book

رمان وسوسه

معرفی دیگر رمانها و کتابها

رمان وسوسه

رمان وسوسه

بخش اول

بخش دوم

بخش سوم

بخش چهارم

بخش پنجم

بخش ششم

نویسنده:نیلا

ارائه:

http://bookmarket2012.blogfa.com

ايميل:

man.sour98@yahoo.com

بخش اول

فصل اول

فصل دوم

فصل سوم

فصل چهارم

فصل پنجم

فصل ششم

وقتي امد ...كسي بهش محل نداد..اهسته رفت و سر جاش نشست...هيچكس ادم حسابش نكرد..

دلم يه جورايي براش مي سوخت..

علت اين همه دل سوختگي و ترحمو نمي دونستم..فقط مي خواستم براش دلسوزي كنم....

شانس اورد رو ميزش ميوه و شيريني بود............وگرنه كي براش مي برد

...هر چند دقيقه يكبار بهش نگاه مي كردم ....سرش پايين بود...گاهي هم براي تنوع به درو ديوار نگاه مي كرد...

اصلا خجالت نمي كشيد ...كلافه بود...صدا ي هياهوي بچه ها كه از تو كوچه ميومد خبر از امدن عروس و دامادو مي داد ...

سريع چادرو رو سرم مرتب كردم و با عجله به طرف در حياط دويدم..اين وسط نفهميدم كفش كي رو پام كردم..فقط فهميدم پاشنش بيشتر از دهن باز من ...موقعه خنديدنه ....

خانوم جون كه اسپند يه دقيقه از دستش نمي يوفتاد ...اونم به طرف در امد .....يه جور بلند كه همه بشنون

خانوم جون - بتركه چشم هرچي نامرد و بي ابروه ...

همه فهميدن كي رو مي گه.... پس لازم نبود دنبال طرف بگردن ..بيچاره حالا قرمز كرده بود .. با نارحتي بلند شدو رفت حياط پشتي ....

خوبه خودش فهميده همه از ش چي مي خوان...موندم امدنش چي بود..هم خودشو عذاب مي داد هم بقيه رو...

اوه خدا...... مهناز رو ......كاش اصلا ارايشگاه نمي رفت .....بدتر از پير كفتارا شده بود..

بيچاره داماد ...امشب به جاي اينكه بره حجله و از زمين و زمان دل بكنه..... بايد يه راست بره دم در جهنم و كفاره پس بده ...

اين دختر از اولم بر و رويي نداشت ......چطور اين شاخ نباتو صيد خودش كرده بماند...البته اين كه گفتن نداره....معلومه ديگه باباي منم كاميون كاميون پول داشته باشه ...پسر هر كله گنده اي پا ميشه مياد خواستگاريم

عروسو با سلام و صلوات بردن كه بشينه سر جاش...محسن همون داماد خوشبخته ..انگار تازه از بند اسارت ازاد شده باشه ..تا دست عروسو داد دست مادرش.... پرواز كرد به سمت مردا..

طفلك از حالا دلش براي دوران مجرديش تنگ شده...

كم كم كه همه برگشتن سر جاشون..... دوباره با چشم دنبالش گشتم ...نبود ...خانوم جون چند بار صدام كرد ...اما من تو باغ نبودم

يعني تو باغ خانوم جون نبودم ....جاتون خالي به جاش ...تو باغ همسايه ديوار به ديوارمون بودم ...كه اونم ازش خبري نبود...

يه نگاه به اين ور.... يه نگاه به اونور ...نه كسي حواسش به من نبود...

طوري كه جلب توجه نكنه با همون چادر گل منگولي سفيدم.... كه از چهار فرسنگي هم داد مي زد مال دختر نرجس خاتونه .....از بين اقايون رد شدم...

البته چه رد شدني بود اين رد شدن......اقايون كه كلا مستفيض شدن و چشمشون به جمال دختر كوچيكه حاج عباس روشن شد...

تا اينجا رو خوب گند زده بودم ...

تازه بوي گندش فرداي عروسي معلوم ميشد......كه مهمون يه فصل كتك بودم

اب كه ديگه از سرم گذشته بود..حالا چه يه وجب .....چه چند وجب ....به گمونم به چند كيلو هم رسيده باشه ...

اما خدارو شكر اونقدر عقلم مي كشيد... كه از طرفي برم كه كسي نفهمه دارم مي رم حياط پشتي

قايمكي طوري كه نفهمه از پشت ستون اجري شروع كردم به ديد زدنش...

گوشه باغچه نشسته بود و به گلاي خشك و بي روح باغ خيره شده بود

از قيافش يه جورايي خوشم ميومد..

هميشه اروم و متين بود...ماماني يعني همون ننه.... ننه ام... گاهي ازش حرف مي زد..مي گفت خيلي پسر با جنم و باعرضه اي بود...هميشه مي خنديدو بيشتر عروسيا مجلس گردون بود...خدا از سر تقصيراتش بگذره ...حالا هم هر چي مي كشه حقشه ....بيشتر بكشه .....كه دل همه از دم خنك بشه..

تو دلم گفتم لابد گور باباش كه تا اخر عمر زجر بكشه...كي به كيه..... بذار فقط دل مردم خنك بشه

....دستاي كشيده اي داشت..چيزي ازش نمي دونستم ...از اولم.....يعني از موقعه اي كه يادم مياد ... همه دربارش بد مي گفتن ....سنشو نمي دونستم و لي بهش مي خورد ،27 ،28 ،29 ..اوه چه مي دونم ....همين دورو برا بود ..

از خونه بيرونش كرده بودن ....

اين عروسيم بلاجبار امده بود ..كبري خانوم ....مادرش ازش خواسته بود كه بياد ...خوب بايدم مي يومد هر چي بود داداش بزرگه ناتني مهناز بود ....

چشماش تو اون تاريكي ديد ه نمي شد..........ديده ام ميشد چه فرقي به حال من داشت ...

اما خجالت اوره ..من از چهره اش خوشم ميومد..نه تنها من..بلكه اكثرا دخترا ي محل ازش خوششون ميومد..همه از قيافش ...ولي هيچ كسي جرات نداشت اين حرف جلوي كسي بزنه ... ..اصلا اوردن اسمش تو اون محله گناه كبيره محسوب مي شد

همه اونو يه ادم بي ابرو مي دونستن

باز ماماني همون ننه ننه ام :

قربون حكمت خدا برم...يكي اخلاش خوبه، كاريه، درس خونده است.... نه بهش برو رو مي ده... نه استعداد ....اما اين چي ؟...چنان برو رويي داده كه استغفرالله ادم دلش مي خواد مدام نگاش كنه ...

هميشه كه به جاهاي خوب حرفش مي رسيد ...ده تا استغفرالله مي گفتو منو مي فرستاد ... پي يه استكان چايي داغ ..كه همون نخود سياه خودمونه

خونه امو از اون خونه قديميا بود....

سن من كه چيزي نبود 18 سال... درست 18 سال ناقابل....

تو خانواده ما رسم بود.... يعني تو فاميل... تو محل ..دختر بايد زود ازدواج كنه.... مخصوصا اگه باباش پولدار باشه كه بدتر ...

لاله كه تو همون 15 سالگي شوهر كرد..و رفت سر خونه زندگيش ... الانم دوتا دختر داره ...

اين دوتا وروجكم وقتي ميان خونمون... بيا بين چه اتيشي مي سوزن...

ولي اقا جون به بچه هاش اصلا محل نمي ده.... اونم فقط به خاطر اينكه پسر نيستن

اخه تو خانواده ما همه عاشق پسرن ...اره ديگه پسر باعث ابروي خانواده... ادامه نسل در حال انقراض و باعث سربلندي خانواده است .......

تازه هر غلطيم كه كرد ...كرد...اشكالي نداره كه......چرا؟.... چون پسره ....

دختر بازي ..عياشي ..سيگار كشيدن ...اينا تازه مي شه حسنش.. چرا ؟...چون پسره ..

اما دختر.... چرا بيشتر از ديپلم بخوني ..تو كه اخر كهنه شور مي شي....پس زر زيادي مي زني كه بري درس بخوني ...

چي دختر فلاي رفته دانشگاه چه غلطا ....آخر و زمون شده به والله..

واي اگه دختري تو محل با يه پسر ديده مي شد ..تا فردا صبحش يا دختره مي مرد يا پسره ...

بماند كه چه حرفا پشت سرشون زده مي شد...

هنوز نشسته بود.....صداي دست زدن و پايكوبي مهمونا راحت به گوش مي رسيد

ولي اون هيچي نمي شنيد ...يهو از جاش بلند شد..ترسيدم خودمو بيشتر پشت ستون قايم كردم ...اروم سرك كشيدم...

رو زمين در حالي كه پشتشو تكيه مي داد به ديوار خشتي نشست و از جيبش يه سيگار در اورد و گذاشت رو لبش .....

شروع كرد به گشتن كبريت يا فندك ..اما به نظر ميومد پيداش نمي كنه ...

دستاش يه لحظه از حركت وايستاد...چشماشو با ناراحتي بست و سيگارو از روي لباش برداشت ..

تو دستش مشت كرد و پرتش كرد طرف باغچه

....همچنان مثل خيره سرا تو جام وايستاده بودم و تماشاش مي كردم..

دوتا دستم رو ستون بود و خودمم چسبيده بودم بهش ..

خواستم دستمو جابه جا كنم كه راحتر ببينمش ...دستمو برداشتم كه يهو برخورد كرد به يه چيزي و صداي بلندي كنار گوشم پيچيد...چشمام گشاد شد.....

ودر حالي كه لبامو گاز مي گرفتم به ظرف افتاده كنار پام نگاه كردم..

- تو ديگه از كجا پيدات شد ..

با ترس به ستون نگاه كردم... كوزه رو با طناب به وسيله ميخي از ستون اويزون كرده بودن ....

حالا به كوزه شكسته شده نگاه مي كردم ...تمام شيره داخل كوزه ريخته بود رو زمين

...زود نشستم و شروع كردم به جمع كردن تيكه هاي شكسته شده ....

-اينو ديگه كي اينجا گذاشته ....اخه جا بهتر از اينجا نبود...

با دست تمام شيره هاي ريخته شده رو داشتم مثلا جمع مي كردم ...دستام چسبنده شده بود...احساس كردم بينيم مي خاره......

حين غر غر كردن و جمع كردن تيكه هاي شكسته شده .... دستمو كشيدم رو بينيم ...كمي چشم چرخوندم ديدم چندتا تيكه ديگه هم جلوتر افتادن ..

همونطور نشسته به طرف اون چندتا تيكه رفتم ...چون نشسته بودم و داشتم جلوتر مي رفتم چادر هم از رو سرم كشيده شد و افتاد كف زمين ...

به كل فراموش كردم اينجا داشتم چيكار مي كردم ..

به اخرين تيكه رسيدم ..دست دراز كردم كه برش دارم ..كه يه دفعه يه جفت كفش سياه و براق جلو چشمام سبز شد...

اب دهنمو قورت دادم ...

با دستاي شيره اي و دماغي كه حتما روش پر شيره بود سرمو اوردم بالا ...

دست راستشو كرده بود تو جيب شلوارشو و به من نگاه مي كرد .....منم كه تيكه هاي شكسته تو دستم ..هاج واج بهش خيره شده بودم ....كه يهو از جام پريدم ...

زبونم بند امده بود..

- س.س.سلام

اب شيره از بين تيكه هاي شكسته شده مي چكيد و تمام لباسمو شيره اي كرده بود...

با ترس و چشماي گشاد شده بهش خيره بودم ...و اونم در كمال ارامش داشت به اين خلقت عجيب غريب خدا نگاه مي كرد....

تازه يادم افتاد كه كيه و من نبايد اينجا باشم ..تيكه هارو از دستم ول كردم ....كه با صداي محكمي به زمين خوردن و تيكه تيكه تر شدن

با ترس و لرز از دهنم پريد

-ببخشيد

و با تمام قدرت به سمت راهرويي كه ازش امده بودم دويدم ...وسط راهرو يادم افتاد چادر سرم نيست ...بدو بدو برگشتم تا چادرمو بردارم ....كه باز ديدمش ..چادر تو دستش بود....

- من فردا شب.....شب اول قبرمه .....مي دونم... مي دونم ....

بدون توجه به نگاههاش .....چادرو از دستش كشيدم و به طرف راهرو دويدم .....

اينطوري نمي تونستم برم تو عروسي ....چادرو رو سرم كشيدم و قبل از اينكه ديده بشم از در حياط زدم بيرون و به طرف خونمون دويدم ..كه لباسامو عوض كنم ....تمام راهو دويده بودم و داشتم نفس نفس مي زدم ..به در خونمون رسيدم ....

-بخشكي شانس يه كليد هم ندارم ....

اينم از مزيتاي دختر بودن بود ...دخترو چه به كليد داشتن ...

.مي دونستم كسي خونه نيست چندبار درو تكون دادم كه معجزه اي رخ بده و در باز بشه .....اما دريغ از يه تكون ناچيز

-نه خدا جون..... تو هم مي خواي ادبم كني به دادم برس ....

به دو طرف كوچه نگاه كردم كسي نبود..خوشبختانه همه براي جشن عروسي دختر حاج فتاح رفته بودن ...كمتر كسي تو كوچه ديده مي شد

- هدي جون چاره اي نداري....... براي حفظ ابروي دخترا اين اولين قدمه....

چادرو دوركمرم جمع كردم و محكم بستمش... دستاي چسبناكمو رو ديوار كشيدم كه كمي خاكي بشن ... حداقل انقدر چسبنده نباشه ..كمي هم تو اين كار موفق بودم ..... از در فاصله گرفتم..... دستامو بهم مالوندم ..

در خونمون از اون در بزرگا بود...... منو هميشه ياد دروازه هاي كاروانسرا ها مي نداخت ..البته نه به بزرگي اون ولي بي شباهتم نبود..سليقه اقا جون بود يگه ..

پامو رو دستگيره بزرگ در گذاشتم و با دستام برجستگي هاي تزيئني درو گرفتم و خودمو كشيدم بالا ...حالا بين زمين و هوا بودم.....

دوباره دو طرف كوچه رو ديدم كسي نبود..نفسي كشيدم و باز رفتم بالا ....به لبه ديوار رسيدم ...نفس كم اورده بودم ....

پاهام طرف كوچه و نصف بدنمم طرف حياط ..مي خواستم پاي راستمو بكشم بالا ... تا بتونم راحت برم....

نيفتي

-يا قمر بني هاشم ...اين صداي كيه؟ ...همونطور خم شده و در حال جون دادن....برگشتم ببينم كيه...

قلبم آمد تو دهنم.....(نه ..مرگ مادرت از اينجا برو .....)

پاتو بكش بالا الان مي يوفتي

تو دلم ممنون نه اينكه كله خرم حاليم نيست بايد پامو بكشم بالا ...... عقل كل دارم همين غلطو مي كنم ..

.اما چادرو چون محكم دور خودم بسته بودم ....نمي تونستم پامو تكون بدم.... هي پام وسط راه كم مي يورد ..عاجزي از سرو صورتم مي باريد ....

اين اولين بارم نبود ......كه از اين كارا مي كردم......ولي اولين باري بود كه داشتم كم مي يوردم ....هر وقت که دزدکي با الهه به بازار مي رفتيم کار همين بود..... قايمکي از در بالا مي رفتمو و با کمک درخت توت تو حياط خودمو مي رسوندم به اتاقم ....چند بارم خانوم جون مچمو گرفته بود..ولي شانس اورده بودم که به اقا جون چيزي نگفته بود ...

برگشتم و بهش نگاه كردم ....

به دو طرف كوچه نگاه كرد... كتشو در اورد و پرتش كرد داخل حياط ... مثل من از در امد بالا و خودشو كشيد بالا ....خيلي راحت به لبه ديوار رسيد ...نگامون بهم افتاد...

مگه درو ازت گرفتن ؟

پريد تو حياط ....

برگشت طرفم

نردبونتون كجاست ..؟

.با دست به گوشه حياط اشاره كردم ....سريع نردبونو اورد ....

به ديوار تكيه دادو خودش امد بالا ....

مي توني خودتو بكشي بالا ...؟

سرمو تكون دادم ..

يكم تلاش كن ...

حرصم در امد....

-.مي تونستم كه تا كي اين كارو كرده بودم ...

پس ببخش راهي جز اين ندارم ...

فكر كردم مي خواد بازوهامو بگير

داد زدم ......نههههههههههههه

چته؟

تو نامحرمي نمي توني به من دست بزني ..

يه لحظه گنگ نگام كرد ..

اما من كه...

ادامه نداد...بعد از کمي مکث

يعني مي خواي تا صبح اينجا اويزون باشي ؟

-درست حرف بزن

نفسشو داد بيرون ..خوب چيكار كنم؟

-نمي دونم ...

تو كه نمي دوني چرا نمي زاري من كارمو بكنم ...

-هر كاري مي خواي بكني بكن.. ولي به من دست نزن ...

مي دوني الان يكي از اينجا رد بشه چي مي شه ...

- گفتم که فقط به من دست نزن ....

خيل خوب من مي رم تو هم هر كاري كه دلت خواست بكن ...

رفت پايين كتشو از روي زمين برداشت كمي تكونش داد ..و .به طرف در رفت

-كجا؟

کلافه سرشو به سمت من چرخوند

چيه..... كمك كه نمي خواي ....نمي زاريم برم ...؟

-من كي نذاشتم بري....برو ..چه خودشم تحويل مي گيره

خيلي زبونت درازه ....

بهش زبون درازي كردم .و با تمسخر .

-بگو ماشالله

سرشو با تاسف تكون داد و به طرف در حركت كرد

اگر ولم مي کردو مي رفت بد بخت مي شدم..فقط کافي بود يه نفر منو تو اين وضعيت مي ديد ...پس ناچار شدم صداش کنم

-هوي من اينجا چيكار كنم ..خسته شدم ....

سرشو اورد بالا

نه تنها زبونت درازه .....خيليم بي ادبي

جوابشو ندادم..دختر بي ادبي نبودم ..اما براي ايني كه اينجا بود ارزش قائل نبودم.... فقط بخاطر گفته هاي ديگران

كمي نگام كرد ...معلوم بود خندش گرفته

كتشو پرت كرد رو سكوي كنار در ...و از نردبون امد بالا....كسي ازطرف كوچه متوجه حضورش نمي شد ..چون زياد بالا نيومده بود

شاخه درخت توتو کشيد سمتم..

سعي کن اينو بگيريو خودتو بکشي بالا ...

واقعا جوني تو تنم نمونده بود ...دست دراز کردم...

سر شاخه رو گرفتم ....نمي دونم چرا انقدر خسته شده بودم ...

تلاش کردم خودمو بکشم بالا ...اما پاهام اويزون بود و نمي تونستم تکون بخورم ...

تو اخرين لحظه دست ديگه امو بلند کردم که شاخه رو بگيرم ولي ....

اون يکي دستمم از شاخه جدا شد و بدنم کشيده شد به سمت کوچه ...

تنها كلمه اي كه اون موقعه مي تونست از حنجره طلايم بزنه بيرون

-يا جده سادات........خودت بهم رحم كن

سريع خودشو کشيد بالا و چنگ انداخت به بازوهام ....

- ترو خدا نذار بيفتم.....

عرق سردي كه رو پيشونيم بود...خبر از زجري بود كه داشتم مي كشيدم ...

.اون بيچاره هم بدتر از من .....هم مي خواست ديده نشه هم منو نگه داره ....تمام صورتش قرمز شده بود ....

سعي كرد يه كم بياد بالاتر ..كه من كشيده شدم به سمت پايين

داد زدم

- ولم نكن ديونه.... الان ميفتم كف كوچه

چشماشو بست و منو با تمام قدرت كشيد به سمت خودش ..

چشمامو بسته بودم ....اولين باري بود كه يه مرد نامحرم بهم دست مي زد...

قلبم كه داشت ركورد مي زد

(بايد تعداد ضربان قلبمو تو كتاب ثبت ركوردا(گينس ) ثبت كنم ...)

كمي كه منو كشيد بالا تونستم پامو بيارم رو ديوار و راحت خودمو جمع جور كنم ..

سرم پايين بود ..

- ديگه ولم كن ..

.سريع از من جدا شد .....

و رفت پايين منم اروم رفتم پايين ....

از خجالت قرمز كرده بودم... چادرو از دور كمرم باز م كردم ...و اوردم بالا که رو سرم بندازم ....

برگشتم طرفش.....ديدم وايستاده و منو نگاه مي كنه

- خوب برو ديگه

كتشو از روي زمين برداشت ....

به طرف در رفت ...ولي يهو ايستاد

كتشو رو سكوي كنار در گذاشت و برگشت تو حياط....

به خاطر حرفايي كه دربارش مي زدن ازش ترسيدم....

ياد خديجه افتادم .

.اره بابا من كه نديدم ولي از يه منبعي كه مو لا درزش نمي ره شنيدم .....خيلي نامرده... به دختر مردمم رحم نكرد...بي شرف با ابروي دختره بازي كرد......مي دونسته كيا تو خونه تنهاست...

- چرا نمي ري برو ديگه ..چيكار داري؟

مي تونست راحت ترسو تو چشمام بخونه ....به سمت نردبون رفت و برگدوندش سرجاش ......

بازم حرف خديجه ...

يه مار خوش خط و خاليه كه نگو....اول انقدر با احترام با طرف برخورد مي كنه كه حسابي طرف خام ميشه ...بعدم اون نيش وا موندشو مي زنه ....

كتشو برداشت خواست درو باز كنه که باز به طرفم برگشت .......نگراني اينكه كسي بياد و يا اينكه بخواد بلايي سرم بياره ...نفسمو بند مي يورد

نزديك بود اشكم در بياد

- برو ديگه مگه كري؟ چيه هي برو بر منو نگاه مي كني؟

...چيه منتظر طعمه اي ....؟

انقدر ادم بي ابرو كردي بس نيست.....

بايد منم يكي از اونا باشم ...برو بيرون كثافت ..... بي ابرو ...

دستامو مشت كرده بودم و با نفرت هر چه تمام بهش مي توپيدم...

اما حتي يه اخمم به گوشه لبش نيورد ...

نمي خواستم اين حرفا رو بهش بزنم ولي ترس كه اين چيزا حاليش نيست .....

اروم به طرفم داشت ميومد....

- اي خدا......هدي مي مردي اون چاكو بد مصبو مي بستي... ببين وحشيش كردي.... الانه كه كار دستت بده ...

از ترس پاهام سست شد و رو زمين نشستم ..حالا بالاي سرم بود...

دستامو گذاشتم رو صورتم و شروع كردم به گريه ..

- تو رو به قران قسمت مي دم باهام كاري نداشته باشي ...

غلط كردم هرچي گفتم ...با من كاري نداشته باش ...اصلا به من چه که تا حالا چيكار مي كردي و چيكارا مي كني ...

- تو رو خدا من هنوز بچه ام ..صدتا ارزو دارم ...

با صداي بلند زدم زير گريه ... كه صداي بسته شدن در امد ..

دستامو از جلوي چشام برداشتم ..اون رفته بود ..نفسمو با راحتي دادم بيرون ..چشمم خورد به گردنبند سنگينم كه كنارم گذاشته بود..

دست كشيدم به گردنم .....زنجيرش پاره شده بود .....گردنبندو اوردم بالا... لابه لاي زنجير و كمي روي پلاك شيره اي شده بود...

- نكنه اون موقعه از گردنم افتاده .

اين چرا يهو رفت ....

به در بسته نگاه كردم........ با پشت دست اشكامو پاك كردم و تا مي تونستم تو دلم به خديجه بدو بيراه گفتم كه با حرفاش ترسو انداخته بود به جونم ....

اما كمي احساس غرور مي كردم..

فكر مي كردم با ايستادگي و مقاومتم جلوي يه ادمو خطرناكو گرفتم و اون در برابر م نتونسته كاري كنه ....و خلع سلاح شده (زهي خيال باطل )

از روي زمين بلند شدم .....وارد خونه شدم ....

ديگه اين لباس ...برام لباس نمي شد ....دستامو زير اب گرفتم ..

به اينه نگاه كردم ..لحظه كشيدن منو به طرف خودش به ياد اوردم ..گر گرفتم..

- اگه كسي مارو مي ديد چي؟نكنه كسي ما رو ديده باشه.

.اخ اگه اقا جون بفهمه سرمو بدون بسمل دم حوض مي بره..اب دهنمو قورت دادم..

.اقا جون خيلي بداخلاق بود .... يادم نمي يومد حتي يه بار تنها باهاش حرف زده باشم..

اين هميشه خانوم جون بود كه از طرف بچه ها باهاش حرف مي زد ..البته حرفامون كه نه...خواسته ها و نيازي ماديمون ...

اونم به صلاح ديد خانوم جون ..

وگرنه 70 درصد خواسته هامونم به گوش اقا جون نمي رسيد ...

باز يادش افتادم..

- پسره پرو چه خيره خيره هم به من نگاه مي كردم...

به چهره خودم تو اينه نگاه كردم دستمو گذاشتم زير چونم و به چپو و راست صورتمو حركت دادم...

-حالا خيلي حوري بهشتي هستي كه فكر مي كني بهت خيره شده ...

سرمودر حالي كه لبامو كج و كوله مي كردم از تاسف براي خودم تكون دادم...دوتا مشت اب زدم به صورتم ....

از كمد يه دست لباس برداشتم و مشغول پوشيدن شدم..

هنوز بهش فكر مي كردم ....يهو عين ديونه ها بلند زدم زير خنده ..... و يهو خندمو قطع كردم ....

-خوب كه چي اونم يه ادمه ديگه.... مثل بقيه ادما ....

فقط يكم ..يكم ...نامرده ....البته يكمم در عين نامردي خوشگله ....نه خوشگل چيه ..همه هم اينو بت كردن ..كجاش خوشگله ..

-هدي خره ...ادم كه به يه پسر سفيد رو چشم سياه ...خوش هيكل با موهاي مشکي نمي گه خوشگله ..

خاك تو سرت با اين سليقه ات ..بگذريم اون...يه نامرده ...

اره يه نامرد....ديگه كلمه اي در خور وجودش پيدا نمي كنم كه بگم...

اره اون يه نامرده كه من حقشو درست گذاشتم كف دستش ....

حتي نفهميد چطوري ضربه فنيش كردم....

افرين هدي تو مايه افتخار اين محلي ..حيف كه كسي قدرتو نمي دونه..حيف

چادرمو سرم كردم ...در حال بستن در به دو طرف كوچه نگاه كردم ....هنوز نگران اين بودم كه كسي مارو ديده باشه ....

با قدماي شل به طرف خونه حاج فتاح رفتم ...

تا خانوم جون منو ديد به طرفم امد و زود منو كشيد زير يكي از درختاي حياط و تا مي تونست گوشمو پيچوند( احتمالا 360 درجه اي چرخون ..)

-اخ اخ

خانوم جون - باز سرتو انداختي پايين كجا رفتي؟

-خانوم جون توروخدا ولم کن..... اي گوشمو كندي

. خانوم جون -..مگه بهت نگفتم يه امشبي رو مثل خانوما رفتار كن و ور دستم بمون

-حالا مگه چي شده خانوم جون...؟

خانوم جون - امشب انقدر به اين اون گفتم همين اطرافي كه همه شك كردن که اصلا تو عروسي باشي

- خوب به من چيكار دارن ...؟

خانوم جون - هدي نمي فهمي يا خودتو زدي به خريت دختر

خانوم محبي از سر شب همش حالتو مي پرسه مي خواست دو كلام با عروس اينده اش حرف بزنه

-چي عروس اينده اش

حالا كي هست اين عروس بدبخت اينده ؟

خانوم جون - هدي باز خودتو زدي تو كوچه لودگي

- خانوم جون تو رو خدا با من از اين شوخيا نكن

چادرو رو سرم كشيدمو خواستم از كنارش رد بشم ..بازومو محكم گرفت و به طرف خودش كشيد ..

- واي خانوم جون بهمم بگي وايستا....به جون اوني كه دوسش داري وايميستم....ديگه چرا انقدر بازومو فشار مي دي...

خانوم جون - الان باهام مي ريم پيش خانوم محبي

با اخم لبامو جمع كردم و به ابروام حالت دادم كه مثلا اخم كردم

-نمي خوام بيام

خانوم جون - بي خود... حرف نزن ..اقات ديگه حرفاشونو زدن ..كار تموم شده ..اخر هفته ميان

- چي ...يعني همه ي اين حرفا واقعي بود

خانوم جون - نه خاله بازي بود ..پس چي

- ولي من كه پسره رو نديدم .... نمي دونم كي هست ..اصلا من ازشش خوشم مياد يا نه

خانوم جون - تو هنوز نفهميدي هرچي اقات بگه همونه

لاله رو نديدي .....مثل دختراي حرف گو ش كن هرچي اقات گفت ..گفت چشم... الانم از زندگيشم راضيه

-بايدم راضي باشه ..نباشه هم مجبور باشه با دوتا بچه ديگه وقت نمي كنه به راضي بودن يا نبودن فكر كنه ...

خانوم جون - هدي كاري نكن رسيده ايم خوه گلايتو به اقات بكنم ...

ساكت شدم و خانوم جون دستمو كشيد و به طرف يكي از اتاق رفتيم ...هنوز بازوم تو دست خانوم جون بود كه چشمم بهش افتاد...بهم نگاه مي كرد ...

.بهش چشم غره رفتم ...خواستم براش زبون در بيارم ولي تو اين جمعيت نمي شد ..پس رومو كردم يه طرف ديگه ...

احساس مي كردم به يه طلا فروشي متحرك امدم ...زنا انقدر از خودشون طلا اويزون كرده بودن كه هر كدوم براي خودشون يه طلا فروشي سيار بودن ...

چطور با اين وزنه ها راه مي رن ....بيچاره شوهراشون..چقدر كيسه هاشون بايد تا الان شل كرده باشن

.....خانوم محبي رو قبلا تو خونه فاطمه خانوم كه دوره قران گذاشته بود....ديده بودم .....چهره اش مهربون بود....اينم يه چند كيلويي از خودش اويزون كرده بود.....

خانوم محبي تا مارو ديد لبخندي زد....اما حتي به خودشم يه زحمت نداد كه كمي تكون بخوره

انگار داشتن كنيز زر خريدشو براش مي بردن و اونم با سر خوشي به كنيزش نگاه مي كرد...

خانوم جون - خانوم محبي اينم هدي جون

به به هدي خانوم ...حال شما ..فكر مي كرديم ديگه امشب نتونيم شما رو ببينيم ...

فقط لبخند زدم كه خانوم جون با دست به پشتم زد كه بنال و سلام كن

-سلام

سلام به روي ماهت عروس گلم ...

(در اين سن عقل حاكم نيست و فقط حرفاي كه به سر زبونت مياد بيشتر حكمراني مي كنه)

-من كه عروستون نيستم

خنده از روي لباش ماسيد و اروم به مادرم نگاه كرد...

با نگاهي كه خانوم جون بهم كرد ياد كمربند اقاجون افتادم ....

هول کردم

-با اجازتون بچه ها منتظر من هستن

و بدون كوچكترين حرفي از اتاق زدم بيرون ....

در حال در اوردن اداي خانوم محبي

-عروسم... عروس گلم..حالا پسرت كي هست..

اين اقاجونم مي ره عتيقه پيدا مي كنه .....حتما پسرش از اين سوسولايي كه به زور دماغشونو مي كشن بالا ...براي هر كاريشم بايد با مامانش صلاح و مشورت كنه .....

ماماني بايد برم توالت... اخه مي دوني كه جيش دارم ......اونم چند كيلو

.يه دونه محكم زدم كف سرم به خاطر بخت واقبال بلندم ....

تا سرمو اوردم بالا بازم چشمم خورد بهش ...

-اي خدا كرمت شكر اين چه شبيه ديگه.... از اين ور خلاص مي شم مي يوفتم گير اين يكي... از اين يكي راحت مي شم بازم..اي خدا ......سريع خودمو به اتاق دخترا رسوندم ...

الهه- هدي هدي كجايي ؟.....بيا كه بدون تو مزه نداره ....

- چرا انقدر اينجا سوته كوره ..بابا عروسيه دست مريم و سانازو الهه رو گرفتم و كشيدم وسط

-...حالا دست دست .....دست...

امشب چه شبي است ، شب مراد است لابد

اين خونه همه اششششششش.... غرق چراغ است لابد

اين آقا داماد که همه اش قشنگه ...فوکلش راه به راه تو طرحه

چقدر ساده است لابد

عروسيه شاهانه....

لابد مبارکش بادا

جشن بزرگونه

لابد مبارکش بادا

عروس چقد قشنگه

اره جون عمه ام ....خيلي قشنگه

لابد مبارکش بادا

داماد عجب خفن بودا

لابد مبارکش بودا

بادا بادا مبارک بادا

يکي منو بگيره بادا

همه از خنده در حال ترکيدن بودن

با مسخره بازياي من و خنده هاي بچه ها تمام اتفاقا و برخوردم با خانوم محبي را فراموش كردم ...

اخر شب همراه خانوم جون برگشتيم خونه....اقا جون زودتر از ما برگشته بود ....

وقتي چشمم به ديوار خونه افتاد..باز تنگي نفس گرفتم ..

با خودم گفتم خدايا ....كسي ما رو نديده باشه ..

اقاجون طبق معمولا رو مبل خودش نشسته بود و روزنامه مي خوند..

معلوم نيست چي توش مي نويسن كه اقاجون هر شب و هر روز روزنامه مي خونه..

خواستم برم اتاقم..

اقاجون - خانوم با خانوم محبي حرف زدي

خانوم جون- بله اقا...قرار شد اخر هفته بيان ...

اقاجون روزنامه رو ورق زد و عينكشو با انگشت اشاره كشيد بالا ....حاج محمودي كه خيلي از پسرش تعريف مي كنه

ميگه تحصيل كرده و كاريه

خانوم جون- اقا انتخاب شما هميشه درسته... بايدم همين طور باشه

چي چي رو كه درسته... پس من چي؟.... من نمكدونم ...نه بابا نمكدونم ارزشش بيشتر از منه....لابد من زيادي تو اين خونه مفت خورم كه كسي آدمم حساب نمي كنه

اقام با حرفاي خانوم جون انگار قدرتش بيشتر شد و با خيال راحتري به روزنامه خوندش ادامه داد...حتي يه نظر كوچيكم ازم نپرسيد ....

نمي دونستم اين پسره اسمش چيه ..فقط مي دونستم ازش متنفرم......لابد خيلي پولدارن كه اقاجون دنبال اينكه هر چه زودتر اين وصلت سر بگيره ...و .منو.... اين وصله ناجورو بچسبونه به پولاشون

خانوم جون رفت طرف اشپزخونه منم دنبالش

-خانوم جون من نمي خوام هنوز بچه ام

خانوم جون- بچه اي؟............. 18 سالته .....لاله زودتر از تو شوهر كرد ازش ياد بگير الانم دوتا بچه داره..

من اون نيستم من نمي خوام مثل اون زندگي كنم ..

خانوم جون به طرفم برگشت....اقات به صلاحت فكر مي كنه مي خواد خوشبخت بشي اين پسره مهندسه ...با سواده ..زمين و زمان به اسمش قسم مي خورن انوقت توي ورپريده مي گي نمي خوايش

-اره من از كسي كه خوشم نياد نمي خوامش...

خانوم جون- اين حرفا رو پيش اقاجونت نزنيا ...از من گفتن من كه كاري ندارم ..خود داني حوصله در افتادن با اقاتو ندارم...

-من نمي خوامش نمي خوامش نمي خوامش ....

خانوم جون- خوب شما بي جا مي كني .....هنوز بچه اي نمي فهمي چي بصلاحته

-بفرما شما هم بهم ميگي بچه اي.... بعد براي چي بايد شوهر كنم

خانوم جون- براي شوهر كردن بچه نيستي من 12 سالم بود زن اقات شدم .....ولي عقلت براي تصميم گيري بچه است

پس حرف زيادي نزن برو ...اخر هفته ميان ...خدارو چه ديدي شايد پسر رو ديدي و ازش خوشت امد..

شايدم اون از تو خوشش نياد

-هه يعني اون بخت برگشته ام حق تصميم گيريم داره

سيني چايي رو به دستم داد

خانوم جون - اينو ببر براي اقات .....انقدر م حرف نزن.

***

خم شدم و سيني چايي رو جلوي اقا جون گرفتم ....

هميشه اخمو ...كم حرف .....جرات حرف زدن باهاشو هيچ وقت نداشتم ....چيزي نگفت استكان چايي رو برداشت

راست شدم كه برگردم اشپزخونه

هدي

قلبم امد تو دهنم نكن كسي چيزي بهش گفته باشه.....

خودت كه فهميدي اخر هفته ميان براي خواستگاري ..از اين به بعد بهتره مثل خانوما رفتا ركني

مي خواستم جيغ بزنم ......اما قدرتشو نداشتم .....

مسعود پسر خوبيه

-اوه اسمش مسعوده

توا م سعي كن دختر خوبي باشي ......

هستم كيه كه باور كنه

-اقا جون من

با حرفم اقا جون نگاشو بهم دوخت

-من

تو چي ...؟

صدام مي لرزيد

به زور و در حالي كه سرم پايين بود

- به نظرتون براي من يكم زود نيست

با اين حرفم به اقاجون نمي دونم برق چند فاز وصل كردم كه از جاش بلند شدو چند قدم به طرفم امد...

تو چي گفتي ....؟

صدام در نمي يومد...

گفتم چي گفتي ؟

....

چشمامو بستم

-هيچي اقاجون

وقتي با من حرف مي زني به چشام نگاه كن ..حرفيم كه زدي رو تكرار كن ...

گفتم تكرار كن .....

-گفتم من هنوز بچـــــــ

كه صداي سوت زنگ دم گوشم نواخته شد.....

با ناباوري دستمو گذاشتم دم گوشم ..چشام پر از حلقه اشك شد

خيلي بهت رو دادم ....اگه زودتر از اينا شوهرت داده بودم الان دوتا بچه ام تو بغلت بود از اين بلبل زبونيا نمي كردي ...و انقدر راحت جلوي من حرف نمي زدي

اشكم در امد

تا اخر اين ماه عروسيته ..ديگه هم نبينم از اين حرفا بزني ..... حالا از جلوي چشام برو گم شو ...

با چشاي گريون و و در حالي كه دستم رو صورتم بود به طرف اتاقم دويدم ....

اين چه قانوني بود كه من بايد ازش پيروي مي كردم ..به چه حقي ديگران تو زندگي من دخالت مي كردن .....

افكاراي مختلفي تو ذهنم نقش مي بست..از زمين زمان متنفر بودم ..حتي مي خواستم خودمو بكشم تا تو مراسم اخر هفته حاضر نشم....

خيلي ارزو ها داشتم ....اما با اين ازدواج مي دونستم به هيچ كدومشون نمي رسم ...

و بايد همه رو تو دفتر خاطرات ذهنم فقط ثبت كنم و روزي هزار بار به يادشون حسرت بخورم .....

با خواهرم زياد صميمي نبودم ..اون كه سني نداشت از پيشم رفت

پس هيچ وقت ما دو تا خواهر وقت نكرديم از رازامون باهام حرف بزنيم يا دردو دل كنيم ...

تنها كسي كه باهاش خيلي صميمي بود الهه بود....از كوچيكي باهام بوديم ..اونم به لطف خانواده ها كه هميشه تو خونه هم رفت امد داشتيم...

الهه- ديديش

-نه

الهه- دربارش چي؟ چيزي مي دوني؟

-بگم هيچي باورت مي شه

الهه- اره اگه مي گفتي مي دونم از تعجب شاخ در ميوردم

-مي دوني فكر مي كنم از بودن من تو اون خونه خيلي عذاب مي كشن

الهه- اين حرفو نزن اقات ديده مورد خوبيه....... حيف از دست بره

-به جون تو الهه ...من اقامو ميشناسم ..حتما خودش پيشنهاد داده...وگرنه كه تا الان چرا از اين حرفا نبود ....اين همه هم خانوم محبي رو ديده بودم ...

هيچ وقتم بهم نمي گفت عروسم..نمي دونم چي بينشون گذاشته كه حالا ياد من افتادن

الهه- حالا مي خواي چيكار كني ؟

-نمي دونم

دوتايي رو زمين و در حالي كه به ديوار پشتي ابخوري تكيه داده بوديم و پاهامونو دراز كرده بوديم با هم حرف مي زديم...زانوهامو بالا اوردم

الهه نفسشو داد بيرون ...يه تيكه سنگو پرت كرد تو باغچه حياط مدرسه..

الهه- حيف شد مي خواستيم باهام براي كنكور درس بخونيم ...

سرمو گذاشتم رو زانوهام و همراه گوش كردن به حرفاي الهه به چهره ي خيالي مسعود كه نديده بودمش فكر كردم ...

الهه- من مي خواستم معلم بشم تو هم مي خواستي خانوم دكتر ..

دينگ دينگ خانوم دكتر هدي قرباني به بخش اشپزخانه

دينگ دينگ خانوم دكتر هدي قرباني به بخش كهنه شويي و بچه داري ....

- اي اون دهنتو كاه گل بگيرن كه انقدر زر مفت مي زني و با خنده افتادم دنبالش ....

بيچاره الهه اونم وضع بهتري از من نداشت ...و هر بار كه فاميل يا دوستاني به خونشون مي رفت هزار بار تنش مي لرزيد كه نكنه اين بار رفتنيه ...اما خداروشكر هر بار پدرش به خاطر موردي طرفو رد مي كرد..پدرش بيش از اندازه دم دمي مزاج بود ..

...فاصله دبيرستان تا خونمون كمي زياد بود........ و به همت من و الهه...... خانواده ها راضي شده بودن كه منو اون اين مسافتو هر روز طي كنيم

البته به شرطها و شروطها ..

كه تمامي اين شرايط توي قرارداد نامه لفظيه واجب الاجرايي قيد شده بود

يك:

راس ساعت بايد توي خونه باشيم

دو:

مثل بچه گربه هاي ملوس... سرمونو مي ندازيم پايين و راست مي ريم مدرسه و راست ميام خونه..

سه:

حق خريد در راه مدرسه به هيچ عنوان... حتي اگر اسمون به زمين و زمين نعو ذ بالله بره اسمون نداريم ...

چهار:

حق جمع كردن چادر زير دست رانداشته...

چادر بايد كاملا ايستاده باشد...تا هيچ جايي از بدنتان ديده نشود

مقنعه بايد كاملا روي پيشاني رابگيرد... و براي محكم كاري چادر را نيز روي ان مي كشيم ....در ضمن بلندي مانتو بايد تا مچ پا باشد

پنج:

..كفشها نبايد پاشنه بلند باشند ..از پوشيدن رنگهاي شاد معذوريم ...هرهرو كركر مطلقا ...ممنوع

شش:

در صورت متلك انداختن از سوي جنس مخالف به هيچ عنوان سر را بالا نبرده و فقط سرعت قدمها را افزايش مي دهيم.... تا از محل حادثه متواري گرديم..

هفت:

.در صورت مريض بودن هر كدوم از ما ....ان ديگري هم .....يا بايد به مدرسه نرود و يا اگر رفت.... بايد با يكي از اولياي عزيزش كه بيشتر همان مامانشان است برود ولا غير ....

هشت:

شما نياز به دانشگاه و كنكور نداريد ....چون قرار است به شغل شريف كهنه شوري روي اوريد ..

پس رفتن سر كلاسهاي كنكور و تقويتي كاملا ملاغاست و در صورت اصرار بيش از حد از رفتن ما به مدرسه نيز جلوگيري به عمل خواهد امد....

(در حال رفتن به مدرسه)

الهه- مي گم اين اقا مسعودت برادر ديگه اي نداره؟

- نمي دونم... چطور؟

الهه- خوب اگه داشته باشه ..اونوقت منو تو ....مي تونيم جاري هم بشيم...مي دوني چقدر كيف داره.خره .......

بعد از كمي خنديدن ادامه داد

... لا اقل اونجا ديگه تنها نيستيم........نه مرگ من ..بلاخره تو اين زندگي حسرت بارم ....يه بارم كه شده ..مخم خوب كار كرد ..نه ؟

-نه مثل اينكه تو بدت نمياد مزه شوهر بره زير دندونات

الهه- خوب تو اگه شوهر كني چرا كه نه..... خيليم خوبه

-الهه

با چشماي خندون به طرفم برگشت

-من شوهر نمي كنم

الهه- عزيز دلم... اينو به اقات بگو

-اقام......فكر نكنم هيچ وقت بتونم بهش بگم

الهه- اينطوري مي خواي شوهر نكني .....

با خنده كمي سرشو تكون داد.....و چشمكي زد وگفت

الهه- فكرشو بكن....... هدي خانوم ما يعني تو....توي بي ر يخت گيس بريده.....

فرداشب توي مراسم خواستگاري ...نشستيو هي برا اقا داماد عشوه مياي

و اونم يه دل نه.... نيمچه دل عاشقت مي شه ..

الهه- اوه هدي عزيزم.. من مسعود كه همان شاهزاده سوار بر اسب روياها هستم .....

به ديدارت از فرسنگها امده ام ..ايا تو مرا به همسري خودت بر مي گزيني و مرا خوشبخترين مرد بر روي كره خاكي كه نه ....بر محله ي بي سر و ته خود مي گرداني....

اه هدي..هدي

عشقم..عمرم ..نفسم.......البالويم...جيگلم

الهه مدام فك مي زد و منم به حرفاش مي خنديدم .

.- اه الهه اكنون كه به مدرسه رسيده ايم و من دست از پا درازتر فعلا نمي توانم غلطي بكنم و به حسابت داشته ات برسم..

.ساعتها از پي هم خواهد گذشت

و من در اخرين ساعات روز به ديدارت خواهم امد....

تا حق داشته ات را بر كف دستان و كف گوشت بنشانم....

تا تو باشي كه منبعد از اين... چاك دهانت را به اندازه بگشايي ...

و بعد محكم در حالي كه الهه دهنش از خنده مثل كش قيطوني در رفته بود كوبيدم پس كله اش ...

الهه با چشاي گشاد شده به من نگاه كرد

الهه- نارفيق قرار بود بعد از مرسه بزني

-اون موقعه كه تواز دستم در مي رفتي... تازه الان كف گرگي خوردي..... بهتر از اين بود كه كف كرگدني بخوري

الهه- بيچاره مسعود..... اونو مي خواي كف شو...... با چي بزني ..

- كف اونو همچين ببرم.... كه از ديدنم بدجور كف كنه.... كه ديگه سر خود پا نشه بياد خواستگاري...

الهه- خودت مي گي اونم مجبوره

-بابا پسري گفتن مردي گفتن.... من دخترم..... اون كه دختر نيست كه نتونه حرف بزنه

جلوي الهه قپي مي يومدم... مي دونستم اگه اقا جون بگه و بخواد ........ من ديگه هيچ كاري نمي تونم بكنم....

حتي قادر به عوض كردن تصميمشم نيستم

...اقاجون حتي از لاله و شوهرش محمد م خواسته بود كه بيان....

اون همه چيزو تموم شده مي دونست ولي با اين حال زياد نخواسته بود شلوغش كنه ..و فقط جمع..... جمع خانوادگي بود...

لاله كه تو حال و هواي بچه داري و زندگيش بود ..حتي نمي دونستم رابطه اش با محمد چطوره .

.انقدر از هم دور بوديم كه حرف من و محمد در حد سلام و عليك و تعارف ميوه و غذا خلاصه مي شد.....

.اونم پسر يكي از فرش فروشاي بازار بود ....كه از قضا دوست صميمي اقاجون بود.....

اين دوتا هم همديگرو نديده بودن و با تصميم بزرگترا با هم ازدواج كردن ......محمد كم حرف بود و لاله ...

نمي دونم... لاله خواهر بود ..اما حتي از اخلاقاشم سر در نمي يوردم .....اونم كم حرف بود البته بعد از اينكه ازدواج كرد كم حرفترم شد.....

چهره اش به نظرم شكسته تر شده بود ..بهش نمي خورد يه دختر 20 ساله باشه ..دختري كه مي تونست تازه اول جنب و جوش جونيش باشه ......

..زيباتر شده بود ......و كمي هم درشتر .....گاهي كه به اتاقم مي يومد حسرت نگاها شو رو كتابام مي ديدم....

يه بار كه رفته بود تو اتاقم.... و من سر زده وارد شدم ... ديدم كه يكي از كتابا رو تو دستش گرفته و ورق مي زنه ..... تا منو ديد سريع كتابو گذاشت سر جاش ...مشخص بود عاشق خوندن و يادگيريه

اما زندگي و تصميم ديگران اون از داشتن اين لذت محروم كرده بوده و ناخواسته وارد زندگي شده بود .....

در حد خوندن و نوشتن مي تونست بخونه ولي نه كتاباي سنگين و پر حجم.......هيچ وقت حرفي براي گفتن باهم نداشتيم ....

.و هميشه با گفتن چند جمله مثلا باهم حرف مي زديم......يه خانواده بوديم اما خيلي از هم دور بودريم خيلي ...

.لاله بيشتر با خانوم جون حرف مي زد.....تا من.....

به طاقچه اتاقم نگاه كردم كه سرا سر پر شده بود از كتاباي درسي....و جزوه هاي رنگا رنگ.............

چقدر قايمكي به بچه ها.... پولايي كه به زور جمع مي كردم ...مي دادم تا كتابايي رو كه دوست دارم برام بگيرن .....

اكثر دوستام درباره اقاجون و سخت گيرايش مي دونستن ..بيشتر م مينا زحمت خريد كتابا رو مي كشيد

پدرش كارمند بودو زندگي ساده اي داشتن ..پدرشو .فقط دو سه بار ....اونم وقتي كه به دنبال مينا امده بود جلوي مدرسه ديده بودم

من و الهه اجازه رفتن به خونه دوستامونم نداشتيم...و هميشه با نگاههاي پر حسرت به اون و زندگي سادشون نگاه مي كرديم .....

و هيچ وقتم به روي هم نمي يورديم كه در حسرت زندگي مينا هستيم..شايد داشتن كمي ازادي مي تونست ما رو خوشبخترين دختر كنه..

اما رفتاراي بسته خانواده و تو سري خورياي كه به واسطه دختر بودنمون مي خورديم......چيزي نبود كه به ما احساس خوشبختي بده ....

من و الهه خودمونو پشت نقاب شيطنت و شوخي ....شاد نشون مي داديم و اونم براي زمانايي بود كه در كنار هم بوديم ....

***

چيزي به امدنشون نمونده بود ..نمي دونستم بايد چطور برخورد كنم...

ترس........دلهره.......اضطراب...دل مردگي ........افتادن از لبه پرتگاه....

احساسايي بود كه مدام وجودمو تكون مي داد.... مي خواستم از دست همشون فرار كنم ...

خانوم جون برام يه دست لباس گذاشته بود ..

هيچ وقت از داشتن لباساي نو محروم نبودم.... ولي از حق انتخاب و اينكه چه مدلي بپوشم محروم بودم ....هيچ كدوم از لباسا رنگايي نبود كه من انتخاب كرده باشم ..رنگايي بود كه از نظر خانوم جون و اقا جون بايد سنگين و خوب باشن ....

به لباسايي كه رو تختم بود خيره شدم ....به فكر فرو رفتم

-شايد عاشقش شدم ..شايد بتونم دوسش داشته باشم ...

ناخوداگاه يادش افتادم ..اون نگاه ... اون لبخند كم و اون چهره تو دلبرو ...يعني مسعودم اون شكليه ؟

من داشتم تسليم مي شدم ....منم داشتم مي شدم يكي مثل لاله.....

.لاله خاموش كه در عين زيبايي براحتي داغون مي شد و از ظرافت مي يوفتاد

و خودمم به اين واقعيت تلخ واقف بودم ...

هزار جور دعا خوندم كه يه اتفاق بيفته و اونا نيان.... و يا يه جوري همه چيز به هم بخوره........

حتي ارزوي يه زلزله 10ريشتري رو هم كردم..اما فايده اي نداشت..عقربه هاي ساعتم با من لج كرده بودن و زمانو زود مي بردن جلو

پيرهن سفيد و دامن راسته كرم رنگمو پوشيدم.......با اينكه خودم تو انتخاب اين لباس چندان دخالتي نداشتم ولي ازش خوشم ميومد..هيكلم خوب نشون مي داد....

از اقاجون بدم امده بود ..... از اينكه منو به دل خواه خودش شوهر مي داد.....حس تنفرو تو من زنده مي كرد.....دلم نمي خواست متنفر باشم ..اما بودم

.ناخون چندتا از انگشتامو همزمان گذاشته بودم لاي دندونام و از استرس در حال كند شون بودم .....

هر چند دقيقه يكبار به ساعت نگاه مي كردم و انتظار امدنشونو مي كشيدم....

بيچاره لاله تمام كاراي منو هم كرده بود .....

حتي خواهر زاده هامم گذاشته بود خونه مادر شوهرش.... كه مثلا امشب دست و پاگيرش نباشن....

با صداي زنگ خونه ....دلم حري ريخت .....پنجره اتاقم به طرف در نبود و من نمي تونستم اونا رو ببينم ....

رنگم پريده بود .....

نمي دونم چرا با اينكه علاقه اي به اين ازدواج نداشتم ولي تمام وجودم پر از استرس بود ....

لاله امد تو اتاق...... با ورودش سريع از جام بلند شدم

لاله- خانوم جون گفت چادرتو بردا و از در پشتي برو تو اشپزخونه.....تا وقتي هم كه نگفته بيرون نيا....

به چشماي لاله نگاه كردم.....

- لاله من نمي خوام ....

فقط نگاه كرد و يك لبخند تلخ.... كه گواه از درد دلش بود زد ....

لاله- پسر خوبيه تو كه هنوز نديديش ..انشالله كه خوشبخت بشي..

- لاله اصلا فهميدي چي گفتم؟

لاله- بفهمم يا نفهمم به نظرت من مي تونم برات كاري بكنم ..؟

- اره اگه تو به اقا جون بگي شايد...

لاله- هدي من اگه خيلي هنر داشتم موقعه خودمــــ ....

به اينجاي حرفش كه رسيد انگار فهميد كه زياده روي كرده..

لاله- بدو بيا .....الاناست كه خانوم جون صدات كنه

هنوز از در خارج نشده بود

-لاله تو از زندگيت راضي هستي ؟

به طرفم برگشت

لاله- من مادر دوتا بچه ام ...ديگه وقت فكر كردن به اين موضوعا رو ندارم ..زندگي كه كتاب و خيال نيست ....

-نگفتي راضي هستي يا نه؟

جوابم تنها يه لبخند تلخ ديگه بود ....

لاله- بدو بيا

و با گفتن اين حرف از در اتاقم خارج شد ....

جر ات نكردم از اتاق خارج بشم....چادر تو بغل رو تخت منتظر نشستم ...

چند دقيقه اي نگذشته بود كه خانوم جون امد تو.....

خانوم جون- .تو كه اينجايي .....مگه لاله نگفت كه بيايي اشپزخونه؟

- خانوم جون من.....

خانوم جون- هدي الان وقتش نيست....من ميرم..... نرم برم بيام ببينم هنوز اينجايي

با رفتن خانوم جون با ناراحتي از جام بلند شدم..... چادرو انداختم رو سرم ...

فكر مي كردم خروج از اتاق به منزله جواب مثبت.منه ....

فقط از ترس اقا جون بود كه حاضر شدم از اتاق بيام بيرون ......

از در پشتي وارد اشپزخونه شدم....لاله در حال چيدن شيرنيا بود......

سرشو اورد بالا ...نگاهي بهم انداخت و دوباره مشغول شد

لاله- بلاخره امدي ..... ؟

بدون حرف رو صندلي رو به روش نشستم و منتظر.......و به ظرف شيريني كه در حال پر گردنش بود خيره شدم .....بهم نگاه كرد

لاله- ..چرا انقدر رنگت پريده ...؟

نفسشو داد بيرون

لاله- سعي كن زياد بهش فكر نكني ....اينطوري بيشتر اذيت مي شي ..

.چادرشو از دسته صندلي برداشت ..... سرش كرد ..

و در حالي كه سعي مي كرد گوشه چادرشو جمع مي كرد زير بغلش ..بهم .لبخندي زد ....و با ظرف شيريني از اشپزخونه خارج شد ......

نيم ساعتي بود كه تو اشپزخونه نشسته بودم .....

كه لاله بلاخره با امدنش اين انتظارو به پايان رسوند

لاله- پاشو بيا..... همه منتظر تو ان .....

دستامو تو هم گره زدمو گذاشتم رو ميز.... سرمو گرفتم پايين

لاله- چيه دست دست مي كني ..

جوابي ندادم

لاله- مي خواي بدوني مي توني هضمش كني يا نه ؟ .....بذار بهت بگم چطوري هضمش كني .....

بهش نگاه كردم ...امد رو به روم ......و يكي از صندليا رو كشيد بيرون و روش نشست ...

تو مي ري اونجا و جلوي چندتا بزرگتر از هر نظر پسنديده مي شي ....

به اين فكر مي كنن كه با اين هيكل لاغر و نحيفت مي توني چندتا شكم براشون بزاي

...اصلا رو پيشونيت نوشته پسر زا يا نه .......بعدم مي بيند چقدر درس خوندي ..

.فقط دعا دعا مي كنن كه زير سيكل باشي كه زبونت زياد دراز نباشه......

.به هنر خونه داريت نگاه مي كنن.... كه ببينن مي توني پسرشونو از گشنگي نجات بدي يا نه....

به چهره ات نگاه مي كنن كه ببينن مي تونن تو فاميل حرفي براي گفتن داشته باشن .......

بعد به اقا داماد .....نگاه مي كنن ...اگه خنده امده باشه زير لبش .... همه ميگن ماشالله چقدر بهم ميان ....مبارك باشه ....

اخرشم يك بزرگتر با صداي رسا مي گه.... تا اخر اين ماه يا اخر هفته بعد....عقد و عروسي بگيريم..

چون معصيت دارد دوتا جوون كه عاشق و كشته مرده همن از هم دور باشن..

ديدي بايد اينطوري هضمش كني..... بدون ابم ميشه هضمش كرد......

با چشاي گشاد به لاله كه با ارامش و در كمال حرص خوردن اين حرفا رو مي زد خيره شدم.....

با اين حرفش فهميدم كه هيچ علاقه اي به زندگيش نداره .....

دستمو گذاشتم رو دستش كه رو ميز گذاشته بود...

لاله- تو خيلي شانس اوردي كه تا اين سن هنوز شوهرت ندادن .....

-تو كه نمي خواستي چرا هيچي بهشون نگفتي؟

لاله- كسي هم به من توجه كرد ؟........

حتي اجازه ندادن روز خواستگاري از اشپزخونه بيام بيرون ....كه مثلا اقا داماد منو ببينه .....

- محمد كه مرد خوبيه لاله ......

سرشو اورد بالا..... چشماش پر اشك شده بود.....

- لاله كم كم داري نگرانم مي كني ......

