نام کتاب : عاشقی ممنوع

نویسنده: roshanaaa کاربر انجمن نودهشتیا

« کتابخانه مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

طراح جلد : Mina کاربر انجمن نودهشتیا

ناظر : Sepid  کاربر انجمن نودهشتیا

مقدمه: 

با دیدنت کنار دیگری فروریختم ... 

سوختم ... 

شکستم ... 

تاوان شکستن قلبت را خوب دادم ... 

هنوز هم چشمان سیاهت جادویم میکند ... 

حتی اگر به دیگری خیره باشد! 

کش چادرم رو روی سرم مرتب کردم خب پیش به سوی درس و مخش! با قدم های آروم به سمت سالن دانشگاه به راه افتادم. 

ای خدا بازم دیرم شد! ای خداا؟ آخه چرا من نمیتونم به موقع به دانشگام برسم؟ با قدم های تند از توی سالن رد شدم و پله هارو با عجله طی کردم. پوشه جزوه ام رو زیر چادرم پنهون کرده بودم و درحالی که حرکتشون رو زیر چادرم میفهمیدم از پله ها بالا میرفتم. 

اخیش این پیچ آخری پله رو هم رد کردم که شخصی در کثر ثانیه از جفتم رد شد و بهم تنه زد که باعثشد تعادلم به هم بریزه و پام به چادرم گیر کنه و گرومپ! پخش زمین شدم! 

ای وای خاک به سرت فرگل ... دیدی آخر مردی و یه کوزه شکسته از زیر زمین پیدا نکردی؟ اشکال نداره ایشالا برم بهشت اونجا پیدا میکنم! 

تو همین حال و هوا بودم که صدایی شنیدم: 

اوه ببخشید خانوم من واقعا معذرت میخوام! 

تازه فهمیدم که چه آبرو ریزی به بار آوردم! از جام بی حرف بلند شدم و چادرمو تکون دادم. نگاهم به جزوه هام افتاد و آه از نهادم بلند شد! 

ای خدا ... بد شانسی بیشتر از این؟ سرمو بالا آوردم و بادیدن شخصی که روبه روم بود حالت مشمئز بهم دست داد. آخه اینم جوونن ما داریم؟! نگاه کن تورخدا! 

صداش بود که گفت: 

من الان اینارو جمع میکنم ... 

اینو گفت و خم شد و جزوه هارو جمع کرد. وا فرگل تو چیکار تیپش داری؟ 

گفتم: 

خودم جمع می- ... 

هنوز حرفم تموم نشده بود که جزوه به دست از جاش بلند شد و روبه روم ایستاد و گفت: 

متاسفم بفرمایین ... 

اینو گفت و جزوه هارو به دستم داد و به سرعت دور شد. . واه این چی بود دیه؟ شونه ای بالا انداختم و تازه یادم افتاد که چه قدر دیرم شده. 

وای زیرلبی گفتم و ادامه راه رو رفتم و خودمو پشت در کلاس رسوندم. 

پا بلندی کردم و از توی دریچه بالای در داخل کلاسو دید زدم. اوه اوه بازم که برادر فتوحی اخماش توهمه! صاف وایستادم و تک سرفه ای کردم. بسم اللهی زیرلب گفتم و تقه ای به در زدم. 

صدای نخراشیده فتوحی استادم درومد: 

بفرمایید ... 

در باز کردم و درحالی که قلبم به شدت میزد گفتم: 

سلام استاد! 

به به خانوم سلطانی چه عجب تشریف آوردید! 

لبمو با زبون تر کردم و گفتم: 

متاسفم استاد ... معذرت میخوام! 

سرشو تکون داد و گفت: 

منم معذرت میخوام خانوم سلطانی ولی اینبارو نمیتونم ببخشم! 

با بهت گفتم: 

ولی این فقط بار دوممه! 

با داد گفت: 

پس میخواستین چند بار دیر بیاین؟! بفرمایید بیرون خانوم! 

ولی آخه ... 

همین که گفتم! 

نگاهم به پسرایی که با پوزخند بهم نگاه میکردن افتاد و حرصم گرفت. نگاه پر از نفرتی به فتوحی انداختم و بدون گفتن حرفی از درو بستم. 

خیلی بهم برخورد! به چه حقی به من توهین میکنه؟ آهی کشیدم و راهرو رفته رو برگشتم. 

از سالن بیرون اومدم و توی محوطه قدم زدم. روی نیمکتی نشستم و جزوه هامو درآوردم تا لااقل واسه جلسه بعدیم یه چیزی تو مغزم بشه! 

نگاهی به ساعتم انداختم. ربع ساعت دیگه کلاس بعدیم شروع میشد. خب دیه پاشم! از روی نیمکت بلند شدمو به سمت سالن دانشگاه به راه افتادم. تا رسیدم ده دقیقه ای طول کشید. 

کلاسمو پیدا کردمو رفتم داخل. جفت نگین روی یه صندلی نشستم. نگین خنده ای کرد و گفت: 

سلام ... 

لبخند زدمو گفتم: 

سلام به چی میخندی؟ 

به اینکه فتوحی نذاشت بیای داخل! 

نگین دوست صمیمیم بود برای همینم ناراحت نشدم وگرنه میزدم با کاردک جمعش کنن! ولی اخمی کردم و گفتم: 

زهر مار! من همینجوریشم اعصابم خورده

خنده شو جمع کرد و گفت: 

اوه اوه چه بد اخلاق خانومی باما راه بیا! 

نه مثلیکه جدی جدی دلش کتک میخواد! خواستم یه نر و ماده بیام که با دیدن کسی که توی چاروچوب در بود بی حرکت موندم

من اینو کجا دیدم؟ پسره وقتی نگاه خیره مو دید همراه با لبخند چشمکی برام زد! 

ای خاک تو گورت فرگل یه جو آبرو واسه خودت نذاشتی! اخم کردم و نگاهمو ازش گرفتم. 

نیلوفر که شاهد همه چی بود گفت: 

با دانشجوهای جدید میپری بلا! 

پسره اومد توی کلاس و روی یه صندلی نشست. نگاه کلافه مو به نیلوفر دوختمو گفتم: 

نیلو میزنم لهت میکنما! 

ایشی گفت و روشو اونور کرد. به درک! ای خدا من این پسره رو کجا دیدم؟ تو همین فکرا بودم که استاد اومد تو کلاس

همه به احترامش بلند شدیم که بفرماییدی گفت و ماهم نشستیم. استاد لبخندی زد و روبه همون پسره آقای ایکس گفت: 

خب خودتون رو معرفی کنید ... 

آقای ایکس هم از جاش بلند شد و گفت: 

آراد کیانیان هستم دانشجوی جدید 

اینو گفت و نشست. واه حتی نگفت واسه چی دانشجوی جدیده! چه مغرور! 

توی افکارم بودم که استاد شروع کرد به تدریس ... سعی کردم به چیزی فکر نکنمو حواسمو به درس جلب کنم. 

تا اخر ساعت حواسم به درس نبود و فکرم مشغول بود. همینه دیگه تا درگیر یه چیز میشدم به کل از زندگی ساقط میشدم والا! 

با صدای استاد که میگفت خسته نباشید از فکر بیرون اومدم. آخیش راحت شدم! 

وسایلمو جمع کردمو نیم نگاهی به صورت نیلو که ناراحت بود انداختم. اوخی بچمون گناه داره! خواستم حرفی بزنم از دلش دربیارم که با شنیدن اسمم ساکت شدم: 

خانوم سلطانی؟! 

برگشتم و چشم تو چشم همون ایکس یا کیانیان شدم! بسم الله این منو از کجا شناخت؟ تا جایی که عقل معیوبم میدونه این خودشو معرفی کرد والا! گفت: 

حواستون هست؟! 

نباید بهش رو بدم! بچه پرو! اخم کردم و گفتم: 

بفرمایید ... 

لبخند مکش مرگ ما زد و گفت: 

من هنوزم یه معذرت خواهی به شما بدهکارم ... 

چینی به پیشونیم دادمو ... اهان تازه یادم اومد این همونی بود که صبح زد جزوه های نازنینمو خاکی کرد! خدا خیرت نده الهی! 

ولی طبق معمول سری به کوچه علی چپ زدمو گفتم: 

به چه علت؟! 

خندید. مرض! چه میخنده! سامسونت چرم و گرون قیمتشو برداشت و گفت: 

درهرحال من بازم عذر میخوام ... 

اینو گفت و رفت. خدا شفا بده ... 

***

وقتی خونه رسیدم تقریبا درحال جون دادن بودم! خسته و کوفته ماشینو توی پارکینگ پارکیدم و پیاده شدم. 

از حیاط بزرگمون که بیشتر به خاظر زحمتای مش رحیم باغبونمون مثل باغ بود گذشتم و به درورودی رسیدم. 

کلیدامو درآوردمو دروباز کردم. هنوز پامو داخل نذاشته بودم که زیور خدمتکارمون جلوم سبز شد و گفت: 

فرگل خانوم زود باشید خانوم باهاتون کار داره ... 

منظورش از خانوم مامانم بود. اه اه اه اه بدم میاد از این رسمی حرف زدنا! من یه نفرم. اخم کردم و روبه زیور گفتم: 

زیور جون من یه نفرم باهاتون با چند نفری؟ 

لبخند عمیقی زد و گفت: 

الهی من قربون اون خاکی بودنت بشم ... ایشالا خوشبخت بشی مادر! 

خندیدمو از پله های مارپیچمون بالا رفتم. زیور رو تقریبا از بچگی میشناختم. همیشه هوامو داشت و یه جورایی مثل دایه ای برام بود. 

به اندازه مامانم دوسش داشتمو هیچوقت با غرور باهاش حرف نمیزدم

هرچی باشه سنی ازش گذشته بود! داشتم به خاطرات کودکیم با زیور فکرمیکردم که مامانم صدام کرد: 

فرگل ... 

برگشتم سمتشو گفتم: 

سلام مامانم ... 

لبخند کجی زد و درحالی که نگاهشو از چادرمو میگرفت گفت: 

لباساتو که عوض کردی بیا کارت دارم ... 

چشمی گفتم و دراتاقمو باز کردم. مامانم زیاد با عقاید من جور نبود. چون زیادی تو تجملات غرق شده بود میگفت عقاید منو فرمولیته اس! آخه اینم طرز فکره مادره من؟ 

ولی با این همه عاشقش بودم. خب مادره دیگه عزیزه! لباسامو عوض کردم و موهای خرمایی و پرپشتمو برس کشیدم. 

یه کش سفید برداشتمو موهامو بالای سرم جمع کردم. چون تو خونمون خدمتکار مرد خداروشکر نداشتیم راحت بودم! 

از توی اتاقم بیرون اومدم و به سمت اتاق مامان به راه افتادم. مثل گاو دروباز کردمو رفتم داخل! 

مامان داشت ناخوناشو سوهان میکشید و همونجور که سرش روی شونه اش گذاشته بود داشت با تلفن صحبت میکرد. 

وقتی دید بدون در زدن رفتم داخل چشم غره ای رفت که ریز خندیدم. 

همیشه روی اینکه یه نفر بدون در وارد جایی بشه حساس بود. روی بنچ کنارش نشستمو منتظر موندم تا تلفنش تموم شه. 

بعد ده دقیقه حرف زدنش تموم شد. اووف این زنا چه قده حرف میزنن! والا! 

گوشیشو گذاشت کنارشو با لبخند پهنی گفت: 

- میدونی کی بود؟ 

- نه کی بود؟ 

- ملیحه بود میشناسی که ... 

ای خدا کی من از دست این ملیحه راحت میشم؟ مامان ادامه داد: 

بیا از خر شیطون پیاده شو دخترم ... تیرداد جوون خوبیه! 

سعی کردم با احترام حرف بزنم: 

- الهی قوربونت بشم مامان خوشگلم ... ما قبلا حرفامونو زدیم ... 

- باور کن هربار ملیحه زنگ میزنه ازم میخواد با تو حرف بزنم بلکه راضی شدی ... فرگل تو با تیرداد خوشبخت میشی ... 

نگاهی کلافه ای به مامان انداختموگفتم: 

- چرا چون پولداره؟ آخه من مشکلم اینه که پولدار هست ولی پول خودش نیس! مامان تیرداد حتی پول شارژ دوست دختراشم از مامی و ددیش میگیره! ای بابا

- تو از کجا میدونی؟! 

- میدونم مادر من میدونم ... لطفا دیگه درمورد این حرف نزنید

اینو گفتمو از جام بلند شدم. اینا وقت گیراوردنا! 

از اتاق مامان بیرون اومدم و به سمت اتاقم به راه افتادم. یه اتاق با اندازه متوسط و رنگ کرمی. تخت خوابمو کنار پنجره گذاشته بودم تا نور آفتاب صبحا بهم بخوره. 

روبه روی تخت خواب میز آرایشم بود و گوشه اتاق میز تحریر و کتابخونه ام بود. روبه روی تختم کمد دیواریم بود که مخصوص وسایل شخصیم بود. 

ترکیب رنگ اتاقم یاسی و لیمویی بود که خیلی شاد بود و بهم انرژی مثبت میداد. 

روی تخت دراز کشیدم. چقد خستم! چشمامو بستم. کم کم خواب به چشمام اومد. توی خواب نیم روزیم غرق شده بودم که یهو احساس کردم یه چیزی داره روی بینیم حرکت میکنه! 

قلقلکم اومد و عطسه ای کردم. دوباره همون احساس اومد. ای درد به من خواب نیومده! 

چشمامو باز کردمو دیدم آراگل داره باز کرم میریزه! باحرص روی جام نیم خیز شدمو گفتم: 

- آرا میزنم لهت میکنما! 

آراگل خواهر دوقلوم خنده بلندی کرد و گفت: 

- پاشو کارت دارم ... 

از اونجایی که هرکی از خواب بیدارم میکرد بدعنق میشدم گفتم: 

- بروگمشو حوصله تو ندارم! 

شونه ای بالا انداخت و گفت: 

- باشه به من ربطی نداره ... ولی بعدا نگی چرا نگفتیا! 

اینو گفت و رفت. به درک! نمیذارن کپه مو بذارم اه اه اه. سرمو روی بالش گذاشتم و به آراگل فکر کردم. . 

منو آراگل خیلی باهم جور بودیم ولی بعضی مواقع همچین به جون هم میفتادیم که جداکردنمون کار خدا بود. 

منو آرا باهم خیلی فرق داشتیم. من آروم و کم حرف بودم ولی آرا شوخ و شلوغ بود. 

شباهت خیلی زیادی باهم داشتیم. به طوری که همه تو نگاه اول نمیشناسنمون. 

ولی من از آرا خوشگلتر و بزرگترم! اوه اوه اعتماد به نفسم تو حلقم. توحلقمو کوفت. دختر بی ادب بار آخرت باشه فری. باشه وجدان دیگه نمیگم! 

اومدم بخوابم ولی حرف آرا توی گوشم زنگ زد: 

- باشه به من ربطی نداره ... ولی بعدا نگی چرا نگفتیا! 

اه لعنت به ... به کی؟ به شیطون! بذار لعنت بخوره حیف خواهر خل و چلم نی؟ 

خنده م گرفت بیخوابی زده به سرم خل شدم! از روی تخت بلند شدم. از اتاق بیرون اومدمو سمت اتاق آرا به راه افتادم. 

هنوز چند قدم تا اتاقش مونده بود که صدای بلند تتلو میومد: 

منو دیدی تازه گیا

که پیشونیم خط افتاده موهام کم پشت

خسته شدن همه ی دوستام از فحش

شدی یه آدم چرت قفلی که تف به این زندگی

دلم حرفاشو بهت که گفت تو هم یه چیزی بگو

بگو نمیتونه هیچی به زور

جدا کنه دیگه تورو ازم

جون هرکی دوست داری یه چیزی بگو

اه اه اه یه چیزی بگو و ... نمیشه خانواده نشسته وگرنه یه چیزی بهش میگفتم. 

با حرص به در هجوم بردمو با رفتم داخل. آرا روی تختش نشته بود و لب تابش جلوش بود و با چشمای بسته داشت با آرمین همراهی میکرد: 

یه چیزی بگو بذار قانع شم

تا نتونم جلوی رفتنت مانع شم

مگه نمی بینی چقد خراب و داغونم

تو این اوضاع منو تنها نزار خواهشا

بگو چرا داری میری آخه به چه قیمتی

کیه که مثل من رو تو بتونه بشه غیرتی

یا با تو تا بکنه تو هر شرایط بدی

نه خیر خواهرم از دست رفت! رفتم سمتشو با حرص لبتابو بستم! عصبی گفت: 

هووی! 

با لبخند گفتم: 

- هوی به دم خوشگلت عزیزم! 

پشت چشمی نازک کرد و گفت: 

- بی تربیت ... خب چی کار داری؟ 

- واه این چه طرز صحبت کردنه؟ اومدی از خواب بیدارم کردی دوقورتو نیمتم باقیه! پروو

خودشو کنترل کرد نخنده ولی آخر یه لبخند زد و گفت: 

- نمیدونی چه حالی داد وقتی با حرص از خواب بیدار شدی! 

اداشو درآوردمو گفتم: 

- چه حالی داد ... این اصطلاحات مستحجن چین به کار میبری؟ 

دستشو کلافه توی هوا تکون داد و گفت: 

- باشه حواسم نبود باخواهر مذهبی طرفم! 

شونه ای بالا انداختتمو گفتم: 

- تا دلتم بخواد ... 

- دلم که نمیخواد هیچ تازه برو گمشو! 

با چشمای گرد شده گفت: 

- آرا. . خودت الان گفتی میخوای یه چیزی رو بهم بگیا! 

دستاشو بهم کوبید و گفت: 

- آقا امروز نبودیو ببینی! یه دختر جدید اومده تو کلاسمون. از اون افاده ایا. دماغ عملی لبا بوتاکس چشماشم که هروز یه رنگه! 

خندیدمو گفتم: 

- وا مگه مگسه؟! 

- نه بابا ... لنز میذاره ... اسمش ترانه اس ... الهامی استادمون رو که میشناسی؟! 

به چشمای براقش نگاه کردمو گفتم: 

- آره ... گفتی چه جیگیره و دلت پیشش گیره ... 

- نگفتم دلم پیشش گیره ... 

- پس چی؟ 

- پیچ پیچی! 

- آر پیچی! 

- نخودچی! 

- ساعت مچی! 

هردوتامون با هم گفتیم: 

- لئونارد و داوینچی! 

- اهه اینو ول کن ... امروز بعد از کلاس وقتی الهامی از کلاس رفت بیرون ماهم رفتیم بیرون ... منو باران بودیم داشتیم از راهرو رد میشدیم که ترانه دوید دنبال الهامی و گفت: 

استاد وایسید

اینو گفت و بازم دوید. منم که جلو ترش بودم در یک تصمیم ناگهانی براش زیرپایی گرفتم! 

با بهت گفتم: 

- تو غلط کردی! بعدش چیشد؟ 

با قیافه پکری گفت: 

- هیچی چون نزدیک الهامی بود افتاد تو بغلش! 

لبامو از حرص بهم فشردم و گفتم: 

- آخه این چه کار احمقانه ای بود تو کردی؟ هم ترانه گناه کرده هم الهامی ... برو از خدا خجالت بکش آرا ... 

اینو گفتمو سرمو با تاسف تکون دادم. 

کوبیدم توی سر آرا و از اتاقش بیرون اومدم. بیا خواهر خل و چل مارو باش. رفتم توی اتاقمو جزوه مو برداشتم. یاد رشته ای که داشتم افتادم. رشته باستان شناسی میخوندم و خیلی دوسش داشتم. الان سال دوم بودم و 20 سالم بود ولی آراگل برخلاف تموم مخالفتای من رفت رشته برق و منو تنها گذاشت! کثافط! اصن آدمه؟! 

نمیدونم چرا بعداز جریانی که گفت عصبی شدم. آرا حق نداشت همچین کاری کنه. 

اهـــه خدا خفت نکنه که نمیزاری یه ذره از درسمو بخونم! یه لحظه رفتم توی فکر پسر تازه وارده! چقدراین آدم پرو بودا! سعی کردم قیافشو به خاطر بیارم. تنها چیزی که یادم اومد چشمای مشکی و برق نگاهش بود. 

ولی از اون جلفا بودا! اصلا خوشم نیومد. بله بله؟! تو غلط میکنی خوشت بیاد. پس بیا خوشتم بیاد! بچه پرو! 

راست میگه وجدانم! به من چه؟ اهه نمیتونم درسمو بخونم. جزوه رو انداختم روی پاتختی و رفتم پای کتابخونه ام. 

رمانی رو درآوردمو مشغول خوندنش شدم. 

***

صبح باصدای زنگ ساعتم بیدا شدم. خمیازه ای کشیدمو غلتی زدم. خواستم بخوابم که صدای ساعت گوشیم بلند شد. نخیر کرم از خود درخته! من که میخوام بخوابم چرا دوتادوتا ساعت میزارم؟! 

از روی جام بلند شدمو دستی به موهای پریشونم کشیدم. به سمت دستشویی به راه افتادم. 

آبی به صورتم زدم. توی آینه به چهرم خیره شدم. صورت گرد و سفیدی داشتم که یه جفت چشم درشت قهوه ای خوشگلیشو تکمیل میکرد. 

بینی م یکمی گوشتی بود ولی نه اونقدر که زایع باشه و به صورت گردم میومد لبام قلوه ای و صورتی بود که دندونای سفید و ردیفم خوشگل ترش میکرد. 

به خاطر صورت بی نقصم خدارو شکر کردم. آخه دستشویی جای شکرگزاریه؟ گمشو برو بیرون که داری خل میشی! 

از دستشویی بیرون اومدم و به سمت آشپزخونه به راه افتادم. 

همه دور میز نشسته بودنو داشتن صبحونه میخوردن. لبخندی زدمو با صدای بلند گفتم: 

- سلامــ

همه جوابمو دادن ولی آرا با اخم گفت: 

- چته اول صبحی؟ ادم اول صبح باید خواب باشه! نه مثل تو انگار دوپینگ کردی! 

بدون جواب بهش خیره شدم. منو آرا باهم مو نمیزدیم. تنها فرقی که داشتیم خال سیاهی بود که آرا بالای گوشش داشت و من این خالو نداشتم! 

وقتی نگاه خیره مو دید گفت: 

- شناختی؟ دمتو تکون بده! 

خواستم جوابشو بدم که بابا با اخم محوی گفت: 

- این چه طرز حرف زدن با خواهرته؟! 

خندیدمو انگشت اشاره مو به حالت بچگونه ای روی بینی م کشیدمو گفتم: 

- خیــت! 

وقتی اینو گفتم نشسته بودم روی صندلی که آرا با حرص از زیر میز پامو لگد کرد. آخ بلندی گفتمو گفتم: 

- هوی چته وحشی آمازونی؟! 

اینبار مامان با چشم غره گفت: 

- فرگل؟ 

بعدم روبه هردمون ادامه داد: 

- شما تا به جون هم نیفتید روزتون روز نمیشه؟! 

آرا ابروهاشو بالا داد و گفت: 

- من اگه حال اینو نگیرم روزم شب نمیشه! 

اداشو درآوردمو مشغول پنیر مالوندن روی نونم شدم. 

صبحونه مو خوردمو از آشپزخونه بیرون اومدم. نگاهی به ساعت کردم. 7 و نیم بود. اوه اوه 8 وربع کلاس دارم! 

ازپله ها بالا رفتم و خودمو به اتاقم رسوندم. یه شلوار جین مشکی با یه مانتو زیتونی و مقنا هم رنگش پوشیدم. کیفمو برداشتمو چون مدلش کج بود به حالت کج روی دوشم گذاشتم

چادرمو هم سرم کردمو از اتاق بیرون رفتم. از پله ها سرازیر شدم . سوییچو از روی جاکفشی برداشتمو با صدای بلند گفتم: 

- من رفتم خدافط ... 

صدای (به سلامت )مامانو که شنیدم در ورودی رو باز کردمو به سمت پارکینگ به راه افتادم. 

درماشینمو باز کردمو کیفمو پرت کردم روی صندلی. ماشینو دور زدمو دروباز کردمو پشت رل نشستم. 

در با ریموت باز کردموماشینو از پارکینگ درآوردم. حالا دبرو که رفتیم! 

به دانشگاه که رسیدم ماشینو پارک کردمو به سمت سالن به راه افتادم. ساعت 8و ده دقیقه بود. خدایا به موقع برسم. 

وقتی کلاسمو پیدا کردم طبق معمول پا بلندی کردم و ازتوی شیشه بالای در کلاسو دید زدم. خب مثلیکه کلاس بی صاحابه! یعنی استاد نیومده! 

در باز کردمو رفتم داخل. کنار الهه یکی از دوستام نشستم. خواستم باهاش حرف بزنم که استاد اومد و حرف تو دهنم خشکید. 

استاد بعد از سلام اینا گفت: 

- خب بچه ها امروز میخوام ازتون یه آزمون بگیرم!

هم همه ای کلاسو گرفت. همه اعتراض داشتیم. این ناکس بهمون نگفته بودکه ما هیچی نخوندیم! ولی خب من چون این درسو دوست داشتم تقریبا مشکلی توش نداشتم. با صدای استاد که ساکت باشیدی گفت همه ساکت شدن. 

استاد لبخند محوی زد و گفت: 

- میدونم همتون اعتراض دارید. ولی ازاونجایی که میخوام بهتون یه تحقیق گروهی بدم خواستم استعدادتونو بسنجم ... 

اینو گفت و از توی پوشه اش برگه هارودرآورد و پخش کرد. خب خداکنه بلد باشم وگرنه ... صدای پس پسی که درگوشم بود از فکر درآوردم: 

- پس پس! 

به سمت صدا برگشتم که دیدم صاحب صدا کیانیانه! اخم کردمو گفتم: 

ـبله؟ 

لبخندی زد و گفت: 

- میرسونی؟! 

متوجه منظورش شدم ولی برای اینکه پرو نشه گفتم: 

- بله؟ 

- من هیچی نخوندم ... شما میرسونی؟! 

برگه ای که مقابلم قرار گرفت اجازه جوابو بهم نداد. چون اونم هم ردیفم بود برگه شو بهش دادن. 

دیگه توجه ای بهش نکردمو نگاهمو به برگه م دوختم. نگاه اجمالی به سوالا انداختم. خب از کمی تا حدودیشونو بلد خداروشکر! 

سوالا تستی بودن واسه همینم زودتر جواب میدادم. 

سوالا رو جواب دادم. آخرین سوال بودم که متوجه سرفه کیانیان شدم. میدونستم داره فیلم میاد. محلش ندادم و به برگه م نگاه کردم. دوباره سرفه کرد که استاد با شک بهش نگاه کرد! 

نگاه بی تفاوتی بهش انداختم که بادیدن چشمای ملتمسش دلم سوخت! گناه داشت. هووی گناه داشتو کوفت سرت به برگه خودت باشه! ای بابا خب مگه یه سوال چی مشه؟! بذار بهش بگم بچه نمره کم نگیره بره پسر فراری بشه معتاد شه! 

نگاهی بهش انداختم و بااخم غلیظی دستمو توی هوا تکون دادم. یعنی چند؟ 

با انگشتام عدد دورو بهش گفتم. سریع علامت زد. پوف خفم کرد. نگاه دیگه ای به برگه ام انداختمو از جام بلندشدم. 

کیانیان هم پشت سرم بلند شد. باهم برگه هامونو تحویل دادیم. استاد نگاه خاصی بهمون انداخت که حرصم گرفت! تواین دانشگاه هر دختر و پسری جفت هم بودن یعنی یه سروسری باهم دارن! 

والا. چون بقیه بچه ها هنوز برگه هاشونو نداده بودن ماباید از کلاس میرفتیم بیرون. بااجازه ای گفتمو از کلاس بیرون اومدم. کیانیان هم دنبالم اومد. اهه عجب گیری کردیما! برو به زندگیت برس مرتیکه یالغوز! 

داشتم تو دلم غر میزدم که صداشو شنیدم: 

- خانوم سلطانی ... 

برگشتمو نیم نگاهی بهش انداختمو گفتم: 

- بله؟ 

با مارموزی گفت: 

- چرا شما همش دارید به من میگید بله؟! منکه هنوز پیشنهادی ندادم! 

راست میگفت از صبح تاحالا داشتم همش بهش میگفتم بله! حرصم گرفت. بیشعور نفهم. با اعصبانیت گفتم: 

- شما خیلی پروای! 

دستاشو کرد توی جیب شلوارشو با لبخند پهنی گفت: 

- درهرحال میخواستم ازتون تشکر کنم ... اون سواله رو انگار تاحالا ندیده بودم! 

جمله آخرشو با طنز گفت. ولی توروش نخندیدم تا پرو نشه! اخم کردمو خواهش میکنم کوتاهی گفتمو راهمو کشیدمو رفتم. 

دنبالم راه افتاد و گفت: 

- کجا میرید؟! 

خواستم بگم مگه تو مفتشی؟ ولی دیدم خیلی زایع اس! گفتم: 

- من مجبور نیستم برای شما توضیح بدم ... 

دستاشو به حالت تسلیم بالا برد و گفت: 

- ای بابا شما چرا انقدر زود اعصبانی میشید؟ 

خر نفهم! ببین ما چه گیری کردیما! شونه ای بالا انداختمو راهمو ادامه دادم. صدای قدماشو میشنیدم. 

محل ندادمو به سمت بوفه به راه افتادم. به بوفه که رسیدم به سمت پیشخون رفتمو یه چایی سفارش دادم. بعد از چند دقیقهچایی به دست به سمت یکی از میزا میرفتم. یه میز دونفره پیدا کردم. 

صندلی رو کشیدمو خواستم بشینم که کیانیان اون یکی صندلی رو کشید و نشست. با لبخند بهم نگاه کرد و شونه بالا انداخت. 

با عصبانیت بهش نگاه کردم. خواستم دوتا بارش کنم که یه نفر بلند صدام کرد: 

- فرگــل! 

ای یرقان! به سمت صدا برگشتموفریماه دوست صمیمی م رو درحالی که روی یه صندلی نشسته بود و داشت برام دست تکون میداد تا ببینمش! 

نیشخندی به کیانیان زدمو صندلی رو با پام هل دادم و به میز چسبوندمش. به سمت فریماه به راه افتادمو صندلی روبه روشو کشیدمو نشستم. چایی رو روی میز گذاشتمو گفتم: 

- سلام ... امروز نیومدی! 

- سلام ... تو که منو میشناسی چقد شلخته ام! برای همینم نتونستم سر موقع برسم به کلاس واسه همینم نیومدم! 

با چشمای گرد شده گفتم: 

- خره اگه کسی ببینتت چی؟ چرا اومدی تو بوفه؟ آخه فریما من چرا باید از دست تو حرص بخورم؟! 

فریماه رو از روز اول دانشگاه میشناختم. نسبت به بقیه بچه بیشتر باهاش صمیمی بودم. دختر خوب و شوخی بود. والبته کاملا خونسرد و ریلکس! بعضی وقتا از دست ریلکس بازی هاش واقعا حرص میخوردم! 

صداش از فکر بیرونم آورد: 

- ول کن بابا ... مگه بچه اول ابتدایی هستیم که بریم برای خودشیرینی راپورت همو به معلم بگیم؟! 

چاییمو مز مزه کردمو گفتم: 

- خنگی دیگه! 

بی توجه به حرفم گفت: 

- اون پسره کی بود باهاش اومدی؟ اوه اوه چه اخمی هم کرده! 

نگاه کیانیان کردم. هنوز روی صندلی نشسته بود و اخم داشت. یهو از جاش بلند شد و بوفه رو ترک کرد. 

فریماه با دهن باز گفت: 

- واه! این کجا رفت؟! 

با غیض گفتم: 

- سرقبر تو! 

وقتی چشمای گرد شده اش رو دیدم با شرمندگی گفتم: 

- ببخش فری ... اعصابم خورده! 

روی جاش جابه جا شد و گفت: 

- نه توکه همیشه بی اعصابی! 

با شک ادامه داد: 

- بین تون چیزی هست؟! 

چاییم رو سر کشیدمو لیوان پلاستیکی رو روی میز کوبیدمو با حرص توی مشتم جمعش کردم. از جام بلند شدمو گفتم: 

- ببین فریما شانس آوردی اون دندونای خوشگلتو توی دهنت نریختم! تونستی برام حاضری بزن کلاس بعدی رو نمیام ... 

اینو گفتمو کش چادرمو مرتب کردمو فریماه رو همونجور که معذرت خواهی میکرد ترک کردم. 

اعصابم به کل بهم ریخته بود. من؟ دختر مذهبی دانشگاه کنار کیانیان؟ پسری که موهاش دومتر بالا تراز سرش بودنو آستیناش شیش متر بالاتر از مچ دستش بودن؟! 

باحرص قدمامو به سمت ماشینم برداشتم. توف توروت که اعصاب برام نمیذاری! 

ماشینو که پیدا کردم سوار شدمو از پارک درش آوردم. به سمت خونه حرکتیدم! 

وقتی به خونه رسیدم ماشینو توی پارکینگ پارک کردمو به سمت دروردی خونه به راه افتادم. دروبا کلیدام باز کردمو رفتم داخل. 

چادرمو درآوردمو به سمت پله ها به راه افتادم. دراتاقمو باز کردمو چادرمو روی چوب لباسی آویزون کردم. لباسامو عوض کردم. 

از اتاق بیرون اومدم. از پله ها پایین رفتمو رفتم توی آشپرخونه. زیور بادیدنم گفت: 

- آراگل خانوم شما که گفتید میرید خونه دوستتون! 

خندیدمو گفتم: 

- من فرگلم زیور ... آرا رفته خونه دوستش؟! 

زیور با نوک انگشتش صورتش چنگ انداخت و گفت: 

- اوا خاک به سرم من هنوز شماهارو اشتباه صدا میکنم ... پیریه دیگه خودتون ببخشید! 

گفتم: 

- زیور جون این چه حرفیه مامانو باباهم مارو بعضی وقتا باهم اشتباه میگیرن ... نگفتی آرا رفته کجا؟ 

با کهنه توی دستش کابینتارو تمیز میکرد و میگفت: 

- والا خانوم که رفتن استخر آراگل خانوم هم حوصله شون سر رفت رفتن خونه دوستشون! 

با بهت گفتم: 

- پس تو تنها بودی؟! 

سرشو تکون داد و چیزی نگفت. دلم سوخت پیرزن توی این خونه درندشت! آرا چه طور دلش اومد تنهاش بذاره؟ فک و فامیله ما داریم؟ شونه ای بالا انداختمو شیر آبو باز کردم. 

مشغول وضو گرفتن شدم. وقتی کارم تموم لبخندی به روی زیور زدمو از آشپزخونه بیرون اومدم. 

ازپله ها بالا رفتمو به اتاقم که رسیدم چادر نمازمو زدمو سجاده مو پهن کردم. مشغول نماز خوندنم شدم. 

بعد از نمازم سجاده مو برداشتمو روی تختم دراز کشیدم. کم کم چشام گرم شد خوابم برد. 

نمیدونم چقدر گذشت که صدای گوشیم بلند شد. ای زهر هلاهل! به من خواب نیومده! باچشمای بسته ام گوشیمو از زیر بالشم چنگ زدمو بدون نگاه کردن به شماره جوابیدم: 

- هان؟! 

صدای آرا بود: 

- هانو مرض! این چه طرز جواب دادن به خواهر بزرگترته؟! 

روی جام نیم خیز شدمو گفتم: 

- تااونجایی که یادم این منم که پنج مین از تو بزرگتم! 

- ا راست میگیا ... 

خندیدمو گفتم: 

- خب حالا واسه چی منو از خواب ناز بیدار کردی؟ 

- فری من اومدم خونه ترانه اینا الان میخوایم بریم دور دور گفتم اگه توهم میای بیایم دنبالت! 

نگاهی به ساعت کردم. 7و نیم عصر بوداوه اوه من چقدر خوابیدم! این چقدر مونده خونه ترانه! گفتم: 

- من با شماها جایی نمیرم! 

- لوس نشو دیه خواهری بدون تو حال نمیده! 

- باشه میام که مراقبتون باشم دست از پا خطا نکنید! 

غش غش خندید و گفت: 

- اوکی میایم دنبالت ... فقط جون مادرمون اون چادرتو نزن! 

بهم برخورد! اخم کردمو گفتم: 

- آرا جونی از دندونات خسته شدی احیانا؟! 

- چطورمگه؟ 

- هیچی گفتم اگه خسته شدی بریزمشون توی حلقت! توکه اخلاق منو میدونی! 

- باشه بابا نزن ... هرجور راحتی ... سی یو! 

- می تو! 

گوشی رو قطع کردمو از جام بلند شدم. از اتاق بیرون رفتمو به سمت دستشویی براه افتادم. واقعا خانواده من انگیزه شون از بی چادر کردن من چی بود؟ 

هــی زندگی شکر! صورتمو شستمو از دستشویی بیرون اومدم. سعی کردم روزه مو خراب نکنمو شاد باشم. 

روی دسته سنگی پله نشستمو پاهامو از دو طرفش آزاد کردمو سر خوردم پایین.! خیلی باحال بود. همچین شارژ میشدم انگار به خر کالباس دادی! 

وقتی داشتم سر میخوردم صدامو بردم کله مو داد زدم: 

- یوهـــو! 

وقتی به انتهای دسته رسیدم پاهامو دور دسته جمع کردم تا بایستم. همون موقع چشم تو چشم مامان شدم که داشت با اخم بهم نگاه میکرد! 

نیشم شل شد و گفتم: 

- سلام عخشم! 

مامان اومد نزذیکم دستمو طوری کشید که از روی دسته بلند شدم. بعدم با غرغر گفت: 

- من چن دفعه باید به تو اون خواهر خل تر از خودت بگم اینجوری از پله نیاین پایین! اگه بیفتین بلایی سرتون بیاد من چه خاکی تو سرم کنم؟! 

دستامو دور بازوهاش تنگ کردم گونه شو سفت بوسیدمو گفتم: 

- الهی گلبونت برم من! درد و بلات تو سر این آراگل نفهم! چشم دیگه اینجوری پایین نمیایم ... از روی خود پله ها سر میخوریم! البته مطمئنم باسنمون داغون میشه! 

مامان خنده ش گرفت و روشو کرد اونطرف تا من خنده شو نبینم! وقتی دیدم وضعیت سفیده دستامو از دور بازوهاش آزاد کردمو از پیشش رفتم. 

رفتم توی آشپزخونه و یه لیوان آب خوردمو از آشپزخونه بیرون رفتم. مامان نشسته بود پای تلویزیونو داشت فیلم میدید. 

چشمکی براش زدم که جوابم لبخند پهنش بود. از پله ها بالا رفتم. خواستم آماده بشم با این دوتا خل و چلا برم بیرون. کنجکاو شده بودم این ترانه رو ببینم! 

روی صندلی میز توالتم نشستمو موهای بلند و سیاهمو برس کشیدم. با کش بالای سرم جمعشون کردم. 

از جام بلند شدمو یه شلوار مشکی دم پا با یه مانتو قهوه ای تا یه ذره بالای زانوم پوشیدم. یه روسری قهوه ای و شکلاتی بلند رو به صورت لبنانی سرم کردمو یه رژ صورتی کم رنگ زدم. 

بیشتر اوقات آرایش نمیکردم. ولی چون میخواستم برای اولین بار ترانه رو ببینم زشت بود ساده باشم! 

چارمو سرم کردم. همون موقع گوشیم زنگ خورد. آرا بود گفت پایین منتظرمه. گوشی رو قطع کردم از اتاق بیرون رفتم. 

خواستم بشینم روی دسته پله که دیدم نه نمیشه الان سیستمم بهم میریزه! ازپله ها مثل آدم پایین رفتم. 

مامان هنوز نشسته بود پای تلویزیون گفتم: 

- مامانی من با آرا و دوستش میرم بیرون! 

نگاهی به ساعت کرد و گفت: 

- قبل از یازده هردوتاتون خونه باشینا! 

باشه ای گفتمو از خونه بیرون اومدم. از باغ رد شدمو درو باز کردم. نگاهم به شاسی بلند قرمزی که پارک شده بود خورد. 

آرا دستشو تکون داد و فهمیدم این شاسی بلند خوشمل ماشین دوستشه! به سمتش رفتم. آرا از ماشین پیاده که نه تقریبا پرید و گفت: 

- سلام چه طوری؟! 

- سلام تو خوبـ- ... 

وقتی چشمم به لباش افتاد ادامه حرفمو ندادم. نیگا اینو چه رژ قرمزیم زده. میگم منو این کارد و پنیریم بگو نه! اینم نمونه اش

ازتوی کیفم دستمالی درآوردم. نگاهش روی دستماله خشک شد. دادم دستشو گفتم: 

- پاکش کن! 

فهمید منظورمو ولی با لجبازی گفت: 

- فری ول کن توهم ... 

خواستم خودم وارد عمل بشم که یه صدای نازک اسممو صدا کرد: 

- فرگل جون؟! 

برگشتم و گفتم: 

- بله؟ 

آرا از فرصت استفاده کرد و گفت: 

- ترانه این قل من فرگل. . فرگل اینم ترانه دوستم! 

نگاهی به چهره ترانه انداختم. موهای نسکافه ای پوست سفید و بینی عملی،لبای پروتز شده و چشمایی با لنزهای آبی! الان مثلا باید بگم وای تو چه خوشگلی؟! 

اونم به من نگاه کرد و با دیدن چادرم پوزخند محوی زد که به خوبی متوجه اش شدم. روبه آرا با صدای نازک و عروسکیش گفت: 

- آراگل ... نگفته بودی با خواهرت خیلی فرق داری! 

لبخندی زدمو به جای آرا جوابیدم: 

- کی گفته همه آدما شبیه همن؟! 

لبخند کجکی زد و دستشو به سمتم دراز کرد و گفت: 

- درهرحال خوشبختم گلم

نگاهی به دستش انداختم. چه ناخونایی! به پلنگ میگه زکی! چه طرح هاییم روشون بود! لامصب روح پیکاسو براش نقاشی شون کرده بود! 

دستشو فشردمو گفتم: 

- به همچنین ... 

آرا سوار شد و گفت: 

- سوار شید دیه ... مراسم معارفه تمومید! 

خندیدیمو سوار شدیم. آرا جلو من عقب نشستم. ترانه هم که پشت رل نشست. چند لحظه بعد ماشین از جاش کنده شد. 

همچین با سرعت میروند که سرسام گرفته بودم. این آهنگی هم گذاشته بود داشت رو اعصابم دراز نشست میرفت: 

الان چند ساله میگذره که بامه

عقل و هوش منو برده اون چشای نازشو ... اون چشای نازشو

دوتا دیوونه که صب تا شبو دیدیم ... 

شب باهم رو تخت وفردا صب دوباره گیجیمو

صب دوباره گیجیمو

چه ساده دل منو بردی بایه نگاهت

نمیتونم برم از کنارت 

چه ساده دیدیم هرچی خواستیم جوره

هرچی خواستیم بوده

واسه دوتا دیوونه

روی ابرا چه زندگی خوبه اویه

اویه و زهر مار! اویه و کوفت ... ای جوون مرگ شی ترانه ... دلم میخواست میزدم پس کله اش میخورد به شیشه و مماخش پهن میشد! 

خواستم یه چیزی بگم که آرا گفت: 

- چقد آروم میری تری! تند تر برو مگه داری عروس میبری؟ 

بیا میگم خواهرم خله بگید نه. لابد عروسشم تویی! تری چه زودم دختر خاله میشه ها! صدای ترانه بود: 

- باشه ولی همه چیش پای خودت ها! 

- باشه تو بگازون این لگنتو! 

این لگنه؟ پس پرشیای من چیه؟ احتمالا کاسه باشه! همین کافی بود تا ترانه پاشو روی پدال فشار بده. 

هردوتاشون داشتن با آهنگ میخوندن! اینا که انقدر مچ ن چرا منو آوردن؟! دیدم دیگه داره خیلی تند میره! آرزو به دل نمونم من هنوز کوزه گلی مو از زیر زمین درنیاوردم! گفتم: 

- ترانه جون آروم تر برو! 

از تو آینه نگاهم کرد و با لبخند دندون نمایی گفت: 

- نگران نباش فرگل جون ... این که چیزی نی اینو ببین! 

اینو گفت و رفت توی اتوبان. تقریبا خلوت بود. داشت میگازوند و قلب منم میگازید! عجب غلطی کردما؟! 

تو همین حال و هوا جنسیس مشکی کنارمون جفت کرد. نیم نگاهی به ماشینه انداختمو با دیدن سرنشیانش که چهار تا پسر بودن فقط این کلمه توی ذهنم اومد: 

- اراذل اوباش! 

البته از ورژن پولدارش! البته اراذل اوباش پولدار و گدا نمیشناسه! اگه یکی کرم داشته باشه میتونه نمونه ای از این جانوار های تک سلولی باشه! اوه اوه یاد دبیر زیست شناسیمون افتادم! 

داشتم به دبیرمون فکر میکرد که صدای یکی از همین جونورهای تک سلولی روی ذهنم خط کشید: 

- چه دست فرمونی داری بلا! افتخار کورس میدی؟! 

ترانه قهقه مستانه ای کرد و گفت: 

- اوکی! 

بله بله چیشد؟ کورس؟ شروع به کورس کردن. دیگه داشتم میمردم! از سرعت به اندازه جن میترسیدم! 

زدم رو شونه آرا و گفتم: 

- نزنه بکشمون؟! 

- نترس باوا ترانه دست فرمونش عالیه! 

با صدای جیغ ترانه هردمون پریدیم: 

- کثافط چرا میاد رو دستم؟! 

راست میگفت. کلا اینا کرم داشتن! ازمون جلوتر زده بود و همش میومد رو دست ترانه و بهش راه نمیداد! 

من نمیدونم اتوبان به این درندشتی پلیسش کو؟ جوجو خوردش! یهو ترانه زد رو ترمز و صدای کشیده شدن لاستیک رو روی آسفالت به وضوح حس کردم. 

همه چی در یک دهم ثانیه اتفاق افتاد. آرا به خاطر کمربندش سالم سرجاش بود ولی ترانه خورد تو شیشه جلوش. اینو وقتی بینی خونیش رو دیدم فهمیدم! 

خودمم که وسط نشسته بودم پرت شده بودم بین دوتا صندلیا! یعنی الان من زنده ام؟ از بین دوتا صندلی ها دراومدمو به پشت سرم تکیه دادم. گردنم درد گرفته بود. با دستم مالشش دادم. 

آرا برگشت سمتمو گفت: 

- آجی خوبی؟ 

- تو خوبی؟ 

سرشو تکون داد و روبه ترانه گفت: 

- ترانه خوبی؟ بینیت چی شد؟ 

ترانه با وحشت گفت: 

- بینیم؟ 

سریع از توی آینه نگاهش کرد و با دیدن خون رنگش سفید شد. با اعصبانیت از ماشین پیاده شد. 

ماهم پیاده شدیم. اوه اوه ببین با کی تصادف کردیم. با همون جنسیسه! همه شون پیاده شده بودنو داشتن ماشینارو نگاه میکرد و نچ نچ میکردن. 

همه ماشینا رد میشدن و نگاهی بهمون میکردن و سری از تاسف تکون میدادن! خیلی بهم برخورد که مایه تمسخر مردم بشم مخصوصا وقتی پرادویی جفتمون مکث کرد و روبه من گفت: 

- شما دیه چرا خواهر بسیجی؟! 

بعدم با دوستاش زدن زیر خنده! وقتی جیغ ترانه رو شنیدم اعصاب خوردی خودم یادم رفت: 

- اونقدر اومدی رو دستم تا این شد! خوبه راضی شدی؟! 

پسره دستی به بدنه ماشینش کشید و گفت: 

- توکه عرضه نداری ماشینتو کنترل کنی چرا سوار ماشین به این گندگی میشی؟! برو توخونه عروسک بازیتو کن! 

آرا خنده شو خورد. ولی من واقعا اعصابم خورد بود! نگاهی به ساعت کردم. یه ربع به 9 بود. ترانه با دستمال خون بینیشو پاک کرد. 

یکی از پسرا گفت: 

- تکلیف ما چی میشه خانوم کوچولو؟! 

آرا گفت: 

- تا پلیس نیاد شما اینجا میمونید! 

پسره نیشش شل شد و گفت: 

- شما تا هروقت بخواید ما اینجا میمونیم

اوخ رگ غیرتم غلید! اومدم بزنم تو دهن پسره که آرا با حرص و غیض گفت: 

- بله بایدم بمونید چون اگه یه کلمه دیگه بگین همچین میزنم لهت میکنم که تا سالهای سال با آسفالت یکی باشی! 

ایول به خواهرم! پسره با حرص زیرلب یه چیزی مثل بی لیاقت زمزمه کرد که آرا گفت: 

- چیزی گفتی؟ 

پسره اخمی کرد و چیزی نگفت. منم که یه گوشه ایستاده بودم. بخدا الان زنگ میزنم آژانس بیاد دنبالم! والا

ترانه از توی کیفش گوشیشو درآورد و مشغول شماره گیری شد. 

آرا هم زنگ زد به پلیسو آدرسو بهش داد تا بیان بررسی کنن. منم که از هفت دولت آزاد! ترانه با حرص زمزمه کرد: 

- جواب بده دیگه اهه

همون موقع انگار طرف جواب داد چون با ذوق گفت: 

- الو ... سلام عزیزم خوبی؟ چیزه میدونی ... من تصادف کردم. 

با عشوه ادامه داد: 

- بیا دیگه دارم از ترس میمیرم تازه بینیمم خون اومده! آره منتظرم ... 

بعدم آدرسو بهش داد و با هزار تا قربون و صدقه قطع کرد. ایش لوس بی مزه! معلومه با دوست پسرش داشته میحرفیده! ا فرگل گناه کسی رو نشور! وا خو اینجوری که این حرف میزد معلوم بود با مذکر نامحرم داره میحرفه! 

حدود نیم ساعتی معطل شدیمو با پسرا کل کل کردیم! البته کل کل کردن چون من خودم کنار کشیدمو با گوشیم ور رفتم. داشتم رمان میخوندم! 

چه معنی میده با مرد نامحرم پاشی کل کل کنی؟ حالا فکرمیکنه چه خبره! سرم تو گوشیم بود که متوجه اومدن پلیسا شدم. 

سرمو بالا آوردمو نیم نگاهی به پلیسا و دخترا و پسرا انداختم! پسرا داشتن پلیسو قانع میکردن که مقصر نیستن ولی ترانه همش جیغ جیغ میکرد و فقط همینو میگفت: 

- ولی تو اومدی رو دست من! 

خنده م گرفت مخصوصا موقعی که یکی از پسرا که فکرکنم راننده بود تشر زد: 

- اومدم که اومدم میخواستی کورس نذاری خانوم کوچولو! 

ترانه اومد جوابشو بده که پلیس با اخم غلیظی گفت: 

- آهان کورس هم میذارین! مگه اتوبان پیست رالیِ خانوم؟! 

ترانه سرشو پایین انداخت و چیزی نگفت. آقا پلیسه روبه پسرا گفت: 

- حالا جریمه تون کنم؟ 

دیگه نتونستم جلوی خودمو بگیرمو ریز ریز خندیدم! آرا هم نیم نگاهی بهم انداخت و خنده اش گرفت. 

ترانه وقتی خنده های ریزمون دیده چشم غره ای رفت که بیشتر خندمون گرفت. دستمو جلوی دهنم گذاشتمو رومو برگردوندم تا پسرا خنده مو نبینن فکر بد کنن. 

تو همین حال و هوای خنده م بودم که وقتی سرمو بالا آوردم خنده رو لبم خشکید! یا پنج تن این اینجا چه غلطی میکنه؟ 

کیانیان بود که سراسیمه از ماشینش پیاده شد و به سمت ترانه تقریبا دوید! چون ازشون دور بودم منو ندید! 

به سمت ترانه رفتو دستشو گرفت و گفت: 

- خوبی تری؟ چیشده؟ 

اینو گفت و نگاهی عصبی به پسرا کرد که که یکی از پسرا گفت: 

- ای بابا دونفری کم بودن اینم اضافه شد! 

کیانیان با حرص گفت: 

- حرف دهنتو بفهم میزنم لهت میکنما! 

اون یکی پسره گفت: 

- اقا شاید خانوم خودت مقصرباشه چرا مارو میخوای له کنی؟ زنتو له کن! 

کیانیان اومد یه چیزی بگه که پلیس با اعصبانیت گفت: 

- چه خبره اینجا؟ 

با گفتن این هردوشونو ساکت کرد. مشغول حرف زدن شد. مثل کسی که داره فیلم اکشن میبینه بهشون چشم دوختم تا ببینم کدوم مقصره که گوشیم زنگ خورد. ای توف! اینم پیام بازرگانیش! من که میدونم الان تبلیغش درمورد شامپو و چیپس و اتکلنه! 

نگاهی به صفحه انداختم. مامان بود. جوابیدم: 

- جونم مامان؟ 

- جونت بی بلا ... فرگل کجایین؟ 

- ما. . چیزه ... اه ... تا چن مین دیه میایم! 

از دروغ متنفر بودم. سعی کردم خیلی خالی نبندم. ولی با این حال مامان با شک گفت: 

- چیزی شده؟ 

- نه چطور؟ 

- هیچی ... من به دخترام اعتماد دارم! 

نگو مادرم نگو. وقتی چیزی نگفتم گفت: 

- زنگ زدم بگم دارم میرم خونه مامان اینا ... یه هفته ای هس بهشون سر نزدم ... هروقت خواستین برین خونه بیاین دنبالم! 

منظورش از مامان اینا مامان بزرگ و پدربزرگم بودن! گفتم: 

- باشه عخشم ... فعلا

- خدافظ

قطع کردم. پلیس رفته بود. بیا قسمت اکشن فیلم از دستم رفت. پسرا هم دوتا تیکه به کیانیان انداختنو رفتن. هنوز نمیتونستم ارتباطی بین ترانه و کیانیان پیدا کنم و خلاصه تو آمپاس بودم! 

داشتم نگاشون میکردم که نگاه کردن کیانیان به آرا همانا و دهنش غار علیصدر شدن همانا! همنوجور به آرا خیره شده بود. 

آرا هم که خجالتی! اخمی کرد و گفت: 

- بله؟ 

ترانه که بهش برخورده بود گفت: 

- آراد ... 

و با دلخوری روشو برگردوند! اینو. . چه دل خجسته ای داره ها! دیدم بد جوری به خواهرم خیره شده! منم که غیرتی! 

به سمتشون رفتمو گفتم: 

- چیشد؟ کی جریمه شد؟ 

همه شون برگشتن سمتمو چیزی نگفتن. آرا که از نگاه خیره و متعجب کیانیان حرصش گرفته بود ترانه هم به همین دلیل حرصش گرفته بود کیاینان هم که یه نیگا به من مینداخت یه نیگا به آرا! 

آخر سر گفتم: 

- سلام آقای کیانیان ایشون خواهرم هستن! 

تعجبش کم کم محو شد و نیشش شل شد! ای درد تو گورت! خجالت بکش مرتیکه! فری اینا چه الفاظین؟ برو بابا توهم وجی(مخفف وجدان! )

کیانیان با همون نیشش گفت: 

- ا پس فرگل خانوم شمایین ایشونم خواهرتون! چه قد شبیه! 

ترانه با حساسیت گفت: 

- مگه شما قبلا هم دیگرو میشناختین؟! 

نیم نگاهی به کیانیان انداختمو گفتم: 

- ایشون هم کلاسی من تو دانشگاه هستن! 

اینو که گفتم ترانه با لبخند مصنوعی گفت: 

- جدی؟! چه جالب! 

آرا هم خیلی سرد گفت: 

- آهان ... چه حسن تصادفی! 

کیانیان سرشو تکون داد و روبه ترانه گفت: 

- خب خانومی من با ماشین خودم میرم تو هم دوستات رو برسون و بیا خونه ماکه مامان کارت داره! 

ترانه دستشو دور بازوی کیانیان حلقه کرد و خودشو لوس کرد و گفت: 

- ولی من میخوام با تو بیام! 

آرا دزدکی ادای عق زدن درآورد ومن لبامو توی دهنم جمع کردمو خنده مو خوردم! کیانیان هم که معلوم بود بدش نمیاد ولی گفت: 

- نه دیگه عزیزم ... حالا شما دوستاتو برسون منم با ماشین خودم میرم! باشه؟ 

صورت ترانه کش اومد و با دلخوری گفت: 

- باش! 

اینو گفت ورو به ما گفت: 

- بریم بچه ها ... 

نگاهی به کیانیان انداختمو خداحافظی کوتاهی کردمو جواب کوتاهی شنیدم. طبق برنامه همه نشستن سرجاشون و ترانه با دمغی ماشینو حرکت داد. اوخی بچه مون خورده تو پرش! 

