www.negahdl.com

نگاه دانلود

گشت ارشاد | fereshte 69 کاربر انجمن نودوهشتيا

بسم الله الرحمن الرحيم 

نزديک ميدون ونک بود اي بابا دوباره گشت گذاشته بودن که اعصابش بهم ريخت 

دوباره شد شايسته نفيسي دختر کوچيک حاج اقا نفيسي معتمد محل و از تجار معروف بازار فرش فروش ها 

پوزخند پليدانه اي زد و با خودش فکر کرد اگه الان حاج بابا تو اين لباس ميديدش حتما سکته هرو ميزد 

يه مانتو تنگ و کوتاه ابي کاربني تنش بود با يه شال ابي 

خودشو سريع به گوشه اي رسوند و چادرشو از توي کيفش در اورد و سرش کرد و شد همون شايسته ي نفيسي

نگاهش به همون نگاه خشن هميشگي افتاد که با اون لباس نظامي و اخم هميشگي کنار ماشين ون ايستاده بود 

بدون توجه به اون چشمايي مشکي که انگار ميخواست از روي چهره تا ته ذهن ادمو بخونه گذشت و سوار بي ار تي شد و به طرف تجريش رفت 

امروز با بهراد قرار داشت تازه دو هفته بود با هم دوست شده بودن پسر باحالي بود صد البته ميتونست پزشو به دوستاش بده 

يه بي ام و کروک نوک مدادي زير پاش بود قيافشم هي بدک نبود 

تجريش پياده شد چادرشو تا کرد و توي کيفش گذاشت رژلبشو تجديد کرد و به سمت هيوا رفت 

بهراد روي صندلي نشسته بود و نگاهش ميکرد 

براش دست تکون داد و به سمت ميزش رفت 

شايسته: سلام خوبي ؟ ببخشيد دير نکردم که

بهراد دستشو به گرمي فشرد و گفت: نه عزيزم منم تازه رسيدم چي ميخوري بگم بيارن ؟

شايسته: اوووووم خوب من که خودت ميدوني گلم پيتزاي قارچ و گوشت 

بهراد به سمت صندوق رفت تا سفارشاشون رو بگه 

شايسته سرشو برگردوند و دنبال تانيا و سوگل دوستاي دانشکده ش گشت 

ديروز يواشکي حرفاشونو شنيده بود و ميدونست امروز قراره دو تايي بيان هيوا 

اونم از قصد با بهراد اينجا قرار گذاشته بود تا حسابي دماغ اين دو تا دختر پر فيس افاده رو بسوزونه 

حالش از جفتشون بهم ميخورد هر هفته راجبع به دوست پسراي رنگارنگشون حرف ميزدن 

ولي اون يه اصلي براي خودش داشت تا زماني که با يکي بود با همون ميموند تا باهاش بهم بزنه 

ناخود اگاه ياد سودابه افتاد که هفته پيش چه بلايي سرش اومده بود 

با دوست پسرش توي کافي شاپ نشسته بودن که سامان اون يکي دوستش وارد کافي شاپ ميشه و بقيه ماجرا

هنوزم از ياداوري موضوع خندش ميگرفت نميدونست اين چه کاريه اينا ميکنن اخه انقدر استرس به جون خودشون ميخرن 

بهراد برگشت و رو به روش نشست در حال صحبت بود که سوگل و تانيا طبق عادت هميشگيشون که همون فوضولي بود به سمتشون اومدن 

سوگل:به به سلام شايسته خانم معرفي نميکني ؟

شايسته نازي به صداش داد و گفت: سلام بچه ها شما هم اينجاييد که ايشون بهراد هستن دوست بنده 

بهراد با دخترا خوش بشي کرد و دخترا به سمت ميزشون رفتن در حالي که نگاه حسرت بارشون به اون دو تا بود و غر غر زير لبي که ميگفتن: خوش شانس چه هلويي تور کرده 

ناهارو با بهراد خورد بايد زود برميگشت خونه امروز خونشون دوره بود مامانش بيچارش ميکرد اگه دير ميرسيد 

حالش از اين دوره ها بهم ميخورد بيشتر شبيه مجلس مد و لباس بود و بعد هر بار مراسم کلي خواستگار بود که براش پيدا ميشد 

اسم خودشونو گذاشته بودن مسلمون ميشستن قران دور ميکردن و بعد پايان مراسم بحث غيبتا داغ ميشد 

با چهره ي درهم سوار اتوبوس شد که برگرده 

با اين همه پولو پله حاجي يه ماشين فکستني براش نميخريد زير پاي فرهاد و فرزين بهترين و مدل روز ترين ماشينا بود اما اون به جرم دختر بودن و اينکه حاجي اعتقادي به رانندگي خانوم ها نداشت بايد هميشه پياده گز ميکرد 

ديگه نزديک خونه بود هميشه حرصش درميومد خونشون توي يکي از محل هاي قديمي تهران بود 

يه خونه ي قديمي با يه باغ بزرگ 

ولي شايسته اصلا اون جا رو دوست نداشت به نظرش بي کلاس ميومد نميتونست درک کنه صفا و صميميتش کجا بود که دائما مادرش از اون دم ميزد 

کسي چه ميدونست شايد مرد سالاري حاج بابا رو منظورش بود يا شايدم قلدار بازي هاي بي وقفه ي فرهاد و فرزين 

خنده ي کوتاهي کرد و با خودش زمزمه کرد شايدم شکوفه ي چاپلوس 

شکوفه خواهر بزرگش بود و صد البته دختر خوب و خانم و سر به زير خانواده نفيسي 

سه سال پيش ازدواج کرده بود و شوهرشم لنگه ي خودش 

پوزخندي زد و ياد اقاي شاکري دامادشون افتاد يکي مثل باباش از همون خشک مقدسا 

هر وقت که شايسته رو ميديد سرشو پايين مينداخت و غليظ تر ذکر ميگفت 

شايسته هم هميشه با خودش زمزمه ميکرد : خوب مردک نميتوني جلوي هوس و نفستو بگيري نيا اينجا 

تو همين فکر بود که يه چيز جالب ديگه به ذهنش رسيد شايدم با خودش فکر ميکنه من معشوقه ي شيطانم 

از حرف خودش بي محابا خنديد و به نگاه چپ چپ خانوم ها و اقايوني که توي اتوبوس نشسته بودن هم توجهي نکرد 

از توي کيفش دو تا ادامس توي دهنش انداخت و به طرز فجيحي شروع به جويدن کرد 

هندزفريشو توي گوشش گذاشت و يکي از اون اهنگ هاي به قول گفتني مبتذلشو گذاشت و شروع به گوش دادن کرد اها ساسي مانکن

چشماشو بسته بود و با ريتم تند اهنگ سرش هم ناخود اگاه تکون ميخورد 

ميدونست ايستگاه بعدي پارک سر کوچشونه جايي که اون قرار بود تغير چهره بده 

از اتوبوس پايين اومد و به سمت دستشويي پارک رفت ديگه خودشم حالش از اين مسخره بازي هميشگيش بهم ميخورد 

حرف سونيا مدام تو گوشش زنگ ميخورد : دختر تو ديونه اي از اون زندان خودتو خلاص کن دو تايي ميريم امريکا زندگي ميکنيم تو اين کشور بودن يعني اسير بودن زندوني بودن قايم موشک بازي............

نميدونست شايدم حق با سوني بود ولي نه تا اين حدم پر دل و جرات نشده بود که به فرار فکر کنه 

هنوزم يه کوچولو به اعتبار حاجي فکر ميکرد بلاخره هرچي که بود باباش بود و نميخواست جلوي دوست و اشنا سکه ي يه پولش کنه 

مانتوشو در اورد و همون مانتوي مشکي گله گشاد سادشو تنش کرد اخه تو خانواده نميپسنديدن دختر لباس رنگي بپوشه و جلب توجه کنه 

مانتو ابي کاربنيشو توي کيفش همون جايي که جاساز درست کرده بود گذاشت و شالشو در اورد و مقنعشو پوشيد 

ارايششم همه رو پاک کرد توي ايينه نگاهي به خودش انداخت حالا شده بود شايسته 2

چادرشو سرش کرد و به سمت خونه راه افتاد 

کليد انداخت و وارد خونه شد کلافه سرشو تکون داد حال و اعصاب اين همه ادم رو نداشت 

يه راست به سمت اتاقش رفت که صداي مامانش سر جاش نگهش داشت 

محبوبه خانم:به به شايسته خانم چه عجب تشريف فرما شدي بدو دست بجنبون دختر من دست تنها با اين همه مهمون چي کار کنم ؟

شايسته:به من چه مادر من من يکي حال و حوصله ي اين خاله خان باجي بازي هاي شما رو ندارم شکوفه خانم که هستن 

محبوبه خانم اخمي کرد و گفت: برو بچه انقدر زبون درازي نکن 

بعد اروم تر گفت:خانم زماني هم اومده اون لباس ابي فيروزه ايتو بپوشي ها 

شايسته ايش بلندي کرد و توي اتاقش رفت 

بيشتر شبيه سالن مد بود تا مجلس ختم قران 

دلش براي مظلوميت قران سوخت انگار براي بعضي ها فقط واسه دو چيز افريده شده بود 

1-وقتي يکي ميمرد صداشو قرانو تا ته زياد زياد ميکردن 

2-تو همين مجلسايي که مامانش اينا دم به ساعت ميگرفتن همه ميومدن البته بيشترياشون فقط به لباساشون و جواهراتشون ميرسيدن و اينکه هر دفعه يکي رو بورس بود حالا اين وسطا يه قراني رو هم به زبان عربي با لحن هاي عجيب و غريب ميخوندن بدون اينکه اصلا بفهمن معني اين ايه چيه يا اصلا خداوند توي اين ايه ازشون چي ميخواد 

سري تکون داد و زير لب گفت:همش تظاهر همش ريا

لباسشو پوشيد و با ناراحتي وارد اون جمع کذايي شد پذيرايي ميکرد در حالي که پوزخند روي لباش بود و به حالت خانم ها نگاه ميکرد 

به سوري خانم رفيق فاب مامانش که در حال صحبت با خانم محبي بود نگاه کرد خندش گرفته بود 

دائما دستشو تکون ميداد و سعي ميکرد النگوي پهن جديدي که خريده بود رو نشوننش بده بلاخره هم موفق شد چون خانم محبي دائما ازش تعريف و تمجيد کرد 

گوشه ي اتاق نشسته بود و همراه بقيه قران رو ميخوند سعي ميکرد حداقل خودش از اون افرادي نباشه که فقط بلدن حرف بزنن پس سعي کرد تا اخر به معني ايات دقيقا توجه کنه 

بلاخره مراسم تموم شد و حالا نوبت پذيرايي بود تو نخ همه رفته بود انگار نه انگار که همين الان توي قران خوندن که کسي که غيبت ميکنه انگار گوشت برادر مرده اش رو ميخوره 

ديگه طاقت نيورد و به سمت اتاقش رفت و بي خيال همه ي دنيا شروع به اس ام اس بازي با بهراد کرد 

**

امير حسين

توي فکر خودش غرق بود هنوزم نميتونست بفهمه چرا اون دختر اينجوريه 

چند باري ديده بودش که بلافاصله بعد ديدن ماشين گشت سريع تغير چهره ميده 

خودشم نميدونست تو نگاه اون چي ديده که انقدر فکرشو درگير کرده بود فقط ميدونست عادت کرده يکشنبه ها به جاي کمالي گشت واي ميستاد وگرنه خودش به اين کار علاقه اي نداشت 

اعصابش دوباره بهم ريخت ياد رها ولش نميکرد دوباره دستاش مشت شد و روي ميز فرود اومد و گفت: لعنتي 

سامان وارد اتاق شد 

سامان: چيه امير چته باز دوباره امپر چسپوندي چرا؟

امير حسين: هيچي کاري داشتي؟

سامان : اره يه بازرسي داريم سرکرد دستور داده بريم اماده اي 

شقيقه هاشو با دستتش فشار داد و گفت: بريم 

وسايلاشونو از روي ميز برداشتند و به سمت بيرون راه افتادن

محبوبه خانم: شايسته شايسته کجايي تو از پا در اومدم دختر به خدا کلفت کم تر من کار ميکنه پاشو بيا واسه حاج بابات يه شربت درست کن 

شايسته با رخوت از جاش بلند شد ولي فکر فردا از سرش بيرون نميرفت قرار بود با بچه ها و دوستاشون برن دربند البته لازمه ي اين کار پيچوندن دو تا از کلاساي صبحش بود

وارد اشپزخونه شد و بي حوصله شربت بهار نارنجي درست کرد و توي سيني گذاشت 

موهاي بلندش رو از روي صورتش کنار زد و وارد پذيرايي شد 

حاج بابا مثل هميشه روي مبل نشسته بود و با تسبيح شاه مقصوديش ذکر ميگفت 

نميدونست چرا هيچ وقت اخم گره ابروهاي حاجي باز نميشه؟

ناخوداگاه ياد عمو رضا افتاد و دوباره دلش گرفت 

هفته پيش توي مهموني هميشگي اخر هفته شون که همه ميومدن عمو تازه رسيده بود کنار دخترش نشست و به گرمي دستاشو گرفت و صورتشو بوسيد و دستاشو دور گردنش انداخت و گفت: دختر گل بابا چطوره؟ دانشگاه خوب پيش ميره؟

فاطمه: ممنون بابايي اره خوبه 

عمو که نگاه پر حسرت شايسته رو ديد لبخند پر مهري زد و گفت: شايسته خانم گل ما چطوره؟

شايسته با بغض فرو خورده که حالا ديگه به خشم و شعله ي انتقام تبديل شده بود و با لبخند کذايي روي لبش جواب داد :مرسي عمو خوبيم ميگذرونيم

تو فکر خودش غرق بود که فرزين يه پس گردني بهش زد و با تشر گفت: چته؟ کجايي تو؟دو ساعته مثل مجسمه وايستادي اين وسط خوب گرم شد شربت حاجي 

شايسته اخم غليظي کرد و گفت: داشتم دنبال فوضول خونه ميگشتم که خدا رو شکر پيدا شد 

طبق معمول گيس و گيس کشي با فرزين داشتن و شايسته با قهر به سمت اتاقش رفت 

توي وسايل ممنوعش گشت و مانتوي مشکي فوق تنگش که اندام زيباشو سخاوتمندانه به نمايش ميگذاشت رو انتخاب کرد روسري ساتن مشکي که دورش نوار دوزي طلايي داشت رو هم برداشت و توي کيفش جاساز کرد و خوابيد 

صبح دوباره همون بساط هميشگي رو داشت 

وارد پارک ميشد و بعد تغير چهره برميگشت با بي ار تي خودشو به تجريش رسوند و سوار ماشين بهراد شد و اونم با سرعت حرکت کرد 

بهراد: چه خوشتيپ کردي امروز؟

شايسته : مرسي نظر لطفتونه

بهراد: خوب خانم خوشگله از اين لباي ناز صورتي که اين جوري داره دلبري ميکنه چي به ما ميرسه؟

شايسته اخمي کرد و گفت: اين که از ديدنشون لذت ببري 

بهراد خنده ي بلندي کرد و ته دلش به اين همه حاظر جوابي احسنت گفت تو اين چند ماه اين اولين دختري بود که هيچ رقمه پا نميداد و فقط همه ي حرفشون در حد همين رفت و امد ها بود 

شايسته تا امروز به هيچ پسري اجازه نداده بود بخواد پاشو از گليمش دراز تر بکنه 

بلاخره به دربند رسيدند دو تايي به سمت رستوران مورد نظر رسيدند و نشستن 

صداي خنده و شاديشون تمام فضا رو پر کرده بود که نگاه شايسته به همون چشماي خشمگين هميشگي افتاد که با عصبانيت بهش نگاه ميکنه

خنده از روي لباش محو شد و ناخوداگاه روسريشو جلو تر کشيد ولي به خاطر سر بودن دائمي روسريش بازم عقب ميرفت 

شايسته مات و مبهوت اون نگاه بود و امير حسين با خشمي اشکار به اون اشناي هميشگي نگاه ميکرد 

توي دلش احساس ميکرد سال هاي زياديه که اين دخترو ميشناسه ولي نميتونست رابطه ي منطقي بين اون و ذهنش پيدا کنه 

ناخود اگاه بلند شد و به سمت اونا رفت

خودشم نميدونست داره چي کار ميکنه چون امروز کلا مرخصي تشويقي بود 

جلوي تختشون ايستاد و با اخم به تک تک شون خيره شد 

بهراد خنده اش رو خورد و رو به امير حسين با لحن حق به جانبي گفت:فرمايش؟ نگاه داره ؟

شايسته با ترس نگاه ميکرد و روسريشو تا اخرين حد ممکن جلو کشيد و اروم کنار گوش بهراد گفت: چيزي نگو گشته ؟

بهراد با تعجب نگاهش کرد 

امير حسين : خانم ها و اقايون با هم چه نسبتي دارن ؟

شايسته رسما قبض روح شده بود اگه پاي خانوادش به اين قضيه باز ميشد بي چاره ميشد پوست تنشو ميکندن هم حاجي هم فرهاد و فرزين 

بهراد چشماشو تنگ کرد و گفت: اولا شما؟ دوما ربطي در هر صورت به شما نداره 

امير خونسردانه کارت شناساييشو در اورد و نشون داد 

حالا رنگ از رخ همه به وضوح پريده بود 

بهراد: جناب سروان نشستن و چايي خوردن جرمه ؟

بعد پوزخندي زد و گفت: اصولا تو اين کشور همه چي جرمه شما بگو ما الان داريم چه کار خلاف شرعي ميکنيم خداي نکرده من تو جمع خانم رو بوسيدم يا نه کار بي ادبي ديگه اي کردم شما بگيد والا 

بعد بي توجه به حضور امير حسين پک خونسردانه پک محکم تري به قليونش زد 

امير با خشم کنترل شده رو به بهراد گفت: امروز بي خيالت ميشم ولي اينو بدون زبون دراز 

در حالي که انگشت اشاره شو به علامت تهديد جلوش تکون ميداد گفت:اگه يه بار ديگه ببينمت يا گيرم بيفتي بلايي سرت ميارم که تا عمر داري يادت نره کوچولو 

ديگه منتظر نموند که بهراد سر کل کل رو با هاش باز کنه و پيش سامان برگشت و جايي نشست که مستقيما به شايسته احاطه داشته باشه 

سامان: چته امير چي کار داري به مردم يه امروز هم دست بر نميداري ؟

جواب امير همچنان سکوت بود و فکر ميکرد که شايسته رو کجا ديده 

بلاخره چايي خوردنشون تموم شد و شايسته همراه بقيه از جاشون بلند شدن که برن 

شايسته روسريشو روي سرش مرتب کرد و با بقيه راه افتاد ولي خودشم نميدونست چرا توي لحظه ي اخر برگشت و نگاهي به امير حسين انداخت 

به سمت دستشويي رفتن و روسريشو با مقنعه عوض کرد تا با بچه ها برگردن دانشگاه

بهراد: مرتيکه ي نخود اش انگار اين مملکت فقط واسه امثال ايناست الکي به همه چي گير ميدن اصلا يکي نيست بهش بگه به تو نسبت ما با هم چيه 

شايسته: واي داشتم قبض روح ميشدم بهراد چقدر کل کل کردي با طرف ؟ اگه ميبردتمون اگاهي بي چاره بوديم 

بهراد: منو دست کم گرفتي خانوم خانوما اگه قرار بود وا بدم که تا حالا ده دفعه گرفته بودنم 

شايسته نيش خندي زد و گفت: اره ميدونم نميخواد سوابق درخشانتو به رخ بکشي 

بهراد: اي اي خانم حسود 

جلوي در دانشگاه نگه داشت و شايسته با غرور از بي ام و بهراد پياده شد و زير نگاه حسرت بار دخترا وارد دانشکده شد 

ساعت 5 خسته و کوفته وارد خونه شد و با شنيدن صداي خندون شکوفه توي ته دلش غر غر کرد و به سمت جمع رفت 

نگاهش به حاجي و اقاي شاکري افتاد که طبق معمول راجبع به بازار حرف ميزدن

به همه سلام کرد و به سمت اتاقش رفت لباساشو عوض کرد حوصله ي داد و بيداد مامانشو نداشت و به سمت اشپزخونه رفت 

شکوفه: به به شايسته خانم چه عجب ما شما رو زيارت کرديم

شايسته: وا شکوفه جون شما که يه سره اين جا تلپي ديگه هر روز ما رو ميبيني

شکوفه: مامان خانم اين دخترتو ادب کن بعدشم اين چه ريختيه واسه خودت ساختي ؟ چند بار گفتم ابروهاتو انقدر نازک نکن صورتت از بس ارايش داشت جلوي منصور ابروم رفت 

شايسته: اولا خوب نگاه کن فقط يه پنکيک دارم خيلي بهتر از بعضي هام که زير چادر چشماشون انقدر مداد و ريمل و خط چشم داره از سه متري فلاشر ميزنه دوما به شوهر جونت ياد بده به نامحرم نگاه نکنه

شکوفه: ا ا ا مامان ببينش بگو ببنده دهنشو 

مامان: بس کن دختره ي خيره سر ساکت شو بچه 

شايسته زير لب غر غري کرد و بيرون رفت و با خودش فکر ميکرد انگار شکوفه خانم يادش رقته انقدر زير چادر ارايش داره که ادم حالش بد ميشه 

زمان اذان مغرب بود گوشه ي خونه نشست و به رقابت با حال بين منصور خان و حاجي نگاه کرد 

منصور خان: حاجي بفرماييد جلو ما از حضورتون بهره ببريم 

حاجي: اين چه حرفيه ما لايق نيستيم بابا 

شايسته با خودش فکر کرد الان منصور خان بايد بگه : اي بابا حاجي بند کفشتيم گره بزن خفه شيم 

بلاخره کنار هم ايستادن تا نماز بخونن حالا دور دوم مسابقات شروع شد 

کي عربيش غليط تره کي بيشتر سجده و قنوتشو طول ميده و مهم تر اينکه کي بيشتر ولظاليين رو ميکشه 

ديگه حوصله ي اين مسخره بازيهاشون رو نداشت و با خودش فکر ميکرد: الان حاجي و منصور خان اصلا معني نماز رو ميفهمن کاش به جاي عربي يه کوچولو به فارسيش هم توجه ميکردن و با خودش زمزمه کرد پس حضور قلب چي ميشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟

روي تختش دراز کشيده بود و به اتفاق هاي امروز فکر ميکرد و به اون پسرنميدونست چرا اينقدر ازش ميترسيد 

توي حياط دانشکده نشسته بود و با سميه و خاطره چايي ميخوردن که بهراد زنگ زد 

شايسته:سلام چطوري؟

بهراد:سلام عروسک تو چطوري؟ کجايي انقدر صداي خنده مياد ؟

شايسته: تو حياط دانشکده با بچه ها چطور مگه؟

بهراد:راستش امشب يه مهموني قراره بزرگ بشه خونه شايان دوستم منم دلم ميخواد تو همراهم باشي

شايسته:چه ساعتي هست حالا؟

بهراد: 6 عصر به بعد 

شايسته: فکر نکنم بتونم بيام ولي اگه شد خبر ميدم 

بهراد: باشه عزيزم ولي سعي کن حتما بتوني بياي خداحافظ گلم 

شايسته: باشه خداحافظ 

توي فکر فرو رفت خيلي دلش ميخواست بره ولي مگه ميشد؟چه جوري ميخواست مهموني امشب رو بپيچونه

بعد خودش به خودش پس گردني زد اخه اي کيو ميزارن تو 6 شب به بعد خونه نباشي

امشب قرار بود براي حاجي مهمون بياد و از فاميل هاي منصور خان بودن انگار قرار بود تو يه پروژه کاري باهم شريک بشن 

حاجي هم واسه ريختن رفاقت بيشتر طرفو شام با خانواده دعوت کرده بود 

ساعت حدود 3 بود که رسيد خونه نميدونست چه خبره باز که شکوفه و مامانش در حال پچ پچ بودن وارد اشپزخونه که شد جفتشون ساکت شدن 

کلي گوشت قربوني بسته بندي شده رو ميز بود و شايد نزديک 4 مدل غذا روي گاز 

شايسته: سلام مگه اينا امشب چند نفرن؟ اين همه گوشت واسه چيه؟

مامان: سلام مادر 4 نفرن زود باش لباساتو عوض کن بيا منو و شکوفه دست تنهاييم 

شايسته: نگفتي اين همه گوشت واسه چيه؟

مامان: هيچي مادر جان فرهاد امروز تونسته يه معامله ي درست و حسابي رو جوش بده باباتم واسه اينکه چشم نخوره واسش يه گوسفند زده زمين 

شايسته پوزخندي زد و سري تکون داد و بيرون رفت حالش از اين همه تبعيض بهم ميخورد 

فرهاد و فرزين بعد دوسال درجا زدن پشت کنکور اخر جفتشون قيد درسو زدنو وارد محيط کار شدن و با حاجي رفتن بازار 

ياد خودش افتاد تو يکي از بهترين دانشگاهاي تهران قبول شد حاجي يه تشويق خشک و خالي که نکرد هيچي تازه اجازه هم نميداد بره دانشگاه و اعتقاد داشت دختر که بالاخره ميخواد بچه داري و شوهر داري بکنه درس به چه دردش ميخوره 

عمو رضا بالاخره راضيش کرده بود که بزاره شايسته بره دانشگاه 

حالا اقا فرهاد زحمت کشيده بود يه معامله جوش داده بود چه باحال گوسفند زده بودن زمين بالاخره پسر بود ديگه پسر پسر قند عسل 

يه بوليز شلوار تنش کرد و موهاي بلندش رو با يه گيره بست و وارد اشپزخونه شد 

مامان و شکوفه در حال سبزي پاک کردن بودن البته به همراه چاشني هميشگي يا همون غيبت 

مامان: ديدي ديروز تو مراسم خانم شهيدي خواهر شوهرشو چه فيس و افاده اي ميومد اه اه اه حالم بد شد 

شکوفه: اره والا زنيکه ي از خود راضي 

سري تکون داد و گفت: لطفا غيبت بسه کنيد بگيد من چي کار کنم ؟

مامان: ظرفارو جمع کن زبون دراز

مامان: شکوفه اين گوشت واسه زهرا خانم اين براي خانم عظيمي اين براي مادر شوهرت 

خواست ادامه بده که شايسته حرفشو قطع کرد 

شايسته مامان جون تمام اينايي که گفتي وضعشون از ما توپ تره گوشت قربوني به چه دردشون ميخوره ؟؟؟ گوشت قربوني را بايد به کسي بدي که نيازمنده 

شکوفه: اين فوضولي ها به تو نيومده بچه کارتو بکن 

شايسته زير لب زمزمه کرد: فقط ريا و تظاهر . سري تکون داد

ساعت حدود 6بود که به بهراد زنگ زد و خبر داد که نميتونه بياد 

يه زير سارافوني مشکي بايه سارافون قلاب دوزي شده ي مشکي پوشيد 

روسري ساتن مشکيشم لبناني بست 

زنگ خونه هم زده شد صداي احوال پرسي ها بلند شد 

وارد اشپزخونه شد و چايي ريخت و وارد جمه شد ولي سرجاش ميخکوب شد اصلا نميتونست تکون بخوره ...................

مات و مبهوت به اون نگاه خشن و مشکي هميشگي نگاه ميکرد

اب دهنشو به سختي قورت داد و با دستاي لرزون چايي رو تعارف کرد نگاه غريبه هنوز بهش جستجو گر بود 

اروم کنار شکوفه نشست ولي لرزش دستاش دست خودش نبود اگه حرفي راجبع به اون روز ميزد بايد فاتحه ي خودمشو ميخوند

سرشو تا پايين ترين حد ممکن پايين انداخته بود تا چشمش بهش نيفته

حاجي:خوب اقاي صدارايي اين اقا پسرتون چند ساله ؟ چي کاره هستش؟ حالا

صدرايي:دست بوسه حاج اقا 25سالشه پليس اداره ي اگاهيه

حاجي:ماشالله چقدر هم برازندس خدا براتون نگهش داره 

صدرايي: نظر لطفتونه 

شايسته عذر خواهي کرد و از جمع جدا شد و به اتاق خودش پناه برد گر گرفته بود يعني اون يادش مونده بود ؟

البته قيافه ي شايسته بيرون و داخل خونه زمين تا اسمون فرق ميکرد اصلا بيرون از اين خانواده اون يه ادم ديگه اي بود 

اميرحسين شديدا توي فکر فرو رفته بود احساس ميکرد اين دخترو يه جا ديده ولي نميدونست کجا ؟

صحبت باباش و حاجي گل انداخته بود و اون هنوز توي فکر بود يه دفعه يادش اومد ارهههههه خودش بود همون دختر مرموز هميشگي 

باورش نميشد اون تو همچين خانواده اي بزرگ شده باشه 

شايسته توي اتاقش نشسته بود که شکوفه درو به شدت باز کرد 

شکوفه: چيه باز کپيدي توي اتاقت بيا بيرون ديگه مامان داره حرص ميزنه حاج بابا هم سراغتو ميگيره

شايسته دندوناشو بهم ساييد و گفت:من اخه با اينا چه صنمي دارم تو هم دست از سرم بردار بابا 

شکوفه لبخندي زد و گفت:ايشالا اگه خدا بخواد صنمم پيدا ميکنيد

و بي درنگ درو بست 

شايسته به حرف خواهرش فکر ميکرد به اجبار از اتاق بيرون رفت و کنار دختر خانواده ي صدرايي نشست و در اشنايي رو باز کرد 

من شايسته هستم 21سالمه شما چطور ؟

دختر ناز و دوست داشتني به نظر ميرسيد لبخند مليحي زد و گفت:منم زينب هستم خيلي خوشحالم از اشناييتون انگار همسن هستيم 

صحبتشون حسابي گل انداخته بود به نظرش زينب دختر خيلي خوبي بود 

مامان براي صرف غذا صداشون کرد و سفره انداخته شد 

شايسته مات و مبهوت به سفره نگاه ميکرد و به غذاهاي رنگارنگي که توش خودنمايي ميکرد 

و در اخر حاجي که بالاي سفره مثل پادشاها نشسته بود 

براي اين همه ريخت و پاش متاسف شد و به مامان و باباش فکر ميکرد و به اين که اينا که اينقدر قران ميخونن و ادعا دارن ايا تا حالا اين ايه ي قران رو که بخوريد و بياشاميد ولي اسراف نکنيد رو نخونده بودن؟

ياد اون روزي افتاد که توي ماشين بهراد پشت چراغ قرمز وايستاده بودن و اون دختر معصوم با صورت رنگ پريده التماس ميکرد تا ازش ادامس بخرن 

و شايسته تمام ادامس هايش رو خريده بود و بيسکويت ساقه طلايي رو به دخنرک داده بود 

کاش از حجم اين غذا ها کم ميشد و جاش به اونايي کمک ميشد که توي فقر و گرسنگي دست و پا ميزدن 

شکوفه: شايسته چته ؟مثل اين خل ها زل زدي به سفره بيا بچين ديگه 

از شانس بدش موقع نشستن سر سفره درست رو به روي اون پسر که حالا ميدونست اسمش امير حسينه افتاد 

زينب کنارش نشست

-راستي داداشت چي کارست زينب؟

زينب:امير حسينمون پليس اگاهيه

-ميدونم بابات گفت تو کدوم بخششه ؟

زينب خنده اي کرد و گفت: پليس امنيت بعضي وقتا توي ميدون ونک گشت دارن نديديش؟

شايسته توي دلش گفت :چرا ديدمش خوبم ديدمش 

-نه عزيزم 

نگاهش وسط سفره بي محبا توي نگاه امير گره خورد حالا امير با اخم اشکاري نگاهش ميکرد شايسته جا خورد فهميد که شناختتش ولي چاره اي نبود نبايد وا ميداد کي باورش ميشد شايسته نفيسي با اين خانواده همون دختري باشه که اون روز توي دربند ديده ؟به راحتي اب خوردن منکر ميشد؟اصلا مگه مدرکي داشت؟

بعد شام حاجي و اقاي صدرايي کلي راجبع به کار صحبت کردن و قرار شد اخر هفته ي اينده شام خونه ي اونا دعوت باشن 

وقت رفتن زينب و شايسته خيلي با هم اخت شده بودن و شماره ي هم رو گرفتن تا ديداري با هم داشته باشن 

شايسته روي تختش دراز کشيده بود و با خودش فکر ميکرد بايد از اين به بعد محتاطانه تر رفتار بکنه 

بهراد خبر داده بود مهموني براي اينکه لو نره فردا ساعت 11ظهر تا 5 عصر برگزار ميشه

شايسته تمام وسايلاي مورد نظرشو برداشت و توي کيفش جا ساز کرد و جلوي دانشکده با بهراد قرار گذاشت 

خاطره: شايسته جدي جدي ميخواي بري؟

-اره چه اشکالي داره مگه؟

سميه:ديوونه يه وقتي تله نباشه پسره بدبختت کنه بيچاره ميشي ها؟

-نه بابا شما ها هم نفوس بد نزنيد ميرم زود برميگردم اصلا ميدوني ميخوام تجربه کنم يکي از اين مهموني ها رو 

موبايلش تک خورد ميدونست بهراد دم در منتظرشه

-خو بچه ها اگر بار گران بوديم رفتيم کاري نداريد ؟

سميه:خيلي مراقب باش شايسته ابروي ادم از هر چيزي مهم تره 

شايسته با دستت باي باي کرد و به سمت بي ام و بهراد راه افتاد 

بهراد:سلام خانومي حاظري بريم؟

-سلام اره ميگم چه جور جايي اونجا ؟

بهراد:نترس بهراد جاي بدي نميبردت 

بلاخره به مکان مورد نظر رسيدن يه خونه ي ويلايي خيلي شيک تو محله ي فرمانيه بهراد زنگو زد و در باز شد و دو تايي وارد خونه شدن 

شايسته مات و مبهوت به خونه نگه ميکرد 

صداي اهنگ کر کننده بود و دود تمام خونه رو پر کرده بود نگاهش به دخترا افتاد ديگه اينا زيادي راحت بودن فقط لباس اوليه شيک تنشون بود اينجا از جنگل هم بدتر بود 

پسري بهشون نزديک شد و گفت:به به اقا بهراد خوش اومديد بريد تو اتاق 2 با خانومت لباساتونو عوض کنيد 

جفتشون به سمت اتاق رفتن 

شايسته نگاهي به بهراد انداخت و گفت:نکنه قراره تو هم بياي تو ؟؟؟؟؟؟

بهراد قهقه اي زد و گفت:نه بابا شما برو من نگهباني ميدم کسي نياد تو 

شايسته وارد اتاق شد از لباسايي که قرار بود بپوشه خندش گرفته بود يه کت و دامن و ساپورت پوشيد و شال لباسشو رها روي سرش انداخت هنوز هم براش سخت بود که بخواد جلوي اين همه ادم سر لخت باشه 

درو باز کرد بهراد با ديدن تيپش خنده اش شدت گرفت

بهراد:اين چه وضعيه مگه اومدي عروسي مجلس خانوما؟

شايسته:من همينم اگه دلت نميخواد لباس عوض کنم برگردم؟

بهراد دستشو به گرمي گرفت و گفت :قهر نکن خانومي بيا بريم عزيزم 

دو تايي به سمت پذيرايي رفتن شايسته محو ديدن وسط مجلس بود و به دختر و پسرايي که ديگه توي هم گره خورده بودن بعضي ها حتي گوشه ي پذيرايي هم در حال لب گرفتن بودن 

ديگه الان اصلا دلش نميخواست اونجا باشه حالش داشت بهم ميخورد 

بهراد ازش عذر خواهي کرد و رفت طبقه ي بالا 

حوصله ي شايسته سر رفته بود اعصاب اين مسخره بازي ها رو نداشت به سمت طبقه ي بالا رفت تا بهراد رو پيدا کنه کلافه دنبالش گشت ولي پيداش نميکرد 

بي هوا در اتاق رو باز کرد از صحنه اي که ميديد در جا کپ کرد و صداي جيغ و داد همه و اژير پليس نشون دهنده ي لو رفتن مراسم بود 

ولي چشم شايسته هنوز به اتاق بود که کسي دستشو محکم کشيد 

امير حسين با چشماي به خون نشسته به شايسته نگاه ميکرد 

امبرحسين:اينجا چي کار ميکني تو سرکار خانم نفيسي؟حاجي و داداشاتون خبر دارن دخترشون اينجاست؟

شايسته تازه از توي بهت در اومده بود و نگاهش رنگ التماس گرفت و گفت:من غلط کردم تو رو خدا اگه بفهمن ميکشنم يه کاري بکنيد تو رو خدا اقاي صدرايي

امير حسين دستي به سرش کشيد و گفت:اين جا جاي تو نيست برو سريع لباس عوض کن همين يه بار کوتاه اومدم ولي مطمئن باش سري بعد بخششي توي کار نيست

شايسته: چشم فقط شما که به کسي چيزي نميگيد تو رو خدا من اصلا نميدونستم اينجا چه جور جاييه 

بغض شايسته و اشکي که توي چشماش جمع شده بود و دستاش که به وضوح ميلرزيد همه نشون دهنده ي پاک بودنش بود که ميخواست زير سايه ي اين کاراش بپوشونه

نميدونست چرا اين چشماي اشک الود ته دلشو لرزوند سرشو اروم تکون داد و گفت:برو لباستو عوض کن بيا تا ببرمت برسونمت

نگاه شايسته دوباره رنگ التماس گرفت

اميرحسين لبخندي زد و گفت: مرده و قولش گفتم که به کسي چيزي نميگم دختر 

شايسته به سمت اتاقي که لباساشو در اورد و مانتو شو پوشيد اشک دائما از چشماش ميريخت خودشم نميدونست چشه با دستاي لرزون چادرشو از کيفش در اورد با اين که هيچ وقت دوست نداشت استفاده ي ابزاري از چادرش بکنه ولي به خاطر حفظ حرمت امير حسين اين کارو کرد 

با امير سوار ماشينش شد و با تعجب خيره به ماشين امير نگاه کرد 

اميرحسين:ميشه ارايشتم يه ذره کم کني من فکر ميکنم با چادر زياد اين چهره مناسب نيست صد البته هرچي که خودت صلاح ميدوني 

شايسته با شرمندگي سرشو پايين انداخت و رژلب و ارايششو کم کرد 

ديگه تا خونه حرفي نزدن شايسته به چيزي که ديده بود فکر ميکرد اصلا باورش نميشد يه روز فرزين رو تو اون حالت ببينه 

وقتي در اتاق رو باز کرده بود فرزين رو با يه دختري ديده بود ناخوداگاه پوزخند تمسخر اميزي زد و گفت : دست مريزاد حاجي با اين بچه تربيت کردنت

امير سر کوچه نگه داشت و به شايسته گفت:شرمنده صلاح نيست ببرمتون تا در خونه ميترسم خداي نکرده کسي ببينه براي شما بد بشه

شايسته:ممنون اقاي صدرايي لطف کرديد 

امير حسين:اميدوارم ديگه همديگرو تو همچين جايي نبينيم 

شايسته سري تکون داد و زير لب خداحافظي کرد 

امير بوقي زد و با سرعت دور شد

شايسته به امير فکر ميکرد به نظرش شخصيت جالبي داشت 

و از همه باحال تر براش ماشينش بود يه پرايد ساده

باورش نميشد که با اون همه پول و پله ي باباش اين ماشينش باشه ياد فرزين و فرهاد افتاد هر کدومشون فقط کلي پول ماشيناشون بود حالا قر و فر و پول لباساشون بماند 

وارد خونه شد که حاجي رو ديد که اروم و زير لب با مادرش حرف ميزد

مامان:حاجي تو خيلي کوتاه مياي نبايد بزاري اين اتفاقا پيش بياد خودت ميدوني که اگه يکي بفهمه ابرومون رفته

حاجي با غرور گفت:ديگه مرده خانم خير سرش تازه پسرم عاقله دختره صيغش بوده حالا هم ايشالا به زودي زنش ميديم خيالت جمع 

مامان:چي بگم والا 

سلامي کرد و به سمت اتاقش رفت که صداي حاجي مجبورش کرد وايسته

حاجي:چرا انقدر چادرت عقب رفته ؟؟؟ چرا انقدر ارايش داره صورتت بچه؟اين شال چيه سرته؟ چه رنگ جلفي داره 

گم شو تو اتاقت تا شب بگم اين داداشاي بي غبرتت به حسابت برسن

-من که کاري نکردم ارايشمم که زياد نيست حداقل از بقيه دختراي هم سنم که کم تره ؟تازه مگه من دل ندارم اخه تا کي بايد رنگ تيره بپوشم همش اخه خانم جون الان لباساش از من روشن تره 

حاجي چشماشو تنگ کرد و به سمتم اومد 

حاجي: به به چشمم روشن از کي تا حالا انقدر زبون دراز شدي گم شو تو اتاقت تا ناکارت نکردم دختره ي ............ يه ذره از فاطمه ياد بگير مگه اوم دختر نيست ؟؟؟؟؟؟؟

استغفاري زير لب کرد و به سمت پذيرايي رفت 

مادرش چشم غره اي براش رفت و زير لب چيزي گفت که شايسته نشنيد 

به سمت اتاق خوابش رفت و درو محکم بهم کوبيد اخه تا کي تبعيض انگار يادشون رفته بود پسرشون چه غلطي کرده تازه خوششونم اومده پسره طرفو صيغه کرده با اينکه هميشه فاطمه رو دوست داشت ولي اين مقايسه کردناي گاه و بيگاه مامانش شکوفه و حاجي شعله ي حسادت رو تو دلش روشن ميکرد

اروم اشکاش ريخت و زير لب زمزمه کرد: لعنت به اين همه تظاهر و ريا 

امير حسين توي اتاق راه ميرفت و به دختر و پسرايي نگاه ميکرد که حالا همشون با استيطال بهش نگاه ميکردن 

يه لحظه از کارش شرمنده شد که شايسته رو فراري داده چون اونم بايد اينجا ميبود 

تو بين افراد حاظر توي اونجا نگاهش به بهراد افتاد که برعکس اون روز اروم يه گوشه نشسته بود و حرفي نميزد 

امير حسين از سرباز خواست که بهراد رو پيشش بياره

نميدونست چرا حس بدي نسبت به اين پسر داشت يه چيزي ته دلش بهش ميگفت داري حسودي ميکني بهش 

حس درونيشو سرکوب کرد و رو به بهراد گفت:به به اقاي قلدر بهت گفته بودم ديگه اين ورا نبينمت نگفته بودم ؟؟

بهراد:جناب سروان ما غلط کرديم شما به بزرگواري خودت ببخش اون روز خواستيم جلو دوست دخترمون قيف بيايم 

امير حسين:با همتون هستم زنگ بزنيد خونه هاتون بزرگتراتون بيان دنبالتون 

بي توجه به التماس همه اتاق رو ترک کرد سرش در حال ترکيدن بود ديگه عادت کرده بود به اين صحنه ها 

شايسته روي تختش دراز کشيده بود که در اتاقش به شدت باز شد و فرهاد با چهره ي پر از خشم وارد شد 

شايسته سر جاش نشست و با وحشت به فرهاد خيره شد 

فرهاد: چيه شنيدم دم در اوردي زبونت دراز شده اره؟ادمت ميکنم ما هنوز اونقدرا هم بي غيرت نشديم که هر غطي خواستي بکني رو حرف حاجي حرف ميزني ؟؟؟؟؟؟؟

شايسته با خونسردي بي نظيري از جاش بلند شد و نزديک فرهاد ايستاد و گفت:چيه انگاري يادت رفته منم ازت اتو دارم دلت نميخواد بگم هفته پيش تو پارک چي ديدم که

چند روز پيش از کنار پارکي رد ميشد که مچ فرهاد رو با دوست دخترش توي ماشين گرفته بود 

از چهره ي فرهاد هميشه ناراحت بود يه صورت کاملا بسيجي صد البته که زير پوست اين بسيج چه کارهايي که انجام نميداد 

بخشي از گشت ارشاد محل رو افراد خود محله به بسيج منطقه سپرده بودن 

از دوستاش شنيده بود که پسرارو ول ميکنن ولي دخترارو..................

خدا عالمه هنوز خودش با چشم خودش نديده بود پس قضاوتش دور از عدالت ميشد اگه حرفي ميزد

فرهاد موهاي بلندشو دور دستاش پيچيد کنار گوشش گفت:ببين بچه هر زري ميخواي برو بزن من پسرم و اين چيزا برام طبيعيه ولي تو رو دار ميزنم اگه کوچکترين خطايي ازت سر بزنه مطمئن باش

شايسته خواست حرفي بزنه که دست سنگين فرهاد پشت دهنش فرود اومد 

فرهاد:اينم زدم که بدوني زبون درازي کني بيش تر از اين ميخوري حالا هم گم شو 

و موهاشو به شدت ول کرد و شايسته روي زمين تقريبا ولو شد 

فرهاد از اتاق بيرون رفت و درو محکم بهم کوبيد

با نفرت خون گوشه ي لبشو پاک کرد و از ته دل توي درون خودش داد زد :از تک تک تون متنفرم 

ديروز دانشگاه نرفته بود حتي جواب تلفن بهراد رو هم نداده بود حوصله ي هيچي و هيچ کسي رو نداشت 

از جاش بلند شد تصميم گرفت بي خيال دنيا و غم و غصه هاش بشه 

لباساشو تنش کرد و به بهونه ي دانشگاه از خونه بيرون زد خودشو به پارک هميشگي رسوند 

يه مانتوي کوتاه و به شدت چسب قرمز تنش کرد و شال قرمز رو کاملا ازاد روي سرش انداخت 

ارايششو به مراتب غليظ تر از هر روز کرد 

 و با خودش زمزمه کرد :بهتون نشون ميدم حاج اقا هم به خودت هم به پسرات من يه دختر ام و از زندگيم لذت ميبرم و خودمو از زندوني که برام ساختيد خلاص ميکنم 

يا چهره ي کاملا عوض شده خودو به گوشه ي خيابون رسوند براش تجربه ي جالبي بود ماشين هاي رنگارنگ با طرح و مدل هاي زيبا جلو پاش ترمز ميزدن 

ولي امروز دنبال يه کيس خاص بو

يه ازارا جلوي پاش ترمز زد نگاه شاته به مرد سن و سال داري افتاد که علي رقم يقه ي لباسش که تنگ بسته شده بود ولي شيطنت از چشماش ميباريد 

مرد:به به خانوم صلاح نيست شما با اينجاحت و زيبايي اين جا بايستيد بفرماييد سوار بشيد من شما رو ميرسونم 

شايسته پوزخندي ته دلش زد و گفت:تو به ر بابات خنديدي که به صلاح من حرف بزني 

لبخند زيبايي زد و بدون توجه به همه چي در ينو باز کرد و نشست 

مرد:خوب خانم زيبا کجا دوست داريد که ببرمتون

شايسته:هر جا خودتون ميدونيد خوبه حتما امار داريد ديگ

مرد لپ شايسته رو توي دستش گرفت و فشار داد و با خنده ت:چيه پدر سوخته خوب امار داري ها 

شايسته:به قيافتون نمياد اهل اين کارا باشيد همچين حاج اقا تب لله ميزنيد 

مرد:مگه بده ؟ دوست نداري اين مدليشو واست فشن بزنم ؟؟؟

خودش به حرف خودش هر هر خندي

شايسته از ته دل به اين همه رذالت لعنت فرست

شايسته:حاج خانم خبر دارن شما تيک ميزني حاجي ؟

مرد: نه نيازي نيست اون بدونه خانوم خانوما عقد موقت واه همين وقتا گذاشتن 

با دستش عدد 4 رو به رقص در اورد و گفت :تا 4 تا مجازهشايسته خنده ي مصنوعي کرد و توي دلش گفت:حاليت ميکنم اشغال عوضي

نرو توي يکي از بهترين رستوراناي تهران خوردن و شايسته تقريبا حاجي رو پياده کرد و بعد دو تايي به سمت اپارتمان شيکي رفتن 

مردوب گل دختر تا تو يه چايي درست کني من هم يه دوش بگيرم زود برميگردم 

شايستباشه شما راحت باش 

مرد وارحموم شد و شايسته اب پرتقالي از توي يخچال در اورد و با خنده قرص خواب اور و مسهل که داشت رو توي ليوانش خالي کرد 

مرد از حم بيرون اومد و رو به شايسته گفت:دختر چرا لباساتو عوض نکردي ؟ راحت باش

شايسته خنده دلبرانه اي کرد و گفت:شما بيا فعلا اين اب پرتقالو بخور حالت جا بياد 

مرد خيره به شسته نگاه ميکرد و ليوانو با يه نفس خورد 

روي مبل نشستهود و سعي ميکرد که به شايسته نزديک بشه و به هر بهانه اي که شده لمسش کنه ولي اون هر بار زيرکانه ازش در مي رفت 

بالاخره قرص خوجواب داد و مرد کم کم بيهوش شد 

شايسته سريع از سر ش بلند شد و به سمت در رفت اول به زن حاجي که شمارش روي گوشيش بود زنگ زد و گفت که مراقب شوهرش بيشتر باشه 

زن بي چاره کپ کرده بو

خودشو به ماشين مرد رسوند و با دسته کليدش خط بلند بالايي روي مان برق افتادش انداخت و به حالتي فکر کرد که مرد به هوش مياد و دائما بايد تو دستشويي بشينه 

از خنده قرمز شده بود نگاه خيره ي رهگذر ها براش اصلا مهم نبود فقطز ته دلش مطمئن بود که بهترين کارو کرده و بازم انجام ميداد بايد حال اين متظاهراي خيانت کار ميگرفت 

خندش ناگهان به اخم غليظي تبديل شد و زمزمه کرد :گند زديد به باور مرد

گوشيشو از توي جيبش در اورد و به بهراد زنگ زد بد نبود يه گردشي هم با اون ميرفت واسه تفريح بد نبو

کنار بهراد نشسته بود و سخت توي فکر فرو رفته بود انگار تازه به خودش اومده بود و فهميده بود چه کار وحشتناکي کرده 

همش تقصير رها بود دوست جديدش که دوست دختر فرزام دوست بهراد بود 

اون براش تعريف کرده بود که عادت داشته با مرداي سن بالا اين کارو بکنه بعد هم با قاپيدن کيف پولشون ميزده به چاک 

البته به جز شايسته کسي از وضع بد مالي رها خبر نداشت 

رو به بهراد کرد و گفت:اون روز يه هو کجا غيبت زد؟

بهراد:خو معلومه رفتم خوش باشم که خرمگس هاي معرکه جلوشو گرفتن

شايسته با حيرت به اين همه وقيحي بهراد زل زد و گفت:تو خجالت نکشيدي منو بردي اون جا اونوقت با يکي ديگه.............