لاله- نه نگران نباش...من ديگه دارم زندگيمو مي كنم.......... چه خوب چه بد....... بايد سر كنم ...قسمت منم تو زندگي همين بوده .......

بعد بهم لبخندي زد و گفت

لاله- ميگم خوش شانسي نگو نه ...داماد يكم زبون داره خواسته ببينتت....

دستمو رو از روي دستش برداشتم ..

- ولي من نمي خوام با اين ادم ازدواج كنم ..چه برسه كه بخوام ببينمش ....

لاله امد دهن باز كنه كه خانوم جون سراسيمه امد تو اشپزخونه

خانوم جون - تو مثلا امدي اينو بياري خودتم نشستي

پاشو هدي.... پاشو ..پاشو يه سيني چايي بريز بيار .

.نمي دونم اين داماد حرف حسابش چيه كه خواسته تو رو ببينه ....والا اقات خيلي بهشون احترام گذاشت كه چيزي بهشون نگفته و گرنه...

د پاشو دختر دست بجنبون همه منتظرتن .....

اقاجون با صداي بلند كه بيشتر به فرياد شبيه بود

پس چي شد اين دختر....خانوم؟

خانوم جون سريع استكانا رو پر از چايي كرد و سيني رو به دستم داد

رفتي تو سلام مي كني

سرتو بالا نمي ياري ......خنده هم نمي كني.... اولم از حاج نادر شروع كن ....اخر سرم براي داماد ببر...

بخش دوم

فصل هفتم

فصل هشتم

فصل نهم

فصل دهم

فصل یازدهم

فصل دوازدهم

چقدر ترسيده بودم ..نفس كم مي يوردم ..قلبم به شدت مي زد...خانوم جون و لاله زودتر از من رفتن پيش مهمونا

سيني تو دست ...هي تا دم در مي رفتمو و برمي گشتم عقب ........نبايد لفتش مي دادم وگرنه صداي اقا جون در مي يومد .....اما هر بار كه تصميم مي گرفتم برم........ تا دم در پشيمون مي شدم وايميستادم ....باز بر مي گشتم عقب ....

يه دفعه از خودم بدم امد كه چرا انقدر شل و ول دارم رفتار مي كنم ...

دو بار نفسمو دادم بيرون..و سعي كردم آروم باشم ...چشمامو بستمو يك..دو..سه اي گفتمو ... وارد پذيرايي شدم...

. سرم پايين بود ...اروم سلام كردم..........هيچ كسيو به جز سيني كه تو دستم بود نمي ديدم ....

فقط صداي سلاماي اروم و زير زبوني رو مي شنيديم ....كمي سرمو بالا اوردم حاج نادرو ديدم..... به طرفش رفتم و سيني چايي رو گرفتم جلوش .....

داشتم از خجالت ميمردم ....چيزي نمونده بود كه قالب تهي كنم

حاج نادر با صداي بم و كلفتي:

دست شما درد نكنه عروس خانوم..

مي دونستم رنگ صورتم با لبو ها يي كه زمستونا مي خورديم مو نمي زنه ....سيني رو به طرف زن حاج نادر گرفتم ......

نمي دونم چرا همه به حاج نادر مي گفتن حاج نادر ...در حالي كه زنشو با فاميل صدا مي كردن .....

شايدم اينطور بين مردم جا افتاده بود ...جالبيش اين بود كه اسم كوچيك خانوم محبي رو هم نمي دونستم

اولين چيزي كه به چشم خورد ... دستاي پر از النگوشو بود كه زيادي صدا مي دادن.....و توي اون دستاي سفيد بيش از هر چيزي خود نمايي مي كردن ..

.حتي يه حرف كوچولو هم بهم نزد... بعد نوبت اقا جون بود ..كه سيني رو بگيرم جلوش ..... ....چايي رو برداشت و با متلك طوري كه مسعود بشنوه .....

اقا جون- براي اقا دامادم ببر .....خيلي وقته منتظرن ...

ديگه داشتم اب مي شدم...كف دستام حسابي عرق كرده بود ....روسري ليزي كه سر كرده بودم ...تو اون گرما ...بد جوري به داغتر شدن صورتم كمك مي گيرد ...احساس مي كردم دارم خفه ميشم ..

كمي سرمو بالا بردم تا ببينم كجا نشسته ..سرش پايين بود ....

بهش نزديك شدم .....به دستش كه روي دسته صندلي گذاشته بود نگاه كردم ..معلوم بود كه با شدت داره بهش فشار مياره..... انچنان كه دستش سفيد شده بود.....

- .بفرماييد....

تازه متوجه من شد .....سرشو اورد بالا .... چشم تو چشم شديم .....سرمو زود انداختم پايين و سيني بيشتر گرفتم جلوش ......

چايي رو برداشت....... دلم مي خواست چهره اشو مي ديدم..

ولي اون لحظه فقط يه جفت چشم قهواي رو ديدم كه تنها چيزي كه توشون ديده مي شد ....خشم بود

چايي رو كه برداشت براي خانوم جون لاله و محمد هم چايي تعارف كردم...

خواستم بشينم بغل دست لاله كه

اقا جون- مي توني بري

دقيقا شده بودم مثل برده ها ..... كه بايد همه در بارش نظر بدن...اون وسط . شانس اوردم كه كسي فكو نگرفت تا دندوناي كرم خورده امو بشموره

با تمام سرعت خودمو به اشپزخونه رسوندم....حالا نمي ترسيدم...فقط دلم مي خواست چهره اشو بيشتر مي ديدم كه نتونستم .....ولي انگار اون خوب منو ديده بود ......

تا رفتنشون تو اشپزخونه موندم ....

بعد از رفتن اونا خانوم جون صدام زد كه دوباره يه سيني چايي ببرم ......اقاجون كه داغ كرده بود و مدام به ريشاش دست مي كشيد...

لاله در حال جمع كردن پيش دستياي بود و محمدم اروم سر جاش نشسته بود...

اقا جون- والا اين مدليشو نديده بوديم ..........بايد دخترنتون ببينم ....تازه اقا دو ساعت دخترمون ديد زده.... بعدش مي گه مي خوام باهاشم حرف بزنم...

خانوم جون - اقا خودتونو ناراحت نكنيد تحصيل كرده اونوره ..بيشتر از اين ازش انتظار ي نيست......

اقا جون- والا اگه به خاطر حاج نادر نبود ..با اردنگي انداخته بودمش بيرون..... تحصيل كرده اونجا باشه كه باشه ...حالا خوبه اين حرفا خودش نزد.. وگرنه مي دونستم باهاش چيكار كنم .....به حرمت حاج نادر به زن و پسرش چيزي نگفتم

خانوم جون- حالا چي مي گيد اقا ....

اقاجون چشمش به من خورد كه دست به سيني جلوش خم شده بودم

اقا جون- توي ورپريده ....چي بود هي برو بر بهش نگاه مي كردي ..

- من ..من بخدا ...

كه با ضربه دستي كه به زير سيني زد باعث شد تمام استكانا پرت بشن وسط اتاق ....محمد و لاله كه از ترس مثل سيخ سر جاشون وايستادن ....

تمام تنم مي لرزيد......

اقا جون- حالا چي شد خوب ورندازش كردي ..جوابتون چيه عروس خانوم ....؟

دهنم خشك شده بود ...چيزي به در امدن اشكم نمونده بود..

اش نخورده و دهن سوخته مصداق من بود.....نه ديده بودمش نه حرفي باهاش زده بودم..ولي داشتم تاوان پس مي دادم ..تاوان كاري رو كه نكردم

هنوز گنگ حرف اقا جون بودم كه يه دونه خوابوند تو گوشم كه صداي سوتش تو مغزم پيچيد ....

خانوم جون- اقا مگه اين چيكار كرده كه مي زنيش

اقا جون- همه ي اتيشا از گور اينه.... لابد براش عشوه اي.... خنده اي امده كه اونم انقدر پرو شده

خانوم جون- چي مي گيد اقا ......من هدي رو ديدم همش سرش پايين بود ..اصلا بهشم نگاه نكرد..مگه نه لاله؟

لاله - بله اقا جون هدي سرش پايين بود....

اين چه نوع خواستگاري بود به زور كه مي خواستن شوهرم بدن... حالا هم با هام اينكارو مي كردن و تا دلشونم مي خواست منو زير مشت و لگد سرويس مي كردن

اقا جون- اگه به حرمت دوستي چندين و چند ساله با حاج نادر نبود...... مي زدم زير همه چيز..

تو دلم گفتم اره شايدم به خاطر ثروت زياد حاج نادرم هست كه نمي خواي بزني زير همه چيز ...

اقا جون- امشب به خانوم محبي زنگ بزن بگوفقط براي 15 دقيقه اجازه مي دم حرف بزنن نه بيشتر .....

چشم اقا ...

اقا جون-.بگو پسره بياد خونه حرف بزنه ......يه موقعه هم بياد كه من خونه باشم ....

چشم اقا

خانوم جون نگاهي به صورت رنگ پريده من كرد .....مي دونستم اونم دلش مي خواد براي دخترش كاري كنه ....اما خودش و من مي دونستيم ...كه نمي تونه...يعني با وجود اقا جون و تصميماش نمي تونه ..

خانوم جون- هدي جان برو يه ابي به صورتت بزن... رنگ به روت نمونده .....

همونطور كه دستم رو جاي كشيده اقا جون بود و اشك مي ريختم به طرف اشپزخونه راه افتادم...ديگه دلم نمي خواست صداشونو بشنوم ..ولي شنيدم

اقا جون- بگو فردا بياد..خوشم نمياد اين قضيه زياد كش پيدا كنه ..

بازم چشم اقا هر چي شما بگيد....

.....تمام شبو تو اتاقم به حال خودم گريه كردم .........به اين گريه مي كردم كه چرا زندگي و آينده ام بايد اينطور رقم بخوره ......

.واقعا .چطور ميشد كه يه ادمو .....دقيقا مثل يه گوسفند به اينو و اون بدن.......بدون اينكه بهش فرصتي داده باشن ......

حتي به يه گوسفندم كه اگه مي خواستن جونشو بگيرن ... فرصت مي دادن...ولي چرا به من ندادن

چرا كسي ازم نپرسيد ..نظرت چيه ؟.....

چرا كسي ازم نپرسيد دوسش داري ؟.....

چرا كسي ازم نپرسيد توام مي خواي باهاش حرف بزني يا نه ؟

چرا كسي ازم نپرسيد تو اصلا جز آدمي ؟حق تصميم گيري داري؟

چهره مهمونا تو ذهنم مجسم مي شد و .دونه دونه از كنارشون رد مي شدم......

اخراي شب بود كه خانوم جون به اتاقم امد و گفت فردا صبح زود مسعود مياد ....

قبل از اينكه اقاجون بره حجره ....

من نمي تونستم ...نمي تونستم و نمي خواستم .......حاضر م بودم بميرم....

ولي تن به اين ازدواج زوري ندم .....

صبح بعد از نماز صبح ..ديگه نخوابيدم.....خيلي فكر كرده بودم ...

.بايد يه جوري نظرشو عوض مي كردم.....

كه كسيم به من شك نكنه....بايد ازش مي خواستم ...كه قيد منو بزنه ....

بايد بهش مي گفتم من زن زندگيت نيستم ....بايد مي گفتم و كوتاه نمي يومدم

.....من حاضر نبودم بشم لاله دوم ....

نزديك ساعت 7:30 بود كه صداي زنگ در خونه بلند شد

جلدي از رو تخت پريدم پايين ...رو سريمو رو سرم مرتب كردم و چادرو رو سرم انداختم .....

خانوم جون زود امد تو اتاق ....

خانوم جون- چادرتو سر كن..... الان مياد تو اتاقت ..فقط درست رفتار كن ..كه آتو دست اقات ندي......

كمي رنگم پريده بود..تمام حرفايي كه تو ذهنم آماده كرده بودم ...همه دود هوا شد ..

.ذهنم خالي از هر چيزي شد به غير از مسعود..

تنها اسمي بود كه حافظه ام مدام تكرارش مي كرد...

بعد از دو سه دقيقه اي...... دو سه ضربه به در زده شد و مسعود وارد اتاقم شد ....

سلام ارومي داد ...فقط سرمو مثل خنگا تكون دادم و چيزي نگفتم

سرم پايين بود..انقدر كه تو اون لحظه ها از اقام مي ترسيدم از خدا نمي ترسيدم...

.خانوم جون كه پشت سر مسعود بود بعد از كمي تعارف تيكه پاره كردن .....

از اتاق بيرون رفت و درو نيمه باز گذاشت...

منم مثل مجسمه ابوالهول وسط اتاق وايستاده بودم ......خودمم نمي دونم چرا اونجا وايستاده بودم

بوي ادكلنش تمام فضاي اتاقمو پر كرده بود....هنوز سرم پايين بود...

يه جور واهمه يه جور ترس مانع مي شد سرمو بيارم بالا و ببينمش ...

خودمو كه كنارش مجسم مي كردم مي ديدم در برابرش ني قليوني بيش نيستم

.....فكر مي كردم بخواد كمي تو اتاقم بچرخه و وسايلمو برانداز كنه ...

.اما يه راست رفت طرف صندليمو از پشت ميز كشيدش بيرون .....و در كمال ارامش روش نشست ..

مسعود- چرا نمي شينيد؟.....اتاق خودتونه ....من كه نبايد تعارفتون كنم ...

سرخ شدم و لبه تخت نشستم ....

بعد از كمي سكوت

مسعود- ميشه سرتونو بياريد بالا ....اينطوري احساس مي كنم دارم با ديوار حرف مي زنم ...

در ضمن پدرتون بيشتر از 15 دقيقه به من وقت ندادن

با ترس و صورتي تب دار.....سرمو اوردم بالا ....

جيزي شبيه به مادرش بود و لي بانمكتر

مسعود- ممكنه از حرفام ناراحت بشيد ...ولي مجبورم كه بگم........

سرشو انداخت پايين و به دستاش خيره شد و ادامه داد

متاسفم كه الان شما مجبوريد تو اين موقعيت بشينيد و به حرفام گوش بديد.....

به دهنش چشم دوخت..يعني چي مي خواست بگه ....

كمي دست دست كرد...دستي به گردنش كشيد .....معلوم بود كه تو نحوي بيان جمله اش دچار مشكله...

چند بار خواست چيزي بگه ولي بازم سكوت كرد.... كه يه دفعه با حالت كلافه اي :

مسعود- من راضي به اين وصلت نيستم..از اولشم فقط به احترام پدرم امدم ...اونم به پاس تمام زحمتايي كه برام كشيده ....

حرفشو قطع كرد و به صورتم خيره شد ..تا تاثير كلامشو ببينه ....

وقتي ديد ساكتم

مسعود- نمي خوام ارزش شما رو بيارم پايين.....اما..

بازم مكثي كرد

مسعود- .اما اگه من بخوام يه زماني ازدواج كنم ....شما اون كسي نيستيد كه من دنبالشم .....يعني معياراي من با شما به احتمال 100 درصد... زمين تا اسمون فرق مي كنه...

پس اگه ايرادي نداره....با عرض معذرت ... به خانوادتون بگيد منو نمي خوايد .....

خوستگاري زوركي .....كتك بي خودي و تحقير شدنم توسط مسعود ....اتش درونمو شعله ور كرد ...

از ديروز تا به الان بدترين دوران زندگيمو گذرونده بودم ...

چقدر اقا جونم منو به خاطرش زد...چقدر بهش فكر كردم ....چقدر زجر كشيدم ....چقدر همه گفتن پسر خوبيه ..خوشبختت مي كنه ..

حالا چه راحت جلوم قد علم كرده بودو مي گفت ..من تو رو نمي خوام ....

اون چطور ميتونست انقدر راحت منو تحقير كنه ....

مگه من چم بود كه مي گفت معياراش با من يكي نيست ....

اصلا يكي نيست بهش بگه اخه ادم حسابي اصلا مي دوني ..معيار چي هست كه انقدر داري ازش دم مي زني .....

همونطور خيره بهش ...نگاه كردم .....

هيچ كلامي تو دهنم نمي گنجيد....نمي دونستم چي بگم .....

جز اينكه مي ديدم يه ادم نا چيز چه راحت زندگيمو تونسته بود به جهنم تبديل كنه ....و با خيال راحت منو تو اين جهنم به حال خودم بذاره

دهن باز كردم تا چيزي بهش بگم.... كه به خودم نهيب زدم....

مگه هدي تو هم اينو نمي خواستي؟ ....اون كه كارتو راحت كرد...

ولي اخه چطور ؟.....چطور من به اقا جونم بگم كه نمي خوامش..مگه جونم زيادي كرده ؟....اونم به كي ؟ به اقا جونم ...كه منتظر يه اشاره است ....تا منو به حساب خودش ادم كنه

مي خواستم هي دهن باز كنم .....ولي يه قفل 10 كيلويي رو دهنم احساس مي كردم ....

مسعود- باشه مي گيد ؟.....

سعي كردم به خودم مسلط باشم ....با صداي لرزوني

خيلي ممنون كه رك حرفتونو زديد ....ولي مطمئن باشيد اگه دست خودم بود حتي الان اينجا ننشسته بودم

يا اينكه اصلا تو مراسم ديروز حاضر نمي شدم..چطور مي خوايد من به خانواده اي كه به نظرم اهميت نمي دن بگم نه ....

با حرص

- پس شما يه لطفي كنيد و به خانوادتون بگيد كه از من خوشتون نيومده .....

حالا هم حرفي بينمون نمونده مي تونيد بريد ........

مسعود كه انتظار اين حرفو از جانب من نداشت .... رنگش قرمز شد..و عرق كرد ..

مسعود- من قصد جسارت نداشتم

- بله مي دونم .....مي توني بريد ..راستش اون كسي هم كه من بخوام يه روز به عنوان همسر بهش نگاه كنم ....حتي تو وجود شما هم خلاصه نشده .....

با اين حرفم رگ گردنش زد بيرون .......بد جوري عصباني شد ....شايدم حق داشت كه فكر كنه .... من از داشتن خواستگاري مثل اون بايد الان تو اسمونا پرواز كنم

از جاش با حالتي عصبي بلند شد و به طرف در اتاق رفت ........

منم از جام بلند شدم..

خواست خارج بشه كه ....به طرفم برگشت و با خشم :

تو از لجت كه چرا ازت خوشم نيومده اين حرفو زدي وگرنه از خداتم بايد باشه كه با من ازدواج كني

و با گفتن اين حرف ازم رو گرفت كه بره

جراتي كه به دست اورده بودم... همه از عصبانيت بود.... وگرنه تو حالت عادي فكر نمي كردم كه انقدر گستاخ وپرو باشم

-شما مثلا چي داريد كه من از خدام باشه كه شما شوهرم باشيد

با حرفي كه بهش زدم حسابي شوكه شد و اروم به طرفم برگشت ...

طرز نگاش منو مي ترسوند..اب دهنمو قورت دادم و يه قدم به عقب رفتم ....

مسعود- نه خوبه....فكر مي كردم از اون دختراي سر به زيري كه صداشون در نمياد...

قدمه رفته به عقبو..... برگشتم و با تمام جسارتم

-اقاي محبي شما از اون اول كه امديد همين طور داريد به من اهانت مي كنيد ...بريد خدارو شكر كنيد كه من حرمت مهمونو نگه مي دارم و نمي ذارم بهش بي احترامي بشه ....وگرنه هيچ كدوم از حرفاتونو بي جواب نمي ذاشتم ....

مسعود يه قدم بهم نزديك شد

مسعود- توي الف بچه بي سواد .....مي خواي به من ادب ياد بدي

-ببخشيد شما براي جنگ تشريف اورديد؟

به ساعت نگاه كردم....

-هنوز دو دقيقه وقت داريد....

از ارامش اوليه خبري نبود....

مسعود- من بميرمم عمرا اگه كلامم بيفته اينورا .....از اينجا رد بشم ..

- سخت نگيريد اگرم افتاد .....با پيك براتون مي فرستم كه به بهانه كلاه از اينورا رد نشيد اقا....

چشمشو با عصبانيت بست و باز كرد ...

مسعود- حالا كه اينطور شد خانوم كوچولو بجنگ تا بجنگيم ... تو اوني نيستي كه من مي خواستم ولي نمي ذارمم اب خوش از گلوت بره پايين ...تو زنم مي شي و بهت نشون مي دم كه شوهر يعني چي .....

تا تو باشي كه از اين به بعد.... بفهمي كه نبايد با هر كسي در بيفتي ....

- واقعا براتون متاسفم كه مثل پسر بچه ها رفتار مي كنيد .....من حتي نمي ذارم زير تابوتمو بگيريد... چه برسه كه بذارم اسمتون رو من سنگيني كنه...

مسعود- اگه تا اخر اين ماه زنم نشدي هرچي خواستي بگو

سعي كردم بهش پوزخندي بزنم كه حرصشو در بيارم .....

انگشت اشاره شو به نشونه تهديد چند بار به طرفم تكون دادو با خشم ..طوري كه داشتم پس مي يو فتادم بهم نگاه كرد ....و از اتاق خارج شد..

به محض خروجش فشارم به شدت تحليل رفت و نقش زمين شدم..

-واي هدي اون دهنت بلاخره كار دستت مي ده ....مي ده؟

داد..داد....اون الان زخم خورده است ........

خانوم جون سريع امد تو اتاق :

چي شد؟ چي بهت مي گفت....؟

-كي ؟

خانوم جون- مسعود ديگه

-اهان اون ....چرت وپرت

خانوم جون با دست راستش زد پشت دست چپش ..

دختر زبون به دهن بگير..اين چه طرز حرف زدنه

*****

با 18 سال سن هنوز عاشق نشده بودم و چيزي از عشق و عاشقي نمي فهميدم...

بدجوري مسعودو چزونده بودم .......از تيپ و قيافش معلوم بود دنبال دخترايي مثل من نيست ....

دختري چادري و سر به زير ....كه به جز پدرو شوهر خواهرش و چندتا از مردا و پسراي فاميل با مرد ديگه اي هم كلام نشده بود.....

به ياد حرفش كه منو بي سواد خطاب كرده بود افتادم .....با كمال پرويي در برابر من ايستاده بودو بهم مي گفت بي سواد ...قلبم به درد امد.....

اون مي خواست از سر لجبازي اين بلارو سرم بياره ......اما اونقدر عاقل بودم كه خودمو تو هچل اين بازي نندازم....

هر جور بود بايد خودمو از اين ازدواج زوركي نجات مي دادم....اما متاسفانه اگرم اميدي به بهم خوردن اين وصلت داشتم

با زبون به درد نخورم خرابش كرده بودم ......مسعود مي خواست چي رو بهم حالي كنه؟ ..اگه من براش بي ارزش بودم.... براي چي مي خوست اين كارو باهم بكنه؟ .....

سريع اماده شدم و خودمو به خونه الهه رسوندم ....تا اولين ضربه رو زدم ...... درو باز كرد ..مثل اينكه از قبل منتظر م بود...

الهه- به عروس خانوم ...اي بابا شما عروسي.ديگه ... براي چي مدرسه مياي ؟..الان بايد پيش اقاتون باشي ....

با سكوت به صورت سفيد الهه كه مي خنديد نگاه كردم...

الهه- باشه بابا...فهميدم اوضاع خيلي خرابتر از اين حرفاست....

درو بست و دستمو كشيدو باهام راه افتاديم...

الهه- خوب تعريف كن ببينم چي شد؟..چي گفتن؟...ازش خوشت امد؟ ....اون چي؟ از توي ايكبيري خوشش امد؟...اقاجونت چي گفت ...؟

- الهه ميشه درباره يه چيز ديگه حرف بزنيم ...ديگه نمي خوام بهش فكر كنم..نمي دوني از ديشب تا الان بهم چي گذشته

الهه- خيلي بد بود؟....خيلي پير بود...؟

با حالتي مستاصل كه چيزي شبيه به گريه بود..

-الهه همه چيزو خودم خراب كردم ...نبايد پا رو دمش مي ذاشتم .....

الهه به خنده افتاد .....وا هدي .....مگه يارو دم داشت ؟

-الههههههههههه

الهه- هدي جون ..دردت به جونم... خوب عين بچه ادم بهم بگو چي شده ؟

و من همه چي رو براي الهه.... تو راه مدرسه گفتم

الهه- تو همه ي اين حرفا رو بهش زدي؟

سرمو با ناراحتي تكون دادم....

الهه- هدي مي دونستي دو دستي گورتو كندي

بازم سرمو تكون دادم

الهه- خوب خاك كاهو با مخلفاتش يه جا بخوره تو سر بي خاصيتت

-حالا مي گي چيكار كنم ..؟

الهه- شايد خواسته بترسونتت

-با اون تهديد و نگاه اخر ...جاي هيچ شبه اي نمي مونه الهه..من بد بخت شدم

الهه- پس مباركه......... به پاي هم پير و خوشبخت بشيد ...

-با تو هم نميشه دو كلام درد و دل كرد...

الهه-.اگه مي تونستي كه با من دوست نمي شدي

و زد زير خنده ..

-خاك تو گورت ....ارومتر همه دارن نگامون مي كنن...

الهه-.هي اونجا رو ....

-كجا رو مي گي ...؟

الهه- ..كنار مغازه اصغر اقا رو مي گم ...

به طرفي كه الهه گفته بود نگاه كردم ...

-اين عوضي اينجا چيكار مي كنه؟

الهه در حالي كه برام چشم و ابرو مي نداخت بالا :

.از من مي پرسي ...

با ناراحتي به الهه نگاه كردم ...

الهه با خنده:

مرگ من بيا ارومتر راه بريم .....مي خوام ببينم اينبار مي خوادچيكار كنه...

بازوي الهه رو كشيدم تا سرعت قدماشو تندتر كنه ...

الهه-.هوي وحشي ارومتر ...چرا سگ بازي در مياري ...بابا مردم كه گناه نكردن ..دلشون پيش دختر حاج عباس گير كرده .....

- حالا اين الاغو بايد كجاي دلم جا بدم....

الهه-.اون جاي دلت كه پر از يونجه است... اونجا جاش خوبه ....

خنده ام گرفته بود ..

-گمشو بي شعور ...مگه دل من كاهدنه ....

الهه-.لابد هست كه هر الاغي پا مي زاره به دلكده ات ...

فقط هدي جون.. چطور لگد پريانشونو ....تو اون دل تحمل مي كني....

باهم اروم زديم زير خنده ....

الهه-.اوه اوه..داره صاحبت مياد ...

با خنده :

خفه مي شي يا خفه ات كنم ....

الهه-.تونستي اول اين الاغ تازه به دوران رسيده رو خفه كن ...من يكي پيشكش ....

چه شلواريم پوشيده جان عمه اش .....منو ياد كماندوهاي جنگ جهاني دوم مي ندازه ....خدايش خيلي برات كلاس گذاشته ....بين اين همه الوات ....قدرشو بدون ....جاي اقات خالي ....

سر كوچه پيچيديم...كه مزاحم هميشگي سرعتشو زياد كرد و توي يه حركت يه كاغذ مچاله شده رو انداخت تو بغلم ....

الهه-.واي مرگ من اين اوضاش ديگه خيلي خراب شده ....كار به نامه هاي عاشقانه هم كشيده ....

از ما حسابي فاصله گرفته بود و عقب عقب راه مي رفت ...

الهه-.بازش كن.. بازش كن ....ببينم چي توش نوشته ...

كاغذ مچاله شده رو باز كردم ...

«حدا خانوم ..دوست دارم من ..».و بعدم يه شماره..كه فكر كنم شماره خونه اش بود...

الهه با صدا زد زير خنده :

.واي واي هر دم از اين باغ خري مي رسد ..خوب شد رو ح جيمش يه نقطه نذاشت ..و گرنه خداتم مي كرد ...

چه ابراز علاقه اي با اين جمله بنديش كرد.... كل كتاب ادبياتو در هم كوبيد ...

دوست دارم من ...ميمرد بگه دوست دارم ..منش ديگه براي چي بود ....

الهه كه از خنده نفسش بالا نمي يومد...

الهه- اخه يكي نيست بهش بگه اسكول حسابي ..عقلت كجاست كه امدي عاشق يه اسكول حسابي تر از خودت شدي ....كه نمي دونه عاشقي يعني چي؟

به الهه نگاهي كردمو و گفتم:

يه اسكولي به تو يكي نشون بدم كه يادت بره چندتا اسكول تو اين محل داريم ...

با عصبانيت برگه رو پاره كردم و ريختمش وسط جوي اب كوچه...

دست الهه رو كشيدم

-بيا از اين يكي كوچه بريم ....

الهه- حالا چي ميشه؟

-چي؟... امار اسكولاي محل ؟

الهه- نه بالام جان.... كوچه عوض شد ..بحث اونم تموم شد .......مسعودو مي گم ....

-خانوم جون گفت كه اقا جون جواب مي ده ..

الهه- جواب اونا چيه ....؟

-اقا جون كه بله است

الهه- و مسعود؟

-اون براي حال گيري منم كه شده با اين ازدواج موافقه ....

الهه-.فكر نمي كنم هدي...انقدرام نفهم نيست كه زندگيشو به گند بكشه..هان؟

سر جام وايستادم و با عصبانيت به الهه نگاه كردم

الهه چند قدم ازم فاصله گرفت... وقتي ديد كنارش نيستم به عقب برگشت و نگام كرد .....

الهه- چت شد...؟چرا وايستادي ؟

- حالا ازدواج با من به گند كشيدن زندگيشه؟

الهه- نه خره..... چرا حاليت نيست

خودت مي گي بهت گفته تو اوني نيستي كه مي خواسته.... پس براي چي بايد بياد خودشو عذاب بده و با تو ازدواج كنه....

-اره اينم حرفيه

الهه- ولي هدي

-هوم

الهه- اونا خيلي پولدارن مگه نه؟

-اره چطور؟

الهه- چطور نداره كه ديوانه جان.....با اون چيزايي كه تو درباره مسعود گفتي .. خيلي راحت مي تونه رو سرت هوو بياره

و با گفتن اين حرف بلند زير خنده

-الهه

الهه- جونم

-خيلي بي شعوري

و با سرعت ازش فاصله گرفتم و راهمو كج كردم ....

الهه- هدي چقدر بي جنبه اي.... گفتم يكم بخنديدم حال و هوات عوض شه ...

بهش محل ندادم و خودمو رسوندم به ايستگاه اتوبوس

الهه- كجا مي ري؟ مگه نمياي مدرسه؟

هدي...با توام .....داري كجا مي ري؟ ..اگه اقات بفهمه اتيش به پا مي كنه ....از خر شيطون بيا پايين

الهه-.بابا من نفهم يه زري زدم ..يه غلطي كردمو و يه چرتي گفتم ..تو چرا جدي مي گيري

الهه دستمو مي كشيد ولي جواشو نمي دادم..از الهه ناراحت نبودم..راستش حرف الهه منو ترسونده بود..

بله اون مي تونست با من هر كاري كنه .....اقاجونم كه مشكلي با حاج نادر نداشت ....پس مي تونست راحت منو دو دستي تقديم پسر مغرور حاج نادر كنه .......

اولين اتوبوسي كه امد خودمو پرت كردم توش و بي توجه به دادو بيداد الهه روي يكي از صندليا نشستم ....نمي دونستم مقصد اتوبوس كجاست ..

.اعتراضمو مي خواستم به هر نحوي كه شده به گوش اقا جونم برسونم ....

شايد اولين گام..... بهم زدن قانون رفت و امدم به مدرسه بود....

انقدر هول هولكي اين تصميمو گرفته بودم كه يادم رفت بليط بگيرم ....

.تو ايستگاه بعدي چند نفري سوار شدن ......كم كم اتوبوس شلوغ مي شد ....

شاگرد راننده بلند شدو مشغول جمع كردن بليطا شد....

حالا بليط از كجا بيارم .......دوتا صندلي مونده بود كه به من برسه ..

با نا اميدي ته كيفمو گشتم اما چيزي توش نبود ..شاگرد راننده بهم رسيد و دست دراز كرد....سرمو اوردم بالا...... ديدم كه منتظره ....

- چقدر ميشه اقا

خواهر بار اوله سوار ميشي.... اينجا بليطيه

-من بليط ندارم....

بايد بليط داشته باشيد

از كنارم رد شد و مشغول جمع كردن بقيه بليطا شد...

كيف پولمو در اوردم و به خرد پولا ته كيفم نگاه كردم

شاگرد راننده دوباره امد بالاي سرم ..

. چقدر نفهم بود بهش مي گفتم بليط ندارم ...اما باز ازم بليط مي خواست

.ابجي نداري پياده شو ....

اتوبوس به ايستگاره بعدي رسيد ....خواستم بلند شم...

بفرمايد اقا اينم بليطشون....با شنيدن صدايي كه از پشت سر م امد ... برگشتم به عقب....

وقتي ديدمش چشمام چهارتا شد ....شاگرد بليطو گرفت و رفت جلوي اتوبوس ...

با حرفاي اونروز چيزي براي گفتن نداشتم اروم و سر به زير سر جام نشستم...

- خوب احمق پياده مي شدي تو كه جايي مدنظرت نبود .... پس چرا خودتو مديون اين مي كني ..همه مي گن يه تختت كمه ولي باور نمي كني كه .....

خدا كنه ايستگاره بعدي پياده بشه

به ايستگاره بعدي كه رسيديم دعام مستجاب نشد و اون همچنان سر جاش ايستاده بود .با خودم گفتم .پس من ايستگاه بعدي پياده مي شم ...

تو ايستگاره بعدي سريع امدم پايين..خيلي از محلمون دور شده بودم .......دقيقا نمي دونستم كجام

هميشه با خانوم جون يه جاي ديگه مي رفتم و با اين محله نااشنا بودم ......

ساعت 9 بود و من حيرون و سرگردون تو خيابونا پرسه مي زدم.......

از كردم پشيمون شدم ..مي خواستم برگردم ..فقط نمي دونستم بايد از كجا سوار اتوبوساي واحد بشم .......

چادرمو كمي بالا كشيدم ..و راه افتادم

اخه دختر اين چه طرز اعتراض كردنه..... كه جز عذاب دادن به خودت چيز ديگه اي برات نداره..

به همون جايي كه پياده شده بودم برگشتم

ولي اتوبوساي واحد همگي به طرف ديگه اي مي رفتن و هيچ كدوم به سمتي كه من ازش امده بودم نمي رفتن ....

اينم از عواقب فقط رفتن مدرسه و برگشتن بود ...حالا با 18 سال سن هنور راه برگشتمو بلد نبودم.......از دست خودمو كارام حرص گرفت ....

مقصدتون كجاست؟

....سريع برگشتم عقب ...اين كه اين جاست ..جوابشو ندادم و چند قدمي ازش دور شدم .....

خانوم قرباني اگه قصد داريد برگرديد بايد بريد اونور خيابون.... كمي پايين تر ....

اينجا تا شبم وايستيد ماشين به محلوتو نمي ره .....

حركت كردم كه برم اونور خيابون ....احساس كردم كسي از پشت سر داره بهم نزديك ميشه ...خيلي ترسيده بودم ..همش فكر مي كردم هر لحظه قراره يه اتفاق ناگوار بيفته ...

توي يه حركت برگشتم به طرف كسي كه از پشتم مي يومد...خودش بود

- چيه ؟چرا دنبالم مي كنيد؟ ..منظورتون از اينكارا چيه ؟

من

- خواهش مي كنم من ابرو دارم ....ممنون كه راهنمايي كرديد ....ديگه نيازي به كمك شما نيست ..... ..... .....

راهمو گرفتم به طرف خيابون..... كه برم رد شم .....

خانوم قرباني يه لحظه ....

با چشم بهش خيره شدم..دستشو به طرفم دراز كرد .....ترسيدم و كمي پريدم عقب..

ببخشيد نمي خواستم بترسونمتون .....ديدم بليط نداريد گفتم بهتون يه بليط بدم .....

دستش همچنان به طرفم دراز بود ....

بليط نداشتم ..مجبور شدم ....براي همين سريع بليطو از دستش قاپيدم .....تو يه لحظه فقط يه لبخند كوچيك رو لباش ديدم و ديگه نديدم كه چيكار كرد..

خودمو به طرف ايستگاه رسوندم ....منتظر وايستادم .....اونور خيابونو نگاه كردم

وايستاده بودو منو برو بر نگاه مي كرد ....

-چه غلطي كردم ازش بليط گرفتم ...

به جز من دوتا خانوم با بچه اشون و يه پيرمرد وايستاده بودن ....

دستمو مشت كرده بودم و منتظر ..يهو يه ماشين مدل بالا از جلومون رد شد ...

كمي جلوتر ايستاد و شروع كرد به دنده عقب گرفتن ....كمي عقب رفتم و سعي كردم خودمو به اون دوتا خانوم نزديكتر كنم ....

ماشين جلوي پام وايستاد.....

اين چرا اينجا وايستاد......ازش فاصله گرفتم ....دوتا بوق زد ..

شايد با كسي كار داره ....هنوز اتوبوس نيومده بود.....باز بوق زد ..خيلي تابلو بود..... همه متوجه شدن كه ماشين با من كار داره ...

رنگم شده بودم ميت به اونور خيابون نگاه كردم..... اونم هنوز اونجا وايستاده بود..

اقاجونم يه چيزي مي گه بي خود نيست كه ميگه.........

اخه دختر اين چه كاريه ....عين ادم مي رفتي سر درسو مشقت...... بياو حالا درستش كن

اون از اون ور..... اينم از اين ور

اتوبوس واحد امد

همه حركت كردن به طرف اتوبوس ....منم سرعت قدمامو زياد كردم

هدي

تو جام ميخكوب شدم با ترس و لرز برگشتم به طرف صدا....

مسعود بود

همه سوار شدن ...منم جلوي در اتوبوس......

راننده چندبار صدام كرد ولي من از ترس صدام در نمي يومدو چيزي رو نمي شنيدم فقط به مسعود نگاه مي كردم ....

در اتوبوس بسته شد و حركت كرد...

مسعود به طرف امد...سريع خودمو جمع و جور كردم

مسعود- مگه تو مدرسه نداري؟ ..چرا اينجايي ؟

سرمو انداختم پايين

مسعود- با توام

-ببخشيد شما كي هستيد كه من بايد بهش جواب پس بدم

مسعود سرشو حركت داد:

بدوبيا سوار شو...

و راه افتاد....سرجام وايستادم ....

اگه اقاجون بفهمه كه من با اين يارتان قلي ام مي كشتم ..

.برگشتم و به خيابون نگاه كردم .....تا اتوبوس بعدي بايد 10 دقيقه ديگه صبر مي كردم ...

به ماشينش رسيد ....

مسعود- چرا وايستادي؟... بيا ديگه

-با اتوبوس واحد بر مي گردم ...

با عصبانيت به طرفم امد ...كمي به طرفم خم شد...عين زبون ادميزاد دارم باهات حرف مي زنم....... بيا سوار شو.... اينجا خوب نيست وايستي ...

-من با شما هيچ جا نمي يام

چادرمو كشيد به طرف خودش

مسعود- يالا راه بيفت..

-تو به چه حقي با من اينطوري حرف مي زني ...

مسعود- اگه دوست داري بازوتو بكشم كه راه بيفتي ....

به چشماش نگاه كردم ...اگر نمي رفتم شايد اينكارو مي كرد....

بالاجبار راه افتادم در جلو رو برام باز كرد ...ولي خودم زودتر در عقبو باز كردم و مثل گربه پريدم تو ....

درو باز كرد ...دست چپشو گذاشت رو سقف و با دست ديگه اش درو نگه داشت....

مسعود- الان چيزي بهت نمي گم ....چون هنوز زنم نيستي ....ولي بعد از اينكه زنم شدي..... نبينم از اين مسخره بازيا در بياري.....

خشممو تو مشتم خالي كردم و به دستام فشار اوردم

ناخوداگاه برگشتم و به اونور خيابون نگاه كردم .....داشت ما رو مي ديد....زودي صورتمو گرفتم پايين

ولي دير شده بود مسعود اونو ديده بود ........سرشو برد بالا و بهش خيره شد....

با عصبانيت سرشو اورد پايين

مسعود- پس براي همين... امروز از مدرسه جيم شدي ؟.....بنازم به حاج عباس با اين دختر بزرگ كردنش ...

-من من..نه بخدا

مسعود- خفه شو ..براي من جا نماز اب نكش ....بگو خانوم دنبال هرزگي خودشونن...البته با اون زبون درازت بايد چنين فكري رو هم مي كردم ...

درو محكم بهم كوبيد و به راه افتاد كه بره اونور خيابون....

اون زودتر فهميد و با اولين تاكسي كه براش دست تكون داد .....سوار و شد و قبل از اينكه مسعود بهش برسه رفت.

از ماشين پياده شدم.... اگه اين حرفا به گوش اقا جونم مي رسيد .....خونموم مي شد محشر كبري.

- .اقاي محبي به خدا ....

تمام صورتش قرمز شده بود ....

به طرفم امد ...... بازومو كشيد ...درو باز كرد و منو پرت كرد تو ماشين ...

مسعود- عاشق سينه چاكت ....چقدر با جنمه..... فرارو بر قرار ترجيح دادن..

- باور كن اونطور..كه فكر مي كنـــــــ

با پشت دست چنان زد تو دهنم كه احساس كردم دندونام خرد شد....

مسعود- امروز پدرت بعد از رفتن من ....با پدرم تماس گرفته و قرار مدارشونو گذاشتن.... حالا برم بگم نمي خوام..... دخترنتون هرزه است....

-...تو حق نداري به من تهمت بزني ....و هرچي از دهنت در مياد بهم بگي ...

مسعود- پس بايد چيكار كنم؟.... از ديروز كه يكسره دارم تو رو مي بينم ... همش در حال بالا اوردنم......

فقط به خاطر احترام گذاشتن به بزرگترا..... بايد زندگيمو خراب كنم ...

مسعود- حالا خوب گوش كن ببين چي بهت مي گم ..

دستشو به طرفم گرفت و با تهديد .حركتش داد....

نامردم.... بذارم حتي توي حياط خونه ام راحت راه بري ....

زندگيمو خراب كردي...... زندگيتو خراب مي كنم ......كاري مي كنم روزي هزار بار ارزوي مرگ كني ....

اشكم در امد...پشت فرمون نشست ....

....گريه ام شدت گرفت با عصبانيت برگشت طرفم..انقدر زر زر نكن .....سرمو بردي .....

سعي كردم ارومتر گريه كنم كه دوباره سرم داد نزنه ....

ماشينو روشن كرد...مي خواست دور بزنه ...

- توروخد به اقاجونم چيزي نگيد..من با اون كاري نداشتم ....از وقتي سوار اتوبس شدم.... بود ..

.بخدا باهاش حرفي هم نزدم...حتي نمي دونم براي چي اونور خيابون وايستاده بود...

به قران ...به خداي محمد قسم من باهاش كاري نداشتم...

مسعود- تو خونتونم بهت گفتم ...نمي ذارم اب خوش از گلوت بره پايين .....

حالا هم قبل از اينكه چيزي به اقا جونت بگم.... يا خودم سر از همه چيز در بيارم....

بگو... اين يارو كي بود؟ چي بين تو و اونه ...؟

-بخدا هيچي ....

ماشينو با عصبانيت پارك كرد يه گوشه ... به طرفم برگشت...

مسعود- اگه فكر كردي من اعصاب مصاب درست و حسابي دارم و خيلي ارومم.... كور خوندي ...منم صبرو تحملم اندازه داره ...

يه بار ازت پرسيدم ....توقع دارم درست جوابمو بدي .......

-من فقط مي دونم پسر حاج فتاحه..... همين .......

ديگه هيچي نمي دونم ..سوار واحد شدم

يادم رفت بليط بگيرم ..شاگر راننده بليط مي خواست نداشتم ...خواست بندازتم بيرون ...كه اون از طرف خودش به من يه بليط داد ...همه ي ماجرا همين بود

مسعود- ديگه

-ديگه چيز ديگه اي وجود نداره

مسعود- ببين من نه عاشق چشم و ابروتم نه ازت خوشم مياد ....از اين موضوعو هم چيزي به كسي نمي گم

ولي اگه يه بار ديگه...يه بار ديگه ببينم جايي هستي كه اين يارو هم هست .. ....

كاري مي كنم كه خودت با دستاي خودت گورتو بكني ...

با اين حرفش نزديك بود از كوره در برم

اما خودمو نگه داشتم مي ترسيدم..... مي ترسيدم كه به اقاجونم بگه ...

منو تا نزديكاي محله امون رسوند و قبل از اينكه كسي منو ببينه پياده شدم و به طرف مدرسه راه افتادم

به خاطر اتفاقي كه افتاده بود مجبو بودم خفه خون بگيرم .....چون كوچكترين اعتراضي باعث مي شد اون درباره منو پسر حاج فتاح حرف بزنه ...

و همه فكراي اشتباهي كه درباره ام مي كنه ...براش به يقين تبديل بشه

دوست نداشتم تو محل بي ابرو بشم ...پس سكوت و تن دادن به اين ازدواج تنها كاري بود كه از من بر مي يومد..

خوشبختانه ساعت اول دبير نداشتيم و كسي متوجه غيبت من نشده بود....

انقدر ناراحت و دپرس بودم كه به سوالياي الهه هم جواب سر بالا مي دادم .......

اينكه با كسي ازدواج كنم كه كوچكترين علاقه اي به من نداره و با هر چيز كوچيكي زود از كوره در مير ديونم مي كرد.....

****

من قبول كرده بودم كه بد بخت بشم ....قبول كرده بودم كه به خاطر ابروم ...ديگه صدام در نياد و با ساز همه برقصم .....براي خريد هم نرفتم...

هر چي خانوم جون التماس مي كرد لا اقل براي خريد جهازت بيا..زير بار نرفتم كه نرفتم .........

تنها براي ازمايش بود كه همراه خانوم جون و مسعود ،خانوم محبي رفتيم ....

كه انقدر خانوم محبي چشم و ابرو برام امدم و مادرشوهر بازي در اورد ....كه با خودم عهد كردم ..تا روز عروسي از خونه در نيام ...

..روزها از پي هم مي گذشتن و همه چيز داشت اماده مي شد براي ازدواج منو مسعود .....

حالا كه فكر مي كردم تمام تقصيرا رو گردن اون موجود نحس مي نداختم ....

اگه اونروز ...اون اونجا نبود.... من زبونم دراز بود و مي تونستم مانع از اين ازدواج بشم..

چه كنم كه مخالفتم با اين ازدواج چيزي جز بد نامي برام نداشت ....

چيزايي كه برام مي خريدن ...برام بي ارزش بودن ...به هيچ كدومشون نگاه نمي كردم ..علاقه اي به هيچ كدومشون نداشتم .....

اون بهم گفته بود كه نمي ذاره درس بخونم ..پس تلاش براي قبولي براي اخرين ترم چيزي نبود كه من دنبالش باشم و با بدترين نمرات..... اخرين ترم رو هم گذروندم .....

خيلي وقت بود از خونه خارج نشده بودم .....دلم هواي بيرونو كرده بود ...دلم مي خواست رفت و امد ادما رو ببينم..

اقا جونم فكر مي كرد من سر به راه شدم و ديگه مخالفت نمي كنم ..... براي همينم چيزي بهم نمي گفت.و باهام كاري نداشت

...دو روز ديگه به مراسم عروسي مونده بود.....

حالا... حال لاله رو درك مي كردم .....اون روزي كه عروس شده بودو من براش شادي مي كردمو مي خنديدم ........نمي دونستم كه از درون داره گريه مي كنه و فرياد مي زنه ...

همه براش دست مي زدنو رو سرش نقل مي پاشيدن ...ولي كسي نمي دونست داره رو سرش زهر عسل مي پاشه...... از اون روزا 5 سال مي گذره ..

و حالا نوبت من بود .....

خانوم محبي از مادرم خواسته بود براي خريد حلقه منو هم با خودشون ببرن ..حلقه كه چه عرض كنم..منظورشون نشون بود ....بعد از اين همه مدت مي خواستن برام نشون بخرن ....البته حقم داشتن ....انقدر خودمو ازشون قايم كرده بودم ...كه ميلي به ديدنم نداشتن....ولي من نمي خواستم ..دل خوشي برام نمونده بود كه حالا با خريد حلقه كاملش كنم..

****

-نه من نميام...... حالا كه همه چي رو خريديد.... از اين به بعدشم خودتون بگيريد..

خانوم جون- نمي شه دختر مادرش گفته بياي

-من نميام

خانوم جون- پاشو هدي... دوباره شر به پا نكن

با عصبانيت فرياد زدم:

من؟ ..من كي شر به پا كردم ..شما كه هركاري خواستيد كرديد..چيزي هم برا ي من مونده كه بخوام باهاش شر به پا كنم..

با نارحتي گوشه اتاقم نشستم

خانوم جون- پاشو مي گم الهه هم بياد خوبه

جوابي ندادم

خانوم جون- تا مي رم صداش كنم.... اماده شو بيا....هدي تا يه ساعت ديگه ميانا ..

دلم مي خواست گريه كنم ..داد بزنم..به همه آدم و عالم بگم ..من نمي خوام...من نمي خوام ازدواج كنم.......

همه چيز براي يه ازدواج مسخره اماده بود..چرا مسعود ولم نمي كرد ..اون كه از من بدش مياد...چرا مي خواد زندگيمو خراب كنه ....؟

بعد از 20 دقيقه اي صداي در اتاقم امد.... الهه با روي باز و خنده وارد اتاقم شد..ولي وقتي حال گرفته منو ديد.... اونم پكر شد..

الهه- چرا نشستي هدي جون .....پاشو ديگه... الان ميان ..پاشو... مي دونم راضي نيستي ....ولي بذار حداقل يه خاطره خوش برات بمونه ....

- چرا نمي فهمي اينا همش نقشه است.... اون از من خوشش نمياد ...داره بلاجبار باهام ازدواج مي كنه.... مي فهمي به زور..حالا بيام بگم چي؟ ..كدوم انگشتر بهم مياد..؟

الهه- عزيزم مي دونم چي مي گي .....دو روز ديگه مراسمته ...بزار همه چيز خوب پيش بره ......شايد اونطور ادمي نباشه ...

-نه من نميام...

يه دفعه صداي اقام بلند شد

چي مي گه اين دختر.... غلط كرده كه نمياد...... مگه ابروي من كشكه كه اين داره باهاش بازي مي كنه

خانوم جون- اقا اروم باشيد الان اماده ميشه ...

الهه- پاشو هدي جون.... باز اقات جوش اورده ..ممكنه بلا ملايي سرت بياره ها...... تو كه نمي خواي جلوي اونا ..

- بسه ديگه جلوي كيا ...؟

.اونا برام مهم نيستن ....مهم زندگيمه كه داره از بين مي ره ....

به هق هق افتادم.....الهه مي خوام بميرم ...

الهه اروم سرمو گذاشت تو بغلش ..

الهه- تورخدا گريه نكن ..من دلداري دادن بلد نيستم ...انقدر بد بين نباش.هدي ..... شايد زندگي روي خوششو بهت نشون داد...

خانوم جون- هدي تو كه هنوز لباس نپوشيدي .....پاشو تا اون روي اقات بالا نيومده ...اونام الان ميان ...الهه قربونت برم... بدو كمكش كن لباساشو بپوشه ......

الهه- چشم..

خانوم جون از اتاق رفت بيرون

الهه- چشات باد كرده ...بس كه گريه كردي ..اين كارارو با خودت نكن هدي...

- ..همش تقصيره اونه

الهه- تقصير كي؟ ..مسعود..؟

نمي تونستم اسمشو به زبون بيارم اسمشم نحسي مي يورد ........با كمك الهه مانتو و روسريمو سرم كردم چادرو رو سرم انداخت....

الهه- بخند ديگه گريه نكن....

-نمي تونم خودمو بزنم به خوشحالي.... نمي تونم الهه.

اقا جون- چي شد خانوم اين دختر داره چه غلطي مي كنه....لاله رو شوهر دادم انقدر زجر نكشيدم ....كه سر اين يكي دارم مي كشم..

.با چشاي گريون شروع كردم به پوشيدن كفشام ...الهه هم كمك مي كرد

اقا جون زير ايون در حال كشيدن قليون بود....دوست نداشتم بهش نگاه كنم.....تا نزديك حوض امدم ...

الهه- ببين با خودت چيكار كردي ...چرا انقدر گريه كردي ... يكمي به صورتت اب بزن ...الان بيان اينطوري ببيننت بده ها

-نه همين طوري خوبه ...

نمي دونم اقا جون از كجا عصبي بود......

اقا جون- حرف حساب اين دختر چيه ؟...چرا انقدر بازي در مياره ....؟

با عصبانيت به طرف من امد...

اقا جون- چته ؟....بده داري شوهر مي كني؟ خانوم خودت مي شي ...چنان عزا گرفته كه انگار باباش مرده..

تو دلم گفتم فكر نكنم تو عذاي شما انقدر ناراحت بشم .....ولي زود زبونم گاز گرفتم ...و تو دلم شروع كردم به استغفرالله گفتن

اقا جون- همه ارزو ميكنن كه جاي تو بودن ...

.يهو از دهنم پريد ...:

من همه نيستم.... از اين ارزوهام هم ندارم...

اقا جون- بله؟....چي گفتي؟

سريع دستمو گذاشتم رو دهنم ..

اقا جون- خيلي گستاخ شدي كه چشم تو چشم من حرف مي زني ..

با چشماي به خون نشستش بهم نگاه كرد و يه كشيده خوابوند تو گوشم

تو اين مدت.... اين چندين بار بود كه ضرب شست اقاجونو تناول مي كردم

چنان زد كه به عقب پرت شدم تو همين حين زنگ خونه به صدا در امد....

اونروز حرفا و كاراي اقاجون برام چيز غريبي بود....

اونا يك عمر به پدر و مادرشوم چشم مي گفتن ..و براي همين انتظار اين رفتارارو از جانب بچه اش... اونم دخترش نداشت..

الهه به سرعت رفت كه در باز كنه...

جرات خيره شدن به چشماي اقاي جونو نداشتم ....ولي شايد دلش به رحم مي يومد و مي زد زير همه چي .....من فقط يه معجزه مي خواستم ...

گونه ام مي سوخت مي دونستم جاي انگشتاش رو صورتم مونده .....اصراراشو نمي فهميدم ..ولي طاقتم تموم شده بود....

خانوم جون بازومو گرفته بود كه منو از اقا جون دور كنه ....كه كمتر دهنمو باز كنم ....

بازومو از دست خانوم جون كشيدم بيرون .دستم رو گونه ام بود

جلوش وايستادم ....سرم پايين بود ..بايد حرفمو مي زدم.... جز خودم هيچ كس ديگه نمي تونست كمكم كنه ...

-اقا جون من....من...

من نمي خوام ازدواج كنم

كه يكي محكمتر از كشيده قبليش خوابوند اينور صورتم ....مزه خونو تو دهنم حس كردم ...

سعي كردم نيفتم و محكمتر از دفعه قبل...

-من دوسش ندارم...نمي شناسمش ...ازش خوشم نمياد ...نمي خوام باهاش ازدواج كنم

يكي ديگه محكمتر خوابوند تو گوشم ...ديگه كم اوردم افتادم رو زمين

سرمو اوردم بالا و به چشاي به خون نشسته اقا جون دوباره خيره شدم..مشغول در اوردن كمربندش شد و با يه حركت از كمرش كشيد بيرون ... برد بالاي سرم... چشمامو بستم

كه پهلوم به شدت به درد و سوزش افتاد...

دندونامو بهم فشار دادم....كمربندو دوباره ديدم كه رفت بالا ..سريع چشمامو بستم

مسعود- حاج اقا اين چه كاريه ...

اقا جون- ولم كن دختره هرزه فكر كرده كيه ...جلوم وايميسته مي گه......

اقا جون دندوناشو بهم فشار داد و يه استغفرالله گفت....

زير پاهاي اقاجون و مسعود افتاده بودم

اقا جون- اين بايد ادب شه ....هر چي كوتاه امدم بسه ...

مسعود- حاج اقا شما الان عصباني هستيد.... شگون نداره اين روز اين كارارو بكنيد ...كشون كشون خودمو از شون دور كردم و بلند شدم و دويدم به سمت اتاقم ....

چادرم همون جا تو حياط ولوي زمين شده بود ..خزيدم بين تخت و كمدم ..از بچگي هميشه هر وقت كم مي يوردم و گريه مي كردم مي يومد اينجا ....

در باز شد ......

صداي داد و بيداد اقا جون كل خونه رو برداشته بود....اخلاقشو خوب مي دونستم ....وقتي مي ديد كسي بهش التماس و خواهش مي كنه بد تر تن صداش مي برد بالا و دور بر مي داشت .

الهه- بميرم خيلي درد مي كنه ....

با پشت دستش.... گونه امو نوازش كرد ..

الهه با گريه..:

گريه نكن ....چرا انقدر لج مي كني... مثل بچه ادم بگو چشم ....از كتك خوردن خوشت مياد ..ببين اگه مسعود نبود الان لش شده بودي گوشه حياط ....

- همه چي رو ديد؟

سرشو به نشونه اره تكون داد

-مامانش اينا چي؟

الهه- وقتي درو باز كردم فقط خودش بود كسي باهاش نبود..

....بينيمو كشيدم بالا

- الان كجاست؟

الهه- داره اقات اروم مي كنه ...

-فهميد قضيه سر چي بود.......؟

الهه- نمي دونم فكر نكنم...

دستشو گذاشت زير چونم و صورتمو كمي تكون داد.....

الهه- صورتت چي شده..خوبه پس فردا عروسيته

خانوم جون- الهه ..الهه

الهه- برم ببينم خانوم جونت چي ميگه ..

.با بلند شدنش سرمو گذاشتم رو زانوهام و دستامو قلاب كردم دورشون ...

صداي باز شدن در اتاق :

-الهه برو بگو حوصله ندارم..... نمي خوام بيام ....

مسعود-تو چه مرگته؟

يه دفعه سرمو از روي زانوهام برداشتم....و به مسعود كه رو به روم وايستاده بود نگاه كردم

با ناباوري به در اتاق خيره شدم ....چطوري امده بود توي اتاقم؟ ..اونم جلوي چشم اقا جون

خجالت كشيدم ....چادر سرم نبود ....براي همين با دست... پايين مانتومو كمي كشيدم پايين تر و دستي به روسريم كشيدم....

بهم نزديكتر شد ..بيشتر تو خودم جمع شدم.....و سرمو گرفتم پايين

مسعود-به خاطر اون داري اينكارارو مي كني ؟

زود سرمو گرفتم به طرفش.....

حالا به طرفم خم شده بود و سرش به سرم نزديك بود ....

مسعود-ارزششو داره كه اين همه براش كتك بخوري؟ ....اوني كه حتي واينيستاد تا بگه عاشقته

دهنمو باز كردم كه با داد و فرياد جوابشو بدم .....

انگشت اشاره اشو به لبام نزديك كرد

مسعود-داد نزن ....من هنوز همون مسعودم ...هيچيم عوض نشده ..فعلا اقات انقدر عصباني هست... كه من نمي خوام دردسر جديدي درست كنم ....