با صدای پکری گفت: 

- بچه متاسفم شبتونو خراب کردم! 

نه بابا ای گفتم و آرا گفت: 

- نه این چه حرفیه ولی اگه دفعه دیگه بخوای کورس بذاری عمرا باهات بیام! 

ترانه لبخند تلخی زد و چیزی نگفت. چیش! حالا انگار چیشده! تو که عرضه نداشتی چرا کورس گذاشتی؟! 

چه بگیم دیگه دوستای این آرا هم مثل خودش خل و چلن! والا! 

بقیه راهو چیزی نگفتیم. وقتی رسیدیم در خونه 9 و بیست دقیقهبود. از ماشین پیاده شدیم. نیم نگاهی به پشت سرم انداختم. کیانیان یه گوشه پارک کرده بود. چشم تو چشم شدیم! سریع نگامو ازش گرفتم

ای توف! کیانیان آدرسمونو فهمید! وا خو بفهمه مگه چیه؟! خوب نه نمیشه. 

نگاهی به ماشینش انداختم. یه فراری قرمز بود. آقا منم فراری میخوام! زهر مار دختره لوس! 

با صدای ترانه از فکر بیرون اومدم.: 

- خب بچه ها من برم دیه کاری ندارین؟! 

آرا یه تعارف خشکه زد که بفرما تو و از این حرفا ولی ترانه رد کرد. به سمتش رفتمو باهاش دست دادمو گفتم: 

- از دیدنت خوشحال شدم خانومی! 

لبخند کجکی زد و باغرور گفت: 

- منم همین طور! 

منو آرا باهاش خداحافظی کردیمو من درو با کلیدام باز کردم و رفتیم داخل

***

مامان لقمه نون و پنیر و تو دهنم چپوند و گفت: 

- وقتی میگم شب زود باید بخوابی به خاطر اینه که مثل الان نباشی! نمیفمه چی داره میخوره! 

آرا ریز ریز خندید که مامان با اخم گفت: 

- با تو هم هستما! دوتاتون لنگه همین! من نمیدونم این اینترنت وامونده چی داره که شبا هم پاشین! 

لقمه بزرگ مامانو قورت دادمو گفتم: 

- آرا رو نمیدونم ولی خودم درحال تحقیقم ... 

لقمه ای رو آرا گرفته بود داشت میبرد سمت دهنش تو هوا قاپیدمو خوردم! آرا با حرص گفت: 

- کثافط! بدش! 

خندیدمو گفتم: 

- تو معده مه میخوای؟! 

با حرص پاشو روی زمین کوبوند! بابا که شاهد کارای ما بود گفت: 

- خجالت داره واقعا! دوتا دختر خرس گنده از روی لقمه شون باهم دعوا میکنن! آخر عمری ببین کیا عصای دست ما شدن! 

روبه مامان گفت: 

- میبین شکیبا خانوم؟! 

مامان با تاسف سرشو تکون داد. آرا بادندونای فشرده روبه من گفت: 

- تقصیر توئه دیگه! 

کش چادرمو تنظیم کردمو با مارموزی گفتم: 

- میگم تو کلاس نداری؟! استادتون منتظرتونه! 

ینی کم مونده بود جیغ بزنه! قهقه زدمو از آشپزخونه بیرون رفتم. درآخر لحظه صدای مشکوک بابارو شنیدم که گفت: 

- منظورش با کدوم استادت بود؟! 

به جاکفشی رسیده بودم. سوییچمو برداشتمو داد زدم: 

- خدانگهدار ... 

وقتی جوابمو شنیدم از خونه بیرون زدم. سوار ماشین شدمو درو با ریموت باز کردم. با گفتن یا حق استارت زدم. 

چند دقیقهبعد تو راه دانشگاه بودم. زیاد اهل آهنگ گوش دادن نبودم! خیلی کم گوش میدادم اونم از خواننده های ایرانی! از رپ متنفر بودم! 

خب اینم یکی دیگه از تفاوت های منو آرا بود دیه! 

به دانشگاه رسیده بودم. ماشینو پارکیدمو کیفمو از روی صندلی جفتم برداشتمو د برو که رفتیم! 

به سمت سالن داشتم راه میرفتم. یک هفته از امتحان سطح سنجیمون میگذشت! 

فک کنم دیگه امروز نتایجو اعلام کنن! امروز با همون استادمون داشتیم! بی صبرانه منتظر بودم بهمون اجازه تحقیقو بده! 

عاشق تحقیق درمورد چیزایی قدیمی و کوزه های گلی بودم! 

به در کلاس رسیدم. مثلیکه کلاس بی صاحابه! درو باز کردم. خب بی صاحابه خداروشکر! رفتمو کنار فریماه نشستم. 

مشغول صحبت از هردری شدیم. داشتیم حرف میزدیم که متوجه اومدن کیانیان و چند تا از دوستاش شدم. 

ایش تو همین مدت کم چه دوستایی هم پیدا کرده بود! فریماه زد به بازومو گفت: 

- ای جان! جیگرای دانشگاه اومدن! 

چشم غره ای به فریماه رفتمو گفتم: 

- این قد هیز بازی درنیار! حالا فکر میکنن چه خبره! 

همون طور که نگاشو ازشون میگرفت گفت: 

- نکنه خوشگل ترشونو سراغ داری که اینا به چشمت نمیاد؟! 

میگم دل خجسته داره بگو نه! حرصم گرفت. دندونامو روی هم فشردمو گفتم: 

- فریما دلت که نمیخواد بزنم روده ات بیاد تو حلقت؟! 

فریماه که میدونست من اگه تهدید کنم عملیه! آب دهنشو قورت داد و گفت: 

- خیلی خب بابا! بیا بزن! 

خواستم بگم معلومه که میزنم که استاد اومدو فرصت حرفو ازمون گرفت. ازجامون به احترام بلند شدیمو با گفتن بفرمایید استاد نسشتیم. 

استاد تک سرفه ای کرد و گفت: 

- خب ... امتحانتون رو نتایجشو نمیگم! 

بازم هم همه ای کلاسو گرفت. خلاصه این استاد ما بامون سرلج داشت! والا! یه هفته تو آمپاسم که ببینم امتحانمو چه گندی زدم اونوخت ایشون ... ای خدا! 

استاد وقتی دید خیلی کلاس شلوغ شده با اخم ساکت باشیدی که گفت که بروبچ ساکت که نه درواقع خفه شدن! اصولا وقتی استاد میگه ساکت همون خفه بتمرگ خودمونه! 

همه ساکت شدیمو به استاد چشم دوختیم. گفت: 

- بهتون هم گفتم من اون امتحانو برای بدست آوردن سطح تون گرفتم. نمره اش هم درنظر نمیگیرم! مهم اون تحقیقی هست که باید دو یا سه نفره انجام بدین! بعد از اینکه اسامی رو خوندم موضوع تحقیق هارو میگم و به انتخاب خودتون و مشورت با هم گروهی تون این تحقیق رو انجام میدین! 

اینجا که رسید ساکت شد و از توی کیف سامسونت چرمش برگه ای بیرون آورد! خدایا ازت میخوام لااقل با یکی از دوستای صمیمیم بیفتم! حوصله کل کل با کسی رو اصلا ندارم! 

استاد اسامی رو میخوند. قلبم کف دستم داشت میزد! استرس داشتم. وا این استرسم از کجا پیداش شد آخه؟! 

با شنیدن اسمم از دهن استاد که میگفت: 

- خانوم فرگل سلطانی و ... 

بهم نگاهی انداخت و گفت: 

- آقای آراد کیانیان! 

بقیه اسامی رو هم خوند. اصن نفهمیدم فریماه و بقیه با کیا افتادن! فقط دهنم دو متر باز مونده بود! من؟ کیانیان؟ تحقیق؟ باهم؟! 

من با شخصش مشکل نداشتم! با مذکر بودنش مشکل داشتم! حوصله ندارم بیشتر وقتمو با یه مذکر باشم. اونم کی کیانیان! 

نفسمو با حرص بیرون فرستادم. آخه اینم زندگیه؟ استاد بعد از خوندن اسامی مضوع تحقیق رو نوشت. 

نگاه ماتمو به تخته دوختم. چند تا موضوع بود ولی بیشتر این چشممو گرفت"بقایای شهر سوخته"از اونجایی که عاشق کنکاش شهر سوخته بودم اینو انتخاب کردم. نیم نگاهی به شریکم انداختم! ب

یه لبخند مرموز داشت! ای زهر مار! غلط نکنم اون روز از لج سوال آخری رو پرسید تا هم سطح باشیم! به جون این فریماه! 

داشتم نگاهش میکردم که غافلگیرم کرد و برگشت و چشم تو چشم شدیم! چشمکی زد و نگاهشو ازم گرفت. 

ای خاک بر سرت فرگل بی آبرو شدی رفت! وا وجی جون به من چه؟ مگه من بهش چشمک زدم؟! 

شونه ای واسه خودمو خودشو استاد بالا انداختم. استاد یه توضیح مختصر درمورد موضوعا داد. بعدشم تخته رو پاک کرد و مشغول تدریس شد. 

این درسی بود که من عاشقش بودم ولی حالا بدجور خورده بود تو پرم و حوصله نداشتم به درس گوش کنم! 

نگاهی به فریماه انداختم. داشت یه کاریکاتوری رو روی برگه جزوه اش میکشید! از اونجایی که کلاس میرفت کاریکاتورش خیلی حرفه ای بود! 

اومدم زیر چشمی نگاه کنم داره چی میکشه که چشم غره ای رفت و مثله بچه های دبستانی دستشو گذاشت رو برگه اش تا مثلا من تقلب نکنم! 

بچه پرو! ایش زیرلبی گفتمو رومو کردم اونور! نمیدونم چقدر گذشت که استاد نگاهی به ساعتش کرد و گفت: 

- خسته نباشید. . 

ماهم خسته نباشیدی گفتیمو خداحافظی کردیم. با فریماه از جاهامون بلند شدیم. با کنجکاوی گفتم: 

- چی داشتی میکشیدی؟ 

از کلاس بیرون رفت و گفت: 

- هیچی! 

چادرمو درست کردمو دنبالش رفتمو خودمو بهش رسوندم. نگهش داشتمو گفتم: 

- هیچیو مرض! بده اون کاغذو! 

با ابروهای بالا پریده گفت: 

- واقعا میخوای ببینی؟ 

سرمو تکون دادم که برگه رو از تو کلاسورش درآوردو داد بهم. بعدم با قدمای تند ازم دور شد. برگه رو که چهار تا بود رو باز کردم و با دیدن چیزی که جلوم بود کم مونده بود جیغ بزنم! 

کاریکاتور منو کیانیان رو جفت هم کشیده بود! درحالی که من لباس عروس تنم بود و کیانیان هم کت و شلوار! منم یه دسته گل دستم بود وکیانیان یه گل رز تو جیب کتش بود! 

بالای سر من یه ابر کشیده بود که توش نوشته بود: آراد جونم این زنجیر طلا چیه تو میذاری؟ دیگه نذاریشا! 

بالای سر کیانیان هم یه ابر بود که نوشته بود: آخه چرا فرگلم؟ این زنجیر هدیه دوست دخترمه! 

دوباره بالای سر من یه ابر بود که نوشته بود: چی گفتی؟ من میرم خونه بابام! دیگه هم زن تو نمیشم! 

با دهن باز به کاغذ خیره شده بودم. آخ فریماه ایشالا جوون مرگ شی! دلم میخواست کله شو از تنه اش جدا میکردم. 

هنوز به کاریکاتور خیره بودم که یه نفر گفت: 

- چه کاریکاتور باحالی! دوست شوخی دارین! 

سرمو آوردم بالا تا صاحب صدارو ببینم که بادیدن کیانیان کم مونده بود غش کنم! بی آبرویی بدتر ازاین؟! 

آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- این؟ این چیزه ... راستش ... 

شونه ای بالا انداخت و با لبخند عمیقی گفت: 

- لازم نیست خجالت بکشین! مگه خودتون اینو کشیدین؟ این تقصیره یه دوست بازیگوشه! 

از حرصم کاغذو توی دستم مچاله کردمو نفسمو با حرص بیرون فرستادم. بی حرف خواستم برم که صدام کرد: 

- فرگل خانوم! 

وقتی نگاه اعصبانیمو دید با نیش بسته شده ادامه داد: 

- خانوم سلطانی؟! 

چشمامو بستم تا یه وقت آتیش از توشون بیرون نزنه! همچین داغ کرده بودم که موتور ماشین داغ نمیکنه! . صداشو شنیدم که گفت: 

- واسه تحقیق چیکار میکنین؟! 

اینو دیگه کجای دلم بذارم آخه؟! چشمامو باز کردم. نگاه ماتی بهش انداختمو خیلی جدی گفتم: 

- کی گفته من با شما تحقیق میکنم؟! 

پوزخندی زد و گفت: 

- استاد گفتن ... اگه سمعکتون یادتون رفته میتونم سمعک پدربزرگمو براتون بیارم! 

ینی وقاحت تا چه حد؟! دستامو مشت کردم تا نزنم تو گوشش! تنها گفتم: 

- خیلی وقیحی! 

دستاشو کرد تو جیبشو گفت: 

- ای بابا ... خب میخوام بدونم هم گروهیم برنامه اش واسه تحقیق چیه! 

دیگه نموندم تا اراجیفشو گوش کنم. با قدم های تند و محکم ازش دور شدم. به شدت اعصبانی بودو همون قضیه خون میزدی کاردم در نمیومد! 

از پله ها پایین اومدم. هنوز کاغذ مچاله شده توی دستم بود. خواستم برم اتاق استادا که استاد محجوب همونی که دلم میخواست بزنم لهش کنمو دیدم که داشت با یکی از دانشجو ها حرف میزد. 

رفتم نزدیکشو منتظر موندم تا کار دانشجوئه باش تموم شه. وقتی دانشجوش رفت گفتم: 

- استاد محجوب ... 

برگشت نگام کرد و بالبخند گفت: 

- مشکلی پیش اومده دخترم؟! 

آب دهنمو به زور قورت دادمو گفتم: 

- ببخشید استاد ... در رابطه با همون تحقیقی که گفتیده! 

سرشو تکون داد وگفت: 

- خب مشکل چیه؟ 

لبامو بهم فشردمو گفتم: 

- مشکلش هم گروهیمه! 

اخم ظریفی کرد و گفت: 

- آراد کیانیان؟! 

سرمو تکون دادم که گفت: 

- ولی من مشکلی در ایشون نمیبینم! 

من منی کردمو گفتم: 

- خب راستش ... چطور بگم. . منو آقای کیانیان باهم تفاهم نداریم! فکر نکنم بتونیم باهم کنار بیایم! 

دستی به ته ریش سفیدش کشید و با لحن جدی گفت: 

- چرا اینطور فکر میکنی دخترم؟ 

سرمو پایین انداختمو گفتم: 

- خب راستش ... ما باهم اصلا جور نیستیم ... اینو از ظاهرمون هم میشه فهمید! 

- ولی من همه رو طبق سطح شون گروه بندی کردم! 

- ولی آخه ... 

حرفمو قطع کرد و با ملایمت گفت: 

- دخترم ... شما ها فقط یه تحقیق گروهی باید انجام بدین ... همین ... چون هم سطح هستین من شمارو انتخاب کردم! 

هم سطحو مرض! با حرص گفتم: 

- ببخشید استاد محجوب ولی یعنی هیچ دانشجوی دیگه ای هم سطح من تو کلاس نبود؟ 

لبخندی زد و گفت: 

- اگه بود که الان اینجا نبودی! 

وقتی سکوتمو دید گفت: 

- میخوام بهترین تحقیق ... تحقیق شماها باشه ها! 

اینو گفت و رفت. نگاه ناامیدی بهش انداختم. بغض گلومو فشرد. نمیدونم چرا بغض کردم! اهه لعنت به این تحقیق! 

از پله ها ها بالا رفتم تا واسه کلاس بعدی آماده بشم ... 

کلاسای بعدی رو با بی حوصلگی گذروندم. طوری که دوستام هم فهمیدن! فریماه هرچی سعی کرد خودشو بهم نزدیک کنه اونقدر بد عنقی بهش کردم که دیگه نزدیکم نشد. به زبون خودمون همچین پاچه شو گرفتم که دیگه بچه مون ساکت شد! 

آخرین کلاسو داشتم میگذروندم. به شدت خسته بودم! یعنی اگه دست خودم بود میزدم همون موقع از کلاس بیرون! والا! 

استادمون که یه زن جوون بود داشت تدریس میکرد. ازش بدم میومد! از خلاقش ولی چون خوب درس میداد باهاش کلاس گرفتم! مخصوصا هر دوسه دقیقهیه بار یه دستی به بینی عملیش میزد! 

فک کنم بچه مون تیک مماخ داره! والا! خو مگه مرض داری هر چن دقیقهیه بار دست میزنی به دماغت؟! باز خداپدر اون دکترتو بیامرزه! وگرنه شوهر گیرت نمیومد! 

تو همین افکار بودم که اسممو شنیدم. اهمیت ندادم دوباره شنیدم. باحرص سرمو به سمت صدا برگردوندمو با دیدن صاحب صدا که کیانیان بود دلم میخواست خفه اش کنم! 

نگاهی بهش کردم. یه لبخند مکش مرگ ما زده بود! مرض نیشتو ببند مرتیکه! اخمی کردم نگاهمو ازش گرفتم. 

دوباره صدام کرد و اینبار کاغذی رو دست فریماه داد تا بهم بده! کاغذو از فریماه گرفتم. خواستم نخونده پاره اش کنم که فریماه گفت: 

- بازش کن ببین چی نوشته ... 

مثل خودش صدامو پایین آوردمو گفتم: 

- میخوام نبینم! 

ولی کنجکاو شدم! کاغذو طوری که کسی نفهمه دارم میخونم باز کردمو با دیدن چیزی که توش بود شاخ درآوردم! 

توی کاغذ شماره اشو نوشته بود و پایینش نوشته بود: 

- شمارمه ... فکر بد نکنیا برای تحقیق مونه! اگه کاری داشتی بزنگ! 

دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم! امروز خیلی حرص خوردمو دم نزدم! با اعصبانیت بیش از حدی از جام بلند شدمو گفتم: 

- ببخشید استاد! 

خانوم خوشگله دستی به بینیش کشید و با صدای جدی گفت: 

- بله خانوم سلطانی؟! 

نگاهی پر از غضبی به کیانیان انداختم و گفتم: 

- من نمیدونم اینم مدل جدیدشه؟ پسرای امروزه تو خیابون راه میفتن شماره میدن ولی الان تو کلاس اونم درحضور استاد شماره میدن! 

همه بچه ها زدن زیر خنده و کیانیان با دهن باز بهم خیره شد! استاد که دید کلاس شلوغ شده و مسئله جدیه! ساکت باشیدی با اخم گفت و گفت: 

- کدوم بی شخصیت همچین کاری کرده؟! 

با نیشخند نگاهی به کیانیان انداختم. تو چشماش التماس نبود! واه واه چه مغرور فقط خیلی جدی بهم نگاه میکرد! 

بازم حرصم گرفت. اگه ازم با چشماش التماس میکرد شاید کنار میومدم ولی حالا! 

با صدای استاد که گفت: 

- خانوم سلطانی گفتم کی همچین کاری کرده؟! 

خیلی جدی گفتم: 

- آقای آراد کیانیان! 

همه بچه های کلاس برگشتن و به کیانیان نگاه کردن! استادم با اخم بهش خیره شده بود. خب الان بهش میگه بیا یه لنگه بایست تا بچه ها برات هو بکشن! 

از تصورکیانیان در چنین حالتی خنده م گرفت! خودمو کنترل کردم ولی آخر یه پوزخند گوشه لبم نشست! 

کیانیان نفسشو با حرص بیرون فرستاد و روبه استاد گفت: 

- استاد خیلی ببخشید ولی من شماره خودمو به ایشون ندادم! 

با چشمای گرد شده نگاش کردمو گفتم: 

- تو؟ 

با لبخند پیروزمندانه ای ادامه داد: 

- خانوم سلطانی و خانوم رضایی میخواستن یه تحقیقی رو باهم انجام بدن که چون صندلی من نزدیک خانوم رضایی بود ازم خواست که شماره شونو به خانوم سلطانی بدم! 

ینی دلم میخواست بزنم لهش کنم. آخه دروغ تاچه حد؟ دستامو مشت کردم. اونقدر که ناخونام تو کف دستم فرو رفت. استاد با شک به پونه رضایی که باهاش زیاد صمیمی نبودم نگاه کرد و تنها گفت: 

- درسته؟! 

پونه نگاهی به کیانیان انداخت و وقتی چشمای منتظرشو دید با لبخند فراژکوند گفت: 

- بله استاد! 

استاد نفسشو با صدا بیرون فرستاد و روبه من که چشمام اندازه توپ والیبال شده بود گفت: 

- خب خانوم سلطانی مثلیکه یه سوئتفاهم بوده ... 

روبه همه کلاس گفت: 

- امید وارم که حرمت یه محیط تحصیلی رو نگه داشته باشید ... مهم نیست تو محیط بیرون چه برخوردی دارید! ولی اینجا یه محیط تحصیلیه ... و دوست دارم که دانشجو هام به این محیط و مقرارتش احترام بذارن ... 

نگاهی بهم کرد و گفت: 

- و دیگه اینکه بدون فکر کردن و مطمئن شدن دیگران رو شماتت نکنین! بفرمایین! 

نشستم. دلم میخواست داد بزنم! خدایا امروز چه روز نحسی بود دیگه؟ اومدم مچ یکی دیگه رو روکنم خودم متهم شدم! 

آخه اینم شانسه؟ خدایا منو بکش! چه طور تو مدت تحقیق اینو تحمل کنم من؟! 

حس کردم یه سوسک داره ازم بالا میره! تونگو این سوسکه سنگینی نگاه کیانیان مرض گرفته بود! 

تموم نفرتمو تو چشمام ریختمو نگاهی بهش انداختم که نگاهشو ازم گرفت. 

تو نگاهش یه غرور بودیه پیروزی. احساس میکردم داره بهم پوزخند میزنه! والا! 

نمیدونم چقد گذشت که استاد جونم خسته نباشیدی گفت و این به معنی آزادی من از اون کلاس خفقان آور بود. 

کلاسورم تو کیفم گذاشتم و از کلاس بیرون اومدم. فریماه دنبالم اومدمحلش ندادم دستشو روی شونه ام گذاشت و برم گردوند! 

با کلافگی بهش نگاهیدم که گفت: 

- آجی ببخش دیه یه شوخی بود! 

با لحن تندی گفتم: 

- شوخی بود ولی روز منو خراب کرد فریما ... میفهمی؟! 

اینو گفتمو ازش جدا شدم! دوسته و رفیقه ما داریم؟ این از پونه این از این! البته با پونه زیاد جور نیستم درحد سلام و علیک ولی حرمت سلام علیکمونو باید نگه میداشت! والا

از سالن بیرون اومدم. ماشینو بیرون پارکینگ دانشگاه پارکیده بودم. وقتی به ماشین رسیدم سریع سوار شدمو تقریبا به سمت خونه پرواز کردم! 

***

همونجور که داشتم موهامو برس میکشیدم به حرفای آرا گوش میدادم: 

- امشب میخوایم بریم خونه یکی از دوستای بابا

از تو آینه نگاش کردمو گفتم: 

- کدوم دوستش؟ 

- من چه بدونم؟ اصن فاملیشم نگفت فقط از مامان شنیدم که گفت میخوایم بریم خونه یکی از شریک ها و دوستای بابا! 

موهامو با کش بالای سرم بستم. از روی صندلی پاشدمو گفتم: 

- امیدوارم پسر نداشته باشه که حال و حوصله ندارم خودمو بپوشونم! 

دستشو به کمرش زد و گفت: 

- وا به من چه که تو هرجا میری باید موهات ال باشه دستات بل باشه مانتوت جینبل باشه! تا گربه شاخت نزنه! زبونتو گاز بگیر خواهر! 

اینو! من تو چه فکریم این تو چه فکری! کلا ما به هر چیزی میبریم الا خواهر دوقلو! والا! 

خندیدمو گفتم: 

- زهر مار! په همه خوبه مثل تو باشن؟ 

با ناز گفت: 

- دلتم بخواد؟ 

- اصنم دلم نمیخواد! بیا بریم بیرون ببینیم مامان اینا دارن چی کار میکنن! 

- چیکار داری چیکار میکنن دختر مگه تو فوضولی؟! بذار به کارشون برسن! 

چه بی حیاس این؟! خجالتم نمیکشه! 

مشتی تو بازوش زدمو گفتم: 

- خجالت بکش دختر! 

در اتاقو باز کردم و نگاهی به دسته پله ها انداختم. چشمکی به آرا زدم. آرا هم با لبخند عمیقی گفت: 

- توهم به همون چیزی فکر میکنی که من فکر میکنم؟! 

چه عجب! شد یه بار منو این با هم تفاهم پیدا کنیم! والا! سرمو تکون دادم. آرا ایولی گفت و طبق عادت همیشگیمون نشست رو دسته پله! 

منم مثلش نشستمو با هم سر خوردیم پایین! اونقدر آرا جیغو داد کرد که فکرکنم مامان اینا فهمیدن از قانون سرپیچی کردیم

وقتی رسیدیم پایین از رو دسته بلند شدیمو به سمت هال به راه افتادیم. کنار بابا که داشت پرتقال پوست میگرفت نشستمو دستمو دور گردنش حلقه کردم. 

لبخند زد و پیشونیمو بوسید. آرا که شاهد بود با حسودی گفت: 

- اوهو بسته دیگه پاشو ببینم! 

زبونمو براش بیرون آوردمو گفتم: 

- حسود هرگز نیاسود! 

آرا با حرص گفت: 

- بابا به من میگه حسود! 

بابا پرتقالشو که پوست گرفته بود نصف کرد و نصفشو داد به من! با فیس و افاده پرتقال میخوردمو ابروهامو برا آرا بالا میبردم! همچین خر کیف شده بودم! 

آرا پاشو کوبوند رو زمینو گفت: 

- بابا ... نیگاش کن! 

بابا نصف دیگه پرتقال به آرا داد و گفت: 

- به جای اینکه انقد به هم حسودی کنین یه ذره بزرگ شین! 

آرا پشت چشمی واسم نازک کرد و گفت: 

- همش تقصیر اینه دیگه! 

مامان اومد تو هال همونجور که داشت با تلفن حرف میزد با چشم غره بهم فهموند ساکت شیم! 

ماهم دیگه حرف نزدیم! آرا نشست پا تلویزیون و کانالاشو بالا و پایین میکرد. منم با بابا داشتم درمورد دانشگاه و اینا حرف میزدم. 

نگاهم که به تلویزیون افتاد با حرص پاشدم. من موندم اینا چیه اینا میبینن! والا اینا چه فیلمایی ان آخه؟ 

رفتم پیش آرا و همونجور که محو فیلم شده بود کنترلو ازش قاپیدمو کانالو عوض کردم! آرا نگاه میرغضبی بهم انداخت که احساس کردم نیاز به تعویض شلوار دارم! 

با حرص از لای دندوناش گفت: 

- بذار همون جایی که بود! 

اوهو جذبه رو داشتی؟ گفتم: 

- بابا اینا چین شماها میبینین؟ آخر سر یا دختره خودشو میکشه پسره هم ککش نمیگزه! یا پسره خودکشی میکنه دختره ککش نمیگزه! 

بابا با سر حرفمو تایید کرد و گفت: 

- آفرین به دختر با منطقم! 

آرا با دهن باز گفت: 

- بابا یعنی من بی منطقم؟! 

بابا هم جدی گفت: 

- دقیقا! 

نتونستم جلوی خنده مو نگیرم! خدایی داشتی چه طور حالشو گرفت؟ نه بابا خوشم اومد هرچی باشه بابای خودمه! 

مامان گوشی رو قطع کرد و گفت: 

- نذاشتید با دوستم حرف بزنم همش واسه من منطق منطق میکنن بذار فیلممو ببینم آرا گفت: 

- خب این کنترلو نمیده! 

مامان نگاهی بهم انداخت که بدتر از نگاه آرا بود! آب دهنمو قورت دادمو درحالی که نیشخند آرا رو اعصابم بود کنترلو بهش دادم

***

با صدای مامان که میگفت زودتر برم پایین از آینه دل کندم. خب خب چه جیگری شدم واسه خودم! ماشالا اسفند برام دود کنین! 

یه شلوار کتون قوه ای با یه مانتو شکلاتی که تا زانوم میرسید با یه روسری کرم و شکلاتی که مثل همیشه به حالت لبنانی زده بودم. 

آرایشم نکرده بودم. فقط یه رژ صورتی کم رنگ اونم به اصرار آرا زدم. چادر مجلسی مو زدمو از اتاقم بیرون اومدم. 

همه پایین منتظر بودن. داشتیم میرفتیم خونه همون دوست بابا که گمنام بود و نمیدونستیم اسمش چیه! 

سوار ماشین بابا شدیم. نگاهی به تیپ آرا کردم. یه شلوار لی آبی با مانتو فیروزه ای شال آبی! موهاشم که ماشالا انداخته بود بیرون! 

سرمو تکون دادم که گفت: 

- چمه؟ 

خندیدمو گفتم: 

- هیچی ... تیپ کردی! 

با ناز پشت چشمی نازک کرد که زدم تو سرش. بابا ازتوی آینه نگامون کرد و گفت: 

- باز شما دوتا شروع کردین؟ 

هردمون مثل آدم نشستیمو حرف نزدیم. مامان با باد بزنش خودشو بادمیزد. من نمیدونم هوا به این خوبی! آخه چی داره که مادر من خودش و هی باد میزنه! 

خیلی کنجکاو شده بودم این دوست بابا کیه. گفتم: 

- بابا الان دقیقا داریم میریم کجا؟ 

- خونه یکی از دوستای قدیمیم! 

- خو پس چرا تاحالا نرفتیم؟ 

آرا اینوپرسید. بابا هم گفت: 

- چون اون موقع که شماها تازه به دنیا اومده بودین وحید و زن و بچه اش از تهران رفتن شیراز! الان حدود یه ماهی هست برگشتن! کارخونه اشو فروخت و اومد اینجا کارخونه برادرشو خرید! 

آرا با کنجکاوی گفت: 

- چرا؟ 

- چون بردارش خیلی پیر بود و بچه ای هم نداشت که بعد خودش کارخونه رو بچرخونه واسه همینم از وحید خواست بیاد جاش تو کارخونه اش ... که البته وحید با اصرار نصف پول کارخونه رو داد

آرا که انگار اومده بود بیست سوالی گفت: 

- کارخونه چی داره؟ 

- لوازم یدکی و ماشین آلات ... 

گفتم: 

- ا مثل شما ... 

بابا سرشو تکون داد و گفت: 

- یادش بخیر اون سالا منو وحید با پول کارگری خودمونو سیر میکردیم تا تونستیم به اینجا برسیم ... 

مامان که تا اون موقع ساکت بود آهی کشید و گفت: 

- دلم واسه نازنین تنگ شده ... خیلی خانم و مهربون بود ... 

هردوشون سکوت کردن. دوست داشتم این وحید آقا و نازی خانومو ببینم! اوهو چه زودم دختر خاله میشی فرگل! 

بابا کنار یه گل فروشی ایستاد و با مامان پیاده شدن تا دسته گل بخرن. منو آرا هم تنها موندیم تو ماشین. 

چند دقیقهبعد مامانو بابا با یه دسته گل بزرگ خوشمل اومدن و سوار شدن. 

فکرکنم خونه شون بالا شهر بود! وا فرگل حالت خوبه؟ طرف کارخونه داره په میخوای تو بالا شهر نباشن؟ ایش خو مگه چیه؟ ماهم بالا شهریم! 

نمیدونم چقد گذشت که بابا ماشینو نگه داشت عقل ناسلیم من فهمید که رسیدیم! 

از ماشین پیاده شدیم. اوف چه خونه ای این! البته هنوز داخل خونه رو ندیده بودیم ولی از در ورودی بزرگش و درختای کاج بلندش معلوم بود ازون خونه هاس! 

بابا زنگو زد و چند لحظه بعد در باز شد. همه رفتیم داخل. اوهو باغو نیگا! یه باغ اندازه باغ خودمون ولی یه نمه بزرگتر با درختای کاج و نخل تزیینی ... 

خیلی باغ باصفایی بود. از قسمت سنگ فرش گذشتیم تا به در ورودی سالن رسیدیم. 

توی چاروچوب در بزرگ ورودی یه خانوم شیک پوش به همراه یه مرد مسن با موهای جو گندمی ایستاده بودن! 

به به چه باکلاس اومدن پیشوازمون! رفتیم نزدیکتر. بابا با مرده مشغول ماچو بوسه و آبیاری شدن! مامانو اون خانوم خوشگله پریدن تو بغل هم! 

منو آرا هم نظاره گر بودیم! آرا درگوشم گفت: 

- نظرت چیه منو توهم همو بغل کنیم؟! 

- چرا؟ 

- خو همه دوبه دو بغل همن منو توهم باید به یه نوایی برسیم! 

خنده ریزی کردم که بادیدن شخص جلوم خنده رو لبم ماسید. باورم نمیشد. آخه اینجا هم این باید باشه؟ 

کیانیان بود. همراه یه دختر از پله های مارپیچو پهنشون پایین اومدن. کیانیان با بابا روبوسی کرد و خوشامد گفت. 

حواسش به ما نبود. هنوز تو هنگ بودم که رفتم تو بغل یکی! یا خدا این دیگه کیه؟ خب از عطر شیرینی که زده معلومه مونثه! 

نگاهی به طرف کردم. ا پس من تو بغل اون خانوم خوشگله ام! خانوم خوشگله با لبخند گفت: 

- خوش آمدی عزیزم ... وای تو چقد شبیه مامانتی ... و چقد شبیه فرگل! 

وا عجب خنگیه این! خب هرکی شبیه خودشه دیگه! نه وایسا ببینم این منو عوضی گرفته! خندیدمو گفتم: 

- نه من آراگل نیستم من فرگلم! 

- جدی؟ منم نازنینم همون نازی صدام کن فرگل جونم! 

نگاهی به چهره اش انداختم. چشمای مشکی درشتش بی شباهت به کیانیان نبود! لبخند پهنی زدمو گفتم: 

- حتما نازی جون! 

سرمو برگردوندم که چشم تو چشم فیس تو فیس مماخ تو مماخ کیانیان شدم! با دهن باز بهم خیره شده بود. 

سریع خودشو جمع کرد و اومد نزدیک. لبخندی زد و گفت: 

- به به خانوم فرگل خانوم سلطانی ... احوال شما هم گروهی! 

دیدم زشته میرغضب بازی دربیارم! به هر حال مهمونشون بودیم دیه! سعی کردم لبخند بزنم: 

- سلام ... چه حسن تصادفی. . 

سرشو با لبخند مکش مرگش خم کرد و گفت: 

- برای من افتخاره ... 

نگاهی بهش انداختم. یه کت و شلوار رسمی دودی رنگ و پیرهن زرشکی ساده زیرش بود. 

اه اه چه جلف! با اجازه ای گفتمو ازش دور شدم. 

آرا با همون دختره مشغول حرفیدن بودن. وقتی نزدیکشون شدم آرا دستی بهم کشید و گفت: 

- اینم قل من فرگل ... 

دختره که حدس میزدم خواهر آراد باشه ... نفهمیدم چیشد؟ خواهر کی باشه؟ آراد دیگه ... آرادو مرض پسرخاله ... وا خو دیه فامیل شدیم! 

تو همین افکار بودم که با جیغ دختره یه متر پریدم بالا: 

- وای شما چقد شبیهین! خیلی جالبه! منم الهه ام! 

باهاش دست دادم. به نظر دختر بدی نمیومد. شباهت زیادی با آراد داشت فقط چشماش قهوه ای بود. 

همه به سمت اتاق نشینمن به راه افتادن. هال و پذیرایی بزرگ و شیکی بود با مبلمان سلطنتی مخمل قرمز

همه روی مبلاشون نشستیمو هرکی مشغول حرف زدن و خاطرات تعریف کردن شد. 

منو آراگل و آراد و خواهرشم داشتیم میحرفیدیم. آراگل با چشمای ریز شده روبه آراد گفت: 

- من شمارو قبلا کجا دیدم؟! 

همین موقع مستخدم مشغول پذیرایی شد. زیرچشمی حواسم به آراد بود ببینم چه جوابی میده! 

با لبخند گفت: 

- سر قضیه تصادف ترانه ... 

آرا که انگار معامله حل کرده باشه گفت: 

- اهــا حالا یادم اومد ... 

با آرنج زدم تو پهلوی آرا که خفه خون گرفت. الهه با شکاکیت گفت: 

- شما هم دیگه رو میشناسید؟! 

آراد اومد حرفی بزنه که با لبخند کجکی گفتم: 

- منو برادرتون تو دانشگاه هم کلاسی هستیم ... 

الهه باز ذوق مرگ شد و دستاشو بهم کوبید و با صدای جیغ مانندی گفت: 

- وای چه باحال ... ببینم شما ترانه رو از کجا میشناسید؟ 

آرا با خنده جوابید: 

- ترانه دوست و هم کلاسی منه ... 

الهه با ابروهای بالا پریده گفت: 

- ترانه؟ ترانه همون دماغ عملیه اینشکلیه؟ 

و با گفتن کلمه آخر با انگشت اشاره اش نوک بینیشو بالا داد! زدم زیر خنده و همه با خنده من خندیدن! 

آراد هم به تقلید از الهه دماغشو بالا گرفت و لباشو جمع کرد و چشماشم لوچ کرد و با صدای نازکی گفت: 

- الو آراد من تصادف کردم به دادم برس! 

همه خندیدن ولی الهه با دهن نیمه باز گفت: 

- ببینم آراد تو تب نداری احیانا؟! 

- چه طور مگه؟ 

- آخه هروقت من ادای ترانه رو درمیاوردم میزدی سیستممو میوردی پایین! عجیبه! 

آراد تک سرفه ای کرد و چیزی نگفت. اوهو طرف دستش رو شده! خو بگو یکی دیگه رو تور کردی ... بگو عمو راحت باش! 

آرا گفت: 

- ترانه چه نسبتی با شما داره؟! 

- دخترخالمونه!

نگاهی به آراد کردم. داشت پرتقال پوست میگرفت. الهه با لبخند گفت: 

- بفرمایین از خودتون پذیرایی کنید ... 

یه پرتقال با یه سیب برداشتمو مشغول پوست کندن سیب شدم. آراگل که کلا فوضول تشریف داشت گفت: 

- الهه جون چند سالته شما؟ 

- من 20 سالمه

- دانشجویی؟ 

- آره ترم دو حسابداری ام! 

گفتم: 

- پس باید ریاضی تم خوب باشه! 

خندید و گفت: 

- ای بدک نیست! شما رشته ات چیه؟ 

وا الان روحم بود گفت هم رشته بردار خل و چلته؟ اومدم جواب بدم که خنده خجلی کرد وگفت: 

- عجب خنگیم من! خب معلومه دیگه شما هم مثل آراد باستان شناسی میخونی! 

سرمو تکون دادم. عجیب بود آراد ساکت بود. یهو صداش بلند شد: 

- البته من یه لیسانس مدیریت صنعتی هم دارم ... اما به اصرار بابا اون رشته رو رفتم ... چون میگفت باستان شناسی به دردم نمیخوره! ولی وقتی لیسانسمو گرفتم دوباره تو کنکور شرکت کردمو رفتم باستان شناسی! 

اوه اوه عجب باکلاسیه ناکس! یه لیسانس داره ... کنجکاو شدم ببینم چند سالشه! ولی زشت بود بپرسم. ولی آراگل که کلا اوپن مایند بود پرسید: 

- پس شما الان چند سالته؟! 

آراد لبخند زدو همونجور که پرتقالشو میلومبوند جوابید: 

- 28! 

آراگل سرشو تکون داد و همه ساکت شدیم. چه سکوتی! داشتم پرتقالمو پوست میگرفتم که آراد با مارموزی گفت: 

- فرگل خانوم؟! 

اومدم بگم فرگل خانومو مرض! که دیدم نه نمیشه دیگه فاملیم! نگاهی بهش انداختمو گفتم: 

- بله؟ 

- تکلیف اون تحقیق چی میشه؟ 

ای خدا منو بکش! دسته چاقو رو توی دستم فشار دادم. گفتم: 

- هر چی خدا بخواد! 

- خو نه نمیشه باید بگی چی کار کنیم یا نه؟! 

الهه گفت: 

- تحقیق چی؟ 

گفتم: 

- منو آقا آراد باید یه تحقیق گروهی رو انجام بدیم! 

آراگل گفت: 

- موضوعش چیه؟ 

منو آراد هردو باهم گفتیم: 

- بقایای شهر سوخته! 

وقتی حرفم تموم شد آراد نگاهی بهم کرد و با ابرو های بالا پریده با لحن خاصی گفت: 

- چه تفاهمی! 

یه لحظه دستم لرزید! نمیدونم چرا؟ ولی خودمم دلیل لرزش دستمو نفهمیدم ... 

آراد بدون توجه بهم گفت: 

- فردا بریم تحقیق کنیم؟! 

بله بله چه غلطا! من؟ باتو؟ بیرون؟ گفتم: 

- متاسفم ... ولی هرکی جدا تحقیق میکنه و برگه هارو باهم تویه تلق و شیرازه به استاد تحویل میدیم! 

- نه دیگه نشد ... من فردا میام دنبال شما و باهم میریم اینور اونور تحقیق میکنیم! 

آراگل با فوضولی ذاتیش گفت: 

- خب راست میگه باهم برید تحقیقتونو بکنین! 

مگه تو مفتشی آخه؟! حرصم گرفت. زیرلبی غریدم: 

- فوضولو بردن جهنم ... 

آراد ادامه داد: 

- گفت استخرش کو! 

عجب آدم پروئیه این ... برای اینکه کم نیارم تو چشماش نگاه کردمو گفتم: 

- نه خیر گفت چرا هوا گرمه؟! 

همه باهم خندیدیم. مستخدمشون که زن چاق و مسنی بود اومد تو هال و رو به نازی جون گفت: 

- خانوم شام حاضره میزو بکشم؟! 

نازی جون سرشو تکون داد و مستخدمه هن وهن کنون دوباره راهی رو که رفته بود برگشت. 

چند دقیقه دیگه هم از هردری صحبت کردیم که یه مستخدم دیگه اومدوگفت: 

- بفرمایید شام حاضره ... 

همه بلند شدیم. مامانو بابا تعارف اومدن که بابا زحمت کشیدینی و از این حرفا 

با راهنمایی آقا وحید به سمت اتاق غذاخوری رفتیم. یه میز غذاخوری بزرگ که بهش میخورد ده یا دوازده نفره باشه،پر از غذا های مختلف. 

منو آراگل جفت هم نشستیم. آراد و الهه هم روبه رو مون! آراد دقیقا جلوم نشست. 

مشغول غذا خوردن شدیم. تو مدتی که غذا میخوردم سنگینی نگاه آراد و دقیق حس میکردم. 

مخصوصا موقعی که داشتم دوغ میخوردم،وقتی سرمو بالا آوردم و نگاه خیره شو دیدم دوغه پرید تو گلوم کم مونده بود خفه شم.! 

آخه مرتیکه چلغوز مگه کمبود دوست دختر داری اینجوری بهم خیره میشی؟ 

بعد از شام مامان با لبخند رو به نازی جون گفت: 

- نازی جون دستتون درد نکنه ... ببخش باعث زحمت شدیم

نازی جون نرم خندید و گفت: 

- شکیبا جان من که کاری نکردم ... این جبران تموم اون سالایی که شیراز نیومدین به ما سر بزنین ... 

مامان لبخند زد و چیزی نگفت. 

همه اتاق غذاخوری رو ترک کردیم. هنوز نگاه های آراد تو ذهنم بود و آزارم میداد. خو چیکار کنم؟! از نگاه های خیره نامحرم بدم میاد ... 

دوباره به هال برگشتیمو نشستیم ... چند دقیقهحرف زدیم. آراد هر وفت حرف میزد نگاهش بهم بود. 

نگاهمو ازش میگرفتم. اه خدا خفت کنه ایشالا! الهه که فک کنم فهمید کلافه شدم گفت: 

- بریم تو اتاقم؟! 

د آخه لامصب چرا اینو همون اول نگفتی؟! آراگل با لبخند گفت: 

- آره بریم ... 

منم مثل آراگل جواب دادم. ازجامون بلند شدیم که آراد م بلند شد! الهه با تعجب گفت: 

- تو کجا؟! 

با مظلومیت گفت: 

- منم با خودتون ببرین! 

الهه با خنده جواب داد: 

- نه خیر نمیشه ... جمع دخترونه اس! 

آراگل ابروهاشو بالا داد و گفت: 

- دخترا با دخترا پسرا با پسرا! 

آراد با قیافه کش اومده گفت: 

- آقا من اینجا تنها میمونم! 

الهه خندید و گفت: 

- اشکال نداره بشین گوسفند بشمار ... 

آراد جواب داد: 

- مگه میخوام بخوابم؟! 

همه مون خندیدیم. آراد با حرص گفت: 

- اگه یکی از شما ها شوهر کرده بود منم الان میشستم با شوهر اون حرف میزدم! 

وا؟ الان یعنی باید خجالت بکشیم؟! الهه با خنده جواب داد: 

- جون مادرت اگه پیدا کردی آدرسمونو بهش بده! 

- چی پیدا کنم؟! 

- یه پسر خوب! 

آراد انگشتشو گاز گرفت و با حالت زنونه ای گفت: 

- اوا خاک به سرم! دختره چشم سفید خجالت نمیکشی؟! 

همه خندیدیم ... الهه دیگه محلی بهش نداد و باهم به سمت پله ها به راه افتادیم. از پله های مارپیچ بالا رفتیم. از شوخ طبعی آراد خوشم میومد! بله بله تو غلط میکنی! اسمشو بدون پیشوند و پسوند میگی هیچی بهت نمیگم! نذار قاطی کنما! 

اهو چه وجدان غیرتی دارم من! 

الهه جلوی در اتاقش ایستاد و درو باز کرد و گفت: 

- بفرمایین ... 

همه رفتیم داخل ... اتاق اندازه اتاق خودم بود تقریبا. با دکوراسیون سفید و صورتی! وا چه زشت ... مگه بچه پیش دبستانی هستی خرس گنده؟! این چه رنگیه؟ 

روی مبلای تو اتاقش نشستیمو الهه گفت: 

- الان میام ... 

رفت در اتاقشو صدا زد: 

- زری خانوم ... زری خانوم

زری یکی دیگه از مستخدماشون سریع اومد دم در و گفت: 

- بله خانوم؟! 

- از مهمونای تو اتاقم پذیرایی کن ... 

- چشم خانوم الان میارم ... 

وقتی زری رفت الهه درو بست و اومدکنارمون نشست. نفس عمیقی کشید و گفت: 

- بچه ها شمارتونو میدین داشته باشم؟! 

آراگل سرشو تکون داد و گفت: 

- آره بابا ما به پسرا شماره میدیم تو که دیگه دختری جای خود داری! 

هردوشون خندیدنو من با بهت گفتم: 

- آراگل؟! 

با لحن کش داری جواب داد: 

- جونـم؟ 

مشتی به بازوش زدمو روبه الهه گفتم: 

- دورغ میگه تو باورت نشه ... خودش به پسرا شماره میده ولی من نه ... 

الهه خندید و گفت: 

- از ظاهرتون معلومه که خیلی باهم اختلاف نظر دارین! 

من لبخند زدمو چیزی نگفتم. همون موقع در زدنو الهه جواب داد: 

- بفرما ... 

زری با سینی بزرگش اومد داخل. میوه و شربتو روی میز چید و رفت. الهه نگاهی به میز کرد و گفت: 

- بفرمایین ... 

لیوان شربتو برداشتم و مزمزه کردم. آراگل با کنجکاوی گفت: 

- میگم ترانه نامزد آراده؟! 

الهه خیاری برداشت و گاز زد و پاشو روی پاش گذاشت و با اخم ظریفی گفت: 

- نامزد؟! نه بابا ... باهم دوستن! 

پوزخندی نشست روی لبم ... ماشالا به خودم که توی نگاه اول فهمیدم چه خبر بوده! 

یه مدت دیگه حرف زدیم. نگاهی به ساعتم انداختمو با دیدن 12 ابروهام پرید بالا ... نگاهی به بچه ها انداختمو گفتم: 

- به نظرتون ساعت چنده؟ 

هردوشون نگاهی به ساعت دیواری انداختن و با هم گفتن: 

- 12! 

خندیدمو گفتم: 

- زحمت کشیدین واقعا! 

الهه گفت: 

- آخر شماره تونو بهم ندادین ... 

آراگل گفت: 

- خو برو گوشیتو بیار شماره مونو بدیم ... 

الهه گوشیشو آورد و ماهم شماره مونو گفتیم. تو همین کسی در زد. الهه گفت: 

- بله ... 

در باز شد و آراد اومد داخل. با مظلومیت گفت: 

- میشه بیاین پایین؟ من اونجا خودم تنها دلم میگیره! 

الهه خندید و گفت: 

- خب برو با بابا و عمو درمورد کار های کارخونه حرف بزنین! 

آراد گفت: 

- اولا من هروقت بخوام حرف بزنم میزنم ... دیگه هم منت تورو نمیکشم نمیای نیا ولی نوبت منم میرسه ... 

الهه فقط گفت: 

- لوسِ ننر!

آراد با دلخوری گذاشت رفت. دلم سوخت! گناه داره! تو غلط میکنی ... دلت واسه اون گدا های سر چهار راه بسوزه نه این ... 

یه ذره دیگه حرف زدیم که بازم در زدن. الهه با حرص گفت: 

- این آراد امشب کرمِش گرفته! 

باحرص ادامه داد: 

- بله؟! 

درباز شد و زری گفت: 

- خانوم. . ببخشید ولی خانوم سلطانی گفتن که بیام دختراشونو صدا کنم ... 

اینو گفت و رفت. ماهم از جاهامون بلند شدیمو از اتاق بیرون رفتیم. از پله ها پایین رفتیم. همه ایستاده بودنو معلوم بود به زور دارن دل میکنن از هم. نگاهم به آراد افتاد. 

دستاش تو جیبش بود و اخم ظریفی هم کرده بود. اوخی چه دل نازک! آراگل هم نگاهش کرد و گفت: 

- الهه امشب از دل داداشت دربیار! 

الهه خندید و گفت: 

- آره وگرنه باید منتظر تلافی باشم! 

رفتیم کنار بابا اینا. مامان با لبخند عمیقی گفت: 

- نازی جون حتما سر به ما بزنین ... 

نازی جون سرشو تکون داد و گفت: 

- معلومه که سر میزنیم ... باید تلافی اون سال هارو دربیاریم یانه؟ 

آراد کنار بابا ایستاده بود. بابا دستی به شونه اش زد و گفت: 

- خب آراد جان پس حتما فردا به کارخونه یه سری بزن ... 

آراد سرشو خم کرد و گفت: 

- چشم عمو جون حتما ... 

اوهو چه زودم پسرخاله میشه ... ولی نه اگه پسرخاله بود که بابا رو عمو صدا نمیکرد! پس چی صدا میکرد؟ 

تو همین افکارم بودن که بالا خره مامان و بابا خداحافظی کردن. منم به سمت الهه رفتمو باهاش روبوسی کردم. گفت: 

- فرگل جون اگه برنامه بیرونی چیزی داشتم حتما بهتون زنگ میزنم ... 

- باشه این آراگل که همیشه پایه اس منم چار پایه ام! 

همه خندیدیم. به سمت نازی جون رفتمو با هاش دست دادم که یهو بغلم کردو گفت: 

- عزیزم خیلی از دیدنت خوشحال شدم با خواهر گلت به الهه ما سر بزنین! 

با لبخند پهنی گفتم: 

- چشم حتما ... 

- فرگل بودی دیگه؟! 

- بله درسته ... 

- خب پس به خودم امیدوار شدم ... حافظه خوبی دارم ... 

خندیمو چیزی نگفتم. با آقا وحید یا همون عمو هم خداحافظی کردم. آقا وحید نگاهی به من و آراگل انداخت و روبه بابا گفت: 

- خدا دوتا گل بهت داده ... خدا برات نگه شون داره ... 

بابا با افتخار نگاهی بهمون انداخت که ذوق مرگ شدم! با خنده جواب داد: 

- زنده باشی وحید جان ... 

عمو وحید نگاهی به آراد انداخت و با لحن متاسفی گفت: 

- به من که دوتا خل و چل داده بازم شکرت! 

آراد با دهن باز گفت: 

- من خل و چلم؟! 

به زور خودم نگه داشتم بلند نخندم. عمو وحید با اخم گفت: 

- معلومه که خل و چلی! کی بعد یه لیسانس میره رشته باستان شناسی؟! 

آراد با ناراحتی نگاهشو گرفت و چیزی نگفت. دلم واسش سوخت و گفتم: 

- ولی عمو وحید منم رشته ام باستان شناسیه! 

عمو وحید لبخند زد و گفت: 

- عه! چه خوب ... ببین پسر ... چه به تمدن کشورش علاقه منده ... خاک تو سر تو که همون اول رفت مدیریت صنعتی! 

همه زدیم زیر خنده. حال کردی چه طور حالشو گرفت؟ آراد با بهت گفت: 

- یعنی من الان مطمئن شدم جز نسل سوخته ام! ممنون از لطفتون! 

بازم همه خندیدنو مامان با چشم و ابرو از بابا خواست که بریم. یه خداحافظی مختصردیگه کردیمو داشتیم میرفتیم بیرون که آراد صدام کرد: 

- فرگل خانوم ... 

برگشتمو گفتم: 

- بله؟ 

- من فردا میام دنبالتون برای تحقیق! 

خواستم بازم مخالفت کنم که گفت: 

- ببین نشد دیگه اگه بخوای اذیت کنی به استاد میگم نمیذاری من تحقیق کنم اونوقت برای خودت بد میشه ... 

منو تهدید میکنی؟! باشه ولی خودت خواستی. بهش نگاه کردمو واسش خط و نشون کشیدم. باشه ای گفتمو ادامه دادم: 

- خداحافظ ... 

- تا فردا! 

چیزی نگفتمو دنبال مامان اینا راه افتادم ... 

***

صبح با تابش نور خورشید چشمامو باز کردم. غلطی زدم. خداروشکر پنجشنبه ها کلاس ندارم! خدایا عاشقتم. بالشمو توی بغلم گرفتمو با لبخند به ادامه خواب شیرینم پرداختم! 

داشتم با پتو و بالشم عشق میکردم که گوشیم زنگ خورد! ای حناق ... جوون مرگ شه هرکی پشت خطه! با چشمای بسته گوشیمو از زیر بالشم درآوردمو گفتم: 

- هان؟! 

کسی جواب نداد. با حرص گفتم: 

- اول صب زنگ میزنی مرض داری؟! 

- من آرادم! 

- نه بابا ... منم ویولتم! 

- بله؟! 

اینو گفتمو گوشی رو قطع کردم. چون علاقه شدیدی به رمان جدال پرتمنا دارم وقتی گفت اسمش آراده یاده ویولت افتادم ... وایسا ببینم نکنه آراد کیانیان باشه؟! خاک تو سرت فرگل بی آبرو شدی! ولی شماره منو از کجا آورده؟! از سر قبرت! هوی وجدان جون احترام خودتو نگه دار وگرنه کلامون میره تو هم! 

اومدم دوباره بخوابم. ولی مگه خوابم میبرد؟! عذاب وجدان گرفته بودم شدید! خیلی بد شد نه؟ با غرغر از جام بلندشدم. 

نگاهی شماره ای که بهم زنگ زده بود انداختم! شونه ای بالا انداختمو گوشی رو روی پاتختیم گذاشتم. 

از اتاق بیرون اومدم. بعد از دستشویی از پله ها پایین رفتم. مامان اینا هنوز خواب بودن. خو معلومه دیه دیشب مهمونی بودن ولی فک کنم بابا رفته کارخونه چون به آراد گفت بیاد پیشش! 

وای آراد خیلی بد شد نه؟ وایسا ببینم واسه چی بهش گفت بره پیشش؟ خدا داند! 

رفتم تو آشپزخونه. زیور داشت صبحونه درست میکرد. گفت: 

- سلام خانوم صبح بخیر ... 

لبخندی زدمو گفتم: 

- سلام زیورصبح تو هم بخیر ... مامان اینا کجان؟ 

- آقا یه ساعت پیش رفتن کارخونه ... خانومم با آراگل خانوم هم هنوز خوابن ... 