بهراد با لحن حق به جانبي گفت:پس توقع داشتي چي کار کنم؟؟؟خانوم خانوما که پا نميدن نميتونم خودمو از همه ي خوشي ها محروم کنم که بعدشم شما خودت يهو کجا غيبت زد ؟چه طوري تونستي در بري که تو رو نگرفتن؟

شايسته با خونسردي ساختگي گفت:اومدم ديدم نيستي منم ناراحت شدم و رفتم 

بهراد اوهومي گفت و به روبه روش خيره شد 

شايسته:جلوي بي ار تي نگه دار بايد زود برم خونه 

بهراد بدون هيچ حرفي شايسته رو پياده کرد 

شايسته با خودش فکر ميکرد ديگه تاريخ مصرف بهراد تموم شده بهتره رابطشو هرچه زودتر باهاش کات بکنه 

خسته وبا فکري درگير به سمت دستشويي پارک رفت و لباسشو عوض کرد و به سمت خونه رفت 

توي پذيرايي همه جمع بودن طبق معمول شکوفه هم اونجا تلپ بود البته براي اولين بار منصور خان تشريف نداشت حاجي هم لباس به تن نشسته بود اها يادش اومد سه شنبه شبا توي هيئت منصور خان دعاي توسل برگزار ميشد و حاجي و پسراش پاي ثابت اونجا بودن 

سلام کوتاهي کرد و بي حوصله وارد اتاقش شد کاش اجازه داشت اهنگ گوش بده 

اهنگ لهو و لعب بود و توي خونه شنيدن هر نوع اهنگ چه غمگين چه شاد کلا حرام بود 

از توي گوشيشم جرائت گوش دادن به اهنگ نداشت چون توي خونه اصولا کسي با در زدن رابطه ي خوبي نداشت و در هميشه يه دفعه اي باز ميشد و اگر ميديدن که اهنگ گوش ميده همين گوشي هم ازش دريغ ميشد 

بي حوصله به سمت اشپزخونه رفت تا براي خودش چايي بريزه 

شکوفه:مامان براي اخر هفته چي ميخواي بپوشي؟

مامان:نميدونم والا يه پارچه اون روز از مولوي خريديم رو به نظرت برسونم به خانم حبيبي برام ميدوزه؟

شکوفه:وا مامان حرفا ميرني ها يه روزه چطوري بهت برسونه؟بايد بريم بازار خريد دلم نميخواد جلوي خانم صدرايي کم بياريم اين دختره چطور لباس داره؟

شايسته با غيظ به سمتش برگشت و گفت:اين دختره اسم داره بعدشم کمدم پر از لباسه 

مامان:نه مادر جان اون لباسا مناسب نيست قديمي شده ديگه بايد بريم يه نو بخريم اينا غريبه ان 

شايسته:اولا من کلا نميام اونجا دوما حاج خانوم قباحت داره اسراف تا کي ؟خيلي ها ارزوشونه يکي از همين لباساي منو داشته باشن 

مامان:شما خيلي بي جا ميکني نياي اونجا قصد ما اشنايي بيشتر دو تا خانوادس بعدشم همينم مونده تو يه علف بچه به من درس دين داري بدي 

شايسته:به هر حال من لباس دارم نيازي هم ندارم 

چاييشو برداشت و به سمت اتاقش رفت از کنار اتاق فرزين که رد ميشد صداي ارومي توجهش رو جلب کرد 

خيلي اروم در اتاق رو باز کرد 

بله .....................

اقا پشت لپ تابش نشسته بود و اهنگ تصويري 25بند نگاه ميکرد 

قبل از اينکه ببيندش از اتاق زد بيرون پس ممنوعه هاي اين خونه فقط براي اون بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟

توي اتاقش نشسته بود و کتاب رمانشو ميخوند که زنگ خونه زده شد 

نگاهي به ساعتش کرد 6:30 دقيقه بود شونه شو با بي خيالي بالا انداخت و ادامه ي کتابشو خوند که در اتاقش زده شد 

از تعجب نزديک بود شاخ در بياره نه بابا کي بود که در زده قرار بود وارد اتاق بشه؟

-بله بفرماييد 

فاطمه ام اجازه هست بيام داخل ؟

کتابشو زير تختش گذاشت و گفت:اره عزيزم بيا تو 

فاطمه وارد اتاق شد و بعد روبوسي کنارش نشست 

شايسته:عمو اينا هم اومدن ؟

فاطمه:اره تو پذيرايي هستن 

شايسته:اوکي بريم سلام و احوال پرسي بکنيم؟

فاطمه با خوش رويي دستشو و گرفت و گفت: بريم 

شايسته موهاي بلندش رو با گيره بست و دو تايي به سمت پذيرايي رفتن سلام و احوال پرسي کردن و کنار عمو رضا نشست 

صحبت ها گل انداخته بود که شايسته ياد اين افتاد که فاطمه هفته ي پيش امتحان رانندگي داشت 

شايسته:راستي فاطمه امتحان رانندگيتو دادي؟

فاطمه:اره عزيزم 

شايسته با ذوق پرسيد:قبول شدي؟

فاطمه:اره همون بار اول

عمو رضا:اره دختر بابايي قبول شد جايزه شم يه ام وي ام کوچولو بود 

شايسته وا رفت دوباره حس حسادت به وجودش چنگ ميزد حاجي حتي اجازه نداده بود که بره رانندگي ياد بگيره

حاجي پوزخندي زد و گفت:رضا چه حرفايي ميزني ؟اخه دخترو چه به رانندگي مرد؟

عمو رضا:اين حرفا چيه داداش دختر هم مثل پسر چه فرقي داره؟تازه دخترا بيشتر به ماشين شخصي نياز دارن با توجه به وضع جامعه

ديگه بحث منحرف شد به جامعه و سياست و ............

ولي درون شايسته هنوز غوغايي به پا بود البته بيشتر نگران روز پنج شنبه بود اصلا دلش نميخواست دوباره با امير حسين مواجه بشه 

تنها کسي که از شخصيت دوم شايسته خبر داشت اون بود که اين خيلي ازارش ميداد 

از بعد دانشکده با قرار بود که بره خونه ي رها 

از رها خوشش ميومد از کار هاش 

عاشق ريسک کردن و تجربه ي موقعيت هاي جديد بود چيزي که شايسته هم عاشقش بود 

کرايه تاکسي رو حساب کرد و زنگ خونه ي رها رو زد 

در خونه باز شد و يه پسري با ظاهر مرتب و اراسته بيرون اومد نگاه به از سر تا پاش انداخت و با يه لبخند عجيبي رفت 

شايسته شونه هاشو بالا انداخت و زير لب زمزمه کرد :ديوونه س طرف 

وارد خونه ي رها شد که صداي رها رو شنيد 

رها:شايسته اومدي؟بشين رو مبل از خودت پذيرايي کن تا من برات چايي بريزم 

شالشو از سرش در اورد و به همراه مانتوش روي مبل پرت کرد و نگاهي به اطراف خونه رو پاييد 

رها با يه سيني چايي وارد پذيرايي شد 

روبه روي شايسته نشست و پاهاشو رو پاش انداخت و چاييشو مزه مزه کرد 

رها:خوب چه خبرا داري چي کار ميکني ؟چاييتو بخور دختر 

شايسته:خوبم عزيزم هي ميگذرونيم قراره اخر هفته بريم يه مهموني اصلا حوصلشو ندارم 

رها به سمت پنجره ي رفت و بيرون رو نگاه کرد و گفت:چرا ؟

شايسته:پسرشون پليسه دلم نميخواد ببينمش اخه طرف گشته 

رها:چه جالب بابا تو که قرار نيست با تيريپ خفن بري خونشون که ميترسي راستي چه خبر از بهراد؟

شايسته با بي ميلي گيتار رها رو از مبل کناريش برداشت و ناشيانه روي سيماش دست کشيد چقدر دوست داشت گيتار ياد بگيره ولي اصرارش همش بي فايده موند چون مامانش حتي جرات نکرده بود به حاجي بگه چون ميدونست حاجي بي چارشون ميکنه 

شايسته:هيچي بابا باهاش دارم کات ميکنم 

رها:چرا ؟پسره خوبي بود که ؟

شايسته پوزخندي زد و قضيه ي مهموني اون روز رو براش تعريف کرد البته به جز امير حسين رو خودشم نميدونست چرا دلش نميخواست از قضيه ي اون کسي با خبر بشه حتي رها 

-بعدشم خيلي پسره ي پروييه علاوه با من همزمان با ده نفر ديگه اي هم هست 

رها:اوه خوب حالا من فکر کردم چي شده!!!حرفا ميزني ها خو معلومه وقتي تو بهش پا نميدي اونم که منتظرت واي نميسته ميره سراغ يکي ديگه 

شايسته با حيرت نگاهش کرد و گفت:يعني بزارم بهم دست بزنه بعد مثل يه دستمال کاغذي مچالم کنه و پرتم کنه دور؟؟؟؟؟؟؟؟؟محاله رها محاله بزارم کسي باهام بازي کنه من وسيله نيستم و يه زنم که واسه خودش ارزش و شخصيت داره نميخوام به خاطر شهوت باهام بمونه فکر ميکردم انقدر شعور داره که مثل يه دوست کنارم بمونه 

رها:بکش ترمز فکتو بابا الان جفت پا ميري جاده خاکي اين حرفا عزيزم همش شعاره وگرنه کدوم مردي محض رضاي خدا يا به قول شما همون دوستي کنارت ميمونه ؟؟؟؟

حالا هم بي خيال راستي اين جوري اون گيتارو بغلت گرفتي معلومه خيلي دوست داري اره؟

چشماي شايسته برق زد و گفت:اره خيلي زياد ولي بابام هيچ وقت نزاشت برم ياد بگيرم 

رها:غصه ت نباشه عزيز دلم خودم بهت ياد ميدم 

شايسته با ذوق خودشو بغل رها انداخت و گفت:عاشششششششششقتم رهايي 

يه کم ديگه پيشش موند و نگاهي به ساعتش انداخت بايد تا5 خودشو به خونه ميرسوند و گرنه بايد هزار جور جواب پس ميداد 

شايسته:خوب کاري باهام نداري؟

رها:يه کم ديگه بمون هنوز ساعت3:30 دقيقه س که

شايسته در حالي که شالشو جلوي ايينه درست ميکرد گفت:نه اگه دير برسم پوستمو ميکنه اين داداشم فرهاد اصلا حوصله ندارم 

رها:باشه عزيزم فقط از فردا هر روزي که وقت کردي بيا تا بهت ياد بدم 

شايسته گونشو بوسيد و در حالي که جلوي در کفشاشو پاش ميکرد گفت:باشه حتما ببخشيد مزاحمت شدم خانومي مواظب خودت باش خداحافظ 

رها:تو هم همين طور خداحافظ 

رها حسابي توي فکر فرو رفته بود به حرفاي شايسته در مورد مردا فکر ميکرد و جواباي خودش 

پوزخندي به قيافه ي خودش توي ايينه ي رو به روش انداخت 

اون توي زندگيش يه مردي داشت که بي نظير بود چشمش دنبال هيچ زن ديگه اي نبود يه وفادار به تمام معنا 

ولي خودش درست برعکسش بود انقدر شيطنت کرد که از دستش داد 

سيگارشو از روي ميز برداشت و با فندک طلاييش که اسم صاحبش روش حکاکي شده بود روشن کرد و دودشو بيرون داد و سرشو به مبل تکيه داد 

دوباره عصباني شد و بي خيال دنيا تلفن رو برداشت و به شهريار زنگ زد و ازش خواست که امشب بياد پيشش 

شايسته به سمت خونه رفت و بعد سلام کوتاهي به مامان و حاجي که توي پذيرايي نشسته بود وارد اتاقش شد 

امروز قرار بود که برن خونه ي اقاي صدرايي 

اصلا راغب نبود ولي چاره اي نداشت مجبور بود دستور حاجي بود و لازم الجرا 

يه نگاهي به لباساي توي کمد انداخت دلش ميخواست يه لباس ساده بپوشه هنوز از رويارويي با امير حسين يه کم احساس ترس و نگراني و خجالت رو با هم داشت 

مانتو و شلوار رسمي مشکيشو پوشيد و شال مشکيشم روي سرش مرتب کرد چادرشو پوشيد و وارد پذيرايي شد همه حاظر بود و راه افتادن 

بالاخره رسيدن يه خونه ي قديمي ساخت با يه حياط کوچيک که وسطش يه حوض خوشگل پر از اب بود 

شايسته محو زيبايي و جدابيت اون خونه ي فسقلي و تو عين حال ساده شده بود 

انگار تازه معني حرف مامانشو که ميگفت :صفا و صميميت تو اين جور خونه ها بيشترن ميفهميد ولي اين حس نابو اصلا توي خونه ي خودشون نداشت 

بعد سلام و احوال پرسي با همه روي مبل نشستن 

شايسته انگار منتظر اومد امير حسين بود چون نا خود اگاه با چشمش دنبالش ميگشت

حاجي:خوب جناب صدرايي شازده پسرتون نيستن ما زيارتشون کنيم ؟

صدرايي:نه شرمنده گل روتون شد امشب يه عمليات دارن اگه تموم بشه که خودشونو ميرسونن

حاجي:زنده باشه خدا نگهش داره براتون 

صدرايي:شما لطف داريد اقاي نفيسي

شايسته نافرم توي ذوقش خورد خودشم نميتونست چرا ؟

زينب اومد کنارش نشست و دو تايي مشغول صحبت شدن و تقريبا سرش گرم شده بود 

امير حسين توي اتاقش نشسته بود و سخت مشغول نوشتن يه گزارش بود که قرار بود فردا به سرکرد جليلي تحويل بده 

تلفنش زنگ خورد 

جواب داد و صداي مادرش توي گوشي پيچيد 

مادر:الو امير جان سلام مادر خسته نباشي پسرم امشب نمياي؟

امير در حالي که از خستگي چشماشو ماساژ ميداد گفت:سلام خانوم چرا ميام ولي دير چطور مگه؟

مادر صداشو اروم تر کرد و گفت:اي بابا امشب خانواده ي اقاي نفيسي قرار بود بيان يادت نيست 

امير با غيض گفت:خوب به من چه ؟

مادر:پسرم چرا لج ميکني ؟ اخه تا کي ميخواي اينجوري زندگي کني ؟شايسته دختر خوبي به نظر ميرسه تو هم بيا خدا رو چه ديدي شايد تو اين رفت و امد ها مهرش به دلت افتاد و ما هم مادر شوهر شديم 

امير پوزخندي زد و با خودش گفت:بيچاره مامان خبر نداره همون دختري که الان تو خونه ي ما نشسته تا حالا چند بار از گشت در رفته و حتي يه بار هم تو مهموني خودش گرفته بوددش 

امير حسين:مامان جان من چلاغ نيستم وقتش که رسيد خودم بهتون همسر ايندمو معرفي ميکنم 

مادر با ناراحتي گفت:اره فقط نميدونم وقتش کي هست کاري نداري؟

امير :نه مادر من قربونت برم قول ميدم به زودي مادر شوهر بشي خوبه؟

مادر:اره هميشه همينو ميگي کيه که عمل کنه خداحافظت باشه 

امير با خنده سري تکون داد و بعد خداحافظي تلفن رو قطع کرد 

سرشو به صندلي تکيه داد شايسته اونو ياد گذشتش مينداخت

 خودش دلش نخواسته بود امشب اونجا باشه 

ناخود اگاه به گذشته سفر کرد 

سه سال قبل 

با سامان توي ماشين نشسته بودن و با سرعت قرار بود خودشونو به محل عمليات برسونن 

اژير رو روي ماشين گذاشت تا بتونه راحت تر و با سرعت بيش تر بره 

تو يه کوچه ي تو يه لحظه يه ماشين با سرعت و خيلي ناشيانه از کوچه بيرون پيچيد 

امير حسين با سرعت تمام ترمز کرد ولي زياد فايده نداشت چون هردو ماشين بهم برخورد کردن 

با عصبانيت از ماشين پايين اومد و به سمت ماشين طرف رفت 

راننده ماشين خونسردانه پشت فرمون نشسته بود و صحنه رو نگاه ميکرد 

امير با عصبانيت به شيشه زد و گفت:خانم محترم تشريف بياريد پايين و کارت ماشين و بيمه نامتونو بديد من بايد برم ديرم شده 

دختر با يه حالت حق به جانبي گفت:وا جناب مرد قانون وقتي شما با اين سرعت تو خيابون ويراژ ميدي از بقيه چه انتظاري ادم بايد داشته باشه والا 

امير يه ابروشو بالا گرفت و با حيرت به اين همه پرويي و زبون درازي نگاه کرد 

اميرحسين:خانم گرامي من دارم خودمو به عمليات ميرسونم شما چرا قوانينو رعايت نکرديد ؟حالا هم فرصت کل کل با شما رو نداريم مدارکتو بده فردا بيا اداره رسيدگي کنيم 

دختر ايشي گفت و مدارک رو تحويل داد و امير سوار ماشين شد و پاشو روي گاز گذاشت تا هرچه زودتر خودشو به محل عمليات برسونه تا الانم خيلي دير کرده بود 

سفره ي شام پهن شد و شايسته نگاهي با رضايت به اون سفره ي ساده ولي بسيار با سليقه کرد

فقط خورشت قرمه سبزي و يه کوچولو سالاد ماکاراني که با سليقه تزيين شده بود و دو مدل ژله که ماهرانه درست شده بود 

خبري از جوجه کباب و کباب و..............نبود هرچي بضاعت ماليشون بود رو سر سفره اورده بودن لبخندي زد و سر سفره نشست 

 شايسته بي حوصله به ساعت نگاه کرد نزديک 10 بود امير حسين هم هنوز نيومده بود

بالاخره رضايت دادن که برن 

جلوي در بودن که امير حسين اومد 

با خوشرويي با همه سلام و عليک کرد و با ديدن شايسته سرشو پايين انداخت و سلام کوتاهي کرد و کنار وايستاد 

شايسته نفرتي توي قلبش احساس کرد 

پوزخندي زد با خودش گفت:نترس جناب سروان از راه به درت نميکنم کشتي منو با اين ابهت و نجابت 

شيطونه ميگه برم بپرسم در مقابل دوست دختراشم انقدر سر به زيره 

بالاخره بيرون اومدن و سوار ماشين شدن 

توي ماشين حاجي يه دستي به صورتش کشيد و رو به مامانش گفت:ميگم حاج خانم نظرت راجبع به دختر صدرايي چيه؟

مامان اوهومي کرد و گفت:عالي بي نظير تو خانومي هيچي کم نداره 

حاجي سري تکون داد و با خنده ي مرموزي گفت:اقا فرزين نظر شما چيه ؟ميپسندي دختررو؟

فرزين نگاه شيطوني کرد و گفت:هرچي حاج اقا بپسنده ما همونو اطاعت امر ميکنيم 

ناباورانه نگاهشون کردم اينا با چه رويي دارن راجبع به زينب حرف ميزدن اون دختر پاک و ساده 

خودش با چشم خودش فرزين رو تو بغل يه دختر ديده بود اونم تو چه وضعيتي 

پوف بلندي گفت و سرشو به سمت پنجره برگردوند و ياد حرف رها افتاد 

که هميشه ميگفت :هميشه گند ترين مرد ميره پاک ترين دخترو ميگيره 

تو دلش احساس شادي کرد قرار بود فردا پيش رها بره تا ازش گيتار ياد بگيره 

امير حسين روي تختش دراز کشيده بود و ساعدشو زير سرش گذاشت و به شايسته فکر کرد تا عمق نگاهش خونده بود که داره به سر به زيريش پوزخند ميزنه انگار تا حالا مرد سر به زير کلا نديده بود 

دو باره به گذشته سفر کرد 

توي دفترش نشسته بود که در اتاق زده شد و سربازي داخل شد و بعد از احترام نظامي رو به امير گفت:جناب سروان يه خانومي اومده ميگه با شما کار داره

امير حسين:نگفته چي کار داره؟

سرباز:قربان گفتن انگار باهاتون تصادف کرده بودن

امير تاي ابروشو بالا داد و گفت :بگو بياد داخل 

شايسته روي مبل نشسته بود و چايي ميخورد و رها گيتارش توي دستش بود و خيلي قشنگ اهنگ ميزد و شايسته محو تماشاش بود 

رها توي حس هاي قشنگ گذشتش غرق شد 

تو رو به خدا بعد از من مواظب خودت باش

گريه نکن اروم بگير به فکر زندگيت باش

غصم ميشه اگه بفهمم داري غصه ميخوري

شکايت از کسي نکن با اين که خيلي دلخوري 

دلت نگيره مهربون عاشقتم اينو بدون

دلم گرفته ميدوني از هم جدا کردنمون

دل نگرونتم همش اگه خطا کردم ببخش

بازم منو به خاطر تموم خوبي هات ببخش منو ببخش 

اصلا فراموشم کنو فکر کن منو نداشتي 

اين جوري خيلي بهتره بگو منو نخواستي 

رها با لوندي روي گيتارش دست کشيد و گفت:چطور بود ؟

شايسته با ذوق دست زد و گفت:عالييييييييييي بود صدات بي نظيره 

زنگ خونه خورد و شايسته با تعجب به سمت رها برگشت و گفت:منتظر کسي بودي؟

رها با بي خيالي ساختگي گفت:نه قربونت دستت زحمت بکش ببين کيه ؟

شايسته درو باز کرد و دو تا پسر تقريبا خوشتيپ وارد شدن 

رها با هر جفتشون سلام و عليک کرد و دست داد و رو به شايسته گفت:عزيزم ايشون شهريار دوست بنده و ايشون هم دوستشون اقا کامياره 

ايشون هم شايسته خانم دوست بنده هستن 

کاميار با نگاه موشکافانه شايسته رو برانداز کرد و با تحسين بهش خيره شد 

روي مبل نشستن و مشغول چايي خوردن شدن 

حدود نيم ساعت نشستن و بعد رفتن

رها چشمکي به شايسته زد و گفت:با بهراد کات کردي؟

شايسته سرشو به مبل تکيه داد و گفت:اره خيلي وقته

رها :نظرت راجبع به کاميار چي بود؟

شايسته:هي بد نبود خوشتيپ بود اي کلک از قبل برنامه ريخته بودي؟

رها خنده اي کرد و چال روي لپش پيدا شد و گفت:مگه بده دستم تو کار خير بوده ديگه حالا اجازه ميدي شمارتو بهش بدم ؟

شايسته:عيب نداره بده ببينم چه جور ادميه

رها لپشو کشيد و گفت:دمت گرم 

دختر وارد اتاق شد و رو به روي امير ايستاد ازش اعتماد به نفس ميريخت 

با اطمينان رو بهش گفت:جناب سروان ميشه مدارک ما رو بديد بريم هزار جور بدبختي داريم 

امير از جاش بلند شد و شروع به قدم زدن کرد 

دختر با چشماي پر از تحسين به امير حسين خيره شد 

و توي ذهنش قيافشو حلاجي ميکرد و ته دلش گفت:عجب تيکه ايه 

قد بلندي داشت و چهار شونه بود چشمايي به شدت مشکي با ابروهاي پر و کشيده ي مشکي که توي هم انگار هميشه گره خورده بود و ته ريشي که توي صورتش بود و صورت مردونشو جذاب تر کرده بود

و توي لباس نظامي واقعا ترسناک ولي به شدت دلربا به نظر ميرسيد 

دختر خوب براندازش کرد و با خودش فکر ميکرد کاش پليس نبود ميشد مخشو زد خيلي توپه طرف !!!!!!!!!!!!!!

و بعد با خودش زمزمه کرد :البته رها خانم کم کسي نيستي شما هرکي رو مد نظر داشته باشي سه سوت دلشو بردي 

در حال فکر کردن بود که صداي امير از جاش پروندش

امير حسين محکم روي ميز زد و گفت:حواست کجاست خانم؟با شما هستم بايد گواهينامه تون چند وقتي پيش ما بمونه تا ياد بگيريد که قوانين رو رعايت بکنيد 

رها يه ابروشو بالا داد و گفت:اون وقت گواهينامه ي شما توسط کي توقيف ميشه ؟با سرعت 200کيلومتر در ساعت تو خيابون ميرونيد؟

امير :ببخشيد نميدونستم شما ايين نامه پاس نکرديد و يکدفعه امتحان شهر دادين ماشين هاي پليس تو حين عمليات بايد راهشون باز باشه بعدشم شما از فرعي يه دفعه پيچيديد توي اصلي پس حق با منه 

رها:خو بابا جناب سروان شما زورو حالا بگيد من چي کار کنم ؟

امير حسين که از اين همه پررويي و اعتماد به نفس اين دختر حيرت کرده بود گفت:هيچي گواهينامتون رو اين بار ميبخشم و برميگردونم ولي کارت بيمتون بايد پيش ما بمونه تا خسارت ماشين پليسي که ترکونديد پرداخت بشه 

رها با بي قيدي شونه هاشو بالا انداخت ماشين براي سهند بود 

و سهند هم حاظر بود براي اين که رها حاظر بشه باهاش بمونه بيشتر از اينا خرج کنه 

رها:باشه مشکلي نيست من ميتونم برم ؟

امير همون طور که سرش پايين بود و ياداشت ميکرد گفت:روي اين ورقه شمارتونو بنويسيد و بريد 

رها خنده اي کرد و با خودش گفت :ايول خودش نخو داد 

امير با تعجب و کمي اخم نگاهش کرد و گفت:چرا معطليد ؟من کلي کار دارم خانم محترم ؟

رها:شمارمو واسه چي ميخوايد؟

امير پوزخندي زد و با خودش گفت :طرف فکر کرده ميخوام باهاش دوست بشم چه خوشحاله نيشاش بي خودي بازه 

امير حسين:براي برگردوندن کارت بيمه تون 

رها يه دفعه وا رفت ضد حال خورده بود البته بيشتر از سادگي خودش لجش کرده بود اخه کدوم مامور نيروي انتظامي حين عمليات شماره ميگيره ايکيو

رها شمارشو نوشت و با لحن اغوا گرانه اي گفت:با اجازتون جناب سروان به اميد ديدار 

و از اتاق بيرون رفت 

امير روي صندليش تکيه داد و سعي کرد افکارشو متمرکز کنه يه لحظه چهره ي اون دختر رو توي ذهنش اناليز کرد 

چشماي سبز با ابروهاي تتو کرده اي داشت و لب هاي کوچيک و با دندوناي مرتب و موهاي بلوندش قيافشو با نمک تر کرده بود 

هيکل فوق العاده ظريف و لاغري داشت و در کل يه ادم ايده ال از لحاظ قيافه اي بود 

فکر کردن امير زياد طول نکشيد که سامان وارد اتاق شد و با لحن شيطوني گفت:به به جناب سروان صدرايي از ما بهترون تو اتاقت رفت و امد ميکنن 

امير چشماشو تنگ کرد و گفت:منظور؟

سامان:والا همون خانومي که تو اتاقتون تشريف داشتن رو ميگم 

امير:همون بود که باهاش تصادف کرديم 

سامان:اوه اي ول کاش همون روز احوالات طرف رو ميپرسيديم 

امير نگاه تندي بهش کرد و گفت:سامان بس کن تو محل کار بگو چي کار داشتي ؟

سامان محکم تو پيشونيش کوبيد و گفت:اخ يادم رفت بگم جناب سرکرد احمدي کارت داره 

امير با خشم نگاهي بهش انداخت و گفت:اخه مرد حسابي پس واسه چي دو ساعت داري اراجيف ميگي ؟

از جاش بلند شد و با سرعت به سمت اتاق سرکرد رفت 

شايسته توي کافي شاپ رو به روي کاميار نشسته بود و چهرشو ديد ميزد 

پسر بدي نبود ولي خيلي هم خوشگل نبود در کل خيلي معمولي به نظر ميرسيد 

کاميار:خوب خوشگل خانم چي ميخوريد؟

شايسته موهاشو با يه حرکت از پيشونيش کنار زد و گفت:من قهوه ميخورم با کيک حتما هم ترک باشه 

کاميار :اوکي عاليه سليقه هامون درست مثل همه 

کمي راجبع به علايقشون صحبت کردن و شايسته نگاهي به ساعتش کرد نزديک 4 بود 

شايسته:خوب اگه بزاري من برم ديرم ميشه

کاميار با لبخند نگاهش کرد و گفت:ميرسونمت عزيزم 

شايسته لبخند پر معنايي زد و با خودش فکر کرد :همينم مونده جلوي خونه با همچين تيريپي پياده بشم از نظر حاجي و پسراش ديگه صد در صد خونم حلال حلاله 

شايسته:نه مرسي خودم ميرم 

کاميار رد تعارفش رو به حساب راحت نبودن و ديدار اول گذاشت و گفت:باشه خانومي هر جور راحتي فقط رسيدي بهم اس بده نگرانتم 

شايسته لبخند مصنوعي زد و گفت:باشه حتما و براش دست تکون داد و به سمت بي ار تي ها رفت 

و با خودش فکر کرد طرف فکر کرده من خرم هه نگرانم ميشه !!!!!!!!!!خوبه کلا دو ساعته با هم اشنا شديم

وارد خونه شد و پاورچين پاورچين به سمت اتاقش رفت که صداي فرهاد غافلگيرش کرد 

فرهاد:به به شايسته خانم بالاخره تشريف اورديد اسفند دود کنيم براتون کدوم گوري تشريف داشتيد تا الان؟

شايسته سعي داشت دلهره ش رو زير نقاب خونسرديه صورتش بپوشونه

شايسته:دانشگاه ميخواستي کجا باشم؟

فرهاد:پس دانشگاه بودي ديگه ؟ اومدم جلوي دانشکده تون دوستت گفت امروز نيمده بودي

شايسته:خودتي مگه مدرسه س که اومده بودي دنبالم ؟پس چرا من نديدمت؟

فرهاد با دست هاي قويش چونه شو محکم گرفت و فشار داد و زير لب غريد :ببين بچه داري جديدا زير ابي زياد ميري بپا غرق نشي اون وقت خودم با دستاي خودم خفه ت ميکنم خودت ميدوني بخواي با ابروي ما يا حاجي بازي کني زنده ت نميزاريم 

شايسته با عصبانيت نگاهش کرد و گفت:چيه ؟باز کدومشون قالت گذاشته پاچه منو ميگيري؟ولم کن بابا مگه من مثل شما هام 

فرهاد خواست سيلي توي گوشش بزنه که حاجي سر رسيد 

حاجي:چيه فرهاد چه خبره باز پاچه ي همو گرفتيد؟

فرهاد:حاجي داره گنده تر از دهنش حرف ميزنه شيطونه ميگه بزنم دندوناشو خورد کنم 

حاجي:شايسته باز چه کار کردي تو ؟اي خدا من چقدر بايد از دست نافرماني هاي تو بکشم اخه؟برم بگم همون اقا رضا چه سنگتو به سينه ميزد بياد جمعت کنه خستمون کردي 

شايسته با بغض نگاهش کرد و گفت:مگه من چي کار کردم که اين جوري محکومم ميکنيد؟به چه جرمي؟به جرم دختر بودن بابا؟اين پسرتون از راه رسيده گيرش من بدبختو گرفته 

حاجي:خوب حالا ابغوره نگير برو لباساتو عوض کن 3 تا چاي براي من و داداشات بيار انقدرم بلبل زبوني نکن 

شايسته اشکاشو مهار کرد و به سمت اتاقش رفت و روي تختش افتاد ولي به اشک چشماش اجازه ي ريختن نداد بايد اين حرفارو تو ذهنش ثبت ميکرد 

درست بود که به قول فرهاد زير ابي داشت ميرفت ولي ابروي کسي رو هنوز نبرده بود هنوز به هيچ پسري اجازه نداده بود که بخواد پاشو از گليمش دراز تر بکنه و بهش بيش از حد معمول نزديک بشه 

دستاشو مشت کرد و روي تختش فرود اورد و زير لب زمزمه کرد:بهت قول ميدم حاجي همين اقا پسراي قند عسلت يه روز چنان بي ابرو بازي در بيارن که حيرت بکني

صداي پدرش دو باره بلند شد 

حاجي:شايسته چي شد اين چايي پس؟

لباساشو عوض کرد و به سمت اشپزخونه رفت بي حوصله چايي ساز رو روشن کرد و منتظر موند تا جوش بياد 

به کاميار فکر ميکرد 

خودشم نميدونست چرا داره اين جوري ميکنه اصلا دليل منطقي براي اين رابطه ها پيدا نميکرد فقط داشت لجبازي ميکرد با خانوادش خودشم اينو خوب ميدونست 

دنبال پول نبود درسته که حاجي خيلي زياد بهش پول نميداد ولي هيچوقت براش کمم نميزاشت اگه بدشو ميگفت بايد حداقل اينم ميگفت که تو لباس و به قول خودش قر وفراي زنونه براي مامانش و خودش هيچ وقت کم نميزاشت 

براي کمبود محبتم نبود چون هميشه معتقد بود اون محبتي که پدر و برادرش بهش هديه ندادن چه طوري ميتونه از يه پسر غريبه طلب بکنه؟

چايي رو اماده کرد توي ليوان ريخت و به پذيرايي برد 

نزديک سال جديد بود و حاجي و فرهاد و فرزين در حال جمع بندي نهايي و حساب رسي ساليانشون بودن 

فرهاد:راستي اين مشهدي ديروز زنگ زده بود گريه و زاري که ندارم پولو بدم يه چند وقتي صبر کنيد

حاجي:بي خود کرده موقعي که پول رو قرض ميگرفت که سينه شو داده بود جلو و ميگفت :يه ماهه برتون ميگردونم فردا زنگ ميزني ميگي اگه نده چکشو ميزارم اجرا 

فرهاد:چشم حتما

فرزين :راستي با اون طرف ميخواي چه بکنيد ؟

حاجي دستي به صورتش کشيد و مرموزانه لبخندي زد و گفت:درستش ميکنم فکراي زيادي براش دارم 

فرزين:واسه مغازش حاجي؟اون که اصلا نمي ارزه 

حاجي نيم نگاهشو به شايسته و چايي دستش انداخت و گفت:نه سرمايه گذاري بهتري روش دارم حالا بعدا ميفهميد 

بده من اون چايي رو دختر برو شام درست کن مادرتو شکوفه رفتن بازار خريد ما بي شام نمونيم 

شايسته همون طور که زير لب غر غر ميکرد به سمت اشپزخونه رفت 

اين مامانش و شکوفه دائما در حال خريد بودن نميفهميد اينا خسته نميشدن از بازار!!!!!!!!!!!!!!!

اها يادش اومد فردا دوره ي هميشگيشون بود و قرار بود تو خونه ي اونا برگزار بشه به هر حال نميشد که حاج خانم نفيسي لباس جديد نپوشه که !!!!!!!!!!!!

***********************

ديگه به ايام عيد نزديک ميشد شايسته رابطشو با کاميار خيلي محدود و حساب شده کرده بود اصلا دلش نميخواست به قول فرهاد توي زير ابي رفتناش زياده روي کنه و اتو دست بقيه بده 

امروز هم دوباره مسيرش ميدون ونک بود و ساعت 5 بعدالظهر بود و دوباره همون ماشين گشت هميشگي و امير حسين که کنارش ايستاده بود 

اين بار با خيال اسوده به سمتش رفت چون تنها نبود و حجاب معقولي رو هم داشت 

پايين ميدون با فاطمه قرار داشت قرار بود با زينب و فاطمه سه تايي برن سينما تا فيلمي که تازه اکران شده بود رو ببينن 

دست زينب رو گرفت و در حالي که پوزخند ميزد مستقيم به امير خيره شد 

زينب:واي شايسته الهي فداي داداشم بشم ببينش تو اين لباس نظامي انقدر هيبت داره ادم دوست داره براش بميره

شايسته حرفي نزد فقط با قدم هاي مطمئن به سمت امير حسين رفت نگاهش دقيقا زوم بود روش تا تک تک عکس العملاشو ببينه

با اطمينان ساختگي چهرش ولي با دروني اشفته و پرهيجان از کنارشون گذشت 

توجهي به اخم غليظش هم نکرد و همراه با زينب به سمت ماشين فاطمه رفتن 

با ديدن ماشين فاطمه دوباره حسادت به قلبش چنگ زد اون چرا نبايد ماشين ميداشت 

امير حسين نگاهش رو به چيزي که ميديد زوم کرد از اينکه زينب رو با اون دختر ميديد حسابي عصبي شده بود 

به خودش حق ميداد که يه گوشمالي درست حسابي به زينب بده تا سري بعد با هر غريبه اي بيرون نره 

سه تايي به سمت ماشين فاطمه رفتن و سوار شدن

بالاخره عيد رسيد 

صبح دور سفره ي هفت سين جمع شده بودن و بعد از دعاي تحويل سال نو همه بهم تبريک گفتن 

شايسته طبق معمول به دلش موند که با پدرش روبوسي بکنه فقط دست بهش داد و با برادراش هم همين طور فقط با مامانش و شکوفه روبوسي کرد 

نزديک ظهر بود به سمت خونه ي خانم بزرگ مادر بزرگش رفتن 

حاجي و پسرا طبق معمول براي نماز جماعت رفتن مسجد 

وارد خونه ي خانم بزرگ شدن ولي همين که خواستن وارد بشن خانم بزرگ جلوشونو گرفت 

خانم بزرگ:سلام مادر جان مردا همراهتون نيستن؟

محبوبه خانم:سلام مادر جون عيدتون مبارک باشه صد سال به اين سال ها نه رفتن نماز جماعت

خانم بزرگ:الهي فداتون بشم مادر پس بيرون منتظر بمونيد تا مردا بيان خودتون که ميدونيد اول بايد مردا بعد سال نو داخل خونه بشن 

شايسته از حرص دستاشو مشت کرد و گفت:خانم بزرگ پس ما بوق تشريف داريم يا ادم نيستيم ؟

خانم بزرگ:اوه سخت نگير مادر بشين تو حياط از هواي بهاري هم لذت ببر

شايسته رو تخت کنار درخت گيلاس نشست حالش از اين رسم مسخره بهم ميخورد واقعا اين ديگه نهايت بي احترامي به شخصيت يه زن بود

******************************************

رها ناهار رو با سهند خورد و با بي خيالي به سمت خونه برگشت البته اگه ميشد اسم اونجا رو گذاشت خونه

با نفرت وارد اون چهار ديواري شد فردي که مثلا اسمش پدر بود طبق معمول هميشه در حال مصرف مواد بود

با ديدنش در حالي که تعادلش دست خودش نبود و توي حالت غير طبيعي بعد مواد بود گفت:کجا بودي دختر تا اين موقع ؟؟؟؟؟

رها:بله بله ؟نفهميدم از کي تا حالا تو واسه من اقا بالاسر شدي ؟برو موادتو بکش مفنگي

مرد با عصبانيت ليوان بغل دستشو به سمت رها پرت کرد و اون فورا جاي خالي داد و باخنده ي شديدي و گفت:برو بابا همين مونده تو واسه ما شاخ بشي

مادرش به سمتش اومد و گفت:دختره ي خيره سر خجالت بکش با بابات درست حرف بزن

رها :بابا؟انا لا مفهوم مادر من يه چي بگو بگنجه اخه اين ادمي که اون جا نشسته و داره چرت ميزنه کجاش شبيهه پدره ؟هان تو بگو 

خودت صبح تا شب داري از دستش ميکشي باز طرفداريشو ميکني؟پس هرچي سرت مياد حقت

مادرش با عصبانيت گفت:اون هر چي باشه باباته و احترامش واجب بفهم اينو

رها زير لب لب غر غر کرد و به سمت اتاق که چه عرض ميکرد يه چهار ديواري 3در 4 شد

با خودش فکر ميکرد باز خدا رو شکر عقل مادرش رسيده بود که يه جين بچه راه نندازه کلا دو تا بچه بودن رها و خواهر کوچيک ترش راحل

از فکر بدبختياش بيرون اومد و ناخود اگاه فکرش به سمت مردي که امروز توي اداره پليس کشيده شد خودشم نميدونست چرا دلش خواد اين مرد رو به سمت خودش بکشه يه حس مرموزي پيدا کرده بود

************************************************** 

شايسته رو به روي کاميار تو کافي شاپ نشسته بود و در حال خوردن سان شاين بود و گرم صحبت بود که چشمش به رو به رو افتاد

با حيرت به صحنه اي که ميديد زل زده بود چند بار چشماشو باز و بسته کرد تا مطمئن شه چيزي که ميبينه واقعيته 

اخه مگه ممکن بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟منصور خان ؟؟؟؟ اينجا چي کار ميکرد ؟دوباره دقيق تر شد اون خانومي که رو به روش نشسته بود مطمئنا شکوفه نبود حداقل تيپ ظاهريش و عشوه هاي خرکيش به مراتب وحشتناک تر از خواهرش بود ولي اخه چرا؟مگه شکوفه چي کم داشت؟

خنده دار ترين چيز اين دنيا صحنه ي رو به روش بود 

منصور خان با اون هيکل تپل و اون مدل لباس پوشيدن مدل ديپلمات ها جلوي يه خانم نشسته بود و با سر خوشي هرچه تمام تر کافه گلاسه شو ميخورد 

کاميار:چيه شايسته جن ديدي؟دو ساعته به چي زل زدي؟

شايسته:هيچي فقط پاشو بريم 

کاميار:کجا عزيزم ما که تازه اومديم 

شايسته:بعدا برات توضيح ميدم الان پاشو بريم خواهشا 

قبل از خارج شدن از کافي شاپ شايسته به بهونه ي بازي با موبايلش چند تا عکس از زاويه هاي مختلف از منصور خان گل و گلاب گرفت و بيرون رفت 

و زير لب زمزمه کرد :بي لياقت خواهر من چي از اين عفريته کم داره مردک عوضي 

و به سمت ماشين کاميار رفت و با عصبانيت سوار شد

کاميار:خوب نميخواي بگي چي شده؟

شايسته با حرص گفت:يکي از فاميلامون که زن هم داره الان ديدم که با يه خانومي اينجا بود 

کاميار خنده اي کرد و گفت :از دست شما خانوم هاي حسود تو چرا انقدر ناراحتي ؟حالا شوهر شما که سرتون هوو نيورده انقدر حرص ميزني

شايسته با تمام اختلاف سليقه هايي که با شکوفه داشت ولي بازم دلش نميومد خواهرش بخواد اين بلا سرش بياد 

شايسته:به هر حال کار درستي انجام نداده بابا زن خودش بنده خدا خيلي خوشگله اخه 

کاميار اوهومي کرد و گفت:اره حق با شماست من يکي که با هرکي ازدواج کنم تا اخر عمرم بهش وفادار ميمونم و ديگه دنبال دوستي نميرم 

شايسته فکري کرد و پرسيد:کامي تا حالا به ازدواج فکر کردي؟

کامي متفکرانه گفت:اوم راستش هنوز کيس مناسب رو پيدا نکردم 

ته دلش يه احساس بدي نسبت به خودش پيدا کرد پس حکم اون تو زندگي کامي چي بود؟يه دوست؟يا يه وسيله براي خوشگذروني؟

شايسته:چرا کيس مناسبي پيدا نکردي؟

کامي:خوب ميدوني پيدا کردن يه دختر پاک و سالم که تا حالا دست احدي بهش نخورده خيلي سخته

بغض گلوشو گرفت اونم اجازه نداده بود هيچ پسري بهش دست بزنه 

ناخوداگاه رو به کامي گفت:پس نقش من تو زندگيت دقيقا چيه ؟

کامي:اوه عزيزم معلومه من و تو دوست هستيم توقع نداري که ما باهم ازدواج کنيم ؟

شايسته بغضشو فرو داد و گفت:نه چون مسلما تو هم مرد ايده ال من نيستي 

انگار دلش ميخواست حال کامي رو بگيره و ادامه داد:بالاخره کيس هاي بهتر براي ازدواج هميشه هستن

کامي:بله البته حق با تو عزيز 

شايسته از اين همه بي غيرتي متعجب موند و از خودش پرسيد واقعا چرا بايد باهاش بمونم؟

شايسته:منو ببر خونه ي رها لطفا

کامي:ناراحت شدي عزيزم ؟

شايسته نيش خندي زد و گفت:نه چرا بايد ناراحت بشه بالاخره بين منو و شما دموکراسي و ازادي بيان 

ولي ته دلش مطمئن بود که دلش ميخواد سر به تن کامي نباشه 

جلوي خونه ي رها پياده شد و داخل رفت و رها درو براش باز کرد و اونم با اخم هاي گره خورده رو مبل ولو شد

رها :سلام اخمالو چته باز مثل يه حيوان عزيز شدي ؟

شايسته:سلام زهر مار با اون دوست معرفي کردنت گند زد تو حالا ما رفت 

رها خنديد و گفت:چي شده باز؟

شايسته:پسره ي پرو تو چشم من نگاه ميکنه و با زبون بي زبوني ميگه :من واسه ازدواج دنبال تو نيستم 

رها زير خنده زد و تقريبا رو مبل ولو شد 

رها:اخه گاگول تو نفهميدي بايد اين ادما رو تيغ زد ؟همين کامي به اندازه ي موهاي سر من و تو دوست دختر عوض کرده تا حالا ايدز نگرفته باشه هنر کرده اونوقت توقع داري به اين زودي دم به تله بده؟نه عزيز لوند تر از تو هم نتونسته هنوز قابشو بدوزده 

بعدشم تو بهش پا نميدي کلي گله داشت شايد خواسته حالتو بگيره 

شايسته:اولا من واسه خاطر تيغ زني با کسي نميگردم دوما بهت گفته بودم رها بازم ميگم من نميزارم ازم استفاده ي ابزاري بشه به درک سياه بره گورشو گم کنه من بهش پا بده نيستم 

بهتره باهاش کات کنم عوضيرو 

رها:نه بابا جديدا بنگاه دوست پسر راه انداختي وضعت خوب شده هفته ي يکي عوض ميکني؟خيلي داري تخته گاز ميري دختر مواظب باش

شايسته:ممنون مامان بزرگ حالا بيا يه اهنگي بنواز به ما هم ياد بده حال کنيم 

رها سيگاري روشن کرد و پاکت سيگارشو به طرف شايسته گرفت و گفت:بفرما بزن

شايسته دستشو پس زد و گفت:مرسي اهل نيستم 

رها:اوه چه پاستوريزه ارومت ميکنه اساسي 

شايسته:ترجيح ميدم فعلا با اهنگ اروم بشم بنواز 

رها پک عميقي به سيگارش زد و دودشو ماهرانه بيرون داد و با فشار روي زير سيگاري خاموشش کرد 

گيتارشو برداشت و شروع به زدن اهنگ کرد 

تو حال خودشون بودن که موبايل شايسته زنگ خورد از خونه بود 

شايسته با دلهره رو به رها گفت:فدات شم يه دقيقه نزن از خونه س ببينم چي کار دارن 

شايسته:بله؟

مامان:سلام دختر کجايي تو پس؟

شايسته:دانشگاه چطور؟

مامان:زود بيا خونه امروز مهموني داريم کارت دارم 

شايسته:مامان جان من حوصله ي فيس و افاده ي مهموناي شما رو ندارم ولم کن 

مامان:حرف مفت نزن زبون دراز تا نيم ساعت ديگه خونه نباشي نه من و نه تو حواستو جمع کن فهميدي؟

شايسته :بله عموما تو خونه ي ما همه چي زوريه باي 

تلفن و رو قطع کرد و مشغول اماده شدن شد

رها:کجا ؟تو که تازه اومدي؟

شايسته:هيچي حاج خانم ها امروز دوره دارن تا واسه جهزيه ي دختراي بي سرپرست پول جمع کنن 

رها:خوب اين که خوبه

شايسته:بله عزيزم نفس عمل عاليه و مورد قبول خدا ولي کاش بدوني اونجا چه خبره همه دنبال رو کم کني بقيه و خود نمايي هستن مثل مناقصه ميمونه انگار هرکي بيشتر بده برنده ميشه

جالبش اينه يکي از همين خيرين عنوان کرده بود اگه تو مراسم نباشه نميتونه کمکي بکنه اين ديگه کجاش شد قربتا الي الله ؟

اين شد ريا جلوي خلق خدا من از اين بدم مياد بعدم انگار که وارد سالن مد شدي همه ميخوان طلا ها و لباساشونو به رخ هم بکشن من از اين رواني ميشم 

رها:خوب حالا حرص نزن موهات ميريزه برو خونه تا حاج خانم شر به پا نکرده 

شايسته:اوکگلي فعلا باي 

رها:باي عزيز

شايسته به سمت خونه رفت ولي هنوز فکرش دلخور و درگير حرفاي کامي بود

وارد خونه شد برو و بيايي به راه بود

به تموم اونايي که باهاشون اشنا بودن سلام و عليک کرد و به سمت اشپزخونه رفت 

نگاهش به شکوفه که خورد ناخوداگاه دلش پر از غم شد اخه خواهرش حيف بود همين جوري هم کلي از منصور خان سر تر بود 

قد بلند و هيکل مانکن و قلمي چشم و ابروي مشکي و درشت که با سرمه اي که بهشون زده بود زيباترش کرده بود

چشماش پر از اشک شد چهره ي خواهرشو با اون زني که امروز با منصور ديده بود مقايسه کرد شکوفه با تعجب نگاهش کرد و گفت:چيه شايسته چي شده نديدي منو تا حالا ؟

بي اختيار به سمتش رفت و بغلش کرد و قطره اي اشک از چشماش ريخت 

شکوفه مات و مبهوت مونده بود و گفت:افتاب از کدوم طرف دراومده مهربون شدي خواهر چي شده عزيزم؟

شايسته صورتشو پاک کرد و گفت:هيچي بعدا برات ميگم و از در اشپزخونه بيرون زد 

يه لباس مرتب پوشيد و به سمت اشپزخونه اومد و کمک مادرش و شکوفه کرد وقتي از کارش کم تر شد تنها کسي که تو اون جمع توجهشو جلب کرد خانم صدرايي بود 

با لبخند به طرفش کشيده شد و کنارش نشست

شايسته:سلام خانم صدرايي حالتون خوبه ؟زينب جون چرا نيمده؟

صدرايي لبخند مهربوني زد و دستاي شايسته رو تو دستش گرفت و گفت:سلام گل دختر خوبي؟راستش کلاس داشت خيلي ناراحت بود که نميتونه بياد 

شايسته:عيب نداره خيلي خوش اومديد بفرماييد از خودتون پذيرايي کنيد 

نگاه دقيقي بهش کرد تنها کسي بود که تو اون جمع ساده لباس پوشيده بود و طلاهاي انچناني تو سر و گردنش نبود 

بعد از اتمام مراسم و برگزاري مناقصه!!!!!!!!!

