برای دانلود رمان بیشتر به نگاه دانلود مراجعه کنید

www.negahdl.com

رمان حالم عوض میشه | delpazir-98i کاربر انجمن نودهشتیاwww.forum.98ia.com

www.negahdl.com

نگاه دانلود

با زنگ خوردن چیزی تو گوشم از جا پریدم ،یه نگاهی به تختم انداختم .....کنا ر بالش..لابلای 

پتو..... خدایا این دفعه کجا افتاده....اه ...با این زنگ مسخره اش ...اها...با کله یه نگاهی به زیر تخت کردم....تنها جایی که نگشتم....با هزار مشقت از بین پوست موز و اشغال های چیپس و پفک پیداش گردم...و با حرص شادی رو که برای پونزدهمین بار زنگ زده بود ریجکت کردم....

دختره ی بیشعور....میگم بش وقتی خوابم زنگ نزنا....حالیش نمیشه...یه خمیــــازه ی پدر مادر دار...که دهنمو به اندازه ی اسب آبی باز می کرد کشیدم و به سمت دستشویی راه افتادم....

داشتم صورتمو خشک میکرد م که نگاهم به موهای سیخ سیخیم.....که هرکدوم به یه سمت رفته بود افتاد....جای دلناز خالی که بگه....تو با این قیافت کافیه بری تو عروسیــا...تا مردم بفهمن چهر ه ی واقعیت چجوریه....

با آرامش و سلانه سلانه ..رفتم به سمت آشپز خونه...مریم خانوم تا دیدم لباش به لبخند باز شد.

_سلام خانوم،صبح بخیر

_سلام مریم بانو ی خودم،بخدا این دفعه بگی خانوم....جواب سلامتم نمی دما...چهل و هفت بار گفتم...من از کلمه ی خانوم خوشم نمیــــاد....مگه تو نوکر مایی جیگـــر...؟بعد لپ تپو لو شو محکم بوسیدم.

_خانوم آخه نمیشه...این از شما و دلناز خانوم...این از مامانتون...بالاخره کارگری گفتــــ

تو حرفش پریدم:

_مریمی،این جا اینقد بهت بد میگذره که خودتو کارگر می بینی....؟

_نه بخدا این چه حرفیه ...اینجا هرچقدر کار میکنم خسته نمیشم..ولی جای قبلی که منو حسین آقا کار میکردیم همش قربان...آقا و خانوم میگفتیم...اینه که دیگه ورد زبونمون شده...

_عادت میکنی...هر چند از اسم مسخره ام خوشم نمیادا ولی از ...خانـــوم بهتره...

_نه خا...ببخشید ..دلپذیر جان ....اتفاقا اسمتون خیلی قشنگه مادر...

در حالی که صبحانه می خوردم با دهن پر که یکی از عادتا همیشگیم بود...گفتم:

_کجا قشنگه...هر کی میشنوه فقط پنج دقیقه می خنده...همه یادسس دلپذیر می افتن...

مریم خانوم که خنده اش گرفته بود گفت:

_چقدر باحالین شما خانوم....

_ اَ...باز گفتی خانوم ...

_ببخشید...آخه تو زبونم نمی چرخه...

_بچر خوشنش مریم بانو....بچرخونش...

لیوان چایی رو سر کشیدم :

_دستت درد نکنه مریم بانو...خیلی چسبید...راستی مامان کجاست ؟...میگم صداب جبغ جیغش نمیـــادا...

مریم با خنده زبونشو گاز گرفت:

_این چه حرفیه ....گیتی خانوم به این خوبی....با دریا خانوم رفتن خرید ...به منم گفتن بیدارتون کنم....دانشگاه دارین...خیلی صداتون کردم...بیدار نشدین....دلناز خانومم که صبح گفتن...خودتو خسته نکن مثل همیشه ...به ساعت اولش نمیرشه....دوستتون هم چند 

بار زنگ زدن..گفتم بیدار نمی شین....این شد که دیگه سراغتون نیومدم...

_باشه مریم بانو ،من رفتم آماده بشم...تا این شادی نفله کلمو نکنده...

***

با خجالت ساختگی سرمو پایین انداختم....:

_ببخشید ...دیگه تکرار نمیشه....

یهو منفجر شد:

_تکرار نمیشه؟....تکرار نمیشه؟....به خدا دوست داشتم سر مو بکوبم به دیوار.....هزار بار زنگ زدم گوشیت....خانوم بر نمیداره....زنگ زدم خونه....مریم خانوم میگه خوابی...هرچب صدات میکنه بیدار نمیشی....امروز هیچی.....روزای قبل چی....

_ببخشید دیگه شادی جون.....حالا تو حرکت کن به کلاس دوم حداقل برسیم....حرصم نخور دیگه.....نمی گی شیرت خسک میشه؟....حالا کی باید به این بچه شیر بده...؟

شادی که کم کم داشت به خنده می افتاد گفت:

_تو نمی خواد به فکر من باشی....خیلی از دستت شکارم.....بعدا حساب رسی میکنم بهت...

بعد ماشین و روشن کرد و به سمت دانشگاه راه افتادیم...

___

ا صدای خسته نباشید استاد نفس بلندی کشیدم با لگدی که شادی به پام زد فهمیدم"بد بخت شدیم" کتا بامو جمع کردم ،یه نگا به شادی انداختم که داشت با استرس نا خوناشو میجویید یه تشر بهش زدم :

_چیـــه انگار میخوان زنده به گورش کنن..!!!جمع کن این بساطو فوقش یکم تهدید می کنن دیگه...

یهو جن گرفتش:

_فوقش یکم تهدید میکنن....؟آره...؟ برای بار چندمه که بخه خاطر شما...خانوم خرسه خوشخواب ...داریم غیبت می خوریم ؟...اونم درس به این مهمی...دلپذیر داری اعصابمو خورد میکنی ها... هرچی گفتم تو خوابت سنگینه بیا بعد از ظهر کلاس بگییریم...خانوم برنامه شون بهم می خوره...دیگه نمی تونن به باشگاهشون برسن...

_دختر یکم نفس بکش..آره خودمم پشیمونم...ولی ..کار از کار گذشته..حالا بیا بریم ببینیم حراست چه خوابی برامون دیده...

_خوابای رنـــــگی دیده ،رنگــــی

مغنه م و مرتب کردم و تو گوش شادی گفتم:

_بس کن دیگه ...خودم درستش میکنم...

با شادی به اتاق بزرگی که سر درش زده بود ...حراست....وارد شدیم. دکتر غفوری با دیدنمون اخماش تو هم رفت.گلومو صاف کردم:

_سلام دکتر

شادی هم با اضطراب سلام کرد:

_س...سلام استاد

دکتر غفوری_سلام خانوم ها.....الان هم نمی اومدید...شما مثه اینکه فراموش کردین که ایـــنجا دانشگـــاهه...و قوانیـــنی داره ...اونهم دانشگاه ما ....که جزو پنج دانشگاه اوله....

به حرف اومدم:

_دکتر درسته ما غیبت کردیم...ولی عمدی نبوده...

دکتر غفوری_عمدی نبوده...؟......میشه بفرمایید شیش بار غیبت...اونهم توی ساعت اول..

چجوری می تونه اتفاقی باشه...؟...خانوم ها ...ما تحمل دانشجو های بی انظباط رو نداریم..

شش بار غیبت چه معنیــی می تونه داشته باشـــه...؟

شادی با تته پته:

_ببخشید دکتر دیگه تکرار ...ن....نمی..شه

دکتر غفوری_این دفعه بخششی وجود نداره....با وجود شما اعتبار دانشگاه علوم پزشکی پایین میاد...ما به دانشجو های بی انظبا ط نیاز نداریم...

صدای تک زنگ گوشیم اومد فهمیدم الهامه...باید یکم دیگه طولش میدادیم..

من_ولی دکتر ما فق...

با باز شدن در به وسیله ی استاد صالحی حرفم نصفه موند هیچ وقت از دیدن استاد صالحی اینقدر خوشحال نشده بودم....حیف که کارم گیرته...

استاد که با دیدن ما گل از گلش شکفته بود ...حالت دستپاچه ای به خودش گرفت رو به دکتر غفوری گفت:

_ببخشید دکتر نمی دونستم کار دارید بعدا مزاحم میشم...

دکتر غفوری_بیا تو صالحی جان...تو که غریبه نیستی ...دانشجو های خودتن...دارن راجع به غیبت های مکررشون باز خواست میشن...آخه دانشجوام اینقدر بی توجه...؟

استاد صالحی در حالی که روی یکی از صندلی ها مینشست رو به دکتر غفوری گفت:

_بله دکتر ...اطلاع دارم ...ولی خانوم آریـــا فر و یــوسفی از بهترین دانشجو های من هستن...بعد با نگاه مشتاقی رو به من ادامه داد:

_وما نمی خوایم که ...اونا رو از دست بدیم!!!

حس کردم حرفش دو پهلو بود!!یهو شادی نیشگون ریزی از بازوم گرفت یعنی"مفهومو بگیر"

دکتر غفوری _بله،..ولی انظباط و نظم بحثش جداست..راجع به شیطنت های خانوم ها به خصوص آریـــــا فر شنیدم که جزو موارد انظباطی هستش...

من که میدونم تو از کی راپورت میگیری !!!با یه نگاه عصبی که مخلوطی از خواهش داشت به صالحی نگاه کردم."جون مادرت این پیر مردو راضی کن"صالحی که متعجب شده بود شایدم با خودش میگفت اشتباه دیدم رو به دکتر غفوری گفت:

_دکتر جان اگه من بخوایم ایندفعه گذشت کنین...و چشم پوشی کنید روی منو زمین می اندازید..؟

دکتر غفوری که مجاب شده بود رو به استاد صالحی گفت:

_فقط به خاطر شما دکتر...!!!بعد نگاه خصمانه ای به ما کرد که شادی خانوم که درد نیشگون گرفته بود دوباره نیشگون گرفت ایندفعه به این معنی"اگه دوباره خوابیدی برای خودت فاتحه ختم کن"

حالا که عملیات با موفقیت انجام شد رو به دکتر غفوری با لحن نه چندان جالبی گفتم:

_ممنون دکتر که اجازه دادین ...ما اینجا بمونیم..

دکتر غفوری که کاملا پرت بود:

_خواهش میکنم ...فقط این بار آخرتون بود..بعد ضربه به پشت صالحی زد :_به خاطر صالحی عزیز...و لبخندی به دکتر صالحی زد و دکتر صالحی جواب داد.

با تشکر شادی از دکتر غوری و صالحی بیرون اومدیم....

شادی نفس عمیقی کشید بعد انگار که از بند آزاد شده گفت:

_آخیــــش ،فکرشم نمی کردم...جون سالم به در ببریم...دست استا د صالحی درد نکنه..

با شنیدن اسمش صورتمو جمع کردم...خدایا که می خواد اینو تحمل کنه...

چند ثانیه بعد استاد صالحی هم از اتاق بیرون اومد و با دیدن ما لبخندی زد...شادی رو به استاد گفت:

_استاد ممنون که کمکمون کردین...واقعا نمی دونم چجوری تشکر کنم... استاد نگاه مشتاقی به من کرد و گفت:

_خواهش میکنم...وظیفه ام بود...هر موقع ....هرجایی کارتون گیر کرد ...دریغ نکنین..

هه هه فکر کن من کارم به تو گیر بیفته...این یه بارو از دستم در رفت...شادی لگدی زد یعنی تو هم یه چیزی بگو...

من_ممنون استاد...دریغ نمی کنیم..."حتما"...شمارو مطلع میکنیم...با اجازه..

بعد دست شادی رو کشیدم..و راه افتادیم..به سمت بیرون از دانشگاه.

شادی_وای خدا چه به موقع رسید....دلپذیر ...اصلا فکر نمیکردم این خاطر خواه شما ..یه جای به درد بخوره..

_می خوام صد سال سیاه خاطر خواه نباشه...بزنم همیچین فکشو بیارم پایینا..حرصمو در آورده بود...شما هم که بلد نیستی مثه آدمیزاد حرف بزنی فقط جفتک می پرونی..در ضمن اینکه صالحی بفهمه کار خودم بود...

شادی که هیجان زده شده بود پرسید:

_واقعا...؟..چجوری؟...

_بیا بشینیم الان الهام میاد بهت میگم....

در همین حال الهامو دیدم که داشت دنبال ما میگشت...شادی براش دست تکون داد ...

_به به سلام به دوزتان عزیزم....دستمو ماچ کنین که کارتون ...رو راه انداختم..

شادی که گیج شده بود گفت:

-تو ...ولی استاد صالحی که...

الهام پرید تو حرف شادی و با هیجان تعریف کرد:

_آمار استاد رو از بچه های ترم بالایی گرفته بودم...وقتی دلپذیر گفت احضار شدین گفتم باید دست به دامن کسی بشیم که حرفش...خریدار داره...کی بهتر از استاد صالحی که هم استاد...وبا شیطنت ادامه داد:_وهم واله وشیدای..دلپذیر..بعد با دلپذیر هماهنگ کردیم که وقتی شما رفتین حراست ..من هم برم با استاد حرف بزنم ...تا شما اخراج نشین...

شادی پرید تو حرف الهام:

_خوب بعدش چیکار کردی ...به استاد چی گفتی...؟

الهام با لحن شیطونی روبه من گفت:

هیچی آخرای کلاس خودمون ..اومدم بیرون و به حالت دو رفتم کلاس استاد..استاد که بدبخت شوکه شده بود گفت چی شده خانم شایگان اتفاقی برای "کسی "افتاده ...؟

منم مثلا خیلی ناراحتم گفتم استاد بیان بیرون از کلاس تا براتون بگم...

بعد گفت:

_خانوم شایگان بگین چی شده....دارم کم کم ...می ترسما..

گفتم :

_استاد ..دلپذیر و شادی ..اتاق حراست هستن..به خاطر غیب های مکرر قرار ه اخراج بشن..تو رو خدا شما یه کاری کنین...

بعد استاد حرف من تموم نشده بی توجه به کلاس دوید سمت اتاق حراست..حالا من نمی دونم یا بخندم...گفتم استاد صالحی هم از دست رفت..من پشت سرش دویدم همین جوری زیر لبی می گفت:

_کسی همچین حقی نداره.. بعدشم که شما میدونین.

شادی با لحن احساساتی گفت:

_وای خدایا...چقدر رومانتیک ..چقدر رویایی...

حرصم گرفت همین جوری برای خودشون چرت و پرت بلغور می کردن...یه نیشگون محکم از شادی و یه پس گردنی مهمون الهام کردم...

شادی_آیی..دختره ی بیشعور...نگا بازومو کبود کرد..

الهام هم داشت گردنشو ماسا ژ میداد گفـت:

_ای خدا...بشکنه این دست...بشکنه که نمک نداره...بیا و خوبی کن دو رو زمونه ی بدی شده...دلپذیر حالا یکی هم پیدا شده ضربه تو سرش خورد و عاشق توی بی ریخت شد...می خوای دکش کنی؟

شادی_راست میگه..استاد به این خوبی...هم خوش تیپه ...هم مهربون..و بالحن رویایی:

_وهم عاشــــق

ای خدا !!!منو گیر چه کسایی انداختی...یهو بلند شدم و جیغ زدم:

_دوتا تون خـــفــــه شـــین...!!!

که خدارو شکر زبون بستن میدونن وقتی اخلاقم سگی شد باید هیــــچی نگن...

_حالا بلند شین بریم...

مثه جوجه اردکای زشت پشت سرم راه افتادن...یه نگاهی به اطراف انداختم تا ماشین شادی روپیدا کردم با لحن طلبکارانه ای گفتم:

_ســـویـــچ...

شادی بی هیچ حرفی سویچ ماشینو داد شنیدم که الهام زیر لبی گفـت:

_باز هاپــــو شد....!

شادی هم تایید کرد.هر سه سوار شدیم و بس حرف حرکت کردم ..وقتی به خونه رسیدم..پیاده شدم 

رو به الهام گفتم:

_کیفمو بده...

الهام کیفمو داد بعد باشادی همزمان گفتن:

_ببخشیـــــــد دلی...

با نگاه به چهر ه ی غمگینشون خندم گرفت...گفتم:

_دیگه تکرار نشه...حرفی از صالحی جلوی من نمیزنین...

هر دو با کله تایید کردن...

¬¬-من دیگه رفتم...خدا حافظ

شادی و الهام:

-خدا حافظ ها پـــــو

غش غش خندیدم...بی چاره ها حق داشتن...زنگو زدم که در با صدای تیکی باز شد...

______

سلام علیکم....اهل منزل ...؟....خانه نیستین...کجایید..یکی بیاید به استقبال پرنسس....که دارد از 

خستگی غش میکنــــد...

صدای خنده ی بابا رو از توی حال شنیدم.

بابا_چه دورو زمانه ی بدی شده...که باید پادشاه به ...استقبال پرنسس برود...

آروم آروم به طرف بابا رفتم....روی یکی از مبلای راحتی نشسته بود و اخبار سراسری نگاه میکرد...

جلوی بابا ایستادم و تعظیمی کردم...:

_خیر ...پادشاه منظورمان به ان دلناز گور به گور شده بود...

بعد محکم گونه ی بابا رو بوسیدم...بابا که لباش به لبخند دلنشینی باز شده بود ...دست انداخت دور گردنم و پیشونیم رو بوسید....

عاشق این محبت هاش بودم که بی دریغ نثارمــون می کرد...

بابا_خـــانوم دکــــتر من...امروز دانشگاه چطو ر بود....؟

_ بدک نبود...

بابا که از قیافه ی پـــکرم فهمیده بود یه چیزی شده گفـــت:

_چیزی شده دخـــترم؟

_چیزی که نه..ولی امروز نزدیک بود .....نزدیک بود 

بابا که نگران شده بود گفت:

_نز دیک بود چی دخترم..؟

_نزدیک بود من ....و ....شادی ...از دانشگاه

نفسمو محکم فوت کردم:

_اخــــــــــــراج بشــــیم... به خاطر غیبت توی ساعت های اول....

سرمو آروم آوردم بالا ....منتظر بودم که بابا هم ...منو باز خواست کنه...ولی در کمال تعجب

بابا چهره اش از هم باز شد و شروع کرد به خندیدن....

چند ثانیه نگاه به قیافه ی کلافه ام میکرد ....دوباره شروع میکرد به خندیدن...

اخمام رفت تو هم....می دونم الانم بابا خاطر این خوش خوابی داره تو دلش منو مسخره می کنه...

با لحن اعتراض امیزی گفتم:

_بــــابــــــا

که یهو خندش قطع شد....منم به حالت قهر رومو به طرف تلویزیون برگردوندم...

_وزیر امور خارجه ی ایران...با همراهان خود ایران را به مقصد ژنو ترک کردند...این سفر کاری 

که قرار است از صبح پس فردا با گروه 5+1 آغاز شود ... کشور هایی نظیر...آلمان..

دیگه حرص خوردنم به نقطه ی اوجش رسیده بود....

_آه ...خسته شدیم دیگه ...صبح5+1....شب 5+1....کله سحر 5+1...خدایا ما چه گناهی به در گاهت مرتکب شدیم آخه...از صبح میرن با چهار تا آدم حرف میزنن ...چرت و پرت بلغور میکنن...ذوباره بر میگردن

آخه کمــــبود اخبار دارین...؟....بخدا فردا میام صدا و سیما خودم اخبار می گم براتون....چهار تا آهنگی 

چیزی بخش کنین...ببینید چقدر بازده هی تون میره بالا....

بعد نفس بلندی کشیدم....یه نگاه زیر چشمی به بابا انداختم ...که نگاهش به تلویزیون بود...ولی قرمز شده بود...

یه ضربه زددم رو پاش..:

_بابا جان ...بخند..بخند ...کبود شدی...

بابا این دفعه منفجر شد از خنده در هین خنده بریده بریده می گفت:

_حر...ص ن...خور...دخ...تر خواب......ا...لو

بعد محکم زد رو پام....فکر کنم تا دو ماه جاش کبود بشـــــــه.....

در همین حین....مامان خانوم وارد شد...خریدارو روی اپن گذاشت ...میخواست بره بالا که نگاهش به 

ما افتاد...برگشت به سمت پایین به بابا گفت:

_ چی شده احسان...چرا قرمز شدی؟

روبه من:

_دلپذیر ..چرا قیافت اینجوریه...؟

بابا با خنده اشاره به مبل وسطمون کرد و روبه مامان گفت:

_بیا گیتی....بیـــــا اینجا بشین....دخترمون یاد ایـــام مدرسه کرده....

ما مان که گیج شده بود اومد روی مبل نشست...و بابا هم شروع کرد به تعریف کردن.....

کم کم مامان هم به خنده افتاد...

مامان_یادش بخیر...وقتی دلپذیر دبستان بود یه ساعت بالای سر مینشستم ...نازو و نوازشش

می کرد...بیدارنمی شد...آخرش مجبورمی شدم در حین خواب بلندش کنم ....صبحونشو بدم...

و آماده اش...کنم.....تازه توی راه هم میخوابید....بزرگتر که شد گفتم...بزار خودش یاد بگیره...

ساعت رو زنگ میذاشت بعد بیدار که میشد می دید ساعت 9 شده...

بابا هم در ادامه ی حرف بابا گفت:

_بعد منم بارها و بارها می رفتم مدرسه ....تاخانوم خوابا آلوی مارو اخراج نکنن...

مامان_بر عکس دلپذیر دلناز خیلی خوابش سبک بود...با یه تقه از خواپ پا میشد...

اخی.....مامان و بابامون ...یاد بچگی های ما افتادن...از روی مبل بلند شدم...کیفمو برداشتم و به 

سمت بالا راه افتادم .از بالای نرده ها دیدم که مامان یه نگاه معنی داری بهم انداخت و چیزی

در گوش بابا گفت....بابا هم با لبخند سر تکون داد...

بعدا ته و توش رو در می آرم ...روی تخت یاسی رنگم دراز کشیدم ...و طولی نکشید که از فرط 

خستگی خوابم برد...

_______________

_دلـــــــی...زود باش ...

یه نگاه هول هولکی به خودم انداختم...بد نشده بود م....ولی چشمام به خاطر..خواب بعدازظهر یکم

پف داشت...شلوار لی مشکی با بلوز سفید ومشکی که روش طرح Love داشت ساده و لی شیک 

بود...یه آرایش خیلی ملایم...ساعت سفیدمو برداشتم و تند تند از نرده ها ســـــر خوردم...

در همین حین که کفشمو می پوشیدم ...دلناز با عجله از اتاقش بیرون اومد...و مثه من از نرده ها

ســـر خورد....

دلناز_به ....دلپذیر خانوم...چه خوش تیپ شدین...چشمم کف پاتون..

_به پای شما که نمی رسیم...قربوت تیپت ننه...

چقدرم همو تحویل می گرفتیم...

صدای جیغ مامان بلند شد:

_دختــــــرا زود باشـــــین....دیــــــر شــــــــد

رو به دلناز گفتم:

_بدو که جیغش در اومد...

تند تند از سالن بیرون اومدیم...و سوار ماشین بابا شدیم...مامان با اعتراض گفت:»

_یکم دیر تر می اومدین....وقت داشتینا...

منو دلناز زیر زیرکی خندیدیم....

بابا با نگاه جذابی رو به مامان گفت....:

_خودتو ناراحت نکن خانوم....دخترن دیگه....

مامان اخماش باز شد و لبخند زیبایی تحویل بابا داد....همیشه دوست داشتم مثه مامان و بابا...با 

عشق ازدواج کنم...هنوز که هنوزه بعد از چندین سال زندگی عشقشون نه تنها کمرنگ نشده بود...

بلکه به قول بابا با هر نگاهی که به مامان می کرد"عاشق تر"هم می شد...

دلناز گفت:

_یعنی میشه منم عشق زندگیمو پیدا کنـــــم ؟!

_ بشین درستو بخون بچه ...این چیزا برات زوده

دلناز با لحن شاکـــی ای گفت :

_ اِ ...مثلاً تو چند سالتــه مامان بزرگ؟! ...همش چهار سال ازم بزرگتریا...

لپشو محکم کشیدم ...آبجـــی کوچولوی من...تازگیا متوجه نگاه های رادین به دلناز شده بودم... 

ولی میدونستم که رادین انقدر با شعور هست که هنوز چیزی رو نگه...چون دلناز ام امسال 

پشت کنکوری بود و هنوز برای عشق و عاشقی وقت داشت...و باید خودش برای زندگیش تصمیم 

می گرفت..و اِلا ...کی بهتر از رادیـــــــن..؟!

مامان دوباره شاکی شد:

_ باز شما دوتا به هم پریدیــــن؟!

بابا در حالی که ماشین و پارک می کـرد با شیطنت گفـت:

_ خانوم عصبانی ..و ...دخترای شیطون من ..پیاده بشید..

منو دلناز با حرص:

_ بـــا بـــا

مامان مشتی به شونه ی بابا زد و گفت:

_ما امشب بر میگـــردیم خونه دیگه...؟؟

بابا زنگو زد و روبه هر سه تای ما گفت:

_ گردن من از مو باریکتـــره...همین جا تسلیم میشـم..

همه خندیدم و رفتیم داخل.

خونه عمو حسام با خونه ی ما فاصله ی زیادی نداشت...حدود دو سه خیابون .

از در که وارد میشدی باید حدود هزار متر راه میرفتی تا به در ورودی برسی...هرچند خونه ی ما هم 

تفاوت زیادی نداشت و دلیلش علاقه ی بابا و عمو...به خونه ی بزرگ بود و هر دو خونه دسترنج این دو

برادر بود...

دور تار دور خونه فضای سبز زیبایی کارشده بود که در بین اونا درخت های انار و گردو و انگور می 

درخشید ....فواره ی خوشگلی هم وسط قرار داده شده بود که ماهی آبی رنگی وسط اون آب رو به 

اطراف می پاشید...قسمت پشت ساختمون هم مثل خونه ی ما جای استخر بود ....جایی که 

عاشقش بودم...ولی نه بیشتر از والیــــبال..البته سالن دیگه ای هم برای ورزش های دیگه

بود...عمو هم که از علاقه ی من به والــــیبال با خبر بود دستور داد که سالنی رو برای 

والیبال خط کشی کنن..تا به قول خودش "وقتی دلپذیر عزیزم میاد اینجا از تمرین های روازانه اش عقب 

نمونه...(آخه تحویل گرفتن تا چه حد..؟)

بالاخـــره بعد از کیلومتری راه رفتن به در ورودی رسیدیم...عمو و زن عمو و رادین به استقبال 

اومدن..

زن عمو با لبخند بغلم کرد و عمو با محبت پیشونیمو بوسید...بعد دستشو انداخت دور شونه ی منو و 

دلناز و با هم به داخل رفتیم...

صدای رادین از پشت سرمون اومد:

_ بابا ...بازم برادر زاده هاتو دیدی منو فراموش کردی...؟؟

عمو حسام منو دلناز رو بیشتر به خودش فشار داد و گفــت:

_مـــرد گنده به دخترای من حسودی می کنی..؟

رادین با شیطنت گفت:

_ بابا شما کی دختر دار شدین من نفمیدم...؟؟ای کلک ها دور از چشــ

خنده امو به زور کنترل کردم ....عمو با تشر:

_رادیــــــن...!!!

صدای خنده ی بابا اومد و در حالی که پیش عمو می نشست گفت:

_ امان از دست شما جوونـــــا...حسام این پسر رو هر جا ببری کل زندگیتو ریخته رو داریه...

عمو هم خندید و گفت:

_جوون هم جوونا ی قدیـــم..اون زمونا ما جرات نمیکردیم پامون رو جلوی بابا مون دراز کنیم 

یا مستقیم تو چشمش نگاه کنیم ..

رادین با شیطنت تو حرف عمو پرید :

_ اِ ..بابا...شما که خودتون گفتین شما و عمو احسان خیلی اهل شیطنت بودین ...و

منو دلناز داشتیم زیر زیرکی می خندیم که صدای داد زن عمو بلند شد...:

_رادیــــن...بیا این سینی چایی رو ببر بعدشم بیا پیش من که یه سیلی امانت داری...

با حرف زن عمو همه بلند خندیدم...رادین با سینی چایی برگشت و گفت:

_ دخترم دختـــرای قدیم..زمون ما مرد به سیاه و سفید دست نمی زد ..حالا زمونه بر عکس شده..

زن عمو خواست دوباره بگه "رادین"که رادین گفت:

_ آقا ما غلط کردیم ....نوکر این دخترا هم هستیم...اصلن هر کاری بود از بشور و بساب و آشپزی و 

شستو و شوی دستشویی و تمیزی فاضلاب..

دلناز گفت:

_ اَه...حالمونو بهم زدی...مثلا داریم چایی می خوریما...

رادین دیگه چیزی نگفت و چند ثانیه ای به دلناز خیره شد...

کم کم بحث کار پیش اومد که ترجیح دادم بلند شم تا خوابم نبرده..

نگاهی به زن عمو دریا و مامان انداختم که غرق صبحت بودن... به طرفشون رفتم که زن عمو بادیدنم

چشماش برقی زد و با لبخند بهم خیره شد...

یکمی مشکوک شده بودم..میدیدم که مامان و بابا هم آروم با هم حرف میزنن.. حالا هم زن عمو و مامان ....

معلوم نیست چی تو سرشونه...و چه فکرایی دارن..

روی صندلی خالی کنار مامان نشستم...

زن عمو پرسید:

_عزیـزم از دانشگاه چه خبر..؟...همه چی خوب پیش میره..؟

_ممنون..همه چی خوبه...

مامان گفت:

_امروز نزدیک بود ..ازدانشگاه..

یهو تو حرف مامان پریدم:

_مامان..

مامان چشمکی به نگاه منتظر زن عمو انداخت به این معنی که"بعدا همه چیو برات تعریف میکنم"

زن عمو هم لبخندی در جواب مامان داد و سرشو تکون داد..

خدایا...منو نجات بده..فقط این اوبامای بیچاره نمیدونه که من چقدر خواب آلو ام...

مامان بدونه کافیه دیگه...اونقدر بازن عمو مچ هست...که تمام اوضاع و احوال زندگی من تو دستشون

باشه..یعنی هرچی پیش می اد اولین نفر زن عمو دریاس که با خبره ...البته زن عمو دریا 

هم همینطور کمی هم بیشتر از مامان ...کلا این دو تا جاری از زیر و بم زندگی هم باخبراند...!!!

یادمه وقتی اتفاقات جالب توی مدرسه رو برای مامان و بابا تعریف میکردم..فرداش عمو و ز عمو 

از ریزترین جزئیات اون اتفاق باخبر بودن...

مثلا وقتی که سرکلاس دبیر زبان انگلیسی مون که به شدت از سوسک وحشت داشت یه پلاستیک 

پر از سوسک رو توی کلاس پخش کردم که جیغ بنفش کشیدن دبیر همانا...فرار کردنش از کلاس 

همانا...و کنسل شدن امتحان میـــآن ترم...همـــــانا..

جالبش این جاس که روز بعد عمو وقتی اومدن خونه ی ما...منو محکم بغل کردو گفت:

_ دختر شیطـــــون مـــن....حالا این همه سوسک رو از کجا گیــــر آوردی.....؟؟؟!!!!!

من که تا نیم ساعت گیج بودم...

البته قابل ذکر هست که از وقتی دانشگاه رفتم شیطنت هام خیلی کمتر شده ولی هنوز وجود داره...

چند دقیقه بعد به رادین و دلناز پیوستم که داشتن سر چیزی بحث می کردن...

رادین_ اصلن رشته ی حقوق به درد تو نمی خوره...

دلناز_ولی من که عاشق حقوقم

رادین_همش با ماده و قانون سرو کارداری...حوصله ات سر میره..

دلناز_ نه اصلا هم اینجوری نیست ..چون تو خودت بدت میاد اینجوری فکر میکنی...

رادین_بدم نمیاد..ولی رشته ی زمختی یه..به درد روحیه ی تو نمی خوره..

خنده ی بلندی از این کل کل دونفر سر دادم و رو به رادین گفتم:

_حقوق به این خوبی..بازار کارهم داره...مشکلش کجاست..؟؟

رادین پوفی کشید و گفت:

_میدونم که رشته ی خوبیه...ولی به درد دخترا نمی خوره...روحیه اشون رو مردونه می کنه..

آهــــــــان!!!فهمیدم که چرا اینقدر رادین داره اصرار می کنه ...نگو آقا سنگ خودشو به سینه میزنه..

نمی خواد دلناز احساسات لطیف و دخترو نشو ازدست بده...

یهو توی جلد شیطنت ام فرو رفتم :

_اینجوری خیلی بهتره...زمونه ی بدی شده ...بهتر که آدم احساساتشو خیلی کم کنه...تا ازش 

سوء استفاده نکنن..خودت که میدونی (با لحن اغراق آمیزی):

_جامعه پراز گرگه...دلناز ..یا ..دخترا کلا احساسانی اند...و این خوب نیست..پس رشته ی حقوق 

علاه بر تحصیلات و بازار کار می تونه ....میتونه روی روحیه هم تا ثیر بذاره..

یهو رادین دستاش مشت شد وبا لحن عصبانی.. گفت:

_غلط کرده اونی که بخواد پاشو...فقط یه قدم...از گلیمـــش فراتـــر بذاره...

دهنم باز موند..همیشه رادین رو شوخ دیده بودم...والان از این رگ غیرتش که با یه جمله ی من بالا 

اومد خیــــلی تعجب کردم...

دلناز بیچاره ام که گیج شده بود ...ونمی دونست جریان چیه..

دوباره به رادین نگاه کردم...

سرشو انداخته بود پایین و ابرو هــاشو در هم کشیــده بود...از این حالتش جا خوردم...

این حالت خیلی برام آشنا بود...و منو یاد کسی نمی انداخت جز برادرش " رادمهـــــر"

هر چند که خیلی برام گنگ بود و زیاد یادم نمی اومد ولی این اخم کردن رو خوب یادمه..خیلی خوب

از یاد آوری موضوعی همیشه سعی کرده بودم از توی حافظه ام بیرونش کنم...واصلا فکر هم بهش 

نکم ذهنم آشفته شد..

یه نفس عمیق کشیدم و سعی کردم مثل همیشه ذهنمو خالی از این موضوع کنم...

دلناز سعی کرد اوضاع رو جمع و جور کنه...هر چند مطمئن بودم دلیل عصبانیت رادین رو نمیدونست.

دلناز_ خیلی خوب بابا ...حالا انگار فردا می خوام برم دانشگاه...تا اون موقع اصلا شاید قبول نشدم...

رادین زیر لبی چیزی گفت که من به خاطر گوشای تیزم فهمیدم."ترسم از اینه..که مطمئن ام ...قبول

میشی"

آخـــــی !!!عزیــــزم!!! دیگه نتونستم جلوی این همه احساسو بگیرم...

باید خودم دست به کار شم ...

رو به دلناز گفتم:

_برو به زن عمو کمک کن میوه هارو تعارف کن...!

دلناز بی هیچ حرفی بلند شد...آبجی کوچیکه من..

نگاهی به رادین انداختم که هنوز تو هم بود...

ضربه ای به شونش زدم که بیچاره چون تو فکر بود از جاش پریــد....

لبخندی زدم و گفتم:

_می دونم دردت چیه پسر عمــو..!

رادین که متعجب شده بود گفت:

_دردَم..؟

با شیطنت شعری رو بلند رو زمزمه کردم:

دَردم از یــار اســـت و درمــــان نیــــــز هَم

دِل فدای او شــد و جــــان نیـــــز هَـــــم

رادین یهو قیافش نگران شد خواستم مجابش کنم که صدای با شیطنت عمو حسام رو شنیدم:

_دلپذیر جان...شاعـــر شدی عمو؟؟...شعری ام در وصف این زن عمو دریات بگو ما بخونیم دلشو 

بدست بیاریم..

زن عمو گفت:

_ اِ...حسام جان...من همون سی سال پیش ..دلمو از دست دادم...

عمو با نگاهی که عشق در اون موج میزد به زن عمو گفت:

_ما چاکر دل شمام هستیم...دریا خانوم...

زن عمو دریا لبشو گزید و به ما سه تا اشاره کرد یعنی "مجردن،هوایی شون نکـــن"

چه عشقولی شده جو....اون از مامان و بابا...این از زن عموو عمو...اینم از رادین... فقط منم که عذب 

موندم...نه دلپذیر به منطقه ی ممنوعه وارد نشـو!!!

اوه...از بحث اصلی دور شدیم...

رو به رادین گفتم:

_داشتیم چی می گفتیم؟

رادین خواست چیزی بگه که گفتم:

_آهــــــــا!!!دردم از یار استـــــــ

با صدای رادین دست از شیطنت برداشتم:

_دلپذیر...

گلومو صاف کردم و گفتم:

_ می دونم که ...دلناز رو...دوست داری...

یه نگاه به قیافه ی نگرانش انداختم و ادامه دادم:

_و...خوشت نمیاد حقوق بخونه...ولی تو باید به نظراتش احترام بذاری...امــا...رو کمک من حســاب 

کن..!

رادین که قیافش از نگرانی در اومده بود و دوباره رنگ شیطنت به خودش گرفته بود گفت:

_ مرسی..خواهـر زن عزیزم...دوست داشتم زود تر از اینا بهت بگم...حالا که من پسر خوبیم...

میشه یه کاری کنــــی..

_که دلناز...حقوق قبول نشـه.؟؟

_ای سوءاستفاده گـــر...نه خیـــرم نمیشه...اون به حقوق علاقه داره..تازشم کی گفته ...من خواهر 

زن توام..؟

رادین دوباره قیافش پکر شد و گفت:

_دلـپذیر اذیتم نکن...علاقه ی من...به دلناز ...علاقه ی یه روز دو روز نیست...ریشه تو بچگـی داره...

من نمی خوام دلناز و از دست بدم...ولی الاغم نیستم که ندونم هنوز ...زوده.. شبا از نگرانی خوابم 

نمی بره و سخت تر اینه که نمی تونم به کسی از این علاقه بگم...

حالا که تو می دونی...میشه کمکم کنی..تـــا از دستـــش ندم..؟!

بعد نگاه شیفته ای به دلناز که داشت میوه میخورد انداخت...

درسته که رادین دلناز رو دوست داره...ولی خوب دلنازم حق انتخاب داره...و ممکنه خواستگارای زیادی

داشته باشه...پس باید نه سیخ بسوزه...نه کباب..

بعد از یه حلاجی توی ذهنم به رادین گفتم..:

_ببین پسر خوب...چاره ی تو فقط صبر کردنه...تو باید بذاری اون با فکر باز تصمیم بگیره...خوب میدونی 

که اگه علاقه دو طرفه نباشه...این تویی که ضربه میخوری..می دونم برات سخته که کسی رو غیراز 

خودت کنارش تصور کنی...

بعد ازاین جمله رادین صورتش قرمز شد...میدونستم سعی داره خودشو کنترل کنه...و همه اینا از

شدت علاقه اس...

در ادامه حرفام گفتم:

_ولی چون دوسش داری باید صبر کنی...بذار اونم به تو کشش پیدا کنه..امـــــآ...راجع به کنکور کمکت 

میکــــنم...

رادین به حرف اومد:

_ممنون دلپذیر...که اینقد ر منطقی برخورد کردی..یه باری از دوشم برداشته شد..

بعد با شیطنت گفت:

_ایشالا...تو عروسی ات جبران کنم

یه نیشگونی از بازوش گرفتم ...بعد حرصی گفتم:

_تودست از شیطنت بر نداریا...لازم به جبران نیست مهنــــدس

رادین دستشو گذاشت رو بازوش و گفت:

_بد بخت به اون شوهــــرت...سر یه هفته تمام بدنشو کبـــود کـــردی

_اَه..اینقدر بدم میاد از این مـــردای سوسول و نازک نــــارنجــی..

رادین سر شو آورد جلو و آروم گفت:

_خیـــالت جمع..نه سوسوله...نه نازک نارنجی..بعد یه فیگوری از بازوهاش گرفت وگفت:

_همه اش عضله اس...مثه برادر ش..

خدایــــا !!!چرا این روزا هر چی من میخوام این مسئله رو از ذهنم پاک کنم...یکی هست که اونو وارد

ذهنم کنه...اَه

خودمو جمع و جور کردم...و انگار که چیزی نشنبدم...

بعد انگشت اشاره امو به طرف رادین گرفتم و مثه خودش با شیطنت و صدای آرومی گفتم:

_حواست باشه که....کارت پیشم گیره...

رادین سریع گفت:

_باشه ...باشه..حواسم هست..اصلن بیا هی ازم نیشگون بگیر..اگه من چیزی گفتم..

دیگه نقطه ضعف رادین خوب دستم اومده بود...دلنـــــاز!!!

دلناز ظرف میوه رو به سمت ما آورد...خودشم روی صندلی جفتی رادین نشست...

نگاه خریدارانه ای به هر دوشون انداختــــم...الحق که بهم می اومدند...