نگاهی به ساعت انداختم. 10 صبح بود. در یخچالو باز کردم. زیور گفت: 

- خانوم صبحونه بچینم؟ 

بطری شیرو درآوردمو گفتم: 

- نه زیور یه لیوان شیر میخورم. . 0

- بدین براتون آماده کنم ... 

همونجور که به سمت کابینت لیوانا میرفتم گفتم: 

- اولا که من یه نفرم این هزار بار ... دوما مگه شیر تو لیوان ریختن چقد کار داره؟ خوب خودم انجام میدم! باید یه چیزی بلد باشم وقتی شوهر کردم فوش نخورم؟! 

واه واه چه بی حیا. شیرو تو لیوان ریختم. زیور با ذوق گفت: 

- ایشالا زنده باشم عروسی شمارو ببینم خانوم جون ... 

خندیدمو بطری شیرو تو یخچال برگردوندم. از تو کابینت بیسکوییت پتی بور برداشتم

با شیر خیلی خوش مزه بود! والا. بیسکوییتا رو با لیوان شیر برداشتمو بردم. ازپله ها بالا رفتمو رفتم تو اتاقم. 

روی تختم نشستمو همونجورکه شیرو با بیسکوییت میخوردم لپ تاپمو روشن کردم. برم درمورد شهر سوخته تحقیقی به عمل بیاورم! والا ... یه مقدمه ای چیزی بلد باشم با این آراد رفتم تحقیق بهش پز بدم که بله من اطلاعاتم بالاس! 

تا هوم پیجمو باز کردم با دیدن پیغام جلوروم دلم میخواست خودمو خفه کنم. شارژ نتمون تموم شده بود! تقصیر این آراگله دیه! بس که میره تو طول روز دانلود میکنه ... 

با صورت کش اومده لپ تاپو خاموش کردم. هیی خدا شکر ... ا وا خاک به سرم صبح نمازمو خوندم؟! فکری کردمو گفتم: 

- آره خوندم! 

شیرو تا آخر سر کشیدمو وقتی نگاهم به پاکت بیسکوییتا افتاد نیشم شل شد. هه مثله همیشه یه بسته شو خوردم. ماشالا به خودم چه خوش اشتها! 

خواستم لیوانو ببرم پایین که باز گوشیم زنگ زد. نگاهی به شماره انداختم ناشناس بود. معمولا جواب نمیدادم ناشناسارو ولی یه حسی بهم گفت جواب بدم. بالاخره تردیدمو کنار گذاشتمو علامت سبزو لمس کردم: 

- بله؟! 

- سلام ویولت خانوم! 

قلبم ایستاد. خاک به سرت فرگل اینکه آراده! با تته پته گفتم: 

- اشتباه گرفتین! 

- نه بابا خودت صب گفتی من آرادم تو هم ویولتی! 

- نه خیر جناب اشتباه گرفتین! 

- ببینم مگه تو فرگل سلطانی نیستی؟! 

لبمو گاز گرفتم. گفتم: 

- بله خودمم! 

- ا چطوری دختر عموی گم شده! دیشب خوش گذشت؟! هرچند دل منو شکستین! دعا میکنم یه شوهر گیرت بیاد که هروقت اومدین خونه ما من با اون حرف بزنم! 

گوشی رو اونور گرفتمو خندیدم ... ادامه داد: 

- صب کن ببینم اگه خودم شوهرت بودم چی؟! اونوقت بای- ... 

پریدم وسط حرفشو گفتم: 

- آقای کیانیان لطفا درست صحبت کنین! 

- وا واسه چی؟ دخترای مردم از خداشونه من شوهرشون باشم ... ببینم اگه الان یه کارگر افغانی اینارو میگفت که ذوق مرگ شده بودی! 

نفسمو با حرص بیرون فرستادمو گفتم: 

- امرتون رو بفرمایید ... 

- آهان خدمت شما عارض هستم که الان بریم تحقیق مونو بکنیم؟! 

- نه خیر! 

- چرا؟ 

- من که گفتم با شما نمیام! 

- ناز نکن دیگه ... 

- گفتم ک- ... 

یهو با صدای جدی گفت: 

- ببین فرگل خانوم شما با من میای! 

اونقدر با تحکم گفت که دهنم باز موند! گفتم: 

- ساعت 5 بعد از ظهر ... خدافظ ... راستی شماره منو از کجا پیدا کردی؟ 

- وقتی داشتی تو اتاق الهه شماره تو بهش میدادی منم ناخواسته شنیدمو حفظیدم! بای بای! 

با حرص گوشی رو قطع کردم. ای خدا آخه این دیگه چه شانس قهوه ای من دارم؟ اهــه. گوشی رو گذاشتم رو پاتختی و از جام بلند شدم. 

تا 5 عصر فکر کنم از حرص بمیرم و زنده شم! 

***

دکمه های مانتومو بستم. شال نخی مشکیمو سرم زدمو چادرمو روی سرم تنظیم کردم. خدا جونم خودت کمکم کن! همچین حرص این پسره رو دربیارم که یاد نگیره به من زور بگه! کثافط! اصن آدمه؟! 

کیفمو از رو دوشم برداشتمو از پله ها سرازیر شدم. مامانو بابا با آراگل نشسته بودن تو هال و میحرفیدن. 

رفتم نزدیکشونو گفتم: 

- من میرم بیرون ... 

مامان گفت: 

- کجا؟ 

با حرص گفتم: 

- با پسر آقای کیانیان باید بریم برای یکی از استادامون تحقیق کنیم ... 

بابا با شک گفت: 

- آراد؟! 

بیا پدر مارو؟ به احتمال 90 درصد بابا به آلزایمر مبتلا شده باشه! با کلافگی گفتم: 

- پدر من مگه آقای کیانیان پسر دیگه ای داره؟ 

آراگل با شیطنت گفت: 

- آره ... از اون زنش! 

بابا خندید و روبه آراگل گفت: 

- پدرسوخته! 

ولی مامان با اخم گفت: 

- ا سعید ... وحید خیلی هم نازی رو دوست داره! 

مادر مارو! با خنده گفتم: 

- مامان مگه ما گفتیم حتما زن داره؟! 

مامان پشت چشمی نازک کرد و چیزی نگفت. خواستم حرفی بزنم که گوشیم زنگ خورد. با دیدن شماره آراد با حرص گوشی رو پرت کردم تو کیفمو گفتم: 

- من رفتم بای بای ... 

مامان گفت: 

- ماشینو ببر ... 

بی اختیار گفتم: 

- اومده دنبالم!

آراگل با مارموزی گفت: 

- اوله له ... طرف اومده دنبالش! 

همونجور که کفشامو میپوشیدم داد زدم: 

- زهر مار! 

چیز دیگه ای نگفتمو رفتم بیرون. از سنگ فرش باغ گذشتم. در کوچه رو باز کردمو رفتم بیرون. با دیدن فراری آراد فهمیدم آقا اومدن! 

رفتم نزدیک ماشینو برای اینکه حرصشو دربیارم در عقبو باز کردم و نشستم عقب. تنها گفتم: 

- سلام ... 

ازتو آینه نگاهی بهم انداخت و با اخم ظریفی گفت: 

- میدونی با این کارت چقد به غرور من برمیخوره؟! 

اوهو بابا مغرور! ادامه داد: 

- احساس میکنم با این تیپ و قیافه راننده آژانسم! 

- دقیقا! 

- یا میای میشینی جلو یا با ماشین خودت میای! 

درو باز کردمو گفتم: 

- چه خوب! منم تمایلی به همسفر بودن با شمارو ندارم ... 

از ماشین پیاده شدم. اونم سریع پیاده شد و گفت: 

- باشه بابا غلط کردم! اصن من راننده آژانسم من کارگرم! بیا بشین دیگه! 

چقد وقتی اینجوری خودشو تحقیر میکرد حال میکردما! برگشتمو درحالی که لبخند پیروزمندانه ای میزدم گفتم: 

- حالا راننده آژانسی یا کارگر؟! 

اونم لبخند زد و گفت: 

- هرچی تو بگی! 

بازم اون لرزش توی وجودم افتاد. درسته این جمله رو با حالت مسخره و طنز گفت ولی به دلم نشست! ولی برای اینکه پرو نشه گفتم: 

- تو نه و شما ... 

- خیلی خب خانوم مغرور بیا سوار شو به بدبختیمون برسیم! 

- واقعا بدبختی! 

- چرا؟! 

شونه ای بالا انداختمو چیزی نگفتم. دوباره در عقبو باز کردمو سوار شدم. اون پشت رل نشست. بوی عطر خوشبوئی ماشینو پر کرده بود. 

ماشینو حرکت داد و گفت: 

- خب حالا کجا بریم؟ 

- اول بریم یه کتابخونه ... 

- کجا هست این کتابخونه؟! 

آدرسو بهش دادمو سکوت کردم. همون موقع گوشیش زنگ خورد. با دیدن شماره زیرلب یه چیزی مثل (ای بابا)زمزمه کرد. جواب داد: 

- بله خانومی؟ خوبم تو خوبی؟ 

نگاهی از تو آینه بهم انداخت. معلوم بود معذبه. بهم برخورد! انگار مجبورش کرده بودم سوار ماشینش بشم. دندونامو از حرص روی هم فشار دادم. گوشیمو از توی کیفم درآرودمو خودمو مشغول رمان خوندن کردم. یعنی اصن من حواسم نیست! 

ولی خداییش تمام حواسم بهش بود: 

- مرسی منم خوبم ... چی؟ امروز که نه عزیزم ... آخه با یکی از دوستام اومدن بیرون ... نه نه واسه دانشگاه آره ... حالا فردا همو میبینیم ... فدات خانومم! خدافظ عشقم

اینو گفت و قطع کرد. اوهو چه غلطا من دوست تو ام؟ خجالت بکش ... معلوم بود با یکی از دوست دخترای محترمه داشت میحرفید! اه اه بدم میاد. 

دستشو برد سمت پلیر و روشن کرد. صدای یه خواننده زن خارجی ماشینو پر کرد. او اوه طرف داشت گلوشو پاره میکرد! با حرص گفتم: 

- لطفا این آهنگ مستهجن رو عوض کنین! 

از توی آینه نگام کرد و گفت: 

- عه؟ چرا؟ آهنگ به این قشنگی! 

- ازنظر شما جیغو فریاد قشنگه؟! 

- بله! 

زیرلب گفتم: بله و بلا! فک کنم شنید چون گفت: 

- نظر لطفتونه! 

خنده م گرفت ولی خودمو کنترل کردم. 

با ایستادن ماشین فهمیدم رسیدیم. نگاهی به کتابخونه انداختمو از ماشین پیاده شدم. 

آراد هم پیاده شد. بالبخند کنارم ایستاد و گفت

- اجازه هست کنارتون قدم بردارم؟! 

نه بابا چه باادب! خواستم بگم هرطور راحتی ولی فرگل تو غلط میکنی! خجالت بکش دختر بی ادب! خیلی سرد گفتم: 

- خیر ... 

اینو گفتمو با قدمای تند ازش دور شدم. در کتابخونه رو باز کردمو رفتم داخل. به سمت کتابدار رفتمو با لبخند گفتم: 

- سلام خانوم خسته نباشید ... 

نگاهشو از مانیتور گرفت و گفت: 

- سلام ... ممنون بفرمایید ... 

- میخواستم به بخش تاریخی برم ... 

از جاش بلند شد و گفت: 

- دنبالم بیاین ... 

دنبالش به راه افتادم. ایستاد و گفت: 

- اینم بخش تاریخی ما ... 

سرمو تکون دادمو تشکر کردم. خانومه رفت. داشتم کتابارو بررسی میکردم که آراد اومد. چه عجب! خیلی عادی گفت: 

- خب چیکار کنیم؟ 

دستی به کتابا کشیدمو گفتم: 

- باید دنبال کتابی بگردیم که به شهر سوخته مربوط باشه ... 

با گفتن این حرف سرشو تکون داد و مثل من دنبال کتاب گشت. خیلی زود دستامون پر از کتاب شد. از بخش تاریخی بیرون اومدیمو به سمت کتابداره رفتم: 

- ببخشید خانوم ... بخش مطالا کجاست؟! 

نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- طبقه بالا ... 

تشکری کردیمو به سمت پله هارفتیم. وقتی طبقه بالا رسیدیم یه میز دونفره انتخاب کردیمو نشستیم. این بار دومم بود که آراد دقیق روبه روم میشست! 

کتابارو باز کردمو با صدای آرومی گفتم: 

- ای وای ... برگه نداریم! 

لبخند عمیقی زد و از توی کیف چرمیش چند تا کاغذ آ 4 درآورد و مثل من با صدای آرومی گفت: 

- بفرمایید خانوم حواس پرت! 

نگاهی به کاغذا انداختمو با همون لحنم گفتم: 

- خیلی ببخشیدا ولی من حواس پرت نیستم! 

خنده شو خورد و گفت: 

- میبینم! 

چشم غره ای بهش رفتمو چیزی نگفتم. از توی کیفم خودکارم درآوردم. یکی از کتابارو باز کردم. خیلی آروم گفتم: 

- من مقدمه رو کپی میکنم ... 

باشه ای گفت و منم دست به کار شدم. هردمون داشتیم مینوشتیمو تنها صدای تق تق خودکارامون میومد. 

تو عمق مقدمه شهر سوخته رفته بودم که با صدای آهسته ای گفت: 

- خیلی به شهر سوخته و تاریخ علاقه داری؟! 

با ذوق گفتم: 

- دقیقا ... 

با صدای آروم تری گفت: 

- خوش به حال شهر سوخته! 

از شنیدن حرفش خودکار توی دستم متوقف شد و دستم بی حرکت روی کاغذ موند. خدایا منظورش از این حرفا چیه؟! آب دهنمو قورت دادمو نگاهی بهش انداختم. 

خودشم تو بهت بود! سریع خودشو جمع کرد و پچ پچ وارگفت: 

- اِهِم! چیزه ... مقدمه رو نوشتی؟! 

نگاهی به کاغذم انداختم. سرمو به نشونه مثبت تکون دادم. دوباره شروع به نوشتن کردیم. حدود دو ساعت بعد کاغذا پر از مطلب درمورد شهر سوخته شده بود. 

تکیه ای به صندلیم دادمو انگشتامو کشیدمو گفتم: 

- چقد مطلب نوشتیم؟! 

سرشو از روی برگه اش برداشت و گفت: 

- خسته شدی؟! 

دوباره خواستم بنویسم. من از تاریخ هیچوقت خسته نمیشم. همونجور که خودکار رو روی کاغذ میکشیدم گفتم: 

- ن- ... 

هنوز حرفم تموم نشده بود که گفت: 

- واسه امروز دیگه بسه بقیه اش واسه فردا ... 

آخ خدا دوست دختراتو بهت ببخشه! خدا بهت عوض بده! داشتم میترکیدم از خستگی! 

لبخند نیم بندی زدمو با لحن آرومم گفتم: 

- باشه ... 

***

تو این دو هفته هر روز با آراد میرفتیمو کتابخونه و تو خونه با اینترنت تحقیق میکردیم. شد یه تحقیق کامل و بدون نقص! 

تویه این مدت بیشتر روز رو آرادو میدیدم. دیگه اون نفرت قبلی رو ازش نداشتم! ولی خب هنوزم باهاش لج بازی میکردم و اجازه نمیدادم پاشو از گلیمش دراز تر کنه! 

امروز باید تحقیق رو تحویل میدادیم. پنجره ماشینو پایین آوردم. باد خنکی به صورتم خورد. آخیش هوای اسفند ماه خیلی خوبه چون داریم به بهار نزدیک تر میشیم! 

وقتی به دانشگاه رسیدم ماشینو پارک کردمو به سمت کلاس به راه افتادم. 

بعد از دقایقی به کلاس رسیدم. بازم ازتو شیشه نگاه کردم. به به بازم کلاس بی صاحابه! دروباز کردمو رفتم داخل. 

نگاهم به آراد افتاد. اونم نگام کردو لبخند زد! نمیدونم چرا ولی مثله قبلا از لبخندش عصبی و ناراحت نشدم. برعکس یه حس دلمو قلقلک داد که همراه باش کلافه ام میکرد! 

رفتمو کنار فریماه نشستم. گفتم: 

- سلام چه طوری؟ 

- سلام تو خوبی؟ 

- مرسی ... تحقیقتونو چیکار کردی؟ 

- دسته نسترنه ... گفت میبره بازبینیش کنه امروز میاره ... 

سرمو تکون دادم که گفت: 

- تو چی؟! 

بی اختیار گفتم: 

- دسته آراده! 

ابروش پرید بالا و گفت: 

- آقای کیانیان به آراد تبدیل شد! خبریه؟! 

دستو پامو گم کردم. واقعا خبری تو دلم بود؟ پس چرا وقتی لبخندشو میدیدم قلبم میلرزید. با اومدن استاد از فکر بیرون اومدم. 

استاد بعد از سلام و اینا گفت: 

- خب ... تحقیق هاتون به کجا رسید؟ 

یکی از بچه ها گفت: 

- استاد ... مهلتش تا امروز بود! 

استاد سرشو تکون داد و گفت: 

- بله ... حالا چیکار کردین؟ 

همه بلند شدنو تحقیق هاشونو تحویل دادن. آراد هم رفت و من نشستم. چند دقیقهبعد دوباره بچه ها اومدنو نشستن. استاد نگاهی به تحقیق ها کرد و گفت: 

- خب این از تحقیقاتون ... حالا بریم سر درس ... 

اینو گفت و مشغول تدریس شد. خب خب فرگل حالا حواستو جمع کن ... ایش من خودم حواسم هست ... بله میبینم ... اه خو تقصیر خودت وجی جون نمیذاری به درسم گوش کنم.! 

همه حواسمو به درس معطوف کردم. اوهو معطوف! چه لفظ قلم! 

تا تموم شدن ساعت کلاس مثل یه بچه مودب نشستم. استاد با گفتن خسته نباشید بهمون فهموند جل و پلاسمونو جمع کنیم بریم! 

کلاسورمو توی کیفم گذاشتمو حالا د برو که رفتیم! با فریماه از کلاس بیرون اومدیم. داشتیم راه میرفتیم که کسی اسممو صدا کرد: 

- خانوم سلطانی؟! 

به سمت صدا برگشتم. با دیدن آراد ناخودآگاه لبخند لبمو پوشوند که خیلی زود جمعش کردم. گفتم: 

- بله؟ 

آراد اومد نزدیک ترکه فریماه نگاهی بهمون انداخت و گفت: 

- فرگل جون من تو محوطه منتظرتم ... 

باشه ای گفتم که رفت. نگاهی به آراد انداختم. بهم خیره شده بود. منم نگاهش کردم. تو برق سیاه چشماش عکس خودمو دیدم. دست و پام لرزید! از ترس گناه! سریع نگاهمو ازش گرفتمو سرد گفتم: 

- امرتون ...؟ . 

سرشو پایین انداخت و گفت: 

- ممنون که تو این مدت منو تحمل کردی! 

اومدم جواب بدم که یکی از دوستاش رد شد و با دیدنمون زد رو شونه آراد و با شیطنت گفت: 

- شمام آره آراد آقا؟! 

آراد بروبابایی گفت که پسره زد زیرخنده و رفت. خاک به سرت فرگل باید بری آبروتو از تو دانشگاه جمع کنی! بی آبرو شدی رفت. عقلم نهیب زد: 

- پاشو برو دیگه ایستاده بر و بر نیگاش میکنی! 

صداش بود که گفت: 

- ممنون ک ...

خیلی تند گفتم: 

- بله متوجه شدم ... پس خودتونم میدونید که تحملتون کردم؟! 

از لج از فعل جمع استفاده کردم تا فکرای بد نکنه. اینو که گفتم داشتم میرفتم که داد زد: 

- از من بدت میاد؟! 

سر جام بی حرکت موندم. واقعا ازش بدم میومد؟ نه پس خوشم میومد؟ نه پس چی؟! 

هیچی ... دوباره به راهم ادامه دادم ... 

به خونه که رسیدم به سرعت لباسامو عوض کردمو مشغول وضو گرفتن شدم. از دانشگاه تا خونه رو نمیدونم چه طور روندم! 

چادرمو سرم کردمو نمازمو خوندم. بعد از نماز سرمو روی سجاده گذاشتم. بغض بدی گلومو میفشرد! دلیلشو میدونستم! یه احساس ته دلم قلفلکم میداد! یه حسی که صاحبش دوتا چشم مشکی و مهربون بود! 

بایادآوری آراد بغضم سنگین تر شد. بالاخره شکست. به گریه افتادم. همونجور که به سجده بودم زمزمه کردم: 

- خدایا خودت خوب میدونی که چه بلایی داره سرم میاد! ازت میخوام ... ازت میخوام جلوی این حسو بگیری! نذار بیشتر تو وجودم بپیچه! خدایا من میترسم ... من نمیتونم آرادو دوست داشته باشم! منو اون ماله یه دنیای دیگه ایم ... خدایا خودت کمکم کن ... 

سرمو از رو مهر برداشتمو اشکامو پاک کردم. به آرامش رسیده بودم. یه حسی ته دلم میگفت خدا خودش کمکم میکنه! 

سجاده مو جمع کردم. چادرمم برداشتم. روی تختم دراز کشیدم. ساعت 5 عصر بود. صدای گوشیم دراومد. بی حوصله جوابیدم: 

- بله؟ 

فریماه بود: 

- سلام فری خوفی؟ 

- سلام آجی تو خوبی؟ 

- مرسی ... فرگل کتابی رو که استاد طاها اون جلسه گفت خریدی؟! 

روی جام سیخ نشستم. کف دستمو زدم به پیشونیمو گفتم: 

- ای وای دیدی چیشد؟ نه نخریدم تو چی؟! 

یهو صداش تغییر کرد و خودشو لوس کرد و گفت: 

- فرگل جونم ... من خیلی دوست دارم عشقـــم! 

من که اینو میشناسم! گفتم: 

- کارتو بگو ... 

- برا منم کتابه رو بخر! 

- وا مگه خودت چلاقی؟ 

- آجی به جان خودت اصلا حال و حوصله خیابون انقلابو ندارم خودت بخر دیه بعدش باهات حساب میکنم! 

- زهر مار نگیری یادت نره حساب کنی بام! 

جیغ کشید: 

- خسیسِ لوس ... 

خندیدمو گفتم: 

- باشه من برم دیگه کاری باری؟! 

- گلفونت بلم من عقشم! 

با ادا عق زدمو گفتم: 

- چندشم شدخدافظ! 

- باتو باید مثل خودت حرفید! 

- نکنه دوست داری خودت بری کتابتو بخریا؟ 

- ببین فرگل جون منو تو دوتا آدم بالغیم میشینیم درمورد مشکلاتمون حرف میزنیم! با دعوا که کاری حل نمیشه! 

هردمون خندیدیمو با خداحافظی گوشی رو قطع کردم. زودی لباس پوشیدم. حوصله رانندگی نداشتم. بذار میرم پایین زنگ میزنم آژانس! 

رفتم پایین. بادین آراگل که آماده بود گفتم: 

- جایی میخوای بری؟ 

- آره باید برم بیرون کار دارم ... تو کجا میری؟ 

- من میرم انقلاب ... میخوام کتاب بخرم ... 

سرشو تکون داد و گفت: 

- پس بیا برسونمت ... 

ازخدا خواسته باشه ای گفتم. گفتم: 

- مامان اینا کجان؟ 

- تو پذیرایی ان ... 

رفتم تو پذیرایی. مامان و بابا داشتن حرف میزدن. گفتم: 

- منو آرا داریم میریم بیرون ... 

مامان حرفشو قطع کرد و گفت: 

- کجا مامان؟ 

- من میرم انقلا باید کتاب بخرم ولی آرا رو نمیدونم ... 

بابا سرشو تکون داد و گفت: 

- برید به سلامت بابا ... 

خدافظی کردمو از پذیرایی بیرون اومدم. با آرا از خونه بیرون زدیم. سوار 206 صندوق دار آرا شدیمو بعد از چند دقیقهتو مسیر بودیم. 

آرا دستشو به سمت پخش برد و یه آهنگ گذاشت. ریتم آرومی داشت. با تعجب گفتم: 

- چه عجب تو یه بار مثل آدم داری آهنگ گوش میدی! 

قیافه اشو مظلوم کرد و گفت: 

- گفتم اگه آهنگ شلوغ بذارم میزنی تو سرم! 

به لحن مظلومش خندیدمو چیزی نگفتمو به آهنگ گوش دادم: 

من بی تو هیچم تو باورم نکن خیسم ز گریه تنها ترم نکن

عاشق نبودم تا باتو سر کنم آتش نبودم خاکستر نکن

اگه عاشقت نبودم اگه بی تو زنده بوم

تو بمون که بی تو غصه میخورم اگه دل به تو نبستم

اگه این منم که هستم ولی از هوای گریه ات پرم

اگه شکوه دارم از تو اگه بی قرارم از تو

تو بمون که آشیانه ام تویی به هوایت ای ستاره

به تو میرسم دوباره اگه عاشقم بهانه ام تویی

دل کنده بودم از هم زبونیت دل خون نکردی از من نشونیت

من با کشیدم از عهد بسته ام تو پافشردی بر مهربونیت

اگه همزبون نبودم اگه مهربون نبودم

چه کنم دل این دل شکسته رو اگه سرد و مرده بودم

اگه پر نمیگشودم به تو بستم این دوبال خسته رو

اگه شکوه دارم از تو اگه بی قرارم از تو

تو بمون که آشیانه ام تویی به هوایت ای ستاره

به تو میرسم دوباره اگه عاشقم بهانه ام تویی(خاکسترم نکن - محسن یگانه)

چند مین دیگه رسیده بودیم خیابون انقلاب. سر نبش خیابون پیاده شدمو گفتم: 

- مرسی آجی بای بای ... 

- بای ... مراقب خودت باش ... 

- تو هم همین طور ... 

اینو گفتمو از ماشین پیاده شدم. مثله همیشه شلوغ بود. به یکی از کتاب فروشی هایی که همیشه خرید میکردم. به بخش کتاب های درسیش رفتم. به به چه خبره اینجا! نگاهم به کتابای درسی بود ولی حواسم رو رمان ها بود! 

جهنمو ضرر من آدم نمیشم! رفتم سمت قفسه رمانا. با ذوق به رمانا نگاهیدم. دوتا رو انتخاب کردمو دوباره به بخش درسی برگشتم کتابی رو که استاد گفته بود پیدا کردمو دوتا ازش برداشتم. 

به سمت باجه رفتمو حسابشون کردم. پلاستیک به دست از کتاب فروشی بیرون اومدم. 

یه ذره رفتم بالا تر. ای بمیری فرگل میمیردی ماشین میاوردی؟ وا ماشینم میاوردم کو جا پارک؟! 

نه مثل اینکه وجدانم این دفعه رو راست میگه! 

از خیابون رد شدمو منتظر تاکسی موندم. نگاهی به ساعتم انداختم 7 و نیم عصر بود! نه زمستونم بود زود شب شده! یهو گرخیدم! ول کن فرگل بیا با مترو برو! برو بابا مترو کیلو چنده؟ حوصله داری؟ 

تو همین افکارم بودن که تاکسی جلو پام نگه داشت. نگاهی به راننده اش انداختم خوبه سنش بالاس! گفتم: 

- دربست

- سوارشو خواهرم ... 

درو باز کردمو سوار شدم. سلامی کردم که گفت: 

- کجا میرین؟ 

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

آدرسو بهش دادم که حرکت کرد. همون اول راهی گیر کردیم تو ترافیک! ای توف به این شانس! 

ترافیکش خیلی سنگین بود منم که کم طاقت! یکی از رمانارو درآوردمو مشغول خوندن شدم. اسمش امانت عشق بود. 

نگاهی به ساعت کردم. اوف ساعت هشته و ماهنوز موندیم؟! یه ذره دیگه از رمانو داشتم میخوندم که ترافیک باز شد و حرکت کرد. 

خداروشکر. کتابو بستمو دوباره گذاشتمش توی پلاستیک. ساعت 9 و 10 دقیقهبود که رسیدم سر نبش خیابون. گفتم: 

- چقد شد؟ 

با شنیدن قیمتی که گفت با بهت پولو پرداخت کردم. خوشم نمیاد با راننده ها از سر پول جر و بحث کنم! آخرش که چی؟! 

از ماشین پیاده شدم. اوه اوه خیابون چه خلوته! داشتم راهمو میرفتم. یه ماشین با سرعت بهم نزدیک شد. سرنشیناش مست بودن چون هی ویراژ میرفتن. 

محل ندادم خواستم از خیابون رد شم که اصلا نفهمیدم چیشد! فقط تویه لحظه صدای کشیده شدن لاستیک روی زمینو شنیدمو یهو بازوم کشیده شد و متقاعب از اون تویه آغوش گرم فرو رفتم

. صدای بوق بلند ماشین باجیغ بلند راننده همراه بود که گفت(ترسیدی جوجو! ) رو مخم خط کشید! 

خب یعنی فرگل الان تو تو بغل ازرائیلی؟! چه آغوش گرم و پر از آرامشی! توی حال و هوای خودم بود که صدای یه زمزمه شنیدم: 

- خدای من ... فرگل! 

یهو احساس کردم بهم جریان برق وصل شده! از تو بغل ناجیم بیرون اومدمو با دیدن آراد که چشماش پر از اشک شده بود نزدیک بود سکته کنم! 

پلاستیک از دستم افتاد و با بهت به آراد نگاه کردم. اونم به من خیره شده بود. پلاستیکو برداشتمو با نفس نفس گفتم: 

- تو ... تو ... به چه جراتی ... 

خدای من ... دارم میمیرم. من الان تو بغل آراد بودم! خدایا منو بکش و راحتم کن

از ترس به نفس نفس افتاده بودم. ترس از گناه! بغض گلومو فشرد. نگاهی بهش انداختمو به سرعت دویدم. 

صداشو پشت سرم میشنیدم که ازم میخواست بایستم. ولی من میدویدم. برام مهم نبود که داره صدام میکنه. 

فقط داشتم فرار میکردم. از خودم از آراد از حسی که مثله خوره به جونم افتاده بود. 

با دیدن در قهوه ای رنگ خونه مون احساس آرامش کردم. دروبا کلیدام باز کردمو رفتم داخل. 

از سنگ فرش عبور کردمو به در ورودی رسیدم. درو باکلیدام باز کردمو رفتم داخل. 

نگاهی به سالن انداختم. خب خداروشکر کسی نیست. به سرعت از پله ها بالا رفتمو به اتاقم که رسیدم چادرمو درآوردمو روی تخت افتادم. از ته دلم زدم زیر گریه

من تا حالا حتی دستمم به یه نامحرم نخورده بود ولی حالا ... خدایا کجای کارم اشتباه بوده؟ 

از روی تختم بلند شدمو همونجور که آروم آروم اشک میریختم لباسامو عوض کردم. رفتم پایین تا وضومو بگیرمو نمازمو بخونم. 

عجیب بود سکوت کل خونه رو برداشته. رفتم تو آشپزخونه زیور داشت به آشپزخونه میرسید که با دیدنم گفت: 

- سلام خان- ... 

با دیدن قیافه ام گونه اشو چنگ انداخت و گفت: 

- اوا خاک به سرم خانوم چیشده؟! 

شیرآبو باز کردمو گفتم: 

- هیچی زیور ... مامان اینا کجان؟ 

همونجور که وضو میگرفتم گفت: 

- رفتن خونه دوست آقا ... گفتن وقتی شما برگشتین بگم برین خونه آقای کیانی ... نمیدونم کیانپور! یه همچین چیزی خانوم ... پیری دیگه حواس واسه آدم نمیذاره! 

با حرص شیرآبو بستمو از آشپزخونه بیرون رفتم. به اتاقم برگشتمو نمازمو خوندم. 

از تو روی خدا خجالت میکشیدم. تازه سلام نمازو داده بودم که گوشیم زنگ خورد. بی توجه به گوشیم با آرامش سجاده مو جمع کردمو چادرمو درآوردم. صدای زنگ قطع شد. 

بعد یه دقیقه دوباره زنگ خورد. گوشی رو برداشتم. با دیدن شماره آراد تپش قلبم شدت گرفت. یاد آغوش گرم و پر از آرامشش افتادم ... صدای تپش قلبش ... 

لبمو گاز گرفتم تا فریاد نکشم. اشک از چشمام چکید. ناخودآگاه نشانگر سبزو لمس کردم. صدای نگرانش توی گوشی پیچید: 

- الو فرگل ... تو معلوم هست کجایی؟ الو ... الـو

گوشی رو گذاشتم در گوشم. آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- برای چی منو نجات دادی؟ برای چی باعث شدی به گناه بیفتم؟ برای چی داری آرامشمو بهم میزنی ها ... چرا؟ من حاضر بودم بمیرم ولی تو ... ولی ... 

جمله های آخرو با هق هق میگفتم. صدای دادش تو گوشی پیچید: 

- از من چه انتظار داشتی خانوم مغرور؟! انتظار داشتی پرپر شدنتو ببینم به خاطر اینکه خانوم به گناه نیفته کاری نکنم؟! تو نمیفهمی فرگل ... نمیفهمی وقتی نزدیک شدن ماشینو بهت دیدم چه حالی بهم دست داد ... نمیفهمی ... 

داد زدم: 

- اصلا تو اون جا چیکار میکردی؟ 

- بابات اینا که اومده بودن خونه ما مامانت ازمن خواست بیام دنبالت تا تو خونه تنها نمونی ... نزدیک خونه تون بودم که ... 

با صدای آروم تری ادامه داد: 

- که دیدم هستیم توی دسته باده! 

لرزش تمام وجودمو گرفت. از این لحن گرم و نگرانش. اشکامو پاک کردمو با صدای گرفته ای گفتم: 

- دست از سرم بردار آراد ... تروخدا دست از سرم بردار! 

حرفم مثله کبریت بود که به باروت بزنی. دادش بلند شد: 

- برای چی؟ برای چی دست از سرت بردارم؟ هان؟ اگه یه ذره از این احساسی رو که من داشتم تو به من داشتی هیچوقت این حرفو نمیزدی! 

دوباره اشک به چشمام هجوم آورد. صداشو پایین تر آورد و گفت: 

- تو نمیدونی تو این دوماه چشمات چه بلایی به سرم آورده! 

گرمای شدیدی به گونه هام دوید. یه لبخند ناخودآگاه لبمو پوشوند و چیزی نگفتم. 

وقتی سکوتمو دید گفت: 

- دارم میام دنبالت فرگل ... 

- من باتو جایی نمیام اینو بفهم ... 

- باشه به من ربطی نداره به مامانتون بگو! 

با حرص گوشی رو قطع کردم. زنگ زدم به مامان. بعد از چند لحظه جواب داد: 

- بله فرگلم؟! 

- مامان من حالم خوب نیست

- دور از جون مامان چیشده؟ 

- سرما خوردم! 

این دروغ از کجا اومد رو زبونم خدا داند! مامان با نگرانی گفت: 

- خب برو یه قرص بخور که آراد داره میاد دنبالت

- مامان من نمیام! 

ازلحن تندم جاخورد. گفت: 

- نمیام نداریم ... همه اینجا منتظرتن این نازی سر منو خورد! 

- مامان ... 

- مامانو یامان! وقتی میگم بیا باید بیای ... 

- خدافظ ... 

گوشی رو قطع کردم. جلوی آینه ایستادم. چشمام سرخ شده بود. رفتم دستشویی و صورتمو شستم. بی حوصله هرچی به دستم میرسید پوشیدم. یه جین مشکی با یه مانتو کرم و شال قهوه ای

چادرمم سرم کردم که صدای اس ام اس گوشیم دراومد. اس ام اس از آراد بود که نوشته بود: 

- من درخونه تونم ... بیا پایین ... 

گوشی رو باحرص تو کیفم پرت کردمو از اتاق رفتم بیرون. از پله ها پایین رفتمو روبه زیور گفتم: 

- زیور من رفتم ... 

اومد نزدیکمو گفت: 

- به سلامت خانوم ... 

کفشامو پام کردمو از خونه بیرون رفتم. از خونه بیرون زدم. فراری آرادو تونستم خیلی خوب بشناسم. وقتی دیدم از ماشین پیاده شد و اومد در جفت راننده رو باز کرد. 

بی توجه بهش در عقبو باز کردم که گفت: 

- بشین جلو! 

محلش ندادم که با لحن محکمی گفت: 

- فرگل ... سعی کن با من لجبازی نکنی! بشین جلو ... 

اونقدر لحنش پر از تحکم بود که جای هیچ حرفی رو نذاشت. رفتمو روی صندلی کنار راننده نشستم. 

لبخند پیروز مندانه ای زد. منم لبخند زدم. حتی این زور گویی هاشم دوست داشتم. اومد و پشت رل نشست. بدون حرف ماشینو به حرکت درآورد

هردمون سکوت کرده بودیم. بوی عطرش که توی ماشین پر شده بود تپش قلبمو شدت میداد. یکم که گذشت گفت: 

- به مامانت لابد گفتی سرما خوردی؟! 

بی اختیار گفتم: 

- آره! 

سرشو تکون داد و گوشیشو درآورد و مشغول شماره گیری شد: 

- الو سلام عمو ... راستش فرگل خانوم حالش خیلی بده دارم میبرمش درمونگاه! نه نه نگران نباشید ... باشه حتما ... نه نه باورکنید به اصرار من داره میاد وگرنه حالش زیادم بد نیست ... چشم حتما ... خدافظ

با دهن باز بهش خیره شدم. وقتی گوشی رو قطع کرد گفتم: 

- این چرندیات چی بود تحویل بابام دادی؟! من حالم خوبه! 

نگاهی بهم انداخت و چیزی نگفت. با حرص گفتم: 

- با توام ... 

بازم هیچی نگفت. یهو ترس به جونم افتاد. نکنه بخواد ... نه نه آراد هرچی باشه فکر بد به کله معیوبش نمیزنه! 

متوجه شدم داره میره سمت بام تهران. نگاهی به ساعتم انداختم یه ربا 11 بود. دستام خیس عرق شده بود گفتم: 

- خواهش میکنم بگو منو کجا داری میبری ... وگرنه خودمو از ماشین پرت میکنم پایین ... 

- انقد به من بی اعتمادی؟! 

دستی به لبه چادرم کشیدمو گفتم: 

- نه ... خب ببین ... 

- هیچی نگو فرگل ... این لحن پراز ترس تو منو از خودم بیزار میکنه ... میفهمی بیزار میکنه! 

دیگه به بام رسیده بودیم. ماشینو پارک کرد و گفت: 

- پیاده شو ... 

پیاده شدم. تقریبا خلوت بود. داشت یه جایی میرفت. ناخودآگاه دنبالش رفتم. یهو عقلم نهیب زد: 

- برگرد دختر خرچسونه! دنبالش واسه چی داری میری؟ 

خواستم جواب عقلمو بدم که ایستاد و برگشت. از حرکت یکدفا ایش جاخوردمو منم ایستادم. با لبخند بهم نزدیک شد. 

دستامو مشت کردم که اگه بخواد غلط ملط کنه بزنم تو ملاجش! نگاهمو ازش گرفتم. 

با صدای آرومی گفتم: 

- برای چی منو اینجا آوردی؟ دست از سرم بردار ... 

اومد نزدیک تر. با صدای مرتعشی گفت: 

- از من انقدر بدت میاد فرگل؟ چرا چون مثل خودت نیستم؟ چون اعتقاداتم باهات فرق میکنه؟ آره؟ پس چرا؟ چرا عاشقم کردی و حالا داری زجرم میدی؟ 

قلبم از حرفاش لرزید. چی میگفتم؟ واقعا ازش بدم میومد؟ واقعا؟ من ناخواسته عاشق شدم! بذار لااقل به خودم اعتراف کنم! 

- فرگل چرا چیزی نمیگی؟ چرا داری عذابم میدی؟ 

تنها گفتم: 

- منو تو از یه دنیای دیگه ایم ... خواهش میکنم اینو بفهم آراد ... 

- تو ... تو بگو منو دوست داری من دنیارو برات به آتیش میکشم ... 

بغض گلومو فشرد. نباید به این احساس اجازه پیشروی میدادم. همین حالا همین الان باید بهش ثابت میکردم که جایی تو دلم نداره. اون باید بفهمه. لبمو با زبون مرطوب کردمو با صدای لرزونم گفتم: 

- تو اشتباه میکنی ... تو ... تو هیچ جایی توی دنیای من نداری ... 

آب دهنمو قورت دادمو ادامه دادم: 

- تو یه آدم هوس بازی هستی که احساس یه دختر برات فرقی نداره ... تو یه- ... 

با برق کشیده ای که خوردم حرف تو دهنم خشکید. دستمو روی گونه ایم گذاشتمو با چشمای اشکیم بهش زل زدم. با صدای خشمناکی گفت: 

- اینو زدم که بدونی هرکی مذهبی نبود هوس باز و لجن نیست ... باشه فرگل ... ولی اینو یادت باشه که خودت خواستی ... 

اینو گفت و به سمت ماشینش به راه افتاد. با بغضی که تو گلوم بود دنبالش راه افتادم. ساعت 11 بود. به سمت خونه شون حرکت کرد. 

تو طول راه هیچکدوم حرف نزدیم. فقط صدای نفس های سنگین آراد به گوشم میخورد. نمیدونم چقد گذشت که ماشینو نگه داشت و رسیدیم. 

بدون حرف از ماشین پیاده شدم. وقتی از ماشین فاصله گرفتم صدای کشیده شدن لاستیک ماشینشو روی آسفالت خیابون روی رویاهام خط کشید ... 

با دور شدن از عشقش ماشینو به کناری زد و به اشکاش اجازه چکیدن داد. دلش واسه فرگلش میتپید. فرگل تنها دختری بود که تونسته برای اولین بار قلبشو بلروزنه. 

به هیچ دختری این حسو نداشته بود. همه دخترایی که دور و برش بودن یه شکل بودن. همه یه هدف داشتن. همه به فکر ظاهر و زیبایی شون بودن. 

ولی فرگل اینجور نبود! فرگل براش خاص بود. براش از جنس بلور بود. یه بلور با ارزش که حاضر بود خودش هزاران بار بشکنه ولی به بلورش یه خش نیفته! 

آراد نمیدونست اسم این حسو چی بذاره! از همون روز اول دانشگاه که باهاش برخورد کرد یه حس قشنگ ته قلبش ریشه زد. 

سرشو از روی رل برداشت. دستشو باز کرد و به کف دستش نگاه کرد. همون دستی که صورت فرگلشو زده بود. با بهت به کف دستش نگاه کرد و زمزمه وار گفت: 

- چطور تونستم؟ چطور تونستم بزنم تو صورت برگ گلش؟ آراد ایشالا بمیری! 

یاد چند ساعت قبل افتاد. وقتی داشت به سمت خونه فرگل میرفت. از دور تونست بشناسدش! 

وقتی نزدیک شدن ماشینو بهش دید. نتونست بشینه. به سمت فرگلش پرکشید و به شدت تو آغوشش گرفت. 

همون موقع بود که فهمید زندگی بدون فرگل براش یه کابوسه. یه کابوس که براش از زهر هم تلخ تر بود. 

هنوز به دستش خیره شده بود. از توی وسایل ضروری ماشینش چاقو ای رو درآورد. بدون فکر کردن روی دستش به حرکت درآورد. خون کف دستش رو پر کرد. از درد چشماشو بست. نفس عمیقی کشید و زمزمه کرد: 

- میدونم این حس دوطرفه اس فرگل ... ولی من سکوت میکنم ... تاهروقت که تو بخوای! 

صبح با صدای ساعتم بیدار شدم. دلم خیلی گرفته بود و اصلا حوصله دانشگاه رو نداشتم! 

ناچارا از جام بلند شدم. دستی به گردنم کشیدم. اتفاقای دیشب یادم اومد. بازم بغض به گلوم اومد. ولی نه من باید آرادو فراموش کنم از همین اول باید فراموشش کنم! 

بعداز دستشویی رفتم پایین. همه خواب بودن. خوشن الکی! فقط آراگل بیدار بود و داشت لقمه میگرفت. نشستم رو صندلی سلام آرومی کردم. 

نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- آجی ... چیزی شده؟ 

روبه زیور گفتم برام چایی بریزه. اونم چشمی گفت و اومد تو آشپزخونه. زیر نگاه زیور نمیتونستم حرف بزنم. ای خدا آخه اینم شد زندگی؟ 

چایی رو برام گذاشت رو میزو رفت. آراگل نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- از دیشب تا حالا حالت اصلا خوب نی ... تو مهمونی هم حوصله نداشتی ... اگه چیزی شده به من بکو

با حالت عصبی قاشقو تو فنجونم میچرخوندم. حتی تو تصویر چاییم هم آرادو میدیم. با چشمای اشکیش. آرا دستشو گذاشت رو دستمو نگهش داشت. با لبخند گفت: 

- چرا حرصتو سر اون بیچاره خالی میکنی؟ 

- سر کی؟! 

خنده ریزی کرد و گفت: 

- چاییت! 

نگاهی به چاییم انداختم. یه لقمه نون پنیر گرفتم تا دهنم بو جوراب نگیره! والا. با خوردن نون پنیرم چاییمو که دیگه سرد شده بود سر کشیدم. 

از آشپزخونه بیرون اومدم خودمو برای رفتن به دانشگاه آماده کردم. 

***

روی صندلی کنار فریماه نشستم. استرس زیادی داشتم. استرس روبه رویی با آراد! ناخودآگاه با پام روی زمین ضرب گرفته بودم. فریماه نگاهی به پام انداخت و گفت: 

- فرگل چیزی شده؟ 

- نه راستی بذار کتابتو بهت بدم ... 

اینو گفتمو کتابشو بهش دادم که گفت: 

- دستت درد نکنه بانو ... یادم باشه باهات حساب کنم! 

خواستم جواب بدم که بادیدن آراد تو چارچوب در نفس تو سینه ام حبس شد. قلبم شدت گرفت. خدایا مگه میشه آدم تو یه مدت کم انقدر بی قرار شه؟! 

ضرب پام ایستاد و یه لحظه آرامش وجودمو گرفت. آراد اومد داخلو حتی نیم نگاهی هم بهم ننداخت! دلم شسکت. ولی من خودم خواستم. 

نگاهم روی دست باندپیچی شده اش خشک شد. خدایا چه بلایی سرش اومده بود؟ با اومدن استاد از فکر بیرون اومدم. 

تا آخر ساعت هزار بار مردمو زنده شدم. اصلا حوصله نداشتمو دوبارم تذکر شنیدم! 

وقتی استاد خسته نباشیدی گفت مثل پرنده ای بودم که از قفس آزاد شده باشه! اوهو فرگل چه لفظ قلم! 

از جام بلند شدم از کلاس داشتم بیرون میرفتم که یه نفر صدام زد. برگشتمو با دیدن علی محمدی دانشجوی محجوب کلاس گفتم: 

- بفرمایین ... 

متوجه سنگینی نگاهی شدم. آراد داشت با اخم نگاهمون میکرد. یه حس شیرین تو دلم ریشه زد. فکرای دخترونه کردم: آراد غیرتی شده! 

با صدای محمدی یه متر پریدم: 

- خانوم سلطانی حواستون هست؟ 

- بله بفرمایین ... 

- راستش ... میخواستم اگه میشه ... جزوه تونو بگیرم ... البته چون میدونم شما خوب و مراب جزوه برداری میکنید ازتون خواستم ... 

سرمو تکون دادمو با لبخند گفتم: 

- البته چرا که نه ... فقط زود بهم برش گردونید ... 

با لبخند عمیقی گفت: 

- بله حتما ... 

از تو کیفم جزوه مو درآوردمو بهش دادم. خداحفظی کوتاهی کردمو از کلاس بیرون اومدم. 

داشتم میرفتم که مچ دستم تویه دست قدرتمند گیر کرد. خون تو رگ هام منجمد شد. با خشم برگشتمو گفتم: 

- دستمو ول- ... 

که با دیدن چشمای سرخ آراد حرف تو دهنم خشکید. یا پنج تن! غلط نکنم میخواد بلا ملایی سرم بیاره! با صدای دورگه ای گفت: 

- ببین فرگل اصلا دلم نمیخواد با این محمدی گرم بگیری! 

دستمو با تموم قدرت از دستش بیرون کشیدمو با حرص گفتم: 

- به من ربطی نداره تو چی دلت میخواد چی دلت نمیخواد ... 

با اعصبانیت بیش از حدی ازش فاصله گرفتم. بی شعور نفهم! به چه حقی دستمو گرفت؟ غلط نکنم این خوده شیطونه! والا! ایشالا بره ته دره من از دستش راحت شم! 

یهو از نفرینم عرق سردی رو پیشونی نشست. آب دهنمو قورت دادم. خدانکنه خره! 

حالم اصن خوش نبود. خداکنه بتونم تا آخر کلاسا خودمو نگه دارم نزنم زیر گریه! 

***

روزها میگذشت و آراد هر روز نسبت به من کم محلی تر میکرد! دیگه داشتم دیوونه میشدم. این علی محمدی هم رو اعصابم داشت رژه میرفت! 

فردا سال تحویل بود. دل تو دلم نبود. دانشگاه ها واسه تعطیلات تعطیل شده . خداروشکر داشتم دیوونه میشدم. بس که این کم محلی های آرادو دیدمو دم نزدم! 

با آراگل داشتیم سفره هفت سینو تزیین میکردم. همیشه عاشق این کار بودم. منو آراگل هردومون دوره دبیرستان رفته سفره آرایی و همچین یه نمه سرمون میشد! 

داشتم سنجدارو تو ظرفشون میریختم که آراگل گفت: 

- مسافرت کجا میخوایم بریم؟ 

شونه ای بالا انداختمو گفتم: 

- من چه بدونم؟! فقط خداکنه بریم به مامان گیتی سر بزنیم! 

دستاشو بهم کوبید و با ذوق گفت: 

- اره دلم خیلی واسش تنگ شده! 

مامان گیتی مامانه مامانمون بود و به خاطر آلودگی هوا و بیماری تنفسی که مبتلا بود با مستخدماش رفته و بابلسر زندگی میکنه. 

البته بعداز مرگ بابا بزرگ! خدابیامرزتش! اونموقع که تهران بودن یه خونه ویلایی داشتن که پر درختای میوه بود. منو آراگل و دخترداییمون از این درختا آویزون بودیم! 

بعد حدود نیم ساعت کار سفره هم تموم شد. با ذوق به کارمشترکمون نگاه کردم. 

***

قرآن رو بوسیدمو توی رحل گذاشتم. شبکه سه رو گذاشته بودیمو همه چشم به تلویزیون دوخته بودیم. زیرلب دعای تحویل سالو زمزمه میکردم. از خدا خواستم توی سال جدید هرچی که به صلاحمه برام رقم بزنه. 

ازش خواستم منو آرادو خوشبخت کنه! حتی اگه بهم نرسیدیم. با صدای بمب سال تحویل شد وماهم همدیگرو آبیاری کردیم. 

به خونواده چهار نفره م تبریک گفتمو از خدا خواستم که همیشه برام نگه شون داره. زیور هم به خاطر عید مرخصی گرفته بود و رفته بود ولایت! 

از اینکه سال نو شده بود خوشحال بودم ولی اگه میدونستم چه اتفاقایی قراره برام بیفته هیچوقت آرزو نمیکردم سال نو بشه! 

داشتم شکلات میخوردم که آراگل خودشو لوس کرد و گفت

- ما عیدی میخوایم! 

بابا اخم ظریفی کرد و گفت: 

- عیدی؟ من که همچین چیزی تاحالا نشنیدم! 

آرا با صورت کش اومده گفت: 

- یعنی نمیخواین به ما عیدی بدین؟! 

مامان خندید و گفت: 

- عیدی اصلا چی هست؟! 

بی توجه به کل کل شون از پله ها بالا رفتم تا عیدی های خونوادمو بیارم. جعبه های کادو رو از تو کمدم برداشتم. خواستم از اتاق بیرون برم که لرزش گوشیم توجه همو جلبید! 

آخ جونم دوستام دارن بهم تبریک میگن خدایا من چقد طرفدار دارم. با ذوق به سمت گوشیم رفتم وقتی بازش کردم با دیدن اس ام اس که از طرف شرکت سیم کارتم اومده بود صورتم کش اومد و با حرص گوشی رو گذاشتمو از اتاق بیرون اومدم. 

واقعا اینام رفیقن من دارم؟! آراد ... دلم گرفت. حتی یه اس نداد بهم تبریک بگه! آهی کشیدمو سعی کردم بهش فکر نکنم

رفتم کنارشون. آراگل هنوز داشت چونه میزد. سه تا جعبه رو روی میز گذاشتمو گفتم: 

- درسته شما نمیدونید عیدی چیه؟ ولی ماکه میدونیم! 

برای بابا یه ساعت و برای مامان هم یه دستبند فیروزه برای آراگلم یه خرس سفید بزرگ خریدم. چون به عروسک خرس و خرگوش خیلی علاقه داشت و خلاصه خرس گنده خجالت نمیکشید خرس بازی میکرد! 

از عیدی هاشون راضی بودنو مامان همون موقع دستبندشو دور دستش بست. آراگل خرس تو بغلش گرفت و گفت: 

- وای چه ناناسه عسیسم! 

بابا نگاهی به لوس بازیای آرا انداخت و با تاسف گفت: 

- خجالت بکش خرس گنده! 

مامانم سرشو تکون داد. آرا گفت: 

- ا به جایی اینکه منو مسخره کنید عیدی مو بدین! 

بابا با خنده گفت: 

- عیدی که زوری نمیشه! 

مامان گفت: 

- اصلا تو چرا عیدی هاتو به ما نمیدی؟ از این فرگل یاد بگیر! 

آرا با ناز پشت چشمی نازک کرد و گفت: 

- من مثل شما ها خسیس نیستم ... 

اینو گفت و از زیر میز سه تا جعبه درآورد و روی میز گذاشت. به بابا یه کیف پولی چرمی و به مامان هم مثله همون کیفه ولی زنونه اشو که باهم ست بودن داد. 

به منم یه اتکلن داد که با دیدن مارکش فهمیدم خیلی باید گرون باشه. 

بابا هم بالاخره با کلی خنده و شوخی عیدی هامونو که تو پاکت نامه سفیدی بود داد. 

هنوز نیم ساعت از سال تحویل نگذشته بود بود که همه فک و فامیل زنگ زدنو تبریک دادن. 

مامان گوشی رو قطع کرد و روبه منو آرا گفت: 

- یه سوپرایز اگه گفتین؟ 

آرا توی جاش جابه جا شد و گفت: 

- ماشین برام میخرین؟! 

- نه ... مربوط به مسافرته

- میریم دبی؟! 

- نه ... 

- میریم کیش؟ 

- نه ... 

- میریم مالزی؟! 

مامان با خنده گفت: 

- نه ایرانه ... 

منو آرا هردو باهم گفتیم: 

- شماله؟! 

مامان سرشو تکون داد. آخ جون دلم برای مامان گیتی تنگولیده بود شدید. ولی آرا یهو سر جاش وا رفت و گفت: 

- ولی شمال تنهایی حال نمیده ... 

مامان خیلی عادی گفت: 

- تنها نمیریم! با شمیم اینا و نازی اینا میریم! 

حالا نوبت من بود وا برم. شمیم خاله م بود که شیراز زندگی میکردن. واسه همینم عید تا عید همو نمیدیدیم ولی نازی اینا ... وای آراد! 

با صدای مرتعشی گفتم: 

- خاله شمیم اینا چه طور میان؟ 

- اونا تا فردا میرسن تهران ... ما امروز با نازی اینا میریم وقتی شمیم اینا رسیدن میان واسه شمال! 

با دلخوری گفتم: 

- مامان شما باید به ما میگفتین ... 

آرا هم سرشو تکون داد و گفت: 

- راست میگه ما الان هیچی جمع نکردیم! 

مامان اخم کرد و گفت: 

- خب الان برین جمع کنین منو پدرتون خواستیم شما سوپرایز شین چه میدونستم شما ناز و اداتون زیاده! 

- حالا کی میریم؟ 

- امروز میریم ولی نمیدونم چه ساعتی بذار به بابات بگم ببینم چی میگه ... 

اینو گفت و به سمت بابا رفت. بابا گفت: 

- بابا وحید هماهنگ کردم گفت 2 ظهر حرکت کنیم! 

بادیدن ساعت منو آرا همزمان جیغ کشیدیمو گفتیم: 

- هیچی جمع نکردم! 

به سمت اتاقامون هجوم بردیم. چمدونمو از بالای کمدم درآوردمو هرچی که فکر کردم لازمه رو توش جا دادم. یه جورایی خوشحال بودم. 

