ی شیراز بیت آخرو برا من گفته:

چرا حافظ چو میترسیدی از هجر

نکردی شکر ایام وصالش

بی اختیار روی زمین نشستم سر به سجده گذاشتمو شکر کردم بعد به خاکم بوسه زدم ، وقتی بلند شدم چشمای لیلا خیس بود ولی نگاهش پر از افتخار..

رفتیم خونه ی خودمون هیچ کس نمیتونست بیرونمون کنه ..من حتی کلید خونه رو نداشتم زنگ زدم یه مردی عظیمو جثه درو به رومون باز کرد..

اول حول کردم با صدایی که برازنده ی هیکلشون بود گفت: بفرمایین کاری داشتین؟!

__ : صاحبخونه هستم ؟

خنده ی مسخره ای کرد : منم آرنولدم.. برو بچه برو تا اون رو سگم بالا نیومده !!

داد زدم : تو این خونه بجز این سگی که اینجا بستین کسی نیست؟!

وای این منه ابله بودم این حرفو زدم یکی نیست بگه بچه مگه مغز خر خوردی !!

میخواست جواب درستو حسابی بده که صدای امیرو شنیدم آخیش از دست غوله راحت شدم : ابی ! ابی! چی شده کیه ؟!

ابی : نمدونیم آقا یه جزغله بچه س میگه من صاحب خونه م ..

امیر : چی؟! ( صدای پاش میومد انگار داشت میدویید ..اول که منو دید هنگ کرد ولی بعد حواسش سر جاش اومد) مهراوه !! تو کجا بودی دختر !! تو که همه ی ما رو نصفه عمر کردی ..

__: اون موقع مجبور بودم برم ولی حالا دیگه وقتش بود برگردم .. من یه مهمون عزیزم دارم که خوش ندارم کسی از گل نازکتر بهش بگه .. 

لیلا رو باخودم بردم تو .. احساس کردم با ناراحتی به امیر نگا کرد خوب حقم داشت تو این خونه و از دست صاحب خونه ها عذاب کشیده بود.. 

__: ما میریم طبقه ی من .. برا شام با مهنازو آقاجون بیاین کارتون دارم..

امیر باشه نمیخواد کاری انجام بدی تازه رسیدی خسته ای ، خودم ترتیب کارا رو میدم .. 

__: میخواهم ماهان ، دقت کن فقط ماهانم باشه .. پس تا شب .. 

و با لیلا به سمت طبقه ی خودم راهی شدم..

با لیلا رفتیم طبقه ی بالا ،خونه احتیاج به نظافت داشت .. به لیلا گفتم که میخوام کسی رو خبر کنم تا خونه رو نظافت کنه که اونم موافق بود ..باید به یکیاز این شرکتا زنگ میزدم ..

دوشی گرفتیم و زنگ زدم اون رستورانی که غذا هاشو دوست داشتم ناهارو خوردیم 

استراحتی کردیمو یواش یواش آماده پذیرایی از مهمونا شدیم..

ساعتای 7.5-7 بود که سر و کله ی امیر پیدا شد .. ازمون خواست بریم ساختمونه اونا مام قبول کردیم چون قسمت ما هنوز آماده نبود..

بازوی لیلا رو گرفتمو همراهش وارد خونه شدم همه اومده بودن چشمای ماهان از خوشی میدرخشید ، ولی مهنازو آقاجون اصلآ خوشحال نبودن ...سلام علیکی کردیم مهناز خیلی بانمک شده بود بچه شم پسر بود .. منو بوسید ، ولی آقاجونم زیاد تحویلم نگرفت .. یه کم که نشستیم آقاجون شروع کرد: خوب بگو چرا رفتی؟!

کجا رفتیو با کی رفتی؟

منم به طور مختصر راستو دروغایی رو سر هم کردمو تحویلشون دادم.. در آخرم گفتم منو لیلا باهمیم و هیچ کس حق به لیلا بی احترامی کنه .. ماهان و امیر گفتن میخوان برام مهمونی بگیرن ، قرار مهمونی برای شب دوشنبه گذاشته شد ، خوب بود تا اون موقع یه مقدار کارامون انجام میشد

شب گوشیم زنگ خورد بهداد بود : کجا گذاشتی رفتی فکر میکنی ولت میکنم پدرتو در میارم !!

__ : لطفآ سرمن داد نزنید .. شما از من طلب دارید تشریف بیارید تحویل بگیریدو تمام .. ( بدون هیچ حرفی قطع کرد..

روز شنبه یه آقا و خانم برای نظافت اومدن ،خونه تازه شکل گرفت ..لیلا هم خوشحال بود..

برا خودمولیلا لباس آماده کردم.. خودم یه لباس دکلته ی نقره ایه خیلی شیک که روش یه کت کوتاه ناز داشت لیلام یه دوپیس شیک مشکی ، جفتمون فوقالاده شده بودیم..

مهمونی تو ساختمونی که باباو لیلا زندگی میکردن برگزار میشد .. برا لیلا یه کم سخت بود بالاخره یه مدت با بابا اونجا زندگی کرده بود..

من تو اتاقی که قبلا اتاق لیلاو بابا بود داشتم حاضر میشم که صدای ماهانو شنیدم : مهراوه عزیزم ، کجایی؟ خانمی بجنب مهمونات رسیدن !! کجایی بابا خوشگلی نمیخواد زیاد مته به خشخاش بذاری..

مردک دیوونه شده بود چرا این طوری صحبت میکرد !! وقتی از اتاق اومدم بیرون دیدم آرادو شهداد کنار ماهان ایستادن و قیافه ی هردوشون گرفته س ..

سلامو علیکی کردیم تا اومدم با هاشون صحبت کنم ماهان دستشو انداخت دور کمرم : عزیزم باید اولین زوجی که رقصو شروع میکنن من و تو باشیم ..

منو کشید برد وسط هرکاری کردم ولم نکرد منم دیدم جلو مردم زشته یه دور باهاش رقصیدم وقتی برگشتم اثری از بچه ها نبود !! هرچی دنبالشون گشتم نبودن.. لیلا بهم اشاره کرد رفتم پیشش نامه ای رو بهم داد روشو خوندم از طرف شهداد بود .. دوباره رفتم تو اتاق شروع کردم به خوندن :

با سلام خانم عزیز،

ما فکر میکردیم شما کسی رو برای همراهی ندارد ولی حالا بحمدالله متوجه شدیم که تنها نیستید بنابراین از محضرتون مرخص شدیم . امانتیتون حاضره هروقت 

اطلاع بدید میفرستیمش .. موفق باشید

شهداد بسطامی

نامه رو نمیتونستم درست تو دستای لرزونم بگیرم باز این ماهان مسخره گند زده بود به زندگیم اون شهداد ظاهر بینم باز زود قضاوت کرده بود .. نامه رو تو دستم مچاله کردم دیگه دلم نمیخواست تو اون مهمونی بمونم ، از اتاق اومدم بیرون که دوباره ماهان سر راهم سبز شد : کجایی بیا مهمونا به خاطر تو اومدم ..

رفتم جلو لبخندی به لباش بود که لجمو در میاورد .. دندونامو روهم فشار دادم تمام نیرومو جمع کردم با همه ی قدرت زدم تو گوشش : ازت متنفرم مرتیکه ی عوضی یه بار به زندگیم گند زدی کافی نبود ، دیگه دورو برم پیدات نشه .. فهمیدی !! ( فهمیدی رو با چنان فریادی گفتم که همه شوکه بودن فقط خنده ای رو لبای پدربزرگ بود .. مهمونیو ترک کردم دیگه م هرچی بهم اصرار کردن برنگشتم ..

شهدادو آراد به تماسام جواب نمدادن و همه رو ریجکت میکردن ..خسته شدم به گلی زنگ زدم اونم در دسترس نبود ..کلافه شدم باید یه کدومشونو پیدا میکردم..بالاخره شب بعدش موفق شدم گلیو پیدا کنم ..

گلی : سلااااممم !! برات یه خبر توپ دارم!! خبر دارم در حد بوندس لیگا..

__ : خیره !! 

گلی : خیر چه خیری یه عروسی افتادیم!! (عروسی ! خدا رحم کنه .. خدایا اگه عروسی شهداد نباشه نذر میکنم لیلارو ببرم پابوس امام رضا) قراره فردا شب بریم برا داداش شهدادم خواستگاری .. فکر نکنم بشناسیش یکی از دانشجوهاشه گویا خیلی وقتم هست همو دوست دارن..

دیگه نفهمیدم چی میگه الو الویی کردمو گفتم صدا نمیاد قطع کردم .. 

فریاد کشیدم : آدم انقد خر !! آدمم انقد الاغ !! 

لیلا اومد تو اتاق با نگاهی متعجب نگام میکرد.. گفتم : مرتیکه فکر کرده چه خبره !!

فکر کرده خیلی آدمه منم براش میمیرم!! 

لیلا اومد جلو بغلم کرد، تو بغلش زار زدم: من که دوسش ندارم (رو کردم به لیلا) دارم؟

لیلا سرشو به معنی نه تکون داد : فکر کرده بره غصه میخورم!! غصه میخورم؟

باز لیلا سرشو تکون داد .. این بار با درموندگی گفتم: ولی لیلا جون دوسش دارم ..

به خدا از دوریش دق میکنم .. دیگه توان ندارم.. همه اش تقصیر ماهانه ، قبول نداری؟

لیلام منو تأیید کرد.. دلم میخواست بازم یه چک محکم بزنم تو گوش ماهان..

ولی خودمم میدونستم تمام تقصیرا به گردن اون نیست .. اون مرد مغرور ظاهر بینم مقصر بود.ازشون متنفرم از همه ی مردا متنفرم..

صبح با صدای گوشیم از خواب بیدار شدم سردرد بدی داشتم اصلآ خوب نخوابیده بودم ولی چاره ای نبود شب قبل (قبل از این که با گلی حرف بزنم ) امیر ازم قول گرفته بود تا یه سر به شرکت بزنم .. یه دوشی گرفتمو با بی حالی کارامو کردم هنوز ماشین ندارم مجبور شدم یه تاکسی خبر کنم ..

مهناز تو حیاط بود ، سلام کردم سرد جواب داد..هنوزم منو تحویل نمیگیره نمدونم چرا !! شاید به خاطر لیلاس .. نمیدونم بهداد چه طور لیلارو آورده که کسی نفهمیده باید امروز از نگار بپرسم .. این چند روز اومدم نشد یه خبر از نگار بگیرم این مدت ازش بی خبر موندم حسابی..

رسیدم شرکت آقا خشایار تا منو دید اومد جلو یه سلامو علیک گرمی کرد بعدم رفت تا برام اسپند بریزه چه دل خجسته ای داشت!! چشم گردوندم نه از نگار خبری بود نه از خانم صفایی منشی شرکت.. یه دختر صد من آرایش نشسته بود پاشو انداخته بود رو پاش و ناخوناشو سوهان میزدو با تلفن مشغول بود رفتم جلو یه دونه زدم به دستش سوهانش پرت شد ، تلفنم گرفتم گذاشتم سر جاش ..

بلند شد اشوه ای برام اومد : ببخشید اینجا طویله نیست چراگاهم نداریم ..

پوزخندی زدم : آره طویله نبود ولی حالا هست ، چراگاهم نداشتیم ولی حالا داریم که شما اینجایی!!

داد زد : خفه شو کثافت .. آشغا...

یه دفه در اتاق باز شد ماهان اومد بیرون : اینجا چه خبره ؟! خانم شرفی چی شده اینجا رو سرتون گذاشتین؟!

شرفی: نمیدونم این کیه اومده توهین میکنه .. 

ماهان : ایشون همه کارن اینجا .. هرچی بگن باید اطاعت بشه ...

سلولای خاکستری به کمکم اومدن پس این همه هندونه زیر بغل گذاشتنو عزیزم عزیزم مال این بود که بنده بیام شرکت افتاده به خنسو تحویل بگیرم هه هه 

زهی خیال باطل !! نمدونه این مدت ابجی مهراوه دیگه اون آدم هالوی سابق نیست..

__ : نه !خانم من اینجا هیچکارم فقط خواستم بگم توی محل کار اونم شرکتی به این با کلاسی یه منشی خوب یه کم تو رفتارش تجدید نظر میکنه ..(خوب بید آقا ماهان اینو داشته باش تا باقیش)

ماهان یکه خورد چپ چپی بهش نگا کردم، ادامه داد : این چه حرفیه مهراوه جان من تا حالا امانت دار پست ریاست بودم حالا که اومدی میخوام دوباره خودت این پست رو بعهده بگیری .. اون شب هم یه عده از همکارا و طرفهای قرار داد رو دعوت کرده بودم تا تو رو به عنوان رئیس اصلی شرکت معرفی کنم که نموندی ولی من به اونا گفتم که بزودی میای و خودت اوضاع رو به دست میگیری..

آخه من به این دودوزه باز احمق چی بگم .. آهان دوزاریم افتاد !!! این نمیدونه تمام اتفاقای شرکتو نگار واسه من گفته !! هه هه فکر کرده خر گیر آورده یه پالون میندازه سوار میشه ..

__: نه!! داداش گلم !! من دیگه حوصله ی این کارا رو ندارم .. میدونی یه مدت برا بسطامی بیگاری کردم خستم ، قراره یه مدت استراحت کنم دوباره برگردم..

دیگه نمیدوست چی بگه کاملآ آچمزش کرده بودم .. آستین لباسشو کشیدم بردمش تو اتاقو ادامه دادم: میدونی که 20 میلیارد رقم کمی نیست من باید چند تا پروژه و قرار داد چرب برا بسطامی جور کنم که کمی از خسارتش جبران شه که تقریبآ تا آخر عمرم طول میکشه ..

بعد خیلی آروم گفتم: ممکنم هست مجبور بشم به خاطر شماها و شرکت از خود گذشتگی کنمو به درخواستش جواب مثبت بدم!1

یهو فریاد زد : نه!! بی خود کرده مرتیکه ی هوس باز من نمیذارم .. 

__ : مگه میدونی درخواستش چیه؟! 

ماهان : نه ولی مشخصه یه مرد از یه دختر زیبا چه درخواستی داره!!

__: خوب چه مدونم شاید یه ازدواج اینجوری بد نباشه .. شاید بعدآ عاشقش شدم.. من که خیری از ازدواج با عشق ندیدم اینو امتحان کنم ببینم چی میشه..

با شرمندگی نگام کرد : میدونم بهت بد کردم ولی این طوریم درست نیست..

یکی نیست بگه پس چی درسته ! این که یه شرکت داغونو بندازی چال گردن یه دختر بد بخت؟!

__: خوب ماهان جان داداشم !! من باید برم که کلی کار دارم به امیرم بگو اومدم ندیدمش حالام دارم میرم..راستی نگارو ندیدم ..

ماهان : یه چند وقتی هست دیگه نمیاد هرچیم به گوشیش زنگ زدیم جواب نمیده از اون خونه هم رفتن..

خونم خشک شد نکنه بلایی سرش آورده باشن از این قاتلا بعید نیست .. باید میرفتم دنبالشو پیداش میکردم..

ماهان منو از فکرو خیالم جدا کرد: واقعآ نمیخوای تجدید نظر بکنی .. ما الان خیلی بهت نیاز داریم.. 

_: گفتم که من خیلی کار دارم به این کارا نمیرسم بعدشم من دیگه بدون اجازه ی بسطامی نمیتونم آب بخورم( مرتیکه هیچ جا بدرد نخورد اینجا خوب ازش استفاده کردم ) شما که ماشالله تحصیل کرده ی خارجی و با کمالات خانمتم که همراته ..

دست به دست هم دهید به مهر این شرکت را کنید آباد.. 

ماهان: باشه تو ام متلک بارم کن ولی بدون هلن با من بد کرد من چوب رفتار با تو رو بد خوردم..

_: آخی !! طفلک ، عیب نداره شما الحمدلله واردی ..این نشد یکی دیگه ، فرق نمکنه که .. این زن نشد یه زنه دیگه خونه بساز رنگ دیگه ( یکی بیاد فکشو جمع کنه ) 

خواستم از در برم بیرون : راستی داشت یادم میرفت! میدونم شرکت داره ورشکست میشه و

مثه یه حیوون شریف تو گل موندین .. خبراش رسیده !! 

با چشمای متعجب نگام کرد ..

اینو گفتمو از شرکت زدم بیرون ، اگه جوابشو نمیدادم برام عقده میشد.. 

هه ! انقد با این خواهر برادر گشته افعی شده نمدونه آدم عاقل دوبار از یه سوراخ گزیده نمیشه .. البته نمدونم اگه نگار دهن لقی نکرده بود عاقل بودم یا نه!!!

رفتم در خونه ی نگار اینا .. هرچی زنگ زدم درو باز نکردن گوشیش که اصلآ از اون موقع دیگه روشن نبود تلفن خونه هم رو پیغام گیر نمیرفت.. دلم خیلی شور میزد باید چه کار میکردم نمدونم ..

حدود 10روز گذشت هیچ خبری از بچه ها نبود .. تعجب آور این که بهدادم سری سراغی یه ماه دیگه سال نو میشد ولی هیچ اتفاق جدیدی برام نیوفتاده بود ..

یعنی چی شده بود که به من خبر نمیدادن .. یعنی به این سرعت ازدواج کرده بود عمرآ اونم شهداد!!!

سردم شد خواستم برم تو ساختمون یاد اون روز تو لواسون افتادم که آراد سر به سرمون میذاشتو فقط دکتر سرمد از پسش برمیومد .. چه روز خوبی بود کاش الان دکتر سرمد ... دکتر سرمد.. خودشه چرا زودتر به فکرم نرسیده بود..

با دکتر تماس گرفتم بعد از یکی دو بوق جواب داد : بله بفرمایین ..

__: سلام دکتر خوبین مهراوه ام ..

دکتر : کجایی دختر رفتی حاجی حاجی مکه ( توپش پر بود ) نگفتی یه سری سراغی چیزی بگیری ..

_: کتر کسی جوابمو نمیده به هرسه شون زنگ زدم ولی جواب نگرفتم الان یاد شما افتادم ..

دکتر : دختر خوب اینجا اتفاقای بدی افتاده !!

_: چی شده 12-10 روز پیش که گلی از عروسی میگفت!!

دکتر آهی کشید: چی بگم فقط هول نکنی (چی شده بود داشتم میمردم از دل شوره) شهداد زندانه !!

__: به چه جرمی ؟! 

دکتر : قتل نامزدش!!

یهو پخش زمین شدمو دیگه چیزی نفهمیدم..

وقتی به هوش اومدم مهناز بالای سرم نشسته بود .. چشماش خیس بود معلوم بود گریه کرده ، با صدایی که انگار از ته چاه در میومد گفتم : خوبی خواهری قوربونت برم..

گریه ش شدید شد و منو گذاشتو رفت با سستی از جام بلند شدم و رفتم طبقه ی بالا باید میرفتم ، باید یه چیزایی رو میفهمیدم .. 

لیلا با تعجب و نگرانی نگام میکرد ، بغلش کردم این بار من چشماشو بوسیدمو گفتم:

عزیزم، نگران نباش یه سر میرم تهران برمیگردم.. اشاره کرد که اونم ببرم ولی من قبول نکردم..

رفتم فرود گاه گفتم بالاخره ممکنه یه مسافر نیاد من جاش میرم .. حدود چهار پنج ساعتی وایسادم تا تونستم برم .. نمیدونستم کجا برم هیچ جا رو درست بلد نبودم .

یادم افتاد اون موقع که میخواستم برم جلسات آراد آدرسشو برام اس ام اس کرده بود تو پوشه مو گشتم پیداش کردم .. تاکسی دربست گرفتم آدرسو گفتم ، منو رسوند یه پول قلمبه هم گرفتو رفت..خدا نکنه بعضیا بفهمن غریبیو مقصدتم بلد نیستی ..

زنگ زدم ، درو باز نکردن احساس کردم منو دیده درو باز نکرده برا همین دستمو گذاشتم رو زنگو با لگد افتادم به جون در بالاخره درو باز کردن رفتم تو آراد اومد جلوی در ساختمون : تو اینجا چه کار میکنی مگه نه اینکه سرت به خونواده ات گرمه دیگه برا چی اومدی سراغ ما ؟

_: خودتم میدونی داری چرت میگی ، اومدم جریانو بگی..

آراد : جریان !! هیچی شهداد نامزد کرده با هم خوشن حالا برو..

پوزخندی زدم : همه چیو میدونم از اول تعریف کن درست بدونم چه خبره ، این همه راه نیومدم شرو ور بشنوم .. ( این من بودم این جوری حرف میزدم؟! حالیم نبود باید میفهمیدم چه اتفاقایی افتاده !! یعنی بازم انتخابم اشتباه بود پس وای بر من ..

آراد گفت: چی میدونی؟!

_: دکتر سرمد گفت که شهدادبه جرم قتل نامزدش زندانه..

آراد : چی فکر میکنی؟

_: نمیتونم و نمیخوام باور کنم .. نمیدونم فقط یه جورایی بهش اعتماد دارم...

آراد : اون روز که اومدیم تهران وقتی تو با اون پسره ی احمق میرقصیدی گوشی شهداد زنگ خورد ، بهداد تهدید کرد اگه همون موقع مهمونیو ترک نکنیم اتفاق بدی برای گلی میوفته ..میخواستیم اهمیت ندیم ولی هرچی به گلی زنگ زدیم جواب نداد به هتل زنگ زدیم جواب دادن رفته بیرون دیگه نمیتونستیم صبر کنیم باید میرفتیم..

_: پس چرا تلفن های منو جواب ندادین 

آراد: شهداده دیگه ! اول ترسید تو بفهمی پاشی راه بیوفتی بیای برات خطرناک باشه.. بعدم بهداد دوباره تماس گرفت که اگه با تو تماس بگیریم تو ،تو دردسر میوفتی 

شهداد اعتقاد داشت با توجه به گذشته ی تو هیچی مثل خبر ازدواجش نمیتونه تو رو بهم بریزه و تو ازش دل بکنی .. نمیدونست تو بد پیله ای و ولش نمیکنی..

اشتباه شهداد این بود که جریانو به بهداد گفت اونم یکیو معرفی کرد که شهداد کلی تعجب کرد!! آزیتا ایزدی ، یکی از دانشجو هاش..

اسم برا من آشنا بود ، کجا شنیدم .. کجا شنیدمممم .. آهان 

_: من میشناسمش .. اونو تو دانشگاه دیدم فکر کرد من دنبال شهدادم ، منو تهدید کرد که اگه پاتو کفشش بکنم پامو قطع میکنه ..

آراد : واقعآ !! میدونی اونم یه فریب خورده ی گروه بهداد بوده؟! شبی که رفتیم باهاش قرار بذاریم که این نقشه بازی بشه فقط برا این که تو رو دلسرد کنیم و واقعآ شهداد اونو نمیخواد قبول کرد ، اما 2-3روز بعد خواستگاری دبه کرد .. شهداد

از خونواده اش اجازه گرفت تا با آزی برن بیرون تا همدیگه رو بیشتر بشناسن !!!

ولی معلوم نشد چه طور سر از خونه ی شهداد در آوردن .. بعد از این که به دختره تجاوز کرده بودن ، کشته بودنش !! پلیس زمانی رسیده بود که شهداد با اسلحه بالا سره دختره وایساده بوده.. همسایه ها صداهای مشکوک از تو خونه شنیده بودن زنگ زدن صدو ده بعد از اون صدای شلیک چند تا گلوله رو شنیده بودن ..

_: شهداد خودش چی میگه ؟

آراد : میگه آزی نیومد تو کافی شاپ گفت ابمیوه بگیر تو ماشن بخوریم وقتی شهداد با آبمیوه برمیگرده ازش بستنی هم میخواد شهداد نمیخواسته وقت تلف شه میخواسته زودتر حرفاشو بزنه ولی آزی اصرار میکنه شهدادم قبول میکنه بعد از این که شهداد آبمیوه رو میخوره بیهوش میشه و وقتی به هوش میاد برهنه اسلحه به دست کنار بدن برهنه ی آزی رو زمین بوده .. آزی قبل از مرگ شکنجه شده بوده .. حالام پدرو مادرش مقدار دیه ای رو که لازمه آماده کردن تا شهداد اعدام شه..

_: کار خودشه کار اون بهداد کثافته !!

دوباره گوشی قدیمیه رو درآوردم هنوز تو پوشه ی پیامکام رو آدرس آراد بود .. شماره ی بهدادو گرفتم جواب داد: بنال !! 

_: کثافت کار خودته نه !! کار خود بیشرفته !! 

صدای قهقه ش پیچید : گفته بودم کسی که دورم بزنه بد میبینه .. گفته بودم منو نپیچون میپیچونمت ..هنوز کارم باهت تموم نشده منتظر ادامه ش باش!! تماسو قطع کرد..

رو کردم به آراد میخوام شهدادو ببینم !!

آراد : مگه الکیه !! مگه به هرکس اجازه میدن !!

_: من نمیدونم .. من فقط میخوام شهدادو بینم..

آراد: ببینم چه کار میتونم بکنم ولی قول نمیدم..

چند روزی آراد دنبال کارا بود تا من بتونم به دیدن شهداد برم.. یه روز که تو خونه نشسته بودم گوشیم زنگ خورد !! بهدادبود: هوی .. میدونی اون کثافت چه طوری آزاد میشه ؟ فقط به دست تو کافیه تو یه مدت با من همراه بشی و منو سر حال کنی بعد اون آزاد میشه منم تو رو مثه یه توفاله پرت میکنم طرفش..

میدونستم دروغ میگه ولی قبول کردم ، میخواستم ازش اعتراف بگیرم .. یه رم خریدم که میتونستم باهاش حدود چهار پنج ساعت مکالمه رو ضبط کنم اگه حاشیه نمیرفتو همه چیو زود میگفت درست میشد من اگه کشته میشدم هم برام مهم نبود

باهاش قرار گذاشتم هروقت شهدادو دیدم بعدش برم پیش اونو خودمو تقدیمش کنم.. من میخواستم اسم شهداد پاک باشه ..حتی اگه آزاد نمیشد و اعدامش میکردن بعد میفهمیدنم مهم نبود مهم پاک بودنش بود..

بالاخره بعد از چند روز دوندگی آراد تونست برام وقت ملاقات بگیره ، ولی شهداد نمیدونست قراره من برم ملاقاتش وگرنه اجازه نمیداد..

رفتم تو اتاقی که قرار بود شهدادو ببینم ..یه میز بودو دوتا صندلی روی صندلی که پشت به در بود نشستم از در که اومد نفهمید منم ولی بعدش یه باره گفت مهراوه!! از کجا فهمید منم من که چادر سرم بودو پشتم بهش بود ..برگشتم به هم نگا کردیم چه قدر دلم واسه نگاش تنگ بود چرا من این مردو انقد زیاد دوست داشتم !! مگه چند دفعه دیده بودمش !! چرا حاضر بودم به خاطرش هر کاری بکنم !!

مگه نه اینکه اونم به خاطر من اینجا بود!

اومد جلو روبه روم وایساد : همه کار کردم که تو نیای ..خواستم نباشم تا باشی 

عزیز خانم برو ، تو رو به مقدساتت برو.. من سفیر مرگم برات ، برو نذار باعث مرگ عزیزترینم بشم ..

هیچی نمیگفتم فقط براش یه شعر زمزمه کردم:

بی تو امشب دارم آتیش میگیرم تو نباشی تکو تنها میمیرم

دل تنگم دیگه طاقت نداره باخیالت دوباره جون میگیرم

تو نخواستی که به یادم بمونی تو سکوت شب سردم بخونی 

تو میخواستی پا بذاری روی قلبم که شکستی دلمو خوب میدونی

کاش تو رو باز ندیده بودم دل از عشقت بریده بودم

هنوزم به پات نشستم یاد تو هستم

یه روز هدیه داد عطش چشات به من خسته تب دستاتو

تا تو رو دیدم دل به تو دادم غم بیکسی رفت از یادم

تو بگو چرا رفتی از پیشم اگه بد کردم خوبه تو میشم

جای عاشقی جای دل بستن با یه اشتباه دلمو نشکن

کاش تورو باز ندیده بودم دل از عشقت بریده بودم

هنوز به پات نشستم یاد تو هستم

هردو مون اشک میریختیم من صدای جالبی نداشتم موسیقیم نمیدونستم ولی این شعر نیاز به این چیزا نداشت مهم این بود که دل هردو مون باهاش لرزیده بود..

_: نگران نباش هرکاری بتونم میکنم که این لکه از اسمت پاک شه..

شهداد : تو هیچ کاری نمیکنی میری دنبال زندگیت..

_: من الانم دنبال زندگیمم که اینجام .. به طرف در خروج رفتم به سمتش برگشتم : کاش تو رو باز ندیده بودم.. تمام دردسرات به خاطر منه وگرنه الان راحتو آسوده بودی..

اخم بامزه ای کرد: ا روزی که دیدمت تازه معنیه زندگیو فهمیدم .. اگه تو رو نمیدیدم معنی واقعی عشقو نمیفهمیدم..

از در زدم بیرون دیگه بجز اون هیچی مهم نبود به طرف محل قرارم با بهداد رفتم..

میدونستم جیزه خوبی در انتظارم نیست ، به محل قرارمون رسیدم یه بنز با شیشه های دودی که داخلش اصلآ معلوم نبودو چندتا ماشین دیگه اونجا بودن ، مردک احمق فک کرده کیه که انقد خدمو حشمم دور خودش جمع کرده ..در عقب بنزه باز شد رفتم جلو سرمو خم کردم یه نگا تو ماشین انداختم ، خودش بود با یه خنده ی زشت ! سوار شدم کنارش نشستم..

تحمل نگاه هیزو کثیفش برام سخت بود : به دلدارت سلام میرسوندی!! ( برام مهم نبود چی میگه فقط هدفم مهم بود..) 

سکوت کردم ، دلم نمیخواست باهاش هم کلام بشم..یه شربت داد خوردم دیگه چیزی نفهمیدم ..

وقتی به هوش اومدم توی یه اتاق خواب بودم هیچی از لوازمم نبود .. وای نه من گوشیمو میخواستم ای وای فکر اینجا شو نکرده بودم .. دستو پامو به تخت بسته بودن 

صدایی نکردم اگه صدا میکردم زودتر میومد .. ساکتو آروم گریه میکردم ..وای دیگه نمیتونم کاری بکنم هیچ کس نمیدونه من اینجام .. هیچ وسیله ام ندارم که به کسی خبر بدم تازه آدرسم که ندارم..

در باز شد اومد تو یه بطری دستش بود با دو تا جام کنارم روی تخت نشست..

دستات درد میکنه عیب نداره عادت میکنی ..میدونی دوست دارم وقت با کسیم رنجو تو چشماش ببینم خیلی مزه میده .. خودتو برای یه برنامه ی چند ساعته آماده کن..

جام هارو پر کرد : نه الان به تو نمیدم چون بدنت سست میشه دردو احساس نمیکنی مزه نمیده.. تا تو یه کم دیگه حرص میخوری منم برم وسایلمو بیارم..

وسایلش چندتا چیز بود یه سیخ فکر کنم سیخ داغم کنه ،بعد یه شلاق بود یه دسته ی کلفت داشت چند رشته کمربند بهش آویزون بود..

بهداد: خوب حالا شروع میکنیم اگه مثه اون دوسته احمقت باشی اتفاق بدی برات نمیوفته و بعدم میفرستمت یه جای خوش آب و هوا ولی اگه مثه اون دختره نامزده داداشم باشی مجبورم بکشمت حالا کدومو دوست داری هان؟

وای چه قدر درد داشت ، این شلاق بود یا گوله ی آتیش ؟! هر بار که ضربه میزد تا اعماق وجودم میسوخت..

زبونم بند اومده بود نمیتونستم حرف بزنم .. منظورش از دوستم کی بود؟

با صدای خفه گفتم : کدوم دوستم ؟

بهداد: اون که اول دوستت بود بعد شد جاسوس من که خبرای تو رو بیاره.. ولی تو و اون دوست زبون نفهمت بهش اعتماد نداشتین یکی در میون خبر میاورد آخرم یه چند وقتی زیر دستم بود بعدم فرستادمش شیخ نشین عرب و حالا واسه خودش حال میکنه ،اما اون یکی دوست کثافتت ..( واااییی درد داشت دردداشت مردم ..شلاق نبود از هر تیغی برنده تر بود) نفهمیدیم چه طوری رفت کجا رفت هیچ خبری ازش نیست تو ام نمیدونی کجاس میدونم ..

اون یکی نامزد داداشمون ، ایکبیری بد دندون گرد بود منم مجبور شدم بکشمش خونش بیوفته گردن داداش.. اول نمیخواستم بکشمش فقط یه هم خوابی بعدم تا آخر عمر چال گردن داداش ..بعدم منو تو ولی سگ پدر بد کنه ای بود ..دندونشم حسابی گردبود دیدم خونش از خودش بهتره..

میدونی من جغد شومم از بدو تولدم جغد شوم بودم.. اول مادرمو منزوی کردم بعد باعث مرگش شدم باعث مرگ مادربزرگ من بودم..

کبوتر صلح اون داداش ابلهم بود هرجا بود محبت بود عشق بود حتی بین دخترا بازم اون مطرح بود ..تا سرایدار باغ هواشو داشت ..فهمیده بود براش نقشه دارم میخواست بهش بگه ..خوب بهتر بود بمیره..

اون علی بیشعور که زیر بار نرفت گفت پول حروم نمی خورم داشت موی دماغ میشد باید میرفت .. فرزاد احمق که خیال میکرد پول علف خرسه باید میمرد تا بفهمه یه من ماست چه قدر کره میده.. پدر زبون نفهمت !!نمیدونم چرا باید میمرد اونو دیگه از قاتلش بپرس چون اونو دکترشو من نکشتم کار من نبود..

تمام تنم درد میکرد با هر اسمی که میگفت یه شلاق میخوردم..تمام نیرومو جمع کردم پس پدرمو کی کشت ؟!

لباسی تنم نبود ضربه ها اونقدر محکم بود که لباسامو پاره کرده بود اونام که مونده بود خودش مثل سگ دریده بود.. وقتی اسم قاتل پدرو گفت صداش توی یه صدا گم شد خونه کاملآ محاصره س تسلیم شین .. یعنی کی خبرشون کرده بود؟! 

هیچ چیز قابل تشخیص نبود .............................................

فصل دوم شهداد

صدای به هم خوردن در اضطرابمو بیشتر کرد !اگه بازم حرف گوش نده! اگه دنبال بهداد بره ! من باید چه کار کنم ؟! 

حاضرم به خاطرش جونمو بدم راحت بدستش نیاوردم که راحت از دست بدمش !!

سربازه منو با دست تکون داد : کجایی بابا ده دفه صدات کردم !!

__: میخوام تلفن کنم خیلی ضروریه ..

سرباز: حالا بیا بریم تو بندت تا بعد ..(دنبالش راه افتادم ..(

باید با آراد تماس میگرفتم و موضوعو باهاش در میون میذاشتم .. ولی نه طول میکشید باید با سرگرد تماس میگرفتم این بهتر بود.. راجع به تصمیم مهراوه باید با سرگرد حرف میزدمو ازش کمک میخواستم..

3-4 روز بعد.. 