صدرايي پيش محبوبه خانم اومد و بعد نگاه به اطرافش پاکتي از توي کيفش در

اورد و به سمتش گرفت

صدرايي:محبوبه جون اينم سهم ما ببخشيد اگه ناچيزه 

و بعد تشکر و تعارفات معمول رفت 

و شايسته مات اون همه سادگي هنوز مونده بود بله تنها کسي که ريا نکرد خانم صدرايي بود و ته دلش براش احترام زيادي قائل شد

******************************

رها کنار خيابون وايستاده بود و دنبال کيس مناسب براي تيغ زني خودش ميگشت يه مانتو کوتاه و فوق العاده جذب قرمز تنش بود و با ارايش قرمز غليظ 

نگاهي به ماشين هايي که جلوي پاش ترمز ميزدن و صاحباشون ميکرد و تو ذهنش اناليزشون ميکرد در حال انتخاب بود که با ديدن ماشين گشت خودشو جمع و جور کرد و شروع به فيلم بازي کردن کرد

پسر داخل ماشين:خوشگله سوار نميشي؟بپر بالا باهم کنار ميايم ها

شايسته با زيرکي تموم کيفشو به ماشين کوبوند و گفت:مزاحم نشو اقا 

پسر :عصبانيتتم قشنگه خانومي 

ماشين گشت بدون اژير کنار ماشينش ايستاد و امير حسين با همون اخم و هيبت هميشگيش بيرون اومد و به حرفاي پسر گوش داد 

پسر:بيا ديگه جيگرتو بخورم من فدات بشم الهي بابا چه نازي داري

امير حسين:تموم شد ؟؟؟؟؟؟؟؟

پسر با لودگي به سمت مقابلش برگشت و با ديدن امير و ماشين پليس در جا خشکش زد 

پسر:سلام جناب سروان خوبيد؟ خسته نباشيد راستش من ميخواستم خانومو برسونم کسي مزاحمش نشه

امير:عجب پس شما حافظ ناموس مردميد ؟

پسر :با اجازتون 

امير اخم غليظي کرد و قبل از اينکه بخواد کاري بکنه پسره از فرصت استفاده کرد و پاشو رو گاز گذاشت و به حساب خودش فرار کرد 

رها:اوا جناب سروان در رفت که؟

امير :نگران نباشيد شماره ي ماشينشو برداشتيم 

تو چهره ي دختر دقيق شد و زير اون همه ارايش بالاخره شناختش همون دختري بود که باهاش تصادف کرده بود 

از ديدن دختر تو اون وضع ناخوداگاه عصباني تر شد و با خشم گفت:اين چه وضع لباس پوشيدنه خانم؟شما خودتون باعث ميشيد براتون مزاحمت ايجاد بشه 

رها که توي نگاه اول کامل امير حسين رو شناخته بود گفت:وا جناب سروان حرفا ميزنيد من که نميتونم جلوي چشم چرونيه اين جور ادما رو بگيرم ؟اونا چشماشونو جمع کنن 

امير :بله ولي اگه يه بار ديگه تو اين وضع ببينمتون مطمئن باشيد توبيخ بدتري براتون در نظر گرفته ميشه حالا هم اينجا ديگه واي نستيد 

سوار ماشينش شد و به سرباز اشاره کرد که حرکت کنه 

رها مات و مبهوت اين همه هيبت بود و بي اختيار گفت:غيرتت تو حلقم اقا پليسه ي جذاب 

شايسته از دانشگاه به سمت خونه برميگشت امروز اصولا حال تغير چهره ام نداشت 

از اون روز که کامي اون حرفا رو بهش زده بود يه حس عجيب و غريبي داشت حوصله ي هيچ چيزو هيچ کاري رو نداشت 

خواست کليد رو توي در بندازه که صداي خنده و شادي شکوفه و منصور به گوشش خورد

منصور:قربونت برم عزيزم من عاشقتم خانومي تو به من کمک نکني کي بکنه؟

شکوفه:خيلي بدي اصلا تو انگار منو به خاطر پول بابام گرفتي 

منصور:باشه اگه اينجوري فکر ميکني اصلا نميخوام حرفي بزني خداحافظ 

شکوفه :ا اااااااااااا منصور بد نشو ديگه شوخي کردم باشه عزيزم خيالت راحت ميگم به حاجي 

سريع خودشو از جلوي در دور کرد و منتظر وايستاد تا منصور سوار ماشينش بشه 

وقتي سوار شد سريع به سمت ماشين رفت درو باز کرد و بدون هيچ حرفي سوار شد

منصور با تعجب بهش نگاه کرد و گفت:ببخشيد شايسته خانم چيزي شده؟

شايسته همون طور که نگاهش به رو به رو بود گفت:به نفعتونه راه بيفتيد اينجا صورت خوشي نداره اگه کسي ببينه

منصور سري تکون داد و راه افتاد شايسته با همون لحن قاطع و جديش گفت:ببين اقاي نسبتا محترم بزار روشنت کنم خوب داري خواهر ما رو خر ميکني و بابامونم ميچاپي ولي ديگه تموم شد 

منصور:منظورت چيه ؟

شايسته گوشيشو از کيفش در اورد و عکس هايي که اون روز گرفته بود رو رو به روش گرفت 

منصور ماشينو کنار زد و با تعجب و البته کمي نگراني به عکس ها خيره شد 

منصور:اينا رو از کجا اوردي؟

شايسته:بماند ولي اينو بدون امارت توي دستمو اقا اگه يه بار ديگه فقط يه بار ديگه دست از پا خطا کني اونوقت اين عکس ها ميرسه دست شکوفه و صد البته حاجي و برادرام

منصور بعد اتمام حرف شايسته زد زير خنده طوري که اصلا نميتونست خندشو کنترل کنه 

منصور:تو با خودت چي فکر کردي بچه جون ؟مثلا ميخواي منو بترسوني اخه؟اينو بدون حرف من پيش خانوادت خيلي بيشتر از تو برو داره و بعد هم اينکه برو اول ته و توي زندگي حاجي و داداشاتو در بيار بعد بيا به من گير بده

شايسته در ماشينو باز کرد و مطمئن گفت:شما کارتو تکرار کن و من هم به شکوفه ميگم بعدشم مطمئنم اون کسي که ضرر ميکنه تويي نه من 

منصور حالت عصبي به خودش گرفت و گفت:تو هم سعي کن با من در نيفتي بچه کوچولو 

شايسته با لبخند تمسخر اميزي گفت: حالا خواهي ديد اين کوچولو چه جوري دودمانتو به باد ميده 

از ماشين پياده شد و درو محکم بهم کوبيد و خودش هم نميدونست چرا اون حرفا رو به منصور زده و اين همه جرات و جسارت از کجا توش به وجود اومده بود فقط ميدونست بايد از شکوفه دفاع کنه 

امير حسين در حالي که توي خونه راه ميرفت و عصبي شقيقه ها رو فشار ميداد با خودش کلنجار ميرفت و سعي داشت حرفايي که امروز شنيده بود رو از يادش ببره ولي اخه امکان نداشت 

زندگي و ابروي چهل ساله ي باباش در ميون بود نميتونست به خاطر خود خواهي خودش زندگي اونا رو نابود کنه ترجيح ميداد به جاي خواهرش اون از خودش بگذره ولي خيلي سخت بود خيلي 

************************8

رها بي حوصله به سمت خونه برميگشت که سر کوچه شون با غلام رو به رو شد 

غلام با اون سر کچل و هيکل گنده و دهان و بدني که هميشه بوي تعفن ميداد جلوي راهش سبز شد

غلام:به به خانومي بالاخره برگشتي از محله هاي از ما بهترون 

دوره رها گشتي زد و عطرشو با لذت بو کشيد و گفت:اوووووووم چه قدر خوشبويي دوست دارم بغلت کنم

رها با نفرت خودشو کنار کشيد و گفت:گم شو مرتيکه ي عوضي حالم ازت بهم ميخوره

غلام عصبي شد و با حالت تهديد گفت:عيب نداره خانوم خانوما بتازون تا جايي که ميتوني ولي بترس از اون روزي که براي من بشي اونوقت تلافي تمام اين روزا رو سرت در ميارم 

رها پوزخندي زد و گفت:شتر در خواب بيند پنبه دانه خوابشو ببيني دستت به من برسه 

غلام :باشه زبون دراز به بابات بگو يه ماهه ديگه از مهلتش مونده و اگه نتونه پولشو پرداخت کنه من جاش تو رو رميدارم 

رها فحشي زير لب بهش داد و ازش دور شد ولي نگراني همه ي وجودش رو گرفت در حال حاظر 3 تومن ديگه برايپس دادن طلب کم داشتن 

با خودش فکر کرد بايد تا اخر ماه ديگه بتونه پول بيشتري در بياره چون اصلا دلش نميخواست دست غلام بهش برسه 

رها وارد خونه شد مادرش کنار حوض نشسته بود و تو اون سرماي تقريبي در حال شستن لباسا بود و پدرشم هم طبق معمول پاي بساط منقل 

حرفي نزد فقط با نفرت به سمت اتاقش رفت و با خودش زمزمه کرد کاش بشه هر چه زودتر از اين خونه ي متروک خلاص بشم 

فکر غلام خيلي ازارش ميداد پدرش سال پيش ازش 4 تومن قرض کرده بود مرتيکه ي نزول خور کلي روش کشيده بود و چند برابرشو ميخواست و انقدر خوش اشتها بود که به پدر رها گفته بود حاظره جاي بدهيش رها رو برداره 

البته هنوز باباش کنار نيومده بود ولي نبود تو بي موادي اونو رو هم نفروشه 

***************************8

امير حسين حسابي تو فکر فرو رفته بود ياد ديروز افتاد هنوز نتونسته بود درست تصميم بگيره از وضعيتي که براش به وجود اومده بود خيلي ناراضي بود ولي نميتونست به راحتي و به خاطر خود خواهي خودش خانواده ش از بين بره 

ديروز توي اداره بود که حاجي نفيسي بهش زنگ زده بود و ازش خواسته بود که بعد الظهر يه سر به حجره ش بره 

خودشم نميدونست چي کارش داره توي حجره ي حاجي نشسته بود که حاجي سر حرفو باز کرد و امير فهميد قضيه از چه قراره 

6ماهه پيش باباش تو مرز ورشکستگي بود که همين حاجي نفيسي دستشو گرفت و نزاشت بود که زندگيشون نابود بشه اون موقع چه قدر دعاش کرده بودن ولي الان با حرفاش فهميده بود که سلام گرگ بي طمع نيست 

حاجي بعد کلي مقدمه چيني بهش گفته بود بالاخره هر قرض گرفتني يه پس دادني داره 

امير که منظورشو سريع گرفته بود گفت:چشم حق با شماست با پدر صحبت ميکنم توي اسرع وقت بهتون برگردونه 

حاجي:ولي امير خان من فکر ميکنم اگه ما با هم فاميل بشيم ديگه نيازي به برگشت پول نيست

امير:منظورتونو متوجه نميشم؟

حاجي:ديگه نيازي نيست توضيح بدم من سر بسته خواسته ي خودم و تنها شرط پس نگرفتن پولمو گفتم خود داني 

امير واقعا مات و مبهوت مونده بود و اصلا سر از کار اين مر در نمي اورد ميدونست الان وضعشون يه جوريه که همه ي زندگيشونم بفروشن نميتونن قرضشو پس بدن از طرف ديگه دلش نميخواست پدرش از قضيه چيزي بفهمه که عملا بشکنه و مطمئنن هم دلش نميخواست زينب رو به پسراي حاجي بده چون زياد ازشون خوشش نميومد 

تنها راه باقي مونده ش ازدواج با دختري بود که واقعا نميدونست چهره ي واقعيش و شخصيت واقعيش چيه ؟؟؟

***********************************8

شايسته توي کافي شاپ نشسته بود تا براي اخرين بار کامي رو ببينه و باهاش کات کنه 

فرزين هم با دختري که تازه باهاش اشنا شده بود وارد همون کافي شاپ شد بعد چند دقيقه به دختري که ارايش غليظي داشت ولي شباهت خارق العاده اي با شايسته داشت خيره شد يک درصد هم احتمال نميداد که اون خواهرش باشه زوم روي دختره موبايلشو برداشت و شماره ي شايسته رو گرفت 

صداي زنگ موبايل شايسته توي فضاي کافي شاپ پيچيد و شايسته با ديدن اسم فرزين يکمي خودشو جمع و جور کرد و با اضطراب جواب داد 

شايسته:سلام داداش خوبيد 

فرزين با شنيدن صداش و مطمئن شدنش قطع کرد 

فرزين توي سکوت فقط به دختري نگاه ميکرد که نميتونست باور کنه که خواهرشه ولي بود نيم نگاهي به دختري که رو به روش با يه لبخند ژکوند نشسته بود کرد نا خود اگاه اهي کشيد و ياد حرف دوستش محمد افتاد هميشه بهش ميگفت تو که هر روز با يه دختر ميگردي اگه يه روز ناموس خودتم با يه نفر ديگه ديدي نبايد غيرتي بشي 

و اون روز فرزين بهش خنديده بود و توي تصوراتش حتي يک درصد هم نميتونست احتمال بده شايسته رو با يه نفر ببينه 

دختر:وا فرزين چيه به چي زل زدي ؟

فرزين همون طور که همه ي حواسش يه شايسته بود گفت:هان؟؟هيچي همين جام پيش شما 

*************************8

شايسته رو به کامي گفت:خوب به هر حال ما دوستاي خوبي براي هم بوديم و اميدوارم خوشبخت بشي خوب کاري با من نداري

کامي خنديد و با خوشرويي دستشو به سمتش گرفت و گفت:با اين که خيلي زود داري کات ميکني ولي هر جور که تو مايل باشي همون کارو انجام ميديم 

شايسته نگاهي بهش کرد و گفت:هنوز عادت نکردي من دست نميدم ؟ اوکي پس خدانگهدارت باشه 

از جاش بلند شد و به سمت در کافي شاپ رفت 

فرزين هم سراسيمه از جاش پا شد و رو به دختر گفت:ببخشيد گلاره من بايد زود برم يه مشکلي پيش اومده من بعد ميبينمت فعلا باي 

گلاره:وا فرزين يعني که چي کجا ؟؟؟؟

سريع به سمت ماشينش رفت و سوار شد 

شايسته با بي خيالي هميشگيش و در حالي که مانتوي ابي کاربنيش تنش بود و شال ابيشو با بي قيدي روي سرش بود و کولشو روي شونش جا به جا کرد که يه ماشين به سرعت جلوي پاش ترمز زد 

سرشو بالا اورد تا فحش هايي که اماده کرده بود رو نثار راننده کنه که با ديدن فرزين به معني واقعي کپ کرد از ترس نميتونست حتي اب دهنشو قورت بده مات و مبهوت به صورت قرمز و رگ گردن بيرون زده ش نگاه ميکرد 

فرزين در حالي که سعي ميکرد خودشو کنترل کنه که داد نزنه گفت:سوار شو 

شايسته انگار زير پاش قير پاشيده بودن اصلا نميتونست از جاش تکون بخوره 

فرزين:اون روي سگ منو بالا نيار خودت که ميدوني اگه پياده بشم جلوي اين همه ادم لهت ميکنم بيا سوار شو 

با قدماي لرزون به سمت ماشين رفت و سوار شد بي اختيار شالشو جلو کشيد و خودشو توي صندلي جمع کرد نميدونست فرزين از کجا پيداش کرده بود 

فرزين نيش خندي زد و با عصبيت گفت :تيريپ جديد مبارک !!!!!!!!!!!!چشم حاجي نفيسي روشن چشم پسراش روشن با اين دختر تربيت کردنشون 

شايسته ساکت يه گوشه نشسته بود اصلا جرات حرف زدن نداشت ولي بي اختيار ياد اون روزي که توي مهموني فرزين رو تو اتاق با يه زن ديده بود افتاد 

داشت جرم خودشو با جرم اون ميسنجيد 

اون فقط دلش ميخواست ازاد باشه تو همه چي تو مدل پوشش و روابطش و ...........

ولي فرزين خيلي راحت با دختراي مختلميچرخيد حاجي هم حرفي نميزد 

ته دلش با خودش زمزمه کرد :اره خوب اوپسره و ازاده هر کاري بکنه ولي من دخترم و بايد طبق اصول بردگي که برام تعيين کرده بودن زندگي کنم 

فرزين:چيه لال شدي قبلا بلبل زبون تر بودي

بعد بي هوا با پشت دست توي صورت شايسته کوبيد و گفت :خجت نکشيدي اين رژلب قرمزو ماليدي ؟

بعد خنده ي عصبي کرد و گفت:تو اصلا نميدوني خجالت چي هست

شايسته دستشو جلوي دهنش گرفت تا خونش رو زمين نچکه ولي دلش بيشتر از لبش ميسوخت کاش حداقل يه نفر اين حرفا رو بهش ميزد که هر روزشو با يه نفر سير نکرده بود

فرزين با عصبانيت به سمت خونه ميروند از بين ماشينا با بي دقتي و ناشي گري لايي ميکشيد 

فرزين:الان با اين قيافه ميبرمت پرتت ميکنم تو خونه تا حاج خانم دسته گلشو تحويل بگيره 

جلوي در خونه نگه داشت و رو به شايسته گفت:گم شو پايين 

شايسته با ترس از ماشين پيدا شد و با قدماي لرزون به سمت خونه رفت 

اصولا فرزين هميشه هم ارومتر از فرهاد بود هم کمتر کار به کار شايسته داشت 

به لحظه اي فکر ميکرد که حاجي بابا و فرهاد تو اين وضع ببيننش تنش نا خود اگاه لرزيد 

فرزين به سمتش اومد و با پشت دست محکم به سمت خونه هولش داد 

درو باز کرد و مادرش رو صدا کرد 

فرزين:مامان خانم حاج خانم کجاييد ؟بيا تحويل بگير دسته گلتو 

محبوبه خانم با سرعت خودشو به جلوي در رسوند و با ديدن شايسته توي اون وضعيت محکم به صورتش کبوند و گفت:خدا مرگم بده دختره ي چشم سفيد اين چه وضعشه 

فرزين دور خونه راه ميرفت و گفت:ميبيني مامان امروز پيش يه پسر مچشو گرفتم بيا اينم از فکراي بي جاي عمو 

من همون روزي که اين اشغال دانشگاه قبول شد گفتم دخترو چه به درس خوندن شوهرش بديد بره 

از اولم چشم و گوش اين ميجنبيد چند بار گفتم بهتون بيشتر مواظبش باشيد 

حالا تحويل بگير مادر من 

محبوبه خانم با گريه روي زمين نشست و گفت:واي خدا خاک بر سر شديم بعد يه عمر ابرو داري يه الف بچه ابرومونو برد حالا چه جوري جلوي حاجي سر بلند کنم؟حقمه بزنه تو سرم و بگه خاک بر سرت با اين بچه تربيت کردنت 

شايسته با خودش فکر ميکرد اين هميشه براش جاي تعجب بوده که چرا باباش تربيت رو فقط مختص مادر ميدونست در صورتي که خودش توي تربيت نقش بيشتري داشت 

فرزين گوشي رو برداشت و با کلي بد و بيراه از فرهاد خواست که بياد خونه 

فرهاد خيلي زود خودشو به خونه رسوند و با ديدن شايسته اخماش به شدت تو هم رفت و داد زد:اين چرا اين شکليه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فرزين پوزخندي زد و گفت:ماشالا به غيرت جنابعالي که خواهرتون تو کافي شاپ با يه پسره ي بي همه چيز بگه و بخنده

فرهاد تقريبا داد زد و گفت :چييييييي؟داري چي ميگي تو معلوم هست؟

فرزين :خودم مچشو گرفتم 

ديگه محاکمه ها تقريبا تموم شد و کار به جاهاي تنبيه ش کشيد 

فرهاد به سمتش کرد و دستشو گرفت و کشون کشون به سمت اتاق برد و داد زد:بهت گفته بودم اگه زير ابي بري خودم خفت ميکنم با ابروي ما بازي ميکني ؟زندت نميزارم 

فقط خدا ميدونست که شايسته تا شب چه دردي کشيد انقدر نوبتي از جفتشون کتک خورده بود که اگه وساطتت محبوبه خانم و التماساش نبود بعيد ميدونست زنده بمونه 

تا شب که حاجي اومد

شايسته گوشه ي اتاق تقريبا مثل مرده ها افتاده بود مادرش دزدکي براش قرص مسکن اورده بود ولي اخه مگه بدن نحيف و لاغر اون چه قدر توان و گنجايش داشت ؟هردو تا پسرا حداقل دو برابر هيکل شايسته رو داشتن 

مشت و لگداي که خورده بود دردش خيلي کم تر از طعنه ها و تهمتايي بود که بهش ميزدن از ياداوريش چشماش که الان ديگه باز نميشد پر از اشک ميشد 

فرهاد دائما بهش فحش ميداد و متهمش ميکرد به هرزگي 

ولي اون اجازه نداده بود دست هيچ پسري بهش بخوره درسته ارمان هاي خانوادشو رو زير پا گذاشته بود ولي اونم يه انسان بود و حق انتخاب داشت 

با خودش فکر ميکرد خداوند با اون همه بزرگي و جلال و عظمتش به انسان قدرت انتخاب ميده پس چرا اين انسان هاش هستند که اين وسط کاسه ي داغ تر از اش شدنو و ميخوان خواستشونو به زور تحميل کنن 

کار به جايي کشيد که فرزين خيلي صريح رو به مادرش گفت بود که فردا بايد ببرنش دکتر و گواهيشو براش بيارن و اگه شايسته لکه ي ننگشون شده باشه بي برو و برگرد ميکشنش

شب حاجي کليد رو تو در انداخت و وارد شد تو فکر خودش حسابي غرق بود 

امروز حاجي رسولي اومده بود حجره ش تا در مورد خرج براي محرم صحبتاشونو بکنن 

خبر بهش رسيده بود که حاج فتاح قراره علاوه بر غذا کلي مخلفات ديگه هم بده و از اين حرفا با خودش فکر کرد هر جوري که بشه بايد از اون بيشتر خرج کنه و سنگ تموم بزاره 

تو همين فکر بود که با قيافه ي اخمو و درب و داغون فرهاد و فرزين که مثل برج زهر مار روي مبل نشسته بودن مواجه شد

سرشو برگردوند و با تعجب به محبوبه خانم نگاهي انداخت با ديدن چشماي قرمز و صورت قرمزش که معلوم بود کلي بهشون زده گفت:سلام چه خبره اينجا ؟

همه سلام کوتاهي کردن ولي هيچ کس جرات گفتن واقعيت رو نداشت و همه سکوت کرده بودن 

محبوبه خانم به سمت همسرش اومد و گفت:سلام حاج اقا چشمم کف پاتون خسته نباشيد بديد من کتتونو اويزون کنم

کتشو به دستش داد و گفت:محبوبه ميگم چي شده چرا پسرا انقدر عصبانين؟باز اين شايسته ي سرتق چي کار کرده 

محبوبه خانم سرشو پايين انداخت انگار هم به دنيا اوردن بچه ها هم تربيت همه چي پاي اون بود با شرمندگي و صدايي لرزون گفت:اقا من شرمنده ي گل روتونم اين دختره منو جلوي شما شرمسار کر

حاجي با عصبانيت رو به پسرا گفت:د ميگم چه خبره؟ابرومون رفته؟چه کرده اين دختره با ما؟

فرزين به سمتش اومد و گفت:حاجي شما بشينيد براي قلبتون استرس خوب نيست من براتون ميگم 

بعد رو مادرش گفت:مامان يه شربت بهار نارنج براي بابا بياريد اعصابش اروم بشه 

سر بسته ماجرا رو براش تعريف کرد البته خيلي کوتاه و مختصر خودش ميدونست از صبح به اندازه ي کافي شايسته کتک خورده و اگه ميگفت که توي کافي شاپ با يه پسر مچشو گرفته امشب حکم مرگ خواهرشو صادر کرده بود 

هر حرفي که فرزين ميزد اخم صورت حاجي درهم تر ميشد و با عصبانيت بيشتري نگاهش ميکرد

اخر حرفاش از جاش بلند شد و با نگاهي شماتت بار و داد بلندي گفت :خاک بر سر بي غيرت شما دو تا بکنن پس حواس شما کدوم قبرستوني بود هاااااااااااااااااااان؟؟؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با سرعت به سمت اتاق شايسته رفت و زير لب تکرار ميکرد:با ابروي من بازي ميکنه؟ به خدا ميکشم

محبوبه خانم از ترس جرات نداشت کاري بکنه ميترسيد که خودش هم از خشم حاجي در امان نمونه و پرده هاي حرمت و احترام بينشون جلوي بچه ها از بين بره 

به سمت فرزين رفت و با التماس گوشه ي لباسشو گرفت و گفت:مادر الاهي فدات بشم اون بچه از صبح داره کتک ميخوره دست حاجي بهش برسه ميکشدش تو رو خدا برو ارومش ک

فرزين در حالي که از زور سر درد زياد شقيقه هاشو ماساژ ميداد گفت:نگران نباش در اتاقشو قفل کردم 

حاجي دسته ي درو گرفت و خواست که درو باز کنه و باز نشد 

شايسته با شنيدن صداي باباش بي اختيار از در فاصله گرفت و خودشو به ديوار چسبوند هرچي دعا و ذکر و نيايش بلد بود خوند تا ديگه کتک نخوره ميدونست توانش حداقل براي امروز تموم بود

حاجي:چرا اين در لعنتي باز نميشه؟اهاي دختره ي چشم سفيد خوب جواب اعتماد و اطمينان منو دادي چي برات کم گذاشته بودم لعنتي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟مگه دستم بهت نرسه زندت نميزارم 

با ابروي من بازي ميکني؟لهت ميکنم از تو گنده تراش نتونستن با نفيسي در بيفتن تو يه الف بچه ميخواي منو نابود کني؟کور خوندي 

فرزين به سمتش اومد و گفت:حاجي من و فرهاد از صبح تا الان به اندازه ي کافي تنبيه ش کرديم براش برنامه داريم من خودم ادم شده و سر به راه شده تحويلت ميدمش بيا بشينيد رو مبل يه چاره اي بکنيم

و شايسته توي اتاقش اروم اشک ميريخت به ارزوهاش که نابود شده بودن فکر ميکرد اون 6 ترم از دانشگاهشو خونده بود ولي ميدونست ادامه ي تحصيلش يه ارزوي محال بود

و زير لب زمزمه ميکرد:برام محبت کم گذاشتي حاجي من خيلي کم تر از اونم که با تو و پسرات در بيفتم ميدونم که نابودم ميکنيد شما خود خواه ترين موجودات روي زمين هستيد

حاجي روي مبل نشسته بود و عميقا توي فکر رفته بود نميدونست بايد چي کار کنه سر محبوبه غر بزنه شايسته رو بزنه يا با پسرا دعوا کنه 

ولي کاري که نبايد ميشد اتفاق افتاده بود و با داد و بيداد چيزي حل نميشد

فرهاد:به نظر من تا اقتضاح بزرگتري بالا نيمده بايد يه کاري کنيم ازدواج کنه

فرزين و حاجي بهش نگاه کردن و تو فکر رفت

جرقه تو ذهن حاجي زده شد چند روز ديگه موعد چک صدرايي بود و ميدونست اون در حال حاظر پولي نداره که بهش بده 

از پسرش خيلي خوشش اومده بود و سعي داشت با مراودات بيشتر راهو براي ازدواج شايسته و امير حسين باز کنه ولي الان ديگه فرصت نبود بايد تا قبل از اينکه اتفاق ديگه يا به قول فرهاد گند کاري ديگه اي بالا ميومد اونا رو با هر ترفندي شده وادار به اين ازدواج کنه چي بهتر از اين

سکوت معنا دار امير نميتونست حاجي رو قانع کنه که از سر رضايت روزه ي سکوت گرفته چون اخم هاي درهمش يه چيز ديگه اي ميگفت 

********************&

شايسته گوش اتاقش کز کرده بود و به عکسش توي ايينه ي رو به رو خيره شده بود با خودش فکر ميکرد از صورتش چي مونده ؟؟؟؟؟؟؟؟؟زير چشمش کبود روي گونه هاش جاي سيلي لبايي که پاره شده بود و بدني که بهتر بود راجبع بهشون اصلا فکر نکنه 

دلش پر از فرياد هاي خاموش شده بود تو حال خودش بود که در اتاق باز شد و فرزين با قيافه ي جدي و پر از اخمش وارد اتاق شد 

نگاهي از سر تحقير بهش انداخت و گفت:مامان ميگه غذا نميخوري به درک حيف غذا که صرف تو بشه 

شايسته براق شد و تيز نگاهش کرد دلش نميخواست ساکت بمونه اون همه کتکي که خورده بود انگار فولاد ترش کرده بود و روحيه مبارزه رو توش قوي تر

از جاش بلند شد و رخ به رخ فرزين ايستاد با چشماي مطمئن بهش زل زد و گفت :انقدر براي من جانماز اب نکش من هرچي بودم انقدر شرف داشتم که نزارم دست هيچ پسري بهم بخوره ولي خودم با چشماي خودم تو رو تو بغل يه زن ديدم 

نگو عقد موقتش کرده بودي که خندم ميگيره ميدونم شيره ماليدي سر حاجي چون اين جوري مجبوري شب تا صبح تو محضر بود

پس انگ هرزگي رو اول به خودت بزن بعد اونو در مورد من به زبون بيار 

هنوز حرفش تموم نشده بود که کشيده ي سنگين فرزين رو صورت فرود اومد 

کمربندشو در اورد و به جونش افتاد

فرزين:نه بابا دم در اوردي من هر کاري کنم پسرم ولي تو چي ؟به حاجي قول دادم ادم شده تحويلت بدمش 

انقدر کتک ميخوري هم از من هم از فرهاد تا زبونت کوتاه بشه به تو ترحمم نيمده 

سوزش ضريات خيلي شديد بود ولي شايسته به خودش قول داده بود التماس نکنه و با فشار دادن دندوناش سعي در مهار درد داشت 

تقريبا نيمه جون شده بود که در باز شد و شکوفه با نگراني خودشو سپر قرار داد و گفت:فرزين تو رو خدا ولش کن غلط کرده داري ميکشيش من خودم باهاش حرف ميزنم ولش کن 

فرزين:حاليش کن تا وقتي که مطيع نشده و زبونش همين قدر درازه بايد کتک بخوره 

کمربندشو سر جاش بست و بيرون رفت و شايسته ناله شو بيرون داد و سرشو به ديوار تکيه دادو زير لب گفت:بتازونيد ولي يه روز نوبت منم ميرسه اگه خدايي هست که مطمئنم هست اگه روز جزايي هست که من ميدونم نصفش تو همين دنياست پس بدونيد نميبخشمتون هيچ وقت 

****************7

امير حسين توي اتاقش راه ميرفت هنوز تصميم نهاييشو نگرفته بود فردا حاجي نفيسي ازش جواب ميخواست

نميدونست بايد به شايسته اطمينان بکنه يا نه ؟ولي دليلي براي اطمينان هم نميديد 

از خيانت متنفر بود و ته دلش ميلرزيد از روزي که اين دختر بخواد با خيانت نابودش کنه

کلافه دستي به موهاش کشيد و به خانوادش فکر کرد نميخواست نابودي و خواريشونو ببينه

دلش هيچ جوري اروم نميگرفت اخر وضو گرفت و سجاده اش رو پهن کرد و با خدا از عمق وجودش درد و دل کرد اينده اش رو به خدا سپرد و از اون خواست که به بهترين شکل رقمش بزنه 

البته به تقدير اعتقاد کامل نداشت و معتقد بود اين انسان ها هستن که زندگيشونو ميسازن و خداوند وسيله ها رو براشون در اختيارشون ميزاره 

الا به ذکر الله تطمئن القلوب 

دلش حالا يه کم اروم شده بود با ارامش به سمت پايين رفت و کنار مادرش روي مبل نش

نرگس خانم از زير عينکش نگاهي به امير کرد و گفت:کاري داري مامان ؟

امير با خونسردي پاهاشو رو هم انداخت و گفت:ميخوام برام استين بالا بزنيد 

نرگس با تعجب و حيرت نگاهش کرد قراني که تو دستش رو بوسيد و روي ميز گذاشت

نرگس:نه بابا از کي تا حالا ؟افتاب از کدوم طرف در اومده پسر ما زن ميخواد؟

امير حسين سعي کرد کاملا طبيعي رفتار کنه دلش نميخواست هيچ کسي از قضيه بو ببره اين فقط يه قرارداد بود بين اون و حاجي

امير:خوب به حرفتون ميخوام گوش بدم مگه بده؟

نرگس:نه خيلي هم عاليه حالا عروس ناز من کي هست؟

امير :دختر حاج اقا نفيسي خوبه؟

چشماي نرگس خانم برقي زد از اول که اين دختر رو ديده بود بدجوري مهرش به دلش افتاده بود و از خدا ميخواست اون عروسش باشه 

نرگس:اره پسرم چرا که نه

امير :پس با بابا صحبت کنيد اگه ايشون هم راضي بودن زنگ بزنيد براي خواستگاري قرار بزاريد

نرگس خانم هول از جاش بلند شد و به سمت تلفن رفت

امير:به کي زنگ ميزني مامان

نرگس:به بابا

امير:خوب بزار شب بياد بهش بگو

نرگس :نه دير ميشه اين دختر انقدر خانومه ميترسم از دستمون بپره هرچي زودتر بريم خيال من جمع تره

امير حرفي نزد و با لبخند سري تکون داد ولي فقط خدا ميدونست تو دلش چه غوغايي به پاست 

محبوبه خانم با کمک شکوفه در حال ناهار درست کردن بودن 

دعوا ها چند وقتي بود که خوابيده بود و همه چي روال عادي شو براي اونا در پيش گرفته بود اما کنترل ها و سخت گيري ها نسبت به شايسته چند صد برابر شده بود تا حدي که تو اين چند وقت اجازه نداشته بود حتي پاشو از خونه بيرون بزاره 

شايسته هم طبق معمول اين چند وقت توي اتاقش نشسته بود و فکر ميکرد که الان چند وقته که حاجي بهش حتي سر هم نزده بود ببينه بچه ش زنده س يا مرده

در نظر اون شايسته ابروشو برده بود و صراحتا گفته بود که دختري به اسم شايسته نداره 

با التماس هاي شکوفه و مادرش فرزين و فرهاد دست از کتک زدنش برداشته بودن و زخم هاي تنش بهتر شده بود ولي دلش پر از درد بي مهري بود از مرد هايي که براش بايد حکم پناه و تکيه گاه رو ميداشتن 

حالا حکم يه جلاد رو داشتن و هر روز سر يه ساعت معين واسه شکنجه حتما بهش سر ميزدن 

چقدر دلش دستاهاي پر محبت پدر رو ميخواست که روي سرش کشيده بشه ولي چندين سال بود که اين محبت اندک هم ازش دريغ شده بود 

توي فکر خودش غرق بود که صداي تلفن بلند شد 

شکوفه به سمت تلفن رفت و جواب داد

شکوفه:بله بفرماييد 

نرگس:سلام شکوفه خانم صدرايي هستم

شکوفه:سلام احوال شما خوب هستيد؟

نرگس :ممنون ما خوبيم خانواده خوب هستن ؟

شکوفه :به لطف شما همه خوب هستن خانواده ي شما خوبن؟

نرگس :بله سلام دارن خدمتون شرمنده دخترم مادر هستن 

شکوفه :بله هستن حاج خانم چند لحظه گوشي 

شکوفه جلوي تلفن رو گرفت :مامان مامان بيا خانم صدرايه

محبوبه خانم با ايما و اشاره پرسيد که چي کار داره 

شکوفه هم شونه هاش به نشونه ي ندونستن بالا انداخت 

تلفن رو گرفت و شروع به صحبت با نرگس کرد 

محبوبه:سلام احوال شما ؟چه عجب ياد ما کرديد؟

نرگس":سلام خانم نفرماييد ما که دائما مزاحمتون هستيم 

محبوبه:اين چه حرفيه حاج خانم 

نرگس:راستش غرض از مزاحمت من براي امر خير تماس گرفتم تا اگه خدا بخواد ما براي امير حسينمون بيام خدمتون واسه شايسته خانم گل

محبوبه با خوشحالي و شوقي که سعي در پنهانش داشت گفت:به سلامتي باشه قدمتتون رو تخم چشم ما 

با هر حرفي که نرگس راجبع به ازدواج شايسته ميزد گل از گلش باز ميشد و خندش گشاد تر 

صداي خنده و شادي به جايي رسيد که حتي شايسته رو هم با کنجکاوي از اتاقش بيرون کشيد

نرگس:حالا با اجازه ي شما و حاج اقا ما اخر هفته برسيم خدمتتون 

محبوبه:بله بله حتما تشريف بياريد قدمتون رو چشم ما 

نرگس:مزاحم نيستيم که؟

نه اين چه حرفيه مراحمين شما 

نرگس:پس با اجازتون به عروس گلم هم سلام برسونيد خداحافظ شما

محبوبه :سلام به همه برسونيد چشم حتما خدانگهدار

محبوبه دستش رو به اسمون گرفت و شکر کرد

شکوفه:چي گفت مامان انقدر خوشحالي؟

محبوبه :قراره اخر هفته براي شايسته واسه پسرشون بيان خواستگاري

شکوفه:واي مامان راست ميگي اين که عاليه 

شايسته با عصبانيت به رفتاراشون نگاه ميکرد جوري برخورد ميکردن انگار اون تو خونه مونده بوده يا ندارن خرجشو بدن و يا شايدم ميخوان زودتر از شرش خلاص بشن 

رو به مادرش و شکوفه کرد و با صدايي که از بغض گلوش دو رگه شده بود گفت:نترسيد من ميرم از دستم خلاص ميشيد چه بهتر من ديگه پامو تو اين خونه نميزارم 

بعد با حالت قهر به سمت اتاقش رفت و روي تختش نشست 

بغضه اين چند وقتش بالاخره شکست و بي صدا فقط اشک ريخت 

احساس سرد و تلخ بي پناهي ميکرد براش خيلي سنگين بود که مادرش انقدر با شوق از نبودش تو اين خونه استقبال کنه 

مگه جاي کي رو تنگ کرده بود ؟؟؟؟؟؟

گريه ش شدت گرفت و رو به اسمون با گله به خدا گفت:چرا امير حسين ؟خدايا اين پسره منو ديگه حتما ميکشه انقدر شکنجه بستم نبود که حالا يه شکنجه گر بي رحم تر برام انتخاب کردي؟اخه چرا من هيچ وقت نبايد رنگ محبتو ببينم اون ادم سرد و اهنين که ديگه حتما منو به يه زنداني تو سلول انفراديش تبعيد ميکنه

حالا اروم تر شده بود و براش جاي تعجب و فکر داشت که چرا امير ميخواد بياد خواستگاريش با اون چيزايي که اون در موردش ميدونه

******************7

بيرون از اتاق اما شکوفه و محبوبه خوشحال از وضعيت پيش اومده راجبع به چگونگي مراسم و پيدا کردن هرچه بيشتر راه حل براي بهتر شدنش ميگشتند 

*************************8

گذشته

امروز تو يکي از مناطق جنوب تهران عمليات داشتن 

همه وارد خونه ي قديمي شدن که بايد يه سري از افراد شرور و اراذل و اوباش رو اونجا دستگير ميکردن 

عمليات موفقيت اميز بود 

امير حسين در حال گشتن خونه بود که صداي ناله هاي خفيفي از زير زمين به گوشش خورد سريع خودشو به اونجا رسوند و با چيزي که ديد تقريبا شوک زده سر جاش ايستاد

دخترب با سر و وضع تقريبا داغون در حالي که دستاش بسته شده بود افتاده بود و ناله هاي خفيفي ميکرد 

امير با بيسيمش در خواست امبولانس کرد و خودشو به دختر رسوند و سريع دستاشو باز کرد 

با يه کم دقت توي چهره ش تونست بفهمه کيه و براش خيلي ناراحت کننده بود اونو تو اين وضعيت ببينه 

دختر ه تقريبا نيمه جون بود و با اومدن امبولانس به بيمارستان منتقل شد تا به وضعش رسيدگي بشه 

پشت در اتاق راه ميرفت و نگران بود خودشم نميدونست چرا هرجا ميره بايد با اون مواجه بشه 

و از همه مهم تر چرا بايد نگرانش باشه؟؟

از بار اولي که ديده بودتش يه احساس خاصي مثل يه حس اشنايي بهش داشت فکر ميکرد يه جايي اونو ديده و حالا با اين وضعيتي که براش به وجود اومده بود حس ترحم و احساس مسئوليت نسبت بهش هم داشت 

دکتر بيرون اومد و امير حسين سريع خودشو به دکتر رسوند 

امير:سلام چي شد دکتر حالش بهتره؟

دکتر:اره خدا رو شکر خطر رفع شده ولي درگيري شديدي معلومه داشته روي بدنش اثار ضرب و جرح ديده ميشه 

امير:بيهوشه هنوز؟

دکتر:اره تا چند ساعت ديگه ميتوني ازش بازجويي کني 

امير:مرسي دکتر 

به سمت اتاق دختر رفت و نگاهي بهش انداخت ديگه از اون شيطنت خبري نبود 

ادمي که روي تخت خوابيده بود الان شبيه فرشته ها بود 

بي اختيار دقيق تر گاهش کرد براي اولين بار صورت واقعيشو عاري از هرگونه ارايش ميديد 

زياد معطل نکرد که بخواد به افکارش اجازه بده افسارشو تو دستش بگيره واسه همين بيرون منتظر موند تا به هوش بياد بايد ميفهميد چه بلايي سر اين دختر اومد بود

********************8

شايسته توي اتاقش نشسته بود و کتاب ميخوند خدا رو شکر ميکرد حداقل رمان هاش به جرم مبتذل بودن و وسيله ي فساد بودن و ياد دادن راه هاي عشق و عاشقي ازش گرفته نشده بود 

ولي ذهنش خيلي درگير بود هرچي بيشتر به اخر هفته نزديک تر ميشد استرس و دلهره ي اونم بيشتر ميشد اصلا نميتونست دليل منطقي براي اين خواستگاري غير منتظره پيدا کنه 

امير حسين از اون چيزايي ديده بود که اگه باباش و برادراش يک چهارمش رو ديده بودن حتما زنده زنده اتيشش ميزدن 

تو اين چند وقت از زير زبون زينب کشيده بود که داداشش ادم مقيديه و به مسائل دينيش فوق العاده توجه داره پس چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هرچي بيشتر فکر ميکرد کم تر به نتيجه ميرسيد تو فکرش بود که در اتاقش طبق معمول بدون در زدن باز شد و برق از سه فازش پريد 

حاجي براق نگاهي بهش کرد و دستي به محاسنش کشيد و زير لب استغفاري کرد و روي صندلي کامپيوتر نشست 

شايسته سر جاش مرتب نشست و سلام زير لبي گفت صد البته که جوابي نشنيد 

و با خودش فکر کرد تو که انقدر دم از دينداري ميزني بايد بدوني سلام مستحبه و جوابش واجب 

حاجي:نيمدم بهت سر بزنم يا فکر کني دلم برات تنگ شده يا گناه بزرگت که بعيد ميدونم خدا هم بخشيده باشه رو ببخشم 

شايسته توي دلش با حرص گفت:شما ضامن خودت باش من خودم با خدا کنار ميام 

حاجي:اخر هفته که اينا ميان خواستگاري بايد جوابت مثبت باشه بهتر از اين ادم ديگه پيدا نميشه اينم نميدونم چي تو سرش خورده ميخواد بياد تو رو بگيره 

شايسته با حيرت نگاهش کرد رسما داشتن با گوشه و کنايه بهش ميفهموندن که ديگه تو اين خونه جايي نداره 

ولي اخه مگه گناهش چي بود ؟اون همش 21 سالش بود چرا بايد با کسي ازدواج ميکرد که اونا ميگفتن

نميتونست ادعا کنه از امير متنفره چون اون واقعا پسره جذاب و همه چي تمومي بود 

ناخود اگاه قيافشو دوباره تو ذهنش تداعي کرد 

قد بلند و چهار شونه چشم و ابروي مشکي و پر جذبه و ته ريشي که اين ابهت و جذابيت رو صد برابر ميکرد 

و از لحاظ قيافه هر دختري ارزوي داشتنش رو داشت 

ولي از لحاظ اخلاقي نميتونست نظري بده چون به جز چند بار خيلي باهاش مراوده نداشت ولي همون چند بار هم خيلي مودب و با وقار رفتار کرده بود 

حاجي:به هر حال من اتمام حجتتمو کردم نبينم باز بخواي ناز کني و از اين جور حرفا به صلاح خودته که اين شرايط پيش اومده تو همين خونه و بين ادماي همين خونه دفن بشه وگرنه ديگه عواقبش پاي خودته 

بدون اينکه نظري ازش بخواد يا حتي حرف ديگه اي بزنه از اتاق بيرون ر

شايسته احساس کرد به وسعت تمام قرن ها دلش پر از شکوه و گلايه شده بود داشت مثل مادر بزرگش ازدواج ميکرد بدون نظر خودش انگار اون توي تعيين سرنوشتش هيچ دخالتي نداشولي هنوز هم گناهي به بزرگي اين کلمه پيدا نکرده بود 

 يه دختر بود 

و بش تکرار کرد 

ديو ديو ي ديو 

اين افراخته چون کوه بلند 

به چهن اوارم او را در بند؟

من و ايرکش و اين تير و کمان؟

من و بازوخرد

من و اين ديوران؟

اگر اين تير رهت زکف

اگر اين تير نيايد به ف؟

من و نابوديم اسان اسانرين تير من از چله گذشت

ت من دگر از تير تهي ست 

ديو مييد ديو 

ديگر از ت سياهم به تو اميدي نيست 

{حميد مصد

-اره اي بخت سياه من ديگه بهت اميدي نيس

اهي کشيد و روي تختش دراز کشيد و سعي کرد خوابش ببره به اميد فردا هاي بهتر از تمام سالهاي عمرش و به خيال خودش پوزخندي زد قرار بود همسر مردي بشه که هيچي که ازش نميدونست هيچي اونو يه موجودي درست مثل پدر و برادراش ميديد خودخواه و مرد پرست

به سمت اشپزخونه رفت تا اب خوره صداي مادرش رو که پاي تلفن با فردي صحبت ميکرد ميشنيد

نميدونست چرا ناخود اگاه از طرز حرف زدن مادرش دقيقا حدس زد بايد پشت خط زن عمو رضا باشه

محبوبه:مبارک باشه ايشالا خوشبخت بشن

اره عزيزم نوبت شايسته ي ما هم رسيده اخر هفته قراره براش خواستگار بياد پسره انقدر اقاست که هرچي بگم کم گفتم

مرسي عزيزم نظر لطفتته ايشالا براي بله برونش خبرتون ميکنم

خواهش ميکنم به همچنين فاطمه جون سلام به همه برسون قربونت خداحاف

محبوبه خانم تلفن رو قطع کرد و شروع به غر زدن زير لب کرد ولي شايسته خوب ميشنيد که چي ميگ

محبوبه:اره والا مردم شانس دارن بخشکه شانس من همه دختر داشتن ما هم دختر داشتيم

اگه خدا نميزد پس سر اين پسره بايد حسرت به دل مردم ميموندي

شايسته چشماشو به هم فشار داد تا شايد سردردش کم تر بشه

شايسته:چي شده مامان کي بود

محبوبه:هيچي هفته ي ديگه بله برونه فاطمه س زن عموت زنگ زده بود وعده بگيره ما رو

برق خوشحالي تو چشماي شايسته درخشيد و رو به مادرش گفت:واي راست ميگيد ؟کي هست حالا

محبوبه:طرف دکتره پسر دوست عمو رضاس

شايسته لبخندي زد و گفت:خوب مبارک باشه خوشبخت بشن 

محبوبه:اره خوب دخترايي که سر به زير باشن سنگين باشن بهترين بخت ها براشون ميا

شايسته زير چشمي نگاهي بهش کرد و گفت:اره من دختر بديم تازه فهمديد 

به سمت اتاقش رفت و خودشو رو تخت ولو شد و زار زار به حال خودش گريه کرد ديگه طاقت اين همه تحقير شدن و مقايسه شدن رو نداشت

حاظر بود هرجوري شده از اين خونه بره حتي اگه جايي که ميره مساوي جهنم با

*************************

رها اروم اروم به هوش ميومد و چشماشو با درد باز ميکرد اولين چيزي که ديد يه اتاق سفيد بود و بوي الکلي تيکه توي دماغش پيچيد ميتونست حدس بزنه تو بيمارستانه

از اتفاقي که براش افتاده بود دوباره چشماش پر از اشک شد

اخه چرا مگه اون تو اين دنيا سهمي نداشت

چرا اين همه بدبختي و زجر نصيبش شده بود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با نفرت به دور برش نگاه کرد و با خشونت سرم از دستش کشيد و به شدت شروع به داد زدن کرد

پرستار سريع وارد اتاق شد و سعي در اروم کردن رها داشت ولي واقعا فايده اي نداشت 

امير با حيرت به صحنه ي رو به روش نگاه ميکرد 

رها سعي داشت فرار کنه ولي پرستار ها جلوشو گرفته بودن اونم از ته دل زجه و ناله ميزد و اشک ميريخت 

انقدر لحنش التماس وار بود که امير ته قلبش سوزشي احساس کرد 

دختر هاي مختلفي رو تو اين وضعيت ديده بود و گريه ها و شيون هاي زيادي رو شنيده بود ولي جنس گريه هاي رها با همشون فرق داشت 

گريه هايي از سر عجز و درد مندي و بغض هايي که تو گلو خفه شدن و رنج هايي که از گريه ها ميشد بهشون پي برد 

بالاخره با کمک امپول هاي ارام بخش رها اروم گرفت و دوباره بي جون روي تختش افتاد و پرستار ها بعد از مرتب کردن تختش و پانسمان دستش که در اثر کشيده شدن سرم زخم شده بود از اتاق بيرون رفتن 

امير با پاهاي لرزون بهش نزديک نزديک شد و به صورت بي روحش خيره نگاه کرد 

غم و زجر رو ميشد از ابروهاي در هم کشيدش فهميد و کلمات نامفهومي که زير لب بيان ميکرد و حتي تو همون حالت نيمه بيهوشي هم ميتونست تر شدن چشماشو ببينه 

دستي به موهاش کشيد و با عصبانيت از اتاق خارج شد هنوزم نميدونست چرا نميتونه درد و رنج اين دختر رو تحمل کنه

يه احساس ناشناخته اي اونو مجبور به توجه به رها ميکرد ولي خودشم نميتونست حدس بزنه که چيه؟

به سمت ايستگاه پرستاري رفت و رو به پرستار گفت:ببخشيد خانم من دارم ميرم اداره لطفا به شدت مراقب بيمار ما باشيد و اينکه هر وقت به هوش اومد منو خبر کني

پرستار:بله جناب سروان حتم

امير حسين به سمت اداره راه افتاد بايد از اون اراذل و اوباش بازجويي ميکرد تا دقيقا بفهمه چه بلايي سر رها اومده بود

*********************

امروز روز پنج شنبه است روز سرنوشت شايسته از صبح که از خواب بيدار شده دلهره داره حالا استرسش بيشتر از همه ي روزاي قبلش شده 