پس مراقب حرف زدنت باش .....

سرمو گرفتم پايين ...

-من با اونم هيچ صنمي ندارم.....بودن اون اونجا.... فقط يه اتفاق بود ........

مسعود-پس حرف حسابت چيه ؟

-من..من فقط نمي خوام ازدواج كنم

مسعود-همين

سرمو تكون دادم......

مسعود-متاسفم شما مجبوري ازدواج كني ..اونم با من.....پس فردام عروسيته.. الانم پا ميشي مي ريم خريد حلقه .....

ساكت به پاهاي جفت شدم خيره شدم

مسعود-نمي شنوي چي مي گم...؟

بازم سكوت...

مسعود-باشه منم الان مي رم پيش اقا جونتو مي گم ....شما نمي خواي با من ازدواج كني ..دلت يه جاي ديگه گير ه.....از قضا پيش پسر حاج فتاحم گيره

دستشو كرد تو جيب شلوارش و به طرف در اتاق راه افتاد ..

سريع از جام بلند شدم

-باشه صبر كن ...

با لبخند كجي كه گوشه لبش نشسته بود به طرفم برگشت...

نقطه ضعفمو فهميده بود

-بريد بيرون من الان اماده ميشم ميام .....

دستي به گردنش كشيد ..معلوم بود خندشو كنترل مي كنه ..دروباز كرد و از اتاق خارج شد....

من بازنده بودم ...همه چيز از همين حالا معلوم بود ....

دنبال چادرم گشتم ...يادم افتاد كه افتاده وسط حياط..يه چادر ديگه از كمد لباسام برداشتم ..

چهره امو تو اينه نگاه كردم .... جاي انگشتاي اقا جون يه طرف صورتم مونده بود....

از اتاق با ناراحتي امدم بيرون ...اثري از الهه نبود...سرو صداهايي كه از اشپزخونه ميومد ..منو به اون طرف كشوند .....

خانوم جون در حال چايي دم كردن و چيدن ميوه بود...

با صداي دو رگه و بغض الودي ....

-چرا اماده نشديد؟...پس الهه كو ؟

خانوم جون- بيا تو مادر مي ريد .....

-مي ريم ؟

اقا جون- خانوم هدي رو صدا كن بياد اينجا...كارش دارم

خانوم جون- برو ببين اقات چي مي گه ....مسعودهم پيش اقا جونته

با قيافه در هم و داغوني رفتم طرف پذيرايي .....مسعود سرش پايين بود و روي مبل دو نفره اي نشسته بود...اقا جونمم كمي دور تر از اون.. روي يه مبل ديگه نشسته بود ....

اقا جون تا چشمش به من خورد.... چند بار چشماشو باز كردو بست.

اقا جون- برو پيش مسعود بشين ....

مسعود بهم خيره شد....

با ابهام به اقا جون نگاه كردم ..

اقا جون-.چرا وايستادي؟.... مي گم برو اونجا بشين ...

.سر در گرم رفتم و سعي كردم كمي دورتر از مسعود بشينم ...داشتم مي نشستم كه

اقا جون- اونجا نه .....رو همون مبلي بشين كه مسعود نشسته

متعجب از رفتار اقا جون.... براي اطمينان باز به اقا جون نگاه كردم..

اقا جون- چرا امروز انقدر تو گيج مي زني دختر .... .مي گم .برو اونجا بشين

اروم رفتم و رو همون مبلي نشستم كه اون نشسته بود ...ولي با فاصله ....

اقا جون دستي به ريشاش كشيدو.گفت:

پس فردا مراسم عروسيتونه ..براي اينكه رفت و امدنتون راحتر بشه يه صيغه محرميت دو روزه براتون مي خونم ....قرار بود زودتر از اينا...اين كارو براتون بكنم... ولي حالا هم دير نشده .

..به مسعود نگاه نمي كردم ازش متنفر بودم... اون داشت از من سوء استفاده مي كرد.....

اقا جون ازم پرسيد موافقم يا نه...

.چي مي تونستم بگم ؟بگم نه؟..نه جراتشو نداشتم...اگرم مي گفتم نه با دو ..سه تا كشيده ديگه بله رو از دهنم مي كشيد بيرون...

پس سنگين تر بود كه بگم بله ...و من با حركت سر موافقتمو اعلام كردم

اقاجون شروع كرد به خوندن ...و من ناباورانه به كلمه هايي كه از دهن اقا جون خارج مي شد گوش كردم....

احساس كردم از يه بلندي به سرعت سقوط كردم .....

خانوم جون با يه ظرف شيريني امد تو و شروع كرد به تعارف كردن ..من هنوز گنگ بودم...نمي تونستم بفهمم چه بلايي سرم امده....

تمام بدنم شل شده بود .....انگار يه وزنه چند كيلويي به پاهام بسته بودن و منو ميخكوب زمين و زمان كرده بودن ....

.فكر مي كردم با يه صيغه دو روزه ....ديگه زنش شدم ...و بد بخت ....

اقا جون- حالا دو نفري مي تونيد بريد خريد ..من بايد برم بيرون .....خانوم بچه ها رو راه بنداز كه برن

خانوم جون- چشم اقا ....

مسعود به احترام اقا جون بلند شد ..........ولي من مثل ماست به اتفاق چند دقيقه پيش فكر مي كردم .....

اقا جون رفته بود.....ولي كاري كه كرده بود هنوز تو ذهنم مونده بود ..

خانوم جون- مادر پاشو ......

خانوم جون چي مي گفت ؟كجا پاشم؟كجا برم؟..اصلا الان چي شد ؟... ..يعني اين مرد شد شوهرم ؟.....يعني .همه چي تموم شد..؟..

پس اين چيه كه مي گن اگه صيغه عقد بينتون خونده بشه مهر دو نفر به جون هم مي فته...پس چرا من هنوز ازش متنفرم ...

نه من باورم نمي كنم .... يعني بد بخت شدم....فقط به خاطر يه عوضي .....نه اين امكان نداره ....

خانوم جون- هدي جون چرا نشستي مادر..... پاشو قربونت اقا مسعود منتظرته

به سقف بالاي اتاق نگاه كردم.....چرا گوشه اتاق داره تكون مي خوره؟.... يعني زمين داره مي لرزه ؟ ....دهنم خشك شد .... احساس تلخي كردم....سست شدم.

. خانوم جون- پاشو مادر...

دسته مبلو گرفتم و دستمو گذاشتم رو سرم..... شايد با نگه داشتن سرم حركت سقف هم متوقف بشه

با چشماي كه چيزي به بسته شدنشون نمونده بود به مسعود نگاه كردم..همون قيافه عبوس...نه اين شوهر من نيست....چشام بسته شد و ديگه هيچي نفهميدم ...

چشم باز كردم كه رو تخت بيمارستانم و سرم تو دستمه ....خانوم جون با نگراني بالاي سرم وايستاده بود ....چندبار چشمامو باز و بسته كردم....

و به حركت قطره هاي سرم بالاي سرم نگاه كردم....

خانوم جون- چت شو يهو مادر؟

دستي به پيشونيم كشيدم...

خانوم جون- شانس اوردي اقا مسعود اونجا بود و گرفتت..... وگرنه سرت محكم مي خورد به لبه ميز.....تا افتادي از حال رفتي ..اقات كه نبود..... من و مسعود زودي اورديمت درمونگاه

سرت درد مي كنه؟

..سرمو تكون دادم...

خانوم جون- من ميرم به دكتر بگم بياد.... گفت بهوش امدي خبرش كنم ...

صورتمو گرفتم طرف پنجره ...

از نظرم همه چي تموم شده بود.....اين زندگي رو نمي خواستم..ادماشو نمي خواستم ...بلا استثنا از همه بدم امد بود ....

به درخت پشت پنجره خيره شدم ...

با خودم فكر كردم درخت به اين تنو مندي ......بايد خيلي وقت باشه كه اينجاست......لابد خيلي خيره سر بوده كه كسي جرات نكرده از اينجا برش داره .....

.اگه تو خيره سريو هنوز پشت اون پنجره اي ......من از تو خيره سر ترم.....نمي ذارم ...نمي ذارم هركي از راه رسيد تبر بزنه به وجودم .و....منو از زندگي ساقط كنه ...سرمو به طرف سقف برگردوندم .....

....ديگه نمي خوام با كسي حرف بزنم ....... لال موني مي گيرم..لال باشم بهتر از اين زندگي پوچه....بهتر از هم زبوني با ادمايي كه هيچي از زندگي نمي فهمنه

خانوم جون با دكتر و مسعود امدن تو

دكتر كه جون پخته و كمي قد بلند بود.....از جيب خودش يه چراغ قوه كوچيك در اورد و با شستش.... پلك چشممو بالا برد و نورو انداخت تو چشمم...

دكتر- به راست نگاه كن..بالا..پايين.....

سرشو تكون داد..خوبه

دستتشو گذاشت رو پيشونيم..رو جاي ضرب خوردگي

اخم در امد

دكتر- ضرب ديده روش يخ بذاريد خوب ميشه....سرمشم كه تموم شد مرخصه ....مي تونيد ببريدش ...

يكمم تقويتش كنيد ...خيلي ضعيف شده

دكتر بعد از كمي معاينه و مطمئن شدن از سلامتيم....از اتاق رفت بيرون

خانوم جون- مادر من برم به اقات يه زنگ بزنم الان ميام .....

مسعود بالاي سرم وايستاده بود...و چيزي نمي گفت....

دست چپشو گذاشته رو بالشت زير سرم ...مي دونستم داره نگام مي كنه...

ولي من ازش متنفر بودم ...دوسش نداشتم ...نمي خواستم چهره اشو ببينم.....

از همه بدم امده بود ....همه رو تو خراب شدن زندگيم مقصر مي دونستم .....

بعد از گذشته چند دقيقه مسعود از اتاق بيرون رفت.....

همش به اين فكر مي كردم كه اقاجون فقط به خاطر نداشتن پسر ..... اين بلاها رو داره سرم مياره ....

موقعه برگشتن من و خانوم جون عقب نشستم .... سرمو گذاشته بودم رو شونه اش.....رنگ و روم حسابي پريده بود...هر سه تامون ساكت بوديم....نمي دونم مسعود به چي فكر مي كرد..ولي مثل هميشه اخمو به نظر مي رسيد....

از خانوم جون هم... انتظار همدردي نداشتم ...مگه خودش چطور ازدواج كرده بود..حتما اونم مثل من .....شايدم بدتر ......

چشمم به اينه ماشين خورد ..مسعود داشت نگام مي كرد...اخم كردم و با تنفر بهش خيره شدم...فقط يه پوزخند زد و نگاشو ازم گرفت ....

...موقعه پياده شدن بدون خداحافظي از ماشين امدم پايين و رفتم تو خونه...

هر چي خانوم جون صدام كرد فايده اي نداشت ...

جلوي اقاجون موش بودم ...براي ديگران كه نبودم .......(اره جون عمه ات )

وارد اتاقم كه شدم رو لبه تخت نشستم و سرمو گرفتم بين دوتا دستام .....

خانوم جون- خيلي بد كردي.... يه خداحافظي هم نمي تونستي بكني؟ ..مثلا شوهرته مادر ...

-من كه بله رو نگفتم پس شوهرم نيست ....

خانوم جون- مادر محرمته

- بله به اجبار محرممه با بله اي كه به زور ازم گرفتن محرممه

خانوم جون- فردا صبح ...زودتر مياد دنبالت بريد باهم خريد...

با خشم سرمو از بين دستام بلند كردم....

-چرا دست از سرم بر نمي داريد..خب مي خواد بگيره بگيره ....چرا هي منو اذيت مي كنيد ..بره بگيره ..يه اشغالم براي دستاي من بگيره ...

خانوم جون- خيلي بي ادب شدي.... والا خيلي اقايي به خرج مي ده كه هيچي بهت نمي گه ....

خانوم جون از اتاق رفت بيرون ....و من با اعصابي اشفته به ديوار تكيه دادم و به اينده مبهمي فكر كردم..كه قراره بود توش زندگي كنم....و دست و پا بزنم

اگه اقام كمي مهربونتر بود اگه كمي با بچه هاش رفيق تر بود ...مسلما من انقدر زجر نمي كشيدم .......

به ديوار رو به روم خيره شدم ...قطره اشكي از چشمم سرازير شد..

ديگه چيكار مي تونستم بكنم .....يعني ديگه كاري از دستم بر نمي يومد.كه بكنم .........

بعض كردم ....و سعي كردم گريه نكنم ...

در حالي كه لب پاينمو گاز مي گرفتم...

- باشه حالا كه قسمتم اينه ...قبولش مي كنم.... ولي بعدشو كه خودم مي تونم تغيير بدم ...

بگرد اقا مسعود بگرد تا بگرديم..هنوز منو نشناختي ....منو از عصبانيت مي ترسوني .....؟

منم به سبك خودم باهات زندگي مي كنم انقدر اذيتت مي كنم كه از كارت پشيمون بشي...كه به غلط كردن بيفتي ..كه خودت دو دستي سه طلاقه ام كني ...

بينيمو كشيدم...بالا..با تمام تلاشي كه كرده بودم كه گريه نكنم ..ولي بلاخره مغلوب شدمو اشكم در امد...

صبح كه از خواب بيدار شدم....به اينه نگاه كردم رو صورتم چندتا جاي كبود ي و سياهي بود

خانوم جون - هدي بيدارشو مادر ..مسعود زنگ زد گفت داره مياد..اماده شو... الانست كه برسه ....

تمام بدنم بوي الكل مي داد ....رفتم زير دوش اب و خودم زير اب گرم رها كردم ......

خيلي سبك شدم .....تا مي تونستم لفتش دادم ..موهامو با ارامش خشك كردم ......و با كمترين سرعت ممكن لباساموپوشيدم ...

خانوم جون - چيكار مي كني ؟از كي كه دارم صدات مي كنم ..مي دوني خيلي وقته منتظرته ....

شونه هامو انداختم بالا ....چادرمو برداشتم و از اتاق امدم بيرون ....رو مبل نشسته بود و دستشو گذاشته بود زير چونه اش ....

منو ديد .... سلام كم جوني بهش كردم و به طرف حياط راه افتادم ........مسعود هم بلند شد .....و دنبالم راه افتاد ....

كنار ماشين وايستادم تا درو باز كنه در باز كرد و پشت فرمون نشست...منم بدون مقدمه در جلو رو باز كردم و بغل دستش نشستم .....

كمي جا خورد ولي خودشو نباخت ...ماشينو روشن كرد....

اونم غرور خودشو داشت .....از اينكه كنار مردي بودم كه هيچ حسي بهش نداشتم حالت تهوع بهم دست مي داد...هر لحظه مي خواستم گريه كنم ...

همش تو دلم مي گفتم اقا جون چطور دلش امد با زندگيم باز كني ....

يه لحظه با خودم فكر كردم خودمو از ماشين پرت كنم....كه اين خواب براي هميشه تموم بشه ....

دستمو رو دست گيره در گذاشتم .....

نمي خواستم با زندگي مجرديم خداحافظي كنم براي من خيلي زود بود ....

فكر كردن به اين كه تا يكي دو روز ديگه بايد به خونه كسي برم كه هيچ شناختي نسبت بهش ندارم ..و تمام وجودش خشم و غروره...... نفسمو بند مي اورد .....

يه جورايي ازش مي ترسيدم ...از كنارش بودن ..از هم صحبتي باهاش....و اينكه اگه بخوام يه شب تا صبحو كنارش سپري كنم ....تمام بدنمو به لرزش و اضطراب مي نداخت

سرمو كمي بالا اوردم و به نيم چهر ه اش نگاه كردم ....

نه تو روياهامم چنين كسي رو نديده بودم ....ازش بدم مياد ....بدم مياد ....نمي تونم تحملش كنم

به دستم كه روي دستگيره بود نگاه كردم ..متوجه من نبود ...

نبايدم باشه...... من براش بي ارزش بودم .....

خدا مي دونم گناه ولي من نمي خوام مثل لاله ..تحمل كنم و زجر بكشم و اداي ادم خوشبختو در بيارم ...چشمامو بستم ...اب دهنمو قورت دادم

مسعود- حالت خوب نيست؟

با اين حرف سريع به طرفش نگاه كردم

كاملا بي احساس بود

كمي نگاش كردم و جوابي ندادم و دوباره به رو به رو خيره شدم ..

همين نگاه بي احساس و سرد منو جريحتر مي كرد كه كارمو ادامه بدم .....

دستمو محكمتر رو دستگيره گرفتم ..هيچي از بيرون و ادماش نمي فهميدم...

......يالا.هدي .تموش كن..زود باش......دستام مي لرزيد

..كمي خودمو بيشتر به در نزديك كردم ....گلوم در گرفته بود بس كه بغض كرده بودمو رهاش نكرده بودم...

چرا جراتشو ندارم ..بي عرضه .....جرات يه كار ساده رو هم نداري فقط ادعات ميشه

احساس كردم سردم شد ......برگشتم به طرفش ...پنجره طرف خودشو داده بود پايين

بي خيال بود ..اصلا انگار نه انگاري موجودي مثل من كنارشه....

اون حتي به نظرم.....احساس تنفرشو هم نسبت به من از دست داده بود ....

بي خيال بي خيال بود..

.....چونم داشت مي لرزيد..از اينكه عرضه كشتن خودمم نداشتم..از اينكه ادماي اطرافم براي زندگيم نقشه مي كشيدن ..

همه و همه داشتن داغونم مي كردن ....تو خيالام غرق بودم ...به تمام افكاراي مسخره ام اجازه داده بودم. كه پرواز كنن و منو هر جايي كه دوست دارن ببرن ....به همه چي فكر مي كردم به مرگ..به زندگي ..به جنس مخالف ...به هم اغوشي با مردي كه بايد كوه يخ باشه ...به بچه...به اينكه اين زندگي تا كي ادامه داره ......به همه چي و همه چي .....

كه با صداش ..منو از همه اين توهمات دور كرد

مسعود- ديگه بهتره بهش فكر نكني ....خوشم نمياد وقتي امدي خونم ذهنت جاي ديگه اي باشه.......

بهش نگاه نمي كردم ...ولي با اين حرفش جرقه اي تو ذهنم زده شد ...

راست مي گفت.... اون..اون همه ي زندگيمو بهم زده بود...چرا بايد خودمو مي كشم.... بايد از اونم انتقام مي گرفتم ....دستمو سريع از روي دستگيره برداشتم

مسعود- چقدر زود پشيمون شدي؟

با سرعت به طرفش چرخيدم ...

با خودم گفتم يعني اون ديده بود كه مي خواستم چيكار كنم ؟

مسعود- زبونت خيلي درازه ولي تو عمل خيلي ضعيفي ...

براي خودم متاسفم كه مجبورم تحملت كنم

حرفاتو نخور ..راحت بگو

بگو ازم بدت مياد ..بخاطر اينكه تو رو از عشقت جدا كردم ..همونطور كه تو اينكارو با من كردي ...بگو حالت از چهره ام بهم مي خوره ..و نمي توني به عنوان شوهر ت تحمل كني ..همون طور كه من نمي تونم تو رو تحمل كنم ...

نمي دونم پدرم چه اصراي داره كه از يه خانواده سنتي دختر بگيرم ....

من يه ماهم نيست كه برگشتم ولي انتظار داره سريع همه چيزو قبول كنم ....با همه چيز كنار بيام

برگشت و يه نيم نگاه به چهره اشفته من كرد ....

مسعود- از من انتظار يه زندگي خوشو نداشته باش

مي خوام تو رو به ارزوت برسونم ....يعني فقط اسمم روت سنگيني كنه ..كه كسي جرات نكنه بهت نزديك بشه ....

بايد دلت به حال خودت بسوزه ....تو ديگه وقتي زنم شي ديگه هيچ كسي جرات نمي كنه بهت نگاه كنه ..

ولي من مي تونم در كمال ارامش به عشق خودم برسم ..به كسي كه دوسش دارم ...و تو با وجود نحست ازم دورش كردي ....

حالا هم دير نشده مي توني خودتو پرت كني بيرون ..اگرم مي خواي سرعتمو بيشتر مي كنم كه اميدي براي زنده موندنت نمونه..اينطوري منم راحترم ....يه مزاحم كمتر ....

در فواصل همه ي حرفايي كه زده بود ناخواسته بغضم تركيده بود ..و چشمام خيس شده بود ....

مسعود- نمي دونم چرا خر شدم و باهات لجبازي كردم .....

تازه بايد از خداتم باشه زن من مي شي... كي اين دوره زمونه مياد با يه دختر كم سن و سال با تحصيلات ناچيز ازدواج كنه....هان؟

به خدا خيلي خوش شانسي ....

حيف عشقي كه مي تونستم داشته باشم و حالا ندارم ....هم سن خودم بود ....دانشگاه رفته بود ....اداب معاشرت بلد بود .

.با پوزخند ..توچي ؟

تو چي داري كه دلم بهش خوش باشه ...

جز اينكه يه دختر چادري هستي ....كه چهره چندان جذابي هم نداره كه بگم هيچي نداره ..لا اقل يه چهره اي داره كه بهم ارامش بده؟

با عصبانيت دنده رو عوض كرد ...

نمي خواي تو خودتو تخليه كني ؟

بگو..... تا قبل از عقد واقعي خيلي وقت داري..بگو خودتو سبك كن .....هر چي باشه دوتامون ناچاريم همديگرو تحمل كنيم ..حداقل تو اين يه مورد باهم تفاهم داريم ...

/

با چشماي پر اشك از پنجره به بيرون نگاه كردم ..

همه چيز برام تموم شده بود..انتقام برام ديگه رنگي نداشت ...به رمق دستمو گذاشتم رو دستگيره در ..با يه لبخند تلخ به طرف مسعود برگشتم ...رنگش پريد ....لبخند تلخم با اشك قاطي شد..دستگيره رو كشيدم ...چشمامو بستم و خودمو در حصار تنهايم رها كردم...

خدايا منو ببخش ....نمي تونم

صداي فرياد مسعود بود كه تو گوشم شنيده مي شد...

هدي

سرعت ماشين كم شد ....مسعود به بازوم چنگ انداخت ....در باز بود ...

ماشين با اينكه سرعتش داشت كم مي شد ...ولي براي من كلي سرعت بود ..فكر كردم الانه كه سرم بخوره به بلوكاي چيده شده كنار خيابون ....

از ترس جيغ كشيدم ...كه كشيده شدم داخل ماشين ...همزمان با توقف ماشين .كه برخورد شديدش به بلوكا بود ..پرت شدم تو بغل مسعود....

ولي قبلش سرم محكم خورد به فرمون ماشين ... .. يه لحظه لاستيك جلوي ماشين رفت بالا و محكم خورد زمين .....

بي حال شدم .... نمي تونستم تكون بخورم .......مسعود منو محكم گرفته بود...

چشماشو باز كرد .........و قتي ديد دارم نفس مي كشم..و .سرم رو سينه اشه .... خيالش راحت شدو چشماشو بست و سرشو تكيه داد به عقب .....

تازه شروع كرده بودم به لرزيدن .....اشكم از كاري كه مي خواستم بكنم در امد ...هنوز دستش رو بازوم بود ....

صداي قلبش كه شديدتر از ضربان قلب من بود ...دم گوشم نواخته مي شد ...

گرماي بدنش بي نهايت ارامش بخش بود...قفسه سينه اش مرتب بالا و پايين مي رفت ..

روم نمي شد سرمو از رو سينه اش بردارم ...... قدرتيم براي جدا كردن خودم ازش نداشتم.....

چون كه ماشين به صورت ناجوري متوقف شده بود و محكم خورده بود به بلوكا ..مردم متوجه ما شدن و كم كم دور ماشين جمع شدن ...

احساس كردم كه بازومو محكمتر داره فشار مي ده ...حتي دست ديگه اشو بالا اورد و دستمو كه از بي حسي اويزون شده بود گرفت تو مشتش....

انقدر قلبم تند مي زدم كه فكر مي كردم هر لحظه از سينه ام بزنه بيرون ....وضعيت قلب مسعودم حال روز بهتري از قلب من نداشت ...

(اقا اقا ....حالتون خوبه ....؟)

مسعود با شنيدن صداي مردم به خودش امد و دستمو رها كرد ....و سعي كرد منو از خودش جدا كنه

منم زود خودمو از بغل مسعود در اوردم و چادرو تا جايي كه مي تونستم كشيده ام رو صورتم ...

(خدا خيلي بهتون رحم كرد ..خيلي بد خورديد به بلوكا.....

اقا يكي ماشين بياره فكر كنم ....حالشون خوب نيست ..)

دوتامون تو شوك ضربه و آغوش هم بوديم ..من كه صدام در نمي يومد ....و سعي مي كردم تا جايي كه ممكنه اصلا بهش نگاه نكنم

مسعود- نه نه ..ممنون چيزي نيست ..

(.پسرم حال خانوم خوبه ........؟)

از زير چادر ..مي ديدمش..صورتشو به طرفم گرفته بود......

با صداي اروم و لرزوني ..... خوبي ؟

فقط سرمو تكون دادم ...

سرم به شدت درد مي كرد ....

بلاخره با كمك مردم ماشينو كه يه لاستيكش بعد از برخورد به بلوكا رفته بود توي جوي اب ......درش اوردن .

.مسعود وقتي سوار شد ......دستي به موهاش كشيد..هنوز اثار عرق رو پيشونيش بود...

مردم كم كم داشتن از ماشين دور مي شدن....

مسعود- تو حالت خوبه ؟

سعي كردم فقط يه جواب كوتاه بدم

-اره

...و چادرو بيشتر كشيدم روم ...منتظر بودم كه داد و بيداد كنه رو سرم.....به خاطر كار مسخره اي كه مي خواستم بكنم .....

ولي چيزي نگفتو و به راه افتاد....دست كشيدم رو سرم ..خيلي درد مي كرد ....

سر انگشتامو نگاه كردم.... خوني بود ....

مسعود- چي شده ؟

زود دستمو بردم زير چادر ..ماشينو پارك كرد يه گوشه خيابون ...

سريع دستشو گذاشت رو شونه امو ....و منو چرخوند طرف خودش ..

مسعود-.بذار ببينم ..چي شده ...؟

چادرو زد كنار ...

مسعود- اين كي خوني شد ....؟

يه لحظه همه چي رو فراموش كردم و دوباره برگشتم تو لاك بد خويم ..و حالت تدافعي به خودم گرفتم ....

دستشو پس زدم ..

و داد زدم

- به من دست نزن ...

از حركتم جا خورد ...بهش نگاه نمي كردم ....با عصبانيت بهم خيره شد .....چشمامو بستم ..همش فكر مي كردم الانه كه با پشت دست بكوبه تو دهنم ..اما اون حركت كرد ....

حرفي نمي زديم تا اينكه بعد از مدتي ماشينو متوقف كرد و ....بدون اينكه چيزي به من بگه پياده شد ...يه ربع گذشت ..اصلا اهميت ندادم كجا رفته..... با گوشه چادرم خونه رو پيشونيمو پاك كردم..فقط جاش حسابي درد مي كرد .....

وقتي برگشت ....بازم چيزي نگفت و حركت كرد .......اين حرف نزدنش..بيشتر منو مي ترسوند....

دلم مي خواست ...يه جوري همه چي رو تموم كنم ....

قبل از اينكه خيلي دير بشه ..پس بايد باهاش حرف مي زدم ....اونم ادم بود ..منطق سرش ميشد ....پس حتما مي تونست منو درك كنه

بايد راضيش مي كردم .. كه بزرگترا رو قانع كنه ....تا اين عروسي سر نگيره

بايد همين الان باهاش حرف بزنم ...هنوز دير نشده.......

داشتم با جمله ها بازي مي كردم كه يه طوري شروع كنم.... ..

كه گرماي تنشو به ياد اوردم و گر گرفتم ....

احساس خوشايند و شيريني بود .....دلم مي خواست يه بار ديگه تجربه اش كنم ....

اما سريع سرمو تكون دادم

نه ...نه هدي ...اينا همش هوسه ....از ذهنت دورشون كن ....همش يه اتفاق بود ...اون دوست نداره....بهش فكر نكن..فكر نكن

بايد تمركز مي كردم ....سخت بود ..ولي شدني بود ...سرم پايين بود ..لبامو با زبونم خيس كردم ....مي دونستم عصبانيه ........اما چشمامو بستمو و گفتم:

- چي از جونم مي خواي؟

متوجه شدم كه برگشته و منو نگاه مي كنه ..دستمو مشت كردم ..

تا قدرت بگيرم براي ادامه حرفام ...

-نشنيدي؟گفتم چي از جون من مي خواي ؟چيكار به من داري؟

يه دفعه بلند زد زير خنده..

كه باعث شد از ترس به خودم تكوني بخورم و سرمو بيارم بالا و به حركاتش نگاه كنم

مسعود- من چي از جونت مي خوام؟ يا تو چي از جونم مي خواي ...

پوزخندي زد و گفت:

روتو برم ...ماشالله از زبونم كه كم نمياري ....

سرم انداختم پايين و به حرفش اهميت ندادم

مي دونستم كه نبايد عصبانيش كنم ..پس با ارامش :

چرا اين بازي رو تموم نمي كني ..باشه تسليم.. من شكستمو قبول كردم ......

ديگه نمي تونم به اين بازي ادامه بدم...

دستمو تا زير چونه ام بردم

-به اينجام رسيده.......خواهش مي كنم تمومش كن.....تموش كن ...برو به همه بگو كه با اين ازدواج مخالفي ....همونطور كه واقعا هستي ...همونطور كه واقعا نمي توني منو تحمل كني

چشام پر اشك شده بود..ولي نبايد گريه مي كردم ...

- چرا با زندگي خودتو و من بازي مي كني؟ ....مگه تو عاشق كس ديگه اي نيستي ...

اگه اونو دوست داري ....چرا داري ولش مي كني....براي اينكه با من لج كني... پا مي زني به بختت....؟

مي خواستم حرفي بزنه ...و بگه باشه و همه چي تموم ....ولي بدجوري سكوت كرده بود ....

دنده رو با عصبانيت جابه جا كرد...

- گفتم كه من كم اوردم ..تو هم كوتاه بيا ..هنوز اتفاقي نيفتاده ....همه چي مثل قبله....

جواب نمي داد....

دندونامو به هم فشار دادم.....طاقتم ديگه داشت تموم ميشد

-چرا جواب نمي دي؟.....

با حرص :

-داري لذت مي بري از اينكه يه نفر بهت التماس كنه..

باشه بهت التماس مي كنم ..... خواهش مي كنم....دست از سرم بردار...برو پي زندگيت ....

اشكم ديگه داشت در مي يومد....

جواب نمي داد...به چشماش نگاه كردم ..نه اثاري از پوزخند بود ..نه خشم... كاملا ...خشك وبي روح

- چرا جوابمونمي دي....اين سكوتت يعني چي ؟د حرف بزن .....لا اقل بدونم تكليفم چيه

با ارامش برگشت طرفم...منتظر بودم......با چشمام كه پر اشك بود به صورتش خيره شدم ...

مي خواستم لبشو تكون بده و حرف دلمو بزنه و منو راحت كنه اما

مسعود- عمرا بذارم بهش برسي

با اين حرفش چنان وا رفتم .....كه اگه رو صندلي ننشسته بودم..مطمئنا مي خوردم زمين .....

چطور فكر مي كرد كه من به كس ديگه اي فكر مي كنم...

.اون تمام اين مدت فكر مي كرد...من در فراق يار نداشته امم

با لباي لرزون :

-من..من....

مسعود با بي حوصلگي و صداي ارومي :

ساكت باش حوصله اتو ندارم....

با ناباوري سرمو برگردوندمو سرجام درست نشستم و به مسير راه نگاه كردم ...

اون مي خواست منو بد بخت كنه....به هر طريقي كه شده...

متوجه شدم كه داريم بر مي گرديم خونه .....

با خودم گفتم :

پس خريد حلقه چي شد ؟ ...نكنه رضايت داده كه دست از سرم برداره....باورم نمي شد......

از درون احساس شادي مي كردم كه دارم موفق مي شم

جلوي در خونه نگه داشت ....

دستگيره رو گرفتم ...مي خواستم از خوشحالي پرواز كنم تا خونه

مسعود- صبر كن....

دست كرد تو جيب كتش و بدون اينكه نگام كنه.... جعبه كوچيكي رو به طرفم گرفت ....

بهش خيره شدم ..و سعي كردم كه باور كنم اين جعبه كوچيك اون چيزي نيست كه مدام مي خواستم ازش فرار كنم

-اين چيه؟

مسعود- طوري برخورد نكن كه انگار نمي فهمي ...

هنوز بهش خيره بودم ..دستش به طرفم دراز بود ...بي رمق و از سر ناچاري برگشت به طرفم و بهم نگاه كرد

مسعود- بگو سليقه دوتامونه...

نمي دونم تا حالا شده ...دلت به اميد كوچيكي خوش باشه...و همش خدا خدا كنه چيزي... اين اميد هرچند ناچيزو..... ازت نگيره ...ولي تو اخرين لحظه ها....تمام اميدت بشه يه حسرت ......و از ته دل بسوزي...

حال و روزم تون اون لحظه..... شده بود همون اميدي كه حالا در حسرتش مونده بودم ....

داغ كردم و با صدايي كه سعي مي كردم اروم باشه بهش گفتم :

- تو كه خريدتو كرده بودي ...بردن من ديگه چي بود ؟

-پز دادن اينكه ماشين داري ..يا اينكه... حرف... حرف توه؟

برگشت به طرفم ...اماده يه دعواي جانانه بودم كه:

مسعود- پياده شو..خيلي كار دارم

لب پايينمو با حرص گاز گرفتم .....به رو به رو خيره شده بود..... انتظار اين حركاتو رفتارو ازش نداشتم

با عصبانيت دستگيره رو كشيدم و امدم پايين و در ماشين محكم بهم كوبيدم

جلوي در خونه وايستادم ....دست دراز كردم و زنگو فشار دادم .....

چشم افتاد به سر كوچه .....

بعد از زدن زنگ ....همچنان دستم دراز بود ....

همون مزاحم هميشگي.... كه هميشه تو راه مدرسه جلوي منو و الهه رو مي گرفت و هر بار يه جور حرفشو مي زد .....رو موتور نشسته بود و بدون ترس بهم نگاه مي كرد ..... نمي دونم چرا از اون نگاه يكباره تمام وجودم به لرزه افتاد

صداي لاله رو شنيدم:

لاله- كيه؟

وجود مسعود و فراموش كرده بودم و با دلهره بهش نگاه مي كردم ...

با ترس - باز كن منم

منتظر بودم در باز بشه كه دردي رو بازمو حس كردم ...ابروهام تو هم رفت و اخ ام در امد ....برگشتم ...... مسعود بود كه بازمو گرفته بود و با عصبانيت فشارش مي داد

تازه متوجه حضور مسعود شدم .... ترس با سرعت به تمام وجودم رخنه كرد ....

به چشماش نگاه كردم ....مي دونستم كه مي خواد كله امو بكنه .....اب دهنمو قورت داد

مي خواستم مطمئن بشم كه چيزي ديده يا نه

- چيكار مي كني ...ولم كن.... داري مي شكنيش

امد حرفي بزنه كه لاله درو باز كرد ...

مسعود سريع دستمو ول كرد ...

لاله لبخندي زد...

لاله- سلام چه زود برگشتيد...بفرماييد تو

لاله ازجلو در كنار رفت ... مسعود دستشوگذاشت پشتم و منو حركت داد به طرف در....

البته بگم پرتم كرد تو خونه بهتره

لاله سريعتر رفت تو.... كه به خانوم جون بگه من و مسعود امديم

نمي دونم متوجه نگاههاي اون مزاحم به من شده بود يا نه

- تو كه مي خواستي بري..... كار داشتي...... براي چي داري مياي تو...؟

بهم محل نداد و بدون جواب به من ....وارد خونه شد و روي يكي از راحتيا نشست...منم خرامان خرامان با اعصابي متشنج ...پشت سرش وارد شدم

خانوم جون از اشپزخونه خارج شد..مسعود به احترامش از جاش بلند شد و سلام و احوال پرسي كرد ...

دوست نداشتم اونجا باشم ...براي همين فقط يه سلام كردم و به طرف اتاقم رفتم

چادرو با عصابنيت از سرم بر داشتم و پرتش كردم رو تختم ..لبه تخت نشستم و سرمو گرفتم بين دستام ....

صدايي از تو هال نمي يومد....چند بار به در نگاه كردم ...مي خواستم فرياد بزنم ...از جام بلند شدم كه برم بيرون و دق دليمو سر يكي خالي كنم ...اما وسط راه منصرف شدم و دوباره با عصبانيت سر جام نشستم ....

در حالي كه به كتاباي رو ميز خيره بودم و خود خوري مي كردم :

-چطور مي تونه انقدر راحت لج منو در بياره

دست راستمو گذاشتم زير چونه ام ....و به نقطه نامعلومي از رو به روم خيره شدم .....

به كيفم كه رو زمين افتاد بود نگاه كردم ....با حالتي عصبي شروع كردم به كندن ناخون شستم ....

مي خواستم يه جوري حالشو بگيرم ..اما نمي تونستم ....يعني بي عرضه تر از اوني بودم كه بخوام به قول آقام از اين غلطاي گنده گنده كنم

انگشت شستمو از دندونام جدا كردم و اوردمش پايين ....و بعد از كمي مكث بلند شدم و كيفو از روي زمين برداشتم و از چوب لباسي اويزونش كردم..دستام رو بند كيف بود

دست كردم تو كيف و جعبه كوچيك انگشترو در اوردم ..از چوب لباسي دور شدم و به وسط اتاق رسيدم ...

در جعبه رو باز كردم.....انگشتر ساده اي كه روش فقط سه تا نگين كوچيك بود ..حلقه رو از جاش در اوردم و جلوي چشمام گرفتم و خوب براندازش كردم ....

پوزخندي به بخت و اقبال خوبم زدم ...و زمزمه وار با خودم شعري از فروغو زمزمه كردم :

دخترك خنده كنان گفت كه چيست

راز اين حلقة زر

راز اين حلقه كه انگشت مرا

اين چنين تنگ گرفته است به بر

راز اين حلقه كه در چهره او

اين همه تابش و رخشندگي است

مرد حيران شد و گفت :

حلقة خوشبختي است ، حلقه زندگي است

همه گفتند : مبارك باشد

دختر گفت : دريغا كه مرا

باز در معني آن شك باشد

سال ها رفت و شبي

زني افسرده – نظر كرد بر آن حلقة زر

ديد در نقش فروزندة او

روزهايي كه به اميد وفاي شوهر

به هدر رفته – هدر

زن پريشان شد و ناليد كه واي

واي – اين حلقه كه در چهرة او

باز هم تابش و رخشندگي است

حلقة بردگي و بندگي است

حلقه تو دستاي من بود ......و به فردايي متصل شده بود كه ازش چيزي نمي دونستم ......

حلقه رو تو دستم مشت كردم ....ديگه نمي خواستم گريه كنم.....چون گريه هم نمي تونست برام كاري كنه......وقتي اقام.و مسعود به گريه هام بي توجه بودن پس براي چي بايد گريه مي كردم و خودمو انقدر زجر مي دادم .... ..

رو تختم دراز كشيدم و پتو رو كشيدم رو خودم .....

و سعي كردم از اين دو روز مونده از روزاي مجرديم با يه خواب راحت و سنگين پذيرايي كنم ....

بخش سوم

فصل سیزدهم

فصل چهاردهم

فصل پانزدهم

فصل شانزدهم

فصل هفدهم

فصل هجدهم

با صداي لاله چشم باز كردم..

لاله- .از كي كه دارم صدات مي كنم .هدي ...خانوم محبي با دختراش و خواهر ش امدن

- براي چي ؟

لاله- پس فردا مثلا عروسيتها

چيزي نگفتم

لاله- ..مي خوان ببرنت ارايشگاه

تو جام نيم خيز شدم...

- من نمي دونم اين مسخره بازيا تا كي ادامه داره..بند انداختن كه ديگه انقدر لشكر كشي نداره

لاله- هدي جان يواشتر صداتو مي شنون...رسمه....منم از اين چيزا داشتم ....

.افرين خواهر گلم بلند شو ...برو يه ابي به دست و صورتت بزن و اماده شو...

- اون(مسعود ) كي رفت؟

لاله- خيلي وقته ...

- نميشه خودمون دو نفر بريم ...اينا نيان

لاله- هدي جون.. لج نكن خواهري ...نميشه

لاله از اتاق خارج شد....

به حلقه كه تو خواب از دستم افتاده بود نگاه كردم .....

حلقه رو برداشتم ......اروم و بي حوصله وارد انگشتم كردم ...دستمو به صورتم نزديك كردم .....

و با گفتن اينكه:

حق من از زندگي اين نبود .....

حلقه رو با خشم از انگشتم در اوردم و كوبيدمش رو ميز ...

چشمام باد كرده بود...

لباسامو عوض كردم و چادرمو برداشتم ...

و براي اخرين بار از توي اينه با صورت دخترونه ....دختري به اسم هدي براي هميشه خداحافظي كردم

****

خانوم محبي به همراه دوتا دختر و خواهرش نشسته بودن و خانوم جون در حال پذيرايي كردن از اونا بود...لاله با سيني چايي وارد شد...چشمش به من افتاد ..

لاله با لبخند- اينم از هدي

همه نگاهها به طرف من چرخيد

اروم سرمو تكون دادم و گفتم:

- سلام

خانوم محبي با صدايي كه توش متلك موج مي زد :

سلام عروس خانوم .....

خواهراش با يه لبخند فقط ناظر بودن ...حتي يه سلام هم بهم نكردن

خاله اش كه در حال برانداز كردنم بود و مدام از بالا تا پايين هيكلمو ديد مي زد ....كه ببينه مي توني عيب و ايرادي از م بگيره يا نه ....

به طرفشون رفتم و روي يكي از راحتيايي كه رو به روشون بود نشستم ....كه خانوم محبي شروع كرد:

والا خودتونم كه مي دونيد ....يه پسر كه بيشتر نداريم..ما هم مجبوريم به ساز اين يه پسر برقصيم ..

شما هم مادري ..منم مادرم...پس مي دونيد كه چي مي گم ..... همه ارزوي يه مادر براي پسرش ....اينكه پسرش زن بگيره..داماد بشه ...و مادر پا به پاي پسرش شادي كنه ....

با خوشحالي براش بره خريد لباس و حلقه ..اين جور چيزا ...يه پسر كه بيشتر نيست اگه پسر ديگه اي داشتم ...انقدر نمي گفتم ...

ولي ما كه از اين شانسا نداريم.....همش بايد خوشحالي و شاديمونو تو نطفه خفه كنيم ....

.وقتي اين پسر پاشو كرد تو يه كفش كه الا و بلا بايد براي خريد خودمون دوتا بريم...

نمي دونيد نرجس خانوم چقدر ناراحت شدم..چه حالي بهم دست داد

...ولي خب پسرمه ...پاره تنمه ..نمي خوام دلشو بشكنم .كه ......به اقاش خيلي بر خورده بود به ما هم بدتر ....

و در حالي كه خانوم محبي چشماشو با عشوه به سمت من حركت مي داد :

لابد هدي جون ....خيلي دلشو برده.. كه حاضر پا رو دل پدر و مادر ش بذاره ....پدر مادري كه يه عمر زحمتشو كشيدن

دستامو از زير چادر مشت كردم كه عصبانيتم فروكش كنه ....

خانوم محبي- نمي دونيد قبل از اينكه اين حرفو بزنه... منو خواهراش كلا طلا فروشيا تهرونو رو زير و رو كرده بوديم ..حتي چندتا جا رو هم نشون كرديم ...

اما اين دوتا اب پاكي رو ريختن رو دستمون ...

خلاصه اينكه ...هدي جون قدر اين پسرو بدون ....هر كسي انقدر راحت پا رو دل پدر مادرش نمي ذاره

خاله مسعود- نرجس خانوم هدي جون هميشه همين طور لاغره ..؟

خانوم جون كه رنگ به روش نمونده بود ...و سعي مي كرد خودشو اروم نشون بده

خانوم جون- نه چه حرفا مي زنيد خانوم ....مي دونيد كه تازه امتحاناش تموم شده..

هميشه موقعه امتحانا اينطور لاغر مي شه... بس كه اين دختر درسخونه...

خاله اش ابروهاشو انداخت بالا :

خوبه حالا تموم شده..ديگه هم شكر خدا لازم نيست درس بخونه.. اميدوارم از اين به بعد يكم چاقتر بشه ..

.عروس حاج نادر نبايد انقدر لاغر باشه ....دوست نداريم در و همسايه و فاميل پشت سرمون حرف بزنن كه ..به عروسشون غذا هم نمي ن بخوره

خواهر مسعود - مامان فكر نمي كنيد لباس عروس يكم تو تنش گشاد باشه...

خانوم محبي - وقتي گفتيم كه هدي جون هم خودشم بياد... بهانه درسو كرد... و برامون ارزش قائل نشد و نيومد..

دوره زمونه بدي شده مادر ....هيچ كس به فكر ابروي كسي نيست ..عروس كه جاي خود داره

....

لاله كنارم نشت...

لاله- اروم باش .... به حساب دارن گربه كشي مي كنن....

خانوم محبي بلند شد.....

خانوم جون سريع ...با بلند شدنش بلند شد..

خانوم محبي - ديگه بريم حسابي دير شد ....

خانوم جون- بوديد حالا...

با نگاهي كه همراه پوزخند و تمسخر بود رو به من:

.....اي خانوم جون از كي اينجاييم ...مردم كه وقتشونو از سر راه نيوردن ....كلي به طيبه جون رو انداختيم كه امروز براي عروس ما وقت بدن.....مي دونيد كه سرش حسابي شلوغه ....تا الانم خيلي دير كرديم

خانوم جون- ببخشيد ...ديگه شرمنده شما هم شديم

مي خواستم بگم خانوم جون تو چرا معذرت مي خواي ....شرمنده كي اخه ؟

انقدر بهشون رو نده .......

كه ديدم بنده خدا انقدر هول كرده بود كه موقعه بد رقه كردن ....پاش به عسلي كوچيك گير كرد و استكان چايش ريخت رو زمين ...

طوري بر گشتن و خانوم جونو ديدن كه حالت انزجار گرفتم

دلم يه لحظه براي خانوم جون سوخت....براي خودم بيشتر سوخت كه بايد تحمل مي كردمو ...دم نمي زدم

از نگاهاشون بدم مي يومد ....اين خانوم محبي با اون خانوم محبي كه مي شناختمش زمين تا اسمون فرق كرده بود....

اولين باري بود كه خواهراي مسعود و مي ديدم ....يكيشون به اسم معصومه سفيد رو و اونيكي به اسم مرضيه با صورتي سبزه تيره كه زياد تو ذوق نمي زد ....ساكت بودن و زياد حرف نمي زدن

لاله فقط همراه من امد كه تنها نباشم ....

كاش مي دونستم كه ابداع كننده اين رسم و روسومات كي بوده ......كه ..خودم شخصا اين رسم و رسوماتو بكنم تو حلقه اش .

.اخه يكي نيست بگه ...بند انداختن رو صورت كه اين همه مراسم نداره ...بياي بنشيني و اخور يكي ديگه رو پر كني كه چي؟ ..كه مثلا داره صورت عروس اصلاح مي كنه ....

.انگار چه هنري هم به خرج مي ده ...چند برابر دستمزدشم پول مي گيره ....هزار تا منتم مي ذاره رو سر ادم ....كه بخاطرت كلي مشتري رو پروندم

ارايشگر يكي از اقوام دور خانوم محبي بود ....يه خانوم چاق و تپل كه به زور يه تاپ قرمز تنش كرده بود با يه شلوار پاچه گشاد مشكي ........

انقدرم سفيد بود كه ناخوداگاه ياد پنير افتادم ...موهايشو بالاي سرش جمع كرده بود و به وسيله شونه ي نوك تيزي نگهشون داشته بود

زن رو سري سفيدي به سرم بست و تا جايي كه مي تونست موهاي سرمو كه از لبه روسري زده بود بيرون داد تو كه راحتر كارشو كنه ....

همش در حال صحبت كردن و خبر گرفتن از مسعود بود ...

نخ رو دور گردنش بست..از لبخند مسخره اي كه رو لباش بود ....حالم بهم مي خورد.... ....

احساس مي كردم يه جورايي داره مسخره ام مي كنه....شاگرداش مدام پچ پچ مي كردن و ...زير زيركي مي خنديدن

بند رو به صورتم نزديك كرد..

مباركت باشه و بسم الله گفتي و شروع كرد....

همش به اين فكر مي كردم كه چرا من كاري نمي كنم ...چرا سكوت مي كنم

اخرش با نارحتي به خودم جواب دادم :

- چه كاري بد بخت؟.....تموم شد ..همه چي تموم شد ....

اقاجونت تمام هنر چند ساله اشو به خرج داد و تو رو صيغه پسري كرد كه چيزي ازش نمي دوني.....

از توي اينه به تماشاچيايي كه با علاقه اين مراسم مزخرفو دنبال مي كردن.... نگاهي انداختم ..و چشمامو بستم ....

فكر نمي كنم كه تا به حال انقدر با علاقه به يه فيلم سينماي نگاه كرده باشن ... كه به اصلاح كردن صورت و ابروهاي من نگاه مي كردن ....

خوشبختانه صورت پر مويي نداشتم ...وقتي به ابروهام رسيد خانوم محبي از جاش بلند شد :

طيبه جون نه زياد نازك نه زياد كلفت ...يه جور بردا كه بهشم بياد ...

طيبه: نگران نباشيد ....چيزي درست كنم كه باورتون نشه ....

با هر بار جدا شدن موچين از ابروهام ....بهانه ام براي گريه بيشتر مي شد...هر بار كه جدا مي شد..فكر مي كردم بد بخت تر مي شم

اشكم در امد ...

طيبه- .اي بابا چت شد دختر

جوابي ندادم..لاله بالاي سرم امد ...با نگاهم فهميد ته دلم چي مي گذره ....

خودشو نگه داشت و چيزي بهم نگفت ...مي دونست هر چيم كه بهم دلداري بده....بي فايده است ....

همه اشكمو گذاشتن پايه بچه ننه و لوس بودنم ....

چه روزي بود ...هيچ وقت فكر نمي كردم ...براي اولين باري كه صورتمو اصلاح مي كنم

انقدر ارزوي مرگ كنم ........دور روز ديگه عرسيم بود .....

يعني كسيم تو دنيا هست كه تو همچين روزي ....از زندگيش سير بشه ...

تازه شب متوجه شدم كه خونه اي كه قرار توش زندگي كنم ...اصلا تو اين محله نيست ...

لاله و خانوم جون كه از خونه حسابي تعريف مي كردن ...

از اخرين شب زندگي مجرديم داشتم بهره مي بردم .

.توي ايون كنار لاله نشسته بودم ...لاله پارچه هايي كه خانوم جون برام كنار گذاشته بود مرتب مي كرد و چيزيا يي رو هم مي دوخت ..

خانوم جون كه خونه ....يكي از همسايه ها بود..اقا جونمم كه طبق معمولا يا تو مسجد بود يا تو حجره پيش يكي از دوستاش

چونه امو گذاشتم رو زانوهام و به درخت توتي كه تنها يادگار خوش زندگيم بود خيره شدم

لاله- كاش تو خريد وسايل خونه ات خودت ميومدي ؟

-لاله؟

لاله- هوم

-چطور با همه چي كنار امدي ؟

جوابي نداد....

سرمو كج كردم.... به طرفش

-چطور تونستي با مردي باشي كه اصلا دوسش نداشتي ؟ .....

در حالي كه سرمو بر مي گردوندم به طرف درخت ...

-بايد اعتراف كنم كه خيلي شجاعي

صداش در نمي يومد...

نگام افتاد به شاخه اي كه اونروز مي خواست به وسيله اون كمك كنه تا منو بكشه بالا ....

-شجاعت بالاتر از اينكه يهو با 15 سال بري خونه ي مردي كه يه كلامم باهاش حرف نزدي .

..با پورخند برگشتم به طرف لاله .

- .اخرشم با هاش بخوابي ....

با اين حرفم لاله از شدت خشم چنان كشيدي زد تو صورتم كه اب دهنم پرت شد بيرون ....

باورم نمي شد...به دست لاله كه رو هوا مونده بود با چشماي گشاد نگاه كردم...

از جاش بلند شد ...چشماش پر اشك بود ....خيلي زياده روي كرده بودم ...و چاك دهنمو بيش از اندازه باز كرده بودم

لاله- راحت باش ....خجالت نكش ...بگو ...بگو چطور شد دو تا توله هم پس انداختي ....

دهن باز كردم كه يه جوري اين گند كاريمو جمع و جور كنم

اما خيلي دير شده بود ..... لاله رفته بود.....و من تنها به جاي خاليش كه چند دقيقه پيش اونجا نشسته بود نگاه مي كردم

مي خواستم بلند شم برم و از دلش در بيارم كه صداي زنگ خونه بلند شد....

مطمئن بودم كه اقا جون نيست..چون خودش كليد داشت..خانوم جونم كه تازه رفته بود ..پس كي مي تونست باشه ؟

به طرف در رفتم..چادر خونه امو كه از شاخه درخت توت اويزون كرده بودم برداشتم و سرم انداختم ....

- بله كيه ؟

جوابي نشنيدم..دوباره پرسيدم..كه جوابم دو ضربه به در بود ...

اروم در باز كردم و از لاي در نگاهي به بيرون انداختم ....

مسعود بود ...دستشو گذاشته بود رو سقف ماشينش ..... و منتظر بود تا كسي درو براش باز كنه ...

پشتش به من بود..چادرو رو سرم مرتب تر كردم و درو كمي بيشتر باز كردم ....

متوجه من شد و برگشت ....از ماشين فاصله گرفتو به طرف من امد...

از دور چشم تو چشم بوديم ..تا به نزديكم رسيد سرمو انداختم پايين...

و اروم بهش سلام كردم ....

جوابمو سلاممو داد

به ديدن چهر اش ديگه عادت كرده بودم....مقابلم ايستاد...سرمو اروم .... اوردم بالا تا بتونم ببينمش ....

صورتش مثل هميشه اصلاح شده نبود ..كمي ته ريش داشت.....ولي بهش مي يومد....

بهم خيره شده بود ....نگاه خيره اشو نتونستم تحمل كنم و سرمو انداختم پايين

نمي دونم چرا از دهنم پريد:

-اقا جونم خونه نيست

همونطور كه سرم پايين بود.... چشمامو اوردم بالا ..خنده اش گرفته بود ..

مسعود- با اقات كاري ندارم ...

- خانوم جونمم نيست ...

مسعود- با ايشونم كاري ندارم ....

با لحن طلبكارانه اي :

پس با كي كار داريد ..؟

مسعود- هر كي بياد دم در خونه ات ..اينطوري ازش پذيرايي مي كني ...؟

لب پايينمو گاز گرفتم .

-.امرتون

مسعود- با خودت كار دارم

- بفرمايد گوشم با شماست

مسعود- اينجا نميشه.... دم دره.... يكي رد ميشه خوب نيست...زياد مزاحمت نمي شم .........

با استفهام گفتم :

همينجا پشت در....

بازم از سر بچگي ..از دهنم پريد :

- خواهرم هستا

مسعود- خانوم قر باني .. با لولوي سر خرمن حرف نمي زني ..كه از ترس امار خانواده اتو بهش مي دي

...كمي بهش نگاه كردم ...ديگه نيازي به ترس از اقا جونم نبود..

هر چي بود به قول خانوم جون ..محرم اجباريم بود ...پس .از جلوي در كنار رفتم..... تا بياد تو ....

وارد شد و در و نيمه باز گذاشت ...

نمي دونم چرا ازش خجالت مي كشيدم...مطمئن بودم صورتم گل انداخته ....

كمي منتظر شدم تا شروع كنه ..اما سكوت كرده بود ....از خيره شدن مستقيم تو چشماش واهمه داشتم .....

ديگه داشتم از سكوتش خسته مي شدم ..دوست نداشتم بازيچه دستش بشم ....و اونم از اينكه منو به بازي بگيره لذت ببره ...

-كارتون نگاه كردن بود ديگه ؟

دستشو رو دهنش كشيد و سعي كرد خندشو يه جوري قورت بده ...

خودمم دست كمي از اون نداشتم و خنده ام گرفته بود..

صداي لاله امد

:- هدي كيه ؟

-اقاي محبي هستن

لاله- پس چرا اونجا؟.... بگو بيان تو ....

مسعود دهن باز كرد كه من:

- نه مي خوان زودي برن ....

دهنش همونطور باز موند..و به من نگاه كرد

فكر كنم زيادي تو كف كار م مونده بود ..كه يه دفعه لال شد...

اگه ولش مي كردم ....حتما تا صبح مي خواست همونطور با دهن باز بهم نگاه كنه..

.با حالت سوالي :

- ...شما كه نمي خواستيد بياي تو؟......

.اجازه جوابو بهش ندادم

- منم برا هميــــ

مسعود- هدي مي خوام يه چيزي ازت بپرسم ..جوابش برام خيلي مهمه ...نمي تونستم تا فردا صبح صبر كنم ....

طوري گفت هدي ...كه ناخوداگاه غرق لذت شدم .....

به حياط نگاهي انداخت ....متوجه شدم كه دوست نداره كسي اون دور بر باشه..

براي راحت كردن خيالش :

- لاله تو خونه است....به جز اونم كس ديگه اي تو خونه نيست ...

دو قدم بهم نزديك شد....

اب دهنمو قورت دادم ...

خيلي بهم نزديك شده بود ....سرمو با خجالت اوردم بالا...حسابي قرمز كرده بودم ...

تو چشمام نگاه كرد ..نمي دونم چرا اين طرز نگاه كردنش برام دوست داشتني بود .....

مسعود- دوسش داري ؟

بي اختيار از اين حرف دهنم باز موند ....يه لحظه فكر كردم كه منظورش كيه ..كي رو من دوست دارم؟

مسعود- خواهش مي كنم جوابمو بده ....تو پسر حاج فتاح..... هموني كه اون روز تو ايستگاه اتوبوس ديده بوديش ....دوست داري ؟

تازه متوجه شدم منظورش كيه ....اما اخه چرا ...... چرا اين فكرو كرده بود؟ ....ناراحت شدم و سرمو انداختم پايين ...

نمي دونم چرا همه مي خواستن منو يه جوري به اون ربط بدن

بهم نزديكتر شد ...دستشو گذاشت رو شونه ام ...از اين حركتش ..عرق سردي كردم ...و سعي كردم خودمو كمي بكشم عقب ...شونه امو اروم تكون داد...

مسعود- هدي خواهش مي كنم جوابمو بده ....برام خيلي مهمه....

.هيچ وقت با اين لحن اروم باهام حرف نزده بود ....

صداي ارومش به دلم نشست ......درست بود كه علاقه اي بين من و مسعود در كار نبود .... اما نمي خواستمم درباره ام فكراي بد كنه ...