رادین قد بلند و هیکل مناسب که توپر بود ولی چاق..نه..به قول خودش کم خرجشون نکرده بود...

موهای قهوه ای تیره که به مشکلی میزد...چشمای درشت و شفاف به رنگ عسلی..ولبی که

نه کوچیک بود نه بزرگ و پوست گندمی...و بینی کوچیک..

دلناز هم قد بلند بود ولی از من کوتاه تربود..حدود 5_6 سانت،موهای طلایی صاف و یه دست...چشم

و ابروی درشت و سبز رنگ..لبای غنچه ای و قرمز...وبینی قلمی ..و کمی هم از من لاغر تر..

رادین درحالی که سیب و پرتغال قاچ می کرد..به حرفای دلناز هم گوش میداد.....دلناز هم بی توجه به

قاچ های که رادین می داد بخوره..با هیجان راجع به یه مسئله ی ریاضی که فقط تو کلاس خودش 

تونسته بود حل کنه توضیح ...میداد..

یه نگاهی به ساعت انداختم..عمو و زن عمو با مامان و بابا گـــرم صحبت بودن...و تو چشمای هر چهار 

تاشون میشد برق شادی رو تشخیص داد...

فردا ...کلاس نداشتم.ولی باید باشادی میرفتیم کتابخونه...راجع به بیماری ای که موضوع تحقیقمون 

بود...

مامان و بابا رو صدازدم..

_گیتی خانوم و آقا احسان..یه نگاه به ساعت انداختین..دیر وقته ها..

حالا خوبه هفته ای هفت بار همو می بینیما..یا عمو اینا میان خونه ی ما...یا ما میام اینجا...

با لآخره این مامان و بابای ما دل کندن...و چند دقیقه بعد خداحافظی کردیم.. 

محکم بغلم کرده بود و همچین می بوسید که انگار صد ساله منو ندیده...منو که ول کرد رفت سراغ دلناز و بیجاره رو محکم بغل کرد ...البته تقصیری نداشتا...اگه به مامانش برده باشه تعجبی نداره...آخرش رضایت داد و بعد از ده دقیقه اجازه داد بریم تو...

من_ راحیل جون...کمبود محبت داری عزیزم...بگو ..روزبه خان بیشتر بهت رسیدگی کنه...

راحیل که حرصی شده بود گفت:

_ دلپذیر باز نیومده شروع کــردی...؟...این از تو اینم از رادین...

بعد محکم رو قلبش زد و گفت:

_خدایا...چرا اینقدر به این لامصب محبت دادی که نثار این (اشاره به من) نسناس ها بکنه...؟؟؟

بعد دستشو انداخت رو شونه ی دلناز و با محبت گونه اش و بوسید و گفت:

_عزیزم...فقط تویی که قدر می دونی..به حرفای این خواهر خل و چلت گوش ندیا...تو فقط باید 

زیر دست من باشی...

دلناز_ باشه راحیل جون..قول می دم باهاش نگردم تا از راه به درم نکنه...

این دفعه نوبت من بود که حرصی بشم:

_ با شما دوتا با هم دست به یکی کردین...دو نفر به یک نفر...این بی انصافیه...

از لحن حرصی من خندیدن...

من_ اصلن می رم پیش پرند...

بعد از جام بلند شدم و رفتم سمت اتاق پرند کوچولو...

عزیــــز دلم...!چقدر ناز خوابیده بود ...ولی باید بیدارش می کردم...خیلی دلم براش تنگ شده...رفتم سمت تختش ...با پر شالم روع کردم به ناز کردنش...کلا کرم داشتم...به این بچه ام رحم نمی 

کردم...

یواش یواش چشمای خوشگل شو باز کـرد...با دیدن من خنده ی خوشگلی کرد و دستاشو به سمتم دراز کرد...محکم بغلش کردم...

_ پرندی دلم برات ..تنگ شده بود...

پرند هم سرشو تکون داد... از این حالتش دلم ضعف رفت و شروع کردم به قلقلک دادنش...

ای جــــانم...! با صدای بلند می خندید و جیغ می زد...

در حال بازی با پرند بودم که صدای راحیل رو شنیدم.

راحیل_ باز قلقلک دادی این بچه رو؟!...به خدا این قدر وقتی تو رو می بینه ذوق می کنه...من که مامانِشم رو اینقدر تحویل نمی گیره...

دلناز با خنده جواب راحیل و داد:

_ راحیل جون حــرص نخور...این بیشعور کلا مهره ی مار داره.

راحیل_ نه بابا مهره ی مار چیه...به این میگن ...خــــود شیــــــریـــنی...

پرند و بردم طرف راحیل و گفتم:

_پرندی خاله مامانو بزن باشه...

پرند یه نگاه به من کرد یه نگاه به راحیــل ..بعد دستشو دور گردنم حلقه کرد و گفت:

_مـــــــــا ....دیـــــــــــــــــــــ ــی

منظورش از دی...دلپذیر بود ...حتی این بچه هم اسمم به زبونش نمی چر خید..

تو گوشش گفتم:

_خـــاله جون...مامانی رو بزن ...باشـــه؟!

پرند خنده ی قشنگی کرد...بعد پاهای راحیل و گرفت و شروع کرد به مثلا کتک زدن راحیـــل با اون دستای کوچیکش..

راحیل که عصبانی شده ود و داشت حرص می خورد...دلناز پرندو از راحیـــل جدا کرد و بغلش گرفت

پرند یکی دو ثانیه آروم بود ...بعد یه جیـــــغ بنفش کشید و شروع کـــرد به گریه کردندیگه از خنده منفجر شده بودم...

پرند رو از دلناز جدا کــردم و شروع کردم به آروم کــردنش...

خودمم دلیلشو نمی دونستم ولی پرند به من علاقه زیادی داشت...من این بچه رو خیلی دوست داشتم هفته ای یه بار نمی دیدمش روزم شب نمی شد...دو روز منو نمی دید بی قراری می کرد

بعضی وقت ها روزبه عصبانی میشد و می گفت:

_انگار نه انگار من باباشَم...این بچه به جای اینکه مثله همه ی بچه ها وقتی باباشون از سر کار مییاد بدو طرفش و بگه بابا..چشمش به دره تا ببینه کی خاله دی دی میاد..

میونه ی راحیل با منو دلناز خیلی خوب بود...هر چند که بعضی مواقع سر به سر هم می ذاشتیم...

و کل کل ها مون به جاهای باریک می رسید ولی با هم جور بودیم...

راحیل دخترمهربونی بود که راهنمایی هاش حرف نداشت...دبیر شیمی و فیزیک بود و عاشق بچه ها... همیشه به دلناز توی درسا کمک می کرد...

و امــروز که مامان به من ماموریت داده بود دلناز رو ببرم پیش راحیل و بعد خودم به باشگاهم برسم...

چند دقیقه بعد از راحیل خدا حافظی کردمو به سمت باشگاه عزیزم راه افتادم...

هیچ چیز به اندازه ی والیبال بهم لذت نمی داد...

وارد با شگاه شدم و بعد از گــرم کردن با بچه ها شروع به بازی کـــردیم...

تا یک ساعت و نیم بعد همچنان در حال بازی بودیم...تازمانی که مربی سوت پایان رو زد...

شدیدا عرق کــرده بودم...از صبحم که با شادی دنبال کارای تحقیقمون بودیم ...دیگه واقعا نا نداشتم یه دربست گرفتم تا خونه...

بعد از یه دوش آب گـــرم به مریم خانوم سپردم واسه ی شام بیدارم نکنه...بعد از خشک کردن موهام لباس خواب خوشگل خــرسی مو پوشیدم و با لذت خودمو رو ی تخت پرت کـــردم...

واقعــــا ...هیچ چیز به اندازه ی خواب بهم لذت نمی داد...

***

صبح فردا با صدای کوبیده شدن در از خواب پریدم...اینقدر در رو محکم بهم میزد که آدم ناشنوا هم باید گوشاشو میگرف...چقدم وحشیه ...

همیشه صبحا وقتی از خواب بیدار میشدم....چند دقیقه ای گیج بودم...و وقت خوبی برای دست 

انداختنم بود...

دلناز در رو باز کرد و لبخند گشادی تحویلــم داد...

بعد گفت:

_ببخشید آجی...مأمورم و معذور...شادی گفت بیدارت کنم تا از ساعت اول جا نمو نین...

یه دو سه دقیقه ای گیج میزدم...هنوز خمار خواب بودم...پیشونیمو خاروندم...یه نگاهی به 

ساعت انداختم و یه نگــاه به دلناز...

ساعت شیش بود و این یعنی خیلی زود...

تازه مخم شروع به پردازش کــرد...

دلناز که این حالت منو دید خندید و گفت :

_ حال کــردی چه زود بیدار شدی...؟ ...شادی گفتا جوری بیدارش کن زهـــره ترک بشه...ایول شادی

و سریع دررفت...

ای شادی بیشعور...

در حالی که از جام می پریدم با صدای بلند گفتم:

_ دلنـــــــــــــاز ...خودتـــــــو مــــــــــرده فَرض کــــــــــــن...

و به سرعت دنبالش رفتم...

دلناز که داشت تند تند از پله ها پایین می رفت...یه نگاهی به عقب انداخت با دیدن من یه جیــغ بنفــــش کشیـــد و سرعتشو بیشتر کرد...

منم سریع روی نرده ها نشستم و ســـــر خوردم...

تند تند دنبال هم میدوییدیم...

دلناز رفت پشت مبلا سنگر گرفت..

با دو خودمو بهش رسوندم...

خواستم دستشو بگیرک که جیغی بنفش تر کشید و در رفت

مامان و بابا رو دیدم که بیچاره ها با قیافه ها ی کپ کرده مارو نگاه می کردن...

مامان به خودش اومد...

محکم زد رو گونه اش و گفت:

_ یا خـــدا...چی شده..؟...دزد اومده...

بعد یه جیغ محکم کشیدو گفت:

_ احســــــــــــــــان...!!!!!

بابا بیچاره که هنور توی خواب بود با جیغ مامان از جا پرید...بعد با حالت با مزه ای جپ و راستو نگاه کرد و گفت:

_هان ...چیه ؟چی شده...

یه نگاه به ما سه تا انداخت..که خشکمون زده بود...

مامـــان دو باره جیغی کشید و گفت:

_احســـــــــــــــان...دزد ددددددد اومـــــــده...

منو دلناز از حرکتای مامان و بابا تر کیده بودیم...

بابا از جاش پردید و تندتند رفت بعد به سمت در حـــال رفت ..

همین جوری که داشت به سمت در میرفت چون چیزی پا نکرده بود یهو لیز خوردو محکم روی سرامیکا ی کف سالن افتاد...

دیگه این صحنه دور از انتظار بود...

من و دلناز از خنده روی زمین ولو شده بودیم...

وای خدایا....

مامان بیچاره که نمی دونست بخنده یا بره بابا رو بلند کنه...

با خنده داشت به سمت بابا میرفت که نفهمیدم چی شد یهو کله ملق شد...

حالا دوتاشون روی زمین ولو بودن....

من که داشتم از ته دل قهقه می زدم...

واقعـــا که چه صبح جالبی شده بود...

بلند شدم و رفتم سمتشون...دلناز هم دنبال من پاشد ...من بازو ی بابارو گرفتم...دلنازهم مامانو خواستم چیزی بگم که چیزی از دهنم نمی می اومد بیرون...

یهو بازو ی بابا رو ول کردم و با صدای بلندی خندیدم...

مامان و بابا و دلناز هم کم کم به خودشون اومدن و چهار نفری خندیدیم...

بابا دستشو دور شونه ی مامان انداخت و با اون یکی دستش دلناز و بغل کرد و گفت:

_چه فیلم اکشنی شد...

تازه یادم اومد که واسه چی دلنازو دنبال می کردم........

داد بلندی کشیدم و گفتم:

_ دلنـــــــــــــــــازززز

بیچاره ها از جا پریدن ...دلناز خودشو سریع وسط بابا و مامان انداخت و با حالتی که مثلا می ترسه 

گفت:»

_ تو رو خــــدا منو نجـــات بدین....می خواد منو بکشــــــه....

بابا خنده ی بلندی سر داد و دلنازو به خودش فشار داد و گفت:

_ دلپذیر ...با دخترم کاری نداشته باش... لابد اذیت کردی اینم تلافی کرده دیگه...من تو رو خوب میشناسم...

دلنازم که پناه گاه امنی گیر آورده بود گفت:

_ تقصیر خودشه با این خواب خرسی...دیشب شادی گفت فردا صبح دلپذیر و با کمی ناز و نوازش 

بیدار کن...منم که حرف گوش کن...

مامان بی توجه به دعوای ما با آرامش به سمت آشپز خونه رفت...

تازه یادم افتـاد...دانشگــــــــاه

وای خدایــــــا!!! دیرم شد!!!

یا زهرا ده تا شمع نذر می کنم...فقط یه امروز و زود برسم ...بعد مثه فشنگ از جام پریدم...

مامان سری از روی تا سف تکون داد...

دیگه به این رفتارای من عادت کـــرده بود.

خدا نکشه این شادی ذلیل شده رو تازه یادم افتاد جمله اون روزش که گفت"بعدا حسابرسی می کنم 

بهت" با اون لبخند مرموزش...و تلافی امروز.

سریع مانتوی قهوه ایم و که تا وسط زانو بود پوشیدم...با یه شلوار و مقنعه مشکی و کیف قهو ه ایم 

که یه وری پوشیدم...

نگاهی به قیافه ی خودم تو آیینه انداختم...یکم بی روح بودم...یه رژلب صورتی ملایم زدم و یکم به 

گونه های بر جستم رنگ دادم...و در آخــــر یه دوش با ادکلن عزیزم..!

وقت بیشتری نداشتم پس یه صبحونه ی هول هولکی خوردم و با برداشتن سویچ ماشین مامان اومدم 

بیرون...

پامو روی پدال گاز فشردم و به ..7.. دقیقه نرسیده دم خونه ی شادی اینا بودم...

یه بوق زدم که خانوم اومد بیرون...با لبخند گشادی که رو لبش خودنمایی می کرد.که نشانه ی 

پیروزی بود...

***

خدا رو شکر سروقت رسیدیم...ساعت اول با استاد صالحی فدا کار کلاس داشتیم...

اکثر صندلیا پر بودن...

دوتا صندلی خالی ردیف دوم بهمون چشمک میزد...

شادی گفت:

_بدو بریم تا تصرف نشدن

فورا روی صندلی ها جا گرفتیم...

صدای سعید از پشت سرمون اومد:

_سلام خانوم ها...چه عجب که ساعت اول چشممون به جمالتون روشن شد

شادی_ بله از نور افکن های تو چشمتون مشخصه

صدای خنده ی دوستاش اومد..

سعید_ وای شما هم برق چشمای منو دیدین؟!..جنس چشمای من همینجوریه...زیــبا و بـــراق

این دفعه نوبت منو شادی بود که بخندیم...

هه چه تعریفی ام از خودش میکنه...پسره ی نچسب...زیبا و براق...اوغ

با ورود استاد صالحی همهمه ها خوابید...

سلام گـرمی به بچه ها کرد و کیفشو روی میز گذاشت...

چند ثانیه ای نگاهشو بین بچه ها گردوند تا به من رسید...با دیدنم لبخند متعجبی زد و سری تکون داد...

ایـــــشش...خیلی خوشم میاد ازش عرض اندامم می کنه...

بی توجه بهش رومو به سمت شادی برگردوندم.

استاد صالحی همچنان جدی مشغول درس دادن بود...

هر از چند گاهیم نگاهی به من می انداخت...

دستم از جزوه نوشتن خسته شده بود...واقعــا کلافــه شده بودم

شادی با صدای آروم گفت:

_ اگه بی محلی نمی کردی الان مجبور به این همه نوشتن نبودی...دختر یکم مراعات ما رو بکن

من_ حاضرم سه برابر اینو بنویسم ولی نگاهاشو رو خودم نبینم...

بعدم خودکارمو ول کردم و سرمو به پشتی صندلی تکیه دادم و پوفی کشیدم...

صالحی تا نگاهش به من افتاد دست از درس دادن کشید و گفت:

_ ببخشید بچه ها خستتون کــردم...!!!

صدای سعید بلند شد:

_ استاد دشمن خسته اس ...شما به درس ادامه بدین میخوایم..ما میخوایم بیشتر فیض ببریم

صدای داد بچه ها بلند شد:

_ تو خیلی به درس مشوقی برو از استاد کلاس خصوصی بگیر

_کم خودشیرینی کن

_ زیادی حرف میزنی

خلاصه بچه ها از خجالتش در اومدن

با صدای صالحی سرو صدا هــا خوابید:

_ بچــــه هـــا گوش کنید

روی تختم دراز کشیده بودم و داشتم به تحقیقی که صالحی ازش حرف زده بود فکر میکردم...

تحقیق راجع به چند تا اصطلاح پزشکی که تا الانی که از خدا عمر گرفته ام حتی اسمشون هم 

به گوشم نخورده بود..منابعی که برای پیدا کردن این اصطلاحات گفته بود ده تا کتاب قطور پزشکی 

مهم به زبان اصلی بود و تا کسی این کتابا رو نمی خوند نمی تونست به اون اصطلاحات 

دست پیدا کنه...

تحقیقی که صدای بچه ها رو در آورده بود.. کی میتونه ده تا کتاب انگلیسی قطور رو بخونه..اونم 

برای پیدا کردن چند تا اصطلاح ..یه حس مبهمی به من میگفت این کار صالحی برای تلافی بود

چندین بار پیغام داده بود به شادی که میخواد بامن حرف بزنه و راجع به علاقه اش بگه...

و هر بار من بی توجه انگار که چیزی نشنیدم با پر رویی تمام سر کلاسش حاضر میشدم...

خو چیکار کنم خوشم ازش نمی یاد زوره مگـــه؟!

بی خیالش!...شده بشینم اون ده تا کتابو گیر بیارم و تک تک شون و بخونم با این صالحی بووق حرف 

نمیزنم..!

همون یه باری که حرف زدم برای هفت پشتم بس بود...شادی که اینارو نمی دونه..میگه تو 

تحصیلکرده ی جامعه ای ازت بعیده که بایه خواستگار معمولی اینجوری بخوای رفتار کنی...

کاش یه "خواستگار معمولی" بود!!!

***

سشوارو به برق زدم ... مو هامو خشک کردم و صافشون کردم...بعد اتومو آوردم و همشو اتو کشیدم

اَه...لعنت به این موهای فر..

موهایی که بابا عاشقشون بود..تا کمرم میرسید ..و جز درد سر چیزی برای من نداشت.همیشه 

صاف کردنشون اعصابمو خوردمی کرد..امــــآ با این حال بابا اجازه نمی داد حتی کوتاهشون کنم...

خودم عاشق موهای صاف بودم ..همیشه حسرت موهای دلنازو می خوردم ...چون با یه شونه 

صاف میشد...اما موهای من اینقد صبا وزوزی میشد که دوست داشتم با همین انگشتام دونه دونه 

اش و بکَنم...

وقتی صاف میشدن تا زیر باسنم میرسید..پوفی کشیدم...خدایا شکرت..!!

مانتوی آبی نفتیمو که تا زانو میرسید پوشیدم...با شلوار و کیف دستی مشکی و روسری بلند ترکمنی

که مخلوطی از آبی و مشکی و طلایی. عاشق این روسری های بلند بودم و کلکسیونی از رنگ ها

و طرحای مختلف داشتم.

یه آرایش خیلی ملایم کردم و با ادکلن چی چی عزیــــزم تیپمو کامل کــردم!...

خانوم وار از پله ها اومدم پایین...

مامان تو آشپز خونه بود و مریم خانوم هم داشت گردگیری میکرد...آخه الان چه وقت این کارا بود

معمولا تمیزی خونه رو صبح ها انجام میدن ..

الهام یه تک انداخت..

من_ مامان..مامـــان ..من رفتم

مامان برگشت و با تحسین نگام کرد :

مامان_ الهی قربونت برم عزیزم چه خوشگل شدی..

من_ ای مادر !کی به ماست خودش میگه ترش؟!..مامان بچه ها منتظرن من برم...

مامان_ برو عزیزم ولی زودتر برگرد امشب عمو حسام میان اینجا..

_ باشه زود میام ؛خدافظ

مامان_به سلامت دخترم

***

_السلام علیکم ایها الصدیق ..الرفیق و الشفیق..

بچه ها با هم_ و علیکم السلام ..

الهام_ چه خوشگل شدی کثافت

شادی_ ادکلنت چه خوشبوئه بیشعور!

بهارک_ نون مارو آجـــر کردی دیگه

خاطره_چه ناز شدی گلم...اینا حسودن عزیزم زیاد توجه نکن..

من_ چتونه خل و چلا خوردینَم..خاطره نگاشون کن چقد بزک کردن بعد خفت منه بی چاره رو میچسبن

بهارک_ حیف که پرستیژم بهم میخوره و گرنه الان گیساتو میکندم

الهام_باهات موافقم

خاطره_ شادی روشن کن بریم ..دیرمون شد

شادی ماشینو روشن کرد..ظبط و روشن کردم و صدا شو زیاد کردم..بچه ها یه هووو بلند کشیدن:

پای تو نشستَم ببین که آخرش چی شد

آرزو های قشنگم واسه تو سهم کی شد

دلمو شکستی و رفتی پی کاره خودت

اینا تقصر توه اون دل بیمارِ خودت؛دل بیمار خودت

خیلی دلم ازت پره بد جوری از تو دلخوره

یه روز تلافی میکنه دل از دل تو میبره

قلبمو پس فرســتادی خوب خودتو نشون دادی

من خودمم خسته شدم پاشو برو تو آزادی

میدونستم مزه ی عشق دلتو میزنه

دله تو یه تیکه سنگ خوب محاله بشکنه

تو رو دسته کم گرفتم که این شد آخرش

هنوزم خاطره ات این جاست بیا بردار ببرش؛بیا بر دارببرش

خیلی دلم ازت پره بد جوری ازتو دلخوره

یه روز تلافی میکنه دل از دل تو میبره

قلبمو پس فرستادی خوب خودتو نشون دادی

من خودمم خسته شدم پاشو برو تو آزادی

( محسن یگانه_ خیلی دلم ازت پره)

از بالای پل چوبی رد شدیم...و روی تخت جا گرفتیم...

این جا فوق العاده بود...

شادی گفت:

_ برو بچ اخبار جدیدو رو کنید

بهارک_ خوب من شروع می کنم...با سینا بهم زدم

همه چشامون گرد شد..چی گفت؟؟گفت باسینا بهم زدم؟؟ بهار؟؟بعد از دو سال؟؟

یه نگاه به بچه ها انداختم..مات مونده بودن..بی چاره ها بهارک بی مقدمه رفت سراغ اصل مطلب

چقدرم عادی گفت مثه اینکه بگه الان می خوام برم دستشویی..از تشبیه خودم خندم گرفت..

قشنگتر از دستشویی پیدا نکردم؟..با صدای بهارک از فکر مسخرم اومدم بیرون..

بهارک_چتون شد؟..اینقدر غیر منتظره بود؟

الهام _ واسه چی باهاش بهم زدی؟

بهارک_ دعوامون شد باهم

خاطره_ سرچی؟

نگاه به قیافه ی فضولشون انداختم که عین علامت سوال شده بود..خنده امو به زور فرو دادم و به 

بهارک گوش دادم:

بهارک_ گفتم بهش دیگه خسته شدم دوساله داری وعده ی الکی می دی ..منم به پات موندم منی که هیچ تعهدی بهت نداشتم..خواستم یکم غیرتی بشه گفتم یه خواستگاردارم با شرایط عالی اگه پاپیش نذاری به اون جواب مثبت می دم..سینا هم یهو عصبانی شد و گفت اوضاع خانوادگی خوبی 

نداریم تو اگه دوسم داری باید به پام بمونی تا کار درست حسابی جور کنم..منم با داد گفتم بهش 

تو عرضه نداری و داری از جیب بابات پول می خوری منم زنت نیستم که با همه چیت بسازم آخرشم یه داد کشیدم و گفتم :_ همه چی تموم شد..خوشحالم که از دست تو پسره ی بچه ننه 

راحت میشم..برو بغل دست مامان جونت بشین و تو خونه و راجع به دوره های زنونه حرف بزن!!!

الانم که خدمت شمام

من _ خوبه بعد از دو سال عقلت اومد سرجاش ..چقد بهت گفتیم این پسره وابسته ی خانواده اشه

خانوم چشمشون کور شده بود!

الهام _ اه...چقدر بدم میاد ازش..موهاشو عین برق گرفته ها همه رو به بالا

شادی_ اون شلوار پاره پورشو بگو

خاطره_ بچه هـــا

بعد با چشمو ابرو به بهارک اشاره کرد که قیافه اش پکر شده بود...

بهارک به حرف اومد:

_ آره..دلپذیر راست می گه بعد از دوسال تازه عقلم سر جاش اومد..میدیدم که سینا همیشه جیبش پر از پوله وقتی می گفتم از کجا گرفتی می گفت جیب ددی جون دیگه..اولاش با خودم گفتم چه خوبه دیگه خیالمون راحته که کسی هست که ساپورتمون کنه ولی بعد ها فهمیدم چقدر خربودم وقتی 

حرف میزد از ده جمله اش نه تاش مامان و اجی خانومش بود..گفتم چه خوبه به خانواده اهمیت میده

ولی دیدم زیادی خوشبینم..میگفت اینجور راه برو..اینجوری بپوش...حرف بزن..مامانم از دخترای فلان 

و بهمان بدش میاد..منم ..منم..

دیگه هق هق گریه بهش اجازه ی حرف زدنو نداد..خاطره بهارکو بغل کرد و گفت:

_ قربونت برم ..برای کسی که ارزششو نداره اشک نریز..خدا بگم چیکارت کنه پسره ی بی عقل

ما هم سعی کردیم بحثو عوض کنیم تا بهار بیشتر از این ناراحت نشده..

من_ اه اه..اشکشو نگاه دختره ی زرزرو

الهام_ دختره ی دماغو

شادی_ دختره ی بو گندو

بهارک میون گریه خنده اش گرفت.

من _چه پرو می خنده ..بیشتر از کوپنت حرف زدی بگم چیزی بیارن تا نفس بگیری بتونی یکی دو

ساعت دیگه ادامه بدی

همه خندیدیم..

یه بشکن زدم ؛چند ثانیه بعد حامی با لبخند به سمتمون اومد:

حامی_ سلام دختران آفتابی

همه سلام دادیم...

حامی_ همون همیشگی دیگه؟

نگاهی به بچه ها انداختم با هم یه کله تکون دادن..

حامی خندیدبا سرعت دورشد...پسر خوبی بود ...مامان و باباشو تویه تصادف از دست داده بودو به قول خودش از جمع الکی خوش ما خوشش اومده بود و سر دلش باز شد..یه مدت بعدکه چندتا پسر مست مزاحممون شده بود حامی با دوسه تا از دوستاش حسابشون و رسید و از اون موقع بود که این

جابه پاتوق ما تبدیل شد..

خاطره دستاشو با زکرد و نفس عمیقی کشید و گفت:

_ چقد اینجا آرامش داره

بعد چشماشو بست..

تو همین لحظه گنجشکی که روی درخت بالای سر خاطره جیک جیک میکرد..صاف رو شال خاطره 

چلغوز کرد..

یهو همه زدیم زیر خنده ..

الهام _ بله یه شمّه اشو دیدم

شادی_ روی شالت چقدر سرشار از آرامش شده

خاطره باخشم به شادی نگاه کرد...

بهارک_ از بحث اصلی دور شدیم ،یا لا خبراتون و رو کنین

الهام _ اره ..خب من میگم..دختر همسایه بقلی مون بعد از سی و یک سال و اندی به جرگه ی 

متاهلین پیوست..این مهم ترین خبر بود که من و پر از شادی و شعف کرد

من_ آخی بنده خــدا،کمی زود بود...

شادی_ یه خبر دارم در مورد دانشگاه..

من_ دانشگاه؟!..چه خبری؟

شادی_ داشتم از در اتاق حراست رد می شدم که صداهایی شنیدم..چون در نیمه باز بود 

و صداها واضح..منم که فضول ..ایستادم ببینم چی میگن..دکتر غفوری داشت با چند تا از استادا حرف میزد..راجع به دکتری که قراره خارج از کشور بیاد..کدوم کشوره و اسمش چیه نمی دونم..فقط جالبش اینه که فوق العاده مشهوره..میگن که جراحی هاش حرف نداره ..و دست های معجزه کننده ای

داره و از حدود یکی دو ماه پیش که خبر اومدنشو میشنون درخواست های 

زیادی از طرف بیمارستان ها و دانشگاه های مختلف کشور به طرف اون دکتر سرازیر میشه..

و امــا نکته اینجاس که دکتر مورد نظر بعد از یک ماه باد دانشگاه ما موافق کرده..

با تعجب به شادی که داشت با چه ذوق و شوقی راجع به دکتری که قراره به ایران بیاد نگاه کردم...

طوری حرف میزد که انگار دکتره رو دیده..

الهام گفت:_ وای خدای من!..شادی شوخی نمی کنی؟!

شادی_ نه بابا ..شوخیم کجا بود..یه چیز دیگه درموردش بگم دیگه غش میکنی؟!

الهام سریع گفت:_ چی بگی؟! زود باش بگو..

شادی_ دکترخارجیه..جوونه و البته..مجـــــــــــرد

الهام با حالت غش خودشو تو بغل خاطره انداخت..

داشتم از خنده ریسه میرفتم..اینهمه ذوق و شوق برای کسی بود که تا حالا چشم کسی به جمالش روشن نشده بود؟!

من_ جمع کنید ..جمع کنید پسر ندیده هــا..!

الهام گفت:_ من از الــآن عاشقـــش شدم..عشقم کجـــایی؟!!

خاطره گفت:_ چه زودم صاحابش شد..

شادی با تشر روبه الهام:_ هوووی الهام..چشمت به عشق من نباشه ها ..دارم غیرتی میشم

الهام با حالت دعوا مثلا اومد طرف شادی که بهارک گرفتش..

از خنده دیگه اشک از چشمام جاری شد

بهارک گفت:_ اصــلا صاحاب این دکتره خارجیه منم..حرفم نباشه

الهام و شادی حالت ترسیده ای به خودشون گرفتن و دیگه چیزی نگفتن..

یه نگاه به ساعتم انداختم..داره کم کم دیرم میشه الانه که مامان زنگ بزنه

رو به بچه ها گفتم:

_ بچه ها من داره دیرم میشه به عنوان اختتامیه منم خبرم و میگم وتمام

خاطره_ بفرمایید سر کار خانوم

من_ نصفه شب بود..خیلی تشنه ام شده بود..رفتم تو آشپز خونه آب بخورم..آب و که خوردم اومدم 

بیرون یه صدایی شنیدم..

زنه گفت:_ تو علاقه ات به من کم شده..دارم حسش میکنم

مرده گفت: _ نه حتی ذره ای از علاقه ام بهت کم نشده ..داری اشتباه میکنی.

زنه گفت:_ پس چرا مثه قبلنا بهم نمی گی دوست دارم ..عاشقتم..امیدم توزندگی تویی..

مرده گفت:_ عزیزم ..ابراز علاقه که حتما نباید به زبون آورده بشه..

زنه گفت:_ پس..چــــــ

دیدم صدای زنه قطع شد..احساس کردم مامان و بابان که دارن با هم بحث میکنن..حالاهم 

قطع شدن صدای مامان نشون از اینکه کـــه.. نشون از اینـــه که

یه نگا به قیافه ها شون انداختم چشمای از حدقه در اومده..و منتظر و اون لبخند مرموز روی لبشون

حاکی از اینه که منتظرن یه جمله ی مثبت هیجده بشنون از من..

من_ نشون از اینه که شما هــــا سرکــــــــا ریـــــــن!!!

چندلحظه ای طول کشید تا تجزیه و تحلیل کنن..یهو ویندوز شون بالا اومد و همزمان با هم بمن نگا کردن..میدونم اینقدر عصبانی ان که بدون توجه به اینکه الان بیرونیم میخوان بهم حمله کنن..

آروم همون جوری که نگاشون می کردم و لبخند دندون نمایی میزدم پامو بردم سمت کفشم

یکی رو پوشیدم..

دیگه فاصله اشون یه میلی متر شده بود و میخواستن حمله کنن و همزمان جیغی بکشن که 

حــامــی_ خــانوما!..اینجـــا جاش نیست..

با صدای حامی هرچهار نفر به سر جای خودشون برگشتن و حالتی به خودشون گرفتن که انگار هیچ 

حمله ای صورت نگرفته..

من رو به حامی:_ آقــا حامی دمت گرم..از دست این قوم یأجوج و مأجوج نجاتم دادی..

حامی نگاهی به دخترا انداخت که فوق العاده خانوم شده بودن و هرکدوم خودشونو به چیزی سرگرم کردم بودن..خاطره به آب نگاه می کرد ..بهارک بند کفششو می بست ..الهام به آسمون

نگاه میکرد..و شـــادی سرشو تا حد ممکن تو گوشیش فرو برده بود..

خنده ام گرفت.. 

حامی با لحنی معلوم بود خنده اشو به زور فـــرو داده با لحن مرموزی رو به من گفت:

_ خواهش میکنم..هم از صحنه های اکشن دوستان فیض بردم..هم از توضیحات شیوای شما وای خاک به سرم! ..آبروم رفت...حامی هر چی گفته امو شنیده بود..

ولی پر رو تر از اونی بودم که خجالت بکشم و با پر رویی گفتم:

من_ اِ..پس تو هم سر کـار بودی..!

حالا نوبت حامی بود که چشماش از تعجب گرد بشه..

رو به حامی که از پررویی من خشکش زدم بود با لبخند شیکی گفتم:

_ ما دیگه از خدمتتون مــرخص میشیم

و با حرکت ابرو به دخترا اشاره کردم بلند شن..

دخترا تند تند از صحنه ی جرم دور شدن ولی من برگشتم و به حامیِ مبهوت گفتم:

_میز امشب و بــــزَن به حســـاب ...!

و رفتم..

برای دهمین بار گوشیمو که داشت زنگ می خورد بر داشتم..حیف که مادر بودو و احترامش و اجب وگرنه بر نمی داشتم..دکمه ی اتصالو زدم و گفتم:

_اومدم مادر من ..اومدم..غــریبه نیستن که عمو اینان ..پنج دقیقه ی دیگه اونجام

در کمال تعجب صدای رادینو شنیدم که گفت:_ منتظـــریم زن داداش

و بعد قطع کـرد..

خنده ام گرفت..از دست رادین با این شوخی های مسخره اش ..همیشه برای حرصی کردن طرف نقطه ضعفی داره..

با توقف ماشین از فکر بیرون اومدم..امشب خیلی خوش گذشت چقد خندیدیم..

از بچه ها خدا حافظی کردم و درخونه رو باز کردم.

مسیر یه کیلومتری در حیاط و تا خونه تو پنج دقیقه طی کردم..خوبه که بدونم هدف از این مسیر طولانی چیه..

در سالن و باز کـردم..همین جوری که سرم پایین بود ..سلام بلند و بالایی دادم..

مثله همیشه..جمع خانوادگی و صمیمی دوتا برادر جمع بود..

عمو طبق عادت همیشگی روی سرمو بوسید ..و گفت:

_ امشب مارو منتظر نگه داشتی ها خوشگل عمو..

...گونه ی عمو رو بوسیدم و گفتم:

_ عمو جون ؛شمــا که میشینین با این پدر ما دل و قلوه رد و بدل می کنین دیگه به مــا چه نیازی بود؟؟

عمو حسـام:_ اینجوری نگو عزیزم..جمع خــانوادگی ما باهم دیگه کــامل میشه..

رادین با شیطنت گفت:

_ بابا جان راستشو بگین؛جمعمون جمع بود..خــلمون کم بود

زن عمو با مهر عجیبی بغلم کرد و به خودش فشرد و معترض کنان گفت:

_ رادیـــــن؛ بذار دخترم از راه برسه..بعد شروع کن..دفعه ی بعدم به دخترمن بگی خــل با اون روی من طرفی هــا

رادین به من اشــاره کرد و با لحن بامزه ای گفت:

_ دور دورِ میرزا جـــلاله یه زن به دو شـــوهر حــلالـه

یعنی دور دورِمنــه؟..

راحــیل که داشت از پله ها پایین می اومد در حـالی که پرند هم تو بغلش بود به سمت رادین رفت و گوشش و پیچوند و گفت:_ واه ..واه..تو ی اون دانشگــاه اینا رو به شما یاد میدن..؟

رادین هم یه جور بامزه ای لبشو گزید..

تا پرند منو دید از همون فاصله ی دور دستاشو به طرفم باز کــرد..ای جـــانم!!

پرند دید کسی بهش محل نمیده محکم به شونه ی راحیل زد و گفت :

_ مـــا...مـــا..بعد به من اشــاره کرد

دلناز گفت:

_ راحیل جون؛پرند خانوم داره بال بال میزنه..

راحیل حرصی رو به پرند:_ بیا..بیــا برو پیش خالت بی معرفت..

دیگه تحمل نیاورد م و به سمت راحیل رفتم و پرند عزیزم و ازش گـرفتم:

_ بدش به من این عشق خاله رو..

زن عمو گفت: _ انشالله دیگه از این به بعد اسم "خــاله "تغیر میکنه به چیز دیگه ای..

بعد بین خودشو عمو لبخند معنی داری رد و بدل کردن و مامان و بابا هم با لبخندی همراهی شون کــردند..!

چه خبر بود اینجــا امشب؟!..حرفای دو پهلویی میشنیدم که بو های خوبی رو به مشامم نمی رسوند.

خودمو با پرند مشغول کردم..

عمو از راحیل پرسید:

_ بابا جــان به روزبه زنگ زدی؟

راحیل_ آره چند دقیه پیش زنگ زدم گفت تو راهه..

مامان صدام کرد..در حالی که پرند و تو بغلم نگه داشته بودم به سمت مامان رفتم..

من_ جــانم مامان؟..

مامان_ دخترم برو لباساتو عوض کن و بیا پایین الان دیگه آقا روزبه می رسه ..

خدایــا! ..چرا کسی به من نمی گه اینجا چه خبره؟.یکم نگران شدم..شاید اتفاقی افتاده باشه

با صدای آرومی گفتم:_ مامان جون دلپذیر..چیزی شده؟..دارین نگرانم می کنید ها؟!

مامان لبخند آرام بخشی زد:_ نه دخترم..خـیره ایشالله..نگران نباش..

خدایا اینا تا منو دق ندن خیالشو راحت نمیشه..

اونم من که توی جفت و جور کردن و وصل کردن تیکه های پازل لنگ میزدم..

همون طور که از پله ها بالا میرفتم با پرند دردو دل می کردم:

_ میبینی خـاله..میبینی تو چه خانواده ای چشم باز کـردی؟..آخه این چه وضعیه؟.انگار می خوان یه نشست خبری برگذار کنن..چقدم مشکوک رفتـار می کنن..

پرند با خنده ی شیرینی بهم نگا می کرد..واقـعا من چرا فکر می کردم یه بچه ی 8-7 ماهه می فهمه 

چی می گم؟..

تازه رگ فضولیم بد جور گل کرده بود..

لباسامو با بلوز شلوار قرمز و مشکی عوض کردم..و امدم پایین ..روزبه اومده بود..

سلامی کردم..

روزبه با خوش رویی جوابمو داد..بعد آغوششو برا پرند باز کــرد :

_ بیا بابایی..بیا بغلم که دل بابا برای دختــر خوشگلش تنگ شده.

پرند رو شو بر گردوندو خودشو بهم فشرد..

روزبه اخم کـردو جدی گفت:

_ دلپذیر خــانوم..تا این یکی یه دونه دختر مارو از مون نگیری دست بر نمی داری؟

خنده ای کردم و پرند و به سمت روزبه گرفتم:

_ بیا بگیرش..من چی کار دارم ..مال خودت..

***

لحظاتی بعد ..عمو رو با لبخند نگاهی به جمع انداخت گفت:

عمو حسـام _ چیزی به اندازه ی دیدن این جمع صمیمی کنار هم شادم نمی کنه..انشالله که تا آخر هم همین جوری پایدار باقی می مونه..

بعد جدی شد:

امــآ..خبر خوشایند برای همه ی مــا بر گشت پسرم "رادمهـر" به ایرانه..

با اومدن رادمهر جمع ما کامل خواهد شدو وقت قول و قرار هـا می رسه..البته با اجازه احسان جـان..

بعد نگاهی به بابا انداخت که بابا با لبخندی مهر تایید و زد...

ولی ارزش دلپذیر عزیزم اونقدر برای ما زیاد هست که بخوایم مثله تمامی مراسم ها آداب و رسوم 

اون رو به جــا بیاریم..و..

دیگه چیزی از حرفای عمو رو نفهمیدم..همه چی مثله پتک تو سرم کوبیده میشد..

عصبانیتی عظیم وجودمو فرا گرفت..چنین روزی دوراز انتظار نبود..