نميدونه قراره چه بلايي سرش بياد 

حاجي فرهاد فرزين مادرش شکوفه همشون با زبون بي زبوني حاليش کرده بودن که اين شخص انتخاب اول و اخر اونه و حق انتخاب ديگه اي نداره 

به سمت تختش رفت و لباسي که مادرش براش خريده بود رو برداشت و تنش کرد

که يه کت و دامن شيري رنگ با يه روسري ساتن بژ بود رو پوشيد خودشو توي ايينه نگاه کرد و پوزخندي به خودش زد و گفت:چي شد شايسته خانم اون همه ادعا هايي که داشتي ؟ديدي بالاخره تو هم مجبور شدي ازدواج کني

به ارزو هاي خودش خنده ش گرفت مثلا ميخواست بره خارج ههههههههههههههه

ياد رها افتاد دلش گرفت دلش براش خيلي تنگ شده بود خيلي وقت بود که ازش خبر نداشت حتي فرصت نکرده بود بهش خبر بده 

نگاهي تو ايينه به خودش کرد و گفت:ولي من شايسته ي نفيسي قول ميدم اولا بفهمم تو امير حسين صدرايي چرا ميخواي باهام ازدواج کني؟

دوما حاجي نفيسي بهت قول ميدم يه روز از بند همه ي مرد هاي دور و برم خلاص بشم ازادانه زندگي کنم قول ميدممممممم

***********************

امير حسين کت و شلوار مشکي شو رو توي تنش مرتب کرد هنوزم دلهره داشت و نميدونست بايد چه کار کنه کاش راهي براي زير بار اين ازدواج نرفتن بود

بي اختيار ياد مهموني اون روز يا روزي که تو دربند شايسته رو ديد افتاد

اخماش به حد وحشتاکي تو هم رفت اصلا دلش نميخواست فکر کنه که همسر اينده ش بهش خيانت کنه

طاقت هرچيزي رو ميداشت خيانت رو اصلا

نرگس خانم نگاهي بهش انداخت و گفت:ماشالله به قد و بالات مادر فدات بشه چيه اقا دوماد من انقدر اخمات تو همه

امير به ناچار فکراي بدي که درگيرش بود رو از ذهنش دور کرد و لبخند زد 

زينب بهش نزديک شد و اسفند رو دور سرش گردوند و گفت:چشم نخوره داداشه گلم 

بعد کل کشيد

علي اقا پدرش با لبخند به سمتش اومد و دستي به شونه اش زد و گفت :خوب خانواده اي رو انتخاب کردي ايشالا بابا جان خوشبخت بشي ولي قول بده مثل ما زن ذليل نشي و گربه رو دم حجله بکشي 

امير به فکر خوش خيال پدرش پوزخندي زد و تو دلش گفت:خبر نداري بابا با چه خانواده ي خوبي!!!!!!!!!!!!!!داريم وصلت ميکني

نرگس:اوا علي اقا از اين راهنمايي ها به بچه م نکن عروس گلم گناه داره

علي اقا خنديد و گفت:شوخي کردم پسرم بخواي شايسته رو اذيت کني من ميدونم با ت

********************

تو خونه ي حاج اقا نفيسي هياهويي به پا بود و هرکي مشغول انجام يه کاري بود 

محبوبه خانم و شکوفه مشغول اماده کردن ظرف ميوه ها و شيريني هاي رنگارنگي بودن که براي پذيرايي استفاده کن

محبوبه:شکوفه خوب هاشو بزار يه وقت لکه دار نباشه که ابرومون بره نميخوام فردا پشت سرمون هزار جور حرف باشه 

شکوفه:خيالت جمع مامان جان اقا منصور بهتريناش رو از ميدون سفارش داده اقا کريم برامون فرستاده

زنگ در خونه خورد و همه با عجله وسايلاشونو رو اماده کردن

ولي تو اتاق قلب شايسته يه دفعه پايين ريخت و لرزش دستاش شدت پيدا کرد

با بغض به خودش تو ايينه نگاهي انداخت امروز مثلا روز خوشبختيش بود ولي اون اينو نميخواست

سرش رو به اسمون گرفت گفت:دستم را بگير و ببر به دور دست هايي که در دسترس هيچ دستي نباش

خانواده ي اقاي صدرايي وارد شدند و بعد حال و احوال پرسي طولاني روي مبل ها نشستن

امير زير چشمي به حاجي خيره شد انگار ميخواست با جادوي چشماش بهش بفهمونه که اگه اون الان اينجاست و داره تن به اين ازدواج اجباري ميده همش به خاطره اونه

حاجي اما بي توجه به نگاهاي امير که هزار تا حرف توش داشت مشغول خوش و بش با علي اقا بو

علي اقا:خوب حاج اقا با اجازه ي شما بريم سر اصل مطلب به اميد خدا و ياري خودش ما ميخوايم اگه شما رضايت بدين و ما رو لايق بدونيد شايسته خانم رو براي اقا امير حسينمون خواستگاري کنيم

در مورد شغل و وضعيت تحصيليش که خودتون کاملا در جريانيد 

يه خونه ي نقلي کوچيک نزديک خونه خودمون داره و يه ماشين هم خدا رو شکر داره به هر حال بعد ازدواج ديگه هرچي داره مال هر دوتاشون ميشه 

بازم نظر نهايي با شماست به هر حال گل دختري مثل شايسته خانم افتخاره که عروس هر خانواده اي بشه

حاجي اختيار داريد گفت و دستي به صورتش کشيد و توي فکر فرو رفت

حاجي:براي ما هم امير حسين خان بهترين گزينه تو تمام خواستگار هاي مختلفي که در اين خونه رو زدن هستن و هم من هم مادرش و برادراش راضي هستيم 

علي اقا لبخندي زد و گفت:به هر حال اوني که مهمه شايسته خانمه اون قراره يه عمر با پسر ما زندگي کن

حاجي لبخند زورکي زد و گفت:بله حق با شماست 

نرگس:خوب محبوبه خانم عروس گل ما کجاست؟نمياد ما ببينيمش

محبوبه:چرا حاج خانم دست بوسه شماست الان صداش ميکنم نيم نگاهي به حاجي انداخت با تائيد حاجي شايسته رو صدا زد 

توي اشپزخونه شکوفه مرتب چايي ها رو توي سيني چيده بود و به دست شايسته داد و گفت :بيا اينا رو ببر فقط مراقب باش تو سيني نريزي اول کاري هم نبري جلوي پسره اول جلوي مادرش و پدرش ببر 

سعي کن يه لبخند کوچيک طوري که رديف دندونات پيدا نباشه بزني

شايسته خنده ي تلخي کرد و گفت:مگه شوي لباسه و من قراره برم خود نمايي ؟نترسيد به خدا من با مهريه ي بالا خريداري ميشم

با بغض فرو خورده به سمت پذيرايي شد ناخود اگاه نگاهش به طرف امير کشيده شد ولي از چيزي که ميديد دستاش شل شد و نزديک بود تمام استکان ها از دستش پرت بشه حالت سرگيجه داشت

امير حسين نگاهشو از اون گرفته بود و با اخم غليظ رو به رو نگاه ميکرد به خودش اين اميد رو داده بود که شايد شايسته اونو نخواد و مجبور نشه تن به اين ازدواج زوري بده

ولي اين ور شايسته در حال پرپر زدن بود به خودش اميد داده بود که با رفتن از پيش خانوادش و رفتن پيش خانواده ي صدرايي و امير حسين ميتونه طعم خوشبختي نداشتشو بچشه

ولي افسوس که سخت در اشتباه بود چشماي امير حسين همه چيزو فرياد ميز

چايي ها رو به همه تعارف کرد و در مقابل قربون صدقه رفتن هاي نرگس و زينب و نگاه پر از تحسين علي اقا کنار مادرش سر به زير نشست 

علي اقا:خوب حاجي با اجازه ي شما و اقا فرهاد و فرزين اين دو تا جوون يه صحبتي باهم بکنن

ببينن اصلا به درد هم ميخورن يا نه

حاجي:بله اجازه ي ما هم دست شماست

محبوبه:شايسته خانم صندلي تو حياط اماده کرديم اقا اميررو ببر اونجا 

شايسته نيم نگاهي به جمع انداخت

چشم غره وحشتناک خانوادش نشون ميداد که نبايد حرف مفت بزنه و صد در صد بايد به تفاهم برسه

همراه امير به سمت حياط رفتن و روي صندلي نشستن

شايسته سرش پايين بود و هيچي نميگفت ولي با پوزخند امير سرشو بالا اورد

امير:قبلا انقدر سر به زير نبوديد خانم نفيسي ؟

شايسته:منظورتونو متوجه نميشم

امير کلافه سري تکون داد و گفت:هيچي فقط من يه چيزي ازتون ميخوام و بس

شايسته با کنجکاوي نگاهش کرد و گفت:چي؟

امير تمام تلخي و دلخوريش رو تو صدا و نگاهش ريخت و با تحکم گفت:هر جور که ميخواي تو خونه ي من زندگي کن چون تو يه انساني و حق انتخاب داري ولي از همين الان بهت اخطار ميکنم خانم نفيسي من به هيچ عنوان نميتونم تو زندگيم خيانت رو تحمل کنم و اگه کوچکترين خطايي در اين مورد ازتون ببينم مطمئن باشيد اين امير حسين ي که الان با ارامش جلوتون نشسته نخواهم بود و به اتيش ميکشم همه چي روشايسته که ازلحن پر از نفرت امير به شدت بغض کرده بود گفت:مجبور نيستيد که با چنين بي اعتمادي با من ازدواج کنيد اقا من هرچي باشه هرزه نيستم 

امير چشماشو تنگ کرد و صورتشو نزديک صورت شايسته اورد و گفت:اولا چرا مجبورم دوما يه بار ديگه راجبع به خودت اينجوري حرف بزني اون روي منم خواهي ديد پس مراقب حرف زدن و رفتارت باش

شايسته که مجذوب جدابيت و ابهت چشماش شده بود بي اختيار گفت:تو چرا مجبوري؟

امير نگاهشو به اسمون داد و نفسشو مثل اه بيرون داد و گفت :بماند 

شايسته:پس منظورتون اينه ما بايد مثل دو تا غريبه با هم زندگي کنيم؟

{از حرف خودش خندش گرفت انقدر رمان همخونگي خونده بود حالا زندگي خودش هم داشت يه پا همخونه ميشد

امير اخمي به پيشونيش داد و گفت:نه خير خانم بنده و شما بعد از ازدواج به طور رسمي و قانوني زن و شوهر هستيم و مثل بچه ي ادم زندگيمون رو ميکنيم فکر همخونه بودن رو................از سرت بيرون کن

شايسته با دلخوري گفت:شما با اين همه تنفر ميخواي کنار من زندگي کني

امير حسين:با هم کنار ميايم يعني چاره اي نداريم

شايسته رو حرفش پا فشاري کرد دلش ميخواست بدونه چرا امير مجبوره:چرا مجبوريم

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

امير با خونسردي گفت:گفتم که بماند حالا هم اگه ممکنه بريم اين همه تفاهمي!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! که داريم رو به همه اعلام کنيم 

شايسته با عجز و نگراني به امير نگاه کرد و گفت:بريم

امير حسين با اطمينان ظاهري و درون اشفته وارد جمع شد و رو به نگاه منتظر پدرش با لبخند رضايت خودشو اعلام کرد

علي اقا:به به به سلامتي اين طور که از روي سرخ دو طرف و سکوتشون معلومه راضين و به تفاهم رسيدن

نرگس خانم با شوق دست زد و گفت :مبارک باشه 

و بقيه هم به تبعيت از اون دست زدن

بحث مهريه که رسيد علي اقا قبل از هر حرفي گفت:اينو ديگه نبايد ما حرفي بزنيم که خداي نکرده عروس گلم فکر نکنه داريم بهش بي احترامي ميکنيم و مثل کالا خريد و فروشش ميکنيم و مناقصه برگزار ميکنيم

خوب شايسته خانم عزيز شما چقدر دوست داريد ما به عنوان هديه تقديم به شما بکنيم؟

شايسته ناباورانه نگاهي به علي اقا کرد و بي اختيار نگاهش روي حاجي و پسرا سر خورد

نگاه همشون و ابرو هاي بالا انداخته بهش ميفهموندن که مبلغ بالا بگه

اصولا تو خونه ي اونا زبون اشاره خيلي بيشتر از حرف زدن کارايي داشت

پوزخند اشکاري به همشون زد کور خونده بود نميزاشت مثل شکوفه بفروشنش

تو اين لحظه ي سخت هيچ چيزي جز ياد خدايي که خيلي وقت بود باهاش قهر کرده بود ارومش نميکرد

با شرمساري سرشو زير انداخت و تو دلش به خدا گفت:ميدونم خيلي وقته ازت دور شدم و نديده گرفتمت ولي شنيدم که تو بزرگي و مهربون پس کمکم کن 

يه ارامش عجيبي پيدا کرد و با اطمينان گفت:من 14 تا به نيت چهارده معصوم مد نظر دارم 

علي اقا و نرگس خانم با تحسين نگاهش کردنو امير حسين با تعجب و حيرت نگاهش کرد اصلا توقع نداشت شايسته يه چنيني مهريه اي در نظر بگيره از اخم اشکار اعضا ي خانواده اش ميشد بفهمه خواسته ي اونا اين نبود 

علي اقا:احسنت دخترم معلومه که مال حلال خوردي افرين بهت 

حاج اقا منم به عروس گلم 299 تا ديگه سکه هديه ميکنم که رو هم ميشه313به همراه يه حج واجب و يه کربلا شما راضي هستيد حاج اقا؟

حاجي به اجبار خنديد وگفت :مبارک باشه

همه با خوشحالي دست زدن قرار شد فردا براي ازمايش برن و قرار عقد هم براي اخهفته ي اينده که تولد امام حسين بود گذاشته شد 

و نرگس خانم با اجازه ي حاجي و محبوبه خانم انگشتر نشون رو توي دست شايسته کرد

با رفتن مهمونا همه نفس راحتي کشيدن 

شايسته هم براي اينکه غر نشنوه و اخم نبينه به اتاقش پناه برد و به امير حسين کسي که قرار بود همه چيزش تو زندگي بشه فکر کرد 

ولي اين خيلي نگرانش ميکرد که چرا اون مجبوره که باهاش ازدواج کنه 

****************

تو خونه ي خانواده ي صدرايي اما جشن و شادي به پا بود و همه از درست شدن اين وصلت خوشحال بودن و شاد

امير اما امروز فرصت کرده بود به چهره ي همسر اينده ش يه نگاهي بکنه

شايسته چشم و ابروي فوق العاده مشکي داشت با لب هاي متناسب و بيني که به صورتش ميومد 

قدش نسبتا بلند بود کنارش که راه رفته بود روي شونه هاش بود 

تقريبا لاغر بود ولي نه مانکن مانکن 

در کل خيلي چهره ي نابي نداشت و يه چهره ي معمولي داشت

ولي هنوز هم از اخلاقش هيچي نميدونست کم گرفتن مهريه ش هم رو به حساب خود شيرينيش گذاشت

روي تختش دراز کشيد و سعي کرد بخوابه و با سردردش کلنجار بره

صبح امير با سردردي که هنوز ولش نکرده بود از خواب بيدار شد مامانش هم دائما غر ميزد و اخطار ميداد که دير شده

کلافه نگاهي به کمد لباساش انداخت پيرهن چهار خونه ي ابي و مشکي و شلوار جين مشکي شو تنش کرد و بيرون اومد 

نرگس خانم:چه عجب اقا داماد بالاخره از خواب بلند شدي بريم ؟

امير در حالي که هنوز خميازه ميکشيد گفت:سلام مادر من چرا انقدر غر ميزني؟بريم بابا

*************************

شايسته اما تا صبح پلک روي هم نگذاشته بود و فکر کرده بود نميتونست اروم بگيره چرا امير مجبور بود و اون طور طلب کارانه باهاش حرف زده 

دوباره روحيه ي مبارزه جويانش به کار افتاده بود 

همون طور که کمد لباساشو زيرو رو ميکرد با خودش زمزمه کرد :کور خوندي پسر حاجي واسه من شرط و شروط ميزاره زمونه برعکس شده اون اومده خواستگاري شرطم ميزاره من زنش بشم 

باشه بچرخ تا بچرخيم خيال کردي انقدر کلافت ميکنم انقدر رو مخت راه ميرم که مجبور بشي طلاقم بدي و منم ازادانه برم سراغ زندگيم و قيافه ي هيچ کدومتوديگه نبينم 

مانتو قهوه اي سوختشو که تقريبا از همه ي مانتو هاش تنگ تر بود رو انتخاب کرد يه روسري ساتن قهوه اي هم انتخاب کرد که ميدونست دائما از سرش سر ميخوره هم سرش کرد يه نمه ارايشي هم کرد در واقع تو چشماشو مداد کشيد و باعث شد چشماي درشتش بيشتر به چشم بياد يه رژ کالباسي هم زد و چادرشو سرش کرد و بيرون رفت 

محبوبه خانم چشماشو تنگ کرد و گفت:اين چه وضعشه هنوز شوهر نکردي خودتو اين مدلي کردي

شاسيته در حالي که کفش هاشو پاش ميکرد گفت:مامان خانم گير نده دارم با شوهرم بيرون ميرم ديگه به حاجي و پسرا هم ربطي ندار

محبوبه خانم:عجب سرتق و پوست کلفتي هستي تو کم از داداشات کتک خوردي باز الان اينجوري ببيننت پوستتو کندن

شايسته پوزخندي زد و گفت:جرات ندارن مثلا يه هفته ديگه عقدمه 

محبوبه سري تکون داد ميدونست حريف زبون دراز شايسته نميشه ناچارا به همراهش دم در رفت امير تو ماشين متفکرانه به روبه روش نگاه ميکرد به اخرين اميدش فکر ميکرد شايد ازمايش هاشون بهم نخوره 

در خونه بسته شد و نگاه امير به سمت شايسته سر خورد 

نميتونست تعجبش رو پنهون کنه ديگه از اون چهره ي ساده ي ديروز خبري نبود 

چشماي مشکيش حالا جلوه ي بيشتري پيدا کرده بود تعجبش به خشم تبديل شد ميتونست بفهمه شايسته داره باهاش لج ميکنه بعد از سلام و احوال پرسي به اصرار نرگس خانم شايسته جلو پيش امير حسين نشست 

نيم نگاهي به چهره ي بر افروخته ي امير انداخت و ته دلش ذوق کرد و گفت:يک صفر به نفع من 

تا رسيدن به ازمايشگاه فقط نرگس و محبوبه حرف ميزن تنها حرف بين امير و شايسته سلام اول کاري بود 

جلوي ازمايشگاه نرگس براي اينکه بچه رو تنها بزاره رو به محبوبه گفت:خوب حاج خانم ما بريم وقت بگيريم تا بچه ها برسن 

محبوبه:بريم 

امير و شايسته هنوز تو ماشين نشسته بودن 

شايسته در باز کرد و خواست پيدا بشه که امير با تحکم گفت :بشين سر جات

شايسته با تعجب نگاهي بهش کرد و گفت: کاري باهام داريد؟

امير حسين:امکانش هست ارايشتو يه مقدار کم کني؟

شايسته:چرا اونوقت؟

امير:با هم که جنگ نداريم که داريم؟فقط من فکر ميکنم که با چادر اين ارايش زياد مناسب نيست فقط لطف کن الان کمش کن بعد عقدمون هرجوري که مايلي ميتوني حجاب داشته باشي

اينو گفت و از ماشين پيدا شد 

لحنش انقدر اروم و پر ابهت بود که شايسته بي هيچ حرفي کمي از ارايششو کم کرد

بعد دادن ازمايش به خاطر اشنايي که حاجي اونجا داشت قرار شد تو زمان کمي جواب رو براشون اماده کنن

شايسته طبق معمول که ازمايش ميداد فشارش افتاده بود و روي صندلي نشسته بود ولي صورت سفيدش نشون از حال بدش بود

امير نيم نگاهي بهش انداخت و از جاش بلند شد و به سمت بيرون رفت 

شايسته تو دلش چند تا فحش بالاي 18 بهش داد و گفت:عجب انگار نه انگار حال من به خاطر خون گرفتن بد شد جاي اينکه مثل همه ي اين مردهاي ديگه بشينه و قربون صدقه ي من بره بلند شد رفت بچه پرو 

همين جوري که داشت زير لب غر غر ميکرد امير رو از دور ديد که با يه پاکت توي دستش به سمت اونا ميومد 

نزديک شايسته رسيد شير کاکائو و کيکي به همراه يه بسته شکلات بهش داد و گفت:بيا بخور بدجوري فشارت افتاده اگه نميتوني برات بازش کنم؟

شايسته ذوق زده نگاهش کرد و توي دلش گفت:اخي مهربون همه ي فحش ها مال خودم 

بعد با لحني که ناز کردن ازش ميباريد گفت :اره اصلا دستام جون نداره ميشه برام باز کني؟

امير نگاهي بهش کرد و لباي ورچيده ي شايسته قيافه ي نازي بهش بخشيده بود و ناخود اگاه باعث شد لبخندي روي صورتش بياد 

سرشو تکون داد و گفت:خوب حالا مثل نيني کوچولو ها لباتو اين جوري نکن و لوس نشو برات باز ميکنم 

شايسته اخمي کرد و با خودش گفت:اصلا حقت بود هرچي فحش بهت دادم نازم بلد نيستي بکني 

بعد رو به امير کرد و گفت:چرا منت ميزاري نخواستم بابا خودم باز ميکنم 

امير:باشه من که حرفي ندارم شما کلا زورو 

شايسته ايشي گفت و روشو برگردوند

از بچگي عاشق شير کاکائو بود و با ذوق با خودش زمزمه کرد :امير حسين رو بي خيال شير کاکائو رو عشق است 

نزديک 1:30 بود که منتظر نشسته بودن تلفن هاي کاريه بي وقفه ي امير شايسته رو عاصي کرده بود خودش هم که موبايل نداشت تا حوصلش سر نر

فقط مثل بچه ها پاهاشو تکون ميداد که پرستار صداشون زد دل تو دل هيچ کدومشون نبود 

و بيشتر از همه امير حسين و شايسته 

به سمت پرستاري رفتن که خانومه با خوشرويي رو به امير گفت:اقا دوماد مبارک باشه ازمايش ها هيچ مشکلي نداشت 

امير وا رفت اخرين اميدش هم به ياس و ناميدي تبديل شد 

نگاهش به شايسته افتاد که با ناراحتي نگاهش ميکرد سعي کرد لبخند بزنه تشکري کرد و به همراه بقيه براي خريد حلقه به سمت بازار رفتند 

شايسته اما کاملا فهميده بود که امير حسين اصلا خودش اونو انتخاب نکرده بود و اين خيلي رنجش ميداد

دلش ميخواست بزنه زير همه چيز هميشه تو دنيا هيچ چيز به جز اينکه شوهرش اونو نخواد براش سخت تر نبود ولي نميتونست دليل منطقي براي اجبار امير پيدا کنه 

سرشو به شيشه تکون داد و به مردمي که رفت و امد ميکردن نگاه کرد 

چرا اون نبايد کنار کسي زندگي ميکرد که حداقل دوستش ميداشت 

ميتونست حدس بزنه امير هيچ علاقه اي بهش نداره و اين سخت عذابش ميداد عامل تمام بدبختي هاشو خانوادش ميدونست اونا مجبورش کرده بودن 

اروم زير لب با بغض زمزمه کرد

دنياي بي رحميست 

اينجا ارزش انسان ها را با منفعت خود ميسنجند!!!!

امير نگاهي بهش کرد دستي کلافه توي سرش کشيد با يه حرکت نابه جا اونو ناراحت کرده بود ولي دوباره حق رو به خودش داد چرا اون نبايد مثل ادم هاي ديگه خودش شريک و همراه زندگيشو انتخاب کنه

ولي دوباره صدايي بهش نهيب زد :تو خودت قبول کردي و اين دختري که کنارته از هيچي خبر نداره و غلط ميکني باهاش تلخي کني حالا هم مثل بچه ي ادم اون اخم از خودت دور ميکني و ازش دلجويي ميکني

دوباره خودش به خودش جواب داد:عمرا منو و منت کشي؟؟؟

توي عقب ماشين اما نرگس و محبوبه فارغ از درگيري هاي ذهني شايسته و امير در حال صحبت کردن براي لباس مراسم عقد بود

چراغ قرمز شد و امير ماشين رو نگه داشت شايسته هنوز نگاهش خيره به مردم بيرون بود 

که يه بي ام و کنارشون نگه داشت شايسته نگاهش به نگاه راننده گره خورد 

بهراد با تعجب و دهن باز به امير حسين و قيافه ي جديد شايسته خيره شده بود 

شايسته دستپاچه شد و به سمت امير برگشت و سعي کرد چادرشو طوري نگه داره که تو ديد بهراد نباشه 

امير در حال حرف زدن تلفني با سامان کاملا متوجه دستپاچگي شايسته شده بود ولي دليلش رو نميفهميد 

رو به شايسته کرد و اروم پرسيد:چيزي شده؟

شايسته هول جواب داد:نه هيچي 

امير به دقت به اطرافش نگاه کرد و با ديدن پسري که توي بي ام و کروک کنارشون نگه داشته بود و زوم روي ماشين اونا بود يه چيزايي دستگيرش شد 

چهره ي پسر براش خيلي اشنا بود 

چراغ سبز شد و حرکت کردن شايسته نفس راحتي کشيد ولي ذهن امير حسين هنوز درگير بود 

ديگه نزديک بازار بودن که يادش اومد اين همون بچه پرويي بود که چند باري با شايسته ديده بودش

امپرش دوباره بالا زد و با خشم و اخم وحشتناک نگاهي به شايسته انداخت و محکم روي فرمون کوبيد 

ماشين براي چند لحظه توي سکوت فرو رفت شايسته دقيقا علت بهم ريختن امير رو ميدونست 

اول يه کوچولو با ناراحتي سرش رو پايين انداخت ولي بعد خودش به خودش نهيب زد که اون که ميدونست تو کي هستي پس عصبانيتش واسه چيه ؟؟؟؟؟؟؟؟

براي همين با اعتماد به نفس رو بهش کرد و گفت:اتفاقي افتاده اقا امير؟

امير نگاه سردي که همه ي تن شايسته رو يخ کرد بهش کرد و گفت:نه اعصابم از ترافيک بهم ريخته

ديگه کسي چيزي نگفت حتي نرگس و محبوبه ام اروم گرفته بودن 

بالاخره رسيدن و بعد از با بدبختي جاي پارک پيدا کردن به سمت بازار رفتند 

اخم هاي امير هنوز پررنگ بود شايسته واقعا نميتونست اين وضعيت رو تحمل کنه به سمتش رفت و گفت:شما خودتون از همه چي خبر داشتيد درسته؟

امير سري تکون داد

شايسته:پس ميتونم علت اين همه عصبانيت شما رو بدونم؟

امير:دلم نميخواد کسي به همسرم خيره بشه توقع زياديه؟

شايسته:نه نيست شما با اين شرايط پس چرا اومديد سراغ من؟الان هم هنوز دير نشده ميتونيد بزنيد زير همه چيز 

امير سري تکون داد و گفت:اگه ميتونستم مطمئن باشيد همين کارو ميکردم 

شايسته ديگه حرفي نزد و با بهت و دلي شکسته ازش فاصله گرفت ولي نميتونست ذهنش رو اروم کنه که چرا اون مجبوره ؟اين سوال مثل خوره به جونش افتاده بود 

بي اختيار نگاهش به سمت زن و مرد هايي که با عشق و علاقه حلقه هاي خودشون رو انتخاب ميکردن سر خورد 

به خودش فکر کرد به تنهايي که انگار تو سرنوشتش حک شده بود چرا بايد کنار امير که ميدونه اين همه ازش متنفره زندگي کنه 

جنگيدن با دنيا رو گذاشت بعد ازدواج و اين که طلاقش رو ميگرفت و راحت ميشد و هم امير رو راحت ميکرد 

چند تا مغازه رو بيشتر نگاه نکردن 

شايسته يه حلقه ي ساده با دو رديف نگين روش انتخاب کرد و امير هم ست حلقه ي شايسته ولي از نوع پلاتينش انتخاب کرد و بيرون اومدن 

ديگه همشون خسته شده بودن و قرار شد بقيه کا را رو واسه فردا بزارن 

امير نگاه تندي به شايسته انداخت و با تحکم گفت:نشونت چرا دستت نيست؟

شايسته جا خورد اصلا فکر نميکرد براش مهم باشه 

شايسته:خوب يادم رفت 

امير:ديگه هيچ وقت حق نداري يادت بره فهميدي؟

شايسته که مجذوب اين روحيه ي پر ابهت امير شده بود بي اختيار گفت:حتم

بعد خوردن غذا به سمت خونه راه افتادند 

امير جلوي در خونه نگه داشت 

نرگس و محبوبه پيدا شدند و شروع به روبوسي و خداحافظي کردند 

شايسته نگاهي بهشون کرد و با خودش فکر کرد بايد ديد اون زماني که طلاق ميگيره بازم اين همه با هم مهربونن ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تو همين فکر بود که محبوبه به شيشه زد و شايسته به خودش اومد که پيدا بشه که مادرش علامت نه داد و اون شيشه رو پايين کشيد 

محبوبه:امير حسين جان حاجي الان به من زنگ زد و گفت :اگه ميشه بريد حجره باهاتون کار داره

امير:با من؟تنها برم؟{با خودش فکر کرد ديگه چه نقشه اي تو سرشه}

شايسته خواست پيدا بشه که محبوبه گفت:نه مادر پايين نيا حاج بابات خواست دو تايي باهم بيايد 

شايسته با تعجب به مادرش نگاهي کرد و با ايما و اشاره پرسيد که چي شده؟

محبوبه خانم شونه هاش رو به علامت ندونستن بالا انداخت 

نرگس هم پيش محبوبه موند تا امير و شايسته برن و برگردند

امير کلافه چشماش رو ماساژ داد کلي کار تو اداره رو سرش ريخته بود اينا هم دست از سرش بر نميداشتند 

تا حجره ي حاجي هر دو تاشون ساکت بودند 

وارد مغازه شدند امير و شايسته هردو سلام و احوال پرسي کردند و نشستند 

حاجي:خواستم بيايد تا يه صيغه ي محرميت بينتون بخونم دلم نميخواد همين جوري نامحرم باهام بريد و بيايد 

امير پوزخندي زد و تو دلش فکر کرد:معلوم نيست حاجي خبر داره يا نه که دختر خانومش کلي با نامحرما اين ور اون ور ميره و شايسته هم شديدا يکه خورد انگار هنوز اماده ي محرم شدن با امير رو نداشت و تو دلش گفت:حتما حاج بابا هم مثل فرهاد و فرزين زياد از صيغه ي محرميت استفاده ميکنه که حفظه 

امير:هرجور صلاح ميدونيد

حاجي کلماتي رو به عربي خوند امير و شايسته هم قبلت شو گفتند و به هم محرم شدند

و شايسته با خودش فکر ميکرد ايا صرف همين دو کلمه عربي اونا محرم هم شدند؟مطمئنا اين طور نبود دل ها هم بايد به هم محرم ميشدند 

امير هم نگاهي به دختري که کنارش بود و الان محرمش بود انداخت ديگه با تموم نارضايتي ها اون محرمش شده بود و تا چند روز ديگه براي هميشه زنش 

بايد افکار بد گذشته رو از خودش دور ميکرد ياد گرفته بود هيچ وقت يه طرفه قضاوت نکنه

حق نداشت شايسته رو به خاطر رفتار هاي گذشته ش محکوم کنه چون اولا علت رفتارشو نميدونست و دوما اين قضيه ها براي گذشته بود و هر انساني جايز الخطا است 

با حاجي خداحافظي کردند و به سمت خونه برگشتند و دوباره سکوت تنها چيز بينشون بود 

امير حسين جلوي در خونه نگه داشت و شايسته درو باز کرد که پياده بشه که امير دستشو گرفت 

شايسته بي اختيار لرزيد تا به امروز با تمام رفت و امد هايي که با پسرا داشت به هيچ کسي اجازه نداده بود حتي دستش رو بگيره

نگاهش به سمت چشماي مشکي و پر ابهت امير سر خورد که الان ديگه ناراحت نبودن و بر عکس خيلي هم مهربون بودند

امير دو تا دست هاي کوچيک شايسته رو تو دستاش گرفت و گفت: اگه امروز به هر دليلي ناراحتت کردم ببخشيد

شايسته لبخندي بهش زد و به نرمي گفت:همچنين 

امير دستاش رو ول کرد و دوباره تو فرم جدي خودش فرو رفت و گفت:نشونت رو يادت نره فردا دستت کني لطفا مامانمم صدا کن که بريم 

شايسته متعجب از تغير رفتار امير گفت:داخل نمياي يه چايي بخوري؟

امير:نه ممنون بايد برم اداره خيلي کار دارم 

شايسته:باشه خدانگهدار 

امير :خداحافظت باشه

شايسته پياده شد و نيم نگاهي به امير انداخت براش جالب بود اولين پسري بود که از صبح تا الان اصلا بهش نزديک هم نشده بود و تا وقتي محرم نشده بودن حتي دستش رو هم نگرفته بود برعکس بقيه که تو همون 5 دقيقه ي اول اولين کاري که ميکنن گرفتن دست طرفه با اين که اصلا هم نميشناسنش 

بي اراده دستي براش تکون داد و به سمت خونه رفت تا نرگس خانم رو صدا کنه

امير با خودش فکر کرد چرا وقتي دستشو گرفتم انقدر شوکه شد و لرزيد و سرخ شد مگه اولين بارش بود؟؟؟؟؟؟؟؟ اين دختر انگار خيلي متفاوت تر از اون چيزيه که نشون ميده 

نگاهش به طرف شايسته سر خورد که براش دست تکون ميداد و لبخند مهربوني روي لبش بود 

اونم بي اختيار دستش رو بالا اورد و براش تکون داد 

رها به رو به روش خيره شده بود و با خودش فکر ميکرد که چرا انقدر بدبخت بود و چرا خانواده ش اون بلا رو سرش اورده بودن

ياد صحنه اي افتاد که غلام بهش نزديک شد بي اختيار حالت نهوع بهش دست ميداد 

توي افکار خودش غرق بود و عذاب ميکشيد که در اتاق زده شد 

سرش رو به طرف در چرخوند و گفت:بفرماييد 

امير حسين با لباس نظامي و چهره ي با جذبه ش داخل شد و گفت:سلام خانم ميتونم چند لحظه وقتتونو بگيرم ؟

رها دوباره به رو به رو خيره شد و گفت:در چه موردي؟

امير:لطف کنيد نام و نام خانوادگيتونو به بنده بگيد و اينکه يه ادرس يا شماره ي تلفن از خانوادتون

رها نيم نگاهي بهش کرد و گفت:من دليلي نميبينم که به شما توضيح بدم من که کاري نکر

امير با جديت گفت:ما شما رو تو وضع بسيار نامناسب و در حالتي که سخت مجروح شده بوديد توي زير زمين خونه ي يه سري اراذل و اوباش پيدا کرديم پس بايد بدونيم اولا شما اونجا چي کار ميکرديد ؟دوما چه اتفاقي براتون افتاده؟و سوما خانوادتون در جريان قرار بگيرند 

رها در حالي که سخت عصباني شده بود روي تختش نيم خيز شد و به خاطر دردي که تو بدنش حس ميکرد ابروهاشو درهم کشيد و با حرص گفت:اولا فکر نکنم زياد خوشايند باشه براي شما که بدونيد اونجا من چرا بودم و چه بلايي سرم اومده دوما شما فکر کن من يتيم بي خانواده ام 

امير با تحکم گفت:خانوم شما موظف هستيد صريح و واضح جواب منو بديد 

رها چشماشو تنگ کرد و گفت:و اگه ندم ؟؟؟؟؟

امير با خونسردي گفت:مجبوريم تحويلتون بديم بهزيستي

ما از اون اراذل بازجويي کرديم و اونا ميگن با شما کاري نکردند سکوت شما حرفشون رو تائيد ميکنه و شکايتي نميتونيد بکنيد 

رها دو باره به رو به روش خيره شد و گفت: گفتم خانواده ندارم ولي نگفتم که خونه ندارم که ميخوايد تحويلم بديد بهزيست

امير :ببخشيد ميشه واضح تر توضيح بديد ؟

*******************8

شايسته کمد لباس هاشو زير و رو کرد ولي همه ي مانتو هايي که مجاز بود بپوشه سياه و تيره بودن 

بالاخره بعد کلي گشتن يه مانتو ابي نفتي تنش کرد از بين روسري هاش هم يه روسري که زمينه ي ابي نفتي و گل هاي ريز سفيد داشت رو سرش کرد 

برعکس ديروز زياد ارايش نکرد و انگشتر نشونش رو تو دستش انداخت يه احساس خاص بهش دست داد

با دقت نگاهش کرد يه انگشتر بود با يه تک نگين بزرگ وسطش و دو رديف نگين تو دو طرفش اروم لمسش کرد 

صداي زنگ بلند شد 

چادرش رو برداشت و همراه مادرش و شکوفه به سمت در رفتند 

نرگس خانم به خاطر يه سري خورده کاري هايي که داشته بود توي خونه مونده بود و به جاي خودش زينب رو فرستاده بود تا اونم لباس براي عقد کنون بخره 

با هم احوال پرسي کردند و سوار ماشين شدند 

امير نيم نگاهي از سر رضايت به تيپ شايسته انداخت و با خنده دستشو جلو اورد و گفت:سلام صبحت به خير

شايسته هم لبخندي رو چاشني لباش کرد و با فشردن دستش جوابش رو داد 

شايسته زير چشمي نگاهي به تيپ امير انداخت 

يه بوليز مردونه ي سفيد با شلوار مردونه ي مشکي تنش بود تيريپش بر عکس ديروز خيلي رسمي تر بود 

بالاخره به بازار رسيدند امير براي اولين بار دست شايسته رو تو دستش گرفت و با دست ديگه ش حايلش شد که تو اون شلوغي بازار کسي بهش تنه نزنه در عين حال حواسش به زينب هم کاملا بود 

اين حرکتش يه حس خيلي خوبي رو به شايسته داد و باعث شد از ته دل ذوق بکنه

چشم شايسته يه لباس نباتي رنگ دکلته رو گرفته بود که روش گل هاي برجسته ي بزرگ و قشنگي داشت و داخلش با منجوق و مرواريد کار شده بود

ولي جرات نداشت بروز بده چون مطمئن بود مادرش مخالفت ميکنه يه چنين لباس بازي رو بپوشه و از عکس العمل امير هم ميترسيد 

محبوبه:خوب به نظر من اون لباس فيروزه ايه خيلي خوب بود بريم همونو پرو کنيم 

امير سرفه ي مصلحتي کرد و گفت :ولي به نظر من اون لباس نباتيه خوشگل تر بود

چشماي شايسته ناخود اگاه از شوق برقي زد اصلا باورش نميشد امير قبول کنه چون اگه حاجي و پسرا بودن به خاطر باز بودن لباس کلي گير ميدادند 

محبوبه:ولي امير اقا اون خيلي باز بود که 

امير:چه اشکالي داره ؟مجلس که زنونه س همه هم خانوم هستن چرا بخوايم يه لباسي که اون قدر بسته س که به درد مهموني هاي مختط ميخوره رو بگيريم؟

شرمنده تونم حاج خانم ولي اين يه نوع سخت گيري بي جاست 

محبوبه ديگه حرفي در اين مورد نزد و گفت:باشه به هر حال شما همسرشي و صاحب اختيارش بريم همونو بپوش

امير:من همسر ش هستم ولي صاحب اختيارش نه من ميدونم که شايسته چشمش از اول اينو گرفته بود مگه نه خانوم

شايسته که ديگه رو ابر ها سير ميکرد گفت:اره خيلي نازه

بعد با هم به سمت مغازه براي پرو لباس رفتند

شايسته لباسشو تنش کرد و شکوفه زيپشو بالا کشيد 

با رضايت نگاهي به خودش توي ايينه انداخت اين لباس نباتي براق با صورت گندمي و چشم و ابروي سياهش هارموني قشنگي رو ايجاد کرده بود 

شکوفه:واي شايسته خيلي خوشگل شدي واقعا بهت مياد بزار بگم مامان بياد ببينه

در اتاق پرو رو باز کرد و زينب و محبوبه رو صدا زد تا لباسشو ببين

زينب:واي زن داداش چقدر خوشگل شدي اين لباس واقعا بهت مياد 

محبوبه:ولي خيلي بازه نگاه کن شکوفه ببريم خونه بابات و پسرا گير ميدن ها از من گفتن بود 

شايسته:مامان جان مگه بابا هميشه نميگه اختيار زن دست مردشه ؟حالا هم بگو شوهرش اجازه داد همينو بخره 

شکوفه:مامان اقا امير رو هم صدا بزن ببينه

شايسته با گيجي به طرفشون برگشت و گفت:نه مامان چي چي رو ببينه شب عقد ميبينه ديگه 

مادرش لبخندي زد و اروم گونه شو کشيد و گفت:اصل کاري اونه بچه جان اون بايد خوشش بياد 

همشون کنار اومدن و محبوبه خانم گفت:امير حسين جان بيا شما هم ببين

امير تو فکر خودش غرق بود که با حرف محبوبه حسابي جا خورد و با دستپاچگي گفت:چي کار کنم؟؟

همشون به حالت چهره ي متعجب و کمي شرمزده ي امير نگاه کردند و خنده ي زير پوستي کردند

زينب:وا داداش حرف عجيبي نزديم که بيا برو شايسته رو ببين مثل ماه شده 

امير چشم غره ي اشکاري بهش رفت چون پسر فروشنده غرق تماشاي رفتار و حرکات اونا بود 

از وقتي که وارد مغازه شده بودن پسره ي جلف و پرو جلوي خود امير ميخ شايسته شده بود 

زينب حساب کار خودش رو کرد و خودش رو جمع و جور کرد امير اصولا عادت نداشت هيچ وقت باهاش دعوا کنه و تا الان حتي يک بار هم روش دست بلند نکرده بود ولي براي زينب هيچي به اندازه ي نگاهاي پر ابهت و با جذبه ي امير حسين ترسناک نبود 

امير به سمت در اتاق پرو رفت يه هيجان نا شناخته اي داشت درش رو اروم باز کرد تا به امروز به جز مادر و خواهرش و بقيه کسايي که محرمش بودن هيچ دختر ديگه اي رو بي حجاب نديده بود 

نگاهش به شايسته که افتاد تا چند دقيقه هيچي نگفت سرشو پايين انداخت و زير لب گفت:خوبه اگه همين رو ميخواي در بيار تا حساب کنم بريم 

و سريع در اتاق رو بست ولي خودش بهتر از همه ميدونست چون ميخواست شايسته هيجان چشماشو نبينه سرش رو پايين انداخته بود

داخل اتاق پرو اما شايسته با بغض خودشو تو ايينه ورانداز کرد نميدونست چرا امير برعکس بقيه اصلا ازش تعريف نکرد 

توي رمانا خونده بود تو اين جور مواقع پسر ها ميخ طرف ميشن ولي امير هيچ توجه اي بهش نکرده بود 

با عصبانيت لباسشو از تنش در اورد و با خودش گفت :چه توقعي ازش داري ؟داره به اجبار ازدواج ميکنه قربون صدقه ت هم بره ؟؟

لباس رو دستش گرفت و با خودش گفت:به درک واسه دل خودم ميخرم ولي نميتونست حرف ته دلش رو نشنوه که ميگفت :دروغ نگو نظر امير برات خيلي مهمه

با اخم بيرون اومد و کنار بقيه ايستاد 

امير حسين نيم نگاهي بهش کرد و گفت:شما ها بريد بيرون وايستيد

شايسته که حس لجبازيش گل کرده بود گفت :چرا 

امير از اون نگاهاي معروفش بهش کرد که تا ته دل شايسته رو لرزوند و باعث شد خودش رو جمع و جور کنه

امير اروم زير گوشش گفت:پسره ي عوضي خجالت نميکشه داره جلوي من بهت نگاه ميکنه برو بيرون وايستا تا طرف رو نکشتم همين جا برو خانوم

شايسته ناباورانه نگاهش کرد اصلا متوجه نگاه پسره نشده بود همزمان که از در بيرون ميرفت با خودش فکر کرد اگه الان فرهاد يا فرزين بودن مطمئنا يه دعوا راه انداخته بودند که حتما تو يه کاري کردي يا عشوه اي اومدي که پسره نگات کرده 

شايسته با خش زمزمه کرد :تو چه موجودي هستي پسر؟يا داري فيلم بازي ميکني يا من اشتباه کردم که فکر ميکردم نسل ادم هايي مثل شما منقرض شده

؟؟؟؟؟؟؟؟

بالاخره روزي که منتظرش بودن رسيد 

شايسته روي تخته ش دراز کشيده بود و به اينده ش فکر ميکرد اصلا حوصله نداشت بره ارايشگاه 

ساعت 8 قراره بود امير حسين بياد دنبالش ولي اصلا دلش نميخواست از جاش بلند بشه

رفتار هاي امير خيلي مبهم بود يه روز خوب بود يه روز عصباني 

دائما هم تکرار ميکرد که به زور و اجبار ميخواد با هاش ازدواج کنه ولي اخه چرا ؟

ياد فکرايي که تو سرش داشت افتاد خيلي دلش به حال ارزو هاي قشنگي که داشت سوخت 

اونم مجبور شده بود تن بده به خواسته هاي جامعه 

دوست داشت با عشق ازدواج کنه و عشقش براي رسيدن بهش کلي منت کشي و ............بکنه

ولي الان داشت با کسي ازدواج ميکرد که بي احساسي رو از چشماش ميخوند 

چشماش روي هم فشار داد تا شايد احساس کنه همه ي اين شرايطي که الان داره خوابه 

يه کابوس وحشتناک که قراره به زودي تموم بشه

ولي با صداي در تمام ارزو هاش مثل حباب ترکيد و از بين رفت 

شکوفه:شايسته بيداري ؟بابا نيم ساعت ديگه امير مياد تو هنوز خوابيدي بلند شو ديگه 

شايسته از جاش بلند شد و به سمت در رفت در باز کرد و رخ تو رخ شکوفه گفت:اصلا ميدوني چيه من نميخوام ازدواج کنم زوره؟اگه خيلي هم تو اين خونه زياديم ميرم يه جايي که بتونم راحت زندگي کنم

صداش انقدر بلند بود که فرهاد و فرزين و محبوبه خانم رو به جلوي در اتاقش کشوند 

فرهاد به سمتش رفت و موهاشو توي دستاش پيچيد و با خشونت گفت:چه زري زدي عوضي؟ميخواي ابروي ما رو ببري اشغال؟ يه بار اين کارو کردي بستمون نبود ؟

اگه يه بار ديگه بخواي از اين غلط ها بکني خودم همين جا ميکشمت که براي هميشه لکه ي ننگي مثل تو از وجود خانواده ي نفيسي رو پاک کنم 

شايسته پوزخندي زد و گفت:چي کار کردم مگه که لکه ي ننگتونم ها؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

توضيح بديد دقيقا من چه هرزگي کردم بگيد ديگه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

فرهاد دستشو بالا برد که توي دهنش بکوبه که محبوبه خانم داد بلندي زد و گفت:اي خدا بس کنيد ديگه همين جوري از دستتون دارم دق ميکنم الان خانواده ي صدرايي ميرسن شما ها مثل خروس جنگي افتاديد به جون هم 

تو همين حال زنگ خونه زده شد و محبوبه خانم با دستپاچگي توي صورتش زد و فرهاد رو از شايسته جدا کرد و شايسته رو براي پوشيدن لباس به سمت اتاقش هول داد

شايسته با نفرت در کمد رو باز کرد و يه لباس راحتي تنش کرد و اولين مانتو و شلواري که به دستش ميومد رو تنش کرد و بيرون زد 

با ديدن نرگس خانم و زينب خنده ي مصلحتي کرد و به سمتشون رفت و بعد احوال پرسي و رو بوسي به سمت در براي رفتن به ارايشگاه رفتند

امير حسين جلوي در ايستاده بود و با موبايلش صحبت ميکرد 

شايسته نگاهي بهش انداخت و توي دلش گفت :دمت گرم چقدر کت و شلوار بهت مياد 

يه کت و شلوار مشکي تنش بود که اندام ورزيده و کشيده ش رو خيلي برازنده تر نشون ميداد 

اخم عجيبي رو گره هاي پيشونيش افتاده بود ولي جاي اينکه بد به نظر بياد جذبه ي صورتشو بيشتر کرده بود 

امير حسين در حال هماهنگي با سامان براي هماهنگ شدن کار هاي اداره بود اين چند روزه خيلي سرش شلوغ بود و اين عروسي هم شده بود قوز و بالا قوز 

با ديدن شايسته تلفنش رو قطع کرد و سعي کرد با خوشرويي به سمتش بياد 

تصميم گرفته بود يه فرصت دوباره به خودش و شايسته بده 

در نظر اون شايسته گناهي نداشت که بخواد سردي ببينه نه اينکه در نظر امير گناه کار نباشه ولي تا زماني که خيانت نبينه ازش گذشته رو فراموش ميکنه 

امير :سلام خانوم اماده اي؟

شايسته:سلام اره بريم

سوار ماشين شدند و همراه نرگس و شکوفه و زينب به سمت ارايشگاه رفتند 

با ورود به ارايشگاه خانم ارايش گر سريع کار خودش رو شروع کرد و دائما غر ميزد که دير اومدن

سريع دست به کار شد و انواع و اقسام مواد ارايشي رو روي صورت شايسته پياده کرد و بعد از ارايش صورتش بدون اينکه اجازه بده خودش رو توي ايينه ببينه وارد يه سالن ديگه براي ارايش مو و ناخنش شد 

کار ارايش گر تقريبا چند ساعتي طول کشيد 

و بعد اتمام کارش براي خودش دستي زد و رو به نرگس گفت:بيا خانم صدرايي ببين عروست چه عروسکي شده

نرگس و زينب و شکوفه با کنجکاوي خودشونو به شايسته رسوندند و با ديدنش همشون ذوق کردند 

نرگس:ماشالله به عروس خوشگلم 

زينب:واي زن داداش بي نظير شدي بعد اروم زير گوشش گفت :خوش به حال امير حسين

شکوفه هم به سمتش اومد و بدون هيچ حرفي وردي زير لب خوند و توي صورتش فوت کرد 

حالا بهش اجازه داده شد که خودش رو ببينه 

با اينکه خيلي وقت ها بيشتر از اينا ارايش ميکرد اما اين بار يه زيبايي خاصي توي چهره ش داشت 

قبل از تجزيه و تحليل صورتش ارايشگر بلند گفت:اقا داماد اومده عروس خانم بيايد دم در

شايسته با اضطراب به سمت در رفت با خودش فکر ميکرد نکنه امير نپسنده؟ نکنه بهم سرد نگاه کنه و هزار جور استرس ديگه 

از حال خودش خنده ش گرفته بود نميفهميد چه چيزي باعث ميشه اين همه کشش نسبت به امير داشته باشه؟

با لرزش دست در باز کرد و نگاهي به قامت رعناي امير با دست گل توي دستش انداخت 

براي يه لحظه محوش شد امير واقعا خواستني بود 

********************8

امير پشت در انتظار اومدن شايسته رو ميکشيد از صبح تا حالا هزار جور کلافگي و دو دلي با خودش داشت 

نميتونست بفهمه چرا با اين شرايطي که داره ازدواج ميکنه و مسائلي که ازش ديده بود چه جوري نميتونست ازش متنفر باشه 

در باز شد و امير مات شايسته موند 

چشماي درشت مشکيش با خط چشمي که براش کشيده بودن دلربا تر شده بود و ابرو هاي کمونش الان ماهرانه و به صورت هشت مرتب شده بود 

لب هاي قلوه ايش زير اون رژلب مسي رنگش ديگه جدي جدي دل امير رو برد 

لباسش که ديگه توي تنش محشر شده بود اون لباس نباتي با اون ارايش واقعا ازش در نظر امير يه فرشته ساخته بود 

شايسته ذوق کرد ولي به روش نيورد چون از چشماي امير سردي حس نکرد و هرچي ديد اشتياق بود 

امير:خيلي خوشگل شدي خانم

شايسته لبخندي زد و گفت:شما هم همينطور کت و شلوارت بهت مياد 

امير يه ژست مردونه گرفت و گفت:ما اينيم ديگه 

تو همين حال بودند که شکوفه بيرون اومد و بعد سلام و احوال پرسي اول شنل و بعد چادر رنگي رو روي سر شايسته انداخت 

شايسته حسابي لجش گرفت که اگه شنل داشت چادر ديگه چي بود داشت احساس خفگي ميکرد که امير حرف دلش رو ز

امير:شکوفه خانم چادرشو برداريد 

شکوفه:وا چرا؟حاج بابا و داداشام ناراحت ميشن اخه 

امير جذبه اي به صداش داد و با ابهت گفت:اگه زن منه پس ميزان حجابش به من مربوط ميشه و من فکر ميکنم همون شنل کامل حجاش رو حفظ ميکنه و نيازي به چادر نيست

شکوفه باشه اي زير لب گفت و به سمت داخل رفت 

امير دست شايسته رو گرفت و دو تايي به سمت ماشين رفتند 

شايسته زير لب با خودش گفت:اخ قربون پسر مرسي راحتم کردي

بالاخره صيغه ي عقد دائم جاري شد و امير و شايسته حلقه هاشون رو توي دست هم انداختند

حالا جفتشون حس نفرت و کينه شون خيلي کم تر شده بود و تصميم گرفته بودن که به ساز زندگي برقصند 

************************8

رها با سستي به سمت خونه ميرفت چشماش ديگه رودخونه ي اشک شده بودن 

اون معاوضه شده بود فروخته شده بود 

هرکاري کرد نتونسته بود پول غلام رو سر وقت جور بکنه اونم در عوض پولش رها رو از باباش خريد و شرط گذاشت که خانواده ي رها بايد از اين شهر کلا برن و ديگه هيچ سراغي ازش نگيرن

با غمگيني نيم نگاهي به چهره ي درهم امير انداخت و نگاهي به خونه ي سرد و خاموششون 

با تمام جسارت و سر سختي که از خودش سراغ داشت کم اورده بود 

اين محله اين خونه اي که حالا بدون هيچ ادمي خوفناک تر به نظر ميرسيد حسابي ترسونده بودش

رو به امير کرد و گفت:جناب سروان ميشه منو ببريد بهزيستي؟

امير با خونسردي جواب داد:شما که فرموديد خودتون خونه داريد و نيازي نداريد 

صداي رها حالت التماس گرفت و با چشمايي که الان عجز ازش ميباريد گفت:شما خودتون اگه باشيد راضي ميشيد يه دختر تنها تو اين محله بمونه؟

امير:باشه شما با من ميايد ولي به شرطي که کامل به من بگيد اونشب براتون چه اتفاقي افتاد

رها که جز فرار از اون محله ي لعنتي به هيچ چيزي فکر نميکرد و بي محابا استين امير رو چسبيد و گفت:هرچي شما بگيد قبوله فقط منو از اينجا ببري

امير شوک زده خودش رو از رها جدا کرد نميدونست چرا انقدر در برابر رها احساس مسئوليت داره !!!!!!!!!!!!