آراد لااقل جلوی خونواده هامون نمیتونه اذیت کنه! یاد خاله شمیم افتادم. خاله آخرین بچه مامان گیتی بود. کلا مامان گیتی سه تا بچه بیشتر نداشت! دایی شهرام که اولین بچه بود مامان هم بعدش بود و خاله شمیمم که آخری بود. 

دایی شهرام که بعد از فوت بابابزرگ با زن و دخترش که اسمش سها بود رفتن آلمان و ساکن شدن! هراز گاهی سها زنگ میزنه حال و احوال میکنه

مامانم که بچه دوم بود و دوتا گُل خُل داشت! خاله شمیمم ته تغاری بود که یه دختر و یه پسر داشت. شیوا دختر بزرگش فک کنم سال آخر دبیرستان بود و شهابم فک کنم راهنمایی بود! آره ... 

دلم واسه مامان گیتی و اون تنقلات توی جیبش لک زده بود. زیپ چمدونو بستم. آخیش وسایلمونم جمعیده شد. 

صدای ویبره گوشیم بلند شد. با دیدن اسم فریماه سری جوابیدم: 

- سلام خره سال نوت مبارک! 

خندید و گفت: 

- سلام گاوه سال نوی توهم مبارک! 

نیم ساعت فقط چرت و پرت گفتیمو آخرشم با فوش و فوش کاری تماسو قطع کردم! 

خب اینم از رفقای ما. به بقیه دوستام که زیاد صمیمی نبودم اس دادم و سال نو رو تبریک گفتم اونا هم جواب دادن. 

نگاهی به ساعت انداختم. 1 و نیم بود. تا نیم ساعت دیگه عشقمو میبینم! 

***

چمدونو توی صندوق عقب گذاشتم. سوار شدمو منتظر مامان اینا شدم. همه شون اومدنو سوار شدن. مامان درحالی که داشت کارای امنیتی خونه رو زمزمه میکرد تا یادش بمونه بابا ماشینو به حرکت درآورد. 

بابا جایی رو که با عمو وحید اینا قرار گذاشته بودن ایستاد. با دیدن هیوندای نقره ای عمو وحید بابا گفت: 

- ا اومدن! 

تپش قلبم شدت گرفت. زودتر از آراگل از ماشین پایین پریدم که با دهن باز موند نگام! به درک بذار هر فکری میخواد بکنه! 

همه شون از ماشین پیاده شدن. با دیدن آراد احساس کردم هر لحظه ممکنه قلبم بزنه بیرون. اخم کم رنگی داشت و خیلی رسمی جواب سلاممو داد! 

بازم دلم شکست. با همه شون سلام علیک کردمو سال نو رو تبریکیدم. الهه اومد بغلم و گفت: 

- فرگل جون سال نوت مبارک ... 

لبخند زدمو گفتم: 

- سال نو توهم مبارک عزیزم

چند دقیقهبه حرف و آبیاری کشید که الهه با ذوق گفت: 

- مامانا و بابا ها تو یه ماشین ماهم تو یه ماشین! 

آب دهنمو قورت دادمو منتظر جواب موندم. نازی جون گفت: 

- لازم نکرده شما ها احتیاط نمیکنید میزنین چشم و چال همه درمیارین! 

مامانم سرشو تکون داد که آرا گفت: 

- نه قول میدیم حواسمون باشه ... 

آراد اومد نزدیک و گفت: 

- من خودم رانندگی میکنم ... رانندگی منو که قبول دارین! 

همه قبول کردنو من درحالی که هرلحظه ممکن بود قلبم بزنه بیرون به سمت هیوندای عمو وحید به راه افتادم. 

آراد نشست پشت رل و الهه هم جفتش منو آراگل هم جفت هم. آرا جوری نشست که من مجبور شم پشت سر آراد بشینم. 

با چراغی که بابا اینا زدن آراد ماشینو حرکت داد. از توی آینه نگاهم به چشمای مخمورش میفتاد و تپش قلبم شدت میگرفت. 

الهه دستشو به سمت پخش برد و روشنش کرد. با شنیدن آهنگ آراد لبخند محوی زد و صدای آهنگو بیشتر کرد: 

گه گداری به خیالم که تو اینجایی کنارم خیره میشم به نگاهت تا بدونی بی قرارم

تا بفهمی چه ساده واسه تو دلم میشه تنگ تابدونی یه بغضی میزنه گلومو هی چنگ

نه که فک کنی یه روز از اون حسم به تو کم شه

غیر ممکنه عزیزم عشق تو فراموشم شه

غیر ممکنه که از یاد ببرم خاطره ها تویا فراموش کنه که چشمام طرح زیبای چشاتو

شاید فکر کنی که عادت کرده قلبم یا بریده یا شاید فککنی که عشقم به ته خطش رسیده

شاید فک کنی که حالا جای خالیت شده عادی اما تو نه نمیدونی سخته واسم نمیشه عادی

این احساسی که من دارم فقط دوست داشتن محضه 

دل عاشق به یادت هست هرجا و هرلحظه

این احساسی که من دارم از احساس تو لبریزه

که این روزای عمر من برام شبای پاییزه

این احساسی که من دارم غروب عشق دیروزه

که بعد رفتنت بازم برام انگاری مرموزه

این احساسی که من دارم اگرچه خیلی غمگینه

ولی وقتی تو رویامی به قلبم خیلی میشینه

شاید فکر کنی که عادت کرده قلبم یا بریده یا شاید فککنی که عشقم به ته خطش رسیده

شاید فک کنی که حالا جای خالیت شده عادی اما تو نه نمیدونی سخته واسم نمیشه عادی

شاید فکر کنی که عادت کرده قلبم یا بریده یا شاید فککنی که عشقم به ته خطش رسیده

شاید فک کنی که حالا جای خالیت شده عادی اما تو نه نمیدونی سخته واسم نمیشه عادی

با تموم شدن آهنگ متوجه سنگینی نگاه آراد از توی آینه به خودم شدم. سرمو پایین انداختمو نگاهمو گرفتم

کم کم چشمام گرم شد و خوابم برد ... 

نمیدونم چقد گذشت که با تکونای دستی بیدار شدم. آراگل زد توی سرمو گفت: 

- هوی چته عین خرس گرفتی خوابیدی؟! رسیدیما! 

نگاهی به دور و برم انداختم. نه مثیکه رسیدیم! گردنمو مالش دادمو گفتم: 

- ممنون از لحن مهربونت! 

ریز ریز خندید. از ماشین پیاده شدم. مامان اینا داشتن وسایلو تو ویلا میبردن. با دیدن ویلای مامان گیتی لبخندپهنی زدم

به سمت ماشینمون رفتمو با کمک آراگل چمدونمو درآوردم. بدون توجه به آرا که میگفت وایسم با هم بریم به سمت ویلا هجوم بردم. 

مامان گیتی دم در ایستاده بود و داشت با مهمونا خوش و بش میکرد. 

با دیدنش چمدونمو ول کردمو پریدم بغلش. همونجور که بغلش بودم بهش سلام کردم ... 

منو تو بغلش فشار داد و گفت: 

- خوشومدی فرگلم ... پس اون قلت کو؟! 

خندیدمو از بغل تپلش بیرون اومد. نگاهی به چادرم انداخت و با لبخند گفت: 

- ماشالله مادر ... دیگه باید برات جاهاز جمع کنیم! 

لبخند خجلی زدم که یهو نگام به آراد افتاد. پوزخندی زد و نگاهشو ازم گرفت! 

دلم شکست! چرا محتاج نگاه گرمش بودم؟ من که کمبودی نداشتم! 

با شنیدن صدای مامان گیتی که گفت: 

- به ثریا میگم اتاقاتونو بهتون نشون بده ... 

از فکر بیرون اومدم. ثریا اومد نزدیکمو با اونم سلامو احوال پرسی کردم. 

با کمک ثریا و شوهرش چمدونارو بردیم بالا و هرکی تویه اتاق رفت. 

چون تعداد زیاد بود نمیشد برم اتاقی که همیشه میرفتم! 

اکشال نداره دیگه! با آراگل هم اتاق شدیم. چمدونارو توی اتاق چیدیم. 

چمدونمو توی کمد دیوای گذاشتمو روی تخت خزیدم. آرا رفت کنار پنجره و گفت: 

- نظرت چیه بریم شنا؟! 

با بهت بهش نگاه کردم. حالا میفهمم وقتی مامان میگه خل و چله راست میگه! 

گفتم: 

- یعنی تو خوابت نمیاد؟! 

جیغ زد و گفت: 

- خواب به خواب نری ایشالا! هنوز خوابت میاد؟! 

خندیدمو گفتم: 

- خب چیکار کنم خسته ام! 

- همچین میگه خسته شدم انگار کوه کنده! 

بی توجه بهش از جام بلند شدم. مانتومو درآوردم. از تو چمدونم یه دامن بنفش بایه تونیک بادمجونی که آستین سه رب بود درآوردم. 

لباسامو درحالی که آرا داشت غرغر میکرد عوض کردم. ساق دستیای مشکیمو هم پوشیدمو شال یاسی مو سرم کردم. 

توی چمدونم دنبال عطرم میگشتم که دیدم نه خیر نیاوردمش! ای توف تو این شانس! پیری و هزار دردسر! 

روبه آراگل که داشت خط چشمشو ترمیم میکرد گفتم: 

- آرا ... 

چون خیلی تمرکز گرفته بود و نمیخواست حواسش پرت شه گفت: 

- هان؟! 

- آجی تو عطر آوردی؟ 

- په نه میخوای جلو آراد بو جوراب بدم؟! 

یهو یه حس وجودمو آتیش کشید. نمیدونم چرا لحنم تند شد: 

- زهر مار! بار آخرت باشه اینجورحرف زدیا! 

دست آرا بی حرکت موند و با حالت بامزه ای آب دهنشو قورت داد و گفت: 

- چشم تو یه وقت منو نزنیا! 

بی توجه به آراگل از اتاق بیرون اومدم. داشتم میرفتم پایین که صدای مامانم از تو اتاق توجه رو جلب کرد: 

- باشه ملیحه جون ... منتظرما ... حتما بیاین ... مامان گیتی هم دلش برات تنگ شده ... قربانت ... حدافظ سلام به تیرداد برسون ... 

با شنیدن اسم تیرداد گوشام تیز شد. نکنه ... نکنه تیرداد و ملیحه میخوان بیان؟! وای خدا ... 

توی افکار خودم بودم که درباز شد و مامان اومد بیرون. نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- وا ... چرا اینجا وایسادی؟! 

آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- خاله ملیحه قراره بیان؟! 

مامان لبخند زد و با ذوق گفت: 

- اومدن! ولی دعوتشون کردم واسه شام بیان! 

با دهن باز گفتم: 

- چرا؟! 

مامان اخمی کرد و گفت: 

- ببین فرگل اگه بخوای بازم اخم و تخم واسه تیرداد بیای من میدونمو تو! 

با حرص گفتم: 

- مامان! 

مامان یامانی زیر لب زمزمه کرد و رفت. با اعصاب خورد از پله ها پایین اومدم. 

اعصابم خورد شد. آخه کی حوصله تیردادو داره؟! اهــه

نگاهی به ساعت انداختم. 6 و ربع بود. شام کی میخورن؟! شونه ای بالا انداختمو سعی کردم به تیرداد فکر نکنم ولی مگه میشد؟! 

***

داشتم با موبایلم به فریماه اس میدادم که زنگ در خورد! قلبم تپش گرفت! نه به خاطر دوست داشتن از شدت استرس! 

سریع از جام بلند شدم. آراد نشسته بود و داشت با بابا صحبت میکرد که با بلند شدن یهو ایم ابروش پرید بالا و پوزخند زد! 

اهــه اینم واسه ما همش پوزخند میزنه! 

***

نگاهی به آراد انداختمو سریع رفتم تو آشپزخونه. ثریا داشت آشپزی میکرد. روی میز کاهو و وسایل سالاد بود. خب کور ازخدا چی میخواد؟! دو چشم بینا! 

روی صندلی نشستمو گفتم: 

- ثریا خانوم ... من سالادو درست میکنم ... 

برگشت و گفت: 

- وای نه فرگل خانوم ... خانوم بزرگ گفتن به شما کار ندم! 

منظورش از خانوم بزرگ مامان گیتی بود. حالا من هی میخوام بشینم نرم اون بیرون این نمیذاره! چه گیری کردیما ... 

صندلی رو بیرون کشیدمو نشستم. کاهو هارو بی توجه به مخالفتای ثریا خورد میکردم. صدای خوش و بش از بیرون میومد. 

یهو مامان غضبناک اومد تو آشپزخونه. یا امام هشتم این چرا اینشکله؟ خدایا خودمو به خودت رسوندم. 

اومدحرفی بزنه که نیم نگاهی به ثریا انداخت و اون بدبختم سریع گفت: 

- من برم پذیرایی کنم

اینو گفت و تند تند توی فنجونا چایی ریخت و همونجور میگفت: 

- این برا خانوم بزرگ ... اینم برا شکیبا خانوم ... 

وقتی واسه همه چایی ریخت سینی رو برد و رفت. وقتی رفت مامان نفس عصبی کشید و گفت: 

- تو که باز اومدی اینجا قایم شدی! 

با ناراحتی و اعتراض گفتم: 

- مامان خواه- ... 

مامان با حرص حرفمو قطع کرد و گفت: 

- ها؟ مامانو چی؟ آخه دختر چرا هی آبروی منو جلوی این ملیحه میبری؟ 

- اینکه از پسرش بدم میاد دارم آبروی شمارو میبرم؟! 

مامان لحنشو تغییر داد و باملایمت گفت: 

- باشه اگه از تیرداد بدت میاد اون قضیه اش جداست ... ولی ملیحه که کاری بات نداره ... پاشو مادر اینقدرم منو حرص نده ... 

وقتی دیدم مامان داره اینجوری حرف میزنه دیگه دلم نیومد حرفشو زمین بندازم! خب مادره دیگه ... 

چاقو رو گذاشتم روی میز و گفتم: 

- شما برین تا من بیام ... 

مامان گونه مو بوسید و رفت. 

ای خدا خودت کمکم کن نزنم این تیردادو له کنم! از جام بلند شدمو به سمت هال رفتم. 

وقتی رسیدم همه حرفشونو قطع کردنو نگام کردن! وا؟ مگه مجلسه خواستگاریه؟! 

رفتم به سمت ملیحه. از جاش بلند شد و همونجور که قربون و صدقه ام میرفت گونه هامو بوسید. 

تیرداد از جاش بلند شد و به سمت اومد. دستشو دراز کرد و گفت: 

- سلام فرگل جان! 

فرگل جانو مرض! نمیدونم چرا ناخودآگاه به آراد نگاه کردم. عین خیالش نبود و داشت با عمو وحید و بابا حرف میزد! 

ولی وقتی به دستش نگاه کردم دیدم بدجور داره دسته مبلو تو دستش فشار میده! 

شیطونه میگه با تیرداد دست بدم ... عقلم فریاد زد: نه تو نباید به خاطر لجبازی با آراد روی اعتقادات خودت پا بذاری ... 

تو افکار خودم بودم که تیرداد گفت: 

- فرگل جان ... حواست کجاست؟! 

سرمو آوردم بالا و گفتم: 

- هان؟! 

ریز ریز خندید و گفت: 

- هیچی گفتم خوبی؟! 

اخمی کردمو گفتم: 

- شکر خدا ... 

اینو گفتمو ازش فاصله گرفتم. با اخم غلیظی نشست سر جاش 

په نه په انتظار داری بپرم تو بغلت بگم تو خوب باشی منم خوبم! 

نگاهم به آراد افتاد. دستشو از روی دسته مبل برداشته بود و با لبخند داشت چیزی رو برای بابا تعریف میکرد ... 

منم ناخودآگاه لبخند زدم ... 

توی افکار خودم بودم که دیدم پهلوم داره میسوزه! برگشتمو دیدم آراگل داره باحرکت لباش چیزی رو میگه! 

یا خدا ... خواهرمون لال نبود که شد! خنده ام گرفت! خیلی بامزه ادا درمیاورد! وقتی دید محلش نمیدم با حرص ابروهاشو حرکت داد و به جایی اشاره کرد. 

وقتی اشاره شو دنبال کردم دیدم تیرداد با لبخند بهم زل زده! حرصم درومد. خواستم منم بهش خیره شم بلکه از روبره ولی نه فرگل همچین کاری نکنیا! حالا فکر میکنه چه خبره! 

توی افکار خودم بودم که ثریا اومد و گفت: 

- بفرمایین شام حاضره ... 

مامان گیتی از جاش بلند شد و همونجور که تعارفات معلوم رو رد و بدل میکرد مهمونارو به سمت اتاق غذاخوری راهنمایی میکرد ... 

منو آراگل هم باهم بلند شدیم. همونجورکه داشتیم راه میرفتیم دستشو کشیدمو درگوشش پچ پچ وار گفتم: 

- ببین آرا تو باید پیش من بشینی! 

با شیطنت گفت: 

- وا ... یعنی انقد دوسم داری؟ 

اینو نیگا! چه اعتماد به سقف! گفتم: 

- برو بابا ... 

کنار مامان نشستمو آرا هم مجبور شد کنارم بشینه. درواقع نمیخواستم تیرداد جفتم بشینه! از این بی حیا همه چی برمیاد! 

داشتم شام میخوردم که اونقدر سنگینی نگاه این تیرداد روم بود که کوفتم شد! 

بعد از شام اولین نفری بودم که از مامان گیتی و ثریا تشکر کردمو میز و ترک کردم! نفهمیدم چی خوردم! 

***

صبح باصدای امواج دریا بیدار شدم. وای چه آرامشی داره صدای ساحل! روی جام نیم خیز شدمو به ساعت نگاه کردم. 7 صبح بود. 

عجیبه چه سحر خیز شدم من! یه لحظه به کله ام زد برم بیرون کنار ساحل. 

نگاهی به آراگل انداختم. اوه اینکه پادشاه هشتمو هم رد کرده! 

از جام بلند شدمو به سمت دستشویی توی اتاق به راه افتادم. خوبه خود اتاق سرویس بهداشتی داشتا! 

از دستشویی که بیرون اومدم صورتمو باحوله پاک کردم. صدای خواب آلود آراگل بلند شد: 

- اهــه چقدر سرو صدا میکنی؟! 

محلش ندادمو لباسامو با یه شلوار مشکی و یه مانتو سرمه ای و یه شال مشکی مدل چروک عوض کردم. 

دلم نیومد چادرم ماسه ای بشه! واسه همینم چادر ملیمو که واسه کنار ساحل آورده بودم روی دوشم انداختمو زیپشو بستم. 

گوشیمو از روی میز برداشتمو از توی اتاق بیرون اومدم. داشتم دراتاقو به آرومی میبستم تا سروصدا نشه که با صداش نفس تو سینه ام حبس شد: 

- کجا به سلامتی؟! 

به سمت صدا برگشتم. آراد بود که با اخم محوی داشت نگام میکرد. مثل خودش اخم کردمو گفتم: 

- من مجبور نیستم برای شما توضیح بدم ... 

- پس منم بات میام! 

با بهت گفتم: 

- من به همراه نیاز ندارم! 

- منم نمیذارم تو تنها بیرون بری! 

اینو دیگه کجای دلم بذارم؟! عجبا! با حرص گفتم: 

- من به آقا بالا سر احتیاج ندارم ... 

خواستم برم که دستمو گرفت. احساس کردم جریان برق بهم وصل شده. کف دستش زبر بود و احساس کردم خراش عمیقی داره! 

توی یک دهم ثانیه عقلم گفت درستمو از توی دستش بکشم بیرون. با تموم قدرت دستمو از دستش کشیدم بیرون و درحالی که از خشم نفس نفس میزدم گفتم: 

- بارآخرت باشه که به من دست میزنی! وگرنه ... 

- وگرنه چی؟ 

خواستم جوابشو بدم که درباز شد و آراگل گفت: 

- ا ... فرگل تو هنوز نرفتی؟! من بهت گفتم برو پایین تا من بیام! 

این چی داره میگه؟! خواستم یه چیزی بگم که آراگل اومد جلو و همونجور که به سمت پله ها هدایتم میکرد در گوشم میگفت: 

- نامردی اگه نگی چی بینتونه! 

تا وقتی از پله ها پایین میرفتیم سنگینی نگاه آرادو حس کردم. وقتی از ویلا بیرون رفتیم. آراگل ایستاد و منم ایستادم. 

خیره شد بود بهم! قیافه اش خیلی باحال شده بود! زدم زیر خنده و گفتم: 

- چته؟ برو بر نگام میکنی؟! 

دستمو کشید و همونجورکه به سمت ساحل میرفت گفت: 

- فرگل به خدا اگه نگی چی بین تو آراد هست؟! 

روی شنای ساحل نشستمو پاهامو تو بغلم گرفتمو خیره به دریا گفتم: 

- ول کن تو هم آرا ... 

نشست کنارمو گفت: 

- برو خودتو سیاه کن فرگل ... من میدونم یه چیزی هست ... 

عجب گیری کردما. یه بغض گلومو فشرد. دلم میخواست درددل کنم. چه کسی بهتر از آرا؟! مگه خواهرم نبود؟! آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- به خدا نمیدونم آرا ... خودممم گیج شدم ... 

لبخندی زد و گفت: 

- نگفتم خبریه! 

با کلافگی گفتم: 

- آرا ... منو آراد از یه دنیای دیگه ایم ... من نمیتونم کنار اون خوشبخت شم! گیریم که همه چی جور شد و اونم منو دوست داشت و بهم رسیدیم ... ولی اگه بعد از ازدواج گفت باید حجابتو ترک کنی چه کنم؟! 

آراگل دستاشو بهم کوبید و گفت: 

- مگه اونم تورو دوست داره؟ 

شونه ای بالا انداختمو گفتم: 

- ظواهر امر نشون میده! 

- اولا واسه من لفظ قلم حرف نزن! دوما حالا که آراد دوستت داره میتونی تغییرش بدی! 

- چیو تغییر بدم؟! 

- اعتقاداشو دیگه ... میشه همون کسی که تو دوست داری! 

نگاه عاقل اندر سفیهه ای بهش انداختمو گفتم: 

- خل شدی؟! برم بهش بگم باید ... 

استغفرالله ای گفتمو ادامه حرفمو ندادم ... 

چند دقیقه دیگه با آراگل کنار ساحل نشستیم و بعدش از جامو بلند شدیم. 

لباسامونو تکونیدیمو به سمت ویلا راه افتادیم. تو راه برگشت هردموم ساکت بودیم! من که کلا تو هپروت بودم! 

برگشتیم تو ویلا. رفتیم تو اتاق تا لباسامونو عوض کنیم

***

تازه ناهارو خورده بودیم. منو آراو الهه نشسته بودیمو داشتیم حرف میزدیم که آراد اومد و گفت: 

- به به جمعتون جما گلتون کمه! 

الهه همراه با ایشی گفت: 

- احتمالا گلمونم تویی! 

آراد همونجور که روی مبل مینشست گفت: 

- بله که منم! 

پوزخندی زدم که متوجه شد و برخلاف تصورم لبخند مکش مرگ ما زد! با اونکه تعجب کردم ولی به روی خودم نیوردم ... 

هممون ساکت بودیم که آراگل گفت: 

- بچه ها بیاین یه کاری کنیم ... 

الهه که ذوق زده بود گفت: 

- چی؟ 

آراگل گفت: 

- شجاعت یا حقیقت! 

من گفتم: 

- حالا بشکه از کجا بیاریم؟ 

آراد از جاش بلند شد و همونجور که به سمت آشپزخونه میرفت گفت: 

- اون با من! 

با آراگل و الهه بلند شدیم رفتیم کنار ساحل و الهه داد زد: 

- ما رفتیم کنار ساحل ... 

رفتم از پله ها بالا و چادر ملیمو زدمو دوباره برگشتم پایین. نشسته بودیک که آراد اومد و نشست. آراگل با ذوق گفت: 

- بشکه رو بدین به مـــن ... 

آراد بشکه رو داد به آراگل. آراگل نگاهی به همه مون کرد و بشکه رو دورش داد. 

یهو جهت بشکه افتاد رو من که همه بچه ها گفتن: 

- شجاعت یا حقیقت؟ 

نمیدونم چرا یهو کرمم گرفت که بگم شجاعت. گفتم: 

- شجاعت ... 

آراد لبخند خبیثانه ای زد و گفت: 

- فرگل باید بره شنــا! 

با بهت گفتم: 

- چی؟! 

همه خندیدن که آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- چیزه ... من میگم همون حقیقت بهتره! 

آراگل گفت: 

- د نه د نشد نمیشه تغییرش بدی! 

با حرص گفتم: 

- تو خواهرمی یا دشمنم؟! 

ابروهاشو با لبخندبالا داد که حرصم دراومد. الهه گفت: 

- پاشو برو دیگه مگه نمیگی شجاعی! 

- نه من شجاع نیستم! 

آراد که اینو شنید گفت: 

- باشه بابا حقیقتو بگو! 

سرمو تکون دادم. اوف خدارو شکر! اگه یه وقت میگفت برو شنا که دیگه هیچ! توی افکارم بودم که الهه گفت: 

- توی دنیا کی رو خیلی دوست داری؟ 

- خدا ... 

آراد گفت: 

- از کی بدت میاد ...؟ 

گفتم: 

- معمولا یه حقیقت میگن ... 

سرتقانه گفت: 

- خب حالا دوتا ... 

شونه ای بالا انداختمو گفتم: 

- از آدمی که دروغگو و خیانت کار باشه ... 

***

چند دقیقه دیگه کنار ساحل نشستیمو بعدش بلند شدیمو برگشتیم. 

رفتم توی اتاقمون. داشتم شالمو درمیاوردم که گوشیم زنگ خورد. نگاهی به صفحه اش انداختم. وا این دیگه کیه؟! نمیشناختم. 

گوشی رو دوباره زنگ خورد. 

با حرص شالمو روی تخت پرت کردم. همون شماره بود. محل ندادم. صدای زنگش قطع شد. 

اوخیش دیگه داشت میرفت رو اعصابما! روی تخت دراز کشیده بودمو داشتم به صدای امواج گوش میدادم که صدای اس ام اس گوشیم پرید وسط حس و حالم! 

اینم امروز کتک میخواد! گوشی رو برداشتم. اس ام اس از همون شماره بود! عجبا! اس ام اسو باز کردم. نوشته بود: 

- سلام فرگل جان! منم تیرداد میدونم چون نشناختی جواب ندادی! حالا که شناختی ممنون میشم به تماسم جواب بدی! 

چشمام اندازه توپ بسکتبال شد! این شماره منو از کجا گیر آورده خدا؟! 

این از آراد اینم از این! همه شماره مو دارن! غلط نکنم کار مامانه! یهو یه حس بد وجودمو گرفت ... توی افکار خودم بودم که گوشی تو دستم زنگ خورد. 

با حرص جواب دادم: 

- بله ... 

- سلام خانومی خوبی؟ 

- شکر خدا ... امرتون ... 

- کی میشه تواین لحن رسمی رو به کار نبری؟ 

دیگه داشت میرفت رو مخم! با دندونای رو هم فشرده گفتم: 

- گفتم امرتون ... 

- هیچی خواستم ازتون دعوت کنم امشب ویلامون مهمونی داریم! 

گوشی توی دستم خشک شد و با بهت گفتم: 

- کی رو دعوت میکنی؟! 

- فرگل خانوم گل به همراه خانواده محترمشون ... 

- خیلی ممنون از دعوتتون خدانگه دار!

خواستم قطع کنم که گفت: 

- فرگل ... 

گوشیم رو دوباره به گوشم چسبوندمو حرفشوکامل کردم: 

- خانوم ... 

خندید و گفت: 

- همون ... فرگل خانوم! 

پوفی کردمو گفتم: 

- بفرمایین ... 

- میشه خواهش کنم بیای؟! 

حالا چی میگفتم؟! اینو دیگه کجای دلم بذارم خدا؟! خب فرگل یه جواب محکم میدی تا یاد نگیره اینجوری حرف بزنه! گفتم: 

- سعی میکنم ... 

***

تازه از مهمونی برگشته بودیم. شالمو درآوردمو روی تخت پرت کردم. یاد چند ساعت پیش افتادم. مامان برخلاف تموم مخالفت هام مجبورم کرد باهاشون برم مهمونی ملیحه اینا ... 

منم از سر لجم تو طول مهمونی عین برج زهرمار نشسته بودم! مامانم هی چشم غره میرفت و منم عین خیالم نبود! 

اونقدر نگاه های خیره تیرداد رو به همه دخترا دیدم که حالت تهوع بهم دست داد! 

لامصب همزمان هم به من هم به دختر خاله اش نیگا میکرد! اون دخترخاله اشم از خدا خواسته! جوری رفتار میکرد انگار من پسرخاله شو ... استغفرلله! 

یکی نیست بهش بگو ارزونی خودت والا! 

همونجور که لباسامو عوض میکردم زیرلب غر میزدم. یه دفا یاد آراد افتادم. اونم از دست تیرداد عصبی شده بود! 

نمیدونم چرا؟ ولی وقتی نگاه های غصب آلودشو به تیرداد میدیدم یه حس خوب بهم منتقل میشد! 

خودمو روی تخت انداختمو گفتم: 

- هی وای من پاک خل شدی رفت فرگل ... 

یهو در باز شد و آراگل گفت: 

- تو خل بودی تازه فهمیدی؟! 

روی جام نیم خیز شدمو گفتم: 

- به تو یاد ندادن میای تو یه اتاق در بزنی؟ 

- اینجا اتاق منم هست فعلا ... 

- درهرحال آدم تو هر اتاقی ... 

حرفمو قطع کرد و همونجور که آرایششو پاک میکرد گفت: 

- حالا چیشد که به خل بودن خودت پی بردی؟! 

نفس عمیقی کشیدمو گفتم: 

- بعد از مدتها تحقیق وقتی من فهمیدم خواهر دوقلوم خل و چله به این نتیجه رسیدم که ممکنه خودم هم خل باشم! 

با حرص بی شعوری زیر لب زمزمه کرد و منم خندیدم. همچین کیف میده حرصشو دربیاری! والا ... 

نگاهی به ساعت انداختم. 1 شب بود. آراگل خواست لباس خواب بپوشه که گفتم: 

- نـه! 

ازلحنم جاخورد و گفت: 

- هان چته؟! 

- بریم کنار دریا ... 

بابهت بهم نگاه کرد که گفتم: 

- هان فک کردی فقط خودت دیوونه ای؟! 

با ذوق دستاشو بهم کوبید و گفت: 

- دیوونه اتم دیوونه! پاشو بریم! 

خندیدم. من نمیدونم چه طور یهو به کله ام زد پاشم برم کنار دریا! اونم شب! اونم منی که از آب به اندازه چی میترسم! 

تیپ ساحلی زدیمو از ااق زدیم بیرون. پاورچین پاورچین داشتیم ازپله ها پایین میرفتیم که آراگل زمزمه وار گفت: 

- به اون دوتا هم بگیم؟! 

مثل خودش گفتم: 

- به کی؟! 

- یه مرد خیکی! 

- زهرمار! 

ایستاد و منم ایستادم گفت: 

- آراد و الهه ... 

نه نه حوصله آراد و نداشتم! به اندازه کافی تو کل مهمونی قیافه میرغضبشو تحمل کردم ... 

نگاهی به آراگل انداختمو گفتم: 

- نه برو ... 

حرکت کرد و منم پشت سرش رفتم. دروباز کردو رفتیم سمت ساحل ... 

امید وار بودم کسی اون دور و نباشه ارازلی اوباشی چیزی! 

نه نبود خداروشکر! روی ماسه ها نشستم. روبه روم یه صفحه سیاه بود که نمیشد متوجه بشی کدوم دریا و کدوم آسمون! 

فقی لکه های سفیدی نشون دهنده امواج بود! تازه نشسته بودیم که آراگل گفت: 

- آقا من برم بافت مو بیارم سرده! 

ابروهام پرید بالا و گفتم: 

- سرده؟ هوا به این خوبی! خل شدیا! 

سریع از جاش بلند شد و گفت: 

- من سرما بخورم تو سرت (ها)میکنم تورو هم سرما میدما! 

اینو گفت و رفت! وا! این یه چیزیش هست! اصلا از همون اول مهمونی یه چیزیش بود! همش یا با الهه حرف میزد یا با آراد! 

شونه ای بالا انداختم. چشمامو بستم و به صدای امواج گوش دادم. بعد از چند دقیقه حضور کسی رو احساس کردم. فکر کردم آراگله! باهمون چشمای بسته گفتم: 

- اومدی؟! من که میدونم مامان اینارو بیدار کردی! 

با قرار گرفتن دودست روی دوتا چشمام نزدیک بود از ترس جیغ بزنم! 

از جام بلند شدمو چشم تو چشم آراد شدم. چشماش برق خاصی داشت که دلمو لرزوند! بی توجه به لرزش قلبم گفتم: 

- تو به جراتی ... 

با خنده حرفمو قطع کرد و گفت: 

- به چه جراتی چی؟! 

چیزی نگفتمو نشستم سرجام. چادر ملیم رو روی پاهام پوشوندم. اه این آراگل لعنتی چرا نمیاد؟! صداشو شنیدم که گفت: 

- اجازه هست؟ 

درحالی که از نشستنش کنارم تپش قلب میرگفتم شونه ای بالا انداختم. 

اونم نشست نگاهی به ساعت مچیم انداختم. 1 و نیم بود! غلط نکنم یه کاسه ای زیر نیم کاسه آراگله! چرا نمیاد پس؟! 

هردمون سکوت کرده بودیم. چقد خوبه کنار عشقت باشیو به صدای امواج گوش بدی! لرزشی تموم وجودمو گرفت. واقعا آراد عشقم بود؟! 

خواست حرفی بزنه که گوشیش زنگ خورد! لعنتی زیر لب گفت و جواب داد: 

- بله ... سلام تو خوبی؟ ممنون ... نه خواب نبودم ... چی میگی ترانه؟! 

از شنیدن اسم ترانه یه حس بد وجودمو گرفت. مثله همون حسی که سر قضیه عطر آراگل داشتم! 

گوشامو تیز کردمو دوباره گوش دادم: 

- نصفه شبه تو هنوز نخوابیدی؟! به تو چه که من به چه دلیل نخوابیدم ... خب عصبی شو! 

تعجبم وقتی کامل شد که با داد گفت: 

- به درک! 

بعدم گوشیش رو قطع کرد. دیدم موندنم حایز نیست خواستم پاشم که دستم داغ شد! 

احساس کردم هرآن ممکنه قلبم بایسته! دوباره چشمام خشمگین شد! یه خشم احساسی! 

دستمو از دستش کشیدم بیرون و گفتم: 

- به چه حقی دست منو میگیری هان؟! 

سرشو پایین انداخت و گفت: 

- میدونی به خاطر تو با همه شون کات کردم؟! 

میدونستم منظورش چیه! ولی گفتم: 

- با کیا؟! به من چه ربطی داره؟! 

یهو از جاش بلند شد و روبه روم ایستاد. گفت: 

- چرا ربط داره ... 

از نگاه کردن به چشماش میترسیدم ... همیشه از نگاه مستقیم به کسی میترسیدم! نگاهمو ازش گرفتمو گفتم: 

- مگه من خواستم با همه شون کات کنی؟! 

جمله آخرو با کنایه گفتم. دستی توی موهای مشکی و براقش کشید و کلافه گفت: 

- آره تو ... تو با اون چشمات که هر لحظه داره دیوونه ترم میکنه! 

قلبم ایستاد. با بهت بهش نگاه کردم ... 

وقتی بهت رو توی نگاهم دید سرشو انداخت پایین و زمزمه وار گفت: 

- سعی کردم باهات مثله خودت باشم ... کم محلی کنم ... 

سرشو آورد بالا و گفت: 

- ولی نتونستم ... 

پوزخندی زد و ادامه داد: 

- هیچکی به بی رحمی خودت نیست! 

قلبم از لحنش شکست. بغض گلومو میفشرد. نگاهی به ساعتم کردمو به این بهانه داشتم ازش فاصله میگرفتم که صداش بلند شد: 

- تاکی باید غرورمو بشکونم؟! 

ایستادم ولی برنگشتم. سامت موندم. دوباره گفت: 

- فقط یه کلمه ... بگو که دوستم داری! 

خواستم بگم ... بگم دوستش دارم ... بگم منم دیوونه چشمای سیاهشم ... ولی یه حس مانعم شد! نمیدونم چطور برگشتم. به چشماش نگاه نکردم ولی گفتم: 

- بهتره بار آخرت باشه که بامن درمورد این چرندیات حرف میزنی! 

بهت کل صورتشو پوشوند. باید بگم ... باید این عشق همین جا تموم شه! ادامه دادم: 

- حتی یه درصدم فکر نکن بهت فکر میکنم! تو لیاقت منو نداری! لیاقت تو یکی مثله ترانه اس ... دیگه پاپیچ من نشو ... 

اینو گفتمو رفتم. حتی از اینجا هم میتونستم اشکاشو ببینم ... 

صدای رعد و برق بلند شد. ابرها با هم درحال جدال بودن. مثل قلب های آراد و فرگل! با اولین قطره اشکی که روی صورتش چکید به خودش اومد. 

بارون بی رحمانه قطرات درشتشو روی تن خسته آراد میریخت. گریه های آراد توی قطره های بارون گم میشد

باورش نمیشد! فرگل چطور دلشو شکست؟! خیس خیس شده بود. یهو یه تصمیم گرفت. یه تصمیم ناگهانی! به سمت ویلا رفت. رفت توی اتاقشو بدون سر و صدا لباساشو عوض کرد سوییچشو برداشت

از ویلا بیرون رفت و سوار ماشینش شد. حال خودش رو نمیفهمید. فقط حرف های فرگل انگار به صورتش شلاق میزدن! 

ماشینو روشن کرد و پاشو روی پدال گاز فشرد. میدونست رفت بی خبرش خیلی بده ولی داغون تر از اون بود که به این چیزا فکر کنه ... 

صدای آهنگی توی ماشین پیچید: 

بارون بارید تو بارون اشکای چشامو ندید ***گرمی شونه هاشو ازم گرفت من موندمو یه تب شدید

من تنهام***توکه قهری باهام***نمونده تو سینت عشقی برام***حالا من اسیر فاصله هام

به هم زدی عشقتو با من***تصمیمتو گرفتی نامرد***حالا من هنوز چشم به راهـــ***

با دستای لرزون سی دی رو از توی دستگاه بیرون درآورد نگاهشو به جاده دوخت

***

یک روز از اون شبی که با آراد حرف میزدم گذشته بود. بعد از اون شب دیگه ندیدمش! پسره خل و چل معلوم نیست گذاشته کجا رفته! 

هرچی بهش زنگ میزنن خاموشه! 

سعی میکنم نگرانی به دلم راه ندم! ولی خب ... یه حسی ته قلبمه که نمیذاره آرامش داشته باشم! 

همه توی هال نشسته بودیم و داشتیم حرف میزدیم! البته داشتن حرف میزدن چون من که ساکت بودم و داشتم بخار نسکافه ام نگاه میکردم ... 

هی خداجون شکرت! عاشق نشدیم حالا هم که شدیم اینه وضغمون! 

نگاهی به نازی جون انداختم. برخلاف لبخنداش ته چهره اش یه اضطراب خاص بود! اونم نگران آراد بود ... 

داشتم نسکافه مو مزمزه میکردم که مامان گیتی نشست کنارم. لبخندی زدمو سرمو گذاشتم رو شونه اش ... 

دستمو گرفت توی دست تپلشو گفت: 

- نگرانی؟! 

با بهت سرمو از روی شونه اش برداشتمو گفتم: 

- نه ... برای چی باید نگران باشم؟! 

با اخم ظریفی گفت: 

- سعی نکن سرمنو شیره بمالی! 

خاک تو سرت فرگل مامان گیتی هم نمیدوست که فهمید! آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- هوای بارونی با یه نوشیدنی گرم خیلی خوبه! میخواین براتون نسکافه بیارم؟! 

اینو گفتمو خواستم بلند شم که دستشو گذاشت روی پام و وادارم کرد دوباره بشینم ... 

وقتی نشستم گفت: 

- اولا من نسکافه و اینجور چیزا دوست ندارم خودتم بهتر میدونی! دوما ... 

صداشو آورد پایین و ادامه داد: 

- اگه نگران آراد بهش زنگ بزن! 

با چشمای گرد شده گفتم: 

- مامان گیتی ... 

خندید و گفت: 

- چیه؟! از اون نگاه های نگرانت معلومه که ... 

حرفشو قطع کردمو گفتم: 

- شما دارین اشتباه فکر میکنین مامان گیتی ... من هیچوقت عاشق کسی که زمین تا آسمون باهام تفاوت داره نمیشم! 

با سرخوشی خندید و گفت: 

- کی گفت عاشق؟! من گفتم نگران! دیدی نمیتونی به من دروغ بگی؟! 

اینو گفتو از جاش بلند شد ... با شرم سرمو پایین انداختمو هرچی ناسزا بود بار خودم کردم

هنوز توی فکر بودم که موبایل عمو وحید زنگ خورد. حرفشو با بابا قطع کرد و جواب داد: 

- بفرمایین ... 

چهره اش نگران شد. همه بهش چشم دوختن. عمو ادامه داد: 

- بله خودم هستم ... چی؟ کجا؟ بله بله ... آدرس رو بگین ... 

خودکارشو از توی جیبش درآورد و روی جعبه دستمال کاغذی شروع به نوشتن کرد. تاحالا عمو رو انقدر مضطرب ندیده بودم! وای خدا یعنی چی شده؟! نکنه ... نکنه واسه آراد ... 

هنوز فکرمو کامل نکرده بودم که بابا گفت: 

- وحید جان چیزی شده؟! 

عمو وحید دستی به ته ریشش کشید و بی توجه به بابا روبه نازی جون گفت: 

- خانوم یه لحظه پاشو کارت دارم! 

هردوشون بلند شدن و رفتن تو حیاط. مامان نگاهی به بابا کرد و گفت: 

- اینا چشونه؟! 

بابا متفکر خواست چیزی بگه که یهو صدای جیغ نازی جون از توی حیاط بلند شد! 

همه از جاشون بلند شدنو تقریبا به سمت حیاط هجوم بردن! 

دلم گواهی بد داد. نکنه واقعا اتفاقی واسه آراد افتاده باشه؟! وای خدا

از جام بلند شدمو رفتم تو حیاط. 

همه ساکت ایستاده بودن و مامان داشت شونه های نازی جونو مالش میداد. الهه صورتش از اشک خیس بود. عمو وحید مدام میگفت: 

- نازی جان ... دارم میگم اتفاق خاصی واسش نیفتاده! 

تپش قلبم به حدی بود که فکر میکردم همه دارن لرزششو از روی لباسم میبینن! 

رفتم کنار آراگل و با صدای لرزونم گفتم: 

- جریان چیه؟! 

آب دهنشو قورت داد و گفت: 

- آراد ... تصادف کرده! 

احساس کردم یه پارچ آب یخ روی سرم ریختن. خون توی بدنم منجمد شد. حالم خیلی بد بود. اگه ... اگه آراد به خاطر حرفای من اونشب گذاشته رفته باشه و اتفاقش براش افتاده باشه هیچوقت خودمو نمیخشم! 

بغض بدی به گلوم چنگ مینداخت و راه گلومو بسته بود ... 

حدود نیم ساعتی گذشت تا یکم نازی جون آروم شد. به محض آروم شدن نازی جون همه مشغول جمع کردن وسایلشون شدن تا به تهران برگردیم. 

دلم میخواست برم یه جایی بلند بزنم زیر گریه! آراگل میگفت آراد نصفه شب میذاره میره تهران که وسط راه به خاطر لیزبودن جاده تصادف میکنه ... پلیسم وقتی پیداشون میکنه به تهران منقل میکندش! 

آراگل گفت اونقدر حالش بده که باید عمل بشه و دکترا به رضایت خونواده اش دارن! 

با قدم های آروم راه میرفتم. صدای شیون و گریه نازی جون و الهه کل بیمارستانو گرفته بود. همه شون پشت یه اتاق بودن. فضای بیمارستان برام خفقان آور بود. باورم نمیشد دیگه آراد نیست! 

در اتاقی رو باز کردم. مامان و آراگل سعی داشتن نذارن برم داخل. پسشون زدمو رفتم داخل اتاق ... 

چند تا مرد اونجا بودن. یکیشون بابا و اون یکی عمو وحید بود. چشمای هردوشون سرخ بود. حتی چشمای اشکی شونم منو یاد اونشب بارونی انداخت! همون شبی که دل آرادمو شکوندم! پوزخندی نشست گوشه لبم. آرادمن؟! آرادِ خاک! آراد قبل از اینکه مال من بشه مال خاک شد! 

به خاطر اینکه من دلشو شکوندم! 

رفتم نزدیک اون کمد کشویی فلزی. بابا و عمو وحید با بهت بهم نگاه میکردن. برام مهم نبود. 

دسته کشو رو گرفتم. خواستم به سمت خودم بکشونمش که دوتا مرد با روپوش سفید مانعم شدن. 

جیغ زدمو هردوتاشونو پس زدم. دسته کشو روبه سمت خودم کشیدمو کشو باز شد. 

هق هق عمو وحید بالا گرفت. به جسمی که بود نگاه کردم. دستم لرزید. چرا اشکی نمیریختم؟! مگه من باعث و بانی مرگ عشقم نبودم؟! 

با دست لرزونم پارچه سفید رو زدم کنار. چشم تو چشم دوتا چشم بسته و بی روح آراد شدم. روی گونه اش خون خشک شده بود و پایین چشمشم کبود شده بود. 

لباش خشک شده بود و رنگش عین گچ بود. چند دقیقه طول کشید تا تونستم آرادمو آنالیز کنم. 

وقتی خوب شناختمش. صدایی از حنجره ام خارج شد. صدایی مثل جیغ! یه جیغ بلندو گوش خراش که خودمم از صداش گوشامو گرفتم ... 

***

با جیغ از خواب پریدم. مامان از صندلی جلو برگشت عقب و با نگرانی نگاهم کرد. بابا ازتوی آینه نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- چیزی شده بابا؟ 

عرق سردی روی پیشونیم نشسته بود. نفس نفس میزدم. آراگل دستمو گرفت و گفت: 

- چیزی نیست ... خواب دیده. لابد! 

بابا چیزی نگفت و نگاهشو به جاده دوخت. مامان با نگرانی گفت: 

- آب میخوری؟! 

با بی حالی سرمو تکون دادم. خدایا ... حتی خوابشم تنمو به رعشه میندازه! 

وقتی لیوان پلاستیکی آب جلوم قرار گرفت به خودم اومدمو لیوانو از مامان گرفتم ... لاجرا سر کشیدمو سرمو به شیشه تکیه دادم ... 

هنوز توی جاده شمال بودیمو بارون نم نم میبارید ... 

راه رسیدن به تهران رو نمیدونم چطور گذروندم.! اونقدر توی فکر آراد و عذاب وجدانم بودم که اصلا متوجه گرفتگی بابا نشدم. تازه وقتی فهمیدم که آراگل زد به بازومو به بابا اشاره کرد. . 

وقتی نگاهش کردم یه دستش به پیشونیش بود با اخم به جاده نگاه میکرد. 

سعی کردم زیاد به بابا فکر نکنم و به آراد هم فکر نکنم! ولی وقتی فگرم آزاد میشد صحنه خوابم جلوی چشمم میومد و راه نفسمو میگرفت! 

وقتی رسیدیم تهران عمو وحید اینا زود خداحافظی کردن و رفتن بیمارستانی که آراد بستری بود ... 

ماهم به سمت خونه رفتیم تا بعد از جاگیر کردن وسایلمون بریم عیادت آراد ... 

با بی حوصلگی لباسام رو توی کمد چپوندمو در کمدو بستم. ساعت 4 عصر بود. تازه یه ساعت از اومدنمون میگذشت ... 

بعد از جاگیر کردن لباسام از اتاق بیرون رفتم تا وضومو بگیرمو نمازمو بخونم ... 

به اتاقم برگشتمو شروع به خوندن نمازم کردم. 

داشتم سلام نمازو میدادم که در باز شد و مامان اومد داخل ... سلامو که دادم روبه مامان گفتم: 

- چیزی شده؟ 

سرشو تکون داد و غرغر کنون گفت: 

- چی بگم والا؟ تقصیر این باباته ... از وقتی رسیدیم خونه مثل مرغ سرکنده هی میگه بریم عیادت آراد! دوباره میگه بریم عیادت آراد! نفهمیدم چطور وسایلمو چیدم! 

خنده ام گرفت. گفتم: 

- خب ... حالا میخواین برین؟! 

- نرم چه کنم؟! آراگل هم میاد ... اگه دوست داری تو هم پاشو بیا ... 

یهو نگرانی به دلم چنگ انداخت. 

نفهمیدم چطور آماده شدم. هرچی جلو دستم بود پوشیدمو سریع از اتاق زدم بیرون. استرس از تو چشمام معلوم بود. 

داشتم در اتاق رو میبستم که صدای آراگل رو شنیدم که گویا داشت با موبایلش حرف میزد و مدام میگفت: 

- الی ... حواست باشه ها ... اوکی ... یه جوری که نفهمه! باشه؟ 

آفرین ... خدافظ ... 

وثتی تلفنش تموم شد رفتم توی اتاقشو گفتم: 

- بریم؟! 

با دیدنم ترسید و گفت: 

- وی چته دختر! ترسیدم! 

ابروم پرید بالا و گفتم: 

- وا چکارت دارم؟! با کی حرف میزدی؟! 

- باعمه ام! بیا بریم مامان اینا منتظرن! 

وبا گفتن این حرف به بیرون هلم داد و خودشم پشت سرم راه افتاد. 

خیلی مضطرب بودم ... 

اینو وقتی آراگل گفت: (چیزی شده؟ مضطربی)فهمیدم. هیچی نگفتمو شونه ای بالا انداختم. ولی خدا میدونه چه غوغایی تو دلمه! 

وقتی رفتیم تو پارکینگ بابا سوییچ رو به مامان داد و گفت: 

- شما رانندگی کن ... من زیاد حالم خوش نیست ... 

مامان با نگرانی گفت: 

- چیزی شده سعید؟! 

بابا سرشو تکون داد و مامان هم پشت رل نشست. ای بابا اینو کجای دلم بذارم؟! آراد از یه طرف باباهم از طرف دیگه ... 

سوارماشین شدیمو مامان آدرس بیمارستان رو از بابا پرسید و حرکت کرد. جلوی یه سوپری نگه داشت و کمپوت و آب میوه خریدن و دوباره حرکت کردن. 

من نمیدونم اگه حال آراد خیلی بده پس کمپوت واسه چیشه؟! 

هرچقدر به بیمارستان نزدیک میشدیم ضربان قلبم بالا میرفت. وقتی رسیدیم به بیمارستان عرق سردی روی پیشونی نشست. 

احساس میکردم هرلحظه با جنازه آراد روبه رو میشم! 

دستم یهو گرم شد. برگشتمو دیدم دستم توی دست آراگله! لبخندی زد و گفت: 

- چته دختر؟! الان آراد خوابه! وقتی عملش کردن ممکنه بیدار شه! اگه هم بیدار نشد مشکلی نیست! میره با حوریا اونور حال میکنه! 

بغض به گلوم چنگ انداخت. با صدای لرزونم گفتم: 

- زهر مار تو هم حرف نزن! 

آراگل ریز ریز خندید و من بیشتر عصبی شدم. رفتیم توی بیمارستان و بابا کارای ملاقات رو انجام داد ... 

آدرس اتاق رو گرفتو ماهم به راه افتادیم. برام تعجب آور بود. اگه حالش خیلی بده پس چرا تو بخش اورژانسیه؟! 

باید تو سی سی یو یا آی سی یو چیزی باشه! قلبم فریاد زد: 

- خیلی دلت میخواد با جنازه اش روبه روشیا! بی رحم! 

بازم بغض به گلوم راه انداخت. 

به اتاقش رسیده بودیم. بابا درزد و با آراگل و مامان رفتن داخل اتاق. خواستم برم داخل که یهو بازوم کشیده شد! 

برگشتمو الهه خودشو انداخت تو بغلم و زد زیر گریه! با بهت دستامو دور کمرش پیچوندمو درگوشش گفتم: 

- چیشده آجی؟! نگران نباش ... حال داداشت خوب میشه! 

با هق هق گفت: 

- نه ... حالش خیلی بده ... دکترا جوابش کردن! 

با پایان رسیدن جمله اش نفس تو سینه ام حبس شد وناخودآگاه اشک کل صورتمو خیس کرد ... 

***

با الهه روی صندلی ها نشستیم. همه داخل اتاق پیش آراد بودن. دلم داشت میترکید! دوست داشتم همین الان پاشم برمو آرادو ببینم! 

حرفای ناامید کننده الهه حالمو هرلحظه بد تر میکرد! 

نمیدونم چقدر گذشت که مامان اینا با نازی جون و عمو وحید از اتاق بیرون اومدن. 

چهره های همشون خندون بود! الهه با دیدنشون اشکاشو پاک کرد و منم با نازی جون و عمو وحید سلام و احوالپرسی کردم. 

هنوز ایستاده بودیم که الهه دستمو کشید به سمت اتاق آراد کشوندم. 

هیچ کس حواسش به ما نبود و مشغول حرف زدن بودن. 

الهه در اتاق رو باز کرد و با هم رفتیم داخل. کش چادرمو تنظیم کردم. سرمو بالا آوردمو با دیدن مردی که جلوی پنجره ایستاده بود چشمام گرد شد. 

خواستم از الهه بپرسم این آراده که یهو همون مرده برگشت و دوباره چشم تو چشم یه جفت چشم سیاه شدم. 

باورم نمیشد. این آراد بود؟! این که از منم سالم تر بود! فقط دور سرش باند سفیدی پیچیده بود و داشت با سردی نگاهم میکرد! 

از سردی نگاهش یخ زدم. سکوت بدی اتاق رو برداشته بود. 

توی اتاقش بیمار دیگه ای نبود. فکر کنم عمو وحید اتاق خصوصی واسش گرفته! 

منم تواین موقیت به چی فکرمیکنم! الهه وقتی دید به نوعی اضافه اس گفت: 

- ا گوشیمو نیوردم! الان میام! 

اینو گفت و رفت. تازه الان دارم به این نتیجه میرسم که الهه و آراگل کاسه ای زیر نیم کاسه شون بوده! 

با صدای سرد و خشک آراد فروریختم: 

- واسه چی اومدی؟ حرف دیگه ای هم مونده که نزده باشی؟! 

بغض گلومو فشرد. یه قدم جلو تر رفتم. این یه قدم باعث شد پا بذارم روی همه اعتقاداتم! گفتم: 

- آراد ... تو اشتباه فکر میکنی! 

با پوزخند گفت: 

- جدی؟! نه اتفاقا الان دارم درست فکر میکنم! دارم حقایق رو میبینم! 

اشک صورتمو پوشوند. تنها گفتم: 

- آراد ... 

چشماش یه برق نشست. شاید برق اشک بود که بلافاصله پشتشو بهم کردو گفت: 

- برو فرگل ... برو بذار به درد خودم بمیرم! 

یه قدم دیگه جلو رفتم. یه قدم دیگه روی اعتقاداتم پا گذاشتم. یه بار دیگه توی دهن عقلم زدمو با قلبم هم صدا شدم ... 

با صدای مرتعشم گفتم: 

- باشه میرم ... حالا میرم که فهمیدم زندگی بی تو برام معنا نداره! 

خودمم نفهمیدم این جمله رو با چه جون کندنی گفتم. احساس خوبی داشتم! بالاخره قفل زبونمو به نوعی باز کرده بودم! 

***

با سر انگشت اشکامو پاک کردمو به سمت در رفتم خواستم برم بیرون که دستم داغ شد! 

برگشتمو دیدم آراد با چشمای نمناکش دستمو گرفته! بلافاصله دستمو از تو دستش بیرون آوردمو گفتم: 

- چیشد؟! دلت به حالم سوخت؟ 

بی توجه به لحنم با صدای بمی که دیوونه ام میکرد گفت: 

- بگو که تو هم دوسم داری ... 

دوباره اشک به چشمام اومد. بازک پاکشون کردم. نفس عمیقی کشیدم. نمیخواستم کسی پی به حالم ببره! 

دستگیره درو توی دستم گرفتمو تنها گفتم: 

- خداحافظ ... 

صداشو شنیدم که گفت: 

- بالاخره من از تو اعتراف میگیرم! 

بعد از رفتن فرگل با لبخند به جای خالیش نگاه کرد. باورش نمیشد! فرگل اون شب کجا و این فرگل کجا! 