امـا من حتی جلوی افکارم و گرفته بودم تا حتی به این روز فـکر نکنه..

" برگشت رادمهر"..رادمهر بر می گرده ..میاد ایران..

با تکون های دستی وارد جمعی شدم که هیچ وقت فکر نمی کردم برام اینقدر غیر قابل تحمل باشه..

تا تموم شدن مهمونی کذایی خودم و کنترل کردم ..دستامو مشت کرده بودم..و لبخند های مصنوعی 

می زدم که غیر از خودم کسی از تلخیش خبر دار نبود..

خنده های از ته دل بابا و عمو..برق تو چشمای زن عمو و پچ پچ های دلناز و راحیل..نگاه شیطون رادین

همه و همه از واقعیت داشتن و اقعه ای خبر می دادن که من خوشبینانه اومدن همچین روزی رو باور

نکرده بودم..

سرمو پایین انداخته بودم..

با صدای مهربون عمو به خودم اومدم:

_ دلپذیر جـــان!..دخترم چرا چیزی نمی گی؟

سرمو بالا آوردم ولی توانایی حرف زدن نداشتم..

زن عمو گفت: _ دخترم خجالت میکشه..

خدا رو شکر که این سکوت و به پای خجالت گذاشتن..

رادین شیطون گفت:_ فکر کنین دلپذیر و خجالت..؟!

منم سرمو بیشتر انداختم پایین..دیگه تحملم به نقطه ی انفجار رسیده بود..تضمین نمی کردم اگه عمو اینا تا پنج دقیقه ی دیگه بیشتر بمونن اینقدر خـانوم باشم.

انگار عمو صدای دلمو شنید چون گفت:

_ دیگه دیر وقته انشالله وقت برای این دور همی ها زیاده..بچه هام درس و دانشگاه دارن فقط خواستم 

بگم رادمهر شش روز دیگه یعنی دقیقا روز چهارشنبه پرواز داره..طول پرواز که ................. باشه حدودا.............ساعت به ایران میرسه

لحظاتی بعد عمو اینا قصد رفتن کردند..

***

یه سرویس..دوتا..پنج تا..پونزده تــا..

پشت سر هم سرویس می زدم..با ضربه های محکم به توپ عصبانیتمو خالی می کردم ..

نه دختــر اشک نریز........

اون پسره ی لعنتی ارزشش و نداره...

ارزش نداره؟؟...اون داره زندگیتو بهم میریزه...

اسپک..اسپک ...محکم تــر...تند تــر...

از این همه ضربه های محکم خسته شدم... توپ و به طرفی شوت کردم و روی زمین ولو شدم...

دوباره تمام عصبانیتم برگشت..

بلند شدم..شروع به دویدن کــردم...

یه دور..سه دور...

از فرط خستگی دراز کش روی زمین افتــادم.

وقتی از چیزی عصبانی بودم راهی که میتونست آرومَم کنــه توپ بود..این سالن بود..

امــا مثله اینکه برخلاف همیشه این عصبانیت فروکش نمیشد..

***

شادی_ آروم باش دختــر!.. با اینهمه حرص فقط به بدنت ضربه میزنــی...

من_ شادی تو چی میفهمی..دارم از درون میسوزم

شادی سرشو پایین انداخــت..

میدونست که چه فکرایی تو سرم بود..

از تک تک آ رزو هایی که دوتایی با هم مرورشون میکردیم..

از آینده ای که با عشقَم داشتم..

از آشنایی غیر منتطره با کسی که یه روزی قرار بود که عشقم بشه و هم دل..و هم سر..و هم راهِ 

دِلــــم...

شادی با لحنی که ناراحتی توش مشهود بود:

_ دلپذیر..همه چی رو میدونم..از تمــام فکر ها و ارزو هات خبر دارم..همون طوری که تو از تمــام آرزو های من باخبری..اینقدر بد بین نباش..

من:_ بد بین نبــاشم شادی؟!.. این خوشبینی باعث شد که مثه بچه های 4-5 ساله خودمو گول بزَنم و وانمود کنم که قرار نیست اتفاقی بیفته..

شادی پول میزو حســاب کرد و از کافی شاپ بیرون اومدیم..

کمی راه رفتیم تا به پارکی رسیدیم..

شادی تو این مدت سکوت کــرده بود.

چقدر حضورش برام اینجا ارامش بخش بود..

تازه معنی دو کلمه ای که رادین زده بود رو فهمیدم" منتظریم زن داداش"..من و باش که فکر می کردم مثله همیشه داره شوخی می کنه.

***

6روز بعد..

سری تکون دادم..امروز پنجشنبه بود ..

تو این چند روز بعد از اینکه به ندازه ی کافی ناراحتی کرده بودم..فکرایی هم کردم..

اول خواستم یه بهانه ای بیارم و اومدن به فرود گاه و بپیچونم ولی دیدم از همین حـالا بخوام فرار رو بر قرار ترجیح بدم نون خوبی تو کاسم گذاشته نمی شه...

تنفر عجیبی نسبت به این پسره پیدا کرده بودم..

گاهی با خودم فکر می کردم کسی که نصف بیشتر عمر شو خارج از ایران گذرونده صد در صد با مردم 

اونجـا بیشتر اخت میشه یا حداقل با یه ایرانی مقیم اونجــا ازدواج می کنــه!..

همین فکرا باعث میشد به خودم امید واری بدم...امـــآ حالا..شواهد چیز دیگه ای رو نشون می ده..

ولی من آدمی نیستم که به یه ازدواج ِ بدون عشق تن بدم.........

ساعت 8 شب بود و به گفته ی عمو کمتر از یه ساعت دیگه هواپیمای کذایی به زمین می نشست..

مامان هر نیم ساعت یه بار یاد آوری می کرد که آماده شین..زود باشین..دیر کنین وای به حالتون.

و منم شدیدا حرص می خوردم از کسی که نیومده داره اینقدر مشکل ساز میشه..

مانتوی زرشکی و مشکی مو پوشیدم..

یه شلوار مشکی و روسری ابریشم مخلوط از مشکی و زرشکی..موها مو خیلی ساده بدون هیج 

آرایشی به طرف بالا پوش دادم..و با یه برق لب تیپمو کامل کردم..

تیپ معمولی زده بودم ..نه خیلی خوشگل و نه خیلی زشت..همینم از سرم زیاد بود..

میدونستم اگه چیز بدی بپوشم با مامان طرفم..منم که بی حوصله بودم پس جلوی هر بحثی رو گرفتم

بدون اینکه نگاهی به خودم تو آینه بندازم اومدم بیرون..

اولین کسی که آماده بود من بودم..منی که مامان با دعوا و کتک کاری از اتاق می آوردم بیرون..

نیم ساعت بعد توی فرودگاه بودیم..همگی بایه ماشین اومده بودیم..

من بی حوصله به ذوق و شوق همه برای نشستن هواپیما به زمین نگاه می کردم..

راحیل با سرخوشی سعی داشت به پرند بفمونه که دایش قراره بیاد..زن عمو دریا و مامان 

تند تند حرف می زدن..

بابا و عمو هم گوشه سر پا مننظر بودن..

رادین طول و عرض سالن و قدم میزد...و دلناز و روزبه سر به سر راحیل می ذاشتند..

زن عمو هر چند دقیقه یه بار نگام می کرد..و من با لبخند مصنوعی سعی داشتم بهش بفهمونم که از 

اومدن رادمهــر عزیزش چقدر خوشحــالم..!!!!

صدای نازکی فرود اومدن پرواز انگلستان–ایران و اعلام کرد..یهو قلبم ریخت..

همه با ذوق و لبخند چشم به روبرو دوخته بودن...

صدای ذوق زده ی راحیل به گوش رسید: 

_ اونــــاهاش..نگا کنین..فدای داداشم بشم

همه به سمتی که راحیل اشاره کرده بود نگا کردن..من چون نشسته بودم چیزی نمی دیدم..

زن عمو _ الهی فدات بشم پسرم..قربون قدو بالات برم..

هنوز چشمم به جمال آقا زاده روشن نشده بود...

رادین گفت:_ من میرم از اونطرف "رادمهر " رو راهنمایی کنم..

و سریع دور شد..

کف دستام شدیداً عرق کرده بود..

قلبم نا منظم میزد..

چرا اینقدر استرس دارم؟؟؟..

زن عمو با هیجان این پا و اون پــا می کرد..خندم گرفت .

به سه ثانیه نرسید که زن عمو با سرعــت باد رد شد..مات این حرکت بودم..

سر مو آوردم بـالا....

جــا خوردم!...

مـات موندم..

دور از انتظار بود..حداقل برای منــی که بعد از پونزده ســال میدیدمش..

تصاویر مبهمی تو ذهنم بود..

سرمو تکون دادم..

به مرد خوشتیپ و زیبایی نگــاه کردم که زن عمو توی بغلش جــا گرفته بود..

زن عمو آروم آروم هق هق می کرد..

واون دستشو دور زن حلقه کرده بودو چیزی نمی گفت..

چند ثانیه ای گذشت..همه به خودشون اومدن..

همه دورو بــرشو گرفته بودن..

عمو مردونه پسرشو بغل کـرد و چیزی در گوشش گفت..

دقایقی بعد از هم جـدا شدند..

بابا..مامان..راحیل..روزبه. همگی خوشامد گویی کردند و اظهــارخوشحــالی..

امــآ من از دور نظاره گــر بودم..

مامان با سر اشاره کــرد یعنی بیا..

عمو برگشت با لبخند جذابی نگام کرد..

با اکــراه قدم برداشتم..

باید از یه جایی شروع میشد دیگه....

بوی عطر فوق العاده تلخی به مشامم رسید..

سرمو بالا آوردم....

نگاش کردم..سعی کردم معمولی ترین نگــاه ها باشه..

و گفتم:_ سلام...برگشتتون و تبریک می گم....همین!

نوبت اون بود که نگام کنه..

مستقیم تو چشام نگا کرد..نه معمولی.نه عادی...بلکه خشک..ســـــرد..جــدی...با برقی 

از......تنفـــر.....

یخ کردم..از این همه سردی.

سرد گفت :_ ســلام....ممنون.... همین!............

مات موندم..نه از جواب فوق العــاده رسمیش بلکه ..از آهنگین بودن این صدا....و گوشنواز بودنش..

به خودم اومدم..

به خودت مسلط باش دختر..

نمیدونم برخورد جدی و سرد ما رو کسی دیده بود یا نه...

با صدای روزبه جو به حالت عادی برگشت:_ بقیه ی احوال پرسی تون و بذارین واسه ی خونه برادر زن

ما خسته ی راهه..

رادین گفت:_ چی چی و خسته ی راهه..آقا واسه خودشون لم دادن تو هواپیما ..یا در حال خوردن و 

خوابیدنن یا استراحت کردن..

عمو_ تو باز شروع کردی رادین؟!..بزار برادرت از راه برســه..

تا رادین خواست چیزی بگه راحیل بازو شو نیشگونی گرفت و آروم گفت:

_ حداقل یکم جلوی رادمهر آبرو داری کن بعد روی اصلی تو نشون بده.

همگی به سمت ماشین ها راه افتادیم.

***

نفس عمیق بکش..آروم باش..تازه اوله راهِ

طبیعیه ..که هرکسی بادیدن آدم زیبایی بهش خیره بشه و آفریننده ی اون و تحسین کـنه.

امــآ الان چیزی تغیر نکرده..حسِ من همون حسِ ..

وقتی این آدم ..آدمی باشه که من انتخابش نکرده باشم..میخواد هرکی باشه..

دوباره خوره افتاد به جونم..شاید مسخره باشه..که مثله قدیما به دنبال عشقی بودم که غیر منتظره 

به خونه ی دلم سر بزنه..یدفعه..یهویی بیاد سراغم..

دیروز شادی که دید پکرم به شوخی گفت:"دلپذیر جون مادرت بیخیال"عشق یهویی" که تو رو از این رو 

به اون رو کنه شو..عقیده ی جالبیه ولی به درده قرن 21نمی خوره..بیا بچسب به پسر عموت 

ولش نکن،همه براش حاظر و آماده اس..عمو و زن عموهه هم جان نثار خانومن ..بازم سرکار خانوم..

به دنبال عـــشق غیر منتظره اشونن..

خــدایا کمکم کن!.

به این عقایدم پای بندم شدیداً..امـآ نمی تونم حرمت کسایی رو که یه عمر بهم محبت کردن و بشکنم

خدایا یه راهی پیش روم بذار...

***

***

با تقه ای که به در خورد خودمو جمع و جور کـردم...عاشق این اخلاق مامان بابا بودم که هیچ وقت بدون در زدن حتی وارد اتاق بچه هاشونم نمی شدن.

مامان با لبخند ملیحی وارد شد. 

یا زهرا ! اتـــاق..رنگم پرید.

کتابای درسی مو روی تخت ولو کرده بودم...اشغال چبپس و پفک و آلوچه و هل و هوله دور و بر تختم پراکنده بود..شال و روسری،سه چهار تا مانتو هم لبه ی تختم به جای چوب لباسی آویزون شده بود..

لوازم آرایشی هم پخش و پلا روی میز آرایش بود تازه در کرم پودر و رژلبا هم باز بود..یعنی من برم خودمو بکشم دیگه!..

مامان نگاهی به اتاقم انداخت..منتظر یه جیغ بنفش بودم..امـــآ مامان بر خلاف همیشه لبخند پررنگی 

زد و گفت:

_ دختــر تو نمی خوای دست از این شلختگی برداری؟!گلم بچه نیستی که!

این الان حرف مامان بود؟؟جیغ نکشید یعنی؟؟ همیشه که وضع اتاقمو میدید تا جیغ بلندی نمیکشید و بالای سرم وای میستاد تا منو مجبور به یه اتاق تکونی نمی کرد بیرون نمی رفت..تازه چنان اخم میکرد و میگفت جای فلان چیز با اون یکی عوض کن که من لال مونی گرفته هر چی می گفت انجام می دادم.

مامان کنارم روی تخت نشست..همینجوری مبهوت نگاش میکردم.

مامان_ دلپذیر ؟؟؟

من _ هان

مامان با تشر: دلپـــــذیـــر

من_ هــ...یعنی بلــه

مامان_ دلپذیرحواست با منه؟

من که از حالت گنگی در اومده بودم گفتم:_ جــانم مامان تمام پنج حسم در خدمت شماست..

مامان_ وقتی به دنیا اومدی ...با خودم گفتم یعنی روزی میرسه که بزرگ شی..دانشگاه بری..ازدواج کنی..اینکه از مدرسه بر گردی برام غر غر کنی. و بگی غذا چی داریم...وقتی دلناز به دنیا اومد بازم همین فکرا رو میکردم امــا تو و دلناز زودتــر از اون چیزی که فکرشو میکردم بزرگ شدین..رشد کردین..

دلناز بزرگتر شد و تو هم خانوم تـر..

مامان بغلم کرد و با بغض گفت:_ و حــالا با ورم نمیشه اینقدر بزرگ شدی که قراره ازدواج کنــی..

مامان با جمله ی آخرش تیر خلاصو زد ..میدونستم از این به بعد همین آشه و همین کاسه...

منم دستمو دور شونه مامان انداختم باید یه جوری شروع میکردم:

_ مامان یادتونه همیشه برام از آشنایی تون بابا میگین؟..اینکه با عشق و علاقه ازدواج کردین زن عمو 

دریا هم تعریف میکنه ماجرای خودشو و عمو رو..حتی خاله گیتا و خیلی های دیگه که خودتون همیشه 

برام تعریف میکنین؟؟..

آروم از بغل مامان بیرون اومدم.سرمو به زیر انداختم...

مامان با دقت نگام کرد و گفت:_ چی میخوای بگی دلپذیر؟

من_ مامان؟..منم دوست دارم با عشق ازدواج کنم..با کسی که بهش علاقه دارم..دوسش دارم..دوسم داره..کسی که وقتی دیدمش ..آشنا شدم باش..حسش کنم که نیمه ی گم شدمه..مامان !..حتی خودتون و بابا..زن عمو و عمو بارها و بارها از یه ازدواجی که با عشق شروع بشه گفتین مامان !!!..خون شما تو رگای منه..ازدواج که کیف و کفش نیستش که اگه خوشم نیومد برم یکی دیگه بخرم...مامان من نمی گم که برم با کسی ازدواج کنم که خودم پیداش کرده باشم..حرفم اینه که من 

میخوام با کسی ازدواج کنم که مثله شما عاشقش شده باشم....

نفسی گرفتم..مامان تمام مدت به حرفم گوش میداد ..

خوب نگام کرد ..بعد از چند دقیقه ای سکوت گفت:

_ دخترم...من کاملا درکت میکنم و میدونم که چی میگی..عزیزم..اگه یک درصد..فقط یک درصد چه زمان 

قول و قرار ها و چه الان من و مابابات حس میکردیم که رادمهر شایسته ی تو نیست، حتی اگه یه درصد تو تربیت آقا حسام و دریا شک می کردیم..و میدونستیم که دخترمون با همچین آدمی خوشبخت نمی 

شه..و رادمهر مرد زندگی نخواهد بود..مطمئن باش که به هیچ وجه به این ازدواج راضی نمیشدیم..

امــآ وقتی اینقدر مطمئن هستیم که رادمهر واقعا لیاقتت و داره و تو هم شایسته ی اون هستی و با 

اونه که خوشبخت میشی به هیچ وجه دریغ نمی کنیم...دختر گلم عشقای بعد از ازدواج پایدارتر و 

ماناتر خواهد بود..تازه تو بعد از پونزده سال رادمهر و دیدی و مطمئن باش که وقتی بیشتر ببینیش و 

با خلق و خوی اون بیشتر آشنا میشی..هر چند که پسری که من دیدم اونقدر آقا هست که جای هیچ

ایرادی نذاشته....

پوفی کشیدم..وقتی مامان اینجوری داره موضع میگیره خدا به داد به داد بابا برسه..

***

حدود دوهفته بود که رادمهر به ایران اومده بود.و من غیر از یکی دو برخورد دیگه ندیدمش.

اما تو ی این یکی دو برخورد اینقدر سرد و مغرورانه رفتار کرده بود که بفهمم چقد خشک و جدیه...به هر حال این چیزیو عوض نمی کرد.نظر من همون بود و شاید این خلق و خوی مسخره اش باعث میشد که من اونو به عنوان یک برگ برنده در نظر بگیرم...امــا چیزی که کار و سخت میکرد این بود که تمامی برخورداش با دیگران سرشار از احترام خاصی بود..و شاید فقط من بودم که یه جور بی تفاوتی و تنفر رو توی رفتارش حس می کردم..جوری رفتار میکرد که انگار اصلا من وجود ندارم و نیستم.ولی با بقیه خوب بود..اما برداشت من این بود که حتی رفتار خوبش هم با بقیه چیزی از 

اون غرور ذاتی و جدی بودنش کم نمی کرد و انگار که این غرور جزو لاینفک اخلاقیاتش بود....

...در هر حال من باید به فکر یه چاره می بودم..مامان که کاملا منو از خودش ناامید کرده بود و با حرفای اون شبش فهمیدم تو جبهه ی دشمنه و از موضعش پایین نمیاد گرچه تعجبی هم نداره سالها زندگی کردن در جوار عمو و زن عمو هم به بابا هم به مامان این تفکر رو القا می کنه 

که کسی جز رادمهر نمی توونه دخترشون و خوشبخت کنه.....شاید اگر این نزدیکی وجود نداشت 

من راحت تر می تونستم ابراز وجود کنم و نظر بدم....با این همه باز هم جسارت به خرج دادم و 

می خوام با بابا حرف بزنم..

به سمت اتاق مطالعه رفتم جایی که معمولا بابا و مامان این ساعت می رفتن و با هم راجع به 

کتاب های مختلف مباحثه می کردند..

تقه ی کوچیکی به در زدم و وارد شدم...هر دو سخت مشغول تجزیه و تحلیل کتابی بودن...که با ورود من چشم از کتاب برداشتن. بابا با لبخند زیبایی بهم نگاه میکرد و مامان هم تو نگاهش 

افتخار موج میزد .شاید دوباره منو تو لباس عروس تصور کرده.تصوری که تو این دوهفته از نگاه مامان جدا نمی شد. و منی که با هر بار دیدن این نگاه عصبانی میشدم و متاسفانه کاری هم از دستم بر 

نمی اومد.

لبخندی زدم و گفتم_ مزاحــم جمع دونفرتون که نشدم؟؟

بابا در حالی که منو تو آغوش می گرفت گفت:_ این چه حرفیه دخترم. 

من_ بابا گه میشه..میخواستم باهاتون صحبت کنم.

بابا لبخندی زد و گفت:_ البته عزیزم!

از نگاه مشکوک مامان میشد فهمیدکه متوجه شده من راجع به چی می خوام حرف بزنم..

امـآ بلند شد و گفت : _ من میرم میوه بیارم.

بابا با لبخندی مامان و بدرقه کرد.و رو به من کرد و گفت:

_ خوب دلپذیر شروع کن بابا!

همیشه توی شرایط قرار گرفتن سخت تر از اونی یه که فکرشو میکنی.نمیدونستم از کجا شروع کنم

اونم منی که تو جسارت بین بچه ها حرف اول و میزدم الان گیر گردم.

گلو مو صاف کردم و نفس عمیقی کشیدم..

و شروع کردم:_ بابا جون..همیشه عمو حسام و زن عمو برای من عزیز بودن و هستند..هیچ وقت حمایت هاشون..توجه کردناشون..کمک ها و خیلی چیزای دیگه باعث میشه که من دوسشون داشته باشم واحترام براشون قائل باشم..میدونم که شما و عمو حسام جونتون بهم بسته اس و همیشه

کنار هم و با هم بودید..بزرگ شدید..ازدواج کردید و بچه دار شدید ،لحظه ای نبوده که از هم دور باشید

با تمام اینها ...

نمیدونستم جمله ام چه جوری تموم کنم..بابا ریز بینانه نگام میکرد و همچنان منتظر بود.

سرمو پایین انداختم و شمرده گفتم:

_ با تمام اینها..من علاقه ای به ازدواج با رادمهــر ندارم.

***

نفس حبس شدمو بیرون فرستادم.با ترس سرمو بالاآوردم ..بابا با اخمای درهم گوشه ای از اتاق و 

نگاه میکرد..شدیدا تو فکر بود..میدونستم حرفم براش سنگین تموم شده..کاش از همون اول اولا که 

زنگ خطر تو گوشم خورده بود به فکر می افتادم..بابا سرشو به طرف من برگردوند..ناباورانه نگام کرد.

خیره ..سرمو پایین تر انداختم..بابا شنیدن همچین جمله ای و از زبون من باور نداشت..

خواستم بیرون برم .تحمل فضای اتاق سخت بود.خصوصا زیر نگاه سنگین بابا..نیم خیز شده بودم که

بابا محکم گفت:_ دلپذیر..بشین!

صندلی جفتی منو کنار کشید و نشست.سرمو بالا گرفتم..بابا کاملا جدی بود.

صاف تو چشمام نگاه کرد:_ دلپذیـر انتظار شنیدن این جمله رو نداشتم..خوب میدونی که تو ودلنازو 

چقدر دوستون دارم..هیچ وقت هیچ کجای این زندگی نهایت سعی ام و کردم تا بهترین ها رو فراهم 

هیچ کنم براتون..الان هم هیچ منتی نیست..پدرم..وظیفمه که هیچ کوتاهی ای نکنم..

با لحن محکمی که هیچ وقت برای من به کار نبرده بودگفت:

_ دلپـذیر!..من پدرتم..تا حالا دیدی من چیزی رو بهت تحمیل کرده باشم؟

من_ نه ،بابا

_ آیا تا حالا دست روی تو و دلناز بلند کردم؟

من_ نه 

_ چیزی و رو که به صلاحت نبوده ازت خواستم؟؟

من_ نـه؛بابا این سوالا واسه چیه؟!..شما بهترین بودین همیشه.

بابا_گاهی آدم ها چیزایی رو نمی خوان ..امــآ به صلاحشونه..گاهی هم چیز هایی و رو می خوان که

به صلاحشون نیست.من دو برابر سن تو ..تجربه دارم و عمر کردم..خوب و بد و میدونم ..

جامعه رو میشناسم و خیلی هایی رو که برای ثروت من دندون تیز کردن..دلپذیر.میدونی که آدم مادی 

گرایی نیستم..اما اینم میدونی که خیلی ها بدون اینکه به تو هیچ علاقه ای داشته باشن میان طرفت

و علاوه براینکه برای ثروتت هزاران نقشه کشیدن ،معلوم نیست چجور آدمایی از آب در میان خصوصا 

دنیایی که ما داریم توش زندگی می کنیم..

همچنان سکوت کرده بودم.

بابا بعد از چند ثانیه مکث ادامه داد:_ دوره ی ما،کمتر دورویی و حریص بودن و بدی رو میدیدی ..شایدم

به خاطر همین بود که شناخت "عشق واقعی" راحت تر از حالا بود..امـا الان بعید نیست که کسی که 

عاشق سینه چاکته تو زرد از آب در بیاد..من نمیگم که قبلنا خوب بود و الان فقط بدیه..بحث من سر 

اینه که فکر نکن کسی که چند بار بهت ابراز علاقه کرد و کلمه ی دوست دارم و بکار برد یا کادو های 

رنگا وارنگ خرید برات حتما "عاشقته".

مطمئن باش..من صلاحتو می خوام و هدفم چیزی جز خوشبختیت نیست.بدون که رادمهــر بهترین و 

مناسب ترین مورده..از هر لحاظ.

بعد بادقت بهم نگاه کرد و در ادامه گفت:_ هم پسر عموته..هم آقا و با کمالاته..حرص پول و مال و هم

نداره..دلپذیر من ازت انتظار شنیدن این جمله رو ندارم..احساسی فکر نکن.عقلی تصمیم بگیر.

بعد با لحن متفاوت و شیطونی که بیشتر باهاش مأنو س بودم گفت:

_ گرچه بخوایم احساسی هم تصمیم بگیریم..به قول شما جوونا " بد تـیکه ای یه "!!!

و رفت......

همیشه بابا سعی داشت مسائل و با حرف و صبحت حل کنه..اما الان حتی بین حرفاشم یه حس 

عصبی و به من القا می کرد.میدونم دفعه ی دیگه حسابم با کرام الکاتبینه.

****

مامان_ دلپذیر ،تو چی فکر کردی؟؟؟!..فکر کردی با یه قاتل جانی طرفی؟

_ ولی من نمی خوامش..هر چقدر هم که خوب باشه به چشم من نمیاد..چون دوسِش ندارم...

مامان_ دیگه کافیه، تو هم بامن حرف زدی و هم بابات ..مطمئن باش هیچوقت پا روی قول و قرار 

چندین ساله گذاشته نمی شه.

من_ ولی مامان...

مامان مهربون گفت:_ دختر گلم ولی و امـا و اگر نداره..برو صورتتو بشور و کم کم خودتو واسه مراسم 

فردا شب آماده کن..مطمئن باش خیری توشه.

افسرده به طرف اتاقم رفتم.

روی تختم دراز کشیدم.اروم چشمامو ماساژ دادم.

با صدای زنگ مسخره ی گوشیم از جا پریدم.لعنت به تو شادی!:

_ بــــنال قوزمیت

شادی: _ بنال و کوفت دختره ی چش قشنگ گنده دماغ..چه دردته؟؟

من_ شادی حوصلتو ندارم.

شادی با جیغ:_ کـــــارت بـــه جــایـــی رســــیده کـــه حــوصــله مــــنو نــــداری؟

من با داد:_ شــــــــادی خفه!!!

انگار شادی فهمید چیزی شده چون گفت:

شادی_ دلپذیر خونه ای بیام؟؟

من_ هستــم ،بـیا

شادی_ فعلا..

من_ فعلا.

میدونستم شادی منو بیشتر از خودم میشناسه.تعجبی ام نداره از راهنمایی تا حالا با هم بودیم..

از جیک و پوک هم با خبریم..من ف بگم شادی تا فرحزاد رفته..

به یه ربع نکشیده بود که شادی اومد.از بیرون صدای احوال پرسیش با مامان و دلناز اومد...

از اتاق اومدم بیرون.

از بالا دیدم که مامان داره آروم یه چیزایی رو برای شادی میگه و شادی هم هی کله تکون میده.

تا شادی منو دید لبخند گشادی زد و آروم گونه ی مامان و بوسید و اومد بالا..رفتم سمت اتاقم..

شادی_ این چه طرز استقبال از مهمونه ؟؟صابخونه؟با توام..

من_ ای بابا مهمون کیلو چنده بیا بشین بینم.

بعد خودمو رو تخت ولو کردم.

شادی_ دختره ی دیونه چرا ده روزه دانشگاه و ول کردی؟!..حقشه به خاطر این جواب ندادن تلفنام نگاتم

نکنم..چی شده انگار؟؟!..آپولو که نمی خوای هوا کنی..میخوای شوووور کنی خواهـرم شووور..چیز بدیه

؟؟ تو این قحطی شوور ..حالا که یه دونه اش حاضر و آمــاده آکبند دم دسته..آب در کوزه و ما گرد جهان 

میگردیم..انگاری زاییده دختره ی کله پوک چش قشنگ..جمع کن این بساطو.....

من_ شــــــادی خـــفه!!!چقده حرف میزنی وروره جـادو..

شادی_ دلی توام گیر دادیا! دم به دقیقه میگه خفه..لال از دنیا نری یه وخ.

بعد یه ماچ محکم از گونه ام کرد و گفت:

_ بی معرفت!نمیگی دل این رفیقت برات تنگه؟!

منم بوسیدمش و گفتم:_ شرمنده اتم..فکــر و خـیال بیخیال من نمیشه که..بخدا تو عمرم اینقدر فکر

نکرده بودم.

شادی غمگین گفت:_ دلپذیر ،دوس ندارم غمگین ببینمت ..اصن اینجوری بهت نمیاد ..تو همیشه شاد

وسرحـال بودی ..نمی زاشتی آب تو دل منو بچه ها تکون بخوره..حـالا که نوبت خودت شد...چی شد؟؟؟

من_ چی بگم والا گیج شدم .فردا شب مراسم خواستگاریه..یکی نیست بگه خودتون بریدین و دوختین

دیگه خواستگاری گرفتنتون چی بود.

شادی_ آخه دختر من به تو چی بگم..تو هنوز دو کلوم با پسره حرف نزدی از طرز فکر و روحــیاتش 

خبر نداری الکی واسه خودت منفی بافی میکنی ..شاید اونم موافق به این ازدواج نبود و همه چی

منتفی شد.

من_ شادی !دلت خوشه هـا.بابا میگه انتظار نداشتم از تو در مورد مخالفت با رادمهر بشنوم این یعنی 

چی؟ یعنی دفه ی دیگه نبینم بگی رادمهر و نمی خوام.اصن غلط کردی بگی نمی خوامش..اینا همش

معنی اون جمله باباس البته اون زیا دی محترمانه اس ولی خوب اصل قضیه رو عوض نمی کنه.

شادی پوفی کشید:_ حالا واسه فردا شب می خوای چیکار کنی؟!

من_ چیکار می تونم بکنم بنظرت؟؟؟

شادی_ تنها راهی که مونده اینه که با رادمهر حرف بزنی..شاید دونفر ی تونستین از پسشون بر بیاین.

من_ اره همین کارو میکنم.

***

دانــــآ ی کــــل 

صبح روز بعد منزل حســام آ ریا فر شاهد بحث و درگیری بود ،که پسر ارشد ..عزیز کرده ی خانواده و تازه

از خارج برگشته راه انداخته بود.اوضاع خانه بهم ریخته بود!

راحیل آرام آرام شانه های مادر ش را ماساژ می داد ...روزبه سعی در آرام کــردن رادمهر داشت..

دریا خانم هم زیر لب حرف می زد...رادین هم سالن را متر می کرد.

رادمهر عصبانی و خشمگین رو به رادین گفت:_ میــشه اینقــدر راه نری؟؟؟؟؟؟

رادین بدون هیچ حرفی نزدیک ترین صندلی را برای نشستن انتخاب کـرد..کامـلا اوضاع رادرک میکرد.

و برخلاف موقع های دیگر جایی برای خنده و شوخی نبود.

در یا خانم بلند شد و به سمت رادمهر رفت که داشت شقیقه هایش را ماساژ می داد...روی صندلی 

کناری نشست و بازوی اورا در دست گرفت و گفت:

_ پســرم،تو که از همـه چی خبـر داشتی و قـرار بر این بود که وقتی تو کارات و جمع و جور کــردی هر 

چه سریعتر این ازدواج انجــام بشــه.و دیر یا زودهم انجام میشد ،این قراریه که سالهــا پیش 

گذاشته شده تو باید آمـاده بودی.

رادمهــر چشمانش را روی هم فشــرد..آنقدر عصبانی بود که هرچه از دهانش بیرون پرید بگوید امــا الان 

طرف مقابلش مادرش بود ..کـسی که سالها زحمتش را کشیده بود..بایــد بی معرفت می بود که احترام

مــادر را فراموش کــرده و داد بزند..به فکر تمام برنامه ریزی هایی افتاد که حتی برای ثانیه به ثانیه اش

هم تصمیم داشت..با صدایی کنترل شده که میتوانست خشم و عصبانیت را در آن یافت امــا به حرمت

مادر بالا نمی رفت گفت:

_ مادر من،من دوهفته بیشتــر نیست که برگشـــتم ..بابا صبح راست راست تو چشم من زل زده میگه 

"خودتو برای مراسم فرداشب آماده کن"..این یعنی چی؟؟؟..همـَش فکــر میکردم این قرار و مدار 

مسخره چیزی جز شوخی نیست...اصلن باور نداشتم ..پدر و مادر من...پدر و مادر تحصیل کرده ی من به

یه قول قراری که حتی قبل از به دنیا اومدن من گذاشـــته شده پای بندن!!!..من به هیچ وجـــه زیر 

بار این جبری که از قبل برای ما برنامه ریزی شده نمی رم!!!..من حتی برای 5سال آیندم هم برنـــامه 

دارم!!!برای تک تک لحضاتش!!اونم ازدواج بادختــری که نه ازش خوشم میاد و نه هیــچ علاقه ای بهش 

ندارم!!ا.ین فکــرمسخره رو از سرتون بیرون کنـید..با همتونم!!!

بعد در مقابل چشمان مبهوت همه به سرعت از خانه بیرون زد!!!

دریا خانم غمگــین به قد و قامت رعنای پسرش نگاه می کرده که داشت جمع آنها را ترک میکــرد.

سکوت بدی بین همه حــاکم بود...

راحـــیل گفت:_ حتی تصورش هم وحشتناکه که بخوایم با بابا در مورد مخالفت رادمهــر حرف بزنیم.

رادین _ آشـــوبی بر پا میشه که نگو..من باید هر چه سریعتر از این خونه برم.والکی ادای رفتن را در 

آورد.

روزبه امـــا جدی به دریا خانم گفت:_ مامان دریا،شـــما باید به رادمهـــر حق بدید..اون پونزده سال خارج

از ایران زندگــی کرده..با فرهنگ اونجــا بزرگ شده..شما ازش چه انتظاری دارید..

کاش توی سفر آخرتون به لندن کم کم مقدمه چینی می کردید..رادمهـــر الان تو شــرایط بدیه!!!

من انتظار بالاتر از این و ازش داشتــم ..امــا اون خودشو کنترل کرد!!!مطمئنم اگه طرف مقابلش من

بودم حتی ازش کتکم می خوردم!!..این رســم و رســوم حتی توی ایرانشم قدیمی شده..

حالا شما از رادمهری که پونزده سال اونجــا زندگی کرده انتظار نداشته باشید که به سرعت نرمش 

نشون بده!!!

دریا خانم گفت:_ میدونم،امــا رادمهر باید بدونه طرف مقابلش کیه.دختری که خودم بزرگش کردم.از تک 

تک اخلاقیاتش با خبــرم.دلپذیر ماشالله هم خانومه..هم باکمالاته و هم تحصــیل کرده..گرد پاش به اون

دخترای خارجی پر فیس و افاده می ارزه..روزبه جــان این دختر از همه لحاظ عالیه..یعنی دختری که 

تربیت شــده ی گیتی و احسـان باشه که بد نمیشه..تنهــا کسی که میتونه رادمهــر رو خوشبخت کنـه

اونه.

راحــیل با یاد آوری دلپذیر لبخندی زد و گفت:_ و واقعــا هم برازنده ی همن!!!

همه با این حرف لبخندی زدن.

رادین _ البته اینو از قلم انداختین..که فقط دلپذیر میـــتونه از پس اخلاق گند رادمهر بر بیاد.پسره ی

خشــک بی عاطفه.

دریا خانم عصبانی گفت:_ رادیــــــن!!!

رادین گفت:_ ای خدا..ببین پسره ی بیشعور چه شانســی داره..سه ساعته داد و قال راه انداختــه کل 

خونه رو رو سرش گذاشته ..مادر منو آب –قندی کرده،بازهم خرش به چند من می ارزه..

منــه بد بخت و که انقده خوبم و کسی تحویل نمی گیره!!ابعد آهی کشــید و گفت: ای خدا..

تو فقط منو میفهمی..اینا قدرمنو نمی دونن..همش چسبیدن به اون پسره ی اخموی خل و چل

بعد در حالی که اخمایش را درهم کرده بود با صدای کلفت تری گفت:

_ " این فکــر مسخــره رو از ســـرتون بیرون کنید..با همــــتونم!!!! "

همه خندیدن.روزبه گفت:

_ خدا نکشتت!!!چقدرم شبیه خودش گفتی!

رادین گفت:_ ببین من چقده خوبم..همش شمارو می خندونم بعد اون پسره ی ...

دریا خانم این دفعه با صدای بلند تری گفت:_ رادین !!!راجع به برادرت درســـت صحبت کن!!!

رادین سرش را به نشانه ی خجالت پایین برد.امــا در دل همه بازهم آشوبی بر پا بو خصوصــا دریا خانوم

نمی دانست آقا حسام چگونه قــرار است برخورد کند ..گر چه میدانست که او در این یک مورد اصلا 

نرمش نشان نخواهد داد.

راحیل _ رادین ،زده به سرت؟!

روزبه_ اصلا امکــان نداره،رادمهــــری که من میشناسم نرم شدنی نیست.

رادین_ ای بابا ،دو دقه زبون به دهن بگیرین..هیچکی به اندازه ی من رادمهـــر رو نمی شناسه..اون 

خیلی رو مامان حســاسه..فکر کردین اگـه به خاطر مامان نبود ،رادمهـر اینجوری رفتار میکرد؟؟؟!!

حداقلش این بود که این خونه رو با داد و فریادش رو سرمون خراب کنــه..امــــآ به خاطر مامان دریــا 

خیلی خودشو کنترل کرد..چون مدتهـا دور بوده الـآن وقتشه جبران کنــه..خودش بهم گفت..

بعد با شیطنت رو به راحیل و روزبه که درگیر تجزیه و تحلیل حرفهای او بودند گفت:

_ اگــه گفتین چی گفت؟؟

راحیل و روزبه گیج با هم گفتند:_ چی گفت؟؟

رادین_ خودش بهم گفت

راحیل سردر گم گفت:_ چی گفت؟؟!!

رادین_ در گــوش من گ..

با پس گردنی روزبه ساکت شد و لبخند گشادی زد و گفت:

_ دیدین چه قشنگ اسکلتون کَـردم؟؟؟

روزبه گفت:_ من و زنم و سرکـار میذاری ؟؟

راحیل گوش رادین را گرفت و گفت: پسره ی خل و چــل تو وسـط صحبت های جدیم دست ب نداریا!!!

رادین خواست چیزی بگوید که روزبه گفت:_ دو کلمــه دیگه حرف بزنی ،باید دور مارو خط بکشی و مارو

تو این نقشه ی شومت سهیم نکنی.

راحیل نگـران گفت:_ به خـدا می ترسم واسـه مامان اتفاقی بیفته دارم از عذاب وجــدان می ترکم..اگه

بلایی سرش بیاد من خودمو نمی بخشـم.

روزبــه کمی فکـر کرد وگفت:_ همینطوره،رادین ..تو که خدای نقشـه کشیدنی..راه بهتری سراغ نداری؟

رادین پیشانی اش را خاراند و با شیطنت گفت:

_ والا ..نقشـه های زیادی داشتم..که خیلی جالب می شدن ..امـــآ با توجه به ضیق وقت ..تنــها راهی 

که به ذهنم می رسه همینه..

سپس مهربان رو به راحیل گفت:_ توام نگران نباش آبجـــی ،من اگه بدونم خطریه که همچین کاری 

نمی کنم.

راحیل و روزبه هـردو مجاب شده بودند..

روزبه گفت:_ با این حسـاب باید از همین حالا نقشمون و شروع کنیم.

بعد نگاهی به ساعت انداخت و گفت:_ فقط دوازده ساعت وقت داریم!!!