ولي به قول سامان امير داشت خودش رو بازي ميداد عاشق شده بود اونم به صورت کاملا احمقانه 

اين چند وقته کلي سرزنش هاي سامان رو به جون خريده بود ولي انگار سحر و جادو شده بود اصلا نميفهميد سامان دقيقا چي ميگفت

چشماي افسونگر و اشک الود رها کلافه ش کرده بود 

براي فرار از اون حس مبهم سريع سوار ماشين شد و بي توجه به نگاهاي عصبي سامان به سمت اداره رفت 

*******************8

شايسته روي تختش دراز کشيده بود و به حلقه ش خيره شده بود و با خودش فکر ميکرد شعر فروغ تا چه حد براي زندگي اون صدق خواهد کرد 

با خودش شعر رو زمزمه کرد 

دخترک گفت که چيست راز اين حلقه زر 

راز اين حلقه که اين چنين انگشت مرا تنگ گرفته به بر

راز اين حلقه که در چهره او اين همه تابش و رخشندگيست 

مرد حيران شد و گفت: حلقه خوشبختيست حلقه زندگيست 

همه گفتند مبارک باشد

دخترک گفت دريغا که مرا باز در معني ان شک باشد

سالها رفت و شبي

زني افسرده نظر کرد بر ان حلقه زر

ديد در نقش فروزنده او روز هايي به اميد وفاي شوهر

به هدر رفت به هدر 

زن پريشان شد و ناليد که واي 

اين حلقه که باز هم در چهره او تابش و رخشندگي 

حلقه بندگي و بردگيست

احساس ميکرد تو زندگي مامانش شکوفه و اکثر زن هايي که ميشناخت اين شعر صدق ميکرد 

تو همين فکر بود که موبايلش که حالا با يه خط جديد بهش تحويل داده شده بود زنگ خورد 

شايسته نگاهي به شماره انداخت چندان به نظرش اشنا نمي اومد 

دکمه ي وصل رو زد 

شايسته:الو بله بفرماييد؟

امير:سلام و دورود بر خانم خوابالو خوب هستي؟

شايسته:ببخشيد شما؟{مگه ميشد شايسته صداي پر ابهت امير رو نشناسه ولي خوب ميخواست يه کمي ناز کنه براش}

امير حسين:چشمم روشن کلاهمو بالا بالا ها بزارم خانوممون ديگه صداي ما رو نميشناسه؟

شايسته ناز محسوسي به صداش داد و گفت:سلام شمايي ببخشيد شمارتو سيو نداشتم 

امير براي اولين بار به طرز با مزه اي صداشو وحشتناک کرد و گفت:باشه امشب که اومدم به خدمتت رسيدم خانوم خانوما ديگه هيچ وقت صداي شوهرتو يادت نميره ضعيفه 

شايسته بي محبا خنديد و گفت:تهديد نکن اقا من خودم اخر کله شق هاي محله ام 

امير:خوب منم همين طور کله شق چو کله شق ببيند خوشش ايد حالا عصر ميام دنبالت بريم بيرون مياي که؟

شايسته:خوب بستگي داره کجا بخواي ببريم؟

امير :کجا دوست داري بريم عزيزم ؟

شايسته اوهومي کرد و گفت:بريم سينما 

امير :باشه عزيزم بعد الظهر بهت خبر ميدم قبل اومدنم که حاظر بشي 

شايسته:باشه حتما مواظب خودت خيلي باش 

امير خنده ي کرد و گفت:چه عجب خانوم ما يه ابراز احساساتي به ما کرد 

شايسته:ببين من در هاله اي از ابهام دوست داشتنمو ابراز ميکنم 

امير :يعني چي دقيقا؟

شايسته:يعني گاهي وقتا نيازي نيست بگي دوستت دارم وقتي ميگي مواظب خودت باش يعني خيلي دوستت دارم

امير:والا من که الان دقيقا نفهميدم چي شد چشمام علامت سوال شده دقيقا ولي من صريح و بي پرده ميگم دوستت داريم ما بانو 

شايسته تحت تائير لحن صميمي امير تمام فکر هاي بد گذشته ش از ذهنش پر کشيد و گفت:منم دوستت دارم 

امير:اخ قلبم ايستاد 

شايسته:امير حسين اذيت نکن ديگه 

امير:چشم بانو عصر ميبينمت مواظب خودت باش خداحافظ

شايسته:تو هم همين طور خدانگهدارت باشه 

تلفن رو قطع کرد شماره ي امير حسين رو سيو کرد 

يه حال خيلي خوشي داشت به قول مامانش باز سر خوش شده بود مثل بچه ها رو تختش بالا پايين ميپريد 

با يه حرکت از روي تخت پايين پريد و به سمت اشپزخونه رفت 

طبق معمول شکوفه خونه ي اونا بود ولي اين بار صداي گريه ي اروم و بي صدا و پچ پچ شو با مامانش شنيد 

نگران شد و يه کوچولو گوش وايستاد تا ببينه علت ناراحتيش چيه چون مطمئن بود اگه ميرفت داخل اشپزخونه اونا حتما حرفشون رو قطع ميکردند و به اون چيزي نميگفتند 

شکوفه:مامان به خدا نميدونم بايد چي کار کنم من هرجور ميخواد لباس ميپوشم هرجور ميخواد ميگردم به همه جور سازش ميرقصم ولي بازم عوضي انگار کمه شه نميدونم بايد چي کار کنم ؟

محبوبه:مادر جان قسمت ما هم همين بوده شانس نداشتيم مثل اوناي ديگه قيافه نداشته باشيم ولي شوهرامون برامون بميرن بايد بسوزي و بسازي

شکوفه:اخه مامان سوختم اتيش گرفتم ديگه چه قدر کنار بيام اقا هر روز يه هوس تازه ميکنه تو که نميدوني من چي دارم ميکشم 

شايسته ديگه صبر نکرد بقيه ي حرف هاي شکوفه رو بشنوه انگار منصور خان تهديدشو جدي نگرفته بود دستاشو به شدت مشت کرد و هرچي فحش بلد بود نثارش کرد 

واقعا دلش ميخواست بره جلوي فرهاد و فرزين و حاجي وايستاده و بگه اينقدر که دم از غيرت ميزنيد بريد جلوي هرزه گري هاي منصور خان رو بگيريد فقط زورشون به اون رسيده بود 

بازم عيب نداره خودش ميدونست با اين مرتيکه ي عوضي چيکار کنه براش برنامه ها داشت 

شايسته حوصله ي غذا خوردن رو هم نداشت چند لقمه الکي خورد و دوباره به کلبه ي تنهايي خودش پناه برد 

 نزديک ساعت 5بود که امير بهش اس ام اس داده بود که تا نيم ساعت ديگه ميرسه

 به سمت کمد لباساش رفت بعد کلي زير و رو کردن بالاخره تصميم گرفت مانتو ابي کاربني که هميشه پوشيدنش ممنوع بود رو بپوشه حالا ديگه ميتونست بدون جواب دادن به کسي راحت باشه و اونجوري که ميخواد لباس بپوشه 

 جلوي ايينه وايستاد يه مداد مشکي ماهرانه تو چشماش کشيد و رژلب قهوه اي ماتي رو هم زد و اماده شدنش همون نيم ساعت طول کشيد 

 امير اس داد که بيرون منتظرشه 

 چادرش رو برداشت و جلوي چشماي زوم فرهاد و فرزين و بقيه با يه خداحافظي کوتاهي از خونه بيرون زد 

 ميدونست الان دارن پشت سر امير حسين بدبخت صفحه ميزارن و انگ بي غيرتي بهش ميزنن

 احساس پيروزي بهش دست داد و با خودش گفت:اقايون نفيسي خوشم اومد و ضايع شديد و اون چيزي که شما ميخواستيد نشد 

 چادرشو روي سرش کشيد ولي روسري ساتن ابي کاربنيش اصلا رو سرش نميموند و موهاش بيرون ريخته بود و چادرش رو هم پشت روسريش انداخته بود 

 به سمت ماشين امير حسين رفت 

 ********************8

 امير توي ماشين نشسته بود به شايسته اس داده بود که بيرون بياد اصلا حوصله ي رو به رو شدن با خانوادشو نداشت 

 نيم نگاهي به در خونه انداخت با ديدن شايسته تقريبا شوک زده شد 

 شده بود همون دختر قبلي ولي با يه چادري که پوشيدن و نپوشيدنش فرقي نداشت 

 نگاهي توي ايينه به خودش انداخت احساس ناکامي شديد تو زندگيش داشت و خيلي از اين دنيا گله داشت که چرا بهش اين فرصت هيچ وقت داده نشده بود که با همسر ايده ال ش زندگي کنه 

 ولي دوباره به خودش نهيب زد حالا که عقد کرده بود ديگه حتي فکر پشيمون شدن رو هم گناه ميدونست

 اون دختر با تمام خوبي ها و بدي هاش حالا زنش بود و بايد امير شرايط زندگيش رو طوري تنظيم ميکرد که شايسته خودش اون زن مورد علاقه و مورد پسند امير بشه نه به زور و اجبار 

 اين طور که تو اين چند وقته فهميده بود توي خونه ي شايسته اينا زور حرف اول رو ميزد و از رفتار هاي باباش و داداشاش و دامادشون کاملا ريا و تظاهر رو حس کرده بود چيزي که خودش از اون متنفر بود و ميتونست حس کنه شايسته هم از اين قضيه رنج ميبره و تمام اين کاراش از سر لجبازيشه

 دستي به موهاش کشيد و نزديک شدن شايسته رو تماشا کرد زير لب زمزمه کرد:خدايا به اميد تو خودت ياورم باش که تو راهي که دارم قدم ميزارم کم نيارم 

 *************8

 شايسته در ماشينو باز کرد و با خوشرويي سلام کرد 

 امير هم سعي کرد خونسردي خودش رو حفظ کنه و بعد از اينکه جواب سلامش رو اون هم با خوشرويي داد گفت:شايسته دو تا خواسته ازت دارم 

 شايسته:بگو چي هست؟

 امير:اول اينکه يه کوچولو ارايشتو کم تر بکني دوم اينکه چادرتو در بياري

 شايسته با چشماي گرد شده با حيرت رو به امير کرد و گفت:يعني چادر سرم نکنم؟تو گير نميدي؟

 امير زهر خندي زد و گفت:نه خانم حجابت درست باشه نيازي به چادر نيست عزيزم چادر حرمت داره هر وقت احساس کردي دوستش داري بپوش با خواست خودت نه اجبار من و ديگران اوکي؟

 شايسته با گيجي جواب داد:باشه 

 امير با لحني اروم گفت:فقط بار ديگه انقدر مانتو تنگ تنت نکن به نظرم خيلي جلب توجه داره

 شايسته که تازه به خودش اومده بود دوباره سرکش شد و خواست از خودش و جنسيتش که هميشه زير سايه ي هوس مرد ها در حال عذاب کشيده شدن بود دفاع کنه و رو به امير حسين با تاي ابروهاي بالا داده گفت:جلب توجه داره که داره به من چه؟بقيه خودشون و چشمشون رو جمع کنن

امير رو حرفش دقيق شد و گفت :منظورت رو نميفهمم؟

شايسته به رو به روش خيره شد و گفت :من زنم ........و به همان اندازه از هوا سهم ميبرم که ريه هاي تو

ميداني

درد اور است من ازاد نباشم که تو به گناه نيفتي 

قوس هاي بدنم به چشمهايت بيشتر از تفکرم مي ايند

دردم مي ايد که بايد لباس هايم را به اندازه ي ايمان تو تنظيم کنم

شايسته به امير زل زد و گفت:حالا دليلشو فهميدي ؟خسته شدم از اينکه جنس مرد بايد راحت و ازاد زندگي کنه ولي من اون طوري که دلم ميخواد لباس نپوشم که جلب توجه مرد ها نشه 

امير حسين در حال رانندگي متفکرانه به حرفاي شايسته گوش ميداد و سعي ميکرد براي حرفاش دليل منطقي بياره 

امير حسين:حق با شماست ولي تو نگاهاي هرزه رو دوست داري؟

شايسته:يعني چي؟

امير :اين که يه مرد بخواد به تو نگاه کنه و ازت لذت ببره اونم در کنار من که همسرت هستم رو دوست داري؟

شايسته بي حوصله رو بهش کرد و گفت:بابا بي خيال اصلا من نخواستم چادر نپوشم يه روز منو اوردي بيرون حالا ببين ها بحث فلسفي راه انداختي 

امير:باشه بحث نميکنم ولي دلم ميخواد دفعه ي بعد که باهم اومديم بيرن به شرايطي که ازت خواستم عمل کني 

شايسته ديگه حوصله ي بحث با امير رو نداشت ولي در اصل نميدونست بايد جواب سوال منطقي امير رو چي بده؟

امير هم ساکت و اروم ولي با اعصاب داغون ضبطشو روشن کرد و تصميم گرفت سکوت کنه دلش نميخواست اول کاري تند بره ميخواست بيشتر با رفتارش به شايسته حرفش رو برسونه تا با سخراني هاي بي سر و ته 

جلوي سينما نگه داشت و دوتايي فيلم مورد نظر شايسته رو ديدن 

و بعد از سينما براي شام بيرون رفتند 

شايسته دستش رو شست و روي ميز کنار امير نشست از صورت درهم امير ترسيد و روسريش رو کاملا جلو کشيد و محکم گره زد

امير سعي کرد به اعصاب خودش مسلط باشه و امشب رو زهر خودش و شايسته نکنه

امير:چي ميخوري خانوم؟

شايسته :من پيتزا مخصوص ميخورم با نوشابه ي مشکي 

امير سري تکون داد و به سمت صندوق براي سفارش غذا رفت 

شايسته از توي کيفش ايينه شو در اورد تا مرتب بودن صورتش رو چک کنه 

سرش رو بالا اورد و به جاي امير پسري با لبخند ژکوند و کذايي رو به روش نشسته بو

پسر:افتخار اشنايي به من رو ميديد خانم محترم ؟

شايسته با ترس نگاهي به پسر و بعد امير حسين که پشت به اونا وايستاده بود کرد

پسر :اين شماره منه خوشحال ميشم زنگ بزيد تا بيشتر با هم اشنا بشيم 

از جاش بلند شد و کارتي رو روي ميز گذاشت و رفت 

شايسته سريع کارت رو از روي ميز چنگ زد و داخل کيفش انداخت 

و منتظر اومدن امير شد 

**************888

امير حسين براي شايسته و خودش دو تا پيتزاي مخلوط سفارش داد و بعد انتخاب مخلفاتش و پرداخت پول به سمت ميز برگشت 

همين که نگاهش به ميز افتاد بلند شدن پسر و گذاشتن کارتش رو و چنگ زدن بي محباي شايسته و قاپيدن کارت و انداختنش رو توي کيفش ديد 

ديدن اين صحنه براي امير حسيني که توي غيرت و تعصب توي خانواده ش زبون زد بود واقعا غير قابل تحمل بود 

تمام تنش گر گرفت و دستاشو مشت کرد و فشار داد ولي از راه دور هم ميتونست نگراني و ترس شايسته رو ببينه 

تصميم گرفت زود قضاوت نکنه و مثل مرد هاي ديگه داد و بيداد و خشم و عصبانيتشو قبل از روشن شدن موضوع پيش زنش نبره 

به سمت شايسته رفت و با خونسردي و خشمي که به زور تحملش ميکرد رو به روش نشست 

شايسته با ديدن امير خنده ي زورکي کرد از چهره ي امير عصبانيتي رو نديد 

نفس راحتي کشيد و خدا رو شکر کرد که امير شماره دادن پسره رو نديده 

امير براي اينکه فکرشو اروم تر بکنه رو به شايسته گفت:راستي تو خودت مد نظرته کي عروسي مونو بگيريم ؟

شايسته از خداش بود زودتر از اون خونه اي که هيچ ارامش و امنيتي بهش نداده بود فرار کنه 

با لبخند گفت:خوب به نظر من شهريور خيلي خوبه 

امير اوهومي کرد و گفت:اوکي پس چند ماهي وقت داريم 

تا قبل از ماه مبارک بايد بيشتر کارامونو انجام بديم 

شايسته اوکي گفت و توي فکر فرو رفت منصور خان خيلي ذهنشو مشغول کرده بود بايد يه جوري حسابي ازش زهر چشم ميگرفت تا انقدر عذاب ديدن شکوفه رو نبينه

غذا ها رو اوردن و هردو توي سکوت و هرکدوم تو فکر خودشون غذاهاشون رو خوردند 

بعد از تموم شدن غذا امير به شايسته گفت که بيرون و کنار ماشين منتظرش بمونه 

شايسته با تعجب به سمت ماشين رفت ولي نگاه خيره ش به امير بود تا علت موندنش رو بفهمه

امير به سمت پسري که به شايسته شماره داده بود رفت و کاملا خونسرد کارتشو نشون داد و گفت:فردا راس ساعت 10 صبح اداره ي اگاهي باش قسمت مبارزه با مفاسد اجتماعي 

پسره با ترس نگاهي بهش انداخت و با ته ته پته گفت:جناب سروان مگه من چه کار بدي انجام دادم اخه؟

امير دستي به شونه ي پسر زد و با ابهت گفت :به خاطر اينکه به خانوم بنده جلوي چشم خودم شمارتو دادي حالا هم سريع شماره ي ماشينيتو بنويس روي کارتت بهم بده 

پسره به غلط کردن افتاده بود ولي نگاه مصمم امير حسين نشون ميداد که به هيچ وجه کوتاه بيا نيست 

بالاخره امير بعد از اينکه حسابي حال طرفو گرفت به سمت شايسته رفت و رو به روش ايستاد در حالي که کاملا خونسرد بود و دستش توي جيبش يود 

شايسته سرش رو پايين انداخت و گفت:به خدا امير من کاري نکردم راست ميگم 

امير در حالي که لبخند ميزد گفت:ميدونم شما دروغ گويي تو ذاتت نيست حالا اگه ميشه کارت طرفو بهم بده 

شايسته سريع در کيفش رو باز کرد و کارت رو رو به روي امير گرفت 

امير نگاهي بهش کرد و گفت:فردا يه کاري ميکنم تا ديگه مزاحم ناموس مردم نشه 

حالا هم چرا انقدر رنگت پريده بيا بريم که الان حاج بابات کلمونو ميکنه انقدر دخترش رو دير اوردم خونه ميدونم دوست نداره زياد با هم بيرون بريم 

شايسته محو امير حسين شده بود محو اين همه بزرگ منشي و اقايي

اصلا فکرشم نميکرد رفتار امير انقدر اروم منطقي باشه و مثل فرهاد و فرزين کرم رو از اون ندونه و داد و بيداد و حتي کتک و زور مردونشو رو سر اون پياده نکنه 

چون هميشه شايسته معتقد بود که اگه خيلي مردن و يا زور و غيرت دارن کتک زدن يه زن بي دفاع که کاري نداره از دست هر ادمي بر ميومد 

اصل کار امير حسين بود که به اون پسر فهموند که نبايد مزاحم ناموس مردم بشه کاري که هيچ وقت از برادراش نديده يود

امير:خانم خانما نميخواي بياي ؟حاجي بيچارمون ميکنه ها بيا ديگه

شايسته با لبخند در حالي که فکر رفتار و عقيده ي بي حساب و کتاب حاجي ذهنشو مشغول کرده بود به سمت ماشين رفت شايسته نگاهش رو به صورت درهم امير انداخت دلش گرفت ميدونست که به خاطر اتفاق پيش اومده ناراحته و شايد هم با خودش فکر ميکنه که اون از روي قصد و قرض شماره رو برداشته 

نگاهش رو مستقيم به صورت امير پاشيد و با احتياط دستشو رو دست امير که روي دنده بود گذاشت 

شايسته:امير حسين از من ناراحتي؟

لحنش انقدر بي قرض و از روي مهربوني بود که لبخند رو براي چند لحظه رو صورت امير اورد 

امير سرشو به علامت نه تکون داد ولي خودشم خوب ميدونست توي دلش چه خبره

شايسته اهي کشيد و فشار دستشو رو دست امير بيشتر کرد و گفت:من به اون چيزي که تو قبولش داري قسم ميخورم از روي قصد و منظور خاصي اون کارو نکردم ميدوني اگه الان تو شرايط مشابه جاي تو يکي ديگه بود شايد عکس العمل خيلي تندي نشون ميداد منم به خاطر اينکه باعث ناراحتي نشم و شب خوبمونو خراب نکنم حرفي نزدم ولي خدا خودش شاهده که من ميخواستم وفتي بيرون رفتيم دور از چشمت کارتو سر به نيست کنم 

امير رنجيده نگاهش کرد و گفت:ولي با اين کارت من احساس کردم خيلي بي عرضه ام يا شايدم اون پسر با خودش احساس کرد طرف چه شوهر خنگ و بي غيرتي داشت يا حتي فکر کرد من دوست پسرتم اين براي من خيلي سنگينه شايسته خيلي

شايسته در حالي که با انگشتاي امير بازي ميکرد نگاهشو به بيرون از ماشين انداخت و گفت:قول ميدم براي بار ديگه اگه کسي مزاحمم شد اولين نفر تو بدوني 

امير دنده رو با همون دستش که تو دست شايسته بود عوض کرد و با خنده گفت:افرين دختر خوب 

جلوي در خونه امير نگه داشت و خودشم پياده شد 

شايسته با تعجب نگاهي به ساعتش انداخت و گفت :ميخواي بياي داخل ؟

چون ميدونست امير عموما عادت اينکه بياد خونه ي اونا رو نداشت و اگه قرار بود همديگه رو هم ببينن مثل امروز بيرون قرار ميزاشتن

امير در حالي که دزدگير ماشين رو ميزد گفت :اره ميدونم الان بري حاجي شايد ناراحت باشه از بيرون اومدنمون نميخوام غر غر و عصبانيتش سر تو خالي بشه ميگم خودم اومدم دنبالت 

شايسته لبخندي زد و در حالي که زنگ رو فشار ميداد گفت:بفرماييد اقا

توي پذيرايي همه روي مبل نشسته بودن و محبوبه خانم چايي رو تعارف کرد ساعت نزديک 9:30 بود فرهاد و فرزين هنوز نيومده بودن حاجي هم طبق معمول با اخم بالا ي خونه نشسته بود 

حاجي نگاهي به امير کرد و گفت:اقا امير من خوش ندارم شما و شايسته تا اين وقت شب بيرون باشيد يه بار ديگه هم يادمه گفته بودم 

امير خونسرد در حالي که چايي شو ميخورد گفت:ولي من براي حرفتون دليل منطقي پيدا نکردم

اخم پيشوني حاجي غليط تر شد و گفت:ما رسم نداريم زن و شوهر که تو عقد هستن با هم بيرون برن تازه تا اين وقت شب هم بيرون بمونن

امير :والا حاج اقا اين رسم عجيب و غريبي که فرموديد رو من تا حالا جايي نه ديده بودم و نه شنيده بودم اگه هم بخوايم طبق شرع مقدس به اين قضيه نگاه کنيم خود خداوند هم رفت و امد زن و شوهر که محرم هم هستند رو منع نکرده 

حاجي با غيظ يه قلوپ از چايي شو خورد نميدونست چي بايد جواب بده

امير:حالا براي اسوده شدن خاطر شما اگه خداوند ياري کنه و بخواد ما براي شهريور مراسم عروسيمونو ميگيريم تا خيال شما هم اسوده بشه 

حاجي با شنيدن اين حرف نفس اسوده اي کشيد و گفت: خيلي خوبه هرچه زودتر بريد سر زندگيتون بهتره 

شايسته دلش ميخواست ليوان تو دستشو انقدر فشار بده که بشکنه يه جوري رفتار ميکردند که انگار اون تو اون خونه نقش يه مزاحم رو داره و ميخوان هرچه سريع تر از شرش خلاص بشن حتي مثل اکثر اوقات فکر کرد شايد حاجي باز از سر تفاخر و ريا اونو از پرورشگاه براي فرزند خوندگي اورده باشه از اون هرچي که بگي بر مياد 

امير ده دقيقه اي نشست ولي چون ميخواست فردا سر کار بره از همه خداحافظي کرد و به سمت در رفت

شايسته تا دم در همراهيش کرد و جلوي در با لبخند گفت:به خاطر امشب ممنون خيلي زحمتت دادم ببخشي

اگه ناراحتتم کردم بازم ببخشيد

امير دستاي شايسته رو تو دستش گرفت و گفت:وظيفه م بود خانم ناراحتم کردي ولي با جواب و رفتار منطقي و بي عيب و نقصت از دلم در اوردي حالا هم برو تو تا بابات نيومده کتکم نزد

شايسته:باشه مواظب خودت باش رسيدي يه اس ام اس بده 

امير دستشو رو چشمش گذاشت و گفت :به روي چشم خانوم شبت به خير فعلا خداحافظ

شايسته :خدانگهدارت باشه

امير سوار ماشين شد و ازش دور شد و شايسته رفتنش رو تماشا ميکرد در حالي که يه احساس خاص داشت 

هنوز امير نرفته دلتنگش شده بود 

رها رو به روي امير حسين نشسته بود و لب پايينشو از استرس ميجوييد 

امير :خوب من منتظرم 

رها:راستش نميدونم از کجا شروع کنم پدر من اعتياد داره اونم از نوع شديدش که ديگه اميدي به ترک کردنش نيست 

هر وقت که حسابي براي موادش درمونده ميشد از غلام مواد فروش اصلي محله مون نسيه ميخريد انقدر حسابش بالا زد که به ميليون رسيد و اون عوضي هم بابامو تهديد کرد و گفت:يا سر دو ماه حسابشو صاف ميکنه يا بايد منو در عوض طلبش بده به اون

رها ريزش اشک هاش دست خودش نبود بقضشو به زور قورت داد و گفت:من خيلي تلاش کردم تا از هر راهي که بلد بودم و ميتونستم پولشو جور کنم ولي نشد حساب بابام خيلي بيشتر از اين حرفا بود 

بالاخره مهلت بابام تموم شد اون شب خوب يادمه اومده بود خونمون تا بابام اتمام حجت کنه 

بابام از خداش بود که من زن غلام بشم اينجوري با خودش فکر ميکرد رو حساب فاميلي و پدر زني موادش هميشه تامينه

خيلي تو خونمون جنگ و دعوا بود حتي کار من و بابام به کتک کاري هم کشيد ولي چاره چي بود من بدون اينکه خودم بخوام تسليم شدم توي چاييم وقتي حواسم نبود يه داروي بيهوشي ريخته بودن و من بي خبر از همه جا در حالي که اصلا فکرشم نميکردم اين بلا رو سرم بيارن خوردم 

چشمامو که باز کردم ديدم تو زير زمين يه خونه بودم ولي هرچي داد و بيداد کردم کسي به دادم نرسيد 

چند دقيقه تو اين حالت بودم که در باز شد و چند نفر وارد شدند 

غلام با يه پوزخند اومد سمتم و گفت:الکي کولي بازي در نيار تو مال مني و ديگه کسي نيست که بخواد بياد و نجاتت بده

با ناباوري نگاهش کردم و گفتم :يعني چي ؟مامانم و خواهرم کجان؟

غلام در حالي که پک محکمي به سيگارش ميزد گفت:اونا تو رو به من فروختند منم در عوض حساب بابات رو صاف کردم هم يه پولي کف دستشون گذاشتم تا واسه هميشه از اين محل و اين شهر برن پس به نفعته دختر خوبي باشي به خواسته هاي من عمل کني تا بتوني مثل يه ملکه تو خونه ي من فرمانروايي کني

ولي اگه بخواي سر تق بازي در بياري و باهام راه نياي روزگارتو بدتر از عاقبت يزيد ميکنم ديگه کسي رو هم نداري بخواي پيشش زندگي کني 

پس به نفعته که با من راه بياي و کنار خودم بموني وگرنه اگه مجبور بشم به فري بفروشمت اون بلايي سرت مياره که هر روز ارزو کني کاش پيش من بودي و واسه کلفتي خونه ي من هم التماس کني

رها اينو گفت و بقضش ترکيد و زار زار گريه کرد انقدر گريه هاش درد داشت که امير دستي به موهاش روي عصبانيت کشيد و ليوان ابي رو جلوش گذاشت و دستمال کاغذي رو به سمتش گرفت 

رها سرشو بلند کرده و چشماي دريايشو که حالا با وجود اين اشک ها انگار موج دار شده بود رو به امير دوخ

امير انگار جادوي اين چشم ها شده بود تا چند دقيقه نگاهش کرد و بعد در به خودش نهيبي زد و از جاش بلند شد و کنار پنجره ايستاد و با جديت گفت:خوب ادامه بديد لطفا 

رها با بقضي که حالا با کينه فرو خورده شده بود به رو به روش خيره شد و گفت:نزديک دو سه روزي اونجا زندوني بودم که يه روز چند نفر به زور بردنم طبقه ي بالا من خيلي سعي ميکردم مانع کاراشون بشم ولي خوب زور اونا خيلي بيشتر از من بود 

وارد يه اتاق بزرگ شديم که انگار کلا با تمام اون خونه فرق داشت 

يه ميز ارايش بزرگ که انواع لوازم ارايش روش بود و يه تخت خواب دو نفره ي فوق العاده شيک که اصلا تو باور من نميگنجيد که توي اون خونه باشه 

و در ديوار خونه پر از عکس هايي بود که واقعا افتضاح بود

امير خوب اون اتاق رو يادش اومد توي تفتيش اون خونه ديده بود

بالاخره با زور و اجبار يه لباس مجلسي فوق العاده باز و خوشگل تنم کردند و يه خانومي اونجا ارايش صورت و موهامو انجام داد 

احساس کردم تو طبقه پايين جشن بزرگي به پا بود و کلي ادم بودند 

وقتي ارايشم تموم شد همون خانمه بهم گفت که امشب تمام دوستاي غلام اونجا هستند و رک و بي رودروايسي بهم گفت که بايد به همشون سرويس بدم 

امير مشت هاشو محکم فشار ميداد اصولا شنيدن اين حرفا خيلي اذيتش ميکرد

رها ادامه داد ولي اين کار از من برنمي اومد من دختر پر شور و شر و شيطوني بودم ولي اونا از من خيلي بيشتر از يه شيطون بازي توقع داشتند 

دادا و بيداد راه انداختم ولي به زور پايين بردنم 

نميتونم محيط اونجا و جو حاکم برشو بهتون توضيح بدم همه مشروب خورده بودن و مست بودن و با ديدن من حرکات ناجوري از خودشون نشون ميدادند و ميخواستند که بهم نزديک بشن ولي من مقاومت ميکردم

مقاومت من انقدر زياد بود که غلام رو کفري کرد اونم دستمو گرفت و به سمت زير زمين برد و خواست که بهم نزديک بشه

ولي من نزاشتم اين کارو بکنه و بينمون درگيري پيش اومد و اونم که مقاومت منو ديد شروع به کتک زدن من کرد و من واقعا نميتونستم کاري بکنم

شدت کتک هاش انقدر زياد بود که من کم کم از حال رفتم و وقتي به هوش اومدم توي بيمارستان بودم 

الان هم ديگه نميخوام تو اون محله برگردم و ميخوام خودم مستقل زندگي کنم اين تمام چيزي بود که من بايد به شما ميگفتم 

امير اوهومي کرد و ورقه اي رو جلوي رها گذاشت و ازش خواست تا شکايتش رو عليه غلام و دارو و دستش بنويسه 

*******************8

شايسته باز نگاهي به کمدش انداخت و ايش بلندي گفت و دوباره روي تختش ولو شد 

محبوبه وارد اتاق شد و گفت:چيه مادر جان چرا انقدر اعصابت بهم ريخته س؟

شايسته:مامان خوب من مثلا عروسم ولي هيچ لباس رنگ روشن ندارم که الان تنم کنم خير سرم اولين باره ميخوام با امير حسين تنها برم خونشون خوب بده جلوي اونا با همين لباس ها باشم همشون تيره يا سياه

محبوبه پوف بلندي کشيد و گفت:خوب بابا فکر کردم چي شده الان زنگ ميزنم با شکوفه بريد خريد

شايسته:فقط مامان بگو زود بياد که عصر امير حسين مياد دنبالم دير ميش

ساعت 11بود که شکوفه و شايسته توي بازار قدم ميزدند تا لباس مورد نظر شايسته رو پيدا کنن بالاخره بعد کلي گشتن يه مانتو سبز گلدوزي شده رو با شلوار لي به همون رنگ و کيف و کفش و شال ستش رو خريد و با هم به سمت خونه برگشتند

نزديک ساعت 5 بود که لباس هاشو تنش کرد و جلوي ايينه ايستاد و نگاه خيلي دقيقي به خودش انداخت و بالاخره تصميمشو گرفت و بدون ارايش چادرشو روي سرش انداخت خوب ميدونست به احترام امير اين کارو ميکنه 

روي مبل منتظر امير نشست و به صحبت هاي مامانش و شکوفه گوش کرد

محبوبه:نميدوني چه دختريه از هر انگشتش يه هنر ميباره که هيچ حجاب و متانتش زبون زده 

حاجي که گفت واسه فرزين در نظر گرفته تش من که خيلي خوشحال شدم 

شکوفه:حالا نظر فرزين چيه؟ديده تا حالا طرفو ؟

محبوبه: بچه م ميگه هرچي شما بگيد 

شايسته پوزخندي زد و با خودش فکر کرد فرزين هم يکي مثل منصور خان زن ميگيره ولي هوس بازي هاش هم در کنارش داره 

شايسته با طعنه پرسيد :حالا کي هست اين عروس خوشبخت؟

محبوبه:دختر همکار باباته حاجي سلطاني ميشناسيش که؟ هم کلاسيت بود 

شايسته يه ذره فکر کرد مغزش سوت بلندي کشيد نه باور نميکرد 

 نميتونست خودش رو قانع کنه که اين بار ريحان رو براي فرزين تيکه گرفته باشن

ريحان رو خوب ميشناخت انقدر دختر خوب و اروم بود که اصلا نميتونست ازش ايرادي بگيره ولي اخه اون حقش نبود که با اون همه پاکي و نجابت زن ادم هوس بازي مثل فرزين بشه 

با حيرت به اميد اينکه اشتباه کرده باشه رو به مادرش کرد و گفت:ريحان ؟؟

محبوبه لبخندي زد و گفت:اره اخر هفته قرار خواستگاري گذاشتيم با امير حسين هم صحبت کن تا کار هاشو جفت و جور کنه که شما هم بايد باشين

زنگ در زد شده و شايسته با فکري مشغول از مادرش و شکوفه خداحافظي کرد و به سمت در رفت 

اخه ريحان واقعا حيف بود کاش گول ظاهر فرزين و خانواده ي اونا رو نخوره و بهش جواب مثبت نده

نگاهي به امير که توي ماشين سرشو روي فرمون گذاشته بود انداخت نميدونست چرا ته دلش شور افتاد و با فکر اينکه نکنه براش اتفاقي افتاده باشه سريع خودش رو به ماشين رسوند و چند ضربه اي به پنجره ي ماشين زد 

امير سرش رو بالا اورد و با چشمايي که از زور سردرد لعنتي که نميدونست چرا دچارش شده سرخ سرخ شده بود به شايسته نگاه کرد 

سعي کرد لبخند بزنه اعتقاد نداشت خستگي کارشو وارد زندگي شخصيش بکنه 

شايسته گناهي نکرده بود که اون پليس بود و به خاطر شغلش و ديدن صحنه هايي که گاهي خيلي عذابش ميداد اين سردرد ها به سراغش ميومد 

در براي شايسته باز کرد و با لبخند خسته اي گفت:سلام بانو خوش اومديد 

شايسته عاشق اين بانو گفتن هاي امير شده بود کنارش نشست و با لبخند گفت:سلام اقا خسته نباشي اتفاقي افتاده خيلي ناراحتي؟

امير :نه يه مقدار سردرد دارم 

شايسته با احتياط پرسيد:ميخواي من رانندگي کنم ؟

امير حسين با تعجب نگاهش کرد و گفت:مگه رانندگي بلدي؟

شايسته :اره گواهينامه دارم 

امير:چه بهتر من خيلي سردرد دارم بيا تو بشين 

شايسته با تعجب نگاهش کرد باور نداشت که امير ماشين نو و صفري که تازه خريده بود رو بده دست اون 

هفته پيش پرايدش رو فروخته بود و با پول پسنداز هايي که داشت يه 206 ابي کاربني اونم به انتخاب شايسته خريده بود 

شايسته:امير من خيلي وقته که پشت فرمون نشستم يه وقت چيزي نشه ؟

امير :عيب نداره بالاخره که بايد ياد بگير

شايسته با اعتماد به نفس ظاهري ولي درون اشفته پشت فرمون نشست و سعي کرد فکرش متمرکز کنه و با دقت به سمت خونه ي امير اينا رانندگي کرد 

نيم نگاهي به امير حسين انداخت ساعدش رو روي چشماش گذاشته بود و تقريبا لم داده بود روم پرسيد :امير بيداري؟

ار:اره

شاسته:من يه تصميمي گرفتم ميشه بهت بگم يا الان سردرد داري نگم؟

اميرستشو برداشت و قشنگ نشست و گفت:نه بگو گوش ميکنم

شايس کمي تعلل کرد و گفت:به نظرت امکان اينو داريم که ماه بعد تولد امام حسين عروسيمونو بگيريم؟

امير يهکمي فکر کرد هنوز از اين که برن زير يه سقف ترس داشت از اين که مشکلات بالاخره يه روز بالا بزنه

امير:اگهو بخواي من مشکلي ندارم 

شايسته:ام خودت مطرح ميکني تو خانوادت؟

امير:اره حت

تا خونه ديگه حرفي نزدن و شايسته تصميم گرفت ماجراي خواستگاري فرزين رو تو موقعيت بهتر براي امير بگه

جلوي در خونه تا حدي که تونست ماهرانه پارک کرد و به امير که اروم خوابيده بود نگاه کرد 

دلش نمي اومد بيدارش کنه ولي خوب از اون طرف هم دلش نمي اومد که تو ماشين به اين سختي بخوابه 

اروم تکونش داد و بيدارش کرد 

امير چشماش رو باز کرد و با شرمندگي نگاهي به شايسته انداخت قبل از اينکه پياده بشن دستشو تو دست گرفت و گفت:ممنون بانو زحمت رانندگي رو کشيدي منو ببخش تا اينجا خوابيدم حتما حوصله ت سر رفت اره ؟

شايسته مات و مبهوت نگاهش کرد تا الان از يه مرد اين همه محبت نديده بود صداقت کلام امير نمه ي اشک رو به چشمش اورد و بي اراده دست امير رو محکم فشار داد و با بغض گفت:نه عزيز حوصله م سر نرفت 

امير خوشحال از اينکه حس محبت شايسته رو به خودش زياد کرده گفت:ممنون بانو ما رو بخشيدي حالا بريم داخل 

شايسته به خودش اومد و گفت:اره بريم خوب پارک کردم راستي

امير در حالي که پياده ميشد سرشو داخل اورد و گفت:هم رانندگيت 20 بود هم پارک کردنت 

شايسته لبخند دلبري زد و از ماشين پياده شد

امير تو وجودش يه چيزي رو حس کرد يه احساس خاص به شايسته که از ته دلش بود

يه احساس نزديکي فوق العاد

انگار کم کم داشت حس اينکه اون هم ميتونه عشقش بشه و دوستش داشته رو پيدا ميکرد

شايسته در ماشين رو قفل کرد و خودش رو به امير رسوند

امير دستشو محکم گرفت و زنگ خونه رو فشار داد

زينب با خوشحالي خودش رو به ايفون رسوند و با شنيدن صداي امير با ذوق نگاهي به مادرش انداخت و گفت:مامان اومد

شايسته و امير وارد خونه شدند و با زينب و نرگس خانم سلام و احوال پرسي کردند و شايسته کنار امير روي مبل نشست 

زينب در حالي که واسشون چايي مياورد حالت خبيث گرفت و گفت:اهاي شايسته خانم بيا اين ور بشين ورپريده داداش منو مال خودت کردي ما اصلا نميبينيم

شايسته که از رفتار زينب جا خورده بود گفت:والا زينب جان زياد پيش من هم نمياد

زينب خنده ي بلندي کرد و در حالي که چايي رو به شايسته تعارف ميکرد بوسه اي روي گونه ش زد و با خنده گفت:الهي فدات بشم اين داداش ما اصولا همين جوريه عزيز به خدا شوخي کردم به دل نگيري ها 

شايسته که حالا از لحن صميمي زينب خوشش اومده بود با لبخند و تاي ابروي بالا زده گفت:بالاخره دلت بسوزونه من شوهر دارم تو نداري

زينب حالت گريه به خودش گرفت و گفت:اره من چقدر روزگار سياهم بايد با مامان بريم بازار يه بشکه اندازه ي من پيدا کنيم ترشي بندازم

با خنده و شوخي چاييشونو خوردند

امير هنوز سردرد داشت دلش اتاقش و ارامش ميخواست تا اروم بشه

نرگس خانم رو به امير کرد و گفت:مامان جان بريد بالا لباساتونو عوض کنيد انگار خسته اي يه استراحت هم بکنيد تا بابا بياد 

شايسته و امير با عذر خواهي به سمت بالا و اتاق امير رفتند

امير سمت لباساش رفت و دودل بود که جلوي شايسته عوضش کنه يا نه ؟

ولي بالاخره دلو به دريا زد اون الان زنش بود ديگه و شروع به باز کردن دکمه هاش کرد 

شايسته خودش رو به امير رسوند دلش ميخواست تو دلش حسابي جا باز کنه ديگه وقتش رسيده بود که خجالت و حيا رو کنار بزاره بالاخره امير شوهرش بود 

دستاي امير رو تو دستش گرفت و گفت:تو خسته اي بزار من دکمه هاتو باز کنم امير حسين مخالفتي نکرد و خودش رو دست شايسته سپرد 

شايسته با شيطنت و کش دادن دکمه هاشو باز ميکرد نفس هاي گرم شايسته که به سينه امير ميخورد حسابي حالشو دگرگون کرده بود

شايسته اروم دستي به سينه ي امير کشيد گفت:اگه خسته اي ماساژت بدم

امير لبخند کم جوني زد و گفت:بانو داري شيطون ميشي ها ؟ميخورمت ها 

شايسته لبخند شيطوني زد و همون طور که کارشو ادامه ميداد گفت:تو ؟؟؟؟؟؟؟؟؟نه بابا از اين کارا هم بلدي ؟

امير تو يه حرکت ناگهاني پرتش کرد روي تخت و با شيطنت گفت:اره ميخواي امتحان کني؟

شايسته تاي ابرو شو بالا داد و گفت:همين قدر بلدي ؟

امير ديگه حسابي قاطي کرده بود شايسته هم خوب بلد بود اتيششو تند تر بکنه

امير بي محبا لباشو به لباي شايسته نزديک کرد 

نگاه نافذشو به چشماي خوش حالت شايسته انداخت و لباشو به لباش نزديک تر کرد

شايسته ولي بازيش گل کرده بود و مثل جوجه از زير دست امير در رفت و به سمت در اتاق رفت و گفت :اووم اقايي فکر کنم براي امروز کافي باشه 

ولي قبل از اينکه بخواد درو باز کنه خودش رو تو هوا ديد

امير بي توجه به غرغر هاي زير لبي شايسته و مشت هاي ظريفش که به پشتش ميخورد رو تخت پرتش کرد و خيلي با جذبه گفت:نوچ نوچ نوچ خانم خانما با امير حسين بازي نداشتيم ها 

و قبل از اينکه شايسته اعتراضي کنه لباش رو محکم روي لباش گذاشت و عميقا بوسيد 

شايسته از عمق وجودش احساس ارامش کرد بي اختيار دستشو دور کمر امير انداخت و انگار به عميق ترين سرچشمه ي ارامش پناه برده بود 

امير از جاش بلند شد و کنار شايسته دراز کشيد و چشماشو بست شايسته ميدونست سردرد خيلي داره اذيتش ميکنه

دستشو رو چشماي امير کشيد و گفت:بخواب عزيزم اروم بخواب

امير هم دستشو محکم فشرد و خوابش برد

پتو رو روي نيم تنه ي لخت امير کشيد و با لبخند نگاهش کرد 

شايسته پلک رو هم نزاشته بود و فقط به امير حسين مرد اجباري زندگيش خيره شده بود احساس ميکرد اين موجود رو خدا از اسمون براي ارامشش فرستاده بود 

داشت اعتراف ميکرد عاشقش شده بود سخت هم عاشقش شده بود 

با ضربه اي که به در خورد به خودش اوم

شايسته:جانم عزيزم

زينب:بابا اومده زن داداش مياين پايين

شايسته:باشه گلم امير رو بيدار کنم ميايم 

اروم روي صورت مردونه ي امير که توي خواب مثل يه بچه پاک و معصوم شده بود نگاهي انداخت و بي اختيار بوسه اي به گونه ش زد و گفت:امير جان بيدار ميشي بريم پايي

امير خوابش سبک بود اروم بيدار شد و با شرمندگي واسه خوابش از شايسته عذر خواهي کر

لباسشو تنش کرد و دست به دست شايسته وارد پذيرايي شدند

با علي اقا سلام و عليک کردند و روي مبل کنارش نشستن

زينب اروم در گوش شايسته گفت:خوش گذشت

شايسته:چي

زينب:رنگ رخساره خبر ميدهد از سر درون 

شايسته:زينب ميکشمت ها

زينب خنده ي ريزي کرد و چيزي نگف

شايسته رو به علي اقا کرد و گفت:حاجي چه خبر ؟يه سر از عروستون نميگيريد ؟

علي اقا محجوبانه خنديد و گفت:من هنوز حاجي واقعي نشدم دخترم ايشالا امسال

حق با تو خانم من کم لطفي کردم

شايسته با حيرت از حرفي که از علي اقا شنيده بود گفت:مگه مکه نرفتيد ؟

علي اقا لبخند محوي زد و گفت:واجب نه هنوز عروس گلم اگه خدا بخواد امسال قراره با نرگس خانم بريم

شايسته گنگ هنوز نگاهش ميکرد باورش نميشد که اين حرف رو شنيده باشه بابا و مامانش هر سال تو راه مکه و کربلا بودند و هر سال وليمه و ........ داشتند 