همونطور كه سرم پايين بود ..سرمو تكون دادم.......هنوز دستش رو شونه ام بود ...

عين بچه ها

مسعود- مطمئن باشم ....؟

ساكت شدم .....

مسعود- جوابش يه كلمه است دختر ...اره يا نه ...؟

يه لحظه فكر كردم شايد مسعود دنبال بهانه است و مي خواد ....هر جوري كه شده منو از سرش وا كنه .....

اما نمي خواستم سكوت بيش از حدمم ...جواب سوالش باشه

- هيچ وقت چيزي بين من و كس ديگه اي نبوده ..... ...مطمئن باشيد ...

با گفتن اين حرف سرمو اوردم بالا

حرفي نمي زد ....

رو لبش لبخند نشست

محو لبخندش شدم....نمي دونستم بايد چيكار كنم ... شايد اونم مثل من دوست داشت حرفي نزنه و فقط نگاه كنه ..

بعد از گذشت چند ثانيه اي دستشو از رو شونه ام برداشت ....دست كرد تو جيب كتش ...

برگه اي در اورد و از جيب بغليشم يه خودكار...

چيزي توش نوشت .....و برگه رو به طرفم گرفت ..

مسعود- شماره بالا.... شماره خونه است ...اون يكي هم شماره محل كارمه ..پيشت باشه ..كاري پيش امد يا كار داشتي باهام تماس بگير....

عوض شدن ناگهاني اخلاق مسعود منو دچار ترديد كرده بود....

دستش هنوز به طرفم دراز بود...دستشو تكون داد .

مسعود - .بگيرش ...

دستمو از زير چادر در اوردم و براي گرفتن برگه بالا بردم ..هنوز به برگه نرسيده بود ...دستمو گرفت تو دستش ....

نفسم بند امد ....زودي بهش نگاه كردم .... داغ كردم ....دستمو محكمتر گرفت تو دستش ...

مسعود - هدي بهت اعتماد مي كنم ...اميدوارم تو هم بهم اعتماد كني ....نمي دونم قراره تو اينده چه زندگي باهام داشته باشيم ...

فقط مي دونم حوصله جنگ و جدلو ديگه ندارم ...دلم يه زندگي راحت مي خواد ..شايد قسمت منو تو هم همين بوده ...

سرمو انداختم پايين و با ياد آوري حرفايي كه تو ماشين بهم زده بود..به فكر فرو رفتم فشار دستشو رو انگشتاي دستم بيشتر كرد ....

- اما.....

سريع گفت :

اما چي ؟

قدش از من بلند تر بود ..براي همين مجبور شدم كه سرمو زيادي بگيرم بالا ...

نگاش چقدر مهربون شده بود ...

نتونستم حرفمو بزنم

- هيچي

مسعود - حرفتو بزن ...

- پس..... اوني كه دوسشــ

مسعود - هدي بهتره ديگه به گذشته فكر نكنيم ...نه من نه تو ....گاهي فراموش كردن چيز خوبيه

مطمئنم باش ..انقدر نامرد نيستم زير سقفي كه با زنم زندگي مي كنم..... اسم زن ديگه اي رو بيارم ....

يعني اين همون مسعود بود ....هموني كه مدام در حال كوبيدن من بود .....چرا انقدر زود رنگ عوض كرده بود .... ....

دست تو دست به چشماي هم نگاه مي كرديم ...

چهره اش چرا داشت برام دلنشين تر مي شد ...لبخندي زد ....

لبخندي محوي هم روي لباي من نشست ....

بعد از كمي سكوت

مسعود - من ديگه برم ...ادرس خونه امونم توشه ...

.با خنده.... اروم بينمو كشيد ..تو كه افنخار ندادي بياي ببيني اصلا چه طور جايي هست ...حداقل ادرسشو داشته باش...

سرمو از شرم انداختم پايين ...

درو باز كرد و رفت بيرون ...منم پشت سرش....به طرف در رفتم

سرشو اورد تو ...

مسعود - مراقب خودت باش خانوم اخمو ....

چيزي براي گفتن نداشتم ....حتما فهميد ....كه ديگه حرفي نزد و به طرف ماشينش رفت

هنوز باورم نميشد اين همون مسعود باشه ....... .... تمام اتفاقاي بد گذشته داشتن از ذهنم رخت مي بستن كه برن پي كارشون ...

برام چندتا بوق زد و حركت كرد...

تا انتهاي كوچه با چشمام بدرقه اش كردم.....هنوز گنگ بودم ...درو بستمو بهش تكيه دادم ..به برگه تو دستم خيره شدم ....

صدايي از ته دلم داشت قلقلكم مي داد ...كه كاش نمي رفت ...

با اين هدي بيگانه ام

از اون ابروهاي كه كمي پر پشت بودن ....خبري نيست....حالا جاشونو ابروهاي كشيده و حالت دار گرفتن

موهامو ....بالا سرم جمع كردن ...پف دامنم خيلي زياده .......تاج روي سرمم منو يا قصه هاي بچگيم مي ندازه

تنها مرضيه همرام امده ......همه دنبال كاراي عروسين ....قراره عروسي تو خونه ما گرفته بشه ....بخاطر حياط بزرگش

ارايشگر به حساب خودش سنگ تموم گذاشته......چهره ام كلي تغيير كرده ...

شايد تعريف از خود باشه ... اما احساس مي كنم زيبا تر شدم ..دلم مي خواست الان الهه پيشم بود..

ولي بعد از اون همه اتفاق كه نديده بودمش ...ديگه روم نميشد بهش بگم تا همرام بياد

امشب حتما براي عروسي مياد ...حتمي كلي برام ادا اطوار مياد و با رقصاي ابكيش كل مجلسمو بي ابرو مي كنه....

كف دستام سرده ....نيم ساعتي هست كه كارم تموم شده ...ولي هنوز كسي دنبالمون نيومده ....مرضيه گاهي بلند ميشه و مي ره تا دم در و بر مي گرده .

.هربارم كه از كنارم رد ميشه دستي به تور و موهام مي كشه .... تصنعي هم كه شده به كاراش لبخند مي زنم ....از ديشب تا به الان همش تو فكر رفتار مسعودم...

از قبل فكر مي كردم طاقت چنين روزي رو نداشته باشم ...

اما اون نگاه ..اون لبخند .....يه جورايي ته دلمو قرص مي كنه

. ...به يادش لبخندي زدم و به در ورودي ارايشگاه نگاه كردم ..مرضيه بي نتيجه امد تو و رفت به سمت تلفن

قرار بود مسعود خيلي وقت پيش بياد ....

با خونشون تماس مي گيره ..ولي فقط بوق مي كشه ..با خونه ما تماس مي گيره ...فقط بوق كشيده ...

گوشي رو تو دستش مي گيره و به طرفم بر مي گرده...

مرضيه- نمي دونم چرا كسي جواب نمي ده....

باز به طرف در مي ره .....و نا اميد بر مي گرده ...از تنگي لباس تو اون گرما كلافه مي شم ....از جام بلند مي شم كه كمي هواي كولر بهم جون بده ....

هنوز از جام تكون نخوردم كه صداي قدمايي كه با عجله وارد ارايشگاه مي شن منو از حركت نگه مي دارن

لاله است ...

رنگش پريده ....لباش سفيد شده ....با تعجب به لاله نگاه مي كنم ...

مي خوام برم طرفش كه مرضيه مي پره جلوش ..

مسعود كجاست ؟بيرونه ؟چرا كسي تو خونه جواب تلفنو نمي ده ...؟

لاله كه با حرف مرضيه نگاهشو از من گرفته ..به سرتا پاي مرضيه نگاه مي كنه و فقط نفس مي زنه ...

با به ياد اوردن اينكه منم اينجا هستم ...بر مي گرده طرفم

چرا انقدر تو نگاهش ترس و و حشته ....

به طرفم مياد ...دوتا دستمو بهم گرفته ام و سعي مي كنم اروم باشم ...

جلوم مي ايسته و به چشمام نگاه مي كنه ...

سرمو اروم تكون مي دم

- چي شده لاله ....؟

هنوز مبهوت منه ...

كه يه دفعه مچ دستمو مي گيره...

لاله- بايد سريع بريم ....

و در حالي كه منو مي كشونه دنباله خودش ....به طرف در مي ره..

دستمو از تو دستش در ميارم ....

-لاله اينكارا يعني چي ؟چي شده ؟منظورت از اينكارا چيه ...؟

مرضيه به كنارم مياد ...

مرضيه - چي شده لاله خانوم؟ ...چرا رنگتون پريده....؟

لاله هنوز گنگه ....

به جاي اينكه جواب منو بده ...

لاله- چادرت ..چادرت كجاست....؟

صدايي از كسي در نمياد ....

خودش چادر يكي از شاگرداي ارايشگاهو بر مي داره ...و مي ندازه رو سرم ...

...و بدون اينكه به كسي فرصت فكر كردن بده ...منو مي كشونه از ارايشگاه بيرون ....

با اون كفشا و ارايش..... به زور چادرو رو سرم محكم نگه مي دارم ... كه از سرم ليز نخوره ...

محمد تو ماشينه .....

نزديك ماشين مي شيم ...اينبار با شدت دستمو مي كشم بيرون ....

-چته؟ ..چرا نمي گي چي شده ...؟داري ديونم ام مي كني ؟

لاله بر مي گرده طرفم .....

سعي مي كنه نفساشو مرتب كنه ....

لاله- هدي تو چيكار كردي ؟

ساكت شدم ..

-من؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

محمد پياده ميشه ...خطاب به لاله ..:

زودتر سوار شيد ....

..لاله در عقبو برام باز مي كنه..

با گيجي به لاله نگاه مي كنم و مي شينم ..درو مي بنده و همزمان با محمد سوار ميشه ....

محمد از توي اينه نگاهي بهم مي ندازه ...

با تاسف سرشو تكون مي ده...و ماشينو روشن مي كنه ...

مرضيه خودشو به ما مي رسونه...

با دست به شيشه ضربه مي زنه

مرضيه- چي شده؟ ....براي مسعود اتفاقي افتاده....؟

لاله- ..سريع خودتونو برسونيد خونتون .....

مرضيه - اخه چي شده؟ ...چرا حرف نمي زنيد ....؟

محمد حركت كرد ....بر گشتم و عقبو ديدم ..مرضيه هنوز سر جاش وايستاده بود و ....خشكش زده به ماشين ما نگاه ميكرد .....بر گشتم به طرف محمد و لاله ....

- لاله چرا حرف نمي زني ....؟

لاله سرشو مي ندازه پايين و چادرشو بيشتر مي كشه رو صورتش ...

به محمد نگاه مي كنم

-اين كه حرف نمي زنه........ لا اقل شما يه چيزي بگيد ....

صداي بغض الود لاله :

هدي ...

برگشتم طرفش و با نگراني :

-چي شده لاله...؟

چشاش پر اشك مي شه ....و سريع روشو ازم مي گيره ...

-نكنه براي اقا جون اتفاقي افتاده...؟.

كسي جوابي نمي ده.

با نگراني :

-.اره؟

لاله سرشو تكون مي ده كه نه

- براي كسي اتفاقي افتاده ....؟

محمد سرعت ماشينو زياد مي كنه .....دهنم از ترس خشك شده .......

به جلوي در خونه مي رسيم ..محمد ماشينو نگه مي داره ...

.سرمو كمي ميارم پايين ....چندتايي از ريسه ها پاره شدنو از ديوار اويزونن ..بعضيام لامپاشون شكسته .....

چرا كسي نيست ؟....در چرا بازه؟ .....لاله پياده ميشه ..و در برام باز مي كنه...و همين طور كه گريه مي كنه ازم فاصله مي گيره

محمد همش دست مي كشه تو موهاش ..حتي ديگه بهم نگاه نمي كنه ...سرمو ميارم بالا ..همسايه ها از تو پنجره قايمكي سرك مي كشن ...

به طرف در مي رم ....

وارد حياط مي شم ..بعضي از ميزاي كوچيك و صندليا واژگون شدنو ...رو زمين افتادن ...گوشه گوشه حياطم ..ميوه و شيريني ريخته ....

در بزرگ شيشه اي هال شكسته ....

از ترس دارم سكته مي كنم ....

بر مي گردم عقب ....

- لاله اينجا چرا اينطوري شده ....؟تو رو به قران حرف بزن ....

شدت گريه لاله زياده ميشه ...محمد مي ره گوشه حياط ....زير درخت توت ....

- نكنه خانوم جونــ ...

با قدماي سست به در هال نزديك مي شم ....

حتي بعضي از همسايه ها از بالاي پشت بوم وايستادن و تو ي حياطو نگاه مي كنم ....

به زور دهنمو تكون مي دم ...

-خانوم جون ...

صداي خودمو هم نمي شنوم ..يه بار ديگه صداش مي كنم ...

...خانوم جونو مي بينم كه ...سراسيمه داره به طرف در مياد ..چادرش ميفته رو زمين ..زود خم ميشه و چادرو بر مي داره ...صورتش قرمز و... پر از اشكه ...

هنوز به من نرسيده كه صداي فرياد اقا جون ..چار ستون بدنمو به لرزه مي ندازه ...

باز خانوم جون ميفته ..با گريه.... داد مي زنه :

برو ...برو ...

دهنم بازه ..

خانوم جون- لاله اينو از اينجا ببرش ...الان مي كشتش ...

صداي اقا جون ....قلبمو مياره تو دهنم ..چند قدم مي رم عقب ....

خانوم جون با اخرين توانش داد مي زنه :

..لاله اينو از اينجا ببرش ...

صورتم خيس شده از گريه ....نمي دونم چي شده ...ولي از ترس و اضطراب دارم مي لرزم و بي اراده گريه مي كنم ....

اقا جون تا منو مي بينه ..كمربندشو در مياره ....

لاله به طرفم مي دوه ...

عربده اقا جون تمام قدرت بدنمو ازم مي گيره

اقا جون- دست بهش زدي ....نزدي ...

لاله زير زبوني :

هدي برو ....برو

اقا جون داره به طرف مي دويده ..چند تا از مرداي فاميل از تو خونه به سمت اقا جون مي دون كه جلوشو بگيرن ..

.ولي خير ديره شده ...تنها ...كمريند اقاجونو مي بينم كه بالا مي ره... و درد و جيغ و اشكم ...

انقدر منو زده كه دارم خون بالا ميارم ...

بلاخره گرفتنش ....به بالاي سرم با چشماي نيمه باز نگاه مي كنم ....همه دارن مي بينن ..همه دارن مي بينن ...

لاله سعي داره منو از زير دست و پاي اقاجون جمع كنه ...محمد به زور جلوي اقا جونو گرفته

..خانوم جون كه ديگه چادرشو ول كرده ...و صداي با ابوالفضلش...تمام خونه رو برداشته ...

اقاجون خودشو از دست اونو رها مي كنه.... به طرفم مي دوه ..

مي خوام خودمو بكشم عقب ....كه محكم با پاش مي كوبه به پهلوم ....درد تا مغز استخونم مي ره و من چشمامو مي بندم ....

نمي دونم چه وقت از روزه ..ولي خونه تو سكوت وحشتناكي فرو رفته .....كمي خودمو تكون مي دم .....همه جام درد مي كنه ....

چشمام بيشتر باز ميشه ...چقدر زيرم سردو...نمناكه...

سعي مي كنم دستامو اهرم كنم و خودمو بلند كنم ....

اما با يه تلاش كوچيك مي يوفتم رو زمين....بوي نم خاك و بوي سير ترشيا بهم مي گن كه تو زير زمينم .....

دوباره به دستام تكيه مي دم و سعي مي كنم به ديوار نزديك بشم ...تا بهش تكيه كنم....

دستامو مي ذارم جلوتر رو زمين و خودمو مي كشم به طرف دستام ....سرفه ام مي گيره ....دست مي شكم روي دهنم ...دستم خيس ميشه ...

به دستم نگاه مي كنم ..خونيه....

بي توجه... دستامو مي ذارم جلوتر كه خودمو بكشم طرف ديوار ..بلاخره به ديوار مي رسم ..

سعي مي كنم كه بر گردم....كمر و پهلوم از درد تير مي كشن ...با دندونام لب پايينيمو گاز مي گيرم ...دست راستمو مي ذارم روي بازوي چپم ....

همه جام درد مي كنه ... چشمامو مي بندم ...كه دردم اروم بشه و كمي نفس تازه كنم ....

سرمو حركت مي دم و به پنجره كه از گرد و غبار كدر شده چشم مي دوزم ...هوا تاريك شده ....

گيره هايي كه براي موهام زدن .....به پوست سرم فشار ميارن..دست مي برم و سعي مي كنم دونه دونه از لاي موهام درشون بيارم ...

هنوز لباس بخت خوشبختيم تو تنمه ...فقط ديگه سفيد نيست ...پر از خاك و خونه ...

همش اين سوال تو ذهنمه..چرا يهو همه چي بهم ريخت...؟..پس مهمونا كجان....؟

چرا اقا جون افتاد به جونم و تا مي خوردم ...منو زير مشت و لگدش له كرد ....؟

به ياد ضربه هايي كه با بي رحمي به وجودم وارد مي كرد ...بعض كردم ..چشمام تر شد ...

مسعود كجاست؟ .....چرا امروز نديدمش؟..مگه من زنش نبودم؟ ..كجا بود كه منو از زير مشتاي اقاجون نجات بده ..؟...چرا اين بلا سرم امد ...؟

.....به هق هق افتادم....به اين فكر مي كردم... چه چيز مي تونست يهو همه چيزو به اين راحتي بهم بريزه ....

همه چيز كه امروز صبح خوب بود .....

به ياد مسعود افتادم ....نكنه اون همه چي رو بهم زده ..اخه چرا ؟

شايد پشيمون شده با من ازدواج كنه ...

اخ خدا دارم از درد مي ميرم ....طاقت نشستن ندارم ..همونطور نشسته رو زمين

دراز مي كشم .......

صداي پاي كسي مياد كه داره با دمپايي تو حياط راه مي ره ......نه راه نمي ره.... داره مي دوه ...

دوست دارم بدونم كجا مي ره ...ولي چشام طاقت بيدار موندن و گوشام حوصله گوش كردنو ندارن ...

سرم به دوران مي افته ...چشمامو اروم رو هم مي ذارم ......صداي باز شدن در اهني زير زمين كه همراه با خش خش لولا هاي خرابشه ...خوابو از چشام مي پرونه

ولي طولي نمي كشه كه چشام دوباره بسته مي شن .... صداشو مي شنوم يكي داره بهم نزديك ميشه .....

هدي ...هدي

تلاش مي كنم كه صداي مخاطبمو تشخيص بدم ...كمي چشمامو باز مي كنم ....خانوم جونه....

مي خوام پا شم ....اما بي فايده است ..ديگه نمي تونم ....

بلند داد مي زنه ...صداي اي خدا... دخترم از دست رفت تو گوشم مي پيچه ....

سرمو تو بغلش مي گيره و هي تكون مي ده ...گريه امونشو بريده ....

و بعد باز سكوت ....

***

اينجا كجاست؟ ....چقدر سياهه....

دور خودم مي چرخم ...يكي صدام كرد ..برگشتم به عقب ..مسعوده ..

مثل هميشه سرد و بي روح....دستشو به طرف دراز مي كنه ....

به طرف ش مي رم ..بهم لبخند مي زنه ......دلگرم ميشم ...

يهو جهت نگاش عوض مي شه ...منم به اون طرفي چشم مي دوزم كه داره نگاه مي كنه ...

اون اينجا چيكار مي كنه؟ ....بهش اخم مي كنم .....مي خوام برم پيش مسعود...

كه صداش در مياد

نرو هدي

مي ايستم ...با حركت سر ازم مي خواد نرم ....

اخم مي كنم و يه تف مي ندازم طرفش...با خوشحالي بر مي گردم به طرف مسعود .. و دستمو دراز مي كنم.....اون داره مي خنده ...

منم با خنده اش لبخند مي زنم..چيزي نمونده بهش برسم ...

كه دستشو مي كشه عقب و بلند مي زنه زير خنده....وايميستم و با بهت بهش نگاه مي كنم ....

مي خوام كه باز دستشو دراز كنه

به دفعه تو خندهاش اخم مي كنه

مسعود- برو بمير ...

و پشتشو بهم مي كنه ....داره ازم دور ميشه ....

صداش مي زنم..ولي جوابامو نمي ده ....با عصبانيت بر مي گردم طرفش ..چشماش پر از اشكه ..

اونم ازم رو مي گيره ....دو تاشون دارن تنهام مي ذارن....همه جا داره تاريكتر مي شه

از وحشت چند قدم عقب مي رم.... كه زير پام خالي ميشه و با شدت به سمت پايين سقوط مي كنم...

ته دلم خالي ميشه...همه جا تاريكه ...دستي براي نجاتم مياد پايين ....دستامو ميارم بالا....سر انگشتام داره به سر انگشتاش نزديك ميشه ......دارم لمسشون مي كنم ....

فقط دستشو مي بينم .. نفس كم ميارم ....چرا هوا نيست ...مي خوام جيغ بزنم كه بلاخره مي گيره ....نفسم بالا مياد ...دستم به سوزش ميفته ...به دستم نگاه مي كنم ....

تا سرمو بر مي گردونم كه دستو ببينم همه جا سفيد ميشه ....چشمامو از نور شديد مي بندم ..تا باز كردم ....نگام به لامپ توي اتاقم ميفته ....

مي دونم كه حسابي عرق كردم .....

خانوم جون بالا سرمه ....به مردي كه بالاي سرم ايستاده و سرم دستمو تنظيم مي كنه نگاه مي كنم ....

صداها برام گنگه ....

مرد بعد از كمي صحبت كردن با خانوم جون ....وسايلشو جمع مي كنه و از اتاق خارج ميشه ....

چشام خيلي سنگينه ...ترجيح مي دم چشمامو ببندمو ....و بذارم هر كي هر كاري كه دلش خواست .... انجام بده

***

اين دفعه كه چشمامو باز مي كنم كسي بالا سرم نيست ...تشنمه...بي اراده خانوم جونو صدا مي زنم

خانوم جون سراسيمه وارد اتاق ميشه ...

لبامو تكون مي دم ..:

-اب

بغلم كنار تخت مي شينه... ليوانو از اب پر مي كنه و سرمو مي گيره تو بغلش ...ليوانو به لبام نزديك مي كنه ..به چشماش نگاه مي كنم ...ناي حرف زدن ندارم... ولي ازش مي پرسم :

-خانوم جون چرا گريه مي كني ؟

در حالي كه سعي مي كنه اب و بيشتر به خوردم بده ...روش. ازم مي گيره و لاله رو صدا مي كنه ....

بس كه گريه كرده چشماش شده كاسه خون ...تمام صورتمو از نظر مي گذرونه ...و زمزمه وار ازم مي پرسه :

خانوم جون- ..اين چه بلايي بود ...كه سرمون اوردي دختر ....؟

نمي فهم كه چي مي گه ...يعني هنوزم نمي دونم چه اتفاقي افتاده ..به حرف ميام .....و بي خيال سوالي كه ازم كرده:

- چرا همه چي بهم خورد ....؟مسعود كجاست ؟چرا اقا جون افتاد به جونم ....؟

اين دفعه خانوم جون با صدا مي زنه زير گريه .....

لاله از صداي گريه خانوم جون زود خودشو مي رسونه به اتاق ...

ليوانو از دستش مي گيره و بلندش مي كنه.... و مي برتش گوشه اي از اتاق... تا بنشينه

لاله - تو روخدا خانوم جون .....انقدر خودتو اذيت نكن.... براي قلبت خوب نيست

خانوم جون - چي مي گي لاله ..بي ابرو شديدم رفت .....حالا چطور تو در و همسايه سرمونو بگيريم بالا

دوتاشون مي زن زير گريه .....

از كاراشون تعجب مي كنم ....طاقتم تموم ميشه:

- تو رو خدا به منم بگيد چي شده .....؟

مسعود كجاست؟ .......چرا نمياد دنبالم ؟

لاله با صورتي گريون ...بهم نگاه مي كنه

-چرا حرف نمي زنيد ؟ ..دقم داديد ...نبايد بدونم براي چي اين همه كتك خوردم ....؟

لاله- تو شب عروسي مهناز ...يهو كجا غيبت زد .....؟

دهنم قفل شد....

چونه لاله شروع كرد به لرزيدن ....:

چرا با ابرومون بازي كردي ؟

تو كه فكر خودت نبودي؟..ديگه چرا با ابروي ما بازي كردي ؟

چرا؟هدي واقعا چرا ؟انقدر تو اين خونه زجر مي كشيدي ؟انقدر از همه چي سير شده بودي ؟خيلي بي انصافي دختر

ذهنم حسابي اشفته شد....نمي دونستم دارن درباره چي حرف مي زنن.....؟

كلمه شب عروسي مهناز ..تو مغزم شروع كرد به چشمك زدن ...

به دفعه تمام اتفاقات امد جلوي چشمام.

.ظرف شيره ....كفشاي سياه..ديوار ..درخت توت ...تماس دستاش با بازوها م ....اتوبوس .....

اخرين بار با مسعود ديده بودمش ....

يعني كسي مارو ديده بود ....نه نه ....نكنه مسعود حرفي زده؟... ولي اون كه اخه ماجراي ديوارو نمي دونست ....

دهنم تلخ شد..... دنبال كسي مي گشتم كه ما رو تو اون شب تاريك ديده باشه ....

لاله- هدي .....ديگه اقاجون با چه رويي سرشو بياره بالا ....ابرومون تو اين محل رفت ....

باورم نميشد ..چشام پر اشك شده بود ....دلم مي خواست داد بزنم ....من كه كاري نكرده بودم پس اين حرفا چي بود ...كه بهم مي زدن ....

لاله حرف مي زد و من همش به كوچه اي خالي فكر مي كردم .... كه كسي توش نبود ....ولي بود ..بود...كسي بود كه مارو ديده باشه ....

لاله- حاج نادر وقتي فهميد نمي دوني چيكار كرد ....خانوم محبي كه انقدر داد و بيداد راه انداخت .. و همه چي رو بلند بلند گفت...... كه كسي تو اين محل نموند كه از اين بي ابرويي و رسوايي خبر نداشته باشه

با بدني خرد و خاكشير تو جام افتاد بودم و با چشماي تر با ناباوري به سقف اتاق خيره شده بودم

لاله - خدا خيلي بهت رحم كرد كه هنوز زنده اي ..مي دوني چند روزه افتادي اينجا ؟........سه روزه

لاله بلند شد و رفت طرف كمدم ......يه ساك در اورد ...شروع كرد به در اوردن چند دست لباس...در حالي كه مرتبشون مي كرد مي ذاشتشون داخل كيف ...

خانوم جون كه گوشه اتاق وا رفته بود و نمي تونست تكون بخوره

صداي تلفن در امد....

لاله با اشفتگي رفت تا تلفنو جواب بده ..وقتي امد اشكش شدت گرفته بود....

-لاله چرا لباسامو داري مي ذاري تو ساك .؟

.مانتو و برداشت و امد طرفم ....

و كمك كرد تا بشينم..

-چيكار داري مي كني ....؟

- چرا مانتو تنم مي كني ؟ ....

لاله- مي توني پاشي؟

....با اينكه هنوز بدنم درد مي كرد سعي كردم تو جام كمي تكون بخورم

خانوم جون- اقات بود ...؟

لاله سرشو تكون داد...

خانوم جون- چي گفت...؟

لاله- محمد فرستاده دنبال هدي ...

خانوم جون كه طاقت نيورد ....وبا تيكه به در از جاش بلند شد و رفت توي هال...

لاله روسريمو به سرم بست

- چرا حرف نمي زني ؟.....من بايد كجا برم ....؟

لاله سرشو انداخت پايين ..

لاله- پاشو خواهرم ..پاشو......خدا باعث و بانيشو لعنت كنه... كه اين بلا رو سر مون اورد....

-داري درباره كي حرف مي زني ....؟كي ؟ چرا حرف نمي زني ؟چرا داريد ديونه ام مي كنيد ؟

چاردشو سرش انداخت و منو وارد كرد كه بلند شم ....چادر منو هم سرم انداخت ....

ساك كوچيكمو برداشت ...خانوم جون تا مارو ديد رفت تو اشپرخونه..

-چرا خانوم جون داره اينكارارو مي كنه ...؟منو داري كجا مي بري ....؟

محمد وارد شد .....به طرفمون امد ...كيفو از دست لاله گرفت ....

و به طرف در راه افتاد....

با لاله صندلي عقب نشستيم ....

حسابي گيج شده بودم .....اينا داشتن منو كجا مي برد ن ....لاله كه اشكش بند نمي يومد....

بلاخره به جايي كه مي خواستيم برسيم.... رسيديم ...نمي تونستم درست رو پاها م وايستم .....به تابلوي بالا سرمون نگاه كردم ..

"دفتر ثبت ازدواج ..."

-لاله مسعود مي خواد بي سر صدا عقدم كنه ....؟

جوابي نداد..با خودم گفتم:

حقم داره ..داره ابروش مي ره ....ولي من كه كاري نكردم ....

با كمك لاله از پله ها بالا رفتم .......

همش با خودم مي گفتم ..پس چرا مسعود نمياد كمكم؟ ....دارم از درد مي ميرم ....

محمد خم شدو دم گوش لاله چيزي گفت ....لاله دستمو محكم فشار داد...و

لبخند تلخي زد....و منو رها كرد و رفت پايين....

از حركاتشون تعجب كردم .....

محمد- بيا تو ....

به محمد نگاه كردم ولي ازم رو گرفت ....مگه چيكار كرده بودم كه حتي حاضر نبود بهم نگاه كنه ..وارد شدم ....

با ديدن حاج فتاح تعجبم بيشتر شد .... اين اينجا چيكار مي كنه ....؟

با چشمام دنبال مسعود و حاج نادر گشتم ....اما نبودن....

اقا جون با تسبيح هميشگيش از يكي از درا امد بيرون ....دهنم باز موند....تا منو ديد خواست به طرفم هجوم بياره كه محمد مانعش شد .....

و وادارش كرد كه بره بيرون

داشتم ديونه مي شدم ....چرا همه داشتن باهم بازي مي كردن ؟..قراره اينجا چيكار كنيم ...

محمد- برو تو اين اتاق ....

به محمد خيره شدم..سرشو تكون داد..:

برو تو

با قدماي شل وارد شد....

خداي من كي رو مي ديدم ....اين امكان نداشت ...اينجا داشت چه اتفاقي مي افتاد ؟....

خوب به صورتش نگاه كردم ..مي خواستم باور كنم كه خودشه

سرو صورتي ورم كرده و دربو داغون .... موهاي اشفته ...گونه اي كبود ...

روي صندلي نشسته بود...يه دستمال خوني رو هم گرفته بود تو دستش .....و گاهي مي كشيد رو بينيش ...

بهش نزديكتر شدم .....

سرشو اورد بالا و به من نگاه كرد.....نمي دونم چه مرگش شده بود...فقط مطمئن بودم ..به زور خودشو اينجا نشونده ...وگرنه چيزي به از حال رفتنش نمونده بود ....

سرشو انداخت پايين .....

با ياد اوري اون چه كه گذشته بود ....يكسره تمام وجودم از خشم پر شد ....

محمد- حاج اقا زود تمومش كنيد.....

محضر دار- گفتيد قبلا عقد بودن ؟

محمد- نه حاج اقا يه صيغه موقت دو روزه بود ...كه تموم شده

محضر دار سرشو تكون داد ...و تو دفترش شروع كرد به نوشتن

محضر دار- شناسنامه خانوم..

محمد- بفرماييد حاج اقا ...

يه شناسنامه ديگه رو ميزش بود.. اون برداشت و خوند ...و اطلاعاتي رو وارد دفتر بزرگش كرد

محضر دار- به اقاي كبيري بگيد بياد اينجا رو امضا كنن ...

محمد-تموم شد حاج اقا ....؟ ما مي تونيم بريم ...؟

محضر دار- نه اقاي قرباني هم بايد بيان امضا كنن

....حاج فتاح كه رنگ به روش نمونده بود .....وارد شد ...و بعد از اينكه دفتروامضا كرد از اتاق خارج شد ....

اقا جونم بدون نگاه كردن به من داخل شدو دفترو امضا كرد

محضر دار- اقاي كبيري ...اقاي كبيري ...حاتم كبيري ...

سرشو اروم اورد بالا ...

محضر دار- بياييد اينجا رو امضا كنيد ....

محضر دار خودكارو به طرفش گرفت

نگاه حاتم به طرف محضر دار بود .....انگار قصد تكون خوردن نداشت ..اقا جون صبرش تموم شد و به طرفش رفت..يقه كتشو گرفتو به زور از رو صندلي بلندش كرد

با عصبانيت يقه كتشو تكون داد....حاتم چشماشو بسته بود و با هر تكون اقا جون سرش جلو و عقب مي شد

.اقا جون داد زد:

..پسره بي ابرو مي ري امضاش مي كني يا نه...

محضر دار و محمد به زور اقا جونو از حاتم جدا كردن ....

حاتم با پايي كه مي لنگيد به طرف ميز رفت و شروع كرد به امضا كردن ... ....

بعد از اون محضر دار دفترو گذاشت رو به روي من ......باورم نميشد ...بدنم مي لرزيد ...تمام بدنم سرد شده بود

با عجز به محمد نگاه كرد.م...

محمد خيلي بي احساس:

امضاش كن....مگه همينو نمي خواستي ....

به دفتر نگاه كردم ...دستم پيش نمي رفت

اقا جون با عصبانيت امدطرفم ...

باز محمد مداخله كرد..

محمد داد زد - زود باش امضاش كن ....

دستام مي لرزيد ..هنوز نمي دونستم دارم چيكار مي كنم ...اخرين امضا رو كردم

محضر دار- بفرمايد صيغه عقد رو جاري كنم ...

نمي دونستم سوالمو بايد از كي بپرسم ...به جرم كدوم گناه نكردم بايد اينطور ي تاوان پس مي دادم ....

اقا جون - .بريم محمد ..ديگه اينجا كاري نداريم ....

محمد كيفو گذاشت رو زمين ..

اقا جون- اين چيه ؟

محمد- ..لباساشه

اقا جون- غلط كرده به گور باباش خنديده ....كه از خونه من چيزي براي خودش ببره ....

پاهام توان ايستادن نداشت .....عقب عقب رفتم و رو صندلي نشستم ....

حاج فتاح با سر افكندگي وارد اتاق شد و به سمت حاتم رفت

حاج فتاح - پسر .....كم ابرومو بردي؟ .بس نبود ؟....ديگه با چه رويي برم تو اون محل ....

با اين كارم چيزي از ابرومون بر نمي گرده ......لا اقل ....

حاج فتاح حرفشو نيمه كاره رها كرد و از اتاق خارج شد ....

من موندم حاتم ....تازه فهميده بودم چه بلايي داره سرم مياد ....

براي حفظ ابروشون داشتن منو اون عقد مي كردن ....

اشكم در امد .....

من كه كاري نكرده بودم ....اين حق من نبود ...حق من نبود ....

هنوز اقا جون و محمد بيرون در منتظر بودن تا مطمئن بشن كه صيغه عقد جاري ميشه

.....وقتي عاقد خوند ..ازم تو زندگيم .....براي اولين بار اجازه خواست ...ايا وكيلم ....؟

دلم به حالم بدجوري سوخت ....

اشك بي صدا از گوشه چشم جاري شد....ديگه مي دونستم جايي ندارم .....ابروم خواسته يا ناخواسته تو اون محل رفته بود ....از حالا هر كي هر چي مي خواست مي تونست بهم نسبت بده ....

به موهاي سفيد اقا جون كه بيرون اتاق و پشت به من ايستاده بود نگاه كردم ....

حتي ديگه نمي خواست براي اخرين بار به دخترش نگاه كنه .دونه هاي .تسبيحشو بين انگشتاي دستش مي چرخوند ....

نگام به محمد افتاد ....سرشو تكون داد ...كه تمومش كنم ...

نگامو چرخوندم ...محضر دار منتظر من بود ...هواي داخل اتاق چقدر گرفته بود ....مسعودي هم در كنارم نبود كه براي حفظ زندگيم ...با اين اون جدال كنم ....

بي رمق سرمو تكون دادم و با صدايي دو رگه ي خيلي ارومي كه از ته چاه در مي يومد ..........به همه ارزوهايي كه مي تونستم داشته باشم .... پايان دادم

- بله ....

دستمو تكيه دادم به ديوار و سعي كردم از جام بلند شم ...

همه چي تموم شده بود ....

اقا جون و محمد رفته بودن ..حاج فتاحي هم در كار نبود ...

فقط اون بود كه سرشو گرفته بود بين دستاش .....

محضر دار چيز ايي در مورد شناسنامه ها مي گفت ...

اما من فقط به اون نگاه مي كردم .....به اوني كه تمام زندگيمو از بين برده بود

پهلوم تير مي كشيد ....ديگه نمي تونستم تحمل كنم ...

.احساس مي كردم پاهام دارن رو زمين كشيده مي شن....هيچيم ديگه دست خودم نبود ....تنهاي تنها شده بودم...

.احساس اينكه ديگه كسي پشتم نيست...تا حاميم باشه ..داغون ترم مي كرد ..... از اتاق امدم بيرون .....اشكم در امد....

شاگرد محضردار..طوري نگام كرد كه حالم از خودم بهم خورد ....به در ورودي رسيدم....

دستمو رو چار چوب در گذاشتم ....به ديوار رو به رو خيره شدم ...

.من داشتم كجا مي رفتم؟ ....پيش كي مي خواستم برم؟ ...

من كه ديگه جايي نداشتم .....ديگه كسي منتظرم نبو د

..پاهم به يكباره سست شدن.... رو صندلي كنار در نشستم ..سرمو تكيه به ديوار دادم ...همه جا رو خيس مي ديدم .....

پسر يه ليوان اب برام اورد و به طرفم گرفت ....با اينكه دهنم خشك شده بود ..

چيزي از گلوم پايين نمي رفت...

.به توجه به پسر به اشكام اجازه دادم كه بيصدا.. مثل فريادم تو سكوت جولون بدن .....

معلوم بود دلش به حالم سوخته ....ليوان اب و كنارم رو ميز گذاشت و رفت

شوك اين اتفاق.... تمام وجودمو بي حركت كرده بود...

هنوز دنبال اين مي گشتم كه كي ما رو تو اون شب تاريك ديده ....

كه باز مثل چند وقت پيش جلوم ظارهر شد....با همون قد و قامت

سرمو كه به ديوار تكيه داده بودم ....به سمت بالا حركت دادم و به چهره اي كه زماني ....برام زيباترين صورت بود .....خيره شدم ...

وسوسه يك نگاه ..و .كنجكاوي بچگانه ام چطور منو به بازي گرفت ....

كاش زمان به عقب بر مي گشت و من اين اشتباهو هرگز تكرار نمي كردم

گوشه لبش پاره شده بود ...زير گونه اش بد جوري كبود بود ....

موهاش ديگه مرتب نبودن ....

سرمو اوردم پايين ...ياد گرماي تن مسعود افتادم..من كه كم كم داشتم كنار مي يومدم ...چرا همه چي يهو ورق خورد ....باز اشكم در امد......

چرا اون(مسعود )اين چيزا رو باور كرد ......من كه بهش اطمينان داده بودم ...اون بهم اعتماد كرده بود ....بهش اعتماد كرده بودم

چشمامو بستم ...و تصوير مسعود تو ذهنم مجسم كردم .....به ياد .اخرين لبخندش.. لبخندي زدم ....براي هميشه از دستش داده بودم

چشمامو اروم باز كردم... با همون چهره دربو داغونش جلوم ايستاده بود ...

..هيچ حسي نسبت بهش نداشتم....يه زماني ازش متنفر بودم...

كه مجبور بودم به خاطرش سكوت كنم .....ولي حالا به خاطر وجودش ..از همه جا طرد شده بودم ....

با ياد اينكه ديگه نمي تونم خانوم جونو و لاله رو ببينم ....ازش بيزار شدم ...

دستمو تكيه دادم به صندلي و هيكل نحيفمو كه زير مشت و لگد اقا جون چيزي ازش نمونده بود ...به حركت در اوردم .....

ازم فاصله گرفت ....و رفت كنار....

از در امدم بيرون ....بغضم تمومي نداشت ....دستمو به نرده هاي پله تكيه دادم ....

با حال نزاري اولين قدمو گذاشتم ....

ديگه طاقت نيوردم ...خودمو ول كردم ...چشمامو بستم ..سرم به دوران افتاد.....

ياد خنده ها و شيطنتاي بچگيم افتادم.......خونه امون با اون دروازه بزرگش...درخت توتم.....

جيم شدناي قايمكيم.......شوخياي تو راه مدرسه .....اش نذرياي خانوم جون ....سكوتاي بي پايان لاله .....الهه ....واي خداي من.... همه چي تموم شد ..همه چي رو از دست دادم

دستمو گذاشتم رو صورتم .......دلم داشت از تو مي سوخت .....

ايستاده به ديوار تكيه دادم ...صداي هق هق گريه ام حتي خودمو هم ....ازار مي داد...چه برسه به ديگران .....

تو راه پله هر كي از كنارمون رد مي شد ...فكر مي كرد از هم جدا شديم ...و با ترحم بهمون نگاه مي كرد....

غريبي خيلي بده ...وقتي مي فهمي ديگه كسي هواتو نداره .....از زمين و زمان سير مي شي ...مي خواي بميري و اين مصيبتو تحمل نكني ....

ولي هنوز زنده اي و مي بيني ....همه چيز داره روال طبيعي خودشو طي مي كنه ......

بازي روزگارو بايد تحمل كني در حالي كه بهت لبخند مي زنه ....و همه وجودتو به تمسخر مي گيره ..

تو بازيچه روزگاري....

اشتباه محضه كه فكر كني ..قدرت مقابله با تقديري رو داري كه برات رقم زده شده ....

اه مي كشم و به اين فكر مي كنم .....حالا بايد از اين به بعد سرمو رو شونه كي بذارم .......

ديگه لاله اي هم ندارم كه با حرفام بچزونمش .....

دستشو اروم مي ذاره رو شونه ام .......ياد اون روز تو ماشين مي افتم ..

كه مسعود دستمو گرفته بود تو دستش ...دلم مي خواست اون الان اينجا بود ....چرا ازش بدم مي امد....

اون كه چيز بدي نداشت.....

چرا ولم كرد ...گريه ام شدت گرفت ....فشار انگشتاشو رو بيشتر كرد...

اختيار از كف دادم ...و با سرعت برگشتم به سمتش ..با مشتام زدم وسط سينه اش ...

- كثافت به من دست نزن .....زندگيمو به گند كشيدي بس نيست ..

ديگه چي از جونم مي خواي

بي شرف بي غيرت ...تحمل نداشتي كه خوشبختي منو ببيني...

بايد نيشتو مي زدي ....حالم ازت بهم مي خوره ....گمشو نمي خوام ببينمت ..نمي خوام ببينمت

شل و ول نشستم رو پله و با قدرت زدم زير گريه ....

زن جونه اي كه به همراه شوهرش بالا مي ا مد ....جلوم ايستاد و دستشو گذاشت رو شونه ام ...و سعي كرد با مهربوني حالمو بپرسه

خانوم حالتون خوبه .... ...؟

سرمو اوردم بالا ...و به چشماي مشكي زني كه مستقيم به من خيره شده بود....نگاه كردم ....

با خودم گفتم توچي مي فهمي از حالم؟ ......كه حالا مي پرسي حالم خوبه يا نه

دستشو پس زدم و با سرعت به سمت پايين دويدم ..

بدنم درد مي كرد..اما تحمل اونجا و ادماشو نداشتم ...

.....گريه امونمو بريده بود و قصد تموم شدن نداشت ....گوشه چارمو گرفته بودم ...كه از سرم نيفته .....

مي دويدم ...همه بد نگام مي كردن ...

با صورتي كبود و اشكايي كه مي ريختم ...واقعا هم ديدني شده بودم ...

.به همه تنه مي زدمو مي دويدم ..برام مهم نبود كه كجا مي رم ..فقط مي خواستم برم ...

تو اون لحظه ها فكر مي كردم با دويدن و به عقب برنگشتن مي تونم از اين شهر و ادماش فرار كنم

حاتم با اون حال داغونش ..پابه پاي من مي دويد ...تا بهم برسه ....

فكر كنم تا جايي كه مي تونسته.... از اين اون كتك خورده بود ....

از خيابون رد شدم ....بي توجه به بوق ماشينا ..

به وسط خيابون رسيدم ...چيزي رو نمي ديدم ....سر برگردوندم .تا ببينم كجا هستم كه نزديك بود با يه اتوبوس واحد تصادف كنم

حاتم داد زد ..مواظب باش ....

.ترسيدم و دو قدم پريدم عقب

انقدر حواسش به من بود ....كه خودش متوجه نشد و با يه موتور سوار برخورد كرد ....

وايستادم سرجام... به زور از جاش بلند شد....با پايي كه بد تر از قبل مي لنگيد افتاد دنبالم ..

به پياده رو رسيدم..... از بين جمعيت رد مي شدم ...

تحمل نگا ههاي مردم نداشتم ......وارد يه كوچه فرعي شدم....

هنوز گريه مي كردم ...خبري ازش نبود ...

چرا من زنده بودم .... با اين همه بي ابرويي چرا هنوز زنده بودم .....

سر ظهر بود..و .كوچه خلوت

وارد يه كوچه ديگه شدم ...كارگرا مشغول كندن بودن....انگار لوله اب تركيده بود ....

سرعت قدمامو كمتر كردم..دستمو رو پهلوم كه از درد كلافه ام كرده بود ... گذاشتم

با پشت دست .....اشكاي صورتمو پاك مي كردم ....ولي بي فايده بود ..... تا پاك مي كردم ..دوباره اشكام در مي يومد ... ..

.از كنار چاله اي كه عمق زياد ي داشت رد شدم..يه لحظه مكث كردم ...و .برگشتم به عقب .....

ته چاله پر بود از خرده شيشه و چند تيكه اهن پاره ...

به ته چاله نگاه كردم ....اب دهنمو قورت دادم

0 .اگر توش بيفتم ..حتما با درد مي ميرم ...

كارگرا از من خيلي فاصله داشتن...كسي تو كوچه نبود ...

چشمامو بستم ...پاهامو لبه تر بردم ....

سرمو به طرف اسمون گرفتم ...لبام مي لرزيد ...

- همه چي با مرگ من تموم ميشد..........

..اقا جون....از بي ابرويي نجات پيدا مي كرد ..

خانوم جون ديگه جلوي در و همسايه سر شكسته نبود ..

مادر شوهر لاله حتما ديگه بهش سر كوفت نمي زند ...

براي بار دوم مي خواستم دست به خود كشي بزنم....

من بي ابرو شده بودم ..... دنيا با اين همه بزرگيش..ديگه جايي براي من نداشت .....

گريه ام شدت گرفت ...اما نتونستم ....يه قدم به عقب برگشتم

.اخه من كه كاري نكرده بودم ...چرا بايد كاري مي كردم....كه به همه ثابت شه من گناهكارم

دلم مي خواست يكي رو پيدا كنم و دق و دليمو سرش خالي كنم ..

به هر طرفي كه مي چرخيدم ...كم مي يوردم ...كسي نبود ...

صدام مي خواست در بياد ولي در نمي يومد ....هي بغض مي كردم ....گلوم درد گرفته بود ..

دستمو گذاشتم رو گلوم ....سعي مي كردم نفس بكشم .....

كاش مي تونستم جيغ بكشم و خودم خالي كنم ....ولي نتونستم .

.تنها به اسمون نگاه كردم ...اسمون صاف صاف بود ....حتي يه تيكه ابرم توش نبود.....

.هيچ مانعي براي رسيد صدام به خدا وجود نداشت ....صدامو فقط خودم مي شنيدم ....

- خدا چرا داري انقدر بهم ظلم مي كني ......اين حق من نبود ....هر چقدرم هم گناه كرده بودم ..نبايد انقدر عذابم مي دادي ....اين انصاف نبود ...

عقب عقب رفتم و .. به تير چراغ برقي كه پشت سرم بود تكيه دادم.... و سر خوردم پايين و رو زمين نشستم ....

سرمو خم كردم به طرف پايين ...

افتاب به سرم مي خورد .......صداي قدماش ...تو ي اون سكوت و خلوت كوچه به راحتي شنيده مي شد.

با پايي كه مي لنگيد خودشو رسونده بود سر كوچه.....

تا منو ديد كه نشستم ..با خيالي راحت ...به ديوار تكيه داد و سعي كرد بشينه .....اشكم خشك شده بود

دلم اروم نميشد ....همه اش فكر مي كردم... الان همه چي تموم ميشه ...

.انگار نه انگار كه اتفاقي افتاده باشه ....

بازم مي شدم.... همون هدي قرباني ..دختر حاج عباس قرباني ...و بر مي گردم به همون خونه ....پيش خانوم جون و لاله ...و زندگي رو از سر مي گيرم ....

اما اينا همش يه رويا بود .......يه روياي خام و دست نيافتني

.بعد از چند دقيقه دستشو به ديوار تكيه داد و بلند شدو به سمت من امد....

بهم رسيد ...شلوارش از قسمت زانو پاره شده بود .......بهش نگاه نمي كردم ..

به كارگرا نگاه كردم ...بي خيال ما... داشتن كارشونو مي كردن ...سرمو بالا گرفتم ....حرفي نمي زد... فقط بهم نگاه مي كرد

چشمامو حركت دادم به سمت پايين و به دستاش رسيدم ....كمي خاك الود و خوني بود ...

.از پاش خون مي رفت ...

هنوز نگاهم مي كرد ..اروم سرمو چندبار به سمت پايين تكون دادم..

..يعني اينكه فهميدم چه اتفاقي افتاده ....و من كوچكتر از اونيم كه بخوام چيزي رو تغيير بدم .

با كوله باري از خستگيم از جام بلند شدم ..جلوتر از من به راه افتاد ...و منم اروم به دنبالش ....

مجبور بودم كه برم...ديگه اقا جونم.... جايي برام نذاشته بود ...كجا رو داشتم كه برم ؟هيچ جا ....

به سر خيابون كه رسيديم ..يه تا كسي گرفت..درو برام باز كرد...

چشمام از شدت گريه... درد گرفته بودن ..گلوم خشك شده بود ....نشستم ...و خودشم كنار دستم نشست و در و بست

راننده از تو اينه به سر وضعمون نگاهي انداخت ...

همين طور خيره بود . حركت نمي كرد

كه يه دفعه حاتم داد زد:

چيه بد بخت نديدي؟ ...چرا وايستادي؟ ....در بست نگرفتم كه برو بر بهم نگام كني ..

.راننده ترسيد و حركت كرد ...

حاتم كه حسابي عرق كرده بود ....سرشو تكيه داد به عقب و چشماشو بست ....متوجه پاش شدم .

.كمي حركتش داد و دستشو گذاشت روش...

با سر انگشتاش به قسمتي كه ضرب خورده بود فشار مي اورد تا كه شايد دردش كمتر بشه

سرمو تكيه دادم به شيشه ....ديگه مغزم كار نمي كرد ..چشمامو بستم ....

****

بلاخره رسيديم ....

حاتم پول راننده رو حساب كرد ...و پياده شد ..درو برام نگه داشت كه منم پياده شم ...

به محله اي كه امده بوديم نگاهي انداختم .....كوچه هاي تنگ و باريك....جوي اب كوچيك وسط كوچه...كه گاهي از اب و كف پر مي شد و خالي .... ..

ظهر بود ..و تك و توك ادمي بود كه تو كوچه... اون وقت روز باشه ....بوي بادمجون سرخ شده ...كل محلو برداشته بود .....

راه افتاد .....منم مثل بز دنبالش

..به ته كوچه بن بستي رسيد ..كليدي از تو جيبش در اورد ...و درو باز كرد ...و رفت كنار.

به در نگاهي انداختم ....چقدر جمع و جور و كوچيك بود ....به طرف در رفتم... مي خواستم از در رد بشم...كه ايستادمو بهش نگاه كردم..سرشو انداخت پايين

.درو با دستم بيشتر باز كردم و وارد شدم ....چند قدم رفتم داخل و به وسط حياط كوچيك خونه رسيدم ...

حاتم پشت سرم وارد . شد و درو بست ..پشت به در تكيه داد و سرشو گرفت پايين .....

به اتاق رو به روم چشم دوختم ....

معلوم بود يه اتاق بيشتر نيست ...گوشه حياطم يه دستشويي كوچيك ....بود

به زور خودشو از در جدا كرد و امد ..و در شيشه اي كه چارچوبش... حسابي زنگ زده بود ... رو با كليدي باز كرد ....به زانوش نگاه كردم ....خوني شده بود ...

سرمو اوردم بالا ...فكر كنم اگر مرد نبود همين جا مي نشست و هاي هاي به حال خودش گريه مي كرد ...

.كفشامو با پام در اوردم ....وارد اتاق كوچيكش شدم ....

حاتم همونجا دم در.... روي پله نشست و سرشو گذاشت رو زانوهاش ...

به دور تا دور اتاق نگاهي انداختم

اينجا خونه ي مرد افسانه اي محله ما بود....

كه همه در باره اش بد مي گفتن ....چند تا برگه ساده كه روش خوش نويسي شده بود رو ديوار با چسب نوار چسبونده بود...

سرمو با ناراحتي به طرف راست چرخوندم ....يه تار كه از ديوار اويزن بود...

سرمو اوردم پايين... يه گاز پيك نيكي و يه كتري كوچيك ...

اين طرفتر ...يه دست تشك .... حتي يه پنجره هم نداشت

با بغض سرمو برگردوندم و به حاتم كه سرشو گذاشته بود رو زانوهاش نگاه كردم ....

به طرف تشك رفتم و همونطور با چادر نشستم رو زمين و بهش تكيه دادم .....

به كتاباي گوشه ديوار خيره شدم .....اشكم دوباره جاري شد ....دلم هواي خانوم جونو كرده بود ........

نمي دونم ماجرا از كجا شروع شد و از كي و كجا اين بلاها سرم نازل شد

هر دو داغونتر از اوني بوديم كه حرفي بخوايم بزنيم ...چيزي به ديونه شدنم نمونده بود..هر لحظه احساس مي كردم ..مي خوام بميرم ......

همش دنبال مسعود مي گشتم .....اينكه الان كجاست ؟ و داره چيكار مي كنه ؟

چرا كسي در باره مسعود به من حرفي نزد ...؟چرا نديدمش ....؟

نگامو دوباره گردوندم به در و ديوار اتاق .....نمي تونستم تحملش كنم

من اتاق خودمو مي خواستم ..من از اين خونه و از اين مرد بيزار بودم ...

.مدام در حالي كه دستامو دور زانوهام حلقه كرده بودم... بغض و اشكمو با نفساي عميق سركوب مي كردم......

دلم نمي خواست ...جلوي اين مرد گريه كنم و خودمو ضعيف نشون بدم

.اين ظهر لعنتي هم قصد تموم شدن نداشت

از اين افتاب و اين خونه ...با اين مرد كه حالم از وجود نحسش بهم مي خورد بيزار بودم و نمي تونستم تحملشون كنم ....

يهو به خودم امد......براي چي من الان اينجام؟ ..چرا عين اين نفهماي مادر مرده راه افتاده بودم دنبالش .......و امده بودم اينجا... ؟

بايد مي رفتم دنبال مسعود ..اون همسر من بود... نه اين مرد ....كه جز بدنامي چيزي برام نداشت

از جام بلند شدم ...متوجه من شد ..برگشت و بهم نگاه كردم ..

دلم مي خواستم تمام اب دهنمو نثار صورتي كنم كه روزي فكر مي كردم... خدا هر چي زيبايي تو وجود اين اين صورت قرار داده

خون جلوي چشمامو گرفته بود ...

چقدر سكوت ..چقدر خفه خون گرفتن ..چقدر تحمل كردن....

نه نه ديگه به اين يكي اجازه نمي دم منو به ساز خودش برقصونه..و هر كاري كه دلش خواست باهام بكنه ....

...خودمو به در رسوندم و كفشامو بدون اينكه بند كفشامو ببندم ..پوشيدم ...حتي بهش نگاهم نكردم ....

دروازه رو باز كردم.....پامو گذاشتم بيرون كه برم ....

مي دونستم چند قدم به در نزديك شده .....نزديك شدن اين مرد در هر لحظه و هر كجا ...منو به حالت تهوع مي نداخت ...

با اوج خشم برگشتم به طرفش ....پشت سرم ايستاده بودم ..

.رنگ نگاش ...زبونم بند اورد .....چه نگاه معصومي ......نه اين نگاه ها همش دروغه ...اينا همش مظلوم نمايي ..نبايد خر شم

....اين بشر .... ادم نيست ...يه حيونه كثيفه ...كه جز بد نام كردن دختراي بد بخت كار ديگه اي بلد نيست ...

.بايد از تمام نفرتم استفاده مي كردم كه هرچي دلم مي خواد بارش كنم ...ديگه ترحم كردن جايز نبود

...اوني كه نياز به ترحم داشت من بودم ..اره من كه فرصت يه دفاع كردن كوچيكم از خودمو پيدا نكردم ..يعني ديگران اين فرصتو ازم گرفتن .....دهنم كف كرده بود

نمي دونم با چه قدرتي ....رو در رو در حالي كه بهم نگاه مي كرد اين حرفا رو بهش زدم

-حالمو بهم مي زني ..توي يه اشغال هوس روني ...كه اينبار بدجور سرت كلاه رفته.... .

.توي بي غيرت اگه فكر كردي من اينجا مي شينمو و تن مي دم به اين خفت ...كور خوندي ....كثافت نامرد .....

و درو با اخرين توانم چنان بهم كوبيدم كه صداي لرزش شيشه در اتاقو به راحتي تونستم بشنوم ....

هنوز دستم رو دستگير دروازه بود ....احساس مي كردم كمي سبك شدم ......

.اشكم در امد...سريع اشكمو پاك كردم ....به اسمون نگاه كرد ...داغي هوا خيلي ازارم مي داد ....

به راه افتادم .....بدون دونستن مقصدي كه قراره بهش برسم ...افتاب به فرق سرم مي تابيد....چشام مي سوخت.....سردرد امونمو بريده بود ....

به سر كوچه رسيدم ...

به پشت سرم نگاه كردم .....كسي تو كوچه نبود ...

شروع كردم به دويدن ...بايد به مسعود مي رسيدم ....

اون مي دونه..اون مي دونه كه من هيچ كاري نكردم .....اون هنوز منو مي خواد..

با دادن اميدهاي واهي ....مي خواستم به خودم بقبولونم كه مسعود محبي .

.مرد مغروري كه مي خواستم سر به تنش نباشه.....منو دوست داره..و توي خونه اي كه قرار بود چند شب پيش اونجا باشم..به انتظارم نشسته ...

گريه ام دوباره جاري شد......اون خونه مال منه..خانوم اون خونه منم....وسايلم.هنوز اونجاست .....