***

راحیل آرام دست مادرش را در دست گرفت و پرسید:_ بهتـــرین مامان؟

دریا خانم لبخند کمرنگی نثار دختر نگرانش کرد و گفت:_ خوبــم عزیــزم،شما خیلی شلوغش کردین

آقــا حسـام از روزبه پرسید:_ پسـرم رادمهر چرا نیومــد؟!..خیلی وقته رفته..میترسم خیابونا رو گم 

کرده باشه!!

روزبه لبخندی زد و گفت:_ نگران نباشین رادین رفته دنبالش ..الاناست که برسن.

آقــاحسـام کمی آرام شد.

رادین عصبی هر چه شماره ی رادمهر را میگرفت دستگاه خاموش بود.زیر لبی غرغر می کرد:

_ پسـره ی ایکپیری..خوب گوشیتو چرا خاموش کردی..دِلامصب شاید خواستن دور از جونـم خبر مرگ 

برادر کوچیکت و بهت بدن..خو غیبت میزنِ..پلای پشت سر تو خراب کردی دیگه..مطمئنم الان تو این

شهـر درندشت گم شدی..از اون مطمئن تر اینکه ..اینقده قدی که بمیریَم زنگ نمی زنی..

حالا منه بد بخت باید چیکــار کنم..خیرِ سرت دکتری ..تحصیل کرده ای..

ناگهــان صدایی در گوشی پیچید رادین سریع پرسید:

_ الو؟رادمهـــر خودتی؟؟کجایی تو؟؟

رادمهــر عصبی گفت:_ بیرونم،پرسیدن داره؟؟؟؟

رادین_ بله که داره..از صبح رفتی بیرون بر نگشتی ببینی چی شده؟!!..آقـــای پر ادعـا که سنگ مامان و 

به سینه میزنی..ما الان بیمارستانیم..مامان به خاطر جنابعـالی حالش بد شد..سه ساعت بیهوش بود

تازه بهوش اومده......

رادمهر این بار با صدای که اضطراب هم به آن اضافه شده بود ..بی حوصله میان پرحرفی رادین پرید و 

و گفت:_ رادیــــــــــن!!!!!! الان حالش خوبه؟!...

رادین _ اگه برادر بزرگه اجازه بدن بد نیست.

رادمهـر _ حیف که چلو چشمام نیستی و گرنه........

اینبار رادین بود که میان حرف های رادمهر پرید و گفت:_ میدونم ،و گـرنه دو شق ام میکردی..

رادمهر گفت:_ آدرس وبده.اینقدم پرحرفی نکن.

رادین ادرس بیمارستان را به رادمهر داد ..کلمه ی آخر را نگفته تلفن قطع شده بود..

رادین زیر لبی گفت:_ پسره ی بی نزاکــت ،حیف منه که اینقده دارم برا ی تو زور میزنم..حیف اون دختره

ام که تو قراره بیچاره اش کنی.

دقایقی بعد رادمهـر سراسیمه به طرف بیمارستان می دوید.

رادین به طرف او رفت.با دین ظاهـر رادمهـر متعجب شد و گفت:_ چیکار کردی با لباسات دادش بزرگه؟؟

رادمهـر بی حوصله گفت:_ رادین ؟کدوم اتاقه؟؟

رادین اورا به طرف اتاق مادرشا ن راهنمایی کرد.

در این فاصله راحیل هم به وظیفه خود عمل کرده بود و حســابی در گوش دریا خانم خوانده بود..

همه خوب میدانستند .حساسیت رادمهـر "مامان دریا" است.

***

رادین لبخند پیروز مندانه ای زد و گفت:_ میدونستم..نقشه های من رد خور نداره..خدایــی حال کردید؟

روزبه ضربه ای به پشت او زد و گفت: _ برادر زن خودمی دیگه..!

راحیل قهقه ای زد..پرند که از خنده ی آنها به وجد آمده بود با شادی خودش را تکـان می داد.

بعد از انکه رادمهر مادرش را روی تخت دید..ناراحت شد..آدم تو داری بود..ولی میتوان فهمید چه قدر 

ناراحت است..هرچند عمـلا کار رادمهر نبود..

خلاصه بعد از صحبت های خصوصی دریا خانم و رادمهـر ..بالاخـره رادمهـر با چهره ای برزخی از اتاق

بیرون آمد.

امـا شادی و هیجان دریا خانم چیز دیگری میگفت..تنهـا کسی که رادمهر در مقابل او سر سختی 

نشان نمی داد دریا خانم بود..

رادمهر هم اوضاع خوبی نداشت..ولی شور و شوق دریا خانم این اجازه را به او نمی داد که دیگر

مخافت کند..هرچند کاملا راضی نبود و تنها برای جبران زحمت های چندین و چند ساله پذیرفته بود

امـــا فکر هایی در سر داشت ..که "کمی " آرامش می کرد.

آقــا حسـام بی خبر از همه جـا، فقط به مراسم شب فکر می کرد..گرچه به دریا خانم گفته بود 

خواستگـاری را عقب بیندازند تا حال او مساعد شود امـا حتی لحضه ای نمی خواست که مراسم به

عقب بیفتد.گرچه دریا خانم هم نپذیرفته بود .چون هم از دل شوهرش خبر داشت و هم انقدر حالش بد نبود.

***

خیـــلی سریع تر از اونچـه فکرشو می کـردم همه چیز اتفاق افتـاد،هنوزم باورم نمی شد یعنی این

مراسـم خواستگاری من بود؟؟؟من !با اون همه ادعـا!!

و الان دقیقــا " نیم ساعته که نشستم و سکـوت کردم،بیشتر از یک ساعت بود که عمو اینا اومده بودن

به نظرم این خواستگـاری مسخره ترین کار بود،معمولا خواستگاری برای شناخت دو طرف بود و اینکـه 

خانوادهـا و دختــر و پسر با اخلاقای هم آشنـا بشن و در نهایت اگـه طرفو مناسب دیدن،جواب مثبت 

بدن،امــــآ برای چیزی که از قبل برنـامه ریزی شده بود واقعـــا خواستگاری لازم بود؟؟؟!!!!

همه مثل همیشه و حتی بیشتر از همیشه با هم گــرم صحبت شده بودن،تو چشمـای همه برق

شادی رو به وضوح میشد دید،تنهـــا کسی که حرفی برای گفتن نداشت من و آدمِ اخموی روبروم بودیم

از همون اول که عمو اینـا وارد شده بودند،تنهــا حرفی که ازش شنیدم فقط یه سلام زورکی بود،

حتی یه بچه هم میتونست بفهمه که این آدم با اختیار خودش نیومـده،سعی میکردم بهـش بی توجه

باشــم ،...امــا یکی دوبار اتفاقی نگاهم که به نگاهش افتاد آن چنآن اخمی کرد که واقعـــــا" ترسیدم.

از این حرصم می گرفت جوری رفتـار می کرد که انگار من عاشق و شیداشم و به زور گفتم بیا 

خواستگـاریم !...

باید روشنش کنــم!!!

نمی دونـم دقیقا"چند دقیقه ای گذشت که داشتم فکر می کردم..که با صـدای عمو به خودم اومـدم...

عمو نگاهی به من و رادمـهر انداخت..

لبخندی زدو گفت:

_ توی هر مراسم خواستگـاری ..رسم و رسومی وجود داره..گرچــه مـآ به قدری بهم نزدیکیم کــه شاید

حتی به این مراسم رسمی هم احتیاج نباشه..امــــآ با لاخـره باید به رسم و رسـومـا احترام گذاشـت!!!

و قرار مـا هم براین نیست که سنت شکنی کنیم...

بعد درحالی که به بابا نگاه می انداخت گفت:

_من و احسـان..از همـون اول رابطمون با هـم خوب بود..بهم وابستــه بودیم،من..برادر بزرگی بودم که 

هوای برادر کوچیک شو داشت..رابطه ی دوسـتانه و صمیمی ما همیشه مورد حسـادت اطرافیان بود..

حتی گاهی برای خـراب کردن این رابطه ..نقشـه هایی هم کشیده شده بود..که با کمک آقا جون به

خیر ختم شد..مامان چون کاره هرزوش این بود که اسفند دود کنـه و قبل و بعد ورودمون آیۀ الکرسی 

فوت کنـه..

یه روز آقا جون من و کشید کنـار ..بعد از ابراز خوشحـالیش ..گفت حالا کـه کم کم داره زمان ازدواجمون

نزدیک میشه..طبعـا کمی از هم دور میشیم ..واین باعث میشه که روز به روز از هم دور بشیم و این 

رابطه سرد بشـه..گرچه من قول دادم که هیچ وقت اینجور نخواهد بود..امـآ آقا جون همچنان نگـران بود

برای همین پیشنهـادی به من داد تا رشته ی این رابطه هم چنــان حفظ بشـه..

عمو حســام مکثی کرد..لبخندی به من و رادمهـر زد و گفت:

_ آقــا جون،به من گفت با یه پیوند ازدواج رشته ی این رابطه ی خوب رو محکـم تر کنید...

من و حسـام هم با کمـال میل قبول کـردیم...

بعد از اینکــه رادمهـر به دنیا اومد..و چند سال بعدش هم دلپذیر..آقــا جون بدون فوت وقت گفت که:

_ این دخــتر و پسـر به اسم هم هستن..رادمهـر دامـاد احســان و دلپذیر عروس حســام خواهد شد..

...لحظه هایی که آقـا جون داشت نفس های آخـرشو میکشید به من و احســان گفت که :

با ازدواج رادمهــر و دلپذیر روح منو آرام کنید. و نذارید اون دنیا عذاب بکشم....

جمع همه سکوت کرده بودند و به حرف های عمو حسام گوش می دادن...با جمله ی آخـر عمو لبخند 

روی لب همه اومد و اخمـای من بیشتـر تو هم رفت!..

زن عمو با لبخند گفت:_ بهتره رادمهر و دلپذیر با هم صحبت کنن و سنگاشون و وابِکَنن ..بعدش حرف 

های نهایی زده بشـه.

عمو گفت: چی بهتر از این!..احسان جان اجازه می دی؟؟؟!!!!

بابا لبخندی زد و گفت:_ اختیار دارید.

مامان رو به من گفت:_ دخترم،رادمهـر رو به اتاقت راهنمایی کن.

بعد با به اخمام اشاره کرد...هیچ جوره نمی تونستم اخمام جمع کنم.همه به ما نگاه می کردن...با

کمی تعلل از جـا بلند شدم.سرمو انداختم پایین و بدون اینکه به رادمهـر نگاهی بندازم...مثه فشنگ به 

سمت اتاق مهمـان راه افتادم...خیلی خوشم میاد ازش ..بذارم وارد حریم خصوصیم هم بشه...!

میدونستم بعدا" به خاطر این رفتارم بازخواست میشم امـا پیه همه چی رو به تنم مالیدم!..

هیچ وقت آدمی نبودم که بتونم تظاهر به چیزی کنم...

روی یکی از مبلای راحتی نشستم ..که ..بوی عطری رو حس کردم ..و بعد از اون صدای پایی رو..

پا رو پا انداختم و به یکی از تابلوهایی که رو بروم بود خیره شدم.

چند ثانیه بعد وارد اتاق شد..با قدم هایی محکم ..بی توجه به من ..یه سمت پنجره ای که به حیاط 

منهی می شد رفت..همین طور که رفتارشو زیر نظر داشتم ..بی هوا برگشت..

دستپاچه شدم.اخمام و بیشتر تو هم بردم و دوباره به همون تابلو خیره شدم.

با صدای بم و محکمی به خودم اومدم..نگاش کردم..بی توجه به من گفت:_میرم سر اصل مطلب،وقت من اونقدری اهمیت داره که صرف آدمـای بی اهمیت کنم .. تو خیلی برایا ازدواج با من بچه ای..هه.. واقعـا که بی فکـری تا این حــد؟؟؟برای من یه دختر بچه انتخاب کردن!بهتـره برای خودت فکر و خیال نکنـی!...

فکر ازدواج با منو حتی توی خواب هم از سرت بیرون کن،افتـــــاد...؟؟؟ از؟ صداش غرور می بارید..واقعــا این آدم چی فکر کرده؟؟فکر و خیال؟؟برای ازدواج؟؟؟ اونم با کـــی؟؟؟ پســـره ی بیشعـور ! الاغ !مغرور!خل و چل!.. 

نا خواسته منم به صدام تحکم بخشیدم ..از سر جام بلند شدم..زل زدم تو چشماش و گفتـم:

_ تو فکر کــردی کی هستــی؟؟؟هـــان؟؟؟فکر کن حتی یه درصد من برای ازدواج با تو فکـــر کنم!!!جنابعالی هم فکر اینکه من حتی تو خوابم بهـــت فکر کنم رو از سرت بیرون کــن...!!!..من خیلی برای دواج با تو مشتاقم.؟؟؟..هه!جمع کــن این بساطو!!!ازخارج رفتی تخیلات زده به سرت ..ســن جد بزرگموداری درضمن.......

فاصله ای که با هم داشتیم و کم کــرد..جلوتر اومــد..بوی عطرش که از همو ن لحظه ی اول توی دماغم پیچیده بود ..با این فاصله ی نزدیک بیشتــر شد..

نا خودآگــاه سرمو بالاتر آوردم..قد بلندی داشت...

و اخم های فوق العــاده ترسناک..

ترسم رو از این اخم هـا تو دلم پنهان کــردم و مثل خودش..مغــرور ..تو چشماش نگاه کـردم..

بازو هام رو بین دستاش حصــار کــرد!از این نزدیکی حـالم بهم می خورد!!!

لب باز کرد و گفت:_ مثله بچـه ی آدم میری اون پاییـن و میگی مااز هم خوشمون نیومد.وگــرنه جهنـــم و تو این دنیــا جلوی چشمــات میـــارم.افتــــاد یانه؟؟؟! 

به بازوهــام فشـاری وارد کــرد که اشـک تو چشمــام جع شد!!!پسـره ی احمق!

با سری افتـاده گفتم:_برای من خیــلی وقته که افتاده!...شما لطف کن به پدرخودت و پدر من بگو دارن واســه خودشون میبرن و میدوزن.!!!وگــرنه من از همون اولشــم ازشمــا خوشم نمیومـد.!!!

جمله ی آخـرم انگـار به مذاقش خوش نیومد چون فشــار دستاشو بیشتر کرد.

تقلا کردم کردم وسعی کردم دستاشو از خودم جـدا کنم.ولی زورم بهـش نمی چربید.

_ولــم کن!چیه خودتو چسبوندی به من...ازش خوشم مـیاد!زاویه ی تمـام رخشو به رخم میکشه...

دستشو به علا مت سکوت جلوی لبهـام قرار داد و گفت:

_ برای مـن خوشـایند یه دختر بچـه اصلا مهم نیست!..مهـم اینـه که شناسنـامه ی من با اسم"هر کســی "خط خطی نشـه!..

بعد شمرده شمـرده گفت:_ تکرار می کنم.میگی مـا از هم خوشمون نیومـد..و به این ازدواج هیچ وقت راضی نمیشی..

بعد بازوهامو ول کرد و عقب رفت.

آروم آروم بازوهـامو مالیدم.مطمئنم جـاش کبود میشه..مغرور تر از اونی یه که فکر می کردم!

با این حال که بازوهـام خیلی درد میکرد..سعی کردم به روی خودم نیارم..

با سر تقی گفتـم:_ من نمیگم..!ببخشــیدا!چراشمـا نمیری بگی؟؟!!میترســی اوف شی؟؟

برق خشـم تو چشماش جهـید...غرید:_ حواست باشه چی ازدهنت میاد بیرون و داری به کی میگی حیف موقعیتش نیست اگـرنه خوب حالیت میکردم...

خواستم بگم اگه موقعیتش بود چیکار می کردی اما دیگـه هیچی نگفتم!اگَــه دوکلمه ی دیگه از دهنـم بیرون می اومد ایندفعه استخونامو خورد میکرد...

از آدم وحشی ای مثله این بعید نبود!!!

ازجاش بلند شد وبدون اینکه حتی به من توجهی کنه از اتاق خارج شـد!

تعادل نداره!!!....

الان فهمـیدم یه دقیقه زندگی کردم باهاش باعث میشه تمام موهـام سفید شه!!!چون معلومه اصلاآدمی نیست که کوتـاه بیاد...

ازجـام بلند شدم ..و بیرون اومدم!...

میدونسـتم باهم خارج نشدنمون نشونه ی خوبی نیست!..امـآ نمیدونم چـرا امشب هیچ کس به اخم و تخم ..یا نشانه ها بهایی نمی داد.

به پله ی آخــر که رسیدم همه با لبخندی بهــم خیره شدند!

حتی لبخند مصنوعی ای هم نزدم!

حس مبهمی بهم میگفت همه از مخالفت مـا خبر دارن ولی به روی خودشـون نمیارن!دلیلش چیه خدا می داند.

زن عمو_بیا اینجـا عروس خانومم.

الله مع الصابرین...صبور باش!

به صندلی خالی ای که وسط خودش و عمو بود اشـاره کـرد.

با کمی تعلل نشستم.

عمو دستشو دور شونه هام حلقه کـرد و زن عمو دستمو تو دست گرفت.

یه لحظه خجالت کشیدم.نگـاه زن عمو گویای این بود که همه چیز رو میدونه..و بعداز اون حرکتی که مطمئنم کـرد:

راحیل جعبه ی مخمل رنگی رو به دست زن عمو داد..زن عمو به رادمهــر که دورترین صندلی رو برای نشستن انتخاب کرده بود،انداخت..برای چند ثانیه غمو تو چشمای زن عمو دیدم ...

بعد ازون زن عمو در جعبه رو باز کـرد..و گردنبدو در آورد..دوباره به رادمهـر نگاه کرد..عمو زیر لبی چیزی گفت..نفهمیدم امـا

زن عمو سر تکون داد..عمو رو به مامان و بابا گفت:_اگه اجـازه بدین..این نشون رو گـردن عروسمون بندازیم!

بابا لبخندی نثار عمو کرد :_صاحب اختیاری داداش.

و مامان با گفتن _ دختر خودتونه ،اجــازه رو صادر کـرد.

زن عمو گردنبد رو به گردنم انداخت...و بعد ازاون بوسه ی عمیقی که به گونه ام زد..

صدای دست تو ساختمون پیچید.

عمو بوسه ی پدارنه ای به پیشونیم زد.

و صدای پراز شیطنت رادین:_ به افتخار پدر دامـاد!

ودوباره کف...

جمع دوباره به حالت صمیمی اول برگشت..این بین نمیشد نگاه های اخموی رادمهـر رو که چند دقیقه یکبار به گردن من خیره میشد نمیشد نادیده گرفت .حتی سعی نمی کرد لبخند مصنوعی بزنه امـآ

مطمئنم یه چیزی بود که مانع از اون میشد هارت و پورت هایی که توی اتاق می کرد و عملی کنه.

چون تو این چند دقیقه دستم اومده بود که هیچ وقت زیر بار حرف زور نمیره.

سرم گنگ بود..هیچی از حرف هایی که می زدن و نمیشنیدم..کاش زودتر برن!

رفتم آشپزخونه و از مریم خانوم یه کدئین گرفتم..

مریم هانوم لبخند با مبحتی زد و گفت:_ مبارک باشه دخترم!جوون رعنـا و برازنده ای یه.

خواستم چیزی بگم..دلم میخواست تمام حرصم و خالی کنم ..اما دلم نیومد..این بیچاره چه گناهی داشت..به گفتن "مـرسـی" اکتفا کردم و بیرون اومدم.

دقایقی بعد عمو اینا قصد رفتن کردن..راحیل محکم بغلم کرد و زیر گوشم گفت:_ مواظب خودت باش

عزیزم!..تو الان دیگه متعلق به خودت نیستی !..متعلق به اون(اشاره به رادمهـر)..اخموی بد عنقم هستی..

تعلق؟هـــه!!!!

بعد از خداحافظی با همه و تشکر از این همه ابراز محبت به اتاقم پناه بردم.

نگاه آخــــر رادمهـــر یادم اومد..نگاهی پرازخشم..تنفر..و خیلی از چیزای دیگه که نشون میداد خوابای بدی برام دیده..

باشه!اگه اون شمشیر رو از رو بسته منم خودمو به انواح صلاح مجهـز میکنم.نمیذار خوشبحـالش بشه.

***

الهام _ یعنی همه چی تموم شد دلی؟!

_ پَ نه پَ...همه چی شروع شد!

الهـام رو به شادی گفت:_ به نظرت یه نقشه ی خیلی ظریف بکشیم ...میتونیم ؟!

شادی _ اوووم..آره ف....

تو حرف شادی پریدم و گفتم:_ لازم نیست زحمت بکشین!..خودمم بهش فکـر کردم ..آدمی که من دیدم ..پایه نیست..شاید تواین مورد که از من ازش خوشم نمیاد و اونم همین طور،باهم مشترک باشیم.خیلی نقشه هــا کشیدم..بااین اخلاق گندش همه پرید..!

الهـام _ شاید نقشه ها چارچوب محدود تری داشته باشن ..امــآ هنوزم راه زیاده..یکیش حالا به ذهنم رسید.

شادی هیجان زده پرسید:_ چی ؟!بگــــو؟!

الهـام صداش و پایین تر آورد..نگاهی به چپ و راست کتابخـونه انداخت و با حالت کسایی که کشف بزرگی کردن گفت:

_ به نظرم ،استـاد صادقی رو وارد کـار کن!.میتونی بگی که خیلی وقته دوسش داری و به هیچ وجه

با پسر عموت ازدواج نمی کنـی..!کیس خوبیه..مطمئن بهش بگی با سر قبول میکنه!تــازه دوستت هم که داره..

شادی_ هرچقدر هم دوسش داشته باشه راضی نمیشه که بعد یه مدت دلپذیر و طلاق بده..مگـه اینکه از قبل با هم طی کرده باشن.

لبخندی به این خنگی دوتاشون زدم:_ خسته نباشید!هــردو!..به نظرتون من اگـه بخوام با صادقی ازدواج کنــم بعد طلاق بگیرم،خو میرم با همین پسر عموم ازدواج کنم...چه فرقی داره!

الهـام متفکر سری تکون داد ..شادی هم لبخندی زد..

الهــام_ آره به این فکر نکرده بودم!

_ من خودم همه این فکرارو کرده بودم!همه ی این کوچـه هـا بن بسته...چه احمقم من..تاریخ عقد م مشخص شده..اونوقت با دوستـای احمق تراز خودم ..داریم نقشـه های احمقانه می کشیم(!)

شادی بالبخند :_ ایول..به جمله بندی..

الهـام _ اولا" احمق خودتی و برادرت!دومـا" فکر دیگه ای وجود نداره..شادی بیا به فکر لباس و آرایشگــاه باشیم که دلپذیر خانوم عروس شده..

بعد شادی با لودگی گفت: کی لی لی ...کی لی لی..

دستمو گذاشتم رو دهنش آروم گفتم:_ اینجـا کتابخونه استـا..!نگـا چجوری نگامون می کنن..!بعدم زیپ دهناتون و میکشین..به هیچ وجـه نباید جایی درز کنــه..!!!

شادی به دستم اشاره کرد ،بیچاره قرمز شده بود.

_ زیپ و می کشی؟؟!!

شادی کله تکون داد.

دستمو برداشتم..نفس بلندی کشید..خواست چیزی بگـه که به دهنش اشاره کردم..دوباره حرف بزنی حسابت با خودمه..

الهـام _ بلند شین دیگـه..کلاس کم کم شروع میشه.همون که گفتم باید دنبال لباس و آرایشگاه بگردیم البته اکه دیر نشده باشه.

یه دونه محکم کوبیدم به شونه ی الهـام..به جای اعتراض با لبخند با چشم و ابرو اشاره می کرد...باید کسی پشتم باشه که مطمئنن با این مشت جلوش سوتی دادم..امــآ پرو بودم دیگه..

مقنعه ام و درست کردم و با آرامش به عقب برگشتم..که با یه لیوان آب یخ مواجـه شدم.

ای شادی!!!.

شادی از پشت درختــا فرار کرد..منم پشت سرش دویدم....شادی بدوم..من بدو..به سرویس بهداشتی که رسیدیم شادی گیر کرد..منم رفتم سمت لوله آب و مشتم و پر آب کردم و 

کل هیکلشو خیس کردم..من آب میریختم..شادی آب میریخت..لحضه ی آخـــر الهام هم اومد و سه تایی همدیگر و خوب آب پاشی کردیم..بلند بلند قهقه میزدیم.چون سرویسا از فضای حیاط دورتر بود صدامیرسید..امـروزم د انشگاه خلوت بود..خوب که همدیگر و خیس کردیم..روی چمنـا دراز کشیدیم..

یه نگاه به ساعتم انداختم ببینم بلایی به سرش نیومده باشه که دیدم نه خیر..سالم سالم کار میکنه..دستمو آوردم پایین ..بعد از چند ثانیه انگار چیزی یادم آومده باشه..دوباره ساعت مو نگاه کردم...

واااای!!!! نیم ساعت تاخیر..

داد زدم:_ پاشین که دوباره بدبخت شدیم!صادقی راهمون نمیده.نیم ساعت تاخیر داشتیم...

الهــام دهنشو باز کرد..شادی خواست چیزی بگه که بلند تر داد زدم:

_ دیـــــر کــــــــردیــــــــم ....بــدویـــــیـــــــــــ ـن!!!!

شادی و الهـام پاشدن و به تبعیت از من شروع کردن به دوییدن.به در کلاس که رسیدیم سرعت کم کردیم.

شادی گفت: _ دلپذیر..بیفت جلو که کار خودتــه!

سری تکون دادم و درو بازکردم..

همه ی سر هــا به طرفمون برگشت.

پریــا با همون لحن پرافاده اش گفت: _ بازم که دیر کردید خانوم آریـــــا فــــــر..برین بیرون مزاحم درسخوندن ما نشین.

ایـــــش!!!

پرو گفتم: _ تو کــــی باشـــی؟!!!

پریــا با حالت قهر رو به صادقی:_ استـــــاد!!!

صادقی بی توجــه به پریا ..روبه ما گفت:_ بشینین سرجاتون..درسو ادامــه میدیم.

لبخندی از روی پیروزی به پریا زدم ..با بچه هــا رفتیم سمت صندلی های خالی..

صدای سعید خوشمزه رو شنیدم:_ خــانومـآ از آب بازی برگشتن..کوچولوهــا خودشون و خیس کردن..زیر لب یه "خفه" ای گفتم و سرجام نشستم.

بعد از کلاس ..بیرون از کلاس منتظر بچه ها مونده بودم که صادقی رد شد..بعد از چند قدم عقب گردکرد

..لبخند شیفته ای زد و گفت:_ خدا کنــه سرما نخورده باشین..رفتین خونه دوش بگیرین..در ضمن مواظب خودتون هم باشید..خدانگه دار!..

زیر لبی خداحافظی کردم.کنه اس دیگه..اونوقت این دیونه هــا میگن برو زنش شو!..مگه دیونه ام؟!

**

شادی_ ای دختر !ناراحت نباش دیگه...

الهام لبخند مهربونی زد :_ شاید قسمتت باشه عزیزم..یه حکمتی توشه که من و تو نمیدونیم و فقط اون بالایی خبر داره.

_ دیگه خسته شدم..!هرچـه بادا باد!..عقلم به جایی قد نمیده.

شادی با هیجــان گفت:_ کم زانوی غم بغل کن ..!ببین من چه خوشحــالم..اینقده هیجان دارم که نگو..

_ هیجــانتو نگه دار وقتی من مُردم خالی کن..!میخوام هیجان نداشته باشی.

الهـام _ خوب بلدی فس آدمو بپرونیا!!!

شادی _ بیخیال الهـام!!!روحیه آدمو خراب میکنه این دختره..

سرمو از پرحرفی این دوتا داشت منفجر میشد گفتم:

_ منو برسونید خونه..بعد یه جایی برین که از این حالت دپرسی دربیاین..

الهــام: _ آخ جون! میریم خرید..دلی بپر پایین..

خداحافظی ای کردم و ازشون جداشدم.

_ دلپذیـــر جان!،عـــروس قشنــــگم!،پاشو گلــــم!

یه صداهایی رو میشنیدم ..کم کم برام واضح شد.

_ دریــا جان!پا نمیشـه..خودت که میدونــــی

دستی رو حس کـردم که موهامو نوازش می کرد..حالا دیگه کاملا" هشیار شده بودم نا خود آگــاه خمیازه ی بلند و بالایی کشیدم..خواستم دوباره چشمامو ببندم و بخوابم که تو بغل زن عمو .فشــرده شدم..با محبت عجیبی تو آغوشم گرفته بود..اینقدر خوابم می اومد که توان انجام هیچ حرکتی رو نداشتــم..زن عمو آخــه خدا پدرت و بیامرزه !الـــان وقته اومدنــــه؟!

چشمــامو بستــم..خواب بود یا بیداری نمی دونــم ..امـــآ با لیوان آبـــی که پاشـیده شد روم..پریدم..

کار کســی جز دلناز نمی تونــه باشــه...

یهو نشستم رو تخت..چشمامو که باز کردم..اول از همه...زن عمو ..بعد مامان.. و دلناز و با اون لبخند مرموز دیدم..

داشتن با لبخندی نگاهم می کردن.

زن عمو هم یه دستش به بازوم بود..

با دیدن چشمای بازم ..دوباره محکم بغلم کــرد..جوری که یه لحظه حس کردم نفس رفت و بر گشت

_ عزیـــــــزم!..

صدای زن عمو بود..بعد از چند دقیقه از بغلش بیرون اومدم..

من_ سلام..صبح بخــیر!

همه جواب دادند.

زن عمو گفت: _ دختـرم..شرمنده زود بیدارت کردم..دلم می خواست بیشتــر از اینا بخوابی..با لاخــره مراسم عقد نزدیکه و باید عروســم انرژی داشته باشه!!! امــآ آشنای عمو امـروز وقت آزمایش و داده تا نیم ساعت دیگه رادمهــر م میاد ..تو هم آمــاده شو قشنگــم!!!

اخمام بعد از شنیدن این حرفـا به شدت تو هم رفت..ببین اول صبحی واســه آدم اعصاب نمیذارن..یه روزاز دست اون خل و چلا راحتم باید خانواده خراب کنه"حـــالـمـو"...!

به شدت به کلمه ی "عروسـم" آلرژی گرفته بودم..انگار فهمیدن خوشـم نیومده..چون مامان بلافاصله گفت:

_ دلپذیر برو دست و صورتت و بشور ..الان رادمهــر میرسـه ..

سریع از اتاق خارج شدم..امـروز از اون روزایی بود که به قول شادی" سگ" میشدم..این جور مواقع باید یا تنهــا بودم..یا اینکه حرصم و رو سر کسی خالی کنم...

از روی نرده هـا سر خوردم و به سمت حیاط رفتم..

دوچرخه ام و از پشت ساختمون بر داشتم و سرتاسر محوطه رو چر خیدم..

اینقده عاشق دوچرخه ام بودم..کلا ورزش و زیاد دوست دارم.

مو های فرم چون باز بود همش دور و برم و می گرفت..اعصاب مو خورد کرد..سرمو آوردم بالا ..داشتم به دیوار نزدیک میشدم..خواستم ترمز بگیرم ..ولی دیر شده بود..چون به شدت با دیوار بر خورد کردم و خودمم رو چمنای خیس آفتادم!!!

آه!کل هیکلم خیس شد! واقعا امروز روز بدی بود..بد شروع شده بود..

بی توجه به دوچرخه ام..و دردی که تو آرنجم پیچیده بود به سمت داخل راه افتادم.

بعد از اینکـه دست و صورتمو شستم ..به سمت آشپز خونه رفتم..خواستم چیزی بخورم که :

_ دخترم..شما امروز باید آزمایش بدین..نباید چیزی بخوری..

با حرص لقمه رو پرت کـردم..ازرو ی صندلی بلند شدم. و روبه مامان گفتم:

_ مامان!..شمــا دیگه دارین شور شو در میارین..من واقعن تحمل ندارم..از همون اولشم راضی به این جور از دواج کردن نبودم..شمایید که واسه خودتون بریدین و دوختین..پس خواهش واسه من از این رفتارا رو نکنید..دامادم..عروســم..!!! هه.

مامان اومد جلوتر..دستشو با آرامش دور شونه هام حلقه کرد..

آروم گفت:_ یواش تـر دختر..الان دریــا میشنوه ناراحــــت میشــه..دلپذیر !..اینا ادا نیست..همه واقعیته..احساسیه که همه ی ما از ته دل داریم ..ما واقعن از این ازدواج راضی هستیم..از شب خواستگاری تا حالا خوشحالی لحظه ای ازهیچکی دور نشده..دلپذیر..من ..مادرت..بهت این اجـازه رو نمیدم..که به بخت خودت پشت پا بزنی..تو دختر عاقلی هستی..تا حالا هم تصمیمهای عاقلانه ای گرفتی..امــا این دفعه نمیدوم چرا داری سعی می کنی پشت پا بزنی به خوش بختیت..این ازدواج به صلاحته..مــا بد بچمون و نمی خوایم..حالاکه شما دونفر دارین لجبازی میکنید..ما بزرگتراداریم هولتون میدیم..

..میدونستم که بحث کردن فایده ای نداره..امــــآ واسه تموم کردنش گفتم:

_ حالا که شمــا اینجوری می خواید باشه ..رضایت شمــا خیلی برای من مهمــه..امـااز من انتظار 

نداشته باشید..که نقش بازی کنــم..من خودمم.." عوض نمیشم"..تغیر نمی کنم..بعد فورا" به سمت اتاقم رفتم..

***

بعد از نیــم ساعت تاخیر..و تحمل کردن اخم و تخم آدم بغل دستیم..دیگه واقعــا تحمل این یکیو نداشتم..آزمایشــگاه که فوق العاده شلوغ بود..آدمای متفاوت در حال رفت و آمد بودند..حدود یک ساعتم معطل بودیم..منم که خوابم می اومد..توعمرم شیش از خواب پا نشده بودم..به زور خودم و نگه می داشتم..

چند دقیقه یه بار چرتم می برد..

این وسط پرستاری که مدام عشوه میرخت واسه رادمهر ..خیلی اعصابمو خورد کرده بود..البته نه ازحسادت ها..از صدای پاشنه ی کفشش..و ارایش مسخره ی روی صورتش اصلا خوشم نیومد..

خواستم بلند شم به پرستاره بگم.." ببین.این یارو مال خودت..برو زنش شو ..منم می رم به خواب شیرینم می رسم..." والــا..همچینم خشمانه(!)منو نگاه می کرد انگار شوهرشو از چنگش در اوردم..دستمو تکیــه گاه سرم کردم..چشامو بستم..

بین خواب و بیداری بودم که صداهایی شنیدم..

_ خــانومتــــون هستـــــن؟؟!!

_نه خیــر!

اِ..یارو پرستارس!..عشوه ی تو صداش و بگو..همچین کلماتو میکشید که من یکی بیشتر خوابم میبردخلاصــه پرستاره هی عشــوه میریخت..رادمهـــرم تلگرافی جوابش و میداد..هــی سوال میپرسید..

_ خانوم و آقــــای آریــــافـر!......خانوم و آقــــای آریــا فر...

فرشتــه ی نجات من بود؟! خدا خیرت بده..نگاهی به فرشته انداختـــم..ماشالله..به چشم برادری بسی زیبــا بود..ناخود آگآه لبخندی زدم.. طرف هم بی جنبــه لبخند گل و گشادی زد..که باعث شد من لبخند مو جمع کنــم..چرخی زدم ..رادمهــر بی توجــه بمن به سمت اتاق مردونه رفت..ایـــش!!!

از شانس من..دختر عشوه ای یه..باید ازم خون میگرفت..خدایــــا منو این همه خوشبختی؟؟!!هیچی دیگه..دختره همچین سرنگ و تو این رگ بیچاره ی ما فرو کردکه گفتـم الان رگــه می پوکـه ومن به دیــار باقی می شتابم..انگاری که من حقشو خوردم!!!

با صدای عصبانی ای گفتم:_ خانووووووووم..حواست کجاست؟این رگه ها!!!چرا حرصتو سـر من خالی می کنی؟؟!!..خوب از اول میگفتی بلد نیستم آمپول بزنم..خودم دست به کار میشدم!!!نا سلامتی قراره دکتر بشــما!!

دختــره اخمی کرد و حشی گفت: _ برو بابا!دختره ی دهاتی!!!معلوم نیست چه جوری خودتو چسبوندی به پســره!!!وگرنه بعیده که همچین پسری بیاد طرف توی ندید بدیدِ اُمــّل..!!!همیچین پسرایی حیفن بخــدا!

نگا نگا دختره ی پرو چی میگه هـا..به من میگه "اُمــّل"..البته تیپ من در برابر تیپ جلف اون هیچ بودتیپ معمولی زده بودم..مانتوی آبی نفتی بلند با شلوار و شال مشکی..خواستــم بزنم تو دهنشا!..

رفتم جلو تر..واقعــا زیبایی نداشت..فقط آرایش بود و یه صورت عملی..

_ خدارو شکــر که هرکسی ببینه میتونه تشخیص بده کی قشنگـتره!..اگـــه به من میگی داهــاتی باید به خودت بگی انسان ِنخستین..هرچی باشــه داهاتی از انسان ِ نخستین خیلی جلوتره..بعدشم..توصیه ای که بهــت دارم اینه که ..بری یه سه چهارتا دیگه عمل کنی شاید یه احمقی 

پیدا شد و گرفتت که اینقدر کمبــود نداشتــه باشی..بعد بی توجه به دختره از اتاق اومدم بیرون..

دختره عصبانی پشت سرم اومد..قدمامو تند تر کردم..رادمهــر رو دیدم که بایه مرد حدودا پنجاه ساله 

ای حرف میزد..نمی دونستم چیکار کنــم که چشمشون بمن افتاد..جلوتر رفتم..سلام کردم..

مرده گفت:_ سلام دختــرم..مبارک باشه انشالله.!خوشبخت شید!..ما به آقای آریافر ارادت داریم..

سعی می کنیم که هرچه زودترنتیجه رو تحویلتون بدیم..آهــا پس این دکتره آزمایشگاهه که اشنای عمو متقابلا سلامش کردم و یه تشکر مصنوعی.. 

دختره عشوه ای یه همونجا وایساده بود .یه جوری شده بود..بله دیگه..ضایع شده ...خلاصـه غیر مستقیم به دکتره پروندم ...که حواسشون به این پرستارا باشه..

فقط یه روز دیگــــه!!!باورم نمیشــد!!واقعــا باورم نمیشــد..این من بودم؟!فردا روز عقد بود..تو این مدت خیلی از خــریدا انجام شده بود،که اکثرشون بدون من و رادمهــر انجام شده بود..!یه جورایی دوتامون سعی می کردیم از هم دوری کنیم..!

قراربود یه هفته بعد از عقد مراســم عروسی مفصلی گرفته بشـه..مامان و زن عمو لوازم توی خونــه ایی که هنوز نمیدونم کجاست و چه جوریه! رو می خریدن و می چیدن..منم از زیر بار ش شونه خالی کردم.رادین و دلناز مسوولیت تداراکات رو گردن گرفتــه بودن..که این وسط خوشبحـال رادین شده بود.

عمو و بابا هم کار رزو تالار و بقیه ی کــار هـــا و در آخـر هم راحیل داوطلبانه کارهای آرایشگـاه رو به عهده گـرفتـه بود..روزبــه هم از فیلمبردار روز عروسی شون رو وقت گـرفته بود...من که بی عار و بی کار..از همون اولش به مامان گفته بودم که حوصله ی این مسخره بازیارو 

ندارم...زن عمو که میگفت "عــروسـم نباید خودشو خسته کنه" و اجـازه نمی داد هیچ کاری کنم منم که سو استفاده چی!به این بهونه هیچ کاری نمی کردم..فقط یه بار برای پرو لباس و انتخاب حلقه با رادمهــر رفتیم..که اینقدر بی تفاوت و بی خیال بود ..که منی رو که راضی نبود م رو حرصی کرده بود..

وقتی تو انتخاب حلقه مونده بودم..دست رو یکی از ست های حلقه گذاشت که لبخند فروشنده رو به لب آورد..حلقه ها مدل متفاوت و خاصی داشتند..در عین سادگی فوق العاده شیک بودند..با این که زیاد برام اهمیت نداشت..و فرقی نمی کرد..چون میدونستم قرار نیست "واقعـا" با این آدم زندگی کنم

امـــآ از این انتخاب به وجد اومدم.!!توی انتخاب لباس هم راحیل به کمکم اومده بود..یه لباس برای عقد..که مدل جالبی داشت..رنگ یاسی..که روی سرشونه هاش بندهایی از شکوفه داشت..قسمت سینه اش شلوغ کــار شـده بود..و دامنش یکم پف داشت..و توی نور و تاریکی برق میزدیه جورایی رویایی بود..با این وجود ته دلم از هیچکدوم از این زیبایی هـا راضی نبودم..حاظر بودم که یه عروسی جمع و جور می گرفتم امــآ اونی که باهاش ازدواج می کرد و دوست داشتم..!!توی اتاق پرو وقتی داشتم این فکر ها رو می کردم نا خود آگــاه قطره ی اشکی از گونم چکید ..که حرصی پاکش کردم..به خودم تشــر زدم..اگـه اونی که باید دوستش داری رو ندیدی و تا حالا پیدا نکردی پس بدون اصلا وجود نداره..با این همه مذکر های دوروبرم اونی که میخوامش رو روءیت نکرده بودم

پس لابد اصلا وجود نداره..تو همین فکرا بودم که راحیل در اتاق پرو رو باز کرد و بعد از کلی تعریف کردن گفت که فکر نمی کرده لباسه اینقدر بهم میاد..لباسی که الکی دست گذاشته بودم روش تا هرچه سریعتر از شر خرید کردن راحت شم!!