شايسته:چرا هنوز نرفتيد شما که استطاعت ماليشو داريد 

علي اقا:به موقع واست ميگم دخترم

شايسته ديگه حرفي نزد و توي خودش فرو رفته بود خيلي دوست داشت دليل علي اقا رو بفهمه

شام رو توي فضاي صميمانه و پر از شوخي و خنده ي خوردند 

چشماي حسرت بار شايسته روي رفتار صميمانه ي زينب و علي اقا مونده بود 

علي اقا جلوي اونا دستشو دور گردن زينب مينداخت و کلي باهاش شوخي ميکرد

انقدر نگاهش پر از حسرت بود که حتي امير هم فهميد و براي اينکه ذهنش رو منحرف کنه بحث اينکه عروسي رو ماه اينده بگيرن رو پيش کشيد که با استقبال همه رو به رو شد 

شايسته از خانواده ي خودش هم مطمئن بود که دوست دارن زودتر از شرش خلاص بشن 

ساعت نزديک 9 بود که شايسته نگاهي به امير انداخت و گفت:ميبريم خونه يا خودم برم؟

امير اخم غليظي کرد و گفت:ساعت 9 شب تنها کجا تشريف ببري؟

شايسته هول شد و گفت:خوب ديدم خسته اي گفتم مزاحمت نشم

امير همون طور که لباس عوض ميکرد با ظاهري که دوباره سرد و خشن شده بود گفت :لازم نکرده ميرسونمت 

شايسته از همه خداحافظي کرد و به سمت ماشين رفت و سوار شد 

امير هم سوار شد و به سمت خونه راه افتادند

داخل ماشين شايسته با تعلل رو به صورت سرد امير کرد و گفت:يه چيزي بگم ؟

امير :اره بگو 

شايسته:نظرت راجبع به دانشگاه من چيه؟

امير دقيق شد و گفت:چطور؟

شايسته:خوب من الان بايد برم دانشگاه اين چند وقته خيلي سرمون شلوغ بود به همين خاطر ميخوام کلا اين ترم مرخصي بگيرم از ترم ديگه برم 

امير:اره مشکلي نيست برو 

شايسته ذوقش رو پنهان کرد و حرفي نزد 

تا خونه حرفي با هم نزدند امير جلوي در خونه نگه داشت 

شايسته:ممنون امشب شب خيلي خوبي رو داشتم 

امير:منم همين طور

شايسته دلخور از رفتار سرد امير ديگه حرفي نزد و پياده شد و به خداحافظي زير لبي اکتفا کرد 

امير هم بدون حرف ديگه اي جوابش رو داد و پاشو روي گاز گذاشت و رفت

حتي صبر نکرد ببينه که شايسته وارد خونه ميشه يا نه

بغض تو گلوي شايسته چنگ انداخت و با خودش تکرار کرد :اونم مثل همه ي مرد هاي دنيا به فکر لذت خودشه و وقتي سيراب بشه ديگه سرد ميشه و بي تفاوت چند ضربه اي با مشتش به ديوار کنار خونه زد تا حرصش بخوابه و اين اشکاي لعنتي پايين نيان

زنگ رو فشرد و وارد خونه شد حوصله ي مطرح کردن جلو افتادن تاريخ عروسيشونو نداشت 

به سمت اتاقش رفت و نگاهي به خودش تو ايينه انداخت و دستي به لباش کشيد ولي ناخود اگاه با پشت دستش روشون کوبيد و گفت:ياد بگير تو نبايد رام بشي بفهم 

با لباس بيرون روي تختش ولو شد و گوشيشو خاموش کرد قرص خواب اوري براي ارامشش خورد و خوابيد 

امير حسين اما هنوز هم نميدونست چه مرگش شده بود ؟از اينکه شايسته با پررويي تو روش نگاه کرده بود و گفته بود اون وقت شب خودش برگرده خونه رواني شده بود 

سر هر چيزي کوتاه ميومد و صبوري داشت ولي سر مسائل ناموسي نميتونست خودش رو کنترل کنه 

درست بود که چند وقتي بود که تمرين اين مسئله که بايد اروم باشه و خودشو کنترل کنه و زود قضاوت نکنه رو با خودش کار ميکرد ولي گاهي به قول سامان امپر ميچسبوند 

اون شب داخل رستورانم به زور خودشو کنترل کرده بود و فردا صبح که پسره اومده بود اگاهي جلوي همه يه سيلي ي جانانه تو صورت طرف خوابونده بود 

دستي به موهاش کشيد و کلافه جلوي در خونه پارک کرد از اين که صبر نکرده بود شايسته اون وقت شب بره خونه پشيمون بود 

موباشو برداشت و شماره شايسته رو گرفت 

گذشته

امير از اداره بيرون زد فکر رها بدجوري ذهنشو مشغول کرده بود از اين که اون همه بلاو بدبختي و بي مهري از خانواده براش پيش اومده بود واقعا براش متاسف بود 

ولي هنوزم اسم اون احساسي که درونش داشت رشد ميکرد رو نميدونست 

نگاهش به خيابون افتاد 

رها کنار ماشين امير ايستاده بود مانتو و شلوار جين خوشگلي تنش بود با يه روسري ابي و عينک دودي هم به چشم داشت

نزديک امير شد و عينکشو برداشت از اون عشوه هاي هميشگي به صداش داد و رو به امير گفت:سلام جناب سروان خسته نباشيد يه عرضي خدمتتون داشتم 

امير حالت جدي و خونسردي گرفت و گفت:بفرماييد خانم 

رها کمي با انگشتاش بازي کرد و گفت:بهتر نيست بريم يه جاي خلوت تر ؟ اخه جلوي اداره ي اگاهي که نميشه حرف زد

امير سرد تر از قبل گفت:لطف کنيد همين جا امرتون رو بگيد

رها که حسابي ضايع شده بود گفت:راستش من يه مقدار پول پس انداز دارم ولي هرجا ميرم چون يه دختر تنها هستم بهم خونه نميدن ميتونم رو کمک شما حساب کنم 

امير حسين بر خلاف ميلش سوار ماشين شد و با ابهت گفت:نه متاسفم از من کاري بر نمياد و پاشو رو گاز گذاشت و رفت

رها اما مشت هاشو محکم فشرد و گفت :رامت ميکنم بالاخره يه روز اقا پليسه بد اخلاق تو هم يه مردي بالاخره کوتاه مياي

انقدر سر راه امير سبز شد و رفت و اومد و التماس کرد تا مجبورش کرد که براي کرايه ي خونه همراهش بره و کمکش کنه 

حالا ديگه مثل يه خوره به جون امير افتاده بود صبح تا شب تلفن ميزد انقدر ابراز عشق دلتنگي کرده بود که رسما امير رو ديوونه کرده بود 

رها با رضايت نيم نگاهي تو ايينه به خودش انداخت از خودش راضي بود با استفاده از غيرت و دلرحمي امير اونو به سمت خودش کشيده بود

توي خونه قهقه ميزد و با خودش تکرار ميکرد اره امير حسين خان صدرايي تو پسر خوبي هستي ولي تو اتيش انتقام رها کسي سالم نميمونه 

*******************

امير کلافه تو اتاقش راه ميرفت و شماره ي شايسته رو ميگرفت و هر بار با شنيدن خاموش بودن گوشي کلافه تر از قبل چنگي به موهاش ميزد

ساعت نزديک 12 بود و حتي نميتونست با خونشون تماس بگيره

تا صبح نخوابيد و هزار جور خط و نشون براي شايسته کشيد

شايسته اما با تاثير قرص خواب اروم و بي دغدغه خوابيده بود و صبح نزديک ساعت 8 از خواب بلند شد و براي انجام کاراي دانشگاهش از خونه بيرون زد

اما با ديدن امير حسين جلوي در خونه با ظاهر اشفته و چشمايي که به رنگ خون شده بود به سختي جا خورد

با هر قدم امير به جلو اون يه قدم به عقب ميرفت تا به ديوار خونه خورد و سر جاش وايستاد 

امير با عصبانيت بازوهاي شايسته رو چنگ زد و به سمت ماشينش برد انقدر عصباني بود که شايسته حتي جرات نفس کشيدن رو هم نداشت چه برسه به سوال پرسيدن و اعتراض کرد

شايسته رو توي ماشين انداخت و خودش هم پشت فرمون نشست و با اخرين سرعت ممکن به سمت خونه ي خودشون حرکت کرد حالا حالا ها باهاش کار داشت مخصوصا اين که کسي توي خونه شون نبود زينب و نرگس خانم براي خريد لباس براي مراسم عروسي رفته بودند بازار 

امير با سرعت سرسام اوري رانندگي ميکرد و شايسته از ترسش فقط روي صندليش نشسته بود و کمربند ايمنيشو بسته بود 

موبايل امير دائما زنگ ميخورد و اون بي توجه به زنگ موبايل راهشو با همون سرعت و قيافه اخم الود ميرفت 

شايسته از روي کنجکاوي سرکي به موبايل امير کشيد تا ببينه کي که اين همه بهش داره زنگ ميزنه 

انگار اونم غيرتي شده بود 

اسم سامان بي وقفه روي موبايل روشن و خاموش ميشد 

امير جلوي در خونه ي خودشون نگه داشت و با ظاهري خونسرد ولي درون اتيشي رو به شايسته گفت:پياده شو 

شايسته هنوز مات و مبهوت و گيج نگاهش ميکرد 

امير يه کوچولو سرشو به صورت شايسته نزديک کرد و با چشماي سياه و جذابش که دل هر دختري رو دگرگون ميکرد به چشماي شايسته خيره شد و با ابهت و اروم گفت:با شما هستم پياده شو 

شايسته انگار تازه به خودش اومده بود تکوني به خودش داد و از ماشين پياده شد 

امير دزدگيرو زد و در خونه رو باز کرد کنار ايستاد تا اول شايسته وارد خونه بشه

وارد خونه که شدند شايسته بلاتکليف و سط پذيرايي ايستاده بود و متعجب از رفتار امير بود 

سردر نمي اورد که چرا انقدر عصبانيه 

امير سوئيچ ماشين رو روي ميز پذيرايي پرت کرد و به سمت اشپزخونه رفت و بعد خوردن يه ليوان اب خنک به سمت شايسته برگشت 

شايسته از ترس قدمي عقب رفت 

امير خيلي خونسرد و عادي گفت:گوشيت چرا خاموشه از ديشب؟

شايسته:سردرد داشتم خواموشش کردم 

امير در حالي که سعي ميکرد خشم خودشو کنترل کنه دوباره پرسيد:فکر نکردي من نگران ميشم؟؟؟

شايسته با پوزخند بي اراده و ناباوري گفت:نگران من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

امير تعادل خودشو از دست داد و با صداي نسبتا بلندي گفت:نه نگران دختر همسايه بايد ميشدم؟تو زن مني ميفهمي اينو؟

شايسته اخمي کرد و گفت:من کار خلافي نکردم سر من داد نزن خوب سردرد داشتم خاموشش کردم 

امير که با ديدن اخم شايسته کمي اروم تر شده بود بازوهاشو توي دستاش گرفت و با لحن اروم تري گفت:بابت رفتار ديشبم ببخشيد 

و باز جدي شد و با اخم گفت:ديگه حق نداري موبايلتو خاموش کني تحت هيچ شرايطي 

نگاهي تمام قد به شايسته انداخت و اخم نگاهش و خشم وجودش بيشتر شد 

 اتفاق هاي ناخوشايند زندگيش هر لحظه جلوي چشماش واضح تر ميشدند 

بي اختيار دستشو به سمت مانتوي شايسته برد و با خوشونت و عصبانيت فوق العاده و توي يه حرکت مانتو رو توي تنش پاره کرد و تيکه هاشو از تن شايسته به زور در اورد و گوشه ي اتاق پرت کرد 

حالا شايسته با دهن باز و در حالي که فقط يه تاپ دوبنده با شلوار لي تنش بود به امير نگاه ميکرد 

يه دفعه به خودش اومد و با صداي بلندي گفت:ديوونه اين چه کاري بود تو کردي؟ مگه مريضي؟

امير:مگه بهت نگفته بودم هر جور ميخواي بيرون بيا ولي مانتوي تنگ تنت نکن 

شايسته:لباس پوشيدنم به خودم ربط داره نکنه چون اسم من تو شناسنامت به عنوان زنت هست ميخواي ازادي مو ازم بگيري؟

پوزخند اشکاري زد و ادامه داد :شما مردا همتون شبيه هميد خود خواه من ساده رو بگو فکر ميکردم تو با بقيه فرق داري و ازاديمو ازم نميگيري

امير:من دلم نميخواد بدن قشنگ تو غير از من مال فرد ديگه اي باشه و اونم ازش لذت ببره خواستيه زياديه؟

من ازت فقط ميخوام مانتوي تنگ و بدن نما نپوشي ميخوام مال من باشي فقط مال من 

شايسته پشتشو به امير کرد و چيزي نگفت 

امير نگاهي بهش کرد حالا اين ناز و ادا هاي شايسته هم براش دوست داشتني ميومدن اين دختر اروم و بي صدا داشت همه ي زندگيش ميشد 

امير بي طاقت شايسته رو به سمت خودش برگردوند و با لحن اروم تري گفت:عزيزم تو بگو خواسته ي زياديه 

شايسته نازي به چشماش داد و گفت:حالا مانتومو پاره کردي چه جوري برم خونه ؟

امير با بي خيالي ذاتي توي يه حرکت شايسته از از زمين بلند کرد و بي توجه به داد و قالش به سمت اتاقش رفت و اونو اروم روي تختش گذاشت 

صورتش رو به صورت شايسته نزديک کرد و دو دستش رو دو طرف صورت شايسته گذاشت و صورتش رو قاب گرفت و به چشماي پر از ناز و شيطنتش خيره شد و گفت:تنبيه ت اينه که الان پيشم بخوابي چون من تا صبح از دست جنابعالي بيدار بودم 

شايسته:وا امير کلي کار دارم 

ديگه نميتونست حرفي بزنه چون لباي پر قدرت امير روي لباش فرود اومده بود 

چند دقيقه تو اين حال بودند و امير بي محبا شايسته رو توي اغوشش گرفت و زير گوشش گفت:تو مال مني فقط مال من هرجور دوست داري لباس بپوش من سخت گيري نميکنم ولي تنگ نباشه قول ميدي خانم؟

شايسته بي اختيار لبخند زد انقدامير با صداقت و دور از زورگويي ازش درخواست کرده بود که نتونست نه بياره و اروم گفت:باشه اقايي 

امير:ويه چيز ديگه من روي غيرتيلي حساسم خواهش ميکنم زياد با دوزش بازي نکن باشه؟

شايسته سرشو به معني تائيد تکون دا

امير توي اغوش گرفتدش و اروم خوابش برد

شايسته ديشب خيلي خوب خوابيده بود و اصلا خوابش نمي اومد ولي خوب راه فراري هم نداشت امير محکم توي بغلش گرفته بودتش و اجازه ي فرار بهش نميداد

خيلي نگران بود و دلش شور ميزد ميترسيد که زينب و نرگس خانم برسند و با اين لباس خجالت ميکشيد 

موبايل امير روي ميز کنار تختش ميلرزيد با ديدن اسم زينب خودشو جمع و جور کرد و اروم جوابشو دا

شايسته:سلام زينب جان

زينب:به به زن داداش خلم پيش اميري

شايسته:اره عزيزم تو کجايي؟

زينب:اخ اخ اخ اين امير حسين ما رو احتمالا تا ماه اينده از اداره اخراجش ميکنن صبح تا شب پيش جنابعاليه

شايسته خنده ي کوتاهي کرد و گفت :تا کور شود هر انکه نتواند ديد اونم از نوع خواهر شوهرش 

زينب:قربونت عزيزم لطف داري به ما !!!!!!!!!!!!!قرض از مزاحمت به امير خان بگو که ما امشب ميخوايم بريم دماوند پيش عمه تا اندازه ي لباسامونو بگيره شب هم نميايم بابا هم باهامون مياد

شايسته:باشه حتما ميگم 

زينب خنده ي خبيثي کرد و گفت:خوش بگذره امشب 

و قبل از اين که جيغ جيغ شايسته در بياد با خنده تلفن رو قطع کرد

شايسته سرشو تکون داد و خدا رو شکر کرد کسي فعلا نمياد خونه

نگاهش به امير افتاد و بي اختيار زير خنده زد امير يکي از چشماشو باز کرده بود و با حالت با مزه اي نگاهش ميکرد 

امير:اره بخند تو نخندي کي بخنده فکر کنم نذر کردي نزاري امروز ما بخوابيم 

شايسته در حال خنده رو به امير گفت :خوب تقصير من چيه خواهرت زنگ زده بود 

امير بي قرار چال گونه ي شايسته رو بوسه ي عميقي کرد و از جاش بلند شد و به سمت کمد لباساش رفت

ميدونست بيشتر کنار شايسته بمونه يه کاري دست خودشو و اون ميده

در حالي که لباساشو برميداشت تا بره حمام گفت:چي کار داشت

شايسته با بيخيالي گفت:هيچي گفت امشب ميرن دماوند خونه نميان 

امير سرشو تکون داد تا افکار مسخره ي تو ذهنشو از خودش دور کنه 

امير:باشه خانومي من ميرم يه دوش بگيرم تو يه چايي قند پهلو براي شوهرت درست کن ضعيفه 

شايسته اخمي به پيشونيش داد و گفت:وا مگه من نوکرتم

امير تعظيم کوتاهي در برابر کرد و گفت:بانوي من افتخار ميديد از دست مبارک يه چايي خوشمزه به ما بديد ؟

شايسته هم در برابر تعظيم کوتاهي کرد و گفت :با کمال ميل قربان 

امير با خنده به سمت حمام رفت و با خودش در باره ي شخصيت ضد زورگويي شايسته فکر ميکرد و از ته دل تحسينش کرد 

شايسته از توي کيف لوازم ارايشش وسايلاشو برداشت و به سمت اشپزخونه رفت 

زير کتري رو روشن کرد و ارايش زيباي و غليظي رو روي صورتش پياده کرد 

با رضايت نگاهي به چهره ي خودش توي ايينه انداخت 

چشماي مشکيش درشت تر به نظر ميرسيد و لباي قلوه ايش با اين رژ صورتي بيشتر به چشم ميومدند 

موهاي بلندش رو دم اسبي بست و چايي رو دم کرد

تو همين حال امير هم از حمام بيرون اومد 

بوليز و شلوار اسپرتي تنش بود و موهاي لختش خيس روي صورتش ريخته بود و جذابيتش رو چند برابر کرده بود 

با ديدن شايسته خيره و بي وقفه نگاهش کرد و با خودش فکر ميکرد اين دختر امروز قصد ديوونه کردنش رو داره و چهره ي جذاب شايسته و روحيات فوق العاده ش براي امير اونو تبديل به الهه ي زندگيش کرده بود 

و شايسته اما براي اولين بار از نگاه خيره ي پسري بدش نيومده بود و احساس بدي پيدا نکرده بود که هيچ غرق در شادي هم شده بود 

شايسته بي توجه به رفتار امير به سمت تلويزيون رفت و روشنش کرد و بعد به سمت اشپزخونه رفت و توي دو تا ليوان چايي ريخت و روي مبل نشست و پاهاي خوش فرمش رو روي هم انداخت و رو به امير با خونسردي گفت:امير جان بيا چايي تو بخور 

تو همين حالت صداي اذان از تلويزيون بلند شد شايسته صلواتي زير لب فرستاد و منتظر اومدن امير شد

نيم نگاهي به خونه انداخت امير نبود کنجکاو شد و به سمت اتاق امير رفت با حيرت به چيزي که ميديد خيره شد 

امير سجاده شو رو پهن کرده بود و اروم و بي دغدغه نمازش رو ميخوند از ريا و ولظالين کشيدن هاي بلند هم خبري نبود همش يه راز و نياز بي ريا با معبود بود 

شايسته بي هيچ حرفي فقط نگاهش ميکرد 

امير عادت داشت نمازشو اول وقت بخونه و وقتي شايسته رو سرگرم تلويزيون ديد براي خوندن نمازش به اتاقش رفت 

شايسته با خودش فکر ميکرد اين ادم همه چيزش سر جاشه 

نماز خوندش انقدر ساده و انقدر روحاني بود که تا عمق وجود شايسته رو لرزوند 

امير تسبيحشو گردوند و دعاشو خوند و سجاده شو جمع کرد 

چشماش به شايسته افتاد و که با يه حالت خاصي نگاهش ميکرد 

امير به سمتش اومد و دستشو گرفت و گفت:خوب بانو جان يه چايي بهمون ميدي بالاخره يا نه 

شايسته لبخندي زد و گفت:اره داغه بيا بريم 

امير روي مبل نشت و محو شايسته شد و اونم چاييشو ريخت و براش اورد و دوتايي تو ارامش چاييشونو خوردن

شايسته نگاهي به ساعتش کرد و گفت:جناب سروان مانتوي ما رو نفله کردي حالا چه جوري من برم خونه ؟

دير برسيم دوباره حاجي بيچارمون ميکنه 

امير شايسته رو توي بغلش گرفت و گفت:عزيزم ببخشيد الان ميرم يه خوشگلشو برات ميخرم 

کي ميخواي بري خانوم؟

شايسته:به مامانم گفتم تا سه و چهار برميگردم از دست تو کاراي دانشگاهمم موند 

امير:عيب نداره عزيزم بگو امروز با من بودي فردا برو 

امير چاييشو سر کشيد و از جاش بلند شد به سمت اتاقش رفت و پيرهن مردونه ي ابيش و کت و شلوار سورمه ايشو پوشيد و به سمت پذيرايي برگشت 

امير:شايسته جان من الان برميگردم گلم 

شايسته:باشه منتظرت ميمونم 

نيم ساعت بعد امير با غذا و يه پاکت توي دستش برگشت 

امير حسين:شايسته جان بيا ناهار گرفتم کوبيده که دوست داري؟

شايسته در حالي که براي کمک به سمتش ميومد گفت:اره ممنون

غذاشونو دو تايي با هم خوردن حالا بماند که وسط خوردن غذا امير گاهي هوس لباي شايسته رو ميکرد و اونم با رضايت خاطر در اختيارش ميزاشت

بعد از جمع کردن سفره و خوردن چايي امير پاکتي رو به سمت شايسته گرفت و گفت:الوعده وفا بفرماييد خانم 

شايسته با ذوق مانتو رو از توي پاکتش در اورد و چشماش برقي زد 

فکر ميکرد الان امير يه مانتو مشکي ساده براش ميخره ولي يه مانتو با يه رنگ مخلوط کرم و قهوه اي که با وجود زيبايي و مد روز بودن وقتي تنش کرد بدن نما نبود 

بي اختيار به سمت امير رفت و بوسه اي روي گونش گذاشت و با شوق گفت:مرسي خيلي قشنگه 

امير لبخندي زد و گفت:قابل شما رو نداره 

شايسته ارايششو پاک کرد و مانتو جديدش رو پوشيد بقاياي مانتوي قبليش رو هم بيرون توي سطل زباله ي شهرداري انداختند و به سمت خونه ي شايسته اينا رفتند 

امير قرار بود بره سر کار و شب کار بمونه 

شايسته رو جلوي در خونه پياده کرد و هردوشون خوشحال از روز خوبي که باهم داشتند گرم خداحافظي کردند 

و دلگير و دلتنگ از جدايي شايسته به سمت خونشون رفت و وقتي که داخل رفت خيال امير هم راحت شد و به سمت اداره حرکت کرد 

*******************8

گذشته

رها با شنيدن صداي زنگ با همون سر و وضع به سمت در حمله کرد ميدونست که اميره تو اين چند وقت امير يه بارم پا تو خونه ش نگذاشته بود 

درو باز کرد و امير رو پشت در ديد 

رها:سلام جناب سروان بفرماييد داخل 

امير:نه مرسي کاري داشتي زنگ زدي؟

رها:خوب بيا داخل ديگه دلم برات تنگ شده 

امير:نه بايد برم کار دارم لطف کن ديگه اينجوري نيا جلوي در حالا بعدا با هم ميريم بيرون فعلا باي 

رها خداحافظي زير لبي کرد و درو با حرص بست نميدونست ديگه با چه راهي بايد اين پسر رو رام کنه ؟؟؟؟

امير اما تو انديشه ي خودش سخت در اين فکر بود کهرا با رها رفت و امد ميکنه چرا ولش نميکنه اون هزار درجه با امير و خانواده ش فرق داره

اخر سرم براي راحت کردن وجدانش و بستن دهن سامانرحم رو بهونه کرد و با عصبانيت دستي به موهاش کشيد 

رها اما بي خيال امير تلفني قرار شب رو با ارش ميزاشت

امير توي اتاقش نشسته بود و گذارش عمليات ديروزشو تنظيم ميکرد که سامان وارد اتاق شد و با چهره ي خيلي گرفته رو به امير گفت:بايد بريم يه جايي تفتيش داريم 

امير:اوکي کجا هست حالا موردش چيه؟

سامان از رفتن مکانش طفره رفتو گفت :بلند شو تو ام داستان از من نپرس 

امير حسين متعجب از رفتار سامان اماده شد و با ماشين مخصوص به سمت محل مورد نظر رفتند 

هرچي به محل نزديک تر ميشدند اعصاب امير داغون تر ميشد با خودش فکر ميکرد اينا سمت اينجا براي چي دارن ميرن ؟؟؟؟؟؟؟؟

بالاخره رسيدند 

نه باورش نميشد الان دقيقا جلوي خونه ي رها بودن

با عصبانيت به سمت سامان برگشت و گفت:اينجا چه خبره؟

سامان اروم زير لب گفت:اروم باش امير بايد خودت از نزديک يه چيزايي رو ببيني مجبور شدم تو ديونه شدي پسر حرف هيچ کسي تو گوشت فرو نميره حالا بهتره بره و ببيني رها خانم دقيقا چي کارست 

امير :چي ميگي تو 

سامان :برو بالا 

امير باور نميکرد چيزي رو که داشت ميديد 

يا شايد هم دلش نميخواست که باور کنه 

رها الان دقيقا تو بغل يه پسري بود و با ديدن اونا سعي کرد پتو رو روي بدنش بکشه 

امير بي اختيار دستي به صورتش کشيد و بيرون رفت نه نميتونست باور کنه 

اون چي براي رها کم گذاشته بود؟بعد اون اتفاق چه از لحاظ روحي و چه مالي همه جوره ساپورتش کرده بود 

اره الان وقت اعتراف به خودش بود عاشق رها شده بود بي دليل و بي منطق ولي الان دقيقا فهميده بود که اين احساس فقط يه دوست داشتن احمقانه بوده و بس 

از اون روز 4 سال گذشته و امير الان رها رو خيلي وقت بود که نديده بود و بعد اون احساس احمقانه و زود گذر حالا شايسته وارد زندگيش شده بود 

درست بود که از اول با زور اومده بود ولي حالا کم کم داشت براش خيلي عزيز ميشد 

دوستش داشت ولي نه زود گذر و بي فکر 

شايسته هم مسئله ي ازدواجشون رو تا ماه بعد تو خونه مطرح کرد و همه رضايتشونو اعلام کردند 

البته از قبل هم ميدونست اونا ميخوان اون زودتر بره

امروز پنج شنبه بود و قرار بود ساعت 7 براي خواستگاري خونه ي ريحان اينا برن 

ديروز کاراي دانشگاهشو انجام داده بود و خوشحال بود که ميتونست از ترم بعد درسشو ادامه بده

به امير هم خبر داده بود برنامه ي امشب رو و قرار شده بود اونم ساعت 7 جلوي در خونه شون باشه 

امير ساعت 6 خودشو به خونه ي حاجي رسوند انگار قلبش براي ديدن شايسته خيلي بي تاپ شده بود 

شايسته هنوز متفکر توي اتاقش نشسته بود و فکر ميکرد که چه لباسي بپوشه که در اتاقش زده شد 

شايسته ميدونست حتما ادم تازه اي بايد اومده باشه خونه چون در زده شده بود 

شايسته:بله؟

امير حسين:اجازه هست خانم بيام داخل ؟

شايسته ذوق کرد و از ته دل امير رو تحسين کرد رفتار هاش واقعا تحسين بر انگيز بود با اين که توي اين اتاق زنش بود و محرم ترين فرد به اون بود بازم اجازه ميگرفت

شايسته:اره اقا بفرماييد 

امير وارد اتاقش شد و به شايسته دست داد و روي تختش نشست

شايسته خيره به همسرش نگاه کرد واقعا خوشتيپ شده بود کت و شلوار سورمه اي و بوليز سفيدي تنش بود موهاي خوش حالتش طبق فرم هميشگي روي صورتش ريخته بود و با چشماي پر ابهت و مردونش اتاق شايسته رو زيرو رو ميکرد 

نگاهي به شايسته انداخت و گفت:خانم گل من چرا هنوز حاضر نشدي الان ميخوايم بريم ها 

شايسته خودشو لوس کرد و سمتش اومد و دستشو دور گردنش انداخت و گفت:اخه نميدونم چي بپوشم تو ميگي کدوم لباسمو بپوشم ؟

امير بي قرار نگاهي به چشم هاي قشنگش کرد و بي اختيار بوسه ي عميقي از لب هاش گرفت و گفت:هرچي بپوشي بهت مياد 

شايسته بالاخره تصميم گرفت مانتو جديدي که امير براش خريده بود رو بپوشه 

با شنيدن صداي حاجي امير براي ناراحت نکردنش از اتاق شايسته بيرون اومد و به سمت پذيرايي رفت کنار فرزين نشست و مشغول صحبت باهاش شد 

ساعت 7 بود که به خونه ي ريحان اينا رسيدند و روي مبل نشستند 

صحبت هاي اوليه زده شد و هردو طرف کاملا راضي به نظر ميرسيدند بعد از توافقات اوليه 

سمانه خانم مادر ريحان اونو براي اوردن چايي صدا زد 

شايسته خوب ريحان رو ورانداز کرد هنوز هم خوشگل و جذاب بود

قد بلند و هيکل کاملا مانکن 

چشم هاي سبز با پوست و ابرو هاي روشن و لب هاي کوچيک و قرمز

سرشو تکون داد و با خودش فکر کرد واقعا براي فرزين خيلي زياد بود 

ريحان چايي ها رو تعارف کرد و با ديدن شايسته لبخند عميقي بين هردوشون رد و بدل شد و کنار مادرش نشست 

با اجازه ي بزرگ تر هاي فرزين و ريحان براي حرف زدن به اتاق ريحان رفتند 

بالاخره بعد صحبت هاي نهايي قرار شد توي هفته ي اينده جواب خانواده ي ريحان جواب خودشونو اعلام کنن که البته از الان مثبت بودن تو چهره ي همشون مشهود بود 

جلوي در خونه فرزين بر خلاف هميشه گرم با امير خداحافظي کرد چند وقتي بود که حسابي باهاش رفيق شده بود 

و امير و شايسته براي ديدن تالار دوست امير براي فردا ساعت 5 عصر باهم قرار گذاشتند و بعد خداحافظي هرکدوم به سمت خونشون رفتند 

امير توي اتاقش دراز کشيد و قبل از خواب نگاهي به گوشيش انداخت از طرف شايسته براش اس ام اس اومده بود 

با کنجکاوي بازش کرد و با ديدن متنش لبخند پر رنگي روي لباش نشست 

ميگن گل نيلوفر براي زنده بودن بايد حتما دور يه گل بپيچه 

گل من اجازه ميدي من نيلوفر زندگيت باشم ؟؟

خيلي دوستت دارم 

امير هم در جواش نوشت:من بيشتر عزيز دل من مواظب خودت باش شب خواب خوب ببيني خواب منو ببيني 

شايسته اما تو اين مدت کم تمام حسش به امير عوض شده بود انقدر دوستش داشت که نميتونست اندازشو بيان کنه 

به معني واقعي امير همه ي زندگي و همه ي دار و ندارش و شده بود 

· امير رو به سامان کرد و گفت:ديگه سفارش نکنم ها حواست به کارا باشه 

سامان عصباني از دست امير چشماشو تنگ کرد و گفت:خوب شاه داماد ديگه چي؟باور کن به اندازه ي تمام سال هاي خدمتت اين چند وقت تو مرخصي رفتي

امير:خوب چه کنم برادر من دو هفته ديگه عروسيمه هنوز هيچ کاري نکرديم 

نگاهي به ساعتش انداخت و گفت:ما رفتيم تا خانمم کلمو نکنده 

سامان اداشو در اورد و زن ذليلي هم نثارش کرد و با لبخند بدرقه ش کرد 

شايسته جلوي در منتظر امير بود و کلافه نگاهي به ساعتش انداخت و موبايلشو گرفت 

امير:سلام جانم عزيزم الان ميرسم

شايسته:خوب زير پام جنگل سبز شد بيا ديگه 

امير:ببخشيد بانو الان سر کوچه ام 

شايسته تلفن رو قطع کرد و با شوق نگاهي به ماشين امير انداخت 

امير جلوي پاش نگه داشت و اونم سوار شد 

شايسته:چه عجب بالاخره پيداتون شد 

امير:باور کن سر کار کلي کار سرم ريخته بود بيچاره سامان رو انداختم وسط کار خودم در رفتم 

شايسته:عيب نداره جبران ميکنيم 

بالاخره به تالار مورد نظر رسيدند 

البته باغ تالار محسوب ميشد و اقايون توي باغ بودند و خانم ها داخل ساختمون وسط باغ 

شايسته با تحسين به محيط اطراف نگاه ميکرد 

يه باغ سر سبز بزرگ با يه استخر مجلل وسطش و حياط که با انواع چراغ هاي رنگي تزيين شده بود 

ساختمون زنونه که خيلي قشنگ تر از بيرون بود 

يه سفره عقد زيبا و مجلل و سالن شيک و تميز 

امير :چه طوره عزيزم ميپسندي؟

شايسته:اره به نظرم بي نظيره

امير:پس ببنديم قرار داد رو ؟

شايسته:اگه مشکلي نيست اره 

بالاخره بعد چند هفته دويدن و کارا رو راست ريس کردن 

امروز شايسته از 7:30 صبح توي ارايشگاه بود تا ارايشش رو انجام بدن 

الان ديگه اخراي کار ارايشگر بود ولي هنوز اجازه ي اينکه خودش رو ببينه رو بهش نداده بودند 

نرگس. محبوبه . زينب . و شکوفه با تحسين نگاهش ميکردند 

کار ارايشگر بالاخره تموم شد و اجازه داد که شايسته خودش رو توي ايينه ببينه 

اصلا باور نميکرد دختر توي ايينه خودش باشه

صداي زنگ در نشون از اين ميداد که امير دنبالش اومده

کلافه و دست پاچه شده بود نميدونست چرا داره خجالت ميشه شايد هم از ذوق عکس العمل امير حسين اين جوري هيجان زده بود 

تو حال خودش بود که ارايشگر صداش زد که جلوي در بر

زينب و شکوفه شنل رو روي سرش انداختند و محبوبه خانم با چشماي اشک الود ايت الکرسي رو زير لب زمزمه کرد و به سمتش فوت کر

و نرگس براي ديدن يه دونه پسرش توي لباس دامادي بي طاقت همراه زينب به سمت در دويد و محبوبه و شکوفه اروم اروم در حالي که دست شايسته رو تو دست داشت اونو به سمت داماد بردند 

امير کلافه جلوي در ايستاده بود و با ديدن بانوي سفيد پوشي که به سمتش ميومد تمام کلافگي و خستگيش از بين رفت و مشتاق و بي قرار ديدن عروسش منتظر اومدنش ش

شايسته خيلي دلش ميخواست عکس العمل امير حسين رو ببينه ولي اين شنل کاملا جلوي صورتش رو گرفته بود 

از دست مامانش و شکوفه حسابي کفري شده بود روز عروسي هم دست از سرش بر نميداشتند اخه الان مگه به جز امير مرد ديگه اي هم بود تو راهرو که بخواد ببينت

امير حسين خودشو به شايسته رسوند و دستاي ظريفش رو تو دستش گرف

و بي توجه به حضور همه با اشتياق شنل شايسته رو بالا زد 

انقدر حرکتش جالب و با نمک بود که از ديد فيلمبردار دور نمود از بقيه خواست که داخل برن و تا اون بتونه از همه ي عکس العمل امير فيلم بگيره 

امير شنل شايسته رو بالا نگه داشته بود و مات چهره ش شده بود 

چشماي دلرباي مشکيش درشت تر شده بود و لباي خوش فرمش بزرگ تر از قبل به نظر ميرسيد

با اين لباس و ارايش براي امير دقيقا حکم ملکه ي قلبش رو پيدا کرده بود لباي شايسته بد بهش چشمک ميزد خيلي خودشو کنترل کرد که جلوي فيلمبردار سوتي نده در عوض تمام عشق و علاقه شو با بوسيدن پيشوني شايسته بهش منتقل کرد 

شايسته هم دست امير رو محکم فشرد و با کمکش به سمت ماشين رفتند

توي سالن شايسته از همه ي وقت ها بيشتر به حضور امير افتخار کرد از اينکه نگاهاي پر از حسرت دختر هاي فاميلشون رو ميديد 

بالاخره امير و شايسته خواستند که باهم برقصند 

حتي تصور رقصيدن امير براي شايسته خنده دار به نظر ميرسيد با شخصيت که ازش سراغ داشت اين کار غير ممکن ميدونست 

ولي با شروع اهنگ از رقص هماهنگي که امير باهاش انجام ميداد شوک زده شد 

ارام در گوشش گفت:اي شيطون رقص بلد بودي من خبر نداشتم؟

امير تاي ابروهاشو بالا داد و گفت:ميدونستي امشب خيلي جذاب شدي؟

شايسته:واي امير ترسناک حرف ميزني

امير :اوهوم منم جاي تو بودم ميترسيدم ميخوام يه لقمه ي چپت کنم 

شايسته:امير حسين 

امير خنده ي کوتاه کرد و گفت:جانم ملکه ي من

شب بي نظيري براي دوتاييشون بود و شايسته حالا ديگه از ته دل خوشحال بود که زور پدرش اين بار به نفعش تموم شده بود 

اخر شب بعد يه ماشين سواري جانانه و دست فرمون فوق العاده ي امير به خونشون رسيدند 

توي خونه ي عروس هم بساط رقص و اواز حسابي فراهم بود

خونه شون يه اپارتمان 84متري دو خواب بود که با سليقه ي جفتشون جهيزيه ي شايسته رو چيده بودند 

بالاخره موقع اينکه همه برن شد 

حاجي جلو اومد و با همون اخم و ابهت هميشگي دست امير و شايسته رو تو دست هم گذاشت و رو به امير گفت:مواظبش باش ميسپرمش دستتامير:خيالتون جمع حاج اقا از چشماي بيشتر مراقبشم 

شايسته اصلا گريه نکرد فقط در جواب اشک هاي مادرش بوسه اي روي گونه ش گذاشت

دلتنگ کسي تو خونه شون نميشد البته نميتونست کمي دلتنگيشو نسبت به مادرش پنهان کنه ولي قسم خورده بود امشب يه قطره اشک هم نريزه مگه اونا به زور بيرونش نکرده بودند

با علي اقا و نرگس خانم هم خداحافظي کردند و زينب طبق معمول شيطنتش گل کرد و کنار گوشش گفت:خوش بگذره فردا ميام برام تعريف کن مو به مو

شايسته اخم غليطي تحويلش داد و پررويي زير لب گفت و زينب در حالي که چشمک ميزد و ريز ميخنديد بيرون رفت

بالاخره خونه خالي از همه شد و امير شايسته تنها موندند

در واقع اولين باري بود که شب کنار هم ميبودند

شايسته خسته روي تخت نشست و کفشاي پاشنه بلندشو در اورد تا پاش کمي استراحت کنه

امير هم حوله و لباساشو برداشت تا حموم بره

حموم رفت و برگشت و کنار شايسته نشست و کمکش کرد تا موهاشو باز کنه و رو به شايسته گفت:عزيزم برو حموم بيا استراحت کن

شايسته مبهوت از درخواست امير حموم رفت و لباس خواب قرمزشو که خيلي بهش ميومد رو پوشيد و کنار امير نشست 

امير ساعدشو روي سرش گذاشته بود و حرفي نميزد

شايسته ناراحت از رفتار امير و متعجب موهاي بلندشو سعي کرد که با سشوار خشک کنه

در حال جنگيدن با موهاي بلندش بود و زير لب غر ميزد که بره زودتر کوتاهش کنه

که صداي بم امير رو کنار گوشش شنيد در حالي که موهاشو نوازش ميکرد گفت:حق نداري يک سانت کوتاهشون کني من عاشقشونم

و در حالي که سرشو لاي موهاي شايسته فرو ميکرد نفس عميقي کشيد 

شايسته خندون سرشو عقب اورد و گفت:امير قلقلکم مياد

امير شايسته رو با يه حرکت تو بغلش گرفت و در حالي که زير گلوشو ميبوسيد پرسيد:عزيز من که خسته نيست؟

شايسته:نه زياد

امير:اگه خسته اي من هيچ کاري نميکنم و بريم بخوابيم

شايسته عاشق اين خوداري هاي امير بود اون اصلا مرد شهوت پرستي نبود و حاظر بود از حسش بگذره ولي شايسته با رضايت کنارش باشه

در حالي که با موهاي خيس امير بازي ميکرد گفت:نه خوبم

امير اوهومي گفت و توي يه حرکت رو تخت پرتش کرد و محکم لباشو روي لباش گذاشت و بعد چند دقيقه انگار به ارامش رسيد نفس عميقي کشيد و با مزه گفت :اخي راحت شدم دلم از سر شب داشت ضعف ميرفت

ودرحالي که کنار گوش شايسته حرف هاي عاشقونه ميزد کارشم رو هم انجام دا

و شايسته راضي از با اون بودن خودشو کامل در اختيار امير حسينش گذاشت

صبح با نوازش هاي اروم امير حسين چشماشو باز کرد برعکس بقيه درد زيادي نداشت ولي خوب چه ميشد کرد اصولا ناز کردن تو ذاتش بود 

شايسته اخم ظريفي به ابروهاش داد و ناله ي خفيفي زير لب کرد 

امير با دستپاچگي روي صورت شايسته خم شد و گفت :چيه عزيزم درد داري ؟بلند شو گلم واست صبحونه بيارم 

شايسته دوباره اخمي کرد و گفت:نه ميخوام برم حموم 

امير:باشه قربونت برم منم بايد برم سرکار بيا باهم صبحونه بخوريم 

شايسته:امير من و تو هنوز ماه عسل نرفتيم تو ميخواي بري سرکار؟

امير:خوب خانمم چي کار کنم باور کن ديگه نميتونم برم مرخصي اخراجم ميکنن بدبخت ميشيم ها 

شايسته با اخم لباشو جمع کرد و به سمت حموم رفت و دوش گرفت 

کنار امير صبحونه ي کاملي خوردند و امير با عذر خواهي فراوون راهي سر کارش شد 

يک هفته اي از ازدواجشون ميگذشت و امير هر روز سر کارش ميرفت و شايسته هم بي حوصله تو خونه ميموند و با تلويزيون خودشو سرگرم ميکرد 

روز دوشنبه بود 

شايسته بي حوصله و بدخلق دور خودش چرخيد نميدونست بايد چي کار کنه ناخود اگاه ياد رها افتاد واي چند وقت بود ازش بي خبر بود؟

حتي براي عروسي هم از ترس سرزنش خانواده ش به خاطر حجاب نافرم رها دعوتش نکرده بود 

بشکني زد و با خودش فکر کرد که امير که گفت تا بعد الظهر نميام منم که بي کارم برم يه سر بهش بزنم 

به سمت کمد لباساش رفت و مانتو سفيد و شلوار کتون کرمشو پوشيد 

روسري ساتن کرمشو رو هم شل رو سرش انداخت 

بي ترس و محابا از هيچ کسي ارايش نسبتا زيادي رو هم رو صورتش پياده کرد بالاخره عروس بود و اينو حق خودش ميدونست که خوش تيپ بيرون بره

کيف و کفش کرم ستش رو برداشت و از در خونه بيرون زد امير سوئيچ ماشين رو خونه گذاشته بود و خودش با سامان که دنبالش اومده بود رفت

شايسته سوار ماشين شد و خودشو به خونه ي رها رسوند 

با شوق زنگ خونشو فشرد و صداي هميشه پر از عشوه ي رها تو گوشش پيچيد:جانم بفرماييد 

شايسته:سلام رهايي منم شايسته باز کن درو 

رها:سلام بي معرفت کجايي تو؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بيا بالا 

شايسته سوئيچ ماشين رو تو دستش گرفت طوري که رها ببينتش انگار ميخواست عقده ي اين چند وقت حسرت خوردن به زندگي رها رو حسابي خالي کنه 

رها جلوي در انتظارشو ميکشيد طبق معمول تاپ و شلوارکي تنش بود و موهاي هايلات شده رو رو شونه هاش ازاد ريخته بود 

رها:سلام عوضي کجايي تو ميدوني چقدر به موبايلت زنگ زدم 

شايسته به سمتش رفت و بعد از سلام و احوال پرسي و روبوسي گفت:شرمنده خيلي درگير کارام شده بودم 

و براي نشون دادن موهاي بلندش که با رنگ عسلي زيبايي دو چنداني به چهره ش داد بود روسريشو از سرش در اورد و تکوني به موهاي بلندش داد 

رها:اوه افرين خانم خانما چه خوشگل کردي موهاتو ؟ماشين هم که خريدي بابا چه کردي انقدر عوض شدي ؟

شايسته:خوب ديگه ادم عوض ميشه گلم 

رها با شک نگاهش کرد و گفت:شوهر کردي کلک؟

شايسته خنده ي ريزي کرد و گفت:اره از کجا فهميدي؟

رها ناباورانه نگاهش کرد و گفت:داري دروغ ميگي ؟پس بالاخره دم به تله دادي شيطون و به سمتش اومد و بعد يه بوس گنده از گونه ي رها شروع به پرس و جو راجبع به شوهرش کرد 

رها با دلشوره به حرفاش گوش ميداد نشوني هايي که ميداد خيلي شبيه امير حسين بود با ترس رو به شايسته گفت:حالا عکس اقاتونم داري ببينم ؟

شايسته با غرور کيف پولشو باز کرد و به سمت رها گرفت 

رها نگاهش که به عکس امير افتاد احساس کرد خون توي بدنش يخ زد فشارش به صفر رسيد و زل زد به عکس 

با خودش فکر ميکرد:نه اين امکان نداره چطوري امير حاضر شده بود با شايسته ازدواج کنه؟

اخه اين دختر چي داره که تونسته امير حسين صدرايي رو مال خود کنه؟

نميتونست علاقه شو به امير انکار کنه با وجود اون اتفاق 4 سال پيش و بهم خوردن رابطه ش با امير 

هيچ کسي رو به اندازه ي اون خوب پيدا نکرده بود 

شايسته با تعجب به صورت ميخ شده ي رها نگاهي انداخت و با اخم غليظ و لحن مصنوعي شوخي کيفو از دست رها قاپيد و گفت:چيه بابا شوهرمو قورت دادي

رها سعي کرد عادي باشه و گفت:راستش چهره ش خيلي اشناس داشتم فکر ميکردم کجا ديدمش

شايسته:گفتم که گشته شايد تو ميدون ونک ديديش

رها لابدي گفت و براي ريختن چايي به سمت اشپزخونه رفت 

چند مشت اب خنک تو صورتش ريخت تا حالش جا بياد هنوز هضم اين مسئله که مرد روياهاش نصيب يکي از بهترين دوستاش شده بود براش سخت بود

و با خودش عهد کرد که تا اخر ماجرا رو بفهمه 

کلي حرف راجبع به عروسي و مراسم و مسائل ديگه زدند و شايسته فارغ از دل پر درد رها از لذت ها و خوشي هاش کنار امير ميگفت 

انقدر به حرف افتاده بودند که گذر زمان رو اصلا حس نکردن

نگاه خندون شايسته به ساعت قفل شد و با ديدن 8 مثل فنر از جاش پريد 

با استرس ضربه اي به صورتش زد و گفت:واي رهايي من بايد برم الان امير حتما از نگراني دق کرده گوشيمم که شارژ تموم کرده کاري نداري عزيز

رها با حسرت نگاهش کرد حق اون بود که الان کنار امير باشه 

رها:نه عزيزم بازم بهم سر بزن 

شايسته:ديگه نوبت تو بياي خونم فعلا خداحافظ

رها هم جوابش رو زير لب داد و به داخل خونه برگشت و به اتاقش پناه برد 

شايسته هم با سرعت به سمت ماشين رفت و به سمت خونه حرکت کرد 

پشت چراغ قرمز پژو پارسي که 4 تا اراذل سوارش بودند کنارش ايستاد 

پسر ها انواع و اقسام متلک ها رو بارش کردند و شايسته بي توجه به حرفاشون پاشو روي گاز گذاشت ولي انگار اونا قصد تموم کردن ماجرا رو نداشتند و مثل سايه دنبالش بودند 

نزديک ساعت 9 بود ولي شايسته جرات نداشت سمت خونه بره ولي با ديدن ماشين گشتي که به هردوشون ايست داد قلبش تقريبا وايستاد 

سامان رو ديد که به سمت ماشين پسرا رفت و امير حسين هم بي خبر از همه جا به ماشين اون نزديک شد

و با ديدن شايسته تقريبا کپ کرد 

شايسته هم از ديدن امير تو اون هيبت هميشه پر ابهت و جذاب هم خوشحال شد و هم از ترس تقريبا نزديک بود که خودشو خيس کنه مخصوصا با ديدن اخم فوق غليظ صورت امير حسي

امير در حالي که دست هاشو مشت کرده بود تا بتونه خودشو کنترل کنه نگاهي به چهره ي غرق در ارايش شايسته کرد 

نگاهش چرخيد و روي مانتوي بدن نماش ثابت موند 

دندوناش به هم ساييد و سعي کرد جلوي سرباز هاي همراهشون و سامان ابرو ريزي نکنه 

نميتونست قبول کنه اين وضع شايسته رو

ديگه بحث يه موضوع ساده و يه رابطه ي قابل برگشت نبود اين دختر الان زنش بود همه چيزش بود نميتونست ديگه ولش کنه 

اين رفتار ها و بي پرواييش هم عجيب داشت ازارش ميداد امير حسين زير لب غريد : کجا بودي اين وقت شب ؟چرا اين گوشي لعنتيت خاموش بود 

شايسته با تته پته گفت:خونه ي دوستم بودم 

امير سعي کرد دادشو خفه کنه و با صداي اروم ولي پر از خشمش گفت:تا 8 شب ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟با اين وضع 

شايسته سرشو پايين انداخت و زير لب گفت:ببخشيد متوجه ساعت نشده بودم 

تو همين حال بودند که موتوري بهشون نزديک شد و پسر پشت سر راننده رو به امير حسين با لحن زننده اي گفت:جناب سروان کوتاه بيا انقدر خانم رو اذيت نکن بابا شما هم گير داديد به حجاب ها 