بعد از صبحونه رفتم تو سلولم .. تصمیم داشتم خاطراتمو بنویسم و بفرستم برا مهراوه.. مهراوه .. مهراوه ی من .. من خیلی خوش شانس بودم که خدا الهه ی شرقشو رو به من داده بود.. چه شب ها که تو مناجاتم اونو از خدا خواسته بودم.. چه قدر دلم براش شور میزد..

تو همین فکرا بودم که یکی از هم بندام گفت : إ !! دکی جون کجایی ؟! دو ساعته صدات میکنن ..

از جام بلند شدم .. بهم خبر دادن باید وسایلمو بردارم برم !! داشتم شاخ درمیاوردم یعنی چی شده بود دوباره دلم بد جور شور میزد سریع لباسا و وسایلمو برداشتم و از بچه ها خداحافظی کردمو از زندون زدم بیرون 

بیرون از زندان آراد با دکتر سرمد منتظرم بود ولی مهراوه نبود .دیگه دلم میخواست بترکه..

با دکتر سلامو علیک کردم منو تو آغوشش گرفت : پسر تو که مارو کشتی .. امیدوارم هیچ وقت دیگه گذرت به این جور جاها نیوفته..

آراد بغلم کرد: وای چه قدر فرق کردی درست مثل تهران !!

با مشت زدم رو شونه اش : مزه نریز بچه !! چه خبر؟ چه جوری منو آوردی بیرون..

آراد من نیاوردمت بیرون .. خودشون خسته شدن فرستادنت بیرون ..

_: بچه کی بزرگ میشی ؟! 

آراد: عجله ای ندارم ..همین طوری خوبه..

باز شروع کرد شروعم بکنه دیگه هیچ کس نمیتونه ساکتش کرد..به زور کردمش تو ماشین نمیدونم چرا این قدر شیطونی میکرد ..دستمو گذاشتم رو دهنش تا دیگه صداش در نیاد : خوب حالا به من بگید چی شده ؟!

دکتر گفت : یه کم صبر کن همه چیو بهت میگیم اول برو خونه یه صفایی به خودت بعد..

رفتم خونه دوشی گرفتم ، لباسامو عوض کردم آراد و دکتر منتظر من بودن معلوم نبود می خوان منو کجا ببرن ولی یه چیزو پنهان میکردن و مضطرب به نظر میرسیدن..

سوار ماشین آراد حرکت کرد .. دیگه هیچ کدوم حرف نمیزدن هرچی جلوتر میرفتیم چهره ی آراد بیشتر تو هم میرفت..

ماشینو نگه داشت !! ولی اینجا بیمارستان بود!! یعنی چی شده ؟ برگشتم سمتش ، دستشو رو شونه ام گذاشت و فشار بهش داد و با نگاش در ورودو نشون داد یعنی بریم تو.. دستا و پاهام میلرزید باز دل شوره به جونم افتاد ..

با آسانسور رفتیم طبقه ی سوم حاضر بودم بمیرم ولی مهراوه ی من اینجا نباشه.. خدایا کمکم کن

به طبقه ی مقصد رسیدیم آراد کمک کرد از اتاقک آسانسور برم بیرون.. رفتیم سمت Icu چشمامو بستم دیگه توان نداشتم..

صدای دکترو شنیدم : شهداد !! خودتو حفظ کن پسر !! باید نشون بدی چه قدر مقاومی ..

نه مقاوم نبودم ..اگه مهراوه اینجا باشه میمیرم!! چشامو باز کردم صدای فریادم تو بیمارستان پیچید .. 

باورم نمیشد تمام عشقم، زندگیم اونجا روی تخت افتاده بود ..بی هوش بود و بدن باند پیچی شدش زیراون همه سیم دلو ریش میکرد .. آراد نگهم داشت تا نیوفتم دستمو رو شیشه گذاشتمو پیشونیمو به شیشه تکیه دادم .. چه قدر سخته عزیزی رو به این حال دیدن ..خدا برا کسی نیاره این روزو که من داشتم

همون طور که به شیشه چسبیده بودم یاد اولین باری که دیدمش افتادم .. به نظرم تیپش خاص بود ، تا اونموقع هیچ دختری توجهمو جلب نکرده بود .. تو همین فکرا بودم که صدای زنونه ای منو به خودم آورد!!برگشتم نزدیک بود از تعجب شاخ درآرم!! مامان لیلای مهراوه بود که منو صدا میکرد!

لیلا : دکتر!! سلام خوبین؟

اونقد تو شوک بودم که نتونستم جوابشو بدم فقط سرمو تکون دادم ، ادامه داد: میبینی دخترکمو !! خدا نشناس بد جور شکنجه اش کرده بود .. دیر رسیدیم خیلی دیر رسیدیم.. وقتی رسیدیم که بچه ام با مرگ فاصله ای نداشت .. 

با صدای خفه ای پرسیدم : حالا چه طوره دکترش چی میگه ؟

لیلا : وضعیت خوبی نداره..(آهه دردناکی از دلم کشیدم چشمام اشک زد) دکترش میگه وضعیت هوشیاری خوبی نداره ، هیچ تلاشی نمیکنه .. معتقده اگه همین طور پیش بره دچار مرگ مغزی میشه ..

به دیوار تکیه دادم و سر خوردمو رو زمین نشستم..دیگه نتونستم طاقت بیارم از ته دلم زجه میزدم اگه مهراوه مو از دست میدادم میشدم یه مرده ی متحرک ..آراد کنارم سر پنجه نشست ، بغلم کرده بودو همراه من اشک میریخت..خیلی به هم ریخته بودم.. مثه بچه ها شده بود : من مهراوه مو میخوام کاش میمردم ولی اون سالم میموند کاش هیچوقت حسمو درک نمیکرد.. 

آرادو دکتر دلداریم میدادن اما هیچی نمیتونست آرومم کنه ..

صدای گلی رو تشخیص دادم : شهداد بلند شو از دکتر اجازه گرفتم بری تو ببینیش..

نفهمیدم چه جوری از زمین جدا شدمو ایستادم : میتونم ببینمش ؟!

سرشو تکون داد : آره ، ولی خیلی کوتاه ..

همینشم غنیمت بود باید میرفتم ، باید میرفتم باهاش حرف میزدم شاید یه کم آروم میشدم.. گان مخصوصو پوشیدم و رفتم پیشش ساکتو آروم خوابیده بود .. یاد آخرین نگاهش که افتادم جیگرمو آتیش زد .. رفتم کنارش دستشو که آنژیو داشت آروم نوازش کردم ..خیلی آروم لبامو رو پیشونیش گذاشتمو طعم اولین بوسه رو چشیدم خدا منو ببخشه ولی دیگه نمیتونستم طاقت بیارم.. 

شروع کردم به حرف زدن : سلام سرتق خانم ، بالاخره کار خودتو کردی ؟! دلت خنک شد خان داداشم افتاد زندون من که هنوز نفهمیدم چه اتفاقی افتاده اما تنتو چرب کن برا یه تنبیه حسابی که حرف بزرگ ترتو گوش نکردی..

اشکام دیگه تحملشون تموم شد و از تو چشام زدن بیرون: مهراوه ی من، 

الاهه ی شرق من ، میدونم که فک میکردی تو بودی که اول منو دیدی ولی خانمی باید بدونی من بودم اول تو رو دیدم ،من بودم تو روز خاک سپاری بابات نتونستم ازت چشم بردارم بعدم وقتی برگشتم تهران دیدم ای دل غافل دلمو پیش یه چشم شوخ شیرازی جا گذاشتمو !! (دستمو رو انگشتاش گذاشتم )

خانم قشنگم ، تو شدی دلیل اشک ریختن شبام .. انقد در خونه ی خدا رو زدم که بهم رحم کردو تو رو برام فرستاد .. 

در باز شد ، گلی بود : مجنون جان پاشو بیا بیرون لیلی باید استراحت کنه ..

دلم گرفت وقتم تموم شده باید میرفتم آروم زیر گوشش گفتم: من میرم اما برمیگردم ، این دکترا همشون دیوونن فک کردن میتونن منو تو رو از هم جدا کنن ،

خوب استراحت کن خانمی ، اومدم باید چشاتو باز کنی دیگه خواب بسه..

از اتاق اومدم بیرون ، یه سرباز برا محافظت پشت در اتاقش نشسته بود..

آراد جلو اومد: این سربازه کی اومد؟!

آراد : بود .. ولی تو انقد حواست پرت بود متوجه نشدی..( سری تکون دادم) خوب بریم اینجا که دیگه کاری نداریم !!

_: آره !! شما برید ولی من میمونم !! تمام زندگیو کار من اینجاس یه لحظه م تنهاش نمیذارم..

آراد: یعنی نمیخوای حقایقو بشنوی؟!

_: ترجیح میدم مهراوه باشه با هم بشنویم ..

آراد: نمیدونم هر کاری فکر میکنی درسته انجام بده ..ولی برا روز دادگاه حتمآ باید باشی ..

حرفشو تأیید کردم .. خداحافظی کردو رفت ..

برگشتم سمت اتاقش از پشت شیشه نگاش کردم : خدیا کمکمون کن ! خدایا ازش نمیگذرم ، بعضیا میگن میگذریم شفا بگیره !! ولی من میمونمو شفاشو میخوام ..میدونم این چیزی که میخوام قطره ای از دریای بیکران قدرتت نیست پس به سرم منت بذار مهراوه مو برگردون !! از همین لحظه و همین جا شروع میکنم هر روز تا زمانی که زنده ام برا سلامتیش نماز میخونم و سوره ای از قرآن .. ولی ازش نمیگذزم !!

رفتم وضو گرفتم ، تو نماز خونه نمازو سوره رو خوندم همون جا نشستم و شروع کردم به نوشتن خاطراتم برا عزیزم..

عزیز دل شهداد!! مقداری از زندگیمو میدونی ، حالا اونچه رو که نگفتم و باید بدونی برات مینویسم ..

بعد از جریان اختلاس بهداد تو پروژه ی پاساژ و قتل علی چون هیچ مدرکی برای اثبات نداشتیم کاری از دستمون بر نمیومد کسی رو هم که آراد فرستاده بود اونقدر کار کشته نبود که بتونه مدارکی برامون بدست بیاره ، برای همین رفتیم سراغ یکی از دوستای آراد که سرگرد آگاهی بود .. ماجرا رو براش گفتیم ، قرار شد با کمک هم موضوع رو پیگیری کنیم .. عاملین نفوذی اونا خیلی خبره بودن و به نتایج خوبی رسیدیم .. فهمیدیم این بار بهداد برا نقشه اش یه مجری انتخاب کرده به اسم خسروی و خودش کاملآ در سایه نشسته .. خسروی هم شخصی به اسم فرزادو خبیری رو جلو انداخته که از طریق اون وارد زندگی شما بشه ..

بله عزیز دل !! فرزاد از همون اول با نقشه وارد زندگیت شد ولی چرا یه مدت رفت و دوباره برگشت رو ما هم نمیدونیم .. خلاصه بچه های نفوذی خبر دادن فرزاد داره از لندن برمیگرده .. مأمور ما هم باهاش برمیگشت از اونجایی که به مأمورمون مشکوک شده بود من باید میومدم فرودگاه فرزادو زیر نظر میگرفتم و اون مهره مون از بازی خارج میشد .. منم تغییر چهره دادم چون میدونستیم ممکنه شناسایی بشم اونجا برای اولین بار تو رو دیدم به نظرم از دیدن فرزاد خوشحال نشدی .. نمیدونم چرا ولی توجهم بهت جلب شد.. من فقط باید تا زمانیکه فرزاد میومد شیراز و مستقر میشد میوندم بعد باید برمیگشتم .. چون ممکن بود شناسایی بشم .. فرزاد اومد خونه ی شما و تا دو سه روزی که موندم توی هیچ هتلی مستقر نشد ما به این نتیجه رسیدیم که تو خونه ی شما مونده 

من باید برگشتم .. تو این مدت مجبور شدم چند بار تو رو تعقیب کنم !! دیدم چه قدر ساده ای هیچ جایی غیر از خونه و شرکت نمیرفتی دوستتم فقط نگار بود .. البته اون موقع نمیدونستم کیه بعدآ فهمیدم .. وقتی برگشتم تورو با چند تا دختری که دورو برم بودن مقایسه کردم !! واقعآ برام عجیب بود نباید با دیگران برام فرق میکردی ولی نمیتونستم بهت فکر نکنم یواش یواش فکرمو پر کردی ، هنوز احساس میکردم یه جور دلسوزیه که طعمه ی گرگی به اسم فرزاد شدی ومقصرم برادر منه ولی وقتی خودمو تو جاده ی قم دیدم فهمیدم نه !! دارم سر میخورم.. رفتم حرم حضرت معصومه اونجا نمازی خوندمو از خدا خواستم کمکم کنه ، اگه بیراهه میرم برم گردونه !!

راه افتادم به سمت شیراز که ای کاش نمیومدم !! یعنی نمیدونم شاید باید میومدم !! آدمای بهداد ردمو زده بودن .. شاید واسه خاطر همین بود که بهداد تو رو انتخاب کرد که وارد زندگی من بشی !!

شاید فهمیده بود برادرش یه جورایی سر خورده !! اما نمیدونم چرا از بقیه کارا سر در نیاورد شایدم میدونستو میخواست با من بازی کنه!! نمیدونم..

شکمم که دیگه طاقتش تموم شده بود منو به زمان حال برگردوند خودکارمو گذاشتم لای دفترم ، از جام بلند شدم .. دوباره رفتم یه سری به مهراوه زدم و رفتم تو محوطه ی بیمارستان ، روی یه نیمکت زیر سایه ی درختی نشستم ، با خودم فکر میکردم چرا این جوری شد کجای کار اشتباه بود که بهداد به خطا رفت .. ما اونقدر ثروت داشتیم که نه تنها خودمون میخوردیمو نوه نتیجه هامون ، به کسایی که محتاج بودنم میتونستیم کمک کنیم .. یعنی باغ لووسون انقد براش با ارزش بود که بخواد این طوری انتقام بگیره!! اگه اون باشه باید فقط از من انتقام میگرفت یا از خان بابا به آدمای دیگه مربوط نبود.. باید میدیدمش آره باید قبل از اولین دادگاهش میدیدمشو از خودش میپزسیدم .. سرمو به طرفین تکون دادم تا فکرای بیخودو از خودم دور کنم .. 

حسی تو بدنم نمونده بود تو این دو سالی که از کارای خلاف بهداد مطمئن شده بودم، خواب راحتی نداشتم ، این مدتم که همش اضظراب داشتم برا همین تمام نیرومو از دست داده بودم.. با بیحالی از روی نیمکت بلند شدم و به سمت رستوران رفتم .. با اینکه واقعآ گرسنه بودم ولی میلی به غذا نداشتم .. از اونجا بیرون اومدم و رفتم کافی شاپ نسکافه ای برا خودم گرفتم با یه بسته بیسکوئیت همون جا پشت یه میز نشستمو مشغول خوردن شدم ..

همون جور که داشتم نسکافمو مزه مزه میکردم با آراد تماس گرفتم..

آراد : سلام ، کجایی پسر ؟! ( صداش غم داشت یه جورایی پر بغض بود) 

_: سلام همین دورو برا زیر آسمون خدا!! 

آراد : خوب خدا رو شکر هنوز زیر آسمونی گفتم شاید خسته شدی رفتی زیر زمین!! ( این پسر هیچوقت دست از لودگی برنمی داشت ، حتی زمانیکه مثه حالا بغض داشت ) 

_: نه عزیزم ، اونکه اول شما تشریف فرما میشی اگه خوب بودو برنگشتی منم میام.. 

خنده ای کرد هردو از دل هم خبر داشتیم نیازی به ظاهرسازی نداشتیم: همیشه من باید جاده صاف کنه تو باشم ، کلآ زبل خانی.. 

کمی مکث کرد : شهداد !! خوبی داداشم !!

خوب بودم؟! میشد که خوب باشم؟ دیگه دست خودم نبود بغضم شکست: نه داداش!! اصلآ خوب نیستم .. خیره سرم22-3 سال درس خوندم ولی الان نمیتونم به عزیزترینم کمک کنم ..حتی فرصت نکردم بهش بگم چه قدر دوسش دارم و چی تو دلمه ، حتی نمیدونه به خاطر خودش ازش گذشتم !! 

آراد : غصه نخور برادر من !! ناشکریم نکن ، اونقدر دست به دامن خدا میشیم که بهمون رحم کنه 

بهمون برش گردونه..( آمینی گفتم) نمیدونی اینجا چه خبره محشر کبراییه واسه خودش .. خواهرش یه لحظه آرومو قرار نداره و همش زجه میزنه !! دیگه کم مونده 

دستو پاشو ببندیم به خودش صدمه نزنه !! از اون طرف پدربزرگش فکر کنم نتونه دووم بیاره .. فقط لیلا خانمه با اینکه خودش داغونه به این دوتا روحیه میده و ازشون پرستاری میکنه.. نگارم فردا میرسه ..

_: خوب خیالم راحت شد نگار و مادرش برسن کمکای خوبین .. خوب یه زحمتی برات دارم.. 

آراد : همیشت همین بوده کی رحمتت شامل حال من بشه الله اعلم.. 

_: کوفت زبون به دهن بگیر تا بگم .. یه قرار ملاقات بگیر میخوام قبل از روز دادگاه بهدادو ببینم .. 

آراد: رو چشمم عزیزه برادر روزشو تعیین کن همون روز وقت بگیرم !! نه که خونه خاله س هر روز شما اراده کنی میریم با هم.. اصلآ وقت قبلیم نمیخواد دکتر جون! 

_: مسخره ، دلقک !! کی میخوای آدم شی !! نمیتونیو حرفت برو نداره بگو یکی دیگه رو پیدا کنم.. 

آراد : باشه باشه!! چرا ترش میکنی !! امان بده ، بذار با سرگرد تماس بگیرم خبرشو بهت میدم.. دکتر صدام میکنه مثکه باز حال یکیشون بد شده الهی بمیرم برا گلم خسته شد طفل معصوم.. الانم که آفشه باید اینجا از اینا پرستاری کنه آب شده ..تو این 2-3 روز .. کار نداری؟ 

_: از اولم نداشتم !!( کوفتی نثارم کرد) برو برو به گلت برس .. به لیلا خانم بگو هر خبری بشه اول به خودش میگم .. یا حق 

اونم جوابمو دادو قطع کرد .. دوباره برگشتم تو بیمارستانو رفتم بخش ICU

راستی پارتی داشتن خیلی خوبه .. گلی تو این بیمارستان سوپروایزره سفارشمو کرده منم یه جورایی همکار برا همین من راحت میرمو میام !!

دوباره رفتم تو نماز خونه نشستم شروع کردم به نوشتن..

گلم ، اومدم شیراز !! صبح اومدم نزدیکای خونه تونو تا شرکت دنبالت اومدم ، اون موقع نمیدونستم چرا پکری ولی وقتی درباره گذشتت برام گفتی فهمیدم زمانی بوده که فهمیده بودی ماهان همسرشو پیدا کرده .. عزیزکم یه 2 روزی موندم و هر جا میرفتی دنبالت بودم .. چند بار میخواستم دلو بزنم به دریا و بیام جلو و هر چی تودلمه بهت بگم ولی نمیشد تمام برنامه هامون بهم میخورد .. که البته با بی احتیاطی من بهم خورده بود ولی اون موقع ما نفهمیده بودیم.. تا موقع مناسب مجبور به سکوت بودم ..قبل از این که برگردم یه سر به خواجه ی شیراز زدمو به شاخه نباتش قسمش دادم مراقب شاخه نباته من باشه ، باهاش دردو دل کردم و ازش نظر خواستم که این جوابو داد:

من دوستدار روی خوشو و موی دلکشم

مدهوش چشم مستو می صاف بیغشم

گفتی ز سر عهد ازل یک سخن بگو 

آنگه بگویمت که دو پیمانه در کشم 

من آدم بهشتیم اما در این سفر 

حالی اسیر عشق جوانان مهوشم

واقعآ که حالم درک کرده بود و جوابمو داده بود ..در ادامه بهم گفت 

شیراز معدن لب لعلست و کان حسن 

من جوهری مفلس ایرا مشوشم

حافظم خبر داشت که از همین چشم مستان همشهریش دلم برده 

از بس چشم مست در این شهر دیده ام 

حقا که می نمی خورم اکنون و سرخوشم

خنده ای به لبم نشست 

بخت ار مدد دهد که کشم رخت سوی دوست 

گیسوی حور گرد فشاند زمفرشم

حافظم بر این اعتقاد بود که باید صبر کنم تا برسم به اون چه که میخوام.. 

وقتی برگشتم جریانو با آرادم درمیون گذاشتم ..

مثل همیشه سنگ صبورم بود. دلداریم میداد.. دیگه تو تهران آرامش نداشتم ، دلم میخواست بازم بیام شیراز ولی آراد مانعم شد و ازم میخواست صبوری کنم ..تا زمانی که سرگرد خبر داد اختلاس انجام شده و خسروی فرزادو کشته و متواری شده دفترو بستمو سرمو به دیوار تکیه دادمو چشمامو بستم .. احساس کردم یه نفر به آروی صدام میکنه و شونه مو تکون میده !! چشمامو باز کردم یه آقای میون سالی بود .. 

چشمامو که باز دید گفت: پاشو پسرم پاشو !! معلومه خیلی خسته ای که اینجا خوابت برده بلند شو تا نمازت قضا نشده بخونش باقیه کارارو بسپر دست خودش ،

خودش بهتر میدونه چیکار کنه..

نمیدونم کی خوابم برده !! سحر شده بود .. بلند شدم اول وضو گرفتم نماز خوندم بعدم رفتم یه سری به خانم خانما زدم ، هنوز دلش نمیخواست چشمای خوشملشو برام باز کنه ، داشت برام ناز میکرد .. میدونست اگه تا آخر دنیام ناز کنه من خریدارم..انگشتمو بوسیدمو روی شیشه گذاشتم: سلام خانمی ، صبح قشنگت به خیر ، بوسه ی صبح بخیرتو دریافتی عزیزکم .. بلندشو دیگه طاقت ندارم اینجا بودن سخته پاشو همه منتظرتن ، خواهرت بی تابه ، پدربزرگت تا سکته

فاصله ای نداره .. لیلا داغونه .. راستی آراد بانگار تماس گرفته اونم اومده ..

إإإ !! تو خبر نداشتی ما با چه ترفندو بدبختی اون دوست سرقتو از دست افراد بهداد نجات دادیمو با خونواده اش فرستادیمشون یه جای امن .. خو تا پا نشیم که نمیشه همه ی ماجرا رو برات بگیم.. تازه لیلام خیلی چیزا داره که بهمون بگه..

باید دلیل سکوتشو برامون بگه .. من صبر کردم تا تو بیای با هم حرفاشو بشنویم.

خانمی دلم یه دنیا برات تنگه !! صبر کن وقتی بهوش بیای تلافی این مدتو سرت درمیارم !! دیگه اون وقت منم که ناز میکنم تو باید منت کشی کنی !! 

یه کم مکث کردم با تردید گفتم :یعنی اون قدر دوستم داری که منتمو بکشی؟!

صدایی پشت سرم جواب داد : خیلی بیشتر از این حرفا دوست داره !!

لیلا بود که با چشمای خیس جوابمو داد: اون قدر دوستت داره که بی محابا 

رفت تو لونه ی شیر.. ما همه مون یه جورایی از مسائل شرکت خبرداشتیم، 

شمام از نقشه های بهداد خبر داشتید!! ولی هیچکدوم بی گدار به آب نزدیم! ولی دختر عزیز من به خاطر عشقش از خودش گذشتو فداکاری کرد ، حتی به این مسأله فکر نکرد که رهاش کردیو با کسی دیگه قرار ازدواج گذاشتی!! اون که خبر نداشت این قرار خواستگاری و ازدواج نقشه بوده ، ولی براش مهم بود که از اتهام قتل مبرا بشی ..

_: میدونید !! من تو زندگیم سعی کردم که ازخیلی خطاها دور باشم، همیشه به دیگران کمک کردم تقریبآ دور کارایی که خلاف بودم قلم کشیدم .. مطمئنم 

مهراوه پاداش تمام اون کارا بوده .. میدونم که من لیاقتشو ندارم ولی بهتون قول میدم ازش مثل چشمام مراقبت کنم .. همین یک باری که رهاش کردم برای همه ی عمرم بسه .. میدونم خدا مهراوه رو بهمون بر میگردونه !! چون همه مون باید بفهمیم این مدت نا خواسته عذابش دادیم .. میدونین که چه قدر سخته به کسی به چشم قاتل پدرش نگا بشه؟ (سری تکون داد و برای اینکه جلوی هق هقشو بگیره سرشو بالا آورد و لباشو هم فشرد( 

کمی آروم شد و با بغض گفت : طفلک هم باید فاجعه ی مرگ پدرشو تحمل میکرد ، هم نگاهای مارو ، هم مشکل این که چکا به اسم اون بودو باید به فکر پاس شدن اونا می بود.. 

دیگه نتونست خودشو نگه داره به هق هق افتاد.. با خودش نجوا کرد: خدایا چه مو بهم برگردون .. خدایا به دل دردمند یه مادر نگا کن و رحم کن دیگه طاقت ندارم دردشو عذاب کشیدنشو ببینم ..

برای اینکه از اون حال خارجش کنم گفتم : خانم دکتر !! من گرسنمه صبونه نخوردم اگه مایلید بریم یه چیزی با هم بخورم ..

لبخندی زدو گفت : یه جورایی داماد خودمی دیگه دلم نمیخواد منو با این القاب

صدا کنیو باهام معذب باشی .. دلم میخواد منو مادر خودت بدونیو اگه دوست داشتی مادر صدام کنی..

سری تکون دادم و با دست به در خروج بخش اشاره کردم : بفرمایید..

با هم همراه شدیم تا اولین صبونه ی مادر و فرزندیمونو بخورم..

منو مامان لیلا!!( وای که چه طنین زیبایی داره واژه ی مامان ، برای من که سالها بود کسی رو با این اسم صدا نکرده بودم احساس شیرینی به همراه داشت) رفتیم رستوران بیمارستان یه صبونه ی ساده و معمولی سفارش دادم هیچ کدوممون میل به خوردن 

نداشتیم ..چای ریختم ، صبونه رو که خوردیم شروع کرد به تعریف کردن : وقتی با فرامرز آشنا شدم به خاطر فوت همسرش دچار افسردگی شدید بود .. به هیچ کس جز مهراوه اعتماد نداشت .. شرکت زیر دست مهراوه بود حتی امیر و مهناز که دختر بزرگترش 

بود زیر دست مهراوه کار میکردند.. تا اینکه بعد از یک سالی که به مطبم اومد ازم خواست تا باهاش ازدواج کنم هم ما از تنهایی در میومدیمو کنار هم یه زندگی جدید و شروع میکردیم هم ماهان که تازه از لندن اومده بود میتونست به شرکت بره و به مهراوه کمک کنه ، چون میخواست خودشو بازنشست کنه و دیگه به شرکت نره دنبال کسی بود که بتونه بهش اعتماد کنه 

ماهانو چند باری دیده بود.. بعدها بهم گفت که راجع بهش تحقیق کرده حتی جریان بیمارستان بستری بودنشو تو لندن میدونست.. ولی همونطور که میدونی اون دوتا باهم نمی ساختن .. مسائلی که مربوط به مهراوه بودو میدونی ولی علت اینکه فرامرز میخواست اون دو تا با هم همراه بشن این بود که به امیر اعتماد نداشت و فکر می کرد میخواد بهش نارو بزنه .. ساختمونه شرقی عمارتو داده بود بهشون تا امیر زیر نظر خودش باشه .. امیرم از خدا خواسته اومده بودو به قول مهراوه شده بود داماد سرخونه .. ازش پرسیدم وقتی انقد دقیق تونسته راجع به ماهان تحقیق کنه چرا درباره ی امیرحسین تحقیق نکرده بهم جواب داد که تحقیق کرده بوده و به مهناز گفته بوده کیس خوبی نیست ولی اون با لجبازی گفته بوده یا امیرو میپذیرن یا دیگه مهناز نامی رو نمیبینن و اینجوری میشه که با ازدواج نا مبارکه اونا موافقت میکنه..

سرفه ی مصلحتی کردم : ببخشید ولی اگه اجازه بدید میخوام وقتی مهراوه کنارم نشسته این اتفاقا رو تعریف کنید .. قبلآ هم به آراد گفته بودم !! 

سری تکون داد : میدونم ولی خواستم یه مقدمه ای برات گفته باشم .. حالام 

بهتره بریم من یه سر میام بالا بعدم برمیگردم خونه .. پدرشوهرم و مهناز نیاز به پزستاری دارن ، امروزم سرو کله ی نگار پیدا میشه .. دیروز که باهاش صحبت کردم مادرش گفت گه میخواد شخصآ ازتون تشکر کنه ..

سرمو خم کردم: خواهش میکنم وظیفه بود.. 

باهم رفتیم بالا که یکی از پرستارا صدامون کردو گفت که دکتر مهراوه میخواد باهامون صحبت کنه!! منو مامان لیلا به هم نگا کردیم 

ترسو اضطراب شدید از نگاه جفتمون پیدا بود.. انگار هیچ کدوم پای رفتن به اتاق دکترشو نداشتیم..

ولی چاره ای نبود ، باید میرفتیم باید خودمونو برای شنیدن هر خبری آماده میکردیم، چه بهتر که تنها نبودم..

با لیلا به سمت اتاق دکتر به راه افتادیم .. تقه ای به در زدم با شنیدن صدای بفرمایید درو باز کردم اول لیلا رو فرستادم تو بعد خودم رفتم .. 

دکتر با مهربانی و لبخند : سلام خوش اومدید !! خبرای جدیدی هست که باید ازشون باخبرتون کنم !! 

به ما تعارف کرد که بشینیم خودشم روی صندلیش نشست ، دستاشو رومیز گذاشت انگشتاشو تو هم چفت کرد ..

با خودم فکر میکردم !!یعنی چی شده !! چی پیش اومده که به خاطرش ما الان اینجایم!! 

خدایا!! نکنه مرگ مغزی شده و دکتر مونده چطوری بهمون بگه که از پا نیوفتیم.. نننننهههه !! این یکی دیگه تو توانم نبود !! قلبم به شدت میتپیدو نا آرومی میکرد.. 

مهراوه !! مهراوه !! الهه ی عشق من بی تو چه کنم ؟ دنیای من بی تو معنایی نداره .. نمیخوام نمیخوام !! زنده بودنو زندگی بدون تو رو نمیخوام .. 

ترسو دلهره تمام وجودمو گرفته بود به لیلا نگا کردم دیدم اونم با ترس به دکتر چشم دوخته و منتظر اینه که ادامه ی حرفاشو بشنوه .. چشمامو بستم .. سرمای دستی و روی دستم احساس کردم !! چشمامو باز کردم ، لیلا با چشمای بارونیش بهم نگا میکرد .. چشمای جفتمون آماده ی باریدن بود..

هیچکدوممون حالت عادی نداشتیم من که معلوم الحال بودم اگه خدای نکرده خدای نکرده حرف از نبود عزیزم میزد ... وووواااااایییی ! حتی نمیخوام بهش فکر کنم..

دکتر در حالیکه به انگشتاش نگا میکرد گفت: در آزمایشات اولیه ی خانم رادمنش متوجه شدیم ضربه ای به سرشون وارد نشده ، ولی با جراحاتی که داشتن فکر کردیم ضربه طوری بوده که از چشم ما دور مونده!!!

یعنی چی میخواست چی بگه اگه ضربه ای در کار نبوده پس به کما رفتن چه مفهومی میتونست داشته باشه .. دیگه اختیار هیچکدوم از اعضای بدنمو نداشتم !! تمام بدنم میلرزید.. دستامو تو هم مشت کرده بودم تا لرزش محسوسه شو پنهان کنم تا اضطرابم به لیلای مضطربتر از من منتقل نشه ولی پاهامو کاری نمیتونستم بکنم با یه ریتم نامرتب تکونشون میدادم قلبم تو سینه ام بیتابی میکرد انگار میخواست از سینه ام خارج بشه و بره پیش معشوقش.. 

دوباره صداشو شنیدم: بنابراین نمیتونستیم به طور قطع چیزی بهتون بگیم فقط با شواهد ظاهری و میزان هوشاری حدس زدیم بیمار به کما رفته ولی بعد از آزمایشات مختلف فهمیدیم که هیچ نوع ضربه ای به سر وارد نشده و با علائمی که نشون داده متوجه شدیم.. 

به اینجا که رسید مکثی کرد ، دست سرد لیلا رو دوباره روی دستم حس کردم ، متوجه اضطراب بیش از اندازش شدم دستشو تو دستم فشردم یعنی میتونست حقیقت داشته باشه !! به لیلا نگا کردم اونم با چشمای خیس ولی امیدوار نگام کرد برگشت سمت دکترو گفت:میخواید بگید دخترم وارد مرحله ی کما نشده ؟! 

مشتاق بهش چشم دوخته بودیم: تا جایی که آزمایشات و شواهد نشون میدن ....بله !! 

وای خدای من یعنی جوامونو دادی !! چه قدر بزرگی .. 

لبای منو لیلا بیشتر ازین کش نمیومد و لبخندمون بزرگتر نمیشد!!دیگه نتونستم اشکامو مهار کنم .. هم گریه میرد هم میخندیدم .. یعنی مهراوه ی عزیزم دوباره چشماشو باز میکرد؟

بازم با لبای خوش فرمو قشنگش بروم لبخند میزد!!

دکتر : ولی یه مشکلی هست!! ( توجهمون جلب شد) به طور حتم شوک شدیدی به خانم راد منش وارد شده که به این حالت دچار شدن!! پس همونطور که میدونین باید حداثر تو 3-4 روز آینده بهوش بیان .. 

اون قدر خبر برام خوشایند بود که مسأله ی به این مهمی یادم رفته بود .. بله!! 

اگه این بیهوشی با همین وضع بیشتر از یک هفته طول میکشید احتمال رفتن مهراوه به سمت زندگی نباتی 90% بود .. نه خدایا !!

دوباره رفتم تو فکر که لیلا گفت: ما امیدمونو از دست نمیدیم تا همین جا هم که فهمیدیم وارد مرحله ی کما نشده برامون خیلی مهمه .. دلم روشنه که خدا دخترمو برمیگردونه!! 

دکتر سری تکون داد: ما هم امیدواریم .. میدونید که ما بیشتر از مردم دیگه خدا رو حس میکنیم !! زمانی بوده که ما حتی 1% احتمال زنده بودن بیماری رو نمیدادیم ولی به زندگی برگشته ..امیدوارم دختر شمام بتونه به این مشکل غلبه کنه و برگرده ..

خداحافظی کردیمو از اتاقش اومدیم بیرون

از اتاق که اومدیم بیرون هیچ کدوم حرف نمیزدیم هرکی تو عالم خودش بود ..

من که هنگ بودم مدام این جمله تو گوشم بود ( فقط 3-4 روز وقت داریم ) نمیتونستم به چیزی جز بهوش اومدنش فکر کنم .. این دنیا رو با تمام زیباییاش بدون مهراوه نمیخواستم.. 