من زن مسعودم...خودش ...دستمو گرفت تو دستش ....اخرين شب خودش شماره تلفنشو بهم داد........اون دوستم داره ....دوستم داره....

اتوبوس واحد نزديك ميشد...پريدم توش ....دستمو به نرده چسبوندم و سرمو تكيه دادم بهش ...

بعد از چند دقيقه اي سرمو اوردم بالا....همه بد نگام مي كردن..چادرمو كمي كشيدم رو صورتم ....

كه كبودي صورتم كمتر ديده بشه ....

خانوم ..خانوم..

سرمواز ميله جدا كردم

بليطتون؟

به ياد اون روز افتادم ..به چشماي شاگرد نگاه كردم ....

اون روز حاتم بود كه بهم بليط داد.....كاش دستم قلم مي شدم و با ابرو ريزي از اتوبوس پياده مي شدم ....چقدر خريت كردم كه بليطشو قبول كردم

خانوم بليط ..؟

بليط نداشتم..پولي هم نداشتم...

با نا اميدي دستمو كردم تو جيب مانتوم ...به يه كاغذ رسيد ...اروم درش اوردم ....

اشكم سر ريز شد..همون بليطي بود كه حاتم براي دومين بار بهم داده بود...چرا دست از سرم بر نمي داشت ....

شاگرد متعجب از اشكام كه بي محابا از صورتم جاري مي شد...بهم نگاه مي كرد

چرا نمي تونم چيزي كه مال اونه از بين ببرمش..هر چيزيش يه كمك به منه...

دستمو اوردم بالاتر ....چقدر مچاله شده بود ....هنوز به بليط نگاه مي كردم كه از دستم كشيدش بيرون ...و مشغول جمع كردن بقيه بليطا شد

اتوبوس به ايستگاه بعدي رسيد..زني كه كنارم رو صندلي نشسته بود از جاش بلند شد....

صندلي خالي شد....با بي حسي روش نشستم و سرمو تكيه دادم به شيشه...

تو ذهنم تكرار مي كردم :

مسعود منو مي خواد ..اون نمي ذاره از پيشش برم ....مسعود بايد به همه بگه كه من كاري نكردم

بعد از رد كردن چند ايستگاه بلاخره به ادرس مورد نظر رسيدم ....همون شب ادرس و شماره تلفني كه مسعود بهم داده بود حفظ كرده بودم ....

اونم از سر ذوق زياد ..به خاطر رفتار مسعود ...

.با تمام تواني كه داشتم ..به سمت خونه اي دويدم كه از رفتن توش... كراهت داشتم ......اينجا خونه من بود ..نه اون نيم وجب جا و نه پيش.... اون مرد نامرد....

نه اونجا جاي من نبود ...

مونده بودم اين همه جونو از كجا ميارم... كه يه نفس مي دوم .....شايد همه اميدم مسعود بود كه بهم اين نيرو رو مي داد....

كوچه ؟ .......كوچه شفق ...پلاك.....؟ پلاكش چند بود ....

...112.....نه .....نه ...115...

حيرون به در خونه ها نگاه مي كردم ...110 ...

-.نه اينا شماره هاي زوجه ...

.به اون طرف كوچه رفتم ...انگشتام رو لبام حركت مي كرد ...چشمام فقط يه چيزو مي خواست ببينه......... 115...

جلوي در سفيد رنگ بزرگي ايستادم ... و خشك زده به شماره پلاك نگاه كردم ...115....

يه قدم به طرف در برداشتم ...دستمو به طرف زنگ بردم ..

ولي ايستادم و دستمو پس كشيدم .....سريع صورتمو كه پر از اشك بود و با كف دستم پاك كردم ...

چندتا نفس عميق كشيدم و اين بار با اطمينان دستمو گذاشتم رو زنگ ....

چشمامو بستم و زنگو فشار دادم ...

زود دستمو برداشتم ...صدايي نيومد...و كسي درو باز نكرد..

يه بار ديگه... كمي ديرتر دستمو از روي زنگ برداشتم ...

نه كسي جواب نمي داد..لجم گرفت ...لبامو با حرص بهم فشردم و اينبار دستمو يكسره رو زنگ گذاشتم ....

چونه ام شروع كرد به لرزيدن و چيزي نگذشت كه قطره هاي اشك به لبام رسيدن .....

كسي جواب نمي داد ......دستمو از روي زنگ برداشتم و چند قدم رفتم به عقب .....

به دو طرفم كوچه نگاه كردم ....و نگاهم دوباره چرخيد به در

...با سرعت خودمو به در رسوندم و زنگ زدم ..دستم يكسره رو زنگ بود ......

.ديگه فايده نداشت .در حالي كه صداي زنگو خودمم مي شنيدم ....با خودم گفتم

- شايد زنگ خرابه

با دو دست شروع كردم به زدن روي در ...

بازم جواب ضربه هام.... سكوت خونه بود ..دستام به مشت تبديل شده بودن و ..دو دستي به در ضربه مي زدم ..

-باز كن ....من امدم ...چرا باز نمي كني ....مسعود ..مسعود باز كن ....منم

مشتام روي در بود كه زن همسايه بغلي از در امد بيرون ...

(خانوم با كي كار داريد؟)

بهش خيره شدم ....منتظرم بود كه حرفي بزنم ..... كه دوباره به در ضربه زدم ..

(از اينجا رفتن ...)

زودي برگشتم طرف زن ....باورم نمي شد

-رفتن؟

(بله ديروز بود ....تمام وسايل خونه رو بار زدنو رفتن ..براي ما هم عجيب بود كه هنوز نيومده رفتن ...الانم كسي تو خونه نيست ....)

سرمو تكون دادم ....

نه اين امكان نداره ..

(چرا خانوم خودم ديدم ...اتفاقا هم دوتا ماشين بود )

عقب عقب از در فاصله گرفتم

پس يعني مسعود باور كرده ......سرمو تكون دادم ...و گيج ومنگ به طرف سر كوچه به راه افتادم .....

نه حتما اقا جون اينكارو كرده ..مسعود اينطور ادمي نيست .....اون منو دوست داشت ....اگه دوسم نداشت......... پس اون نگاه اخرش چي بود

از همه جا داشتم نا اميد مي شدم ... كه ياد شماره تلفن افتادم ....

خوشحال شدم ..به اطراف نگاه كردم ....چشمم به مغاره سر كوچه خورد ....

نمي دونم خودمو چطور رسوندم تو ...و از مغازه دار خواستم كه اجازه بده يه تماس بگيرم ....

اول شماره خونه اشونو گرفتم ..دو دستي گوشي رو چسبيده بودم ....

هر بوقي كه مي كشيد ..نفس منم ضعيف تر مي شد ....

چشمامو بسته بودم و داشتم به خودم قوت قلب مي داد..كه صداي يكي تو گوشي پيچيد ...

صداي مادرش بود ..

.بله

اب دهنمو قورت دادمم...

كاش خودش بر مي داشت

.چرا حرف نمي زني ...؟الو .... بر هر چي مردم ازاره لعنت .

و محكم گوشي رو كوبيد

.مي خواستم گوشي رو بذارم سر جاش ....كه :

-ببخشيد اقا مي تونم يه تماس ديگه بگيرم ....

بله دخترم .راحت باش ...

فقط يه روزنه اميد برام مونده بود ..محل كارش ..

.دست چرخوندم و شماره ها رو گرفتم ...اخرين شماره 3 بود ..با تمام اميدم شماره رو رها كردن....

شروع كرد به بوق كشيدن...اروم نفس مي كشيدم ...نمي دونستم چطور بايد شروع كنم به صحبت كردم ...

كه صداش تو گوشي پيچيد ...يه لحظه احساس كردم دنيا رو بهم دادن

مسعود- بفرمايد

بخش چهارم

فصل نوزدهم

فصل بیستم

فصل بیست و یکم

فصل بیست و دوم

فصل بیست و سوم

فصل بیست و چهارم

لبامو از هم باز كردم ...اما چيزي از بين لبام خارج نمي شد ..

مسعود- .الو .....بفرماييد ...

صداش مثل هميشه نبود ..خيلي گرفته بود ....

نمي تونستم حرف بزنم.... با اينكه رابطه خوبي هرگز بين من و مسعود به وجود نيومد ..اما بدجوري دلم براش و صداش تنگ شده بود....

خواستم صداش كنم كه گوشي رو گذاشت ...

گوشي رو از گوشم جدا كردم .... نبايد مي ذاشتم همه چي ...همين طوري تموم بشه

دوباره شماره رو گرفتم ...

مسعود خيلي بي حوصله:

بله

چرا نمي تونستم حرف بزنم

مسعود- لالي ..يا بيكار ....اين همه شماره... يه جاي ديگه زنگـــــــ

-مسعود

با صداي من چنان سكوتي برقرار شد ....كه يه لحظه فكر كردم تماس قطع شده ....

.صداي نفساشو مي شنيدم ....دوست داشتم حرفي بزنه ..يا اينكه يه جوري ابراز خوشحالي كنه ...اما ساكت بود

-مسعود.....

مكثي كردم و ادامه دادم ...............منم ...

حرفي نمي زد .....

به خودم جسارت دادم و از سكوتش استفاده كردم

- صدامو مي شنوي ؟

مي دونستم مي خواد حرف بزنه ...اينو از طرز نفس كشيدناش مي فهميدم.....

هي نفسش بالا مي يو مدو زودي فروكش مي كرد ...تا اينكه يه دفعه گفت :

مسعود- هد...

كه سريع ساكت شد

وقتي اسممو.. هر چند نه كامل گفت....ته دلم بد جوري خالي شد ..گوشي رو محكمتر تو دستم گرفتم ....

منتظر بودم كه يه كلمه ديگه بگه ...تا ده تا ديگه من روش بذارم و بگم چقدر دوسش دارم .....

كه با جمله بعديش ....گند زد به تمام هيكلم و حسابي سستم كردم

مسعود- لطفا مزاحم نشيد خانوم ....

و گوشي رو گذاشت ....لبام بي اراده تكون خوردن ..اما صدايي ازشون خارج نشد ....

با اينكه تماسو قطع كرده بود .....هنوز گوشي تو دستم بود.... و به صداي ممتد بوق اشغال گوش مي كردم ....

فكر مي كردم صدامو مي شنوه ..براي همين زمزمه وار:

- مسعود چت شده؟... منم هدي ..به همين زودي همه چي رو فراموش كردي ...؟

.كلمه مزاحم برام خيلي سنگين بود ؟ ...باورم نمي شد

با انگشتام كه كلي ناتوان شده بودن ..يه بار ديگه شماره اشو گرفتم

قبلا از اينكه حرفي بزنه :

- خواهش مي كنم مسعود ..تو ديگه نگو همه چي رو باور كردي ....

نگو تو هم مثل بقيه فكر مي كني ....من فقط اميدم تويي ...تو بايد از من حمايت كني ....نمي خواي بگي كه اون شبو يادت رفته ....مسعود منـ

مسعود- خانوم قرباني ..همه چي بين من و شما تموم شده ...لطفا ديگه با اينجا تماس نگيريد ....و مزاحم نشيد

-مسعــ

گوشي رو گذاشته بود .....

..با دهني باز به گوشي نگاه كردم....

مسعود همه چي رو بين خودش و من.. تموم كرده بود ...

اشكم در امد....احساس مي كردم همه چي دور سرم در حال چرخشه .....با دستاي بي حس.... گوشي رو گذاشتم سر جاش ....و به تلفن خيره شدم ...

مغازه دار- حالت خوبه دخترم ؟

برگشتم و به چهره پيرمرد كه نگرانم شده بود ...نگاه كردم .....

دوباره سوالشو تكرار كرد ....سرمو ازسر گيجي تكون دادم ...و به طرف ديگه اي خيره شدم ...

پوزخندي به اميد واهيم زدم كه فكر مي كردم وجود داره....

..مسعود هم مثل بقيه رفتار كرد ......چرا نفهميدم كه اونم از اول دنبال بهانه ست و مي خواد تركم كنه .......

چرا فكر مي كردم اون با بقيه فرق داره

بي توجه به مغازه دار... با حالي داغون و زار ...از مغازه خارج شدم

به پياده رو نگاه كردم ....چقدر راه .بود.......

اين اخرين اميدم بود كه ...از دست رفته بود ....

دستمو گذاشتم رو ديوار ...و در حالي كه راه مي رفتم ..مي كشيدمش رو برجستگي هاي ديوار ......ديگه به چيزي فكري نمي كردم .....فقط دلم مي خواست راه برم ...

نمي دونم چقدر راه رفته بودم..ولي پاهام حسابي درد گرفته بودن..

فقط متوجه شدم كه اسمون ديگه روشن نيست

به خودم امدم كه ديدم جلوي دري هستم ...كه ظهر با كلي اميد بسته بودمش كه ديگه نبينمش

چقدر حقير و پست شده بودم كه ....بي اراده برگشته بودم همونجا .....

مقابل در ايستادم ...دستمو گذاشتم رو در....ديگه كم اورده بودم ..

از صبح تا به الان چيزي نخورده بودم و انقدر راه رفته بودم كه ديگه برام رمقي نمونده بود ....

حوصله گريه كردنو هم نداشتم ....از همه جا قطع اميد كرده بودم ....هيچ اسمي و هيچ كسي هم ديگه تو ذهنم نقش نمي بست ....

انگشتمو روي در حركت دادم ....و به فكر فرو رفتم

با اينكه هر وقت كم مي يوردم فقط اميدم خدا بود... و ازش كمك مي خواستم ..ولي اينبار از خود خدا گله داشتم كه تنهام گذاشته بود...بغض كردم ..

- خدا تو هم يعني وجود داري؟ ....من كه ديگه شك دارم ....

چشممو بستم واز در فاصله گرفتم ....كه صداي اذان طنين انداز اون فضاي غم گرفته شد

سرمو برگردونم به جهت صدا

بي اراده زبونم چرخيد :

مسجد ....!!!

دلم پر بود...نياز به تخليه داشتم ..دست از روي در برداشتم ....و به راه افتادم ....از بين كوچه ها كه رد مي شدم...ذهنم خالي تر و خالي تر مي شد .....

هر چي پيش مي رفتم... به صدا نزديكتر مي شدم ....

مسجد زياد دور نبود ...

مقابل مسجد ايستادم ......و به سر در ش نگاه كردم...نور سبزش...منو به سمت خودش مي كشوند ...

چونم شروع كرد به لرزيدن ..دلم پر بود ....همونطور كه به سر در... و نور سبز خيره بودم :

- ديگه كسي رو ندارم ...پس ازم رو نگير ....يه امشبي رو مهمونم كن ....دلم شكسته ...

اگه مي خواي هنوز عذابم بدهي ...حداقل يه امشبو بهم رحم كن ....ديگه نمي تونم ..در توانم نيست ...يه امشب دلمو مهمون خودت كن

وارد شدم ........با ورود به مسجد ...همه چي رو فراموش كردم ...

چقدر اين وضو بهم چسبيد ...جمعيتي زيادي تو مسجد بود ...به جالباسي دم در نگاه كردم ...

به دونه چادر مونده بود ..به جمعيت نگاه كردم ...خوشحال شدم ...و چادرو برداشتم

....جلو جا نبود ..براي من همين ته ام از سرم زياد بود ....

كلي همهمه بود ...گاهي كسايي كه از كنارم رد مي شدن ....و بهم خيره مي شدن

تا نماز شروع بشه ..

از كتابخونه يه قرانو برداشتم ...چشمامو بستم و با تمام وجود از سر قران انگشتامو حركت داد م ....و بازش كردم ....

قلبم با ديدن اين سوره به دفعه پر از ارامش شد .....

...سوره يس....

عجيب ارامش گرفتم .....ديگه ته دلم نمي لرزيد

بعد از تموم شدن نمار ...از مسجد زدم بيرون ...خيلي سبك شده بودم ...

كوچه مثل ظهر نبود ....مردم در حال رفت و امد بودن .....

.بچه ها هم در حال بازي و دنبال كردن هم بودن .....براشونم مهم نبود كه كي به اين محل اضافه شده..كي كم شده

به سر كوچه كه نزديك مي شدم ....چشمم به يه ماشين پيكان سبز رنگ خورد .... كه پسري بهش تكيه داده و به ته كوچه نگاه مي كنه ..از كنارش رد شدم ....بهم نگاه كرد ....

بهش محل ندادم ...و به طرف خونه رفتم ..در نيمه باز بود ....

برگشتمو به پسر كه با تعجب بهم نگاه مي كرد... نگاهي انداختم و زودي وارد خونه شدم ....

تا پامو گذاشتم رو پله پايين در ..حاتم و ديدم كه با عجله از اتاق خارج شد ...تا منو ديد ...سر جاش خشكش زد ....

به سر وضعش نگاه كردم ..هنوز لباساي ظهر تنش بود ....

دوتامون بهم نگاه مي كرديم ..سرمو انداختم پايين و از كنارش رد شدم ...

يه قدم از ش دور نشده بودم كه بازومو گرفت ...

با خشم برگشتم طرفش ...به چشماش نگاه كردم ..نگاش جدي بود ...

متوجه نگراني تو چشماش شدم ...

سرمو برگردوندم و به در خيره شدم..

- نگو كه نگران شدي ..كه خيلي مسخره است ....

با پوزخندي سرمو برگردوندم طرفش

نترس ديگه كسي نگرانم نيست... كه به خاطر گم شدن و مردنم ...ازت باز خواست كنه ...

حالا و اون دستتو ازم دور كن ...كه به اندازه كافي بر چسب بي ابرويي تو اين چند روز ه بهم خورده

..ديگه نمي خوام ...بهم برچسب ناپاكي هم بهم بزنن

دستش شل شد و از بازوم جدا شد ....ديگه بهم نگاه نمي كرد ....درو باز كردم و وارد اتاق شدم

هنوز همونجا ايستاده بود و پشتش به من بود ...رفتم و يه گوشه نشستم ....

.اروم برگشت و بهم نگاه كرد ...با نفرت بهش خيره شدم ..كه از رو بره و خودش سرشو بندازه پايين ....

تا حالا اينطوري نديده بودمش ... .... ....دستي به موهاش كشيد و با ناراحتي از خونه خارج شد....

بعد از رفتنش ..كمي به درو ديوار اتاق نگاه كردم....و همه چي رو از چشمم گذروندم ..... از جام بلند شدم و چادرو از سرم برداشتم ... ...خيلي تشنه ام بود ...استكاني كه كنار كتري بود و برداشتم ...و رفتم تو حياط ..

.شير ابو باز كردم ..سر شلنگ افتاده بود وسط حياط ..گذاشتم كمي اب ازش بره ....تا خنكتر بشه

استكانو از اب پر كردم ....به اب خيره بودم كه با سرعت از لبه استكان مي ريخت پايين ....

خنكي اب كه رو دستم مي ريخت لذت بخش تر از خوردن اب بود ......

كه يهو صداي زنگ خونه در امد و به دنبالش در باز شد ....سريع به در نگاه كردم ....و از جام بلند شدم ...شلنگ از دستم افتاد ...

حاتم بود ....بهم نگاه كرد ...خواستم برم تو اتاق كه

(صاحب خونه مهمون نمي خواي .؟.)

صدايي كه شنيدم صداي دختري بود ... كه سرشو از در اورده بود تو و با شيطنت و خنده بهم نگاه مي كرد ...

دختر جوني كه صورت با نمكي داشت ....به همراه همون پسري كه دم در ديده بودمش وارد حياط شدن ...

سريع دست كشيدم به روسريم و كمي كشيدمش جلو ....

دختر با خنده رويي به طرفم امد....و بدون اينكه بهم مجالي بده منو تو اغوشش كشيد ..متحير از رفتار دختر ...سرجام مونده بودم ..و تكون نمي خوردم ..

دختر- اي واي دختر حواست كجاست ..تمام پايين شلوارت خيس شد ..

.زودي به پايين نگاه كردم.... شلنگ افتاده بود رو پام و تمام شلوارمو خيس كرده بود ...

خم شد و شير ابو بست ....

نمي دونستم اين دختر كي بود كه انقدر خودموني رفتار مي كرد ...يعني همه چيزو درباره منو و حاتم مي دونست .....؟

دختر- خانوم خانوما نمي خواي دعوتمون كني بيايم تو ؟

سريع به حاتم نگاه كردم ...

دختر با خنده برگشت و به حاتم نگاه كرد ......

اقا حاتم اين رسمش نبودا ...يهو انقدر ارومو ...بي سر صدا ..دست شما درد نكنه

ترسيدي تو خرج و مخارج عروسي بيفتي... و يه شام به ما بدي

و با گفتن اين حرف دوباره برگشت طرف من ..:

اصلا مي دوني چيه هدي جون ....

من نظرم عوض شد ...الان تو و اقا حاتم لطف مي كنيد و منو اين اقا مظاهرو مي بريد بيرون ....و يه شام درست و حسابي بهمون مي ديد .... تا از خجالتمون حسابي در بيايد ..

اينطوري منو مظارهرم حق خورده شدمونو پس مي گيريم ..تا شما باشيد كه ديگه سر مردمو كلاه نذاريد

و بعد به پسري كه اسمش مظاهر بود چشمكي زد و گفت:

.مگه نه اقا مظاهر

مظاهر با خنده :

حاتم جان ...منم كه نمي تونم رو حرف خانومم حرف بزنم... مي دوني كه ..

حاتم لبحند تلخي زد ...

دختر - ماشين از ما ....مكان از شما ....حالا اين اقا داماد واين عروس خوشگله مي خوان ما رو كجا ببرن ....؟

حاتم به مظاهر نگاهي انداخت ......كلافه بود ....

مظاهر - د حرف بزن پسر ...همه منتظريم

حاتم - هر كجا كه شما بگيد ....

دختر- حالا شد ...مظاهر شما چيزي نگو ...من هوس كباباي و چند پر ريحونه

شاه عبدالعظيمو كردم ....همه مي ريم اونجا ...عاليه مگه نه ؟

مظاهر – خانوم باز م كه شما....خودت بريدي و دوختي و تن ملت كردي ....

دختر- اي بابا چه كنيم ...اين عروس داماد ما... نه اينكه يكم خجالتين ..تا بخوان تصميم بگيرن كه كجا بريم ....صبح شده ..تازه اقا حاتم خودش گفت هر كجا كه شما بگيد ...

مظاهر- بدو ...بدو حاتم كه امشب بد تو خرج افتادي ..

با خنده:

نترس زياد تو خرجت نمي دازيمت ....فقط در حد خونه خراب كردنت پيش مي ريم نه بيشتر ... و زد زير خنده ...حاتم فقط لبخند زد

مظاهر دست حاتمو گرفت ...و به سمت در كشيد

دختر - اه ...اه... كجا ؟كجا ؟..

مظاهر - بريم بگيرم ديگه ...

دختر- نخير...مثل اينكه خوبي به شما اقا يون نيومده .... به شما مردا كه رو بديم ...همونم نمي گيريد ..

منو عروس خانوم پس چي؟ ... ..گفتم هوس كباب كردم ..هوس زيارتم كردم ...

با عشوه سرشو به طرفم چرخوند :

مي بيني هدي جون.... چطوري مي خوان سرمونو شيره بمالن ..از من به تو نصيحت ...هيچ وقت به اين اقايون رو نديا ..كه سوارت مي شن .... ...

مظاهر با مظلوميت - خانوم

دختر- بله

مظاهر- دست شما درد نكنه

دختر- سر شما درد نكنه ..اااااااقا

و در حالي كه دست منو مي كشيد و به طرف اتاق مي برد ...:

بيا هدي جون تا اماده بشي ما هم مي ريم تو ماشين و منتظر تون مي مونيم ... فقط تو رو خدا زودي بيايدا....كه من گشنمه ام بشه ...كه ديگه دين و ايمون سرم نميشه

و با خنده همراه مظاهر از حياط خارج شدن ..

با دلخوري به حاتم نگاه كردم ...

...از دستش خيلي عصباني بودم ...به چه حقي گفته بود كه ما ازدواج كرديم ...اصلا اينا كي بودن ....كه از ما انتظار شام ...به حساب عروسي هم داشتن ؟

چشمامو بستم كه به اعصابم مسلط بشم ...همونطور كه چشمام بسته بود

- منظورت از اين كارا چيه ؟

بايد به ادم و عالم اعلام مي كردي ......كه .چي اتفاقي افتاده....

سرمو با خشم تكون دادم ....

بايد جار مي زدي ..كه .پسر حاج فتاح كبيري ..يه بار ديگه گند بالا اورده ...و با ابروي يكي ديگه بازي كرده ...

بايد اين كثافت كاريتو به همه مي گفتي ...

صدام از خشم مي لرزيد و استكانو با دو دستم محكم فشار مي دادم ...

برو ..برو اين برنامه مسخره از قبل طرح ريزي شده اتو جمع كن ....كه ...

امدم ادامه حرفمو بزنم كه ديدم بهم خيره شده ...

ساكت شدم ....

سكوتش بدتر عصبيم مي كرد ...

فكر مي كني با سكوتت همه چي درست ميشه؟ ...يا من زبونم بسته ميشه؟ ...و خفه مي شم ..

داغ كردم و صدامو بردم بالا

- بابا ...دست از سرم بردار..به چه زبوني بهت حالي كنم كه نمي تونم تحملت كنم ...حالم ازت بهم مي خوره

برو اين بساط مهربون بازيتو جمع كن تا بيشتر از اين بالا نيوردم ...

و با خشونت اسكانو كوبيدم وسط حياط .. البته بيشتر نزديك پاي حاتم بود ...

...كه با قدرت شكست و هر تيكه اش به يه طرفي افتاد ..

چون جلوي پاي حاتم پرتش كرده بودم ..يه تيكه يه طرف صورتش برخورد كرد ....كه سريع دست كشيد رو گونه اش ....

دستام و بدنم به وضوح مي لرزيد .....

ضربه ارومي به در خورد...

زودي به در نگاه كردم ....

در باز شد ...

دختر بود ... به دوتامون نگاه كرد ...

با وضعيت پيش امده دختر فهميد كه چيزي بين من و حاتم هست و نبايد چيزي بگه ...با ديدنش كه با ناراحتي امد تو حياط ....يه قدم به عقب رفتم ....

فهميد اوضاع خرابه ...حاتم با صورتي كه خوني شده بود با عصبانيت از حياط رفت بيرون ...

دختر به طرفم امد ....

اشكم در امد....از كردم پشيمون شدم ....

اروم بهم نزديك مي شد...

تنم مي لرزيد ....شايد براي اروم كردن خودم گفتم:

- همش تقصير خودشه ...

با صداي تقريبا بلندي كه مي لرزيد

- من تحمل اين چيزا رو ندارم .....اگه اون نبود اين بلاها هيچ وقت سرم نمي يومد ......ازش بدم مياد ....برام ....اداي ادماي مظلوم در مياره.....كه چي ؟

كه بي گناهه؟..كه كاري نكرده ؟

ازش بيزارم ....منو از خانواده ام دور كرد ..بي ابروم كرد ...ديگه كي بهم نگاه مي كنه ؟...هان ؟

تمام صورتم خيس شده بود

- ازش متنفرم ..تا اخر عمرم ازش متنفرم ....اون حق نداشت با ابروي من بازي كنه... ..حق نداشت منو بد بخت كنه ....حق نداشت منو تو اوج جوني ...گوشه نشين.. اين خراب شده كنه

دختر اروم منو به بغلش كشيد ...و من.... بلند زدن زير گريه .....تا كه خالي بشم

اروم با دستش به شونه ام ضربه مي زد....تا ارومم كنه ...اما چه اروم شدني....... تازه يه شونه مفت گير اورده بودم

بايد عقده هاي اين چند روزه رو يه جايي خالي مي كردم .....

منو با خودش به طرف اتاق برد ...

دوتامون نشستيم ....

يه دستمال به طرفم گرفت ...دستمالو گرفتم و اشكامو پاك كردم ....

دختر با ناراحتي لبخندي بهم زد ....:

ببخش زياده روي كردم ..مي خواستم بريم بيرون ..حال و هواي دوتا تون عوض بشه ...

مي دونم من هيچ وقت نمي تونم درك كنم كه دوتاتون چي مي كشيد....

اشكش از گوشه چشمش در امد ...

دستشو رو پام گذاشت ...

حتما اين چند روزه خيلي اذيت شدي ....

به كبودي صورتم نگاهي انداخت ....

ولي بي انصافيه كه فكر كني ....اون ناراحت و داغون نيست...بيشتر از تو نباشه كمتر از تو ...توي اين چند روزه عذاب تحمل نكرده ...

نبودي ببيني ...كه چند روز پيش اقات و چندتا از مردايي كه همراش بودن ..... چه طور افتادن به جونش و تا مي خورد زدنش

...مظاهر و چندتا از همسايه ها به دادش رسيدن ...وگرنه معلوم نبود چه بلايي سرش مي يومد...

تا ديشبم تو خونه افتاده بود...امروز م كه پدرش امد دنبالش...به زور از جاش بلند شد ....مظاهر كمكش كرد تا خودشو به محضر برسونه ...

نمي دونم چه اتفاقي افتاده و ...چي بينتون گذشته.... و كي اين نون گذاشته تو سفرتون

..اقا حاتم خيلي تو داره ...فكر نمي كنم حتي به مظاهر هم چيزي گفته باشه ...

منو و مظاهر فقط مي دونيم ..به اجبار به عقد هم در امديد.....

اگه مي گمو مي خندم ..فكر نكن بي خيالم و برام مهم نيست .

.اقا حاتم مثل برادرمه ...وقتي مي بينم انقدر ناراحته ..دلم براش كباب ميشه ....هيچ وقت انقدر درمونده نديده بودمش ...

سكوت كرد و بهم خيره شد

- چقدر مي شناسيش ...؟

بيشتر مظاهر مي شناستش ....تو اين مدتم كه تو اين محله بوده من چيز بدي ازش نديدم ...

هدي جون ...منظور حرفاتو نمي فهم ...از اينكه تو رو بي ابرو كرده ...و....

چي بگم والا ...فقط اينو بدون

انقدر مي شناسمش و انقدر قبولش دارم كه بهت بگم ... همچين ادمي نيست كه بخواد كمر به بد نامي كسي ببنده ..

..نه اوني كه من ميشناسم ..با حرفايي كه تو مي زني زمين تا اسمون فرق مي كنه

....

گريه ام شدت گرفت .......شايد داشت درباره كس ديگه اي حرف مي زد كه من نمي شناختمش ....اره حتما هم همين طور بود ....

انگشتشو زير چشمم كشيد ...

انقدر گريه نكن خانومي ....جز اينكه خودتو بيشتر ناراحت مي كني ...كار ديگه اي نمي كني

از اقوامشون هستي ؟

نه....

سرمو تكون دادم پس چي ...؟

منو مظاهر از خيلي وقت پيش تو اين محل بوديم ..يعني خانواده هامونم اينجا هستن ...با امدن اقا حاتم ..و اشنا شدن با مظاهر ...

رفت و امدانشونم به خونه ما زياد شد ....خيلي اقا ست ...هر جا كه به مشكلي و گرفتاري برخورد مي كرديم ..خيلي كمك حالمون بود و كمكمون كرده ...

با خنده :

راستي انقدر حرف زدمو مختو خوردم... هنوز خودمو بهت معرفي نكردم..كار من درستها

دستشو به سمتم دراز كرد...

اسمم سميه است ...خيلي شرم..البته اقامون بهم مي گه شر ....تو شر بودن يا نبودنم ديگه بايد بعدا ....خودت قضاوت كني ....

شوهرمم كه مي شناسي ..اقا سيد مظاهر ....

همسايه دو تا كوچه بالاترمون بود ...حالا هم كه مي بيني زن و شوهريم و يه محله رو دور سرمون مي گردونيم ....

اوووووووو بسه ديگه دختر ....چقدر ابغوره مي ريزي...پاشو پاشو ...بهت قول مي دم به زيارت حسابي حالتو جا بياره ....

نگو حوصله ندارم.... كه نمي ذارم تو خونه بشيني...يه هوا به سرت بخوره ....اين ابغوره ريختناتم يادت مي ره ..كو اين چادرت..بذار ببينم ...اهان

چادرمو از روي زمين برداشت ....و به طرفم گرفت ...و از جاش بلند شد

سميه- بريم ؟

بهش نگاه كردم

با حالت با نمكي بهم چشمك زد ..:

بريم خانومي؟؟؟؟؟؟

دست دراز كردم و چادرو از دستش گرفتم

سميه- مي دونستم خيلي گلي ....اين لپات الان يه ماچ ابدار داره

سميه- اومممممممممم..اخ كه چه خوشمزه است

از حرفش خنده ام گرفت .. به كمكش از جام بلند شدم ...

تو حياطم وادارم كرد كه صورتمو بشورم ....

اول خودش از در خارج شد و بعدش من

مظاهر و حاتم تو ماشين نشسته بودن ...حاتم سرش پايين بود و به حرفاي مظاهر گوش مي كرد ..

مي دونستم اصلا تو باغ نيست ....و متوجه حرفاي مظاهر نمي شه

مظاهر ما رو ديد ....و به حاتم چيزي گفت ..حاتم سرشو اورد بالا ...اوه خدا صورتشو چيكار كرده بودم ...

زود سرمو انداختم پايين كه.. انقدر پيش خدا شرمنده نباشم ...

مظاهر پياده شد..

و به سمت من و سميه لبخندي زد ....

سميه درو برام باز كرد ...دمغ بودم ...ولي سعي هم مي كرد ..لجبازي نكنم ....

سميه دم گوش مظاهر چيزي گفت ..مظاهر زود در طرف حاتمو باز كرد و سرشو به گوشش نزديك كرد ...و چيزي گفت ...

..حاتم نفسشو با ناراحتي داد بيرون و دستي تو موهاش كشيد ... پياده شد و به طرف خونه رفت ...

بعد از چند دقيقه امد ..لباسشو عوض كرده بود و ابي به صورتش زده بود ...سميه و مظاهر بيرون ماشين ايستاده ...منتظرش بودن ....

مظاهر سريع در طرف منو باز كرد و رو به حاتم :

بفرمايد اقا داماد

حاتم با دلخوري به مظاهر نگاه كرد .مظاهر در حالي كه لبخند مي زد

..:.اي بابا يه شام مي خواي به ما بدي .....ببين چقدر لفتش مي دي ...سوار شو ديگه ...اه

حاتم سرشو از دست كار مظاهر تكون و داد و امد سوار بشه ..سريع خودمو كنار كشيم و به در نزديك شدم ...

برگه تازه اي از زندگيم به زمين مي يو فته ....برگ قبلي خيلي بي رحمانه زير پاهاي رهگذراي بي عاطفه... خرد شد و از بين رفت ...

اين زندگي رو من نساختم ...به اجبار واردش شدم .. و به اجبار بايد بهش تن بدم ...

به سه تا از ادمايي كه تو ماشين هستن اهميت نمي دم ...نگام به درو ديوار كوچه هاست ...

به دختر كوچيكي كه تنها سرمايه زندگيش.... دستاي مادرش و يه لحظه رهاش نمي كنه ....

به پيرمردي كه تنها تكيه گاهش.... تو اين پيري يه عصاي چوبيه .قدميه

به زني كه دستاش پر از خريده و براي رسيدن به خونه ...گامهاشو تند تر بر مي داره...

نفسمو مي دم بيرونو و به جلو خيره مي شم ...

هر چهارتامون فقط داريم همو گول مي زنيم ......كسي خوشحال نيست .

.اين بيرون رفتنم يه بهانه است ....براي حرف نزدن با هم ....براي ايجاد سكوت ...براي اروم كردن اعصاب

..سميه اي كه مي گفت شره ..حالا ارومتر از همه ما نشسته بود و جيكش در نمي يومد ...مظاهرم... بهانه سكوتش رانندگي بود

..و حاتم ....نمي بينمش .از موقعي كه سوار شديم يه نيم نگاهم.. بهش ننداختم ...

فقط مي دونم اونم سكوت كرده ...

فعلا يه ارامش كوتاه ..ارامش بخش ..بهتر از هر قرص و داروييه ...

باز به بيرون نگاه مي كنم... كه صداي مظاهر ..همه رو از خلسه در مياره

مظاهر - اه حاتم ....صورتت...

نيم نگاهي به نيمرخش مي ندازم

مظاهر - هنوز خونش بند نيومده...؟

حاتم دستي به گونه اش كشيد و به سر انگشتاش نگاه كرد

سميه - مظاهر جلوي اون مغازه نگه دار يه چسب زخم بگير ... ....

مظاهر - الان

حاتم- نيازي نيست... الان بند مياد ..

اما مظاهر به حرفش گوش نكرد و سريع پريد پايين ......چندتا چسب زخم گرفت و امد ....نشست پشت فرمونو دستشو گرفت عقب

مظاهر -.بگير حاتم جون ....

حاتم- نمي خواد مظاهر ...

مظاهر - بگير... داره ازش خون ميره .

.حاتم دست بلند كرد و گرفت ...و تو دستش نگه داشت و به بيرون نگاه كرد ...

مظاهر - اي بابا نگرفتم كه بگيري تو دست.....بزن ..

حاتم- مي زنم ..تو برو ...

مظاهر - عزيز من داره از صورتت خون ميره ....حالا هي تو سرتق بازي در بيار

حاتم كلافه يكي رو در اورد ..اعصابش خرد بود ...اينه اي هم جلوش نبود كه بدونه كجا بزنه ...

مظاهر كه شيطنتش گل كرده بود...:

سميه اين قديميا هم بد نميگنا ...

سميه - چطور؟

مظاهر - نشنيدي كه از قديم گفتن ....كار كه كرد.. ان كه تمام كرد ....در حالي كه از تو اينه به من نگاه مي كرد :

شما كه زحمت يادگاري رو صورتشو كشيديد ...يه لطفي كنيدو ......

سميه با ناراحتي و صداي تقريبا بلندي :

اه مظاهر

مظاهر - چشم خانوم ..ساكت شدم ..چرا مي زني ..

اول نفهميدم چي مي گن و منظورشون چيه ....اما وقتي خنده هاي زير زيركي سميه رو ديدم تازه دوهزاريم افتاد كه چي مي گن ..

خودم زدم به اون راه و جوابي ندادم ...

سميه - ...مظاهر نگه دار مي خوام يه بسته خرما بگيرم ....اينجا خرماهاش خوبه .يه نذري دارم بايد اداش كنم ..

مظاهر - تو هم همين الان بايد يادت بيفته كه نذر داشتي ..؟

سميه - اي بابا ....حالا من يه چيزي خواستم بگيرما ...باز تو هي گير بده ....

سميه برگشت طرفم ..:

ببخش هدي جون ...هر وقت مي ريم يادم مي ره بگيرم.... خيلي وقته يه نذري كردم ..بايد اداش كنم ..زودي ميايم

مظاهر- تو ديگه كجا؟... خودم مي رم مي گيرم ميام ديگه ...

سميه - نه بابا همون يه بار كه خودت رفتي...به اندازه كافي بسه ... ديدم هر چي ميوه زده دار بود انداختن بهت

مظاهر - ده بييياااا.... ...اخه كي خانوم ؟

سميه - بيا پايين... انقدر چونه نزن مرد

مظاهر با حالت با نمكي:

ببخشيد هدي خانوم ...حاتم جان ...الان ميايم ...

چيكار كنم زورم كه بهش نمي رسه

وقتي رفتن ..حاتم دستي به گونه اش كشيد ...زياد خون نمي يومد ..ولي اگه چسب مي زد بهتره بود ...

يكي ديگه باز كرد ...سرشو برد جلو تا از اينه ماشين بتونه صورتشو ببينه ...

يه دفعه از دهنم پريد

- اول خون رو صورتتو پاك كن بعد ...

تا گفتم ...تازه فهميدم چه گندي زدم ..سريع سرمو چرخوندم به طرف در ......كه ديگه انقدر نگام نكنه

دست كرد تو جيب كتش ....احتمالا چيزي پيدا نمي كرد كه هنوز در حال گشتن بود ...وقتي چيزي پيدا نكرد ..خواست دست بكشه و با دستش خونو پاك كنه ..

نمي دونم علت اينكارم چي بود ..شايد گفته هاي سميه ....نمي دونم ...فقط مي دونم اون لحظه زياد ازش بيزار نبودم ...

براي همين با بي خيالي دستمالمو از جيبم در اوردم ...و به طرفش گرفتم ...

بهم خيره شد...تحمل اين جور نگاهها رو نداشتم ....به طرف مغازه نگاه كردم ...سميه و مظاهر هنوز در حال خريد بودن...

دستمالو ازم گرفت و گونه اشو پاك كرد ..چسب سومو در اورد...كه از دستش افتاد كف ماشين ...

از بي حالي دوتامون داشتيم ميمرديم ....سرمو به طرف پايين گرفتم ...دقيقا وسط پاهام افتاده بود

خم شدم و برداشتمش ..

.با بي تفاوتي ..كاغذشو باز كردم ...برگشتم طرفش ......

يه دفعه چشام پر اشك شد...نمي دونم چرا ....احساس مي كردم الان به اون اشكا نياز دارم ....و بايد از وجودم خاليشون كنم ...وگرنه دق مي كنم ...

اولين قطره از چشمم سرا زير شد ...اب دهنمو قورت دادم .....

چسبو اروم به طرف گونه اش بردم و گذاشتم روش ..و با انگشتم ..كمي روش كشيد كه بچسبه ... پشت اون چشماي خيس ديدمش كه بهم خيره شده ......

لبام شروع كرد به لرزيدن ....

-كاش مي دونستم... براي چي اين بلا رو سرم اوردي .....

دستامو اروم ... اوردم پايين و بهش خيره شدم ...

انگار مي خواست چيزي بگه ..اما برام مهم نبود ...كه مي خواد چي بگه ..براي همين

خودمو كشيدم عقبو و سرمو تكيه دادم ...

بلاخره يه چيزي از بين لباش خارج شد

حاتم - چرا فكـــ

قبل از اينكه جمله اشو ادامه بده

انگشت اشاره امو گذاشتم رو لبام ..

- هيچي نگو ....سرمو تكون دادم ....هيچي

حرفش تو دهنش خشك شد ..از عصبانيت فكشو محكم تكون داد ...و به بيرون نگاه كرد ...

سميه و مظاهر امدن .....

مظاهر - ببخشيد كه دير شد ....

اما جوابي از ما نشنيدن

بيچاره دوتاشون مثلا مي خواستن اين جو سنگينو يه جوري از بين ببرن

...اما منو حاتم ...با اخم و تخمامون ...نمي ذاشتيم كه اونا به هدفشون برسن ...

سميه خيلي نمكي بود ...همش در حال لبخند زدن و شوخي كردن بود ....مظاهر هم دست كمي از اون نداشت ..

بعد از امدن اونا مدام سرم پايين بود ..يا اينكه بيرونو نگاه ميكردم ....فقط گاهي به حرفا و شوخياشون يه لبخند كوچيك مي زدم....

وقتي رسيديم

از همون اول سميه دستمو كشيد و منو با خودش برد تو ....خيلي وقت بود نيومده بودم ......

بعد از نماز و پخش كردن خرما ....يه گوشه دنج پيدا كرديمو و نشستيم ..تا نشستيم سميه شروع كرد...و كلي از خودشو و مظاهر گفت ...

اينكه همسايه بودن و عاشق هم شدن ...به اينكه بعد از امدن حاتم به اين محل ..و اشنايي با مظاهر ..رفت و امداشون بيشتر شده ...

همين طور كه حرف مي زد ..چشمم به ضريح خورد و به فكر فرو رفتم ...سرمو به يه طرف ديگه چرخوندم ....جمعيت زيادي نبود ...و داخل حرم خلوت بود

...همين طور به ادما و كاراشون نگاه مي كردم كه چشمم يه جا ثابت موند ...

به من نگاه مي كرد ....به ديوار تكيه داده بود ..مظاهر هم كمي پايين ترش در حال خوندن نماز بود ...

نه نفرتي بود و نه ترسي ...همين طور همو نگاه مي كرديم ...با اينكه صورتش مثل سايق نبود... ولي هنوز جذابيتشو داشت ....

سميه متوجه من نبودو مدام حرف مي زد... و من ....خيره به مردي ...

كه قرار بود تمام عمرمو باهاش سر كنم .....اخرم من سرمو گرفتم پايين ...

.مسعود كارشو كرده بود و با گفتن اون حرفا اون روز ...... ذهنمو از به ياد اوردنش...پاك كرده بود ....

ته دلم يه چيزي ميگفت ... مسعود هنوز منو مي خواد ....احتمالا مجبور شده اون حرفا رو بهم بزنه ...

....

شايد بايد بهش .... يه فرصت مي دادم ..كه از اين سر درگمي دربياد ...كه بتونه با خيال راحت بياد دنبالم ....

اما چطور من كه ديگه .....

مني كه اسمم تو شناسنامه يه مرد ديگه است..اون چطور مي خواد بياد دنبالم ....؟

باز سرمو گرفتم بالا ...هنوزم خيره بود....نمي دونم با ديدن چهره من به چي فكر مي كرد....

اما من خوب مي دونستم به چي فكر مي كنم ..به تمام اتفاقايي كه مي تونست نيفته ....

همه چي رو مرور كردم... از اولين برخوردش تا با الان ..همه چي رو

مظاهر كه كارش تموم شد... به سميه اشاره كرد كه پا شيم ....و من هم به اشاره سميه از جام بلند شدم ...

تو بازار ...مظاهر و سميه ...نظر مي دادن و وايميستادن ...منم مثل ماشين كوكي دنبالشون راه افتاده بودم ... ..تا راه مي رفتن منم راه مي رفتم....وقتي وايميستادن منم وايميستادم ...

سميه جلوي يكي از مغازه ها به زور مظاهر برا ي گرفتن يه انگشتر نقره اي نگين دار برد توي مغازه ..منو حاتمو پشت ويترين مغازه وايستاديم ...

چشمم به يه انگشتر كه نگين قرمزي داشت افتاد ...انگشتر ظريفي بود ....ازش خوشم امد...

كنارش يه انگشتر با نگين مشكي مردونه ...خيره به ويترين بودم كه سميه صدام كرد كه برم تو و نظر بدم ....

سميه يه نگين سبز كه همرنگ چشماش بود برداشته بود ...

سميه- نظرت چيه ؟

-قشنگه

سميه- يعني برش دارم ...؟

با لبخند كوچيكي سرمو تكون دادم ...

سميه- عاليه ..مظاهر... من اينو بر مي دارم ..

مظاهر- نه خير اين خانوم ما سير موني نداره ...تا منو ور شكست نكنه خيالش راحت نميشه .........هر چي ببينه دلش مي خواد ...

سميه- هي اقا انقدر غر نزن.... مي خواستي زن نگيري... حالا هم گرفتي ..بايد خرجش كني ....

و شروع كرد به خنديدن ...

سميه - تو چيزي نميخري ؟

سرمو تكون داد م نه

در حال حساب كردن بودن كه من برگشتم تا انگشتري رو كه ديده بودم يه بار ديگه ببينمش ...

دست به سينه وايستاده بود و به من نگاه مي كرد ...

زودي برگشتم طرف سميه كه در حال حرف زدن با مظاهر بود ..

سميه - واي اينجا كباب كوبيده هاش محشره ....يه بار بخوري ديگه مشتريش مي شي ...

به قسمت خانواد گيش رفتيم ..

.منو سميه يه طرف و مظاهر و حاتم هم رو به رو ي ما نشستن ..

.بوي كباب ..معده ام حسابي تحريك كرده بود ..به خصوص كه چيزي از صبح نخورده بودم ...

دوتا سيني ...يكي براي منو حاتم و يكي براي اونا ...

نون سنگك...ريحون تازه ... پياز درشت و دوغ ...

اون دوتا كه غرق خودشون شدنو ...شروع كردن به خوردن

...حاتم هنوز دست تو سيني نبرده بود..چنگالو برداشتم و يه تيكه از كبابو جدا كردم ...انقدر گشنه ام بود كه مي خواستم اول يه چيزي بره تو معده ام ..

.اولين تيكه رو بدون نون گذاشتم تو دهنم

.سميه راست مي گفت ..كباباش عالي بود ...

خاليش كه انقدر مزه داده بود ...حتما با نون يه مزه ديگه مي داد ...

با خوردن من ...حاتمم شروع كرد به خوردن

تازه مي فهميدم چقدر گشنه ام بوده ..

.حين خوردن اصلا متوجه اون نبودم ......

هر كي از كنارمون رد مي شد يه نگاهي بهمون مي نداخت ...

دوتا ادم دربو داغون به همراه دوتا ادم سالم ...

.اگر منم جاي اونا بودم و همچين چيزي رو مي ديدم ..حتما بهشون خيره مي شدم..

پس به نگاهاشون اهميتي ندادم و مشغول خوردن شدم ...

تو اون لحظه ها سير كردن شكمم از همه چي واجب تر بود ...

يه تيكه نون موند و به همراه يه نصف كباب ...

دست بردم كه بردام و بخورمش.. كه حاتمم دستشو اورد جلو ..

همزمان دستامون متوقف شد ..سرمو اوردم بالا ..نگامون بهم افتاد ...

زودي دست كشيدم عقب و گرفتمشون زير ميز ...

اونم همين طور ...فقط قبل از كشيد ن دستاش به عقب ...

گوشه سيني رو گرفت و به طرف من كشيد ...

دستمو اوردم بالا و منم كمي كشيدمش طرف اون ...

زير چشمي به سميه نگاه كردم ...كه در حال خوردن بود و متوجه ما نبود ...

تيكه دادم به عقب ...گفتم لابد باز مي كشه طرف من ...

اما نه ... نونو برداشتو از هم جدا كرد

تيكه بيشترنونو برداشت و كبابو گذاشت لاش و كمي ريحون هم روش ...

بعدم گذاشت جلوم ...و خودشم همون يه تيكه نون كوچيكو برداشت و لاش ريحون گذاشت و خورد ...

از جاش بلند شد..

مظاهر- كجا ؟

ميرم دستامو بشورم ....

از پشت سر به قامتش نگاه كردم ....از كارش خوشم نيومد ....و دست به لقمه نزدم

مظاهر بعد از اينكه خوردنش تموم شد ...

مظاهر- منم برم حساب كنم .......تا حساب مي كنم شما هم اماده شيد بياد پايين

...

سميه بلند شد ...:

تمام دستام چربه ..مي بيني ..هنوز بزرگ نشدم ...عين بچه ها هر وقت كوبيده مي خوردم تمام دست و صورتمو چرب مي كنم ...

تو نمياي ..؟

- نه

بعد از رفتن سميه ....من و موندم لقمه اهدايي اقا

به تيكه اي كه گذاشته بود جلوم ...خيره شدم...

گشنه ام بود ..اگه روم ميشد بازم مي خواستم كه سفارش بدن .

نمي دونستم برشدارم يا نه ....خيلي گشنمه ام بود... به در دستشويي نگاه كردم ....

- بي خيالش بابا ....مثلا با خوردن اين يه لقمه مي خواد چه برداشتي كنه ....

حالا توهم با اين يه لقمه كه سير نميشي ...كه گير دادي به اين يه لقمه

لقمه رو پس زدم ...

به در دستشويي نگاه كردم ..طاقت نيوردم و

لقمه رو برداشتم و شروع كردن به خوردن ...

تو دلم خودمو توجيه مي كردم :

..گشنمه..نمي تونم كه بخاطر هزار جور فكر كردن اقا خودمو به كشتن بدم ..

اوه خداي من يعني ....اين يه لقمه منو از مردن نجات مي داد...

حالا كه لقمه تموم شده بود ...به غلط كردن افتادم كه چرا خوردم

سميه امد:

پاشو بريم ...

بلند شدم

بعد ازامدن سميه ....حاتمم امد ..

منو سميه داشتيم ميزو ترك مي كرديم كه به ما رسيد ..به ميز نگاه كرد ...و بعدم به من ..

.زودي حركت كردم ...كه نگاش بهم نيفته ..

حاتم- سميه خانوم مظاهر كجاست..؟

سميه- رفت پايين حساب كنه ..

حاتم - اي بابا ..چرا ...

و زودتر از من و سميه رفت پايين كه جلوي حساب كردن مظاهر بگيره ...

سميه - حالا بايد وايستيم ... ببينيم كدومشون كوتاه مياد ...

سميه در حال لبخند زدن ....كمي سرشو تكون داد و گفت :

به نظر من كه اقا حاتم موفق ميشه ..اين شوهر من... طبق معمول ..

كوتاه مياد و با يه لبخند ميگه بفرما اقا حاتم ....حساب كن ..دمت گرم ..به والله خيلي اقايي

وقتي ديديم حاتم حساب كرد ...سميه دست به سينه شد و با ناراحتي و اخم :

نگفتم..نگفتم ..اين اقامونو... من مي شناسم ....ببين چه ارومم وايستاده كنار ..

.اه اه انگار نه انگار اون همه كباب خورده ....حالا هم بايد اقا حاتم حساب كنه

خندم گرفت..

- انقدر سخت نگير

سميه- چرا نگيرم عزيز دلم ..هر بار همينه ...

يه بارم نشده كه بذاره مظاهر حساب كنه ... مظارهم كه قربونش برم ...

انگار همچين بدشم نيومده ..نگاه كن تو رو خدا .... چه مظلومم وايستاده

- نگو اقا مظاهر اونطوري نيست ...

سميه - حالا امشب مي رسه خونه ...مي دونم چيكار ش كنم

با خنده:

-نكنه مي خواي يه فصل كتكش بزني

...با خنده اروم زد رو شونه ام...:

يه بار كه بخوره ...ياد مي گيره كه از اين به بعد چطوري پول غذاشو حساب كنه ...

حالا هم بدو بريم سوار شيم ..كه .انقدر خوردم كه ديگه نمي تونم تكون بخورم ...

****

موقع برگشتنم ..كاري كردن كه منو حاتم عقب بشينيم ..

هوا كمي خنك شده بود ...

همين طور كه به بيرون نگاه مي كردم ..... يه ماشين عروس به همراه چندتا ماشين ديگه از كنارمون رد شد ن

سميه - واي مظاهر...ماشين عرووووس ....بريم دنبالشون ..خيلي كيف مي ده..بدو ...بدو... گاز بده

مظاهر- اي به چشم خانوم ...

سميه با چشماي گشاد به طرف مظاهر برگشت و گفت :

چه عجب..افتاب از كدوم طرف در امده... كه اينبار بدون چون و چرا گفتي چشم ..

مظاهر- اي خانوم ....اخه خودمم امشب هوس كردم

سميه - اهان ..همينو بگو ...چه خوشم من ....

فكر كردم اقا براي دل خوش من مي خواد بره دنبال ماشين عروس ...

مظاهر با خنده سرعت ماشينو زياد كرد و با بوق زدن نزديك ماشينا شد ...كم كم از بقيه جلو زد...و به ماشين عروس رسيد ....

داماد انقدر خوشحال بود كه دستشو از روي بوق بر نمي داشت ...

عروسم قابل ديدن نبود ...مخصوصا با چادري كه رو خودش كشيده بود ...

ماشين ديگه اي با بوق زدن به ماشين ما رسيد ...

...دو تا پسر از پنجره هاي همون ماشين اويزون شده بودنو با وپارچه هايي كه تو دستشون بود شروع كردن به رقصيدن ..و تكون دادن پارچه ها

.همراه با رقصيدن ....سوت مي زدنو .. مي خوندن

به يه ميدون بزرگ رسيديم ... ..سه بار دور ميدون دور زدن و بوق زدن... ما هم دنبالشون ...

.كه يهو داماد قالشون گذاشت و از يه راه ديگه فرار كرد و ملتو بدجور گذاشت سر كار ..همه يه لحظه هنگ كردن كه چه اتفاقي افتاده و وايستادن

مظاهر- ايول خوشم امد .... به اين ميگن داماد ...عروسو دزديد و رفت ...

بعدم با خنده اروم زد تو سرش :

چرا من از اين كارا نكردم ...اه اه ديدي خانوم ...چقدر بيچاره بوديم منو تو ... تا اخر شب ..مثل ماست وايستاديم و هر چي كه هر كي بهمون گفت ..گفتيم چشم ...

سميه خيلي با نمك اهي كشيد و گفت:

بس كه بي ذوق بودي مرد ...

از حرفاشون و كار داماد به خنده افتادم .....تو جام درست نشستم

كه ديدم تبسمي رو لباي حاتم نشسته ..تا ديد من برگشتم طرفش ....زود نگاشو گرفت يه طرف ديگه ...

بعد از اينكه ماشينا كم كم حركت كردن و هر كس رفت دنبال كا ر خودش ...ما هم حركت كرديم به سمت خونه

وقتي جلوي در رسيديم ...ياد خونه افتادم ....كه بايد تنها با حاتم برم توش

اروم از ماشين امدم پايين ..سميه هم پياده شد

سميه- عزيزم.. خونه ما چندتا كوچه بالاتره....

از اقا حاتم بپرسي يه راست مياره دم در خونمون ...

منو تو اغوشش كشيد و گونه امو بوسيد ...

سميه- بهم سر بزن ....باشه؟

لبخندي زدمو و سرمو تكون دادم

ازم جدا شد و از حاتمم خداحافظ كرد ....به چهره ارومش نگاه كردم...

و جودش امروز برام نعمتي بود ...يه بار ديگه منو بوسيد و سوار شد و برام دست تكون داد ..مظاهر هم از تو ماشين با دوتامون خداحافظي كرد و حركت كرد ...

تا خارج شدنشون از كوچه به ماشينشون نگاه كردم ...

حاتم كنارم ايستاده بود ...بهش نگاه نكردم ..يه جور دلهره داشتم ....با وجود سميه و مظاهر يادم رفته بود كه امروز چه اتفاقي افتاده ..

حاتم دست كرد تو جيب شلوارش و به طرف در راه افتاد ...با كمي فاصله ازش منم راه افتادم

درو باز كرد ...سرمو انداختم پايين و اول من وارد شدم ...

تاريك بود و جلوي پامو نمي ديدم ...

حاتم- مواظب باش ..پاتو اونجا نذار ...

سرجام وايستادم

از كنارم رد شد و برق حياطو روشن كرد ...

از گوشه حياط رفتم و وارد اتاق شدم...چادرمواز سرم برداشتم...و ايستادم وسط اتاق

نمي دونستم كه بايد چيكار كنم ....كه صداي جارو يي كه رو زمين كشيده مي شد ....ذهنمو منحرف كرد

حاتم بود ....داشت خرده شيشه ها رو جمع مي كرد ...به گوشه ديوار نزديك شدم و نشستم ...و بهش خيره شدم ..

كتشو در اورده بود و حياطو جارو مي كرد ...

كارش كه تموم شد ... امد تو ...

كمي تو خودم جمع جور تر شدم ..بهم نگاه نمي كرد ..و سعي مي كرد حد المقدرو به طرفم نزديك نشه ...به تشك نگاه كردم..

با خودم گفتم :

بايد كجا بخوابم ...اصلا مي خواد چيكار كنه ؟

كه ديدم امد و تشكو انداحت نزديك من و بالشتي رو مرتب كرد و گذاشت روش و يه ملافه هم اورد و گذاشت رو تشك ..