ما وساطت بکنيم کوتاه مياي؟

امير ديگه نتونست خوداري کنه و مشت محکمي حواله ي صورت

کرد و با داد رو به شايسته گفت که بره خونه 

شايسته اما انگار با قدرت حرکت نداشت

سامان و سرباز ها به سمت امير اومدند تا بتونن از مرد جداش کنه

امير حسين از جاش بلند شد و رو به سامان گفت:من با خانمم ميرم تو بچه ها رو ببر 

سامان با چشماي گشاد شده نگاهي به امير انداخت و سرباز ها و بقيه رو از سمت ماشين عقب برد و رو به امير گفت:برو خيالت جمع من به حساب همشون ميرسم 

امير سوار ماشين شد و با تحکم رو به شايسته گفت:برو 

شايسته اما هنوز بي حس بود اصلا دلش نميخواست امير رو ناراحت کنه ولي اين کارو کرده بود و الان با يه کوه اتش فشان طرف بود 

با ضربه ي محکم امير به فرمون به خودش اومد و به سمت خونه راه افتاد 

تا خونه حرفي نزدند 

وارد خونه که شدند امير خودشو روي مبل ولو کرد و سعي کرد با فشار دادن شقيقه هاش از درد سرش کم کنه 

شايسته اما مات و خشک زده وسط سالن رو به روي امير ايستاده بود واقعا طاقت ديدن اين حالشو نداشت 

با صداي داد امير به خودش اومد 

امير از جاش بلند شد و سمتش اومد با عصبانيت نگاهي به شايسته انداخت و بازوهاشو تو دستش گرفت و محکم فشار داد تا حدي که اخ شايسته رو بلند کرد 

امير:عروسي قرار بود بري ؟

شايسته:امير دستم درد گرفت خواهش ميکنم 

امير:لعنت به من 

شايسته رو ول کرد و به سمت اتاق پناه برد و شايسته فقط صداي مشت هاي سنگين امير رو که به ديوار ميکوبيد رو ميشنيد 

با چشماي گريون خودشو به پشت در اتاق رسوند امير بايد اونو ميزد نه دست خودشو داغون ميکرد ولي تو ذات اين ادم دست بلند کردن رو زن گناه کبيره بود ميدونست ايراد از اونه 

ميدونست بهش قول داده بود که طبق خواسته ي اون باشه 

حالش از خودش بهم خورد از ازادي که امير بهش داده بود سوءاستفاده کرده بود 

دستشو به در اتاق کشيد دلش اغوش امن امير رو ميخواست

و درو کوبيد و با التماس رو اسم امير رو صدا کرد  

شايسته:امير حسين بيا بيرون باهم حرف بزنيم من غلط کردم خواهش ميکنم 

امير اما مثل بچه کوچولو ها پشت در اتاق نشسته بود و سرشو روي پاش گذاشته بود ديگه واقعا کم اورده بود 

شايسته رو دوست داشت ولي تحمل اين کاراشو نداشت يه بار تو زندگي رکب خورده بود بس بود عذاب کشيدن 

دلش يه زندگي امن رو ميخواست 

تحمل التماس هاي پر از غم شايسته رو نداشت دلش نميخواست شريک زندگيشو خورد کنه 

درسته اون اين کارو کرده بود ولي روحيه ي امير خيلي با اين کارا متضاد بود 

با ترديد از جاش بلند شد و درو باز کرد و به چشماي قشنگ شايسته که با اين رگه هاي اشک جذاب تر شده بود نگاه کرد 

شايسته هق هق کنان به صورت درهم امير نگاه کرد 

امير حسين دستشو بالا برد و شايسته از ترس چشماشو بست و خودشو عقب کشيد نميخواست باور کنه امير حسينش بخواد مثل مرداي ديگه زور و قدرت بازوشو نشونش بده 

ولي تو يه لحظه خودشو تو بغل شوهرش ديد 

امير اروم موهاشو نوازش ميکرد و سعي ميکرد ارومش کنه 

شايسته که از اين همه گذشت و بزرگواري امير از خودش بدش اومده بود هق هق ش ازاد شد و اشک هاش پيرهن مردونه ي امير رو خيس کرده بود 

امير:گريه نکن خواهش ميکنم اروم باش

شايسته:امير ببخشيد من نميخواستم تو رو عذاب بدم امير اهي کشيد و گفت:ولي اين کارو کردي 

سامان مثل برادرم بود و از ماشين همه رو دور کرد من تحمل ندارم يکي مثل اون مردک عوضي به ناموس من زن من همه چيز من نگاه کنه 

شايسته:قول ميدم ديگه اذيتت نکنم 

امير حرفي نزد و به رو به روش خيره شد و اجازه داد شايسته توي اغوشش اروم بگيره چون معتقد بود اگه همسرش اغوش اونو نداشته باشه به يه اغوش غريبه براي ارامشش پناه ميبره 

اون شب کنار هم خوابيدند چون شايسته کاملا ميدونست که امير اصلا دوست نداره تحت هيچ شرايطي اون جدا ازش بخوابه حتي اگه از هم در حد المپيک دلخور باشند 

صبح امير با سردرد از خواب بلند شد و نگاهش به شايسته افتاد که خودشو از سرما جمع کرده بود 

لبخند نصف نيمه اي زد و پتو رو روش کشيد و بي اختيار گونشو بوسيد و براي رفتن به سرکار اماده شد

ميدونست شايسته ذاتا اين نبود نيست ولي تحت زور و اجبار خانواده ش اينجوري شده 

کاراش از حد معمولي هم بيشتر بود

سرس تکون داد و از خونه بيرون زد 

شايسته با صداي تلفن از جاش پريد و نگاهي به ساعتش انداخت اي بابا چقدر خوابيده بود ساعت 10 بود 

ميدونست امير حتما امروز زودتر مياد چون ديشب گشت بود 

سريع از جاش بلند شد و جواب تلفن رو داد مادرش بود و گفت که خانواده ي ريحان جواب مثبت رو دادند و پنج شنبه ي هفته ي اينده مراسم عقدشون بود 

شايسته با اخم تلفن رو قطع کرد و دلش به حال ريحان سوخت که گول ظاهر فرزين و خانوادشو خورده بود 

بي خيال خانواده ش با خودش فکر کرد ناهار چي درست کنه 

بالاخره تصميم گرفت قرمه سبزي درست کنه چون امير خيلي دوست داشت 

غذاشو بار گذاشت و يه سر حمام رفت 

تاپ و شلوارک صورتيشو پوشيد و موهاشو مرتب کرد و ارايش مليح صورتي هم کرد و منتظر اومدن امير شد که تلفن زنگ خورد 

تلفن رو جواب داد نرگس خانم بود و براي شام شب دعوتشون کرد 

شايسته هم با خوشرويي دعوتشون رو پذيرفت و به انتظار امير جلوي تلويزيون نشست 

ساعت حدود 3 بود که امير اومد شايسته با خوشرويي خودشو بهش رسوند و با پا بلندي به خاطر قد بلند امير بوسه اي روي گونه ش گذاشت و بهش خسته نباشيدي گفت 

امير هم با لبخند نگاهي به شايسته که دلربا به نظر ميرسيد انداخت و با لحن شوخي گفت:خوشگل کردي ها ميخورمت ها 

شايسته با ناز مخصوص به خودش گفت: بيا اول ناهارتو بخور بعد به من هم ميرسه 

امير لب محکمي ازش گرفت و شيطونکي زير لب گفت و براي تعويض لباسش به سمت اتاقش رفت 

شايسته با سليقه ميز رو چيد و کنار امير که دائما از دستپختش تعريف ميکرد با اشتها غذا خوردند 

و بعد غذا چايي اوردو قضيه جواب مثبت ريحان و دعوت امشب رو به امير گفت 

ساعت حدود 4 بود که امير همون جا روي کاناپه از خستگي خوابش برد و شايسته پتويي روش انداخت و خودش براي رفتن به خونه ي امير اينا اماده شد 

مانتو سبزشو پوشيد و روسري ست همراهشو لبناني بست و ارايش خيلي مختصري رو هم انجام داد 

چادرش رو برداشت و منتظر امير حسين که داشت حاضر ميشد شد 

با رضايت خاطر نگاهي به ايينه کرد الان هم خوشتيپ بود و هم حجابش اون چيزي بود که امير ميخواست 

امير هم تيشرت ابيشو به همراه جين ابيش پوشيد و به سمت پذيرايي اومد و همون جوري که سرش پايين بود و کفشاشو پاش ميکرد شايسته رو صدا زد 

شايسته سمتش اومد و امير با ديدنش لبخند پررنگي روي صورتش اومد و بي اختيار گفت:چقدر ناز شدي روسري لبناني خيلي بهت مياد 

شايسته:نظر لطفتونه اقا 

امير کفشاشو در اورد و به سمت شايسته اومد و چادرشو از دستش گرفت و روي دسته ي مبل گذاشت و گفت:نيازي نيست زوري و به خاطر من و خانواده م سرت کني قرار شد هر وقت خودت بهش ايمان پيدا کردي و دوستش داشتي از صميم قلب سرت کني 

شايسته:اخه جلوي مامانت اينا بده 

امير:بدتر ريا کاري که تو ميخواي بکني خودت باش خود واقعي ايت 

ديگه حرفي نزدند و به سمت خونه ي امير اينا راه افتادند 

نرگس خانم زينب و علي اقا خوشحال از ديدن اونا سلام و احوال پرسي گرمي باهاشون کردند و همه روي مبل نشستند 

زينب و شايسته در حال صحبت در مورد پسري بودند که جديدا تو دانشگاه از زينب اجازه خواسته بود که براي خواستگاري بيان و شايسته با اشتياق به حرف هاي زينب که با اب و تاپ و گاهي لحن شوخي بود گوش ميداد 

علي اقا که همه رو سرگرم ديد سمت اتاقش رفت و امير حسين رو هم صدا زد و ازش خواست براي اينکه يه نگاهي به کامپيوترش بکنه به اتاقش بره 

امير حسين همون طور که سيبش رو گاز ميزد وارد اتاق علي اقا شد و گفت:جانم بابا باز کجاش خراب شده؟

علي اقا لبخندي زد و گفت :سي دي نشون نميده ولي حالا کار مهم تري باهات دارم که دلم نخواست جلوي زنت بگم بيا بشين 

امير همون طور که بي خيال سيبش رو گاز ميزد و گفت:جان بگو 

علي اقا چکي رو به امير نشون داد و با جديت گفت:اين قرض من به پدر زنته جورش کردم 

امير با تعجب نگاهش کرد و بي اختيار گفت :اون همه پول رو از کجا اورديد؟ 

علي اقا لبخند زد و گفت: زمين لواسونو بالاخره به قيمت دلخواه فروختم 

امير وا رفت و گفت:ولي بابا اون زمين ارثيه ي پدريتون بود و کلي دوستش داشتيد 

علي اقا:اره پسرم تا زماني دوستش داشتم که مقروض به مردم نبودم ولي به هر حال بايد قرض مردم رو بديم و مهم تر از همه اينکه نميخوام خدايي نکرده منت پدر زنت رو سرت باشه 

امير تو فکر عميقي فرو رفت باباش نميدونست که حاجي باهاش سر شايسته معامله کرده بود 

حالا پول جور شده بود و امير ديگه مجبور نبود کنار شايسته بمونه 

حالا ديگه سايه ي واژه ي اجبار از زندگيش کم شده بود 

ياد حرف حاجي افتاد که بهش با نيش خند و کنايه بهش گفته بود هر وقت تونستند قرضو پس بدن در صورت خواست امير حسين معامله ي بين اونو و حاجي هم بهم ميخوره 

امير : بابا من نميبرم بهش بدم خودتون ببريد 

علي اقا دستي به شونه هاي پسرش که نميدونست چرا خميده شدن گذاشت و گفت:نيازي نيست تو ببري فقط خواستم خيالت رو جمع کنم 

امير با فکري مشغول به سمت کامپيوتر رفت تا ببينه چش شده 

علي اقا:چي شده امير حسين چرا ناراحت شدي؟

امير:ناراحت نيستم بابا 

الان ولش کن اين کامپيوتر قراضه رو بيا بريم زنت يه شب اومده خونه ما به دلش نياد 

امير :بريم اقا جون بايد يه قطعه بخرم يه شب ميام درستش ميکنم 

علي اقا:خدا خيرت بده پسر 

امير همراه علي اقا به سمت پذيرايي اومدند 

نگاه امير بي اختيار روي شايسته زوم شد که بي خبر از همه جا زير زيرکي با زينب ميگفت و ميخنديد 

و شايسته هم بي خبر از اتفاقات پيش اومده از طرف نرگس خانم و زينب مامور شده بود که قضيه ي خواستگاري زينب رو به امير بگه 

امير به شايسته نگاه کرد و اهي کشيد و با خودش فکر کرد که کاش اين پول زودتر جور شده بود 

خودشم نميدونست چه حسي داشت 

احساس ميکرد اگه بعد عقدشون اين اتفاق افتاده بود ميزد زير همه چيز 

ولي يه چيزي ته وجودش فرياد زد و اين کاره نيستي

شايسته با ديدن امير لبخندي زد و دوباره مشغول صحبت با زينب شد 

لبخندش تا ته دل امير حسين رو سوزوند و بي قرار شايسته رو نگاه کرد انگار قرار بود از دست بدتش 

زينب و شايسته براي فردا بعد الظهر قرار گذاشتند که براي عقد فرزين برن بازار خريد 

شامشونو خوردند و براي رفتن اماده شدند 

شايسته و امير از همه خداحافظي کردند و به سمت خونه راه افتادند 

************************8

رها روي تختش دراز کشيده بود و روي اخرين و تنها يادگاري امير دست ميکشيد و بي اختيار اشکش جاري شد 

با خودش زمزمه کرد :امير حسين صدرايي سهم تو از اين دنيا خيلي بيشتر از شايسته ي نفيسيه 

اره اگه منم مثل اون خانواده ي درست و حسابي داشتم الان به جاي اون کنار تو بودم 

صداي امير توي سرش اکو شد 

گناه خودتو گردن افراد ديگه ننداز 

رها يه ذره از ليوان مشروب کنار تختش رو سر کشيد 

با خنده به بلند بلند حرف زدن با خودش ادامه داد و گفت:امير حسين تو هميشه پدر داشتي مادر داشتي هرکدومشون هم بهترينن 

ولي من هيچ چيزي نداشتم پس تو حق نداري توبيخم کني 

ليوان مشروبشو کامل سر کشيد و تصميم گرفت فردا يه سر به خونه ي شايسته بزنه

نگاه امير به شايسته که در حال شونه زدن موهاش بود ميخ شد از خودش و ترديدي که براي چند لحظه سراغش اومده بود بدش اومحتي فکر ترک شايسته رو هم خيانت ميدونست 

شايسته زنش بود و براي هميشه هم ميموند و احساسش الان به اون اصلا حس زمان عقدشون نبود 

شايسته موهاش بلندشو شونه زد و کنار امير حسين دراز کشيد 

شايسته:حوصله داري يه چيزي بهت بگم؟

امير دستشو دور گردن شايسته انداخت و گفت:اره عزيزم بگو 

شايسته:براي زينب خواستگار اومده 

امير اخم ظريفي به ابروهاش داد و گفت:کي هست طرف؟اصلا کي جرات کرده و خودشو در حد زينب ما دونسته پا جلو گذاشته ؟

با اين حرفش يه چيزي درون شايسته شکست ياد برادراي خودش افتاد که علنا بهش گفته بودند که بره خدا رو شکر کنه که امير حسين اومده و ميخواد باهاش ازدواج کنه 

مگه اون از زينب چي کم تر داشت ؟

نگاهش به امير افتاد که با شيطنت دستشو جلوي چشمش تکون ميداد

امير:کجايي بانو ؟

شايسته:ها؟؟هيچي طرف هم دانشگاهيشه و اين ترم درسش تموم ميشه حالا قراره اگه شما و خانواده ي محترم اجازه بديد بيان خواستگاري 

امير:حالا بيان ببينيم اصلا چه جور ادمايي هستن

شايسته لبخندي زد و حرفي نزد و تو فکر فرو رفت 

امير هم براي رهايي از اين سردرد لعنتي قرص خواب اوري خورده بود و بعد از کم تر از چند دقيقه تو بغل شايسته خوابش برد

صبح رها به گوشي شايسته اس ام اس داده بود که ميخواد بياد پيشش 

شايسته هم وسايل پذيرايي رو به بهترين نحو اماده کرده بود و با پوشيدن لباس قشنگي و رسيدن به خودش منتظر اومدنش شد 

رها از ماشين پياده شد و عينک افتابيشو برداشت و به نماي خونه نگاهي انداخت 

خيلي دوست داشت زودتر خونشونو ببينه به همين خاطر زنگو فشار داد

شايسته هم با خوشرويي درو باز کرد و جلوي در انتظارشو کشيد

بعد احوال پرسي و روبوسي رها گل و شيريني رو به دست شايسته داد و روي مبل نشست و نگاهشو به خونه اندا

رها:چقدر خونتون قشنگ و با سليقه چيده شده

شايسته در حالي که چايي و شيريني رو اماده ميکرد گفت:ممنون نظر لطفته بيشترش سليقه ي امير حسينمه

رها فکش منقبض شد و اتيش انتقامش شعله ور تر دلش نميخواست شايسته اين طوري امير رو خطاب کنه

رها:بيا بشين دختر اومدم خودتو ببينم عکس هاي عروسيتم بيار ببينم 

شايسته چايي و شيريني رو جلوش گذاشت و براي اوردن البوم به سمت اتاق خوابشون رفت 

البوم رو جلوي رها گرفت و خودش هم کنارش نشست 

رها با ديدن عکس هاي شايسته تو بغل امير هر لحظه بغضش بزرگتر ميشد تموم اين زندگي و اين مرد فوق العاده رو حق خودش ميدونست نه اون 

تو حين ديدن عکس ها عکس يه نفر حسابي توجهشو جلب کرد انگار اصلا باور نداشت چيزي رو که ميبينه براي همين بي اختيار گفت:اين کيه

شايسته بي توجه به حيرت رها شروع به معرفي اعضاي خانواده ش کرد 

اما ذهن رها فقط حول اون ادم ميچرخيد

چند وقت پيش تو يکي از مهموني هاي کله گنده ها ديده بودتش و طرف هم خيلي دنبال رها بود و کلي هم پيغام داده بود که ازش خوشش اومده 

تو يه لحظه افکار شيطاني مثل برق و باد از ذهنش گذشت بايد مي فهميد امير چرا با شايسته ازدواج کرده؟بايد دليلشو ميفهميد 

دو ساعتي پيش شايسته موند و حرص خورد 

شايسته با اب و تاپ از امير و رفتار خوبش تعريف کرد و رها هر لحظه عصباني تر و اتيش انتقامش تند تر ميشد 

ديگه نتونست تحمل کنه از جاش بلند شد و به ساعتش نگاهي انداخت و گفت:خوب شايسته جان من ديگه بايد برم 

شايسته:کجا عزيزم تازه اومدي که؟

رها:فدات بشم عزيزم کار واجب دارم بايد برم 

شايسته:باشه عزيزم بازم بهم سر بزن گلي

رها:در حالي که کفشش رو پاش ميکرد با اينکه از حسادت داشت ميترکيد ولي مجبور بود اين جمله ي رو که هيچ رغبتي به بيانش نداشت رو بيان کنه 

خوشبخت بشي عزيزم خداحافظ

شايسته:مرسي گلم خداحافظت باشه 

رها براي اجراي نقشه ش احساس بي تابي ميکرد و پاشو روي گاز گذاشت و رفت

شايسته هم اماده شد که با زينب براي خريد برن بيرون 

به احترام حضور زينب و بيشتر براي خاطر امير حسين چون ميدونست امروز تو ونک گشته چادرشو پوشيد 

حالا که امير حسين انقدر با احترام با هاش برخورد ميکرد و منطقي خواسته شو بيان کرده بود واقعا بي منطقي بود که شايسته بخواد باهاش لج کنه 

حالا با ديدن اون چهره ي عبوس و خشن که با ابهت کنار ماشين گشت وايستاده بود ديگه نميترسيد و برعکس خوب ميدونست زير اين چهره ي خشن چه دل مهربون قايم شده 

نتونست عشق و محبتش رو نگه داره و تمومشو توي يه لبخند از ته دل ريخت و نثار نگاه مشتاق امير حسين کرد 

امير هم با ديدن شايسته توي اون شرايط و اون لبخند نتونست پاسخشو نده و لبخند پررنگ تري با تکون دادن سر بهش هديه کرد 

خريد شون رو انجام دادند و شايسته با اعلام خبر موافقت امير براي اومدن خواستگار ها شادي رو توي چشماي زينب ديد و با رضايت به سمت خونه برگشت و شام مختصري گذاشت و منتظر اومدن امير شد 

امير هم خسته از کار روزمره دلش براي فضاي اروم خونه ش پر ميکشيد هيچ وقت فکر نميکرد کنار شايسته انقدر با ارامش زندگي کنه ولي خوب دلش گاهي از اين همه ارامش ميلرزيد که نکنه پشت اون طوفان هاي سهمگيني تو راه باشه 

وارد خونه که شد بي اختيار شايسته رو بغل کرد و محکم فشارش داد و از ته دل لباشو بوسيد 

ولي بوي عطر اشنايي باعث شد از شايسته جدا بشه

شايسته:چيه اقا امير محبتت قلمبه شده؟

امير در حالي که هنوز گيچ پيدا کردن عطر بود گفت:ما هميشه به شما ارادت داريم خانم 

بعد هم براي خلاصي از هر چيزي که اونو ياد گذشته مينداخت پنچره رو باز گذاشت تا بو از بين بره 

شامنشونو با خوشحالي و خوبي خوردند و امير نميدونست امشب چرا انقدر مشتاق شايسته شده 

شايسته هم که از دل امير خوب خبر داشت کنارش روي تخت خوابيد و خودشو در اختيار همسرش قرار داشت و شبي توام با خوبي رو گذروندند 

نزديک نماز صبح امير از خواب بلند شد و بعد از دوش گرفتند و نماز خوندنش 

شروع به خوندن سوره يس کرد ميخواست براي خوشي هاش هم خداوند رو ياد کنه نه فقط زمان ناخوشي به درگاهش متوسل بشه 

اين ارامش گمشده بعد چهار سال بهش برگشته بود و در نظر امير سجده ي شکر داشت 

شايسته از خواب پرديد و با ديدن امير که خالصانه و بدون هيچ چشمداشتي و اين که کسي اونو ببينه و تحسينش بکنه توي حالت عرفاني خودش فرو رفته بود يه حال عجيبي پيدا کرد 

امير انگار نور هدايتش شده بود تازه فهميد چقدر از خدا دور شده و فقط زمان بدبختي ها گله گذاري پيش خدا ميبرد 

و با خودش اعتراف کرد که چه بنده ي ناشکري بوده که براي وجود امير شاکر خالقش نبوده 

چون وقت تنگ بود تيمم کرد و جانماز سفيد و چادر سفيد نمازشو سرش انداخت و پست سر امير براي خوندن نمازش ايستاد 

رها تلفني با ساسان صحبت کرد و خواستار قرار با فرد مورد نظر شد 

ساسان:رها خوب فکراتو کردي ؟اين يارو با کسي شوخي نداره ها اگه بخواي دورش بزني دودمانت به باد ميده ها 

رها:اگه بخوام سوگليش بمونم چي؟

ساسان:اها ايولا اين شد اون وقت هم نون تو توي روغنه هم من از بغل تو منم به يه نون و نوايي ميرسم 

رها پوزخندي زد و گفت:باشه بابا تو هم که هميشه لاشخور باش سهم جنابعالي هم محفوظه 

ساسان:ترش نکن دختر طرف بدجوري خاطر خواهته حاضره بخاطرت همه کار بکنه 

رها لبخند زد و گفت:اوکي پس فردا راس ساعت 5 عصر تو همون کافي شاپ هميشگي قرار بزار 

ساسان :اوکي باي 

رها تلفن رو قطع کرد و به کاري که قرار بود انجام بده فکر کرد وارد بازي خطرناکي داشت شروع ميکرد ولي اون توي زندگي همه چيزشو باخته بود و ديگه چيزي براي از دست دادن و ترسيدن نداشت 

نميدونست چرا ياد امير حسين يه لحظه هم تنهاش نميزاشت بي اختيار ياد 4 سال قبل و اون شب افتاد 

طبق معمول چهار شنبه شب ها با ارش قرار داشت چند بار از ساکنين ساختمون طعنه شنيده بود ولي بي محل از کنارشون گذشته بود و علنا اعلام کرده بود 4 ديواري و اختياري 

اون شب با ارش بود که در خونه زده شد از چشمي در با ديدن پليس ها بي خيال شونه اي بالا انداخت و پيش ارش برگشت 

با اينکه ترسيده بود ولي نميخواست جلوي ارش کم بياره و بهش گفت که بي خيال همه به کارش ادامه بده 

صد البته که تو حال طبيعي خودشون نبودند و اون همه مشروبي که خورده بودن کار دستشون داده بود 

تو حال خودشون بودند که رها چشماي نيمه خمارشو باز کرد و با تعجب امير رو در حالي که فکش منقبض شده بود و دست هاش مشت شده جلوي در ديد

خنده ي بلندي سر داد احساس کرد داره توهم ميزه ولي وقتي ارش سريع از جاش بلند شد و سعي کرد از اون وضعيت در بياد تازه فهميد نه انگار واقعا خود امير حسين اونجا بود 

ياداوري اين خاطرات زجرش ميداد دلش ميخواست خودشو خوشبخت جلوه بده ولي نميشد اون هيچي نداشت 

ديگه نتونست تحمل کنه و بخواد به خودش دروغ بگه دستشو روي صورتش گذاشت و از ته دلش گريه کرد 

اره اون تنها بود تنهاي تنها

******************

دو ماه بعد 

عقد کنون ريحان و فرزين هم با تجملات زياد خودش تموم شد 

چيزي که واقعا شايسته رو ازار ميداد چندين مدل غذاهاي جورواجور بود و کلي تجملات مسخره ي ديگه که اگه نبودن هم اتفاقي نمي افتاد 

امشب هم امير يه ماموريتي براش پيش اومده بود و شب دير ميومد 

شايسته روي تخت دراز کشيده بود و به خواستگاري ديشب زينب فکر ميکرد

به ذوقي که تو چشماي زينب بود و از اشکي که تو چشماي علي اقا و نرگس خانم جمع شده بود 

از مرتضي که عشقش به زينب رو از نگاهش هم ميشد فهميد 

از سخت گيري ها و توجهات امير حسين

اه بلندي کشيد و به خواستگاري خودش فکر کرد و اينکه همه چه جوري ارزوشون بود اون زودتر بره 

بغض بزرگي توي گلوش بود که نياز به يه تلنگر براي ترکيدن داشت 

چند وقتي بود که امير خيلي دير ميومد خونه و صبح ها هم زود ميرفت و گاهي عملا شايسته اصلا نميديدتش و اين بيشتر از همه چي ازارش ميداد

خودشم ميدونست نصف بد خلقيا و بهونه گيري هاش واسه خاطر همينه 

امير خيلي دير وقت اومد و شايسته خوابش برده بود 

به سمتش اومد و موهاشو نوازش کرد و بوسه ي ارومي به گونه ش زد و کنارش دراز کشيد و انقدر خسته بود که زود خوابش برد 

صبح هم زودتر از شايسته بيدار شد و به خاطر مشغله ي کاري که تو اين چند وقت داشت مجبور بود وقت بيشتري رو سرکار بمونه واسه همين هم قبل از بيدار شدن شايسته اون رفت 

اين درگيري هاي کاري امير خيلي شايسته رو ناراحت و عصبي کرده بود 

تو حال خودش بود که زنگ خونه به صدا در اومد 

بي حوصله نگاهي به ايفون تصويري انداخت و با ديدن رها خنده رو لبش اومد

تو اين چند وقت که امير کم تر خونه بود رها تقريبا همه ي تنهايي هاش رو پر کرده بود و گيتار زدن که شايسته خيلي بهش علاقه داشت رو بهش ياد ميداد 

درو زد و رها وارد خونه شد بعد سلام و عليک روي مبل ولو شد و روسريشو از سرش کند 

رها:واي خدا چقدر هوا گرمه 

تو چته باز کشتي هات غرقه که؟

شايسته در حالي که واسه شايسته شربت اماده ميکرد بي حوصله گفت:هيچي امير رو ديشب هم نديدم 

رها پوزخندي زد و گفت:من که بهت گفتم دختر خوب ماموريت کجا بوده تو ساده باور کردي 

شايسته:يعني چي ؟

رها:يادته بهت گفتم واست مدرک ميارم که اقا امير تون احتمالا داره زير ابي مياره 

نگاه شايسته رنگ ترس و نگراني گرفت و با اضطراب به رها نگاه کرد و گفت:خوب چي شده؟

رها:داستان طولاني داره تو فعلا اين فيلم رو بزار تا برات بگم 

شايسته با دست لرزون سي دي رو گرفت و توي دستگاه گذاشت قلبش رسما داشت توي دهنش ميومد 

کف دستش حسابي عرق کرده بود از زور استرس تيره ي پشت کمرش خيس عرق شده بود 

طاقت اين که خيانت امير حسين رو ببينه نداشت 

طبق معمول که استرس داشت انگشتاي دستش رو بازي ميداد و با حال پريشون به صفحه ي تلويزيون خيره شد

نگاهش رو صفحه ي تلويزيون ثابت مونده بود اب دهنشو به سختي قورت ميداد مهم تر از تصوير حرفايي بود که داشت ميشنيد 

يه نگاهش به رها بود که با غم ظاهري نگاهش ميکرد و يه نگاهش به چيزي بود که ميديد 

ديگه نتوست وايسته زانو هاش خم شد تمام کاخ ارزو هاشو ويرون شده ميديد 

دو زانو روي زمين افتاد 

شايسته با چشماي اشک بار به رها خيره شد و با دستاش به گلوش چنگ زد و به زور گفت:داره دروغ ميگه اون از من متنفره 

رها به سمتش اومد و بازوهاشو تو دستش گرفت و گفت:واقع بين باش شايسته چرا يه ذره نميخواي فکر کني مگه تو خودت نگفتي با بهراد ديده بودت 

مگه نگفتي اون روز تو اون مهموني گرفته بودتت چرا با خودت فکر نکردي چرا يه چنين شخصي بايد بياد عاشق تو بشه بعدشم اين طوري که فهميدم امير حسين ادم مقيديه پس چطور حاضر شده باهات ازدواج کنه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خيلي احمقي شايسته اصلا فکر نميکردم اينجوري رکب بخوري فکر ميکردم زرنگ تر از اين حرفايي 

شايسته داشت خفه ميشد اصلا نميتونست حرف بزنه نفهميد رها کي رفت فقط دوباره فيلم رو از اول گذاشت و به چهره ي کريهه منصور نگاه انداخت 

کاملا معلوم بود که فيلم مخفي گرفته شده 

منصور خان و رها رو به روي هم نشسته بودند 

رها:خوب اقا اگه ميشه برام تعريف کن شرطمون که يادت نرفته 

منصور خان:چرا ميخواي بدوني عروسک؟اخه اون دختره و شوهر بي خود تر از خودش چرا برات انقدر مهم شدن ؟

رها:اوم گفتم که برام مهمه بدونم امير حسين چه جوري با شايسته ازدواج کرده و ميدونم تو حتما ميدوني

منصور خنده ي وحشتناکي سر داد و گفت:قربون تو قند عسل برم انقدر شيطوني خوب اون دختره ي پرو همه کاره رو کي حاضر بود بياد بگيره ؟؟؟؟؟؟؟

حاج باباش در به در دنبال شوهر براش ميگشت ولي کي حاضر بود جنس دسته دوم رو بياد بگيره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

کلي منو و داداشاشو و باباش فکرامونو رو هم ريختيم بالاخره من فهميدم که باباي امير حسين يه قرض خيلي زياد به حاجي داره 

منم پيشنهاد دادم حاجي به جاي طلبش پسر صدرايي رو برداره 

و از حرف خودش قاه قاه خنديد 

منصور:ديگه جونم برات بگه خانومي پسره راضي نميشد بياد اين عفريته رو بگيره ولي خوب من راه حلشو به حاجي داده بودم خوب نقطه ضعفه جناب سروان رو ميدونستم طرف حسابي غيرتيه چي بهتر از اين که پاي خواهرشو بکشيم وسط ؟

پسره هم که حساس راضي شد بياد باهاش ازدواج کنه 

اين قضيه ي ازدواج اون دختره بود حالا يه چيز جالب اينکه باباي طرف بي خيال از همه جا اورده طلبشو پس داده و حاجي و زنش هم حسابي تو تکاپو افتادن دختررو راضي به بچه دار شدن بکنن تا طرف نزنه زيرش 

فيلم قطع شد و اشک هاي شايسته قطره قطره ميريخت و زير لب زمزمه ميکرد :من باور نميکنم امير حسين 

مشت هاشو محکم فشرد سعي کرد داد بزنه ولي صداش تو گلو خفه شده بود 

اره حق با رها بود اون رکب خورده بود 

ولي اخه لعنتي چرااااااااااااااااااااااا ااا من بهت دل بسته بودم 

تو کل اين دنيا من فقط دلم سالم برام مونده بود به اونم رحم نکردي؟

به مادرش فکر کرد که چند روز بود دائما کليد کرده بود روي مزاياي بچه دار شدن 

به سمت ايينه رفت و به چشماي متورمش نگاهي انداخت نميتونست احمقي و خوش خيالي خودش رو باور کنه 

بي محابا مشتشو تو شيشه کوبيد و شيشه خورد شد 

به خوني که از دستش فواره ميزد توجهي نکرد دردي که تو دل داشت خيلي سنگين تر از درد دستش بود به سمت اتاقش رفت و يه مانتو سر سري پوشيد کيف و عابر بانک و موبايلشو برداشت و از در خونه بيرون زد 

ميخواست بره دور بشه از همه ي ادم هاي دور و اطرافش دلش ميخواست بره يه جايي که بتونه داد بزنه از ته دلش ضجه بزنه 

خون دستش بند نمي اومد ميدونست که به بخيه نياز داره دلش نميخواست بره درمانگاه ولي چاره اي نداشت با اين همه خوني که ازش رفته بود دووم نمياورد 

با اينکه مرگ ارزوش شده بود ولي حتي براي مردن يه جاي خلوت ميخواست 

رفت درمانگاه و دستش 6 بخيه خورد و پانسمانش کرد 

حالا ميتونست بره و انقدر دور بشه که هيچ کسي رو نشناسه فقط بره 

*****************88

امير حسين اما بي خبر از همه جا و خوشحال از تموم شدن اماده باش يک هفته ايشون به سمت خونه برگشت دلش براي شايسته پر ميکشيد تو اين چند وقت اصلا نتونسته بود بهش توجه کنه اين خيلي ناراحتش کرده بود اصلا دلش نميخواست زنش احساس بي محبتي بکنه 

براش يه گردنبند خوشگل و دو تا بليط سفر به کيش به عنوان ماه عسلشون و يه دسته گل رز بزرگ خريده بود به سمت خونه اومد 

خواست براي غافلگيري شايسته بدون در وارد خونه بشه 

همين که درو باز کرد لبخند رو لباش ماسيد به ايينه خورد شده ي پذيرايي نگاه کرد به رد خوني که تا اتاق خواب کشيده شده بود 

گل رو روي مبل پرت کرد و توي اتاق خواب دويد از ترس نفس نفس ميزد تمام خونه رو دنبال شايسته گشت ولي خبري ازش نبود با دستاي لرزون شماره موبايلشو گرفت 

يه بوق دو تا سه تا نه بر نميداشت 

امير کلافه دستي به موهاش کشيد و نگاهش رو صفحه تلويزيون افتاد

از تصوير ميشد فهميد که يه فيلم داخل دستگاهه 

بي اختيار کنترل رو برداشت و فيلم داخل دستگاه رو پلي کرد 

و نگاهش روي صورت رها ثابت موند 

نتونست وزن پاهاشو تحمل کنه و روي مبل ولو شد و مات حرف هاي بين رها و منصور موند 

تو حال خودش بود و ديوونه شده بود اين عفريته دلش نميخواست پاشو از زندگي اونا بيرون بکشه از حرف هايي که منصور پشت شايسته ميزد فکش منقبض شده بود 

نتونست خودشو کنترل کنه ليوانو از روي ميز برداشت و به سمت ديوار پرت کرد 

ليوان خورد شد 

تو خونه راه ميرفت و با خودش بلند بلند حرف ميزد 

مرتيکه عوضي زن من دست خورده س؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ تو غلط کردي دهنتو گل ميگيرم تا ديگه دهن کثيفتو باز نکني

شماره شايسته رو دائما ميگرفت ولي هر بار تنها حرفي که ميشنيد بوق ازاد تلفن بود 

انقدر عصبي شده بود که با مشت روي ديوار ميکوبيد 

دعا دعا ميکرد که دستش به رها برسه بيچاره ش ميکرد 

تو حال خودش بود که صداي تلفن بلند شد حوصله ي جواب دادن نداشت

تلفن روي پيغام گير رفت و صداي نحس رها سکوت سالن رو شکست 

رها:سلام شايسته جون خونه اي؟رهام 

بابا حرص نزن نهايتش طلاق ميگيري فعلا پاشو بيا پيش خودم ادامه ي گيتارو بهت ياد بدم 

امير محکم توي پيشونيش کوبيد و خودشو لعنت کرد که چرا بيشتر مراقب نبوده 

لعنت به من بهم گفته بود دوستم مياد خونمون بهم گيتار ياد ميده من احمق زياد پاپيچش نشدم ببينم طرف کيه 

البته خودش هم خوب ميدونست واسه اينکه شايسته رو ناراحت نکنه و اينکه اون با خودش فکر نکنه تو زندون حبس شده 

ولي اخه از کجا بايد حدس ميزد که پاي نحس رها تو زندگيش باز شده

دلش شور شايسته رو ميزد ميتونست حدس بزنه الان اون با خودش چه فکرايي که نکرده 

از خونه بيرون رفت و دائما خدا خدا ميکرد 

خدايا الان کجاست؟من برم کجا دنبالش ؟نکنه بلايي سرش اومده؟يا امام حسين 

اگه چيزيش بشه منم ميميرم خدايا نوکرتم کمک کن پيداش کنم 

و با حال خراب دوباره شماره شايسته رو گرفت 

******************8

شايسته خودشو به يه جاي خلوت رسونده بود و زانوي غم بغل گرفته بود هوا دم دماي غروب بود و موبايلش دائما زنگ ميخورد 

با ديدن عکس امير که روي گوشيش روشن و خاموش ميشد چونه ش بي اختيار لرزيد و روي گوشيش خم شد 

عکس امير رو نگاه ميکرد و هق ميزد و قطرات اشکش رو گوشي ميچکيد 

امير ح ح س ي ي ن تو چ چ را با من اين کارو کردي ؟؟؟؟؟؟

اشکاشو با دستش پس زد 

من دوستت داشتم بي معرفت 

روي زمين نشست و خاکو تو مشتش گرفت و فشار داد و به اسمون نگاه کرد و گفت:خدايا چرااا؟من تازه عاشق شده بودم

خدايا اين انصافه مگه من بندت نيستم خدااااااااااااااا

من کالا بودم خدايا خريد و فروشم کردن 

تو حال زار زدن خودش بود که بارون شروع به باريدن کرد و دستي روي شونش نشست 

با حال داغون برگشت و با حيرت به فرد پشت سرش نگاه کرد

نگاهش به اون چشماي مهربون گره خورد 

پيرزن با اون چادر گلدار سفيد و قران سفيد کوچيکي که تو دستش بود وفوق العاده حس ارامشي رو بهش منتقل کرد 

پيرزن:چيه مادر جان نبينم غمتو دخترم بلند شو بيا کنار من زير اين سقف تا خيس نشي 

شايسته اشک چشمشو پاک کرد و مثل کسايي که انگار طلسم شده بودند دنبالش کشيده شد 

روي زير انداز پيرزن نشست و غرق نگاه به اون شد 

پيرزن با خوشرويي چايي خوشرنگي براش ريخت و جلوش گذاشت و قرانشو باز کرد و عينک بزرگ ته استکانيشو زد و مشغول خوندنش شد 

شايسته بي اختيار تو چهره ش دقيق شد يه روسري سفيد مثل اونايي که مامانش از مکه براش اورده بود سرش بود 

چهره ي مهربونش داشت 

چشماي قهوه ايش کم سو شده بود و صورتش طراوت جوونيشو از دست داده بود و چروک هاي ريز و درشتي احاطه ش کرده بود ولي چقدر روحاني به نظر ميرسيد 

تو صورت زن محو شده بود که اون قران رو بوسيد و کنارش نشست

زن:چيه دخترم چرا انقدر ناراحتي مادر؟

شايسته بغض کرد احتياج به يه شونه داشت که سنگ صبور گريه هاش باشه 

بي اختيار خودشو تو بغل زن انداخت و از ته دل گريه کرد 

شونه هاش ميلرزيدند و اشک هاش روسري سفيد زن رو پر از اشک ميکردند 

بوي عطر ياس تن زن و نوازش هاي پر محبت و مادرانش کم کم ارومش کرد

زن زير گوشش زمزمه کرد:گريه کن دخترم گريه ارومت ميکنه

شايسته:واي خانم جون من خيلي بدبختم خيلي

خانم جون:اينجوري نگو مادر دختري به خانوميه تو چرا بايد اين جوري باشه؟

شايسته:من رو دست خوردم دوستم نداشت نميبخشمش هيچ وقت 

زن با نگاه نافذش تو چشماي سياه و غرق در اشک شايسته نگاهي کرد و زير لب گفت:ببخش تا بخشيده بشي مادر 

بگو برام چرا از شوهرت دل چرکين شدي بگو من سنگ صبورت ميشم 

هق هق شايسته شدت گرفت و شروع به تعريف ماجرا کرد 

******************

توي دل امير اما غوغايي به پا بود براي پيدا کردن شايسته چند تا تيم جمع شده بودند 

امير به اين در اون در زده بود ولي انگار اب شده بود و توي زمين فرو رفته بود 

هوا تاريک شده بود و امير نزديک جايي که شايسته هم اونجا بود بود 

امير زير بارون نماز ميخوند 

انقدر اعصابش داغون بود که هيچ چيز به جز نماز ارومش نميکرد 

تو تاريکي شب نميدونست زنش کجاست از فکر اينکه نکنه بلاي ناجوري سرش بياد 

بي هوا گريه کرد 

خودش هم نميدونست بايد چي کار کنه نم اشک روي صورتش با اب بارون قاطي شده بود و کسي پي به گريه هاي مردونش نميبرد 

اره حالا ميتونست بفهمه چقدر شايسته رو دوست داره و چقدر براش عزيز بود 

دستاشو رو به اسمون بلند کرد و سرشو بالا گرفت و با خدا راز و نياز کرد 

خدايا ميدونم بنده ي بدي برات بودم ولي تو بزرگي تو ارحم الراحميني 

خدايا شايستمو ميسپرم دستت يه کاري کن سالم برگرده پيشم 

خدايا اگه بلايي سرش بياد من متلاشي ميشم 

ميدونست امشب شب اول محرم بود و صداي عذاداري به گوشش ميرسيد 

بغضش بزرگتر شد و با التماس بيشتري به اسمون خيره شد 

و گفت:خدايا به حق حسينت دست خالي برم نگردون 

تو همين حال بود که صداي سامان رو شنيد که با خوشحالي به طرفش ميومد و با شادي بلند داد زد 

امير حسين بيا گوشيشو جواب داد 

اشک امير شدت گرفت و شونه هاش هم ميلرزيد 

بي محابا سجده شکري کرد و يا حسيني گفت و به سمت سامان دويد 

پرنيان عزيزم منو واقعا هيجان زده کرد ازش يه دنيا ممنونم

رها توي خونه ش نشسته بود و در حال چت کردن بود 

حسابي کيفش کوک شده بود و به خودش به خاطر نقشه ي بي نظيرش افرين گفت 

الحق که مو لاي درزش نميرفت 

ياد روز قرارش با منصور خان افتاد 

اون روز مانتو کوتاه و جذب خردليشو تنش کرد و شلوار لي جذب قهوه ايش رو با کيف روسري و کفش ست تنش کرد و به سمت محل قرار رفت 

بر خلاف انتظارش با يه مرد کاملا پخته طرف شده بود روز مهموني چون توجه هش به جوون ترا بود اصلا قيافه ي طرف رو دقيق نديده بود 

مرد چهره ي کاملا مذهبي داشت و از دور داد ميزد که حاج اقاست 

رها رو به روش نشست بعد سلام و احوال پرسي هاي اوليه راجع به مسائل بي ربط با هم حرف زدند 

تا اينکه رها بي هيچ مقدمه اي گفت:من برام اينکه خواسته شما رو انجام بدم يه شرط دارم 

منصور:خوب بگو 

رها:من ميدونم شما شايسته نفيسي رو خوب ميشناسيد 

منصور جا خورد و رنگ صورتش برگشت و حسابي قرمز شد يه کم اطرافشو نگاه کرد و صورتشو نزديک رها اورد و گفت:تو از طرف اون عفريته اي اره؟ 

رها با خونسردي گفت:نه منم يه ادمم که مثل شما از اون متنفرم 

منصور:خوب منظور چي از من ميخواي؟

رها:چطور امير حسين صدرايي حاضر شد با شايسته ازدواج کنه ؟جواب اين سوال شرط من براي رابطه با شماست 

منصور خنده اي سر داد و گفت:اها فهميدم پس قضيه کل کل و لجبازي هاي زنونه س گرفتم ماجرا رو 

رها دستاشو مشت کرد و سعي کرد با فشار دادن دندوناش خشمشو بيشتر اشکار کنه و رو به منصور گفت:ازش متنفرم خيلي هم متنفرم شرط من همون بود که گفتم 

از جاش بلند شد و حين رفتن رو به منصور کرد و گفت:اگه شرطمو قبول کردي به ساسان خبر بده 

و بعد هم منصور که کلا براش فرقي نداشت که اين قضيه بر ملا بشه يا راز بمونه پس شرط رو قبول کرد 

رها با ياداوريش خنده ي بلندي سر داد و در حالي که خودش رو تخت انداخت با خنده با خودش گفت:نميدونه چند وقته گذاشتمش تو خماري ولي براش برنامه ها دارم مرتيکه خجالت نميکشه با وجود زن به اون خوشگلي بازم دست از هوسش برنميداره 

خنده ش ناگهان قطع شد و با خشم دندوناشو روي هم ساييد و گفت:برات دارم مردک بشين و تماشا کن 

صبح اول وقت سي دي ديگه که از منصور تو حالت ناجور تهيه کرده بود رو توي کيفش انداخت و به سمت خونه ي شکوفه رفت بايد زن بيچاره رو اگاه ميکرد

امير حسين خودشو به سامان رسوند و گفت :چي شد ؟خودش جواب داد ؟کجا بود ؟

سامان :بکش ترمزو جناب سروان چقدر سوال ميپرسي ؟جواب تلفنو يه خانومي داد و يه ادرسي داد و گفت:خانومت اونجاست بريم پيشش

خودشو به ادرس رسوند زنگ خونه رو زد و خانم جون درو باز کرد با چشماي نافذ و مهربونش گفت:شما امير حسيني؟شوهر شايسته ي گل من؟

امير با تعجب نگاهي به زن انداخت و گفت:بله شما؟

زن لبخند مهربوني زد و گفت:ماشالا بيا تو پسرم

امير حسين با ترديد رو زن گفت :حالش خوبه؟

زن:اره پسرم بيا تو تازه خوابش برده 

امير با نگراني خودشو بالاي سر شايسته رسوند و با ديدن صورت بي رنگ و دست بانداژ شدش نتونست روي پاش وايسته و زانو ها

امير با نگراني خودشو بالاي سر شايسته رسوند و با ديدن صورت بي رنگ و دست بانداژ شدش نتونست روي پاش وايسته و زانو هاش خم شدند 

و کنار شايسته روي زمين افتاد 

دستاي شايسته رو تو دستش گرفت و موهاش قشنگشو از روي صورتش کنار زد و بي اختيار روش خم شد و بوسه اي روي گونه ش گذاشت

نتونست خودشو کنترل کنه اشک هاش بي محابا ميريختند نميتونست اين وضعيت داغون شايسته رو ببينه

زن چايي اورد و يا علي گفت و نشست 

زن:ازت دلخور شده ولي اينجوري که پيداس خيلي دوستش داري اره؟

امير:اره حاج خانم براش سوء تفاهم پيش اومده به صاحب اين ماه قسم من خيلي خاطرشو ميخوام 

زن :ميدونم مادر از چشمات ميتونم عشقتو بخونم 

با مهربوني دستي به موهاي شايسته کشيد و گفت:اينم تو رو خيلي ميخواد ولي الان داغه

ازت ناراحته فکراي ناجور تو سرشه بايد تلاش کني دوباره با خدا و زمين و اسمون اشتيش بدي

امير:هرکاري بخواد انجام ميدم 

زن :مادر امروز شب اول محرمه و همسايه ما که ميبيني تا شب دهم مراسم عذاداري داره شايسته پيش من ميمونه تو هم براي رضاي خدا و از بين رفتن مشکلتون از امام حسين کمک بخواه و اگه بتوني تو تهيه و تدارک مراسم هم کمک اقاي رجبي و خانواده ش باشي هم به شايسته نزديک تري هم دلت اروم ميگيره 

امير نيم نگاهي به اسمون انداخت و گفت:نوکر اقامم هستم 

زن:پس توکل بر خدا ايشالا مشکلتون به لطف اقا حل بشه 

امير ديگه حرفي نزد و به شايسته خيره شد 

زن در حالي که يا علي گويان از جاش بلند ميشد رو به امير گفت:پسرم قبل از بيدار شدن زنت برو نبيندت بهتره يه مدت دور از هم باشيد براي جفتتون لازمه 

امير دستي رو چشمش گذاشت و به روي چشمي گفت ولي ته دلش هنوز نگران بود نميتونست به يه غريبه اعتماد کنه و شايسته رو تنها به امان خدا رها کنه 

زن انگار که فکرشو خونده باشه لبخندي زد و گفت:پسرم من يه پيرزن تنهام نگران نباش هيچ کسي رو ندارم اگه دلت رضا نيست کسي رو بفرست پيشمون بمونه 

امير فقط به زدن لبخندي اکتفا کرد و با خودش فکر کرد زينب رو پيششون بفرسته 

از جاش بلند شد و بعد از بوسيدن شايسته و سپردنش دست زن با نگراني بيرون زد دلش نمي اومد بره ولي با حالي که اون از شايسته ديده بود رفتنش رو بهتر ميدونست 