به اتاقش رسیدیم ، لیلا آروم آروم اشک میریخت: خدایا برای تمام نعمتات شکر.. بیست سال پیش یه دخترمو ازم گرفتی 

شکرت اون جنین سنش همون قدر بود ولی لطف کن ، رحم کن این دخترمو بهم برگردون .. 

دستمو روی بازوش گذاشتم : به قول خودتون امیدمون به خداس .. 

سری تکون داد و بدون هیچ حرف دیگه ای رفت ..

از پشت شیشه به مهراوه نگا کردم: پاشو خانم ، پاشو و دلمونو شاد کن ..

پاشو عزیزم که دنیام رنگ بگیره ، دلم میخواد باقی عمر کنار تو باشم.. بلند شو چشمای خوشگلتو باز کن و دستتو تو دستام بذار تا با هم یه زندگی آروم

که حصرتش به دل دشمنامون بمونه رو شروع کنیم.... پاشو همه ی زندگیم !!

من از دنیا فقط تورو میخوام ، نذار دشمنامون شاد بشن از اینکه تونتن مارو از هم جدا کنن..

بهش چشم دوخته بودم، نمیتونستم اشکهامو مهار کنم : عزیز دل شهداد 

آخه بگو این دل خسته بدونه تو چه کار کنه چه طوری طاقت بیاره 

هق هق میکردم: آخه این انصافه که عشق آدم جلو چشمش ذره ذره آب شه و از بین بره!! خدایا انصاف نیست!! به بزرگیت قسم انصاف نیست!! 

با صدای خفه تو گلوم فریاد میزدم: بهم برشگردون !! خواهش میکنم بهم برش گردون !! من بدون مهراوه ام دووم نمیارم !! 

آخ مهراوه!! مهراوه !! همه ی عشقم ، هستیم ، چشماتو باز کن و بروم بخند تا دنیا بروم بخنده..

اونقدر تو دلمو خفه که صدام بلند نشه فریاد کشیده بودم که گلوم میسوخت درست مثل چشمام مثل قلبم..به دیوار تکیه زدم سر خوردم رو زمین نشتم هق هقم شدید تر شد : خدایا حاضرم هر چی دارم بدم ول چشماشو باز کنه 

خدایا نصف داراییمو وقف ایتام میکنم .. دعوت دکتر سرمدو قبو میکنم تو کلینیکش ، بیمارای بی بضاعتو مجانی ویزیت میکنم .. برای رای تو هر کاری میکنم از خودم میگذرم مهراوه مو به من برگردون 

آدمایی که اونجا بودن با تعجب و دلسوزی نگام میکردن ..همون آقایی که برای نماز بیدارم کرده بود اومد جلو ، یه لیوان آب بهم داد، کمکم کرد بلندشمو رو صندلی بشینم .. گفت : پسر !! چته؟! مگه نشنیدی میگن کم مخواه از الطاف بی حدش کم مخواه.. توکل کن ایشالله درست میشه.. 

سری تکون دادم ..دیگه رمق نداشتم .. 

دفترمو برداشتمو دوباره برگشتم تو نماز خونه و شروع کردم به نوشتن.. 

زمانیکه خبر رسید پدرت فوت کرده دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم ، راهی شدم خودمو برای خاک سپاری رسوندم .. اون روز وقتی نگاهای بدبینانه ی اطرافیانتو دیدم دلم کباب بود ولی نمیتونستو کاری بکنم ، عاقلانه نبود بیام جلو و باهات همدردی کنم.. وقت حتی بهت اجازه ندادن برای پدرت عزاداری کنیو جلوی چشم همه بهت دستبند زدنو بردنت نتونستم بیامو به بیگناهیت شهادت بدم.. 

به الاجبار برگشتم تهران ولی دلم پیشت بود از آراد خواستم بیفته دنبال کارا و 

برای محکوم کردن بهداد مدرک جمع کنه ..

تا اینکه یه روز که داشتم میرفتم مطب تو رو با دو نفر دیگه دیدم یکیشونو میشناختم منظورم نگاره چند بار باهم دیده بودمتون ولی اون یکیو نمیشناختم 

هرچی فکر کردم نفهمیدم اونجا چه کار میکنی!! تا اینکه یه هفته بعد به مطب اومدی .. زمانی رسیدی که آراد خبر داده بود که بهداد هیچ رد پایی به جا نذاشته و دست ما به جایی بند نیست .. در بدترین شرایط بودم که تو رسیدی اول فکر کردم واقعآ دوستت بیماره و به طور اتفاقی اومدی مطبم ولی وقتی فهمیدم این طور نبوده ، مطمئن شدم با نقشه ی قبلی اومدی این یعنی تو هم وارد گروه بهدادشدی .. این بود که نتونستم خودمو کنترل کنمو اون رفتارو کردم.. وقتی رفتی بیرون ، به خودم لعنت فرستادم آخه کیو دیدی با کسی که دوسش داره این طور برخورد میکنه .. با خودم میگفتم اگه دیگه نبینمش !! اگه محل سگم بهم نذاره چه غلطی بکنم..تا اینکه اومدی دانشگاه اونجا بود که با خودم گفتم دیگه تحت هیچ شرایطی از دستش نمیدم.

وقتی تو محوطه ی دانشگاه دیدمت انگار خدا تمام دنیا رو با جاه و جلالش بهم داده بود.. 

وقتی حرف میزدی دست و دلم برات میلرزید ، به قول بچه ها انگار رفتم رو ویبره .. دیگه داشتم کنترلمو از دست میدادم خودم فهمیدم که نوع نگام داره بهت فرق ، هر آن ممکن بود خودمو لو بدم مجبور شدم به جای شماره ی خودم شماره ی آرادو بهت بدم چون اصلآ به صبر وتحمل خودم اعتماد نداشتم ..وقتی تو ماشین نشستم احساس کردم گند زدم من باید با غرور بیشتری با تو برخورد میکردم ولی نمیدونستم چه کنم تو همین فکرا بودم که از آینه ی ماشین دیدم آزیتا و هم گروهیاش پریدن رو سرت !! با تو چه کار داشتن !! فکرم در گیر این مسأله شده بود.. یه دفعه فکری به نظرم رسید از این قضیه میتونستم به نفع خودم استفاده کنم و جلوی گند زدن بیشترو بگیرم..

اولین روز که اومدی خونه ی آراد من قبل از تو رسیده بودم ولی جرأت نمیکردم بیام تو !! دو تا کوچه مونده به خونه ی آراد وایساده بودم ، تو و نگارو دیدم که اومدین همون یه ذره آرومو قرارمم از دست دادم .. آرادم هی زنگ میزد و میگفت دیره و باید برم.. به هر بدبختی بود با خودم کنار اومدم ، دلمو به دریا زدم و خودمو به جلسه رسوندم.. ولی مگه میشد تو اون پایین نشسته باشیو من بتونم حواسمو جمع کنم !! برا همین اصلآ بهت نگا نمیکردم ..

با بدجنسی غرورتو شکستم .. نمیدوتی وقتی اون حرفا رو میزدم چه حالی داشتم ولی چاره ای نبود.. وقتی داشتی میرفتی از آراد خواستم بیادو ازت دلجویی کنه .. 

درباره ی دوستات تحقیق شده بود .. اون دوستت که نمیشناختم با بهداد همدست شده بودو خبرچینی میکرد ، ولی نگار بی غلو غش بود.. خبر رسید که

نگار در خطره برا همین وقتی رفت تهران ، بعد از این که از شرکت برمیگشت قبل از اینکه آدمای بهداد وارد عمل بشن ، ما وارد عمل شدیمو همراه خوانواده اش به یه جای امن فرستادیمشون .. برای اینکه بهداد نتونه هیچ جور پیداش کنه موبایلشو خاموش کردیم تا با تو تماس نداشته باشه .. 

باید یه مسأله ای رو برات روشن کنم !! مطمئن باش دزدیده شدن لیلا کار بهداد نبود!! چون اگه کار اون بود ما خبر دار میشدیم این شد که وقتی به خاطر لیلا پیشم اومدی فکر کردم بازم داری دروغ میگی برای همین اون رفتارو باهات کردم ولی بعد آراد خبر داد که حرفت درست بوده..

ما میدونستیم قتل پدرت کار بهداد بوده ولی نمیتونستیم به طور مستقیم تو رو در جریان بذاریم چون مثلآ ما تو رو نمیشناختیم.. تا اینکه خودت راهو برامون باز کردی .. وقتی خودتو به آبو آتیش زدی تا خونه ی منو بگردی در تمام مراحل ما زیر نظر داشتیمت تا رفتی توی ایوون ما هم وارد عمل شدیم و غیر مستقیم این مسأله رو عنوان کردیم !! وقتی بی هوش شدی دیگه نمیشد خودمو کنترل کنم برا همین مطمئنم مشتم پیشت وا شد چون به منم این حس دست داد که نگاه تو هم به من تغییر کرد..دیگه نه میتونستمو ،نه میخواستم که برات فیلم بازی کنم .. میخواستم خیلی راحت بهت بگم دوستت دارم و مثل یه کوه پشت سرتم..

شبی که لواسون بودیم بهترین و فرداش بدترین شبهای زندگیم بودن ..

وقتی قرار شد بریم رسوران تو به آراد زنگ زدی و بعد از اون بهداد به من زنگ زدو گفت از تمام اتفاقا خبر داره حتی تلفن تو به آراد ،منو تهدید کرد.. اگه تو این تهدید من آسیبی میدیدم مهم نبود ولی اون سلامتی تو رو تهدید کرد.. منم حاضر بودم بمیرمو اتفاقی برای تو نیوفته برا همین مجبور شدم دوباره برم تو لاک مرد مغرور!!

خانم خانما آنچه که لازم بود بدونیو گفتم.. باقیه چیزا به موقش وقتی چشماتو باز کردیو کنارم نشستی برات میگم !!

وقتو زمان از دستم در رفته بود .. مثل مرده ی متحرک شده بودم حمام نرفته بودم 

ریشام دراومده بود ..آراد بهم میگفت هپلی محترم !! (دیوونه ) طفلک گلی خیلی هوامو داشت .. رفتن پیش مهراوه یه کم راحت تر شده بود .. خبری از دنیای بیرون نداشتم به کسی اجازه ندادم راجع به مسائل پیش اومده برام بگه !! باید در کنار خودش به حرفاشون گوش میکردم..

زمان زود میگذشت !! شمارش معکوس آغاز شده بود !! نسبت به اون زمانی که دکتر گفته بود تنها 1 روز وقت داشتیم.. 

شب که شد اجازه گرفتم برای حدود نیم ساعت برم تو اتاقش.. اول اجازه نمیدادن 

ولی التماسام کار خودشو کرد.. 

وارد اتاقش شدم سجادمو که آراد برام آورده بود روی زمین پهن کردم و همون جا نمازی رو که نذر کرده بودم هر روز برا سلامتیش بخونمو خوندم سوره ای رو هم خوندم .. بعد دست به دعا بلند کردم ازش خواستم دستمو خالی نگذاره و منو دست خالی از درگاهش نرونه..

اونقدر گریه کردمو زار زدم که از رمق افتادم..

تقه ای که به در خورد علامت این بود که وقتم تمومه .. با اکراه از جام بلند شدمو از اتاق خارج شدم.. موبایلمو از بعد از ظهر خاموش کرده بودم ، گلی به استیشن نرسا زنگ میزد ولی جواب نمیدادم.. آراد اومد بیمارستان به پرستارا گفتم بگید نیست .. پیغام گذاشته بود حتمآ بهش زنگ بزنم.. 

رفتم روی صندلی راهرو نشستم .. این آرادم چه پیله ایه صد دفعه زنگ زده و اس داده .. (دیوونه) پیامکا رو نگا نکردم بهش زنگ زدم..

آراد: الو .. بالاخره فهمیدی وسیله ای به اسم تلفن همراه ، موبایل یا هرچی اسم کوفتیشه دستته که یا باید بهش جواب بدی یا انگشتای مبارکو تکون بدی چندتا دکمه رو فشار بدیو به یه بدبخت فلک زده زنگ بزنی.. 

_: آراد ! جان من ، شهداد بمیره اینا رو از رو نوشته خوندی یا از حفظ گفتی؟ 

آراد : کوفت !! زهر مار !! درد!! میدونی چه قدر ممن زنگ زدم .. طفلک گلی چند بار زنگ زد آخه مرده شورت ببرن یه بار جواب میدادی هم خودتو راحت میکردی هم مارو !! 

_: خوب حالا زرتو بنال !! 

آراد : هیچی خواستم بگم فردا میام دنبالت ببرمت ملاقت اون برادر از خودت بدترت!! 

_: وای کی ؟ چه ساعتی ؟ آخه دلم نمیخواد فردا از بیمارستان برم بیرون .. 

آراد : حالا یه چند ساعت میریم برمیگردیم تو اون مدتم نگارو میفرستیم جای تو .. 

_: نننهه !! ممکنه اتفاقی برای مهراوه پیش بیاد!! 

آراد: چه خطری مرد مؤمن !! هم یه سرباز بیستو چهار ساعته اونجاس ، هم دکترا و پرستارا مراقبشن .. تو که نمیخواستی بری مرض داشتی منه بدبختو بفرستی پاچه خاریه هر کسو ناکس .. مدونی چه قدر به اینو اون رو انداختم تا این وقتو گرفتم!! 

_: باشه بابا نکوب تو سرم پاچه خارتو .. فردا بیا دنبالم ولی وای به حالت اگه اتفاقی بیوفته و من اینجا نباشم.. 

آراد: برو گمشو .. میخوام هفتاد سال سیاه نیای .. مرتیکه ی پررو منو تهدید میکنه.. 

خنده ام گرفته بود .. هرکس جای آراد بود هرچی از دهنم در میومد بهش میگفتم ولی این عجوبه ی قرن یه قدرت فرا بشری داشت که قادر بود یه سوته دهن من بد بختو گل بگیره : آقای دکتر صحت عزیز افتخار میدید فردا تشریف بیارید این مفلوک بخت برگشته رو به برادرش برسونید و دلی رو شاد کنید .. 

آراد: چه کار کنم هرچی میکشم از این قلب رئوفم میکشم که نمیتونه به کسی جواب رد بده .. 

یه زهرمار غلیظ بهش گفتمو خندیدیم خداحافظی کردیم و منتظر طلوع فردا شدم ..

مثل هر شب سری به مهراوه زدم ..

بازم سکوت ، بازم چشمای بسته .. بازم فریاد خاموش دل یه مرد خسته !! دوباره یه معشوق به ناز نشسته دوباره عاشقی با دلی شکسته!!! 

با پشت شستم نم چشمامو گرفتم پوزخند مسخره ای زدم: هه هه !! میبینی مهراوه خانم انقد اون چشمای شطونتو باز نکردی تا منم شاعر شدم.. دیگه بخش شعر و شاعریه جلساتو از دست آراد در میارمو خودم اداره اش میکنم بهتر نیست؟! دقت کردی این مدت عینه دیوونه ها با خودم حرف زدمو خودم جواب خودمو دادم !! یه کم به دلم رحم کن بسه دیگه هرچی تاوان اذیت کردنتو پس دادم. دیگه تنبیه شدم!! میشه از خر شیطون بیای پایین تا با هم خر مرادو سوار شیم!!باور کن هم رام تره ، هم پالونش راحت تره ..

باشه الان جوابمو نده ولی فردا باید ( بغض کردم ) میشنوی باید جوابمو بدی !! مطمئن باش منم تلافی میکنم !!منتظرت میذارم تا همین طوری التماسم کنی تا باهات حرف بزنمو نگات کنم ..( صدامو ضعیفو مظلوم کردم ) یه چیزی گفتم برا خودم توبه دل نگیریا !!! تو چشماتو باز کن ، اگه تا آخر عمرم ناز کنی خودم با جونو دل خریدارم ..

دوباره برگشتم روی صندلی نشستم آرنجامو روی زانوهام گذاشتم ، سرمو رو دستام گذاشتم ، دستامو رو صورتم سر دادمو پشت گردنم بردم.. به اتفاقای این مدت فکر کردم .. جای خان بابا خالی سر به سرم بذاره بگه : عجب سر گذشتی داشتی کل علی..

چه قدر خوب که خان بابا این مدت نیومد تهرانو مشهد موند .. چه قدر خدا بهم رحم کرد که نبود ، آقا جونم که هیچوقت نمیفهمه من کجامو چه میکنم تا موقعیم که حسابش کثری نداره سراغ بهدادو نمیگیره !!

سرمو بلند کردم یه نگا به اطرافم انداختم مثل هر شب بود.. تنها صدایی که به گوش میرسید صدای پچ پچای آروم پرستارا و خنده های ریزشون و گاهی هم صدای پای یکیشون که میرفت به یه بیمار سر زنه ..سرمو به دیوار تکیه دادمو چشمامو بستم..

یه مدت که گذشت احساس کردم کسی به نرمی بازومو نوازش میکنه و صدام میکنه !! جون نداشتم چشمامو باز کنم صدا نامفهوم بود .. کم کم واضح شد ..

امکان نداشت !! اون صدا ... اون صدا .. صدای مهراوه بود !! یه هو از جا پریدم 

ولی کسی نبود به جز همون آقایی که بار اول توی نماز خونه دیده بودم..

با لبخند دلنشینی گفت: پاشدی گل پسر !! میخواستم زودتر بیدارت کنم دلم نیومد !! این چند روزه اصلآ استراحت نکردی .. پاشو ، پاشو تا نمازت نرفته !!

بلند شدم وضو گرفتمو نمازمو خوندم ، سر سجاده نشستم دستامو بالا بردم :

خدایا میشه برای عید مهراوه سر سفره ی هفت سین کنارمون باشه ؟ مشه بهمون عیدی بدیو دلمونو شاد کنی ؟ 

از نمازخونه بیرون اومدمو یه راست رفتم سراغ خانم خانما !!

از ته دل نالیدم : عزیزم صبحت بخیر ، بازم نمیخوای نگام کنی دلم خونه..

چشمامو بستم سرمو به شیشه تکیه دادم : تو بگو چی کار کنم ؟! چه طور با بهداد رو به رو شمو خودمو کنترل کنم ؟ ( سرمو بلند کردم بوسه ای به سر انگشتم زدم ، انگشتمو رو شیشه گذاشتم : خانمی برام دعا کن وقتی میبینمش کار اشتباهی ازم سر نزنه!! دعا کن اونقدر صبور باشم که بتونم تحمل کنمو حرفاشو بشنوم..

یه دفعه با صدای زنگ کوشیم دومتر پریدم هوا !! هی !! بر خرمگس معرکه ... نه لعنت

نگام به نمایشگر گوشیم بود .. روشن و خاموش شدن اسم آراد بهم گوشزد میکرد باید چند ساعتی رو خارج از بیمارستان باشم ،صدای زنگ گوشیم برام مثه ناقوس مرگ بود!! اگه برمو مهراوه تو اون مدت که نیستم به هوش بیاد ، اگه سراغمو بگیره نباشم نمیگه این مدت کجا بودم یعنی باور میکنه فقط چند ساعت نبودم .. 

چشمامو از نمایشگر جدا کردمو به مهراوه چشم دوختم: عزیز خانم ، اگه به هوش بیای باور میکنی یه لحظه هم تنهات نذاشتم؟ منتی سرت نمیذارم که به خاطر دلم بود هر کار که کردم .. فقط یه وقت به پای بی وفاییم نذاری که بد دلم میگیره .. کاش میشد نرم ولی باور کن ، به خودت قسم نمیشه باید برم ، تا بگه برام اون چیزی رو که سالهاس منتظر شنیدنشم !! باید مسائل مبهمی رو که این سالا تو زندگیمون بوده برام روشن کنه !! باید بگه برام چه کردم که به جای دو قول مهربون که در کنار هم باشن شدیم قولهایی که رو به روی هم بودن !! 

نازنینم !! یعنی میشه وقتی برمیگردم چشمای خوشگلتو باز ببینم..

( سلام ) به خودم اومدم و به طرف صدا برگشتم نگار بود .. لبخندی بهم زد ولی خیسی چشماش غمی که تو دلش بودو نشون میداد.. 

صبحتون بخیر، ( سری تکون دادمو با صدایی که انگار از ته چاه میومد جوابشو دادم) 

نگاهی بهم کردو با لحن اطمینان بخشی گفت : منو گلی مراقبشیم نگران نباشین!!

آهی از ته قلبم کشیدم : نگرانیم از اون لحاظ نیست !! نگرانیم به خاطر .. به خاطر..( سرمو پاین انداختم بغض راه نفسمو بسته بود .. انگار تمام غمهای عالمو یه جا ریخته بودن تو دل من )

سرشو یه کم کج کردو تو صورتم نگا کرد : درسته سرتقه و نرود میخ آهنین در سنگ !! ولی منو قبول داره !! البته با این اتفاقایی که افتاده امیدوارم هنوز مثل قبل بهم اطمینان داشته باشه !! ولی قول میدم تو اون کله ی بی مغزش فرو کنم که این مدت شما یه لحظه هم تنهاش نذاشتین ..

اخمی کردم : نمیخوام مجبور بشه قبول کنه میخوام خودش از ته دلش ،بدون اجبار بفهمه که بی وفایی نکردم .. میخوام اونقدر بهم اطمینان داشته باشه که با یه نگا بفهمه این مدت چی کشیدم ..

) با نیم نگام میفهمه چه برسه با یه نگا ) گلی با یه لبخند کج در حالیکه دستشو بالا پایین میکردو به من اشاره میکرد این حرفو زد بعد جفتشون بهم خندیدن تا خواستم جوابشونو بدم باز ناقوس مرگم نواخته شدو اسم ملک الموتم روی نمایشگر بهم چشمک میزد..

گلی به کوشیم اشاره کرد: خونت حلال شده !! جوابشو بده وگرنه الانه که با چوبی ، چماقی، قفل فرمونی ، چیزی بیاد بالا، اونوقت مجبوریم یه اتاق خالی همین جا برات پیدا کنیمو چند وقتی همین جا مهمونمون شی !! اگه جوابشو ندی دیگه کارت از اتاق خالیم میگذره ها !!!! 

خنده ای بش کردم راست میگفت .. تا خواستم گوشیمو جواب بدم ، قطع کرده بود همینجوری که از دخترا خداحافظی میکردم شماره ی آرادم گرفتم..از بخش خارج میشدم .. صدای بوقای ممتد رو میشنیدم ولی خبری از آراد نبود لج کرده بود جواب نمیداد.. بیخیال شدم قطع کردم گوشیمو انداختم تو جیبمو دکمه ی آسانسورو زدم منتظر موندم ..

در آسانسور باز شد چشمتون روز بد نبینه ، دو تا چشم دیدم که از خشم سرخ بودنو اخم غلیظی هم همرامیشون میکرد .. صد رحمت به میر غضب!! دست انداخت به یقه مو کشیدم تو آسانسور !! نه اون حرف میزد نه من !! آراد خوش اخلاق بودو صبور ولی وقتی عصبانی میشد ...دیگه دیگه!!

اخلاقشو میدونستم پس باید سکوت میکردم تا خودش حرف بزنه وگرنه واقعآ باید به خونه ی آخرتم فکر میکردم... 

یه مقدار از راهو تو سکوت روند .. اما روندا .. یه چیزی شبیه شوماخر!! 

چسبیده بودم به صندلی نقم بریده بود.. چند بار زیر چشمی نگاش کردم .. یه دفعه گوشه ی خیابون نگه داشت .. 

داد زد : با خودت چی فکر کردی ؟ فکر کردی همه مسخره تن ؟ به هر کسو ناکس رو انداختم .. به خیالت خونه ی خاله س !! فکر کردی داداشت هتله که هر وقت اراده کنی بری ببینیش !!نه جناب دکتر !!به احتمال قوی برادرت ... برادرت ...ادامه ی حرفشو قورت داد .. 

عمیق نگاش کردم : تو چت شده ؟! چه موضوعیه که من نمیدونمو تو رو این طور بهم ریخته ؟ 

سرشو تکون داد عصبی بود : نمیخوام ناراحتت کنم ، ولی پرونده ی برادرت خیلی سنگین تر از چیزاییه که ما میدونیم و ... ولش کن فقط بدون وقت ملاقات گرفتن تقریبآ غیر ممکنه .. اگه این بارو از دست بدی دیگه معلوم نیست میتونی ببینیش یا نه.. 

_: منظورت این نیست که ممکنه ... ممکنه .... 

سرشو به علامت تصدیقم تکون داد .. 

محکم زدم تو پیشونیم .. میدونستم بالاخره اتهام قتل ، اختلاس .... 

هر آدم ناواردیم میتونست حدس بزنه حکم چیه ولی من هنوز نمیخواستم بهش فکر کنم چه برسه به باورش: هنوز که چیزی معلوم نیست !! هنوز که دادگاهی نشده..

نگاهی کرد بدتر از صد تا فحش : خری یا خودت زدی به خریت ؟؟ تو نمیدونی حکم قتل ، اختلاس ، تجاوز و صادر کردن دخ... استغفرلله .. ولش کن نمیخواستم ناراحتت کنم ولی باید خودتو آماده کنی ، من پرونده شو خوندم چیز خوبی توش ندیدم .. 

برادر من ، قول من، کسی که باید نزدیکترین کس به من باشه! چرا این جوری شد ؟! کی اینقدر وقیح و کثیف شده بود ؟! 

_: چرا ؟ چرا ؟ خخخخخخخخدددددددااااااااا!!

آراد دستپاچه شده بود : ساکت مرد .. ساکت الان سکته میکنی !! چرا خودتو عذاب میدی؟ 

دستاشو پس زدم خواستم از ماشین برم بیرون قفل مرکزیو زد خواستم خودم بازش کنم نذاشت باز دست انداخت بازوامو تو دستش گرفت : جاشه دیگه یه دونه محکم بزنم تو گوشت دقو دلیه این مدتم سرت خالی کنم !! ولی باز این دل الاغم اجازه ی این کارو نمیده .. 

بهش نگا کردم ، من برای این بشر هیچی جز اذیتو آزار نداشتم .. ولی روانی همیشه وهمه جا تو بدترین شرایط مثه یه برادر پشتم بود و ولمم نمیکرد !! همین طور که زل زده بودم تو چشماش بغضم ترکید: تو بگو منه بدبخت چه کنم اون از پدرو مادرم!! اون از مهراوه !! اینم از برادری که باید پشتم باشه باعث سربلندیم شه!! شده دشمنه خونیمو باعث بی آبروییم!! 

با دستش چند بار زد پشتم سرمو از رو شونه اش برداشت : پاشو پاشو !! مسخره !! یکی میبینه بده .. حالا تو به درک ولی من نمیخوام کسی فکر بد درباره ام بکنه .. 

متوجه منظورش نشدم سرمو بلند کردم بهش نگا کردم شیطون نگام کرد چند بار ابروهاشو بالا پایین کرد ..

تازه متوجه منظورش شدم : خاک بر سرت !! بیشعور!! نفهم !! 

آراد: نوچ نوچ نوچ !! تو دکتر این مملکتی !! حیف یه کلاس !! حیف یه قرون که برات خرج شده!! 

دیگه تا برسیم من بدو بیراه گفتم هر چند دقیقه هم با مشت میزدم به شونه اش ، اونم نوچ نوچ میکردو همه چیو برام حیف دونست حتی از توالتای بیمارستانو دانشگاهم نگذشتو اون جاها رو هم برام حیف کرد.. 

بین کشمکشها رسیدیم .. بازم منو گول زد ، با این مسخره بازیا باعث شد فکرم منحرف بشه و نفهمم کی رسیدیم .. خیر سرم من متخصص اعصابو روان بودم باید روحیه میدادما !!

با دیدن در آهنی بزرگی که پیش روم بود خاطرات چند روزی که اونجا بودم برام زنده شد .. درسته که مدت کوتاهی موندمو زود آزاد شدم ولی یک دقیقه شم عذاب آورو پر اضطراب بود .. کوشیمو تحویل دادم ، بازدید بدنیم کردن از هفت خان رستم رد شدم تا رسیدم به اتاقی که قرار بود بهدادو اونجا ملاقات کنم .. تو فیلما دیده بودم این جور مواقع از یه اتاق دیگه این جور ملاقاتها رو به طور نامحسوس زیر نظر دارن اما نمیدونستم این دیدار مام زیر نظر گرفته شده یا نه برام مهمم نبود .. 

مهم ابهاماتی بود که باید رفع میشد.. سرمو گذاشته بودم رو میزو داشتم به اتفاقاتی که در گذشته برا خونواده ام اتفاق افتاده بود فکر میکردم که صدای در منو به زمان حال برگردوند .. بهداد بود .. خدایی بگی نگی شکسته شده بود .. هاله ی رو صورتش بیشتر به چشم میومد ، زیر چشماش گود افتاده بود، حتی وجود چند تار موی سفید توی موهاشو حس میکردم.. 

) اگه بازدید علمیتون تموم شد بشینم دکی جون؟! ) به وضوح مسخره ام میکرد 

من اینجا باید تو چه قالبی فرو میرفتم !! یه پزشکی که برای ملاقات بیماری اومده یا برادری که برادرشو تو بدترین شرایط ملاقات میکنه!!

این سخت ترین امتحان تو طول زندگیم بود..

همین طور که نگاش میکردم با خودم فکر کردم بهتره بهداد رو یه محکوم نبینم، من باید برادری باشم که به ملاقات برادر بیمارش اومده ..

خنده ی چندش آوری کرد ولی من اومده بودم که در صلح بشینم به حرفاش گوش بدم پس باید خودمو کنترل میکردم .. 

خنده ی مهربونی تحویلش دادم: چه طوری داداش؟! بهت که زیاد سخت نمیگذره؟

هقه ی عصبی زد: داداداداداشششششش !! تو معنی این کلمه رو میدونی؟!

معنی واقعی نه اون که هر رهگذر به رهگذر دیگه میگه!! تو هیچوقت داداش من نبودی.. از اولم اون وکیل عوضی بین ما قرار گرفته بود..

نگاش کردم من چه جور دکتری بودم که نفهمیده بودم برادرم از یه عقده ی روانی 

عمیق رنج میبره .. راست میگفت من براش برادر که نبودم هیچ ، حتی یه بارم ننشستم به عنوان یه دوست ، همخونه یا حتی همنوع به حرفاش گوش بدم..

ادامه داد : میدونم اگه اینجایی برا خود من نیست ، الانم اومدی تا توضیح بدم چرا اینجام !! منم زیاد منتظرت نمیذارم سریع میگم که سریع گورتو گم کنی.. 

چی به روزش اومده بود که یه همچین کینه ای نسبت به من داشت!!متفکر نگاش کردم.. 

به چشمام زل زد ، دستهاشو بدون هدف تکون میداد که نشون دهنده ی اضطراب و تنش بیش از حدش بود : دکتر محترم ، فرزند عزیز گرامی خانواده ، نوه ی دوست داشتنی خان بابا جان ، معتمد اطرافیان ، عزیز کرده ی سریدار ، دوست گرمابه و گلستان سر به زیر ترین پسر آبادی ، تیکه ی ناب برای تور دخترای محلو دانشگاه .. و در آخر.. در آخر .. دزد ، دزد وقیح .. 

این دیوونه چی میگفت!! 

دست چپمو رو میز گذاشتمو دست راستمو ستون چونم کردم : دلیلت برا این صفتایی که بهم دادی چیه؟! 

با چنان بغضی نگام کرد که پشتم لرزید: میدونی من قاتل به دنیا اومدم .. 

با تعجب نگاش کردم: چی باعث شده این فکر تو سرت بیوفته ؟! 

باز یه خنده ی عصبی کرد : مرگ مادرمون فراموشت شده ، من باعث مرگش شدم..( بغض سنگینی تو صداش حس میشد ) فکر میکنی نگاهای مزخرف آدما رو به مادرم به خاطر بدنیا آوردن بچه ای معیوب فراموش میکنم !! مادرم به خاطر من عذاب کشید ،آخرم نتونست دووم بیاره.. بعدم مادربزرگ رنگ نگاهش عوض شد تا موقعی که مرد تو رو نعوه اش دونست ، ولی نگاهش به من متفاوت بود ، نگاه مادری بود که به قاتل بچه اش نگا میکنه .. من پدرو با قتل مادر از جفتمون گرفتم .. خان بابا تو رو نعوه ی عزیز میدونه ، منو جغد شوم میدونه .. آقا جون منو دستگاه پول ساز میدونه ، تو رو یه دکتره بی مصرف .. منو میخواست برای سرمایش ، تو رو میخواست برای باد به غبغب انداختنو پز دادن .. مادر بزرگم که ولش کن اصلآ نمیدونه کی به کیه چی به چی!! 

سری تکون دادم : چه فکرای کردی !! واقعآ به خاطر این شر و ورا زندگی رو به خودت ، من و یه عده بیگناه زهر کردی؟! 

چشماشو ریز کرد: اینا عین حقیقته.. تو عزیز دردونه ی خان بابا بودی .. اگه نبودی چرا باغو که میدونست من عاشقشم بخشید به تو؟! 

خنده ی مهربونی بهش کردم : مرد مؤمن خان بابا گفت هرکی پزشکی قبول شه..

خوب من قبول شدم ، اگه تو قبول میشدی میدادش به تو.. بعد اونم که گفتم بیا بدمش به تو!!

مثه یه احمق نگام کرد: تو واقعآ فکر کردی دلیلش این بود ؟! نه هالو جون اون میدونست من به معماری علاقه دارم تو به پزشکی برا همین این شرط مسخره رو گذاشت .. بعدم که خیالش راحت شد گذاشت رفت پیه عشقو حال !! 

ابروم پرید بالا : عشقو حال یعنی چی؟! 

چشماشو ریز کرد : یعنی باور کنم تو نمیدونی زن گرفته ؟! اون سالم که رفت مکه 

با خانم تشریف بردن ماه عسل..

خنده ام گرفت : خوب اون که مورد نداره آدم زنده باید زندگی کنه ، ربطی به کسی هم نداره .. ولی خیالش از چی راحت شد؟! 

باز دستاشو تکون داد : این که به قاتل دخترش از باغ سهمی نمیرسه.. 

انگشتمو با دندونم گرفتم فکری کردم ، چه جور برا خودش از کاه کوه ساخته بود : خوب !! اینا که همش فکرای اشتباه خودت بود .. مادر از اولم اعتماد به نفسش کم بود ، تک فرزند بودو عزیز عزیز گرامی برا همین با یه مسأله به این کوچیکی نتونست مبارزه کنه ، مادر بزرگم عمرش همون قدر بود خوب چند سالی بود مریض بود ، مرگ مامان شد بهانه .. به قول خودت مادرو پدر بابا هم که از اول تکلیفشون مشخص بود ، کاری به هیچکدوممون نداشتن .. اما پدر !! پدر بیشتر خودشو دوست داشت !! چون مادرو میخواست و نداشتش مثلآ میخواست از خودش ، ما ، آدمای دیگه و حتی دنیا انتقام بگیره .. به جای اینکه از ما که یادگاری مادر بودیم درست مراقبت کنه رفت تو لاک خودشو مارو به حال خودمون رها کرد ، این طوری ازمون انتقام گرفت..ما رو بدبخت کردکه هیچ !! خودشم قربانیه افکار غلطش شد .. اما خان بابا !! نمیدونم شاید حس کرده بود تو و آقا جون میخواین باغو خورد کنین بفروشین اونم این کارو کرده!! اگه مطمئنش میکردی شاید این کارو نمیکرد..خوب!! اینا به کنار چرا بهم گفتی دزد؟!! 