بعدم پتو رو برداشتو با يه بالشت ديگه رفت سمت حياط ...

يه پارچه انداخت كف حياط .... پتو رو هم دو لايه كرد و انداخت روش و مرتبش كرد ...

به ساعت رو ديوار نگاه كردم 11 بود ..

دم در امد وايستاد ..يه لحظه نگام كرد و گفت :

اگه...

.مكثي كرد و ادامه داد ..:

.اگه كاري داشتي صدام كن ..خوابم سبكه ...

و با گفتن اين حرف رفت و برق حياطو خامو ش كرد و رو پتو دراز كشيد ...

لباسشو هم عوض نكرد ...

منم كه نمي تونستم ..تازه لباسي هم نداشتم ...

كمي به حياط و حاتم كه دراز كشيده بود نگاه كردم .....

نفسمو دادم بيرون و از جام بلند شدم وبرقو خاموش كردم ...

و با مانتو سر جام دراز كشيدم ..وقتي دراز كشيدم فهميدم چقدر بدنم كوفته است ...

به پهلو شدم و به حياط نگاه كردم ..ساعد دست راستشو گذاشته بود رو چشماش...

نمي دونستم خوابه يا بيدار ...بي حركت بود ..برگشتمو طاق باز خوابيدم و به سقف خيره شدم ...

كمي مي ترسيدم بخوام ..ولي خيلي خسته بودم .. به شدن چشمام سنگين شده بود ..........

نفهميدم كي خوابم برد.. وقتي چشم باز كردم كه ديدم هوا روشن شده ...

سرمو چرخوندم ..تو جام نيم خيز شدم و كش و قوسي به بدنم دادم ....تمام بدنم درد مي كرد ......

حاتم تو حياط نبود ...پتو يي رو هم كه ديشب زيرش انداخته بود ..... جمع كرده بود ..و گذشته بود دم در ...حتي نيورده بود تو ..

به ساعت نگاه كردم ...10 بود ...

از جام بلند شدم ......وقتي مطمئن شدم خونه نيست ....روسري رو از سرم باز كردم

به طرف حياط رفتم كه صورتمو بشورم ...

شير ابو باز كردم و نشستم ..همين طور كه دستامو مي شستم به دورو برم نگاهي كردم ..... كه چشمم به گوشه حياط افتاد ...

شير ابو بستمو بلند شدم ....

...مقابل دف نشستم ...از وسط پاره شده بود ..و ديگه به درد نمي خورد ...مخصوصا كه گوشه اشم ترك خورده بود ...و نمي شد ديگه تو دست گرفتش ..

بر داشتمو و تو دستم گرفتم .... تو دستم كمي تكونش دادم ...

-يعني دفم مي زنه؟ ..پس چرا به اين روز افتاده ...

گذاشتمش سر جاش ...و به طرف اتاق رفتم ..

موقعه رفتن تو ..پتو رو برداشتمو بردم تو اتاق ...جاي خودمو هم جمع كردم ...

حوصله ام سر رفته بود ...كمي تو اتاق راه رفتم ..خسته شدم .....

براي تنوع رفتم توي حياط .....حياط كوچيك بود.... تا 10قدم مي رفتم حياط تموم مي شد و مجبور بودم دوباره راه رفته رو برگردم....

دستامو از پشت بهم قلاب كردم ....كمي كه راه رفتم ..احساس گرما كردم ...

.دست بردمو دكمه هاي مانتومو باز كردم ..هوا بد جور گرم كرده بود ....

دستي به گردنم كشيدم ..... عرق كرده بود و موهامو چسبيده بود به گردنم ...پهلوم هنوز درد مي كرد ولي نسبت به ديروز خيلي بهتر شده بود ....

به ياد خانوم جون و لاله افتادم

يعني الان خانوم جون چيكار مي كنه ؟...لاله چي؟ ....

طفلكي خانوم جون ..لابد خيلي غصه مي خوره ...اهي كشيدمو و باز راه رفتم ....دلم براي صداش تنگ شده .بود ..

يه دفعه فكري به ذهنم خطور كرد ....

بدو رفتم تو اتاق ...روسريمو سرم كردم و چادرو برداشتم و از خونه زدم بيرون ...

....چندتا كوچه بالاتر ...از كيوسك تلفن شماره خونمونو گرفتم ....

خيلي بوق كشيد ولي كسي بر نداشت ...

دوباره شماره رو گرفتم .....بازم بي نتيجه بود ....

..فقط مي خواستم صداشونو بشنوم ..براي من همونم كافي بود ...نا اميد گوشي رو گذاشتم سر جاش

ساعت 12و نيم بود .......به طرف خونه راه افتادم ...تا رسيدم دم در متوجه شدم كليد خونه رو ندارم ...

و اه از نهادم بلند شد ...

همونجا كنار در نشستم ....

- كاش مي رفتم محله خودمون .و .از دور مي ديدمشون ...

..ولي با كدوم پول ؟..با كدوم ابرو ...؟

....ساعت شد يك ....

گرما بي طاقتم كرده بود ...

كه سرو كله اش پيدا شد ...تا منو ديد سرجاش وايستاد.. و بعد اروم بهم نزديك شد ...

حاتم- چرا اينجا نشستي ...؟

-تو فكر مي كني من برده اتم ...يا نوكرت..... كه بدون كليد منو مي ذاري و مي ري ...نكنه انتظار داري ...تا اخر عمرم اينجا بشينم و پا به پات زجر بكشم ..هان ؟

درو باز كرد ...

.. با عصبانيت زودتر از اون رفتم تو ...

و به همون گوشه كه تازه براي خودم پيدا كرده بودم پناه بردم ...

از جيبش يه كليد در اورد ...و گذاشت جلوم

حاتم - امروز دادم برات درست كنن.......

كتشو در اورد و نزديك در نشست ...نمي دونستم چيزي خورده يا نه ..

من كه خودمو با نوني كه لايه سفر .گذاشته بو د .... سير كرده بودم ..

حتي يه تيكه هم براش نذاشته بودم كه بمونه ...

بهش نگاه كردم ...بايد تلكيفمو باهاش روشن مي كردم ...

براي همين

- اگه ديدي افتادم دنبالت و امدم خونه ات ..براي اين بود كه ...

براي اين بود كه تو ..تو منو از خونه زندگيم دور كردي و اين بلايي رو كه نبايد ..سرم اوردي ..

جايي ديگه اي رو ندارم ...كه برم اونجا

پس سر م..منت نذار كه بهم جا دادي ....

ارامش تو چشماش.... عصبي ترم مي كرد ...

من ..من ...

كمي لبامو تر كردم ...

من زنت نيستم ...پس از م انتظاراي بي خودي نداشته باشه ...

انتظار اينكه بياي خونه و غذا داشته باشيو هزارتا كوفت و زهرمار ديگه ...

- نمي دونم چيكاره اي و چيكارا ميكني .... ولي هر كاريم كه مي كني ....نمي خوام چيزي ازت و كارات بدونم ....

- هرچند امثال تو.... كاراشونو همچين مخفي انجام مي دن ....كه كسي چيزي متوجه نمي شه ...

شما و امثال شما جز انگلايي هستيد ...كه ادم بايد تا مي توه ازشون دوري كنه ....

يه دفعه از جاش بلند شد ...ترسيدم و خودمو كشيدم عقب تر ...بهم نگاهي كرد ....خجالت كشيدم و سرمو انداختم پايين ...

كتشو برداشت و بي سر و صدا كفشاشو پوشيد ...دستشو به چارچو ب در تكيه داد....

وقتي خيالم راحت شد كه به ..طرف من نمياد :

-الانم داري مي ري به ادامه كارات برسي؟ ..

.طاقت دو ساعت دوري رو نداري ..؟

اخي..... با وجود من همه برنامه هات بهم ريخت ....نه ؟

با خشم برگشت طرفم ..قلبم امد تو دهنم ..و سريع خفه خون گرفتم ...

انتظار هر حركتي رو ازش داشتم ..

.اما بر خلاف انتظارم ...به طرف در رفتو ...و بعد از اينكه خارج شد ..در محكم بهم كوبيد ..كه باعث شد تو جام تكون بخورم

-نوبره والا ...هر غلطي مي كني ...بهشم كه مي گي داغ مي كنه ...پسره نفهم عوضي

خوشحال از اينكه بلاخره عصبانيش كردم ....

از جام بلند شدم و به خوشنويسياي رو ي كاغذ كه به ديوار چسبونده بود نگاه كردم ...

- نه بابا از اين سليقه ها هم داشتيو ..ما بي خبر بوديم .....

حيف اين خطا كه توي اين خونه است ...

برگه رو با حرص از روي ديوار كندم و گرفتم تو دستم ...

به متن نوشته شده پوزخندي زدم و شروع كردم به ريز ريز كردن برگه ..برگه بعدي رو هم كندمو و همين بلا رو سرش اوردم ...

به كتاباش رسيدم ...

-اوه.... يعني باور كنم اهل كتاب خوندنم هستي ...

كتابي رو برداشتم و تو دستم سريع برگه هاشو ورق زدم ...

.چيز جالبي كه توجه منو جلب كنه توش نداشت ...پرتش كردم رو كتاباي ديگه .و محكم كوبيدم به كتابهايي كه رو هم چيده شده بود ....

..تارشو از روي ديوار برداشتم ...

. تو دستم گرفتم ...

و سعي كردم صدايي ازش در بيارم ...اعصابم خيلي بهم ريخته بود ...

بعد از حركت دادن چندتا از سيماش...ولش كرد و گذاشتم گوشه اتاق ..تو حياطم افتاب بود و نمي شد رفت تو حياط ....

كاري هم نداشتم كه بكنم ..بالشتو برداشتم و دراز كشيدم ......انقدر به درو ديوار خيره شدم كه خوابم برد

وقتي چشم باز كردم ...ديدم كه حسابي خوابيدم و از اون موقع ساعتها مي گذره ....

همونطور كه به رو به رو خيره بودم ..بعد از گذشت يه 20 دقيقه اي ...

صداي زنگ خونه در امد ...ملافه رو كشيدم رو سرم و به پهلو شدم و پشتمو كردم به سمت در .....

صداي قفل در امد ...

خودش بود ....

--بي شعور با اين حال روزش دست از كثافت كارايش بر نمي داره ...

صداي برگه هايي رو كه روي زمين ريخته شده بود و اون داشت روشون راه مي رفت و ... مي شنيدم ...

دلم مي خواست بدونم كه داره چيكار مي كنه ....كمي گذشت.. كه صداي شير اب .از .توي حياط امد ...و بعدم در حياط... كه بسته شد ...

اروم برگشتم ...اون رفته بود....تو جام نيم خيز شدم ...كنارم يه قابلمه كوچيك بود ..درشون باز كردم ...زيرش برنج بود و روشم قيمه

بوي قيمه ..به يادم اورد كه گشنمه ......حوصله برداشتن قاشقو هم نداشتم ...

چهار زانو شدم و قابلمه رو گرفتم تو دستم ....و با ولع شروع كردم به خوردن ....

ياد افريقايي افتادم كه غذاشونو با دست مي خورن ....

حتي يه لقمه هم براش نگه نداشتم ...حتما بيرون يه چيزي مي خوره ....

.حالا چرا نگرانم ...به درك كوفت بخوره ...

يه تلويزيون هم نداشت كه نگاه كنم ...كاش راديو داشت ...

به ساعت نگاه كردم ... ...

- چرا نيومد ...

.گاه گداري صداهايي از بيرون مي يومد ...

به حياط رفتم و رو پله نشستم ...از ديروز كه از سميه جدا شده بودم ....كس ديگه اي رو نديده بودم ....

-كاش امروز مي رفتمو يه سري بهش مي زدم

دستامو گذاشته زير چونه ام .....

صداي پارس سگي كه پشت سر هم پارس مي كرد به وحشتم انداخت ....

معلوم نبود كدوم گوري رفته بود ....

از تاريكي و تنهايي ..نمي تونستم خودمو كنترل كنم ...و ترسو به خودم راه مي دادم ....وجود اونم تو خونه ....فقط براي نترسيدنم بود ...

....ناخون شستمو گذاشتم لاي دندونام و هي از سرش كندم ....

- چقدر بي فكره ..

شروع كردم به راه رفتن تو حياط ...مچ دستمو اوردن بالا ... به ساعتم نگاه كردم ..دير وقت بود ...

رفتم تو اتاق ....فضاي كوچيك اتاق ...دوباره وادارم كرد كه بر گردم تو حياط ....

چند دقيقه اي از راه رفتنم نمي گذشت كه

صداي قفل در ...خبر از امدنشو داد ...سر جام وايستادم و با اضطراب به در نگاه كردم ...

كتشو تو دستش گرفته بود ...و ...سرش پايين بود ..خستگي از سرو صورش مي باريد ...

دستامو تو هم گرفته بودم و حرص مي خوردم ...هنوز متوجه من نشده بود ...تا درو بست ...منو ديد ...

..

كمي بهم خيره شديم ...

حاتم-چيزي شده ؟

تو دلم به خودم غريدم .:

.اخه ..عوضي وايستادنت اينجا چي بود ....اصلا براي چي نگران شدم ....

.انقدر بي فكره كه نمي فهمه .....منو تنها تو اين خونه گذاشته و رفته ...حالا هم مي پرسه چيزي شده

لبامو بهم فشردم ...

و با ناراحتي و قدماي محكم به طرف در رفتم كه بازو مو گرفت

حاتم - چي شد؟

بازومو از دستش كشيدم بيرون و به وسط سينه اش ضربه زدم

- لطفا از اين به بعد ...شب كارياتو بنداز براي روزا ...يكمم ادم شو ...

دندونامو هنوز از شدت عصبانيت به هم فشار مي دادم ...

وجود يه اتاق باعث مي شد كه همديگرو به اجبار تحمل كنيم ...و نتونيم از هم رو بگيريم

حاتم با حالي بهم ريخته ...كتشو پرت كرد داخل اتاق و با اشفتگي رو پله نشست و با انگشتاي دستش محكم دو طرف سرشو فشار داد ....

به قابلمه خالي نگاه كردم ...

يعني چيزي خورده ...؟به درك به من چه ....

لابد با معشوقه هاي رنگا وارنگش يه چيزي كوفت كرده ...

حالا چرا اونجا نشسته ....

بلند شدم و پتويي كه ديشب برداشته بود و برداشتم و بردم .....نزديكش پرت كردم ...

خيلي عصباني بودم ....سرشو بلند كرد و بهم نگاه كرد ..

دست به سينه شدم و سعي كردم از در قدرت وارد بشم ...

- خوابم مياد ...

و با گفتن اين حرف برقو خاموش كردم ....و مشغول انداختن جام شدم..كه احساس كردم كسي پشت سرم وايستاده ...

اروم همونطور كه نشسته بودم برگشتم ..حاتم پشت سرم ايستاده بود ....

دقيق نمي تونستم چهره اشو ببينم ...ترسيدم و اب دهنمو قورت دادم ...از جام بلند شدم ..نبايد مي ذاشتم كه فكر كنه ...خبريه ...

يه سر و گردن از ش كوتاهتر بودم ...

- كري ...گفتم خوابم مياد ...

حاتم- سعي كن زياد رو اعصاب من راه نري ...

- هه ..ببخشيد نشنيدم ..چي گفتي ؟

حاتم- همين كه شنيدي ...انقدر با اعصاب من بازي نكن ...

- نه بابا ..زبونم داشتي ...حالا اگه من با اعصاب داغونت بازي كنم ..اقا مي خوان چه غلطـــ

كه محكم يه كشيده خوابوند دم گوشم ...

باور نمي شد ..دستمو روي كشيده اي كه زده بود گذاشتم

و اون يكي دستمو اروم اوردم بالا

- تو ..تو به چه جراتي ....

لبامو محكم بهم فشردمو خواستم با پشت دست محكم بكوبه تو صورتش ...كه دست كوچيكمو تو دستش محكم گرفت ...

حاتم - خواهش ازت كردم ...قادر به درك كردن ...هستي يا نه ؟ ..

- توي بي شرف دست رو من بلند مي كني .... بعد م مي گي خواهش مي كنم

نور ماه رو نيم رخ صورتش افتاده بود ....و چهره اشو يه جور ديگه جلوه مي داد

- ازت بدم مياد ...خيلي هرزه اي ...همون بهتر كه با بي ابرويي از اون محل انداختنت بيرون ...

چشماشو بست و دستمو بيشتر فشار داد...

- چيه داري عذاب مي كشي ....؟

وقتي كه اون موقع... بيرون از خونه خوش مي گذروني .....و به ريش ملت مي خنديدي ..

بايد به اين روزام فكر مي كردي .....به اين روزا كه بايد اين حرفارو تحمل كني ...

برات خيلي متاسفم ..يعني يه ادمم انقدر مي تونه پست باشه ؟

با خشم و اون يكي دستمو گرفت و منو بيشتر به سمت خودش كشيد ...

دندوناشو از شدت عصابنيت بهم فشار مي داد

ترسيده بودم ....ولي نمي خواستمم كم بيارم ...

- چيه حرفام ناراحتت مي كنه ...؟

- اشكال نداره ....تا فردا تحمل كن ....دوباره مي ري پيش اونايي كه دوسشون داري ....همونايي كه با عشوه هاشون همه ي اين ناراحتيا رو از دلت در ميارن

حاتم- دهنتو ببند ...

- متاسفم ..هميني كه هست ... تا عمر داري بايد بشنوي.... ...اشيه كه خودت پختي

چشماش ...از اون حالت خوابالودگي در امده بود ...

تو يه حركت منو چرخوند و محكم به ديوار كوبيد ...

اخم در امد ...سرش به صورتم خيلي نزديك بود ...

حاتم- اخه تو از من چي مي دوني ... ...كه دهنتو باز مي كنيو هر چي كه دلت مي خواد بهم بگي

- همه چي رو ...من كه نمي گم ادم و عالم مي گن

با پوزخند :

مي دوني چي مي گن ؟

اينكه تو ..يه كثافت متحركي كه بوي نجاستت از صد فرسنگي هم ....كل محله رو بر مي داره ....

حاتم داد زد ..:

خفه شو ....

چشامو بستم ..صداي نفس زدناي عصبيشو مي شنيدم ..چشمامو باز كردم

- چيه آه ..تمام اون بد بختايي كه بي ابروشن كردي ..وجودت گرفته ...

-فكر نمي كردي ..اينطور دستتو بذارن تو حنا جناب ....حالا زورت به من رسيده ...؟

- من خوره جونتم ..انقدر بهت مي گمو و داد مي زنم كه ديونه بشي ....يه ديونه حيرون و بد بخت...

فقط اينو بدون كه من يكي بهت اجاره نمي دم...

.اجازه نمي دم كه بهم دست درازي كني و بي ابروم كني ..حالا هي حرص بزن ..هي داد بزن ...خودتو خفه كن

.چشماشو خون گرفته بود ...

حاتم- تو هم يكي از همونايي...

از همونايي كه فقط دهنشونو به اندازه عقل ناچيزشون باز مي كنن و حرف مفت مي زنن

- كجاي كاري اقا .؟...ديدن كه گفتن ...كرم از خودتته ..نه حرف مردم ..

مردم كه بي خودي چيزي نمي گن

منو با يه حركت هل داد به طرف تشك ....ازش كمي فاصله گرفتم ...

حاتم - من بي ابرو مي كنم ...؟..

اره ...اره..راست مي گي ...اين مردم مهربون همون چيزي رو ميگن كه مي بينن ..اصلا هم دهن بين نيستن ...

حقم ..نا حق نمي كنن...

حاتم- حالا هم مي خوام به همه اون مردم نشون بدم ....كه خوب ببين و از فردا جار بزنن ...كه خدايي نكرده چيزي رو از قلم نندازن

ترسيدم و يه قدم رفتم عقب ...واقعا ترسناك شده بود ....اروم به طرفم نزديك شد

- به من نزديك نشو ...

حاتم - چرا ؟....نمي خواي به مردم نشون بديم ....؟

حق دارن براي حرفاشون دليل داشته باشن ...

- گفتم بهم نزديك نشو ....

حاتم- اون موقعه كه دهنتو باز مي كردي بايد مي فهميدي كه داري چيكار مي كني ..نه حالا

چنگي به بازوم انداخت و منو پرت كرد رو تشك ...

- چيكار مي كني پست فطرت ...؟

افتاد روم و شروع كرد به مهار كردن دستام ...

حا م- همون كاري كه با بقيه كردم ...همون كاري رو كه مي خوام به مردم نشون بدم

- كثافت به من دست نزن ...

زورش خيلي زياد بود ..با انگشتام در تلاش بودم كه به صورتش چنگ بندازم ...دستو پا مي زدم ...

مي دونستم زياد جون نداره ...

با اون همه كتكي كه خورده بود محال بود ...انقدر انرژي داشته باشه ....اما داشت ...

خشم و نفرت خيلي بهش انرژي داده بود

-ولم كن ...

به روسرمي چنگ انداخت و از سرم كشيدش ...

با دندونام .... ساعد دستشو كه نزديك دهنم بود گاز گرفتم كه ..دادش در امد ...

دستشو ازم جدا كرد ...ولي با اون يكي منو محكم گرفت ...فكر كردم مي تونم با يه دست ازش خلاص بشم كه

زود همون دستشو اورد بالا ..و تلاش كرد دست ببره طرف مانتوم ....

جيغ زدم ...

- اشغال..بي شرف .... اون بد بختارم ....اينطوري بدنام كردي .....به زور ؟

.....وقتي كه ضجه مي زدنو التماست مي كردن ....بي ابروشون كردي .؟

با اين حرفم ...يهو دستاش شل شدو سرشو كمي برد بالا .....و با ناباوري بهم نگاه كرد ... ....

نفس مي زدم ...چشماشو كمي تنگ و كرد و كمي سرشو كج كرد ....

دستاشو اروم ازم جدا كرد...ديگه باهام كاري نداشت ..

بهش خيره شدم ...كمي از روم بلند شد ... يه دفعه كاملا بي حس افتاد كنارم ....و به سقف خيره شد ...قفسه سينه اش مرتب بالا و پايين مي رفت ....

لباش مي لرزيد..سرشو اروم تكون داد و دستاشو گذاشت رو صورتش .

.زود خودم كشوندم طرف ديوار ...هنوز رو زمين بود .....

هي دو تا دستاشو به صورتش مي كشيد و نگهشون مي داشت ....

- اي خدا چه غلطي كردم ....

عين موش به يه گوشه پناه برده بودم و سعي كردم تو ديدش نباشم ....

اروم دستاشو از روي چشماش برداشت و تو جاش نشست ....قلبم به شدت مي زد

از جاش بلند شد ..وجودو منو به فراموشي سپرد ..به طرف در كه رسيد.. كتشو از روي زمين برداشت ...

احساس كردم اصلا تو حال خودش نيست ...موقعه خارج شدن از اتاق چنان اهي كشيد كه تمام وجودمو به لرزه انداخت .... .

..برگشت طرفم ...نمي تونستم خوب تو اون تاريكي ببينمش ..اما چشماش يه جوري بود ...يه برق خاصي مي زد .

.مثل كسايي كه مي خوان گريه كنن ...اما اشكو تو چشماشون نگه مي دارن وبا غرور نمي ذارن كه بزنه بيرون

برگشتو به در حياط نگاه كرد ..

از جام بلند شدم ....بدجور نگرانش شدم

شل و سست در حياطو باز كرد ....

سرشو به لبه در تكيه داد ..بعد از چند ثانيه سرشو از در جدا كرد و از خونه خارج شد .حتي درو هم نبست و همونطور باز ولش كرد

يقه كتشو تو دستش گرفته بود .و راه مي رفت ..تمام كتش رو زمين كشيده مي شد ..

- چي شد؟ ..چرا يه دفعه حالش بد شد ....؟

خيلي نگرانش شدم ...

...چادرمو از روي زمين برداشتم ...و به طرف در حيايط دويدم و پريدم تو كوچه ..نبود

- -.اين كه الان تو كوچه بود ...

...تا سر كوچه با پاهاي ي برهنه دويدم ..به هر دو طرف كوچه نگاه كردم .....نبود

بدو بدو برگشتم و كفشامو پام كردم .....

تو اون تاريكي كو چه ..جرات زياد جلو رفتنو نداشتم ....

به هر طرف كه مي رفتم ....پيداش نمي كردم ......

دوتا كوچه بالاتر رفتم ...اثري ازش نبود ..

- شايد برگشته خونه

با دلواپسي به خونه برگشتم ..

حاتم خونه نبود ...تا 4 صبح منتظرش شدم ......اما اون قصد برگشتنو نداشت ...سرمو گذاشتم رو زانوهام و دوباره منتظرش شدم...

اما قدرت خواب بيشتر بود و ..چشماي به انتظار نشستمو ازم ربود و منو غرق خودش كرد

همونجا گوشه اتاق به خواب رفته بودم ....

كه خيال كردم كسي داره زنگ خونه رو مي زنه ...

اصلا يادم نبود كه نگران حاتم هستم ....

اول فكر كردم خودشه..... كه طبق عادت هميشگيش ...اول زنگ مي زنه و بعدم مياد تو .....

اما نه ....زنگ زدنا.... تمومي نداشت .

اروم چشمامو باز كردم ..اولين چيزي كه ديدم ساعت رو به روم بود ...10 صبح بود...

يكم منگ خواب بودم كه دوباره صداي زنگ امد ...

يه دفعه از جام پريدم ...يادم افتاد كه منتظر حاتم بودم ...

به در نگاه كردم..

- اگه خودش باشه كه بايد درو باز كنه بياد تو ....

حالا به در ضربه زده مي شد..

- يعني حاتم نيست ....شايد كليدشو جا گذاشته باشه ...اره حتما ..جز اون كه كسي در اين خونه رو نمي زنه

با خوشحالي به طرف در دويدم ...همين كه درو باز كردم ... با ديدن چهره مقابلم ...وا رفتم

سميه - سلام خانوم ...يه دفعه نگي يه سميه اي هم هستا ....

از جلوي در رفتم كنار ..

- سلام

سميه - سلام به روي ماهت ...به چشمون سياهت ...

كمي از جلوي در رفت كنار ..سعي كردم سر كوچه رو ببينم .....

سميه – چيه ؟ چرا انقدر مضطربي ......؟

زودي به سميه نگاه كردم ...

سرمو تكون دادم

-نه ...نه ...چيزي نيست ...

كنار رفتم كه بياد تو

-بيا تو ..

سميه - نه تو نميام ..امدم كه ببرمت خونه امون ...

امروز هوس اش كردم ..براي همين يه قابلمه گنده اش پختم ..

ديدم تنهايي مزه نمي ده....اين بود كه امدم دنبالت ....

چشمكي بهم زودو گفت :

دوتايي بايد همشو تموم كنيم ...مي دونم كه من و تو موفق مي شيم دختر...

نه هم نيار كه دلخور مي شم

- اخه

سميه - اخه نداره دختر ...اقا حاتمم كه نيست ..نكنه ظهر براي ناهار مياد ؟...

-ناهار؟

سميه - اي بابا ....اره ديگه ...همون چيزي كه مردم ظهرا مي خورننننن.... كه از گشنگي تلف نشننننن ..اونو مي گم دختر خوب

انقدر نگران بودم كه شوخياي سميه ..برام بي معني بود ..همه فكرم شده بود حاتم

بهش خيره شدم

سميه - هدي چته ؟صدامو داري دختر؟

-نه .....نه فكر نكنم بياد ..

به چشماش نگاه كردم

-ديروز كه نيومد

سميه - پس بدو بپر اماده شو ... بريم ....

دلم نمي خواست برم ... نگراني يه لحظه هم دست از سرم بر نمي داشت ..

سميه - تو كه هنوز وايستادي ..بايد چوب بالا سرت باشه دختر؟ ..د بدو ديگه ...

درو رها كردم و به طرف اتاق رفتم

موقعه چادر سر كردن :

-حتما يه چيزي بيرون مي خوره....اره ...چرا انقدر بي خورد ي ..نگرانشم ...

نفسمو دادم بيرونو و همراه سميه ..راهي خونه اشون شدم

تا غروب پيشش بودم ....

ساعت6بود ... كه برگشتم خونه ....كليدو انداختم تو در و درو باز كردم ..چراغا خاموش بود ...

- اقا هنوز نيومده ...من احمقو باش كه چقدر نگرانش شدم ....كاراي ديشبشم حتما ..همش فيلم بوده...من ساده لوح باش ..كه همشو باور كردم

درو با عصبانيت محكم بهم كوبيدم ...و چادرو از سرم برداشتم ....

داخل اتاق تاريك بود ...... كاسه ي اشي رو كه سميه براي حاتم داده بودو گذاشتم كنار ...

كه احساس كردن صدايي مياد ...زودي به تشك افتاده رو زمين نگاه كردم ..فكر كردم چيزي روش تكون خورد

ترسيدم ..چند قدم رفتم عقب و دستمو گذاشتم رو قلبم ....

چشمام به تاريكي عادت كرده بود ...نزديك شدم ...

اروم كنارش نشستم

به پهلو دراز كشيده بود و زانوهاشو به طرف شكمش برده بود ..و دستاشو بين زانوهاش قفل كرده بود..

به شدت مي لرزيد ....

با ناباوري بهش نگاه كردم

- چت شده ؟

فقط مي لرزيد.. دستمو اروم گذاشتم رو بازوش و تكونش دادم ...

-چرا داري مي لرزي .....؟

.زودي از جام بلند شدمو رفتم رو به روش نشستم ...

دستمو گذاشتم رو پيشونيش .....خيلي داغ بود ...عرق كرده بود ...

- چه بلايي سر خودت اوردي؟ .

دوباره تكونش دادم ...

- چشماتو باز كن ...

.اصلا صدامو نمي شنيد ..فقط مي لرزيد ...براي اوين بار صداش كردم

- حاتم ...

بهش نزديكتر شدم ..

- حاتم ...

اروم و با لرز چشماشو باز كرد ...

-با خودت چيكار كردي ؟

كمي بهم خيره شد....و بعد از چند ثانيه اي لباش شروع كرد به حركت

حاتم - اونا هيچي نمي فهمن ...

-كيا ؟

حاتم – همونا .....نگاشون كن ....همشون دارن مثل انگل رو بدنم راه مي رن ....

تو هم مي بينيشون مگه نه ؟

ترسيدم ...

-حاتم پاشو ...داري چي مي گي ؟...

حاتم - فقط بهش گفتم كمكت مي كنم ...اما اون عوضي همه چي رو بهم ريخت ...

اگه فقط يكم ....فقط يكم زبون به دهن مي گرفت ...

حاتم - اخ خدا ....دارم مي سوزم ...

يهو به دستم چنگ انداخت ..

حاتم - بهشون بگو منو نسوزونن ...من كاري نكردم ..همش كار خودش بود ...

كار خود نامردش

- حاتم كسي نمي سوزننت..

حاتم - چرا همه جا روشنه ..دارم مي سوزم ...

نگاه كن ..همه چوب تو دستاشونه ....دارن پرت مي كنن تو اتيش

تو ر خدا نذار ..دارم مي سوزم

.لرزشش بيشتر شد ...

با ترس خواستم از جام بلند شم..

كه دستمو محكمتر گرفت ....

حاتم - كجا مي ري؟ ..تنهام نذار ...

تلاش كردم دستمو از دستش ... جدا كنم

- نترس ...الان ميام

حاتم - نه ..داري دروغ مي گي ..تو هم مي خواي مثل همه ... تنهام بذاري و بري

- نه حاتم.... من الان بر مي گردم ....

حاتم - نرو ...دارم مي سوزم

دستاش شل شد ...لرزشش يه لحظه هم متوقف نمي شد

نمي دونستم بايد چيكار كنم ...بالا سرش با ترس و لرز ايستادم

- خدا يا ...بايد از كي كمك بگيرم ؟

كه زودي يه نور اميد تو دلم جونه زد

با تمام توانم خودمو به خونه سميه رسوندم ...

زنگشونو زدم ...

باز كن ديگه ..چرا انقدر لفتش مي دي

سميه – بله ؟كيه ؟

- باز كن منم ...

بعد از كمي منتظر شدن .. درو باز كرد

سميه - اه چرا برگشتي ...؟

- حاتم ....

سميه – حاتم چي ؟

- حاتم اصلا حالش خوب نيست ..

سميه - چي شده ..؟

- خيلي حالش بده ..تو رو خدا يه كاري كن ..من نمي دونم بايد چيكار كنم

-با صداي من... مظاهر خودشو به در رسوند ...

مظاهر – چي شده هدي خانوم؟

- شما خونه اي .؟ .خدا روشكر ..تو رو خدا بيايد كمك

سميه – اروم باش دختر..مظاهر يه 10 دقيقه اي هست كه امده ...بگو چي شده ؟..چه اتفاقي برا اقا حاتم افتاده ؟

- تو روخدا بيايد ....داره تو تب مي سوزه ...همش داره هذيون مي گه ...

مظاهر - من برم كتمو بردارم الان ميام ..

سميه دستمو گرفت تو دستش :

نگران نباش ..

- پس من مي رم ...بگو اقا مظاهرم زودي بياد ...

سميه - وايستا... الان مياد باهم بريد

-نه من زودتر مي رم ..فقط بگو زود ي بياد

سميه – باشه باشه ..نگران نباش

بي معطلي به طرف خونه دويدم

حاتم به شدت عرق كرده بود ...

با نگراني به در نگاه مي كردم كه مظاهر بياد ...

مدام به طرف در مي رفتم و بر مي گشتم تو اتاق ...تا اينكه مظاهر امد و زودي امد بالا سرش ...كنارش زانو زد و دستشو گذاشت رو پيشونيش

مظاهر - حاتم ....چت شده پسر ؟

سرشو اور بالا :

از كي اينطوري شده ؟

- نمي دونم ..از ديشب كه رفته بود بيرون... خبري ازش نداشتم... تا الان كه برگشتم ...

مظاهر دست برد كه بلند ش كنه

حاتم دستشو پس زد :

ديدي ...ديدي اونم منو تنها گذاشت ...اونم مثل بقيه...اخ ...كه چقدر بدبختم خدا

مظاهر - حاتم جان حالت خوب نيست ..اروم باش ..الان مي برمت در مونگاه ...

نمي دونم ..متوجه حضور ما بود يا نه

..اصلا صداي ما رو مي شنيد ؟ ....در هر صورت منو مظاهر دوتايي ..سر پاش كرديم كه ببريمش داخل ماشين

نزديك ماشين كه شديم ...سريع جلوتر رفتمو و درو ماشينو باز كردم ...حاتمو خوابوند صندلي عقب ....

خواستم منم سوار شم

مظاهر - نگران نباش تب و لرزه كرده ...ديگه شما نيا ...من اونجا هستم...

- ولي اخه ..

مظاهر - گفتم كه هستم .......

به حاتم نگاه كردم ..هنوز داشت مي لرزيد ...

تمام ناراحتيم فقط از اين بود كه نكنه از حرفاي من اين بالا سرش امده باشه ...

-باشه ..فقط هر چي شد بهم خبر بديد ...

مظاهر - باشه ..شما برو خونه ...خبري شد خبرتون مي كنم ..

سرمو تكون دادمو از ماشين فاصله گرفتم ....

بخش پنجم

فصل بیست و پنجم

فصل بیست و ششم

فصل بیست و هفتم

فصل بیست و هشتم

فصل بیست و نهم

فصل سی ام

با دور شدن ماشين... به خونه برگشتم ...

به ديوار تيكه دادم ....

همش خودمو سر زنش مي كردم ....من حق نداشتم .باهاش اين كارو كنم ...

.حالا هرچقدرم ..كه گناه كار بود ..

- اه ..اه ..لعنت به من ...لعنت به زبونم مزخرفم

دلم اروم نميشد ....از روزي كه امده بودم ..هر چيزي رو يه جايي ولو كرده بودم ...

بايد خودمو مشغول مي كردم ...

خم شدمو مشغول جمع كردن پتو و تشك شدم ....

و به حساب.... خونه رو تميز كردم ..انقدر ور رفتمو ...خودمو مشغول كردم كه عقربه هاي ساعت بلاخره ساعت 11 رو نشونم دادن ...

به نظرم خيلي دير كرده بودن ....

يكي از كتاباشو برداشتم و مشغول خوندن شدم ...چيزي ازش سر در نمي يوردم ...

با خودم فكر كردم كه چرا من چيزي درباره حاتم نمي دونم ..

اينكه كيه ؟ ..چيكاره است ؟...كجا مي ره سر كار ؟...خرج مخارج زندگيشو چطوري تامين مي كنه ...؟

تمام حرفاي و برخورداي ديشبو به ياد اوردم.....و سرمو از ناراحتي گذاشتم رو زانوهام ...كه صداي در امد ...

تا درو باز كردم مظاهرو ديدم كه حاتمو به زور به خودش تكيه داده و تا جلوي در اورده بودتش

از جلوي در رفتم كنار....تا بيارتش تو

زود تر از اونا وارد اتاق شدم و تشكو پهن كردم

مظاهر اروم كمك كرد كه دراز بكشه ...

بيچاره حاتم اصلا جون نداشت خودشو تكون بده ...

- چرا انقدر دير كرديد ...؟

مظاهر- دكتر براش سرم نوشت تا سرمش تموم بشه...كمي طول كشيد ....

.... اين داروهاشه ....

- ممنون ....الان حالش بهتره ؟

مظاهر-اره خوبه ..خوبترم ميشه .... اگر تا فردا خوب استراحت كنه

-ممنون خيلي زحمتتون داديم

مظاهر- اختيار داريد اقا حاتم بيشتر از اين به گردن من حق داره ...

-باز ممنون ...

مظاهر- من ديگه مي رم ..دير وقته ...

- به سميه سلام برسونيد ...

مظاهر – چشم ..اگه مشكلي پيش امد ..حتما خبرم كنيد ...

- باشه چشم .

**

بعد از رفتن مظاهر ..برگشتم بالا سر حاتم ...هنوز كمي داغ بود ......رنگش صورتش حسابي پريده بود.....

فقط جاي شكرش باقي بود كه ديگه نمي لرزيد و راحت خوابيده بود ...

به صورتش خيره شدم ...يه جاي سالم رو صورتش نمونده بود ...

شاهكار منم كه حسابي رو صورتش لونه كرده بود....

.عقب عقب رفتم و رو به روش رو زمين نشستمو و به ديوار تكيه دادم

حالا كه اتاق مرتب شده بود ..بزرگتر به نظر مي رسيد

هنوزم نگرانش بودم ...

- احمق ديونه معلوم نيست رفته چه بلايي سر خودش اورده ....

با اينكه راحت خوابيده بود ... ولي روي پيشونيش ..قطر هايي از عرق جا خوش كرده بودن .....

چهار دستو پا بهش نزديك شدم ...دستمالي پيدا نكردم ....گوشه رو سريمو گرفتم و به پيشونيش نزديك كردم ....

يه لحظه دستم از حركت ايستاد... به مژه هاي كشيده اش خيره شدم ...چشماشو كه بسته بود ...

شده بود مثل بچه ها ...كه بي خيال دنيا مي خوابن و از هفت دولت ازادن ...

يه دفعه كمي تكون خورد ....ترسيدم و خودمو كشيدم عقب

...وقتي مطمئن شدم خوابه ...اروم گوشه رو سريمو گذاشتم رو پيشونيش ....

چند ساعت پيش كه اونطوري مي لرزيد حسابي ترسيده بودم ...

با دقت به صورتش نگاه كردم ..انتهاي رو سريمو اروم از بالاي پيشونيش كشيدم..تا روي گونه اش ...

جاي زخم ديروز روي صورتش كمي بهتر شده بود ...دستمو برداشتمو و بردم و طرف ديگه صورتش ..عرقاي اونورم پاك كردم

گرماي نفسش به مچ دستم مي خورد ....

بر خلاف اينكه هميشه با ديدن چهره اش ...به اوج نفرت مي رسيدم .

..ولي حالا ...ديدن اين صورت .و سو سه ام مي كرد كه بيشتر بهش نگاه كنم ...

تا جايي كه هوس كشيدن سر انگشتامو رو لبش كردم ....

به چشماش نگاه كردم ..غرق خواب و فارغ از دنيا بود ....

نگاه چشمام حركت كرد به سمت لباش

رو سري رو از دستم ول كردم..... انگشت اشاره امو به لباش نزديك كردم ....

داغي صورتشو با انگشتم حس مي كردم ....

داشتم مسخ مي شدم ....

باز به چشماش نگاه كردم .....

چيزي نمونده بود كه انگشتمو بذارم رو لباش كه ...يه نيروي دروني مانع شد ...و باعث شد حركت دستمو متوقف كنم

چشمامو اروم بستم و دستمو از صورتش دور كردم ....از جام بلند شدم ..به طرف حياط رفتم ..و رو پله نشستم ....

سرمو به چار چو ب در تكيه دادم ...و به اسمون خيره شدم ....

اب ..اب...

حاتم بود .. پا شدم و رفتم بالا سرش

چشماشو بسته بود..و اب مي خواست ...

ليوانو از اب پر كردمو به لباش نزديك كردم...لباش كه كمي ترشد ..

.اروم چشماشو باز كرد ....و بهم خيره شد ...

..ليوان اب بيشتر به لباش چسبوندم ..دستشو و بلند كرد و دسته ليوانو گرفت ..سعي كرد از جاش بلند شه ...كمي ازش فاصله گرفتم ...

در حالي كه پاهاش دراز بود تو جاش نشست ..

خيلي بي حال بود ....چشماشو كمي رو هم گذاشت ...

.به داروها كه كنار گذاشته بودم نگاه كردم ..

بلند شدم و پاكت دارو ها رو برداشتم و بدون حرفي گذاشتم نزديكش ...چشماشو

بي رمق باز كرد و بهم نگاه كرد ..سرمو گرفتم پايين ..

- .اين ..اين ..اقا مظاهر گفت....نه اين داروهاته ...

از اين كه با هر حرفم ..اينطور بهم خيره مي شد .....بهم مي ريختم ..

از جام بلند شدم ...

كاسه آشو هم اوردم پيشش گذاشتم

- ..سميه درست كرده .......

هنوز نگام مي كرد كه به بهانه شستن دستام از جلوي چشماش دور شدم ...

شير ابو باز كردم ..و دستامو گرفتم زيرش... .....

دستاي خيسمو بردم زير روسريم و رو گردنم كشيد ....خيلي گرمم بود

چقدر امروز سميه اصرار كرد كه خونه اشون يه دوش بگيرم ...اول زير بار نمي رفتم...و مي گفتم نه ..

كه بلاخره اون برنده شد ....و من تسليم

پاشدمو دستامو با مانتوم خشك كردم ....بهش نگاه نكردم و رو پله نشستم ...

اخه حرفيم براي زدن باهاش نداشتم

دستامو رو زانوم گذاشتم و مشغول بازي كردن با انگشتام شدم ...

حاتم- پس خودت چي ..؟

بالا سرم با كاسه آش وايستاده بود ....سرمو گرفتم پايين .

- .من خوردم .....

پاشو گذاشت رو پله .. خودمو كشيدم به طرف ديوار ...

كمي با فاصله از من نشست ....و كاسه رو گذاشت كنار ....

حاتم- ببخش ديشب نمي خواستم بترسونمت ...

هنوز سرم پايين بود ..

با كمي اخم :

- نترسيدم ....

حاتم- مي دونم تحمل ادمي مثل من ....برات خيلي سخته .....

يعني يه جور ايي ...غير قابل تحمله

حرفي نزدم ...و بيشتر با انگشتام ور رفتم ..اونم سرش پايين بود ...

يه جور بي تابي وادارم مي كرد ..كه پيشش نباشم

از جام بلند شدم .كه برم

مچ دستمو گرفت ...

حاتم- خواهش مي كنم بشين ....

..دستش كمي داغ بود

حاتم- خواهش مي كنم ...

مجبور شدم كه بشينمو به رو به روم خيره بشم

حاتم- بايد چيكار كنم؟

..پوزخندي زدم ..ولي اصلا بهش نگاه نكردم..

حاتم- واقعا نم خنده داره ....

چون تا حالا انقدر تو زندگيم حيرون و درمونده نشده بودم ...

.انقدر گيج.... كه اصلا نفهمم چي شد؟... چه اتفاقي افتاد؟ ....همه چي يهويي شد ......

سكوت سنگيني بين دوتامون برقرار شد ..

.يه سكوت محض و ناراحت كننده

سوالي كه اين چند مدت ..تو سرم بودو ازارم مي داد .... به زبون اوردم

- چرا ؟

سرشو به طرفم چرخوند:

حاتم- چرا چي ؟

- چرا با زندگي من بازي كردي ؟

فكر نمي كرد كه انقدر نامرد باشي........... ولي ثابت كردي كه هستي

حاتم- چرا باور نمي كني ...كار من نبوده ....

- چرا بايد باور كنم ...

تو از اون محل ...از اون ادما ... زخم خورده بودي...... ..منم يكي از اونا ...

سرشو تكون داد...

حاتم- باور كن ...كار من نبوده ...

- باور نمي كنم ..چون من و تو ....توي اون شب كذايي.... تو اون كوچه تاريك... روي ديوار تنها بوديم .

.هيچ كس ديگه اي ..هم وجود نداشت .... هيچ كسي ..غير از من و تو

حاتم- چرا نمي خواي عقلتو به كار بندازي ...

سكوت كردم

پوزخندي زد ...

حاتم- چيزي كه ادماي اون محل هيچ وقت به كار نمي دازن ...

از جام بلند شدم ......او ل به اسمون و بعدم به صورتش نگاه كردم ....

- من ازت جدا مي شم ...هيچ وقت قبول نداشتم و ندارم كه زنت شدم ...

-اون... بله هم از سر اجبار بود ...نه از ته دل ....

- تو منو از مرد زندگيم جدا كردي ...

سرشو تكيه داد به ديوار ...و تكرار كرد ...

حاتم- مرد زندگيت ....

به چشمام خيره شد ...

حاتم- اين مرد زندگيت حالا كجاست؟ ....

شايد خودت بهش گفتي ..فعلا دور برت افتابي نشه ......هوم ؟

- ساكت شو .....تو حق نداري ..درباره اش اينطوري حرف بزني ...

به اسمون نگاه كرد ....

حاتم- چقدر ستاره

-چرا حرفو عوض مي كني ..؟

حاتم- هر كي تو اسمون زندگيش يه ستاره داره ....

يا لا اقل اينطوري فكر مي كنه كه يكي داره ...اما من توي فكرامم ..حتي يه ستاره كوچيكم ندارم .....

حاتم-...تو چي؟ ..بين اين همه ستاره ..كدومش ماله تو ؟...

يا .بهتر بگم ....بين اين همه ستاره ..مردي كه ازش دم مي زني ..

با تمسخر:

حاتم- مرد زندگيت ...كدومشونه؟ ......بگرد ببين مي توني پيداش كني ؟ ....

-علاقه اي به حرفات ندارم

حاتم-....تو هم شدي يكي عين من .....كسي كه تو هفت اسمون خدا .... يه ستاره هم نداره

حاتم- خيلي وقت پيش ...همونايي كه اين بله اجباري رو ازت گرفتن ...

اميد داشتن اين ستاره رو هم ازمون گرفتن ....

با نفرت:

- تو داري چوب كاراي كثيفتو مي خوري ...

پوزخندي ديگه زد و پاي راستشو دراز كرد ...

حاتم- اره من چوب كاراي .. به قول تو كثيفمو مي خورم ...پس حق دارم زجر بكشم ...اما تو چي ؟

تو چوب كدوم كارتو مي خوري....؟. كه دارن...اين كارارو باهات مي كنن ...

حاتم- بگو ....ثابت كن كه بي گناهي ...برو داد بزن ....به هموشن بگو كه بي گناهي ......

به ديوار رو به رو خيره شد ....:

حاتم- وقتي كسي حتي حاضر نميشه به حرفات گوش كنه ...

چطور مي خواي فرصت دفاع كردن از خودتو پيدا كني ...؟

دستي به گردنش كشيد ...

وقتي پدر ادم ...جلو دار همه ميشه ...و داد مي زني ..بچه ام گناهكاره ..

.ديگه از غريبه چه انتظار داري ؟

نمي دونستم چي بگم ...

ايستاده بالاي سرش بودم ...

با ناراحتي سرشو برگردوند به طرف من ....

حاتم- مي بيني ....هر چي هم جمله سر هم بندي مي كني ..

كه لا اقل جوابي به من داده باشي ..چيزي نمي توني بگي ....يعني نداري كه بگي

خودتم كم كم باور مي كني كه گناهكاري ..

به خاطر سكوتت..به خاطر تلاش نكردنت.. براي اثبات بي گناهيت

حاتم- اونشب فكر مي كني ... برام خيلي راحت بود بيام ....عروسي دختر زني كه هيچ وقت برام مادري نكرد ....

زير نگاهاي سرزنش بار مردم ....؟

هنوز خيلي زوده كه معني حرفامو بفهمي ....بذار كمي بگذره ..

انوقت مي بيني براي رد شدن از خيابون ..

علاوه بر ماشينا بايد حواست به ادما هم باشه ..كه كسي اشنا در نياد

....يه اشنايي ....كه تا تو رو ديد ...به بغل دستيش..نشونت نده و بگه كه كي هستي و دوتايي باهم برات تاسف بخورن ...

هنوز زوده ...

وقتي به اجبار دعوت مي شي به يه مهموني .

.مجبور بشي يه گوشه بشيني و ببيني همه دارن پشت سرت پچ پچ مي كنن و زير زبونشون...بدترين فحشا رو بهت مي دن..به خاطر كار نكرده ....

كم كم ...مي بيني ...صبر كن

اشكم در امد

- ..خفه شو

حاتم- شنيدن واقعيت برات سخته ...؟

دو ساله كه دارم اين واقعيتو تحمل مي كنم ...

- تو گناه كاري ...ولي من بي گناهم ...يه روز همه مي فهمن چه اشتباهي كردن...

حاتم- اره ...يه روز كه همه رفتن سر و خونه زندگيشون ... خوشيشونو كردن ..اون موقعه مي فهمن ..

و مي گن اره بابا اشتباه فكر مي كرديم ....بيچاره كاره اي نبوده ... .

.بعدم با يه خنده مسخره مي زنن زير خنده و به ريشت مي خندن

وقتي كه عمرو زندگيت تباه شد ..اونا به اين نتيجه مي رسن ...كه تو بي گناهي ..وقتي كه از زندگي ساقط شدي

از جاش بلند شد... بهم نگاه كرد و رفت تو ..

.اشكمو با دستم پاك كردم ..پتو رو برداشت كه بياد حياط ..

- منظورت از اين حرفا چيه ؟

حاتم- هيچي

- نه حرتو بزن ...

دستي به گونه اش كشيد ...و .لبخند غمگيني زد

حاتم- مردم تا نخوان... اون چيزي رو كه تو ذهنشون حك شده .... تغيير نمي دن ....

زبونم لال اگر خدا رو هم به عنوان شاهد بياري ....

اون موقعه هم كه شده به وجود خدا شك مي كنن كه افكارشون بهم نريزه ...

- چرا با جمله ها بازي مي كني ...؟

دراز كشيد ....

حاتم- اگه اميد داري كه يه روزي.... با سربلندي برگردي به اون محل ...

بهتره كه وقتتو تلف نكني ...

مرد زندگينم هيچ وقت منتظر مردم نميشه... كه نظرشون برگرده ....

هيچ مردي... منتظري زني نميشه كه بهش تهمت زدن و در نظر مردم بي ابرو ه

- تو يه اشغال به تمام معنايي كه مي خواي با اين حرفات ... منو بچروني ...

درو محكم بستم و به گوشه اتاق پناه بردم ... اشكم شدت گرفت ..

.دستامو محكم رو گوشام گرفتم ..صداي هق هق گريه ام بلند شد ..

.تو جاش نيم خيز شد ...

سرمو گرفتم بين بازوهام و بلند گريه كردم ....

حاتم- هي

سرمو اروم اوردم بالا ..رو به روم نشسته بود ....

ليوان ابو به طرف گرفت ....

حاتم- يه چرتي گفتم ...تو چرا جدي گرفتي؟ ...

به چهره اش نگاه كردم ..اگر چرت گفته بود ..پس چرا من داشتم گريه مي كردم ....

حاتم- اگه اون دوست داشته باشه ..حتما منتظرت مي مونه ...

بي معطلي گفتم :

- داره ..

نگاه مهربوني بهم كرد ..

حاتم- چه بهتره ...

-من...من

حاتم- بي خيال دختر ...بيا اين ابو بخور ...چرا انقدر خودتو ناراحت مي كني ....

حاتم- حالا واقعا آش خوردي ..

سرمو تكون دادم ....

-اون منتظر من مي مونه ...

حاتم- اره ....حتما مي مونه ...

-داري مسخره ام مي كني ؟ ..

سرشو تكون داد ...

- يعني ..يعني ..

سرشون تكون دارن كه ...يعني چي ؟

- يعني هر وقت كه اون بياد دنبالم..... مي ذاري برم ...؟

لبخند تلخي زد ...

حاتم- اره ..هر وقت تو بگي .. هر وقت تو بخواي ...

- زيرششش..كه نمي زني ...؟

از جاش بلند شد

ابو به طرفم گرفت ..دستمو بلند كردمو ....ليوانو ازش گرفتم ...

حاتم- نه

- قول مي دي كه ....

روم نشد بقيه جمله امو بهش بگم ....و فقط نگاش كردم

كمي بهم نگاه كرد و دوباره رو به روم نشست ....

حاتم- اره قول مي دم ...حالا گريه نكن ...

با ترديد

-قول ...قول...

بهم لبخندي زدو ..دستشو به طرف دراز كرد ...

حاتم- قول قول ....قول مردونه ...

به دستش كه جلوم دراز شده بود نگاه كردم و خودمو كمي عقب كشيدم

- نه همين كه قول دادي كافيه ..

دستشو با ناراحتي كشيد عقب ..و بلند شد ......به طرف در رفت ...

- با بت اون برگه ها ...

حاتم- مهم نيست...چيزاي با ارزشي نبودن ...

....وارد حياط شد ..خواستم چيزي ديگه اي بهش بگم كه برقارو خاموش كرد ...و مهر سكوتو به لبام زد ..

***

انقدر ديروز خوابيده بودم كه قبل از طلوع خورشيد بيدار شدم ....

تو جام جابه جا شدم و دستمو گذاشتم زير سرم ... به حياط نگاه كردم ...

فكر كردم خوابه....كه يه دفعه دستشو اورد بالا و تو موهاش فرو كرد ....

بعدم دوتا دستاشو قلاب كرد و گذاشت زير سرش ....

ديگه خوابم نمي يومد ....هميشه خانوم جون براي نماز صبح بيدار مي كرد..

اين چند روزه كه يا خواب مونده بودم ...يا ناي پا شدن نداشتم ....از جام بلند شدم ...

- نكنه خواب باشه و من برم و بد خواب بشه ....

اما تنها راه وضو گرفتن رفتن به حياط بود ...وارد حياط شدم ....

-بيداري ؟

بهم نگاهي انداخت و از جاش بلند شد

حاتم- خيلي وقته

از كنارم رد شد و رفت داخل اتاق

هنوز شير ابو باز نكرده بودم كه قصد رفتن كرد ..

-كجا ...؟

حاتم- كار دارم بايد برم ..

-صبحونه ؟

حاتم- صبحا معمولا چيزي نمي خورم ...من مي رم... كليد كه داري ...

دست كرد تو جيب كتش ...و كمي پول در اورد ...و به طرفم گرفت ....

بهش خيره شدم ....

حاتم- ديروز بي فكري كردم پول برات نذاشتم ..يعني حواسم نبود ...

بگيرش ..

-.اما ...

حاتم- باشه پيشت..بعدا پسش مي دي ..حالا بگير ...

دستمو دراز كردم ...

حاتم- من ظهر نمي يام ......امروز كمي كارم طول مي كشه ....

- حالت بهتره...

حاتم- اره ..من ديگه رفتم ...خداحافظ ....

كتشو تنش كرد و رفت ....

به پول تو دستم نگاه كردم ...و با خودم گفتم

- بعدا بهش پس مي دم ...

حالا كه به خودم نگاه مي كنم مي بينم چقدر افكاراي بچگانه اي داشتم

بعد از نماز تو جام دراز كشيدم

حول و هوش ساعت 9 بود كه از خونه زدم بيرون .....

بايد مي رفتم سراغ مسعود ....تصميمو گرفته بودم

هر جوري كه شده بود ..بايد باهاش حرف مي زدم ....اون منو مي خواست ..

پس بايد من پا پيش مي ذاشتم ..تا اون بتونه به طرفم بياد

كمي كه فكر كردم ديدم بهتره اول يه تماسي باهاش بگيرم

شماره محل كارشو گرفتم ....گوشي كه برداشته شد ...سريع يه نفس عميق كشيدم ..

اما كسي كه پشت خط بود ..اون نبود ...

- ببخشيد اقاي محبي ....؟

ايشون از اين بخش رفتن خانوم...

- يعني هنوز اونجا كار مي كنن ...؟

شما ؟

گوشي رو زود گذاشتم سر جاش ....نفسمو دادم بيرون

گوشي رو دوباره برداشتم كه با خونه اشون تماس بگيرم ....اما پشيمون شدم .

-.اون الان خونه نيست ....بايد خودم برم سراغش

اما هنوز زود بود ...پياه راه افتادم كه تا ظهر بتونم خودمو برسونم محله قديمي ....

از كنار يه مغازه رد شدم ..به لباساي داخل مغازه نگاهي انداختم ...

..لباساي بدي نداشت ....اما زياد جالبم نبودن ....به خودم نگاه كردم .

.از موقعه اي كه امده بودم ..همش اين مانتو و روسري تنم بود ....

-چه فرقي داره ..لباس خوب بپوشي يا به درد نخور ..اصل اينكه توشون راحت باشم

وارد مغازه شدم.....و .بعد از گرفتن لباس به راهم ادامه دادم ....

خيلي پياده امده بودم ..بايد بقيه راهو با ماشين مي رفتم ....تو ايستگاه اتوبوس منتظر شدم ......

.كه احساس كردم كسي داره بهم خيره نگاه مي كنه ..سرمو كه اوردم بالا..يكي از همسايه هاي قديميمونو ديدم ....

زود سرمو انداختم پايين و به يه طرف ديگه خيره شدم ...

اتوبوس بلاخره امد...تا پياده بشم ..جونم در امد ...بس كه بهم خيره شده بود ...از اون زناي وراج بود ...

تا اتوبوس ايستاد..مثل پرنده ازاد شده از قفس...

از اتوبوس فاصله گرفتم و خودمو تو پس كوچه ها... گم و گور كردم ....

..قلبم به شدت شروع كرده بود به زدن ...نمي دونم چرا دوست نداشتم كسي منو ببينه و يا اينكه منو بشناسه ...چادرمو بيشتر كشيدم رو صورتم و راه افتادم .....