راحیل هم دم به دقیقه غر غر میکرد..با خودش..اخلاق رادین به همه سرایت کرده بود..حتی دلناز گاهی یه حرف هایی میزد که فکر می کردم خودِرادینه..

واسه لباس عروس هم قرار بود از روی یکی از مدل هایی که توی رگالی که زن عمو براش از پاریس فرستاده بودند انتخاب کنیم..گفته بود که به یکی از دوستاش که سالهـا پیش توی ایران بوده قول داده که لباس عروس ازدواج بچه هاشو از اون انتخاب کنه..البته به من حق انتخاب داده بود که اگه خوشم 

نیومد مشکلی نیست و اصلا اجباری وجود نداره..ولی لباس هایی که توی رگال ها بودن انقدر زیبا و متفاوت بودن که انتخاب و سخت می کرد..آخر سر یکی رو انتخاب کردم..یادمه توی عروسی راحیل همه از دیدن لباسش انقدر متعحب بودند که حد نداشت..لباس زیبایی بود..در عین سادگی شیک و زیبابود..

کار خرید واسه لباس عروس هم حل شد..و من دیگه لازم نبود انقدر به خودم زحمت بدم!!!

دوست زن عمو هم قول داده بود که لباس رو توی کمتر از پنج رو زدر امنیت کامل با تمام چیزایی که لازم داشت از جمله کفش و .. رو پست کنه..!!

گرچــه من هیچ نگرانی ای نداشتم..برام فرقی نداشت..!!وقتی شخص مقابل به انتخاب خودم نبوده پس انتخاب لوازم جانبیش اصلا مهم نیست!!!

خیلی آروم و بی خیال طبق روال روز مره کارامو انجام می دادم ولی برعکس من بقیه به تب و تاب افتاده بودند..

صبح راحیل نگران بود..داشت از دست رادمهـر حرص می خورد که اصلا رادین رو برای خرید کت و شلوار"دامــادی"خود ش همـراهی نکرده..و هرچی رادین اصرار کرده گفته کار داره..تو این چند رو زاصلا ندیدمش..نمی دونستم کجا می ره و چیکار میکنه..نه برام مهم بود و نه می پرسیدم..

آخــر سـر رادین گیرش آورده ..و بعد از پرسیدن رنگ لباس من ..یکی از بهترین جاهای تهـران برای خرید بردتش..چون به قول رادین"سخــــت پسـنده"..

از اون طرف راحیل چقدر نگران بود که زن عمو متوجــه نشه که ما باهم برای خرید لباس نرفتیم..چون اگه میفهمید غوغا می کرد..رادمهر هم که نقطه ضعفش زن عمو بود خواسته که یه جوری راحیل و رادین قضیه رو بپوشونن..و آخـــر سر هم حرفی رو که اونشب به من زده" وقتِ من اونقدری 

اهمیت داره که صرف چیزا و کسای بی ارزش نکنم" البته من این جمله رو از راه بسیار عالی استراق سمع فهمیدم..که رادین به راحیل می گفت و با هم حرص می خوردن...

_ بســه زیبــا خانوم ..کندیش والــآ

_ عزیــزم..ببخشیـــد..ولی شمـا سفارش شده ی دریــا خانوم و راحیل جان هستین..من سعیمو می کنـم شمــا اذیت نشـی..!!!

خدا خیـر بده اجدادت و ! از صبح تا حالا معلوم نیست با این صورت و موهـای من چیکـار می کنن اومدیم یکم چرت بزنیما!مگه مِلت میذارن؟!

_ زیبا خانوم..یکم یواش تر..بابا این لامصــبـا فِرَن فِــــر اذیت میشم دیگه!!!

دستیار زیبا خانوم یه "ایش" ی گفت و رو به زیبا خانوم گفت:

_ بیچـاره به شوهـــرش!!!چه عروس بدعنقی..

زیبا اخمی کرد به دختره و گفت:_ تو کاریت نباشه دختـر،حق نداری از گل نازک تر به این دختر بگی..عروس دریـا خانومه ناسلامتی.

دختره بد جور تو پَرش خورده بود..ضایع شد شدید..منم هیچی نگفتم و فقط پیروز مندانه نگاش کردم.

دختره یه قری به گردنش داد..و خودشو با لاک زدن مشغول کـرد..!!

نمیدونم چرا این روزا آدمـای گنده دماغ به پستم می خورن!..دختره توی آزمایشگـاه..دختره توی 

آرایشگاه..و رادمهـــر گنده دماغ !

آروم چشمـــامو بستم..قطره ی اشک یواش یواش از گوشــه چشمـم میچکید..

دیشب حتی برای یک دقیقه ام نخوابیدم..

مگــه میذاره دلتنگی..

مگــــه گریــــه اَمون میده....

منی که بعضیا میگفتن اشک با چشمام غریبه اس..بشینم گریه کنـم.. اونقدر گریه کردم..که صبح مامان 

با دیدن صورت و چشمــای سرخم وحشت کنه و بگـه:

"یا زهـــرا !چه بلایی سر چشمات آوردی دختر؟!"

و من یه لبخند تلخ بزنم و بگــم: _ مهم نیست !

و مامـان لبخند عمیقی بزنــه و بگه: پشیــمون نمیشی دلپذیر! هیچ وقت !

قاطی کــردم کلا"..

فکر می کردم تا صبح امـروز قراره یه اتفاق بیفته..که همه چی بهم بخوره..امـــآ همه چی در کمال 

آرامش داره اتفاق می افته..بودن من توی آرایشگـــاه..و داد و قال هایی که از دست آرایشگر میزدم

نشون میداد همه چی واقعیه..!

فقط چند دقیقه یکبار وقتی میفهمم برای چی اینجام..اشک از گونه هام سر می خوره..!!!

صدای جیغ خفه ای که زیبا خانوم کشید منو از فکر و خیال بیرون آورد:

_ دلپذیــــر خانـــــوم...!!!با خودتون چیکـــار کردین..وااای خدایــــا آرایش چشم!

_ ای داد بی داد..دیدی چی شد؟!..آرایشـــم خراب شد..اصلا حواســـم نبود

_ عروس خانوم..فهمیدم گریه کردیا؟..اشکال نداره عزیزم..طبیعیه برای همه ی دخترا!خیالت از بابت 

آرایشت راحت باشه..چیزایی که استفاده شدن ضد آبــه..فقط میمونه آرایش نهایی صورت و موهـــا

بعد با صدای بلند گفت:_ رویــــــا..رویـــــا..بیا ..

دختره اومد و شروع کرد به فرنچ کردن نا خونـام..چشمامو بستم..باد گـرم سشوار گیجم می کـرد..

هرچی فکر بود و گذاشتــم کنـار و به خواب رفتم..!

_ بلــه خانوم کارشون تقریبا تمومه..نه ..فکر کنم خسته ان ..آخــه خوابشون برده..باشه..نه خیالتون 

راحت..همه چی خوبه..چی؟..نیم ساعت..باشه ..پس بیدارش کنــم؟!..آهــا چشم خانوم..مطمئن..

نه فقط یکم موهـاش کـار داشت چون جنسش فربود!..باشــه..ببخشین..نه..خ

آروم چشمامو باز کـردم..برای اولین بار بود که راحت بیدار میشدم از خواب..البته خواب که نه..یه چرت کوتـاه..!!

صدای زنگ گوشیم بلند شد..شادی بود!..صدامو که براثر خواب و ناراحتی گرفته بود صاف کردم و جواب

دادم:_ بلـــه..

_ چطوری عــــروس؟!

_ خفــــــــــه..!!!

_ شدی...

_ شادی..

_ جونم عروس؟!

_ ببند

_چشــم..

بعد با لحن مهربونی گفت:_ دلپذیر جونــــم؟!..الــــان تو دِل پذیری؟!

من با پوزخند:_ کاملا"..وقتی میدونی چرا میپرسی دیگـه؟!

شادی شیطون گفت: دلپذیر ببینم ناراحت و غمگین باشی خودم میکشمت..دختره ی خـل..حالا بگوبینم..خوشگل شدی؟!..کی میاین؟؟!

_ نمی دونم ..چون خودم و ندیدم..و نمی دونم کی میایم!

_ تو کلا" هیچی نمی دونی..وااای دلی این الهــام اینقدر منو کچل کرده..میگــه ببینیم جِنی رو که فرستادیم آرایشگاه چی تحویل می گیریم..!!!

من که کم کم شاد شده بودم با حرص گفتم:_ شـــادی و الهــــآم..بهـــم میرسیم دیگــه؟!

الهــام از اون ور خط گفت:_ بهم رسیدیم..باز همو دیدیم..برای مـــا بودنمون نقشـه کشیدیم امشب..!!!

شادی ..شاد گفت:_ دلی جونم غصه نخوریا!!!آروم باش..ببین..همه چی آرومه..من چقدر خوشحــالم..

_ کم پر حرفی کنین..نوبت شمــا هم میشه دستتون بندازم..میبینن خوب نیستما هی بدترش میکنن..

شادی _ دلپذیر ..واقعــا خوب نیستی؟!

من _ شادی خودمم نمی دونم..

صدای راحیل از توی سالن می اومد..باشادی خداحافظی کردم ..شادی هم با نگرانی خداحافظی کرد

زیبا خانوم داشت جعبه ی لباسو از راحیل می گرفت..راحیل هم هی به سالنی که من توش بودم دزدکی نگــاه می 

انداخت...خوشگل شده بود..لباس آبی کاربنی پوشیده بود..موهاشم شنیون بسته درست کرده بود ..رنگ موهاشو زیتونی کرده بود که فوق العاده بهش می اومد..لباسش ..هم مخلوتی از حریر و ساتن بود..یه پاپیون مشکی و آبی رنگ هم کنار کمرش بود..

من میتونستم راحیل و ببینم امـا اون بمن دید نداشت...

زیبا خانوم جعبه رو آورد و کمکم کرد لباس و بپوشم..لباس لطیفی بود..رنگ یاسی همیشه بهم آرامش.می بخشید...

زیبا خانوم روبروم وایستاد و خوب نگام کرد..بعد لبخند ی زد و گفت:_ ماه شدید..واقعــا قشنگ شدین...خوش بحال دریا 

خانوم که عروس قشنگــی مثله شما داره..مبارکت باشــه عزیزم..!!!

بعد راحیل و صدا زد..خواستم برم خودمو توی آینه ببینم که با جیغ راحیل یکه ای خوردم..

راحیل _ زن داداش خوشگـــــــــــلم...!!!چه خوشکل شدی..اصلن انگار خودت نیستی..

بعد محکم بغلم کــرد..و خیلی آروم گونه ام و بوسید..

زیبا خانوم تشر زد که حواسش به آرایشم باشــه..راحیل بی توجــه به زیبا خانوم همچنــان نگام میکرد

مشتی به بازوش زدم و گفتم:_ راحیـل!حواســـــت کجاست ؟!...رفتی تو هپروت؟!

راحیل به خودش اومد لبخندی زد و مشتاق گفت:_ آره والا حواسم پرت زن داداش قشنگ و نازم شد

دلپذیر..خیلی خوشگـــل شدی دختر!!!اصلن انگار یکی دیگه ای..خوشبحــال رادمهر..!!!" خوش به حال رادمهر " رو یه جوری با حسرت گفت که غش غش خندیدم..

مشکوک گفتم:_ مثلا ..دوست داشتی که با تو ازدواج کنـم ..؟! مثه فرانسه و اینا که همجــنــ.

راحیل تند گفت:_ دلپذیــر!

چیزی نگفتم و به سمت آینه رفتم..

یعنی این دختری که روبروی منــه..خودِمنم..؟!

نمی تونستم انکار کنم که خوشگل نشدم..واقعـا خوشگل شده بودم..

موهــای خودم و که رنگش یه جورایی خرمایی و عسلی میزد. مدل جالبی بود..در عین سادگی قشنگ به نظر میرسید..

شنیون باز و بسته که نصفش به سمت بالا و بقیه اش هم به صورت فر های ریز و درشت از شونه ی سمت راستم 

پایین اومده بود..چند تا فر ریز و درشت و چند تا تار صاف هم از دوطرف گوشم پایین اومده بود..ابروهایی که بهشون حتی دستم نزده بودم و چقدر برای برداشتنش درد کشیدم حالا ..یه ابروی مدل اسپرت بود ..رژ گونه ای که به یاسی میزد و تیر خلاص با رژ لب پر رنگ صورتی جیغ..

راحیل_ دیدی گفتم خوشکل شدی..باید بگم مامان وقتی اومدین اسفند دود کنــه ..چشمتون میزنن..

من_ راحیل ..زیادی شلوغش نکن!کار زیبا خانوم خوب بوده..خودتم که ماشالله خوب قشنگ شدیازیبا خانوم ..از روی 

تعریف از من ..یا کار خودش بود که گفت:_ نه دلپذیر جان..شمــا خودتون خوشگلین..حالا ما یکم رنگ و لعاب دادیم 

بهتون..نمی ذارم واسـه عروسی جای دیگه برینــا..باید واسه عروسی غوغـا کنـم..

چند دقیقه بعد راحیل خبــر از اومدن آقـای مثلا" "دامــاد" داد..نمیدونم چی شده بود که راحیل اخماش تو هم 

رفت..چیزی زیر لب گفت و به سمت من اومد.

شنلی که خودم به خاطر لختی لباس سفارش داده بود و آورد روی سرم مرتب کرد..غم و میشد از توچشماش 

خوند..میدونستم چی شده..لابد رادمهر خوب تا نکرده..ولی اصلا برام مهم نبود ..هرچی کمتر می دیدمش بهتر ..به نفع من بود..

من_ راحیل چیزی شده؟!

راحیل غمگین گفت: نه فقط..کاش...

من _ کاش؟!

راحیل لبخندی زد و گفت:_ هیچی ! بریم ..فیلمبردار بد بخت داره بال بال میزنه اون پایین..باید اول بریم محضر آشنای

بابا..بعد از مراسم هم طبقه بالای محضر آتلیه داره که اون جـا میرین واسـه عکس..فقط زودتر بریم که دامـاد اخمو زیر پاش علف سبز شد...

اره ..بی چاره مرد از انتظار..!!!!

***

آروم آروم با راحیل پایین اومدیم..

_ قربون زن داداش خوشگلم برم من ..عزیزم..!

_ قربون شوهـر خودت برو..اینقدرم کلمه ی "زن داداش" رو به اسم من نچسبون..

_ نه خیـــرم!..من هی میگم زن داداش..امشبم جفتتون حق ندارین رو حرف من حرف بزنین..حالا هم مثله عروسای

خوب یه لبخند بزن..!

_ راحیــل ..من...

راحیل اجازه نداد کلمه ی دیگه حرف بزنم..با هم از در آرایشگاه خارج شدیم..معمولا" رسمه دامـاد بیادبالا به استقبال عروس..الان که همه چی "غیر معمولی" یه..پس ما میریم استقبال..

با خارج شدنمون صدای جیغ و کل ..بود که توی خیابون پیچید..

شادی ..الهـام..دلناز..رادین..روزبـ ه.. ..به همراه دوستای رادین و دلناز همه دم آرایشگاه بودند.رادین خل و چل! میگفت یه برنامه هایی داره..!رفته واسه من یه ایل جمع کـرده...

چقدرم شاد بودند..جیغ و دست ..صدایی بود که تو گوشم زنگ میخورد..

فیلمبردار همه رو کنـار زد و به سمت من اومد..

_ تبریک میگم خانوم! دوستــان کنار برید..عروس خانوم شمــا با اشاره ی من حرکت کنید..

رادمهـــر جان شما هم بیا..آقــا رادین شما تو کادر نباشین..

همه دور دوربین و خلوت کردند و کنار ایستادن..تازه تونستم رادمهر رو ببینم..

کنار ماشین ایستاده بود..با اخمای در هم..تیپ فوق العاده جذابی هم زده بود..با اشـاره ی فیلمبر دارقدم بر داشتم..خیلی آروم و با ناز.. رادمهر هم همزمان با من حرکت کرد..امــآ محکم..

اخمای روی صورتش رو هم چنان حفظ کرده بود..کت و شلوار بادمجونی تیره..از این مدل جدیدا که یقه اش ساتن بود..با پیراهن سفید و کراوات یاسی رنگ..

تو دلم تحسین کردم..تیپ و قیافشو..با هر قدم همه چیز واضح تر میشد..

و در آخــر بوی ادکلن تلخش.. توی بینیم پیچید.. با اشاره ی فیلمبردار یه قدم بهش نزدیک شدم..

دسته گل رو به طرفم گرفت..یه نگاه خیلی معمولی ..و عادی ..بهم کرد ..

منم بی توجه دسته گل لیلیوم و ازش گرفتم..

ماشین اسپور تیج شاسی بلند..مشکی رنگ بود..حرصم گرفت..دلیل انتخاب شاسی بلند چیزی غیر از اذیت کردن من بود ؟!..معلومه که نه..خیلی زیر پوستی بازی لج و لج بازی رو شروع کرده بود..

داشت بی توجه به من به طرف در راننده میرفت که با هشدار فیلمبردار بی میل به طرف من اومد

..در رو باز کرد..منم بدون اینکه نگاهی بندازم بهش با سختی نشستم..رادمهر هم نشست ..بوی عطرش دوباره پیچید تو بینیم..اَیی.. از بوی تلخ اصلا خوشـم نمی اومد...در واقع من از هیچیش خوشـم نمی اومد...

صندلی های عقب ماشین پراز بادبادک های یاسی و سفید بود..

رادمهر ماشین و روشن کرد..شیشه رو تا آخر پایین دادم..نفس حبس شدمو آزاد کردم..

رادین به طرف پنجره ی سمت رادمهر رفت و با لودگی گفت:

_ حرکت کنید زوج خوش اخلاق..فقط حواستون باشـه پشت سر ما حرکت کنید..تا آدرس محضر رو گم نکنین..بعدشم نپیچونین مارو برین دَدر هـا !

همشون خندیدند..رادمهر به رادین گفت : 

_ کم نمک بریـز! زود برو ...

رادین _ چیه ؟!مزاحم هوای دونفرتون شدم؟

رادمهر _ رادین نزار...

رادین _ خوب خوب..الان روی سگت بالا میاد..من رفتم ..اوضاع خطریه..

بعد تند تند از ما دور شد و سوار ماشین شد..ریز خندیدم..رادین خوب بلد بود حرص رادمهر رو در بیاره..

رو مو به طرف پنجره بر گردوندم..

رادمهر پاشو رو پدال گاز فشار داد.

ماشین روزبه و رادین و بقیه..پشت سرمون بودند..صدای بوق بوق کل خیابونا رو برداشته بود..

ماشین فیلمبر دارم هم جلوتر از ما بود و فیلمبر دار در حال فیلم گرفتن..رادمهر هم اینقدر اخم کرده بود که جرات نداشتم چیزی بگم ..حتی برای چزوندنش.

ماشین رادین مماس با ماشد..

فرزین یکی از دوستای رادین شیطون گفت: آقا داماد بی اعصابیا!

رادین هم به من چشمکی زد ..که در جوابش لبخندی زدم.

رادمهر چیزی نگفت..رادین هم هی کرم میریخت.

پاشو بیشتر روی پدال فشار داد..هه فکر کرده میترسم..من خودم عشق سرعتم.

لبخند کوچیکمو همچنان حفظ کرده بودم..جدا" که بی اعصاب بود..باید یه برنامه هایی بچینم براش..تا قشنگ رو اعصابش پشتک بالانس راه برم. والا..

دم در محضر ماشین وایستاد.

فیلمبر دار جلدی پیاده شد ..

به رادمهر اشاره کرد..رادمهر هم از ماشین پیاده شد..با اکراه در سمت منو باز کرد.بیشعور یه ذره کمک هم نمی کنه..!

یه یاعلی گفتم و آروم اومدم پایین..واقعا سخت بود..با این لباس.

فیلمبردار _ عروس خانوم ..بازوی داماد و بگیر..بعد آروم به سمت جایی که اشاره میکنم حرکت کنین رادمهر پوفی کشید.

با اکراه دستمو دور بازوش حلقه کردم..وبا هم حرکت کردیم.

جمعیت دورمون بودند..از در محضر وارد شدیم..از روی فرش قرمز رنگ حرکت کردیم.اخمای هر دومون توی هم رفته بود که فیلمبر دار فیلم رو قطع کرد.به سمت مون اومد..حلقه ی دستمو باز کردم..

فیلمبر دار _ عروس و دامـاد به اخمویی شما ندیده بودم..عزیزان هم فیلم شما خرب میشه و هم به کار

من لطمه وارد میشه..پس لطفا لبخند بزنید..تا فیلمتون خوب در بیاد.

رادمهر زیر لبی گفت : جهنـــم!

دوباره با اشاره ی فیلمبر دار حرکت کردیم.. اخمامو باز کردم..دوباره دستامو دور بازوی محکم و سفت 

رادمهر حلقه کردم..پیدا بود که سالهـا ورزش کرده.وارد سالن بزرگی شدیم..با حضورمون صلواتی فرستادند..

زن عمو و مامان..بابا و عمو..خاله گیتا..عمو سهیل.. دایی بهرام..زنش..برادر و خواهر ای زن عمو ..همه بودند..

دلیل دعوت این همه آدم چی بود..؟!واقعــا لازم بود؟!

رادمهر آروم گفت: لعنت به این مراسم مسخره!

در جوابش گفتم: لعنت!

سلام کلی به همه دادیم و روی جایگاه نشستیم.

شادی و راحیل پارچه ی ساتن سفید رنگی رو روی سرمون گرفتن..

توی آینه ی مقابلم نگاهی انداختم..چشمای سبزم خودنمایی میکرد..البته به قول دلناز سبزِ سبز نبودیکمی هم به آبی می زد..

زن عمو و مامان به طرفمون اومدن..خواستم بلند شدم که زن عمو اجازه نداد..

زن عمو _ الهی من قربونتون برم...دلپذیر عزیز دلم مــاه شدی مادر..خدایــا شکرت..من نمردم وعروسی رادمهر و می بینم.

رادمهر با جمله ی زن عمو اخم کرد: خدا نکنه.

شادی زیر گوشم گفت: _ بیشعور چرا نگفتی رادمهر اینقدر خوشتیپ و خوشکله؟! والا خودم میرفتم تو کارش.

من _ پیشکش خودت.

شادی _ تو رو خــدا؟! پس بلند شو جامون و عوض کنیم.

من _ دست خودم بود والله پا میشدم..

الهــام اومد سمتمون : هوووی کثافطااا..بی من چی دارین میگین؟!

شادی : هیچی بابا! زر میزدیم با دلپذیر..

الهام _ دلپذیــــر جونــــــم...کثافط اون شنلتو درار ببینم چی شدی؟!

یه چشم غره ای رفتم و به رادمهر اشاره کردم..که انگار از حرص خوردنم لذت میبرد.

من _ یعنی من کشته مرده ی این ابراز علاقتونم!

الهـام _ کاریه که از دستمون بر میاد.

بعد رو به رادمهر کرد و گفت: _ آقا رادمهر پیشا پیش این ازدواج بسیار مبارک رو تبریک میگم..

رادمهر : ممنون خانوم!

شادی گفت: _ چه عنقه!

آروم گفتم: _ کجاشو دیدی!!

عاقد که یه مرد روحانی بود جمع رو ساکت کرد..

لحظه ی آخر دلناز گونم و بوسید و گفت: _ آبجی عاشقتـــم..دلم برات تنگ میشه..

اشک تو چشمام جمع شد : _ بیشعور من که جایی نرفتم..اول بزار این بدبخت خطبه رو بخونه بد بخت شم اونوقت ابراز دلتنگی کن.

دلناز خندید.و کنارم ایستاد.

عاقد شروع به خوندن کرد..از توی آینه نگاهی به خودم و رادمهر انداختم..سرش پایین بود ..چند لحظه یکبار به زن عمو نگاه می کرد..پس به خاطر اینه که اخم نکرده!

زن عمو و مامان و بابا کنار هم ایستاده بودند..زن عمو و مامان اشک تو چشماشون حلقه زده بود.

عاقد خطبه خوند..برای بار چهارم..زن عمو جعبه ای رو توی دستم گذاشت....قطره ی اشکم با "بله "گفتنم همزمان شد.با مهریه ای به اندازه ی سال تولدم..با سند ویلایی که به اسمم زده شده بود ..باشاخه های گل رز..و قران و نبات.

صدای کِل.. کُل سالن رو فرا گرفت.همه با خوشحالی دست میزدند..رفیقای رادین ادا و اصول در میاوردن..

عاقد جو رو آروم کرد ..سوالی که از من پرسید..از رادمهر هم پرسید..رادمهر بعد از یه مکث طولانی..

یه نگاهی به زن عمو انداخت و محکم گفت " بلــه"..

بغض مو قورت میدادم..باورم نمیشد..این " بله " ها مثله پتکی تو سرم کوبیده میشد..بقیه همچنان دست میزدند..

مامان و بابا و زن عمو و عمو به طرفمون اومدن..زن عمو بغلم کرد..گونه ام و بوسید:

_ قربونت برم عروسم.الهـــی خوشبخت بشین.

بابا و مامان رادمهر رو بغل کردند و بوسیدند..رادمهر هم با احترام جوابشون رو دادعمو با مهر بغلم کرد و زیر گوشم گفت:

_ دختر گلم مبارک باشه..آرزو می کنم عاشق هم بشید.

خجالت کشیدم..نمی تونستم چیزی بگم..پس همه از راضی نبودن ما خبر دادشتن.یه عالمه برگه رو هم امضا کردیم.

همه نوبتی می اومدند تا تبریک بگن.بعد از محضر خونه ی ما می رفتن برای ادامه ی مراسم.

با رفتن همه ..پوفی کشیدم ..راحیل و روزبه اومدند.

روزبه _ دلپذیر خانوم مبارک باشه..رادمهر جان تبریک!..

دوتامون تشکری کردیم.

راحیل : دلپذیر خودتو آمــاده کن بریم طبقه بالا آتلیه اس..عکس بگیریم.

نگاهی از سر خستگی به راحیل انداختم: جان خودت دست بردار..حوصله ندارم راحیل.

راحیل کنارم روی صندلی رادمهر که بیرون بود نشست.

راحیل _ عزیزم..!تازه اولشه..بعد از عروسی یه خستگی تو در می کنی..میدونی مامان چقدر سفارش کرده حتما " عکس بگیرین؟!پاشو گلم ..پاشو..باید حلقه ها رو هم بندازین..یکمم مرتبت کنم.

از جام بلند شدم..راحیل اومد جلو..شنلو روی سرم مرتب کرد.

راحیل _ شنیدم فرنوش از صبح رفته آرایشگاه..اگه بدونه عروس ما چقدر خوشگل شده ..دیگه اینقدر زحمت نمی کشه ..چون میدونه ما بهترینشو داریم.

من _ جدی؟!بنظرم فرنوش مورد خوبی بود! خاطر خواهم که هست.چسبیدین به من مَخسره!!!

راحیل گونه ام و بوسید: عزیــزم! مسخره..نه مخسره..بعدشم ما یه تار موی گندیده ی تو رو به اون دختره نمیدیم.در ضمن..در مورد زن داداشــم خوب صبحت کن..برادر م که این جا نیست خداش هست.

با راحیل بیرون اومدیم..رادمهر و رادین و روزبه با دلناز در حال خندیدن و شوخی کردن بودن..هه اخم و تخماش واسه منه..خنده اش واسه دیگران.

رادین یه بار می گفت رادمهر کلا" آدم جدی ایه..همه چیش روی نظم وانظباته ..جدی و مقرراتی هست..گاهی خشک میشه..اخمو میشه..امـآ قلب مهربونی داره..و من چقدر خندیدم به" قلب مهربو ن".

روزبه با دیدنمون گفت: بفرمـا ..عروس خانوم هم اومدن..برین بالا عکسا رو بندازین که همه منتظرن.

رادین _ رادمهر جون من..اخم و تخم راه نندازیا...مامان ببینه بد جور شاکی میشه..دلپذیر اخم کرد تواز طرف من اختیار تام داری یه کشیده ی نر و ماده تو گوشش بزنی..!!

همه خندیدیم..چیزی نگفتم فقط چشمکی برای رادین زدم..امــا رادمهر گفت:

_ رادین آخرشب خونه میبینیم همو..!!! اونوقت معنی نرو ماده رو میفهمی.

رادین شیطون گفت: نه نه نه! آخر شب شما منزل زن جان هستید..!!!

رادمهر به سمت رادین رفت که رادین الکی ادای ترسیدن رو در آورد و پشت دلناز قایم شد.

رادین _ دلنــــاز..!!!ببین دامادتونو میخواد منو بکشه ..نذارش..

دلناز _ بذار بکشتت..منم بهش اختیار تام میدم..هر چی نباشه " دامــــاد " مونه.همه خندیدیم.

راحیل و رادمهر و پشت سر شون من رفتیم بالا..راحیل چیزایی رو به رادمهر می گفت..حس کردم دوباره رادمهر اخماش رفت توهم..این نادیده گرفتن و خوب میدیدم..جوری رفتار می کنه که انگار اصلامن نیستم.. یا اینکه من عاشقشم و اونه که پا پس میکشه..اگه یه ذره نرمش نشون میداد میتونستم باهاش حرف بزنم..تا یه نقشه بکشیم و جلوی این ازدواج و بگیریم..امـــا این آدم..!!!

***

دستشو با اکراه جلو آورد..منم دستمو جلو بردم ..میلزید..فیلمبردار همچنان زوم کرده بود روی ما..نگاش نمی کردم..

دستمو توی دستش گرفت و خیلی سریع حلقه رو توی دستم کرد..بعد بدون اینکه نگام کنه..دستموول کرد..هه ! میخواد بگه ازت خوشم نمیاد..!!!

فیلمبردار از تک تک لحظات فیلم می گرفت..جعبه ی مخمل رنگ رو بازکردم..حلقه رو برداشتم..

سختم بود که دستشو بگیرم..امــا اینم مثل بقیه ی موارد از روی جبر و اجبار بود..!دستشو گرفتم..مردونه بود ..از دستای ظریف بدم می اومد..دست مرد باید مردونه باشه..دستاش گرم بود ..برخلاف دستای من..برای اولین بار توی امروز مستقیم نگام کرد ..شاید از این سردی تعجب کرده..عجیب نیست که..من از صبح یخ بودم.

به خودم اومدم ...آروم حلقه رو توی انگشتش فرو بردم..

راحیل ظرفــای عسل رو آورد..این و دیگه هیچ جوره نمیشد تحملش کرد.

با تشر گفتم: راحیل جـــان..!

راحیل لبخند عمیقی زد : اصلا و ابدا..باید همه رسم و رسوما انجام بشه..گفتم که مامان خواسته..

تازه تک تک لحظات هم باید ثبت بشه..اشاره به فیلمبردار کرد.

خواستم چیزی بگم که رادمهر پیش دستی کرد: راحیـل !دست بردار..!

راحیل _ گفتم که به هیچ وجه! 

من _ راحیل امشب خیلی رو اعصابیا..!

راحیل _ نه خیرم !..شمارواعصابین..دلناز اون قاشقارو بردار!

قاشق؟!عمرا من بی قاشق عسل بخورم.

همین جمله رو به زبون آوردم..راحیل خواست چیزی بگه..که رادمهر پیش دستی کرد و نذاشت حرفی بزنه.

راحیل زیر لب گفت: کِــر همین! ( به درد هم میخورین)

***

بعد از عسل خوردن رفتیم تو اتاق مخصوص برای عکس..دلناز رفت پایین..راحیل هم خواست بره که نذاشتم..

خانومی که عکس میگرفت روبه من گفت: عروس خانوم شنلتو بردار.

راحیل اومد کمکم..گره ی شنلو باز کرد..باد خنکی پیچید..رادمهر بی توجه به من گوشه ای ایستاده بود و با گوشیش صحبت می کرد.

عکاسه گفت: اول عکسای تکی رو میگیریم بعد دونفره.

یه عالمه عکس انداختم...توی ژست ها و مدل های مختلف..بعد از من رادمهر نوبت رادمهر بود..

عکسای خوبی میشدن..راحیل هم هی بغل دست من قربون صدقه برادرش میرفت.

_ الهی قربون داداشم بشم..ببین چه خوشتیپه..ماشالا..هزار الله و اکبـر..یوسفی یه برا خودش.فدات بشــم..دلی نگا چه اخمی کرده..!

یه نگاه انداختم..ژست فوق العاده ای بود..رادمهر یه دستشو تو جیب شلوارش برده بود..و دست دیگش و به لبه ی کتش گرفته بود.در حالی که اخماش و توی هم برده بودبه روبرو نگاه می کرد.

...خلاصه بعد از تموم شدن عکسای رادمهر نوبت به عکسای دو نفره رسید.

راحیل هی لبخند مرموز میزد.البته من بهش گفته بودم که به هیچ وجه عکسای اونجوری نمی گیرم.همه ی اینا بازی بود..و تا وقتی که من ازته دلم راضی نباشم حاظر نیستم که کسی رو غیر از کسی که دوسش دارم ببوسم..

یه جا هر دو سر پا وایستاد بودیم..رادمهر به دوربین نگاه می کرد..منم به یقه ی کتش زل زده بودم..

یکی دیگه..هردو نشسته بودیم..نور نیمه تاریک و روشن بود..لباسم پخش زمین شده بود..برق میزد رادمهر یه دستش و به لبه ی مبل تکیه داده بود و نگاهش به من بود..توی این عکس وقتی به هم خیره شدیم..توی نگاهش تهدید می دیدم..انگار بخواد بگه "دارم برات".

عکس دیگه رادمهر ایستاده بود ..من هر دودستمو به لبه ی کتش گرفته بودم و انگار که میخواستم بیوفتم..که به کت اون پناه بردم.رادمهر هم به جلو خم شده بود.

چشماش چه رنگی بود؟!من اول فکر می کردم خاکستریه..الان توش سبز ..یا شایدم عسلی میدیدم.یعنی تیله ایه؟!

بعد از گرفتن عکسایی که به قول راحیل مجاز بودن ..دوتا عکس دیگه ام گرفتیم..که هر کدوم به نوعی جالب در اومدن.

تویکیش من حواسم به دور بین نبود..به حرف راحیل میخندیدم ..لبخند عمیقی زده بودم..طوری که اون چال معروف گونه سمت راستم تو رفته بود..رادمهر هم بر عکس لبخند من اخم شدیدی کرده بود و با حرص به راحیل خیره شده بود..اون یکی که میشه گفت تنها عکسی بود که بهم نزدیک بودیم.

این بود که من به سمت پنجره خم شده بودم و رادمهر یه دستشو دور کمرم حلقه کرده بود..توی حس بدی داشتم..از این همه نزدیکی بدم می اومد..البته رادمهر هم دستشو خیلی شل دور کمرم حلقه کرده بود..امـــآ توی عکس این جوری به نظر نمی رسید. رادمهر دوباره توی این عکس اخم کرده بود که اینجا راحیل گفته بود: خیلی اخمات رو نِـرو آدمه هــا!

و رادمهر هم جواب داده بود که :این تیکه های توهم خیلی رو نِـرو آدمه..!

***

بعد از تموم شدن عکسها با دنگ و فنگ های فیلمبردار که تمومی هم نداشت وارد خونه ی ما شدیم عمو پیشنهاد داده بود که مراسم عقد و هم توی تالار بگیریم که بابا قبول نکرده بود..میگفت خونه.به قدری بزرگ هست که حتی بتونیم مراسم عروسی رو هم با این همه تعداد دعوت کنیم ..چه برسه به مراسم عقد.گرچه برای من هیچ فرقی ام نمی کرد..مهم نبود.

با وارد شدنمون..رادین یه آتیش بازی راه انداخته بود..قولی که به دلناز داده بود..به نوعی خواسته ی دلناز بود که رادین گفته بود بی برو بر گردعملیش می کنه..و حتی به دلناز گفته بود اگه خواسته ی دیگه ای هم داشت دریغ نکنه..واقعـا " معنی کلمه ی " خدا بده شانس "رو می فهمم.خیلیه کسی 

که هم دوست داشته باشه و به پات بمونه...وهم درخواست هایی که رو که از داری بی برو برگرداجابت کنه.

آتیش بازی فوق العاده شده بود..جوونـا همه دست میزدن..شادی می کردند..صدای ارکس از بلند گوهای بیرون پخش میشد..رادمهر چنگی به موهاش زد..خیلی عصبی شده بود..فیلمبردار اشاره کرد.

پیاده شد..در سمت منو باز کرد..همه به ما نگاه می کردن..منتظر بود که من پیاده شم..یعنی انقدر نفهمه؟! که نمی فهمه باید الان کمکم کنـه؟!باهرچی سختی بود آروم پایین اومدم..نگاه حرصی ای بهش انداختم ..خیلی بی خیال روشو بر گردوند..با اشاره ی فیلمبردار حرکت کردیم..نمی دونه حداقل

جلوی فامیل آبروداری باید بکنه..جمعیت به افتخارمون دست میزدند..مسیر ی که باید ده دقیقه ای راه می رفتیم تا برسیم به سالن..اونم زیر نگاه جمعیت.

زن عمو و خواهرش اسپد به دست به استقبالمون اومدند..همه کِل میکشیدند..دوستای رادین که پسرای شیطونی هم بودند به تبعیت از خانوما کل میکشیدند. 

از در سالن وارد شدیم..مامان اومد جلو رادمهر و بغل کرد و بوسید..زن عمو هم منو بغل کرد.خلاصه بعد از یه سلام کلی روی جایگاهی که درست کرده بودند نشستیم..صندلی های سلطنتی ای که بادمجونی رنگ بود ..با دسته های طلایی..این یکی کار شادی بود..باباش فروشگاه مبلمان داشت..از قبل گفته بود که خودش میخواد مبلمان مراسم و بگیره..

شادی و الهام و خاطره و بهارک رو دیدم که داشتن به طرف ما می اومدن.چه خوشتیپم کردن !بعد از تبریک گفتن بهارک آروم گفت: دختره تو کی پسرا رو تور می کردی و ما خبر نداشتیم ؟! چی شد انقدر یهویی تصمیم به ازدواج گرفتی؟!

الهام داشت بال بال میزد ..گفته بودم جریان و نگن! ..

مجبور شدم حرفایی رو بزنم که خودم به هیچ وجه قبولشون نداشتم.

من _ بهارک جان ! قسمته..خودتم که میدونی من می خواستم درس بخونم و به ازدواجم فکر نمیکردم..امــآ دیگه پیش اومدش..پسر عموم بود ..از هر لحاظ هم مناسب بود..این شد دیگه تصمیم گرفتم شوور کنم.( جون خودت !" از هر لحاظ مناسب")

خاطره _ خدارو شکر عزیزم!به نظر میرسه پسر خوب و آقایی باشه..! به چشم برادری قیافشم خوب هست ..چی ازین بهتر..!

الهام و شادی اون پشت زیر زیرکی می خندیدن.اگه برخوردای قشنگشو با من میدیدن به آقاییش پیشتر پی می بردند.

شادی گفت : ما بریم اون وسط قری بدیم که خیلی وقته تو بدنمون خشکیده.

من _ خوش اومدی..

خواننده همچنان می خوند..نگاهی به رادمهر انداختم..با دختر دایی گرام..فرنوش خانوم حرف می زدمامان و زن عمو همچنان بین مردم می چرخیدند..خوشگل شده بودند.!دلناز و چند تا از دوستاش هم مشغول رقصیدن بودن..قربون خواهرم برم چه قشنگ شده.

جمعیت وسط و گرم کرده بودند..از توی پنجره ها میدیدم بابا و عمو رو ..توی حیاط هم میز چیده شده بود..بیشتر هم سن و سالای خودشون اونجا بودند.

فرنوش همچنان در حال حرف زدن بود..یه ریز .راحیل ..پرند بغل اومد سمت من.

راحیل _ پرند مامان ..زن دایی ! بفرما بغلش کن که بچم داره از صبح بی تابی یه تو رو می کنه.

ای جانم! چه ناز شده بود.پیراهن قرمز رنگی تنش بود..بایه تل پاپیون دار قرمز..و کفشای کوچولوی قرمز..آروم بغلش کردم..چه ذوقی کرده بچه.