نفسشو با صدا بیزون داد ، انگشتاشو تو هم پیچید و سرشو پایین انداخت ..

تا اینجا این همه حرف زدیم حالتش این جور دگرگون نبود !! من چه کرده بودم !!

چه بلایی سر تنها برادرم آورده بودم که با یاد آوریش این طور به هم ریخت !!

دوباره سرشو بلند کرد نگاهی به اطراف انداخت ولی به من نگا نکرد: نه تنها تو خانواده که تو کوچه ، خیابونو دانشگاه هم نوع نگاها فرق میکرد .. تو برا دخترا طعمه ی خوبو کیس مناسب بودی ولی در عوض به من محل سگم نمیذاشتن .. آقابزرگ فهمید مشکلم چیه ..

یه بار که خودش به یه مهمونی دعوت شده بود از اون پسره کاظم که پیشش کار میکرد( سری تکون دادم میشناختمش ولی ازش خوشم نمیومد ) خواست تا منو با خودش ببره بیرون !! اون شب .. اون شب ... برای بار اول طعم کنار یه زن بودنو چشیدم .. تا اون موقع لب به هیچ نوشابه الکلی نزده بودم ، ولی اون شب کاظم بهم داد ، خوردم .. وقتی بیشتر خواستم گفت که دفعه ی اولمه و حالم بد میشه.. بعدم منو فرستاد توی یه اتاقی که دیزاین شیک و س..ی داشت !! تعجب کردم چرا منو فرستاده اینجا ولی اهمیت ندادم رو تخت دراز کشیده بودم که صدای بازو بسته شدن درو شنیدم وقتی برگشتم ببینم کی بوده !! دیدم یه دختره حداکثر 19 ساله ، با لباسی که نگم بهتره تو اتاقه !! منو دید جا خورد گفت : آقا بهداد شمایی ؟! 

سرمو تکون دادم : اوهوم ..

پکر شد انگار خورد تو ذوقش گوشه لبشو کج کرد : باشه!!

بعد اومد پیشم اون شب با اون اتفاق مسیر زندگیم به طور کل تغییر کرد !!

حتی اون زن معلوم الحالم با اکراه با من همراه شد..

احساس کردم به خاطر این نقص ، تمام چیزهایی که حقمه به ناحق ازم گرفته شده .. شروع کردم به انتقام گرفتن از تمام دخترایی که خوشگل بودن .. گولشون میزدم 

و براشون پول خرج میکردم ، بعد زهرمو میریختم ..اگه راه میومدن پول خوبی به جیب میزدنو میرفتن اگه میخواستن راه نیانو حرف از شکایتو این حرفا میزدن میفرستادمشون اون ور آب .. خیلی پراکنده و حساب شده عمل می کردیم ، هیچ جا ردی از من نبود.. ولی بازم دلم آروم نمیگرفت ،دخترا حاضر بودن بمیرن ولی با تو باشن ، از اون طرف من باید به مرگ میگرفتمشون و کلی پول براشون خرج میکردم تا یه شب باهاشون باشم..

یه مغز مریض میتونه به اندازه ی یه بمب اتم خطرناک باشه !! این همه جنایتو فحشا سر هیچ !! دستمو جلو بردم تا روی دستش بذارم ، محکم با دستش به دستم زد و دستشو کشیدعقب : به من دست نزن کثافت !! از اون اولم تو گند زدی به زندگیم بازم دست بردار نیستی؟!

یه روز که خیلی پکر بودم دوباره رفتم سراغ کاظم ، منو برد همون خونه ای که دفعه ی اول رفته بودیم ، لبی تر کردیم براش از تو گفتم بهم گفت کسی رو میشناسه که راههای خوبی برای انتقام گرفتن بلده !! قرار گذاشتیم آخر هفته بریم خارج شهر تا نقشه ی خوبی بکشیم .. کلید ویلا رو ازت گرفتم چه میدونستم اون سرایدار احمق از نقشه مون با خبر میشه .. باید قبل از اینکه تو رو میدید یا باهات صحبت میکرد از دور خارج میشد!! شانس بهم رو کرد بابا مرد رحیم احمقم رفته بود زیارت بهترین زمان بود.. شیخای عرب پول خوبی بهم میدادن ، بعضیاشون که آدمای واردی تو دستو بالشون داشتن یه چند تایی برام فرستاده بودن .. زبده تریناشونو فرستادم تا این قضیه رو بی سرو صدا فیصله بدن !! اونام به نحو احسن از عهده اش بر اومدن .. بابا رحیم عزیز در یک تصادف هولناک به همراه همسرش کشته شد !!

نقشه ی چکو پروژه ی پاساژ مو لا درزش نمیرفت .. اول اون مهندسه موی دماغ شد بعدم که تو چکو ندادی .. جفت تون گند زدین به برنامه هام..

با اخم نگاش کردم : چون چکی وجود نداشت .. تو بی احتیاطی کردی از من رسید نگرفتی .. منم که تو خط چکو کلاه برداریو این حرفا نبودم آراد فهمید چک تقلبیه از اونجام که تو رسیدی نداشتی اونم چکو از بین برد که دردسر ساز نشه !! 

بهداد : بعدم هر بار یه داستان مسخره سر هم کردی ..

کمی مکث کرد : برام خبر آوردن چه نشستی داداشت سریده گفتم برم ببینم کی بوده داداش مارو سرونده ،خودم برای اولین بار وارد بازی شدمو خودمو نشون دادم 

که ای کاش این کارو نکرده بودم..

به فکر فرو رفت انگار خاطره ی خوشی براش زنده شده بود خنده ای کرد : تا اون موقع هیچ کس با من اون جوری صحبت نکرده بود چه برسه که اون یه زن باشه !!از شرکت که رفتم بیرون همش تو مغزم دور میزد .. هر کار میکردم که بهش فکر نکنم نمیشد .. مثه یه حشره ی موزی همش جلو چشمم بود ( بی شعور به همه ی زندگی من میگفت حشره !! ) بالاخره یه تصمیم جدید گرفتم ، میخواستم این کارو بی خیال شم ، دست مهراوه رو بگیرم برم یه گوشه ی دنیا تا آخر عمرم راحت زندگی کنم..

خدایا !! چی میشیدم !! بهداد .. مهراوه وای نه باورم نمیشد .. نا خواسته ابروهام رفت تو هم .. 

داشتم از اصل قضیه دور میشدم هنوز چند تا نکته مبهم بود برا همین با اینکه خون خونمو میخورد ولی از قضیه ی عشق و عاشقی گذشتم : نگفتی چه طور با خوانواده ی راد منش آشنا شدی ؟!

سری تکون داد : از طریق خسروی !! اون با داماد رادمنش آشنا بودو یه فکراییم 

داشتن !! 

از تعجب واقعآ شاخ درآوردم:امیر حسسسییننن ؟!

خنده ی کجی تحویلم داد: بله!! امیر حسین خان!! اون دو تا فرزادو فرستاده بودن سراغ مهراوه تا همون طور که امیر وارد خونواده شده بود ، فرزادم وارد بشه بعدم پولا رو بالا بکشنو( بشکنی زد ) د برو که رفتی!! خداحافظ شما !! ولی زنی که تو لندن همخونه ی فرزاد بودو ازشم یه بچه داشت موی دماغش شده بودو میخواست بیاد ایران آبروشو ببره ..

مجبور شد چند وقتی بره تا آبا از آسیاب بیوفته .. کمکش کردیم البته اون از وجود من کاملآ بی اطلاع بود .. کاراش درست شد ، برگشت.. اما این بار توسط امیر به رادمنش معرفی شد که جای پاش محکم محکم باشه ..

باور کردنی نبود !! گیج شده بودم !! یه دفه یاد حرف لیلا افتادم ( فرامرز به امیر شک داشت برای همین ساختمون اون طرفو به اونا داده بود ) پس رادمنش خودش خبر داشته .. سرمو بلند کردمو با تعجب بهش نگا کردم: ولی همسرش گفت که رادمنش به امیرحسین اعتماد نداشت پس جرا کسیو که معرفی کرد قبول کرد؟!

بهداد سری تکون داد : اینو نمیدونم !! برای منم سؤاله !! 

چه قدر همه چی در هم برهم بود !!! : بهداد ! رادمنشو چطور.. چطور ... 

بهداد : من نکشتمش !! یعنی اصلآ تو فکرشم نبودم ، بعد از این که مهراوه رو دیدمو برخوردی که باهاش داشتم میخواستم یه پولی به همه شون بدم این کارو بیخیال شم مهراوه رو شده به زور به عقد خودم دربیارمو از کشور خارج شم .. برم یه گوشه ی دنیا ماهیانه به حساب پدربزرگ الواطتم پول بریزم و دیگه یه زندگی آرومو ادامه بدم.. 

_: پس چطور کار به اینجا کشید ؟!

نفسشو باصدا بیرون داد: همش تقصیر اون امیرحسین نامرد بود !! هرچی به خسروی فشار آوردم تا پروژه رو کنسل کنیم میگفت که امیرحسین گفته همه تونو لو میدم ، بیچاره تون میکنم !! خسروی احمقم ترسیده بودو هیچ جور حرف گوش نمیکرد .. بعد یهو یه روز صبح خبر داد که فرزادو امیر حسین دعواشون شده و دارن کارا رو خراب میکنن .. چند روز بعد هم خسروی زنگ زد گفت که امیرحسین پوله کلونی بهش داده و بهش گفته از کشور خارج شه .. شنیدی که خسروی فرزادو کشته !! ولی در اصل کار اون نبود!! 

دیگه مغزم داشت منفجر میشد : تو !! تو !! اونو کشتی ؟!! 

خنده ی مسخره ای کرد : چرا داد میزنی ؟! من آدم کشتم ، ولی سگ کشی ؟!! 

نوچ ! نوچ! نوچ! تو مرام ما نیست.. 

__: پس کی این کارو کرد ؟! 

خنده ش به قه قه تبدیل شد: اگه غش نمیکنی و رو دستم نمیوفتی ، بگم .. 

منتظر نگاش کرد..: جناب امیر حسین خان !! داماد عزیز جناب راد منش !!

اگه بهم میگفتن خورشید از مغرب طلوع کرده اون قدر تعجب نمیکردم .. آرنجاشو روی میز گذاشت و صورتشو روی کف دستاش گذاشت : تو نامردترین بازجویی هستی که من تو این چند روز دیدم !! این همه حرفزدم حتی یه لیوان آبم نخوردم .. 

با شرمندگی نگاش کردم : خودت میدونی من اینجا هیچ کارم ، بعدم اگه برم نمیدونم دوباره ببینمت یا نه !! یعنی نمیدونم اجازه ی ملاقات بعدی رو میدن یا نه!

هون طور که صورتشو با دستاش پوشونده بود گفت: توام تز فرصت استفاده کردیو داری منو تخلیه ی اطلاعات میکن !!

خندم گرفت راست میگفت بیچاره : باشه با اینکه دلم میخواست تا آخرشو تعریف کنی اما اگه خسته ای تمومش میکنیم ..

پوفی کردو: نه !! میخوام تا آخرش بگم .. نمیدونم چه سریه که میخوام هرچی پیش اومده برای تو بگم !! این به خاطر شغل توئه یا هم خون بودنمون نمیدونم ولی خیلی سبک شدم و انگار باری از رو دوشم برداشته شده !!

به سمت در رفتم ، در زدم سرباز مسئول درو باز کرد : اگه خواهش کنم این لطفو درحقمون میکنین که یه مقدار آب برامون بیارین

سری تکون دادو رفت ..

بهداد زیر لبی گفت : اون وقت میگه من اینجا هیچکارم !!

صداشو بلند کرد : خدایی تو رو نفرستادن زیر پا کشی ؟! 

خنده ی کجی بهش کردم: مسخره !! برادر من، منو چه به این حرفا !! عمرآ تو این خطا باشم ، حالا اگه شنود داشته باشن ( دستامو از دو طرف باز کردمو شونه ای بالا انداختم ) من بی اطلاعم !!

برگشت تو چسمام نگاه کرد ، رنگ نگاش یه جور خاصی بود !! درست رنگ نگاه یه برادر به برادرش !! : میدونم !! بهتر از هرکسی میدونم !! تو هیچ رقمه اهل خلاف نیستی .. ( آهی کشید که تا ته دلمو سوزوند ) درست برعکس من !!

کاش دو قولوهای همسان بودیم ...

ادامه ی حرفشو خورد ، بازم نگام کرد ولی این بار با حسرت ..

در باز شد ، سربازه با یه سینی که توش یه بطری آب معدنیو چند تا لیوان یه بار مصرف بود اومد تو سینی رو گذاشت رو میزو رفت..

چشماش نم داشت ، شاید برا اینکه جو رو عوض کنه گفت: بیا !! سر بچه رو شیره میماله بفرما !ما اینجا باید ده نفر تو یه لیوان لب پریده ی کثیف آب بخوریم

اونم چه آبی فکر کنم آب فاض..

نذاشتم ادامه شو بگه : اه ! اه ! اه ! بسه حالمو بهم زدی .. 

یکی از لیوانا رو برداشت یه کم آب توش ریخت گذاشت جلوم : اول کوچیکتر ..

خنده ای کردم : بزرگتره هفت هشت دقیقه خودت بخور میل ندارم ..

لیوان دیگه ای برداشت برا خودش آب ریخت : نشنیدی آب نه طلبیده مراده ؟!

حالا بخور شاید حاجت روا شدی ..

هردومون خندیدیم ، خنده ای تلخ .. شاید اگه مادرو پدر مقاوم تری داشتیم به جای اینکه اینجا و تو این موقعیت با هم شوخی کنیم ، الان هردومون توی یه جای بهتر با حالو هوای بهتری حرف دلمونو میزدیمو از حضور هم لذت میبردیم

صداش منو از عالم فکرو خیال بیرون آورد : گویا دکتر جدید کلی پول گرفت نمیدونم چه کار کرد !! ولی اون قدر ماهرانه اون کارو کرد که هیچ کس شک نکردو علت مرگ شد همون سکته ی قلبی ..

دوباره رنگ نگاش عوض شد ، شد همون بهدادی که میتونست به راحتی آدم بکشه ! بادستاش که دور لیوان حلقه شده بود به لیوان فشار آوردو اونو تو دستش مچاله کرد مقداری آب که توش بود ریخت رو میز داد زد : میخواستم زندگی کنم !! ( سرشو آورد بالا با نفرت بهم نگا کرد ) تو با اون امیر کثافت نذاشتین !!

متعجب نگاش کردم ، مگه من چه کار کرده بودم که باعث به هم خوردن زندگیش شده بود؟!

من چه کردم برادرمه من ؟! 

با خشم نگام کرد : برادره ه ه ه من !! تو برادری ؟! برادری که عشق برادرشو بدزده برادره ؟! 

اون دیوانه شده بود منم چشمام از تعجب تا آخرین حد گشاد شده بود : معلومه چی میگی ؟! دزدیدن عشق تو؟! 

رگ گردنش بیرون زده بود ،فریاد زد: بلهههههههه ! تو مهراوه رو از من دزدیدی !! 

من از اون خونه کشیدمش بیرون .. با هزار ترفندو دلیلای مسخره از دهن گرگ کشیدمش بیرون !! 

پریدم وسط حرفش : درست حرف بزن!! 

مشتشو رو میز کوبید : امیر بیشرف تصمیم داشت اونو بکشه و کاری کنه لیلا روانی بشه بعدم همه ی مالو منالو بالا بکشه مهنازم ول کنه و بره .. ولی من مهراوه رو به بهانه ی یه چک تقلبیه مسخره از اون خونه کشیدم بیرون ، خونه براش گرفتم ، محافظ براش گذاشتم ، وقتی فهمیدم اون دخترهی هفت خط قابل اعتماد نیست ازش جداش کردم .. 

حرفشو قطع کردم : خوب نگار چی ؟! با نگار چه کار داشتی ؟! 

با حرص لبشو بین دندوناش گرفت: من به اون کاری نداشتم !! فقط میخواستم دورو بره مهراوه نباشه .. امیر بود که وجوده اون براش خطر ساز بود برا همین میخواست اونم از سر راهش برداره که من کاری کردم شما احساس خطر کنید و اونو نجات بدید .. 

اینجاس که میگن کسی از دل کس دیگه با خبر نیست !! فکر میکردیم جون نگارو ما نجات دادیم نگو منجی اصلی بهداد بوده!!! 

باز صدای خشمگینش به گوش رسید : وقتی ازم خواست لیلا رو براش ببرم ، با امیر تماس گرفتم و ازش خواستم لیلا رو برام بفرسته ، گفت باید خودم دزدیدی رو گردن بگیرم منم قبول کردم.. البته میدونستم هیچ کس نمیفهمه چون پدربزرگه و مهناز باهاش لج بودن پسر بی بخارشم اصلآ نگفت بابا مادرمه ، همه جوره پشتم بوده !! تا بهش گفتن نمیخواد تو رو ببینه گفت به چشم .. راستی اگه تونستی از مهراوه بپرس خدایی چه جوری این خنگه دست و پا چلفتیو انتخاب کرده بوده از مهراوه بعیده !!

دوباره داغ دلم تازه شد ، یعنی میشد که بشه من این سؤالو خیلی سؤالای دیگه رو بپرسم ؟!: چه طور میگی دستو پا چلفتی الان که از اداره ی شرکت خوب براومده !! 

مسخره نگام کرد : تو ام یکی لنگه ی اون !! واقعآ فکر کردی امیر اجازه ی این کارو به اون میده !! هه هه هه خندیدم !! 

راست میگفت حالا که خیلی از نکات مبهم برام روشن شده بود میفهمیدم که امیر ماهانو تنها به عنوان یه مترسک رو صندلیه ریاست نشونده بودو خودش پشت اون سنگر گرفته بود ماهانم ندونسته خوب بهش سرویس میداد.. 

ادامه داد : هر کار خواست براش کردم هر سازی زد رقصیدم ولی آخرش چی شد بازم گول ظاهرو خوردو تو رو انتخاب کرد..

داد زدم : گول ظاهرو نخورد !! تو بهش محبت کردی ؟! تو باهاش طوری برخورد کردی انگار که اون اجیر شده تا کاری رو که خواستی انجام بده .. اون متوجه هیچ کدوم از محبت های تو نشد آخرم که ضربه ی بدی بهش زدیو بدترین خاطره ی ممکنه از خودت به جا گذاشتی ..

بهم خندید .. نه نه مسخره ام کرد .. چشماشو ریز کرد : هه هه ! خدایی عجب هیکلی داره !! عجب پوسته نرم و ... 

نذاشتم ادامه بده : مگه تو .... مگه تو ... 

نتونستم ادامه ی حرفمو بزنم یاد حرف لیلا افتادم( ما دیر رسیدیم ) یعنی امکان داشت مهراوه ی عزیز من !! نه محاله !! فریاد زدم : میکشمت !! 

اون میخندید من فریاد میکشیدمو یقه شو محکم گرفته بودم .. اون دیوانه وار میخندیدو منم فشار دستمو بیشتر میکردم .. دستمو مشتم کردمو بردم بالا تا تو صورت منحوسش پایین بیارم که آراد مچمو گرفت دو تا سربازم اون رذلو گرفتن .. 

اینا کی اومدن تو اتاق من نفهمیدم !! سربازا اونو کشون کشون میبردن برگشت یه نگاهی بهم انداخت: اگه باهاش ازدواج کردی بدون من اول به وصالش رسیدم ..

و باز دیوانه وار قه قه زد ..

این امکان نداشت عزیز من همه ی عشق من تو دستای این رذل پست فطرت 

وای مهراوه !! وای ! وای ! وای ! عزیز دل شهداد !! 

خاک بر سر من که ازت دزست مراقبت نکردم ..

رو به دو مردی که با لباس شخصی بودن و از طرز حرف زدنشون با سربازا فهمیدم از افسرای بازپرسن کردم، گفتم : میشه چند لحظه صبر کنید !!

یکیشون به سربازا اشاره کرد ، اونام بهدادو کنار در نگه داشتن..دستاشو رها کردن ولی با فاصله ی کمی کنارش موندن

با خشم نگاش کردم : میدونی تفاوت منو تو چیه !! 

با همون لحن مسخره جواب داد: اینه که تو یه قدیسه ای منم یه تبه کار با سابقه..

سری از روی تأسف براش تکون دادم : نه!! اینه که اگه من میفهمیدم برادرم عاشق دختری شده نه تنها به اون دختر فکر نمیکردم تازه سعی میکردم اونا به هم برسن .. تو نه تنها وارد حریم قلبم شدی که با تهدیدو هزار ترفند کثیف دیگه باعث جدایی ما و آزارو اذیت اون دخترم شدی..

این بار قه قه ی زشتی زد به وضوح مسخره ام میکرد: نگفتم تو قدیسه ای 

اون قدر عصبانی شدم که دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم !! آراد که دیگه یه کم از فشار دستاش رو بازوم کم کرده بود پس زدمو به سرعت خودمو بهش رسوندم ..

قبل از این که اونا بتونن مانعم بشن دو تا مشت زدم تو صورتش حتی سربازام نتونستن نگهش دارن پرت شد زمین که خورد به درو صورتش پر خون شد .. باید دلم میسوخت ولی نسوخت!! 

با تمام توان سرش فریاد زدم : یکیش به خاطر شکستن قلب مهراوه یکیم به خاطر معصومیتش که زیر دست تو له شد!!

از اتاق زدم بیرون .. آراد دنبالم میومد ولی چه نیرویی داشتم نمیدونم حتی اگه مؤاخذه میشدم ، مجبور به دادن دیه میشدم یا حتی به زندانم میوفتادم برام مهم نبود..

به در خروجی رسیدم نمیذاشتن برم بیرون برگه نمدونم چی میخواستم کم مونده بود همه شونو بزنم که آراد رسید برگه ی آزادی از این جهنمو به دستشون دادو رفتیم بیرون .. یه ماشین رد میشد دست گرفتم سوارم کرد هر چه قدر آراد فریاد زد صبر نکردمو به راننده گفتم منو از اون جهنم دور کنه

انگار یه کوه غصه رو پشتم بود .. دلم میخواست اجازه میدادن تا اون نامردو خفه کنم .. یه آدم چه قدر میتونه پست باشه !! دلم میخواست فریاد بکشم : نگه دار .. ( راننده با تعجب نگام کرد ) بهت میگم نگه دار !!

نگه داشت ، برگشت عقب یه نگا به من انداخت : داداش توپ خیلی پره ها .. اعصاب معصابم نداری ..

همون طور که در نیمه باز بودو یه پام بیرون از ماشین دستمو مشت کردم تو هوا تکون دادم چند دفه دهنمو بازو بسته کردم خواستم یه چیزی بهش بگم ولی انگار واژه ها رو گم کرده بودم .. بی خیال شدم از ماشین زدم بیرون ..

فریاد کشیدم ..هوار زدم ..خدا رو صدا کردم ..

هرچی فحش بلد بودم نثار بهداد کردم البته زمینو زمانو هم بی بهره نذاشتم !!

تا جایی که میشدو توان داشتم فریاد کشیدم 

انگار یه مقدار از عصبانیتم با این فریادا تخلیه شده بود ..

دستی رو رو شونم حس کردم !! برگشتم راننده بود که با یه دستش شونمو گرفته بود و به دست دیگه اش بطری آب بود ، با چشم به بطری اشاره کرد: بگیرش ..

لبخندی بهش زدم بطریو ازش گرفتم ، دستشو از رو شونم برداشت .. راست ایستادو همون طور که به سمت ماشینش میرفت گفت : تو ماشین منتظرتم !! 

در بطریو باز کردم ، یه کم آب نوشیدم باقیشو رو صورتم خالی کردم شاید بتونه یه کم آتیش درونمو سرد کنه ولی باز یاد بهدادو کار خبیثانش افتادم .. انگار دوباره از این دنیا جدا شدم .. نه چیزی میدیدم ، نه چیزی میشنیدم .. اصلآ چرا زنده بودم من فقط لایق مرگ بودم .. چرا در مقابل بهداد کوتاه اومده بودم !! چرا وقتی تهدید کرد که اگه مهراوه رو ترک نکنم باید جنازه شو تحویل بگیرم سریع میدونو خالی کردم !! باید می ایستادم!! آره ، باید می ایستادمو از هر دومون در مقابلش دفاع میکردم.. من همیشه پدر و مادرم رو ضعیف النفس میدونستم ، خدا کاری کرد که بفهمم منم ضعیفم..

باید مثل یه کوه محکم پشت عزیزترین یزیزم می ایستادم .. باید هر جور شده از مهراوه ام حمایت میکردمو اونو تنها رها نمیکردم .. باید اون روز که اومد ملاقاتم هر جور شده بود نگهش میداشتمو مانع رفتنش میشدم .. مثل یه مترسک وایسادم به شعری که خوندگوش کردم بعدم وقتی گفت میخواد بره تو لونه ی شیر فقط با سکوت نگاش کردم .. چرا نتونستم.. !!چرا نتونستم نگهش دارم ؟! منه بی جربزه حتی نتونستم به عنوان یه مرد در مقابل بهداد خودی نشون بدم .. تمام کارهارو آراد انجام داده بود ، من هیچ کاره بودم .. حالا بازم داشتم ضعف نشون میدادم.. باید میرفتم باید میرفتمو خودمو به مهراوه میرسوندم دیگه فقط مرگ میتونست منو از اون جدا کنه .. عشق من الان بیشتر از هر وقت دیگه به یه تکیه گاه نیاز داشت .. چرا اینجام ؟! من باید تو بیمارستان باشم .. باید وقتی به هوش میاد منو ببینه ، باید دلگرم بشه .. بهش اطمینان میدم که وجودش برام مهمه و بس !! آره فقط وجود عزیزش مهمه .. خودم کنارش میمونم و کمکش میکنم تا اون حادثه ی زشتو فراموش کنه .. 

زمان و مکانو تشخیص نمیدادم .. نمیدونم چه مدت گذشت !! فشاری رو بازوم حس کردم و صدایی رو شنیدم : آقا !! آقا ! ( چشمامو باز کردم ) آقا !! خوبین ؟! ( سرمو تکون دادم ، پوفی کرد ) خدا رو شکر .. باید کجا برسونمتون؟ مقصدتون کجاس ؟ 

مقصد ؟! من اصلآ کجا بودم ؟! : آقا ما الان کجاییم ؟! من اول باید یه تلفن کنم..

سری به اطراف چرخوند: اینجا ها که تلفن عمومی نمیبینم !! 

یه نگا بهش انداختم ، دو دل بودم که ازش بپرسم یا نه !! اگه یه وقت ناراحت میشد!! یه کم فکر کردم .. هر چه بادا باد فوقش ازش عذر خواهی میکردم : آقا !!

ببخشید شما موبایل دارید؟! 

برگشت یه نگاهی کرد : به خدا هر چه قدر فکر میکنید هزینه اش میشه میدم ..

دوباره نگام کرد : نه فکر کنی ندارم !! ولی ایرانسله میترسم شارژش تموم شه امشب یه کار واجبم دارم ..

نذاشتم ادامه بده : درکتون میکنم !! پس سریع تر منو به بیمارستان ... برسونید..

حرکت کرد .. دل تو دلم نبود که زودتر برسم !! 

مسئولیتم نسبت به مهراوه چند برابر شده بود..

اون بیشتر از قبل به من احتیاج داشت .. حتی اگه به خاطر نامردی بهداد مثل قبل براش ارزش نداشته باشم هم به عنوان یه پزشک سعی میکنم کمکش کنم ..

آه خدایا !! اگه از من متنفر شه .. اگه دیگه نخواد منو ببینه .. نه!! نه!! نه!! نمتونم تحمل کنم..خدایا خودت کمکم کن .. 

سنگینی نگاهی رو روم حس کردم لای چشممو باز کردم ، راننده از آینه یه نگا به من میکرد یه نگا به گوشیش ..معلوم بود دلش میخواد گوشیشو بده 

دوباره چشممو بستم .. صدام کرد : آقا ! آقا! 

چشممو باز کردم.. دست راستش از بالای شونش به سمتم گرفته بود هردو چشممو باز کردمو صاف سر جام نشستم با دقت نگا کردم گوشیشو به طرفم گرفته بود .. با تعجب یه نگا به خودش ، یه نگا به گوشی کردم : إ !! بگیرش دیگه آقا هم دستم خشک شد ،هم میخوام رانندگی کنم ..( بازم نگاش کردم )

بگیرش نه.. برادر من مگه چه قد می خوای حرف بزنی قصه ی لیلیو مجنون که نمیخوای تعریف کنی !! فوقش یه خبر گرفتنه دیگه !! نه! سرمو تکون دادم با خوشحالی گوشیو ازش گرفتم 

سریع شماره ی آرادو گرفتم..

خودمو جلو کشیدم دستمو از بین صندلیا جلو برد : بفرمایین گوشیتون .. ببخشید مزاحم شمام شدم..

سردردو دلش باز شد: ای آقا !! چه قابل داره .. فقط .. فقط .. البته فکر نکنید حرف که میزنم به قصدو نیت ، نه خدا شاهده ..

_: نه برادر من !! این حرف چیه .. حالا مشکلتون چیه؟

آهی کشید: بعد از هفت هشت سال خدا بهمون یه دختر داد که الان 3-4 ساله شه ناراحتی قلبی داره باید عمل شه ..( سری از تأسف تکون داد ) منم نگهبان یه شرکتم ، شبا میرم اونجا روزام رو ماشین باجناقم کار میکنم تا غروب بعد شیفتمون عوض میشه و اون خودش میاد با ماشینش کار میکنه .. والله با این پولا که خرجو مخارج بیمارستان جور نمیشه ..

نزدیکای بیمارستان بودیم : شما با من بیا بالا هم پولتو بدم ، هم با یکی از دوستام 

که جراحه تماس میگیرم .. تا ببینیم چه کار میشه کرد ..

کم مونده بود فرمون ماشینو ول کنه بپره بغلم : آقا یعنی میشه قبول کنن !!

به خدا ، به امام رضا !! قسط بندی کنن تا قرون آخر پولشونو میدم ..تا آخر عمرم نوکری شونو میکنم..

دیدم ولش کنم همین طور ادامه میده: این حرفا چیه !! آقایین .. دیگه رسیدیم.

همین جا ها نگه دارید من پیاده میشم .. شمام پارک کن بیا تو سالن بمون تا بیام ..

سریع از ماشین پیاده شدم رفتم تو بیمارستان .. وارد بخش شدم رفتم سمت اتاقش از پشت شیشه نگا کردم .. به چشمام اعتماد نداشتم دو بار بازو بسته شون کردم ولی درست دیده بودم تخت خالیو مرتب بود ..

نمیدونستم باید چه کار کنم .. چند بار دور خودم چرخیدم دهنم مثل ماهی که از آب بیرون افتاده بازو بسته میشد ..یعنی چه اتفاقی افتاده بود ..مهراوه ی عزیز منو کجا برده بودن ؟!! نکنه .. نکنه .. نه نه نه !!! هیچ فکر بدی نمیتونم بکنم .. 

یعنی خدا جواب ناله هامو نداد !! 

وای وای وای !! چه روزی بود امروز !! کاش هیچوقت طلوع آفتاب امروزو نمیدیدم .. دوباره برگشتم پشت پنجره ی اتاقی که او اونجا بود .. سرمو به شیشه چسبوندم ..

چرا ! چرا! چرا! مهراوه چرا تنهام گذاشتی ؟ مگه نمیدونستی دنیا بدون تو برام از جهنمم بدتره .. دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم اشکام روی گونه هام جاری شده بود .. چهار دستو پا روی زمین افتاد

بودمو زار میزدم ..هیچ حسی تو بدنم نداشتم .. تو وجودم فریاد میزدم: خدا خدا خودت بگو چکار کنم ؟! حالا که به حرفم گوش نکردیو اونو ازم گرفتی خودت باید بهم راهی نشون بدی که با این مصیبت کنار بیام .. یه کم بدنمو صاف کردم ، روی پام نشستمو دستامو روی زانوهام گذاشتم هنوزم اشکام همین طور از روی گونه هام میچکید .. با دستام اشکامو پاک کردم بازم یادم افتاد که عشقم توی دستای اون نامرد چه قدر غریبانه و معصوم زجر کشیده و من نتونسته بودم هیچ کاری براش بکنم ..دوباره سرمو تا جایی که میشد بالا بردم گردنم به پایین خم شده بود : خدا ! خدا ! کاش میشد منم از زمین برمیداشتی .. کاش امروز گزدن اون نامردو خورد کرده بودم .. دستامو رو پاهام مشت کردم دندونامو رو هم فشار دادم طوری که فکم درد گرفت.. 

مغزم هیچ فرمانی نمیداد .. کمکم به خودم اومدم باید میرفتن استیشن پرستاری باید از پرستارا سؤال میکردم ..

تو همین فکرا بودم که دیدم آراد داره به سمتم میاد در مونده از جام بلند شدم با قدمای خسته و بلند خودمو بهش رسوندم ییقه شو چسبیدم: چی شده ؟! اینجا چه خبره؟! مهراوه رو کجا بردن ؟! صبح بهت گفتم تنهاش نمیذارم ، گفتی مشکلی پیش نمیاد .. گفتی اونایی که هستن از تو بهتر ازش مراقبت میکنن .. 

دیدی ! دیدی چی شد !! ( به اتاق اشاره کردم ) این بود مراقبتهاشون .. کاش میتونستم... کاش میتونستم... 

) همین طور که یقه ش تو دستم بود دستای اون رو دست من تکونش میدادم ) نارفیق تو نذاشتی برا آخرین بار ببینمش .. 

تو که میدونستی همه ی عشقم بود.. 

یقه ش ول کردمو سرمو روی شونه ش گذاشتم و با صدای بلند : اون همه ی عشقم بود .. دیدی ! دیدی! نتونستم برا بار 

آخر ببینمش .. حتی نتونستم بهش بگم چه قدر دوستش دارم ..

دستشو روی شونه ام گذاشت اونم با من همراه شد، چند بار دستشو روی کتفم زد و 

سری تکون داد : مثه که اینجا بیمارستانه ها یه کم یواش تر مرد مؤمن!!

سرمو از رو شونه اش برداشتم و

بازوشو گرفتم تکون دادم : به خدا دارم دق میکنم دیگه تحمل ندارم ..تو رو خدا ، تو رو جون هر کی برات عزیزه بهم بگو کجاس ؟! میخوام ببنمش !! نمیدونم چه طوری ولی باید کاری کنی که بتونم برای یه لحظه ام که شده ببینمش .. فقط برای یه لحظه !!

کمی مکث کردم ، بغضی که توی گلوم بیداد میکردو به زور پس زدم : برای آخرین بار !!

نگاهی به بازوش کرد: از جا دراومد ولش کن دنبالم بیا !!

ولش کردم و با دست بهش اشاره کردم که راه بیوفته خودمم دنبالش راه افتادم..

از ای سی یو رفتیم بیرون .. وارد بخش عمومی شدیم .. برگشت سمتم : چه قدر به خدا اعتقاد داری؟ 

وای این چه سؤالیه میپرسه : آراد درست حرف بزن ببینم چی میگی منظورت چیه؟ 

شونه ای بالا انداخت : هیچی فقط خواستم میزان ایمانتو بسنجمو... 