سعي مي كردم از كوچه هايي برم كه زياد تو چشم نباشم ...در خونه رو كه ديدم ...از خود بي خود شدمو و اشكم در امد....

خيلي دلم مي خواست يكيشون ميومد بيرونو مي ديدمشون ...اما كسي نيومد ....چند بار قصد كردم برم در خونه رو بزنم ....اما جرات نكردم

اگه كسي منو مي ديد... حتما به اقا جون مي گفت كه منو ديده ..اونوقت براي خانوم جون بد مي شد ...

نيم ساعتي به در خيره شدم ...اما هيچي عايدم نشد ....

محل كار مسعود رو هم بلد نبودم ..فقط شماره داشتم ......بايد مي رفتم جلوي در خونه اشون

-فكر نكنم اين موقعه روز خونه باشه ....

اما به راه افتادم

به كوچه اشون كه رسيدم ..خانوم محبي و خواهرش رو ديدم كه از رو به رو مي يومدن ...

سريع سرمو انداختم پايين و از كنارشون رد شدم ...خدا خدا مي كردم كه منو نديده باشن ...

خوشبختانه انقدر غرق حرفاشون بودن كه اصلا متوجه حضور من كنار خودشون نشدن

....نفسمو راحت دادم بيرون ...

به درشون خيره شدم:

- احتمالا ظهر برگرده ....

ايستادن اونجا جايز نبود ...از جلوي در خونه اشون رد شدم و چندتا كوچه بالاتر رفتم

....انقدر اين كوچه ها رو بالا و پايين رفته بودم كه ديگه نمي تونستم وايستم ..ولي نميشدم يه جام وايستم ...

ساعت تقريبا 1 شده بود...به جلوي در خونشون رسيدم ..ماشين خودش بود ...

كه جلوي در پارك شده بود ...

نمي دونم چرا هر چي كه از اون بود.... و من مي ديدم ..انرژي مي گرفتم ....

به ديوار تكيه دادم

- خدا كنه زودي بياد بيرون ....

گشنه ام بود ....

بلاخره بعد از يه نيم ساعتي امد بيرون....

باورم نميشد... خودش بود ..خود خودش ...

حالا وقتش بود ...

در حال سوار شدن به ماشينش بود كه

خودمو زودي بهش رسوند...

- مسعود ...

با تعجب برگشت و منو نگاه كرد ...

نمي دونستم چرا انقدر از ديدنش خوشحال بودم ...

اما اون.... طوري نگاه مي كرد كه انگار داره به يه مرده كه زنده شده نگاه مي كنه ...

- بايد باهات حرف بزنم ...

مسعود زود به خودش امد و به دو طرف كوچه رو نگاهي انداخت ....

مسعود- خانوم لطفا مزاحم نشيد ...

در ماشينشو باز كرد ...وپشت فرمون نشست

خواست درو ببنده كه درو نگه داشتم ...

- چرا نمي ذاري حرفمو بزنم

مسعود- خانوم چرا با ابروي مردم بازي مي كنيد ...لطفا بريد ...

- تو بايد حرفامو بشنوي وگرنه نمي رم ...

مسعود دوباره با نگراني و دلشوره به اطراف نگاهي كرد ...

و با تحكم:

مسعود- بروووو.....به اندازه كافي با ابروي من و خانواده ام بازي كردي ..

دهنم باز موند ..

- مســـ

مسعود- تو چطور زني هستي كه با وجود داشتن شوهر اسم يه مرد ديگه رو هم به زبون مياري ...

حلقه اشكم تو چشمام جمع شد ...

برو پي زندگيت..... بذار منم به زندگيم برسم ..

- اينا حرفاي خودت نيست ...

مسعود- بروووو

نمي دونم چه اصراي داشتم كه اون حرفا ...حرفاي خودش نيست ...

قبل از هر حركتي ....زود در عقبو باز كردم و پريدم تو ماشين ...

با جديت برگشت عقب

مسعود- چيكار مي كني ..ديونه ..برو پايين ...

-مي روم ...و لي نه تا وقتي كه حرفامو نشنيدي ...نه تا وقتي كه جوابمو ندادي

لبشو گاز گرفت و برگشت ..سريع ماشينو روشن كرد و حركت كرد ..

وقتي از محله حسابي دور شديم ...ماشينو يه گوشه پارك كرد ...پنجره رو داد پايين ....ارنجش گذاشت لبه پنجره ..

و با حرص لبشو گاز گرفت ....

مسعود- مثلا كه چي اين كارا ؟

-مسعود اينطوري با من حرف نزن ...

يادت رفت ....اونشب با همه چه قول و قراري گذاشتيم ...

مسعود- چرا اتقد بچه بازي در مياري ...بفهم دختر همه چي تموم شده ...

- نه اين امكان نداره ...تو هنوز منودوست داري ...

خنده ي عصبي كرد و سرشو تكون داد...

مسعود- نكنه امدي بگي ..چيزي نشده و مثل قبل بيام خواستگاري يه زن شوهر دار ...

اين بازي مسخره اتو تموم كن ...خانوم قرباني ...

از اولم... امدن ما تو اون خونه ..يه اشتباه بود ......يه اشتباه

- مسعود ...اون مرد شوهر من نيست ...

مسعود- اه ..پس شناسنامه منه كه سياه شده ...و اسم يكي ديگه امده توش ...

- مسعود تو روخدا با من اينطوري رفتار نكن

مسعود- كدوم رفتار خانوم

خواهش مي كنم انقدر با ابروي مردم بازي نكن ...به اندازه كافي... گاو پيشوني سفيد شديم تو اين محل ..

حداقل به فكر ابروي ما نيستي به پدر و مادرت رحم كن كه تا اخر عمر بايد اين بي ابرويي رو تحمل كنن

تو خجالت نمي كشي ...با جود داشتن شوهر ..دنبال يه مرد ديگه اي ...

لطفا پياده شو ....

-مسعود ...

با عصبانيت :

مسعود- شوهرت بهت ياد نداده ...يه مرد غريبه رو به اسم كوچيك صدا نكني ...

اشكام باز سرو كله اشو پيدا شده بود ...برخوردش واقعا وحشتناك بود ..تحمل اين رفتارا ... در حد توان من نبود

سعي كردم بغض و اشكامو يه جا قورت بدم ..

-اقاي محبي ..تو اون شب

مسعود- بسه ديگه... هي اون شب اون شب نكن ...

بگم غلط كردم راضي مي شي ...بابا برو بذار به كار و زندگيمون برسيم ...

حالا پياده شو...

باورم نميشد ...از توي اينه به چشماش نگاه كردم ..وقتي ديد از جام تكون نمي خورم .خودش پياده شدو و در سمت منو باز كرد ..

مسعود- پياده شو ....

از زندگي من راهتو كج كنو برو ...برو ديگه نمي خوام ببينمت ..نه الان ... نه هيچ وقت ديگه ..براي هميشه برو

چقدر تحقير و ذليل شدم ........چرا؟ ....اخه چرا ...؟ چرا امدم دنبالش ..

دستاشو تو جيب شلوارش كرد .و از ماشين فاصله گرفت ...

احساس خفگي مي كردم ....

صداي حاتم تو گوشم پيچيد ....

(مرد زندگيتم منتظر نمي شينه تا كه نظر مردم عوض شه

هيچ مردي منتظر زني كه بهش تهمت بي ابرويي زدن نميشه

تو هم مثل من ستاره اي تو اسمون نداري

مرد زندگيت كجاست ؟..از كي داري دم مي زني ...؟)

سرمو اوردم بالا ...صورتم خيس شده بود ...

احساس ضعف شديد مي كردم ...

پامو اروم گذاشتم پايين ...

يه بار ديگه نگاش كردم ..پشتشو كرده بود به من ....

خلاف جهت ماشين به راه افتادم ...

(من بهت اعتماد مي كنم ..اميدوارم تو هم بهم اعتماد كني ...)

جلومو مي ديدم ولي انگار نمي ديدم ...فقط صداها بود كه تو گوشم مي پيچيد

(بيا اين شماره محل كارمه ...كاري داشتي باهام تماس بگير ...

يه ستاره هم تو اسمون نداري ...

اره ... هر وقت تو بگي ..هر وقت تو بخواي ...

دوسم داره..

چه بهتر ...)

براي اولين ماشين دست تكون دادم

...

(اگه فكر كرد كه يه روز ي با سربلندي بر مي گردي به اون محل.. وقتتو تلف نكن ...)

راننده- كجا ابجي ؟

جوابي ندادمو سوار شدم

كجا ابجي ؟

سرمو تكيه دادم به شيشه ...راننده حركت كرد ...

ماشين از كنارش رد شد

به در ماشينش تكيه داده بود ...

سرشو پايين گرفته بود ...كه نگاش به نگام افتاد ....

قطره اشكي از چشمم در امد

- چه زود اعتمادتو نسبت به من از دست دادي ..چه زود .....

سرمو از روي شيشه برداشتم و به عقب تكيه دادم ....و چشمامو بستم

بازم همون كوچه ..همون خونه...

كليدو تو در چرخوندم ...

-يعني بايد تمام عمرمو تو اين خونه سر كنم ...؟

-نه نمي تونم ..نه نمي تونم ..اي خدا نمي تونم ...

رو پله نشستم ...و سرمو گذاشتم رو زانوهام ...

صداي زنگ خونه ..و حركت قفل در ...

اين شده مرد زندگيم؟ ..يعني ستاره من اينه ...؟

چونم شروع كرد به لرزيدن .....

يه پاكت ميوه تو دستش نگاه كردم

. كمي هم وسايل براي خونه گرفته بود

حاتم با لبخند ..:

چرا اونجا نشستي ...؟

داغ كردم با عصبانيت به طرفش رفتم و پاكتو از دستش كشيدم بيرون . و جيغ كشيدم ...

- كثافت ازت بدم مياد ...

و محكم پاكت ميوه رو پرت كردم به طرف ديوار ...

با مشت محكم زدن وسط سينه اش .

- .ازت بدم مياد ...

-اين چه مصيبتي بودي كه سرم اوردي ...

-اشغال ...ازت بدم مياد ...

خواستم باز بزنمش كه يه كشيده محكم خوابوندم دم گوشم ...

جاي كشيده اش صورتمو سوزند ...

ازش رو گرفتم ....دستامو گذاشتم رو صورتم و بلند زدم زير گريه ....

خواستم دق و دليم سرش خالي كنم... برگشتم كه باز بزنمش ...محكم منو گرفت ...

داد زد ..

حاتم- هدي

گريه ام شدت گرفت

-هدي كدوم خريه ...

-مسعود كيه؟ ...حاتم كيه ؟...من كيه ام ...؟

حاتم- بس كن هدي ...

- چرا بس كنم ...

به كي بگم ..به چه زبوني بگم تو ي نامرد شوهر من نيستي ...

مرد من نيستي ...

پاهام شل شد ...اونم فهميد كه نمي تونم رو پاهام وايستادم منو به خودش تكيه داد ...

همونطور كه گريه مي كردم ..

- تو شوهر من نيستي ...

-نيستي ..

-بگو كه نيستي ..

حاتم- اره نيستم ...من شوهرت نيستم ...

و محكم منو تو بغلش گرفت ...

چيكار كنم كه بفهمن توشو هر م نيستي ...

چقدر دلم پر بود ....كسي رو هم نداشتم ...كه دردمو بهش بگم ...كه حداقل سبك شم

حاتم-.مي خواستم بهت بگي نري ...ولي گفتم شايد ازم دلخور بشي ..

به اندازه كافي ازم بدت مياد ...

- بهم گفت از زندگيش برم بيرون ....

حلقه دستاشو محكمتر كرد ...سرم رو سينه اش بود .....اغوشش گرم بود ....اما ذهنم هنوز پيش مسعود بود ...

- باور كنم كه مسعود ديگه منو نمي خواد...؟

احساس خفگي مي كردم ...دلم مي خواست داد بزنم

حاتم- مي خواي بريم بيرون ...؟

حرفي نزدم ...اصلا نمي دونستم تو اون لحظه ها چي مي خوام ....

سرم از روي سينه اش جدا كرد ...

با دوتا دستش صورتمو گرفت و كمي صورتمو اورد بالا ...

با لبخند بريم ؟

چونم مي لرزيد

به چشماش نگاه كردم ..ارامش و مهربوني چشماش ارومم مي كرد ...با گريه

سرمو تكون دادم ....

چادرمو از روي پله برداشتم ...

حاتم - نمي خواي يه ابي به صورتت بزني ...؟

خودش شير ابو باز كرد ..و كنارم نشست ....

تا نشستم ...ياد مسعود افتادمو دوباره اشكم در امد

..دستمو زير شير اب بردم ....متوجه حاتم نبودم ....

كه گرماي دستاشو رو دستام حس كردم ...

بهش نگاه كردم ...

حاتم - دختر خوب ...گفتم صورتت نه دستات ..

اب دهنمو قورت دادم ...

كه يه دفعه با خنده يه مشت اب پاشيد رو صورتم

با اين كارش يه دفعه اشكم بند امد ...

كه يه مشت ديگه اب .... حواله صورتم كرد ...

حاتم با خنده:

شستن صورت در كوتاهترين زمان ممكن

...

دستاشو برد زير اب..... .كه من زودي پريدم عقب ..

شيطنت تو چشماش موج زد ....

حاتم - تا سه مي شمرم از حياط رفتي بيرون كه هيچ..... وگرنه كل هيكلتو خيس مي كنم ...

سعي كردم نخندم و سرجام وايستادم ..

حاتم - شوخي نمي كنم ...مي ريزما ....

سرشو تكون داد :

باشه گوش نكن ...

باورم نميشد حرفشو عملي كنه ..كه 3-4 تا مشت اب ديگه ..به طرفم ريخت .

.از ترس خيس نشدن .... بهش پشت كردمو...به يه طرف ديگه دويدم ...

ولي ول كن نبود....

- خيس شدم نريز ...

حاتم - برو بيرون تا نريزم ....

-باشه باشه مي رم ..تو نريز

حاتم - اون چيه رو سرت؟

...برگشتم طرفش

-چي ؟

كه يه عالمه اب به صورتم هجوم اورد ....

حاتم در حالي كه مي خنديد...از حياط زد بيرون ...

دهنم باز موند...

خندم گرفته بود ..پسره ديونه ببين چه به روزم اورد

سرشو از لايه در اورد تو ...

حاتم - بازم خيست كنم ؟...يا مياي بيرون ...

- اخه اين چه بلايي كه سرم اوردي ..حالا چطوري با اين لباساي خيس بيام بيرون..؟

با انگشت اشاره اش گونه اشو خاروند ...

حاتم - اه ...راست مي گيا ...

و بعد با حالات با نمكي ...

دندم نرم... چشمم كور ... برات لباس مي گيرم ...

بپر بيرون تا مغازه ها نبستن ...

-من ازت لباس خواستم ...؟

حاتم - نخواستي ...؟

با حالت طلبكاري بهش نگاه كردم ..

امد تو حياط ...

همزمان با حرفش دستمو گرفت و به طرف در كشوند ...

حاتم - ولي من مي خوام برات بگيرم ...

و منو دنبال خودش كشوند ..

- اي... ارومتر ...الان ميفتم ...

تا سر كوچه با خنده دستمو كشيد .....

حاتم – زياد خيس نشدي يكم كه تو اين هوا راه بياي... زودي خشك ميشي

- بله ..خيلي ممنون از راهنمايتون

حاتم با خنده

خواهش ...

***

پشت ويترين يكي از مغازه هاي پاساژ وايستاده بوديم ...

حاتم - كدومش ...؟

-من لباس نمي خوام

حاتم - يعني به سليقه خودم انتخاب كنم ديگه ؟

-مي گم نمي خوام ...

با لبخند دستشو گذاشت رو شونه ام

حاتم - برو تو مغازه... انقدرم چونه نزن .دختر ..

با كارش مي خواست منو از ناراحتي در بياره ..هر لباسي رو كه جلوم مي ذاشت ..هيچ نظري نمي دادمو ساكت مي شدم ...

حرفا و نيشو كنايه هاي مسعود بيشتر تو نظرم مي امد تا حرفا و شو خياي حاتم ...

وقتي ديد اهميتي نمي دمو و ذهنم يه جاي ديگه است ...امد رو به روم...

حاتم - نمي خواي ؟

سرمو تكون دادم ...

نفسشو داد بيرون ...

برگشت و به لباسي كه مغازه دار روي ميز گذاشته بود نگاهي انداخت و گفت :

اين رنگش خيلي بهت ميادا ...

اشكم باز داشت در ميومد..

حاتم - باشه نمي خريم ..فقط تو انقدر گريه نكن ....

سرمو تكون دادم ....

حاتم - ممنون اقا ...بعدا مزاحمتون مي شيم ...

از مغازه كه خارج شديم

حاتم - ناهار خودي ؟با چلو كباب چطوري ؟

جوابي ندادم ...

معلوم بود كه كلافه اش كردم ..اما خوشيتن داري مي كردو حرفي نمي زد ...

واقعا صبر و حوصله زيادي داشت ..برعكس مسعود ..كه زود از كوره در ميرفت

به خودم كه امدم ..ديدم توي يه رستوان ساده كوچيك نشستيم

حاتم - چي مي خوري سفارش بدم ؟

- فرقي نمي كنه ..من گشنه ام نيست

حاتم - باشه پس همون چلو كبابو سفارش مي دم ...

غذامونو كه اوردن...حاتم مشغول شد ...

اما من دستام پايين بود و حركتي نمي كردم ...و فقط به بشقاب جلوي خودم نگاه مي كردم

قاشق و چنگالشو گذاشت تو بشقابش و قاشق منو به طرفم گرفت ..

حاتم - بخور ...انقدر فكر نكن ...

بهش نگاه كردم.... بهم لبخند زد

براي اينكه ناراحت نشه قاشقو از دستش گرفتم ...

كمي با غذام ور رفتم ...سرم پايين بود

- تو حق داشتي ...

خيلي خوش خيال بودم كه فكر مي كردم ...

حاتم – هدي

سرمو اوردم بالا

حاتم - بهش فكر نكن ...

سرمو حركت دادم:

-نه بايد بگم ...

قاشقو گذاشتم سر جاش ....

و دوباره سرمو گرفتم پايين

-فكر مي كردم از ديدنم خوشحال بشه و كلي ذوق كنه .

.اما خوشحال كه نشد هيچ ...از وجودمم به اضطراب افتاد كه مباد كسي اونو با من ببينه ....

ابروش از دوست داشتن من مهمتر بود .....

پوزخندي زدم :

البته فكر مي كردم كه دوسم داره

اوايل فكر مي كردم مرد مغروريه و واقعا سخته كه احساساتشو بخواد بروز بده

اما مگه ميشه ؟ ..ادم هر چقدرم كه مغرور باشه فكر نمي كنم ....

كسي رو كه دوست داشته باشه ..انقدر تحقير كنه ..انقدر شخصيتشو خرد كنه

نمي دونم چطور شد كه فكر كردم ...مي تونم باهاش خوشبخت بشم ....

سرمو گرفتم بالا ...

راست مي گفتي ..امروز تازه معني حرفاتو مي فهميدم ...

وقتي فهميدم كه زن همسايه يه لحظه ازم چشم بر نمي داشت و دم گوش بغل دستيش مدام پچ پچ مي كرد...

وقتي فهميدم كه مسعود بدترين حرفا رو بهم مي زد و مي خواست ازش فاصله بگيرم ... ...اره تازه مي فهميدم چي مي گفتي ...و من چقدر اشتباه فكر مي كردم

ساكت شدم

حاتم - حالا مي خواي چيكار كني ؟

سرمو تكون دادم ....

- نمي دونم ..قبلا فكر مي كردم مي تونم برگردم به زندگي سابقمو دوباره از اول شروع كنم...

ولي براي من ديگه شروعي وجود نداره ....

.امروز بعد از جدا شدن از مسعود ..كلي فكر كردم ...به قول تو نبايد به خاطر يه خيال واهي وقتمو تلف كنم ...

ديگه نمي خوام بهش فكر كنم ...هيچ وقت

چنگالو برداشتمو و توي تكه كباب فرو بردمو و مشغول خوردن شدم

حاتم به بشقابم خيره شده بود ...

چندتا قاشق ديگه خوردم

اما حاتم هنوز به بشقابم خيره بود

- چرا خودت نمي خوري ؟

به چشام نگاه كرد ...

حاتم - نظرت درباره من چيه ؟

-براي چي اين سوالو مي پرسي ؟

حاتم - مي خوام بدونم

- مي تونم من قبلش ... ازت يه سوالي كنم ...

سرشو تكون داد

- شايد حق دوتامون باشه كه بدونيم... داريم تاوان كدوم كارمونو پس مي ديم ..

علت اين همه حرفي كه پشت سرت مي زنن ....چيه ؟

حاتم - مي خواي بدوني ...؟

- اره ....هميشه مي خواستم بدونم ..

خنده داره ..ولي هرجا كه حرفت بود ..چهارتا گوش ديگه قرض مي گرفتمو مي نشستم پاي حرفاشون....

اما هيچ وقتم به جواب درست و حسابي نمي رسيدم ..هر كس چيزي درباره ات مي گفت

حاتم –چي مي گفتن؟

با لبخند:

- ناراحت نمي شي؟

سرشو با خنده تكون داد...

- ادم نا سالمي هستي ....يه عا لمه معشوقه داري ...چنديدن نفرو به خاك سياه نشوندي ...

حاتم – چقدر حرفاشونو باور مي كردي ؟

لبامو كمي تر كردم:

- معمولا تو اين جمعا يك كلاغ چهل كلاغ زياد مي كنن...

مخصوصا اينجور زنا كه كاري جز دور هم نشستنو و غيبت كردن ندارن

ادم وقتي بيرون گود مي شينيه ..فكر مي كنه عقلش بيشتر از همه مي كشه و كار همه رو باز خواست مي كنه

منم كه بچه بودم ...بقول بي بيم...عقلم قد نمي داد كه ....

..از اين جور بحثا و حرفا خوشم ميومد ....مخصوصا وقتي كه با اب و تابم تعريف مي كردن ....

پورخندي زدم

- نمي دونستم يه روز من مي شم نقل حرفاشونو ...و پشت سرم تا مي تونن حرف مي زنن

حاتم - تو هم فكر مي كني.. ادم بدي هستم ...؟.

به چشماش نگاه كردم ....

- من چيزي درباره تو نمي دونم ..هر چيم كه گفتم ..طبق گفته هاي ديگران بوده ...

با خنده:

اونايي كه دور هم مينشستن ....

انتهاي قاشقمو گرفتم و تو بشقابم چرخوندم ....

- تو اين چند روز كه باهم بوديم ....چيزي نديدم كه نشون از بدي تو باشه ...

قاشقشو برداشت و با يه تيكه از كبابش ور رفت

حاتم - از بچگي به هنر و نقاشي خيلي علاقمند بودم ..

بچه كه بودم زياد مي رفتم خونه عموم..يه جواريي پلاس اونجا بودم ....عموم ساز مي زد...

كسي از كاراش خوشش نمي يومد ...فكر مي كردن كسي كه ساز مي زنه ..

يه ادم نا جوره و دين گريزه ..

.اما من كه عاشق عموم بودم ..عاشق ساز زدناشم شدم ....

بيشتر از همه دف و تار..ميزد.. .منم اين دوتا رو خوب پيشش ياد گرفته بودم

...اما عمرش زياد بهش وفا نكرد و تو 40 سالگي مرد ...

ثروتي نداشت كه بخواد براي كسي باقي بذاره .....حتي توي مراسم خاكسپاريشم بيشتر از 10 نفر ادم نيومد..پدرمم نرفت ...

اما من رفتم ...نمي دونم چرا هيچ وقت ازدواج نكرد ...

حتما بخاطر همين چيزا بوده ....خوب يادمه روزي كه تمام وسايل اتاقشو ريختن وسط حياطو ..با يه چوب كبريت همه شو اتيش زدن ...

اما من زرنگي كردم و قبل از اينكه بقيه بفهمن دفشو برداشتم و يه جاي مطمئن قايمش كردم ....

اون دفيم كه ديد ي.. هموني بود كه از عموم برام مونده بود ...

- پس چرا اونطوري شده بود.؟

.لبخندي زدو ادامه داد...

تمام خاطراتشو سوزندن ...بچه بودم معني كاراشونو نمي فهميدم ....اما از همون بچگي از كاراشون بدم ميومد ...

چيزي كه باب ميلشون نبود از بين مي بردن ...بعد از مردنشم حرف و حديثي نبود كه پشت سرش نزده باشن ...همه چي بهش نسبت دادن

گاهي فكر مي كنم ...با برداشتن اون دف منم به بدبختي عموم گرفتار شدم و يه جور نحسيش منو گرفته...

كه هر كي از راه مي رسه يه برچسبي بهم مي زنه

حاتم - مي دوني ...ما ادما بيشتر چوب ندونم كاري يا ساده لوحي بيش از حد خودمونومي خوريم

سال سوم رشته نقاشي بودم ...

تو همون سالا بود كه تو دانشكده چو افتاد ..كه دختري به خاطر داشتن رابطه نامشروع از دانشكده اخراج شده...

اكثرا.. دختررو مي شناختن ..هم دوره من بود ...

تا مدتها..تو دانشكده حرفش بود .... هر كي به هركي مي رسيد با اب و تاب براي اونيكي تعريف مي كرد.... كه چه اتفاقي افتاده...

يه روز كه با بچه ها به نمايشگاه نقاشي يكي از استادا مون رفته بوديم ..ديدمش ...

البته براي ديدن نمايشگاه نيومده بود ..

در واقعه به دنبال كسي امده بود ...كه اين بلا رو سرش اورده بود ...

پسره رو مي شناختم ...در حد يه سلام و عليك ...

. وقتي براي گرفتن چيزي از نمايشگاه امدم بيرون ديدم كه با ضجه دنبال پسره مي دوه و با هم دادو بيداد مي كنن ...

پسره هم هر چي دوست داره بهش مي گه و اونو ازخودش دور مي كنه ..اخرم چنان هلش داد كه دختر نقش زمين شد ....

دلم براش سوخت ....

خودشو با بد بختي جمع و جور كرد ...و از روي زمين بلند شد ...

به راه افتاد ...

نمي دونم چرا افتادم دنبالش ..

يه حس كنجكاوي احمقانه ....براي سر در اوردن از همه چي ...

حاتم- وارد يه كوچه خلوت شد .از پشت سر صداش كردم ...

برگشت طرفم ...

نمي دونستم چي بايد بهش بگم .. كه خودش شروع كرد

شما مردا همتون مثل هميد ...

موقع كيف و حال مي شيم ...عزيزتون ..

موقع بد بختي هم ميشم يه عفريته ..يه هفت خط ...

چيه؟... امدي ببيني همه حرفا يي رو كه پشت سرم مي زنن درسته؟

اره درسته ..همين دوست جونت اين بلا رو سرم اورد ...

از سر بي خردي..... از سر اينكه ...يه عاشق سينه چاك دارم ..

گول حرفاشو خردم و حالا ...حالا

زد زير گريه ....

چي مي تونستم بهش بگم ..نمي دونستم حق با اونه يا نه ...

بردمش ..يه قهوه خونه سنتي ...

ازم مي خواست با پسره حرف بزنمو راضيش كنم كه بياد... باهاش ازدواج كنه ...

اصراراشو نمي فهميدم ....

تا اينكه بلاخره طاقت نيورد و گفت ...

گفت كه ازش يه بچه داره ...باورم نمي شد ..نظرم كلا برگشت و ازش بدم امد ...

بهش گفتم متاسفم... نمي تونم برات كاري كنم ...

گفت ديدي ..تو هم زود قضاوت كردي ...چرا هيچ كس تقصيرارو گردن اون

نمي ندازه..چرا همش من

گفتم اگه خودت نمي خواستي هيچ وقتـــ ...

كه يه دفعه گفت منو صيغه كرده ......حتي برگه صيغه اشو در اوردو بهم نشون داد...

بهش گفته بود ..چون خانواده اش به همين زوديا رضايت نمي دن كه باهم ازدواج كنن ...فعلا صيغه كنن تا بعد...

اونم راحت قبول كره بود..

وحالا با يه بچه 7 ماه تو شكمش افتاده بود دنبال اقا كه بياد باهاش ازدواج كنه .

اما پسر زير بار نمي رفت ..حتي فقط بهش گفته بود كه بياد تا توي شناسنامه بچه اسمش به عنوان پدر بچه بياد ....ولي بازم پسر قبول نمي كرد

البته مدت صيغه اشون خيلي وقت بود تموم شده بود...و اون برگه هيچ اعتباري نداشت

هيچ وقت در در مورد خانواده اش.... ازش چيزي نپرسيدم ...يعني پيش نيومد كه بپرسم

حاتم پوزخندي زد و ادامه داد:

حس انسان دوستيم زيادي گل كرده بود ....تصميم گرفتم تو اون مدت كه كسي رو نداره ...بهش كمك كنم

گاهي بهش سر مي زدم و كمك خرجش بودم ..

با اون وضعش نمي تونست بره بيرون و كار كنه ...توي يه اتاق 12 متري.. توي يه خونه چند اتاقه ..اتاق اجاره كرده بود..

هر وقت مي رفتم بهش سر بزنم.. همه به چشم بدي بهم نگام مي كردن ...

چيزي به دنيا امدن بچه نمونده بود ...يه روز طبق معمول رفتم كه بهش سر بزنم ..ديدم بي حال افتاده رو زمينو و رنگش پريده ....

زود رسوندمش بيمارستان ..شانس اورد زود به دادش رسيده بودم ..

قصد خودكشي داشت ..يه عالمه قرص خورده بود ...

همون روز توي بيمارستان تصميم گرفتم عقدش كنم و به عنوان پدر بچه اسمم بره تو شناسنامه اش ..و ازش قول بگيرم كه بعد از تمام اين مراحل از هم جدا بشيم ...

ولي در واقعه با خودم مي گفتم خدا رو چه ديدي اگه ازش خوشم امد ..باهاش مي مونم ..

حتي با بچه يكي ديگه ....همون روز در مورد خانواده اش ازش پرسيدم ...

كه گفت خانواده اي نداره و بي كسه ..خيلي تعجب كردم ..حرفاي ضد و نقيض زياد مي زد ....

زياد اهميتي ندادمو تصميممو بهش گفتم ....خيلي خوشحال شد ...

انقدر خوشحال ....كه نفهميدو يه حرف جديد ديگه زد..

اينكه يه پدر داره و براي اينكه پدرش فكر نكنه اين بچه ..بي پدره و همينطوري امده ..مي خواد اسم يكي رو به عنوان پدر بچه فقط بياره تو شناسنامه اش

وقتي بهش گفتم تو كه گفتي پدر نداري ...

حسابي هول كرد و با من مني گفت :پدرم به خاطر دانشگاه رفتنو و هزارتا كوفت و زهرمار ديگه ..با هم مشكل پيدا كرده ...و الان شهرستا نه و منم اينجا

اون موقعه ها نمي دونم چرا احساس مي كردم بايد به همه كمك كنم ...واقعا يه تصميم عجولانه چه بلاها كه سر ادم نمياره

هر احمق ديگه اي به جاي من بود با شنيدن اين دروغاي گنده زود گورشو از اون بيمارستان گم مي كرد و مي رفت ...

.اما من بين دو راهي مونده بودم ....طوري مظلوم به ادم نگاه مي كرد كه ادم واقعا كم مي يورد و دلش براش مي سوخت..

خوب منو شناخته بود ...و مي دونست دست رو كدوم نقطه ضعفم بزاره ...

چاره اي هم نداشت ...براي حفظ خودشو بچه اش مجبور بود به هر ريسموني چنگ بندازه ...اون ريسمونم فعلا من شده بودم

تا قبل از روز عقد ... صيغه اش كردم ....كسي از اين موضوع اطلاعي نداشت ...هيچ كس

تا اينكه زدو صاحب بچه پيدا شد ..دليل امدنشو نمي دونستم ....

دختر كه از قبل عاشق و سينه چاك طرف بود ..بكل تمام قول و قراراشو با من فراموش كرد ...

و به دروغ بهش گفت من قصد و نيت بدي داشتم و حتي چند بار ي رو هم مي خواستم بهش دست درازي كنم ....

همه چي بهم ريخت.... پسر كه از دست دختر فراري بود حالا شده بود ،همه كارش

اما شانسي كه اوردم اين بود كه دوتاشون عقد رسمي نبودن ..و نمي تونستن حرفي بزنن ..چون در اون صورت براشون بد مي شد

به اينجاي حرفاش كه رسيد حاتم سكوت كرد ...

- بقيه اش ...

حاتم – نفهميدم امدن و رفتن اين پسر چي بود ...كه بعدا يه جورايي فهميدم ..دوباره ولش كرده و رفته ...

ديگه نزديك دختر نشدم..ثابت كرده بود بي ثباته و فقط دنبال كسيه كه اونو از اين بد بختي نجات بده .

.حتي يه بارم بهم پيغام داده بود كه مي خواد منو ببينه ...

اما همون يه بار مار گزيدگي بهم فهمونده بود ..كه نزديك شدن به اين دختر يه خطر بزرگه

..ولي متاسفانه نزديك نشدنم ...نتونست مانع بشه ....

حاتم- ديدي اينطوري ...

اصلا متوجه كاري كه مي گفت نبودم ...

گرماي بدنش ...داشت ديونه ام مي كرد

حاتم- ...چرا صدات در نمياد؟ ..با توام ...؟درست بگير..هدي ؟

صورتم گر گرفته بودو از درون داغ شده بودم ...

چشممو بستم كه كمي اروم بشم ..تو اين چند ماهه ..

هيچ وقت انقدربهم نزديك نشده بود

حاتم- هدي؟

يه دفعه چشمامو باز كردم

- هان؟

سرشو اورد جلو ..گونه اش به گونه ام خورد ...

به نيمرخم صورتم كه پايين بود نگاه كرد

دستشو گذاشت زير چونه ام و سرمو به طرف خودش چرخوندم ...بهم خيره شد ...احساس سرما كردم ...

به لرزش دستام نگاه كرد..

بهش نگاه كردم

دف اروم ازم دستم گرفت و گذاشت كنار ...

دستام بي حس شد امد پايين ...چشمامو بستم ...

دستاشو دورم حلقه كرد و منو بيشتر تو خودش فرو برد و محكم بغلم كرد ..

...احساس رها شدن داشتم ...

چونه اش كه رو شونه ام بود... و گونه اشم به صورتم چسبونده بود

.... با دستش منو برگردون سمت خودش ...

اروم چشمامو باز كردم حاتم نشسته بود و نيم تنه بالام به حالت خوابيده تو بغلش بود ...

بهم لبخند زد...و تمام اجزاي صورتمو نگاه كرد ...

خجالت كشيدم و سرمو زود گذاشتم رو سينه اش ....

كه اونطوري نگام نكنه ...

مي دونستم چي مي خواد...

تو اين چند ماه...رو حرفش مونده بودو بهم نزديك نشده بود ....

ولي گاهي مي ديدم وقتي تو خونه است خيلي كلافه ميشه .

و خودشو با چيزي مشغول مي كنه ..

.گاهيم..يهو بدون دليل از خونه مي زد بيرون ....

سرم رو سينه اش بود ...منو بيشتر به خودش فشار داد ...

احساس كردم ته دلم خالي شد ....

همونطور كه سرم تو بغلش بود ..منو از خودش جدا كرد..... ..

چشم تو چشم شديم ...

لباش به وجدم مي اورد ...

تو قلاب دستاش اسير بودم ......

چون تازه از بيرون رسيده بوديم وقت نكرده بودم لباسمو عوض كنم ..

.و هنوز رو سري سرم بود .

دستشو اروم برد طرف گلوم و گره روسري رو باز كرد و روسريمو از سرم كشيد

موهامو با گيره بسته بودم ..دست كرد و گيره امو باز كرد ...

موهاي بلندم رها شدن..... دست كرد توي موهام ...و دستشو به حركت در اورد ...

با اين كارش غرق لذت شدم و نا خواسته چشمامو بستم....

بعد از مدتي چشمامو اروم باز كردم

دسته اي از موها رو گرفت و برد بالا ...و با خنده پخششون كرد روي صورتم ..

. و منو بيشتر به خودش نزديك كرد ...

سرشو پايين تر اوردم ...دست كشيد به روي صورتم و موهامو زد كنار ...

رنگم قرمز شده بود .. طاقت نگاشو نداشتم ...

...چشمامو بستم ...كه داغي لباشو روي لبام احساس كردم ..داغ و پر حرارات ......لحظه لباشو از روي لبام بر نمي داشت...

انقدر منو محكم تو بغلش گرفته بود كه احساس مي كردم ..صداي شكستن استخونامو راحت مي شنوم

لباشو از روي لبام برداشت ...تا چشم باز كردم

سرمو تو گودي شونه اش گذاشتم و محكم فشار داد ..احساس كردم مي لرزه ...

سرمو چرخوندم ..تمام صورت حاتم خيس شده بود ....

با ديدن اشكاش.. اشكاي منم جاري شد ...

همراه گريه بهم لبخند زد و منو تو بغلش بيشتر فشار داد ..

.صداي هق هق گريه اش تو گوشم پيچيد ...

حالا مي فهميم چقدر دوسش دارم و اين اغوش گرمو حاضر نيستم با هيچ چيز ديگه اي تو دنيا عوض كنم

حاتم تنها چيز با ارزش زندگيم بود

بعد از مدتها ...اولين شبي بود كه تو اغوش حاتم به ارامش رسيدم...

.شبي كه هرگز فراموشش نمي كنم ..شبي پر از عشق ..به همراه نجواهاي عاشقانه اي كه حاتم مثل لالايي دم گوشم مي خوند ...

من اين مرد رو دوست داشتم

با همه وجودم

...و گذاشتم براي هميشه مرد من باشه

-واي باز ديرم شد ...

مقنعه امو سر كردم و مشغول مرتب كردنش رو سرم شدم ...كيفو و وسايلمو از روي ميز برداشتم و به طرف اشپزخونه دويدم ...

وسايلمو پرت كردم رو اپن..... سريع وسايل صبحونه رو اماده كردم ....

موقعه چايي ريختن ....اب جوش سماور دستمو سوزند..

-اخ... لعنتي

انگشتمو گذاشتم رو لبم و با زبون زدن به انگشتم سعي كردم سوزششو كم كنم ...

ليوان چايي رو گذاشتم رو اپن.... كنار بقيه وسايل.....

کيفو چادرمو از روي اپن كشيدم و خواستم از در اشپزخونه در بيام ..كه حاتم تو چار چوب در ظاهر شد ..

حاتم- كجا با اين عجله ؟

نفسمو با ناراحتي دادم بيرون و چشمامو بستم

دستمو كشيدو برد تو اشپزخونه ..

-تو رو خدا بذار برم ...امروز اگه اين استاد بد عنق رو نبينم... كارم تموم

حاتم- اول صبحونه اتو بخور... بعد

-نه حاتم ديرم ميشه ..بيرون يه چيزي مي خورم

بي توجه به حرفام ..يه دفعه بلندم كرد و نشوندم رو سنگ اپن اشپزخونه ...

مقابلم ايستاد و مشغول درست كردن لقمه شد ..

-من سيرم ...به خدا چيزي از گلوم پايين نمي ره

به حرفم گوش نكرد و حين غر غر کردنام.... لقمه رو گذاشتم تو دهنم ...

با حالت خنده داري بهش خيره شدم ...

با خنده لقمه اي تو دهن خودش گذاشت :

حاتم- انقدر اگه حرف نزده بودي ..تا الان 10 تا لقمه خورده بودي

دستمو بردم بالاو بقيه لقمه رو كه نصفه نيمه تو دهنم بود ..دادم تو...

- ..حالا اجازه مي دي برم..

حاتم- ميشه امروز نري

-نه حاتم.... نميشه

حاتم- دلم مي خواست ..با هم مي يومدي ..

-بعد از ظهر ميام ديگه ...

يه لقمه ديگه گذاشت تو دهنم ...

حاتم- كي اين درست تموم ميشه ..که من راحت شم ...

-چيزي نمونده ..يه ذره ديگه تحمل كني تموم شده ...

حاتم- بعد از اونم مي خوي بري سركا ر..حتما اون موقعه هم مي خواي بگي... يكم ..

ديگه تحمل كن بازنشسته مي شم..

خندم گرفت...همونطور كه مقابلم ايستاده بود..دستامو دور گردنش قلاب كردم ...

-چرا تو تمام حرفاي منو پيش بيني مي كني ...؟

حاتم- چون زياد پيچيده فكر نمي كني ...

خنديدم ...

-مي خواي امروز نرم ...كه باهات باشم ...

حاتم- مثلا الان داري احساساتمو تحريك مي كني ...؟

ليوان چايي رو برداشتم و به لباش نزديك كردم

حالت مظلومي به خودم گرفتم :

-ميشه تا هفته ديگه صبر كنما ...اما..اما الان برم بهتره..

- هفته ديگه مي ترسم اسير اين استاده بشم ..الان.. لااقل مي دونم كجاست ..تا قبل از ظهر بيمارستانه ..

همش مي ره سمينار و کنفرانس ....از اين شهر به اون شهر ...الان دم دسته.. راحتر مي شه گيرش اورد

ليوانو اوردم پايين ..از دستم گرفت و خودش بقيه اشو خورد ...

- تو كي مي ري ؟

حاتم- يكم از كارام مونده... بايد تمومشون كنم

-ديشب كه تا اخر وقت بيدار بودي

حاتم- اذيت شدي ؟

-نهههه....براي خودت مي گم ...خيلي به خودت فشار مياري

حاتم- اخه امروز بايد كارارو ..قبل از افتتاح نمايشگاه برسونم ....

يه لقمه براي خودم درست كردم و گذاشتم تو دهنم ...

-ديروز صاحبخونه شرف ياب شده بود دم در

حاتم- خوب

-هيچي ديگه ...التماس دعا داشت که ...سفارش ما چي شد..

حاتم با خنده:

اينم گيريه ها ...چه غلطي كردم گفتم ..يه پيكاسو از چهر ات مي كشم...

باهم دوتايي خنديدم ..

-فعلا هواشو داشته باش ...تا خونه دار شيم ...

دوباره دستامو دور گردنش قلاب كردم ..

-حالا برم ...

انگشت شستشو اور بالا و رو ابرو سمت چپم..چند بار كشيد ...

حاتم- هزار بار بهت گفتم انقدر با اينا ور نرو ...

-چيكار كنم وقت نمي كنم برم ارايشگاه ...

حاتم- يادت نره زودتر بيايا ..واينستي موقعه افتتاح بياي ...

-چشم اقا ..مگه ميشه من دير بيا

حاتم- اخه كاراي تو حساب كتاب نداره ...

وسايلمو برداشتم و قبل از پريدن از رو اپن... گونه اشو زودي بوسيدم و به طرف در رفتم ...

-ميام ...زود ميام ...

خم شدم و كفشامو پوشيدم ..

حاتم- هدي

سرمو اوردم بالا

يه دفعه سيب سرخي به طرفم پرت كرد ...

تو هوا قاپيدم ..

حاتم- دير نكني ...

-باشه ......تو هم اون كت شلوار سرمه ايتو بپوش

سرشو تكون داد

-خداحافظ

حاتم- خداحافظ مراقب خودت باش ..

سيبو گذاشتم تو كيفمو از خونه زدم بيرون

-پس اين استاد كجاست .....؟

زينب -الاناست كه پيداش بشه ..

-.من بايد زودي برم ...

زينب -اوي اوي چه خبرته ...

-حاتم منتظره بايد برم

زينب –مردم چقدر حاتم ..حاتم مي کنن ..

زينب - .هدي اين اقا حاتمتون برادر ديگه ي نداره ...؟

-چرا داره..

زينب -راست مي گي ؟

-اهوم ...مي خواي براي تو بگيرمش ...؟

زينب -يعني مثل اقا حاتمه ديگه ...؟

با خنده سرمو تكون دادم ...

زينب -واي چه عالي

-چيکار کنم...تو رو بهش پيشنهاد بدم ؟

زينب -اگه اين كارو كني كه يه دنيا ممنونت مي شم ....

-باشه مشكلي نيست فقط مي توني يه عمر با يه مرد زشت..که مثل خودت پر دنبه است زندگي كني ؟

زينب -چي؟؟؟؟؟؟؟؟

بلند زدم زير خنده ....

زينب -خاك تو گورت هدي....منو باش حرفاتو جدي گرفتن

-حاتم يه دونه بيشتر نيست....حتي اگه برادريم داشت ..عمرا به گرد پاش مي رسيد .

زينب -برو بابا تو هم با اين شوهرت...

تا چند دقيقه پيش كه دنبال برادرش بودي... حالا چي شد...؟....شد شوهرم....

زينب -حالا داره يا نه؟

با خنده:

نه

زينب -بايد بهت تبريك بگم خيلي خوب مخشو زدي كه بياد تو رو بگيره ...

-من مخ كسي رو نزدم ...

زينب -نمي خواي بگي که اقا حاتمت با اين برو رو.... امده دنبال تو

دستامو با خنده به پهلو زدم..

-مگه من چمه ...؟

لپاشو باد انداخت..:

زينب -هيچي يه تيكه ماهي ...كه از اسمون جدا شدي ..و فرتي افتادي تو بغل اقا حاتمت ..

-گمشو بچه پرو ....خنده به تو نيومده

دوتاييمون زديم زير خنده ..

زينب -هيچ وقت اولين روز ثبت نامو يادم نمي ره ..

روزي كه با حاتم امده بودي ..تمام دختر ا چشماشو در امده بود ..

زينب -من فكر كردم اونو كه امده براي ثبت نام ...شهينو كه يادته؟

- اره ..هموني که بعد از دو ترم ول کردو رفت ...

زينب –اره همون ....مدام به دوستش مي گفت ..خدا کنه با اين پسره هم كلاس با شيم ....بيچاره خبر نداشته طرف صاحب داره ...

زينب -نمي دوني وقتي فهميد..به چه حال و روزي که نيفتاد

خنديدم

زينب - به نظرت من از اين شانسا دارم.. يكي بياد دنبالم.... كه خوشگل و اقا باشه..

-اوي اوي... يه لحظه ارزوهاتو متوقف كن

بهم نگاه كرد

زينب -چرا.؟

-.شما اول برو يكم لاغر كن ....ارزو پيشكش .

زينب -.تو چرا هميشه انقدر منو مي چزوني ...؟

-نيست که عاشقتم ..برا همونه

زينب -من برم ببينم استاد امده يا نه ..حالا ميمردي وايميستادي بياد دانشگاه... بايد مي امديم بيمارستان

-بابا.... بعد از ظهر نمي تونم بيام ...

زينب -اوه بله با اقا حاتمتون قرار داري ...يادم نبود

با اخم بهش نگاه كردم

با خنده رفت دنبال استاد ....رو صندلي نشستم و برگه هامو در اوردم .....

كه يه صداي اشنا نظرمو جلب كرد...

بخش ششم

فصل سی و یکم

فصل سی و دوم

فصل سی و سوم

فصل سی و چهارم

گفتيد كجا بايد برم ..؟

پرستار- حسابداري...يكمم بيشتر مراقب خودتون باشيد ...ممكن بود دچار خونريزي داخلي بشيد ...

سرمو اوردم بالا ...دنبال صدا گشتم ....از جام بلند شدم و به جمعيت نگاه كردم ....شك نداشتم ... خودش بود ..

.سرمو بالا و پايين كردم و بين جمعيت دنبالش گشتم ...به طرف در خروجي با ترديد راه افتادم

فكر مي كردم اشتباه مي بينم ..از بين جمعيت خودمو هل دادم و رفتم جلو ..

خداي من خودش بود

متوجه من نشده بود...

چقدر شكسته شده

شايد من اشتباه مي كنم ...نه خودشه

فاصله ام باهاش به اندازه 5 قدم بود

داد ردم:

-الهه

نشنيد..

دوباره صداش كردم:

- الهه....

سر جاش وايستاد ....پشتش به من بود ...اروم سروش برگردوند طرفم ...

-واي الهه خودتي ..باورم نميشه

با قدرت به سمتش دويدم و بغلش كردم ..كه احساس كردم دردش گرفت ..زودي خودمو ازش جدا كردم ...

به شكمش نگاه كردم ..

-تو ازدواج كردي ؟

با شگفتي و لبخند بهش نگاه كردم..

ولي اون باورش نمي شد كه من رو به روش ايستادم .

با ناباوري صدام کرد :

الهه- هدي ...

-اره خودمم بي معرفت ...

-باورم نميشه که خودت باشي ..كي ازدواج كردي .؟..

دوباره به شکمش نگاه کردم

-چند ماهته ؟

کمي منگ نگام كرد ...كه يه دفعه بدون حرفي از كنارم رد شدو و به راهش ادامه داد...

سريع چرخيدم طرفش.. و دنبالش دويدم ....جلوشو گرفت

-الهه...

لباش شروع كرد به لرزيدن ..

الهه- برو هدي ..برو

-يهو چت شد ؟..از ديدن من انقدر نارحت شدي؟ ..الهه خيلي بي معرفتي ...

الهه- هدي تو رو خدا برو

تا اينو گفت اشكش در امد و به راه افتاد ..خودمو بهش رسوندم ...

-الهه...مي دوني چقدر دلم برات تنگ شده بود...؟.

-هنوز هم تو اون محله اي ...؟

-شوهرت كيه؟ ..چند وقته ازدواج كردي ..؟

مي خواست بازم بي خيالم شه و بره که دستشو کشيدمو بردم تو محوطه سبز بيمارستان ..رو نيمکت نشوندمش ...

-جايي نري ها من الان ميام

سريع دو تا ليوان چايي گرفتمو برگشتم پيشش...

از اينكه بعد از مدتها چهره اي رو مي ديدم كه برام اشنا بود و دوسش داشتم ..كلي ذوق كرده بودم

بهم نگاهي کرد

الهه- چقدر خوشگلي شدي ...

لبخندي زد ..الهه عزيزم به تو كه نمي رسم ...

الهه- نه از اون محله رفتم ...

-پس شوهرت اونجايي نيست ...؟

الهه- چرا همونجايي ..

-من مي شناسمش ..؟

سرشو تكون داد ...

الهه- تو براي چي امدي بيمارستان ؟ ...

-يكي از استادم اين بيمارستان كار مي كنه ..بايد مي ديدمش

الهه- دانشگاه مي ري؟

سرمو تکون دادم

الهه- بذار حدس بزنم ..به ارزوت رسيدي ..

بهش لبخند زدم

الهه- چه خوب ..من كه هنوز اندر خم يه كوچه ام ...

-عوضش حتما يه شوهر خوب داري ؟

لبخند تلخي زد ..

يه دفعه از جاش بلند شد..

همزمان باهاش پا شدم

-چرا پاشدي ..؟

الهه- بايد برم ...

-الهه ..بي انصاف مي دوني چند وقته نديدمت ....

الهه- شوهرت ؟

-حاتم.؟....اونم خوبه ...

-فعلا سرش حسابي شلوغه ....چند روزه درگير کاراي نمايشگاه نقاشيشه ..بيشتر وقتشو اونجا مي گذرونه

كار تو موسسه هم حسابي از كتو كول انداختتش ...

الهه- مگه نقاشي مي كنه ..؟

-او پس خبر نداري ...اقامون يه پا هنرمنده ...

چونه ا ش شروع كرد به لرزيدن..

الهه- پس از زندگيت راضي ..

-تو نيستي ؟

الهه- هدي ..

خواست حرفي رو بزنه ....كه زبون به دهن گرفت ..

الهه- من بايد برم ..

-چي مي خواي بهم بگي كه هي دست دست مي كني ...

دستشو گذاشت رو شكمش ...

چشماشو محكم بست ..وقتي که بازشون کرد چند قطره اشك از چشماش سرازير شدن

با نگراني بهش خيره شدم

به شکمش اشاره اي کرد و گفت :

الهه- مي دوني اين بچه كيه ؟

خواستم چيزي بگم

که به رو به روش خيره شدو ادامه داد ....

الهه- چقدر زود گذشت ...دوستي منو تو ...باهم بودناي من و تو ..

بعضي وقتا که به گذشته فکر مي کنم ....مي بينم فقط قسمتايي که با تو بودم ..از بهترين روزاي عمر بوده ...اما بعد از اون ...

سکوت کرد

بهم نيم نگاهي انداخت

مي خوام برات يه داستان کوتاه و تلخ تعريف کنم ...هنوز از پايانش خبري ندارم ...شايد تو بتوني اخرشو عوض کني ..يا يه جوري تمومش کني

- الهه ..اين چند وقت که نبودم ...چه بلايي سرت امده ...؟

به رو به روش نگاهي کرد و يه پوزخند نصفه نيمه زد

الهه- چند سال پيش دوتا دوست بودن ...هر دوتاشون اتش بياره مدرسه بودن ..

بابا ي هر دوتاشون ..سخت گير و مستبد ..

يكي وضعش خوب بود..يكي متوسط ..

يكي مامان داشت.. يكي نداشت ...

هيچ وقت از هم جدا نمي شدن ..هر جا که بودن با هم بودن ...

سکوتي کردو نفسشو داد بيرون ...صداش مي لرزيد ...

صورتشو برگردوند طرفم ...

اين دختر ه كه مامان نداشت ..همش به اوني كه مامان داشت حسودي مي كرد ...ولي هيچ وقت به روي خودش نمي يورد ...

از قضا اسم دوستش هدي بود ..اره هدي ...

دختري كه مامان داشت ..دختري كه اگه اراده مي كرد ..مي تونست هر کاري کنه ...الا يه کار ...که همون يه کار همه چي رو بهم ريخت

وقتي دوست هدي فهميد .. هدي عزيزش يه خواستگار خوب از فرنگ امده ....داره

خيلي ناراحت شد ..اونقدر ناراحت که ..يادش رفت چقدر باهم دوست بودن

چون اون هيچ وقت مثل اون خوش شانس نبود ......

از چند وقت پيش.... اون چيزي رو درباره هدي مي دونست ...كه هيچ كس ديگه اي..جز خود هدي و يكي ديگه ...نمي دونست

وقتي که شب عروسي مهناز ديد هدي جونش داره قايمكي مي ره حياط پشتي ...دست دست نکرد و افتاد دنبالش

اشكاش به همراه لبخند از صورتش جاري شد .

.دهنم باز موند .... رنگ صورتم به شدت پريد ...

الهه- اره اون شب ..شكسته شدنه ظرف شيره رو ديدم ....رو در رو شدنتو با حاتم ديدم ...

وقتي فرار كردي و رفتي خونه اتون ..ديدم كه حاتم گرنبندتو از روي زمين برداشت ..

.و افتاد دنبالت ...

منم دنبال دوتاتون ...

همه چيزو ديدم ..همه چي رو ...

الهه- وقتي ديدم نتونستي اقاتو متقاعد كني كه با مسعود ازدواج نكني ....

به خودم نهيب زدم ..که چرا بايد هدي هميشه خوشبخت باشه و خوش شانس ...

الهه- اون مزاحم هميشگي يادته ...؟

الهه- اصغر هالو ...

الهه- چقدر من هالو تر از اون بودم كه با دستاي خودم زندگي تو و خودمو به گند كشيدم ...

اونروزا تو ديگه به مدرسه نمي امدي ...

منم تنها مي رفتم...

دلش از دستت خون بود ...اونم فهميده بود مي خواي ازدواج کني

اره ..همه اتيشا رو من سوزندم ..اونم كنارم بود...

وقتي چند نفرو پيدا كرد كه بيان به اقات بگن اون شب تو رو ديدن و چندتا نشوني هم دادن..اقات حسابي كپ كرد...

اولش به خودم مي گفتم هدي كه مسعود و دوست نداره...

پس دارم تو حقش خواهري مي كنم ....

مسعود هيچ وقت منو نديده بود و نمي شناخت..

اولين و اخرين باري که ديده بودمش ..اون روز تو حياط خونتون بود .... .

.پس دنبالش نبودم..فقط مي خواستم اونو ازت دور كنم...

بعد از اون ابروريزي و رفتنت از اون محل...اصغر پا پيم شد كه اگه باهاش ازدواج نكنم ..منم بي ابرو مي كنه ...

اول به حرفش اهميت نمي دادم ..كه بعد از يه مدت يه روز که تو خونه بودم .

.خبر اوردن .که .اقام سکته کرده و قبل از رسوندنش به بيمارستان تموم مي کنه

بيشرف رفته بود به اقام گفته بود كه با منه ...

وقتي فهميدم كار خودشه ..خواستم ازش شكايت كنم كه گفت..

اگه شكايت كنمو زنش نشم ....منو تو اون محل سكه يه پول مي كنه...

الهه- مي بيني هدي ..با دستاي خودم چه بلايي سر خودم اوردم .

.تمام اموال و داريي پدرمو دود هوا کرد ..اواره و مستاجر نشينم كرد ...روزي نبود كه از دستش كتك نخورده باشم ...

مي دونم... اينا همش اه تو .....اهي كه كشيدي ....تا دامنگير اون كسي بشه كه اين كارو باهت كرد ...

الانم چند روزي بود كه تو اين بيمارستان بستري بودم ..انقدر زده بودتتم که داشتم خون بالا مي اوردم ...

ادم مست و معتاد که چيزي حاليش نيست ....تمام عشقش مي شه مواد

..همسايه ها به دادم رسيدن .....حتي به بچه خودشم رحم نکرد ..اين دومين باره كه حامله ميشم..دفعه قبلم انقدر زدكه .....

به هق هق افتاد و ديگه ادامه نداد

باور نمي شد ..الهه ..كه فكر مي كردم مثل خواهرمه ..باهم اين كارو كرده باشه ....

محوطه بيمارستان داشت دور سرم مي چرخيد ....

چشمامو بستم ...تمام اتفاقات گذشته داشت جلوم رژه مي رفت ...

چقدر سختي کشيده بودم ....دور شدن از خانوم جونو لاله ...همه و همه کار الهه بود ..دهنم خشک شد ...

نمي تونستم بشينم از جام بلند شدم..ليوان چايي که کنارم بود افتاد رو زمين ......

به ليوان نگاه کردم ...سعي مي کردم اروم نفس بکشم ..

.تا بتونم هضمش کنم ...احساس مي کردم تمام اون کتکا يي که خورده بودم دارن دوباره رو بدنم زده ميشن...

.صداي ضجه هام... که زير دست و پاي اقا جون مي زدم .....داشت گوشامو کر مي کرد

.دست راستم که اويزون بودو.. تو دستش گرفت..

الهه- مي دونم... ديگه نمي بينمت ...هنوزم كه هنوز دارم چوب كارمو مي خورم ..وقتي زير مشت و لگدش مثل سگ زوزه مي كشم .

.مي دونم كه حقمه و همش آه توه ..آه بهترين دوستي كه داشتم و خودم با دستاي خودم از خودم جداش كردم

الهه- بهم بگو....بگو که منو مي بخشي ...بهم بگو ...چند ساله دارم عذاب مي کشم

چشمام پر اشك شد .....به چشماش نگاه کردم ....