_ پرندی کجا بودی عزیزم؟!

راحیل جواب داد: پیش مامان جونم بودم زن دایی..!!

حرصی شدم: راحیل ..زندایی چیه..پرند به من میگه خاله..خــا ..لــه..خودت کمی می خوای بچت هم اضافه کنی؟!

راحیل _ برای اینکه تو زن دایش شدی..در ضمن پاشو یکم برقص ..فیلمبر دار داره دم به دقیقه به من میگه..اینقدر که شما دوتا بد اخلاقین جرات نمی کنه بیاد طرفتون..! پاشـو.

من _ راحیل من نمی رقصم ،حوصله ندارم!

راحیل _ چی چی و حوصله ندارم..نمی خوای که تانگو برقصی.اون واسه آخر مراسمـه.

من _ من هی میگم نَره..این میگه بدوش.آقا جان من دوست ندارم برقصم.

راحیل خندید.پرند رو از بغلم گرفت.و گفت: تو دوست نداری برقصی؟! دلی من و رنگ نکن!به یکی بگونشناستت..من که می دونم عشق رقصی! آخه تو داری به منی می گی که خودم بزرگت کردم؟!

بعد رفت سمت رادمهر..زن دایی رادمهر و دخترش فرنوش و عروس شون مهشید هم چنان با رادمهر حرف میزدن..معلوم بود رادمهر کلافه شده.

راحیل با حرص گفت: زن دایی جون ببخشیدا..عروس و داماد مون می خوان برقصن..!!!بعد دست رادمهر رو گرفت..رادمهر خواست مخالفت کنه..که راحیل چیزی در گوشش گفت.پرند و داد بغل مادر شوهرش و به طرف ارکس رفت.

ارکس اعلام کرد: اول از همه به افتخار عروس خانوم و آقا دامـاد خوشتیپ مراسم امشب یه کف مرتب بزنین..

صدای دست و جیغ پیچید.

ارکس ادامه داد: بعد دوستا و فامیلا ی عروس و داماد یه حلقه دور شون بزنین که می خوایم امشب و بتــــرکونیمـــــا..!!! دوباره همه جیغ کشیدن..دوستای رادین سوت میزدن..

همه منتظر ما بودن.

راحیل به رادمهر و من اشاره کرد..تو عمل انجام شده قرار گرفته بودم.

راحیل اومد وسطمون..دست هردومون و گرفت ،آروم به رادمهر گفت: انقدر خشک نباش دکتـــر!برین ببینم چیکار می کنین.

اخم کرده بود..جدی بود..واقعـا رقصیدن دیگه از حد انتظار خارج بود.اونم برای همچین آدمی..

وسط و خالی کرده بودن..یه دفعـــه سالن منفجر شد:

همه چی داره ... همـونی میشـه 

که تو می خواستی ..ازم همیشه

عشق و صداقت...قــــرارمــــونــه

اینــو همیشـــه ... یادت بمونــه 

همه ی بچه هـا دورمون و گرفته بودن..باورم نمیشد آدمی اخمویی که روبرومه بلد باشه برقصه..گرچه میشه اجبار رو توچشماش خوند..

شادی و دلناز و راحیل روبروم بودند ..و قسمتی از حلقه رو تشکیل می دادند..خواننده ..با خجستگی تمام صداش و به نمایش می ذاشت..

خیلی عزیـزی..اونقدر که می خـوام

مـال توباشـه...تموم دنیـــــام

مال تو باشــه..عمـرم و جـونم

تا دنیــا دنیاس..پیشـت می مونــم

دیگه کم کم منم یخم آب شده بود..سعی کردم بی توجـه به همه برقصم..وفقط روی رقص که یکی از علایق بود توجـه کنم..

همه همراه ما می رقصیدند..منم آروم آروم خودمو تکون می دادم.

مــال تـو باشه..تمــــوم قلبـــم

همه چی با تو..خوب میـشه کم کم 

رقص مردونه ای داشت..واقعا قشنگ می رقصید..یه جورایی رقص ایرانی و خارجی با هم قاطی شده بود..حالتاش جالب بودن..

رادین وبقیه دوستاش بقیه رو ترغیب کردند که دست بزنند و جیغ بکشند..خواننده همچنـان می خوند.صدای خوبی داشت...

با تیکه ی بعد ی آهنگ ..جمع شروع به هم خوانی کردند.

خیلی عزیزی..عشقی ،امیدی 

به من همیـشه..دلخوشـی میدی

خیلی عــــزیزی...خیلی عزیزی 

خیلی عـزیــزی..خیلی عزیزی

همه با هم تکرار می کردند..جو خیلی شادی شده بود..نورا کم کم خاموش شد و نوراهای رنگی جایگزین شد.

خیلی عزیزی..برام همیــشه

این روزایِ خوب..تموم نمیـشه

مال تو باشــه..عمرم و جونــم

تـا دنیا دنیاس..پیشـت می مونم 

مـال تـو باشــه..تمــوم قلـــبم

همه چی با تــو..خوب میشه کم کم 

چرخی زدم..سعی کردم به هیچ چیزی فکر نکنم..شادی چشمکی زد و سر تکون داد..این یعنی خوبه!رادمهر همچنان هماهنگ با آهنگ می رقصید.

عشق و صداقت..قــرارمــونه

اینـــو همیـشه..یادت بـمونــه

خیلی عزیزی..اونقدرکه می خوام

مال تو باشــه ..تمــوم دنـیام

صدای جیغ و دست و سوت بلند شــد..همه دوباره با هم خوندند.

مــال تو باشـه ..تموم قلبــم

همه چی با تو..خوب میشـه کم کم 

خوب میشه کم کم ؟!خواننده جون دلت خوشــه هـا!

تیکه ی آخر آهنگ بود که زن عمو اومد وسط ..همه به افتخارش جیغ و دست زدند.

زن عمو اومد وسط حلقه و بین من و رادمهر قرار گرفت..الحق که رقص سنگین و جالبی داشت.

خیلی عزیزی..عشقی امیـدی

به من همیـشه..دلخوشـی میدی

خیــلی عزیــــزی..برام همیـشه

این روزایِ خوب ..تموم نمیــشه

رادمهر و زن عمو هماهنگ می رقصیدند..همه همچنان با دست و جیغ همراهی میکردند..

خیلی عزیــزی..خیلــی عزیزی

خیلی عزیــزی..خیلــی عزیـزی

با تموم شدن آهنگ همه به افتخارمون دست زدند..زن عمو اومد جلو اول منو بعد رادمهر رو بوسید.

که رادین با لودگی گفت: به افتخــار مادر دامــاد بزن کف قشنگــه رو..!

همه دست زدند..بدون اینکه به رادمهر نگاهی بندازم..به سمت جایگاه رفتــم..راحیل تند تند با دو لیوان شربت آلبـالو اومد طرفمـون

راحیل _ وای داداش فوق العاد بود ..دلپذیر عالی رقصیدی..هردوتون بیست بودین.اینم شربت تگری که میدونـم هر دوتون دوست دارین.

با جمله آخرش چشمی بهم زد..یعنی راحیل من تورو تنهـا گیر نیارم؟!لیوان شربت و برداشتم و یه نفس سرکشیدم..لیوان و روی میز گذاشتم.رادمهر کت بادمجونی رنگش و دراورد و روی دسته ی مبل گذاشت..آستیاش و هم به سمت بالا تا کرده بود که دستای کم مو و مردونه اش با زمینه ی ساعت 

سرامیکی ای که بسته بود نمایان شد.

مراسم حدود دو ساعت دیگه ادامه داشت..تو این مدت سعی کردم به رادمهر بی توجه باشم..اونم که اصلا انگار من نیستم ..به طرف مردا می رفت..به نفع من می شد چون با بچه ها حرف می زدیم..

بعد از سرو غذا ..و یه آهنگ آروم برای تموم شدن مراسم..مهمونا قصد رفتن کردن..منم واقعا خسـته بودم از صبح تا خالا تو آرایشگاه بودم..غذا هم که خوب نخوردم..هرچی ام زن عمو اصرار کرد بریم بالادوتایی غذا بخوریم قبول نکردم..نه که خیلی مهربونه با دیدنش اشتهام باز میشـه..رادمهر هم که همش غیبش میزد..

الهـام می گفت "به نظر من دلپذیر ،رادمهر همه چی تمومه..فقط یه از نظر اخلاق ایراد داره که اونم خوراک خودته!.میدونی پسرای مغرور اکثرا" بد اخلاقن که از نظر مادختـرا این به جذابیت طرف خیلی اضافه میکنـه..تو خودت باشی از پسرای لوس که انگار اصلا هورمون مردونه تو وجودشون نیست..خوشـت میاد؟!"

من _ نه ،معلومه که خوشم نمیاد ..ولی کلا" من با اصل قضیه و خود رادمهر مشکل دارم.. والله جوری رفتار کرده این مدت که شک کردم نکنه من هی دور و برش پلیکدم یا مثلا " گفتم با من ازدواج کن که اینجوری رفتار می کنـه.

شادی _ همینه مشکل تو دیگه..مـردا رو نمیشناسی ..اگه به حرف من گوش میدادی با یکی دونفردوست میشدی یکم اخلاقشون دستت می اومد.

من _ شــــادی! جون مادرت دوباره شروع نکن..کم فکر و خیال دارم ..تو هم اضافه میشی..اصلا " به درک که رادمهر مغروره..منم از خدامـه که حتی نگام هم نکنـه ..نقشه هایی که دارم رو راحت تر میتونم پیش ببرم ..دست و پام هم بسته نیست.

الهام ترسیده سرشو آورد جلو و مشکوک گفت: دلپذیر بگو چه فکرایی تو سرته؟! وقتی این جوری حرف میزنی همیشه می ترسم!

لبخند مرموزی زدم و گفتم: تو کارت نباشه..به موقع اش می فهمی ..حالا هم پاشین ..می خوام یکم با دلناز حرف بزنم..آجیم از اول مراسم همش تو خودشه.

شادی با گفتن " دلی ..میدونم آخرش یه کاری دستمون میدی " با الهام رفتن.

بعد از رفتن مهمونا با دلناز رفتیم تو اتاق من و لباسامون و عوض کردیم..دلناز غمگین بود..میدونستم به خاطر دور شدن از منه..لعنت به تو رادمهر که با اومدنت همه چی رو خراب کردی.

یکمی با دلناز حرف زدم و آرومش کردم..بعد از اینکه خوابید رفتم پایین.

مامان و زن عمو به خدمتکار ها تو جمع و جور کردن خونه کمک می کردن..بابا و عمو مشغول حرف زدن بودن..روزبه و رادین هم مشغول بازی با پرند بودند..راحیل هی چرخ می خورد تو سالن که تا منو دید اومد طرفم..نشستیم یکم با هم حرف زدیم..آمـار میداد که مهمونا در مورد امشب 

چی گفتن..چند نفری گفته بودن "ماشالله عروس تون خوشگله و خانوم" ..یا حتی بعضیا از روی حسادت حرف هایی زده بودند..یا تیکه پروندند.

راحیل همچنان حرف می زد..و آمار میداد..برای خلاصی از دستش گفتم میرم بیرون تا یه هوایی بخورم که لبخندی زدو گفت:بـفرما خانوم..شوهر اخمو تون هم بیرون تشریف دارن.

پشیمون شدم از رفتن.لبخند مسخره ای زدم و گفتم: نه میرم به مامان و زن عمو کمک کنم.بعد سریع درفتم.

زن عمو با دیدنم لبخندی زدو گفت: قشنگـم تو اینجایی؟! خسته شدی امشب..یکم استراحت کن.

_ نه خسته نیستم، اومدم کمکتون.

زن عمو اخم مصنوعی ای کرد و گفت: مگه من میذارم عروسم کار کنه؟! نبینم اسم کار رو بیاری هابه جاش برون پیش شوهرت تو محوطه است.

ای بابا ! از پیش یکی در میرم گیر اون یکی می افتم.هی شوهر شوهر میکنن چندشم میشه..

زن عمو که سکوتم رو خجالت تعبیر کرد خنده ای کرد و گفت:جـانم! خجالت کشیدی عزیزم؟!

بعد دستمو گرفت و با گفتن " الان میام گیتی " به مامان منو کشید به سمت بیرون..

ای خدا منو گیر کیا انداختی..خوب من با زن عمو رو دروایسی دارم..نمی تونم مستقیما چیزی بگم همین جوری که منو میکشید برد به سمت الاچیقی که گوشه ای از حیاط بود ..ورادمهر رو یکی از صندلی ها نشسته بود و مدام تو موهاش چنگ میزد..معلوم بود که کلافه اس.

با صدای پامون سرشو بلند کرد..با دیدن زن عمو لبخند خسته ای زد البته نه ازون لبخندای معمولی..در حدی که فقط گوشه ی لبش بالا بره.امــآ تا چشمش به من افتاد در جا اخم کرد.

زن عمو بدون اینکه به اخم رادمهر توجهی کنه منو کنارش نشوند ..بعد دست منو روی دست رادمهر گذاشت و گفت: خوش باشین با هم ایشالله..مثلا تازه عقد کردین ها! باید الان کلی حرف برای گفتن داشته باشین..من رفتم.

تا خواستم "نه " بیارم زن عمو لبخندی زد و دور شد.

من همچنان مات و مبهوت مونده بودم..الان دقیقا به رادمهر چسبیده بودم..تازه دستم هم روی دستش بود..

تازه فهمیدم چی شده؟! یهو مثله برق گرفته ها ..سریع تا خواستم دستمو از روی دستش بردارم..خودش زودتر از من دستشو برداشت..و از جا بلند شد.

اخماش و باز توهم برده بود..هی راه می رفت..آخه ما چه کاری می تونیم با هم داشته باشیم.خواسته بلند شم..که یهو برگشت سمتم ..اومد نزدیک تر..با لحنی خشمگین گفت:

_ من نمی دونم قصدت چی بود که اون شب به حرفی که زدم گوش نکردی..امـآ دارم از همین حالابهت میگم..خوب گوشات و باز کن..درسـته که شناسنامه ام با اسمت خط خطی شده..امـآ بدونکه تو برام به اندازه ی پشیزی ارزش نداری..نه حسی بهت دارم ..نه خوشم ازت میاد..درسته که عقد کردیم.

و من به دلایلی که اصلا" لازم نمی بینم که بگم راضی شدم..امـــآ بدون که من تورواصلا زنِ خودم نمی دونم..هیچ تعهدی بهت ندارم..پس هیچ انتظاری نداشته باش.. و بدون که در آینده ی نزدیک..وقتی همه چی رو مرتب کردم..." طلاقـــــت می دَم".. همه چی افتـــاد؟!؟!

قلبم نا منظم می تپید..این حالتش خیلی ترسناک و البته جذاب بود..اولین بار بود که در برابر پسری اینجوری احساس ترس داشتم..آب دهنم و قورت دادم..منتظر بود که جوابشو بدم..

چی پیش خودش فکر کرده..کار منو اینجوری راحت تر کرد..دیگه لازم نیست بیام برنامه بچینم برای خلاصی از دستش ..دوباره آب دهنم و قورت دادم..سعی کردم مثله خودش باشم..جدی و محکم گفتم: تو پیش خودت چی فکر کردی؟! ..که من از تو خوشم میاد ؟!..یا حسی بهت دارم؟! نه خیرآقا!..دقیقا" حسم به تو تنفره ..تنفر.. منم تو رو شوهر خودم نمی دونم؟!..ازت هم خیلی ممنونم که کار منوراحت کردی..و اسم طلاق و آوردی ..و بدون که بی صبرانه منتظرم اسم تو هم از توشناسنامه ی من پاک بشه.در ضمن همه چی برای من ازقبل افتاده بود!!!

با تموم شدن صحبتام نفسی کشیدم..حین صحبتام چیزی نمی گفت..اخماش یه کوچولو از هم باز

شده بود ..انگار خوشحاله که منم راضی ام به طلاق.

رادمهر _ خوبه !..بعد با لحن حرص دراری گفت: ترسیدم نکنه یه وقت حسی پیدا کرده باشی.میشناسم جنستون رو..با چند روز دیدن یه پسر عاشق میشین ..و افسرده.

بعد محکم و جدی در حالی که تو چشمام زل زده بودگفت: اینـم بدون که حسی که من به تو دارم دقیقا" بالاتر از ..تنفـــره.

بعد سریع الاچیق رو ترک کرد.

خیلی عصبانیم کرده بود این پسرِمغرور که بلد بود چجوری حرص آدم رو در بیاره.به من می گـه نکنه حسی پیدا کرده باشی!!! یعنی اینقدر از خودش مطمئن بود که فکر می کرد من عاشقشم؟؟!!از جام بلند شدم.هرچی راه می رفتم آروم نمی شدم...این حرفا خیلی برام گرون تموم شده بود ...چه فکری کرده پیش خودش؟!..من هیچ وقت با این آدم آبـم تویه جوب نمیره! 

الان احتیاج داشتم برم سالن و با ورزش خودم و خالی کنم ..امــآ موقعیتش نبود..حوصله اش هم نداشتم...خنده ام گرفت..از خودم ..از دختری که دقیقا" شب عقدش احتیاج به والیبال بازی کردن داشت..به کجا رسیدم نمی دونم.

کمی خودم و جمع و جور کردم و به سمت داخل قدم برداشتـم.

با ورودم همه لبخندی زدن..که مصنوعی بودنش و خوب حس کردم..خصوصا بابا و عمو رو.نمی دونم توی نبودم چی شده بود..امـا فهمیدم که جو ..مثله چند دقیقه پیش نیست و یه چیزایی پیش اومده.

اینو از اخمای درهم رادمهر که روزبه آورم داشت باهاش حرف میزد هم فهمیدم.

با اشاره ی عمو به سمتش رفتم..بوسه ای پر مهری به پیشونیم زد و بغلم کرد..حس خوبی داشتم چند لحظه ای سعی کردم اون احساسات و حس های متفاوت و از خودم دور کنم.

عمو آورم و با طمانینه برام حرف میزد..ابراز خوشحالی می کرد..از اینکه عروسش شدم..عروس پسربزرگش..اینکه نمیذاره تو دلم آب تکون بخوره..دوری از خانواده برام سخت باشه..

ازم پرسید در مورد دانشگاه..پیشروی درسا..اینکه عروسی دوست دارم تو چه روزی باشه..برنامه ی خاصی چیدم یانه..احساس اطمینانی که از رادمهر بهم داد..تو لفافه هم گفت ..که از احساس من خبر داره و رادمهر..ولی اینقدر بهش اطمینان داره که منو ..که قبل از هر چیزی برادر زاده اش بودم..و پاره ی تنش..رو دست کی میسپره.

و من چقدر علاقه ام به این عموی دوست داشتنی که حتی مهربون تر از بابا بود بیشتر شد..دلم گرم شد..با اینکه میدونستم قراره با جدا شدنمون جنجال بزرگی به پا بشه..امـا احساس دلچسبی پیدا کردم..اینکه مهم ام..نظراتم و روحیاتم..و عجیب بود با وجود این مهم بودن بچه ها و نظریاتشون توی 

خانواده ی آریافر این تصمیم ازدواج مسخره گرفته شده بود...کمتر از پنج ساعت برای اینکه چشمم بیشتر به پسر بد اخلاق که از قضا اسمش توی شناسنامه ی من رفته بود.و احساس خستگی زیادی که داشتماز جمع عذرخواهی کردم..که زن عمو و پشت سرش راحیل بغلم کردن.و تذکر های زن عمو..که خوب بخوابم این یه هفته..استراحت کنم..و به چیزی فکر نکم که همه ی کارهارو خودشون راست و ریست می کنن.و من چقد خوشحال شدم که باوجود این درگیری های فکری که دارم دوباره این مسولیت از گردنم برداشته شد.

***

ورودمون رو خواننده اعلام کـرد..فیلمبردار همچنان در حال ثبت لحظه ها بود..رادمهر از ماشین پیاده 

شد..اخمی که همچنان رو صورتش بود..در سمت منو باز کرد..پیاده شدم..جمعیت زیادی برای 

استقبال اومده بودند..فیلمبر دار اشاره ای کرد..بازم از روی اجبار بازوش رو گرفتم..عمو جلو اومد و به

هردومون دست داد..زن عمو اسپد رو دور سرمون می چرخوند..جمعیت زیادی که همچنان دست 

میزدند..مامان اشک تو چشماش جمع شده بود..خواننده اهنگ شادی رو همزمان با ورودمون می 

خوند..فرش قرمزی از در تالار تا محیط اصلی گذاشته شده بود..عبور کردیم ازش..تالار فوق العاده

شیکی بود...رادمهر که باید اعتراف کنم با وجود اخم توی صورتش جذاب تر به نظر میرسید..مثله 

مانکنا..و منی که خیلی شل وول دستمو دور بازوش حلقه کرده بودم و با وجود کفش پاشنه بلندم 

به سرشونش نمی رسیدم.

از حوضچه زیبایی که برای عبور ازش یه پل گذاشته بودند که فرش قرمز تا روی اون پل هم کشیده

شده بود..وقتی رد شدیم و به جایگاه اصلی رسیدیم..فشفشه و منور ترکید..و چیزی که از بالای 

سرمون گاغذای رنگی پخش می کرد..مطمئنا" کار رادین و دلناز بود..

فیلمبر دار که اشاره کرد به جمعیت حاظر که فکر کنم از هزار نفر هم رد کرده بودند سلامی کردیم..

رادمهر فقط سر تکون داد..جایگاهی که برامون درست کرده بودند..صندلی سلطنتی سفیدی که 

دورش طلایی بود..و دورتادورمون رو بادبادک های سفید و قرمز بود..و تورهایی طلایی رنگی که

فضا رو شیک می کرد.رادمهر بدون اینکه به من توجهی کنه دورزد و ازسمت مخالف من روی صندلی

نشست..هه ..منم با زحمت لباس نباتی رنگمو جمع و جور کردم و نشستم.

راحیل و زن عمو و مامان به طرفمون اومدند..

به احترامشون بلند شدم که دیدم رادمهر هم همزمان با من پاشد..تو این مدت کوتاه فهمیده بودم که

چقدر احترام به بزرگتر براش مهمه.

زن عمو بغلم کرد: قربون عروس قشنگم برم الهی..فدات بشــم مادر..ماشالله مثله ماه شدی عزیزم

تشکر کردم.

مامان اومد جلو تر و اونم بغلم کرد زیر گوشم گفت: ماشالله ..دخترم اونقدر بزرگ شده که لباس سفید 

عروسی تنش کنه..خوشبخت بشی دلپذیر.

اشک تو چشمام حلقه زده بود..مامان من نمی خواستم ازتون جدا بشم..من هنوز بهتون احتیاج دارم..

زن عمو که اشک توی چشمام و دید یه جوری شد.

زن عمو _ عزیـــز دلم..اشک نریزیا دخترم..به خدا این پسر نازک تر از گل بهت بگه خودم حسابش 

میرسم.

رادمهر شاکی گفت: مـــامان!

راحیل _ چیه داداش راست میگه دیگه مامان..دخترمون و ترسوندی (آروم تر گفت) ..با این اخمات!!!

با جمله ی راحیل اخمای رادمهر بیشتر تو هم رفت..

راحیل _ خیلی خوب بابا..تو جدی نگیر..من برم به مهمونا خوشامد بگم..

زن عمو و مامان هم همش در حال رفت و آمد بودند..

اینقدر جمعیت زیاد بود که نمی تونستم شادی والهام و بقیه بچه ها رو ببینم..

بدون اغراق تالار _ باغ قشنگی بود..خودم هیچ نظری نداده بودم..امــآ همیشه دوست داشتم که 

عروسیم توی فضای باز باشه..دورتادور جمعیت هم آبشار جالبی بود..و کمی دورتر فضای بازی برای

بچه ها..عمو سنگ تموم گذاشته بود.

خواننده و همگروهاش گوشه ی سمت چپ ما لباس ست و یه دستی پوشیده بودند..پیراهن وشلوار

مشکی با جلیغه های قهوای سوخته.

دلناز و شادی داشتند به طرفمون می اومدند..خواهـر کوچولوم تو این لباس سبزرنگی که با چشماش

ست کرده بود قشنگتراز همیشه به نظر میرسید..و دوست صمیمی ای که کمتراز دلناز دوسش

نداشتم..شادی تاپ و دامن قشنگی پوشیده بود..به رنگ قرمز و موهایی که شلوغ درستشون کرده و 

بوتای بلند مشکی رنگ.

دلناز که اومد جلو محکم بغلم کرد و سرشو رو شونه ام گذاشت.خواهر کوچولوی من ..که خیلی ام 

به هم وابسته بودیم..داشت گریه می کرد.

آروم گفتم: خواهری..اگه گریــه کنی منم عر میزنم اونوقت بیا و درستش کنـآ..

دلناز میون گریه خندید..شادی ام.

رادمهر که کلا حکم مجسمه رو داشت و نقش ایفا نمی کرد.

شادی _ دلپذیر اون شنلتو از دور شونه ات بردار دیگه مگه یادت رفته ؟!

هه ..اصلا یادم رفته بود..! 

آروم گفتم _ شادی این شنل الان بی اهمیت ترین و جزئی ترین چیزه در مقابل جنگ اعصابی که 

تو ذهنم دارم..

شادی سرشو پایین انداخت و چیزی نگفت..امـا بعد از چند ثانیه با لحن متفاوتی گفت:

_ الهام و بچه ها هنوز آرایشگاهن..شرط بستن که خوشگلتر از تو بشن..نمی دونن که تو چقدر ماه

شدی دلپذیر..

با قطره ی اشکی که با گفتن جمله ی آخرش اومد ..منم بغض کردم..عروسی بود ؟!

شادی با گفتن ببخشید دست دلناز رو که به من چسبیده بود رو کشید و برد..میدونم که میدونست 

اگه یه کلمه ی دیگه دوتاشون حرف میزدن دیگه نمی تونستم خودمو کنترل کنم و همه چی رو بهم 

میزدم.

شنلمو با حرص از دورم باز کردم..لباس فوق العاده شیک و قشنگی که انتخاب کرده بودم و زن عمو 

سفارش داده بود به دوستش،فیت تنم بود..و به خاطر باز بودنش..کت توری قشنگی که به نظر

خودم نمای بیشتری به لباس داده بود رو پوشیدم..چشمام جمعیت زیادی که در حال رقص بودن 

رو میدید..امـآ فکرم اینجـا نبود.انگار تازه واقعی بودن همه چی رو حس کرده بودم..من ..دلپذیر آریافر

چرا اینجام.؟!..چرا؟!..این مراسم با شکوهی که گرفته شده چرا من باید عروسش باشم؟! چرا این

آدمی که کنارم نشسته باید اسمش بره تو شناسنامه ام..کیه که جواب این چرا ها رو بده؟!

سر مو انداختم پایین..سنگینی نگاهی رو احساس کردم..رادمهر بود ..مطمئنم تعجب کرده..

نمی خواستم نگاش کنم..امـا سنگینی نگاش نمی ذاشت..بی اختیار سرمو بالا آوردم..توی یه لایه

از اشک حلقه زده تو چشمام میدیدمش..و نگاه اون که هنوز تعجب داشت وناباوری.

شاید دلش برام سوخته!

_ عروس و دامــا دخوب باهم نگا رد و بدل می کنیدا..بابا مال همین دیگه !یه امشب و تحمل کنین..!

صدای پر از شور و شیطنت رادین بود..برای اولین بار توی کت و شلوار میدیدمش..کت و شلوار کرمی 

رنگ براق ..با پیراهن قهوای و کروات کرمی رنگ..قشنگ شده بود..لباسش باچشمای عسلیش

ست شده بود..چشمای عسلی ای که پراز برق شیطنت بود.

رادین _ زبونتون و کجا جا گذاشتیـن..هردوتا تون از دست رفتینا!!!

خندیدم.

رادمهر _ رادین..برو به کارت برس..زیاد حرف میزنی!

رادین _ کارم اینه که عروس و داماد اخمو مون و شاد کنم..والا ماموریت دارم.

من _ اونوقت از طرف کی؟!

چشماش پراز مهر شدن..کی غیراز دلناز میتونه باشه؟!

مرموز گفتم: آره؟!

رادین : آره!

من _ رادین !حواست بهش باشه امشب..حال و هواش خوب نیست!

رادین: مگه رادینش مرده باشه که خوب نباشه..خیالت راحت باشـه زن داداش.

من _ رادیـــــن!

رادین باترس ساختگی: وی وی! ترسیدم! مثلا میخوای با این لباست منو دنبال کنی ؟!فکرشو بکن !

از تصورش خندم گرفت..خدا این پسر رو برای شاد کردن ما آفریده بود!

رادین شیطون گفت: رادمهر ..میگم بیا اون وسط برامون یکم بندری برقص..برا تو فیلمتون میگم جالب

میشه.بعد خنده ی حرص دراری کرد.

رادمهر اخمو گفت: رادین حواست باشـه به حرفات..اون چک نرو ماده رو هنوز یادم نرفته که ازم طلب 

داری..پس حواست به خودت باشه.

رادین دوباره با ترس ساختگی: وی وی !ترسیدم..مثلا چیکار می خوای بکنی آقای دامــآد؟!

بابا_ خودم حسابتو می رسم که اینقدر سر به سر دامـاد من نذاری آقا رادین.

رادین ترسیده به عقب برگشت که سینه به سینه ی بابا شد ..انگار واقعا ترسیده بود و

رادین: عمو من غلط بکنم..اصلا " من کیم؟!..من خاک زیر پای دامـادتون و جارو می کنم..

بابا خندید و گفـت: از دست تو پسر!

رادین دست رو شونه ی بابا گذاشت و مثله بابا گفت: از دست تو عمو!

بلند خندیدم..بابا هم..حتی حس کردم رادمهر هم می خنده.

رادین فورا" فرار کرد.

بابا دستی رو شونه ی رادمهر گذاشت و رو به من گفت: میخوام با دختــرم امشب دونفری برقصم

افتخار میدی دلپذیرِ بابا؟!

آخرین باری که با بابا رقصیدم توی عروسی راحیل بود..با خوشحالی گفتم: با کمال میل بابا

خواننده با بلند شدن من اعلام کرد: به افتخار عروس خانوم وپدرشون که میخوان برقص یه کف مرتب

صدای دست و جیغ پیچید:

از تموم خوبیای دنیا 

عشق تو به یه دنیا نمی دم

خاطرت واسم خیلی عزیزه 

من با تو به آرزوم رسیدم 

وقتی که نیستی از زندگی سیرم

من کنارت آرامش میگیرم

تا وقتی جون دارم باهات میمونم

هرچی ترانه هست واست میخونم

********************

رقص بابا عالی بود..مثله همیشه..برق شادی ای که توی چشماش بود دیدنی بود..جمعیتی که ..واسه دختر و پدر دست میزدن..بابا؟!خودت میدونی که از تموم خوبی های دنیا..عشق تو به یه دنیا نمی دم..میدونی من الان بهتون احتیاج دارم؟! من شمارو می خوام..

آخه جون منی تو ، مثل خون تو تنی

تو واسه باتو بودنم از همه چیم میگذرم

آخه عشقت نفسه واسه خوشبختیم بسه

واسه چشمات میمیرم کی میگه این هوسه

مهدی مقدم/جونِ منی

*************

آره عشق بابا واسم نفسه و همینم واسه خوشبختیم بســه..اشک توی چشمام جمع شده بود..بابا من اینجا چه می کنم؟!

بابا با تموم شدن آهنگ پیشونیم و بوسید و آروم بغلم کرد..دوباره صدای دست و جیغ پیچید.مگه من از این زندگی چی می خوام؟!.

من فقط دوستام و خانواده ام ..و این خوشبختی رو می خواستم..بابا چرا با من این کار و کردی؟!خواستم به سمت جایگاه برم که دیدم عمو احسان و رادمهر به سمت ما میان..خواننده دوباره اعلام کرد: میخوام امشب و بترکونیمــــا..به افتخاره شاه دامـاد ؛ماه دامـاد خوشتیپ مون به همرام پدرشون بزن کف قشنگه رو ..

همه دست زدند..دوستای رادین و خودش سوت میزدند..همه با هیجان به ما چشم دوخته بودند..مامان و زن عمو هم گوشه ای ایستاده بودند..و مارو تماشا می کردند..

رادمهر دقیقا توی یه قدمیم قرار گرفت..با این کت و شلوار مشکی فوق العاده شده بود امشب و جذاب عمو به سمت خواننده رفت ..چیزی در گوشش گفت و چند ثانیه بعد با شروع آهنگ همه هیجان زده جیغ و دست زدند..و منی که باید مثله این چند وقت به تموم چیزایی که نمی خوامشون تن میدادم.

پس رقصیدم:

حال من خوبه اما دلم آشوبه 

من بی خبرم از دل و احساس تو

من دیونه هر شب تو همین خونه 

میشینم و نقشه میکشم واسه تو

****************

آهنگ شادی بود..حرف دلم مو میزد..با اینکه حال ظاهریم خوبه ..امــا دلم آشوبه..با هم هماهنگ میرقصیدیم...رقص مردونه و قشنگ رادمهر،چیزی نبود که بشه نادیده اش گرفت..زیادی خودش و تکونن می داد..امـا هم با من و هم با آهنگ هماهنگ بود..

دلهره دارم که یه وقت سوتفاهم بشه

علاقه ی شدید من سوژه ی مردم بشه

دلهره دارم که نتونم تو رو عاشق کنم 

بگی دوسم نداری و بدون تو دق کنم

زوده یا دیره دل من گیره نفسم میره 

از تب و تاب من گرفتارم تورو دوست دارم 

جلـــو چشـــمامی حتی تو خواب

***********

بهنام جون؟!..من دلهره دارم؟!خوشی زده زیر دلت..درسـه که این آقای اخمو جلو چشمامه از این به بعد حتی تو خواب..چی می گی آخه تو؟!

انگار رادمهر هم از این تیکه آهنگ خوشش نیومد..چون لحظه به لحظه اخماش میرفت تو هم..بقیه امــا هیجان زده ما رو نگا می کردند..راحیل و بقیه دخترا از همون جایی که وایستاده بودندقر میدادن..میدونستم منتظرن که بیان وسط..آهنگ هم این قدر شاد بود که حتی خود منم..ناخود آگاه رقصم می گرفت..

شیطنت های نگاهت خاصه 

کاش بدونی دل من حساسه 

کاشکی یه ذره مراعات کنی 

منو کمتر محو چشمات کنی

با جمله ی اول رادمهر به چشمام نگاه کرد..که به قول خاطره همیشه و تو هر حالتی شیطنت های خودشون و داشتن..انگار می خواست دنبال شیطنت بگرده تو چشمام..

با جمله ی بعدی این من بودم که نا خود آگاه تو چشماش زل زدم..چشمایی که از همون روز اول صادقانه به خودم گفته بودم که خیلی جذبه داره..با آدم حرف میزد..همیشه فکر می کردم فقط چشمای خیلی مشکی ان که جذبه دارن و آدم و میترسونه..اما واقعا چشمای رادمهر با وجود رنگی بودنش..جذبه ی وحشتناکی داشت..هنوزم نمی تونستم تشخیص بدم چه رنگیه..امشب که روشن شده بود..مثله عسلی ..یا شایدم سبز.

این روزا با خودمم درگیرم 

آخ اگه بهت نگم میمیرم 

هی جلوی آیینه میگم با خودم

معذرت میخوام من عاشقت شدم

بهنام صفوی/سوءتفاهم

********

تیکه آخر اهنگ بود..خواننده به اوج رسیده بود..همه جیغ و دست زدند..جمعی که امشب شاد بودندبا فاکتور گرفتن از کسایی که امشب جوری نگام می کردن که انگار سهمشون و خوردم..خیلی از دخترایی که با هر قری که می خوردم میدیدم که چقدر با حسرت به رادمهر زل زده بودند..البته نگاه

خیلی ها هم با تحسین بود..خواننده به خاطر همراهی جمعیت تشکری ازشون کرد و گفت بعد از خوردن غذا ..یکم انرژی بیشتری بگیرن که میخوان با همراهی جمعیت بترکونن..

سر جامون نشستیم..دستمو به سمت جعبه ی دستمال کاغذی ای که روی میزرو برومون بود درازکردم که همزمان با من رادمهر هم دستشو دراز کرد..اخمی کرد و با نگاه اخموش بهم گفت که دستموبردارم..امـآ بر نداشتم..باحرص گفتم: من زودتر خواستم بردارم..پس دستتو بردار..!

پوزخندی زدو گفت: امکان نداره!

من _ ااااه ..گرممه ..میگم دستتو بردار دیگه..من یکی برمی دارم بعدش هرچی خواستی بردار.بدون اینکه چیزی بگه مچ دستمو تو دستش گرفت..و بدون هیچ زوری از دستمال کاغذی جدا کرد..

بعد خیلی ریکلس یکی برداشت و به صندلی تکیه داد.

خیلی حرصم گرفت..نوبتم حالیش نیست..نگاه حرصی ای بهش انداختم و دوتا دستمال برداشتم و عرق پیشونیم و با حرص پاک کردم..

زن عمو مدام دور و برمون بود..دم به دقیقه قربون صدقه ی من و رادمهر میرفت..و تعریف می کرد ازمون

راحیل آروم آروم برای اینکه فیگورش همچنان حفظ بشه به سمتمون می اومد..دوباره گونم و بوسید

من: چه خبرته دختر..دم به دقیقه هی منو ماچ می کنی؟!

راحیل: خوب چیکار کنم..خوردنی شدی امشب عزیزم!

بعد چشمکی بهم زد..اخمی کردم و اشاره به رادمهر کردم..

راحیل آروم تر گفت: حواست باشـه امشب ها..عروسای خوشگل دردسر دارن واسه شب..

پراز حرص تو گوش راحیل گفتم: راحیـــل! قرار نیست هیچ اتفاقی بیفته..اینو خودتم میدونی..پس سعی نکن هی بری تو کوچه ی علی چپ..!

راحیل خنده ی بلندی کرد ..و گفت: بالاخــره که میوفته!دیر یا زودش مهم نیست...مهم اینه که قراره بیفته..!

من _ راحیل!میشه بری به مهمونا برسی.

راحیل لبخند مرموزی زدو گفت: خوب زودتر می گفتی..خلوت تون و بهم زدم میرفتم جان تو!

رادمهر محکم و جدی گفت:راحیل!رادین کافیه ..تویکی دیگه شروع نکن..

راحیل با جمله ی رادمهر چیزی نگفت اما زیر لب شنیدم که گفت: بد عنق!

دقایقی بعد مامان به همراه زن عمو گفتن که آماده بشیم برای غذا خوردن..کی امشب تموم میشدنمی دونم..!

میز خوشگلی درست کرده بودند..که دوطرفش دوتا جام که نمی دونم چی توش بود ، چندین مدل غذا...نوشیدنی..دسر.. همه روی میز بودند..فیلمبردار مدام دستور میداد..که غذا تو دهن هم کنین..

با یه قاشق بخورین..سالاد بزار تو دهنش..از نوشیدنی اون بخور ..خلاصه یک کلام بگم شام عروسی رو کوفتمون کرد البته از قبل همه چی کوفت بود.

رادمهر به هیچ وجه به حرفای فیلمبردار گوش نمی داد..فیلمبر دار چندبار اصرار کرد..حتی رفت روزبه وراحیل و که باهاشون آشنایی داشت و آورد بالا سرمون..روزبه چند باری اصرار کرد..راحیل هم..

امـا رادمهر خیلی جدی گفت:میدونید که از این بچه بازیا خوشم نمیاد..به علاوه اینکه هیچ وقت به قاشق دیگران لب نمیزنم..پس لطفا اصرار نکنید..همین که دارم باب طبعتون میرقصم و رقص مسخره می کنم کافیه ..پس بیشتر از این با من بازی نکنید.و به کارتون برسین!

آخــی..حرف دل منو زد..راست میگه والا...تو این یه مورد !حالا که دور از مردم ایم بزارین راحت باشیمدیگه..کسی نیست خوب..راحیل خواست چیزی بگه که روزبه اجازه نداد..در واقع این لحن رادمهر بود 

که اجازه ی حرف اضافه ای رو بهشون نداد..لحنی که کلمه ای بی احترامی توش نبود..اما تحکم زیادی داشت و همینم آدم و مجبور می کرد کاری رو که می خواد دیگران بی چون و چرا اجرا کنن..امـا نمی دونم چرا تو مسئله ی به این مهمی یعنی همین ازدواج مسخره ی ما کوتاه اومده بود.

فیلمبر دار چیز دیگه ای نگفت و بعد از اینکه کمی فیلم گرفت ازمون رفت تا از جاهای دیگه فیلم بگیره.با تنها شدن مون راحت شدم و شروع کردم با ولع غذا خوردن..بر خلاف من رادمهر..با آرامش تمام..

غذا می خورد..خیلی شیک و با کلاس..آروم آروم میجوید غذا رو..! اما من خیلی بی کلاس غذا میخوردم..نه که کثیف باشما..راحت بودم..موقع غذا خوردن..جوری میخوردم که بقیه میگفتن وقتی غذا می خوردم..اشتهای اونا هم باز میشه..