باخودش زمزمه کرد: 

- اگه میدونستم فرگل با یه تصادف من به خودش میاد زودتر از اینا یه بلایی سر خودم میاوردم! 

با سرخوشی خندید. خنده اشو ادامه داد. داشت با خوشحالی قهقه میزد که در باز شد و پرستاری داخل اومد. 

بادیدن پرستار خنده روی لبش خشکید و پرستار با بهت بهش نگاه کرد! 

پرستار آب دهنشو قورت داد و گفت: 

- اینجا بخش اورژانس یا بخش اعصاب و روان؟! 

آراد با ته خنده ای که هنوز توی صداش بود گفت: 

- اعصاب و روان! 

پرستار همونجور که به سمت در میرفت گفت: 

- پس فکر کنم اشتباه اومدم! 

***

یک هفته از عیادت آراد میگذشت! آراد مرخص شده بود و برگشته بود خونه. اینو وقتی الهه بهم زنگ زد و حال آراد به طور نامحسوس پرسیدم فهمیدم! 

فردا تعطیلات تموم میشه و دوباره روز از نو روزی از نو! 

راستش دلم برای درس و مشق تنگ شده بود. چه کنیم دیگه درس خودنیم! 

داشتم سرو سامونی به جزوه هام میدادم. توی یه هفته اول که شمال بودیم هفته دوم هم که خونه اقوام! 

خاله شمیم هم که نیومد شمال! توی راه شوهر خواهر شوهرش سکته میکنه و مجبور میشن سفرشون رو کنسل کنن! 

ولی دیروز که با مامان حرف میزد گفت ممکنه بعد از تموم شدن امتحانای بچه هاش بیان ... 

دلم برای آراد تنگ شده بود. دوباره این عقل من داد زد: 

- دلم تنگ شد و مرض میزنم این دلتو شل و پل میکنما! 

پوفی کردمو سرمو تکون دادم. خب کار دله گناه من نیست! جزوه هارو با حرص پرت کردم روی میز و از روی صندلی بلند شدم. 

لعنت به تو که آرامشمو از گرفتی! 

بعد از تموم شدن جمله ام گفتم: 

- ا خدا نکنه فرگل خل وچل! 

خودمو روی تخت پرت کردم. ساعت 5 بعد از ظهر بود. خواستم بگیرم بخوابم که صدای گوشیم بلند شد. 

نگاهی به نمایشگر انداختم. الهه بود. جواب دادم: 

- بله آجی ... 

- سلام فرگل خوبی؟! 

- مرسی تو خوبی؟ چه خبرا؟ 

- سلامتی تو چه خبرا؟ 

- جز سلامتی ... 

خندید و گفت: 

- میگم وقت بیرون دارین؟ تو و آراگل؟ 

زود توی ذهنم سرچ کردم. نمازمو که خوندم درسی هم که واسه فردا ندارم! پس ... نفس عمیقی کشیدمو گفتم: 

- من میام ... ولی آرا رو نمیدونم! 

- الان نمیخوایم بریما! 

- پس کی؟ 

- ساعت 8 و نیم 9 بریم چیتگر

با اینکه از محیط چیت خوشم نمیومد ولی عاشقش بودم! گفتم: 

- باشه ... ولی بذار به آرا بگم بینم میاد یا نه ... 

- اوکی ... ما ساعت 8 و نیم در خونه تونیم! 

با تعجب گفتم: 

- ما؟ 

- آره دیگه منو آراد! 

باشنیدن اسم آراد دوباره ذوق مرگ شدم! بی اختیار با خنده گفتم: 

- جدی؟! باشه منتظرم! 

با اینکه تعجب توی صداش معلوم بود ولی گفت: 

- باشه عزیزم ... کاری امری؟ 

- سلام برسون! 

با شیطنت گفت: 

- باشه به آراد سلام میرسونم! 

و قبل از اینکه فرصت جواب دادن بهم بده گوشی رو قطع کرد! ای ای ای حالا منو سرکار میذاری؟ 

من که میدونم با اون آراگل دست به یکی کردین منو به خاطر تصادف آراد دق مرگ کنید! 

ولی اشکال نداره! مهم اینه که من به نقشه شون پی بردم! 

خنده ام گرفت و زمزمه کردم: 

- پی بردم ... ولی چه دیر پی بردم! 

چرخی توی اتاق زدم. وای خدا جونم امشب دوباره آرادو میبینم! 

یهو از این بی شرمیم خجالت کشیدم. چقد من پرو بودم! چی شده بود که حاضر شده بودم پا روی عقایدم بذارم؟! 

رفتم جلوی آینه و نگاهی به خودم انداختم. چشام برق خاصی داشتن. همونجور که به خودم خیره بودم گفتم: 

- نه نه ... من پاروی عقایدم نذاشتم! من فقط به یه نفر فکر میکنم! 

کلافه نگاهمو از آینه گرفتمو گفتم: 

- به یه نامحرم! 

توی حال و هوای خودم بودم که یهو آراگل داد زد: 

- ای وای بچه مون خل شد رفت! 

دستمو روی قلبم گذاشتمو هینی گفتم. خداییش اینم خواهره من دارم؟! 

با حرص گفتم: 

- با این قد و قوارت بلد نیستی میری توی اتاق پرنسس باید در بزنی؟! 

خودشو روی تخت پرت کرد و گفت: 

- اوهو ... پرنسس! اونم پرنسس دیوونه! 

- دیوونه خودتی! 

- دیوونه تویی که توی آینه وایمیستی با خودت حرف میزنی! 

با بهت گفتم: 

- تو مگه حرفامو شنیدی؟! 

ابروهاشو بالا داد و گفت: 

- کدوم حرفا؟ 

با حرص گفتم: 

- برو بابا توهم! گیر چه آدمایی افتادیم! راستی الهه زنگ زد گفت ساعت 8 و نیم بریم چیت ... 

- اتفاقا ترانه هم به من زنگ زد گفت قراره با آراد و الهه برن چیت ماهم بریم! 

باشنیدن اسم ترانه نفسمو با صدا بیرون فرستادم! کی من از دست این بشر راحت میشم؟! 

آراگل هم متوجه ناراحتیم شد گفت: 

- من نمیدونم مشکل تو با این ترانه چیه! 

برای اینکه فکر دیگه ای نکنه گفتم: 

- تو که میدونی من از اینجور دخترا خوشم نمیاد ... 

شونه ای بالا انداخت و با لحنی که انگار داشت جمله مو کامل میکرد گفت: 

- البته این این جور دخترایی که به آراد آویزون بشن! 

اوا! با دهن باز بهش نگاه کردم. درسته من یه چیزایی درمورد حسم به آراد بهش گفته بودم ولی نه دیگه در این حد! 

درحالی که لب و دهنمو جمع میکردم گفتم: 

- نه بابا ... ترشی نخوری یه چیزی میشی! خوب فکر مو خوندی! از توی چُلمنگ بعیده! 

با حرص بی تربیتی زیر لب گفت. لبخندی زدمو از اتاق بیرون اومدم. 

تشنه ام شده بود. 

داشتم میرفتم سمت پله ها که از کتابخونه رد شدم. 

صدای پچ پچ مامان و بابا کنجکاوم کرد. اول خواستم محل ندم ولی وقتی شنیدم بابا گفت: (من نگران فرگل و آراگلم ... )راه اومده رو برگشتمو چسبیدم به در! 

بابا بود داشت میگفت: 

- دوست ندارم آرزو به دل بمونم! 

مامان بود که با لحن نگرانی میگفت: 

- سعید ... معلومه چته؟! از شمال تا الان همش داری همینو میگی! 

- خب یه پدر همیشه نگران آینده بچه هاشه! 

- نگرانی درست ... ولی خب نمیشه که دخترا یهو خوشبختی رو بدست بیارن تا تو از نگرانی درآی! نکنه میخوای از هول حلیم بیفتن تو دیگ؟! 

بابا که کلافه بود گفت: 

- نمیدونم ... نمیدونم من فقط میخوام نوه ها مو بغل کنم ... همین! 

- اِ وا ... تو کی شوهرشون دادی که حالا حرف از نوه میزنی؟! 

وقتی حرف مامانو و بابارو شنیدم با خجالت انگشت سبابه مو گاز گرفتم. آخه اینا چه آرزو هایین تو داری پدر من؟! 

با شنیدن صدای بابا دوباره گوشمو به در چسبوندم: 

- من نمیدونم ... اصلا نخواستم با تو دردل کنم! 

- اِ وا چرا ناراحت میشی؟! 

- نه عزیزم ناراحت نیستم کلافه ام! 

هردوشون سکوت کرده بودن. منم با سکوت از در فاصله گرفتم. به نظرم مامان زیادی قضیه رو بزرگ کرده بود. خب بابا همیشه ز این حرفا میزد. 

حتی وقتی من دانشگاه قبول شدم و شیرینی دادم گفت: ایشالا شیرینی عروسیت بابا ... 

هنوز صداش تو گوشمه! ولی خب لحن اون موقعش با لحن الانش زمین تا آسمون فرق میکرد! 

ای بابا عجب گیری دادی فرگل! بی خیال هیچ چیز نیست! اصلا تو چرا به حرفای پدر و مادرت گوش دادی! خوبه یه روز بچه ات بیاد در اتاق خودتو شوهر ت همه حرفاتونو بشنوه؟! 

با اینکه از جمله آخر وجدانم خوشم نیومد ولی حقو بهش دادم. 

برگشتم توی اتاقم. با دیدن ساعت از جا پریدمو همه چی از یادم رفت. در کمدو باز کردمو هرچی مانتو بود بیرون کشیدمو روی تخت پرت کردم. 

ای خدا خل شدم! چرا انقدر وسواس دارم من؟! همه مانتو هارو یکی یکی پرو میکردمو توی آینه میستادم! 

نیم ساعتی گذشت و من همینجور وسط لباسام نشسته بودم که در باز شد و آراگل اومد داخل. با دیدن اتاقم دهنش باز موند و گفت: 

- بسم الله! اینجا بازار شامه یا جما بازار؟! 

چشم غره ای بهش رفتمو گفتم: 

- نه خیر! اینجا فرگل بازاره! 

روی تخت نشست و نگاهی به ساعت کرد و گفت: 

- خره! 7 ونیمه نیم ساعت دیگه میان دنبالمون! 

باشنیدن حرفش مثل اسفند روی آتیش پریدم بالا و گفتم: 

- زهر مار نگیری تو! حالا مگه خودت خیلی آماده ای؟! 

شونه ای بالا انداخت و گفت: 

- من که آرایشمو دارم ساپورتمم که پامه یه مانتو و شال مونده! 

باحرص گفتم: 

- به خدا اگه بخوای ساپورت بپوشی همچین میزنم تو سرت که به گربه بگی خرگوش! 

خندید و برای اینکه بیشتر حرصمو دربیاره گفت: 

- تازه میخوام سوار دوچرخه هم بشم! 

یدونه از اون نگاه هام بهش انداختم که گفت: 

- ا ... چرا حالا میزنی؟! 

اومدم یه چیزی بهش بگم که گوشیم زنگ خورد. با دیدن اسم الهه با حرص گفتم: 

- انقدر لفتش دادی که دیرمون شد! 

بعدم بی توجه به چشمای گرد شده اش جواب دادم: 

- بله عزیزم؟! 

با صدای آراد یه متر بالا پریدم: 

- خوش به حال الهه! 

تپش قلبم با شنیدن صداش شدت گرفت. خدایا ممنونم که دوباره صداشو میشنوم! سکوت کرده بودم که گفت: 

- چرا ساکت شدی؟! الو ... 

آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- ببخشید ولی من فکر کردم الهه باشه! 

سنگینی نگاه آراگلو حس میکردم! ولی محل ندادم! اونقدر هیجان زده بودم که خودمم یادم رفته بود! صداش بود که گفت: 

- الهه داره آماده میشد دستش بند بود گفت من بهت زنگ بزنم بگم آماده بشین داریم میایم! 

لبخند زدم. با دیدن چشمای مشکوک آراگل لبخندم محو شد و گفتم: 

- خیلی خب ... ما اماده ایم ... 

با صدایی که ته خنده توش موج میزد گفت: 

- باشه ما هم داریم میایم ... 

با اینکه از لحنش تعجب کرده بودم گفتم: 

- باشه ... خداحافظ

خواستم قطع کنم که گفت: 

- هیچوقت به من نگو خداحافظ! بگو به امید دیدار ... 

یهو حس گرمی بهم تزریق شدبی اختیار لبخند زدمو با صدای آرومی گفتم: 

- خداحافظ! 

صدای عصبیشو شنیدم که گفت: 

- فرگل! 

گوشی رو قطع کردم. روی زمین ولو شدمو گوشی رو توی دستام فشردم. 

توی رویاهای دخترونه خودم بودم که صدای جیغ آراگل بلند شد: 

- اوهوی! اون پشت لفن داشتین چی چی بلغور میکردین؟! 

بی توجه بهش از جام بلند شدم. یه ربا 8 بود. یه شلوار لی مشکی برداشتم و گفتم: 

- بفرما بیرون میخوام شلوارمو عوض کنم! 

چشماشو گرد کرد و گفت: 

- چه واسه من خجالتی شده! بگو میخوام از زیر جواب دادن در برم! 

خندیدمو گفتم: 

- همون که تو گفتی! 

با حرص از جاش بلند شد و با غرغر از اتاق بیرون رفت

خندیدمو شلوارمو عوض کردم. از بین مانتو هام یه مانتو بادمجونی پوشیدم با شال یاسی و بنفش. 

شالمو به حالت لبنانی دور سرم بستم. لبخندی توی آینه زدم. چشمم به ریملم افتاد. تردید به دلم چنگ انداخت. همیشه وقتی میخواستم آرایش کنم ریمل میزدم! 

ولی حالا احساس میکردم میخوام برای آراد آرایش کنمو اصلا اینو دوست نداشتم! حداقل الان دوست نداشتم! 

بالاخره تردیدمو کنار گذاشتمو ریمل رو برداشتم. نفس عمیقی کشیدمو برسش رو روی مژه های بلندم کشیدم. 

بعد از تموم شدن کارم ریمل گذاشتم روی میز. کیف مشکیم رو به حالت کج روی شونم گذاشتم. 

چادرمو از روی چوبلباسی برداشتمو از اتاق بیرون اومدم. 

رفتم توی هال. بابا داشت روزنامه میخوند و مامان هم داشت با آراگل حرف میزدن. 

نگاهی به تیپ آراگل انداختم. نه بابا انگار چشم غره ام کارساز بوده! 

با صدای گوشیم دست آراگلو کشیدمو گفتم: 

- ما رفتیم مامان ... 

- به سلامت ... 

آراگل دستشو از توی دستم کشید بیرونو گفت: 

- تو چته انقدر عجله داری؟ 

کفشای عروسکی مشکی مو پوشیدمو گفتم: 

- به تو ربطی نداره! 

در کوچه رو باز کردمو با آراگل از خونه بیرون اومدیم. فراری آراد رو دیدم. نزدیک ماشین که شدیم الهه از ماشین بیرون اومد و باهم روبوسی کردیم. 

اصلا نفهمیدم چی چی به الهه گفتمو چی چی شنیدم! همه حواسم پیش آراد بود. بالاخره الهه آبیاریشو تموم کرد و اجازه داد سوار ماشین بشیم! 

وقتی روی صندلی نشستم ترانه سرشو چرخوند سمتمو گفت: 

- سلام ... خوبی؟ 

درهمین حد! لبخند کجکی زدمو گفتم: 

- سلام ... شما خوبی؟ 

با لبخند فرا ژکوند سرشو تکون داد و( مرسی) زمزمه کرد! نگاهی به تیپش انداختم. یه مانتو قرمز پوشیده بود که چون نشسته بود نمیدونم چقد بود! 

با یه شال سفید که کل موهاشو انداخته بود بیرون. آرایشم که دیگه نگو! 

با صدای الهه از فکر بیرون اومدم: 

- فرگل جون ... آراد با توئه! 

به آراد نگاه کردم. مستقیم داشت نگام میکرد! درحالی که از نگاهش گرم شده بودم گفتم: 

- بله؟ 

صداش ته خنده داشت: 

- سلام عرض شد! 

هی وای من! اونقدر توی فکر این ترانه بودم که نفهمیدم بهم سلام کرده! 

تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- سلام ... 

برگشت و از توی آینه نگاهی بهم انداخت و ماشینو حرکت داد. ترانه همش حرف میزد و آخر هر جمله اش میگفت: مگه نه آراد؟! 

اونقدر این جمله رو آخر حرفاش میگفت که میخواستم بزنم تو ملاجش! 

آراد هم کلافه شده بود! اینو از نگاهش به ترانه میفهمیدم! ولی مگه از رو میرفت؟! 

الهه دستشو نزدیک پلیر برد و گفت: 

- دعا کن آهنگات ازینا نباشه که فقط بلده بگه تو رفتیو منو تنها گذاشتیو ازین مزخرفات ... 

یه حسی توی دلم گفت این آهنگا رو به خاطر من گوش میده! ولی سریع زدم توی سر حسمو خفه اش کردم! 

صدای خواننده که توی ماشین پیچید از توی فکر بیرون اومدم: 

خورشید من باش واسه روزای سرد زندگیم

بذار با عشقت آروم شه دل به سادگی

میسوزه قلبم ولی کنار تو خاموشه

بارونه عشقت مثل آب روی آتیشه

روزام تنها با عشق تو سر میشه

باورش سخته اینکه عاشق اینجوری که

قلبمون نزدیکه 

من واست جون میدم معنی احساسو از چشات فهمیدم

از چشات فهمیدم

باورش سخته اینکه عاشق اینجوری که

قلبمون نزدیکه 

من واست جون میدم معنی احساسو از چشات فهمیدم

از چشات فهمیدم

باور کن تو همه دنیامی با من باش تویی که رویامی

ثابت کن عاشق میمونی قدر این احساسو میدونی

این احساس عشقه عادت نیست دل کندن از تو راحت نیست

راحت نیست از تو دل کندن لحظه هام بوی تورو میدن

باورش سخته اینکه عاشق اینجوری که

قلبمون نزدیکه 

من واست جون میدم معنی احساسو از چشات فهمیدم

از چشات فهمیدم

آراد ماشین رو پارک کرد و همه پیاده شدیم. عاشق این پارک بودم! ولی از محیط و جو ش خوشم نمیومد! والا ... 

توی شب که دیگه فضا خیلی رویایی و قشنگ میشد مخصوصا کنار دریاچه! 

داشتیم قدم میزدیم که ترانه گفت: 

- آراد جون بریم کنار دریاچه؟ 

ایش دختره لوس! حتما باید به آراد میگفتی؟! این همه آدم اینجا ایستاده! 

آراد نفسشو بیرون فرستاد و با لبخند کجی گفت: 

- باشه عزیزم بریم ... 

به سمت دریاچه راه افتادیم. 

وقتی رسیدیم ترانه پیله شد که میخواد با آراد کنار دریاچه عکس بگیره! 

از ژستایی که با آراد میگرفت حرصم گرفته بود! یکی هم رد نمیشد یه چیزی بهش بگه! 

داشتم با حرص بهشون نگاه میکردم ... از شدت حسادت کف دستام عرق کرده بود. 

آراد هم معلوم بود کلافه اس! 

چون به جای لبخند همش اخم میکرد. 

دستای عرق کرده امو مشت کردم. الهه داشت با لبخند بهشون نگاه میکرد و به ترانه یاد میداد چطور ژست بگیره! 

دیگه کنترل اعصابم دست خودم نبود. دستمو روی شونه ی الهه گذاشتمو گفتم: 

- اوهوی! 

باخنده برگشت طرفمو گفت: 

- خدا خفه نکنه این ترانه رو ... 

با حرص گفتم: 

- خدا خفه کنه دختری رو که حاضره اینجوری بپره بغل پسر خاله اش! 

همونطور که نگاهش بهشون بود خیلی عادی گفت: 

- آراد فقط پسر خاله ترانه نیست ... اونا نامزدن! 

با شنیدن حرفش نفسم سنگین شد. برای چند لحظه پلک زدن هم یادم رفت. آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- جدی؟! کی نامزد کردن؟ 

ترانه بالاخره دست از سر آراد برداشت و با خنده و لوس بازی داشتن سمتمون میمومدن ... 

صدای الهه رو شنیدم که گفت: 

- اونا از بچگی نامزد کردن ... لیلی و مجنون فامیل ما این دوتان! 

احساس کردم نفس کم آوردم. یه بغض بد به گلوم چنگ مینداخت! مگه آراد نگفت عاشقمه؟! مگه نگفت دوستم داره؟! 

پس ترانه چی؟ مگه اون نامزدش نبود؟! 

خدایا دارم داغون میشم. همه داشتن باهم حرف میزدن و میخندیدن ولی تنها کسی که ساکت و مغموم بود من بودم! 

ازشون فاصله گرفتمو روی یه نیمکت نشستم. حس یه شکست خورده رو داشتم. 

نفس عمیقی کشیدم تا بغضمو فرو بدم که بوی اتکلن خوش بوش به مشامم رسید. به اختیار لبخند زدم اما دوباره جمعش کردم. 

صداش اومد که گفت: 

- میشه بشینم؟! 

وقتس دید هیچی نمیگم نشست کنارم. خودمو یکم کشیدم کنار. نمیخواستم چون نامزد داشت! 

فکر کنم فهمید چون با چهره ای درهم به روبه روش زل زد. هردومون سکوت کرده بودیم. گفتم: 

- دخترا کجان؟! 

شونه ای بالا انداخت و گفت: 

- ترانه موبایلشو توی ماشین جا گذاشته بود رفتن بیارنش. 

سرمو تکون دادم. دلم میخواست بگم وقتی نامزدش کنارشه دیگه چه نیازی به موبایل داره؟! ولی هیچی نگفتمو بغضمو قورت دادم. 

نگاه غمگینشو بهم دوخت و گفت: 

- هنوزم سر حرفت هستی خانوم سنگدل؟! 

از شنیدن حرفش خشکم زد. با چشمای گرد شده نگاش کردم که ادامه داد: 

- نمیدونم چند بار دیگه باید غرورمو بشکنم! بهت نمیومد انقدر بی رحم باشی! 

نفسام سنگین شده بود. با عصبانیت از جام بلند شدمو گفتم: 

- واقعا که ... حالا دارم میشناسمت! تویه آدم بیشعور و نفهم و خائنی! کسی که با نامزد میاد به یه یکی دیگه نخ میده! 

برات متاسفم! 

یهو از جاش پرید و با چشمای گردشده اش گفت: 

- وایسا ببینم کی همچین چرندیاتی رو گفته؟! 

وقتی جواب ندادم داد زد: 

- هان؟! 

بغضمو قورت دادمو حرفی نزدم. نگاهمو ازش گرفتم ولی صداشو میشنیدم: 

- نمیدونم کی بهت چی گفته ... ولی میخوام بدونی ... تنها کسی که من دوستش دارم تویی فرگل.! با تمام اختلاف عقایدی که داریم! 

فرگل ... من به ترانه کوچک ترین حسی رو ندارم ... میخوام اینو بدونی! 

سرمو پایین انداختم. به آرامش رسیده بودم. همین قدر که بدونم به ترانه حسی نداره برام کافیه! 

سرمو آوردم بالا. ولی بازم بهش نگاه نکردم. میترسیدم نگاه کنمو خودمو لو بدم! 

صدای مرتعشش بود که گفت: 

- بگو که تو هم منو دوست داری! 

صدای الهه اینا میومد! داشتن بهمون نزدیک میشدن. آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- شنیدم میگن اگه به دوست داشتنت شک داشتی به این فکر کن که میتونی عشقتو کنار یکی دیگه ببینی یانه؟! اون موقع جوابتو پیدا میکنی! 

پشتمو بهش کردمو زمزمه وار گفتم: 

- من امشب جوابمو گرفتم! از الهه ممنونم! 

صدای نفس عمیقی که کشید رو فهمیدم. منم لبخند محوی لبامو پوشوند ... 

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

***

صدای زنگ ساعتم بیدارم کرد. روی جام نشستمو کش و قوصی به کمرم دادم. 

ناخودآگاه اتفاقای دیشب جلوی چشمم اومد. نیمچه اعترافم به آراد! واقعا بهش اعتراف کردم؟! 

ازاین فکر لبخند زدم. وای خدا جونم شکرت بالاخره سرعقل اومدم! 

عقلم فریاد زد: 

- سر عقل اومدی؟! تازه عقلتو از دست دادی خنگ خدا! 

سرمو تکون دادم تا فکرای منفی رو دور کنم. دیشب وقتی داشتیم بر میگشتیم آراد برخلاف موقع رفتن سرحال تر بود ولی ترانه بدعنق تر! 

یه حسی ته قلبم میگفت که عشق آراد واقعیه! ولی میترسیدم! از خودم از آراد حتی از ترانه! 

دوباره گوشیم صدی ساعتش بلند شد. ایش همینم کم مونده این بره رو مخم! اینم داره به من میگه خفه شو! والا! 

گوشیمو برداشتمو ساعتشو خاموش کردم. از جام بلند شدم. دوباره درس و مشق شروع شد! 

***

خداحافظی بلندی گفتمو همونجور که لقمه نون و پنیرم دهنم بود بندای کفشامو میبستم. 

خداییش یه روز نشد من با خیال راحت و آرامش بشینم صبحونه مو بخورم! 

در و بازکردمو به حالت دو خودمو به پارکینگ رسوندم. در ماشینو باز کردمو وسایلمو روی صندلی پرت کردم. 

پشت رل نشستم. با بسم الله استارت زدم. 

توی راه دانشگاه . خداییش دلم واسه درسام تنگ شده بود. البته شاید چون رشته مو دوست داشتم این طور بود! شاید! 

***

تازه رسیده بودم کلاس. چه عجب! هنوز استاد نیومده. نشستم روی صندلی کنار فریماه. با دیدنم از جاش پرید و با جیغ جیغ و لوس بازی بغلم کرد! 

جلوی پسرای کلاس داشتم آب میشدم! آخه این چه اخلاق بدیه این داره؟! 

وقتی خوب آبیاریم کرد روی صندلی ها نشستیم. توی کلاس چشم چرخوندم. آراد هنوز نیومده بود! نگران شدم

فریماه شروع کرد به حرف زدن. از اینکه عید کجا رفتن و چیکارکردن

ولی هیچکدوم از حرفاشو نمیشنیدم. 

چرا این انقد دیر کرده؟! هرچند لحظه یه بار به ساعتم نگاه میکردمو با دیدن عقربه هاش تپش قلبم شدت میگرفت. 

5 دقیقه دیگه کلاس شروع میشد و استاد باید میومد. فریماه هم بیقراریمو فهمیده بود. چون گفت: 

- فرگلی ... دختر چته تو! 

هیچی نگفتم. فقط یه لبخند زدمو گفتم: 

- هیچی ... داشتی میگفتی! 

حرفشو ادامه داد. بیخودی سرمو تکون میدادمو لبخند میزدم! ولی ارواح دلم اگه میفهمیدم چی داره میگه! 

یهو در کلاس باز شد و آراد رو توی چارچوب در دیدم. نگاه هردمون قفل هم شد. با دیدن چشمای نگرانم لبخند زد! 

چیه آقا؟! خوشت میاد اینجوری دقم بدی؟! 

ازکنارم رد شد و کنار دوستش نشست. با دیدنش تپش قلبم آروم شد. خواستم به حرفای فریماه گوش بدم که استاد اومد. 

استاد بعد از احوالپرسی و تبریک سال نو شروع به تدریس کرد. سعی کردم به آراد فکر نکنمو ذهنمو روی درس متمرکز کنم! 

همینم شد! هرچند سخت بود. ولی سعی میکردم بیشتر به حرفای استاد فکر کنم تا حرفای آراد! 

هرجور بود اون کلاس هم تموم شد و من نفس راحتی کشیدم ... 

اون روز هم تموم شد. ساعت آخر بود. دستمو زیر چونه ام گذاشته بودمو داشتم با خستگی به استاد نگاه میکردم. 

خنده ام گرفت! همین امروز صبح داشتم به خاطر اومدن به دانشگاه ذوق مرگ میشدم ولی حالا! 

خسته شده بودمو داشتم روی برگه جزوه ام خطوط نامعلومی رو میکشیدم. 

بالاخره با هرجون کندنی بود استاد خسته نباشیدی گفت و بساطشو جمع کرد و رفت! 

آخیش! دق کردم! داشتم کلاسورمو توی کیفم میذاشتم که فریماه گفت: 

- فرگل منو تا یه جایی میرسونی؟ 

کیفمو روی شونه ام گذاشتمو گفتم: 

- باشه ... بیا بریم ... 

باهم داشتیم از کلاس بیرون میرفتیم که آراد گفت: 

- ببخشین خانوم سلطانی ... 

سنگینی نگاه فریماه رو حس میکردم. سوییچو به فریماه دادمو گفتم: 

- تو برو تو ماشین تا من بیام. 

فریماه سوییچو گرفت و همونجور که داشت با شک بهمون نگاه میکرد گفت: 

- باشه ... منتظرم ... 

لبخند زدم. وقتی رفت روبه آراد گفتم: 

- بفرمایین ... 

دستاشو با ژست قشنگی توی جیبش کرد و گفت: 

- چرا تو این لحن رسمی رو به کار میبری؟! 

میترسیدم یکی رد شه و توی دانشگاه سوژه بشه! سریع گفتم: 

- امرتون ... 

با همون لبخندش که دیوونه ام میکرد گفت: 

- امروز به خاطر من نگران شدی؟ 

عجب آدمیه! تازه یادم اومد اول صبح چقدر از دستش حرص خوردم. نگاهی به اطراف انداختمو گفتم: 

- چرا دیر اومدین آقای کیانیان؟! 

با لحن شیفته ای گفت: 

- چون به خاطر حرفای دیشبت تا صبح بیدار بودم ... 

سرمو پایین انداختم. اگه یکی رد میشد چه فکری میکرد؟! خواستم بگم باید برم که گوشیم زنگ خورد. 

نگاهی به صفحه اش انداختم فریماه بود. الان برم پایین دونه دونه موهای کله مو میکنه! 

رد تماس زدمو روبه آراد که داشت توی گوشیم سرک میکشید گفتم: 

- من باید برم ... خدافظ

با اخم محوی گفت: 

- فریماه بود؟! 

وای خدا! سعی کردم نخندم ولی گفتم: 

- آره ... خدا نگه دار آقای کیانیان! 

با لبخند پهنم از پله های دانشگاه سرازیر شدم. داشتم از در ورودی بیرون میرفتم که کیفم کشیده شد. یا پنج تن! با ترس برگشتم که دیدم فریماه داره نگام میکنه! گفتم: 

- ا ... تو هنوز اینجایی؟ من گفتم رفتی تو ماشین! 

دست به سینه ایستاد و گفت: 

- اونوقت پشت دست بو کرده بودم که ماشینتو پیدا کنم؟! 

با اینکه خنگ بازی درآورده بودم ولی به روی خودم نیوردم و گفتم: 

- خیلی خب بابا ... بیا بریم تا نزدیم! 

***

فریماه رو درخونه شون رسوندمو به سمت خونه خودمون حرکت کردم. ای خدا هر روز که میگذشت بیشتر وابسته آراد میشدم! 

امروز مردمو زنده شدم تا اومد کلاس! شاید از لج دیر اومد! 

هی خدا عاشق نشدیم حالا هم که شدیم عاشق یه مردم آزار شدیم! 

خنده ام گرفت! چه راحت داشتم به خودم اعتراف میکردم! آخر عشق منو آراد چی میشد؟! 

عقلم داد زد: 

- هیچی! تا وقتی مطمئن نشدی عشق آراد واقعیه هیچ غلطی نمیکنه! 

خب از یه طرفم حق با عقلم بود دیه! 

آهی کشیدم. رسدیم به خونه. درو با ریموت باز کردمو رفتم داخل. 

ماشینو پارک کردمو پیاده شدم. آخیش برم بگیرم بخوابم! نه اول نماز بعدش خواب! 

در ورودی رو با کلیدام باز کردم. با دیدن زیور که داشت مثله فرفره کار میکرد آه از نهادم بلند شد! 

بازم مهمونی! زیور با دیدنم با هن هن گفت: 

- سلام خانوم جون خسته نباشی

- سلام تو هم خسته نباشی ... خبریه؟! 

با لبخند مشکوکی نگاهم کرد و گفت: 

- خانوم گفتن کارتون دارن ... 

سرمو تکون دادمو به سمت اتاقم به راه افتادم. لباسامو عوض کردم. 

خیلی خسته بودم ولی باید میدیدم مامان چیکارم داره. 

موهامو با کلیپس جمع کردمو از اتاق بیرون اومدم. تقه ای به در اتاق مامان زدمو در و باز کردم. 

با دیدن مامان که وسط لباساش نشسته بود دهنم باز موند و گفتم: 

- سلام ... 

نگاهشو بهم دوخت و گفت: 

- سلام عزیزم ... بیا ببین کدوم قشنگ تره! 

نگاهی به لباسا انداختمو گفتم: 

- عروسی داریم؟ 

با خنده گفت: 

- به زودی ایشالا! 

سرمو تکون دادمو گفتم: 

- عروسی کی؟ 

بی توجه به حرفم گفت: 

- فرگلم؟ 

اوهو مامانمون چه مهربون شده! روی صندلی میزتوالت نشستمو گفتم: 

- شما امرتو بفرما! نمیخواد مهربون شی! 

اخم محوی کرد و گفت: 

- من همیشه مهربونم البته تا وقتی حرصم ندی! تو و اون خواهر خل و چلت! 

خندیدمو گفتم: 

- اون که خل هست ... خب بفرما

اونقدر من من کرد که کلافه شدم. غلط نکنم خبریه! خودشم میدونه ممکنه عصبی شم که چیزی نمیگه! آخر سر با کلافگی گفتم: 

- مامان ... میگی یانه؟ 

نفس عمیقی کشید و گفت: 

- امشب ملیحه اینا دارن میان اینجا! 

دلم لرزید. درحالی که سعی میکردم صدامو عادی نشون بدم گفتم: 

- خب ... اونا همیشه میان اینجا! 

لبشو به دندون گرفت و گفت: 

- خب ... دارن میان خواستگاریه ... تو! 

با جیغ گفتم: 

- چــی؟ 

مامان با بهت گفت: 

- ا ... چت شد؟! چرا جیغ میزنی؟ 

دستامو مشت کردم. با حرص گفتم: 

- مامان ... خودت بهتر میدونی جواب من چیه ... واسه چی گذاشتی اینا بیان؟! 

- آخه اینا خواستگاری کرده بودن ... الان دارن رسمی ش میکنن! 

نفسمو با حرص بیرون فرستادمو گفتم: 

- برای من رسمی و غیر رسمی مهم نیست ... جواب من همونیه که هست ... 

مامان عصبی شد و گفت: 

- یعنی چی؟! همش به فکر خودتی؟! یه ذره هم به فکر پدر و مادرت باش! 

بی توجه به عمق جمله مامانم از اتاق بیرون اومدم. میدونم رفتارم بد بود. ولی نمیتونستم تحمل کنم بهم زور بگن! 

نمیتونستم کنار تیرداد باشم درحالی که قلبم واسه آراد میزنه! 

داشتم توی راهرو رد میشدم که آراگل از پله ها بالا اومد. تازه از دانشگاه اومده بود و جزوه هاش دستش بودن. 

اومد روبه روم ایستاد و با لحن پسرونه ای گفت: 

- چطوری گلم؟ اخم نکن دیوونه ات میشم! 

با حرص هلش دادم که همه جزوه هاش ریختن روی زمین! یه ذره دلم خالی شد! لااقل حرصمو سرش خالی کرده بودم. 

رفتم توی اتاقم. صدای جیغ آراگل بود که میگفت: 

- وحشی آمازونی! به تو محبت نیومده. 

در اتاقو به شدت بستم. اعصابم خیلی داغون شده بود. آخه چرا دارن اذیت میکنن؟! یکی نیست بگه من از این آدم خوشم نمیاد! 

پوزخندی زدم. اصلا آدمه؟! 

صندلی میز تحریرمو بیرون کشیدمو نشستم. کتابامو باز کردمو سعی کردم درس بخونم. ولی نمیتونستم! کلا من وقتی اعصاب نداشته باشم هیچ کاری نمیتونم بکنم! 

با عصبانیت کتابارو بستم. نماز. تنها چیزی که بهم آرامش میده نمازه! از جام بلند شدمو خواستم از اتاق بیرون برم که سینه به سینه آراگل شدم. 

لباش میخندید. خواستم از جفتش رد بشم که گفت: 

- هان چته؟ باز داری پاچه میگیری؟! 

برگشتم طرفشو گفتم: 

- آرا اصلا اعصاب ندارم یه وقت دیدی یه چیزی بهت گفتما! 

- ا چته تو؟! خب یه خواستگاره! هر خواستگاری که اومد قرار نیست جواب بله بشنوه که ... 

برو بابا ای زمزمه کردم. الان تنها چیزی که آرومم میکرد نماز بود! 

***

داشتم کتاب میخوندم که در باز شد و مامان اومد داخل. بادیدنم صورتشو چنگ نمایشی انداخت و گفت: 

- تو که هنوز آماده نیستی! تا نیم ساعت دیگه اینا میان! 

شونه ای بالا انداختمو گفتم: 

- خوب بیان! منم یه چادر میزنم میگم خوشومدین جوابه من همونه که هست! 

مامان با حرص گفت: 

- همین الان پامیشی آماده میشی ... وگرنه من میدونم با تو! 

اینو گفت و رفت. لغض گلومو فشرد. نه به خاطر رفتار مامان. به خاطر دلم. 

چند وقت پیش دل آرادو شکوندم. ولی حالا داشتم به هردری میزدم تا به آراد برسم! 

واقعا چی میخواستم؟! از یه طرف میگم باید جلوی عشقم به آرادو بگیرم ... از یه طرف قلبم واسه اون میتپه! 

واسه یه پسری که زمین تا آسمون عقایدش باهام فرق داره! واسه یه پسری که نگاهش تا حالا به صدتا دختر خورده و من ... 

قبل از اینکه جلوی خودمو بگیرم یه قطره اشک از چشمم چکید. سریع با سرانگشت پاکش کردم. 

از جام بلند شدم. این مراسم کذایی بگذره،باید یه فکر واسه زندگیم بکنم! 

در کمدمو باز کردم. لباسامو از نظر گذروندم. یه بلوز طوسی با یه دامن مشکی از کمد بیرون آوردم. 

لباسارو پوشیدم. موهامو با یه کلیپس بالای سرم جمع کردمو یه شال مجلسی مشکی هم زدم. 

توی آینه بخودم نگاه کردم. هیچ شوقی توی چشمام نبود. قلبم داد زد: 

په نه په! بیا واسه تیرداد آرایشم بکن! 

استغفرلله! 

داشتم توی آینه به خودم نگاه میکردم که در باز شد و آراگل اومد داخل. 

با دیدنم گفت: 

- ووی ... اینا چیه پوشیدی؟! مگه شوهرت مُرده؟! عوضشون کن ببینم! 

دستمو توی هوا تکون دادمو گفتم: 

- برو بابا آرا اصلا حوصله تو ندارما! 

شونه ای بالا انداخت و گفت: 

- به درک! به من چه! 

اینو گفت و به سمت در رفت. گفتم: 

- آفرین! به تو چه ... 

بعد از رفتن آراگل نگاه دیگه به خودم توی آینه کردم. نفس عمیقی کشیدم. باید با تیرداد حرف بزنم. 

باید بهش بفهمونم که دست از سرم برداره! آره فرگل ... هیچ اتفاق بدی نمیفته! مطمئن باش ... 

توی افکارم بودم که در باز شد و آراگل سرشو از توی درآورد داخل و گفت: 

- اگه گاز نمیگیری باید بگم که عشقت داره میاد ... مامان گفت بری توی آشپزخونه تا براشون چایی بیاری! 

اینو گفت و سریع رفت. بی شعور! میدونه اگه میموند یه بلا ملایی سرش می آوردم! 

به همین خیال باشن تا براشون چایی ببرم. از اتاق بیرون اومدمو رفتم پایین. 

مامان و بابا که داشتن حرف میزدن و اصلا متوجه من نشدن. بهتر اگه مامان میدیدم میگفت برو لباساتو عوض کن! 

رفتم توی آشپزخونه. آراگل داشت فنجونارو توی سینی میچید. با دیدنم چشم غره ای رفت و گفت: 

- مثلا خواستگاریه توئه! 

مثل خودش چشم غره ای بهش رفتم. نگاهی به لباساش انداختمو گفتم: 

- تو چرا چیزی نپوشیدی؟ 

دستشو توی هوا تکون داد و گفت: 

- مامان گفت من نیام! 

- چرا؟ 

- اوف ... شیرین میزنیا! طبق رسومات مامان خواهر مجرده دختری که براش خواستگار میاد نباید توی مراسم باشه ... 

سرمو تکون دادم. همون موقع زیور اومد توی آشپزخونه و با دیدنم گفت: 

- ماشالا خانوم جون ... ایشالا عروسیت ... 

که با دیدن لباسام گفت: 

- خانوم جون چرا این رنگی پوشیدی؟! 

- خواستم جواب بدم که آراگل گفت: 

- کله خره دیگه ... منکه میدونم اینا که رفتن مامان یه دل سیر کتکش میزنه! واقعا آدمو حرص میده! 

با عصبانیت به آراگل نگاه کردم که خودشو جمع کرد. همون موقع زنگ در زده شد. زیور از جاش پرید و گفت: 

- ای وای اومدن! 

خیلی خونسرد گفتم: 

- خب بیان! 

زیور نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- وا! 

شونه ای بالا انداختمو گفتم: 

- والا! 

چند لحظه بعد صدای احوال پرسی از توی هال اومد. خیلی خونسرد روی صندلی نشسته بودم ... 

برام مهم نبود چه اتفاقی میفته! مطمئنا مامان و بابا هیچوقت منو به زور شوهر نمیدن اینو مطمئنم! 

توی افکار خودم بودم که آراگل گفت: 

- اوهوی پاشو چایی ببر ... 

دندون قروچه ای کردمو گفتم: 

- مادربزرگ ... بذار برسن بعد ... الان چایی ببرم فکر میکنن هول کردم! 

زیور ادامه حرفمو گرفت و گفت: 

- راست میگن فرگل خانوم ... تا مادر عروس نگفته نباید عروس چایی ببره! 

اینو گفت و ظرف میوه رو گرفت و رفت. پامو روی زمین کوبیدمو گفتم: 

- عروس کیلو چنده؟! 

آراگل ریز ریز خندید و گفت: 

- مبارک باشه ننه! 

- ساکت شو ... 

- وا ... من نمیدونم مشکل تو چیه! پسر به این خوبی! به این خوشگلی ... حتما باید شعبون کچل بیاد بگیرتت؟ 

- آرا بهدا میزنمت! 

آراگل بازم خندید و بیشتر حرصمو دآورد. خودمو کشتم تا مثلا آروم و خونسرد باشم! ولی با این حرفاش اعصابمو به هم ریخت! 

آراگل از جاش بلند شد و مشغول چایی ریختن توی فنجونا شد و گفت: 

- عزیزم چرا اتقدر خودتو اذیت میکنی؟! زحمت کوجا بود گلم؟ ایشالا واسه خواستگاری خودم جبران میکنی! تو دعاکن بخت من واشه! 

با پام روی زمین ضرب گرفته بودم و اصلا به مسخره بازیای آراگل محل نمیدادم که یهو مامان گفت: 

- دختـرم! 

این یعنی اینکه پاشم چایی ببرم! نفس عمقی کشیدم. از جام بلند شدم. به سمت آراگل رفتمو نگاهی به فنجونا انداختم. 

نه بابا ترشی نخوره یه چیزی میشه! چه خوشرنگ. سینی رو بلند کردم. 

یا پنج تن! چه سنگینه! آراگل نگاهی به سینی توی دستم انداخت و گفت: 

- ایشالا بیفتی من بهت بخندم! 

- زهر مار به تو هم میگن خواهر؟! 

اینو گفتمو با جون کندن حرکت کردم. چادرمو جمع کردم تا نپیچه تو پام. نگاه کن تورخدا مادر عروس بی حجاب نشسته و خود عروس چادر سرش کرده! عروس عروس چیه افتاده روی زبونم! 

هرقدمی که برمیداشتم احساس میکردم الانِ که بیفتم! 

به هال که رسیدم همه نگاه ها برگشت سمتم. برخلاف تصورم مامان یه شال حریری روی موهاش انداخته بود! نه بابا مامانمون متحول شده! 

ملیحه شروع کرد به قربون صدقه ام رفتن. چایی رو اول جلوی بابای تیرداد گرفتم بعدش جلوی ملیحه و بعدشم جلوی خود تیرداد. 

تیپش رسمی بود خیر سرش! تا حالا با کت و شلوار ندیده بودمش

وقتی چایی رو جلوش گرفتم همچین لبخند مکش مرگ ما زد که دلم میخواد سینی رو بکوبم توی سرش! 

سینی رو چرخوندمو جلوی مامان و بابا گرفتم. خواستم برم که مامان علامت داد بشینم! 

ای خدا آخه بشینم که چی بشه؟! 

روی مبل کنار مامان نشستم. از هر دری حرف میزدن. انگار نه انگار اومدن خواستگاری! بهتر! من اینجور راحت تر بودم! 

سرمو بالا که آوردم چشم تو چشم تیرداد شدم. یه لبخند دندون نمایی زد! با حرص نگاهمو ازش گرفتم

ای خدا. آخه این بشر چرا اومده خواستگاری من؟! اونقدر توی افکارم بودم که متوجه نشدم متوجه جواب منن! 

وقتی متوجه شدم که مامان به طور نامحسوس از پهلوم نشگونی گرفت. 

سرمو بالا آوردم. همه داشتن نگام میکرد. بابای تیرداد که فهمید حواسم نبوده گفت: 

- دخترم ... ما منتظریم شما برین سنگاتونو وا بکنید ... 

تا اینو گفت تیرداد از جاش پرید و نگام کرد. تک سرفه ای کردم و از جام بلند شدم. 

چرا انقدر خنگ شدم؟! با اجازه ای گفتمو روبه تیرداد گفتم: 

- بفرمایین ... 

با همون لبخندش که حرصمو درمی آورد گفت: 

- شما بفرمایین خانوما مقدم ترن! 

ای زهر هلاهل بخوری ایشالا! با قدم های محکم به سمت در ورودی خونه به راه افتادم. در باز کردمو رفتم توی حیاط. چادرمو جمع کردم. 

اونم داشت دنبالم میومد. به سمت میز و صندلی های سفید رنگمون که تقریبا وسط باغ بود رفتم. 

اونم داشت دنبالم میومد. صندلی ای بیرون کشیدم و گفتم: 

- بفرمایین ... 

اینو گفتمو روی همون صندلیه نشستم. 

اونم روبه روم نشست و با پرویی زل زد توی صورتم! 

نفسمو با حرص بیرون فرستادمو گفتم: 

- خب ... میتونم یه سوال بپرسم؟ 

نیشش شل شد و گفت: 

- شما ده تا بپرس! 

با چندش نگاهمو ازش گرفتمو گفتم: 

- برای چی اومدی خواستگاری من؟ 

دستشو گذاشت زیر چونه اشو گفت: 

- چون دوست دارم! 

با حرص گفتم: 

- من با شوخی دارم؟! 

خندید و گفت: 

- منم شوخی نکردم! کاملا جدی ام! 

چشمامو بستمو شمرده شمرده گفتم: 

- خیلی خب ... پس منم کاملا جدی میگم جوابم منفیه! 

یهو لبخندش خشکید و گفت: 

- یعنی چی؟! 

- یعنی همین که میگم ... 

دوباره نیشش شل شد و گفت: 

- چرا نمیخوای قبول کنی من ازت خوشم اومده؟! 

دندونامو روی هم فشردمو از لای دندونام گفتم: 

- آخه چرا باید از من خوشت بیاد؟ 

- چون یه خانوم نجیب و پاکی! فرگل ... 

با حرص گفتم: 

- خانوم ... 

لبخندشو جمع کرد و گفت: 

- همون فرگل خانوم ... باورت میشه از همون بچگی دوستت داشتم؟! وقتی مامی میگفت میخواد بیاد پیش مامانت بهش التماس میکردم منم با خودش بیاره تا تورو ببینم! 

پوزخندی زدم که ادامه داد: 

- بهم نمیاد عاشق کسی مثل تو شم؟ برای خودمم عجیبه! ولی به خاطر تو من با هیچ دختری نبودم! 

ا ا ا داره جلوی خودم دروغ میگه! سرمو بالا آوردمو گفتم: 

- بعله ... از نگاه خیره ات به دخترا توی مهمونی ها مشخصه! 

یهو هل شد ولی گفت: 

- معلومه که حسودی میکنی! 

با چشمای گرد شده بهش نگاه کردم! این چه رویی داره والا

از جام بلند شدم و گفتم: 

- خیلی خب ... بفرمایین ... 

اونم از جاش بلند شد و همراهم اومد. به سمت در ورودی رفتیمو در باز کردم. 

وارد هال که شدیم همه نگاه ها شون برگشت سمت ما و ساکت شدن. خاله ملیحه گفت: 

- چیشد فرگل جان ... دهنمونو شیرین کنیم؟! 

خواستم یه چیزی بگم که تیرداد مثل قاشق نشسته پرید وسط: 

- فرگل خانوم گفتن تا دو هفته دیگه جواب میدن! 

با بهت برگشتم نگاهش کردم که لبخند تحویلم داد! 

***

کش چادر رو تنظیم کردمو داد زدم: 

- من رفتم ... خدافظ

از در بیرون اومدمو به سمت پارکینگ رفتم. سوار ماشین شدمو وسایلمو روی صندلی پرت کردم. 

با بسم الله ماشینو روشن کردمو درو با ریموت باز کردم. 

لحظاتی بعد توی راه دانشگاه بودم. یاد دیشب افتادم! بعد از اینکه تیرداد گفت تا دوهفته دیگه جواب میدم خاله ملیحه گفت ایشالا جوابت مثبت باشه. 

بعدش یه ده دقیقه ای نشستن و رفتن. 

ای خدا این دو هفته هم بگذره اینا دست از سر من بردارن! 

چند دقیقه بعد رسیدم در دانشگاه. ماشین رو گوشه ای پارک کردمو به سمت در ورودی به راه افتادم ... 

تازه وارد کلاس شده بودم. کنار فریماه نشستم. نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- چه خبرا؟ 

با حرص گفتم: 

- این تیرداد نفهم دیشب اومده بود خواستگاریم! 

زد زیر خنده. میون خنده هاش گفت: 

- جدی؟! پس بالاخره پرده از راز دلش برداشت! 

اینو! چه دل خجسته ای داره! مشتی توی بازوش زدمو گفتم: 

- کوفت ... رو آب بخندی ... منم که از خدامه! 

- وا ... خب معلومه که دوستش داری! خودت همیشه میگی من عاشق اون چشمای قهوه ایشم! 

خواستم یه چیزی بگم که همون موقع نگاهم به چشمای سرخ آراد افتاد و حرف توی دهنم خشکید. وای خدا خفت کنه فریماه! 

آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- تو زر زر نکن من کی گفتم؟! 

آراد اومد توی کلاس نشست و حتی نیم نگاهی هم بهم ننداخت! با اعصبانیت نگاهی به فریماه انداختم که شونه ای بالا انداخت! 

بیشتر حرصم گرفت! همون موقع استاد اومد و مجبور شدم حواسمو جمع کنم! ولی مگه میشد؟! 

تا آخر ساعت های کلاس نفهمیدم چیشد! دوست نداشتم آراد درموردم فکر بد بکنه! اه همش تقصیر این فریماهه دیگه! 

دستمو زیر چونه ام گذاشتمو به استاد چشم دوختم. 

با بی حوصلگی داشتم گوش میدادم. با خسته نباشید استاد انگار بهم دنیا رو دادن! 

سریع وسایلمو جمع کردمو روبه فریماه گفتم: 

- من حوصله ساعتای بعدو ندارم! 

با دهن باز گفت: 

- ا ... مگه خل شدی؟! باز چته میخوای بذاری بری؟ 

کیفمو روی شونم گذاشتمو گفتم: 

- خدافظ ... 

همون موقع هم آراد از کلاس بیرون اومد و نگاهی بهم انداخت و رفت. چشمامو روی هم فشار دادم واقعا نمیدونستم باید چیکار کنم! 

***

همونجور که به فریماه گفتم واسه کلاسای بعد نموندم. چون فکرم مشغول بود هیچی نمیفهمیدم پس نموندم! 

سمت ماشین رفتم. 

با اعصابی خورد ماشین رو روشن کردمو به سمت خونه به راه افتادم. ای خدا خفت نکنه فریماه! 

آب نخورده لب و دهن سوخته! هی خدا شکرت! اینام رفیقن ما داریم؟ 

پلیر رو روشن کردم. آهنگ قشنگی پخش شد. 

چند دقیقه بعد رسیدم خونه. درو با ریموت باز کردمو رفتم توی پارکینگ. 

ماشین رو پارک کردمو به سمت در ورودی رفتم. آخیش! خسته شدم! برم بگیرم بخوابم! 

در رو باز کردمو رفتم داخل. مامان توی هال بود و درحالی که گوشی تلفن رو بین شونه و سرش گرفته بود ناخوناشم سوهان میکشید! 

سلام کردم که با لبخند سرشو تکون داد. به سمت اتاقم رفتم. وای که چقد خسته ام! 

در اتاق رو باز کردمو چادرم رو درآوردم. 

لباسام رو عوض کردم و خواستم برم وضو بگیرم که یادم اومد توی نمازخونه دانشگاه نمازمو خوندم! 

ایول نماز اول وقت همین خوبیا رو هم داره! ماشالا به خودم که انقدر وقت شناسم! 

روی تختم دراز کشیدم. تازه چشمام گرم شده بود که با جیغ آراگل از جام پریدم: 

- فرگل ... 

روی تخت نشستم. نگاش کردم. قیاقه شو از هیجان سرخ شده! باز لابد استاد الهامی بهش چشمک زده! 

دستی به چشمام کشیدمو گفتم: 

- هان؟ باز الهامی چی بهت گفته؟ 

دستشو روی قلبش گذاشت و گفت: 

- وای نمیدونی چیشد! 

منتظر نگاهش کردمو گفتم: 

- حرفتو بزن میخوام کپه مو بذارم! 

- خیلی خب بابا ... امروز ترانه گفت ... 

بعدم با شیطنت ابروهاشو بالا داد! با حرص گفتم: 

- جونت بالا بیاد! حرفتو بزن! 

شونه ای بالا انداخت و گفت: 

- هیچی دیگه ... ترانه گفت ماه آینده که ولادت یکی از اماماس میخواد با آراد عقد کنن! 

یه لحظه احساس کردم نفسم حبس شد. آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- تو ... مطمئنی؟! 

یهو اومد بغلم کرد و گفت: 

- الهی بمیرم خواهری! میدونم الان چه حسی داری! 

انگار به گوشام اعتماد نداشتم! 

بغض بدی گلومو خش مینداخت. اینی که میگفت تنها منو دوست داره و از این مزخرفات ... پس چرا؟ 

تقصیر خودمه! تقصیر خود احمقمه! من از همون اول باید جلوی این عشق رو میگرفتم! 

هنوز توی بغل آراگل بودم که گوشیش زنگ خورد. نگاهی به صفحه اش انداخت و ابرو هاش بالا پرید. 

گفتم: 

- کیه؟ 

نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- دکتر صابری! 

- خب جواب بده ... 

علامت سبز رو لمس کرد و گفت: 

- سلام دکتر ... ممنون شمسی خانوم خوب هستن؟ نگار خوبه؟ مرسی زنده باشین ... همه خوبن ... 

یهو مکث کرد و گفت: 

- آ ... آره بهتره! چی؟ منو فرگل؟ کِی؟ 

با نگرانی بهش نگاه کردم که دستشو تکون داد. سریع گفت: 

- چشم دکتر ... ما ساعت 5 اونجاییم ... ممنون خدانگه دار ... 

گوشی رو قطع کرد. با نگرانی گفتم: 

- دکتر صابری برای چی باید به تو زنگ بزنه؟! 

نفس عمیقی کشید و گفت: 

- نمیدونم! گفت عصر بریم دیدنش! باید یه چیزایی رو درمورد بابا بهمون بگه! 

دکتر صابری متخصص قلب و عروق بود. چون بابا سابقه بیماری قلبی داشت و یه بارم عمل کرده بود هرچند وقت یک بار دکتر صابری چکاب ش میکرد. 