دستمو بالا آوردم ساکت شد : من دلم داره مثه سیرو سرکه میجوشه !! اون وقت تو میزان ایمانمو میسنجی ؟! وقت بهتری پیدا نکردی؟! 

آراد میدنم چه خاکی بر سرم شده!میدونم 

چه اتفاقی برای مهراوه افتاده ، تو باز داری با لودگی حواس منو پرت میکنی ؟!

سرشو با تأسف تکون داد :نه !نه!فقط خواستم بدونی مرگو زندگی دست خداس .. ( بلافاصله در اتاق که کنارش بودو باز کردو پرید تو)

وای منظورش چی بود مرگو زندگی دست خداس!! این که معلومه مگه قرار بود دست کی باشه .. یه لحظه به مرز جنون رسیدم .. مغزم از کار افتاده بود ..معنی حرفش چی میتونست باشه ؟! 

با صدای دکتر سرمد به خودم اومدم : نمیای تو ؟! خیلی وقت منتظرتیم !! 

بیا تو ..

اینا این جا چه کار میکردن ؟! تخت توی اتاق طوری بود که من بیمارو نمیدیدم .. با خودم فکر کردم وای لیلاس!! آره حتمآ لیلا تو این اتاق بستری شده.. چه خاکی بر سرمون شده بود لیلام نتونسته بود طاقت بیاره و مجبور شدن بودن بستریش کنن .. 

یه پا پس یه پا پیش رفتم تو اتاق .. إ !! لیلا هم که ایستاده !! پس کی روی تخته سرمو خم کردم چی میدیدم !! امکان نداشت !! دیگه نتونستم وزنمو تحمل کنم ،

شونه مو به دیوار تکیه دادم .. از ته دل نالیدم: مه..را..وه... !! مه ..را..وه!! 

آره این مهراوه ی عزیز من بود که روی تخت خوابیده بود و دیگه از اون دستگاهام خبری نبود .. فقط یه سرم به دستش بود .. رفتم جلو تر بالا سرش ایستادم .. چهره شو تار میدیم

چشمامو بستم قطره اشکی که از چشمم چکید باعث شد دوباره چهره شو صاف ببینم .. چشماش بسته بود ، ولی این بار واقعآ خواب بود.. 

برام مهم نبود کیا تو اتاقن فقط وجود عزیز خودش مهم بود .. دستمو بردم جلو روی دستش گذاشتم خم شدم خواستم بوسه ای به دستش بزنم ولی نه هنوز نمیشد !! 

باید خودش اجازه میداد !! آستین لباسشو عاشقانه بوسیدم .. سرمو همون جا کنار دستش روی تخت گذاشتم .. 

یکی یه صندلی برام گذاشت ، روش نشستم .. دوباره سرمو روی تخت گذاشتم میخواستم با تمام وجودم حسش کنم ، عطر حضورشو با عشق ، با تمام سلولای بدنم حس میکردم .. احساس کردم دستش حرکتی کرد !! سرمو بلند کردم و نگاهی بهش انداختم .. ولی هنوزم خواب بود ..

فشار دست با محبتیو روی شونم حس کردم!! لیلا بود که گفت : چند بار چشمشو باز کرده ولی هنوز نمیتونه مدت طولانی چشماشو باز نگه داره .. نیمه هوشیاره!!( حرفشو با تکون سرم تأیید کردم) 

در باز شد نگار اومد تو نگاش به من افتاد: سلام ، ( جون نداشتم جوابشو بدم فقط تونستم چشمامو بازو بسته کنم)

چشمتون روشن آقای دکتر .. 

آراد با اجازه ای گفتو از اتاق رفت بیرون معلوم بود کجا میره ه ه ه !!! 

خنده ام گرفت .. نگار ادامه داد : یک ساعت بعد از این که رفتین بهوش 

اومد.. هرچی باهاتون تماس گرفتیم گوشیاتون خاموش بود .. فهمیدیم که جایی که رفتین ( اشاره ای کرد که متوجه شدم نمیخواد بگه ما کجا بودیم ، منم تأییدش کردم) گوشیاتونو خاموش کردین .. پرستاری که بالای سرش بود متوجه حرکت چشمش شده بود و دیگه پرسنل و دکترا سریع رسیدنو بهش رسیدگی کردن .. یه کم که گذشت یکی از پرستارا اومد بیرون گفت که مادرش کجاس همش مادرشو صدا میکنه .. بهش گفتیم که مادرش فوت کرده ولی میتونیم لیلا خانومو خبر کنیم اونم تأیید کرد.. 

بعدم که همه اومدن آقای صحت که اومدن گفتن شما حالتون خوب نبوده و رفتین یه کم قدم بزنین .. وقتی کاملآ به هوش اومد لیلا خانومو شناخت ..بعد هم ازش سراغ شما رو گرفته بود .. نیمه خواب نیمه بیداره ، ولی میگن ضریب هوشیاریش خوبه ..

دلم میخواست از خوشحالی فریاد بکشم پس هنوز براش ارزشی دارم که سراغمو گرفته ..

یه دفعه آراد پرید تو اتاق : شهداد تو با کی اومدی .. 

واااییی !! اون قدر حواسم پرت شده بود که اون بنده خدا رو فراموش کرده بودم..

**** 

مهراوه

همه جا تازیکی محض بود هیچ صدایی به گوش نمیرسید !! فقط تاریکی بودو تاریکی .. نه ! نه ! نه! انگار یه نوری به چشمم خورد !! و یک صدا آره تنها یه زمزمه 

خیلی آروم انگار از دور دستها ، وقتی زمزمه قطع شد نورم رفت دوباره پرت شدم تو تاریکی .........

دوباره همه جا تاریکی محضه نمیدونم چرا این جوریه ولی دوباره همون نور همون زمزمه اما این بار نزدیک تر انگار کنار گوشم نمیفهمم چی میخونه به یه زبونه دیگه س یه چیزی مثه عربی و بعد ناله س آره یه نفر داره دعا میکنه خدا رو صدا میزنه!!

نماز میخونه .. بازم اون زمزمه قطع شدو منم موندم تو تاریکی ......

این بارم نوری میبینم ولی با اون یکی فرق داره و یک صدا این بار صدا رو تشخیص میدم یکی صدام میکنه : مهراوه !! مهراوه !! مامان پاشو چه قدر میخوابی وقت تنگه دیرت میشه ها چشمامو باز میکنم !! اع ! مامان باز گذاشتی دقیقه نود صدام کردیو گفتی دیره !! همیشه همین طوری بودیا هیچوقتم این عادته بدتو ترک نمیکنی ! حالا کجا باید بیام که این همه عجله میکنی !!

مامان : تو با من جایی نمیای باید تنها بری ، مگه قراره من همیشه همرات باشم پاشو پاشو !! تنبل !!

_: اه ، مامان !! باز میخوای ول کنی بری !! کوتا بیا دیگه ، بهت نیاز دارم ..

مامان : خرس گنده ای شدی باز میگی به من نیاز داری !! نخیرم ، پاشو الان دیگه این تویی که کسایی بهت نیاز دارن ..

_: اوه اوه!! کی میره این همه راهو آخه کدوم آدم عاقلیه که به من نیاز داشته باشه ؟! باز زدی جاده خاکیا !!

مامان: پاشو درستم صحبت کن ، دختر بزرگ نکردم که همیشه بخواد به یکی یله بده .. دختر من باید رو پای خودش باشه که هیچ باید برا دیگرانم تکیه گاه باشه .. بلند شو مادر فدات شه .. دعای خیرم همیشه دنبالته ..مراقب همه باش به خصوص خواهرتو لیلا ...

دیگه صداشو نشنیدم ، فقط صدایی شبیه بوق !! آره بوقای ممتد یه دستگاه 

وبعد صدای خفیف پای کسی !! کسی کنارمه ولی نه میتونم صداش کنم ، نه میتونم چشمامو باز کنم .. به سختی به چشمام فشار میارم اما بی نتیجه س

روی صورتم گرمای نفس کسی رو احساس میکنم : خانم رادمنش !!

خانم رادمنش !! مهراوه جان !!

یعنی این کیه ؟!

صدا : داری به هوش میای !! آره داری به هوش میای خدا رو شکر !! دکتر دکتر!!( همینطور که دور میشد ) یکی دکترو خبر کنه !!

دوباره همه جا سیاهیه مطلق ...

دوباره حضوره مامانو حس کردم ، انگار نگرانه .. صداش کردم.. دوباره صداش کردم.

دیگه حسش نمیکنم در عوض صدای چند نفر رو میشنوم یکیشون داد میزنه ، صدای پایه یکی که میدوه نه! نه! چند نفر میدون !! یکی داد میزنه : عجله کنین! عجله کنین !!

یه صدای دیگه : دکتر نیمه هوشیاره ، همش مادرشو صدا میزنه !! 

باز صدا ها قطع !! نه نه !! قطع نشد آروم شد انگار دور شدن یا آهسته صحبت میکنن یا شاید من نمیتونم بشنوم!!

بعد از کمی سکوتو تاریکی صدای جدیدی به گوشم رسید ، حضوره یکی که بهم گرما میده رو حس میکنم : عزیزم !! دختر گلم ! جوابمو نمیدی ! 

صدا برام آشناس خدایا این صدا رو کجا شنیدم !! دوباره شروع کرد به صحبت کردن

همش قوربون صدقم میره میخواد که چشمامو باز کنم..این بار به زحمت چشمامو باز کردم .. چیزی رو واضح نمیبینم .. کمی چشممو میچرخونم ، حضور یه زنو کنارم حس میکنم .. صورتشو تشخیص نمیدم .. وای خسته شدم ، دوباره چشمامو میبندم ..

دوباره سعی میکنم چشمامو باز کنم .. دستم تو دست کسیه : مهراوه عزیزم !!

منم لیلا دخترم منو میشناسی ؟!

میشناختم؟ نمیدونم .. ولی چرا اسمش آشنا بود .. یادم اومد مامان اسمشو گفته بود .. آره یادمه ..خودشه لیلای مهربون خودم !! تمام نیرومو جمع کردم : مامان لیلا !! 

نمیدونم شنید یا نه خودم که به زور شنیدم!! هه هه !! مث که شنید چون از خوشحالی بالا پایین پریدنشو حس کردم ...

لیلا: خدا رو شکر ! هزار هزار بار شکر ! خدایا عظمتتو شکر ! مهربونیو بزرگی تو شکر !! مهراوه عزیزم تو منو شناختی قربونت برم .. 

چرا انقد خوشحال شد !! اصلآ من برا چی اینجام !! چیزی یادم نمیاد .. 

با صدای ناله مانند : من... اینجام.... چرا ؟

لیلا : خودتو اذیت نکن عزیزم تو حدود یه هفته بی هوش بودی .. یواش یواش یادت میاد الان مهم اینه که به هوش اومدی .. 

من یه هفته بیهوشی آخه چرا ؟ دوباره خوابیدم ، خواب که نه بی حال میشدم چون میفهمیدم دورو برم چی میگذره .. 

چیزایی به ذهنم می رسید ...صدا ها توی سرم میپیچید .. بعضیاشون مفهوم بودن ولی اکثرشون نامفهوم بود ..

یکی از چیزایی که قابل تشخیص بود صدایی بود که انگار داشت قرآن میخوند.. آه ! آره ، یادم اومد شهداد تو زندان بود !!، من رفتم سراغ بهداد وایــــــــــــــــــی !! اون بهم گفت چه اتفاقایی افتاده بوده.. دوباره دچار سرگیجه شدم..

با صدایی که انگار از ته چاه میومد با آخرین توانم فقط تونستم بگم : شه..دا..د

بازم نیروم تموم شد ... نمیدونم چرا انقد زود نیروم تموم میشه نمیتونم هوشیار بمونم ..

ای بابا ولم نمیکنن ، هی میان سؤال میپرسن ازم .. هی دستگاها رو اینور اونور میکنن .. وای چرا رو هوام با ملافه بلندم کردن ولم نکنن زمین !! دارن میبرنم هی هی !! نکنه مردم دارن میبرنم سرد خونه ای جایی !! بازم بلندم کردن ووااااای ی!

ولم کردن روی یه تخت دیگه دورو برم شلوغ شد .. کم کم صداها رو تشخیص میدم .. یه مرد صورتمو بوسید .. وای خدای من نالیدم : بابا بزرگ !!

بابا بزرگ : جان دلم عزیزم !! بابا بزرگ پیش مرگت شه .. 

اوه اوه !! حالا همه میخوان لاو بترکونن .. آبلمبو شدم رفت .. فک کنم دیگه چیزی از این صورت باقی نمونه .. توی صداها دنبال یه صدا میگردم ، ولی نه نیست هرچی گوشمو تیز کردم ، نه نبود..

پس کجاس !! چرا اینجا نیست نکنه هنوز تو زندانه !! نه خدایا !!

_: مهراوه من نگارم .. میشناسی منو ؟! 

هه این اینجا چه کار میکنه !! موشو آتیش زدن ؟! 

یه خنده ی کجو معوج تحویلش دادم .. فکر کنم اصلآ شبیه خنده نبود !! یه چیز بود در حد دهن کجی !! 

نگار سرشو آورد کنار گوشم : این رسمشه ؟! این طوری جوابمو میدی؟ صب کن به موقعش بذار از رو این تخت بلند شی اون وقت جواب این خنده ی مسخره تو میدم. 

اع ! اع ! اع! منه اسکولو بگو واسه کی اشکامو حروم کردم !! دختره ی چش سفیده سرتق دهنشو برام کج میکنه !!

باز با آخرین نیروم فقط تونستم بهش بگم : خودتی !! 

نگار : مشاعرتو از دست دادیا ، اون موقع که یوخده آدم تر بیدی چی بیدی وای به حالا !! چی چیو خودمم ؟! 

باز لبمو کج کردم : خر خودتی !! ( بعدم لبامو جمع کردم مثلآ براش یه بوس تو هوا فرستادم ) 

گونه امو بوسید حس کردم گریه کرده ، دوباره خوابم برد .. 

هر کدوم جدا جدا اومدن پیشم لامی کردن یه چیزی گفتن حتی آرادم اومد ولی اون نیومد .. دلم داشت میترکید ، ولی نمیخواستم از کسی چیزی بپرسم ، باید یه کم صبر کنم تا نیروم بیشتر شه بعد ..

بوسه ی خیسی رو گونه ام نشست اولش چندشم شد ، ولی بعدش که فهمیدم این مهناز بوده که با صورتی غرق اشک منو بوسیده یه کم حالم بهتر شد .. 

یه کلمه حرف میزد میبوسید ، هق هق میکرد میبوسید ، هی اشک ، بوسه یه کلمه تقریبآ نامفهوم : عزیزم ... فدات شم.. مهناز پیش مرگت .. یادگار پدرو مادرم ... ( دیگه به سکسکه افتاده بود ) الهی میمردم تو رو تو این شرایط نمیدیدم .. همش تقصیر من بود ..

حس کردم یکی کشیدش کنار : مهناز جان مادر الان وقت این حرفا نیست ، هم خودتو اذیت میکنی هم خواهرتو .. الان موقعیت هیچکدومتون مناسب نیست..

دوباره خواهرم اومد پیشم این بار پیشونیش گذاشت رو پیشونیم : اگه بدونی چه قدر دلم میخواست ببوسمت ( اشکاش میریخت روی صورتم ) دلم داشت تو آتیش حسرت یه بغل کردنت ، یه بوسیدنت ، حتی درست دیدنت میسوخت 

دستشو گذاشت رو گونه ام و آروم آروم نوازشم کرد ، شروع کرد برام لالایی که همیشه مامان برام میخوندو خوندن ، دیگه اشکای منم راهشونو روی گونه ام پیدا کردنو روون شدن ..

لیلا : بابا بزرگ میشه لطفآ دست این نوه گلتونو بگیرید ببریدش خونه مثل این که هنوز زود بود بیاد اینجا .. 

مهناز : وای نه تو رو خدا بذارید بمونم .. قول میدم همین گوشه وایسم اصلآ هم حرف نمیزنم .. فقط بذارید بمونم.. 

بازم خوابم برد .. یه نفر دستشو رو دستم گذاشت نه گرم بودو نه سرد ولی بهم آرامش داد !! خم شد آستین لباسمو بوسید!! زکی این کدوم دیوونه ای بود که این کارو کرد !! سرشو روی تختم گذاشت ، حسه خوبی بهم دست داد.. یعنی کی میتونست باشه !!! یکی باهاش حرف میزد مفهوم نبود .. 

یه دفعه صدای نگارو شنیدم .. وایـــــــــــــــی خدای من این که شهدادمن بود!! شهدادمــــــــــــــن !! چه طور این به ذهنم رسید ، چرا اونو برای خودم میدونستم یعنی اونم منو .... !! آه !! 

کسی صداش کرد جواب داد !! خدای من این صدا ... این صدا ... همون صدا بود!! آره خودش بود !! پس شهداد بود که برام قرآن میخوند .. خنده ای رو لبم نشست .. 

صدای دیگه ای آروم ولی محکم به گوشم رسید : همه بیرون وقت ملاقات تمومه بیمار ما احتیاج به استراحتو آرامش داره ... فقط یه نفر به عنوان همراه بمونه ...

نمیدونم چهقدر گذشت اما دیگه اون طور خسته نیستم .. نگار رو صندلی کنارمه و سرشو روی تختم گذاشته و خوابه .. چه قد دلم براش تنگ شده دیوونه ، وای که چه قدر دلم براش شور زد ، خیلی خوشالم که حالش خوبه .. خدا رو شکر .. یاد اعظم افتادم ، یه جورایی دلم برایش میسوخت ولی خود کرده را تدبیر نیست اون قدر بلند پروازی کرد تا چوبشو خورد.. خواستم آروم دستمو از زیر دستش در بیارم که تکونی خوردو بیدار شد.. 

نگار : سلام ، بیدار شدی ؟ بهتری ؟ سرمو براش تکون دادم ) خوب خدا رو شکر پس لطف کن بپر پایین جای من بشین !! یه هفته س از دست شما دو تا خواهر از خوابو خوراک افتادم تمام گوشت تنم آب شده .. حالا نوبت بنده س که جای شما بخوابمو استراحتو تن پروری کنم..

باز نرسیده شروع کرد : برو بابا ! حالت خوشه !! از خداتم باشه سعادت نسیبت شده در رکاب ما دو خواهر باشی ..

نگار: نوچ نوچ نوچ !! میگن آدما از صلاحشون خبر ندارنا!! بیخودی اینهمه دعا کردم نذر... اووه نمدونی چقد نذر کردم بیدار شی ، که چی !! که دوباره بشی بلای جونم !! نه خدا جونم حرفمو پس گرفتم همون سکوتش بهتر بود !!

خنده ی کجی کردم : ول کن بابا ، برام بگو چه خبرا کجا ها بودی ؟ چی کارا کردی ؟

این مدت چه اتفاقایی افتاده ؟

با مشتش یه ضربه آروم رو بازوم زد : هووه ! نمیخوای شاهنامه رم برات تعریف کنم ؟ صب کن تا آماده شی برم یه ظرف تخمه م بیارم دور هم شاد شیم ..

باز لودگیاشو شروع کرد: نخواستم بابا ! این همه حرف زدی دست کم جریان خودتو گفته بودی ..

خندید: چی بگم خوب !! از خودم بگم که همون روز که رسیدم تهران ، رفتم شرکت وقتی برمیگشتم .. دو سه تا مرد که توی یه ون بودن منو سوار کردن اولش ترسیدم ولی بعد مطمئنم کردن که جونه خودمو خونواده ام در خطره بعدم مارو بردن یه جای امن تا چند روز پیش که آراد تماس گرفتو جریانو گفت بعدم از ما خواست برای کمک خودمونو برسونیم .. ولی خدایی این دو تا خیلی ماهن حیفو صد حیف که جفتشون صاحاب دارن ، اونم از نوع خفنش !!

_: خوب باقی قضایا رو بگو ..

دستاشو به حالت تسلیم بالا برد: بنده بی تقصیرم آقاتون تأکید کردن فعلآ کسی حق نداره خاطر عزیز رو بیازاره تا حالو احوال مناسب بشه و خودشون بگن براتون ..

حالام پاشم خبر بدم بهشون که شما نطقتون باز شده .. ولی خدایی مهراوه تو این مدت نذاشت یه کدوم ما تو بیمارستان بمونیم .. برات نذر کرده بود برای سلامتیت هر روز نماز با یه سوره بخونه ..

لبخندی بهش زدم : دیروز یه لحظه دیدمش..

نگار بهم خندید:خانم خانما !! فک کنم منظورت دو روز پیشه که همه اینجا جمع بودن چون دیروزو دکتر اجازه نداد بیان فقط شهداد اومد یه سر زد رفت که اون موقع هم تو خواب بودی .. دیروزم باز زیاد حالت خوب نبود هی بهت دارو تزریق میکردن تا یه کم استراحت کنی ..

_: کم خوابیده بودم میخواستن بازم بخوابم !!

نگار : نه دکتر میگفت این نوع خواب با بیهوشی متفاوته من که سر در نمیارم باید از گلی یا دکترت بپرسی ..

گوشی شو برداشتو از اتاق رفت بیرون ..َ

وای بازم دلم میخواد بخوابم ، چرا زود خسته میشم !!

با صدای آرومی که داشت یه چیزی زمزمه میکرد بیدار شدم ، آره خودش بود داشت برام قرآن میخوند : میشه یه کم بلندتر بخونی !!

صداش بلندتر شد ، خدایی چه قد مسلطو خوش میخوند .. دلم آروم شد ..

وقتی خوندش تموم شد صندلیشو کشید جلو تر ، عطر وجودش مستم کرد ، فلسفه ی این دوست داشتن برام مبهم بود .. مگه چند بار دیدمش !! مگه چند بار هم کلام شدیم که این طور برام عزیز بود !! چرا من براش عزیز بودم .. 

صدای آرومشو شنیدم : مهراوه جان !! بیداری خانمم !!

چشمامو باز کردم .. بهش نگا کردم .. انگار با یه قفل محکم چشمامونو بهم قفل زدن .. نگاه اون پر از آرامشو عشق بود ولی نگاه من پر از ترس ، سؤال و .. و ..دوست داشتن ..

چشماشو بازو بسته کرد با صدایی که پر از آرامش بود : جواب خیلی سؤالاتو برات نوشتم بهتر شدی میدم بخونی .. الان اینجام که بگم ... مهراوه میخوام بگم ..... ( د .. بگو دیگه جون به سرم کردی .. ) بگم... ( تا سه میشمرم نگی خودم میگما) نمیدونم این جا جاش هست یا نه ...( ای بابا خوبه نرفتی قابله بیاری ) سرشو انداخته بود پایین و به دستاش که به تختم تکیه داده بودشون نگا میکرد : مهراوه گناه 

گناه برادرمو پای من ننویس ..میدونی من اینجام تا بگم .. تا آخر عمرم تا لحظه ای که نفس میکشم کنارتم ،اجازه بده مرهمی باشم برای زخمای قلبت..

قول میدم دیگه نذارم هیچ آسیبی بهت برسه .. زمان ترسهات تموم شد چون من کنارتم و مثل یه کوه پشتت ایستادم .. تو چی تو ام قول میدی تا آخرش کنارم بونی .. اگه الانم جوابمو ندی صبر میکنم هر وقت احساس کردی موقشه خودت جوابمو بده....

اشکی از گوشه ی چشمم چکید : بهتون اعتماد دارم .. نمیدونم چرا!! ولی دارم..

خندید : خوب پس یه قدم جلو ام ، حالا ... 

در به آرومی باز شد نگار سرشو از لای در آورد تو ، لبخند معنی داری بهم زدو اومد تو پشت سرش لیلا و بقیه وارد شدن ... شهداد مجبوری از کنارم بلند شد ولی معلوم بود پکر شده .. همه باهام سلام علیک کردنو حالمو میپرسیدن ولی من دلم با شهداد بود که دستاشو تو هم کرده به دیوار تکیه داده بود و نگاش با من بود.. 

یه دفعه در باز شد : مهراوه ، عزیزم ، نبودم تازه رسیدم وقتی فهمیدم به هوش اومدی سریع خودمو رسوندم .. چه طوری خانمی خوبی ؟!

وایــــــــــــی اینو کم داشتم ... کاش یکی خفه ش کنه تا خودم خفش نکردم .. شهداد با تعجب یه نگا به من یه نگا به این مردک چولمنگ کرد... 

نگام به لیلا افتاد اونم عصبی بود .. 

دسته گلو روی میز گذاشت روی تخت کنارم نشست : وای چه قدر دلم برات تنگ شده بود .. 

احساس کردم همه یه جورایی معذبن.. سرفه ام گرفت ، یه دفعه از جاش بلند شد : ای داد بیداد چی شدی ؟! الان برات نوشیدنی میارم ..

لیلا و نگارم اومدن جلو .. تا اونا به خودشون بیان شهداد با یه لیوان آب کنارم بود.. کمکم کرد تا یه کم آب بخورم سرم روی شونه اش بود تقریبآ تو بغلش بودم دلم میخواست این آغوش فقط مال من باشه همین طور که تو بغلش بودم به چشماش نگا کردم یه لحظه مات هم شدیم دلم میخواست... لب رو لبش بذارم ... 

ولی مگه میشد !! باز صدای انکروالاصوات به گوشم رسید : مهراوه جان بهتری ؟!

یک حالی من از تو بگیرم : بله داداشی خوبم !! 

نگاهی یه شهداد کردم ،بعد طوری که فقط ما سه تا بشنویم گفتم : شهداد جونم !! دست درد نکنه همیشه به موقع میرسی عزیزم !!

فکر کنم شهداد تازه فهمید موضوع از چه قراره : خواهش میکنم عزیزم ، آخه مگه چند تا مهراوه دارم باید حواسم بهت باشه دیگه .. 

بعد طوری که ماهان ببینه چشمکی بهم زد و روی تخت گذاشتم ..

از نگاه همه معلوم بود ، اونقدر تابلو بودیم که همه فهمیدن ولی به رو خودشون نمیارن ، یه لبخند محو روی لب همه شون بود و یه علامت سؤال گنده روی سر ماهان چشمک میزد..

نگار یه نگاه معنی دار بهم کرد و یه لبخند ژکوندم چاشنیش کزد .. زیر لب یه زهر مار غلیظ بهش گفتم .. چشمم به بابا بزرگ افتاد رد یه لبخندو رو لب اونم میشد دید انگار خوشش اومده بود .. 

لیلا اومد کنارم نشست دستمو گرفت ، یه لحظه ازش خجالت کشیدم ، اگه همه بو برده باشن حتمآ اونم فهمیده !! هرچی باشه ماهان پسرشه ، خدا کنه ازم دلگیر نشده باشه : کجایی خانمی ،چت شد یه دفه چرا هرچی صدات میکنم جواب نمیدی ؟! میخوام نگارو بفرستم خونه خسته س خودم بمونم .. 

به به چه گوساله ی قشنگیم گاوم زایید احسنت !! من همین الانش دارم از خجالت آب میشم چه برسه که شبم بمونه !! 

لیلا : خوشگل خانم شنیدی چی گفتم ؟! 

سری تکون دادمو : بله ! باشه نگارو ببرید خودتونم برید !! بهترم تا همین جا هم خیلی بهتون زحمت دادم .. فکر کنم چند روز دیگه مرخصم کنن !! 

لیلا : دیگه چی من تو رو تنها بذارم کجا برم کم برام زحمت کشیدی ..

درسته بابت کارم با ماهان خجالت میکشیدم ولی خوب از یه طرفم باید میفهمیدم دلیل سکوت لیلا چی بوده !! میدونین به قول اونوریا ( curiosity killed the cat) 

داشتم از فضولی میمردم : باشه پس اگه براتون زحمتی نیست ، خودتون بمونید لطفآ ..

سرشو تکون دادو لبخند زد .. در اتاق باز شد یکی از پرستارا بود اومد تو سرنگی رو که تو دستش بود توی سرم خالی کرد : خانما و آقایون 10-12 دقیقه دیگه وقت ملاقات تمومه بیمار احتیاج به استراحت داره..

ماهان درحالیکه لبه ی کتشو کنار زده بودو دستش تو جیبش بود بادی به غبغبش انداخت : ببخشید ، بیمار ما کی مرخص میشه ؟!

پرستار : در این رابطه باید با دکترشون صحبت کنید ، ولی انگار خیلی عجله دارید !! 

لبخندی زدو رفت بیرون ..

لیلا : من با دکتر صحبت کردم .. خیلی خوشحال بود از این که وضعیت عمومی مهراوه سریع ثابت شده ، ولی گفت باید یه مقدار دیگه صبر کنیم تا جواب چند تا از آزمایشها حاضر بشه و باید چند روز هم تحت نظر باشه هر وقت مطمئن شدند که مشکل حادی نداره مرخصش میکنن .. 

ماهان : مامان جان باید بهشون میگفتین که باید سریع تر برگردیم شیراز !! 

لیلا : گفتم ، ولی دکترش معتقده که اگه مرخم بشه یه مدتی باید تهران بمونه.. تا حالا که به دکتر بسطامی زحمت دادیم اگه لطف کنن چند روز دیگه هم زحمتهای ما رو تحمل کنن منو مهراوه جان میمونیم تا دکترش اجازه ی اومدن به شیرازو بده .. 

شهداد: خواهش میکنم ، منزل خودتونه .. 

ای جون !!! عزیزم !!! پس این مدت خانواده ی من چترشون باز بوده خونه شهداد، هه هه هه !! این یعنی منم مرخص شم میرم اونجا !! کاش میشد بپرم این گل پسرو ماچش کنم .. 

نـــــــــــــــــــه ! ( صدای ماهان توی اتاق پیچید )منظورم اینه که بسه هرچی مزاحم دکتر بودید اگه قراره تهران بمونید یا برید هتل یا برای این چند وقت جایی رو اجاره میکنم!! 

خدایی قاشق نشسته ندیده بودم که به لطف حظور این آقا دیدم .. یه نگاه به شهداد انداختم فشرده شدن فکش کاملآ مشخص بود ، اگه میتونست یه حالی به ماهان میداد اساسیــــــــی !!

بابا بزرگ که این مدت ساکت بود به حرفامون گوش میکرد ، سرفه ای کرد : من با لیلا جان موافقم ، هتل که براشون سخته بمونن ، جای دیگه من اصلآ اجازه نمیدم تنها بمونن .. این جوری دلم قرصه که اگه به کمک نیاز داشتن آقای دکتر هستن .. درسته مزاحمشون میشیم ولی یه چن روزی دعوتشون میکنیم شیراز از خجالتشون در میایم .. 

ای ول بابابزرگ خودم ، خوردی آقا ماهان نوش جان !!

ماهان: اگه مشکلتون تنهایی شونه من میام میمونم پیششون .. 

وای سیریش .. فضول محله ...کنه .. آبدزدک ... یکی دمش بگیره بندازتش بیرون تا دوباره به حالت اغما نرفتم.. 

بابابزرگ : راضی به زحمتت نیستم پسرم ، بالاخره شمام مسئولیتای خودتو داری نمیشه که خانومتو تنها بذاری .. همین جوریم این چتند وقته زحمتای ما گردنت بوده .. نگران نباش !! چند روزی بیشتر نیست میان شیراز بازم زحمت داریم برات..

شازده دیگه چی میخوان بفرمایند ؟!

ماهان شونه ای بالا انداخت : نگران اون نباشین !! همسرم چند وقتیه رفته پیش خانواده اش.. 

وایــــــــی !! میگم سیریش میگید نه !! دیدین حالا !!

) بابابزرگ ) این صدای خواهرکم بود : میشه لطف کنین رسیدیم شیراز یه کامیون خاک بخرید !! ( همه با تعجب نگاش کردن ) آخه خوب فکر کنم در شرکتو گل بگیریم بهتر باشه !! 

خنده ی فروخورده ی همه تابلو تو چشم بود.. 

لیلا : پدربزرگو نوه خوب پسرمو محاصره کردین بستینش به توپا !!

این حرف باعث شد همه به جز ماهان قهقه بزننیم ولی مشخص بود این جور خندیدن ربطی به حرف لیلا نداشت !!!

بعدم خودش ادامه داد : فعلآ تا نیومدن با توپو تشر بیرونتون کنن ، خودتون برید..

همون موقع در باز شد همون پرستاره اومد : إ !! شما که هنوز اینجایین ؟!

و باز قهقه ی همه مون .. پرستار هاجو واج نگامون میکرد که نگار همراش رفت بیرون تا براش توضیح بده ..

موقع خدا حافظی پدر بزرگ زیر گوشم گفت : خوشت اومد !!

جواب دادم : دست پرورده ی خودمی دیگه !!

یه دونه زد به گونه ام سرتقی گفتو رفت..

جالب تر از همه این بود که جلوی چشمای پر تعجب ماهان ، لیلا از شهداد خواست که بمونه و دیرتر بره ..

لیلا هم به همراه بقیه بیرون رفت .. در باز شدو شهداد وارد شد ..

صندلی رو نزدیکم گذاشتو نشست : وقتی رفتم ملاقات بهداد یه سؤال ازم پرسید 

اون موقع بهش توجه نکردم ولی امروز دیدم برای خودمم سؤاله !! 

نگاش کردم ، مکثی کرد : خوب منتظرم ( سکوت ) میشنوم !!

شهداد زیر چشمی به در نگا کردو خیلی آروم : خدایی چه جوری ماهانو انتخاب کردی ؟! 

نتونستم خودمو نگه دارم قهقه ای زدم که فکر کنم تمام بخش صدامو شنیدن : شیطون شدی دکتر !! ولی جوابتو میدم .. جواب یه کلمه ی پنج حرفیه حماقت .. 

شهداد : نه دیگه اون طورام نیست بنده خدا !! ولی ... استغفرالله .. ولش کن وارد غیبت نشیم ... از خودت بگو امروز بهتری خدا رو شکر ... 

سرمو تکون دادم : بله بهترم ... امیدوارم زودتر مرخصم کنن .. خسته شدم از بس رو تخت خوابیدم ...

احساس کردم چیزی میخواد بگه ولی براش سخته !! إ ! این که حالش خوب بود چرا مثه جن زده ها در رفت !! 

حدود یه نیم ساعتی تنها بودم همه جا سکوت بود دیگه حوصله ام سر رفته بود .. خوبه لیلا موند مثلآ تنها نمونم اگه قرار بود بره چی میکرد ؟ لابد خبرش از 

سواحل هاوایی میرسید .. به قول شهداد غیبت بی غیبت !! کاش لااقل یه کم سماق داشتم .. 

در باز شد اول لیلا بعدم شهداد در حالیکه میخندیدن وارد شدن .. 

لیلا اومد جلو پیشونیمو بوسید : خوب دختر ممن در چه حاله ؟! تو فکر بودی به چی فکر میکردی ؟! 

_: هیچی ، فقط حوصله ام سر رفته بود .. 

لیلا : دستمو گرفت : ببخش گلم !! مادرو پسر یه کم صحبت داشتیم .. 

متعجب گفتم : مگه ماهان نرفته ؟! 