به حرف اومدم: ببخشـید..پسر عمو خان!

رادمهر با حرف من سرشو بالا آوردو نگام کرد.

گفتم: شمـا که اینقدر ادعا داری که کسی نمی تونه مجبورت کنه..چرا خودت با این ازدواج موافقت کردی..شایدم همش هارت و پورت الکیه و اصلا همچین ادمی نیستی.

با حرف من اخماش شدید تو هم رفت..قاشق و توی بشقاب رها کرد.یه جور ترسناکی نگام کرد و گفت: ادعآ نیست! واقعیته..البته تو بچه تر از اونی هستی که بخوای هر چیزی رو درک کنی..و من هم تو رو اونقدری حساب نمی کنم که بخوام برات دلیل بیارم..و در ضمن به تو دلیل موافقت من هیچ ارتباطی 

نداره !!! بعدش به خوردن ادامه ی غذاش مشغول شد.

چقدر بدم از کلمه ی بچه می اومد..یعنی چی ؟! مثله اینکه منم اصل قضیم..بیشعور میگه هیچ ارتباطی نداره..بزن بیارم پایین فکشو؟!

با همون حرص توی صدام که این چند وقته مشهود شده بود ..گفتم:هه!اگه دلیلی داشتی توضیح میدادی..پس لابد همه چیت کشکه دیگه!

یکم از نوشیدنیش خورد..دهنشو با دستمال پاک کرد و گفت:بچه ای ..خیلی بچه..گفتم که دلیل دارمامـا دلیلی نمی بینم برات توضیح بدم..دخالت نکن توی کار من چون برای خودت بده.بعد بی توجه به من بلند شد..ای خدا..هرچی من میگم یه جوابی داره.

بلند شدم..پس سرش راه افتادم.بااومدنمون که کف بلندی زدن..چند دقیقه ی بعد خواننده دوباره اعلام کرد واسه رقص..

همه ریختن وسط..پسر و دختر..الهام ..شادی..بهارک..خاطره..دلناز..ر ادین..راحیل..روزبه..دوستای رادین..فرنوش..مهشید..شوهرش..و خیلی های دیگه که نمی شناختم شون.

نیم ساعتی به همین منوال گذشت که خواننده اعلام کرد که کمتراز یه ساعت دیگه مراسم تموم میشه.رادین بلافاصله به سمت خواننده رفت..چیزی گفت..که خواننده اعلام کرد بنابر در خواست برادرداماد یه رقص دسته جمعی با حضور عروس و داماد داریم.خدایا چقدر تحمل آخه.

توی حالو هواییم واسه تو من احساسیم

قربون اون لباییم که ماچ داره خداییم

توی حالو هواییه واسه تو اون احساسیه

قربون اون لباییه که ماچ داره خداییه

*********

توی قصه ی عاشقیم که تلخ میشه گاهیم

واسه تو من آفتابیم تو نباشی مهتابیم

توی قصه ی عاشقیه که تلخ میشه گاهیه

واسه تو اون آفتابیه تو نباشی مهتابیه

بمیرم بمیرم واسه اون قدو بالا بمیرم بمیرم واسه اون چشم گیرا

بمیرم بمیرم واسه اون قدو بالا بمیرم آی بمیرم واسه اون چشم گیرا

همه دورمون حلقه زده بودند..شاد می رقصیدند..یه پسر..یه دختر..رادین دست دلناز و گرفته بود..یه چیزایی می گفت براش..حتما آبجیم ناراحته.

تقریبا همه ی دختر پسرا وسط بودند..دایره ی بزرگی شده بود..رادمهر..چشماش قرمز شده بود..پ میدونستم دیکه تحمل نداره.

عمو اومدو روی سر من و رادمهر اسنکاس ده تومنی ریخت..همه جیغ زدند..هورا کشیدند..واقعاکه 

سنگ تموم گذاشته بود امشب..حیف!

گیر یه یار پر افاده که باشی میشی فوق العاده با اون تیریپ نازو ساده واسه دلبریاش آماده

گیر یه یار پر افادست که باشی فوق العادست تیریپ نازو سادست دلبریاش آمادست

یه حس خوبی از تو دارم دس تو دست میذارم

دلم فقط مال تو زدم که چفت و بستو

یه حس خوبی داره بگیر یه دستشو بیچاره

یارو اصن خبر نداره میذارتش میره دوباره

بمیرم بمیرم واسه اون قدو بالا بمیرم بمیرم واسه اون چشم گیرا

بمیرم بمیرم واسه اون قدو بالا بمیرم آی بمیرم واسه اون چشم گیرا

اشکین دو صفر با همرای شایان/حال و هوا

با تموم شدن آهنگ همه جیغ زدند و هورا کشیدند..هیجان زده بودند..خواننده دوباره گفت که رقص آخررقص تانگو هست که اول عروس و داماد می رقصن با اهنگ بعدی کم کم همه بیان وسط.

خشم زده بود..من تا نگو نمی رقصم..یعنی چی؟!این دیگه واقعا از تحمل من خارجه..رادمهر شدیدا اخم کرده بود..حتی فرصت نشستن هم بهمون ندادن..رادمهر چشماش قرمز بود..خدایا شر به پا نکنه این پسر..!!

زن عمو تند تند به سمت رادمهر اومد ..گونش و بوسید و چیزی در گوشش گفت..خدایــا..واقعا دیگه نمی دونستم چیکار کنم.

چند دقیقه ی بعد رادمهر آروم شد..انگار راضی شده بود..نمی دونم زن عمو چه جادویی می کرد که رادمهر رو حرفش حرف نمی زد.

اشک تو چشمام جمع شده بود..خواننده خواهش کرد که وسط خالی بشه..زن عمو شونم و گرفت..احتمالا بقیه فکر کرده بودند نمی خوایم جلوی بقیه تانگو برقصیم یا من خجالت میکشم..چون داشتن لبخند میزدند..زن عمو گونه ام بوسید آروم گفت: فدات بشـم ..برو برقص این یه خواهشه.

خواننده آهنگ آرومی رو گذاشت..روبروی رادمهر قرار گرفته بودم..با اکراه..دستشو دور کمرم حلقه کردو منم با اکراه دستمو دور گردنش..!

نورای کم رنگی رو شن شد..فضای لایت و آرومی بود..بوی عطر رادمهر بیشتر توی بینیم پیچید.

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

حالا روزگارم قشنگ تر شده

از اون وقت که تو با منی

حال من میبینی خودت خیلی بهتر شده

به یقه ی پیراهنش زل زده بودم..جرات اینکه تو چشماش نگاه کنم و نداشتم.

آروم و هماهنگ با آهنگ می رقصیدیم..با فاصله ای که نباید توی چنین رقصی وجود داشت.

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

میدونم نمیتونی درکم کنی

ولی این و یادت نره عشق من

میمیرم اگه یه روزی ترکم کنی

رنگ نورهای رنگی عوض میشدن..و می چرخیدن..فضا عجیب عاشقانه ای بود..البته برای عاشقا..رادمهر توی این رقص مهارت زیادی داشت و مسلط بود..فقط خدا کنه بفهمم که این عطر چیه که بعد از چندین ساعت هنوز سرجاشه و همچنان پیچیده.

سرمو نا خوداگاه بلند کردم..اخم کرده بود ولی کمتر از همیشه..این اخم جزو لاینفک صورتش بود..ویکی از دلایلی که زیاد جذابش کرده بود.

میخوام لحظه به لحظه به تو فکر کنم

نمیخوام کسی سد راهم بشه

نمیخوام کسی جز تو پیشم بیاد

به جز تو کسی تکیه گاهم بشه

میخوام لحظه به لحظه به تو فکر کنم

نمیخوام کسی سد راهم بشه

نمیخوام کسی جز تو پیشم بیاد

به جز تو کسی تکیه گاهم بشه

علاقه /عماد طالب زاده

قدش بلند بود..و باعث میشد سرمو بالاتر بگیرم..اونم نگام کرد..من نمی شناختم این آدمـو..چرا انقدر یهویی وارد زندگیم شد؟!چرا انقدر واسـم غریبس؟!چرا انقدر ازش دورم با وجود این همه نزدیکی ای که الان داریم؟!باورم نمی شد..دوباره اشک تو چشمام جمع شد.

حلقه ی دستمو شل کردم..دستای رادمهر هم که همینجوری شل و ول بود..در حدی که فقط لباس سفیدمو لمس می کرد.

با تموم شدن آهنگ..چند قطره اشک لجباز از چشمام اومدن پایین..رادمهر متعجب نگام کرد..شاید فکر میکرد از منه حاضر جواب بعیده.

چراغا روشن شدن و همه به افتخارمون دست زدند..رادمهر از اونطرف به لباش اشاره می کرد..یعنی بوس کن..رادمهر اخمی کرد..میدونستم کسی جرات اینکه چیزی رو بگه نداره..

مراسم تموم شده بود..فیلمبردار دست برنمی داشت..بین جمعیت عکسایی که توی آتلیه گرفته 

بودیم روی تخته شاسی کوچولو پخش می شد.شنلمو پوشیدم..شادی از نبود رادمهر سوء استفاده کرد و اومد پیشم.

_ به به ..چطوری عــروس؟!

_ بد نیستم .

_ چرا عزیزم؟!امشب که شب مراد است!!!

_ شادی؟!

_خوب خوب! میدونم بی اعصابی؟! خوشگل بگوبینم کدوم آرایشگاه رفتی که انقدر خوشگل شدی؟

_ خوشگل بودم!

_ وااای قربونت برم..آره خیلی خوشگل شدی دلپذیر..فکر نمی کردم اینقدر موهات جالب بشه..گفتم حالا می خوای چیکار کنی ..این مدل خیلی جالبه ..ملکه ای.

_ خودم خواستم ساده باشه..آرایشگره گفت این مدل ملکه ای جدیده.

موهام به سمت بالا جمع شده بود.از فرق سرم تا کنار گوشم یه تاج ظریف کار شده بود..موهامم چند تار از سمت دیگه جلو اومده بود و پشت اون یکی گوشم بود..رژگونه ی مسی رنگ داشتم ورژلب جیغ خیلی قرمز از اون آتیشیا..نمی خواستم این جوری امـا مگه با وجود راحیل میشه کاری کرد..میگفت 

قرمز خیلی بهت میاد.

شادی دستشو دور شونم حلقه کرد:آجـی دلــی..ناراحت نباش توروخدا..هرچی قسمتته عزیزم.

سکوت کردم ..

شادی به سمت بچه هار فت گفت در خونه می بینتم..خونـه؟!اصلا خونه کجاست؟!

زن عمو تند تند به طرفم اومد:عزیزم آماده باش..میخوایم بریم عروس کشون..باشه؟!

من: باشه من آماده ام.

زن عمو گونه ام و بوسید: شرمنده ام عزیزم..خسته شدی خیلی امشب!

لبخندی زدم.

دقایقی بعد از محیطی که اومدیم داشتیم بر میگشتیم..البته با همراهی فیلمبردار سمج..چند سری عکس های مختلف که توی آتلیه گرفته بودیم..به صورت تابلو های شاسی بزرگی تا دم در ورودی چیده شده بودند..

عکسایی که روز عقد گرفتیم..و امروز.

چقدر سر عکسا اعصابم خورد شد..عکاسه همش به رادمهر میگفت لبخند بزنه..امـا رادمهر دریغ..فقط با اصرار راحیل تنها کاری که کرد این بود که یه کوچولو از اخماش کمتر کنه.

یکیش رادمهر پشت سرمن بود و من جلوتر از اون..هردون به دور بین نگاه میکردیم..دست رادمهر هم دور کمرم حلقه شده بود.

یکی دیگه هردومون روی میز سلطنتی نشته بودیم و من دستمو روی دستش گذاشته بودم و لبخندعمیقی زده بودم..رادمهر هم خیلی آقا وار به دوربین نگاه می کرد..یعنی این عکس گرفتنش منوکشته بود..خیلی از عکسا رد شدیم تا به ماشین سفید گل کاری شده رسیدیم..خوشبختانه این دفعه 

شاسی بلند نبود.. و یه بنز بود با سقف سانرف.

خودم به سمت در رفتم و سوار شدم.رادمهر هم که بی اعصاب تر از من !

ماشینا همه پشت سرمون قرار گرفتند..چه بوق بوقی که نمی کردند.

رادمهر همش توی موهاش دست می کشید..خودشو کچل کرد امشب..مطمئن بودم دلیلش باید اونقدر مهم باشه که انقدر تحمل میکنه.

وسط شلوغی ماشین رادین و دوستاش جلومون پیچیدند..و شروع کردند به قر دادن..رقص با نمکی داشتند..همه نگاه می کردن .

دخترام هو می کشیدند..رادمهر بدون اینکه لبخندی بزنه یا پیاده بشه فقط نگاه میکرد.

چند دقیقه بعد حرکت کردیم..مسیری که واسم آشنا میزد.

توقف که کردیم تعجب کردم..اینجا که..

اینجــا زمین آقا جون بود که عمو می خواست درستش کنـه؟! نکنه ما باید اینجا زندگی کنیم؟!پیاده شدم..رادمهر هم..جمعیت به تبعیت از ما پیاده شدند..مرد میانسالی اومد..در و باز کرد..

سرمو به طرف جمعیت چرخوندم..مامان اشاره کرد برو تو..

وارد شدم..رادمهر هم..با ورودمون..فشفه ی آتیشی بزرگی روشن شد..همه جیغ کشیدن.یه گروه نوازده ی سنتی شروع به خوندن کردن..

همه دست میزدند..ما همچنان سر پا بودیم..بعد از چند دقیقه نوازده ها کارشون و تموم کردن ..مردمی که ما رو همراهی میکردن..از مون خدا 

حافظی می کردند و تبریک می گفتند..وقتی همه رفتند ..فقط عمو اینا و بابا اینا موندند.عمو به طرف من اومد..بغلم کرد..با محبت زیادی پیشونیم و روی موها م و بوسید..و چند لحظه ای توی آغوشش نگه داشت منو در گوشم آروم گفت: دلپذیر جان..تا حالا عموت بودم..از این به بعد پدرت هم هستـم..هر کاری که داشتی..

اگه رادمهر حرفی بهت زد ..از چشمای قشنگت اشک اومد سریع بهم میگی دلپذیر..با هم سازش کنید..بزرگترین آرزوم اینه که شمـا عاشق هم باشید..

لبخندی به روی عمو پاشیدم..راحیل و پرند کوچولو بغلم کردند.بابا اول به سمت رادمهر رفت و مردونه اونو تو آغوش گرفت..چیزهایی رو زمزمه کرد..رادمهر سر تکون می داد.بعدم که سرشو بوسید.

مامان ..مادرانه بغلم کرد..اشکم جوشید..قطره قطره پایین می اومدن..بغض سنگینی داشتم..مامانم گریه می کرد: دختر قشنگم..خوشبخت بشی!

چیز دیگه ای نگفت..دلناز اومد جلو و محکم بغلم کرد..آجی کوچولو..چه هق هقی می کرد عزیزم.خودمم گریه می کردم.

راحیل گفت: اِ..دلنـــاز؟!..گریه نکن عزیزم! دلپذیر که جایی نمیره..نگا ..اشکشو در آوردی..

دلناز _ دلپذیر..من ..دوست دارم..آبجی..دلم تنگ..میشه..زود بیا پی..شم.

رادین با غم عجیبی به دلناز نگاه می کرد که تو آغوش بابا فرو رفته بود..رادین همیشه شوخ..حالا عمیقا ناراحت بود..و کلافه.

آخرین نفر زن عمو بود بعد از من رادمهر رو بغل کرد..رادمهر با مهر عجیبی زن عمو رو تو آغوش گرفت چیزی نمی گفت..ولی حس می کردم خیلی دوستش داره.

رادین لحن ناراحت شو عوض کرد و گفت: خوب بریم دیگــه..الان عروس و دامـادمون خستن..ما هم که خصوصا امشب این جا جایی نداریم ..پس داداش رادمهر ما رفتیم..زن داداش بای..

زن عمو گوش رادین رو پیچوند و چیزی در گوشش گفت که در جا قرمز شد..دلناز تا لحظه ی آخر گریه میکرد.

عمو دوتا کلید به سمتم گرفت..یکیش مال یه آپارتمان بود که به اسمم شده بود و دیگری ماشینی که هنوز مدلشون نمی دونستم..تشکری کردم.

خداحافظی کردیم ازشون..

رادمهر بعد رفتن همه بالافاصله به سمت داخل خونه رفت..البته خونه که چه عرض کنم..دو هکتاری بود حداقل..میشه گفت یه عمارته..جالبش اینجا بود که سراسر فضای سبز بود ...چیزی که من عاشقش بودم..گوشه ی لباسم و بالا گرفتم..همینجوری راه می رفتم تا به ساختمون سفید رنگ 

شیک و بزرگی رسیدم..خدای من ..فوق العاده بود اینجا..باید بعد ا جریانشو از عمو بپرسم..اینقدر راه رفتم تا به در ورودی رسیدم..برقا خاموش بود..فقط لوستر کم نوری روشن بود..اروم آورم قدم برداشتم..سه طبقه بود..البته به صورت دوبکس..خسته و کوفته در یه اتاقی رو باز کردم..

لباس سفید رنگ و از تنم در آوردم..اتاق بزرگی بود..همه چیش ست قهوای و کرم بود..درواقع سوئیت کاملی بود..در حموم و باز کردم...رفتم زیر دوش..آرایشم توی صورتم پخش شد.

تازه باورم شده بود..شروع کردم با صدای بلند گریه کردن..شاید نیم ساعتی بود که مدام گریه میکردم..با چشمای سرخ بیرون اومدم..تاپ شلوارکی رو برداشتم..چراغ و خاموش کردم روی تخت نشستم که با یاد آوردن موقعیتم دوباره اشکام جوشید.

حتی نمی دونستم رادمهر کجاست..

رفتم سمت آشپز خونه..همه جا تاریک بود..خوب نمی دیدم..در یه کمدی رو باز کردم که ازشانس خوبم ..چیزی که میخواستم یعنی قرص کدئین و پیدا کردم.

یه صدایی اومد ..به طرفش برگشتم..رادمهر بود..کرواتشو در آورده بود..همه دکمه های پیر هن سفیدشو باز کرده بود..از توی یخچال بطری ای برداشت و سرکشید..آیییی..دهنیه مامان!

بدون اینکه نگاهی بهم بندازه باهمون اخم همیشگی آشپزخونه رو ترک کرد...فکر کنم چشماش قرمز بود.به من چه اصلا!

بعد از خوردن قرصا..به سمت همون اتاق رفتم..روی تخت دراز کشیدم..دیگه اشکی برام نمونده بود..

نمی دونم چقدر فکر کردم که خواب چشمامو گرفت.

حدود یه هفته از مراسم عروسی گذشتـه بود..توی این مدت فقط رادمهر رو یه بار دیدم..نمی دونستم کجاست ..چیکار می کنه..کارش چیه اصلا ..فقط میدونستم دکتره!!!

امروز روز اول ترم جدید بود..با اینکه می دونستم کلاسا تق و لقه ولی دوست داشتم از این خونه دورشم..آخه عمو ..خدا بیامرزه پدرت و خونه به این بزرگی رو می خوام چیکار؟!

خونه خیلی بزرگی بود..فوق العاده شیک و قشنگ هم چیده شده بود..از در که وارد می شدی..سمت چپ آشپز خونه بود..سمت راست دو سری مبل قر مز و مشکی به حال ال چیده شده بودپ

روبروی مبلمان تلویزیون بزرگ ال ای دی که دقیقا نمی دونستم چند اینچه..و پرده ی مشکی و قرمزکه همش کنار زده شده بود و باعث میشد حیاط رو ببینی..روی دیوارا دوسه تا تابلوی شیک بود یه آباژور خیلی ناز هم بین دوتا از مبلا بود..ساعت قدی ای هم در طرف دیگه بود..و در آخــر جاییکه تابلوی بزرگ عکس عروسی مون رو یه سه پایه مشکی رنگی ایستاده بود..توی این عکس یه آبشار مصنوعی پشت سرمون بود..و من و رادمهر روی پل کوچیکی ایستاده بودیم..رادمهر کمی عقب تر از من بود و من یه جورایی به سینه اش تکیه داده بودم..و دست اون دور کمرم حلقه بود..چه اخمی هم کرده بود توی عکس..هردو مون می خواستیم بیشترین فاصله رو از هم بگیریم که راحیل اجازه نداد میگفت این عکس باید بزرگ بشه واسه تو خونه ..وای به حالتون بد در بیاد.حالا من یه لبخند کوچیکی زده بودم..رادمهر رو بگو انگار از توی عکس هم میخواست بیاد بخورتت!!!

ایشی به عکس گفتم و به سمت گلاب خانوم رفتم..گلاب خانوم با دیدنم ایستاد و گفت:خانوم صبحونه حاضر کردم بفرمایید بشینید.

من : نه ممنون..میلم نمی کشه گلاب جونی..انگار باتوهم باید دردسر داشته باشم سر جریان این خانوم گفتن.

گلاب خانوم خجالت زده گفت: خانوم جان!شما خانوم این خونه اید دیگه..باید احترام گذاشت.

گونه اش و بوسیدم و گفتم:گلاب جون ،من اسمم دلپذیره عزیزم..دوست داشتی دلی بگو.اوکی؟!

گلاب خنده ی مهربونی کرد و گفت:اوکی دلپذیر..!

به لهجه ی شیرین شمالیش خندیدم و گفتم: توام واردیــا..رو نمی کردی !

گلاب : پس چی خانوم جـان!

من: آ..آ..یادت رفت؟!

گلاب: ببخشید...پیریه و فراموشی دیگه.

کوله ام رو دوشم انداختم..مغنعه ام و صاف کردم :گلاب جون من میرم دانشگاه واسه ناهار نمیام..همونجا میخورم..کاری نداری؟

گلاب: نه دلپذیر جـان..فقط آقا چه غذاهایی دوست دارن درست کنم براشـون؟!

من: کوفت بخوره!

گلاب ضربه ای به گونه اش زد و گفت: دلپذیــر جـان! مادر این چه حرفیه؟! شما که تازه ازدواج کردین!

من : ای گلاب! دست رو دلم نذار..

گلاب: دعواتون شده؟! 

من: اصلا میبینیم هم دیگرو که دعوا کنیم؟!

گلاب: پس چی شده؟!

چیزی نگفتم.

گلاب خجالت زده گفت: جسارت منو ببخش مادر..من نباید تو مسایل شخصی تون دخالت کنم...شرمنده.

من: تو و حسین آقا دیگه جزوی از این خونه هستین..حالایه روزی برات همه چی رو تعریف می کنم.

من رفتم..خداحافظ.

گلاب: خدابه همراهت مادر!

****

الهام: چطوری خانوم با زندگی یه مشترک؟!

من: میخوای چطور باشـم؟!

شادی: خوب تعریف کن دیگه..اون رو ز که پشت تلفن هیچی نگفتی الان بگو ..راستی راستی هیچی بین تون نیست دلی؟! 

من: باید باشـه؟!

الهام: خوب بالاخره شما زن و شوهرید ..و هر مردی ام..

توحرف الهام پریدم و گفتم: نه!مازن و شوهر نیستیم..فقط اسممون تو شناسنامه ی همه! همین.واقعا هم هیچی بین ما نیست..فکر می کردم دوستای خودم باورم داشته باشن..

شادی دستشو دور شونه ام حلقه کرد و گفت: عزیزم! معلومه که باورت داریم..اصلا بی خیالش.حالا چرا حلقه ات و نپوشیدی؟!.

من: واسه چی باید بپوشم؟!من اصلا نمی خوام کسی بفهمه!چون قراره که از هم طلاق بگیریم.

الهام: خوب خوب! تو مارو نزن..اصلا بهتره ..اینجوری دیگه موقعیت های خوب رو از دست نمی دی!

شادی : موافقم! امروز که کلاسا شروع تشکیل نشد..میگن استادهای جدید داریم..خصوصا اون استاد خارجیه!

الهـام با هیجان گفت: ای جانم استاد خارجی..لحظه شماری میکنم تا بیاد.

من: حالا این حرفارو بیخیال ..موافقین بریم جای همیشگی؟!

الهام و شادی هردو گفتن: ایول! موافقـــیم!

من : پس بزن بریم.

ساعت هشت و نیم بود که از بچه ها خداحافظی کردم و با دربست اومدم خونه..امروز ماشین نبرده بودم..درو باز کردم..وارد خونه شدم.

سریع از پله ها بالا رفتم و وارد اتاقی که تحت تصرف خودم بود شدم..پنجره اش رو به حیاط باز میشدحتی میتونستی خیابون و هم ببینی..چیدمانش هم رنگ مورد علاقه ام بود..یاسی..اصلا انگار اینجا واسه من درست شده بود..حموم و دستشویی که داشت..تحت خواب نرم و گرم ..یه دست مبل..

کامپیوتر..چند تا کمد لباس..خلاصه همه چی تموم بود..این خونه اینقدر اتاق داشت که میتونستم هرهفته تو یکیش بخوابم ..کلا بابا و عمو به خونه ی بزرگ علاقه داشتن.

اتاقی هم که رادمهر انتخاب کرده بود با اتاق من دوتا اتاق فاصله داشت..البته اون زدوتر واسه خودش جا گرفته بود..منم که این اتاق و دیدم وعاشق دیزاینش شدم بی خیال نزدیک بودن اتاقا شدم!

لباسامو با یه تیشرت استین کوتاه سبز لجنی و یه شلوارک گل و گشاد سفید عوض کردم..موهامم با کیلیپس بستم و اومدم بیرون..بوی خوش قورمه سبزی پیچیده بود تو خونه..

تند تند به سمت آشپز خونه رفتم ..گلاب داشت غذا رو تو ظرف میچید.یهو سرمو بردم جلو و گونه اش و بوسیدم..بیچاره ترسید..دستشو روسینه اش گذاشت و بر گشت طرف من: اِ...مادر تویی؟! چرا بی سر و صدا اومدی؟! 

من: کلا " من همیشه بی صرو صدام.

اره جون خودم!

گلاب لبخند مهربونی زد و گفت:برو دست و روتو بشور مادر..خسته ای..داشتم غذا آماده می کردم واسه آقا ببرم بالا..حالا که تو اومدی میگم بیان پایین تا با هم بخورین.

من: نه نه نه! غذاش و ببر بالا! منم همینجا می خورم.

گلاب نگاه متعجبی بهم انداخت و گفت: چشم

منم شروع کردم با اشتها به خوردن غذام.

آخیش چقدر خوردم.

داشتم میرفتم توی حال بشینم که رادمهر رو دیدم..رو ی یکی از مبلا نشسته بود و شبکه ها رو جا به جا می کرد..شلوار ک آدیداس مشکی پوشیده بود با یه تیشترت جذب سفید..چقدر راحتم هست واسه خودش ..اونوقت منو ..باید چادر چاقچور کنم.

بی توجه بهش رفتم طرف تلویزیون..فیلم جدید ی رو که خریده بودم رو توی دستگاه گذاشتـم..دنبال کنترل گشتم که پیداش نکردم..خو خنگم دیگه..دست رادمهر بود.

رفتم طرفش..همینجوری که بالا سرش وایستاده بودم گفتم: کنترل و بده.

خیلی ریلکس همونجوری که نگاهش به تلویزیون بود گفت: نمیدم!

من: بدش به من دیگه..تو هی کانالا روداری عوض می کنی ..میخوام فیلم بزارم.

رادمهر: میتونی بری تو اتاقت فیلم بزاری..فعلا که من دارم تلویزیون نگا می کنم تا وقتی ام تموم نشـه هیچ شبکه ای رو عوض نمی کنم..باید برای تلویزیون نگاه کردن تو خونه ی خودم از تو اجازه بگیرم؟!

عجب آدم زور گویی یه ها!دوست دارم تو تلویزیون بزرگ فیلم ببینم.نامردخم شدم به سمت کنترل توی دستش و لبه ی کنترل و توی دستم گرفتم..هرچی زور می کردم مگه ولش می کرد..تازه از حرص دادن منم لذت میبره.

عصبانی گفتم: بدش به من دیگه..حوصله ام سر رفته ..میخوام فیلم ببینم.

رادمهر ریکلس گفت: نوچ!

ای خدا!

لبخند مرموزو پرحرصی زدم و گفتم: باشـه،پس من میرم بالا.

رادمهر هم نگاه پیروز مندانه ای انداخت بهم و دوباره به فوتبال ی که تازه شروع شده بود کرد.

از کنارش رد شدم و مثلا به سمت پله ها رفتم..چند تا پله رو رفتم بالا..به در اتاقم رسیدم..دمپایی ها رو از پام در آوردم و از نرده ها سر خوردم..به سمت رادمهر دوییدم..تویه حرکت خیلی سریع به سمت کنترل شیرجه بردم..که رادمهر کنترل و از دستم کشید و من پخش زمین شدم.دستمو خونده بود!

باید به هر زوری که میشد این کنترل و مال خودم میکردم.

دوباره به سمت کنترل رفتم ..هرچی من می رفتم کنترل و بگیرم رادمهر هی از دست من این ور و اون می بردش..چنگی به دستش زدم و لبه ی کنترل و گرفتم.

رادمهر عصبانی گفت: دختره ی وحشی ..مثه گربه پنجول می کشه.

بعد کنترل و به سمتم پرت کرد و با اخم رفت بالا.

واه چش شد! روانیه به خدا! اخمو..خودت وحشی هستی ..بیشعور..با خیال رادحت رفتم سمت 

دستگاه و روشنش کردم..صداش و دادم بالا ..رفتم تخمه ها رو آوردم..گلاب رفته بود خونه اش...یه خونه ی صد و بیست متری که دقیقا چسبیده به خونه ی ما بود..و گلاب و شوهرش بعد از اینکه کاراشون و انجام می دادن می رفتن خونه.

خلاصه تا ساعت دو داشتم فیلم و میدیدم..یه خمیازه بلند و بالایی کشیدم..خوابم گرفته بود زیاد..کورمال کورمال به سمت پله ها رفتم..همه جا تاریک بود..در اتاق و باز کردم..به سمت تختم رفتم و تویه حرکت خودمو پرت کردم روی تخت..یهو صدای آخــی شنیدم.

اینجا که اتاق خودمه...پس این صدای چی بود؟!!!!

یاعلــــــی! یا زهــــــــــرا ! نکنــه..

در جا به سمت چراغ رفتم..رادمهر با چشمای خواب آلود و بالاتنه ی برهنه آنچنان اخمی کرده بود که نزدیک بود خودم و خیس کنم..خیلی ترسیدم.

رادمهر داد زد: دختره ی وحشی...حواســت کجاست؟!تو اتاق من چیکار میکنی؟ با توام ؟!

چرتم پاره شد ..نامرد خوابم میاد !الان وقت سین جیم کردنه؟!

با همون چشمای خواب آلود و گردنم که تا یقه ام پایین بود برای اینکه بالا تنه ی لختش و نبینم 

گفتم: حواسـم نبود ،خوابم میود ..در اتاق و باز کردم و مثله همیشه پریدم رو تخت که افتادم رو توحالام دیگه برم بخوابم.

رادمهر داد بلندی کشید که ناخود اگاه چشمام از حدقه بیرون اومدن.

رادمهر: دفعه ی آخرت باشـه که از این غلطا می کنی دختره ی احمق..دفعه ی آخرت باشــه..که پاتو تو این اتاق میذاری..نمی خوام چشمم به قیافه ی مسخرت بیوفته..زود از جلو ی چشمام دور شو..سریع!

چه رویی در آورده ..باید سرجاش بشونم این پسره رو.

بدون اینکه به بدنش نگاه کنم تو چشماش زل زدم و با عصبانیت گفتم: تو کی باشی که بخوای به من دستور بدی؟!هــان؟! اینجا خونه ی منم هست..تو اصلن عددی نیستی که به حساب بیارمت تو یه آدم مغرور؛عقده ای ؛خشک؛ و بی مزه هستی که فقط صدات و بالای سرت می ندازی.

یهو چشماش ترسناک شد..به سمتم خیز برداشت..شونه هام و توی دستاش گرفت..و با عصبانیت و لحن ترسناکی گفت: تو چی گفتی دختره ی احمق؟!تو گفتی عقده ای؟! بی مزه؟!! خشک؟!

یهو باداد بلندی گفت: تو به چه حقی جرات اینکه به من حرف بزنی به خودت دادی ؟!هــآن؟!فکر کردی خودت عددی هستی؟!دختربچه ی لوس و مسخره حتی در حد دخترای دبستانی هم نیستی..از این به بعد..تاکید میکنم..از این به بعد..کلمه ای..کلمه ای از دهنت بیاد بیرون..که تو هین من باشه..به خدا قسم بلایی به سرت میارم که نفهمی از کجا خوردی..تو برای من هیچی نیستی سعی نکن زیاد دورو برم بپلکی..نمی خوام ببینمت..الانم زود از جلوی چشمام دور شو..!

منو میگی؟! از ترس گرخیدم..

با دو از اون اتاق لعنتی اومدم بیرون..رفتم اتاقم..

خدایا! خدایا! منو تا وقتی این پسره ی مغرور و سر جاش نشوندم ازدنیا نبر ..خدایا!

اینقدر ضربه زدم به بالشم که دستام درد گرفت..هنوزم حرصم خالی نمیشد..فکر کرده کیه..

خل و چل..با این چشماش ..واقعا ترسیده بودم..با اینکه جوابش و میدادم ولی تو دلم از ترس میمردم خلاصه اینقدر کلنجار رفتم با خودم که بعد از یه ساعت خوابم برد

نیم ساعتی بود که نشسته بود م رو یکی از مبلا..حاضر و آماده تا آقا تشریف فرمـا بشن..یک ماه از بودنم توی این خونه میگذشت..بعد از اونشب که اشتباهی تو اتاق رادمهر رفته بودم..سعی می کردم تا حد ممکن جلوش آفتابی نشم..هم برای خودم بهتر بود و هم برای اون..نمی توستیم مثله آدم کنار

هم باشیم..منم که کلا آدمی نبودم که جواب کسی رو که بهم حرفی میزنه ندم .امشب بعد از دوسه هفته پیچوندن زن عمو اینا قبول کرده بودم که بریم خونشون..بهانه های الکی می آوردم که درس دارم..یا سرم شلوغه ..رادمهر سرکاره و ..

امـا وقتی زن عمو صبح زنگ زده بود و ناراحت بود قبول کردم..دوست نداشتم ناراحتی کسی رو ببینم زن عمو ی بیچاره چه گناهی داشت که مادر این اخمو خان شده بود؟!

عصری هم که شمارش و از گلاب گرفتم..چند هفته ای بود که خطش ایرانی بود امـا من که به این شماره احتیاج نداشتم..ولی امشب مجبور بودم که بهش زنگ بزنم..چون نه می دونستم کجاس و کارش چیه..بعد از شیش هفت تا بوق آقا برداشته ..منم سریع گفتم که مامانت ناراحته و اینااونم که نذاشت حرفم تموم بشه بانگرانی هی میپرسید چش شده و کجاست و بلایی سرش نیومده؟!اگه اینقدر علاقه اش و به زن عمو نمی دیدم باورم نمیشد که این آدم قلبی تو سینه اش داشته باشه..خلاصه گفتم که دعوت مون کرده واسه شام و در واقع پا گشا..که ما ازش قصر در رفته بودیم حالا هم که آقا برگشتن و نیم ساعته مشغول تعویض لباسن.

چون میدونستم دیر آماده میشم زودتر شروع کردم..تا آرایش کنم و لباس بپوشم و اینا..فکر نمی کردم مردی هم باشه که دیر حاضر بشه ولی مثله اینکه اشتباه کرده بودم.

صدای پایی رو شنیدم..خودش بود..قبل از خودش بوی عطر تلخ و خنکش پیچید تو بینیم..برگشتم سمتش..خدایــــا..چی آفریدی؟!شلوار جین آبی که سایه کمرنگ داشت..پیرهن مردونه ی آبی 

نفتی و کت مشکی که یقه اش مخمل بود..با کفشای مشکی..موهاشو مدل شلوغ درست کرده بود..

گلومو صاف کردم و گفتم: نیم ساعت دیگه ام وقت داشتی ها !

رادمهر بدون توجه به حرفم نگاه به ساعتش کرد و گفت: دیره ،بریم!

من: منم سه ساعت به خودم برسم دیر میشه.

رادمهر طلبکارانه نگام کرد و گفت: مشکلی داری؟!

من: مـــن؟!به من چه اصلا"

رادمهر: خوبه خودت فهمیدی به تو ربطی نداره!

باز داره شروع می کنه ها! میخوام هیچی نگم.

بدون اینکه نگاش کنم با اون کفشای مخمل خوشگلم خیلی باکلاس از جلو چشماش رد شدم..به چند دقیقه بعد هر دو مون توی ماشین به سمت خونه ی عمو می رفتیم..رادمهر با استایل خاصی..رانندگی می کرد..خیلی شیک و در عین حال آروم..بر خلاف اخلاق گندش..ژستش خاص بود..دقت کرده بودم همیشه و در حالت عادی همینجوره..بر خلاف خیلی ها که ادا و اصول در می آوردن..مثله اون سعید همکلاسی مون.

داشتیم به گل فروشی ای که نزدیک خونه ی خودمون و عمو اینا بود نزدیک میشدیم.

من: چیزه..میگم یه گل فروشی اینجا هست ..بزن کنار برم بگیرم.

رادمهر آروم ماشین وگوشه ای هدایت کرد و ایستاد ..خواستم پیاده شم که خودش خیلی سریع پیاده شد و رفت اون دست خیابون.

_ خوشگله ..نبینم پکر باشی..چیه قال گذاشتـه؟!

با صدای مسخره و چندشی به خودم اومدم..پسر موتوری که کنار شیشه سمت من که باز شده بود ترمز کرده بود.باموهای سیخ سیخی جنگلی..یه پسر دیگه ام رو ترک موتورش بود که بدتر از خودش !

موتوری: چی شد؟! مورد پسنـد خوشگل خانوم قـرار گرفتم؟!!!

اخم غلیظی کردم و گفتم: بیشین بینیم بابا! بچه سوســول!

پسر پشتیه گفت: خوشگل خانوم ..بدخلقی نکن دیگــه..میدونم یار نداری..بیا امشب و با ما باش..!

در ماشین و باز کردم و پیاده شدم..یه نگاه تحقیر آمیزی به هر دوشون انداختم و گفتم:

_ زودتر از جلـو چشمام گم شین برین وگرنه زن میزنم داداشم ..پلیسه..سه سوته پخ پخ!

بعد به گلوم اشاره کردم.

دوتاشون به تته پته افتادن..یکی شون دست برنداشت و دوباره گفت: دروغ میگی! میخوای منو از سر باز کنی!

عجب روی داره کصافط!

آنچنـان داد بلندی کشیدم که احساس کردم همه دارن نگام می کنن: گفـــــــتم زود گمشــــــین..عوضـــیا و گرنــه به حســابتون میرســـم.

بیچاره ها انقدر ترسیدن که حد نداشت.درجـا موتور و آتیش کردن و فلنگ و بستـن.

پوف بلندی کشیدم و به طرف ماشین برگشتم.یه لحظه جــا خوردم..

رادمهر تو ماشین نشسته بود..!

این چه معنی میده..یعنی درگیری منو با این مزاحمـا دید و نیومد جلو؟!نه امکان نداره!خدای من!

نشستم تو ماشین..رادمهر با لحن عصبی گفت: میزاشتی نیم ساعت دیگه میومدی..تو واقعا حالیت میشه دیر کردیم؟! بعد به من غر میزنی؟!

مبهوت لحن طلبکارش شدم.مات موندم..یعنی اصلا مهم نبود براش الان مزاحمم شده بودن؟!یعنی در این حد متنفره از من؟!حتی در حد دخترعمو ام قبولم نداره؟!

سرمو تکون دادم..این فکرا رو از سرت خارج کن دختر.واقعـا من چه انتظاری ازش داشتم؟! من برای اون هیچی نیستم..درسته ..منم عین اونم ..اما نمیتونست حق پسر عمو بودنش و جبران کنـه؟!

یعنی بی ارزش تراز اونـایی بودم که تو خیابون می دیدن کسی مزاحم خانومی شده دعوا راه می انداختن؟!

***

در با صدای تیکی باز شد..سعی کردم فکرم و مشغول نکنم.

دسته گل یاس کبود رو تو دست دیگه ام گرفتم..بدون هیچ حرفی مسیرو طی میکردیم تا به در ورودی برسیم..زن عمو و رادین و عمو منتظر مون بودم..سعی کردم لبامو کش بدم..تا لبخند بیاد رو لبم.

زن عمو: فداتون بشـم مادر..چقدر بهم میاین..ماشالله

بعد محکم تو آغوشم گرفت و گونه امو بوسید.

من: سلام زن عمو.

زن عمو اخم مصنوعی کرد و گفت: مـامـان!