با نگاهي که به چشمام کرد ..جوابشو گرفت.. دستاش شل شد ....

.اروم به راه افتادم ..دستش از دستم جدا شد ...

.با نگاه کردن به اطراف مي خواستم ذهنمو منحرف کنم که اشکم در نياد ..ولي نمي شد ...دردش خيلي بيشتر از اينا حرفا بود ..که بخوام تحملش کنم

الهه ...پس تو بودي ..تو بودي که اون شب ...چطور نفهميدم ...؟چطور ؟

از در بيمارستان که در امدم ..دستمو براي اولين ماشين تکون دادم ...

××××

وقتي از ماشين پياده شدم ..خودمو جلوي گالري نقاشي حاتم ديدم ...

درو اروم باز کردم و بي جون وارد شد

يکي از دوستاي حاتم بهم نزديک مي شد

سلام خانوم كبيري ..

فقط سرمو تکون دادمو از کنارش رد شدم ...دنبال حاتم بود ..

وسط سالن وايستاده بودو در حال حرف زدن با يكي از كاركنان اونجا بود .

.چند قدم بهش ايستادم ...به تابلويي خودم نگاه كردم ..کادوي اولين عيدي که کنار هم بوديم ....

هر وقت نمايشگاه مي زد ..اين تابلو رو به عنوان يکي از کاراش مي ذاشت ..چشام پر اشك شد

مرد کنار حاتم منو ديد ...

حاتم با نگاه اون برگشت طرف من ..

حاتم- هدي اينجا چيكار مي كني؟ ..مگه قرار نبود بري بيمارستان ...؟

همون کتي رو پوشيده بود که صبح بهش گفته بودم ...به يقه کتش خيره شدم

حاتم- چرا رنگت پريده ..؟

به طرفم امد ...

حاتم- هدي

با بغض که همراه با لرزش چونه ام بود

- حاتم

بهم نزديکتر شد و دستشو انداخت دور شونه ام

حاتم- هدي چي شد؟ ...حالت خوب نيست ؟

زيونم نمي چرخيد ..خيلي بهم ريخته بودم ... منو به طرف دفترش برد...

سرمو تكيه دادم به شونه اش..

هضمش برام چقدر سخت بود ..دوري از خانوم جون ..نديدن لاله ..حتي اقا جون

همش زير سر الهه بود ....الهه..الهه ...

روي مبل نشوندتم و برام يه ليوان اب ريخت.....جلوي پاهام نشست ..

حاتم- چي شده هدي ...؟

اشكام در امده بود ....بلند شد و كنارم نشست ..و سرمو گرفت تو بغلش ..فهميد فقط به اغوش گرمش احتياج دارم

و من خودم خالي كردم ..جوابي كه سالها به دنبالش بودم .

.توي دستاي دوستي بود كه بهم خيانت كرده بود ....دوست ..چه واژه غريبي...

قبل از رسيدن به نمايشگاه مي خواستم بيامو همه چي رو به حاتم بگم..

بگم که کي اين بلا رو سر من و اون اورده ...

اما حالا ..نه نمي تونستم ..نمي تونستم بهش چيزي بگم

..نمي خواستم فكر كنه ..من از بودن با هاش در عذابم..

كه حالا با فهميدن اين موضوع انقدر بهم ريختم ...

شايد روزي بعد از سالها بهش بگم ..وقتي که بفهمه و بدونه .....اين موضوع کاملا برام بي اهميتي ..درست مثل حالا ...

فقط دلم پر بود ..نبايد با مطرح کردن اين موضوع...

يکي از بهترين روزاي زندگيشو خراب مي کردم ...نه من حاتممو دوست داشتم

ديگه نبايد به گذشته ها فکر کنم ..هيچ وقت ...

××××

به جلوي در خونه رسيدم..از گذشته ها دست كشيدم ....

با لبخند به دري كه روزي ازش به عنوان دروازه ياد مي كردم نگاه كردم ..

درو باز كردم ...به ياد روزي افتادم كه برگشتم به اين خونه

از مرگ خانوم جون 2 ماهي مي گذشت ...تو تمام اين سالها قايمكي بهش سر مي زدم ...يا اينكه تلفني باهاش در تماس بودم ..

.اما وقتي كه اقا جون متوجه شد..تلفنو از خونه جمع كرد و تا مدتها نمي ذاشت خانوم جون از خونه در بياد ....

چند باري كه پيشش بودم ..به شدت دچار تنگي نفس مي شد و نمي تونست تكون بخوره ....

بايد انقدر پشتش ضربه مي زدومو اب به خوردش مي دادم كه نفسش بالا بياد .....

هرچقدر م كه اصرار مي كردم كه باهام بياد دكتر ..گوشش بدهكار نبود كه نبود

بعد از گذشت اين همه سال هنوز از اقا جون مي ترسيد ...مخصوصا كه حالا پير تر شده بود و بد عنقتر .

خيلي از اخلاق بد اقا جون برام تعريف مي كرد و مي گفت ..

چند ساله اي هست كه بدتر شده ومثل بچه ها مدام غر غر مي كنه و بهانه مي گيره ...

همين حرف گوش نكردناي خانوم جون ....بلاخره كار دستش داد و....و قتي خبر اوردن كه خانوم جوني ديگه نيست .

.نفهميدم خودمو چطور تا خونمون رسوندم .....كه با برخورد وحشتناك اقا جون مواجه شدم ...

درست مثل چندين سال قبل ...اين دفعه كه حاتم كنارم بود ...جرات نكرد دست روم بلند كنه ...

ولي با همون چند تيكه حرفي كه بهم پروند .....برام كافي بود كه نگاها رو دوباره رو خودم ببينم

"نگاش كن ..خجالت نميكشه با چه رويي پاشده امده ....انگار خوشش مياد تن مادرش باز تو قبر بلرزونه ..."

هيچ وقت اين محله تغيير نمي كرد ..هنوز همونطور بود ..

من تغييير كرده بودم ..حاتم تغيير كرده بود ...ولي اين ادما از جاشونم تكونم نخورده بودن...

بيچاره حاتم ... به خاطر من حرفي نمي زد... وگرنه بهم ريختنشو مي تونستم زير نگاهاي ديگران ببينم ....

مجبور شدم ..تو قبرستون ....تمام مراسمو از دور نظاره گر باشم ..

پاهايي كه ديگه توان ايستاندن نداشتن ...و قلبي كه براي اخرين بارم ....محروم شده بود از ديدن روي مادرش ...داشت از حركت وايميستاد

وقتي خانوم جونو گذاشتن توي قبر... پاهام توانشونو از دست دادن و به حالت نشسته افتادم رو زمين

حاتم از پشت منو نگه داشت.... صداي هق هقم ته كشيده بود ..

فقط اشكم بود كه سرازير مي شد ...نمي دونم چقدر گذشت كه كم كم دور قبر خلوت شد و همه رفتن

حالا خانو م جون من... زير خروارها خاك خوابيده بود ...

حاتم... هر كاري كه كرد نتونست منو برگردونه

نزديك غروب شده بود و هوا كم كم داشت تاريك مي شد ...سردم شده بود ... ..دستمو به زمين تكيه دادم و ازجام بلند شدم ...

و با پاهايي كه رو زمين كشيده مي شد به قبرش نزديك شدم ...

به بالا سر قبرش رسيدم

با ناباروي به كپه خاك..و گلاي پر پر شده روش نگاه كردم ...

درياچه اشكي كه خشك شده بود ....دوباره جاري شد ...

كنار قبرش نشستم ....

عقده ها داشت سر باز مي كرد ...هيچ كسو و هيچ چيزي رو .... نمي ديدم ...

-ديدي خانوم جون ...اين همه ازت دور موندم..

اخرم نذاشتن روي ماهتو ببينم ...

ديدي پاره تنتو چطور ازت جدا كردن ...و نذاشتن براي اخرين بار ببينمت

دست كشيدم به كپه خاك و مشتي از خاك و گل هاي پر پرو شده رو برداشتم ...

- خوابيدنت اين زير چطوري باور كنم ...?

-پاشو و بگو كه همش دروغه ....نگو كه براي بار دوم... ازم جدا شدي ...

پاشو ..بازم گوشمو بپيچون وبگو دختر چقدر تو بي چشم و رو شدي ..

پاشو ديگه ..ببين دخترت امده ....هدي ت امده ...

سايه اي از كنارم رد شد ....

حاتم به طرف قبر رفت و شروع كرد به فاتحه خوندن ...

وقتي فاتحه اشو خوند ...به طرفم امد ..و رو به رو م نشست

حاتم- بسه ديگه ...خودتتو...امروز كشتي ..پاشو ...

هنوز به قبر نگاه مي كردم..تمام چادرم خاكي شده بود ...

نمي تونستم پاشم ...

دست كرد زير بغلمو بلندم كرد

-بذار بمونم ...

حاتم- فردا باز ميارمت ..شب شده ..فردا صبح ميارمت ...

تا دم ماشين منو به زور برد ....

هنوز چشمم به قبر بود كه راه افتاد ...

وقتي كه فرداش بعد از سرخاك خواستم برا مراسم برم خونه

اقا جون چنان كاري باهم كرد و به ديگران چنان جراتي داد...

كه اگه خودم با پاي خودم بيرون نمي رفتم ..تا دو تا محله ديگه با چوب دنبالم مي افتادن كه بيرونم كنن

اين خونه بچگيهاي من بود ....خونه اي كه ياد آور تلخترين خاطراتمه

....بعد از 2 ماه كه در خونه رو زدم

اقا جون با سر و ضعي اشفته درو باز كرد..

مي دونستم كه تنها شده ....شنيده بودم بعد از 3 و 7 خانوم جون از خونه هم بيرون نيومده ...

...حتي لاله هم ديگه بهش سر نمي زد ....تا منو ديد درو بست

با همون چشماي گريون پشت در وايستادم ...مي خواستم بر گردم كه در ..باز شد ...و بعدم صداي قدماي اقا جون كه به طرف حياط مي رفت .....

با لبخند تلخي دستمو گذاشتم رو در و هلش دادم و وارد حياط شدم ...

فهميده بودم كه ديگه تنهاستو.. هيچ كسيو نداره.......لاله هم كه بدتر بهش پشت كرده بود .....نگرانش شده بودم ..

براي همين امده بودم سراغش . از اون روز بود كه هر روز بهش سر مي زدم ..

مغازه رو سپرده بود دست شاگردشو و خودش خونه نشين شده بود ....

بسته هاي خريدو با خودم بردم تو اشپزخونه ...دو فنجون چايي ريختمو رفتم به طرف اتاقش ..دو ضربه به در زدم ....

و درو باز كردم ...لبخندي بهش زدم.....به بيرون نگاه مي كرد...

سيني رو گذاشتم رو ميز و پرده هارو كشيدم كنار

-براي عيد بايد بيام خونه رو برق بندازم ...

چشماشو حركت داد و بهم خيره شد..

لبخندم پر رنگ تر شد ...

فنجونو گذاشتم جلوش ...

سرشو بر گردوند و به قاب عكس نگاه كرد ...

با خنده :

- امشب ميارمش ...دلش براتون تنگ شده ...

برگشت و بهم نگاه كرد...

-كاش باهام حرف مي زديد ...دلم برا صداتون تنگ شده ..

.از جاش بلند شد و از اتاق خارج شد ....

فنجونشو برداشتمو رفتم دنبالش .تو حياط نشسته بود ...

كنارش رو تخت چوبي نشستم ...

- امروز مي خوام برم سراغ لاله ....مي دونم اونم حتما دلش براتون تنگ شده ...

دستمو گذاشتم رو دستاي پير و چروكش

- من ديگه برم اقا جون ...امروز چندتا مريض دارم ..تو مطب منتظرمن ....شب ميايم

چادرمو سرم كردم ...

به صورتش نگاه كردم .خيلي پير شده بود..مرگ خانوم جونم بد جوري داغونش كرده بود ...

سرمو خم كردم و اروم گونه اشو بوسيدم ...

- خداحافظ اقا جون ...

به طرف در رفتم

اقا جون- هدي

با ناباوري برگشتم طرفش ...

بعد از اين همه مدت بلاخره صدام كرد ..

هدي - بله اقا جون ...

چشمام پر اشك شد ..

بهم خيره شد...

اقا جون- امشب مياريش ..

سرمو تكون دادم

- اره اقا جون...گفتم كه دلش براتون يه ذره شده ....

يه بار ديگه گونه اشو بوسيدم..مي خواستم بيشتر حرف بزنه كه بلند شدو رفت تو خونه ..فهميدم مي خود تنها باشه ....

ديگه از اون جلال و جبروتش خبري نبود ...از اون داد و فريادايي كه هر وقت مي زد ..منو خانوم جونو لاله ...مو تو تنمون سيخ مي شد ...

حالا همه تبديل شده بود به يه مرد مسن كه اگه كسي بهش نمي رسيد ..دو روزم نمي تونست دوم بيارم

شايد احساس گناه مي كرد كه ديگه باهام حرف نمي زد ....

امشب مي خواستم قبل از امدن پيش اقا جون ....به لاله سر بزنم ...

با اينكه اين همه بلا سرم امد و مصوبشو اقا جون مي دونستم

...اما دوسش داشتم ..پدرم بود ..خانوم جون هميشه بهش احترام مي ذاشت و از ما مي خواست بهش احترام بذاريم .... ...هر چي بود پدرم بود

با تمام بديا و خوبياش ...

لاله هنوز تو همون محله بود ...اما به فاصله چند ين شهر با اقا جون فاصله داشت ...

زنگ خونشونو زدم ...

صداي محمد بود :

بله

- سلام هدي ام

چيزي نگفتو درو باز كرد ...

از پله ها بالا رفتم .....محمد جلوي در منتظرم وايستاده بود

محمد - سلام

سلام..لاله هست ...

درو بيشتر باز كرد ...

تو پذيرايي رو مبل نشسته بود ...

تا منو ديد پاشدو رفت تو اتاق

به محمد نگاه كردم ..

محمد- اخلاقش هر روز داره گند تر ميشه ...

و به طرف اشپزخونه رفت

در اروم باز كردم ..داشت لباساي افتاده رو زمينو جمع مي كرد

لاله - براي چي امدي ..؟

دفعه پيشم بهت گفتم..نگفتم

دوست ندارم ببينمش ...

حالا كه تنها شده ياد ما افتاده ...روزي كه اين كارارو باهامون مي كرد

....بايد به فكر حالاشم مي بود ..كه اينطور تنها نشه

- اين حرفو نزن

از كنارم رد شدو در كمدو باز كرد

لاله - خانوم جونمو اون كرد زير خاك ...

-لاله

لاله - مگه غير اينه

خانوم جون كه سن و سالي نداشت... كوچكتر از اون بود ..پس چرا اون هنوز زنده است

-چرا مي گي اون

لاله - من كسي به اسم پدر..يا اقا جون ديگه ندارم ..

-گناه داره لاله

به طرف تخت رفت و روشو مرتب كرد

لاله - گناه من داشتم..گناه تو داشتي

يادت نيست چطور از خونه انداختت بيرون

حتي نذاشت تو مراسم خانوم جون بياي

-گذشته ها گذشته

لاله - براي من چيزي نگذشته

شايد تو بتوني راحت فراموش كني... ولي من ..

به در اتاق كه من بسته بودم نگاهي كرد ...

لاله - همين اقا كه بهت ميگه ...اخلاقش هر روز گنده تر ميشه ..يادش رفته خودش باهام چيكارا كه نكرده

پشت سرش رو صندلي نشستم ..مثلا داشت لباسا رو تا مرتب مي كرد

- چيكار مي كني كثيفا رو با تميزا قاطي كردي ..

بلند شدم و كنارش نشستم و خودم

مشغول مرتب كردنشون شدم ..

- لاله تو كه انقدر سنگ دل نبودي ....

لاله - بعد از اوردن دو تا دختر ...مي دوني چه بالاها كه سرم نيورد .

.مادرش راه افتاده بود دوره ..كه چي؟....

مي خوام برا پسرم زن بگيرم ..زن پسر زا

مي دوني...چقدر متلك تحمل كردم ....

-تو كه الان داري زندگيتو مي كني ...

لاله - تو به اين مي گي زندگي ...بعد عمري كه جونيمو به پاش ريختم ..مي خواست سرم هوو بياره ...

لاله - شايد تو اخرين لحظه ها خدا صدامو شنيد كه مادرشو زمين گير كرد ... ..

.و گرنه اون مادر فلان فلان شدش ..صد باره .... سر م هوو مي اورد ..

لاله - تو خودتو نگاه نكن... برا خودت خانوم دكتر شدي ..شوهرت خوبه ...

چرا به همه نمي گي كه كي اين بلا رو سرت اورد؟

چرا هنوزم كه هنوزه....داري نگاهاي مردمو تحمل مي كني؟... هان ؟

- چه ربطي داره ..تو مثلا خواهر بزرگمي

من اگه بهت گفتم ..چون خواهرمي ..از گوشت و خون همين ..

برام مهمه كه خانواده ام باورم كنن نه مردم ..

كه اگه واقعيتم بهشون بگي ...

بازم يه چيز ديگه رو جاش علم مي كنن

به سر و صورتش و خونه زندگيش نگاهي كردم

- نگاه تو روخدا اين چه وضعي كه تو براي خودت درست كردي ..... يكم به خودت برس..

لاله - بهش بگو تا عمر دارم نمي بخشمش ...هيچ وقت ...

نذاشت روي خوش زندگي رو ببينم .... با اين تصميم گرفتنش ...

تو هم انقدر اينجا نيا ...برو ...حوصله اتو ندارم

.بلند شدو رفت رو تخت خواب....و ملافه رو رو سرش كشيد..

سرمو تكون دادمو و نفسمو دادم بيرون ..

از اتاق خارج شدم ...

محمد جلوي تلويزيون نشسته بود

محمد- حرف زدن باهاش بي فايده است

به خونه زندگيم يه نگاه بنداز ....هر چيزي يه گوشه افتاده

خم شدمو چند تيكه از لباسا كه هر كدوم يه طرف افتاده بود برداشتم و مشغول جمع كردن شدم..

محمد بلند شد

محمد- چيكار مي كني ؟...ولش كن ...

- خونه خواهرمه ...خونه ي غريبه كه نيست ...

چيزي نگفت و اونم باهم مشغول جمع كردن شد ...

ظرفا رو بردم تو اشپزخونه ...

دستكش دستم كردم ....محمد چند تيكه ظرف ديگه رو برداشت و امد ...من مي شستم و اون اب مي كشيد ...

محمد- حاتم چطوره؟

- خوبه ...

محمد- پسره خوبيه ...اين چند باري كه ديدمش ..ازش خوشم امد ...

محمد- نمي دونم از دست لاله چيكار كنم..انگار من چيكار كردم ..

باور كن اون موقعه مادرم يه حرفي زد ..من اگه مي خواستم زير بار حرفش برم كه تا الان زن گرفته بودم ...

تو رو خدا نگاه كن ..من به درك ..بچه ها يه لباس تميز ندارن .

.مگه چند سالشونه كه ازشون بخوام تو كاراي خونه كمكم كنن ..خودمم كه چيزي بلد نيستم

خواستم يه نفرو بيارم يه مدت به كاراي خونه برسه... نمي دوني چه الم شنگه اي راه انداخت ...

يه پام خونه است ..يه پام مغازه ...خسته شدم...

-شام خورديد ...؟

محمد- نه هنوز ...

دستكشو در اوردم و در كابينت بالايي رو باز كردم ...و قابلمه رو در اوردم..

محمد- الان زنگ مي زنم .... يه چيز از بيرون بيارن

-نه چرا خودتو مي ندازي تو خرج ..الان يه چيزي درست مي كنم ...

- دخترا كجان ؟

محمد- خونه خواهرمن ...اونام ديگه كلافه شدن ..حق دارن .........تا نيم ساعت ديگه ميان

سعي كردم كمي به اشپزخونه سرو سامون بدم ...

امدم تو پذيرايي و با دستمال روي ميز كه از خرده نونو و چيزاي ديگه كثيف شده بودو ...تميز كردم

محمد- چيكار مي كني؟.... ول كن توروخدا ...بهت نگفتم كه بياي اين كارارو كني ...

- چه اشكالي داره ....

به چهره اش نگاهي كردم..

- به لاله بيشتر برس ...بيشتر بهش اهميت بده ....

چيزي نگفت و رو به روم نشست

بعد از اينكه كارام تموم شد گوشي تلفنو برداشتمو به حاتم زنگ زدم

- سلام ..كجايي؟

...

- اه راه افتادي

...

-..پس رسيدي يه بوق بزن زودي ميام پايين ...

فعلا خداحافظ

***

به غذا سر زدم و زيرشو كم كردم

محمد- كاش يكم اخلاقش به تو رفته بود

- لاله اخلاقش خوبه... فقط نياز به توجه داره ....

محمد- مي گي چيكار كنم ...؟

- براش هديه بگير ..ببرش بيرون..... بگردونش..دوتايي بيشتر براي هم وقت بذاريد ...

...

محمد- به حاتم مي گفتي مي امد اينجا ..

- نه امشب بايد بريم پيش اقا جون ..انشالله يه شب ديگه ...

صداي زنگ خونه در امد..

- فكر كنم حاتمه... من ديگه برم

محمد- دستت درد نكنه ...

بهش لبخندي زدم

-يادت نره... بهش برس ..اخلاقشو مي شناسم . زياد قلق خاصي نداره ....فقط نياز به محبت داره ...

محمد- بازم ممنون ...

خواست بياد پايين ..

- تو ديگه نيا پايين ..برو پيشش..خداحافظ

محمد- به حاتم سلام برسون ...

- باشه

محمد- خداحافظ

رو تخت دراز كشيده بودم و دستمو گذاشته بودم رو سرم و به لاله فكر مي كردم ...

به حاتم نگاه كردم كه پشت ميزش ..مشغول نوشتن بود

حاتم- اونطوري نگام نكن ..حواسم پرت مي شه..

لبخندي زدم

- اقا جونم خيلي تنها شده ...

-نمي دونم چرا انقدر لاله اخلاقش عوض شده ..

-اون اوايل يادته ...وقتي بعد از سالها رفتم دنبالش ..انگار داشت با يه غريبه حرف مي زد ...

-نه احساسي ..نه..

-چه مي دونم

حاتم- ناراحت نباش ...به مرور خوب ميشه ...

دستمو از روي سرم برداشتم

دستاشو برد و بلا و به بدنش كش و قوسي داد ...

حاتم- امسال براي عيد يه برنامه خوب دارم ..

به پهلو شدم

-چي ؟

از پشت ميز بلند شد و امد اباژور روشن كرد... برقا رو خاموش و كنارم دراز كشيد ..دستاشو گذاشت زير سرش ...

حاتم- دوست دارم امسال تمام عيدو بريم سفر ...

مي خوام چند روز قبل از عيد راه بيفتيم بريم ...

-واي نه حاتم يه عالمه از كارا م مي مونه ...

دستاشو از زير سرش برداشت و گذاشت رو سينه اش ...

حاتم- مشكل خودته ..من برنامه ريزيمو كردم ...نياييم به زور مي برمت ...

خندم گرفت ..

- قبل از عيد نباشه ..من مريض دارم..

حاتم- به من چه ..من سفر مي خوام..كارتو جفت و جور كن

- حاتم

حاتم- خودتو مظلوم نكن... من گول نمي خورم ..

خنديدم..

- باشه تسليم هر چي تو بگي ....اصلا خودمم خيلي خسته ام...

چند ماهي بايد به خودم استراحت بدم ...اين هفته رو مي رم و از هفته ديگه در اختيار اقامونيم

بينيشو كشيدم.

-خوبه اقا

با لبخند دستشو از روي سينه اش برداشت و اغوشش برام باز كرد ...

...

-اي اي باز من به روت خنديدما

خنديدو خنديدم.... و سرمو گذاشتم رو بازوش ...

با احساس سرما كمي تو جام..... جا به جا شدم ..

.همونطور كه دمر خوابيده بودم ....دستمو پايين تخت كشيدم ..تا تيشرتمو بردارمو و تنم كنم

ولي دستام چيزي پيدا نمي كرد..

بي خيالش شدمو و چشم بسته.... پتو رو تا زير گلوم كشيدم ..

به خيال اينكه امروز جمعه است ..چشمامو محكمتر بستم ...اما نور اتاق اذيتم مي كرد

چشمامو كمي باز كردم و به ساعت رو عسلي چشم دوختم ...

ساعت 9 صبحو نشون مي داد..

برگشتمو طاق باز خوابيدم ...

به سقف اتاق چشم دوختم كه يه دفعه چشمام باز باز شد و از جام پريدم

-امروز كه جمعه نيست

سريع به بغل دستم نگاه كردم

حاتم نبود ...

به نقطه انفجار داشتم مي رسيدم كه ديدم يه برگه رو عسليه ..

ملافه رو بيشتر كشيدم رو خودمو به طرف برگه خم شدم ...

دندونامو از عصبانيت بهم فشار دادم...

و اروم جمله هايي رو كه روي كاغذ ....و دقيقا زير يه نقاشي نوشته شده بودن خوندم

" احتمالا اگه ازخواب بيدار شي اين شكلي شدي .."

به نقاشي نگاه كردم ..موهاي دربو داغون و اشفته من به همراه دادو بيدادام

"دوست نداشتم اون شكلي ببينمت ..چون اين جور موقعه ها ...خيلي ازت مي ترسم ...اين بود كه گفتم بخوابي بهتره ..

تازه يه دعايي هم به جون من مي كني... كه يه امروزي رو راحت خوابيدي ...

نگران چيزي هم نباش ..صبحونه هم اماده است ... وظايف امروزتم انجام دادم خانوم .....رسوندمش ...حالا راحت بگير بخوام و بگو حاتم بده "

محكم خودمو كوبوندم رو بالشت ...

- حاتم حاتم

گوشي رو برداشتمو ...شماره هارو گرفتم

-سلام خانوم رمضاني .

سلام خانوم دكتر

- .امروز براي ساعت چند نوبت دادي؟

براي ساعت 10..

اه از نهادم بلند شد ..خواستم بگم كنسلش كن

رمضاني- نميايد ؟

چرا تا يه ساعت ديگه اونجام ..

تماسو قطع كردمو و گوشي رو گذاشتم رو سينه ام

-حاتم مگه دستم بهت نرسه ...

برگشتمو به عكسمون نگاهي انداختمو و با لبخند از جام بلند شدم ....

***

به طرف پاركينگ رفتم كه يادم افتاد ماشين نيست ...

-اوه خدا...بي خيال ...امروز از اون روزاست..سخت نگير و اروم باش دختر ..امروز اخرين روزه

....

از پاركينگ در امدم ..و خواستم تا اژانس سر كوچه پياده برم...

كه ماشيني كه اونور خيابون پارك شده بود برام چندتا بوق زد..سرمو كج كردم ..

.لبخندي زدم..و محمد از ماشين پياده شد ....از خيابون رد شدو امد طرفم

محمد- سلام

-سلام اينجا چيكار مي كني ...؟

به ماشينش نگاه كرد..لاله تو ماشين بود

-از كي اينجاييد ؟

محمد-...تازه رسيديم ...نمي خواستيم مزاحم بشيم ..گفتم خودت مياي بيرون ..

-واقعا كه...... امديمو ....من اصلا امروز بيرون نمي امدم ...نبايد مي امديد بالا ؟

محمد- حالا وقت زياده

-برو لاله رو صداش كن و بيايد بريم بالا

محمد- نه امروز داريم مي ريم

-كجا؟

محمد- به توصيه ات عمل كردم دارم مي برمش سفر

-چه خوب ..با بچه ها ؟

محمد- نه اونا چند روزي خونه خواهرم هستن... تا ما برگرديم ...

-عاليه بهتر از اين نميشه

-حال خودش چطوره؟

محمد- هنوز كه يكم تو خودشه ..اميدوارم بتونم تو اين سفر كاري بكنم

-حتما مي توني ...؟تو مرد خوبي هستي ..خودشم مي دونه ..

فقط اين خواهر من دير يادش افتاده كه بايد خودش برات لوس كنه

محمد خنديد...

-كاش به اقا جونم قبل از رفتن يه سري مي زد ...

محمد- كمي ديشب باهاش حرف زدم..چيزي كه نمي گه ولي مي دونم اونم دلش براش تنگ شده ..گاهي مي بينم كه البوماي قديمي رو ورق مي زنه

محمد- بعد از سفر حتما مي ريم ديدنش ...

سرمو با لبخند تكون دادم...

-كاش مي امديد بالا ..يه چايي جوشيده كه پيدا مي شد ...

محمد- نه براي خداحافظي امده بوديم ...

به لاله نگاه كردم ..اصلا بهم نگاه نمي كرد

- اين خواهر منم كلاسش رفته بالا....با خودش فكر نمي كنه كه يه خواهر بيشتر نداره ..

نگاش كن نشستو تكون نمي خوره .

.با محمد خنده كنون از خيابون رد شديم ...

محمد- ماشين نداري؟

-نه دست حاتمه..

محمد- پس سوار شو مي رسونيمت

منم كه خدا خواسته ....

-مزاحم نيستم؟

محمد- نه بابا

در عقبو باز كردم و نشستم.. به لاله سلا م كردم ..فقط سرشو تكون داد...

تا رسيدن گاهي من حرف مي زدمو گاهي محمد..لاله هم فقط به بيرون نگاه مي كرد

***

-ممنون زحمت كشيديد..

محمد- چه زحمتي ...

پياده شدمو به طرف لاله رفتم سرمو بردم تو

-انقدر اخم نكن ..بنده خدا كه گناه نكرده شوهرت شده ..

.به رو به روش نگاه مي كرد..لبامو به گوشش نزديك كردم

-بهش يه فرصت ديگه بده.. خيلي دوست داره..

پوزخندي زد

-ديوانه... ديشب خودش بهم گفت..گفت عاشقته

با اين حرفم برگشت طرفمو بهم نگاه كرد..

سعي مي كردم نخندم

-راست مي گم ...

و زوي به محمد نگاه كردم

مراقب خودتون باشيد..اميدوارم بهتون حسابي خوش بگذره ...

محمد- بعد از امدن حتما ميايم ديدنتون...

-حتما

محمد- خداحافظ

-بسلامت ..

از ماشين فاصله گرفتم...و محمد با چند تا بوق حركت كرد ...

با لبخند و رضايت وارد مطب شدم ..

- خانوم رمضاني هنوز كسي نيومده ..

دنبالم راه افتاد ..كيفمو گذاشتم رو ميز و چاردمو از سرم برداشتم

رمضاني - امروز دوتا مريض داريد ..خانوم بياتي و خانوم صياد جو ...

-امدن بفرستشون تو ..هر چي نوبتم هست... بده براي بعد از عيد ..امروز روز اخره كه ميام ..

خانوم رمضاني - چشم خانوم دكتر ...

- به خانوم فدايي هم بگو برام يه ليوان چايي بياره ..كه خيلي سرم درد مي كنه

رمضاني – الان بهش مي گم

...بعد از چند دقيقه اي ضربه اي به در خورد

- بفرمايد

سلام

-سلام خانوم بياتي

برگه هاي ازمايشو از كيفش در اورد و همزمان با نشستنش گذاشت رو ميز م

برگها رو تو دستم گرفتم و بهشون نگاهي انداختم .....

بعد از اينكه جواب ازمايشا رو ديدم ...به چهره ي مقابل نگاهي انداختم ...زياد براش مهم نبود ...

عينكمو كمي كشيدم بالا ...

لبامو تر كردم ..

- كسي همراهتون هست؟

همسرم ....

-ميشه بهشون بگيد بيان ..مي خوام باهاشون صحبت كنم

اگر موردي هست به خودم بگيد ...

-خوب ..اگه با ايشون صحبت كنم بهتره

حرف اخرتون اينه كه ممكن من بچه دار نشم ديگه ...درسته؟

عينكم از روي چشمام برداشتم ..و مشغول تميز كردنش شدم ....

-البته قطعي نيست ...

-ولي فعلا چيزي كه تو پرونده و برگه ازمايشتونه ...اصلا اميدوار كننده نيست

خارج چي ؟

-خارج؟

اگه براي درمان برم خارج..

- اونجا هم پيشرفتايي داشتن و براي بعضي از خانوما جواب داده ...

-تو ايرانم مي شه اميدوار بود ...اما ممكنم هست بريد خارجو كلي هزينه كنيد و به نتيجه نرسيد

من... براي بچه اصلا نگران نيستم ...يعني برام مهم نيست...

شوهرم خيلي اصرار داره ...

وگرنه... عمرا ادمي باشم كه تن به 9 ماه پنگوئن شدن.. بدم ...

سعي كردم خندمو با يه لبخند مليح قورت بدم ...

-اخه مشكل شما هم اينه كه اصلا توصيه و دستوراتي كه بهتون مي دم .

-.به هيچ عنوان بهشون عمل نمي كنيد ...

-.خانوم بياتي اصلا حس همكاري نداريد ...

خانوم دكتر ...گفتم وجود اين بچه اصلا برام مهم نيست ...

انقدر پدر همسرم پول پس انداخته كه حالا حالا هام خرج كنيم تموم نميشه ..

من فقط مي خوام بچه ام وارث اين ثروت بشه ....همين ...

حوصله حرفاشو نداشتم ..احتمالا منو با مشاور يا يه روانشناس اشتباه گرفته بود

-در هر صورت از من گفتن... اگه خارجم بريد و به گفته خودتون يه عالمه پول خرج كنيد .. ولي خودتون همكاري نكنيد ..به نتيجه اي نمي رسيد

با غرور و عشوه از جاش بلند شد ....

پرونده رو جمع كردم و به طرفش گرفتم ...

-اميدوارم جاي ديگه ...به نتيجه اميدوار كننده اي برسيد ...

پرونده رو از دستم با كراهت گرفت...

ممنون خانوم دكتر ...

سرمو تكون دادم ..و به فخري كه موقع راه رفتن مي فروخت خير شدم ..به دم در رسيد ....

احتمالا ديگه به اين پرونده نيازي نداشته باشم

و پرونده رو انداخت تو سطل زباله ...

دستامو گره كرد و گذاشتم زير چونم ...

خداحافظ خانوم دكتر ..

-موفق باشيد خانوم بياتي

همونطور نشسته براش تاسفي خوردمو و صندلمو بر گردوندم طرف پنجره .

.دست چپمو گذاشتم رو ميزو ....به اسمون خراشاي سر به فلك كشيده بيرون چشم دوختم ...

صداي زنگ تلفن بلند شد

دكمه رو فشار دادم

رمضاني - خانوم دكتر ...مريض بعدي رو بفرستم تو ...؟

..اره ..5 دقيقه ديگه بفرستش تو

راستي خانوم دكتر همسرتونم پشت خط هستن ...

با لبخند :

- وصلش كن ....

صندلي رو بر گردوندم ...

و گوشي رو برداشتم ....

مي شناختمش و براي همين سكوت كردم ...

مي دونستم از رو نمي ره ...

با خنده

-سلام

حاتم- عليك سلام ....خانوم ......

خواستم حرفي بزنم كه

حاتم- اجازه خانوم..يه سوال

خنديدم

حاتم- شما احيانا يه خانوم دكتر ..به اسم هدي قرباني .

.كه خيلي خانوم خوش چهره و مهربونيه ...و دقيقا يه شوهر كشته مرده داره.... اون دورو برا نديديد

- اه بذار ببينم ..چرا اتفاقا .. يه خانوم دكتر داريم ...كه يه ..شوهر خيلي خوشگلتر از خودشو داره .....

حاتم- پس اگه مرحمت كنيد به اطلاع ايشون برسونيد ...كه شوهر ش الان بيرون ساختمون داره انتظار اين خانوم خوشگلشو مي كشه....... ممنون ميشم

-اين اقا ..خوشگله ... چرا داره انتظارش مي كشه ...؟

حاتم- براي اينكه اين خانوم دكتر ما يادت ش رفته امروز چه روزيه ...

كمي جدي شدم ..

- امروز ؟

حاتم- هر سال يادت مي ره ...

خانوم خانوما امسال نوبته توه

سريع دستمو اوردم بالا و به انگشت چپم نگاهي انداختم

نگام زود چرخيد به طرف تقويم روي ميز

نفسمو دادم بيرون

-حاتم ...باز تو يه روز جلوتر ...دست به كار شدي

بلند زد زير خنده ...

-هميشه سرم كلاه مي ذاري

حاتم- خوب تو هم از اين زرنگي به خرج بده

بي معرفت هر ساليم كه نوبته منه ..تو باز كار خودتو مي كني

ديشب كه با سميه حرف مي زدم ...كلي باهاش براي فردا برنامه ريزي كرده بودم

حاتم- اشكالي نداره خانومم.... يه روز برنامه هاتونو بنداز جلو تر

-بهش بگم پوست كلمو مي كنه

حاتم- مگه شوهرت مرده كه اون پوست كله اتو بكنه

خنديدم ...

حاتم- مظاهر و سميه هم ميان ؟

- نه ..مادرش مريضه بايد مراقبش باشه ..مظاهرم كه براي چند روز ي از طرف اداره اشون رفته ماموريت ...

حاتم- دلم براي محمد طاهاشون تنگ شده

- اره يادمون باشه برا اخر هفته.. حتما براي ديدن خودشونو و مادرش بريم ...

حاتم- ولي بهتر كه نيان

-چقدر تو بدي ...اخه چرا؟

حاتم با خنده :

راست مي گم.ديگه.....يادت نيست هر سال همون بلاها رو سرمون ميارن

خنديدم...

-اتفاقا خوبه ...باعث ميشه منو تو ..تمام اتفاقاي اون روزو ....يادمون بياريم ...

حاتم- نه توروخدا يادم نيار كه .چقدر تو خرج افتادم ....

-خسيس يه حلقه خريده بوديا

هر دومون سكوت كرديم ...

مطمئن بودم اونم داشت به همون روز فكر مي كرد...

روزي كه منو حاتم بعد از اون شب ...با خريد حلقه ..هم قسم شديم كه هيچ وقت همو تنها نذاريم

-با امسال چند سال شد ؟

حاتم- چيكار به چند سالش داري خانوم ...مهم فقط اينكه از سالا..... روزايي رو كه برامون مهمه به يادمون بمونه ...

- اره ..حق با توه ..

-فسقل بابا كجاست ...؟

حاتم- داره شرفياب ميشه محضر مامان جونش ...

-واي حاتم باز اين اتيشو فرستادي اين بالا ...

حاتم- چيكار كنم طاقت دوري از مادرشو نداره ..

- حاتم

حاتم- جانم عزيزم ...

به زبونم امد كه بگم دوست دارم ...

ولي شرم مانع شد ...

-تا نيم ساعت ديگه ميام پايين

حاتم- نمي خواستي ..چيز ديگه اي بگي ...؟

خيلي دوسش داشتم ..

-تا ميايم پايين مراقب اين اقا خوشگله ما باش ..

حاتم- انوقت چرا ؟

-اخه ..خيلي دوسش دارم ...

سكوتي بينمون بر قرار شد ...

با صداي ارومي

حاتم- زياد منتظرم نذار ..زودي بيا ...

- زود ميام

يه دفعه تمام وجودمو پر از عشق شد ..و هوس اغوش گرمشو كردم ..چشمامو بستم و خودمو در كنارش احساس كردم ...

گوشي رو گذاشتم سرجاش ..كه يادم افتاد مريض نيومده تو ...

- پس اين مريض چي شد خانوم .رمضاني ..

خانوم دكتر اينجا يه مشكلي پيش امده ..

-چي شده ؟

رمضاني- همسر يكي از بيمارا با خانومش دعوا راه انداخته ..

خانوم صياد جو هم ..كاري براشون پيش امد و رفت ...

-كس ديگه اي نيست ..؟

رمضاني- نه.. فقط خانوم بياتي و همسرشون هستن

دستمو از روي دكمه برداشتم و به طرف در رفتم ...

صداي داد و بيدادش كل مطبو برداشته بود ...

- اقا چه خبرتونه ...

تو يه حركت كه به سمت برگشت ..

صداها برام متوقف شد ...

با تعجب داشت بهم نگاه مي كرد ...

چقدر عوض شده بود ...

زمان برام.... براي لحظه اي متوقف شد و به سرعت به گذشته ها رفتم ....

"از زندگي من برو بيرون ..."

خانوم بياتي - بفرما اينم خانوم دكتر ...برو از خودش بپرس ...تا بفهمي من بهت دروغ نمي گم

با صداي زن از گذشته برگشتم ...

سعي كردم اروم باشم ...و اصلا به روي خودم نيارم كه مي شناسمش

-قضيه چيه ؟

خانوم بياتي - همسرم فكر مي كنه من بهش دروغ مي گم .. هر چي مي گم كه خانوم دكتر گفته نمي تونه كاري برام بكنه باور نمي كنه ...

- اگر سوالي هست چرا نميايد داخل و از خودم نمي پرسيد ..بايد حتما مطبو بذاريد رو سرتون

دستمو به طرف در اتاقم گرفتم

- بفرماييد اگه سوالي داريد

مسعود با قدمهاي شل به طرفو امد .... نزديك بهم ايستاد

زن با ناراحتي همونجا رو مبل نشست

- بفرماييد خواهش مي كنم ...

باورش نمي شد..سرشو انداخت پايين و به سمت اتاق رفت

وقتي وارد اتاق شد ..احساس كردم كه كمي عصبي هستم .... به طرف ميز رمضاني رفتم و يه ليوان اب براي خودم ريختم

رمضاني - خانوم دكتر خالتون خوبه ...؟

- بله خوبم ممنون

رمضاني- اخه رنگتون

- گفتم كه خوبم..

اگه افسون امد بالا ..نگهش دار تا من كارم تموم شه ..

رمضاني - بله خانوم دكتر ...

درو اروم بستم ...همونطور نشسته ... سرشو بين دستاش گرفته بود

...

كمي كه بهش نگاه كردم به طرف ميزم رفتم ...

و رو صندليم نشستم...

- من به همسرتون گفتم ....مشكل از ايشونه ....اما با دارو و گذروندن يه دوره درماني خوب ميشن ..ولي خانومتون اصلا همكاري نمي كنن ...

اگرم مي خوايد مي تونيد ايشونو ببريد خارج ...

بيماري كه به حرفاي من گوش نكنه ...من نمي تونم براش كاري كنم ...

مسعود- هدي ...

قلبم به درد امد ...

زماني كه محتاجش بودم و صداش مي كردم ....اون با بي رحمانه ترين حرفا ..تا ته قلبمو مي سوزند

مسعود- تو اينجا چيكار مي كني ...؟

لبام مي لرزيد ...لرزش محسوسي رو انگشتام بود ...

-بهتون كه درباره خانومتون گفتم ....ديگه سوالي مونده ؟

مسعود- چرا انقدر سرد برخورد مي كني ؟..

-ببخشيد ؟

مسعود- تو تمام اين مدت... نمي دونستم تو دكتر نگاري

-اقاي محبي ...خانومتون پرونده رو انداختن توي سطل زباله ...اونجاست ..مي تونيد برش داريد و بريد ...

مسعود- اخه چطور؟.. تو؟.... اينجا ..؟.

ديگه طاقت نيوردم

- نكنه انتظار داشتي ..بعد از اين همه سال هنوز همون هدي 18 ساله باشم كه تو بي سواد خطابش مي كردي ...

مسعود- گذشته بدي بود ...عمر بودن منو و تو خيلي كوتاه بود ...

- من و تو هيچ وقت با هم نبوديم كه حالاتو .....براش عمر مي ذاري ...

مسعود- دوباره ازدواج كردي .؟

.سرمو تكون دادم ...

مسعود- پس چطور ؟

-چيه؟... بهم نمياد همسري داشته باشم كه بهم اعتماد داره ..و مثل كوه پشتمه ...

مسعودبا تعجب : يعني هنوز با اوني ...؟

- بودم ..هستم و خواهم موند ...

مسعود- من ..من ...

نمي دونم چرا داشت اشكم در مي امد ...صندليمو چرخوندم طرف پنجره ..دوست نداشتم اشكامو ببينه ...اشكايي كه همش از درد گذشته بود ...

نه دوست داشتن ...نه خاطره روزي با مسعود بودن ...

- چند سال گذشت كه اون برخوردات از يادم بره ..

-روزي كه منو اونطور از ماشينت بيرون انداختي ...

-روزي كه پشت تلفن بهم گفتي مزاحم ...

..خيلي سخت بود ولي گذشت ....با همه تلخيش بلاخره گذشت ...

اون موقعه ها بچه بودم ..معناي كلمه اعتمادو نمي فهميدم ...

اونشب به من گفتي بهم اعتماد مي كني ...و گفتي دوست داري منم بهت اعتماد كنم

...وقتي اين حرفو زدي ..فكر كردم تو هموني هستي كه مي تونستم داشته باشمش ....

اما بچه بودم كه فكر مي كردم سر حرفت مي موني ...

تو گفتي اعتماد كن و من كردم ....تو چي؟ ....تو بهم شك كردي ..بهم تهمت زدي ...

وقتي فهميدم بهترين دوستم تيشه به ريشه ام زده و با هم دستي مزاحم پس كوچه هاي دانش اموزيم اين بلا رو سرم اورده ...

فهميدم ...تو اين دنيا ..چيزي به اسم اعتماد وجود نداره ...

تو رهام كردي و رفتي ...رفيقم بهم پشت پا زد

همون موقعه ها بود كه مردي كه همه دربارش بد مي گفتن .

.شد حاميم ..شد همه اميدم ..

جاي همه رو برام پر كرد ...

- بله جناب محبي ....اون هيچ وقت به زبون نيورد كه بهم اعتماد داره... ولي با عمل و رفتارش ....همه چي رو بهم داد ...

حالا مردي دارم كه هر روز ....و هر زمان به داشتنش افتخار مي كنم ..و به بودنش مي بالم ...

ديگه نمي خوام به اون مردم ...به اون محله... و به اون گذشته پوچ فكر كنم

مسعود- اون موقعه ها ..همه دربارت بد مي گفتن ...چطور مي تونستم بيام سمت ..

اشكمو زود از روي صورتم پاك كردم و برگشتم طرفش ..

-نه جناب محبي.... دوست داشتن ...اين چيز ارو نمي فهمه ...تو دوسم نداشتي ..

و چقدر بد ...كه دير فهميدم ....

بلند شدم ...پرونده رو از سطل زباله برداشتم ...و رو به روش ايستادم ...

-كاري از دست من براي خانومت بر نمياد ...

به چشمام نگاه كرد ...حسرتو به راحتي مي تونستم تو چشماش بخونم

مسعود- بعد از رفتنت ...رفتم پي عشقي كه فكر مي كردم باهاش خوشبخت مي شم ...

حلقه اشكي تو چشماش ظاهر شد

مسعود- منم خيلي دير فهميدم ...خيلي دير فهميدم كه اوني كه با من ازدواج كرده ....اصلا با من ازدواج نكرده .... ..بلكه با تمام با داريي پدرم ازدواج كرده بود

كاش يكم دوست داشت

- اقاي محبي من ديرم شده بايد برم ...يه دفعه در باز شد ....

افسون با اون موهاي افشو نو پف كردش ..و انگشت تو دهن از لاي در سرك كشيد تو ...

افسون - مامان ..من اين خانوم رمضاني رو دوست ندارم ...همش ميگه نرو تو

رمضاني- ببخشيد خانوم دكتر ..ماشالله يه جا بند نميشه ...

لبخندي زدم .:

-.اشكالي نداره...و با سر به افسون اشاره كردم بياد تو ...

پرونده روبيشتر بردم سمت مسعود ..با نا اميدي پرونده رو از دستم گرفت...به طرف افسون برگشتم ..

با خوشحال و چشماي درشتش به سمت دويد ..با ديدنش به ياد حاتم افتادم قشنگيش به حاتم رفته بود ...

با قدرت پريد تو بغلم ...صورتشو بوسيدم ...و گذاشتمش زمين ...

-نمي خواي به اقا سلام كني ...

افسون كه به پاهام چسبيده بود ..انگشت كرد تو دهنش و به من نگاه كرد ...

سرمو تكون داد...

افسون - سلام

مسعود كه حسابي بغض كرده بود ...

به سختي لبخند ي زد و جواب سلامشو داد

مسعود- اسمت چيه خانوم كوچولو ؟

افسون باز به من نگاه كرد...

با حركت لب بهش گفتم بگو

افسون

مسعود بهم نگاه كرد ...

اهميتي ندادم و به افسون نگاه كردم ..

- نا قلا باز بابا رو تنها گذاشتي ...

افسون - خودش گفت بيام دنبالت ...

دماغشو كشيدم ..

- .الان اماده ميشم و با هم مي ريم ....

به مسعود نگاه كردم ..ديگه حرفي بينمون نمونده بود

از جاش با حسرت بلند شد ...به طرف در رفت .... برگشت و بهم نگاه كرد ....

دست افسون تو دستم گرفته بودمو بهش نگاه مي كردم ..سرشو انداخت پايين و از در خارج شد

از مطب كه خارج شدم ديدم كه

پشت در اسانسور به انتظار وايستادن ...همزمان با هم وارد شديم

افسون دستمو محكم گرفته بود ...و همش به مسعود نگاه مي كرد ...

مسعود كه مات و مبهوت بود حرفي نمي زد و فقط به افسون نگاه مي كرد ..

افسونم كه چهره مسعود براش عادي شده بود خنده اي بهش كرد و صورتش برگردوند طرفمو بهم تكيه داد ..ازكارش خندم گرفت ...

افسون - بابا گفت تو پاركينگ منتظرته ...

- باشه گلم ...

نگار – اينجا پاساژاش خوبن ...مي خوام برم كمي خريد ...خودم بر مي گردم خونه ...

مسعود اصلا جوابي نداد و نگار خارج شد ...

طبقه پاركينگو فشار داد م ...

سرشو اورد بالا ..

افسون در حال ور رفتن با دسته كليدم بود ...

مسعود - فقط مي خوام اينو بدوني كه ...

خيلي دير فهميدم ...

بهش خيره شدم ...

مسعود - خوشبختي ...؟

به افسون نگاه كردم ...دستامو گذاشتم رو گونه هاش كه از سرما سرد شده بود...

حاتمو تو ذهنم مجسم كردم و لبخندي زدم

- خيلي زياد ...

خواست حرف ديگه اي بزنه كه در اسانسور باز شد ...

حاتم كه با لبخند جلوي ماشين وايستاده بود ...

با ديدن ما

خنده از صورتش محو شد ...

افسون به طرف حاتم دويد..و پريد تو بغلش ..

حاتم نمي دونست به من نگاه كنه يا به مسعود ...

به طرف حاتم راه افتادم ...با چشماش داشت ازم سوال مي كرد..

بهش رسيدم

افسون - بابا بابا سوئيچو بده مي خوام سوار شم ...

حاتم بدون كوچكترين مخالفتي كليدو بهش داد وافسون به طرف ماشين دويد ...

- سلام

حاتم- اون؟..اينجا؟

-خانومش بيمارم بود...

حاتم- بيمارت بود ؟

- اونطور نگام نكن... منم تازه... الان فهميدم

به مسعود نگاه كرد ..كه به ماشينش تكيه داده بود ...

- اقا نمي خواي ما رو ببري..

بهم نگاه كرد ...رنگش كمي پريده بود

- خيل خوب ...امروز كار خانومش با من تمو م شد ...يعني من ديگه نمي تونم براش كاري كنم ...

بازم سوالي هست ...؟

حاتم چيزي و نگفت و راه افتاد طرف ماشين ...

حقم داشت ...

سوار كه شديم ...ماشينو به حركت در اورد ..و دقيقا از مقابل مسعود رد شديم ...

به ياد اخرين نگاهي افتادم كه چند سال پيش وقتي با ماشين از كنارش رد مي شدم بهم كرد

- واي چقدر گشنمه ...امشب مي خوام به جاي دوتا تون كباب بخورم ...

افسون از بين صندليا سرشو اورد جلو...

بابايي برام اون عروسك خوشگله رو مي خري

حاتم كه كمي بهم ريخته بود ...با لبخند كم جوني .:

حاتم-.اره بابايي .

افسون محكم صورتشو بوسيد ...و پريد عقب و مشغول خودش شد ..

بهش نگاه كردم ...

نبينم اقامون انقدر دمغ باشه ..برگشت طرفم و لبخندي زد ...

افسون- واي بابايي نگه دار..

افسون- من بستني مي خوام ..تور خدا ...

- دختر تو اين سرما بستني خوردنت چيه ؟ ..

افسون- بابايي تو روخدا ...

حاتم به حرفش گوش نكنيا

حاتم- هوس كرده...چه اشكالي داره

با لبخند مصنوعي كه مي زد ماشينو پارك كرد ..خواست پياده شه ..كه

افسون- من خودم مي رم ..

حاتم- باشه ...فقط مراقب خودت باش ..گرفتيم زودي بيا

افسون از ماشين پياده شد

- اين نيم وجبي هم فهميده براي رسيدن به خواسته هاش بايد نظر تو رو جلب كنه...

حاتم كه به رو به رو نگاه مي كرد..فقط لبخند تلخي زد

- از چي ناراحتي ؟

حاتم- هيچي

- چرا..يه چيزي هست ... از موقعه اي كه از پاركينگ در امديم خيلي بهم ريختي

حاتم- چيزيي نيست ياد گذشته ها افتادم ...

- منم به محض ديدنش ياد اون موقعه ها افتادم ...

دوتامون ساكت شديم ..

حاتم- هدي ..

بله ...

حاتم- هنوز..بهشــ

حرفشو خورد و ساكت شد

دستشو گذاشته بود رو دنده ماشين

دستمو گذاشتم رو دستش

-بايد يه اعترافي بكنم ...

دستش سرد شد ...

-اونروز كه مسعودپسم زد و تو منو گرفتي تو بغلت ..

براي هميشه فراموشش كردم ...تو تمام اين سالها هيچ وقت بهش فكر نكرم...فقط فكرم تو بودي و هستي ..

برگشتو نگام كرد

- حاتم من بدون تو ...حتي يه لحظه هم نمي تونم نفس بكشم

با لبخند بهم نگاه كرد ...

-اون براي هميشه از زندگيم رفته بيرون ...براي هميشه

دستشو از زير دستم بيرون اورد و گذاشتش رو دستم .و محكم فشارش داد ...

حاتم- حالا نوبت منه كه اعتراف كنم

با ذوق برگشتم به طرفش ..

حاتم- مي دوني از كي عاشقت شدم ..؟

سرمو با لبخند كج كردم ...

به رو به رو خيره شد

حاتم- همون شبي كه خانوم كل حياطو شيره اي كرد ...

- حاااااتم ...

...از همون موقعه عاشقت شدم ...انگشتامو بيشتر فشار داد

برگشت و به چشمام خيره شد

چيزي نمي تونستم بگم ...هميشه در برابرش كم مي اوردم

حاتم- هدي.... خيلي دوست دارم ...

چشام پر اشك شد

چي مي تونستم در برابر اين همه عشق بگم....

جز اينكه با لبخند و تمام عشقم ...شعري رو براش زمزمه كنم ...كه يا د اور دوستش داشتن شديدم بهش بشه

تو را به جاي همه کساني که نشناخته ام دوست مي دارم

تو را به خاطر عطر نان گرم

براي برفي که آب مي شود دوست مي دارم

تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که دوست نداشته ام دوست مي دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست مي دارم

براي اشکي که خشک شد و هيچ وقت نريخت

لبخندي که محو شد و هيچ گاه نشکفت دوست مي دارم

تو را به خاطر خاطره ها دوست مي دارم

براي پشت کردن به آرزوهاي محال

به خاطر نابودي توهم و خيال دوست مي دارم

تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم

تو را به خاطر زيبايي لاله هاي وحشي

به خاطر گونه ي زرين آفتاب گردان

براي بنفشيه بنفشه ها دوست مي دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که نديده ام دوست مي دارم

تو را براي لبخند تلخ لحظه ها

پرواز شيرين خاطره ها دوست مي دارم

تو را به اندازه ي همه ي کساني که نخواهم ديد دوست مي دارم

اندازه قطرات باران ، اندازه ي ستاره هاي آسمان دوست مي دارم

تو را به اندازه خودت ، اندازه آن قلب پاکت دوست مي دارم

تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم

تو را به جاي همه ي کساني که نمي شناخته ام ... دوست مي دارم

تو را به جاي همه ي روزگاراني که نمي زيسته ام ... دوست مي دارم

براي خاطر عطر نان گرم و برفي که آب مي شود و براي نخستين گناه

تو را به خاطر دوست داشتن... دوست مي دارم

تو را به جاي تمام کساني که دوست نمي دارم... دوست مي دارم

زيبا.ب(نيلا...)

13/12/90

پايان

دانلود کتاب دنياي sms2012 (جاوا- آندرويدوتبلت)

دانلود دنياي مردان و زنان (جاوا)

دانلود مجله ي رنگارنگ (جاوا و آندرويد)

دانلود رمان زندگي ،من،او( جاوا و آندرويد)

دانلود رمان چشمان تو عشق من(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان غزل عاشقي(جاوا)

دانلود رمان بوي خوش عشق(جاوا)

دانلود رمان هديه ي شاهزاده(جاوا)

دانلود رمان گندم معروفترين اثر م.مودب پور(جاوا،آندرويد تبلت وpdf)

دانلود مجله ي گامي براي خوشبختي(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان آن 5دقيقه(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان محبت عشق( جاوا ، آندرويدوpdf)

دانلود رمان من +تو(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان عشق بي درو پيکر(جاوا و آندرويد)

دانلود مجله ي دانستني هاي جنسي 1(جاواو آندرويد)

دانلود رمان نگين (جاواو آندرويد)

دانلود مجله ي دانستني هاي جنسي 2(جاواو آندرويد)

دانلود رمان چگونه بازگردم (جاوا ،آندرويد و pdf)

دانلود رمان خواهش دل (جاوا ،آندرويد و pdf)

دانلود رمان عشق برنامه ريزي شده(جاوا ،آندرويدوpdf)

دانلود کتاب جاودانه ها(جاوا،آندرويدو pdf)

دانلود رمان پريچهر(جاوا ،آندرويد،تبلت وpdf)

دانلودرمان قصه ي عشق ترگل(جاوا ،آندرويد،تبلت وpdf)

دانلود رمان مهرباني چشمانت(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلودکتاب ازدوست داشتن تا عشق(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان بوي خوش عشق (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان ورود عشق ممنوع (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان يه بار بهم بگو دوسم داري (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان آرامش من(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود تولدي ديگر، اشعار فروغ فرخزاد(جاوا،آندرويد،تبلت وpdf)

دانلود رمان تو آرزوي مني(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان دالان بهشت(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان يک اس ام اس (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

رمان آبي تر از عشق همراه با دانلود جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf

دانلود رمان مسیر عشق(جاوا،آندروبد،تبلت و pdf)

دانلودکتاب عظمت خود را در یابید(جاوا ،آندروید،تبلت و pdf)

ارائه:

http://bookmarket2012.blogfa.com