ای خدا. خودم اعصابم خورد بود حالا اینم شد قوز بالا قوز! روی تخت دراز کشیدمو گفتم: 

ـخب دیگه ... خواستی بری منو هم بیدار کن! 

- ا ... نذاشتی بگم الهامی چیگفت! 

شونه ای بالا انداختموگفتم: 

- فعلا خوابم میاد! 

لباشو جمع کرد و گفت: 

- بیشور! دلم خوشه خواهر دارم! 

پتو رو روی سرم کشیدمو وانمود کردم میخوام بخوابم! 

***

با باز شدن در چشمامو باز کردم. آراگل حاضر و آماده بود. فقط شالش توی دستش بود. نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- پاشو! عین خیالش نیست ... گرفته کپیده! 

گردنمو مالش دادمو گفتم: 

- ادب نداری دیگه ... 

نگاهی به ساعت انداختم. یه ربع 5 بود. روی جام نشستم. . دوباره نگرانی به دلم چنگ انداخت! 

ای خدا یعنی دلیل زنگ زدن دکتر صابری چیه؟! 

با مشتی که به بازوم زد تکونی خوردم: 

- هوی باتوام! ساعت 5 باید مطب باشیم! 

با شنیدن حرفش سریع از جام پاشدم. از اتاق زدم بیرون و رفتم دستشویی

بعد از دستشویی برگشتم توی اتاقو تند تند لباس عوض کردم. سنگینی نگاهی رو حس کردم

نگاهم به آراگل افتاد! داشت با چشمای گرد شده نگام میکرد! خنده ام گرفت: 

- هان؟ جن دیدی؟! 

- نه بابا چه فعال شدی! 

برو بابا ای گفتمو مانتوی زیتونی رنگمو پوشیدم. 

سریع شالمو سرم کردمو چادرم رو هم زدمو روبه آراگل گفتم: 

- من حاضرم ... بریم

بلند شد و گفت: 

- بریم ... 

کیفمو برداشتمو از اتاق بیرون رفتم. به هال که رسیدیم مامان داشت روی تردمیل پیاده روی میکردآراگل نگاهی بهش انداخت و گفت: 

- اوو! مامانمون ورزش کاره! 

مامان بی توجه به آراگل گفت: 

- کجا میرین؟ 

دلم نمیخواست دروغ بگم! تا همین جاشم خیلی زیاد دروغ گفته بودم! دهنمو باز کردم که حرف بزنم که آراگل گفت: 

- راستش من تولد دوستم دعوتم میخوام برم لباس بگیرم ... 

مامان سرشو تکون داد و گفت: 

- خیلی خب دیر نکنینا ... 

هردمون باشه ای گفتیم. خدافظی کردمو از هال بیرون اومدم. وای خدا دارم از استرس میمیرم! 

کفشامو پوشیدم و با آراگل از خونه بیرون زدیم ... 

سوار ماشین آراگل شدیم. آراگل درو با ریموت باز کرد. چند دقیقه بعد توی مسیر مطب بودیم. 

نفس عمیقی کشیدمو گفتم: 

- چرا به مامان دروغ گفتی؟ 

لباشو روی هم فشار داد و گفت: 

- خواهش میکنم فردین بازی در نیار! اگه راستشو میگفتم که مامان هم باهامون میومد ... 

برگشتم طرفشو گفتم: 

- یعنی نمیخوای به مامان جریان رو بگی؟ 

- فرگل شیرین میزنی؟! وقتی خودمون از جریان خبر نداریم چرا مامانو نگران کنیم؟! 

شونه ای بالا انداختمو گفتم: 

- به من ربطی نداره با مسئولیت خودت ... 

همونجور که دستشو به سمت پلیر میبرد گفت: 

- آفرین. . با مسولیت خودم ... 

صدای آهنگ توی ماشین پخش شد: 

دلم تنگه مثل ابرای تیره

تویه حسی مث زندون اسیره

تـــو از احساس من چیزی نمیدونی

که داری بی خودی من و می رنجونی

یه امشب جای من باش

جای اونی که چشماش به در خشک شد

ولی عشقش نیومد

یه امشب همسفر باش مث من در به در باش

جای اون که ب دنیا پشت پا زد

باید کاری کنی آروم بگیرم

باید یک لحظه دستاتـــو بگیرم

باید برگردی امشب باز به این خونه

باید این لحظه ها یادت بمونه

یه امشب مال من باش مال مردی که دستاش به جز دست تـــو همراهی نداره

بذار یادت بیارم چجوری بی قرارم

دل من غیر تـــو راهی نداره

من از تـــو یاد گرفتم تموم زندگیم و

حالا با کی بگم این قصه ی وابستگیم و

رو دوش کی بذارم! یه دنیا خستگیم و

باید کاری کنی تـــو که باز مثل قدیما بهم خیره بشن چشمهای خیس و اشکی ما

همین امشب که تنهام باید برگردی اینجا

باید کاری کنی آروم بگیرم

باید یک لحظه دستاتـــو بگیرم

باید برگردی امشب باز به این خونه

باید این لحظه ها یادت بمونه

یه امشب مال من باش مال مردی که دستاش به جز دست تـــو همراهی نداره

بذار یادت بیارم چجوری بی قرارم

دل من غیر تـــو راهی نداره

چند دقیقه بعد به مطب رسیده بودیم. من رفتم توی مطب و آراگل هم رفت ماشین رو پارک کنه. 

از پله های مطب بالا رفتم. وای قلبم توی حلقم بود! در مطب رو باز کردم و رفتم داخل. 

تقریبا شلوغ بود. به سمت میز منشی رفتم. منشیش رو میشناختم. با دیدنم از جاش بلند شد و همونجور که باهام دست میداد گفت: 

- سلام خانوم سلطانی احوال شما؟ پدر بهترن؟ 

با شنیدن جمله آخرش فهمیدم یه اتفاقایی داره میفته! آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- مرسی عزیزم ... شما خوبین؟ 

- قربانت ... بشینین دکتر بیمار دارن ... 

سرمو تکون دادمو روی صندلی نشستم. 

روی صندلی نشسته بودمو با پام روی زمین ضرب گرفته بودم. چند دقیقه بعد آراگل هم اومد و با منشی خوش و بش کردن. اومد کنارم نشست. 

تازه نشسته بود که بیمار دکتر از اتاق بیرون اومد. منشی نگاهی بهمون انداخت و گفت: 

- بفرمایین ... 

ماهم از جامون بلند شدیم و به سمت اتاق دکتر رفتیم. تپش قلب شدیدی گرفته بودم. خیلی نگران بودم! 

درو باز کردمو با آراگل رفتیم داخل. دکتر آدم مسنی بود با موهای جو گندمی و چهره ای مهربون و شوخ. 

با دیدنمون گفت: 

- به به گل دخترای رفیق ما ... 

منو آرا هردو مون سلام و احوالپرسی کردیم. این آراگل که حال پسرعموی نوه ی خاله ی پسرخاله زن دکتر رو هم پرسید! 

دلم میخواست بزنم تو سرش! یه ذره نگران نیست! خلاصه بعد از کلی چاق سلامتی دکتر به مبلای جلوی میزش اشاره کرد و گفت: 

- بشینید ... 

ماهم نشستیم. دکتر نفس عمیقی کشید و گفت: 

- راستش دلیل اینکه گفتم بیاین اینجا بیماری پدرتون بوده ... 

سریع گفتم: 

- بابام چش شده دکتر؟! 

آراگل با چشم غره لبشو گاز گرفت و به این معنی بود که خفه شو! 

دکتر خنده ای کرد و گفت: 

- چقد تو عجولی دختر؟ بذار حرفمو بزنم

تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- بله ... بفرمایین ... 

دکتر ادامه داد: 

- فکر میکنم که در جریان بیماری پدرتون بیماری قلبی داره و ... 

از حرفای دکتر چیزی نمی فهمیدم! 

تنها چیزی که فهمیدم این بود که بابا بیماری قلبیش به خاطر آلودگی هوای تهران روز به روز داره بد تر میشه و با توجه به عملی که قبلا انجام داده سلامتیش در خطره. 

جمله ی آخر دکتر توی گوشم زنگ زد: 

- گفتم اینجا بیاید تا بهتون بگم مراقب پدرتون باشین ... حالش زیاد خوب نیست ... استرس براش سَمه! 

با اینکه بازم زیاد حال بابا خوب نبود ولی دلم آروم شده بود زیاد مشکل خاصی نیست! 

دکتر یه ذره دیگه صحبت کرد و یه چیزایی رو گوشزد کرد. بعد از حرفای دکتر منو آراگل از جامون بلند شدیم ... گفتم: 

- ممنون دکتر که مارو درجریان گذاشتین ... 

دکتر لبخندی زد و گفت: 

- خواهش میکنم دخترم ... این پدر شما که خیلی یه دنده اس! مجبور شدم خودم باهاتون حرف بزنم ... 

آراگل هم خندید و گفت: 

- نه دکتر بابای من یه دنده نیس ... نمیخواد مارو نگران کنه! 

دکتر با خنده سرشو تکون داد و گفت: 

- مگه اینکه تو طرفداریشو بکنی! 

با دکتر خداحفظی کردیمو از مطب بیرون اومدیم ... 

***

سه روز از وقتی که به مطب دکتر رفته بودیم و یه هفته از خواستگاری تیرداد میگذشت. یه هفته دیگه باید جواب منفیم رو بهش میدادمو راحت میشدم! 

آخیش! یعنی من از دست این راحت شم نفس میکشم! والا ... 

داشتم جزوه هام رو مرور میکردم. فردا امتحان داشتم. داشتم درس میخوندم که صدای اس ام اس گوشیم بلند شد. 

جزوه رو بستمو گوشی رو با یه حرکت 120 درجه از روی تختم برداشتم. شماره ناشناس بود. اس ام اس رو باز کردم. نوشته بود: 

- خانوم فرگل سلطانی؟! 

یا پیغمبر! این کیه؟ آب دهنمو قورت دادم. فرگل بهترین کار اینه که جوابشو ندی! 

نه بابا چی چی رو جوابشو ندم؟ باید بفهمم این کیه؟ 

نه نباید بفهمی. مثل بچه آدم گوشی رو بذار کنار! 

به حرف عقلم گوش دادمو گوشی رو گذاشتم کنار. ولی هرکار کردم نتونستم مثله قبل درس بخونم! 

ای لعنت به این شانس! درست همین فردا که امتحان دارم یه روانی باید مزاحم بشه؟ 

نفس عمیقی کشیدم. چشمامو بستمو زمزمه کردم: 

- من خوبم ... من آرومم ... من درسم رو خوب یاد میگیرم ... من آرومم! 

نه بابا آفرین به تلقین! یه نمه آروم شدم. دوباره جزوه رو باز کردمو خواستم بخونم که صدای زنگ گوشیم بلند شد. 

اهـــه اگه گذاشت! با حرص گوشیم رو از روی زمین چنگ زدمو قبل از اینکه عقلم بزنه توی سرم جواب دادم: 

- بفرمایید ... 

صدای زنونه ی نا آشنایی توی گوشی پیچید: 

- بالاخره جواب دادی! 

- شما؟ 

- مهم نیست من کیم ... خیلی به آراد اعتماد داری؟ 

گوشام سوت کشید. نفس هام تند شده بود. آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- متوجه نمیشم ... 

قهقه ای زد و گفت: 

- متوجه میشی ... فردا بیا به این آدرسی که میگم ... 

- ببین خانوم اشتباه گرفتی ... 

- نه عزیزم ... تو فرگل سلطانی هستی! کسی که آراد رو خیلی دوست داره ... کسی که توی این مدت بازیچه دست آراد شده ... خیلی ساده گول خوردی خواهر مذهبی! 

با حرص گفتم: 

- خفه شو ... 

بی توجه بهم خندید و گفت: 

- آدرس رو برات اس میکنم ... فردا عصر ... 

دیگه تحمل نکردمو گوشی رو قطع کردم. 

لبمو به دندون گرفتم. خدا این دیگه کی بود؟ یعنی چی؟ منظور حرفاش چی بود؟! 

میدونستم آراد کسیه که نگاهش تاحالا به دخترای زیادی خورده ولی تاحالا هیچوقت بهش شک نکرده بودم! 

چون به حرفاش برام مهم بودولی حالا ... ای خدا ... چرا من نمیتونم آرامش داشته باشم؟ 

همون موقع دوباره صدای اس ام اس گوشیم بلند شد. بی اختیار دستمو نزدیکش بردمو برش داشتم. 

همون شماره بود. اس رو باز کدم. نوشته بود: 

- بالا ترین نقطه بام تهران ... فردا عصر ... 

لبمو گاز گرفتم. گوشی رو روی تخت پرت کردمو سعی کردم به چیزی فکر نکنم. 

همون موقع گوشیم زنگ خورد. شک ندارم خودشه! باید یه درس حسابی بهش بدم. 

گوشی رو برداشتمو بدون نگاه کردن به شماره جواب دادم: 

- دست از سرم بردار آشغال عوضی! 

چند لحظه سکوت بود. یهو صدای شاد الهه توی گوشم پیچید: 

- بگو ببینم کدوم بی خواهر مادری مزاحمت شده برم گردنشو بشکونم! 

نفس راحتی کشیدمو گفتم: 

- تویی الهه ... سلام خوبی؟ 

- سلام من خوبم ... ولی تو انگار خوب نیستی! 

لبخند کجی زدمو گفتم: 

- نه یه نفر مزاحمم شده بود عصبی شدم فقط همین ... 

- آهان که اینطور ... زنگ زدم بگم که فردا تولد آراده

اه بازم آراد! ای خدا چرا اسمشم بهمم میریزه؟ 

با صدای الهه به خودم اومدم: 

- الو صدامو داری؟! 

خندیدمو گفتم: 

- آره ... خب داشتی میگفتی ... 

- راستش فردا تولد آراده ... ولی هرچی فکر میکنم نمیدونم چی براش بگیرم ... گفتم میای بریم بیرون واسش یه چیزی بخرم؟ 

نگاهی به ساعت انداختم. 6 و نیم بود. اینجوری هم یه ذره فکرم مشغول میشد و به اون ناشناس فکر نمیکردم. 

گفتم: 

- باشه ... میام ولی کی؟ 

- وای عاشقتم فرگل همیشه پایه ای ... من سه سوته در خونه تونم ... به آراگلم بگو بگو بیاد ... سلیقه ش خوبه ... 

با خنده گفتم: 

- تو سلیقه شو از کجا دیدی؟ 

- از لباسایی که میپوشه! 

- باشه بابا جلو خودش نگو که اعتماد به سقفش میزنه بالا ... 

خندید و گفت: 

- ازدست تو ... میبینمت.

- اوکی ... فعلا ... 

گوشی رو قطع کردم. از اتاق بیرون اومدمو رفتم توی اتاق آراگل. داشت درس میخوند. چه عجب! 

نگاهی بهش انداختمو گفتم: 

- من دارم با الهه میرم بیرون تو میای؟ 

جزوه هاشو بست و کش و قوصی به اندامش داد و گفت: 

- ایول بریم خرید ... پوکیدم از بس درس خوندم! 

سرمو تکون دادمو گفتم: 

- چقدم تو درس میخونی! 

از اتاق آراگل بیرون اومدمو برگشتم به اتاق خودم. نگاهی به ساعت انداختم. خوبه آماده شم؟! 

از توی کمدم یه شلوار جین مشکی با یه مانتو فیروزه ای سیر با یه شال سفید و آبی درآوردم

لباسام رو عوض کردمو شالمو با مدل همیشه بستم. شیشه عطرمو هم که روی خودم خالی کردم! 

روی تخت نشستمو به الهه اس دادم: 

- آجی ما آماده ایم ... 

گوشی رو توی کیفم گذاشتمو رفتم اتاق آراگل. نشسته بود و داشت خط چشم میکشید! 

با دیدنم گفت: 

- عجقم بیا بلام خط چمش بتش! 

بینی مو جمع کردمو گفتم: 

- اییی این چه طرز حرف زدنه؟! یه بسته بالا بالا برات بخرم؟! 

برگشت و گفت: 

- دارم با محبت باهات حرف میزنم! 

خط چشمشو ازش گرفتمو گفتم: 

- من محبت اینجوری نمیخوام یاد دوسالگیم میفتم! 

خندید و واسش خط چشمشو کشیدم. با اینکه زیاد آرایش نمیکنم ولی استعدادشو دارم! 

البته اینا همش به لطف آراگل بود که آرایششو واسش انجام میدادم! 

از جاش بلند شد و شالشو سرش کرد و گفت: 

- خب دیگه بریم ... 

- مامان کو؟ 

- با خاله ملیحه رفتن استخر! 

ایشی زیرلب زمزمه کردم از اتاق بیرون اومدیم. 

در کوچه رو باز کردیمو باآراگل از خونه بیرون زدیم. جنسیس قرمز الهه رو دیدیم. 

باهم به سمت ماشین رفتیم. الهه با دیدنمون از ماشین پیاده شد و با هم روبوسی کردیم! درواقع همون آبیاری کردیم! 

آراگل نشست جلو و من عقب نشستم. الهه از توی آینه نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- خب عجیجم کجا بریم؟ 

خواستم یه چیزی بگم که آرا گفت: 

- منم که بوقم؟! 

خندیدمو گفتم: 

- نه تو شیپوری! 

قری به گردنش داد و گفت: 

- گل شیپوری؟ 

الهه ماشین رو حرکت داد و گفت: 

- نه گل خرزهره! 

آرا با حرص کیفشو زد توی بازوی الهه. الهه برای اینکه بیشتر حرصشو دربیاره روبه من گفت: 

- عجقم ندفتی بلیم تجا؟ 

نگاهی به آراگل انداختمو گفتم: 

- تجریش ... 

پاشو روی پدال گاز فشرد و گفت: 

- پس پیش به سوی تجریش ... 

***

خسته و کوفته از بازار برگشتیم. ساعت یازده شب بود! هیچوفت انقدر بیرون نبودم! 

الهه کل پاساژای تجریشو متر کرد! مثلا میخواست برای برادرش خرید کنه! 

بیشتر واسه خودش خرید میکرد تا برادرش! آخر سر یه ساعت براش خرید. 

لباسام رو عوض کردم. از توی کیفم انگشتری رو که خریده بودم رو درآوردم! 

یه انگشتر مردونه با سنگ مشکی که روش اسم الله حک شده بود! خیلی قشنگ بود. 

مخصوصا سنگ براقش! اینو از یکی از مغازه های بدلیجات فروشی خریدم. 

ولی یه قسمت مغازه از این انگشرت هایی که حکاکی و سنگی بودن میفروخت. 

******

با انگشت سبابه ام سنگ رو لمس کردم. واقعا هدفم از خرید این انگشتر چی بود؟ 

نگو که برای آراد خریدیش! نه کی گفته برای بابا گرفتم! 

آره جون دلت! تو گفتی و منم باور کردم! سرموتکون دادم تا هرچی فکره بریزه بیرون! ولی بدتر فکرام پخش شدنو بیشتر عصبی شدم! 

انگشتر رو توی جاش گذاشتم. اینو باید یه جایی بذارم که دست هیشکی بهش نرسه! 

ولی کجا؟ چشم چرخوندم توی اتاقم. بادیدن کشوی قفلیم سریع جعبه انگشتر رو برداشتم و در کشو رو باز کردم. 

خب اینم از جای این. صدای اس ام اس گوشیم بلند شد. نگاهی به صفحه انداختم! 

ای خدا. اینکه باز اون شماره اس! آب دهنمو قورت دادمو اس ام اس رو باز کردم: 

- یادت نره ها ... فردا ساعت 5 عصر ... 

دوباره بهم ریختم. با اعصبانیت گوشی رو خاموش کردم. 

نگاهی به صفحه سیاه گوشی انداختم! فردا تکلیفم با دلم و آراد معلوم میشه! گوشی روی میز گذاشتمو روی تخت دراز کشیدم. 

خدارو شکر که فردا سه شنبه بود و کلاس نداشتم! با این فکر مشغولی اصلا نمیتونستم فکرمو متمرکز کنم! 

ساعت 11 و نیم بود. کم کم چشمام گرم شد و به خواب رفتم. 

***

ساعت چهارو نیم ظهر بود ولی من از خونه زدم بیرون. در ماشین رو باز کردمو سوار شدم. 

به دروغایی که از امروز صبح به مامان گفته بودم فکر کردم! به مامان گفتم میخوام برم خونه فریماه تا باهم تحقیق کنیم! 

البته با اونم هماهنگ کردم! 

چه دختر بدی شده بودم! از صبح که بیدار شده بودم اصلا آروم و قرار نداشتمو سر ناهار هم با غذا م بازی میکردم! 

یه بار دیگه اس ام اس رو باز کردم. آدرسش بام تهران بود. خواستم 

یه لحظه تردید به دلم اومد. 

اگه برم و یه چیزی ببینم به معنی واقعی کلمه خورد میشم! ولی خب ... 

فرمون رو توی دستام فشردمو نفس عمیقی کشیدم. توی آینه به خودم خیره شدمو گفتم: 

- محکم باش فرگل ... مثل همیشه ... 

با گفتن این حرف ماشین رو روشن کردم ... با حرکت ماشین صدای آهنگی پیچید: 

بیـــا دوری کنیم از هـم

بیـــا تنها بشیم کم کم 

بیا بامن تو بدتر شو

بیا از من تو رد شو

ببین گاهی یه وقتایی دلم سر میره از احساس

نه میخوابم نه بیدارم 

از این چشمای من پیداس

تنم محتاج گرماته 

زیادی دل به تو بستم

هیچ دردی در این حد نیست

من از این ازندگی خستم 

دلم تنگ میشه بیش از حد

دلم تنگ میشه بیش از حد 

دلم تنگ میشه بیش از حد

بیـــا دوری کنیم از هـم

بیـــا تنها بشیم کم کم 

بیا بامن تو بدتر شو

بیا از من تو رد شو

تا رسیدن به بام چند بار نزدیک بود تصادف کنم! آخه روز سه شنبه ... 4 و نیم ظهر کی پا میشه میره بام؟! البته خب بعضی ها میرن ولی خب همه که نمیرن! 

وقتی رسیدم ماشین رو پارک کردم. وای خدا کاش یه نفر و با خودم میاوردم. 

من ... خودمو این چادرم! توی بام تهران! ملت بهم میخندن! مهم نیست من اومدم مچ گیری! نیومدم که پیکنیک! 

شروع به قدم زدم کردم. احساس میکردم هرکی اونجاست داره بهم نگاه میکنه و مسخره ام میکنه! 

ولی برام مهم نبود. اونقدر استرس داشتم که ... صدای زنگ گوشیم بلند شد. همون شماره بود. قلبم تپش گرفت. جواب دادم: 

- بله؟ 

- بالاخره اومدی؟ فکر کردم تحمل شکست نداری ... 

آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- کجا باید بیام؟ 

تند تند مشغول نشونه دادن شد. هرچی میگفت رو به ذهنم میسپردم. 

وقتی نشونه دادنش تموم شد قطع کرد. منم شروع کردم به راه رفتن. 

نشونه هایی رو که میگفت و دونه به دونه دنبال میکردم. همون جور که داشتم راه میرفتم بوته گل رزی رو کنار پام دیدم. 

وای اینا چه نازن! خم شدمو یه شاخه اشو چیدم. بوش کردم. خیلی خوش بو بود. 

نفس عمیقی کشیدمو حرکت کردم. به آخرین نشونه رسیدم. نرسیده به تنقلات فروشی بناب! (تخیلی)

وا ... سرکاری فرگل ... اینجا که چیزی نیست! چشم چرخوندم. دختر پسر زیاد بود ... ولی بین شون آراد رو ندیدم. 

به جاش نگاه خیره چند تا الافو دیدم! گر گرفتم. اگه اینا بیفتن دنبالمو بلا ملا سرم بیارن چی؟ 

یه بار دیگه نگاه کردم ... نه کسی نیست. سرکاری تو روز روشن! 

خواستم برگردم که صدای آشنایی رو شنیدم.: 

- آرادم ... تولدت مبارک! 

مو به تنم سیخ شد. به سمت صدا رفتم. یه جایی بود پشت مغازه تنقلاتیه! 

یه ذره دور بود. تقریبا کسی نبود. بازم جلو تر رفتم. صدا ها واضح تر میشد. 

حالا میتونستم صدای خنده ترانه رو خوب تشخیص بدم. شاخه هارو کنار زدم. یه آلاچیق وسط چند تا درخت کاج. به نظر میومد آلاچیق اختصاصی چیزی باشه! چون هیچکس اون اطراف نبود. 

نفسام به شماره آفتاده بود. آراد بود ... خودش بود! چه تیپ کرده بود ... چه خوشگل شده بود. صداش تموم رویا هامو آروار کرد: 

- ممنون ترانه جان ... هیچوقت این تولد رو فراموش نمیکنم ... 

ترانه خودشو لوس کرد و گفت: 

- از حالا تاشب تولد و جشن دالیم! 

***

آراد لبخند پهنی بهش زد و گفت: 

- آره عزیزم ... تا هروقت که تو بخوای! 

دستمو جلوی دهنم گرفتم تا هقم بلند نشه. باورم نمیشد اون آراد باشه! خدای من! منی که به خاطر اون پا روی همه اعتقاداتم گذاشتم ... 

صدای خنده هاشون روی ذهنم خط کشید ... 

یه بغض لعنتی توی گلوم نشست ... 

گل رز توی دستم فشردم ... اونقدر که خاراش توی کف دستم فرو رفت ... ولی برام مهم نبود ... چرا باید اینطور میشد؟ 

. خودمو از کنار شاخو برگا کنار کشیدمو به سرعت از میعادگاه عشقمون دور شدم ... پوزخندی نشست گوشه لبم ... 

نمیدونم چه قد طول کشید تا بام تهرانو ترک کردم ... نشستم توی ماشین ... تصمیمو گرفتم ... 

گوشی رو درآوردمو شماره تیردادو گرفتم ... 

با هر بوقی که میخورد تردید منم بیشتر میشد. صدای شادش توی گوشی پیچید: 

- چیشده فرگل خانوم گل به من حقیر زنگ زده؟ 

با صدای بغض دارم گفتم: 

- سلام ... 

- سلام ... طوری شده؟ 

برام سخت بود. اعتراف آراد جلوی چشمم رژه میرفت. اون روز بیمارستان. همون روزی که بهش اعتراف کردم. 

اون شبی که با آراد اومدم همین جا و خام حرفاش شدم. دستمو روی دهنم گذاشتم و اجازه دادم اشک مل صورتمو خیس کنه! 

تیرداد گفت: 

- فرگل ... الو ... صدامو داری؟ 

برام سخت بود. این جمله تموم زندگیم رو عوض میکرد. لبمو با زبون مرطوب کردمو گفتم: 

- من ... جوابم ... مثبته! 

صدای ناباورش بود: 

- فرگل ... راست میگی؟ 

با هق هق گفتم: 

- آ ... ر ... ه ... خدافظ ... 

- الو ... فرگل ... ما امشب میایم واسه نامزدی ... الو ... 

گوشی رو قطع کردم. صدای هق هق مظلومانه ام کل ماشین رو پر کرد ... صدای اس ام اس گوشیم بود. همون شماره بود: 

نمی بخشمت به خاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی ، به خاطر تمام غم هایی که بر صورتم نشاندی ، نمی بخشمت به خاطر دلی که برایم شکستی ، به خاطر احساسی که برایم پر پر کردی ، نمی بخشمت به خاطر زخمی که با خیانت بر وجودم تا ابد نشاندی 

با خوندن اس ام اس حالم بدتر شد. 

یک ساعتی بود که نشسته بودم توی ماشین و عین خر گریه میکردم! باورش برام سخت بود ... 

شکست خوردم ... 

توی اولین تجربه عشق شکست خوردم! 

توی آینه به چشمام نگاه کردم. سرخ شده بودن. دلم به حال خودم سوخت! 

ماشینو روشن کردمو به راه افتادم. ساعت 6 عصر بود و من هنوز توی خیابونا بودم. 

درک اتفاقی که افتاده بود برام سخت بود. من به آراد اعتماد کرده بودم. 

با تموم شناختی که ازش داشتم بازم بهش اعتماد کرده بودم! پلیر رو روشن کردم. صدای فرزاد فرزین توی ماشین پیچید: وقتی تو نیستی تنها می مونم

از همه ی دنیا دست می کشم

جای دوتا مون گریه می کنم

جای دوتامون نفس می کشم

این که اسمش زندگی نیست ، من بدون تو دیونه م

به هوای تو نشسته ام ولی می دونم

می دونم واسه من دیگه توی قلب تو جا نیست

می دونم دیگه هیچی شبیه گذشته ها نیست

تا وقتی که بی تو بارون توی کوچه ها میباره

می دونم تنهایی من و تنها نمیزاره

اخرش یه روز قلب تو دیگه

حتی اسممو از یاد می بره

پنجره ها رو وا می کنی تو

خاطره خامو باد می بره

این که اسمش زندگی نیست ، من بدون تو دیونه م

به هوای تو نشسته ام ولی می دونم

می دونم واسه من دیگه توی قلب تو جا نیست

می دونم دیگه هیچی شبیه گذشته ها نیست

تا وقتی که بی تو بارون توی کوچه ها میباره

می دونم تنهایی من و تنها نمیزاره(آهنگ میدونم)

زمزمه کردم یه روزی قلب تو حتی اسممو از یاد میبره! 

***

ساعت 6 و نیم بود که رسیدم خونه. در ورودی رو باز کردم. به محض اینکه پامو توی خونه گذاشتم مامان به شدت بغلم کرد. 

با بهت دستامو روی کمرش گذاشتم. لبخند بی جونی زدمو گفتم: 

- مامانی ... چیزی شده؟ 

از توی بغلم بیرون اومد و با لبخند پهنی گفت: 

- پس تموم این مدت داشتی ناز میکردی؟! 

با دهن باز گفتم: 

- واسه کی ناز میکردم؟! 

مامان با سرخوشی خندید و گفت: 

- واسه تیرداد! ملیحه زنگ زد و گفت که تو به تیرداد جواب مثبت دادی! 

کل خونه روی سرم آوار شد. تازه فهمیدم چه غلطی کردم! یه لحظه حسادت و انتقام کل وجودمو گرفت. 

چرا این کارو کردم؟! با حرف مامان تکونی خوردم: 

- امشب میان اینجا واسه شیرینی خورون! بدو برو دوشتو بگیر ... به زیور گفتم وان رو پر آب کنه ... بدو مامان ... 

همین جور که اینا رو میگفت به سمت پله هلم میداد. مثل مرده متحرکی بودم. انگار برام چیزی مهم نبود! 

با حرکت دست مامان حرکت کردمو از پله ها بالا رفتم. 

رفتم توی اتاقمو لباسامو عوض کردم. خواستم برم حموم که آراگل اومد توی اتاق ... چشماش از اشک پر شده بود. 

یهو به سمتم اومد و محکم بغلم کرد. به محض اینکه بغلم کرد زدم زیر گریه! 

کمرمو نوازش کرد و گفت: 

- خواهری ... نمیخوای بگی چیشده که حاضر شدی با تیرداد مزدوج شی؟! هان؟ 

نمیخواستم کسی بفهمه! حتی آراگل که از پوست و خون خودم بود! 

آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- نه چیزی نیست ... نمیخوام مامان از دستم ناراحت باشه! 

- مامان به تصمیمی که تو میگیری احترام میذاره! اون هیچ اجباری نداره! 

همون موقع تقه ای به در زده شد و زیور گفت: 

- خانوم جون حمام آماده اس ... 

لبخند تصنعی به روی آراگل زدمو از جام بلند شدم. 

به چهره بی روحم توی آینه نگاه کردم. کت و دامن زرشکی رنگم بهم میومد! یه هفته از اون روز کذایی میگذشت! 

داشتم چه غلطی میکردم؟! امشب من نامزد رسمی تیرداد میشدم! مامان مهمونای زیادی رو دعوت کرده بود. 

صد در صد عمو وحید اینا رو هم دعوت کرده بود. ولی نخواستم ازش بخوام این کارو نکنه! 

مطمئنم بهم شک میکرد! موهامو آراگل برام صاف شلاقی کرده بود و تل کریستالی قرمزی هم روی سرم گذاشته بود. 

آرایش ملیح و دخترونه ای هم داشتم. اگه به خواسته خودم بود هیچ کدوم از اینارو نمیذاشتم! 

موهای صافم همش میومد توی چشممو حسابی رو اعصابم بود! 

کش موم رو برداشتمو موهام رو دم اسبی بستم. 

شال مجلسی زرشکی و مشکی مو روی سرم گذاشتم. طوری که هیچ تار مویی از سرم مشخص نباشه. 

در باز شد و زیور اومد داخل. با دیدنم شروع کرد به به به و چه چه و من کلافه تر شدم! 

گفت: 

- عروس خانوم! خانوم گفتن برین پایین ... شاداماد اومده! 

چشم غره ای به زیور رفتمو گفتم: 

- باشه تو برو منم میام ... 

دلیل لحن تندمو نفهمید و از اتاق رفت بیرون. چادر سفیدمو سرم کردمو از اتاق بیرون رفتم. 

شروع کردم به آیه الکرسی خوندن. از پله ها پایین رفتم. به آخرین پله که رسیدم همه نگاه ها برگشت و سکوت کردن. 

لبمو گاز گرفتمو سرمو پایین انداختم. این دیگه از تحملم خارج بود! 

تو ی این یه هفته به اندازه کافی خون دل خوردم! 

قدم هایی بهم نزدیک شد. از بوی عطر تلخش فهمیدم تیرداد. سرمو آوردم بالا. 

چرا توی برق چشمای قهوه ایش آروم نمیشدم؟! خواست دستمو بگیره که اخم کردمو دستمو مشت کردم. 

بابا به سمتم اومد و پیشونیمو بوسید. بغضم سنگین تر شد. میخواستم از آراد انتقام بگیرم یا بابامو خوشحال کنم؟! 

با بوسه بابا دست و سوت مهمون ها بالا رفت. بابا به گوشه ای اشاره کرد و گفت: 

- اونجا بشینید بابا ... 

رد اشاره بابا رو دنبال کردمو نگاهم به مبل سلطنتی دونفره سفید رنگی افتاد.! من ... کنار تیرداد بشینم؟! 

لبخند کجی زدمو گفتم: 

- باشه بابا جون ... 

حتی از صدامم بغضم مشخص بود. بابا دیگه چیزی نگفت و تیرداد اینبار دستمو کشید. 

با داغی دستش آتیش گرفتم! خواستم دستمو از دستش بکشم بیرون که دیدم زشته جلوی مهمون ها! 

ولی به شدت معذب بودم. هنوزم تیرداد بهم نامحرم بود. به هر مهمونی که میرسیدیم سلامو احوالپرسی میکردیمو اوناهم تبریک میگفتن! 

خاله شمیم هم از شیراز اومده بود. ولی نمیدیدمش! فقط با دخترش روبوسی کردم! 

به مبلا رسیدیم. تیرداد نسشت ومنم نشستم. زیر چشمی نگاهش کردم. 

خدایا اصلا بهش دقت نکرده بودم! کت و شلوار مشکی با پیرهن سفید و کروات سفید و مشکی پوشیده بود. 

موهاشو هم تقریبا ساده زده بود! شاید به خاطر من! هنوز دستم توی دستش بود. 

دستمو از دستش به آرومی کشیدم بیرون. احساس کردم نفسم آزاد شده! فهمید! چون گفت: 

- از من خجالت میکشی؟ 

صدای موزیک کر کننده بود. بیشتر حواسم به صدای موزیک بود تا حرف تیرداد. خواننده میخوند: 

چه احساس قشنگی تو قلبم تورو دارم ببین چه خوبه ای گل تویی تو روزگارم

چقد خوبه عزیزم کنارم تورو دارم یواشکی رو لبهات گل بوسه میکارم

با صدای دلخور تیرداد به خودم اومدم: 

- فرگل ... با توام! 

سرمو بالا آوردمو گفتم: 

- بله؟ 

تیرداد آهی کشید و گفت: 

- میگم از من خجالت میکشی؟! 

خواستم یه چیزی بگم که با چیزی که دیدم نفسم بند اومد! عمو وحید و نازی جون و الهه بودن که داشتن با مامان و بابا احوالپرسی میکردن! 

هرچی چشم چرخوندم آراد رو ندیدم! خوشحال شدم. . نمیخوام دیگه اون پست فطرت رو ببینم! کاری کرد که ازش متنفر بشم! 

درسته که آراد یه پسر کاملا متفاوت با اعتقادات من بود! ولی غرور نداشت! من عاشق همون شخصیت بی غرورش شده بودم! 

چطور باور کنم همون پسر ... همون پسر بی غرور و ساده ... همچین بلایی سرم اورده باشه؟! 

بغض بدی گلومو فشرد. دوباره دستم داغ شد. نگاهم به تیرداد افتاد. برای اولین بار چشماش غمگین بود! باصدای مرتعشی گفت: 

- میدونم دوستم نداری ... ولی دوستم داشته باش فرگل! 

لبمو به دندون گرفتم تا اشکام جاری نشه! 

***

به خونه خالی شده از مهمون ها نگاه کردم. چه زود جشن تموم شد! 

مامان و آراگل نشسته بودن و داشتن درمورد لباس پوشیدن زن عموم نظر میدادن و آراگل مسخره اش میکرد! زیور داشت ظرفارو جمع میکرد و از حرکات آراگل خنده اش گرفته بود

چقدر اینا دلشون خوشه! آهی کشیدمو نگاهی به ساعت کردم. اوه اوه کی ساعت 2 شد؟! گفتم: 

- من برم بخوابم ... فردا کلاس دارم مثلا! 

خواستم برم که مامان گفت: 

- نه نمیذارم فردا بری دانشگاه! بگیر بخواب ... فردا هم با تیرداد برین خریدای عروسی! 

با چشمای گردشده گفتم: 

- مامان فردا؟ چه خبره؟ زوده! 

مامان اخم محوی کرد و گفت: 

- پس تیرداد رو خودت راضی کن! 

میخواستم گریه کنم! آراگل با شیطنت گفت: 

- آره ... خودت راضیش کن! 

با حرص گفتم: 

- آرا میزنم تو سرت ها! 

آراگل ریز ریز خندید و منم بیشتر حرصم گرفت. ولی چیزی نگفتم. 

به سمت اتاقم رفتم. 

وارد اتاق که شدم لباسام رو عوض کردم. روی صندلی میز توالتم نشستمو آرایشمو پاک کردم. 

به چهره ام توی آینه نگاه کردم. تا یک ماه دیگه عروسیم بود! با کسی که کوچکترین حسی بهش نداشتم ... 

***

یک ماه مثل ابر و باد گذشت. فردای نامزدیم که به اصرار مامان نرفتم دانشگاه و خونه موندم! 

روزای بعد که رفتم دانشگاه دیگه آراد رو ندیدم! یه روز از فریماه شنیدم که از دوستای آراد سراغشو گرفته و گفتن کلاساش رو عوض کرده و دیگه باما هم کلاس نیست! 

نمیدونم چرا ولی خوشحال شدم! نمیخواستم ببینمش! مطمئنا با دیدنش هرچی قول و قرار با خودم گذاشته بودم همش دود هوا میشد! 

با صدای آرایشگر که میگفت تموم شد نگاهمو به آینه دوختم. 

باورم نمیشد این خودم باشم! موهامو بالای سرم جمع کرده بود و یه طرفش رو به حالت فر درشت گذاشته بود. 

لبخند محزونی زدمو گفتم: 

- مرسی عزیزم ... خیلی عالش شده! 

اونم لبخند زد. از جام بلند شدم. لباسمو پوشیده بودمو فقط یکم ریزه کاری مونده بود. 

آرایشم دخترونه و محو بود. خودم ازش خواسته بودم. به لباسم توی آینه نگاه کردم. 

مدلش پوشیده ولی شیک بود. روزی که خواستیم با تیرداد اینو بخریم کلی از دستش حرص خوردم! 

اون لباسای باز دوست داشت و من پوشیده! آخرسر مجبور شد به خاطر من کوتاه بیاد! 

نگاهم به آراگل افتاد. برگشتم. چه خوشگل شده بود! موهاشو از پشت فر کرده بود و خیلی بهش میومد. 

لباسش دکلته فیروزه ای بود که تا بالای زانوش بود. خودشو توی بغلم انداخت و گفت: 

- الهی قربونت بشم من فرگل! چه خوشگل شدی! 

از توی بغلش بیرون اومدمو گفتم: 

- تو هم خوشگل شدی بلا! 

تونستم برق اشک رو توی چشماش ببینم. سرشو پایین انداخت و گفت: 

- راضی هستی فرگل؟! 

خواستم چیزی بگم که شاگرد آرایشگر اومد و گفت: 

- آقا داماد اومدن! 

یهو بند دلم پاره شد! نگاهمو از آراگل گرفتم. 

دامنمو جمع کردمو از اتاق بیرون اومدم. 

مامان و ملیحه جون هم اونجا بودن. 

مامان با دیدنم جلو اومد بغلم کرد. بغض بدی توی گلوم بود. 

صدای مبارک باشه ملیحه جون توی گوشم پیچید. ا

از آراگل خواستم شنلمو بیاره. 

شنل سفیدمو روی شونه هام گذاشت. 

با صدای کل زدن چند نفر سرمو بالا آوردم. 

بادیدن تیرداد بغضم بزرگ تر شد. از صدای ویز ویز فیلمبردار که مدام میگفت چیکار کنم عصبی شده بودم! 

تیرداد جلو تر اومد. کت شلوار دودی با پیرهن مارک سفید پوشیده بود. 

کروات دودی و طوسیش بهش میومد. 

موهای قهوه ایش که همیشه دومتر بالای سرش بود رو سه متر بالا تر داده بود! 

وقتی دستامو گرفت به خودم اومدم. 

بهش نگاه نمیکردم. ولی زیر آتیش نگاش داشتم ذوب میشدم! 

صداش توی گوشم پیچید. با صداش همه خاطرات آراد آوار شد تو سرم: 

- خوشگل شدی خانوم من! بالاخره مال خودم شدی! 

فیلمبردار دستور داد از آرایشگاه بیرون بریم. 

سریع دستامو از دستش بیرون آوردم. 

خواست دوباره دستمو بگیره که بی حرف دستمو به پهلوم چسبوندم! 

خودش فهمید ولی هیچی نگفت. 

از آرایشگاه بیرون رفتیم. بادیدن پرادوی سفید رنگش که با گل های رز سرخ و 

لیلیوم سفید تزیین شد دهنم یه متر باز موند! 

خیلی خوشگل شده بود! ولی برام مهم نبود! دلم روزای قبلمو میخواست! 

همون روزایی که تمام فکر و ذکرم خدا بود و بعد از خدا درس و دانشگاهم! 

تیرداد کمک کرد تا سوار ماشین لندهورش بشم! وقتی نشستم با ژست مسخره ای ماشین رو دور زد و پشت رل نشست. 

استارت زد. برگشتمو نگاهم به چشمای اشکی مامان افتاد! چشمای خودمم اشکی شد! 

مامان اینا هم دنبالمون بودن. 

اینو وقتی سوار ماشین آراگل شدن فهمیدم

قرار بود مراسم توی باغ خونه خودمون باشه. 

توی مسیر خونه هردو هیچی نگفتیم. 

خیلی زود رسیدیم! نمیدونم شایدم من نفهمیدم کی رسیدیم! 

تیرداد اول پیاده شد و در و برام باز کرد ... 

وقتی از ماشین پیاده شدم دود اسفند توی بینی رفت و نفسمو گرفت! 

مجبور بودم واسه همه مهمونا لبخند بزنمو بهشون خوشامد بگم! 

تا مثلا اونا هم برام آرزوی خوشبختی کنن! 

بابا رو دیدم. جلو اومد. بی مهابا خودمو توی بغلش انداختم. از اینجا هم صدای لرزش قلب بیمارشو میفهمیدم! 

صداش لرزید: 

- خوشبخت شی بابا ... انشالا خوشبخت شی! 

انگار اونم میدونست خوشبخت نمیشم! از میون مهمونا رد شدیم. 

قرار بود اول مراسم عقد باشه و بعدشم عروسی! 

وارد سالن خونه شدیم. همه دخترا برگشتن و نگاهم کردن! 

بعضیاشون با لبخند وبعضی هاشون با اکراه تبریک گفتن! 

میدونستم توی سرشون چی میگذره! 

از پله ها بالا رفتیم. صدای موزیک کر کننده بود. فیلمبردار هم تا میتونست عکس میگرفت و دستور میداد! 

هیچی نمیگفتم! انگار روزه سکوت گرفته بودم! 

وارد اتاق مهمان شدیم. تمام وسایل داخل اتاق مهمان رو خالی کرده بودن. 

اتاق بزرگی بود و به عنوان اتاق عقد تزیینش کرده بودن! 

هیچکس توی اتاق نبود. تیرداد برگشت و خواست چیزی بگه که آراگل اومد داخل. 

تیرداد نگاهی بهمون انداخت. آراگل گفت: 

- ببخش آقا تیرداد! ی لحظه میشه تنهامون بذاری؟! 

تیرداد با اکراه گفت: 

- باشه ... ولی پشیمونش نکنیا! 

اینو گفت و رفت. وقتی از رفتنش مطمئن شدم انگار بهم اکسیژن دادن! 

نفس عمیقی کشیدم! آراگل نزدیکم شد و گفت: 

- هنوزم نمیخوای بگی برای چی راضی به ازدواج باهاش شدی؟! فرگل تو داری به اون خیانت میکنی! 

بی توجه به چشمای گرد شده م ادامه داد: 

- خیانت فقط رفتن با یه مرد دیگه نیست! همین که یه نفرو دوست نداشته باشی ولی وانمود کنی دوستش داری یه خیانت بزرگه! 

میفهمی؟ 

دیگه تحمل نداشتم! آب دهنمو قورت دادم. اشکام ناخودآگاه از چشمم جاری شد. 

سریع اشکمو گرفتم تا آرایشمو خراب نکنه. آراگل داشت نگام میکرد. بالاخره زبون باز کردم: 

- تو اشتباه میکنی آراگل ... این طوری که تو فکر میکنی نیست! 

نفس نفس میزدم. دلم میخواست بایکی حرف بزنم. ادامه دادم: 

- تو نفهمیدی. وقتی خیانت دیدمو دم نزدم ... وقتی بیماری بابا رو دیدمو فقط نگاه کردم ... تو نفهمیدی ... نمیدونی وقتی قلبت بازی گرفته بشه یعنی چی! 

آراگل نزدیک تر اومد. شونه هامو گرفت و گفت: 

- منظورت چیه فرگل؟ 

شونه هامو از دستش بیرون کشیدمو گفتم: 

- بفهم ... اینو بفهم که من با دل خودم اینجا نیستم ... من برای انتقام اینجام ... برای اینکه بابا منو بالباس عروس ببینه اینجام ... میفهمی؟! 

با چشمای گشاد شده گفت: 

- انتقام؟ از کی؟ از چی؟ د حرف بزن لعنتی ... 

به زور جلوی خودمو گرفته بودم. زمزمه کردم: 

- آراد رو باترانه دیدم ... شکستم آرا ... شکستم ... 

یهو روی صندلی ولو شد. با بهت گفت: 

- پس تو به خاطر انتقام از آراد اینکارو کردی؟ 

- نه ... به خاطر حرفای دکتر ... به خاطر حرفای بابا ... 

هردمون سکوت کردیم. چند دقیقه بعد در باز شد و تیرداد اومد داخل. با دیدن قیافه هامون گفت: 

- شما چتونه؟! 

چیزی نگفتیم. گفت: 

- عاقد اومده ... مامان اینا دارن میان بالا ... 

آراگل نگاه عمیقی بهم انداخت. انگار توی نگاهش بهم میگفت هنوز فرصت دارم! 

نگاهمو ازش گرفتم. تیرداد دستمو کشید و به سمت مبلا برد. 

نشستم ... نشست کنارم ... تصویر یخ زده ام توی آینه عقدم افتاد ... 

کم کم مهمونا اتاق رو اشغال کردن. بابا رو ندیدم! 

ناچار گفتم: 

- بابام کو؟ 

تیرداد که انگار از زبون باز کردنم خوشحال شده بود گفت: 

- نمیدونم! وقتی داشتم میومدم بالا با سرعت داشت از پله ها میومد پایین! 

نفسمو پرصدا بیرون فرستادم ... 

***

از پله ها بالارفت. براش سخت بود. براش سخت فرگلش رو توی لباس عروس ببینه! 

براش سخت بود ببینه فرگل کنار یه مرد دیگه نشسته! 

دلش میخواست بره و یقه تیرداد رو بگیره! نازی جون دستشو کشید و در اتاق عقد رو باز کرد. 

نمیدونست برای چی پاشو توی اون مراسم گذاشته! 

فقط میخواست برای آخرین بار چهره فرگلش توی ذهنش بمونه! 

در باز شد. عاقد داشت با عروس بد عنق خوش و بش میکرد تا شاید لبخند بزنه! 

فرگل درحالی که تو دلش به حرفای عاقد پوزخند میزد سرشو بالا آورد و نگاهش توی نگاه آراد گره خورد ... 

نفس بند اومد. نفس آراد هم بند اومد. داشتن خیره همو نگاه میکردن ... 

تیرداد که فهمیده بود گفت: 

- بابات نیومده هنوز فرگل! 

فرگل قدرت تکلم نداشت! آراد هم! 

باورش نمیشد عروس جلو روش فرگل باشه! راه اومده رو برگشت و از اتاق بیرون زد. 

نفهمید چطور از خونه بیرون زد ... احساس گرمای شدیدی میکرد ... 

داشت میمیرد! تصویر فرگل جلوی چشمش بود ... 

دست تیرداد که روی دستش بود! 

سوار ماشینش شد و باغ رو ترک کرد ... صدای آهنگی توی ماشین پیچید: 

شنیدم ازدواج کردی از هرکی که پرسیدم ولی باور نمی کردم

تا با چشم ِ خودم دیدم

نگاش کردم با دقت که چی پوشیده واسه تو دیدم چه ساده میدوزده

با لبخندش حواس ِ تو

نذاشتم هیچ عیبی روش نگفتم بی لیاقت بود

نتونستم با اینکه ته ِ قلبم

حسادت بود

نذاشتم هیچ عیبی روش نگفتم بی لیاقت بود

نتونستم با اینکه ته ِ قلبم

حسادت بود(شنیدم ازدواج کردی - مهسا ناوی)

***

صدای عاقد توی گوشم مثل سمفونی مرگ بود.: 

- دوشیزه محترمه ... خانوم فرگل سلطانی ... آیا وکیلم شمارا به عقد دائم آقای ... 

دوست نداشتم بشنوم ... 

دلم میخواست به جای اسم تیرداد اسم آراد رو بشنوم! 

دهن باز کردم. هنوز بابا توی اتاق نیومده بود ... نگرانش بودم ... 

نفس عمیقی کشیدم ... 

خواستم زبونمو بچرخونم که صدای جیــغ بلندی از پایین اومد! 

یهو سکوت همه اتاق رو گرفت ... 

در باز شد و زیور با صورت سرخ شده توی چارچوب در قرار گرفت ... 

مامان با نگرانی نگاهی بهش انداخت و گفت: 

- زیور چیشده؟! 

زیور یهو زد زیر گریه و گفت: 

- خانوم ... آقا ... آقا حالش بده! 

همین جمله کافی بود تا از جام مثل فشنگ پریدم. بی توجه به تیرداد که صدام میکرد از اتاق بیرون اومدم ... 

با اون کفشای پاشنه بلندم از پله ها پایین رفتم ... 

بابا روی مبل نشسته بود و دستش روی قلبش بود ... اشک کل چشمامو پر کرد ... 

دویدم سمت بابا ... دستمو دور شونه اش حلقه کردمو گفتم: 

- بابا ... بابا خوبی؟ 

چهره اش از درد مچاله شده بود. همه فامیل دورمون جمع شده بودن ... اصلا حواسم به اطراف نبود ... 

فقط صدای مامان رو میشنیدم که انگار داشت اورژانس حرف میزد ... 

صدای مرتعش بابا رو شنیدم که گفت: 

- منو ببخش دخترم ... هیچوقت به خاطر ... من ... آینده خودتو ... خراب نکن ... 

اشک کل صورتمو گرفته بود. . صورت بابا کبود شده بود ... جیغ زدم: 

- یکی زنگ بزنه اورژانـس ... 

صدای هم همه کل خونه رو برداشت. بابا داشت قفسه سینه شو مالش میداد ... شونه هاشو تکون دادمو گفتم: 

- بابا ... بابـــا

صدای بوق آمبولانس توی گوشم پیچید. لرزش پلک بابا ایستاد. 

آراگل با جیغ گفت: 

- پس این اورژانس چیشد؟! 

دست لرزونمو جلوی بینیش گرفتم ... 

نفس نمیکشد ... 

هق زدم: 

- نفس نمیکشه! 

چشام سیاهی رفت و ... 

***

با حس سوزش دستم چشمام رو باز کردم. فکر کنم بیمارستانم! 

مامان و آراگل با چشمای متورم و لباس سیاه داشتن نگام میکردن ... 

چند لحظه طول کشید تا تونستم وقایع رو به خاطر بیارم! 

اشک چشمام رو پر کرد. مامان دستمو گرفت و گفت: 

- سلام عزیزم ... بیدار شدی؟ 

هق هق کردم. نمیتونستم باور کنم! یه حسی ته قلبم میگفت بابا حرفای منو با آراگل شنیده! 

میون هق هق گفتم: 

- مامان ... بابا کو؟ 

صدای گریه آراگل توی هق هق من گم شد ... همون موقع در باز شد. 

تیرداد رو بالباس های مشکی دیدم ... اما قیافش همون بود ... 

با همون ابرو های برداشته و موهای تو هوا پریده! 

نزدیک تختم شد و گفت: 

- خانومی ... خوبی؟ 

خواست دستمو بگیره. حالا که دیگه بابا نیست! دیگه آرادی نیست که بخوام ازش انتقام بگیرم! 

که بخوام حسودش کنم! که بخوام غیرتیش کنم! 

جیغ زدم: 

- به من دست نزن! 

با چشمای گرد شده نگام کرد ... ملیحه جون از صدای جیغم توی اتاق اومد. 

نگاهی بهم کرد و اخماشو توی هم کشید ... 

تیرداد نزدیک تر اومد ... دستمو گرفت ... احساس کردم جریان برق بهم وصل شده! 

با جیغ گفتم: 

- دستتو بکش کنار! 

تیرداد با بهت گفت: 

- حالت خوبه فرگل؟ 

خواستم چهارتا بارش کنم که ملیحه با صدای بلندی گفت: 

- چته ... بیا بزن! اونی که باید ناراحت باشه منم که یه عروس نحس گیرم اومده! 

احساس میکردم یه سنگ بزرگ توی گلومه! نگاهی عمیقی به مامان کردم ... 

احساس کردم دلیل تموم بدبختی های من مامانه! با اون اصرار هاش! 

وقتی معنی نگاهمو دید نگاهشو ازم گرفت و گفت: 

- ملیحه احترام خودتو نگه دار ... 

برام خیلی سنگین بود. 

دلم میخواست با صدای بلند زار بزنم! ولی نه! من نباید جلوی همچین آدمای بیشعوری خورد بشم! 

سرتقانه جلوی ریزش اشک هامو گرفته بودم. ملیحه شروع کرد به زر زدن: 

- از روز عروسی من نمیدونم جواب فامیل رو چی بدم؟! همش دارن میگن ملیحه این چه عروسی بود انتخاب کردی! روز عروسیش عزا شد! 

بی توجه به چشمای سرخ شده مامان ادامه داد: 

- ولی ناراحت نشیا خواهری! این سعید خان که چیزیش نبود! 

تیرداد با عصبانیت گفت: 

- بس کن مامان ... 

- برای چی؟ شنیدی میگن حرف حق تلخه! 

خواستم یه چیزی بگم که مامان با صدای بلندی گفت: 

- ملیحه به خاطر دوستی چند سالمونه که چیزی بهت نمیگم ... ولی همین الان میری بیرون! 

دستشو سمت در گرفت و گفت: 

- بیرون ... 

ملیحه با عصبانیت روبه تیرداد گفت: 

- همینو میخواستی؟ پاشو ببینم! 

تیرداد چشماشو بهم دوخت. توی چشماش یه حس بود. یه حسی که معنیشو نفهمیدم! 

یه جورایی انگار پشیمون بود! شایدم کلافه! ولی برام مهم نبود ... 

وقتی از رفتن ملیحه مطمئن شدم خودمو توی بغل مامان انداختمو از ته دلم زار زدم ... 

***

گذشت ... چهل روز گذشت که من طعم یتیمی رو چشیدم! چهل روز گذشت و من دیگه چشمای مهربون بابا رو ندیدم! 