نزديک خونه بود که با ديدن رها جلوي در خونه به شدت روي ترمز زد

رها چند لحظه جلوي در خونه ايستاد در زد ولي کسي درو باز نکرد 

پوفي کرد و به سمت خونه ش رفت ياد حال امروز زن منصور افتاد 

هم دلش سوخت هم از بلايي که سر منصور خان اورده بود کلي حال کرده بود 

تازه براش نقشه هاي وحشتناک ديگه اي هم داشت امشب ميخواست فيلم ها رو توي اينترنت بزاره 

با اين فکر به سمت خونه رفت و امير هم جوري که متوجه نشه تعقيبش کرد 

اين بار ديگه بايد يه کاري باهاش ميکرد تا براي هميشه پاش از زندگيش بريده ميشد 

شايسته گوشه ي اتاق نشسته بود و به صداي طبل هايي که زده ميشد گوش ميکرد دلش هواي بيرون رو داشت ولي حوصله ي تکون خوردن از جاش رو نداشت 

خانم جون به سمتش اومد و گفت:مادر نمياي با من بريم مراسم؟

شايسته سعي کرد لبخندي بزنه و گفت:نه شما بريد من ميمونم 

خانم جون چادر مشکي بهش داد و گفت:بيا مادر دلت باز ميشه 

شايسته نتونست در برابر لحن مهربون خانم جون مقاومت کنه با سستي از جاش بلند شد و چادرو روي سرش انداخت بي اختيار ياد امير حسين افتاد و دوباره اشک تو چشماش جمع شد 

جلوي در خونه يه پارچه ي بزرگ زده بودند که به مراسم عذاداري سرور و سالار شهدا خوش اومديد 

وارد حياط که شد انگار وارد يه دنياي ديگه شده بود تمام حياط پر از چراغ هاي بزرگ بود و روشنايي قشنگي به خونه داده بود 

ديگ هاي بزرگي وسط حياط بود و ادم هاي مختلف که کنارش وايستاده بودند و مشغول تدارک غذا بودند 

ياد مراسم هاي محرم که تو خونه ي خودشون بود افتاد و دوباره همون ريا کاري ها و همون تجملات انچناني و رقابت سر اينکه کي بيشتر غذا بده

و غيبت هايي که سر ديگ غذا هميشه بساطش به پا بود 

و چيزي که خيلي اذيتش ميکرد نگاه بعضي از پسر هاي محل بود که به اسم مراسم عذاداري چشم چرونيشون هميشه به پا بود 

با خانم جون به نزديک ديگ رسيدند و نگاه شايسته به خانم ها افتاد 

خيلي جالب بود براش اينجا انگار با محله ي اونا زمين تا اسمون فرق داشت 

همه دور ديگ نشسته بودند و زيارت عاشورا ميخوندند خبري از غيبت و ..........اينا نبود

چشماي پر از اشکشو برگردوند و با چشماي گرد شده امير حسين رو کنار مرد ها در حال هم زدن غذا ديد 

**********************

رها وارد خونه شد و اولين کاري که کرد فيلم ها رو روي اينترنت گذاشت و با خوشحالي به ابروي روي اب منصور خان نگاه کرد 

با ارامش و بدون اينکه ذره اي نگران باشه جلوي تلويزيون نشست و مشغول فيلم ديدن شد که در خونه ش باز شد 

با ترس از جاش بلند شد و به سمت در رفت 

با ديدن منصور خان و دو تا قلچماقي که همراهش بودند از ترس چند قدم به عقب رفت 

بي اختيار سکسکه گرفت و با لکنت زبون رو بهشون گفت:شما کليد خونه ي منو از کجا گير اورديد ؟

منصور خان که سعي ميکرد عصبانيتشو زير چهره ي خونسردش پنهان کنه 

با خشم شروع به دست زدن کرد و گفت:افرين دختر شجاع افرين 

فکر کردي خيلي زرنگي ؟؟؟؟؟؟؟؟ابروي منو ميخواي ببري؟واسه چي رفتي پيش زنم عفريته؟هان؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من يه تار موي گنديده ي اونو به صد تا امثال توي هرزه نميدم 

رها لبخند عصبي زد و گفت:امثال تو منو هرزه کرديد حاج اقا تو که ادعا دين داريت ميشه چرا با زنت اين کارارو ميکني؟

منصور:من از تو بيشتر به مسائل ديني واقفم بچه اگه نميدوني بدون تا 4 تا حلاله خود خداوند تو کتابش گفته

رها:عجب پس خوب ميدوني خدا گفته که اگر ميتونيد بينشون عدالت را رعايت کنيد و صد البته که تاکيد کرده هرگز نميتوانيد 

فکر نکن خودت فقط قران بلدي و ميخوني 

نه تو و امثال تو از ايات قران به نفع خودتون استفاده ي ابزاري ميکنيد هرجا به نفعتون باشه رو انجام ميديد 

منصور با پشت دست محکم تو دهنش کوبيد و باعث شد رها کاملا روي زمين پرت بشه 

و گفت:همين مونده بود توي هرزه واسه من سخراني کني ولي الان کاري باهات ميکنم که روزي صد هزار مرتبه ارزوي مرگ کني بهت گفته بودم با منصور در نيفت 

رها بلند بلند خنديد و گفت:اب که از سر گذشت چه يک وجب چه ده وجب منم کاري باهات کردم که ابروت الان مثل اب روون ريخته شده 

منصور عصباني تر از قبل به افراد همراهش دستور داد تا رها رو با خودشون بيارن و خودش هم از خونه بيرون زد و با خودش فکر ميکرد رها باز چي کار کرده و از ته دل به اين هوس بي سر و ته لعنت فرستاد 

رها خواست جيغ بزنه که تيزي چاقو رو زير گلوش حس کرد 

نفسش بند اومده بود و با چشمايي که براي اولين بار ترس ازش ميباريد به اون مرد نگاه ميکرد

تيره ي پشت کمرش تير ميکشيد و خيس از عرق شده بود و بدنش اشکارا ميلرزيد 

تو اين حالت بود که مرد دستمالي رو جلوي دهنش گرفت و بيهوشش کرد 

******************8

امير حسين توي خونه ي اقاي رجبي تبديل به اچار فرانسه شده بود و همه کار ميکرد براي بهتر برگزار شدن مراسم از هيچ کاري دريغ نميکرد 

در حال خوندن ايت الکرسي و هم زدن غذا بود که شايسته وارد خونه شد 

با ديدنش انگار چيزي ته دلش لرزيد 

ديدن غم چشماي شايسته ديوونش ميکرد 

غذا رو به احمد اقا سپرد و به سمت شايسته اومد 

شايسته نيم نگاهي بهش انداخت و خواست راهشو کج کنه ولي امير بازوشو گرفت و محکم و قاطع تو چشماش زل زد و گفت:سلام حالت خوبه؟

شايسته :مگه برات مهمه؟

امير: تو داري اشتباه ميکني بايد به من اجازه بدي برات توضيح بدم 

شايسته:خوب بريم بيرون برام توضيح بده 

دوتايي سوار ماشين شدند 

امير کمي خيره به روبه رو شد و بعد چند دقيقه گفت :تا حدودي حرف هاي منصور راسته نميخوام بهت دروغ بگم 

من ادم مقيد و غيرتي هستم و خودت خوب ميدوني ما تو چه شرايطي باهم اشنا شنيدم که اصلا دوست ندارم راجع بهش صحبت کنم 

شايسته وسط حرفش پريد و گفت:حالا ازادي اقاي صدرايي طلاقم بده و برو همسر ايده ال ت رو بگير شنيدم بابات قرض حاجي رو داده پس معامله فسخه 

امير نگاه نافذ و وحشتناکشو به صورتش دوخت و با دستاي قوي و مردونش صورت ظريف شايسته رو تو دستش قاب گرفت و گفت:اگه يه بار ديگه حرفي از طلاق بزني به ولاي علي قسم تمام عقايدمو زير پام ميزارم و دندوناتو توي دهنت خورد ميکنم من هنوز همون امير حسينم که با ديدنم قبض روح ميشدي يادت باشه 

شايسته پوزخندي زد و گفت:کار همتونه وقتي کم مياريد تهديد ميکنيد الان من شاکي ام نه تو 

امير بدون اينکه لحن مهربوني به صداش بده گفت:منم به اندازه ي تو شاکي ام چون داري يه طرفه به قاضي ميري 

الان هم من نميخوام به زور بهت خودمو تحميل کنم ولي نميتونم ازت جدا بشم چون دوستت دارم و عشق علاقه ي من در طول اين چند وقت به وجود اومده و تو قلبم ريشه دار شده و با ناراحتي به شايسته نگاه کرد و ادامه داد :تو رو نميدونم 

و با اين حرفش شايسته شرم زده سرشو پايين انداخت اونم عاشق امير حسين با اون رفتار و کردار فوق العادش شده بود ولي الان ازش دلگير بود 

امير:ولي بازم عذر ميخوام از کاري که مجبور به انجامش بودم و حاضرم براي اينکه ناراحتي تو از بين بره هر کاري بکنم ولي فقط تا شب شام غريبان بهت وقت ميدم تا تصميمتو بگيري و کنار هم دوباره زندگي کنيم

شايسته تاي ابروشو بالا داد و گفت:اون وقت اگه نخوام باهات بمونم چي ؟

امير نگاهشو دوباره به چشماي سياه و پر از شيطنت شايسته دوخت 

طوري که برق نگاهش تن شايسته رو لرزوند و دلش ميخواست خودشو تو بغل اميرش غرق کنه 

امير:بايد بخواي من اگه بميرم هم تو رو طلاق نميدم حتي اگه تا اخر عمر هم مثل يه غريبه باهام بموني

شايسته :چرا؟مگه نميگي من ايده الت نبودم ؟

امير حسين:الان هستي تو زنمي و زنم هم ميموني 

شايسته ديگه نتونست در برابر لحن قاطع امير حرفي بزنه و سکوت کرد 

امير :الان برو پيش خانم جون اصراري ندارم بياي خونه دوري براي هر جفتمون لازمه تا حسابي فکر کنيم و نزاريم زندگيمون با يه مسئله ي کوچيک از هم بپاشه 

شايسته حرفي نزد و از ماشين پياده شد و خداحافظي زير لبي کرد 

امير:مواظب خودت باش و اگه مشکلي بود بهم زنگ بزن 

شايسته سري تکون داد و پيش خانم جون برگشت 

امير هم با سامان صحبت کرده بود تا اطراف خونه ي خانم جون باشه و حواسش کاملا به شايسته باشه و بماند که چقدر سامان غر زده بود 

سوار ماشينش شد و مصمم به سمت خونه ي رها رفت

جلوي خونه ي رها با حرص از ماشين پياده شد که به سمت در بره که با ديدن منصور خان که از خونه ي رها بيرون زد با سرعت خودشو قايم کرد 

به خونه دقيق شد و بعد چند دقيقه دو تا مرد هيکلي که رها رو در حالي که بيهوش بود توي ماشين انداختند و ماشين با حداکثر سرعت حرکت کرد 

امير هم دنبالشون رفت و کنار خونه اي ايستادند و همه داخل شدند

امير بيرون در انتظار رها رو ميکشيد ولي نزديک 3 صبح بود ولي هنوز خبري ازش نشده بود 

امير که حسابي مشکوک شده بود با بيسيمش که توي داشپورت ماشين گذاشته بود براي تفتيش خونه حکم گرفت و درخواست مامور کرد 

تو همين حال بود که همون دو تا مرد در حالي که دوباره رها رو تو ماشين مينداختند با ماشين راه افتادند ولي بر خلاف تصور امير حسين توي يکي از اتوبان ها کنار فضاي سبز پرتش کردند بيرون و با سرعت دور شدند 

امير رها رو ديد که خميده و نيمه جون و با حال زار از پل هوايي بالا ميرفت و امير هم دنبالش رفت 

**********************8

رها کم کم چشماشو باز ميکرد و خودشو توي يه فضايي که پر از دود و بوي الکل بود ديد 

بي اختيار ياد روزي افتاد که غلام و دار و دسته ش بهش حمله کرده بودند 

با ترس خودشو عقب کشيد و سرشو تو دستش گرفت و سعي کرد اون خاطره ي تلخ رو از يادش ببره 

منصور وارد اتاق شد و گفت:چيه دختره ي سرتق کم اوردي؟ابروي من نميره کور خوندي ولي تو دستگاه من هرکسي زياد پاشو از گليمش دراز کنه حکمش مرگ تدريجيه 

و بشکني زد و چند نفر وارد اتاق شدند 

رها با ديدن زن ها و بدن هاي نيمه عريانشون با ترس بيشتري خودشو عقب کشيد ولي خوب زور اون زنا از اون خيلي بيشتر بود و توي يه حرکت روي تخت اتاق پرتش کردند 

رها براي اولين بار ترسيد براي اولين بار بعد اون حادثه ي تلخ بغض کرد و با نگران به منصور نگاه کرد 

نميتونست حرفي بزنه انگار قفل بزرگي به دهنش زده بودند 

اره نتونست چيزي بگه فقط مردمک چشماش با هيجان ميچرخيد و به حرکات تند و وحشيانه ي منصور نگاه ميکرد 

ميخواست فرار کنه از اين دنياي پر از لجن ولي دستاش و پاهاش بسته بود و بغضي که هنوز نترکيده بود ولي مثل يه دمل چرکي دردش عميق تر ميشد 

منصور که حالا کارش تموم شده بود در حالي که به دود سيگارش با لذت نگاه ميکرد گفت:تقصير خودته ميتونستي سوگلي من باشي ولي حماقت کردي و الان حقت مرگه تدريجيه 

مطمئن باش تو کوچکتر از اوني هستي که بخواي جلوي منصور خان شاکري قد علم کني 

رها هنوز ترس داشت وقتي منصور باي باي خبيثانه اي کرد و بيرون رفت هم نتونست بهش فحش بده نتونست تو صورت کثيفش تف کنه 

فقط براي اولين بار بعد مدت ها از خدا خواست شر اين لجن رو از زمينش پاک کنه تا بيشتر از اين با ريا کاري هاش اسلام حقيقي رو زير پاش نزاره 

درسته که خيلي وقت بود خدا رو از يادش برده بود ولي تمام ارزوش از بين رفتن اين مرد شده بود که مثل خون اشام و زالو خون مردم رو ميمکيد اونم به اسم دين خدا 

تو حال خودش بود که چند نفر وارد اتاق شدند و اون چيزي که نبايد ميشد اتفاق افتاد 

اره رها واقعا نميتونست حرف بزنه ولي با بلايي که اونا سرش اوردند دادش بلند شد و شايد با وجود گناه کار بودنش به عرش خدا هم رسيد 

حالا با بدن لجن و روح کثيف تر از اون بالاي پل هوايي نشسته بود به زندگي سر تاسر لجنش فکر ميکرد که هيچ راهي براي خارج شدن ازش نداشت الان ديگه مطمئن بود حتما ايدز گرفته 

تو حال خودش بود که امير حسين رو جلوي روي خودش ديد 

امير:چي کار کردي با خودت ؟اين عاقبتو ميخواستي؟

رها پوزخندي زد و گفت:مثلا که چي؟اره من لجنم خوب تماشا کن يه هرزه ي به تمام معنا رو 

امير:خودت اين زندگي رو خواستي

رها داد بلندي زد و با مشت به بدنه ي پل زد و با صدايي که تا عمقش ميشد درد رو احساس کني ناله زد:تو چه ميفهمي از زندگي مرفه بي درد ؟چه ميفهمي سروان؟چه ميفهمي پسر حاجي؟

تو هم اگه مثل من بابات يه معتاد بدبخت بود و تو رو مثل دو کيلو خيار ميفروخت الان جات اينجا نبود 

امير:خودتم خوب ميدوني تو خودت نخواستي سر به راه بشي چرا با من که بودي کج رفتي ؟مگه من همه چي برات فراهم نکرده بودم چرا کج رفتي د حرف بزن لعنتي؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

رها همين طور که به اسمون خيره شده بود گفت:انتقام ميخواستم از همه ي مرد ها انتقام بگيرم تو هم جزئشون بودي جناب سروان 

امير:فعلا که دنيا داره تو رو مجازات ميکنه به زنم چي کار داشتي ؟هان؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

رها بلند بلند خنديد و گفت:نگو شايسته هم يه هرزه اي بود مثل من الکي طرفشو نگير اگه قرار بود اون کنارت بمونه چرا من نمونم ؟

امير حسين به سمتش اومد و خواست تو صورتش بکوبه اون حق نداشت راجع به شايسته ش اينجوري حرف بزنه

خيلي خودشو کنترل کرد و دستشو رو بدنه ي پل فرود اورد و داد زد :خفه شو شايسته ادم بود قدر محبت هايي که بهش شد رو دونست 

رها از جاش بلند شد و گفت:تو باعث شدي من و ارش به زور عقد کنيم و بعد يه ماه با بخشيدن مهريه م طلاق بگيرم تو منو بدبخت کردي 

امير پوزخندي زد و گفت:مقصر همه ي بدبختيات خودتي 

رها نگاهي به اسمون کرد تو چشماي امير ديگه عشقي نسبت به خودش نميديد ديگه تو دنيا دليلي براي زندگي نداشت رو دست خورده بود عشق امير حسين به شايسته خيلي عميق تر از اين حرفا بود 

چشماش بالاخره باروني شدند و به امير خيره شد به مردي که ميتونست کنارش خوشبخت باشه اما خودش نخواست و به منصور فکر کرد که رسما بي چاره ش کرده بود و لجن زار زندگيشو تکميل کرده بود 

رو به امير کرد و گفت:خداحافظ عشق من و توي يه حرکت خودشو به سمت پايين پرت کرد

امير حسين که اين رفتار رها رو پيش بيني کرده بود توي يه حرکت ناگهاني مچ دستشو تو دستش گرفت 

رها بي حال نگاهي بهش کرد و زير لب ناليد:امير حسين ولم کن بزار بميرم جون يه لجن نجات دادن نداره 

و از حال رفت 

امير با قدرت و با سختي زياد کشيدتش بالا و با بيسيم درخواست امبولانس کرد وجود رها براي نشون دادن اوج لجن بودن منصور الزامي بود 

از خونه ي منصور هم خبر رسيده بود که اونو و همراه کلي افراد که وضع عادي نداشتند گرفته بودند 

و از کلي هم مشروبات الکلي و مقداري هم مواد مخدر کشف شده بود 

امير که شب سختي رو گذرونده بود با خستگي خودشو به خونه رسوند تا يه ذره استراحت کنه

***************************8

شايسته اما تو اين چند روز حسابي دلتنگ امير حسينش شده بود 

ديدن امير از دور و حرکات اون حسابي دلشو براي امير تنگ کرده بود 

چند سالي بود که تمام ده شب ماه محرم رو خونه ميموند و غر غر هايي مامانش و حاجي رو به جون ميخريد 

چيزاي زيادي تو مراسم ازارش ميداد از جمله همون غيبت هاي سر ديگ غذا . همون چشم چروني هاي بعضي ها .اسراف ها و ريا کاري ها و يه چيز جالب تر که هميشه سرش با فرهاد دعوا داشت نوع نگرش فرهاد به مراسم بود 

کل ده شب رو پاي ديگ غذا و مرتب کردن دسته و......... ميموند و نمازش اکثر اوقات قضا ميشد و شايسته هيچ وقت نميتونست توجيهاتش رو بپذيره چون اينو هرکسي هم ميدونست امام حسين حتي وسط جنگ هم نمازشو خوند پس کار فرهاد به جز ريا کاري معني ديگه اي نميداد 

ولي اينجا همه چي برعکس بود بلافاصله بعد اذان نماز ها خونده ميشد 

از پشت پنجره به امير حسين خيره شده بود لباس مشکي تنش و چفيه ي مشکي دور گردنش ابهت و مردونگي خاصي بهش بخشيده بود و دل شايسته رو هر لحظه بي تاپ تر ميکرد 

امير توي دسته ي عذاداري ايستاده بود و سينه ميزد و صورتش خيس از اشک هاش بود سرش پايين بود و به هيچ کسي نگاه نميکرد 

اره تفاوت داشت با فرهاد با پسر عمه شايسته و با خيلي هاي ديگه که اين شب ها براشون بيشتر شبيه جشن بالماسکه ميموند 

روحانيت چهره ي امير حسين دلشو اروم کرده بود و ميدونست خداوند فرشته ي نجاتي رو سر راهش قرار داده و اگه بخواد ناشکري کنه از دستش ميده 

ياد حرف خانم جون افتاده ببخش تا بخشيده بشي 

اره امير حسين با تمام غيرت و تعصب و اعتقاداتش باهاش کنار اومده بود اونو تو انتخاب راهش ازاد گذاشته بود و با تمام چيزهايي که ازش ديده بود چشماشو بسته بود و گذشت کرده بود 

و شايسته تصميم خودشو گرفته بود کنار امير و خانواده ش يه نگرش جديدي به دينش پيدا کرده بود که البته تا کامل شدن هنوز فاصله داشت 

ياد اون روزي افتاد که از امير در باره ي علت اينکه باباش هنوز حج واجب نرفته پرسيد 

جواب جالبي شنيد 

وقتي نوبتشون شده بود مادر بزرگ پير علي اقا با حسرت التماس دعا گفته بود و هم نرگس خانم و هم علي اقا دلشون نيومده بود که اون پيرزن رو ارزو به دل بزارن و نوبت خودشونو به اون داده بودند و براي بار دوم هم که اسم نويسي کرده بودن هنوز نوبتشون نشده بود 

قاعده ي جالبي هم داشتند و پولي که ميخواستن هر سال حج عمره برن رو صرف خريد جهيزيه براي دختر هاي بي سرپرست ميکردند 

اهي کشيد و با خودش فکر کرد درست برخلاف پدر و مادرش

فردا شب شام غريبان بود و شايسته بايد جواب نهايي رو به امير حسين ميداد ولي ته دلش هنوز دو دل بود 

رها چشماشو باز کرد و دوباره خودشو رو تخت بيمارستان ديد 

 نااميد و افسرده از همه ي دنيا به بيرون خيره شده بود اصلا چرا امير حسين نجاتش داده بود از اين کارش کلي شاکي شده بود 

 ولي از يه لحاظ هم خوشحال بود که مدارکي داشت که حداقل ميتونست منصور خان رو به خاک سياه بشونه اين خاصيت رو حداقل تو زندگيش داشت 

 ياد اون شب افتاد زماني که منصور از اتاق بيرون ميرفت با اون چشماي شيطانيش بهش زل زده بود و گفته بود:يادته بهت گفتم برات يه مرگ تدريجي در نظر گرفتم ؟

 وقتي سکوت رها رو ديد ادامه داد 

 اهان ايدز روکه خوب ميشناسي برات امشب اونو تو وجودت به يادگار ميزارم تا بدوني هيچ وقت با گنده تر از خودت شوخي نکني 

 رها حرفشو زياد جدي نگرفته بود ولي اون شب وقتي بعد منصور چند نفر اومدن سراغش و علنا بهش اعلام کردند که ايدز دارن با خودش فکر کرد از اين کفتار هرچي بگي بر مياد 

 ولي هنوز هم ته دلش يه ذره ارزو داشت که حرف منصور فقط يه بولوف بوده باشه و منتظر ورود پرستار شد 

 **************************

 امروز روز عاشورا بود و همه از صبح در حال تکاپو بودند و شايسته نميدونست چه اتفاقي براي منصور افتاده فقط مادرش از خونه زنگ زده بود و گفته بود حال شکوفه خوب نيست بيا پيشش منصور خان رو گرفتند 

 ولي شايسته خوب ميدونست حتما منصور کاري کرده که امير حسين ميتونه کمک انجام بده و اونا ازش خواستن بره اونجا 

 و اونم خيلي راحت دست رد به سينه ي مادرش زد و گفت:امروز روز عاشوراس و من ميخوام عذاداري کنم حالا اگه وقت شد فردا ميام 

 چقدر هم مادرش غرغر کرده بود و گفته بود که از کي تا حالا تو عذاداري ميري ولي نميدونست که امير حسين چقدر عقايد شايسته رو تغير داده و روش تاثير گذاشته بود 

 تو حياط خونه دنبال امير ميگشت که با حيرت به فرزين که کنار امير حسين در حال سر و سامون دادن به دسته ي عذاداري و و پخش زنجير بين افراد بود نگاه کرد 

 با خودش فکر کرد نه بابا پسر حاجي نفيسي بزرگ و از اين کارا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟اون الان بايد در حال فخر فروشي و ريا تو حسينيه ي محل باشه اينجا چي ميخواد ؟؟؟؟؟؟؟

 نتونست جلوي خودشو بگيره چادرشو مرتب کرد و بيرون رفت و سلام کرد 

 امير حسين با حرارت و اشتياق و فرزين با شرمندگي جوابشو دادند 

 شايسته:چي شده فرزين اينجا چي کار ميکني؟

 فرزين:هيچي زنگ زدم به امير حسين ببينم کجاست بيام پيشش 

 شايسته:واقعا؟؟؟؟؟؟؟؟محل خودمونو چي کار کردي؟

 فرزين:فرهاد و حاجي و کلي ادم ديگه هستند من يه نفر نباشم کار عذاي اقا رو زمين نميمونه 

 و بعد از امير عذر خواهي کوتاهي کرد و دست شايسته رو گرفت و به گوشه ي حياط برد 

 نگاه شرمزده شو به شايسته دوخت و گفت:ميدونم ديره براي اين حرفم ولي ميدونم هنوز فرصت براي جبران هست من از وقتي که امير حسين وارد خانوادمون شد تازه فرق بين خودمو و اونو فهميدم نميخوام زياد برات سخراني کنم فقط ميخوام منو ببخشي براي کتک هايي که بهت زدم و هرکدوم از کاراي من که باعث ناراحتيت شد 

 شايسته حرفي نميزد و فقط با حيرت به اين فرزين جديد که با شرمندگي رو به روش ايستاده بود نگاه کرد 

 فرزين برادرانه بوسه اي به دستش زد و خواست که دور بشه که شايسته دستشو کشيد و گفت:فرزين قول ميدي ريحان رو خوشبخت کني؟اون خيلي خانمه 

 فرزين اهي کشيد و گفت:ميدونم اون واقعا خانمه و اميدوارم شرمنده ي هيچ کدومتون نشم 

 و پيش امير رفت و با دنيايي از حيرت شايسته رو تنها گذاشت

 شايسته اما يه فکر ديگه تو سرش بود امشب شب اخر بود و مهلت تموم ميشد و بايد جواب نهايي رو به امير حسين ميداد ايا پيشش ميمونه يا نه ترکش ميکنه؟؟؟؟

بالاخره شب شام غريبان رسيد و امير حسين و فرزين و بقيه پسرا هم با کمک هم يه محلي براي روشن کردن شمع ها درست کردند 

شايسته با عشق نگاهي به امير حسينش کرد تصميم خودشو گرفته بود 

گناه امير بيشتر از گذشتي که کرده بود نبود 

دو تا شمع توي دستشو فشرد و به سمت حياط رفت همه در حال روشن کردن شمع هاشون بودندو با چشم هاي غرق در اشک ارزو ها و حاجاتشون رو از خدا ميخواستند 

امير کمي دورتر از همه ايستاده بود و غرق تو فکر خودش بود 

ته دلش ترس عجيبي داشت و با خودش فکر ميکرد شايسته چه تصميمي بالاخره ميگيره 

از طرف ديگه فکر رها رو ميکرد و قولي که ازش گرفته بود و به منصور که سعي ميکرد خودشو با هزار جور پارتي بازي در بياره 

سخت تو فکر بود که دست شايسته روي شونه ش نشست 

با لبخند نگاهي بهش کرد و گفت:جانم عزيزم کاري داري باهام بانو ؟

شايسته سرشو پايين انداخت و گفت:مياي باهم بريم شمع روشن کنيم؟

چشماي امير حسين برقي زد و گفت:اره عزيزم چرا که نه 

ولي لبخند روي لبش براي چند دقيقه رفت و جدي رو به شايسته گفت:تو فردا بايد بري و رها رو ببيني يه حرفايي هست که ميخواد بهت بگه 

شايسته با حيرت نگاهي به امير انداخت و خفه پرسيد :تو رها رو از کجا ميشناسي؟

امير سکوت کرد و به رقص شعله هاي شمع خيره شد 

شايسته عصبي تر و کلافه تر از قبل گفت:با تو ام ميگم رها رو از کجا ميشناسي ؟

امير نگاهي بهش کرد و گفت:بهتره از زبون خودش بشنوي 

حالا هم بيا بريم شمعمونو روشن کنيم و دست هاي شايسته رو تو دست هاي قوي و مردونه ش گرفت و برد 

شايسته با فکري که هزار جور علامت سوال و فکر هاي مختلف توش وجود داشت همراه امير رفت 

دو تايي تو خلوت شمع هاشون رو روشن کردند 

و شايسته بالاخره تصميم گرفت بعد ده شب به خونه ي خودش برگرده 

پيش خانم جون رفت و خودشو تو بغلش انداخت اون حس نگراني و دلهره اي که داشت با عطر ياس تن خانم جون کم تر شده بود 

شايسته:خانم جون ببخشيد من خيلي مزاحمت بودم اين چند روز 

خانم جون:الهي فدات بشم مادر مراحم بودي منم از تنهايي در اورده بودي 

بعد زير گوش شايسته زمزمه کرد:دخترم قدر شوهرت و زندگي که خدا بهتون هديه کرده بدون و سر مسائل الکي بهم نريزش 

خيلي ها رو ميشناسم که در حسرت همين زندگي که شما داريد دارن ميسوزن دخترم 

شايسته دقيقا به حرف هاي خانم جون گوش ميکرد و بوسه اي به صورتش زد و گفت:چشم حتما 

خانم جون:بازم پيشم بيا شايسته ي من 

شايسته:حتما ميام خانم جون 

خانم جون عصا زنون خودشو به امير حسين رسوند و سفارشات لازم رو بهش کرد 

و اولين چيزي که گفت اين بود از زنت هيچ وقت چيزي رو پنهان نکن که يه چنين شرايطي براتون پيش بياد

و امير هم چشم بزرگي گفته بود و با وجود اينکه دوست نداشت شايسته چيزي از رابطه ش با رها بدونه ولي نميتونست دروغ هم بهش بگه و قرار فردا رو با رها براش گذاشته بود 

با دکتر رها صحبت کرده بود و از نداشتن ايدزش مطمئن شده بود ولي هنوز هم درگير اين فکر با خودش بود که از اين فرصت دو باره اي که خدا بهش داده بود باز چه جوري استفاده ميکنه 

از اهالي محل خداحافظي کردند و سوار ماشين شدند که به سمت خونه برن 

دو تايي غرق تو افکار خودشون بودند که موبايل شايسته زنگ خورد 

شايسته گوشي رو جواب داد و چشماش رنگ نگراني گرفت سريع قطع کرد و رو به امير گفت :بريم بيمارستان نزديک خونمون 

امير :چرا چيزي شده ؟

شايسته با حالي که چندان تعريفي نداشت گفت:بابام سکته کرده 

فقط زود برو

امير با سرعت رانندگي ميکرد و شايسته واقعا بي تاپ شده بود 

درست بود که دل خوشي از حاجي نداشت ولي با همه ي اين مسائل پدرش بود و براش عزيز 

امير جلوي در بيمارستان نگه داشت و شايسته خيلي سريع خودشو به سي سي يو رسوند 

مادرش و شکوفه روي صندلي نشسته بودند و سرشون رو به ديوار تکيه داده بودند 

شايسته با نگراني به سمت اونا دويد و جلوي صندلي دو زانو نشست و به چشماي مادرش با علامت سوال خيره شد 

اب دهنشو با ترس قورت داد و گفت:چي شده مامان؟

محبوبه خانم با اشک بهش خيره شد و گفت:ابروش رو دارن ميبرن نتونست طاقت بياره قلبش نتونست دووم بياره 

شايسته دستاي مادرش رو تو دست گرفت و ادامه داد و گفت:چي شده مامان بهم بگو 

محبوبه خانم به رو به روش خيره شد و گفت:اون از اون منصور از خدا بي خبر که هم ابروي ما رو برد هم اين بچه رو نابود کرد اونم از اين فرهاد بي شعور 

شايسته:فرهاد مگه چي کار کرده ؟

محبوبه:پسره ي از خدا بي خبر گند بالا اورد انقدر حاجي بهش ميدون داد تا بي چارمون کرد 

هفته ي پيش نشسته بوديم که زنگ خونه رو زدند يه دختر بچه ي دبيرستاني اومد جلوي در خونمون 

مثل بيد ميلرزيد و گريه ميکرد ميگفت از فرهاد حامله شده حالا چه جوري به پدر و مادرش بگه و اصرار داشت بايد حتما بريم خواستگاريش 

هيچي حاجي هم فرهاد رو برد تو اتاق با زور تهديد فهميد بله کار خودشه 

دختره هم نميدوني چقدر ساده و بچه بود نميدوني

قلبش نتونست دووم بياره و سکته کرد 

شايسته سري تکون داد و به سمت پنجره ي سي سي يو رفت و نگاهي به حاجي که روي تخت خوابيده بود انداخت از اون همه ابهت ديگه خبري نبود فقط يه تن بيمار بود و صورتي که رنجشش از پشت پنجره هم پيدا بود 

به سمت مادرش رفت و گفت:پاشو عزيزم گلم برو خونه استراحت کن من ميمونم پيشش 

محبوبه:دل نگرانشم مادر نميتونم 

شايسته دست شکوفه رو تو دست فشرد 

غم نگاه خواهرش داشت ديوونه ش ميکرد اين منصور بي شرف همه ي زندگيش رو به اتيش کشونده بود 

شايسته:عزيزم پاشو تو هم برو خونه حالت زياد خوب نيست گلم 

شکوفه دسته شايسته رو بيشتر فشرد و به سمت خودش کشوند و با چشماي پر از اشک و دستايي که يخ کرده بودند بهش گفت:شايسته تو رو خدا به امير حسين بگو يه کاري کنه که اون کثافت تو زندون بمونه بايد ادم بشه

شايسته:باشه گلم الان برو خونه من بعدا باهات ح

رف ميزنم 

با اصرار زياد شايسته شکوفه و محبوبه از جاشون بلند شدند تا برن خونه 

امير حسين جلو اومد

تا اون موقع براي اينکه اعضاء خانواده راحت باشن جلو نيومده بود 

امير:سلام حاج خانم خدا بد نده ؟نگران نباشيد من هر کاري ازم بر بياد انجام ميدم 

محبوبه:الهي خير ببيني پسرم 

شايسته:امير جان اگه ميشه مامان و شکوفه رو ببر خونه من ميمونم 

امير:به روي چشم بانو بريم حاج خانم 

شکوفه با حسرت به رابطه ي امير و شايسته خيره شد و گلايه مند از بخت سياه خودش با امير به سمت خونه رفتند 

شايسته کنار پنجره ايستاده بود اصلا تحمل ناتواني حاجي رو نداشت اونو هميشه پر ابهت ديده بود 

تو دلش شروع به حرف زدن با پدرش کرد 

شايسته:حاجي ميبيني پسر عزيزت چي کار باهات کرد؟ديدي اين طرفداري هاي بي خودت کار دستت داد؟اي کاش نصف اونا منو دوست داشتي 

الانم من با تمام اين بي مهري ها من دوستت دارم عاشقتم بابا 

خيلي وقته بهت نگفتم بابا کاش ميتونستم بگم کاش ......................

اشک هاشو از چشماش پاک کرد و صداي نگران فرزين رو کنار گوشش شنيد 

فرزين:واي شايسته چه بلايي سرمون اومده حاجي چي شده؟

شايسته با هق هق براش تعريف کرد 

فرزين مشتي به پيشونيش زد و گفت:پسره ي عوضي اگه دستم بهش برسه بي چارش ميکنم 

شايسته:ديدي اقا فرزين پسر حاجي نفيسي تو زرد از اب در اومده 

فرزين:ما هيچ کدوممون درست و حسابي در نيومديم نميتونيم انکار کنيم 

شايسته:حالا تو از کي تا حالا اينا رو فهميدي؟

فرزين:از بعد خواستگاريتون از امير حسين خوشم اومد پسر باحالي به نظرم ميومد 

باهم دوست شديم رابطه مون خيلي باهم قوي شد امير مرد واقعي بودن رو بهم نشون داد

بعد رو به شايسته گفت:شوهرت خيلي مرده قدرشو رو بدون حالا هم پاشو برو خونه من ميمونم 

شايسته با اشک نگاهي به فرزين کرد و گفت:نه نميتونم دلم پيششه به مامان قول دادم تو برو 

اصرار فرزين فايده اي نداشت و شايسته پيش حاجي موند سرشو به ديوار تکيه داد و به حرفاي فرزين فکر کرد و خيلي دوست داشت بدونه امير چي کار کرده که اونو انقدر تغيير داده 

و به رها فکر کرد و اينکه امير اونو از کجا ميشناسه

با هزار جور فکر مزاحم همون جا روي صندلي خوابش برد

امير حاج خانم و شکوفه رو رسوند خونه و يه ذره خوردني گرفت و به سمت بيمارستان برگشت 

نگاهش به شايسته افتاد که همون جا روي صندلي خوابش برده بود اروم کنارش نشست و موهاشو که بيرون ريخته بود توي شال ش داد 

شايسته اروم از خواب بيدار شد و گفت:واي امير چرا برگشتي ؟ديشب که پاي ديگ حليم بودي از صبحم که داري يه سره ميدوئي خسته شدي اقايي 

امير نتونست از لحن پر محبت شايسته به راحتي بگذره بوسه اي به دستش زد و گفت:قربون دل مهربونت برم من عزيزم نميتونستم تنها بزارمت خانومي 

شايسته سرشو رو شونه هاي امير گذاشت و گفت:براي حاجي نگرانم کاش زودتر خوب بشه 

امير:براش دعا کن عزيزم من ميدونم که خوب ميشه 

الانم پاشو برو خونه خانومي من ميمونم 

شايسته:نه قول دادم تا صبح که مامان مياد پيشش بمونم تو برو بگير بخواب داغون ميشي ها 

امير سرشو به ديوار تکيه داد و گفت :نميتونم تنهات بزارم 

تا صبح همون جا کنار هم موندند و صبح زود محبوبه خانم اومد و امير و شايسته هم براي اينکه به سمت خونه برن از جاشون بلند شدند 

شايسته از پشت پنجره سي سي يو حاجي رو سير نگاه کرد

و زير هم زمزمه کرد :حاج بابا زود خوب شو 

 و رو به مادرش گفت:عزيزم من عصر ميام 

محبوبه:نه مادر امشب ميخوام خودم پيشش بمونم 

شايسته:لج نکن عزيزم ميدوني که شب بيدار موندن برات خوب نيست بعدشم بايد بري پيش شکوفه تا تنها نباشه خودت که ميدوني چقدر حالش خرابه 

محبوبه سري تکون داد و حرفي نزد 

شايسته مادرش رو بوسيد و همراه امير به سمت ماشين رفتند 

شايسته:امير حسين منو ببر پيش رها خودت برو خونه 

امير دوباره دلهره و اضطراب گرفت دلش نميخواست رابطه ي خوبي که با شايسته داشت دوباره از هم بپاشه 

امير تو سکوت رانندگي کرد با وجود خستگي فوق العاده و دو شب نخوابيدنش بازم از استرس خواب به چشماش راهي پيدا نميکرد 

جلوي در بيمارستان نگه داشت و گفت:طبقه ي سوم اتاق 305 

شايسته هم که حالش بهتر از امير نبود با دلهره نگاهي بهش انداخت و گفت:تو نمياي ؟

امير با همون جذبه ي قبلي جواب داد:حرفاتون زنونه س و بهتر من نباشم 

شايسته با دستي که ميلرزيد در ماشين رو باز کرد و به سمت در ورودي رفت 

سوار اسانسور شد و طبقه ي 3 پياده شد 

هر چقدر به شماره ي اتاق نزديک تر ميشد طپش قلبش بيشتر ميشد نفسش بالا نميومد احساس تنگي نفس ميکرد 

نرسيده به اتاق دستشو به ديوار گرفت تا يه ذره حالش بهتر بشه 

نميدونست رها چي ميخواد بهش بگه ولي الان از همه چي مهم تر براش اين بود که بدونه اونو و امير حسين از کجا همديگرو ميشناسن 

در اتاق رو باز کرد و نگاهي به رها کرد 

روي تختش نشسته بود و نگاه خيره ش روي پنجره رو به روش بود 

شايسته:سلام 

رها روشو برگردون و نگاهي به شايسته انداخت و جوابش رو زير لب داد 

به امير قول داده بود خودش اتفاق هايي که افتاده رو براي شايسته بگه 

شايسته:امير حسين گفت که کارم داري؟اره؟

رها:اره ميخوام برات قصه تعريف کنم بيا بشين 

شايسته اب دهنشو به سختي قورت داد و توي دلش دعا کرد که حرف بدي نشنوه 

رها:يه دختري بود که خيلي فقير بود مثل توي غصه ها و تو دلش منتظر بود که شاهزاده ي سوار بر اسب سفيد بياد و اونو از اون زندگي نکبتي خلاص کنه 

ولي وقتي ديد که هر روز داره بزرگتر منيشه و از شاهزاده هم خبري نيست تصميم گرفت خودش بره دنبالش بگرده 

ولي وقتي وارد دنياي بزرگ ادم پولدار ها شد به يه شاهزاده قانع نشد و دلش ميخواست انتقام نداريشو از همشون بگيره 

ولي ادم فقير انگار سرنوشتش لجن گرفته شده پدرش اونو به طلبکارش فروخت و خودشو و مادرش و خواهرش فرار کردند 

اون موند و ادم هايي که حتي از نفسشون تعفن بلند ميشد 

درست بود که خيلي خودشو تو ادم پولدار ها گم کرده بود ولي پاکي و نجابتش هنوز دست نخورده بود 

ولي اون لاشخور ها حتي به پاکيش هم رحم نکردند و اونو مثل يه گرگ درنده از بين بردند 

حالا اون مونده بود با تني که احساس کثافت ميکرد و روحي که بوي تعفن ميداد 

اره حالا ياد گرفته بود که چه جوري بايد با باطن کثيف ولي ظاهر عالي جلوي همه بره 

حالا که اب از سرش گذشته بود چه يک وجب چه ده وجب 

تا بالاخره خدا يه فرشته سر راهش قرار داد اون فرشته بهش امنيت داد يه خونه گرم و نرم داد 

ولي نه دختر قصه ي ما حريص تر از اين حرفا شده بود تصميم گرفته بود انتقام بگيره از هرچي که اسمش مرده 

يه روز با يه ادم لجن تر از خودش در حال گند زدن به روحش بود که اون فرشته سر رسيد 

اره داغون شد تاوان کمک هاش نامردي و خيانت بود 

دختر دوباره تنها شد و هرروز بيشتر تو کثافت فرو ميرفت تا يه روز يه دختري پيدا شد مثل خودش بي پروا و جسور و دنبال ازادي بي حد و حصر 

اوايل و تا قبل از غيب شدن چند ماهش فقط دلش ميخواست اونو بياره تو راه کثيف خودش تا به همه ي دنيا ثابت کنه ميشه ادم خانواده هم داشته باشه ولي راه کج بره 

تا وقتي که اون دوباره پيداش شد و دختر ما فهميد بله اون فرشته ي مهربون حالا نصيب اون و زندگيش شده بود 

اصلا چرا اون بايد يه چنين زندگي ميداشت حق اون اين همه خوشبختي نبود 

اون جا بود که حسادت زبونه کشيد و فکر انتقام افتاد 

اون روز توي عکس هاي عروسي مرد شيطان صفتي رو ديد که چند وقت بود که بهش کليد کرده بود 

چي بهتر از اين با اون يارو روي هم ريخت تصميم گرفت سود دو جانبه کنه 

مرتيکه هرزه انقدر بهش اعتماد پيدا کرده بود که حتي اونو تا محل کارش هم ميبرد در نتيجه دختر شروع به جمع کردن مدارک هم عليه طرف و هم بهم زدن زندگي دوستش کرد 

تا اون روز که اومد و هرچي داشت روي دايره ريخت و دوستشو از بين برد اعتمادشو به فرشته تخريب کرد 

و بعد با خيال راحت رفت توي خونه ش نشست و يه ذره از مدارکي که عليه اون مرد جمع کرده بود رو کرد 

فکر ميکرد خيلي زرنگ و قويه و ميتونه از پس اون روح شيطاني بربياد 

ولي نشد اون شيطان صفت اون تن و روحي که اغشته به کثافت بود رو به لجن زار تبديل کرد 

دختر حالا به اخر خط رسيده بود ميخواست تموم کنه اين نفس کشيدن هاي بيهوده رو ولي اون فرشته بازم نزاشت 

نجاتش داد و گفت:حالا وقتشه يه ذره انسان باشه و اعتماد تخريب شده رو درست کنه و اون شيطان صفت رو رسوا 

حالا من رها عظيمي کسي که فکر ميکردي دوستته دشمنت بودم اره درست حدس زدي خاطر خواه شوهرت بودم 

ولي نميدونستم تو هرچي که بودي هنوز اول راه بودي و پاک سالم بودي و از فرصتي که خدا بهت داده بود استفاده کردي 

حالا من قول ميدم تقاص دل شکسته و زندگي داغون خواهرت رو از اون زالو صفت بگيرم مدارک زيادي عليه ش دارم که به خاک سياه بنشوندش و در مورد امير حسين 

اون يکي از پاک ترين مرد هايي هست که تا به حال ديدم قدرشو بدون و از دستش نده چون ادم هاي کثيفي مثل من تو کمين زندگيت هستند 

غصه تموم شد شايسته خانم نفيسي

شايسته با بي حالي نگاهش کرد حتي يه ذره هم فکر نميکرد رها يه چنين ادمي باشه 

بدون هيچ حرفي از جاش بلند شد و خواست که به سمت در بره 

رها دستشو گرفت و زير لب زمزمه کرد:ميدونم کثيف تر از اوني هستم که بخشيده بشم ولي تو منو ببخش 

شايسته بازم حرفي نزد و از اتاق بيرون رفت و رها رو با دنياي خودش تنها گذاشت 

جلوي در اما امير بي تاب اومدنش بود و دائما ساعتش رو نگاه ميکرد 

شايسته بي هيچ حرفي به سمت ماشين رفت و نشست و خيلي سرد به امير گفت:برو بيمارستان 

امير حرفي نزد انگار ميخواست بهش زمان بده تا با خودش کنار بياد 

جلوي در بيمارستان نگه داشت و خواست پيدا بشه که امير هم پيدا شد 

رو به امير گفت:ميخوام تنها باشم تو هم برو خونه بخواب

امير بازم حرفي نزد و سر به زير و شرمزده سوار ماشين شد و به سمت خونه رفت احساس تلخ شکست داشت 

شايسته اما دلش براي اين نگاه شرمزده کباب شده بود دلش ميخواست بي وقفه و فارغ از غم دنيا تو نگاه امير غرق بشه 

به سمت نمازخونه رفت و وضو گرفت و نماز خوند براي ارامش دلش 

از نظر اون امير تقصيري نداشت از خودش و اعتماد بي جاش دلخور بود 

تسبيحي که خانم جون بهش داد رو تو دستش گرفت و نگاهشو به اسمون دوخت 

قطرات اشکش بي محابا ميريختند 

شايسته:خدايا ميدونم بنده ي بدي بودم ولي تو انقدر بزرگ بودي که منو از لجن زار بيرون کشيدي 

خدايا خودمم مقصر بودم فقط حاجي و بقيه تقصير نداشتند 

حالا هم حال حاجي رو بهتر کن و زندگي من و امير حسين رو حفظ کن 

سجده طولاني کرد و با دلي که حالا لبريز از ارامش بود به سمت سي سي يو رفت 

مادرش رو اونجا نديد دلهره همه ي تنش رو برداشت و با عجله به سمت پرستاري رفت 

شايسته: خانم پرستار باباي من چرا تو سي سي يو نيست ؟تو رو خدا راستشو بهم بگيد حالش بد شده؟

پرستار لبخند مهربوني زد و گفت:نترس عزيزم به لطف خدا حالش بهتر بود بردنش بخش 

شايسته با شادي خودشو به مادرش رسوند و کلي تو بغل مادرش اشک شوق ريخت 

پيش پدرش رفت و دستاشو براي اولين بار بعد چند سال تو دست گرفت 

حاجي بي رمق تکوني به پلک هاش داد و گفت:تويي شايسته خوبي بابا؟

شايسته فقط لبخندي مهمون نگاه پشيمون پدرش کرد 

از جاش بلند شد و بعد خداحافظي به سمت خونه رفت امير حسين نتونسته بود با خوابش بجنگه سردردش هم ديوانش کرده بود و قرصي خورده بود و خوابش برده بود 

شايسته بوسه اي روي گونه ش زد و براي شام غذاي مفصلي گذاشت 

حمام رفت و دوش گرفت و لباس مرتب و تميزي پوشيد 

ساعت حدود 9 شب بودکه امير از خواب بلند شد بوي غذا تو خونه پيچيده بود 

عطر شايسته رو حس کرده بود ولي به فکر خودش پوزخند زده بود 

ولي با شنيدن صداي شايسته با عجله خودش رو به پذيرايي رسوند 

شايسته:اهاي اقاي خوابالو بيدار شو ديگه 

امير از ديدنش غرق در شادي شد و پاورچين به سمت اتاقش رفت انگار ميخواست شايسته بياد و نازشو بخره و بيدارش کنه 

شايسته به سمت اتاق اومد و برق رو روشن کرد دست به کمر رو به امير گفت :بلند شو ديگه 

امير:بيا پيشم کارت دارم 

شايسته خودشو به لبه ي تخت رسوند و گفت:جانم بگو 

امير اول نگاهش کرد بعد تو يه حرکت دستشو به سمت خودش کشيد و شايسته توي بغلش پرت شد 

شايسته:وا امير چي کار ميکني؟پاشو بريم شاممون سرد ميشه 

امير نگاه با مزه اي بهش کرد و گفت:خودت خوشمزه تري عزيزم و لباشو محکم روي لباش فشرد 

تو چند ماه بعد با مدارک رها از جمله زمين خواريش .فساد اخلاقي . اختلاس ................ منصور رو توي زندون موندني کرد 

خود رها هم رفت بهزيستي و کنار بچه هاي بي سرپرست موند انگار زندگي سالم رو اين بار انتخاب کرده بود 

فرهاد هم با نرگس همون دختر دبيرستاني مجبور به ازدواج شدخود فرهاد راضي نبود ولي نرگس انقدر مهربون بود که با وجود اون اتفاق تو دل همه جا باز کرده بود مخصوصا با وجود عرشيا پسرش که عزيز دل همه ي اعضا خانواده شده بود 

امير و شايسته هم به دور از لجبازي و غرور هاي بي جاشون زندگي جديدشون رو اين بار با عشق و علاقه منطقي شون شروع کردند و حالا منتظر به دنيا اومدن امير عباس عزيزشون هستند 

پايان 

7/2/1392

روز يکشنبه 

ساعت 9:15 شب 