لیلا اشاره ای به شهداد کرد : نه این یکی پسرم !! قرار شده تو که از بیمارستان مرخص شدی برم براش خاستگاری ؟! 

وای نه !! امکان نداره بذارم !! من اون مجلسو به خاکو خون میکشم ، فک کردن

لیلا:چرا ناراحت شدی ؟! مطمئن باش تورو هم میبریم اصلآ بدون تو لطفی نداره !!

ترجیح دادم سکوت کنم تا موقش ، اگه این عروس من بودم که هیچ وگرنه من دانمو این مادرو پسر نوشکفته !!

لیلا : خوب چون زیاد زمان نداریم و شهداد جان هم باید بره ، میرم سر اصل موضوع البته چون میدونم مهراوه از مهم ترین قسمت صحبتهام خبر داره الان براتون میگم وگرنه صبر میکردم تا مرخص بشه !! 

شهداد دوباره روی همون صندلی نشست : مهم ترین موضوع چی بوده ؟! 

_: میدونم قاتل پدرم برادر شما نبوده..

یک دفعه هر دو با هم :چی ؟!!! 

با گوشه ی پتوم بازی میکردم تا بتونم اشکامو مهار کنم : آره ، همون موقع بهداد خودش بهم گفت و فکر میکنم از شوکی که بهم وارد شد بیهوش شدم .. 

لیلا پیشونیشو روی پیشونیم گذاشت : عزیزم ، من نمیخوواستم این موضوع الان عنوان بشه ..متأسفم .. 

دستم که آزاد بود دور گردنش انداختم .. اختیار اشکام دست خودم نبود : خیلی سخت بود ، خیلی خیلی سخت ... از موقعی که به هوش اومدم این بغض تو گلومه ، هی میخواستم یه جوری گلومو ازش پاک کنم ، ولی هر بار ترسیدم ناراحت بشید .. شنیدن این موضوع از شکنجه های بهداد رنج آور تر بود .. 

لیلا بغلم کردو ازم میخواست آروم باشمو دیگه به اون موضوع فکر نکنم ولی نمیشد .. 

بغضی که این چند روز خفه ام کرده بود سر باز کرد : چه دردی بالاتر از این که خواهر زاده ی آدم بچه ی قاتل پدرش باشه 

وقتی میخوای بهش محبت کنی یادت میوفته که سایه ی پدرتو پدر این بچه از سرت کم کرده .. چه طور میتونم قربون صدقش برم ، این دوبار که مهنازو دیدم 

نتونستم حتی یه نگاه کوچیک از سر مهر به شکمش بندازم ، نتونستم یه بار ازش بپرسم بچه ات پسره یا دختر ، نتونستم بگم دردو بلاش به جونم ...خاله ش قربونش بره ..

میگفتمو زار میزدم .. زار که نه ضجه میزدم : چرا / چرا باید امیر این کارو میکرد 

هر چی که میخواست براش فراهم بود .. بابای مهربون من به آدمای غریبه کمک میکرد چه برسه به بچه هاش .. مگه پول چه قدر ارزش داره که کسی بخواد به خاطرش انسانیت خودشو زیر سؤال ببره ..

شهداد نتونست خودشو کنترل کنه از جاش بلند شد یه کم تو اتاق چرخید بعد اومد پیشم : مراوه !! مهراوه جان سعی کن آروم باشی ، عزیزم دوباره حالت بد میشه .. بسه دیگه ...

ولی من نمیتونستم صبوری کنم : لیلا لیلا خیلی سخته بفهمی کسی که در کنارت بوده و به چشم برادر میدیدیش و فکر میکردی پشتته دشمنت باشه کسی باشه که آرامشتو دزدیده .. دلم داره میترکه .. بدترین ضربه اینه که به همه القا کرد که من مقصر بودم میدونی چه قدر عذاب وجدان داشتم که این من بودم که باعث مرگ پدرم شدم .. وایـــــــــــــی من خورد شدم شکستم .. توی این سن پرونده ی سیاه چک بی محل داشتن ، از دست دادن پدر با بار سنگین عذاب وجدان ، جدایی از خانواده و فکر این که قرار هم دست یه دزدیه کلون بشی کم جیزایی نبودن .. یکی از اینام دختری به سن منو از پا در میاره ، میبینی چه سگ جونی بودم که طاقت آوردمو خودمو از بین نبردم ..

خودمو از بغل لیلا کشیدم بیرون دیگه تمرکزی روی حرفامم نداشتم داشتم یواش یواش هذیون گفتنو شروع میکردم 

دست انداختم سرممو از دستم کشیدم بیرون.. از دستم خون زد بیرون شهداد پرید دستمال گذاشت روی دستم ومحکم فشار داد ولی میخواستم دستمو از دستش بکشم بیرون مغزم هیچ فرمانی نمیداد .. 

میخوام بمیرم میخوام بمیرم ..( این صدای جیغ من بود ) 

وایـــــــــــی !! این شهدادبود !! آره شهداد بود که منو تو بغلش گرفته بود !!! چه قدر عالی بود !! امن بود !! سرمو روی سینه اش گذاشتم .. دست انداختم دو طرف کتشو گرفتمو به سمت خودم کشیدمش ، انگار میخواستم از توی سینه اش وارد قلبش بشم .. حلقه ی دستشو تنگ تر کرد ، سرمو به شونه اش تکیه داد ، نرمو آروم گونه مو نوازش میکرد ، چشمامو باز کردم .. چشم تو چشم شدیم .. تو کسری از ثانیه سرش به سمت پایین اومد و سر من به سمت بالا !! در یه لحظه یه آن لبهام به لبهاش رسید !! رسیده نرسیده ، خودشو عقب کشیدو دوباره سرمو گرفت تو بغلش :

عزیزم دردت به جونم گریه کن ولی نه این طوری !! فدات شم من اینجام .. دیگه نگران هیچی نباش .. 

نگرانی ، دیگه معنی نداشت .. انگار قوی ترین آرام بخشای دنیا رو دریافت کرده بودم .. یه خلصه ی شیرین همه ی وجودمو گرفته بود

احساس کردم اونم حالتی شبیه به من داره ..هه هه هه !! پسر آدم ، افتادی تو دام دختر حوا..

آروم از خودش جدام کرد : خوبی عزیزم ( سری براش تکون دادم ) 

در گوشم آروم : تو گردنت فنره ؟! ( هاجو وهج نگاش کردم ) آخه همش به جای اینکه جواب بدی از گردنت استفاده میکنی ..

انگار هر دومون از هم خجالت میکشیدیم ... یه نگا به دورو برم انداختم برای عوض شدن حالو هوامون گفتم: إع ! مامان لیلا کجا رفت ؟! 

شهداد از جاش پاشد : میرم دنبالش ..

شهدادکه از در رفت بیرون لیلا با یه پرستار اومد تو .. باز یه سرنگ خالی شد تو سرمم ، بی انصافا به اعتراض منم گوش نکردن .. خبر نداشتن آرام بخش اصلی چند لحظه پیش ....

باز خواب مصنوعی أه !! نمیدونم چه قدر تو اون حال بودم وقتی بیدار شدم لیلا رو صدا کردم ، سریع خودشو به من رسوند و بغلم کرد : عزیزم ، عزیز دلم اگه اتفاقی برات میوفتاد چه میکردم؟!

از بغل لیلا بیرون اومدم : مامان لیلا حالم خوبه به خدا خوبم بگو دیگه آرام بخش نزنن دیگه تحمل ندارم ...

دستی به سرم کشیدو بوسه ای به موهام زد :قول میدی آروم باشی ؟ میدونم برات تحمل این همه مشکلات سخت بوده ولی باید مقاوم باشی ، با این که از نظر سنی کوچیکتری ولی الان همه به وجودت نیاز داریم حتی پدربزرگت که ادعای قدرتو بزرگی میکنه ..

من جمله رو شنیده بودم کجا الان یادم نیست ولی مطمئنم شنید بودم !!!!!

ها !! یادم اومد وقتی داشتم به هوش میومدم مامانم بهم گفت ..

صدای سلامو علیک لیلا با دکتر منو از فکر بیرون آورد ..

دکتر : وای !! خانم دکتر از شما بعیده این مریض تازه از شوک خارج شده نباید دوباره تحریک میشد ، اگه دوباره از هوش میرفت چه کار میکردین ؟!

هه هه !! با مامانم درست حرف بزن مردک

اگه اتفاقی برایش میوفتاد ما چه طور جواب خانواده ش رو میدادیم ..

نه دیگه وقته شه حالی به حولت بدم...

_: آقای دکتر ، اون اتفاق بالاخره میوفتاد اگه اینجا نه حتمآ تو خونه یا هرجای دیگه 

میوفتاد .. چون بغضی بود که رو دلم مونده بود و همونم باعث ایجاد شوک و بیهوشی من شده بود .. پس خدا رو شکر اینجا اتفاق افتاد که سریع جلوش گرفته شد که تشدید نشه !!در ضمن لطف کنید بگید هی این آرام بخشا رو نیارن نریزن تو این سرم من .. یه نگا بندازید فک کنم دیگه طبق عادت همش میان اینجا آرام بخشای مریضای دیگه رو هم میریزن تو سرم من ،

خدایی اگه سرممو آزمایش کنن میبینن توی سرم آرام بخش یه سرنگ محلول قندی نمکی ریختن ..

لیلا : دکتر اگه میشه دوز داروشو کم کنین با اتفاقی که دیشب افتاد فکر کنم دخترم یه مدار تخلیه روانی شده و دیگه دچار مشکل نمیشه ( دکتر سری تکون داد و تا شب استراحت داد )

نفس راحتی کشیدم والله خسته شدم از بس خواب مصنوعی داشتم دلم لک زده برای یه دل سیر خواب طبیعی !!

لیلا یه کم تختمو آورد بالا خودش نشست کنارم لم داد به پشتیه تختمو سرمو نوازش میکرد .. وای خدا چرا آغوش مادرا رو انقد نرمو گرم آفریدی آدم تو هر سنی که باشه باهاش حال میکنه خفن !!!

_: خدایی این دکترا جز تزریق این آت آشغالا کار دیگه بلد نیستن ؟!

لیلا :خوب ! بنده خدا تقصیر نداره چه میدونه شما دیشب به حد کافی آرام بخشه اصلی رو دریافت کردی !! ( چشماشو ریز کردو شیطون نگام کرد ) خوب شد وقتی خانم خانما تو بیخبری اعتراف میکردن ، پرستار از اتاق رفته بود بیرون ..

wow !!!! کاش میشد آب شم برم زمین : شما شنیدین چی گفتم ؟!

لیلا : احتیاج به شنیدن نبود !! صدا اونقدر بلندو واضح بود که خواه ناخواه به گوش میرسید..

_: راستشو بگید منو چه قدر خوابوندن .. تقریبآ هفت هشت ساعت .. دیشب حدود ساعت هفت از حال رفتی الانم ساعت 

4 صبحه ..

_: هی بی انصافا لااقل میذاشتید تا هشت و نه بخوابم ..

نوچ بامزه ای گفتو سرشو بالا انداخت : نمیشه خانم خانما اگه یه وقت خدای نکرده دوباره وارد بیهوشی بشی خطرناکه برای همین نمیتونن زیادم بخوابوننت ، ولی حالا خودت راحتو آسوده بخواب منم پیشتم ..

_: مامان لیلا جونم !! ( جون دلم ) میشه بگی کسی نیاد ملاقات حوصله ندارم خستم ..

لیلا چشماشو ریز کرد : حتی شهداد؟!

یه کم مکث کردم : آره حتی شهداد ..

باشه ای گفت ..تختو به حالت اول برگردوند ، پتو رو روم صافو صوف کرد خودشم قامت بستو ایستاد به نماز ..

یادم باشه منم از این به بعد نمازمو بخونم 

همین طور که به لیلا نگا میکردم خوابم برد

اما این بار یه خواب آرومو لذت بخش ..

با صدای ظرفایی که به هم میخورد بیدار شدم .. فکر کردم وقت صبونه س ولی زهی خیال باطل وقت ناهار بود ..

لیلا : سلام خانم خوابالو .. بیخود نیست میگی بهت آرام بخش شیمیایی نزنن ، 

آرام بخش اصلیت خیلی مؤثرتر بود ( فکر کنم تا تو گوشام سرخ شد (

خوب حالا بهتری !!به همه گفتم ملاقات نیان ولی دروغ چرا ،از شهداد مطمئن نیستم ..

_: مامان لیلا میشه از اتفاقایی که افتاد و هنوز برام مبهمه بگید 

لیلا : اول باید حالت بهتر بشه و بتونی یه کم به خودت مسلط بشی تا بتونم یه چیزایی رو برات بگم .. شاید وقتی اینا رو بشنوی یه کم حالت بهتر بشه .. 

ولی خوب هنوز زوده هم حالت مساعد نیست هم باید شهداد باشه (متعجب نگاش کردم) آخه وقتی خواستم براش بگم ترجیح داد وقتی به هوش اومدی با هم از حقایق با خبر بشید ..

با این که خیلی دلم میخواست لیلا گفتنی ها رو برام بگه ولی واقعآ حوصله ی هیچکس رو نداشتم ..

وقت ملاقات بود ، خوش بختانه قرار نبود کسی بیاد و من خوشحال از این که مهنازو ماهانو نمیدیدم هندفریامو تو گوشم گذاشته بودمو موزیک گوش میکردم ، سنگینیه یه نگاهو حس کردم !! 

وا !! این پسر رسمآ از دست رفته من که گفتم کسی نیاد پس این اینجا چه میکنه ..

هند فریامو از گوشم درآوردمو سلام کردم 

شهداد: سلام ، اگه مزاحمم برم بیرون .. 

گفتن که خودت ،خودتو ممنوع الملاقات کردی ولی من این چند وقت نذرمو در کنارت ادا کردم ، گفتم میام یه سر میزنمو سوره ای که برا سلامتیت میخونمو بخونم برم ..

گل پسر !! ممکنه از همه ی دنیا خسته بشم ولی این چشما یه نیریی داره که نه تنها خستم نمیکنه که خستگیمم از بین میبره ..

میدونستم برام قرآن میخونین .. یعنی همون موقع که بی هوش بودم زمانی میشد تو تاریکی یه نورو حس میکردم ، یه کم بعد علاوه بر نور صدا رو هم تشخیص میدادم که به عربی چیزی گفته میشد .. حتی یه بار احساس کردم نزدیکه نزدیکه !! 

شهداد: شاید همون شب بوده که اجازه گرفتمو تو اتاقت برات سوره رو خوندم ..

برای همین بود اون روز گفتی بلند تر بخونم ؟!

جوابی ندادم فقط با پشت دستم اشکامو پاک کردم ..

شهداد : خوب !! خدا رو شکر از دیروز خیلی بهتری ، امیدوارم بهترم بشی منم دیگه زحمتو کم میکنم ..

هه هه !! زهی خیال باطل منم گذاشتم..

_: بمونید لطفا !! ( چشماش برق زد) لیلا جون گفتن شما باید باشید تا تعریف کنن چی پیش اومده 

فسش خوابید بچه م ، چراغ نئونای چشماشم خاموش شد : بیرون هستن تلفنی با پسرشون صحبت میکنن .

الهی بمیرم بد ضد حال خورد ، عیب نداره به موقش جبران میکنم ،قول میدم!!

با صدای در باز از عالم هپروت اومدم بیرون .. عزیزم رفته بود لیلا رو بیاره..

لیلا نگران نگام کرد : مطمئنی آمادگی شو داری ؟! ( سرمو تکون دادم ) پس هر جا احساس کردی تحت فشاری یا خسته شدی بگو تا همون جا حرفامو قطع کنم یه موقع مناسب ادامه اش بدم ..

_: باشه قول میدم ، فقط لطف کنین جیزیو از قلم نندازین لطفآ ، میخوام همه ی حقایق رو بدونم ، حتی اگه تلخ باشه و ناراحتم کنه سعی میکنم تحمل کنم ..

میدونی بابات به امیرحسین مشکوک بود ، اگه خاطرت باشه پدرت یه دوست داشت که از زمان دانشگاه با هم بودن آقای حکمت ( یادم بود برا همین با تکون سرم حرفشو تأیید کردم ) پسر این آقا سرگرد اداره آگاهی تهرانه و به کارشم خیلی وارده ، اون به پدرت میگه که امیر سابقه ی خوبی نداره ، ولی از اون جایی که مرغ خواهرت یه پا داشته و تهدید کرده بوده که خودشو میکشه و حتی وقتی پدرت ازش میخواد تا صبر کنه و اجازه ی تحقیق بده مهناز بهش میگه اگه دزدو قاچاقچی هم باشه زنش میشه ،مجبور میشه با این ازدواج 

مخالفت نکنه .. ولی اونها رو پیشه خودش نگه میداره و دورا دور مراقب امیر بوده

ورود فرزاد بهداد بسطامی و تمام اتفاقای دیگه تحت کنترل بود فقط فکر نمیکردن امیر تا این حد پلیدو زیرک باشه طی چند روز راحت چند قتل انجام میده ولی اون قدر ظریفو زیرکانه که همه یه اتفاق به نظر میرسه ..

اینجا شهداد حرفشو قطع کرد: خوب اونا که میدونستن چرا بعد از قتل پزشک اول یه دکتر خودشون انتخاب نکردن ؟

لیلا : خوب پزشک دوم رو خودشون تأیید کردن و برای همین اطمینان کردن که پدرت بر اثر سکته مرده تا زمانیکه همون پزشکه اعتراف میکنه ولی زمانی که اعترافش محکمه پسند نبوده ..

با تعجب پرسیدم : چرا ؟!!!!

لیلا : چون اعتراف یه بیمار روانی در هیچ جای دنیا و برای هیچ قاضی قابل قبول نیست ..

شهداد نفسشو با صدا بیرون داد : یه آدم سرشار از هوش سیاه ، خوب این دکتره چرا اصلآ این کارو میکنه ..

لیلا: خانواده ش برای سفر به خارج از کشور رفته بودن که گروگان گرفته میشن ، البته خودشون نمیدونستن ..قرار بوده یکی از دوستان دکتر از خوانواده ش پذیرایی کنه که افراد بهداد زودتر وارد عمل میشن و خودشونو به نام اون آقا معرفی میکنن و اونها رو به جایی که خودشون آماده کرده بودن میبرن و به خوبی از اونا پذیرایی میکنن وقتی دوست دکتر متوجه غیبت خانواده ش میشه زنگ میزنه که اطلاع بده دکتر که خودشم تازه متوجه ربوده شدن خوانواده ش شده بوده میگه که اونا منصرف شدن و به خونه ی یکی دیگه از دوستاشون رفتن و کلی هم عذر خواهی میکنه .. خلاصه این جور میشه که مجبور میشه 

کاری که امیر میگه رو انجام بده .. بعد از یه مدت ابراز خستگی میکنه به مرخصی میره ولی بعد از سه ماه که خوانواده ش برمیگردن با یک بیمار روانی مواجه میشن که همش میگفته ( من بی گناهم تقصیر امیر بود ) این جمله فقط برای سرگرد و همکاراش که روی این پرونده کار میکردن معنی داشته ..

منو شهداد کلآ هنگ کرده بودیم احساس کردم نمیتونم نفس بکشم ..

شهداد مستأصل شده بود : نمیدونم چرا برادرم این کارو کرد !!

لیلا : چون اگه این کارو نمیکرد خوانواده ی دکتر هم مثله بقیه کشته میشدن ...

سر گیجه گرفتم : مگه پدر من چه قدر ثروت داشته که امیر این کارا رو کرده ؟!

لیلا فقط مسأله ی ثروت نبوده !! سال ها پیش پدر امیر حساب داره پدربزرگت بوده وقتی کسریه هنگتی به بار میاد که پدربزرگت داشته ورشکست میشده ، اونو اخراج میکنن ، میاد و خواهش میکنه ک دوباره استخدامش کنن پئربزرگت قبول نمیکنه و اونم باهاش درشتی میکنه بعد پدرت دخالت میکنه با هم گلاویز میشن فریبرز از شرکت بیرونش میکنه و در تمام این مدت یه جفت چشم اونا رو زیر نظر داشته ، و اون امیر بوده .. بعد از این ماجرا پدرش خود کشی میکنه و اونا با سختی بزرگ میشن و اونم قسم خورده بوده که خانواده ی پدرتو نابود میکنه ..

خوب حالا لطف کنید اجازه بدید یه نفس تازه کنم و یه چیزی بخورم .. از اون موقع دارم حرف میزنم ... گلوم خشک شد والله 

بلند شد رفت سر یخچال یه کم میوه آورد گذاشت رو میز جلو تخت دوباره رفت رانیو شیرینی هم آورد ... ای بابا اتاتق منم ک کاروانسراس هی این پرستار میره اون یکی میاد این یکی میره یکی دیگه میاد !! تو برو من بیام ، مثل منو اتاقم شده !!

پرستار : ای بابا آقای دکتر بذارین این بیمار ما یه کم استراحت کنه !!

شهداد ریز خندید : بله حق با شماس خودمم دیگه داشتم رفع زحمت میکردم

شیطونه میگه پاشم فکو فوکه این خانم خانما رو بیارم پایینا ، با لیلا حرف نمیزنه 

آقای دکتر آقای دکتر راه انداخته !! حالتو میگیرم به من میگن مهراوه 

با نازی گفتم : وای شهداد جان با این که دوری تو نمیتونم تحمل کنم ، ولی حق با خانم پرستاره میترسم بازم حالم بد شه .. تو هم برو خونه استراحت کن عزیزم

(لیلا و شهداد به زور خنده شونو کنترل میکردن ) 

شهداد بلند شد : خوب دیگه باید زحمتو کم کنم ، مامان لیلا میشه وقتتونو بگیرم ؟ 

اوه اوه چه ندارم شدن با هم مادر زن دوماد .. إع ! یادم رفت پسر جدید بودن ایشون !!!

لیلا گفت : باشه حالا یه کم پیش مهراوه باش منم میرم تا استیشن یه قرص مسکن بگیرم .. ( بعدم با پرستار همراه شد (

شهداد نزدیک تر اومد : سرم پایین بود خجالت میکشیدم نگاش کنم .. یه دفعه صدای قه قه ش مجبورم کرد سرمو بالا بیارمو نگاش کنم .. آروم آروم خنده اش قطع شد زوم کرد تو چشمام .. اوه اوه چه نگایی چه چشایی !! مادر جان یکی بیاد منو جمع کنه ..

چشماشو ریز کرد : کلآ واردی تو دست به سر کردن آدما ، نه؟!

هه راست میگفت دفه ی قبل با ماهان این کارو کردم: پرونده ام خرابه پیشه تون ، نه؟ 

لبخندی زد سرشو جلوتر آورد : آره ، خوبیش اینه که اگه بخوای همین بلا رو سرم بیاری گول نمیخورم دستت برام رو شده ..

یه دفه لحنش عوض شد چشماش خمار شد : تو رو خدا زودتر خوب شو دیگه طاقت ندارم .. این جور شیطنتاتم که دیوونم میکنه ..

باز نگامون به هم قفل شد .. انگار هیچ جونی تو تنم نبود فقط تونستم بگم : مراقب خودت باش ..

جوابمو داد : توهم همین طور عزیزم ..

دستمو گرفت خم شد از بوی خوشش مست شدم ..اول خواست دستمو ببوسه اما یه دفه مسیرشو عوض کرد بوسه ای به آستین لباسم زد خداحافظی کردو رفت..شهداد رفت و دلمو با خودش برد فقط عطر وجودشو برام جا گذاشت..

لیلا: خوب خوب خوب !! با دخترک خودم تنها شدم.. حالا یه کم از خودمون بگیم ..

_: راستی مامانی ! چرا اون مدت سکوت کرده بودین؟

آروم رو گونه ام زدو با اشوه ی نازی گفت: جر نزن دختر بد !! بچه ام صبر کرد تو حالت خوب شه با تو به حرفام گوش بده تو میخوای دور بزنیش !!

خندم گرفت : چه قدر خوبه آدم یه حامی دوست داشتنی داشت باشه !!

بوسه ی شیرینی به گونه ام زد ...

از روی صندلی بلند شد و کنارم روی تخت نشست و دستامو تو دستش گرفت حس کردم داره آماده میشه که یه چیزی بهم بگه

میدونی مهراوه تو برام خیلی عزیزی ، اینو بدون اگه خدا به من دختر میداد همین قدر که تو رو دوست دارم دوستش میداشتم ... ( مکث کرد و پیشونیمو بوسید ) دختر گلم ، بردمت تو اون بخش تا ببینی مادرا چه قدر بچه هاشون دوست دارن و بری اونا نگرانن و غصه ی اونا براشون خیلی دردآوره .. واقعآ حاضرن خار تو چشمشون بره ولی همون خار تو پای بچه شون نره .. 

عزیزم ، میخوام بدونی درسته بچه ای که در بطن مهنازه از کسیه که تو ازش ضربه خوردی ، ولی اینو بدون که اون بچه ی خواهرته و براش خیلی عزیزه .. تو به این فکر کن که اون بچه ، بچه ی خواهرته نه هیچ کس دیگه ، فکر کن اون همراهه ما سو مال ما .. درسته اتفاقایی که افتاده همه مونو آزرده و ناراحت کرده ولی ضربه ای که مهناز خورده عمیق ترو درد آورتر بوده .. اگه تو پدرتو از دست دادی مهناز هم پدر خودشو هم پدر بچه شو از دست داده .. اگه تو از شوهر خواهرت ضربه خوردی اون از نزدیکترین کسش ضربه خورده .. الان ما همه مون باید از مهناز دل جویی کنیم و اجازه ندیم بیشتر از این اذیت بشه .. باید مرهم زخماش باشیم نه این که به زخماش نمک بپاشیم .. منظورمو متوجه میشی گل مادر ؟! 

اشکام بی اختیار از رو گونه ام سر میخوردن پایین .. حق با لیلا بود چرا این قدر سنگ دل شده بودم ؟! لیلا چه قدر قشنگو لطیف منو متوجه اشتباهم کرده بود .. شاید اگه طور دیگه ای بهم میگفتن نه تنها کوتاه نمیومدم که لج میکردمو اوضاع از اینم بدتر میشد .. درست مثل زمنی که پدر با لیلا ازدواج کرد !!

خودمو تو بغلش انداختم و گریه ام تبدیل به هق هق شد ، بهش احتیاج داشتم ، به مامان لیلای خوبم ... چرا ما آدما فکر میکنیم وقتی بزرگ شدیم دیگه به این مأمن نیاز نداریم .. چه طور میشه که بچه ها از عطر خوش مادرشون دل میکنن و اونو فراموش میکنن ، یادمه یه جا این جکله رو خوندم ( مادرا تنها کسایی هستن که هر وقت از دستشون بدیم زوده ) حالا میفهمم این جمله حقیقته محضه..

گریه ام آروم تر شد ولی از بغلش بیرون نیومدم : مامان لیلای خوبم ، چرا این قدر بد شده بودم ؟! ( بوسیدمش ) خدا رو شکر که این جایی ،!! خدا رو شکر که بابا تصمیم درست گرفت و به حرف منه احمق گوش نکرد .. چه قدر ابله بودم که فکر میکردم میتونه بدون یه بزرگتر زندگی کنم .. ببخش خواهش میکنم ببخش همه ی اشتباهاتمو ..

لیلا لبخندی زد : چاییه هفت جوش میخوری ؟! 

منم در جوابش لبخند زدم : نسکافه با شیر و شکر رو ترجیح میدم ..

لیلا : چیزه دیگه مد نظرتون نیست بانو!! 

خندیدیم ، خنده ای پر از آرامش : مامان لیلا (جانم ) میخوام فردا مهنازو ببینم ..

میخوام تنها باهاش حرف بزنم ..

لیلا سری تکون داد: حتمآ !! خواهرا بعد از چند ماه حرفای زیادی دارن با هم بزنن!!

دلم میخواست زودتر صبح بشه تا بتونم خواهرمو ببینم چه قدر دلم براش تنگ بود ، درسته این چند روز برای عیادتم میومد ولی از وقتی که بابا رو از دست داده بودیم باهاش درستو حسابی حرف نزده بودم .. نمدونم کی خوابیدم ولی با احساس نگاه گرمو سنگینی از خواب پاشدم .. 

عزیزم ، خواهر گلم .. : مهراوه !! چرا تو با انقدر فرق داری ؟! 

بلند شد تختمو داد بالا .. : هروقت شب میخواستیم بخوابیم داشتی حرف میزدیا ولی تو سه سوته صدات میکردم جواب نمیدادی خواب بودی .. از اون طرف تا صدات میکردن یا دقیق بهت نگا میکردن بیدار بودی..

یه نگای چپ بهش انداختم : حالا همه ی اینا یعنی سلام دیگه

با شرم سرشو پایین انداخت : مهراوه !! من .. من نمیدونم چی بگم ..

دستامو از هم باز کردم : هیچی بگو سلامو بپر بغلم.. 

نشست کنارم همدیگه رو بغل کردیم .. بعد از این که خوب اشک ریختیمو از آغوشو نوازش هم سیر شدیم ، یه نگای مسخره بهش کردم : یادت باشه جواب سلاممو ندادی .. بعدشم فکر کردی اینجا طباخیه کله صبح پاشدی اومدی ؟!

دستامو گرفت : علیک سلام خانم ، خوبی ؟ خوشی ؟

_: الان که تو پیشمی هم خوبم هم خوشم .. 

مهناز : بعدشم خانم ! خود شما دستور داده بودید بنده شرفیاب شم .. چاکر هم به سرعت خودمو رسوندم .. تازه صبونم گرفتم که بخوریم .. الان بیارم بخوری ؟!

پشت دستشو با شستام نوازش کردم : اگه تو گرسنه ای بخوریم ؟

مهناز : نخیر خانم بنده خونه اطعام شدم !! مگه نگارو گلی میذارن گرسنه بمونم ..

_: دستشون درد نکنه ، البته وظیفه شونه !! یه دونه خواهر که بیشتر ندارم !! ( خیلی پر رویی مهراوه ) حالا تو از خودت بگو ( دستمو رو شکمش گذاشتم ) از جیجوی خاله ش بگو ؟ خوبو آرومه اذیتت نمکنه که ؟

سرشو به چپو راست تکون داد : اصلآ اذیت نمیکنه ، خیلی آرومه .. ولی ... مهراوه !

منو میبخشی ؟!

_: چرا ببخشمت مگه چی کا کردی ؟! زود تند سریع به گناه اعتراف کن ..

اشک تو چشماش جمع شد : من بودم که پای امیرو ..

نذاشتم ادامه بده : دیگه هیچوقت !! هیچوقت اسم اونو نیار ، نه به خاطر من یا هرکس دیگه به خاطر خودت .. نذار فکر کردن به اون آزارت بده الان دیگه فقط باید به فکره ... راستی نگفتی بچه ات پسر یا دختر ؟!

دستشو رو شکمش گذاشت : پسره ..

دستامو کوبیدم به هم : آخ جون چه قدر شیطونی کنیم با هم .. بله خاله جان داشتن میگفتن که الان شما فقط باید به فکر گل پسر باشی ... مهناز سعی میکنیم اونقدر از محبت اشباع بشه که وقتی بزرگ شد از این نظر هیچ کمبودی حس نکنه .. خودم قبونش بلم بشمو .. ای جان .. زودتر بدش بهمون دلم براش

ضعف رفته .. 

یه نگا بهم کرد : مهراوه میتونی فراموش کنی باباش کی بوده ؟

_: من فقط میدونمو یادم میمونه تو مامانشی ..

دوباره بغلم کرد بعد همین طور که صبونه میخوردیم شروع کردیم به دردو دل ، خب وارد مبحث شیرین غیبت هم شدیم ، البته از نوع ماهانش!!!!!! اون صبونه یکی از خوشمزه ترین صبونه های عمرم بود .. 

سه روز بعد مرخص شدم .. قرار شد یه هفته تهران بمونمو برای سال تحویل خونه ی خودمون باشم .. دوباره در کنار خانوادم ...

برای ترخیصم آراد ، شهدادو نگار اومدن .. کارا که تموم شد منو نگار با شهداد همراه شدیم ، لیلام با آراد .. 

وقتی در خونه رسیدیم دهنم از تعجب باز مونده بود : ببخشید ، ولی سؤاله دیگه ممکنه برای هر کس پیش بیاد !! میشه بپرسم این جا چه خبره ؟! احیانآ گله به صحرا که نمیبرید ؟!

شهداد خنده ای کرد : خیر قراره برای سلامتیه شما قربونی شن .. 

_: ای بی انصافا گناه دارن .. همشونو بدید به خودم ، عزیزای من این آدما چه قدر بی رحمن ..

حریفشون نشدم چهار تا گوسفند سر بریدن .. 

آخیش رفتم خونه درسته خونه ی خودمون نبودو مؤذب بودم ولی باز از بیمارستان که راحت تر بود..

آقاجونو مهناز با نگار رفتن ،ماهانم که همون چند روز پیش رفته بود به مهنازم گفته بود زودتر برم تا در شرکتتونو گل نگرفتید.. ( دیوونه )

وای چه قدر بده جایی باشی که روت نشه هر کار دلت خواست بکنی ..

جالب این بود که شهداد خدمتکار نداشت ، عادت داشت خودش غذا بپزه و نظافت کنه 

فقط هر ماه یه آقایی برای نظافت کلی میود .. لیلا ازش خواست تا موقعی که ما هستیم اجازه بده غذا پختن به عهده ی اون باشه .. به من اجازه هچ کاری نمیدادن 

شهداد توهم زده بچم !! فکر کرده واقعآ مرد خونه ایه که من بانوشم ، هر شب مثل یه مرد متعهد و خوانواده دوست منتظره تا من گزارش روزانه بدم .. یکی نیست بگه آخه من که همش از این طرف اتاق میرم اون طرف ، خیلی همت کنید اجازه رفتن به حیاط صادر میکنید چه خبری دارم که گزارش بدم ؟!

ولی یه اتفاق تازه افتاده !! البته دلم برای لیلا سوخت ، شاید منو مهناز تند رفتیم !!

شایدم خدش تکلیفش با خودش معلوم نبود ، در هر صورت کاری بود که شد .

لیلا تو آشپز خونه داشت سیب زمینی پخته ها رو رنده میکرد ، رادیو روشن بود اما فکر کنم لیلا اصلآ بهش توجه نداشت .. صدای رادیو رو کم کردم به سمتم برگشت 

رفتم جلو دستمو دور شونه اش انداختم : قربونت برم از دستم ناراحتی؟

بوسه ای روی گونه ام گذاشت : نه عزیزم ، چرا همچین فکری کردی ؟

_: خوب به خاطر ماهان ..

لیلا رنده رو تو کاسه گذاشت ، دستمو پس زد رفت دست خودشو شست منو نشوند رو صندلی : بشین برم دو تا نسکافه بیارم ..