دیروز چهلم بابا بود ... باورم نمیشه بابام به همین سادگی پر کشید ... همونجور که کتش توی بغلم بود هق هق میکردم ... 

در باز شد ... آراگل اومد داخل ... چشامو بهش دوختم ... چشماش اشکی شد ... لبام لرزید ... 

نزدیکم شد و گفت: 

- دیدی بابا چه راحت تنهامون گذاشت؟! 

صدای گریه هر دوتامون کل اتاق رو پر کرد ... 

***

دو ماه بعد ... 

نگاهمو دور تا دور سالن کمفرانس چرخوندم ... نیومده بود! چرا هنوز بعد از دوماه و اندی منتظرش بودم؟! 

استاد بهم علامت داد شروع کنم ... یه بار دیگه نگاهمو چرخوندم ... نه خیر ... نیومده! 

زیرلب بسم اللهی گفتمو شروع کردم ... 

تقریبا چهار تا پاراگراف خونده بودم. سرمو بالا آوردم ... باورم نمیشد ... اومده بود! 

با یکی از دوستاش داشتن روی صندلی ها میشستن! چند لحظه سکوت کردم ... 

آب دهنمو قورت دادمو به خوندن ادامه دادم. 

تا آخر کنفرانس جون دادم! بعد از تموم شدن همه دانشجو ها برام دست زدن و استاد لبخند گرمی بهم زد! 

بایدم اینجوری کنن! دوهفته اس وقت گذاشتم! 

برگه ها و وسایلم رو برداشتم ... کنار استاد ایستادمو گفتم: 

- استاد چطور بود؟! 

لبخندش پررنگ تر شد و گفت: 

- عالی بود خانوم سلطانی! 

با اجازه ای گفتمو از استاد فاصله گرفتم ... خواستم از سالن کنفرانس بیرون برم که فریماه صدام کرد ... 

ای بابا الان باز این آوار میشه رو سرم! مدتها بود از دوستام کناره گیری میکردم! 

دلیلشم نمیدونستم! 

ایستادم ... بهم رسید و گفت: 

- وای خیلی عالی بود خواهری ... 

لبخند محوی زدمو گفتم: 

- مرسی ... 

بدون گفتن حرف دیگه ای حرکت کردم ... آراد رو دیدم که داشت با دوستاش حرف میزدن ... 

سعی کردم بهش نگاه نکنم! 

موفق شدم ... بدون نیم نگاهی بهش از سالن کنفرانس بیرون اومدم ... 

سنگینی نگاهشو حس میکردم! 

نگاهی به ساعتم کردم ... کلاس دیگه ای نداشتم ... از دانشگاه بیرون اومدم ... 

به سمت ماشین رفتمو سوار شدم ... به سمت خونه جدیدمون به راه افتادم ... 

بعد از مرگ بابا،مامان خونه رو فروخت. گفت اون خونه رو بدون بابا نمیتونه تحمل کنه! 

یه آپارتمان حدود 250 متری توی همون شمال شهر با دکوراسیون جدید! 

این دفا مامان هیچی براش مهم نبود و همه کارای خونه و وسایل رو مباشر و وکیل بابا انجام داد ... 

کارخونه همینجوریه و فکر کنم تا چند وقت دیگه اونم ورشکست میشه! 

یاد تیرداد افتادم ... روز بعداز دعوای تو بیمارستانمون ملیحه حلقه هارو پس فرستاد! دیگه خبری از تیرداد ندارم اونم همین طور و این برام عجیبه! 

از یه طرف خوشحال شدم! لااقل به مامان ثابت شد ... 

روزی که ملیحه حلقه هارو پس فرستاد تا تونستم تیکه بار خودش و پسرش کردم

تیکه انداختن رو دوست نداشتم ولی اونا بهم تهمت زده بودن و برام سنگین بود ... 

به خونه رسیدم ... ماشین رو پارک کردم ... خیلی خسته بودم! خیلی

***

قاشقش رو توی فنجون قهوه اش چرخوند. چشماش رو به پسر روبه روش دوخت و گفت: 

- بالاخره که چی؟! این خیلی رو مخه منه ها! تا قبل از عروسی باید از شر فکر و ذکر این دختره خلاصش کنم! 

پسر پوزخندی زد و گفت: 

- تری ... تو درمورد من چی فکر کردی؟ کاری میکنم که خودش به پام بیفته! 

لبخندی لب های پف دخترک رو پوشوند

خودکار رو روی میز انداختم ... دستمو پشت گردنم گذاشتمو گردنمو چرخی دادم ... 

وی خدا چقده خسته شدم! جزوه رو بستمو ازروی صندلیم بلند شدم ... 

کنار پنجره ایستادمو پرده رو کنار زدم ... این خونه آپارتمانی مجلل رو دوست نداشتم! 

دلم برای خونه باغمون تنگ شده بود ... همین طور برای بابا ... آهی کشیدمو از پنجره فاصله گرفتم ... 

صدای زنگ تلفن خونه بلند شد ... چون مامان خواب بود و آراگل هم دانشگاه بود مثل جت از جام پریدم ... 

بعد از مرگ بابا مامان میگرنش عود کرده بود و خودشو با قرص و استراحت نگه میذاشت! 

سریع خودمو به تلفن رسوندمو جواب دادم: : 

- بله؟ 

- سلام فرگل جان خوبی عزیزم؟ 

با شنیدن صدای نازی جون آه از نهادم بلند شد! ای خدا آدم دیگه ای نبود به ما زنگ بزنه؟! 

مجبور شدم صدامو عادی نشون بدم: 

- سلام نازی جون خوب هستین؟ 

- مرسی گلم تو خوبی؟ آراگل و مامان خوبن؟ 

- آراگل و مامان هم خوب هستن به لطف شما ... 

- عزیزم ... راستش بعد از گذشت دو ماه و خورده ای هنوزم نمیتونم مرگ آقا سعید رو باور کنم! 

با شنیدن حرفش اشک چشمام رو پرکرد و گفتم: 

- هیشکس باورش نمیشه! 

آهی کشید و گفت: 

- خدا بیامرزه اشون ... مرد خوبی بودن ... 

"خدا رفتگان شمارو هم بیامرزه" رو زمزمه کردم. یهو صداش شاد شد و گفت: 

- حالا دیگه بگذریم ... خب راستش زنگ زدم ببینم امروز خونه این؟ 

نگاهی به ساعت کردم ... سه ظهر بود. گفتم: 

- آره نازی جون ... ولی چه ساعتی؟! 

- دیگه طرفای عصر ... برای یه امر خیر! 

پوزخندی زدمو گفتم: 

- جدی ... همیشه به کار خیر ... حالا چی هست این امر خیر اگه فوضولی نیست ... 

با سرخوشی خندید و گفت: 

- راستش با الهه میخوایم بیایم کارت عروسی رو تقدیمتون کنیم! 

نفسم حبس شد ... نکنه ... واقعا آراد! گفتم: 

- به به الهه خانوم کی عروس شدن؟! 

انگار دلم نمیخواست آراد داماد بشه! عقلم داد زد: 

- آخه احمق جون خیانت دیدی و هنوزم منتظرشی؟! 

صدای خندون نازی جون بود: 

- نه بابا ... الهه که هنوز بچه اس! عروسی آراده ... از امروز داریم با الهه و خود آراد و ترانه کارت هارو پخش میکنیم! 

انگار به گوشام اطمینان نداشتم! خدایا خیانت بس نبود حالا باید شاهد عروسیشم باشم؟! ترانه؟ پس بالاخره بهم رسیدن ... 

نازی جون بی توجه به حال خرابم ادامه داد: 

- ولی چون آراد و ترانه میخوان برن کارتای دیگه رو پخش کنن خودمو الهه امروز مزاحتمون میشیم! 

تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- اختیار دارین ... شما مراهمین! 

پوزخند موی زدم ... نازی جون دیگه چه مرهم ایه که داره زخم به جونم میزنه! 

صدای نازی جون بود: 

- قربانت گلم ... خب پس ما امروز میایم ... سلام به مامانو آراگل برسون خانمی ... 

زمزمه کردم: 

- بهمچنین ... خدانگه دار ... 

با هزار جون کندن گفتم: 

- مبارک باشه! 

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

سلامت باشیدی گفت و بعدم قطع کرد ... همونجا کنار دیوار سر خوردم ... 

زانو هامو بغل کردم ... اسم ترانه تو گوشم زنگ زد ... صدای خنده های اون روزشون توی گوشم پیچید ... 

دلم میخواست گریه کنم! ولی نه ... اونکه دیگه برنمیگرده پس چرا باید گریه کنم؟ 

اِ راده ام زود فروریخت و اشک کل صورتم رو خیس کرد. 

سریع اشکام رو پاک کردمو از جام بلند شدم ... خواستم برم توی اتاقم که مامان از راهرو بیرون اومد ... صدام کرد برگشتمو گفتم: 

- جانم؟ 

همونطور که پیشونیش رو ماساژ میداد گفت: 

- تلفن کی بود؟ 

- نازی جون بود ... 

باید ادامه بدم؟ ای دنیا از عذاب دادن من لذت میبری؟ صدای منتظر مامان بود: 

- خب ... چی گفت حالا؟ 

لبمو به دندون گرفتمو گفتم: 

- هیچی ... عروسیه ... چیزه آراده میخوان بیان کارت بدن ... 

اینو گفتمو برگشتم اتاقم ... اگر ازم جونمو میخواستن راحت تر بودم ... 

نشستم روی تختمو سرمو توی دستام گرفتم ... 

حالا باید خونه بمونم یا نمونم؟! 

چطور میخوام تحمل کنم؟ 

آخه بیشعور ازش خیانت دیدی و الانم داره عروسی میکنه! دیگه واسه چی منتظرشی؟! 

واسه چی دلت میسوزه؟ واسه چی این دل صاب مرده ام واسه اش میزنه؟! 

هان؟ ای خدا؟ هق هقم کل اتاق رو پر کرد ... خیلی تنها بودم! 

دوباره دلم هوای بابام رو کرد! یهو یه جرقه توی ذهنم زده شد ... 

میتونم به بهونه بهشت زهرا از خونه بیرون بزنم؟! 

نمیخواستم تو خونه بمونم ... نمیخواستم اسم آراد رو کنار اسم ترانه ببینم! 

از اتاق بیرون اومدم ... مامان داشت قهوه میخورد و به عکس بابا خیره بود ... 

دلم واسه مامانم سوخت ... برای تنها شدنش زود بود! 

کنارش نشستمو سرمو روی شونه اش گذاشتم ... دستش نوازش گر روی موهام به حرکت دراومد ... گفتم: 

- مامانی من میخوام برم بهشت زهرا ... 

آهی کشید و گفت: 

- بذار آراگل بیاد منم باهاتون میام! 

چی میخواستم چی شد! تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- نه خودم تنها میخوام برم ... اگه مشکلی نیست! 

نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- کی میخوای بری؟ 

دلم میخواست بگم هر وقت نازی جون اومد! انگار خودشم فهمید چون گفت: 

- نازی بهم اس ام اس داده 6 عصر میان ... قبل از اومدنشون از خونه بیرون بری بهتره! 

***

نگاهمو از ساعت گرفتم ... الان باید برم؟! ساعت 5 و نیم بود ... آراگل از دانشگاه اومده بود ... 

لباسام سرتا پا مشکی بودن ... چادرمو زدمو از اتاق بیرون اومدم ... 

پشت اتاق آراگل ایستادم ... مثل همیشه صدای آهنگ 2afm از اتاقش میومد: 

دیگه خستم از خاطرات موندگارت

بدم میاد از اون نگاهت

برو نمیخوام برگردی پیشم

چون خوب میدونم که کنارش خوبه حالت

در اتاق رو باز کردمو رفتم داخل ... با دیدنم صدای آهنگ رو پایین آورد و گفت: 

- بله آجی؟ 

آهی کشیدمو گفتم: 

- دارم میرم سر خاک بابا ... سوییچو بده ... 

از جاش بلند شد و سوییچ رو از روی میزش برداشت و داد بهم. گفت: 

- میخوای منم بیام یا دوست داری تنها باشی؟ 

لبخند محوی زدمو گفتم: 

- ترجیح میدم تنها باشم ... 

اینو گفتم و از اتاق بیرون اومدم ... بعد از مرگ بابا ماشینم فروختم ... چون به نظرم اضافه بود! 

کفشامو پوشیدمو از خونه بیرون زدم ... زمستون شده بود ... سوز سردی میومد ... 

سوار ماشین شدم ... روندم سمت بهشت زهرا ... 

سکوت سنگینی توی ماشین بود ... دلم خیلی گرفته بود ... حس یه آدمی رو داشتم که انگار اضافه اس! 

بی اختیار پلیر رو روشن کردم ... صدای حامد زمانی توی ماشین پیچید: 

این اخرین قدم برای دیدنه این اخرین پله واسه رسیدنه

 این آخرین نفس کشیدنم برای تو ای آخرین تورو ندیدنم برای تو

 برای آخرین نفس بخون ترانه ای که باید از تو بگذرم به هر بهانه ای

 که میشه از تو رد شدو نظر به جاده کرد که میشه این غمارو از دلم پیاده کرد

چه آهنگش قشنگ بود ... به حس و حالم میخورد! 

پوزخندی زدم ... منی که از آهنگ گوش دادن بدم میومد و کمتر آهنگی گوش میدادم حالا آهنگام رو با حس و حالم جور میکنم! 

تازه به بهشت زهرا رسیده بودم ... به سمت قبر بابا پر کشیدم ... نفهمیدم چطور ماشین رو پارک کردمو پیاده شدم ... 

دلم تنگ بود ... 

***

در رو با کلیدام باز کردمو داخل شدم ... آراگل داشت سینی لیوانای خالی دستش بود ... 

درو بستمو گفتم: 

- سلام ... 

مامان توی آشپزخونه بود ... از آشپزخونه بیرون اومد و گفت: 

- سلام عزیزم ... نازی خیلی از اینکه ندیدت ناراحت شد ... 

پوزخندی زدم آراگل متوجه شد و نگاه عمیقی بهم انداخت ... به سمت اتاقم رفتمو جواب مامان رو ندادم ... 

آراگل پشت سرم اومد و وارد اتاق شد ... نگاهی بهش انداختمو گفتم: 

- کارم داری آجی؟ 

دستش آورد جلو. یه کارت توی دستش بود. میدونستم چیه! ولی خیلی عادی گفتم: 

- این چیه؟ 

- این همون چیزیه که خواهر قوی و محکم من ازش فرار میکنه ... 

لبمو گاز گرفتمو گفتم: 

- خب که چی؟! 

کارت رو که خیلی هم مجلل و شیک بود رو باز کرد ... اسم آراد و ترانه مثل تیری بود که به قلبم وارد شده باشه! 

آراگل گفت: 

- باور کن فرگل ... باور کن که آراد تورو بازی داده ... باور کن که آراد دیگه هیچوقت پیش تو برنمیگرده! اینو باور کن! 

حرفای آراگل مثل پتک توی سرم فرو میومدن! حق با اون بود ... باید باور میکردم

باید این حقیقت تلخ رو باور میکردم ... باور میکردم دیگه هیچوقت به آراد نمیرسم ... 

به آرادی که بهم خیانت کرد! 

تمام تلاشم رو کردم تا بغضم نترکه ... موفق شدم ... آراگل لبخند تلخی زد و گفت: 

- آفرین عزیزم ... بغضتو قورت بده ... هیچوقت گریه نکن ... واسه آدمی که ارزشتو نداره! واسه آدمی که دوهفته دیگه عروسیشه! 

***

سوار ماشینش شد ... کنار خونه خاله اش نگه داشت ... گوشیش رو درآورد و شماره ترانه رو گرفت ... صداس ملوس ترانه تو گوشی پیچید: 

- جونم عشقم؟ 

نفسشو پر صدا بیرون فرستاد و گفت: 

- منتظرم ... بیا پایین ... 

- اومدم عزیزم ... 

گوشی رو قطع کرد ... با دستش رو فرمون ضرب عصبی گرفت ... محبت رو دوست داشت ... 

ولی محبت های بیش از اندازه ترانه کلافه اش میکرد ... یه لحظه فکر کرد: 

- فرگل حتی محبت کردنشم به اندازه بود! 

یه لحظه از فکر کردن به فرگل عصبانی شد و ضربه محکمی روی فرمون زد و زمزمه کرد: 

- لعنتی ... چرا نمیتونم بهش فکر نکنم؟! 

در باز شد و ترانه سوار ماشین شد ... آراد اونقدر درگیر فکر بود که متوجه حضور ترانه نشد ... 

ترانه که از بی توجهی آراد عصبانی شده بود ابروهای نازکشو توی هم کشید و گفت: 

- باز داری به اون عفریته فکر میکنی؟! سلام ... 

آراد تکونی خورد و گفت: 

- سلام تو کی اومدی؟ 

ترانه لباشو جمع کرد و با لحن دلخوری گفت: 

- اصلا متوجه اومدن من نشدی ... 

آراد لبخند محوی زد ... لبخند زد تا شاید ترانه فکر کنه داره ازش معذرت خواهی میکنه! 

ترانه خم شد و گونه آراد رو بوسید و گفت: 

- خب من بخشیدمت! حالا هم حرکت کن ... 

***

قطرات اشکم روی کارت عروسی میچکیدن ... امشب عروسی آراد و ترانه بود ... 

ای خدا ... چرا نمیتونم ازش متنفر باشم؟! چرا نمیتونم نفرینش کنم؟! چرا نمیتونم فراموشش کنم؟! 

خسته شدم خدا ... 

اشکام رو پاک کردم ... واسه آدمی که ارزش نداره نباید گریه کرد ... 

ساعت 7 عصر بود ... از اتاقم بیرون اومدم ... 

مامان توی هال نشسته بود و داشت کتاب میخوند ... آراگل هم نشسته بود پای تی وی ... 

چقد جو خونه سنگین بود ... خیلی دلم میخواست برمو از دور آراد و ترانه رو ببینم ... 

میدونم برام سنگینه! ولی میخواستم ببینم تا بدونم آراد داره ازدواج میکنه ... تا بدونم دیگه هیچوقت به آراد نمیرسم ... 

رفتم توی آشپزخونه و یه لیوان آب خوردم ... از شدت استرس گلوم خشک شده بود ... مامان حاضر نشد عروسی بره و من از این بابت خوشحال شدم! 

صدای تلفن توی خونه پیچید ... چون داشتم راه میرفتم و توی مسیرم بود جواب دادم: 

- بله؟ 

صدای فریماه بود: 

- سلام عزیزم خوفی چه خفرا؟ 

لبخندی به روی مامان که داشت با چهره پر سوال نگام میکرد زدمو گفتم: 

- سلام خوبی فریماه؟ مامان اینا خوبن؟ 

- مرسی خوبن ... فرگل مامانم اینا رفتن خونه خالم من باهاشون نرفتم حال نداشتم! میای خونه مون؟! 

چه خوب؟ چه بهونه ی خوبی خدا دستم داد! 

نگاهی به ساعت کردم ... نفس عمیقی کشیدمو گفتم: 

- باشه عزیزم کی بیام؟ 

- ماکه این حرفارو نداریم ... هروقت تونستی بیا ... 

- باشه پس منتظرم باش ... اومدم! 

خندید و خدافظی کردیم ... نگاهی به مامان انداختمو گفتم: 

- تا یه نیم ساعت دیگه میرم خونه فریماه اینا ... 

سرشو تکون داد و گفت: 

- باشه برو عزیزم ... 

سریع برگشتم توی اتاق و کارت عروسی خیس شده از اشکام رو باز کردم ... آدرس رو توی یه کاغذ نوشتم ... میخواستم بذارمش تو خونه که مامان اینا بدونن برای دیدن عروسی نرفتم! 

حرکت دستم روی کاغذ انگار به اختیار خودم نبود ... نگاهم روی ساعت جشن خیره موند ... آهی کشیدمو کارت رو بستم ... تا شروع جشن یک ساعت وقت بود ... 

***

نگاهم ر و از ساعت گرفتم ... برم؟ نرم؟ اه این تردید لعنتی چرا دست از سرم برنمیداره؟ خواستم لباسای بیرونیم رو عوض کنم که مامان گفت: 

- فرگل مامان ... کی میخوای بری خونه فریماه؟ 

نمیدونم چطور از دهنم بیرون پرید: 

- دارم میرم! 

نفس عمیقی کشیدم ... باید تا ته این جاده رو میرفتم ... کش چادرم رو تنظیم کردمو از اتاق بیرون زدم ... با صدای بلند خدافظی کردمو از خونه بیرون زدم ... 

سوار ماشین شدم ... کاغذ آدرس رو بیرون آوردمو آدرس رو خوندم ... 

نمیدونم تا رسیدن به اون آدرس میتونم دووم بیارم یانه؟! 

***

خب دوزتان میدونم پست کوتاهی بود ولی خب همین رو هم به دلایلی به زور تونستم به تایپم! 

ولی انشالله فردا چند تا پست تپل داریم! 

توی راه بودم ... حالم خیلی خراب بود ... واقعا انگار زده بود به سرم! 

هرچند لحظه یه بار دلم میخواست فرمون رو بچرخونمو برم خونه فریماه و بی خیال شم! 

ولی مگه میشد؟ 

نمیدونم چقد گذشت ... کجا رفتم ... چه جور رسیدم! ولی وقتی به خودم اومدم روبه روی تالار مجللی و معروفی ایستاده بودم ... 

ماشین رو گوشه ای پارک کردم ... تقریبا از در ورودی تالار دور بودم و کمتر کسی توجه میکرد! 

نگاهمو به تابلوی بزرگ تالار دوختمو اسمشو زمزمه کردم ... 

بغض بدی به گلوم نشست ... مهمونا یکی پس از دیگری با ماشینای شیک و گرونشون وارد تالار میشدن ... 

از همین جا هم میتونستم صورت آرایش شده زنا و دخترا رو ببینم! 

مطمئنم اگه به صورتشون دست بزنم دستم تا آرنج میره تو کرم پودر! 

پوزخندی نشست گوشه لبم ... منم دلم خوشه ... صدای زنگ گوشیم توی ماشین پیچید ... از توی کیفم درش آوردم

ولی تموم نگاهم به تالار بود! میترسیدم نگاه کنم ولی با سماجت چشممو به تالار دوخته بودم! 

گوشی رو به گوشم چسبوندمو گفتم: 

- بفرمایین ... 

صدای جیغ فریماه گوشمو کر کرد: 

- ای مردشور اون لحن مودبتو ببرن! من اینجا از تنهایی دارم دق میکنم نامرد! 

خنده آرومی کردمو گفتم: 

- چته تو دختر؟ یه ذره صبر داشته باش ... دارم میام! 

با حرص ادامو درآورد و گفت: 

- فرگل به خدا اگه تا نیم ساعت دیگه اینجا نباشی فردا دونه دونه شیویدای توی سرتو میکَنَم! 

بازم خندیدم ... یهو صدای بوق بوق توی جیغ جیغای فریماه گم شد ... 

گوشی توی دستم خشک شد و به فراری آراد که چه خوشگلم تزیین شده بود خیره شدم ... 

زمزمه کردم: 

- بعدا بهت زنگ میزنم ... 

- بعدا ای وجود نداره تا نیم ساعت دیگ- ... 

گوشی رو قطع کردمو به چرت و پرتای فریماه خاتمه دادم ... آراد از ماشینش پیاده شد و به سمت در سمت ترانه رفت و بازش کرد ... 

دلم میخواست قیافه هاشون رو ببینم! 

یه فکری توی ذهنم جرقه زد ... آراگل همیشه توی ماشینش یه دوربین شکاری میذاشت! 

همونجور که بهشون خیره بودم دستمو نزدیک داشبورد بردمو بازش کردم ... 

برای یه صدم ثانیه نگاهمو ازشون گرفتمو توی داشبورد رو نگاه کردم ... 

با دیدن دوربین شکاری برای اولین قربون صدقه آراگل رفتم! 

دوربین رو به چشمام نزدیک کردمو بهشون خیره شدم. 

باورم نمیشد ... چه لبخند روی لب ترانه بود! بغضم شکست ... مثل دلم ... 

هق هقم توی ماشین سمفونی غم انگیزی رو درست کرده بود! 

ترانه لبخند از لبش دور نمیشد ... قیافه آراد رو برای یه لحظه تونستم ببینم ... 

یه اخم غلیظ روی پیشونیش بود و مشخص بود از دستورای فیلمبردار کلافه اس! 

دوربین رو از جلوی چشمم برداشتم ... صدای خودم توی گوشم زنگ زد: 

- تو لیاقت منو نداری ... لیاقت تو یکی مثله همون ترانه اس! 

این حرفی بود که من آراد گفتم ... یعنی اون موقع دلشو شکوندم؟! 

به خاطر این حرفم بود که این بلا سرم اومد؟! 

همینجور داشتم هق هق میکردم ... نمیدونم چرا هنوز اونجا وایستاده بودم! 

نمیدونم چقد گذشت که آراد و ترانه از جلوم محو شدن ... فکر کنم رفتن داخل تالار ... 

پام رو روی پدال گاز فشردم ... همونجور که داشتم از تالار دور میشدم توی آینه به خودم نگاه کردم ... 

برای کی داشتم گریه میکردم؟! حالا با این چشمای سرخم چه جور برم خونه فریماه؟ 

گوشیم رو درآوردمو شماره فریماه رو گرفتم ... دوباره صذای جیغش بلند شد: 

- احیانا نمردی؟ 

با صدای خش دارم گفتم: 

- آجی نمیتونم بیام! متاسفم! 

- ا وا چرا؟ 

- فردا بهت میگم ... ببخش فعلا ... 

سریع گوشی رو قطع کردم ... دلم میخواست برم یه جایی رو دلم رو خالی کنم ... وچه جایی بهتر از خاک بابا؟! 

اینجوری هم به خاطر چشمای سرخم به مامان دروغ نمیگفتم! 

نفس عمیقی کشیدمو روندم سمت بهشت زهرا ... پلیر رو روشن کردم ... میدونستم آراگل چه آهنگایی گوش میده ولی دلم میخواست یه چیزی بشنوم! داشتم دیوونه میشدم: 

شنیدم ازدواج کردی از هرکی که پرسیدم ولی باور نمی کردم

تا با چشم ِ خودم دیدم

نگاش کردم با دقت که چی پوشیده واسه تو دیدم چه ساده میدوزده

با لبخندش حواس ِ تو

نذاشتم هیچ عیبی روش نگفتم بی لیاقت بود

نتونستم با اینکه ته ِ قلبم

حسادت بود

نذاشتم هیچ عیبی روش نگفتم بی لیاقت بود

نتونستم با اینکه ته ِ قلبم

حسادت بود

شاید کنار ِ اون خوبی بهت میبخشه خاطر جم

تمام ِ اون. چیزایی که نداشتم

یا نتونستم

تا استخونم و لرزوند هوای ِ این شبای ِ سرد

با هیچ دین و دعای هم

نمیشه دردم و کم کرد

دیگه هرگز نمی بینی نیاز به امتحانم نیست

کسی که عاشقش بودم

میدونم نگرانم نیست

نذاشتم هیچ عیبی روش نگفتم بی لیاقت بود

نتونستم با اینکه ته ِ قلبم

حسادت بود

***

یک سال بعد ... 

شال آراگل رو درست کردم و گونه اش رو بوسیدم ... چه زود واسه خواهرم خواستگار اومد! 

لبخندی بهم زد و گفت: 

- خوبه دیگه ... مشکلی نیست؟! 

لبخندم پهن تر شد و گفتم: 

- نه آجی گلم عالیه عالی! 

با صدای مامان که صداش میزد از اتاق بیرون رفت ... بی اختیار یاد یه هفته پیش افتادم: 

با جیغ آراگل یه متر بالا پریدم: 

- فرگل ... فرگل ... 

یا امام هشتم این چش شده باز؟! از تو اتاق بیرون اومدمو گفتم: 

- چه مرگته باز؟! برق گرفت- ... 

یهو بغلم کرد و منم از شدت بهت حرف تو دهنم موند ... غلط نکنم این امروز یه چیزیش هست! شروع کرد به آبیاری کردنم! 

با حالت چندشی خودمو کنار کشیدم و گفتم: 

- معلوم هست چته تو؟ 

دستاشو بهم کوبید و گفت: 

- بالاخره حرف زد ... بالاخره حرف زدددد ... 

بعد از گفتن این حرف شروع کرد به بشکن زدن! همونجور که بشکن میزد گفت: 

- بدوبدو مبارک بادا ایشالا مبارک بادا! 

نه به خدا این امروز یه چیزیش هست! دستشو گرفتمو گفتم: 

- چرا خل وضع شدی؟ ببین منو که میشناسی یا همین الان میگی چیشده یا خونت حلاله! 

دوباره بغلم کرد و گفت: 

- واای فرگل ... آرمین بالاخره حرف زد! 

از اونجایی که من این روزا زیادی عصبی و یه نمه روانی بودمو شب که میشد یادم نمیومد ناهار چی خوردم پس گفتم: 

- آرمین دیگه از کدوم جوب پیدا شد؟! 

همین یه جمله کافی بود تا پَـــق بزنه توی ملاجم! سرمو مالش دادمو گفتم: 

- چرا گارد میگیری روانی؟ 

روی مبل ولو شد و گفت: 

- مامان خونس؟ 

- نوچ رفته یوگا! 

مامان وقتی دید اعصابش هیچ جوره آروم نمیشه و واقعا داشت داغون میشد به اصرار منو آراگل رفت کلاسای به قول خودم اعصاب درمانی! 

با صداش از فکر بیرون اومدم: 

- خب پس راحت تر میتونیم بحرفیم! تو یعنی میخوای بگی آرمین الهامی رو نمیشناسی؟! 

کلافه شقیقه هامو فشردمو گفتم: 

- میزنمتا! میگی یانه؟ 

تند تند شروع کرد به تعریف: 

- خب این آرمین الهامی کسی که من از ترم یک دانشگام دلمو بهش باختم! 

تازه شناختمش ... دستمو توی هوا تکون دادمو گفتم: 

- آهـان حالا معرف حضورم شد! خب امروز تخم کفتر خورده؟ 

- نه خره! امروز بالاخره بهم اعتراف کرد! 

چشام گرد شد ... یاد اعتراف آراد افتادم ... اهه لعنتی نباید بهش فکرکنم نه نه نه نه نه! 

باصدای هیجان زده اش از فکر بیرون اومدم: 

- پنجشنبه قراره بیان خواستگاری ... وای هنوزم باور نمیکنم که آرمین دوسم داره! 

خندیدمو گفتم: 

- حالا چیشد که بهت پیشنهاد ازدواج داد؟! 

- خیلی راحت و مختصر ... گفت خانوم سلطانی شما اولین دختری بودید که توی دانشگاه از نظر من از همه سر بود! هم از نظر ادب و شخصیت هم از نظر ریشه و خانواده و هم از نظرِ ... 

دستاشو بهم کوبید و گفت: 

- وای فرگل اینجا که رسید صداشو پایین آورد و گفت: چهره! 

با صدای مامان از فکر بیرون اومدم ... ای خدا این دوتا بهم برسن من یکی راحت شم! خودم شکست خوردم ولی تحمل شکست خواهرم رو ندارم! 

از اتاق بیرون اومدمو به سمت مامان رفتم ... مامان نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- خب تو میخوای توی مراسم باشی یا نه؟! 

از اینکه مامان تغییر عقیده داده بود تعجب کردمو گفتم: 

- نه ترجیح میدم از آشپزخونه مراسم رو دنبال کنم! 

مامان لبخندی زد و چیزی نگفت ... زیور با هن هن بهمون نزدیک شد و گفت: 

- خانوم کارایی که گفته بودین رو انجام دادم ... 

چقد دلم واسه زیور تنگ شده بود! بعد از مرگ بابا اولین باری بود که خونه مون اومده بود ... نگاهی بهم انداخت و با لبخند پهنی گفت: 

- ایشالا زنده باشم کارای عروسی تو خودم بکنم خانوم گل! 

پوزخندی نشست گوشه لبم ... ولی سریع جمعش کردمو در مقابل محبت زیور گفتم: 

- ایشالا صد و بیس سال زنده باشی زیور جون ... 

عروسی مروسی کیلو چنده؟! البته اینو بلند نگفتم! مامان دستی به پشتم زد و گفت: 

- اون خل و چل رو که شوهر دادم فرگل باید بمونه وردل خودم! 

خندیدم که آراگل با جیغ گفت: 

- مامـان من خل و چلم؟! آخه تبعیض تا چه حد؟! 

بازم خندیدمو گفتم: 

- وا یه بار دیگه با دقت تو آینه به خودت نگاه کن از قیافت مشخصه مامان درست میگه! 

آراگل از حرص سرخ شد و گفت: 

- اگه به آرمین نگفتم عشقشو حرص دادی! 

خواستم حرفی بزنم که مامان گفت: 

- به به آرمین! شما که گفتی از این خواستگاره فقط فامیلیش رو میدونی! 

منو زیور خندیدیم ... امروز چه میخندیدم! چه بی خیال ... به قول معروف یه چشمم خونه یه چشمم اشک ... وایسا ببینم این ضرب المثل چه ربطی داشت؟! 

ای خدا کرمتو شکر ... خل هم نبودیم که شدیم! 

چند دقیقه ای گذشت ... توی آشپرخونه نشسته بودمو داشتم موز میخوردم که صدای آیفون بلند شد پشت بندشم صدای جیغ آراگل که گفت: 

- خاک به سرم اومـدن! 

مامان ما هم انگار تحقیقاتشو کرده بود و همچین راضی به نظر میومد! 

از لحن صحبت کردنش معلوم بود ... این آراگلم که در حال ذوق مرگ شدن بود! 

یه لحظه یاد خواستگاری تیرداد افتادم ... ایی آدم قحطی بود من یادش افتادم؟! 

دیگه حوصله داشت سر میرفت ... زیور م که معلوم نبود کجا غیبش زده! البته اگه بودم که کاری جز دعا کردن واسه شوهر کردن من نمیکرد و رو مخم میرفت! 

گوشیم رو از توی جیب شلوارم بیرون اوردمو مشغول رمان خوندن شدم ... 

اونقدر غرق رمان خوندن بودم که متوجه نشدم خواستگارا دارن میرن! 

صدای خش دار پیرزنی بود: 

- خب دیگه عروس گلم کی برای جواب بیایم؟! 

به احتمال زیاد آراگل خجالت کشید چون چیزی نگفت! مامان هم تک خنده ای کرد و گفت: 

- انشالا تا دو هفته دیگه ... 

همون پیرزنه ریز ریز خندید و گفت: 

- خب ایشالا که جواب مثبت باشه! 

***

خیلی زود دو هفته گذشت ... مامان که راضی بود چون به مباشر و وکیل بابا گفته بود که درمورد خانواده آرمین اینا تحقیت کنن! 

اونا هم نظرشون مثبت بود و مامان هم همه چیزو گذاشته بود به عهده خود آراگل! 

اینم که از خداش بود! امشب دوباره قرار بود خانواده آرمین اینا بیان ... 

در واقع یه جورایی نامزدی کنون بود! داشتم برای اولین بار آرمین خان رو میدیدم ... 

واسه مراسم قبل مامان گفت اگه دوست دارم شرکت کنم اگه نه نکنم ولی ترجیح دادم شرکت نکنم! 

ولی این مراسم فرق داشت! مامان گفت قرار گذاشتن که بچه ها یه مدت نامزد باشن تا مثلا مثلا اخلاق همو بهتر بشناسن! 

ای مادر ساده من! ای آراگل هفت خط چه خودشو آفتاب و مهتاب ندیده نشون داده! 

توی اتاق آراگل بودیمو داشتم موهاش رو براش صاف میکردم ... از اونجایی که من خیلی غیرتی ام خودم آمادش میکنم که نره آرایشگاه زیادی آرایشش کنن! 

داشتم موهاش رو اتو میکشیدمو اینم همین جور داشت از آرمین تعریف میکرد! هرچی از صحبت های آراگل میگذشت بیشتر متوجه یه خلا توی زندگیم میشدم! 

بازم یاد آراد افتادم! آراگل هم عاشق شد و خداروشکر که به عشقش رسید ولی من ... 

آهی کشیدم ... آراگل لپ تاپشو روشن گذاشته بود و صدای آهنگشم تا ته بلند کرده بود ...: 

دل من عاشق و می سوزونی و به اشکام میخندی

چرا من ساده فکر می کردم که به عشقت پا بندی

رو کارات چشمامو میبندم

تو رو من چشم می بندی

بگو مگه دلت پیش کی گیره

بگو واسه کی میمیــری

بگو از من تو انتقام ، چی رو داری میگیری

چی شده که تو از من و عشقم داری فاصله میگیری

به سیاهی موهای آراگل خیره شده بودمو اتو رو روی موهاش حرکت میدادم ... چرا نمیتونم به اون نامرد فکر نکنم؟! 

آهای تو که یه روز عشق منی و

یه روز دیگه عشق یکی دیگه

خدا اشکام و دید یه روزی

خودش تقاص کاراتو میده

پشیمون میشی یه روزی که دیره،

تو قلبم یکی جاتو می گیره(تقاص_حمید عسگری)

با جیغ آراگل به خودم اومدم: 

- دارم گل لغت میکنم یا با تو خر حرف میزنم؟! 

لبخند تلخی زدمو گفتم: 

- حواسم نبود ... خب داشتی میگفتی! 

پشت چشمی واسم نازک کرد و گفت: 

- عزیزم بشه همون آرمین که به تک تک حرفام گوش میده! 

برای اینکه از فکر بیرون بیام خندیدمو گفتم: 

- باریکلا جدیدا بی حیا شدیا! 

آراگل خندید و چیزی نگفت. 

حدود یک ساعت دیگه همه چی آماده بود ... با مامان اینا منتظر بودیم! 

یه بار دیگه توی آینه به خودم نگاه کردم ... کت و دامن شکلاتی رنگی پوشیده بودم که شالمو هم مثل همیشه لبنانی زده بودم ... 

یه چادر توسی رنگم سرم زده بودم ... 

نگاهم به آراگل افتاد ... خنده ام گرفت ... هرکی منو آراگل رو میدید اگه شبیه هم نبودیم باورش نمیشد خواهریم! 

من این شکلی و آراگل که عروسم مثلا بود یه کت و دامن فیروزه ای پوشیده بود و موهاش رو دورش لخت انداخته بود ... 

به اصرار و تهدید منم یه شال نازک رو موهاش انداخته بود! 

با صدای زنگ در خونه رنگ آراگل پرید ... مامان خنده ای کرد و گفت: 

- چته تو دختر؟! 

اینو گفت و به استقبال رفت ... لبخندی به روی آراگل زدم ... اونم لبخند زد ... خیلی زود خونه از مهمونا پر شد ... 

تک تک اعضا خانواده آرمین خان رو از نظر گذروندم ... اول یه مرد مسن خیلی خیلی شیک پوش که لبخند مردونه ای زده بود وارد شد ... 

پشت بندشم یه پیرزن کاملا شیک پوش و تپل و کوتوله با یه عینک باکلاس با دسته های طلاییش! 

بعدشم یه دسته گل اومد داخل! خوب که دقت کردم دیدم آرمین خان به دسته گل سواره! 

خنده ام گرفت ... آخه مگه تاج گله؟ نگاه گذرایی به آرمین انداختم ... 

پسر خوبی به نظر میرسید ... این از وقتی که نگاهش به آراگل افتاد و سرخ شد فهمیدم! 

ایش اونموقع که اول صبحب تو دانشگاه خواهر منو دید میزدی خجالت مجالت سرت نبود! 

خنده ام گرفت و لبخندی زدم ... جلو رفتمو با همون مرده که احتمال میرفت بابای آرمین باشه سلام و علیک کردم ... 

گفت: 

- شما باید خواهر آراگل خانوم باشین؟! 

په نه په ورژن جدید آراگلم! ملت عجب سوالایی میکننا! اینارو نگفتم ولی گفتم: 

- بله درسته! خوش آمدین ... 

همون پیرزنه با دیدنم ریز ریز خندید و گفت: 

- وای تو چقد شبیه عروسمی! 

و دوباره خندید ... واه بلا به دور قربون مامان گیتی خودم برم این خونواده کلا یه تخته شون میلنگه! ای خاک تو سرت آرا با این انتخابت! 

تازه یاد آراگل و آرمین افتادم ... برگشتمو دیدم این دوتا حالا نیگا نکن کی بکن! 

تک سرفه ای کردمو روبه آرمین گفتم: 

- سلام علیکم خوشامدین! 

آرمین نگاهشو دزید و گفت: 

- سلام. احوال شما.؟ آراگل تعریف شما رو خیلی میده! 

اوهو خانوم سلطانی کی شد آراگل خانوم؟ وایسا بینم کی آراگل خانوم شد آراگل؟ وای ننه رگ غیرتم غلید! 

چیزی نگفتمو لبخندی زدم ... مامان تعارف کرد که برن بشینن! 

تو طول صحبتای بزرگ ترا داشتم پشه میپروندم! مامان و اون ننه و اون آقاهه که داشتن حرفای گنده گنده میزدن! 

این آراگل خر و آرمینم که به کل در دنیای دیگری به سر میبرن! 

تنها منم که همینجور نشتسم! 

نمیدونم چقد گذشت که اون آقاهه گفت: 

- مثلیکه یادمون رفت امشب اومدیم که دست این دوتا جوون رو بذاریم تو دست هم! 

اینو که گفت آراگل سرخ شد و مثلا خجالت کرد! ای ای من که میدونم از ذوق سرخ شدی نه از خجالت! سریع نیششو شل کرد و بهم نگاه کرد

نگاهم به آراگل افتاد و چشم غره ای بهش رفتم ... این آرمین هم چه ساکته! 

همون موقع پیرزنه از جاش بلند شد و هن هن کنون به سمت آراگل رفت ... 

از توی کیسه پارچه روی سینه اش حلقه ای با سنگ سبز براقی که بهش میومد زمرد باشه بیرون آورد و گفت: 

- بیا مادر ... من مادربزرگ آرمینم! از وقتی مادرش مرد واسش کم نذاشتم ... الانم که از انتخابش راضیم و ایشالا خوشبخت بشین ... 

بیا عزیزم ... این حلقه مال مادرم بوده که میدمش به تو! 

مامان لبخندی زد و بلافاصله چشماش اشکی شد ... میدونم تو دلش چی گذشت ... دلش میخواست بابا هم باشه تا این لحظه رو ببینه! 

ولی افسوس! 

آراگل دستشو جلو آورد و مادربزرگ آرمین حلقه عتیقه و تاریخیش رو توی دستش کرد! 

قرار بر این شد که دو ماه آینده جشن عقد و عروسی برپا شه ... 

بعد از رفتن آرمین و خونوادش آراگل خودشو انداخت توی بغلمو های های گریه کرد! 

درکش کردم ... دلش میخواست بابا کنارش باشه! دلتنگی مامان رو هم به وضوح حس کردم ... 

آراگل اونقدر با غم گریه کرد که من ناخودآگاه اشکام جاری شد! 

***

دوماه هم گذشت ... اونقدر این روزا بی خیال شده بودم که حساب روزها از دستم در رفته بود ... 

مامان و آراگل که درگیر کارای عروسی بودن ... البته نمیشه گفت عروسی! چون آراگل گفت یه جشن عقد میگیرن و میرن مشهد ماه عسل! 

ولی مامان مخالف بود و میگفت حتما باید عروسی بگیریم! آراگلم که میگفت بدون بابا دلش نمیاد لباس عروس بپوشه و مامان از اون لجباز تر بود! 

میگفت اینجوری بابا هم راضی نیست! اصلا یه وضی! یه بار این مخالفت میکنه یه بار اون! 

این آرمین هم که به کل لال تشریف داره! من نمیدونم اینکه انقدر ساکت و خجالتیه چجور پاشده استاد دانشگاه شده؟! 

تقریبا دو هفته دیگه جشن بود ... مامان همه رو دعوت کرده بود ... گفت دوست نداره فامیل فکر کنن به خاطر فوت بابا دستمون خالی بوده و عرضه جشن گرفتن نداشتیم! 

این مامان ما هم عجب استدلال هایی داره ها! وسط کارت های دعوت نشسته بودیم ... 

مامان لیست رو میخوند و منو آراگل هم مینوشتیم ... قرار گذاشتن بودن خودشون برن کارت ها رو پخش کنن! 

داشتم اسم هارو مینوشتم که مامان گفت: 

- بعدی ... خانواده آقای کیانیان! 

ای الهی از روی زمین محو شن! آخه مادر من واسه چی اینارو دعوت میخوای بکنی؟! آدم قحطی بود؟! 

من به خاطر بودن خانواده کیانیان گرفته بودم آراگل هم به خاطر برگزاری جشن توی تالار گرفته بود ... آرمین هم به خاطر گرفتگی آراگل پکر بود! مامانم به خاطر نبود بابا گرفته بود! 

کلا همه دِپ تشریف داشتیم! 

کارت هارو هرجور بود نوشتیم ... بعد از نوشتنشون آراگل و آرمین آماده شدن تا پخششون کنن ... 

***

باورم نمیشد کسی که جلومه آراگل باشه! خیلی خیلی خوشگل و ملوس شده بود!

لبخند پهنی زدمو چلپ چلب ماچش کردم! دستشو روی گونه اش گذاشت و گفت: 

- بترکی ... میخوای بوس کنی مثل آدم بوس کن! سیستممو آوردی پایین! 

با ذوق بهش نگاه کردمو گفتم: 

- هی ... شوهر کردی رفتی قل من! 

یهو چشماش نمناک شده و گفت: 

- دلم واست تنگ میشه خواهر مذهبی! واسه اون غرغر کردنا و غیرتی بازیات! 

با اینکه خودمم از رفتن آراگل دپرس بودم ولی گفتم: 

- اووه ... یه جور میگی انگار من میخوام شوهر کنم! منکه میدونم هردقیقهخونه مون پلاسی! 

قری به گردنش داد و گفت: 

- پس چی؟ فکر کردی مامانمو تنها میذارم دست توی دست و پا چلفت و خنگ که ... 

با اومدن آرایشگر حرفش نیمه موند ... آرایشگر همونجور که شیفونش رو روی سرش نصب میکرد گفت: 

- دوقلو ها خوب باهم خلوت کردن! 

بعدم نگاهی به من انداخت و گفت: 

- آرایشت خیلی محوه! لااقل رژت رو پر رنگ تر کن! 

چه پر رو ... میخواستم بیارمش پایین! ولی اشاره ای به آراگل کردمو با لبخند مصنوعی گفتم: 

- عروس ایشونه نه من! 

آرایشگره هم چیزی نگفت و شونه ای بالا انداخت ... چیش بدم میاد از آدمای فضول! 

خواستم حرفی بزنم که آراگل گفت: 

- تو چرا با ملت دعوا داری؟! 

چشم غره ای رفتمو گفتم: 

- تو که منو میشناسی چرا حرف میزنی؟! 

چیز دیگه نگفت و ساکت شد. 

نگاهم توی آینه به خودم افتاد ... موهام رو بالای سرم به حالت دم اسبی بسته بودم و چند تا تار فر درشت هم توشون گذاشته بودم ... 

جلوی موهام رو با گل سر نگینی و براقی جمع کرده بودم ... گل سره حالت تل داشت و ظریف بود ... دوسش داشتم ... 

لباسام کت و دامن یاسی و سفید بود ... یقه کتم انگلیسی بود با یه گل سینه از اون براقاش! 

مانتوم روپوشیدم ... آخر جشن بود و زن و مرد قاطی شده بود ... شال بادمجونیم رو دور سرم بستم و تارای اضافه مو م رو داخل دادم ... 

حجابم کامل بود ... چون مانتوم مجلسی و تقریبا بلند بود پس نیازی به چادر نبود! 

از اتاق پرو بیرون اومدم ... صدای موزیک کر کننده بود ... بدجور رفته بود رو مخم! مخصوصا خود شعرش!: 

تنت با من همانگه ... نگاه تو تو چشمامه

تنت با من میرقصه ... همون حسی که میخوامه

تو این دنیا ... واسه شبها ... جز آغوشت پناهی نیست

با این حالی که من دارم جز اینجا دیگه جایی نیست

همین جا با تو میمونم همین جا که هوا خوبه

نفس تو سینه میگیره دلم واسه تو میکوبه

اه اه مسخره! شیطونه میگه برم دی جی رو شل و پل کنم! 

من یه دیـو ونه م وقتشه عاقل شم

تو ته خوبی حق بده عاشق شم

عمرمو گشتم تا که تو پیـدا شی

هیچی نمیفهمم فقط میخوام باشی ... 

به جمعیت رقصنده نگاه کردم ... اوه حالا هرکی ندونه فکر میکنه طرف چی داره میخونه همه ریختن وسط! 

نگاهم به مامان افتاد ... نگرانی از چشماش مشخص بود ... یه تن نفر یه جشن عروسی رو بخواد راه بندازه خیلیه! 

آرمین و آراگل که تو دنیای دیگه ای بودن! یه کناری ایستاده بودمو داشتم نگاه میکردم ... که یهو ... احساس کردم کسی کنارم ایستاده ... 

برگشتم ... یه مرد بود ... به خاطر تاریکی و رقص نور نتونستم قیافه شو خوب تشخیص بدم ... ولی گفت: 

- معمولا دختر خانوما توی عروسی ها درحال رقصیدنن! افتخار میدین؟! 

اینو گفت و برگشت سمتم! نفهمیدم ... این الان دقیقا چه غلطی کرد ... به من پیشنهاد رقص داد؟! آی نفس کش! 

تک سرفه ای کردمو ازش دور شدم ... بهش برخورد! انتظار داشت بپرم بغلش! استغفرلله! غلط نکنم از فامیلای آرمین بود ... 

چون فامیلای ما منو میشناسن! 

سنگینی نگاهشو حس میکردم ... از طرفی صدای آهنگ و از طرف دیگه سنگینی نگاه این یارو بدجور رو مخم دراز نشست میرفت

عصبی و کلافه از تالار زدم بیرون ... رفتم توی حیاط ... حیاط که نه تقریبا باغ بود ... خیلی فضاش قشنگ و شیک بود ... 

شالمو جلوتر کشیدم ... آخیش چه سکوتی! صدای موزیک میومد ولی شبیه زمزمه بود

باغ خالی بود و کسی رد نمیشد ... همه تو تالار بودن ... نشستم روی یه نیمکت ... 

سرم داشت میترکید! سرمو به صندلی تکیه دادمو چشام رو بستم ... 

نمیدونم چقد گذشت که صدای پا شنیدم ... خودمو جمع و جور کردم ولی چشمام رو باز نکردم ... 

صدای پاها نزدیک تر شد و پشت بندش یه عطر آشنا تو بینیم پیچید ... با ترس چشمام رو باز کردمو چشم تو چشم یه جفت چشم سیاه شدم! 

بازم با دیدنش قلبم تپش گرفت ... خدایا این اینجا چیکار میکنه؟! سریع از جام بلند شدمو خواستم برم که مچ دستمو گرفت! 

با عصبانیت بیش از حد برگشتمو گفتم: 

- دستمو ول کن! 

دستش شل شد و کنار کشید ... چهره اش دیگه مثل همیشه خندون نبود ... اخم غلیظی روی پیشونیش بود ... غلیظ تر از اونی که روز عروسیش دیدم! به حرف اومد: 

- آقا تیرداد کجا تشریف دارن؟! چه راحت وسط اینهمه آدم هیز تنهات گذاشته! 

با شنیدن حرفش به معنای واقعی جا خوردم! 

با چشمای گرد شده نگاهش کردم که پوزخندی زد ... خیلی گیج شده بودم ... منظورش از این حرف چی بود؟! آب دهنمو قورت دادمو گفتم: 

- منظورت چیه؟ 

پوزخند دیگه ای زد و گفت: 

- سلام منو به عشقت برسون! خیلی دلم میخواست یه روز ببینمت و تمام این حرفارو توی صورت پرت کنم ... 

نگاهشو گرفت و لبشو به دندون گرفت ... نفسام به شماره افتاده بود ... اصلا متوجه حرفاش نمیشدم! گفت: 

- ولی وقتی دیدمت همه چی از یادم رفت ... هرچی حرف توی این یه سال توی دلم تلنبار شده بود از یادم رفت ... 

بغض بدی به گلوم چنگ انداخته بود ... از چی حرف میزد؟ چرا من داشتم گناهکار حساب میشدم؟! 

بی توجه به حال خرابم ادامه داد: 

- میگفتی پستم ... یه آدم آشغالم ... ولی حالا که میبینم با آشغال تر از من رفتی فرگل خانوم! 

تنها گفتم: 

- نمیفهمم ... 

پوزخند دیگه زد و گفت: 

- بهای دل شکستن خیلی زیاده ... 

خواست ادامه بده که پریدم وسط حرفشو گفتم: 

- بعد یه سال اومدی این اراجیف رو تحویلم میدی که چی؟ میخوای عروسی خواهرم رو زهرمارم کنی؟! 

الان وقت جبران بود ... الان وقت انتقام بود ... درحالی که صدام رو کنترل میکردم نلرزه گفتم: 

- آره من تیرداد رو دوست دارم! اون مثل تو پست نیست ... اون مثل تو آشغال نیست ... اون مثل یه عاشق سر حرفش موند و خیانت نکرد! میبینی؟ 

برای اولین بار بدون شرم و خجالت به چشمای مات و مبهوتش خیره شدمو گفتم: 

- ازت بدم میاد ... کاری کردی که از واژه دوستت دارم متنفر بشم! 

نمیدونم چرا داشتم اینارو بهش میگفتم ... چشماش دو دو میزد ... قفسه سینه اش بالا و پایین میرفت ... حالا اون داشت عذاب میکشید ... البته ظاهرا! 

برای اینکه بیشتر حرصش بدم گفتم: 

- حتی از دوستت دارم گفتنای تیرداد هم خسته شدم! 

دستشو مشت کرد ... صداش میلرزید: 

- درباره چی داری حرف میزنی؟ منظورت از خیانت چیه؟ 

پوزخند عصبی زدمو گفتم: 

- ترانه خانوم داره از نگرانی دق میکنه! چطور وسط این همه آدم هیز تنهاش گذاشتی و اومدی؟! 

اینو گفتمو عقب گرد کردم ... تا همینجاشم جون دادم! برگشتم توی تالار ... ولی هنوزم سنگینی نگاهشو حس میکردم! 

به جای خالی فرگل نگاه کرد ... متوجه حرفاش نمیشد! بی حال روی نیمکت نشست ... 

میدونست اگه عروسی بیاد نمیتونه خودشو کنترل کنه و با فرگل حرف نزنه! وقتی نگاهش به چهره آراگل می افتاد خاطرات عروسی فرگل براش زنده میشد! 

داشت عذاب میکشید! لرزش گوشیش تکونش داد ... از توی جیب کتش گوشیش رو درآورد ... اسم ترانه روی صفحه گوشی مشخص بود ... بازم کلافه و عصبی شد ... 

جواب داد ... صدای با ناز ترانه توی گوشی با کمی قطع و وصلی پیچید: 

- آرادم ... کجایی تو؟ رفتی بیرون؟! 

آراد غرید: 

- تو باغم ... الان میام ... 

- میخوای منم بیام؟ 

آراد نفسشو پر صدا بیرون فرستاد و گفت: 

- نه دارم میام ... 

اینو گفت و تماس رو قطع کرد ... 

ترانه با حرص گوشی رو از رو گوشش برداشت و به خاله اش نگاه کرد ... چهره دلخوری به خودش گرفت و گفت: 

- خاله نازی ... نمیتونم رفتار آراد رو تحمل کنم! 

نازی دست ترانه رو فشرد و گفت: 

- عزیزم بالاخره بهت عادت میکنه! فقط باید کمی صبر داشته باشی! 

ترانه آهی کشید ... رفتار آراد داشت خسته اش میکرد! اگه آراد ادامه میداد ترانه خیلی زود از این بازی خسته میشد! 

***

با صدای آرلارم گوشیم بیدار شدم ... ای حناق! ای درد تو جون هرکی دانشگاه رو درست کرد! 

با غرغر از جام بلند شدم ... دستی به موهای ژولیده ام کشیدم ... کش موم رو از روی مز آرایشم برداشتمو موهام رو بستم ... 

حوصله شونه کردن نداشتم! کی حوصله این جنگل آمازون رو داره! 

از اتاق بیرون اومدم ... نگاهم روی اتاق خالی آراگل ثابت موند ... به سمت دستشویی رفتم ... یه هفته از عروسی آراگل میگذشت! 

ای خدا! شب عروسیش انقدر گریه کردیم که گفتم تهران رو سیل میبره! 

وقتی تا پشت آپارتمانشون بدرقه شون کردیم برای لحظه دلم میخواست بزنم آرمین رو شل و پل کنم! 