اومد روبروم نشست : وقتی پدرشو از دست دادیم 19 - 20 سالش بود خیلی تلاش کردم که کمبود پدرو حس نکنه آخه میدونی پسرا تو این سن خیلی به پدر نیاز دارن .. نمیدونم شاید بازم باید بیشتر تلاش میکردم .. بعد از اینکه لیسانس گرفتو به خاطر من معاف شد با یکی از دوستاش که پسر خاله ی هلن بود راهی لندن شد .. انجا با این دخترک آشنا شد به حرف من گوش نکرد حالام چوبشو خورد .. البته من بیشتر خوردم .. بهش وکالت دادم یه زمین ارثه پدری داشم فروخت مهر زنشو داد .. اونم برا همیشه رفت حالام باز داره اشتباه میکنه .. دیگه بچه هم نیست که بگم چه کار کنه ، چه کار نکنه .. وقتی میگه میخوام برم بالاخره میره امروز نره چند ماه یا سال دیگه میره ..

دستاشو تو دستم گرفتم : شما که منو مقصر نمیدونین ؟

حرفمو قطع کرد: به هیچ وجه ، چی فکر کرده ؟! فکر کرده دختر دسته گلمو میدم به یه آدم باری به هر جهت بی مسئولیت؟ نه که نمیدم!!وقتی ول کرد رفت یه خبر نداد کارش درست بود ؟ نه تنها عذر خواهی نکرد که 

دوقورتو نیمشم باقی بود .. اگه تو با فرزادم جفت میشدی حق نداشت اعتراض کنه .. الانم بره .. بره هرجا که دلش میخواد .. اصلآ به درک .. 

صداش بغض داشت معلوم بود ز این که ماهان بره ناراحت بود ، ولی نمیخواست ضعف نشون بده..

_: میخوای بگیم شهداد باهاش صحبت کنه ؟ 

" ببخشید خانمای محترم باید با کی صحبت کنم ؟! 

: سیمرغ افسانه ای فال گوش واینمستاد !!

خندید : جان خودم فال گوشی در کار نبود از خواب بیدار شدم دیدم غروبه ولی چراغا خاموشه ، صداتون کردم جواب نشنیدم اومدم اینجا که داشتی فرمان صادر میکردی ..

لیلا : شما کاری جز کل کل بلد نیستین ؟!

شهداد : خدایی مامان لیلا ، شما بگو کی مقصره ؟ کدوم بدبختیم هست که کوتاه میاد ؟

حق داشت من به هیچ وجه اهل کوتاه اومدن نیستم ، کلآ !!

پشت چشمی براش نازک کردمو رومو برگردوندم ..

شهداد : خب مامان جان نفرمودید با کی باید صحبت کنم ؟

من براش موضوع تصمیم ماهانو برای برگشتن به لندن گفتم ....

شهداد : تعطیلات عید بهترین زمان برای نزدیک شدن و صحبت کردنه ، مامان جان، نظرتون چیه ؟ ( لیلا با تکون دادن سرش تأیید کرد ) خوب خانوما !! فردا میریم یه جای خوب ؟

من مشتاق نگاش کردم : اون وقت کجا ؟

شونه بالا انداخت : به تو نمیگم .. مامان لیلا لواسوون الان انقد مزه میده ...

بالا پریدم : هـــــــــیِــــــــــــــــــــی

هر دوشون بهم خندیدن .. خب چه کار کنم دلم پوسید تو خونه..

پنجشنبه بود ، قرار بود منو لیلا حاضر باشیم وقتی که شهداد اومد به سمت لواسوون حرکت کنیم .. از صبح که پاشدم به لیلا کمک کردم کارا که تموم شد ، رفتم آماده شم.. یه دوش گرفتم ، بعد آرایش ملیحو شیکی که عاشقش بودم ، در آخرم لباسای خوشملیو که مهناز جونم برام خریده بود ،(یه پولیور قرمز با جینه سورمه ای(

پوشیدم... وقتی که از اتاقم رفتم بیرون لیلا گفت : شهداد کشیه دیگه ؟!

به حدی خجالت کشیدم که فک کنم از سر تا پام قرمز شد..

شهداد که اومد لیلا منو فرستاد تو اتاق ، شیطونیه برا خودشا ، بی خود نبود بابام رامش شده بود !!

صدای شهدادو شنیدم : سلام مامان جان ، خسته نباشین .. حاضرین ؟!

لیلا : سلام گل پسر ، تو ام خسته نباشی .. ما حاضریم تو ام حاضر شو تا بریم ..

درو باز کردو اذن خروج داد .. اومدم بیرون سلام کردم ،شهداد داشت میرفت بالا ، منو دید دیگه پله رو ندید ، داشت میخورد زمین دستشو گرفت به نرده ها و تعادلشو حفظ کرد.. ولی دست و پاشو گم نکرد جواب سلاممو داد و رفت بالا ، انگار که هیچ اتفاقی نیوفتاده..

اون که رفت ما کلی خندیدیم .. حدود یه ساعت بعد هر سه مون حاضر بودیم ..

خیلی عجله داشتم برا همین ساکه خودمو با سبد خوراکیا برداشتمو رفتم بیرون ..

شهداد پشت سرم اومد ساکمو گذاشت صندوق عقب ، منم در در عقبو باز کردم بشینم آستین مانتومو کشید درو بست در جلو رو باز کرد : عقب بشینی تضمین نمیکنم سالم برسونمتون پس بهتره جلو بشینی!!

ای به چشم ، کیه که بدش بیاد .. نشستم .. عجب سیستمی داشت ..

یه کم ماشینشو برانداز کردم .. برای یه پسر مجرد زیادی تمیز بود !! البته شهداد بود دیگه غیر از این بود جای تعجب داشت .. 

شهداد زودتر اومد تو ماشین ..لیلا سرشو به باغچه گرم کرد.. قربون فهمو کمالاتش !!

شهداد سرشو یکم آورد طرفم : فقط وقتی خودم باهاتم اجازه داری این شکلی بیرون بری

الانم کمر بندتو ببند حواستم جمع باشه !! من حواسم پرته !!

با تعجب گفتم : إ !! چی شده که حواست پرته ؟

زوم کرد تو چشام : از خودت بپرس !!

کار از قرمز شدنو داغ شدن گذشت ، بنده در حال کباب شدن بودم ..

بالاخره لیلا رضایت داد ، سوار شد ..پیش به سوی یه پیک نیک ایده آل در َآلاچیق عشق ..

همیشه وقتی سفر میرفتیم مامانم برای بابا چای میریخت ، بهش میوه میداد خلاصه حسابی بهش میرسید .. منم روی عادت شروع کردم

ازش پرسیدم : میوه میخوری یا ساندویچ ؟ ( ساندویچو ترجیح داد ) 

سالاد الویه درست کرده بودم براش لقمه میگرفتمو بهش میدادم توی لیوان کم کم نوشابه میریختمو بهش می دادم ..اصلآ حواسم نبود ..

برای لیلام درست کردم وقتی برگشتم تا لقمه رو بهش بدم خنده ی معنی داری کرد 

و به شهداد اشاره کرد ، با حرکت لباش گفت: ولش کن بچه مردمو !! انداختیش تو دام بد ..

وقتی که داشت با حرکت سر روی بد تأکید میکرد .. شهداد از آیینه دیدش ، یه نگاه گذرا به من کرد : آره بـــــــــــــــــــد !!

باز قرمز شدم .. فکر کنم از دست این دو تا نژادم از سفید به سرخ تغییر پیدا کنه !!! 

زیر چشمی به شهداد نگاه کردم .. اصلآ مغرور نبود ولی با وقار بود این وقارش بود که منو شیفتش کرده بود .. هه !! اونم زیر چشمی منو میپایید .. خدا کنه نزنه شلو پلمون کنه ..باید یه جور این جو عشقولانه رو عوض میکردم تا سلامت برسیم .. بـــــــــعـــــــــد!!!!!!

رو کردم به لیلا مامان لیلا : حرفاتون تو بیمارستان نصفه موند میشه ادامه شو برامون بگید .. تا اونجا گفتید که پدر امیر خودکشی میکنه اما نگفتید چرا ..

لیلا این طور ادامه داد : خوب پدر امیر وضع مالی خوبی نداشته ، درسته پدربزرگت ازش میگذره و خسارت نمیگیره ولی این اشتباه لکه ی سیاهی میشه توی پرونده ی کاریش بعدم دیگه نمیتونه کار درستو حسابی پیدا کنه ، مشکلات مالی بهش فشار میاره و اونم طاقت نمیاره و خود کشی میکنه و این طوری خانوادشو بیشتر دچار مشکل میکنه ، به هر صورت امیر با کینه ی پدر تو بزرگ میشه ، همیشه خانواده ی شمارو زر نظر داشته خودشو به مهناز نزدیک میکنه و این جوری وارد زندگی شما میشه .. اما وقتی پدرت از دنیا رفت .. سرگرد حکمت با من تماس گرفت چون حالا من باید وارد بازی میشدم دیگه مجبور شدیم به مهنازو بابابزرگتم بگیم ، بچه ام مهناز وقتی فهمید چه حالی داشت هم باید ظاهرشو حفظ میکرد هم باید با من بد رفتاری میکرد تا کسی شک نکنه به من حرف زشت میزد ولی من شرمندگیو عذابو تو چشماش میدیدم .. قرار شد من برم تو لاک خودم و مثلآ دچار شوکو افسردگی بشم بعدم که بهداد از امیر خواسته بود منو بدزده .. من باید بدون هیچ وسیله ای وارد خونه ات میشدم که اونا شک نکنن 

یادته یه بار برای نظافت به یه مرکز خدمات زنگ زدی اون شماره رو من گذاشته بودم اون آقایی که اومد مأمور بود برام یه سیم کارت و گوشی آورد .. چون مطمئن بودیم خونه شنود داره مجبور بودم فقط از پیامک استفاده کنم ... برای اینکه بتونن به مکالماتت گوش بدن قطعه ای رو که همون مأموره آورده بود تو گوشیت جا ساز کردم ، مجبور شدم گوشیتو بردارم یادت یه بار گوشیتو گم کردی هرچی گشتی پیدا نکردی ولی وقتی اومدی همون جا تو اتاقت بود ..

خوب خانم مارپل بفرمایید مأمورا از کجا فهمیدن بهداد منو کجا برده ؟

لیلا : خوب ! مأمورا شما رو تا خونه ی بهداد تعقیب میکنن وقتی خونه رو محاصره و تمام افرادشو دستگیر کردند میفهمن که بهداد ماشینشو عوض کرده و از در دیگه خودش تنها تو رو برده و هیچ کدوم از آدماش نمیدونستن که کجا رفته .. آخرم مختاری وکیلش لوش داد .. 

_: چه طوری 

به خیال خودش وقتی کسی حواسش نبوده در میره و گوشه ای پنهان میشه بعد زنگ میزنه به کسی که بره و به بهداد خبر بده که البته نمیره چون سرگرد مجبورش میکنه مجدد زنگ بزنه و بگه خطر رفع شده ، خوب بعد از دستگیریه بهداد سراغ اون آدماشم میرن اون خونه رو هم پیدا میکنن یه خونه ی فساد بوده .. این نقشه ی سرگرد بود .. گذاشتن بره بیرون و این طوری مچشو گرفتن .. البته وقتی رسیدن یه کم دیر شده بود.. و دیگه اتفاقایی که تو بهتر میدونی !! 

سرمو تکون دادم چه قدر وحشت ناک بود .. چه روز بدی بود کتکایی که خوردم .. عذاب از این که جلوش لخت بودم .. دستو پامو به تخت بسته بودو شکنجه ام میکرد .. و چه قدر خوب که مأمورا زود رسیدن وگرنه معلوم نبود دیگه چه بلایی سرم میورد.. خدا رو شکر که نتونست به فکر پلیدو شیطانیش عمل کنه .. وایــــــــــــی حتی وقتی بهش فکر میکنم هم وحشت میکنم ..

خدایا همه رو در پناه خودت حفظ کن .. آمین..

به سمت شهداد برگشتم ، به نیمرخش دقیق شدم ، چه قدر اختلاف بین این دو برادر بود ..احساس کردم شهداد خیلی عصبانیه .. صداش کردم نشنید .. اگه همین طور ادامه میدادمعلوم نبود سالم میرسیم یا نه ..با صدای بلند تر صداش کردمو دستمو رو بازوش گذاشتم یه لحظه برگشت نگام کرد ، نه !! خدایــــــــــــــــــی من !! صورتش از خشم بر افروخته بود !! خدا کنه سکته نکنه ..

نمیدونم چش شد کنار جاده نگه داشت .. پرید بیرون حتي درو نبست .. کنار جاده آروم ولی سنگین قدم برمیداشتو با پاش محکم به سنگریزه ها ضربه میزد و اونا رو به اطراف پرت میکرد..

به طرف لیلا برگشتم با چشمایی که تا آخرین حد گشاد شده بود بهش نگا کردم ، اونم دست کمی از من نداشت .. من که کاملآ هنگ کرده بودم ..

لیلا به شونه ام زد: مادر یه کم آب براش ببر حالش خیلی بده ، کاش صبر میکزدی میرسیدیم خونه ..

راست میگفت ، نفرین به دهن من که بی موقع باز شد ..

یه لیوان آب براش بردم صداش کردم : شهداد !! آقا شهداد !! چی شدی یه دفه ؟ 

این آبو بخور یه کم حالت بهتر شه !!

برگشت زل زد تو چشمام : مهراوه برام خیلی عزیزی خیلی ! اینو بدون فقط خودت برام مهمی ! متوجه ای فقط وجود عزیزت برام مهمه .. 

با تعجب سرمو براش تکون دادم .. لیوانو از دستم گرفت جرعه ای خورد ، لحنش عوض شد : خانمم !! بپر سوار شو که دیرمون شد میخوام یه جای خوشگلو باحال ببرمت .. 

خشکم زد !! خانمم !! وجود عـــــــــزیـــــــــزت !!! اینا که گفت من بودم !!! 

شهداد نصفه نیمه تو ماشین بود ، نگام کرد با اخم مسخره ای گفت : بدو تنبل دیره !

بهت زده تکونی به خودم دادم و به سمت ماشین رفتم ، قبل از این که سوار شم 

خم شدم نگاش کردم .. یه چشمک شیطون بهم زدو به صندلی اشاره کرد !!

سوار شدم ، سرمو به پشتیه صندلی تکیه دادمو چشمامو بستم و تا رسیدیم هیچ صدایی ازم در نیومد .. ذوق مرگ شده بودم در حد بوندس..

وقتی رسیدیم به من اجازه ی هیچ کاری نداد ، یه دفتر بامزه بهم دادو گفت بشین اینو بخون تا بعد .. کنار شومینه نشستم ، حتمآ شهداد از پدر آراد خواسته بود تا 

شومینه ررو برامون روشن کنه .. دفتر تو دستم هنوز از بهت در نیومده بودم ..

شهداد با یه لیوان چای کنارم نشست : با دقت بخونش بعد بهم بگو نظرت چیه .. 

بلند شد بره ، ولی منصرف شد سر پنجه هاش نشست : هر وقت فکر کردی وقته شه جوابمو بده .. ( دلم برا مهربونی چشاش ضعف رفت (

چایی مو مزه مزه کردم طعمش عالی بود .. دیگه مطمئن شدم ننه بلقیسو شوهرش اینجا بودن ... بدجنسو فرصت طلب نیودم ولی دلم آب گوشت ننه بلقیسی میخواست

سرمو بلند کردم رو به لیلا : فردا ناهار چی داریم ؟

لیلا رو کاناپه نشسته بود و اشارپ منو میبافت هم فیلم میدید بدون اینکه چشم از

تلویزیون بگیره : همونی که با خوردن چایی دلت خواست ..

جوابش صدای خنده ی من بود ..هی این خانم مارپل ما چه زبلیه .. 

ترجیح دادم اول چایی مو تموم کنم بعد دفترو بخونم ..

به عادته همیشم ، دفترو تو دستم گرفتم کنار شومینه دراز کشیدمو شروع کردم

روی اولین برگ دفتر نوشته بود 

به نام خالق عشق

تقدیم به کسی که بیشتر از خودم دوسش دارم و با دنیا عوضش نمیکنم 

عزیز دل شهداد ، مقداری از اتفاقای زندگیمو میدونی...............

هر چی میخوندمو جلو میرفتم بیشتر جذب میشدم .. 

این عزیز دلش من بود !! یکی بیاد منو از این وسط جمع کنه !! 

یه بالشت کنارم گذاشته شد !! لیلا بود !! عزیزم برام پتو بالشت آورده بود : وای !!

ممنون الان میخواستم پاشم خودم بیارم ..

لیلا : آره !! جون پشه های بیابون !! میدونی چند بار صدات کردم !! اصلآ اینجا نبودی ..

_: ببخشید حواسم نبود حالا اگه کاری دارین بگین پاشم انجام بدم ..

لیلا : نه ، عزیزم فقط اگه چای یا میوه میخوری برات بیارم ..

(نه ، مامان گلم ) بعد خودمو کشیدم بالا یه بوسه به دسش زدم 

دستشو کشید : إع !! دختر چه کاریه

دوباره شروع کردم خوندمو خوندم ، تا رسیدم به ...

شیراز معدن لب لعلستو کان حسن 

من جعفری مفلس ایرا مشوشم

وقتی این بیتو خوندم ، دلم قیلی ویلی رفت .. دیگه نتونستم ادامه بدم بلند شدم پریدم رو کاناپه خزیدم تو بغل لیلا ..

لیلا موهامو نوازش کرد : برای دخترم چی نوشته بود که حالو هواشو عوض کرد ؟

سرمو یه کم از رو پاش بلند کردم ، چشماش میخندید : شد یه بار دستمو نخونین ؟!

لیلا : نوچ !! چون چشمات مثل آیینه هرچی تو دلته نشون میده .. الانم داره میگه احتیاج به فکر کردن نیست ، جواب این گل پسر از همین حالا معلومه چیه ..

دوباره سرمو گذاشتم رو پاش : جوابش که از همون دفه که ومدیم لواسوون معلوم بود ( به شوخی زد رو دستم یه خوشم باشه ایم بهم گفت ) ولی میترسم..

لیلا بافتنیشو کنار گذاشت ، منو از رو پاش بلند کردو رو به روش نشوند دستامو گرفت : هرکس تو زندگیش ممکنه چند تا انتخاب درست یا غلط داشته باشه ولی هیچ کدوم عشق نباشه ، عشق واقعی یه دونه س حتی اگه اشتباه باشه ..

الان چشمات داد میزنه .. من عاشقم .. میدونی چرا چون برقی که الان تو چشمت میبینم قبلآ ندیده بودم .. وقتی پسر نادونه من ترکت کرد خیلی ترسیدم که ضربه بخوری ولی بعد از چند وقت دیدم تو بیشتر از شکست غرورت ناراحتی و از این که بدونه اینکه علت رفتنشو بگه رهات کرده رنجیدی .. فهمیدم تو عاشق ماهان نبودی ، اگه میفهمیدی همسرش زنده س و اون یه مرده متأهله براش آرزوی خوشبختیم میکردی ، ولی اگه الن شهداد بگه نمخوا..............

دستمو گذاشتم رو دهنش با اینکه میدونستم میخواد برام مثال بزنه ولی بغض کردمو اشک تو چشام جمع شد ..

زد به بازوم : پاشو خودتو جمع کن دختره ی سرتق ، قدیما یه خجالتی بلد بودن ..

پاشو تموم کن اون دفترو جوابشو بده ، معلوم نیست پسر مردم آواره ی کدوم کوه و دشت شده !! این خانم نشسته من براش غصه بگم ..

یه ماچ آبدار نشوندم رو گونه ش پاشدم وسط اتاق براش میرقصیدمو میخوندم: مامان به خدا تو فرشته ای فقط بریدن بالاتو ..

mama I love u mama mama I love u mama 

خندش تبدیل به قه قه شد بعدم کلاف نخشو پرت کرد برام تو هوا گرفتمشو قلش دادم سمت خودش .. برگشتم سر جامو دوباره خوندن دفترو شروع کردم

با خوندن قسمتهایی از دفتر ناراحت میشدم بغض میکردم ولی قسمتهایی هم بود که بهم انرژی میداد ، مخصوصآ جاهایی که شهداد از عشقش گفته بود بهم آرامش خاصی میداد ..

به آخرین جمله ی دفتر رسیدم ..

خانم خانما آنچه که لازم بود بدونیو گفتم.. باقیه چیزا به موقش وقتی چشماتو باز کردیو کنارم نشستی برات میگم !!

یعنی حالا وقتشه که باقی چیزا رو بگه ؟! ولی الان که من همه چیو میدونم !!

از جام بلند شدم یکی از پتو مسافرتیا رو برداشتمو پریدم بیرون .. وایــــــــــــی چه بارونیم میاد .. خدایا بچم تو آلاچیقه حتمآ منتظر منه ... پتو رو دورم پیچیدمو دویدم سمت آلاچیق از صدای پام برگشت سمتم ، بدون اینکه سرعتمو کم کنم رفتم طرفشو پریدم تو بغلش ، انتظار این کارو نداشت ( حالا مونده تا منو بشناسه ) برا همین نتونست خودشو محکم نگه داره خورد به ستون آلا چیق ، فکر کنم صدای خورد شدن ستون فقرات خودشو شنید ... 

همین طور که محکم منو چسبیده بود با تعجب نگام کرد .. 

شیطون تو چشاش نگا کردم : خو بدشید حواسش نبود..

چشماشو ریز کرد : الانم حواسش نیست ؟! 

_: به چی ؟ !

به فرم ایستادنمون اشره کرد: به اینکه الان کجاس ؟ 

_: ناراحتی بره ؟ ( بعدم خواستم خودمو از حلقه ی دستش بکشم بیرون (

اینبار یکم سرشو آورد پایین ، گرمای نفسش مستم کرد : جوابمو بده ، الانم حواسش نیست کجاس ؟ 

حق به جانب گفتم : چرا حواسش هست کجاس .. ( خوب ) سرمو به سینه اش تکیه دادم : امن ترین جای دنیا .

نفس حبس تو سینه شو بیرون دادو بوسه ای رو موهام زدو سرشو به ستون تکیه داد ، با دستاش فشاری به کمرم داد ، منم دستامو دور کمرش حلقه کردمو بیشتر تو بغلش فرو رفتم ..

زود به خودش اومد منو رها کرد : مهرا !! این کار درست نیست ! 

اسممو کامل نگفت ، پس چرا به جای اینکه داد بزنم خوشم اومد ؟!

دستشو زیر چونه ام گذاشت : شنیدی چی گفتم ؟ 

به خودم اومدم درسته منو خانومم صدا کرده بود یا تو اون دفتر به من ابراز عشق کرده بود ، تو بیمارستان و الان منو تو آغوشش گرفته بود ، ولی هنوز هیچ حرفی نزده بود .. خاک تو سرت مهراوه باز تند رفتی ؟ دفعه های قبلم همین کارو کردی درس عبرت نشد برات !! اون فقط گفته دوستت داشته و ازت حمایت میکرده ، نگفته تو رو برای ازدواج انتخاب کرده ..

بغض سنگین تو گلوم نشست ، چشمام پر از اشک شد .. بهش نگا کردم .

با تعجب نگام میکرد .. مهراوه ی احمق ، تو آدم نمیشی ..

پتو رو محکم دورم پیچیدم دویدم سمت ساختمون .. هرچی صدام کرد توجه نکردم ..اشکام همینطور میریخت رو گونه ام گریه ام داشت شدید تر میشد..

یه دفه از پشت کشیده شدم تا بیام بفهمم چی شده تو بغل شهداد بودم سرمو به سینه اش فشار داد : ببخش !! ببخش خانمم اگه چیزی گفتم ناراحتت کردم !! آخه چی شد که این طور به هم ریختی ؟!

دوباره حماقتمو به یاد آوردم گریه ام شدید تر شد با سکسکه گفتم : بذار .... برم .. میخوام برم ...تو ساختمون .. فردام بریم تهران چون میخوام ....هرچه زودتر برگردم شیراز !

شهداد در گوشم گفت : باشه باشه حالا این طوری اشک نریز ، طاقت اشکاتو ندارم .. شیرازو که حتمآ باید بریم ولی حالا فردا میمونیم ، رسیدیم تهران کارامونو زودتر انجام میدیمو سریع حرکت میکنیم به سمت شیراز ..

سرمو به شونه اش تکیه دادم نگاش کردم : شمام تشریف میارین ؟!

نگاش بین چشمامو لبام سرگردون بود : البته بانو ، مگه میشه نیام !! بالاخره باید بیام خدمت بابابزرگتون دیگه !! خوب هر کاری رسمو رسومی داره منم باید برای خاستگاری از دخترشون برم دست بوسشون دیگه !!

تو دلم کیلو کیلو قند آب میکردن ولی به روی خودم نیاوردم ..

سرش پایین تر اومد بازم نگاش رو لبام بود : ولی هنوز بانو جواب منو نداده؟

منم که یکی باید جمع میکرد : ببخشید اونوقت باید جواب چیو بدم ؟!

باز سرش پایین تر اومد ، چشماش خمار بود : جواب اینو !! 

لباش رو لبام نشست ، اولین نبود منو میبوسید ولی این بار طولانی تر از بار اول بود .. منو از خودش جدا کرد ، هنوز کاملآ ازم جدا نشده بود که دستمو دور گردنش انداختم و جواب بوسه شو دادم : اینم جوابت !!

از خجالت داشتم میمردم دیگه نمیتونستم بمونمو تو چشماش نگا کنم ، خواستم دوباره در برم که بازم نذاشت : کجا خانمی ؟ مگه دیگه میذارم بری !!

یه لحظه ترسیدم منظورش از این حرف چی بود؟!

دستشو دور شونه ام انداخت : باهام بیا تا یه چیزی نشونت بدم ..

باز زد اون کانال دستشو از رو شونه ام برداشت گوشه ی پتو رو میکشیدو منو دنبال خودش میکشید .. زیر بارون میدوییدیمو میخندیدیم ..

وایـــــــــــــــــــــی !! زیبا بود خیلی زیبا !! یه همچین چیزیو فقط تو تابلوهای نقاشی دیده بودم .. آون چیزی ک میدیم یه کلبه ی چوبی زیبا بود .. 

دهنم بیشتر باز نمیشد ، نگاش کردم : دوستش داری ؟!

رفتم جلوتر به دیوارای چوبیش دست کشیدم و گفتم: دوسش دارم؟! عاشقشم !!

سرشو خاروند : خوش به حالش ..

به کلبه اشاره کردم : میتونم برم تو ؟! 

شهداد : چرا که نه ؟!

در کلبه رو باز کرد جالب بود که تمام درو پنجره ها حفاظ داشتن !!

با تعجب پرسیدم : چرا اینهمه حفاظ گذاشتی ؟!

دستشو پشتم گذاشتو فررستادم تو : اول چشماتو ببند ، بعدم وقتی خانممو میخوام بیارم اینجا باید اول به امنیتش فکر کنم ، نه ؟

هروقت میگفت خانومم دلم قیلی ویلی میرفت ..

دستشو دور کمرم حلقه کرد : چشمای خوشگلتو باز کن عزیزم ..

وایـــــــــــــــــــی ! چیزی که میدیدم نمیتونست حقیقت داشته باشه !! 

_: شهداد !! این چیزی که میبینم واقعیه ؟!

شهداد: آره !! واقعیه واقعیه !!

کل کلبه فقط یه اتاق بود ، یه شومینه ی هیزمی گوشه ای از اتاق بود و یه ست ناهار خوری چهار نفره کنار دیوار بود .. گوشه ی دیگه ی اتاق دو تا کاناپه به صورت ال گذاشته شده بود و جلوشونم یه میز خوشگل گذاشته بودن ..

و اما گوشه ی دیگه یه تخت خواب دو نفره بود .. تختو جایی گذاشته بودن که وقتی روش میخوابیدی میتونستی ماهو تو آسمون ببینی ..

نمیتونستم چیزی بگم مخم تو هنگ بود حسابی ، هیچ عمیاتیم انجام نمیداد..

شهداد : بریم ؟!

تقریبآ جیغ زدم : بریم ؟! کجا !! ما تازه اومدیم ..

شهداد از در میرفت بیرون زمزمه کرد : تو آدمو از راه به در میکنی ..

بعد با صدای بلند گفت : من بیرونم ، هروقت خواستی بیا تا بریم ..

وقتی رفت بیرون پریدم رو تخت خوابیدم ، سرد بود ولی مزه میداد .. به آسمون نگا کردم ، یعنی این تخت من بود .. یعنی قرار بود منو شهداد با هم اینجا بخوابیم .. از فکرم خجالت کشیدم ، با دستام صورتمو پوشوندمو ریز خندیدم ..

با صدای در سرمو برگردوندم : به به !! پاشو ببینم .. من اون بیرون یخ زدم خانم برا خودش خوابیده .. یالله پاشو ..

اومد جلو دستمو گرفت تا بلند شم ، ولی منصرف شد روی تخت نشست منم بلند شدم کنارش نشستم : وقتی بیمارستان بودی بدترین روزای زندگیم بود ..

حاضر بودم هرچی دارم بدم ولی چشمای شیطونتو دوباره باز ببینم .. اگه میشد عمرمو بهت میدادم ، دست به دامن خدا شدم نذرو نیاز کردم که خدا بهم رحم کردو دوباره تو رو بهم داد .. 

برگشت سمتم ووی باز خشمناک شده بود : روزی که رفتم ملاقات اون نامرد وقتی فهمیدم با تو چه کرده ( کمی مکث کرد ) زدم تو گوشش طوری که نقش زمین شدو سروصورتش پر خون شد ، برای اولین بار تو عمرم بود که دستم رو کسی بلند شد ..

خزیدم تو بغلش : شهداد برای کسی نگفتم ولی به تو میگم .. ( محکمتر فشارم داد انگار خیلی عذاب میکشید ) بهداد یه شلاق داشت منو با اون میزد .. از گذشتش ، از پدرو مادرت ، تو ، شغلش ، پدربزرگاش ، بلاهایی که به سر دخترای مردم آورده بود ، اعظم ( اشک میریختمو براش میگفتم ) وای خیلی 

درد آور بود .. دستو پامو به تخت بسته بود به تخت ،میگفتو میزد .. در آخرم که ضربه ی سنگینو زدو ماجرای امیرحسینو گفت ، با شنیدن جریان قتل پدرم شوکه شدم دیگه طاقتم تموم شد داشتم از هوش میرفتم که فقط صدای دستات بالا رو شنیدم و دیگه هیچی نفهمیدم .. 

ییه دفعه منو از خودش جدا کرد : یعنی اون ... اون ... ( چشماش برق خاصی داشت ) مهراوه ! اون .. بهت ... یعنی چهطوری بگم ؟

منظورشو فهمیدم عذابشو کم کردم : نه عزیزم ، خدا بهم رحم کرد ، مأمورا زود رسیدن ..

چنان از جاش پرید که فکر کردم الان جفتمون با تخت پرت میشیم زمین : اون به من گفت ، وقتی رفتم ملاقاتش گفت که .. گفت که اون کارو کرده .. 

سرمو تکون دادم بهش لبخند زدم : فکر نمیکرده به هوش بیام میخواسته عذابت بده .. بهداد خوب میدونه هرکسو چه جوری عذاب بده ..

تا به خودم بیام باز تو بغلش بودمو بوسه هایی رو سرو صورتم : خدا رو شکر !! خدا رو شکر !! مهراوه خوشحالم ، خیلی خوشحالم ( متعجب نگاش کردم (

به خاطر خودت خوشحالم میترسیدم که ضربه ی اون کارش روت اثر منفی گذاشته باشه و توی زندگیت دچار مشکل بشی ..

بگو پس ، آقا سنگ خودشو به سینه میزده !!

روبه روش وایسادم دستامو به کمرم زدم ،چشمامو ریز کردمو با اخم نگاش کردم ..

خندید : این الان یعنی خونم حلال شده دیگه ، نه ؟!

سرمو براش تکون دادمو با تهدید گفتمآ : دقیقآ ..

بلند شد : پس بدو بدو تا خونمو نریختی ..

درو باز کرد : اوه اوه چه بارونیم میاد .. به به شبو بارونو خانمی که عصبانیه و مرد مظلومی که گردنش از مو باریک تره ..دوباره برگشت طرفم ، پتو رو روی سرم انداختو دورم پیچید (خندم گرفت بچم آب نمیبینه ها ): پتوتو بکش سرت بیا که بارون خیلی شدیده ..

پتو رو به خودم چسبوندم خواستم از در برم بیرون : پتو بزرگه بیا دوتایی بکشیم سرمون بریم ..

با سر بیرونو نشون داد با دستش هلم داد : برو ببینم ، ببین میتونی شبونه روونمون کنی شیراز !!

از خجالت مردم ، دوییدم بیرون صبر کردم درا قفل کنه با هم راه افتادیم سمت ویلا.. سردم شده بود دندونام از سرما طوری به هم میخورد که نمیتونستم کنترلشون کنم .. پتو رو محکم دورم پیچیده بودم ولی بازم گرمم نمیشد ..

صداشو شنیدم : مهراوه ! ببینمت ، سردته ( همین طور که دندونام به هم میخوردن سرمو تکون دادم ) بدو بدو دختر الان سرما میخوری ..

بعد بازومو گرفتو شروع کرد به دوییدنو منم دنبال خودش میکشید ..

به ساختمون که رسیدیم دستمو ول کرد برای اینکه زودتر درو باز کنه من سریعتر برم تو خودش جلو تر رفت .. من پشت رش بودم .. آخــــــــــخ خدا بگم چیکارت کنه !! نمیدونم تو اتاق چی دید که یه دفه وایساد !! 

صداشو شنیدم : سلام خوش اومدین !! چرا بیخبر ؟!

همین طور که بینیمو میمالیدم از پشت سرش سرک کشیدم یه پیرمرد با نمک نگاش به منو شهداد بود : سلام عروس خانم ! اوقور به خیر !!

با تعجب نگاش کردم : سلام !! خوش اومدین !! 

شهداد دست رو شونه ام گذاشت کشیدم جلو : مهراوه جان ، خان بابا پدربزرگ عزیز من هستند..

خان بابا : راست میگه من پدربزرگ عزیزم .. ولی تازه باید با عروس خوشگلم آشنا بشم .. ( رو کرد به شهداد ) درست نمیگم ؟!

شهداد با لبخند دست به سرش کشید : میگم براتون ..

خان بابا : خدا کنه دلیلت قانع کننده باشه .. امیدوارم به من زودتر از اون آقا بزرگت گفته باشی وگرنه خود دانی ..

آروم زیر لبی گفت : امشب همه کمر به قتلم بستن ..

خان بابا مشکوک نگاش کرد .. بعد هردشون خندیدن ، خان بابا آغوششو باز کرد شهدادو تو بغلش گرفت : بالاخره اون قدر زنده موندم که بتونم با خیال راحت تو بغلم بگیرمت .. خدا رو شکر ..

همین طور که تو بغل پدربزرگش بود معترضانه گفت : خان بابا اون کسی که باید شاکی باشه منما ، بهداد باید میگفت که من مادربزرگ دار شدم ..

خان بابا زد به شونه اش : نیست خیلی حالمو میپرسیدی و ازم خبر میگرفتی / که حالام شاکی باشی ..

لیلا به قائله خاتمه داد: شام حاضره بیاید شام بخوریم بعد به شکایت های هم رسیدگی کنید ..

شهداد یه نگاهی تو هال انداخت : حالا حاج خانم کجان ؟

یه خانم ترگل ورگل نسبتآ جوون از توی آشپزخونه اومد بیرونو سلام کرد ..