احساس میکردم اون باعث جدایی منو خواهرم شده! ولی خیلی زود فکر بچگانه مو دور کردمو واسه قُلَم آرزوی خوشبختی کردم ... 

صورتمو شستمو از دستشویی بیرون اومدم ... 

مامان توی آشپرخونه نشسته بود داشت صبحونه میخورد ... صندلی رو بیرون کشیدمو همونجور که سلام میکردم مشغول خوردن شدم

***

خیلی زود صبحونه مو خوردمو از مامان خداحافظی کردمو از خونه بیرون زدم ... 

سوار ماشین آراگل که حالا ماشین خودم شده بود شدمو روندم سمت دانشگاه ... 

رسیدمو ماشین رو پارک کردم ... ای خدا بازم درس! سریع به سمت کلاسم رفتم ... 

***

آخرین کلاسم رو داشتم میگذروندم ... خیلی خسته بودم ... دسته مو زیر چونه ام زده بودم داشتم به سعی میکردم حرفایی رو که استاد میزنه یاد بگیرم! 

ولی خسته شده بودم به کل هنگ کرده بودم! درحالی که دیگه دلم میخواست برم بلا ملایی سر استادمون بیارم پایان ساعت اعلام کرد! 

اوف جونت بالا بیاد! فریماهم که امروز نیومده بود خبرش! 

با خستگی کیفمو گذاشتم سر شونمو چادرم رو تنظیم کردمو از کلاس بیرون زدم ... 

پاهام رو روی زمین میکشیدمو به سمت ماشین میرفتم ... خب الان سوار ماشین میشم زودی میرم خونه بعدم میرم زیر دوش! 

نه بابا دوش چی چی؟ دوش بگیرم خواب از سرم میپره دیگه نمیتونم بخوابم! خیلی خب بابا وقتی رسیدم همون موقع کپه مرگمو میذارم خوب شد؟! 

اونقدر با خودم غرغر کردم که نفهمیدم کی رسیدم به ماشین ... سریع سوار شدمو استارت زدم ... ای جان پیش به سوی پتو و بالش! 

وسطای راه بودم که گوشیم زنگ خورد ... چون گوشیم توی کیفم بود راهنما زدمو گوشه ای پارک کردم ... 

گوشی رو از توی کیفم درآوردم ... شماره اسم نداشت ولی چهار شماره آخرش آشنا بود ... بی اختیار جواب دادم: 

- بفرمایین؟ 

- سلام ... 

با شنیدن صدای تیرداد موهام سیخ شد. 

آب دهنمو قورت دادم ... شماره شو از توی گوشیم پاک کرده بودم ... فکر نمیکردم بازم بخواد بهم زنگ بزنه! گفت: 

- فرگل ... نمیخوای حرف بزنی؟ 

با صدای عصبی و بلندی گفتم: 

- برای چی به من زنگ زدی هان؟ 

صداش غمگین بود: 

- فرگل ... من قبول دارم ... هم من اشتباه کردم هم مامانم! فرگل منو ببخش! 

داشتم شاخ درمیاوردم! این چی داره میگه؟! بی توجه به تعجبم ادامه داد: 

- حال مامانم خوش نیست! دیروز سکته قلبی داشته! تو خونه بستریه! نفسای آخرشه بیا و حلالش کن! 

کاملا تو شوک بودم ... پوزخندی زدمو گفتم: 

- برای مادرت حلال کردن من خیلی مهمه؟ 

آهی کشید و گفت: 

- تو که سرت تو قرآن و دینه باید بهتر بدونی! آدمی که روبه موته تمام اعمالی رو که انجام داده جلوی چشمش میاد ... توهم جزئشونی! 

پوفی کردمو گفتم: 

- دیدار منو مادرت مونده به قیامت! دیگه به من زنگ نزن ... 

خواستم قطع کنم که گفت: 

- اون پیغمبری که تو بهش ایمان داری وقتی کسی که روش خاکستر میریخت مریض شد رفت عیادتش! تو هم ادعای مسلمونی میکنی؟! 

خشکم زد! فکر نمیکردم همچین جوابی بهم بده! زمزمه کردم: 

- چه مُلایی واسه خودت شدی! 

- فرگل ... تروخدا بیا ... مامانم داره جون میده! 

چشمام رو بستمو گفتم: 

- آدرس

صداش شاد شد و گفت: 

- آدرس ویلامون رو توی ولنجک داری؟ 

آره ای گفتم که گفت: 

- بیا اونجا ... 

خداحافظی زمزمه کردمو گوشی رو قطع کردم ... هنوز شک داشتم ... اگه برم و بلا ملا سرم بیاره چی؟! 

داشتم تجزیه تحلیل میکردم که دوباره گوشیم زنگ خورد ... این بار مامان بود ... جواب دادم: 

- جانم؟ 

- فرگل مادر ... کجایی؟ 

- من؟ توراه خونه ام چطور؟ 

- راستش ... چطور بگم؟! 

- حرفتو بزن مامان ... 

- ملیحه ... یعنی تیرداد زنگ زد و گفت ملیحه زیاد حالش خوش نیست! دارم میرم دیدنش! میدونم ازش متنفری ولی حالا که داره از دنیا میره بیا و حلالش کن! 

با شنیدن حرف مامان چشمام گرد شد! پس قضیه جدی بود! گفتم: 

- داری میری الان؟ 

- آره عزیزم ... با آراگل داریم میریم دیدنش! تو هم خواستی بیا ... آدرس رو که داری؟ 

- آره دارم ... 

- خیلی خب ... میل خودته خواستی بیا ... تیرداد هم اونجا نیست! گفت نمیاد تا تورو نبینه! 

با این حرف مامان خیالم راحت شد ... گفتم: 

- باشه میام ... 

مامان گفت: 

- هرجور راحتی خدافظ عزیزم

- خدافظ ... 

ماشین رو روشن کردم ... درسته از ملیحه دل چرکین بودم ولی خب برم حلالش کنم اینم پاش لب گوره! آهی کشیدم ... از هر دست بگیری از همون دست پس میگیری! 

رفتم ولنجک سمت ویلاشون ... الان که تیرداد هم نبود بهتربود! حوصله ریختشو نداشتم! مرده شور برده! 

رسیدم در ویلاشون ... یه ویلا بزرگ و مجلل ... ماشین رو پارک کردم ... عجیب بود ... ماشین آراگل نبود! واه توهم خل شدیا خو الان آرمین دانشگاهه ماشینو برده با خودش و آراگل و مامان هم با آژانس اومدن! 

چقد باهوش بودما! پشت در وایستادم ... بسم اللهی گفتمو خواستم زنگ بزنم که در خودش با تیکی باز شد! 

بسم الله این تیرداد اینا خونه شون جن نداشت که الانم داره! 

در رو هل دادمو رفتم داخل ... خونه سکوت داشت ... به سمت در ورودی خونه رفتم ... دستگیره رو گرفتمو کشیدم ... در باز شد ... 

وارد خونه شدم ... واه اینجا چرا این شکله؟ خونه خالی خالی بود و چراغ ها خاموش بود و خونه با نور پنجره ها روشن بود! 

نکنه اشتباه اومدم؟! نه بابا ویلاشون همین شکلی بود دیگه انقدرم خنگ نیستم! صدا زدم: 

- ملیحه جون؟ 

جونو مرض! جونت بالا بیاد ملیحه! صدای پا اومد ... دیگه داشتم میگرخیدم! برگشتمو چشم تو چشم تیرداد شدم! یا قمر یعنی هاشم! مگه قرار نبود این اینجا نباشه؟ دستاش رو توی جیبش کرد و لبخند پهنی زد! قلبم لرزید ... نمیخواستم باور کنم رودست خوردم! 

صدای تیرداد بهم فهموند خاک بر سر شدم!: 

- بالاخره اومدی؟ 

یه قدم عقب رفتم ... دستمو مشت کردم تا اگه خواست جلو بیاد بزنم تو دماغش! نگاهش بهم دوخت و گفت: 

- تعجب کردی نه؟! خب جریان تا یه جایی راسته! 

پریدم وسط حرفشو با صدای مرتعشی گفتم: 

- من ازت توضیح نخواستم! بگو مادرت کجاس میخوام برم! 

قهقه ای زد ... پژواک صداش توی خونه پیچید ... لرزه به تنم نشست ... داشتم از ترس میمیردم! گفت: 

- برام واقعا خنده داره ... چطور به این راحتی بهم اعتماد کردی؟! 

خواستم یه چیزی بگم که گفت: 

- البته با اون نقشه ای که من کشیدم که هرکس دیگه ای بود شک نمیکرد! 

جیغ زدم: 

- از من چی میخوای لعنتی؟! 

انگشت اشاره اش رو جلوی بینیش گرفت و گفت: 

- هیـــس! من بهت راست گفتم مادرم واقعا مریضه! ولی خب! اینکه الان کجاس و آدرس دقیقش کجاس یه خورده فقط یه خورده ها دروغ گرفتم! 

دنیا روی سرم سنگینی کرد! حس کردم نفس کم آوردم! پس یعنی ... من الان با تیرداد تنهام؟! حس کردم نمیتونم روی پاهام بایستم ... با بغض گفتم: 

- از من چی میخوای؟! 

دستشو جلو آورد و گفت: 

- اول کیفتو بده! 

دربرابر چشمای مبهوتم به سمتم خیز برداشت و توی یه حرکت کیفمو از روی شونه ام برداشت و پرتش کرد یه گوشه! 

خیلی نامحسوس چادرم رو کنار کشیدمو طوری که نبینه ... گوشیم رو که توی جیب مانتوم بود با دکمه کناریش خاموش کردم ... 

خداروشکر کردم که گوشیم توی جیبم بود! ولی برای اینکه شک نکنه گفتم: 

- با کیفم چیکار داشتی؟! 

روی مبل ولو شد و گفت: 

- به تو نمیشه اعتماد کرد ... شاید چاقوئی قمه ای چیزی آورده باشی! 

دستامو مشت کردمو گفتم: 

- من وقت ندارم الکی با یه آشغالی مثل تو هدرش بدم! 

اینو گفتمو به سمت در رفتم! برام تعجب آور بود که خونسرد نشسته! 

دستگیره در رو گرفتمو کشیدم و با بدبختی متوجه شدم قفله! دیگه گریه م گرفته بود. با بغض گفتم: 

- آخه از جون من چی میخوای؟! 

بلند شد و خیره خیره نگاهم کرد و گفت: 

- اول اینکه باید درمورد آراد روشنت کنم! 

با شنیدن اسم آراد دستم شل شد و از روی دستگیره افتاد ... زمزمه کردم: 

- چی میخوای بگی؟ 

همونجور که قدم میزد گفت: 

- ترانه رو که باید بشناسی! دوست دخترمن بود و هست! ولی خب از خیلی سال پیش آراد رو دوست داشت! درحد مرگ! منم تورو دوست داشتم! یه نقشه کشیدیم ... اینکه یه صحنه خیانت واسه تو بسازیم! درست بعد از خواستگاری من از تو! احتمالش زیاد بود تو برای لجبازی و انتقام به من جواب مثبت بدی! و دادی! 

به اینجا که رسید پوزخندی بهم زد ... نفسام بند اومده بود ... بی توجه به حال خرابم ادامه داد: 

- خیلی زود منو تو نامزد شدیم ... ترانه خبر نامزدی تورو برای آراد برد! طفلی داغون شد! اونم وقتی فهمید با کسی مثل من نامزد کردی! خیلی زود عروسی شد ... یه جای نقشه اشکال داشت و بیماری پدرت بود ... شاید اگه پدرت بیمار نبود منو تو توی همچین وضعیتی نبودیم! 

دیگه داشتم اشک میریختم ... باورم نمیشد! ادامه داد: 

- برخلاف تصورات منو ترانه قبل از جواب بله تو بابات و افتاد و مُرد! 

جیغ زدم: 

- درمورد بابام درست حرف بزن احمق بی شعور! 

قهقه ای زد و گفت: 

- خیلی خب ... پدرت به دیار باقی شتافت! اینجارو نمیدونستیم چیکار کنیم! ولی خب یه ذره مادر آراد بهمون کمک کرد! ترانه تا میتونست از تو برای مادر آراد بد گفت! و راضیش کرد که به آراد بگه منو تو عقد کردیم! . 

پوزخندی زد و گفت: 

- البته نه عقدی نه کشکی! ترانه و مادر آراد به آراد گفتن که منو تو عقد کردیم و بعد پدرت فوت میکنه! و حالا هم منتظریم تا سال بابات بگذره بعد یه جشن ساده بگیریمو بریم سر زندگیمون! 

هق هقم توی خونه پیچیده بود ... تیرداد بی رحمانه ادامه داد: 

- آراد بی چاره خیلی سعی کرد فراموشت کنه! و یکی از راه هاش هم ازدواج بود! برای اینکه تورو فراموش کنه و بخواد مثلا خودشو پایبند کنه راضی شد با ترانه ازدواج کنه! 

روی زمین نشستمو از ته دلم زار زدم ... باورم نمیشد حقیقت داشته باشه! یعنی همه اینا یه نقشه بوده؟!آخه چرا؟! دستمو جلوی دهنم گذاشتمو هق هق کردم ... تیرداد جلو اومد و نشست روبه روم ... دستمو از جلوی دهنم برداشت و گفت: 

- چرا گریه میکنی فرگلم؟! 

از صداش حالت مشمئز بهم دست داد ... دستمو از توی دستش برداشتمو جیغ زدم: 

- ازت متنفرم آشغال ... تو یه کثافت به تمام معنایی ... 

اینو که گفتم بی هوا بغلم کرد ... قلبم ایستاد جیغ زدم: 

- عوضی به من دست نزن! 

کنار گوشم زمزمه کرد: 

- آراد و ترانه که بهم رسیدن و ترانه به آرزوش رسید! تو هم که خیلی سرکشی باید رامت کنم! 

با عصبانیت بیش از حد دستام رو مشت کردمو با تمام قدرتی که داشتم تیرداد رو عقب زدم ... 

دستاش ازدور کمرم باز شد و یه کم عقب تر رفت ... سریع از جام بلند شدم ... اشکام از چشام بی مهابا میچکید ... انگشت اشاره مو جلوی صورتش گرفتمو گفتم: 

- به خدا قسم ... اگه همین الان درو باز نکنی هم خودمو میکشم هم تورو! 

نمیدونم اونموقع چرا این حرفو زدم! ولی حاضر بودم قتل کنم ولی دست اون آشغال بهم نخوره! 

خنده ی بلندی سرداد! دستامو مشت کردم ... جلو تر اومد و گفت: 

- تو شب عروسیمونو از الان حساب کن! انقدر گوشت تلخ نباش دیگه خانومی! 

یه لحظه یاد شب نامزدیمون اومدم ... اون موقع که تیرداد با التماس ازم خواست دوستش داشته باشم! ولی این تیرداد کجا و اون کجا؟ 

تویه صدم ثانیه به سمتم خیز برداشت که جاخالی دادمو دویدم سمت گوشه دیگه خونه! 

نگاهم به آباژور بزرگی افتاد که پایه سنگی داشت ... کلاهک آباژور رو برداشتمو پایه شو گرفتم دستم ... 

خیلی سنگین بود و به زور نگهش داشته بودم ... تمام بدنم میلرزید ... با لبخند چندشی بهم نزدیک شد ... جیغ زدم: 

- اگه یه قدم دیگه جلو بیا به خدا قسم میزنمش تو ملاجت! 

بدون ترس بهم نزدیک شد! وای خدا خودت کمکم کن ... کجای سرش بزنم که نیفته بمیره؟! همینجور داشتم فکر میکردم چجور بزنمش که نفسای داغش به صورتم خورد ... تکونی خوردمو یه قدم عقب تر رفتمو چسبیدم به دیوار! 

دیگه هیچ غلطی نمیتونستم بکنم! سرشو نزدیک صورتم آورد ... نتونستم تحمل کنم قبل از اینکه به کاری که میکنم فکر کنم پایه آباژور رو بالا آوردمو زدم تو سرش! 

صدای فریادش سکوت خونه رو شکست ... سرشو گرفت و نشست رو زمین ... ازش دور شدم ... نگاهم به کیفم افتاد ... سریع رفتمو کیفمو برداشتم ... تیرداد متوجه ام نبود و سرشو چسبیده بود ... یهو داد زد: 

- دختره روانی چه گهی خوردی؟! 

از جاش بلند شد و سعی کرد نزدیکم بشه ... ولی همش تلو تلو میخورد و قدرت راه رفتن نداشت! منم قدرت راه رفتن نداشتم! یهو افتاد رو زمین ... صدای برخورد بدنش با پارکت خونه صدای بلندی رو ایجاد کرد ... 

نمیدونستم چه بلایی سرش آوردم! بهش نزدیک شدم ... برای احتیاط هنوز پایه آباژور رو توی دستم گرفته بودم ... خم شدمو دستمو روی گردنش گذاشتم تا نبضشو بگیرم ... میزد! زنده بود ولی بی هوش بود ... 

باید تا قبل از اینکه به هوش میومد از این خونه کذایی بیرون میزدم ... در که قفل بود ... نمیدونستم چه گلی باید به سرم بگیرم ... مثل بید به خودم میلرزیدم ... سردم شده بود و فکر کنم از ترس تشنج کرده بودم ... 

یه لحظه یاد فیلما افتادم ... وقتی یکی یه نفرو میدزدید کلید زندانش رو توی جیبش میذاشت! 

به آرومی خم شدمو دستم توی جیب تیرداد بردم ... سعی کردم خیلی نامحسوس عمل کنم ولی مگه لرزش دستم میذاشت؟! 

با برخورد دستم به یه دسته کلید انگار دنیارو بهم دادن ... دسته کلید رو از توی جیبش بیرون کشیدم ... بادیدن اون همه کلیدای جور واجور آه از نهادم بلند شد ... این همه کلید؟! کدومشون نجاتم میداد؟! 

باید دست به کار میشدم ... سریع به سمت در خیز برداشتمو با دستای خیس از عرق و لرزونم یکی یکی کلیدارو امتحان میکردم! 

یهو صدای سر و صدا شنیدم و پشت بندش صدای مرتعش و لرزون تیرداد: 

- فکر کردی ... میتونی ... از دستم ... فرار کنی؟! 

اینو گفت و تلو تلو خورون بهم نزدیک شد ... دوباره اشکام جاری شدن ... نگاهی بهش کردم فاصله ای باهام نداشت! ولی چون گیج میزد آروم آروم داشت بهم نزدیک میشد ... چهار تا کلید دیگه مونده بود! داشتم میمردم! یه دونه کلید رو توی دستم گرفتم و داد زدم: 

- خداا! 

همون موقع کلید رو توی در چرخوندمو در به راحتی باز شد ... با خوشحالی خواستم از خونه بیرون بزنم که موهام از پشت کشیده شد! جیغ بلندی زدم ... 

تیرداد با موهام سرمو پیچوند و صورتمو گرفت جلوی صورتش و غرید: 

- فکر کردی میذارم فرار کنی؟! هــان؟ 

با درموندگی گفتم: 

- تروخدا بذار برم! 

پوزخندی زد و بریده بریده گفت: 

- می ... ذارم ... ولی نه الان! 

اینو گفت و موهام رو ول کرد و بازوم رو کشید ... فکری توی ذهنم خطور کرد ... خدایا ببخشم ... چاره ای جز این کار ندارم! 

قبل از اینکه اجازه هیچ کار دیگه ای بهش بدم پای راست مو بالا آوردمو زدم جایی که نباید میزدم! 

دوباره صدای فریادش توی خونه پیچید و با زانو روی زمین نشست ... فرصت دیگه ای بهش ندادمو چادرمو جمع کردمو با تمام توانم دویدم ... 

در خونه هنوز باز بود ... شایدم از شانسم هنوز باز مونده بود! خودمو از خونه بیرون انداختمو رفتم توی حیاط ... 

هق هق بلندم توی کل باغشون پیچیده بود ... میدویدمو به پشت سرم نگاه نمیکردم ... 

با دیدن در کوچه انگار دوباره زنده شده بودم! با دستای لروزنم در رو باز کردم ... احساس آزادی میکردم ... دستام میلرزید و قدرت گرفتن هیچ چیزی رو نداشتم ... سریع سوییچ رو از توی کیفم درآوردمو خودمو انداختم توی ماشین ... همه در های ماشین رو قفل کردم ... با یه حالت هیستیریک برگشتمو به صندلی های عقب نگاه کردم! 

انگار میترسیدم تیرداد اونجا نشسته باشه ... سریع ماشین رو روشن کردم ... دستام یخ زده بود و به زور فرمون رو نگه داشته بودم ... 

هق هق میکردم ... نمیتونستم اتفاقات یک ساعت گذشته رو فراموش کنم! خدایا واقعیت و دلیل ازدواج آراد ... دست درازی تیرداد! یاد آراد افتادمو گریه ام شدت گرفت ... آخه چرا باید تیرداد و ترانه عوضی همچین کاری میکردن؟! 

به خاطر یه عشق کورکورانه؟! تیرداد عاشق من بود؟! واقعا به خاطر دوست داشتن بود؟! 

از شدت هق هق نفس کم آورده بودم ... چند باری نزدیک بود تصادف کنم ... نمیدونم چطور و کی رسیدم بهشت زهرا! 

تنها جایی که آروم میشدم ... ماشین رو اولین جایی که پیدا کردم پارک کردمو به سمت خاک بابا پر کشیدم ... 

به خاک بابا که رسیدم پاهام شل شد و کنار قبر افتادم ... قبر شسته و تمیز بود و یه دسته گل نو و تازه به چشم میخورد! برام تعحب آور بود ... یعنی کی بوده؟! 

اونقدر حالم بد بود که دیگه فکر نکردمو با صدای بلند زدم زیر گریه ... دستمو روی کنده کاری اسم بابا به حرکت درآوردمو میون هق هق گفتم: 

- بابا ... باباجونم ... بابای خوبم ... چرا رفتی؟ میبینی؟ با رفتنت چه حالی شدم؟ بابا با رفتنت داغون شدم ... همه منو به عنوان یه دختر نحس شناختن! همه با دست نشونم دادن! مامان بعد از تو پیر شد ... آراگل بدون تو عروس شد ... بابا چرا رفتی؟ 

دوباره گریه رو از سر گرفتم ... چادرم رو جلوی صورتم گرفتمو با صدای بلند گریه کردم ... 

***

خواست سوار ماشینش بشه که متوجه شد سوییچش جا مونده ... با کلافگی راه اومده رو برگشت ... حالش خیلی خراب بود ... حرفای ترانه توی گوشش زنگ میزد ... 

باورش نمیشد یه سال تمام به بازی گرفته باشنش! از مادرشم دلگیر بود ... ازاون انتظار نداشت! 

نفهمید کی رسید به خاک عمو سعیدش ... صدای هق هق بلند دختری توجهش رو جلب کرد ... این دختر کی اومده بود؟! از فکر اینکه شاید فرگله لرزه به بدنش نشست ... فرگلی که توی تموم این یه سال متهم بود ... فرگلی که توی تموم این یه سال خائن بود! خوب که گوش کرد صدای حرف زدن فرگل رو شنید ... سرجاش ایستاد و گوش کرد: 

- بابا ... بابا امروز داشتم خاک بر سر میشدم ... بابا اگه ... اگه یه لحظه دیر کرده بودم ... اگه خدا نگاهم نمیکرد ... من الان اینجا نبودم ... بابا به همون خدایی که الان پیششی اگه دست ... دست تیرداد بهم میخورد یه رگ من بود و یه تیغ! بابا ... اگه ... اگه تیرداد دستش بهم- ... 

با شنیدن حرفای فرگل دیوونه شد ... دوباره صدای ترانه توی گوشش پیچید ... نفهمید چطور خودش رو به فرگل رسوند ... شونه های فرگل رو توی دستش گرفت و غرید: 

- اون عوضی باتو چیکار کرد فرگل؟ 

صدای آراد که توی گوشم پیچید مثل برق گرفته ها از جام پریدم ... باورم نمیشد کسی که جلومه آراده! یعنی همه حرفامو شنیده؟! وای خدا آبروریزی در این حـد؟! 

دوباره شونه هامو تکون داد ... تکونی خوردمو اشک از چشمام سرازیر شد ... به چشمای سرخ آراد نگاه کردم ... صداش توی گوشم پیچید: 

- د حرف بزن لعنتی! 

هق هق نمیذاشت حرفمو بزنم ... نفس کم میاوردم ... میون هق هق گفتم: 

- برای چی اومدی اینجا؟ 

دادزد: 

- حرفو عوض نکن فرگل! میگی اون عوضی چیکار کرد یا نه؟! 

پژواک صداش توی کل بهشت زهرا پیچید ... سرمو پایین انداختمو گفتم: 

- هیچی ... نذاشتم ... پاشو ... از گلیمش دراز تر کنه! 

نفهمیدم چرا این حرفو زدم ... واسه چی دارم با آراد حرف میزنم؟ مگه من همونی نبودم که ازش متنفر بودم؟! واقعا متنفر بودم؟! شایدم تلقین میکردم متنفرم! 

دستاش از روی شونه هام شل شد و سر خورد ... نفس راحتی کشید ... گفتم: 

- برای چی اومدی اینجا؟! 

لبخندی محوی زد و گفت: 

- خودت برای چی اومدی؟ 

شونه ای بالاانداختمو گفتم: 

- چون تنهام! هم من هم بابام! 

سرشو پایین انداخت و همونجور که به قبر خیره بود زمزمه کرد: 

- مثل من! 

چه زود لرزش بدنم آروم گرفت! دستام رو توی هم گره کردم ... دیگه اون سرمای بیش از حد رو نداشتن ... خدایا نگو که به خاطر دیدن آراده! نگو که به خاطر نگرانی آراد نسبت به خودمه! 

- میدونی من نماز میخونم؟! 

با شنیدن صداش سرمو بالا آوردم ... خیلی عادی گفتم: 

- به من ربطی نداره ... هرکاری کنی به نفع و ضرر خودته! ولی برات خوشحالم ... 

اینو گفتمو مشغول فاتحه خونی شدم ... یه جورایی هم میخواستم نشون بدم که نمیخوام باهاش حرف بزنم! بعد از تموم شدن فاتحه ام گفتم: 

- خدافظ ... من باید برم ... 

زمزمه کردم: 

- خدافظ بابا ... 

ازجام بلند شدم ... داشتم میرفتم که گفت: 

- من همه چی رو میدونم فرگل ... تو ... عقد کرده تیرداد نیستی! 

ایستادم ولی برنگشتم! خشکم زد ... از کجا فهمیده بود؟ مگه تیرداد نگفت که ترانه و نازی جون دروغ بهش گفتن؟! ادامه داد: 

- کنجکاو نشدی بدونی از کجا فهمیدم؟! 

چرا اتفاقا شدم ... ولی نخواستم جلوی آراد ضعف نشون بدم ... نخواستم فکر کنه توی این مدت منتظر گوشه چشمی ازش بودم! بازم این غرور لعنتی! هیچی نگفتمو به راهم ادامه دادم ... 

اصلا برنگشتم ... به ماشینم رسیدم ... آروم تر شده بودم ... ولی هنوز یه چیزی روی قلبم سنگینی میکرد! 

خواستم ماشین رو روشن کنم که در باز شد و یه نفر نشست کنارم! با ترس برگشتمو به کنارم نگاه کردم ... چشم تو چشم آراد شدم! 

این کی سوار ماشین شد؟ نگاهش به روبه رو بود ... گفت: 

- شاید تو کنجکاو نباشی من تو این مدت چی کشیدم! ولی من کنجکاوم بدونم تو توی این مدت چی کشیدی! 

تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- خیلی کنجکاوی؟! هیچی زندگیمو کردم! 

نگاهشو از روبه روش گرفت و نگاهم کرد ... از نگاهش گر گرفتمو رومو برگردوندم ... آهی کشید و گفت: 

- بعد از اینکه توی دانشگاه از فریماه شنیدم که داشت از دوست داشتن تو به تیرداد حرف میزد حسی که خیلی وقت بود باهاش درگیر بودم شعله ور تر شد! 

این حس همون موقع شعله زد که توی شمال نگاه خیره تیرداد رو به تو میدیدم ... اون روز توی دانشگاه اونقدر توی خودم بودم که اصلا متوجه تو نشدم و فکر میکنم تو فکر کردی ازت دلگیرم! 

گذشت ... یه مدت گذشت تا روز تولدم شد ... به مامان اینا گفتم حوصله جشن و تولد این جور چیزارو ندارم ... اونا هم به زور و اصرار قبول کردن! 

به اینجا که رسید سکوت کرد ... منی که میخواستم خودمو کنجکاو نشون ندم داشتم میمردم ادامه بده! نگاهی بهم انداخت و گفت: 

- عصر تولدم بودم که ترانه بهم زنگ زد و گفت میخواد یه جشن دو نفره بگیره ... اولش میحواستم نرم ولی خب اصرار ها و پافشاریای تیرانه رو مخم بود! مخصوصا وقتی گفت اگه نرم به مامانم میگه اون موقع باید جواب مامان رو بدم! 

قرار گذاشتیم بام ... رفتم اونجا ... ترانه خیلی به خودش رسیده بود ... اولش کلی سرد بودمو اخم و تخم میکردم تا ولی خب ... 

پوزخندی زدم پریدم وسط حرفش و گفتم: 

- بله از اون خنده ها و تشکرات معلوم بود ... اگه این اخمته پس خوشحالیت چیه؟! 

اینو گفتمو عصبی رو فرمون ضرب گرفتم ... سکوت کرده بود ... چند دقیقه بعد صدای بمش توی ماشین پیچید: 

- من ... فرگل من ... اون روز ... مست بودم! 

اینو که گفت حرکت دستم روی فرمون ایستاد ... تپش قلبم شدت گرفت ... از یه طرف خوشحال شدم واز طرف دیگه ناراحت! اگه آراد واقعا مست بوده پس یعنی اون رفتارش توی بام اختیاری نبوده! هیچی نمگفتم ... نمیدونم چرا داشتم به حرفاش گوش میکردم ... 

یه نوع صداقت توی گفتارش بود ... صداقتی که میتونستم باور کنم ... صداش بود: 

- اون روز به میلو اجبار ترانه نوشیدیم! راستش بعد از دیدن تو من لب به زهرماری نزده بودم 

پوزخندی زدم که گفت: 

- این جوری پوزخند میزنی از خودم متنفر میشم ... 

سکوت کرد ... نگاهم به آسمون افتاد ... ابری بود ... همین الاناست بارون بباره ... آراد جوری که انگار من ازش خواسته باشم ادامه بده ادامه داد: 

- رفتارم دست خودم نبود ... مخصوصا اگه یه دختر خوشگل و لوند کنارم باشه ... ترانه کثافت همه اینارو پیش بینی کرده بود ... تک تک ... بعد از مدتی که مستی از کله ام پرید به ترانه تشر زدم که چرا مجبور به خوردنم کرده ولی اون با سرخوشی خندید و هیچی نگفت! بایدم بخنده داشت به ریش من میخندید ... نمیدونم چقدر از ماجرا گذشت ... چیشد؟ چجور بود که مامانم گفت تو با تیرداد نامزد کردی! داغون شدم فرگل ... به معنای واقعی کلمه داغون شدم ... واسه نامزدیت نیومدم ولی واسه عقدت اومدم ... میخواستم باور کنم دیگه برنیمگردی ... میخواستم باور کنم که بی وفا شدی! 

با حرص پریدم وسط حرفشو داد زدم: 

- من بی وفام هـان؟ خودت چی آقای اسوه وفا و خوش عهدی؟! 

به جای اینکه از این حرفم عصبی بشه لبخند محوی زد و روش رو برگردوند و ادامه داد: 

- اینا تفکرات اون موقع منه! وگرنه واقعیت که این نیست ... بعد از اینکه دیدمت خیلی زود از اتاق عقد بیرون زدمو از خونه هم دور شدم ... داشتم مثله دیوونه ها توی خیابون مچرخیدم که بابام بهم زنگ زد و گفت بابات حالش بده و بیمارستانه! آدرس رو گرفتمو خودمو رسوندم بیمارستان ... ولی کار از کار گذشته بود ... بابات فوت کرده بود ... سراغتو از الهه گرفتم ... گفت بی هوشی! دلم میخواست بیام کنارت ... دلم میخواست گریه هاتو پیش من کنی! دوست نداشتم غرورت پیش تیرداد بشکنه حتی اگه شوهرت بود ... بعد از مراسم بابات بود تو هم توی مراسم که بی هیچکس نگاه نمیکری ولی من بهت خیره بودم ... جیغ جیغا و تهمتای مادر تیرداد خیلی رو مخم بود ... همش میگفتم فرگل چطور میخواد با همیچین مادرشوهری زندگی کنه؟! 

هیچی نگفتم ... ادامه داد: 

- بعد از مراسم بابات مامانم پیله شد باید ازدواج کنی! منم همون اول آب پاکی رو سر دستش ریختمو گفتم فرگل رو دوست داشتم که اونم تیرداد رو دوست داره! 

همش فکر میکردم تو با تیرداد عقد نکردی و وقتی بابات حالش بد میشه عروسی بهم میخوره ... ولی وقتی مامانمو ترانه بهم گفتن که قبل از اینکه بابات حالش بد بشه عقد کردی مثل دیوونه ها شدم! قبل از گفتن مامان همش فکر میکردم باهاش عقدی ولی خیلی زود فکرمو به یه چیز دیگه متمرکز میکردم تا بهش فکر نکنم! نتونستم ... نتونستم به چشمات فکر کنم ... فکر اینکه چشمات به تیرداد خیره بشه داغونم میکرد ... دیوونه ام میکرد ... نمیدونم چرا ولی قبول کردم با ترانه ازدواج کنم ... برای فراموش کردن تو ... برای اینکه خودمو پایبند کنم ... با ترانه ازدواج کردم ... ولی حالم بهتر نشد بدترم شد! از همون شب عروسی به ترانه گفتم که کوچکترین علاقه ای بهش ندارم! بهش گفتم به خاطر دلایل شخصی حاضر به ازدواجش شدم ... اونم خیلی معمولی گفت مهم اینه که من دوست دارم! و خیلی راحت پاشد رفت! 

رفتار ترانه غیر قابل تحمل بود ... توی مهمونی ها با دوستام میرقصید ... لباسای ناجور میپوشید و آرایش غلیظ میکرد ... اینا کراش باعث میشد بدتر نتونم تورو فراموش کنم ... تصویر تو با قاب چادرت از جلوی چشمم نمی رفت ... یک سال گذشت ... تویه این یک سال من مُردم! به ترانه کوچکترین توجهی نمیکردم ولی اون عین خیالش نبود ... یه سال گذشت ... برام تعجب آور بود چرا تو و تیرداد عروسیتونو نمیگیرین مخصوصا وقتی مامانم گفت عروسی آراگله! تعجبم بیشتر شد ... اومدم عروسی میخواستم ببینمت ... بعد از یه سال ... دیدمت ولی کنار تیرداد نبودی! تعجبم گرفت که یهو تو از سالن خارج شدی ... ناخودآگاه دنبالت اومدم ... احساس کدم خوابی ولی یهو تکونی خوردی و چشماتو باز کردی ... بادیدنم چشمات گرد شد! باورت نمیشد من باشم ... خیلی حرفا باهات داشتم ولی وقتی دیدم تیرداد کنارت نیست همه شون دود شدن رفتن هوا! اون حرفارو بهت زدمو وقتی تو گفتی تیرداد رو دوست داری و حرف از خیانت زدی خشکم زد! هیچوقت فکر نمیکردم تو از جریان بام باخبر باشی ... اونقدر شوکه شده بودم که متوجه رفتنت نشدم ... 

آهی کشید و ادامه داد: 

- دیشب با ترانه دعوام شد ... بهش گفتم از رفتارش خسته شدم ... از اینکه خیلی راحت با مردای صمیمی میشه گفت چیه روم غیرتی شدی؟! پوزخندی زدمو بهش گفتم نه من روی تو هیچوقت غیرتی نمیشم چون تو ارزش نداری تو یه آشغال به تمام معنایی که حاضر میشی خیلی راحت جلوی مردای دیگه باشیو لبخندم بزنی! اینو که گفتم عصبی شد زد هرچی دم دستش بود و شکست ... جیغ جیغ وار گفت من ارزش ندارم؟ منی که حاضر شدم به خاطر داشتنت هرکاری بکنم و ... همونجور جیغ جیغ وار تمام حرفای پشت پرده رو گفت ... گفت تو عقد کرده تیرداد نیستی ... گفت صحنه خیانت ساخت و به دوستش گفت به تو زنگ بزنه و بکشونتت بام ... گفت دوست دختر تیرداد بوده و هست! گفت همه این اتفاقا زیر سر اون و تیرداد بوده ... شکستم ... خیلی راحت شکستم ... بی خبری خیلی بده. . خیلی بده که فکر کنم تو بی وفا و خائن بودی درحالی که خودم بهت خیانت کردم! جلوی ترانه گریه کردم! خیلی راجت ... دلم میخواست بزنم لهش کنم! ولی اگه میرفت به مامانم میگفت ... اگه به خاله م میگفت چی؟ هیچی بهش نگفتمو مثل دیوونه ها هرچی جلو دستم بود و شکوندم ... از ترانه متنفر بودم ... بیش ازحدم متنفر بودم ... دیشب رو با بدبختی روز کردم ... بعد از کارخوه یه راست اومدم اینجا ... اومدم تا با بابات دردل کنم ... اومدم تا ازش بپرسم واسه چی انقدر زود رفت که باعث شد این همه بلا سر منو تو بیاد ... باهاش درددل کردم و از جام بلند شدم ... برگشتم سمت ماشینم ولی سوییچم جا مونده بود راه اومده رو برگشتمو به تو رسیدم ... 

یهو رعد و برق زد و حرف آراد نیمه کاره موند ... بعد از رعد و برق بارون شروع به باریدن کرد ... قطره های درشت بارون روی شیشه ماشین میریخت ... به قطره های بارون خیره شدم ... زبونم باز کردم: 

- برای چی اینارو به من گفتی؟ 

لبخندی زد و گفت: 

- برای اینکه بدونی تنها نبودی ... اگه و گریه کردی منم اشک ریختم ... اگه تو تنها بودی منم تنها بودم ... اگه تو ... 

پریدم وسط حرفشو با لحن جدی گفتم: 

- این حرفا دیگه گذشته آقای کیانیان ... هرچی بین منو شما بوده گذشته ... شما الان یه مرد زن داری و من اینو خوب میدونم حتی اگه به زنت علاقه نداشته باشی ... مهم حقیقته ... تاالان همه منو به عنوان یه دختر نحس شناختن ... دیگه نمیخوام خونه خرابکن هم حساب بشم ... از ماشین من پیاده شین! 

چشمای آراد گردتر از این نمیشد ... با بهت بهم خیره بود ... تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- بفرمایین ... 

زمزمه کرد: 

- فرگل! 

- بفرمایید ... 

این که گفتم نگاه عمیقی بهم انداخت و از ماشین پیاده شد ... نیم نگاهی بهم ننداخت و سوار ماشینش شد و ویــژ حرکت کرد ورفت. . 

با رفتنش بغضم سر باز کرد ... زدم زیرگریه و سرمو روی فرمون گذاشتم ... بارون شدت گرفته و صدای هق هقم توی رعد و برق گم میشد ... نمیدونم چقد گذشت که سرمو از روی فرمون برداشتم ... توی آینه نگاهی به چهره ام انداختم. . 

چشام سرخ و ملتهب بودن ... اشکام رو پاک کردم ... بارون آروم تر شده بود ... انگار خدا هم داشت به حالم گریه میکرد! 

ماشین رو روشن کردمو به سمت خونه حرکت کردم ... 

***

ماشین رو توی پارکینگ پارک کردمو پیاده شدم ... درخونه رو با کلیدام باز کردم ... خونه سکوت سنگینی داشت ... نگران شدم ... صدا زدم: 

- مامان ... 

مامان با عصبانیت جلوی روم اومد ... با حرص گفت: 

- معلوم هست کجایی؟ ساعت 8 شبه ... چرا گوشیتو خاموش کردی؟! لا اقل یه جا میری دیرمیای گوشیت رو روشن بذار! من بدبخت هزار بار مردمو زنده شدم ... 

سرمو پایین انداختمو گقتم: 

- ببخش مامان ... 

با حرص گفت: 

- واسه چی عیادت ملیحه نیومدی؟! 

خیلی خودمو کنترل کردم نزنم زیر گریه ... با صدای لرزونی گفتم: 

- آدرس رو نداشتم! 

- مگه تیرداد آدرس بیمارستانو بهت نداد؟! خودش گفت بهت زنگ زده و آدرس رو داده! 

با شنیدن اسم تیرداد دیوونه شدم ... سرمو بالا آوردم و گفتم: 

- مامان ... دیگه نمیخوام اسم تیرداد رو هم بشنوم ... به خدا اگه یه بار دیگه اسم ملیحه مردشور برده و پسر آشغالشو بیاری میرم خونه مامان گیتی و دیگه برنمیگردم! 

اینو گفتمو با قدمای لرزون رفتم توی اتاق ... میتونستم بهت مامان رو بدون دیدنش بفهمم

***

دو ماه بعد ... 

در مقابل چشمای متحیر همه از جاش بلند شد و گفت: 

- کجارو امضا کنم؟ 

صدای بغض آلود ترانه بود: 

- آراد ... منو تو میتونیم خوشبخت باشیم! 

چشم غره ای به ترانه رفت و غرید: 

- ساکت شو! 

ترانه با هق هق از جاش بلند شد و سوال آراد رو تکرار کرد ... وقتی جواب شنید خودکارو به حرکت درآورد و امضا کرد ... همه چی تموم! این همه نقشه کشید تا کنار آراد باشه ولی آخرش چی؟! 

آراد هم امضا و نفس عمیقی کشید ... بی توجه به همه خواست از اتاق بیرون بره که صدای خاله اش متوقفش کرد ... ایستاد و برگشت ... وقتی برگشت یه طرف صورتش سوخت ... باورش نشد خاله اش دست روش بلند کرده ... خاله اش با حرص گفت: 

- تو که دختر منو دوست نداشتی واسه چی یه سال و نیم بازیش دادی؟! واسه چی اسم روش گذاشتی؟ واسه چی شناسنامه شو سیاه کردی؟ 

دستشو روی جای سیلی خاله اش گذاشت ... پوزخندی زد و گفت: 

- از دخترتون بپرسین! 

و در برابر نگاه های سنگین پدر و مادرش از محضر بیرون زد. 

سوار ماشینش شد ... تمام حرفای ترانه توی گوشش زنگ میزد ... چرا اینطوری شد؟ چرا بازیش گرفتن؟ حالا هم متهم شد؟! 

چرا اون؟ چرا اون باید بی گناه متهم میشد؟! میدونست اگه بره خونه مامان نازی ش راحتش نمیذاره! توی همین افکار بود که گوشیش زنگ خورد ... 

اسم "مادر"روی صفحه گوشیش بود ... نتونست جواب نده: 

- بله مامان؟ 

- آراد همین الان پامیشی میای خونه! 

- مامان من چند روزی کار دارم ... ببخش! 

صدای بغض آلود نازی بود: 

- یعنی چی؟ آبروی منو جلوی خواهرم بردی ... آخه اون چه کاری بود کردی؟ چرا ترانه رو توی دادگاه مقصر کردی؟ اون بدبخت که به تو از گل نازک تر نمیگفت! 

آراد پوزخندی زد و گفت: 

- همه تون بازیم دادین! لطفا به من زنگ نزن مامان ... خواهش میکنم! اینکه من ترانه رو طلاق دادم بهش لطف کردم! صند آزادیش رو امضا کردم اگه میخواستم بهش ظلم کنم زندگیش رو جهنم میکردم! 

- آخه چرا؟ اون دختر بیچاره چه بدی به تو کرده؟ 

- بهتره بگین چی نکرده! از شما هم دلگیرم مامان ... خدافظ! 

- الو ... آراد ... ال- ... 

آراد با حرص گوشی رو قطع کرد ... خسته شده بود ... از همه چیز و همه کس خسته شده بود! نفهمید چقدر گذشت تا خودشو توی جاده شمال دید ... لبخند محوی زد ... تنها جایی که میتونست آرومش کنه دریا بود

***

سرمو روی پای مامان گیتی گذاشتم ... اشک کل صورتمو خیس کرده بود ... مامان گیتی موهام رو نوازش کرد و گفت: 

- چرا الان داری اینارو به من میگی دختر خوب؟ 

نفس عمیقی کشیدمو گفتم: 

- من برعکس اونچیزی که همه فکر میکنن قوی نیستم! توی این یه سال داغون شدم ... مرگ بابا ... خیانت آراد ... ازدواجش ... نگاه مردم بهم! حقیقتی که فهمیدم ... 

خجالت زده زمزمه کردم: 

- دست درازی تیرداد! مامان گیتی داغون شدم ... هیچکس نبود باهاش حرف بزنم ... آراگل که درگیر بود و مامانم که خودش به یه همدرد نیاز داشت! 

مامان گیتی با دلخوری گفت: 

- پس من اینجا چیکارم؟! به قول شما جوونا شیپورم یا بوقم؟! 

وسط گریه خندیدمو گفتم: 

- راه افتادیا مامان! 

اونم خندید و گفت: 

- همه چی درست میشه عزیزم ... همه چی نگران هیچی نباش! 

صدای رعد برق توی گوشم پیچید ... با ذوق گفتم: 

- وای بارون! 

مامان گیتی هم خندید و گفت: 

- آره چه ذوقیم میکنه ... 

از روی پای مامان گیتی بلند شدم ... گونه اشو بوسیدمو گفتم: 

- من برم یه ذره زیر بارونو بیام! 

اینو گفتمو از مامان گیتی دور شدم که گفت: 

- به مامانت بگو بیاد بالا پیشم! تنهایی حوصله ام سر میره! 

لبخندی زدمو گفتم: 

- چشم! 

رفتم پایین ... یه هفته ای بود با مامان و آراگل و آرمین اومده بودیم شمال ... همه توی هال نشسته بودن ... رفتم کنار مامان و توی گوشش گفتم: 

- مامان گیتی کارت داره! 

لبخندی زد و از جاش بلند شد ... آراگل گفت: 

- چی به مامانم گفتی زود تند سریع بگو! 

لبخندی زدمو گفتم: 

- فضولو بردن جهنم گفت چرا اینجا گرمه! من میرم یه دوری این اطراف بزنم! 

آراگل گفت: 

- ناموسا! توی این هوا؟ میخوای سرما بخوری بیفتی بمیری؟! 

آرمین که تا اون موقع ساکت بود گفت: 

- آراگل راست میگه ... هوا سرده ... 

اینم شده واسه ما مادر عروس! محل ندادمو همونجور که به سمت اتاقم میرفتم گفتم: 

- شما نگران نباشین! 

صدای آراگل رو شنیدم که روبه آرمین گفت: 

- کله خره دیگه! 

خیلی زود آماده شدم ... یه بافت طوسی با یه شال پاییزی طوسی سفید زدمو چادر ملی مو روی شونه هام انداختم ... 

از اتاق بیرون زدمو گفتم: 

- من رفتم خدافظ ... 

آراگل جیغ زد: 

- بذار منم بیام! 

آرمین دستشو گرفت و همونجور که میشوندش گفت: 

- شما بی جا میکنی! بعضیا کله خرن تو که نباید مثله اونا باشی! 

نیش آراگل شل شد و لبخندی زد ... به من گفت کله خر؟! پرو! زیاد با آرمین کل کل نمیکردم وگرنه جوری میزدمش به قناری بگه اردک! 

بچه پرو! نیم بوت هامو پوشیدم ... چتر آبی نفتی رنگی رو از بالا جا کفشی برداشتمو گرفتم دستم ... 

از ویلا بیرون زدم ... چتر رو باز کردم ... قطرات درشت بارون روی چتر میریخت و صدای قشنگی رو درست کرده بود ... 

از ویلا دور شده بودم ... کنار جاده سنگ فرشی راه میرفتم ... نگاهی به ساعت کردم ... 7 و نیم عصر بود ... هوا تقریبا شب شده بود ... نزدیک ویلای مامان گیتی یه جاده بود که چندتا ویلا رو بهم منتها میکرد ... به جز ساکنین کسی از اینجا رد نمیشد ... 

جاده خوشگلی بود ... دو طرف جاده پر از ویلا های خوشگل بود و سمت چپ جاده دریا قرار داشت ... 

ماشینای کمی از توی جاده رد میشدن ... همونا هم جز ساکنین ویلا ها بودن ... به حرفام با مامان گیتی فکر کردم ... 

خیلی خسته شده بودم ... از اینکه هیچ کس نبود باهاش حرف بزنم ... بالاخره قفل زبونم باز کردم ... مامان گیتی یه راز دار خوب بود ... همیشه راز دار بوده و هست! هر اتفاقی برام افتاده بود رو بهش گفتم ... پابه پام اشک ریخت ... 

آهی کشیدم که از دهنم بخار بیرون زد! چقد دلم میخواست ها کنم تو شیشه ماشین و قلب و چیزای جور واجور بکشم! 

داشتم قدم میزدم که ماشینی کنار پام ایستاد ... محل ندادمو به راهم ادامه دادم که گفت: 

- خانوم میشه کمک کنین من این آدرس رو پیدا کنم؟! 

صداش آشنا بود ... دوسه قدمی که جلو رفته بودم رو برگشتم ... با دیدنش خشکم زد ... ای خدا این اینجا چیکار میکنه؟! بازم باید ببینمش! 

تو دیگه واسه چی میزنی؟! خسته نشدی انقدر از دیدنش تپش گرفتی؟! 

- خانوم؟ 

با صداش تکونی خوردم ... سرمو بالا آوردمو بدون اینکه نگاهی بهش کنم گفتم: 

- کجا میخواین برین؟! 

وقتی دیدم جوابی نمیده نیم نگاهی بهش انداختم ... با دهن باز بهم خیره شده بود ... چقدر با چهره بهت زده بامزه میشد! زمزمه کرد: 

- فرگل! 

تک سرفه ای کردمو گفتم: 

- اشتباه گرفتین آقا ... 

خواستم برم که ماشینش رو خاموش کرد ... این از خاموش شدن صدای موتورش فهمیدم ... قدمام رو تند تر کردم ... فاصله موم رو با چند تا قدم بلند طی کرد و بهم رسید ... 

دستش رو روی شونه ام گذاشت ... ایستادم ولی برنگشتم ... دستش رو برداشت و اومد روبه روم ایستاد ... بهش نگاه نمیکردم ... به آرادی که خیلی وقت بود دلم نگاهشو میخواست! دیگه خسته شدم ... از اینکه به خاطر ترس از گناه به آراد فکر نکنم! به خداهم مگه میتونستم دروغ بگم؟! 

- فرگل؟ 

صداش چه خوش آهنگ بود ... ای خدا من چرا بازم این طور شدم؟ پرا تپش قلبمو نمیتونم آروم کنم؟! هیچی نگفتم ... سکوت کرده بودم ... 

بارون شدت گرفته بود ... به اطراف نگاه کردم ... ترسیدم از همسایه های مامان گیتی منو ببیننو حرف دربیارن! صدای قشنگ آراد توی گوشم پیچید: 

- چرا جواب نمیدی فرگلم؟! 

چرا وقتی گفت فرگلم پاچه شو نگرفتم؟! چرا اخم نکردم؟! ا این لبای لعنتیم چرا کش میان؟! سنگ قبرمو بشورم با این لبخندام! 

صدای رعد و برق توی گوشم پیچید ... صدای آراد بود: 

- امروز همه چیز تموم شد ... به آرامش رسیدم فرگل ... اومدم اینجا ... میخواستم بیام ویلای مادر بزرگت و این خبرو بهت بدم! 

با تعجب گفتم: 

- از کجا فهمیدی ما شمالیم؟! 

لبخندی زد و گفت: 

- علیک سلام! 

سرخ شدمو گفتم: 

- سلام ... چرا حرفو عوض میکنی؟ 

لبخندش عریض تر شد و گفت: 

- حرفو عوض نمیکنم ... یه حسی منو اینجا کشوند ... همون حسی که به خاطرش حاضر شدم توروی مادرم وایسم! 

نگاهی بهش انداختمو گفتم: 

- چراباید توروی مادرت وایسی؟! 

آهی کشید و گفت: 

- به خاطر تو فرگل ... به خاطر اینکه دیگه تحمل نداشتم ... نمیتونستم حضور یه خائن به اسم ترانه رو تحمل کنم! 

با شنیدن این حرفش تا ته ماجرا رو رفتم ... بغض گلوم رو فشرد ... با صدای لرزونی گفتم: 

- چرا اینکارو کردی؟ مگه بهت نگفتم نمیخوام خونه خراب کن حساب شم؟! مگه بهت نگفتم بهم فکر نکنی؟! چرا اینکارو کردی؟ 

اینوکه گفتم اشک از چشمم جاری شد ... آراد با دیدن اشکم دستشو بالا آورد و با انگشت سبابه اشکمو پاک کرد ... از تماس دستش با صورتم گر گرفتم ... گفت: 

- فرگل ... چرا خودتو عذاب میدی؟ به قول تو خونه خراب کن ترانه اس نه تو! نه تویی که از همون اول توی قلبم بودی ... نه تویی که از همون اول تموم زندگیم بودی ... 

حرفاش بوی صداقت میداد ... با حرفاش دلم آورم گرفت ... کم کم عذاب وجدانم خاموش شد ... حق با آراد بود اونی که گناهکار بود ترانه بود ... نه من! هیچی نگفتمو در عوض سرمو پایین انداختم ... 

چند لحظه بعد آراد دستشو زیر چون ام گذاشت سرمو بالاآورد ... توی چشمام خیره شد و گفت: 

- هیچوقت نگاهتو ازم نگیر ... 

برای اینکه حرفو عوض کنم گفتم: 

- آدرس کی رو میخواستی؟! 

لبخند شیطونی زد و گفت: 

- آدرس ویلای مادر بزرگت ... توی راه که بودم داشتم فکر میکردم چطور ببینمت ... اگه این یه حس پوچ باشه شما تهران باشین اون موقع چی به مادربزرگت بگم؟! تصمیم گرفتم آدرس رو از کسی بپرسمو بیام ... اونقدر دلتنگت بودم که هیچ چیز دیگه برام اهمیت نداشت! یه خانوم تنها رو دیدم که داره راه میره! خواستم ازش آدرس رو بپرسم که دیدم ... 

با لحن شوخی ادامه داد: 

- ا ... این که فرگل خانوم خودمونه! 

لبخندی رو لبم نشست ... بغض به گلوم چنگ انداخت ... همه روزای سخت تموم شدن ... آراد دیگه مال کسی نبود ... آراد ترانه رو دوست نداشت! آراد بهم خیانت نکرد! این من بودم که به خاطر یه عصبانیت و یه حسادت بی خود گند زدم به زندگی خودمو آراد! 

با لحن لرزون و بغض داری گفتم: 

- هیچوقت ترکم نکن آراد ... من به خاطر تو پا روی تمام عقایدم 

گذاشتم ... پشیمونم نکن ... اگه یه درصدم به ترانه فکر میکنی بهم بگو ... بهم بگو ولی بازیم نده! 

آراد نفس عمیقی کشید و گفت: 

- من یه درصدم به اون آشغال فکر نمیکنم گلم ... توی این یه سال حتی دست ترانه رو نگرفتم! ببخشم ... ببخشم اگه ناخواسته اشک رو مهمون اون چشمات کردم ... ببخشم! 

دوباره اشکام جاری شد ... آراد با لحن شوخی گفت: 

- ا قبول نیست ... چتر رو گرفتی دست خودت و من اینجا موش آب کشیده شدم ... 

لبخند زدم ... دستی رو که چتر رو گرفته بودم رو گرفت و بالا تر برد. . همزمان چتر هم بالاتر رفت ... یه قدم نزدیکم اومد ... حالا هردو زیر چتر بودیم ... نفسای داغش به گونه هام میخورد ... 

خم شد و در گوشم زمزمه کرد: 

- دیگه نمیخوام اشکاتو ببینم ... اشکات آتیشم میزنن! 

نفس عمیقی کشیدم ... مشامم از عطر تلخش پر شد ... 

پایان

۲۲ اسفند ۱۳۹۲

۴: ۲۵ بعد از ظهر

پایان نهایی :  اسفند 92

انتشار در سایت نودهشتیا : اردیبهشت 93

نویسنده: http://www.forum.98ia.com/member257545.html

طراح جلد: http://www.forum.98ia.com/member4929.html

ناظر :    http://www.forum.98ia.com/member107173.html

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw.98iA.Com

www.Forum.98iA.Com