اصلآ به خان بابا نمیومد زنی به این جوونیو خوشگلی داشته باشه .. شهداد که فکر کنم کفش برید ، رسمآ !!دهنش باز مونده بود ، نگاش بین خان باباو همسرش سرگردون بود.. حتی وقتی شام میخوردیم هم زیر چشمی حواسش بود که چه قدر به خان بابا میرسیدو مراقب بود که حتمآ رژیمش رعایت بشه ..

قرار بود منو لیلا تو اتاقای جدا بخوابیم ولی باز از اون شبا بود که دلم میخواست پیش لیلا بخوابم .. برا همین کنار شومینه خوابیدیم چون شهداد میگفت اگه تو اتاق رو زمین بخوابیم سرما میخوریم .. وقتی کنار هم خوابیدیم من رفتم تو بغلش 

همین طور که سرمو نوازش میکرد گفت: چه بوی خوبی میدی !!

_: وا!! مامانی من همیشه بوی خوب میدم !!

لیلا : نوچ هیچوقت همچین بوی خوبی نمیدادی ( با چشمای گرد شده نگاش کردم) آخه امشب بوی عشق میدی !! وقتی کسی اولین بوسه ی عشقو میگیره بهترین بوی دنیارو میده ( دیگه چشمام از حدقه ز بیرون) به من چه وقتی وسط حیاط بوسه ی عشقولانه ردو بدل میکنین ، چی کار کنم ؟ کور شم نبینم ؟!

سرمو تو سینه اش قایم کردم ، خاک توسر چولمنگت کنن با این سوتی خفنی که دادی این نظریه ی پیش هم خوابیدنت چی بود .. حالا فکرای بد نکنه ..

بدونه این که سرمو از مخفی گاه در آرم نالیدم : به خدا من دختر بدی نیستم ، همون بوسه بود نه... نه هیچی ... ما .. ما هییچکدوم بد نیستیم ..

لیلا سرمو بوسید : میدونم عزیزم هر دو تون اونقدر عاقلو بالغ هستین که یه حدومرزی رو رعایت کنین ، اگه غیر از این بود اصلآ دیگه یه لحظه هم اینجا نمیموندم برت میداشتم میبردمت شیراز .. ولی به هردوتون اعتماد دارم ..

اما سعی کن دیگه تکرار نشه .. اینو مادرانه بهت میگم اگه هر مردی احساس کنه زنی رو آسون به دست آورده دیگه براش ارزشی نداره و به همون آسونی هم از دست میدتش ..

اون شب تا موقعی که خوابم برد به حرفای لیلا فکر کردم راست میگفت ، باید تو رفتارم تجدید نظر میکردم ، منو شهداد همدیگه رو دوست داشتیم شکی توش نبود ، ولی انگار یه کم تند رفته بودیم .. نفهمیدم کی خوابیدم .. اّه !! یه چیزی مثه یه پشه یا مگس سمج همش دورو برم میچرخیدو هر بار یه جای صورتمو قلقلک میداد ، هی با دستم مسزدمش ولی بازم از رو نمیرفت .. چشممو باز کردم ، اِی خفه شی گلی !! دیوانه بالا سرم نشسته بود با یه پر کهنمیدونم از کجا آورده بود منو شکنجه میکرد .. 

دستشو گرفتم خوابالو نگاش کردم : نکن بچه مگه آزار داری ؟! 

سرشو تکون داد : نوچ !! حوصله ام سر رفت پاشو بابا همه بیرونن صبحانه میخورن تو نبودی به منو آقاتون نچسبید ..

ادا شو درآوردم : به منو آقاتون نچسبید .. نه به باره نه به داره آقاتون آقاتون راه اِنداخته .. 

پاشد خیلی جدی : اِ !! اینجوریاس پس من برم قرار سفر پس فردا رو کنسل کنم .. 

لبه ی لباسشو گرفتم کشیدمش پایین افتاد رو پام یه دفعه جفتی خوردیم زمین ..

گلی : چته !! خودت گفتی ، این کارت یعنی اع اع خوردی ؟

زدم پشتش : پاشو برو ببینم ، تنبل چه جا خوش کرده نمیذاره من پاشم !!

بلند شد خنده ی مسخره ایم تحویلم داد ..

حدود بیست دقیقه بعد دوتایی با خنده رو تخت توی حیاط نشسته بودیمو از هوای بهاری ولی یه کم سرد لواسون لذت میبردیم ..

سعی میکردم زیاد به شهداد نگا نکنم ، یه بار که نگام بهش افتاد یه سر تکون دا یعنی چته ؟ منم زیر لبی جواب دادم : هیچی !!

مشکوک نگام کرد..

بعد از ناهار تو آلاچیق تنها نشسته بودم ، گلی خانم با آقاشون رفته بودم نومزدنگ ..فقط صبح مرض داشت منو بیدار کنه اونوقت الان منو ول کرده بود رفته بود .. ای دنیای بی وفا !!

از پشت سرم صدای پا شنیدم ، وای آقا اومدن چه قدرم توپشون پره !!

کنارم نشست: میشه بپرسم دلیل کارای امروزت چیه ؟!

با ریشه های پتوم بازی میکردم : میدونی احساس میکنم دیشب یه کم تند رفتیم ..

شهداد : آره حسیه که خودمم دارم!!مهراوه الان وقتی نگاتم میکنم بعدش دچار عذاب وجدان میشم 

برا همین میخوام که زودتر بریم شیراز ..

بعد برا اینکه حالو هوامونو عوض کنه : پایه ی یه شیطنت هستی ( متعجب نگاش کردم ) میای بریم مخل تنهاییه دو کبوتر عاشق بشیم ؟

_: مگه میدونی کجان ؟!

سرشو تکون دادو شیطون شد ، بازوشو در اختیارم گذاشتو با هم راه افتادیم..

بلا نبرده ها کجام اومده بودن .. کنار رودخونه رو تخته سنگا نشسته بودن به به گلی خانم کم مونده پاشه رو پای آراد بشینه !! 

شهداد با خندید : بد نگذره دکی جون !!

گلی جا خورد ازجا پرید ، ولی آراد از جاش تکون نخوردو همونطور گلی رو محکم تو بغلش گرفته بود ..

مام رفتیم پیششون نشستیم البته نه به اون صمیمیت !! منظره ی خیلی قشنگی رو به رومون بود ، نمیشد بگی کوه بود یه تپه ی بلند که روش پر بود از گیاهای خود رو و درختچه های زیبا که البته به خاطر سردی هوا هنوز تو حالو هوای زمستون بودنو هنوز رنگو بوی بهاری نداشتن..

_: شهداد میشه بریم اون بالا ؟ 

جوابمو داد : میبرمت ولی الان رو به غروبه باید زودتر میرفتیم..

یه کم نشستیم ، کلی از کارای پسرا و کل کل کردناشون خندیدیم ، این دو تا واقعآ شیطونن هیچوقت فکر نمیکردم کسایی با این موقعیتهای اجتماعی این طور با حال باشن !! خدا کنه شهداد همیشه همین طوری باشه و شیطنتاش فقط مال من باشه .. کافیه شهداد یکی از این کاراشو سر کلاساش بکنه .. حتی نمیتونم فکرشو بکنم ، بد اخلاقه دخترا براش هلاکن وای به این که ... اخمام رفت تو هم حتی با فکرشم رگ حسادتم گل کرد ..

از جام بلند شدم که برم ، شهداد با تعجب پرید جلومو گرفت : چی شد مهرا؟! از چیزی ناراحت شدی ؟

سرمو به دو طرفو تکون دادم : پس چی شد عزیزم ؟

بغض داشتم : قول بده همیشه ی همیشه این اخلاقت مال من باشه ..

بازوهامو تو دستاش گرفت : قول میدم عشق من ، اون موقع که تو نبودیو من به کسی تعهد نداشتم دنبال این کارا نبودم چه برسه به حالا که خدا بهم یه الهه ی زیبا داده !

دگه م نذار این فکرای مسموم ذهنتو درگیر کنه .. ما همدیگه رو وست داریم تا آخرشم با هم میمونیم دلیلیم برای جلب توجه و خیانت نداریم..

حرفاش گرمم کرد ، راست میگفت انگار منتظر شنیدن همین حرفا بودم تا قدمامو به سمت آینده محکم تر بردارم 

صدای آراد باعث شد تا چشمامون از هم جدا بشن : بریم یه عصرونهی توپ بخوریمو راه بیوفتیم ..

شب من با گلیو آراد همراه شدم ، وقتی رسیدیم خونه اونقد خوابم میومد که سریع رفتم خوابیدم ، صبحم دیر بیدار شدم شهداد رفته بود .. منو لیلا خیلی کار داشتیم ، هم باید وسایلمونو جمع میکردیم که البته چیز زیادی هم نداشتیم بعدم باید میرفتیم خرید سال نو ..

برای جینگول مهناز کلی خرید کردم از لباسو کفش گرفته تا اسباب بازیو وسایل تزیینی، برای نگارو خوانوادشم هدیه ای گرفتم بالاخره اون مدت که من بیمارستان بودم اونام خیلی زحمت کشیده بودن ..

برای همه هدیه خریدم ، هدیه خریدن برای لیلاو شهداد خیلی سخت بود ! ولی بالاخره موفق شدم !! 

،لیلا آرادو گلیم دعوت کرده بود اول گلی قبول نمیکرد ولی اونقدر اصرار کردم که قبول کرد .. خیلی خوشحال بودم برای عید همه دور هم جمع بودیم 

بالاخره روز موعود رسید و ما به سمت شیراز حرکت کردیم ، بازم با آرادو گلی همراه شدم ..اونقدر کارا زیاد بود که منو شهداد تو این دو روز زیاد همو ندیده بودیم ، فکر میکرد موقع سفر کنارش میشینمو بازم ازش پذیرایی میکنم ،ولی وقتی فهمید با آرادو گلی همسفرم حسابی پکر شد .. پسره ی تابلو !! همه فهمیدن..

به پیشنهاد خان بابا و البته استقبال همه مون ، زیارت حضرت معصومه هم رفتیم 

خیلی عالی بود کلی صفا داشت .. نماز زیارت خوندم ، همونجا هم از خدا خواستم که به همه ی جوونا کمک کنه و به منو مهنازم کمک کنه تا زندگی خوبو آرومی داشته باشیم .. برای سلامت دنیا اومدن عشق خاله شم دعا کردم..

وقتی خواستیم حرکت کنیم ، خان بابا رو کرد به آراد : دست فرمون اون پسرم که خوب بود حالا ببینم تو چه میکنی ؟

( بعد در گوشم خیلی آروم گفت : باید به فکر نوه ام باشم دیگه !!

اوه اوه !! اینبار دیگه مهراوه ی بدبخت ذوب شد .. 

لیلا با ما همراه شد گفت عقب میشینه یه کم بخوابه .. ولی من میدونستم خوابی در کار نیست .. 

وقتی کنار شهداد نشستم نگاهی بهم کردو چشمکی زد ، که جوابش یه اخم غلیظ بود ..

سرشو آورد جلو : این اخم دیگه چیه ..

آروم جواب دادم : از خودت بپرس. انقد تابلو بازی درآوردی که همه فهمیدن ..

شهداد : اع !! همه ش نمیشه خوش به حال آراد بشه که خوب منم دل دارم خانمم.. حالا یه کم ازم پذیرایی کن که تا موقع ناهار توقف نداریم بانو

_: واه واه!! چه راننده ی بد سفری برا چی این جوری میبریمون ..

خندید : برای اینکه دیگه طاقت ندارم کنارم بشینیو نتونم دست از پا خطا کنم ..

بعد دوباره یه چشمک شیطون زد ..

اینم یه چیزیش میشه واسه خاطر دل خودش بقیه رو اسیری میبره ..

سفر خوبی بود و هم سفرا خوبتر .. راننده هامون خسته شده بودن ، یه چند کیلو متریم منو گلی رانندگی کردیم 

شهدادو آرادم استراحتی کردن .. خان بابا همش ازم تعریف میکرد و خوشحال بود که شهداد انتخاب درستی داشته ..

از شهداد خواستم اجازه بده کیلومترای آخرو باز من پشت فرمون بشینم آخه دلم میخواست وقتی رسیدیم قبل از اینکه بریم خونه چند جا سر بزنم .. 

به نزدیکیای شهر که رسیدیم سی دی خودمو از تو کیفم درآوردمو تو سیستم گذاشتم .. ترانه ی شیراز جمشید بود ..

دو سه باری گذاشتمش که رسیدیم اولین جایی که رفتم دروازه قرآن بود ..

از ماشین پیاده شدمو رفتم زیر دروازه دستمو به ستونش گرفتمو نفسی عمیق کشیدم بلند گفتم : دلم برات تنگ شده بود عزیزم .. و بوسه ای تو هوا برای شهرم فرستادم .. برام مهم نبود فکر کنن دیوونم برام مهم بود اون چه که تو قلبم بودو ابراز کنم.. 

حضور شهدادو حس کردم: این شهر برام مثه چشمام عزیزه قول بده زود زود منو بیاری .. 

خیلی آروم گفت : قول میدم .. بعد برگشت تو ماشین منم یه کم دیگه وایسادم باز برا همه دعا کردم ..

وقتی رسیدیم خونه آقاجونو مهناز که معلوم بود خیلی چشم انتظارمون بودن برا استقبالمون اومدن تو حیاط پدربزرگم بازم یه گوسفند دیگه برام قربونی کرد.. 

قسمتی که قبلآ خونه ی مهناز بودو برای مهمونا آماده کرده بودن ..تا اونجا راهنمایی شون کردم .. میدونستم مهناز دیگه پاشو اونجا نمیذاره..

داشتم میرفتم سمت ساختمون خودمون که شهداد خودشو بهم رسوند : خوب استراحت کن فردا با هم یه جای خوب بریم .. فقط من ، فقط خودت .. 

سری براش تکون دادمو به راهم ادامه دادم یعنی میخواست منو کجا ببره؟

تا رسیدم تو خونه مهناز دیوانه منو گرفته بود تو بغلش مگه ولم میکرد .. خدا خیر داده نمیگفت تنم درد میگیره هی میچلوندم آخرش گفتم : میخوای ولم کنی برم یه دوشی بگیر یه استراحتی بکنم بعد برسیم به بحث شیرین ابراز علاقه ..

یه دونه آروم زد به شونه ام : تو آدم نمیشی ..

رفتم طبقه ی خودم .. همه چی آماده بود .. معلوم بود این چند وقت حسابی مشغول بودن .. دوشی گرفتم به خواب نمیرسیدم چون اگه میخوابیدم نمیتونستم برای شام بیدار شمو از مهمونام پذیرایی کنم.. پس تصمیم گرفتم آماده شم ، دلم میخواست امشب خیلی به چشم بیام..

روز آخر یه کت شلوار خوشگله طوسی خریده بودم که خیلی دوسش داشتم .. همونو پوشیدم با صندلای رو فرشی مشکی ، موهامم سشوار کشیدم ، یه آرایش ملیحم کردم ، ولی دیگه جون تو تنم نبود داشتم از خستگی تلف میشدم ، 

اگه تو بغل شهداد غش میکردم جالب بود ، فک کن !!

یه کم وقت داشتم ، نگام به تخت افتاد دیگه نتونستم خودمو نگه دارم رفتم تو تخت خوابم برد .. احساس کردم نور چشممو میزنه ، چشم باز کردم !! 

وای !! هوا روشن بود یه پتو ام روم بود !! از جام پریدم ، یه لحظه هنگیدم .. چه اتفاقی افتاده بود ، اونقدر خسته بودم که خوابم برده بود .. زدم زیر خنده حالا نخند کی بخند .. 

صدای در اتاق باعث شد خندمو کم کنم : در بازه بفرمایین ..

لیلا بود : عروس خوابالو چه طوره ؟! یعنی تا حالا ندیده بودم کسی برای خواب این قدر تیپ بزنه .. 

خندیدم : میدونی یاد چی افتادم ؟( چی ) یاد ننه سرما افتادم که خونه تکونی کردو آماده شد که عمونوروزو ببینه بعد موقعی که عمونوروز اومد خواب بود..

لیلام خندید : پاشو ! پاشو ننه سرما که عمونوروز دیشب بد حالش گرفته بود از صبحم پاشده نرمششو کرده دوششم گرفته هی تو حیاط میچرخه و نگاش به دره که کی ننه سرما از خواب بیدار میشه .. بیچاره هم گرسنه شه ، هم چشماش به در خشک شد ...

بلند شدم لباسامو درآوردم دستو صورتمو که آرایش روش ماسیده بود شستمو یه تیپ اسپرت زدمو رفتم پایین ( یه جین تیره پوشیدم با یه بافت لیمویی ( .

میز صبحونه توی ایوون بود ، از دست آقای رادمنش بزرگ همیشه کارش همین بود 

صبحونه رو تو فضای آزاد دوست داشت .. رفتم تو ایوون همه دور میز نشسته بودن فقط عمونوروز به نرده ها تکیه داده بود ، تقریبآ نیمه نشسته بود دستاش تو جیبش بود .. تا دیدمش باز یاد ننه سرما افتادم خندم گرفت ، سلام بلند بالا و پر انرژی کردم که جوابمم همون طوری گرفتم .. شهداد تکیه شو از نرده گرفت اومد سمت میز یه صندلی برام بیرون کشید خودشم کنارم نشست .. حس کردم همه زیر چشمی ما رو زیر نظر دارن ، اشتهام کور شد ولی خودش با اشتها لقمه هاشو میبلعید .. نه بابا نوش جون میکرد وقتی نوع خورنشو دیدم منم اشتهام باز شد .. با اشتها میخورد ولی نه تند تندو شلخته !! صبحونه مون که تموم شد خان بابا رو کرد به بابابزرگ : جناب رادمنش عزیز همون طور که نوع آشناییه نوه هامون متفاوت بوده میخوام خواستگاریشونم متفاوت باشه و همین جا از نوه گلتون برای گل پسرم خواستگاری میکنم امیدوارم شمام با این وصلت موافق باشین ..َ

البته میخواستم این مسآله رو دیشب عنوان کنم عروس خوانم خوابیده بودن .. همه جا شنیدیم عروس میره گل بچینه اینجا عروس خانم رفته بود تو عالم خوابو رؤیا !! 

همه خندیدن جز من بدبخت که بازم کیلو کیلو آب میشدم از خجالت .. 

آقاجون : خب خان بابای عزیز باید بگم منم به این وصلت راضیم ولی تصمیم نهایی با خودشونه .. بذارید اگه حرفو سخنی دارن بگن ، اگه کلام گفته نشده ای به هم دارن برن با هم سنگاشونو وا بکنن( باز همه شون خندیدن ) بعد حرفای دیگه رو میزنیم ..

خان بابا هم گفته های آقاجونو قبول کرد ..

همه چشمشون به ما بود ، من که لالمونی گرفته بودم..

خوبه شهداد مثه من هول نشده بود : خب منو مهراوه خانم هنوز حرفایی داریم که بهم نگفتیم اگه اجازه بدید ، ما صحبتهامونو بکنیم بعد جواب بدیم ..

بزرگترا تآییدش کردن و اجازه دادن ... بلند شدیمو رفتیم تو حیاط تا به قول آقاجون سنگامونو وا بکنیم ..همین طور که از پله ها پایین میرفتیم از پشت به شهداد نگا کردم در نظر بگیر ما دعوامون شه من که له شده ام !!

با اخم کوچیکو یه ابرو بالا نگام کرد : خب !! حالا دیگه منو چشم انتظار میذاری میری میخوابی دیگه !! 

با خنده براش موضوع ننه سرما رو گفتم ، چنان بلند قهقه زد فک کنم اوناییم که تو ایوون بودن صداشو شنیدن : خب!! ننه سرمای عزیزم بگه ؟

شونه ای بالا انداختم : چیو ؟!

یه کم جدی شد : خواسته هایی که داری .. شرطو شروطی که فکر میکنی باید گفته بشه ..

من باید چی میگفتم ؟! چه میدونستم !! اصلآ بهش فکر نکرده بودم ..

یه کم فکرر کردم : من فقط میخوام که...( چی میخوای عزیزم ) میخوام که قول بدی همیشه دوستم داشته باشیو هیچوقت تنهام نذاری .. 

لبخند اطمینان بخشی زد : قول میدم خانمم .. دیگه ؟!

سرمو تکون دادم .. چی میتونستم ازش بخوام از کسی که برام همه کار کرده بود و از وقتی باهاش آشنا شده بودم تا جایی که تونسته بود کمکم کرده بود.. 

شهداد: حالا یه چیزایی من بگم !! خانمم بدون که از این جا که برم باید اقدام کنم برای ادای نذرم .. ( با تعجب نگاش کردم ) من نذر کردم نصف داراییمو به ایتام ببخشم تا دوباره خدا تو رو به من ببخشه ..

هیچی نداشتم بگم ... دستشو جلو آورد با شستش اشک چشممو پاک کرد : حالا ببین میتونی جلوی همه آبرومونو ببری ؟! جمع کن اون اشکاتو تا مجبور نشدم با بوسه هام جمعشون کنم ..

خندم گرفت ، میدونستم این طوری میگه که حالو هوامو عوض کنه ..

خوب خانم دیشب که خوابیدی ولی امشب باید بیای بریم اون جایی که گفتم !!

برگشتیم پیش بقیه و آمادگیمونو برای شروع زندگی مشترک اعلام کردیم .

برامون دست زدنو کلی تبریک گفتن ..

خان بابا : آقای رادمنش !! فقط میمونه مسآله ی محرم شدن بچه ها !! تا بعد از تعطیلات که نمیشه عقد دائم بشن ...

آقاجون حرفشو قطع کرد: به هیچ عنوان اجازه ی عقد موقت نمیدم ..

خان بابا : پس چه کار کنیم ؟! 

آقاجون خندید : بالاخره منم یه آشناهایی دارم ..

با یکی از دوستان که محضرداره صحبت میکنم فکر کنم بشه یه کارایی کرد ..

مثلآ چه کارایی این بابابزرگ مام زبل خانیه ما خبر نداشتیم .. 

حرفا زده شد قرارا گذاشته شد واقعآ یه خواستگاریه متفاوت بود ، تا حالا این مدلیشو ندیده بود !! تو ایوون سر میز صبحونه ، همه با لباسای غیر رسمی .. ولی بازم قشنگ بود ، بودن با شهداد همه جورش قشنگه .. 

شهداد از لیلاو آقاجون اجازه گرفتو یه حلقه ی خیلی خوشگل به انگشتم کرد..فکر همه جا رو کرده بود ، به من بود باید تا سال دیگه صبر میکردیم تا بفهمم چی به چیه ..

بعد از تموم شدن صحبتا هرکس دنبال کاری رفت .. آقاجونو خان بابا برای وقت محضر رفتن ، لیلاو مهناز دنبال کارای آماده کردن ناهار بودن ، آرادو گلی رفتن یه چرخی تو شهر بزنن ، همسر خان بابا هم پیش لیلا موند ...

شهداد : خب !! شهداد موندو بانوش .. ما کجا بریم ؟!

_: یه جا بگم میای ؟! ( سرشو تکون داد ) بریم پیش مامانو بابام ..

دستشو رو بازوم گذاشت : بدو سریع حاضر شو وقت نداریم ، خیلی کار داریم ..

اول رفتیم شاه چراغ بعم پش مامانو بابا ، شهداد ازشون اجازه گرفت و به هردوشون قول داد خوشبختم کنه.. 

اول خواستیم یه دوری تو شهر بزنیم ولی اینقدر شلوغ بود که منصرف شدیمو برگشتیم خونه ..

عصر قرار محضر داشتیم و بعد از تعطیلات برای آزمایش میرفتیم ، اینم از آشنای آقاجون..

من فکر نمیکردم همه چی انقد زود اتفاق بیوفته ، برا همین آمادگی نداشتم .. یه لباس مناسب برای محضر نخریده بود ، خیابونام که خیلی شلوغ بود نمیشد بریم خرید ، چه کار میکردم !! تو همین فکرا بودم که یه نفر آروم به در زد ، شهداد بود ، بسته ای که تو دستش بودو گرفت طرفم : میشه خواهش کنم عصر اینا رو بپوشی ..

خودمو از تنگو تا ننداختم : لباس آماده کرده بودم ( ارواح شیکمم ) ولی حالا که تو اینا رو دوست داری ، باشه همینا رو میپوشم ..

( به نازم به این مکر زنونه)

بسته رو که باز کردم ... ووی دهنم باز موند.. زیبا تر از اون چیزی بود که فکرشو میکردم... یه دست کتو دامنو یه شال حریر سفید خیلی خوشگل بود ، دلم میخواست شهداد زودتر بره بیرون بپوشمشون ...

شالو برداشت :میدونم خانمم حجاب باطنی داره اگه بخوام حجاب ظاهریشم داشته باشه قبول نمیکنه ؟

من خودمو آماده کرده بودم که این درخواستو داشته باشه برا همین جا نخوردم..

شالو ازش گرفتم ، سرم کردم ،با لبخند بهش گفتم: هر چی آقامون بگه.. 

انگشت اشاره شو به بینیم زد : هر چی میگذره بیشتر به درستی انتخابم پی میبرم 

وقتی رفت پریدم حموم موهامو سشوار کشیدمو آرایشم کردم ، مطمئن بودم وقتی از محضر برگردیم یه خلوتی با هم داریم پس باید خودمو خوشگل میکردم دیگه .. لباسامو پوشیدم ، شالمم سرم کردم .. ووی واقعأ عروس شدم ..

لیلا اومد دنبالم : دخترک عزیز منو ببین ، ( بغلم کردو سرمو بوسید ) امیدوارم خوشبخت باشید جفتتون ، چون هردوتون خوبو پاکید ..

حالا میخوام چیزی رو بهت بگم که هر مادری به دخترش میگم !! اجازه دارم بگم ؟ بوسیدمش خیلی وقت بود لیلا مامانم بود .. وقتی نصایح مادرانش تموم شد ، خندید : خب ، حالا ما این عروس خوشگلو به دوماد نشون نمیدیم تا محضر ، بذار یه کم دلش بتپه ..

این مامان مام خیلی شیطونه ها .. با هم رفتیم پایین حالا نصایح خواهرانه و بعد هم پدربزرگانه .. ولی خدایی تو بغلشون کلی کیف کردم .. لیلاو مهناز تبانی کردنو منو نگه داشتن تا شهداد اینا برن بعد ما بریم .. به محضر رسیدیم ، اوه اوه ! یکی منو جمع کنه این آقای خوشتیپ دختر کش قرار شوی من بشه ؟! پس آفرین به خودم ... از ماشین پیاده شدم روی کت دامنم یه پانچو انداخته بودم از در که رفتم تو مهناز پانچومو گرفت ، حالا یکی جمع کنه آقامونو !!

یه جفت چشم دیگه هم منو زیر نظر داشت از نگاهش خوشم نمیومد دلم میخواست زودتر همه چی تموم بشه و من از این نگاه خلاص شم ..احساس کردم شهدادم از نگاهش مؤذبه ولی به خاطر لیلا سکوت میکنه .. لیلا رفت زیر گوشش چیزی گفت اونم سرشو انداخت پایینو دیگه نگام نکرد.. 

منو شهداد کنار هم نشستیم بعد از خونده شده خطبه و بله گفتن ما .... دیگه دیگه .. شهداد یه لحظه هم دستمو ول نمیکرد ، حلقه هامونو ردو بدل کردیم .. حلقه ای که من به شهداد دادم حلقه ی بابا بود ولی اون کاملأ مجهز اومده بود ..

موقع دادن هدیه ها مهناز زبل گفت : حالا نوبتیم باشه نوبت برادر عروسه !!

اونم اومد جلو یه سرویس خوشگل بهم داد که مطمئنم لیلا خریده بودش بعدم رو کرد به شهداد : قدرشو بدونو خوشبختش کن ....

شهدا اجازه ی حرف بیشتر بهش ندادو فقط گفت : حتمأ!!

آقا جون یه جشن کوچیک خونوادگی توی یه رستوران سنتی برامون گرفت ..

چه همه آماده بودن !!!

راه افتادیم بریم خونه که با صدای شهداد همه صبر کردیم : ببخشید اگه اجازه بدید منو مهراوه جان یه ککم دیرتر بیایم ..

آقا جون زد به شونه اش : خواهش میکنم پسرم برید خوش باشید ..

آراد به خودشو گلی اشاره کرد : یعنی مام نیایم ؟!

شهداد براش سر تکون داد : ای نارفیق به موقعش جواب این سر تکون دادنو بهت میدم ..

درو برام باز کرد نشستم وقتی خودشم سوار شد دستمو گرفت بوسیدو روی پاش گذاشت .. سیستمو روشن کرد هر دو سکوت کرده بودیمو به صدای خواننده گوش میکردیم ..

خوابم یا بیدارم تو با منی بامن 

هم راهو هم سایه نزدیک تر از پیرهن 

باور کنم یا نه حرم نفسهاتو 

ایثار تن سوز نجیب دستاتو

) هر دو مون پر از حس خواستن بودیم ( 

خوابم یا بیدارم لمس تنت خواب نیست 

این روشنی ازتوست بگو از افتاب نیست

بگو که بیدارم بگو که رؤیا نیست

بگو که بعد از این جدایی با ما نیست 

) دستمو بلند کرد بوسید دوباره روی پاش گذاشت(

اگه این فقط یه خوابه تا ابد بذار بخوابم 

بذار آفتاب شمو تو خواب از تو چشم تو بتابم 

بذار اون پرنده باشم که با تن زخمی اسیره 

عاشق مرگ که شاید توی دست تو بمیره 

کنار نگه داشت .. سیستمو خاموش کرد برگشت طرفم نگام کرد : دوست ندارم هیچگس جز من تو رو اون طوری نگاه کنه ( منظورش ماهان بود ) با اینکه قول دادم باهاش حرف بزنم که بمونه ولی ته دلم دوست دارم که زودتر بره ..

کف دستشو بوسیدم چه قدر این مردو دوست دارم !! عاشقانه نگاش کردم

من فقط تو رو دست دارم خودتم میدونی ، با این فکرا خودتو آزار نده وقتی بریم تهران دیگه نمیبینیمش ..

دستشو آروم روی گونه ام کشید : چه جوری تا اردیبهشت اینجا بذارمتو برم .. از همین حالا دلم تنگ شده .. 

راست میگفت یک ماهو نیم باید از هم دور باشیم و این خیلی سخت بود..

دستشو روی صورتم فشار دادم ، اشکام سرازیر شدن .. چند بار به کف دستش بوسه زدم اونم به دست دیگه م که توی دستش بود بوسه میزد .. 

خنده ای کرد : مثلأ اومدیم بگردیم .. خیابونا شلوغه حاضری پیاده بیای ( تا آخر دنیا) پس بپر پایین ..

از ماشین پیاده شدیمو راه افتادیم .. خدایا منو آورده حافظیه .. اینجا که جای سوزن انداختن نیست .. حتی نتونستیم وارد حیاط اصلی بشیم ..

دستشو پشتم گذاشت : خب داخل که نمیتونیم بریم ولی از همین جام قبوله !!

بیا همین جا در حضور خواجه ی شیراز با هم عهد ببندیم 

نمتونستم جوابشو بدم ، یه آدم چهقدر میتونه عزیز باشه از دیشب میخواست منو بیاره اینجا کنار کسی که سرآمد عاشقایه دنیاس ..

اون شب با هم پیمان بستیم که در هر شرایطی کنار هم بمونیمو همدیگه رو خوشبخت کنیم..

***

یه دست خیس خورد روصورتم یه ماج خیسم نشست رو لپم !!

ما ... ما ... 

ای جان !! کشیدمش تو بغلم ولی ... ای وای ... چه بویی!!!

داد زدم : شهداد !! شهداد !!

صدای خندونشو شنیدم : بله مامان خوابالو !!

چشممو به زور باز کردم : این دختره خودشو خیس کرده !!

صدای بوسه شو شنیدم : ولی گل پسر بابا تمیزه تمیزه ، تازه م از حموم اومده .. شمام پاشو تا پرو پای خوشگل باباش نسوخته تمیزش کن..

چاره ای نبود باید بلند میشدم .. دخترکم با یه جفت چشم که پر از التماس بود نگام میکرد .. آب بینیش روون بود ، انگشتشم تو دهنش بود : الهی بمیرم ، بپر بریم حموم ، خوشگلم ..

از حموم اومدیم ، اوه چه میز صبحونه ای آقامون چیده .. یه میز چهار نفره مثل همیشه شاد .. صندلیمو جلو کشید بوسه ای رو گونه ام گذاشت ..

چهارمین سال کنار هم بودنمون مبارک ..

منم جواب بوسه شو دادم : منم بهت تبریک میگم عشق من و ممنونم به خاطر این چهار سال زیبا و عاشقانه ..

صبحونه مونو خوردیمو با دو قلوا رفتیم به سمت لواسوون ..

خب ، باید بگم از چهار سال پیش !! اون شب وقتی برگشتیم خونه ، شهداد با ماهان صحبت کرد ، ولی اون فقط گفت که میخواد بره و رفت .. هنوزم همون جاس .. 

البته فک کنم شهداد خیلی تلاش نکرد تا برای موندن متقاعدش کنه !!!

پسرک مهناز هم با یه خورده سختی به دنیا اومد و حدود یه سال بعد با یکی از مهندسای گل شرکت که بعد از رفتن منو ماهان شرکتو بهش سپرده بودیم ازدواج کرد ، حالام خیلی خوبو خوش زندگی میکنن ..

بهدادو امیر هم محکوم شدنو حکم قصاص براشون بریده شد ..

خان بابا و زنش به خوبی زندگی میکنن ، هر چی خواستیم بیان پیش ما ولی قبول نکردن و مشهد موندن ..

یک سال بعد از فوت خانم جون آقا بزرگ که خیلی تو فساد گیر افتاده بود بر اثر یه بیماریه بد فوت کرد ، اموالشم که دیگه چیزی ازش نمونده بود همه رو شهداد بخشید به ایتام..

نگارم دو سه سالی هست ازدواج کرده الانم بارداره .. 

آقا جونو لیلام با هم زندگی میکنن ...

آرادو گلیم خوبو خوشن ..

منو شهداد توی یه شب بارونیه نیمه ی اردیبهشت زندگیمونو شروع کردیم .

اون شب تو همون کلبه ی خوشگلمون زیر نور ماه برای همیشه مال هم شدیم..

هر سالم برای سالگرد ازدواجمون میریم همون جا و بعد از مهمونامون تو ویلا پذیرایی میکنیم .. 

الانم خسته و کوفته م مهمونا رفتن بخوابن منم دلم یه خواب حسابی میخواد..

دستای گرمی دورم پیچیده شد : عشق من کار نوشتنش تموم نشد یکمم به من برسه .. 

بوسه ای به دستای گرمو امنش زدم : چرا قربونت برم تموم شد ، حالام در اختیار آقامونم مثل همیشه .. اع ! پس خوشملای مامان کوشن ؟!

شهداد منو کشید تو بغلش : سپردمشون به اله گلیو اله نگار ، تا یه خلوتی داشته باشیم تو کلبه .. 

خودمو بیشتر تو بغلش جا کردم : هر چی تو بگی ،تا ته دنیا باهاتم ..

عشق من ...

لبهامو با لبای پر احساسو شیرینش بست 

پایان

1391/10/1

-