من که هنوزنگرفته بودم قضیه چیه گفتم: جــان؟!

زن عمو لپم کشید و گفت:عزیزم..بهم بگو مامان.

نور علی نور.

لبخندی زدم و گفتم: فرقی نداره که .

زن عمو گفت: حرف نباشه ..از این به بعد باید بهم بگی مامان..دوست دارم از دهن تو بشنوم.

گیر افتادیم دیگه.

ناچار گفتم: چشم.

عمو: دخترمو اذیت نکن دریا..بیا بغلم ببینم قشنگم.

توآغوش عمو جا گرفتم.

رادین: دخترم ..نوبت منه ..بیا بغلم بابا!

برگشتم به سمت رادین...دستاشو باز کرده بود..مشتی به بازوش زدم و گفتم: برو زید تو بغل کن!

رادین چشمکی زد و گفت: اونم به وقتش.

عمو در حالی که دستشو دور شونه ام حلقه کرد گفت: دخترمو سرپا نذاریم..بریم تو .

رادمهر هم دستشو دور شونه ی زن عمو حلقه کرده بود برق شادی رو میدیدم تو چشماش.به سمت یکی از اتاقای بالا رفتم..لباسامو عوض کردم..یه بلوز سفید که جنسش خیلی لطیف بود پوشیده بودم.قسمت یقه اشم هم کار شده بود..با یه شلوار مشکی کتان..موهامم همه رو اتو کرده 

بودم و با کلیپس مشکی و سفید جمعشون کرده بودم..از اتاق اومدم بیرون..

زن عمو و عمو با لبخندی بهم خیره شدن..زن عمو از سر جاش که جفت رادمهر بود بلند شدو به من اشاره کرد بشینم.

من: راحت باشید مامان..من پیش عموجون میشینم.

زن عمو : چه حرفیه میزنی تو دختر...برو پیش شوهرت بشین.

تو رو درواسی گیر کردم ..با بیشترین فاصله نشستم..رادمهر نگاه گذرایی بهم انداخت و مشغول حرف زدن با رادین شد..خمیازه ای کشیدم..نیم ساعت نشتسه بودم و حرفی نمیزدم..زن عمو تو آشپز خونه مشغول بود..عمو هم داشت با تلفن صحبت میکرد..رادین هم با رادمهر حرف میزد..البته 

چند دقیقه یه بار نگاهی بهم می انداخت و لبخندی میزد..خوشبحـال دلناز ..بهترا ز رادین نمی تونه پیدا کـنه.

رفتم تو آشپز خونه..زن عمو لبخندی زد و گفت: مینشستی عزیزم...داشتم می اومدم.

من: اومدم کمک تون.

زن عمو : کاری ندارم عزیزم..بعدشم مگه میذارم من عروسم به سیاه و سفید دست بزنه.

من: چقدام من کاری ام.

زن عمو: عزیزم تو همش مشغول درس و دانشگاهی ..همین که تمرکز ت به درست باشه کافیه.حالا بگو بببینم از رادمهر راضی هستی؟!

سرمو انداختم پایین..چه جوابی داشتم بگم..بگم تا بهم میرسیم فقط کل کل میکنیم با هم؟!

زن عمو پرسید: چیزی شده دلپذیر؟! دست روت بلند کرده؟!

من: نه نه! این چه حرفیه..راستش .

زن عمو: چی دخترم؟!

من: هیچی زن عمو..یعنی مامان.

زن عمو اومد جلوتر ..منو روی صندلی کنارش نشوند..دستامو توی دستش گرفت و گفت:

_ هنوز بهش حسی نداری؟!

من : خوب ..راستش..نمی دونم چی بگم.

زن عمو ناراحت گفت: میدونم..تقصیره منه..شاید پسرمو جوری تربیت نکردم که شایستگی تو رو 

داشته باشه.

من: زن عمو ..این چه حرفیه..ماکه کاری بهم نداریم.بعدشم من گرسنمه هــآ!

زن عمو : وای ببخشید عزیزم! برم غذا رو بکشم.

***

سر میز شام کنار صندلی رادمهر نشسته بودم..بعد از جریان مزاحمـا سردرد گرفته بودم.عمو : دلپذیر..چرا با غذات بازی میکنی دخترم؟! دوست نداری؟!

لبخند مصنوعی ای زدم و گفتم: اتفاقا عاشق قیمه ام..یکم اشتها ندارم امشب.

زن عمو نگران گفت: چرا عزیزم؟! خوبی ؟! چیزیت نشده؟!

رادین شیطون گفت: بابا عروستون داره خودشو عزیز میکنه..چیزیش نیست که ..از من سالم تره.

رادمهر امـا حرفی نمیزد.

سردردم شدید و شدید تر شده بود..به زور داشتم تحمل میکردم..نمیدونم چم شده بود یدفعه...بعد ازینکه همه شام و تموم کردن ..تشکری کردم..خدمتکار داشت ظرفا رو جمع می کرد..ظرف خورش و برداشتم..یهو ..با بلند شدنم..همه جا دور سرم چرخید..تعادلم و از دست دادم و افتادم رو زمین..صدای زن عمو روشنیدم که جیغ می کشید و می گفت رادمهر..همه جا رو تار می دیدم..

یهو دستی دور شونه ام پیچید و تویه حرکت بلندم کرد..هنوز سرم گیج میرفت..حالت تهوع داشتم..نمی تونستم چشمامو باز کنم..از بوی عطرش فهمیدم رادمهر..سرم و به سینه اش تکیه داده بود..

ضربان قلبش و میشنیدم که منظم می زد..انتظار داری به خاطر تو تند بزنه؟!

رو جای نرمی فرود اومدم..

زن عمو گریون : رادمهــر..دخترم چش شد یه دفعه ..حالش خوبه..چیزی خورده..چرا اینجوری شده؟!

عمو: خانــــوم..یواش تر ..آروم بگیر ..رادمهر بابا حالش چطوره؟!

رادمهر در حالی که نبض مو میگرفت..دستشو رو پیشونیم گذاشت..یا من داغ بودم یا اون..نمی دونم امـا بوی عطر تلخش تو بینیم پخش بود.

همینجوری تو حالت گیجی بودم که خوابم برد.

***

چشمامو باز کردم..کجا بودم من الان؟!..اتاق تاریک بود.. سعی کردم آروم آروم خودمو به پریز برسونم..برق و روشن کردم..زن عمو روی صندلی کنار تخت خوابش برده بود ..به طرفش رفتم.

آروم صداش زدم: زن عمو دریا..زن عمو..

چشماشو باز کرد..با هول نگام کرد: دلپذیر..چرا از سرجات پاشدی؟! خوابم برد..دخترم دراز بکش..هنوزحالت خوب نیست.

لبخندی زدم: من خوبم زن عمو..ببخشید شما رو ناراحت کردم.

زن عمو لبخندی به روم پاشید: دخترم این چه حرفیه..خیلی نگرانت شدیم..احسان اصلا" خوابش نبرد..به من گفت بیام پیشت..خدا بگم این پسره رو چیکار کنـه.

من: چیزی شده مگـه؟!

زن عمو: نه دخترم..بیمارستان رفت..عمل فوری پیش اومد.

من: بیمارستان؟!

زن عمو: آره دیگـه عزیزم..بیمارستان دیگه..کار میکنه اونجـا.

من: آهان!

پس بیمارستان کار میکنه.

من: زن عمو..من چم شده بود؟!

زن عمو با ارامش گفت: افت فشار داشتی..یخ کرده بودی..رادمهر فشارت و گرفت...یه شربت هم دادبهت ..اسمش و یادم رفت..بعد دیگه عمل فوری پیش اومد مجبور شد بره.

من: آهــان..ساعت چنده زن عمو؟!

زن عمو: دوازدهه عزیزم!

من: واااای فردا دانشگاه دارم..کاش یه زنگی بزنین به آژانس بیاد دنبالم.

زن عمو: مگه میزارم بری تو دختر؟!دانشگاهم بی دانشگاه..همین جایی..به رادمهر هم گفتم.

من: زن عمو کلاسام شروع شده ..نمیشه نرم آخه.

زن عمو گونه ام و بوسید و گفت: حرف نباشه..باید استراحت کنی!

ای خدا!من چرا اینقدر خوشبختم..البته میدونم همش از روی نگرانیه ..ولی خوب!زن عمو کلا" آدم نگرانیه" .

زن عمو رفت عمو رو صدا کنه..عمو سریع اومد تو.

دستشو دور شونه ام انداخت و گفت: عروس مریض ما چطوره؟!

لبخندی زدم: به لطف شما عالیه!

عمو ناراحت گفت: خیلی ترسیدیم هممون..خدارو شکر که الان خوبی..نمی تونم ببینم حتی یه خار به پاتون رفته باشه.

آروم گونه ی عمو رو بوسیدم و گفت: قربونتون برم که اینقدر مهربونین!

عمو اخمی کرد و گفت: خدا نکنه..من قربون تو برم عزیزم..استراحت کن..دخترم..با خیال راحت بخواب به هیچی ام فکر نکن..حتی به اون پسر چلمنگ من..باشه؟!

من: چشم عمو!

با رفتن عمو دراز کشیدم..فکر کنم اتاق رادمهر بود اینجا..ترکیب مشکی و سفید داشت..یه عالمه عکس رو میز گذاشته شده بود..چند تایی هم بزرگ به دیوار زده شده بود..همه شیک و یقه تاشکم باز..!خودشیفه عکسای خودشو چسبونده..!

خوابم نمی برد..فردام که نمی توستم برم دانشگاه..اصلا بی خیالش...بلند شدم ..شروع کردم دارت بازی کردن..همچنان که به آینده ی نامعلوم ام فکر می کردم.

***

من: سلام ..خوبین..چی شد ؟!چرا استاد نیومده؟!

شادی و الهام هردو سلام کردند.

شادی: شانس آوردی دختر..استاد هنوز نیومده ..یعنی اومده ها..داره کلاسا رو هماهنگ می کنه..وای مردیم دیگه چرا نمیاد.

الهام : وااای..من از همین حالا بگم عاشقشم ..دقت کردی کلاس چقدر شلوغه؟!..پریا رو نگا چه آرایشی کرده..مانتوی اناری شو بگو..اونوقت ما یه سورمه ای بپوشیم بهمون گیر میدن.

من: بله دیگه..بعضیا شانس دارن و البته پارتی.

شادی: حالام دیگه استاد جوونه ببین چه لوس بازاری داشته باشیم.

صدای پانیذ و از پشت سر شنیدم: بچه من دیگه طاقت ندارم..سها میگه یواشکی دیدتش..نمی دونی چه جیگریه.

تا الهام خواست چیزی بگه یدفعه کلا ساکت شد و همه ایستادند.

آب دهن مو قورت دادم..چشمامو بازو بستـه کردم..با همون جدیت رفت سرجاش نشست..شادی یه نیشگونی ازم گرفت..سرمو انداختم پایین..الهام با دهن باز نگاش میکرد..شادی هم با وجود اینکه میخواست خودشو کنترل کنه نمی تونست..الهام زیر لبی گفت: این..این که..رادمهـره !

شادی گفت: آره..آره خودشه ..مگه نه دلی؟!

من که اخمام و تو هم برده بودم زیر لبی غریدم: خودشه!

رادمهر اما یه نگاه اجمالی به کلاس انداخت بعد از چند ثانیه شروع کرد به حرف زدن:

اول از همه خودم رو معرفی می کنم..رادمهر آریا فر هستم..فوق تخصص بیماری های عروقی و جراح قلب و عروق یا به عبارتی" Cardiovascular Surgery" دوره ی عمومی..تخصص و فوق تخصص رو انگلیس گذروندم در دانشگاه کمبریج.

از همین الان که جلسه ی اوله..تمام حرفام رو بی پرده میگم..که تا آخر ترم به مشکلی برنخوریم..من توی مسائل نظم و انظباط به شدت حساس هستم..هیچ گونه بی نظمی رو نمی پذیرم..تاخیر..درس نخوندن..انتظار نمره داشتن آخر ترم..تو ترافیک موندن..به درس گوش ندادن..صدای گوشی موقعه ی

درس و خیلی از مواردی دیگه ای که حتما خودتون می دونید..من آدم جدی ای هستم..و بسیار دقیق و نکته سنج..اگر کسی برای تفریح یا حرف زدن و وقت گذروندن به این کلاس اومده..همین امروز بره درس منو حذف کنه و با استاد دیگه ای بگیره..میدونید که این درس یه درس تخصصی و البته سخته

جزو دروس پایه محسوب میشه..پس جدی بگیرید این درس رو..مقدمه ای از درس رو شروع می کنم.و برای آشنایی اسامی رو میخونم. 

همه ساکت بودن و میخو این استاد جدیدشون شده بودن..معلوم بود جذبه اش همه رو گرفته که صدایی از کسی در نمی آد..البته شادی و الهام که همچنان در حالت ابهام و گنگی به سر میبرن..

صدای پریا جو رو شکست: استـاد ،ببخشید شما درسای دیگه ای رو هم تدریس می کنــین؟!

رادمهر امـا بدون اینکه توجهی به لحن پر از عشوه ی پریا داشته باشه..خیلی جدی جواب داد:خیر..فعلا همین درس!امـا در آینده شاید تدریس دروس دیگه رو هم داشتم.

بعد به سمت تخته رفت و چند تا از اصطلاحات پزشکی رو رویه تخته نوشت و در باره شون توضیح دادتیپ رسمی ای زده بود..پیراهن طوسی ..با کت و شلوار مشکی و کفش طوسی و یه کیف خوشگل مشکی رنگ..با اینکه ساده بود امـا زیادی بهش می اومد..به سمت تخته رفت و دوباره توضیح داد..

همه با دقت گوش میدادن..و جزوه می نوشتن..بر خلاف من که از توی نگام میشه حرص خوردن زیادم رو خوند..ساناز که دو ردیف از ما جلوتر نشسته بود ادای غش کردن و در آورد..خلاصه به تا پابان کلاس به همین منوال گذشت..پنج دقیقه ای مونده بود به پایان که رادمهر اسامی رو میخوند..منه بخت 

برگشته هم که فامیلیم از (آ) شروع میشد..چهارمین نفر بودم..اسممو صدا زد: دلپذیر آریافر 

با همون حرص دستمو بردم بالا..انگار تازه منو دیده بود..انگار تعجب کرده باشه..امـا خیلی سریع به خودش مسلط شد و اسامی بقیه رو خوند..نوت به شادی که فامیلش (ی) بود رسید که شادیبا تته پته جواب داد: ب..بله.

بیچاره هنوز توهپروته.

دقیقا بعد از اینکه اسامی تموم شد که وقت هم تموم شد و رادمهر جواب خداحافظی و ابراز 

خوشحالی بچه ها رو دادو رفت. 

با رفتنش اوفی کشیدم.

شادی : دلـــی؟! بیشعور فقط بگی میدونستم که این استاده رادمهره؟!

الهام: وای ننه! سکته کردم..جذبه اش که منو گرفت.

من: نه جون تو..من خیلی کم میبینمش ..حلا فوقش زیادم ببینمش به نظرت میاد به من بگه؟! نه دیگه خواهر!

صدای پریا بلند شد: عزیــزم!ماهه..چه اسم خوشگلی داره..رادمهـــر..فدای جذبش بشــم..من ازهمین امــروز عاشقشم.

بعد یهو انگار یه چیزی یادش اومده باشه تند و فرز اومد طرف من و گفت: استاد..با تو که نسبتی نداره..هـان؟!

لبخند مرموزی زدم..حیف دلم نمی خواست لو بدم وگرنه خوب حالش و میگرفتم.

پریا: با توام...کرشدی مگه؟! میگم استاد با تو هیچ فامیلی ای نداره؟!

خودم و جدی نشون دادم و گفتم: نوچ هیچی!

نفس راحتی کشید و گفت: خیالم راحت شد..مشخص بود اصلا..تو کجا و اون کجا.

من: هی هی هی! حواست باشه داری چی میگیا..پیشکش خودت باشه ..فکر نکن خودتم همچین مالی هستی.

پریا: هرچی باشه بهتراز توام..میگم نکنه صبحا میری سرویس میدی که انقدر دیر میای ؟!هوم؟!

برای یه لحظه هنگ کردم..چی گفت این دختره؟! با من بود؟! گفت..گفت سرویس میدی؟!

خشم تمام وجودمو گرفت..هیچکی حق نداره راجع به من اینجوری حرف بزنه..دختره ی کثافت.با قدمای محکم رفتم سمتش..یقه ی مانتو ش و تودستم گرفتم..توجه همه به سمت ما جلب شده بود.با لحن پراز تنفری گفتم: دختــــره ی آشغـال ..صفتی رو که مخصوص خودته به من نسبت 

نده..نبینم از این به بعد حتی یه کلمه حرف مفت از دهنت در بیاد فهمیدی یانه؟!

پریا پوزخندی زد و گفت: چیه ؟!مثه شیر خشمگین شدی؟!میترسی دستت رو شه تو دانشگاه هیچکی نیاد طرفت؟!

من: خفـه شو عوضی..زر مفت بزنی با همین دستام خفت میکنم..نزار جلو بچه ها از دست خودتو رو کنم که نتونی سرتو بالا بگیری..میدونی که خوب میتونم..انقدرم ازت اطلاعات دارم که سیم ثانیه آبروت و ببرم..پس حواست باشـه..فهمیدی یانه؟!

پریا انگار ترسیده بود..ولی نمی خواست به روی خودش بیاره..یقه ی مانتوش و از دستم در آورد و بدون هیچ حرفی بیرون رفت.

با رفتنش بچه هایی که توی کلاس بودند گفتند:

الهام: دمت گرم دلی ..گل کاشتی

سعید: جذبت منو کشت آریافر

امید: دمت گرم..دختره ی افتاده ای رو نشوندی سر جاش

یاسی: خیلی ماهی ..ایول!

لبخندی به همشون زدم و گفتم: چاکر شوماییم..!

***

شادی: دلی حالا میخوای چیکار کنی؟!

من: کاری میتونم بکنم؟!باید علاوه بر خونه ..تو دانشگاه هم تحملش کنم.

شادی: بابا بیچاره اونقدر م که تو فکر میکنی بدنیست..شاید مغرور باشه..امـا حدخودشو نگه میداره..احترام به همه میذاره..کلا آدم اجتماعی ای هم هستش.

الهام: من که همچین شخصیتی رو دوست دارم..دلی تو چون نمی خواستی باهاش ازدواج کنی ..به خاطر همین همه چیش به نظرت بزرگ میاد..وگرنه خیلی ها آرزوشونه این آدم.

من: دوباره بحث شو پیش نکشید..الهام بااون خواستگار سمجت چیکار کردی؟!هوم؟!

دوتاشون خوب فهمیدن با چه مهارتی بحث و عوض کردم اما به روی خودشون نیاوردن.

الهام : هیچی بابا!همچنان که روی خواستگاریش ایستاده..الیاس این سری آخر اینقدر عصبانی شدکه حد نداشت..دیگه خیلی محترمانه بیرونش کردیم..دوباره از رونرفت یه هفته بعدش زنگ زده به مامانم میگه اگه اجازه بدین واسه امر خیر مزاحم بشیم.

منو شادی خندیدیم.

من: چقدر باحاله طرف..حالا کارش چیه؟! تیپ و قیافش خوبه؟!

الهام: مهندس برقه..قیافشم ای ..بدک نیست!

شادی: ایشالله بهم برسین..دیگه بوی ترشی داره کل خونه رو بر میداره.

الهام با حرص گفت: یکی نیست به خودش بگه..خواهرم اگه بیل زنی شما..باغچه ی خودت و بیل بزن

من: چتونه بابا یواشتر..منکه گرسنه امه..میخوام برم یونی..میاین شمام.

هردوشون پشت سرم راه افتادن.خلاصه دلی از عذا درآوردیم.

***

دلناز: ســـــلام آجـــــی.

هین بلندی کشیدم..دستمو رو قلبم گذاشتم..و برگشتم به طرف دلناز..که رادمهر و مامان و بابا رو دیدم..کی اومده بودن ..چرا به من خبر ندادن؟!

من: چی به تو بگم آخه آجی کوچولو..سکته ام دادی؟!

دلناز محکم بغلم کرد: دلم برات تنگ شده بود دلپذیر..جات خیلی خالیه توخونه.

دستمو دور کمرش حلقه کردم و گونه اش بوسیدم:منم دلم خیلی برات تنگ شده بود عزیزم.

دلناز: آره ..از سرزدنات معلومه.

من: قربون خواهر ناراحتم برم..

بابا: دلناز بابا یکمش هم واسه ما بذار.

بدو رفتم به سمت بابا و مثله بچه کوچولوها خودم و تو بغلش انداختم.بابا هم دستشو دور شونه ام حلقه کرد و گفت: دختر بی معرفت ما چطوره؟!

من: بابا اینطوری نگین.

مامان: بابا ت و دیدی مامان و یادت رفت؟! هوم؟!

از بغل بابا بیرون اومدم و بامامان رو بوسی کردم.

مامان با گله گفت: دوماهه عروسی کردین..نمیای یه سری به ما بزنی..دوسه باره همش ما میایم..تو اصلا" دلت واسه ما تنگ نمیشه؟!

چه حرفی زدی مامان..من نمیام که هوایی نشم..که دلم بیشتر از این تنگ تون نشه..که نزنم زیر همه چی..

تو این مدت فقط یه بار با دلناز رفتیم بیرون..یکی دوباری ام به زن عموسر زدم.

با حرفی که مامان زد مبهوت شدم: دامـادم ازتو با معرفت تره..گه گاهی بهمون سر میزنه امـا تو.مات و مبهوت موندم..الان چی گفت مامان؟! یعنی رادمهر بهشون سر میزده؟! همون رادمهری که اون شب خیلی معمولی رفتار کرد سر جریان مزاحمـآ؟! باورم نمیشد.نگاهی بهش انداختم..درست کنار مامان نشسته بود..چقدر م با مامان جورشده بود..خنگ نگاش کردم و خیره شدم..باورم نمیشد..آخه من چقدر باید این روزا مبهوت بمونم؟!هی داره منو سورپریز میکنه..

نمیدونم تو نگاهم چی بود که هه خندیدن..حاضرم قسم بخورم که رادمهر هم چشماش می خندید..گوشه ی لبش هم یکم بالا رفته بود..یعنی بلده بخنده؟!

دلناز: حالا نمی خواد زیاد عذاب وجدان بگیری ..دفعه های بعد جبران کن..

به خودم اومدم..لبخندی به روی همه پاشیدم..عذرخواهی از جمع کردم و رفتم آشپز خونه ..گلاب مشغول بود.

من: گلاب جونی..سلام..چطوری؟!

گلاب به طرفم برگشت: سلام دخترم،خوبم شکر خدا..خسته نباشی مادر.

من: سلامت باشی..میگم گلاب ..پذیرایی و اینا کردی؟!

گلاب: آره دخترم..آقا امشب زودتر اومدند گفتند عمو و خانواده اشون میان..بعدشم گفتن به من که همه چی رو آمـاده کنم و غذا درست کنم.

اوه!ببین چه بارادمهر مچ شدن که حتی منم خبر نمیکنن..خدا بده شانس..دوماهم نیست که اومده ببین چه جایی تو دل همه باز کرده.

من: گلاب جون من رفتم لباسامو عوض کنم..دستت درد نکنه بابت همه چی.

گلاب: وظیفه است مادر!

یه بلوز خوشگل قرمز رنگ پوشیدم..با شلوار برمودای مشکی..یه رژ لب قرمز زدم و یکم عطر..موهامم نصفشو جمع کردم و بقیه اشم دورم پخش و پلا کردم..

چشمم به نرده افتاد ..خواستم ازشون بیام پایین که دیدم نه..زشته..بزار یکم خانومـانه رفتار کنم.صندل های قرمز خو شگل مو پوشیدم و خانوم وار از پله ها اومدم پایین..همه چشمشون به من افتاد

مامان داشت قربون صدقم میرفت: حسام ببین چه خانومی شده دخترمون..ماشا لله چقدر خانوم واررفتار می کنه.

حس کردم با این جمله های مامان رادمهر خندش گرفت و با تمسخر نگام کرد.یه نگاه تهدید آمیز بهش کردم..یه وقت نره لو بده بچه بازیامو..البته اگه لو بده منم وحشی بازی خودشو لو میدم..

رفتم آشپز خونه.هرچند دست هردومون برای همه روشده بود.

من: گلاب جونی میگم اگه غذا آمـاداس برم میزو بچینم.

گلاب لبخندی زد و بی توجه به حرفم گفت:چقدر قرمز بهت میاد دلپذیر..همیشه این رنگو بپوش.

من:لطف داری گلاب خانوم..حالا میز و بچینم؟!

گلاب: نه مادر..شما برو پیش خانواده ات بشین ..خسته ای..خودم میزو میچینم من برای همین اینجام دیگه.

من: از این حرفا نزن خانوم..پس من برم میز و بچینم.

سعی کردم نکته هایی که مامان همیشه سعی می کرد بازور بهم بفهمونه رو به یاد بیارم..درسته هیچ وقت دل به کار نمی دادم..اما از صدقه سری حافظه ی خوبم و سخت گیریای مامان دیگه اینقدربی دست و پا نبودم.

خلاصه با آرامش تمام میز و چیدم..وقتی کارم تموم شد صداشون زدم: افتخار بدید و تشریف بیارید سر میز شام.

همشون اومدن.

دلناز: آجــی چه میزی چیدی؟! ترشی نخوری یه چیزی میشی..دیگه باید کم کم شوهرت بدیم..یهو دلناز جلو دهنش و گرفت..انگار خودش فهمید چی گفته ..مامان لبش و گزید..بابا سرشو تکون داد..ولی رادمهر بدون اینکه اخمی کنه لبخندی به روی دلناز پاشید و گفت: چیه دختر،لولو خورخوره نیستم که..راحت باش با من.

دلناز که انگار خیالتش راحت شده بود رو به رادمهر گفت: ایول..ترسیدم چیزی بگی..معلومه که از خودمونی..پایه ی پایه.

رادمهر ابرویی بالا انداخت و با دسر خودش و مشغول کرد.

من امـا دوباره هنگ کردم..اول به لبخند رادمهر ..دوم به لحن صمیمانه اش با دلناز..وسوم دلناز که دقیقا مثل" رادین حرف میزد.

خـدایا..لبخندش واسه همه اس ..اخم و تخمش واسه منه..میگم..تو ذاتش یه غروری هست که توی رفتار با همه داره اما موقع برخورد با من..بد اخلاقی و خشم و خلاصه همه چی رو قاطی میکنه.

گلاب دیس مرغ و خورشت رو آورد..چه رنگ و لعابی..به به!

گلاب: دستت درست گلابی!

گلاب لبخندی زد و گفت: خواهش میکنم دخترم.

بعد رفت..یهو بعد از رفتن گلاب همه زدند زیر خنده...چه خبر بود امشب؟!

من: چی شده ..چرا میخندین؟!

بابا: دختر تو عوض نشــدی؟!چرا به این بیچاره می گی گلابی؟!حالا جدا از شوخی و خنده بی احترامیه.

من و که تازه گرفتم جریان چیه..فکر کردن من به گلاب میگم گلابی که جزو یکی از میوه هاست نوبت خودم بود که بخندم..میون خنده گفتم:یعنی..یعنی..شمــا ..فکر..کردین

دوباره زدم زیر خنده..نمی تونستم جلوی خودمو بگیرم..خواستم بقیه ی حرفا و بزنم که رادمهر پیشقدم شد و گفت: عموجـان این خانوم اسمشون گلاب...گلاب سجادی.

مامان تک خنده ای کرد و گفت:جالبه..خانوم خوبیه..دست پخت خوبی ام داره.رادمهر جان کی معرفی اش کرد این خانوم و ؟!

رادمهر لبشو با دستمال کاغذی پاک کرد و گفت:بابا..از خیلی وقت پیش به گلاب خانوم و شوهرش حسین آقا رو در نظر گرفته بود..حدود چهار ماهی ام قبل از ما یه خونه ی کوچیک صد و خورده ای متری خریده بود براشون..تا هم به این خونه برسن هم خونه ی خودشون رو داشته باشن.

ایول آقای حواس جمع!حواسش به همه چی هست.

مامان اینا تا دوساعت دیگه پیشمون بودند..دلناز هی دم گوشم می گفت به مامان بگو اجازه بده امشب اینجا بخوابـم.

من: مامان؟!

مامان: بله دخترم؟!

من: دلناز امشب اینجـا می مونـه!

مامان : نه خیر!دلناز تو فردا مگه کلاس کنکور نداری؟!

دلناز : مامان کلاسم بعد از ظهره..میخوام امشب اینجا بمونم ..پیش آجی..باشه؟!بابا شما یه چیزی بگو؟!

بابا: دوست داری بمونی؟!

دلناز با هیجان گفت: آره..آره..خیلی!

مامان خواست چیزی بگـه که رادمهر پیش قدم شد و گفت: من قول دادم به دلناز یکم باهاش برای

کنکور کار کنـم..وقت خوبیه!

دلناز با اشاره به رادمهرگفت دمت گرم.

مامان اصلا" انگار میخواست رادمهر حرفی بزنه تا قبول کنـه گفت: خیلی خوب! فقط اذیت نکنی پسرم و ..شلوغ بازی هم در نمیاری!!!

دلناز با اعتراض گفت: مــامـــان!من هیجده سالمه..بچه دوساله نیستم که!

بابا لپ شو گرفت و گفت: برای ما تو هنوز نوزادی!

هممون خندیدیم.

بعد از رفتن مامان اینا دلناز محکم بغلم کرد و گفت: آجی خوش به حالت..چقدر رادمهر پایه اس..فکرنمی کردم اینجوری باشـه .

***

ساعت حدودا " یازده بود ..که رادمهر رو به دلناز گفت کافیه. 

توضیحاتی رو راجع به کنکور داد و دو سه تا از درسای اختصاصی و نحوه ی خوندش و براش گفت..دلنازهم همه رو گوش می داد..کلا" دلناز دختر آرومی بود..این یکم شیطنتی رو هم که پیدا کرده بود..از صدقه سری رادین بود..

منم رو یکی از مبلا نشسته بودم و داشتم با گوشیم زامبی بازی می کردم..به توضیحات رادمهر هم گوش می دادم..توضیحاتش یه جوری بود که با یه کلمه می تونست مفهوم و برسونه!

رادمهر که استپ داد دلناز کش و قوسی به کمرش داد و رو به من گفت: آخیش..خسته شدم..

میگم آجی..؟!

بازی رو متوقف کردم و روبه دلناز گفتم: جـانم؟!

دلناز: آجی من خوابم نمیاد امشب ..میشــه با..رادمهر و تو منچ بازی کنیم؟!

با تعجب به دلناز نگاه کردم..یه نگاهی ام به رادمهر..منچ بازی کنیم؟! اونم با رادمهر با این ابهتش؟!کم کم لبام به خنده باز شد..شروع کردم با صدای بلند به خندیدن؟! واای خدا..منچ..

اونقدر که اشک از چشـمام در اومد: دلناز بی خیال شو آجی..بیا بریم تو حیاط 

دلناز پکر به من زل زد و با چشماش التماس می کرد..رادمهر که اصلا حواسش به حرفای ما نبود 

آروم گفتم: دلناز..بیا بریم تو حیاط دوچرخه سواری باشـه؟!

دلناز: من به رادمهر میگم اگه قبول نکرد..بعد میریم دوچرخه بازی .

بعد رفت جلوتر و گفت: آقــا رادمهر..

رادمهر سرشو آورد بالا و به دلناز نگاه کرد..دلناز ادامه داد: میگم چیزه..میشـه..میشه..با من و دلپذیر منچ..بازی کنین؟!

رادمهر یهو اخماش تو هم رفت..اخه من اگه این پسره رو نشناسم به درد جرز دیوار می خورم..آخــه دلناز چه فکری پیش خودش کرده..رادمهر سعی کرد اخماش و پنهون کنـه با لحنی که سعی می کرد دلناز و ناراحت نکنه گفت: امشب یکم خستـم ..امـا قول می دم که فردا زود تر بیام و هرچی 

که تو بگی، باشـه دلناز کوچولو؟!

دلناز لبخندی زد و گفت: باشـه..قبول..به رادین ام میگم بیاد.

رادمهر چشماش و آروم ماساژ داد و با گفتن شب به خیر رفت بالا.

دلناز رو به من گفت: دلی..چقدر مهربونه رادمهــر..خیلی خوش به حالت شده.

با حالت تمسخر آمیزی در حالی که دلناز و به سمت حیاط میبردم گفتم: خیلی! منو این همه خوشبختی محاله.

دلناز : ولی میدونی چیه..کلا" هر چقدرم مهربون باشـه بازم جدیه و ابهت داره..واااای من عاشق اینجور شخصیت هایی هستم.

من: بشین درس تو بخون بچه..به این چیزا هم فکر نکن..زوده برات.

دلناز: شد من یه بار حرفی بزنم تو نزنی تو ذوقم؟!

من: دهنت بوی شیر میده..حالام بیا سوار شو تا نوبتی بازی کنـیم.

خلاصه اونقدر بازی کردیم و جیغ جیغ کردیم که هردومون خسته شدیم..داشتیم می اومدیم بالا که دلناز گفت تو کدوم اتاق بخوابه..منم گفتم باید پیش خودم بخوابه..با این بهونه که دلم برای خوابیدن پیشش تنگ شده.

***

خشک و جدی بدون اینکه وقفه ای داشته باشه همچنان داشت درس می داد..حتی فرصت نمیکردن بچه ها که سرشون و بالا بیارن..اینقدر هم مسلط بود به کلاس که کسی جرات شیطنت رو نداشتـه باشه..گه گاهی ام بین میزا چرخ میزد.

من که کلا" هیچ جزوه ای نمی نوشتم ..فکر کن من؟!بیام جزوه ی درسی رو بنویسم که رادمهراستادشه؟! عمــرا همچین کاری کنم.

بالای سر من کمی مکث کرد و با همون جدیت گفت: نمی بینم شما چیزی بنویسید خانوم آریا فر؟!

منم با حرص تو چشماش زل زدم و گفتم: لـزومی نمی بینم که بنویسم!

با لحن خشن و صدای بلندی گفت: کسی دیگه ای ام هست که لزومی نمی بینه جزوه بنویسه؟!

صدا از هیچکی در نیومد..پریا خودشیرین خودشو وسط انداخت و گفت: استـاد من که حتی یه واوهم جا ننداختم..برای اینکه همه ی گفته هاتون رو ثبت کنن..حالا بعضیا تنبل و بی خیال هستن که اونم آخر ترم می بینیم چه نمره ای می گیرن.

دختره ی پرو..مثله اینکه ادب نشده.

من: همین که شمـا جزوه بنویسی برای هفت پشت من کافیه..در ضمن من اگه بخوام درسی رو یاد بگیرم به جزوه هیچ نیازی ندارم.

رادمهر: بس کنید خانوم! فراموش کردید اینجا کلاس درسـه؟! دعوا و جنجال رو بذارید بیرون از کلاس با هر دوی شما هستم.

بعد رو به من کرد و گفت: شمــا هم اگه علاقه ی زیادی به زامبی بازی کردن داری میتونی بری تو محوطه و تا دلت میخواد بازی کنی ، کلاس من جای این چیزا نیست!

وا؟! یعنی دید داشتم زامبی بازی می کردم؟!

اخمام و تو هم کشیدم و گوشیم و روی میز گذاشتم..حیف با پریا دشمنی دارم و گرنه یه لحظه ام نمی موندم تو کلاس..بیشعور جلو بچه ها ضایع ام کرد..همشون داشتن با لبخند زیر زیرکی نگاممی کردن..کلا زیادی با من مشکل داره!

ساعت بعدی با صالحی کلاس داشتیم..خدایا من و چرا اینقدر خوشبخت آفریدی هان؟!

بعد از تموم شدن کلاس نفس راحتی کشیدم.

شادی : دلپذیر چه حالی ازت گرفت..وااای چه ترسناک میشه و قتی جدیه!

الهام: من و که چیزی به غش کردنم نمونده بود.بیشعور تو دست از سر این زامبی بر نداشتی؟!

من: خو چیکار کنم..دوست ندارم جزوه ی درسی رو بنویسم که یه آدم روانی استادشه..

شادی لبشو گزید و به پشت سرم اشاره کرد..مثله اینکه صالحی اومده بود.با آرامش تمام به سمتش برگشتم..سری تکون داد و نشست..صالحی ام خوشتیپ و جذاب بودا..امـا قدش کمی کوتاه تر ازرادمهر بود ..چشم و ابروی مشکی و دماغ و دهنی که به صورتش می اومد..هیکلی ام بود !طرفدارای

خود ش و داشت..یکش همین پانیذ که کشته مرده اش بود.دوباره گوشیم و در آوردم..دلناز پیام داده بود کی میام..جوابش و دادم و شروع کردم دوباره بازی کردن امروز کلا" حوصله ی جزوه نوشتن و نداشتم.

صالحی در حین درس نگام می کرد..برای فرار از نگاهش سر مو تو گوشیم فرو بردم..یکی از این ور بوم می افته..یکی از اون ور..این از شدت علاقه اون از شدت تنفر..

سها اشاره داد..یعنی صالحی داره میاد این طرف..والا من جلو رادمهر با اون همه ابهتش کم نیاوردم این که هیچی نیست..انگار داشت تموم صحنه های ساعت قبل اتفاق می افتاد.

صالحی به من که رسید نگاهی کرد بهم..تو نگاهش علاقه موج میزد و خواستن..!معمولی نگاش کردم..به گوشی تو دستم نگاهی کرد..از صدقه سری این گوشی های جدید که همشون هم بزرگن لازم به دقت زیاد نبود.

صالحی: خانوم آریافر ..کلاس خسته کننده بود براتون؟!

من: نه! من خودم امروز یکمی بی حوصله ام.

صالحی با دیدن زامبی تو گوشیم نگاهی بهم انداخت..نگاهی که شیفته بود..لبخند محوی زد 

و گفت: زامبی رو دوست دارین؟!

من بدون اینکه حواسم باشه اونی که باهاش دارم حرف میزنم کیه گفتم: آره خیلی ..هیجان آوره...انگری بردز ام دوست دارم..ولی زامبی رو بیشتر..

کلاس با این جمله ی من منفجر شد..لعنت به دهنی که بی موقع باز بشه..

حتی صالحی ام می خندید الهام که همش می گفت گند زدی..بچه هام که از خنده ی صالحی شیر شده بودند هی می خندیدند.

صالحی ادامه ی درس رو نداد ..بچه هام همش اظهار نظر می کردن ..و هر کسی از بازی مورد علاقه اش می گفت..وقتی کلاس تموم شد اولین نفری که اومد بیرون از کلاس من بودم..دختر تو کلا" سوتی ندی روزت شب نمیشه؟! 

داشتم خودمو سرزنش می کردم که حضور کسی رو کنارم حس کردم..برگشتم طرفش..صالحی بود:ناراحتین خانوم آریا فر؟!

من: گندیه که زدم..نمیشه که جمع اش کرد!

با این جمله ام صالحی دوباره خندید..خوش خنده شده بود امروز..خدایــــا منو بکش ..اصلا" آدم با استادش اینقدر راحت حرف میزنه؟! اونم این صالحی که منتظره چراغ سبزه؟!

صالحی هی می خندید..خواستم از صالحی خداحافظی کنم که دیدم رادمهر از یکی از کلاسابیرون اومد..با همون جدیت..نگاه بی خیالی به من انداخت و با صالحی دست داد، بدون اینکه نگاش کنم روبه صالحی گفتم: خـــداحافظ استاد!

صالحی : مواظب خودتون باشین خانوم..به سلامــت!

این چه حرفی بود زد؟!مواظب خودتون باشین..نگاهی به رادمهر انداختم تا ببینم عکس العملش چیه که دیدم نه بابا..از این آبی گرم نمیشه!

***

من: باشـه من به حسین آقـا می گم سالن رو آمـاده کنه..غذا چی دوست دارین؟!

دلناز گفت: اوم..بذار فکر کنــم..لازانــیا خوبه؟!

من: رادین تو چی؟!

رادین با لودی گفت: هرچی دلناز بگـه!

ای زن ذلیل! خدایا وقتی داشتی شانس و پخش می کردی .من احتمالا دستشویی نبودم؟!

سفارش لازانیا رو به گلاب دادم..ساعت حدود دو شده بود که صدای ماشین رادمهر اومد..از دستش خیلی شکارم..نامــرد امروز ضایع ام کرد!!!

کتشو روی دستش انداخته بود و کفیشم تو دست دیگه اش بود..

رادین با حال نازی رفت طرفش و کیف و کتش و از دستش گرفت..دقیقا مثله کارایی که زنا می کنن..

وقتی رادمهر نشست ..رادین رفت جلو و گره ی کراوات رادمهر رو شل کرد..بعد با عشوه گفت:_ عزیزم..یه چیزی یادت نرفته؟!..تو که اینقدر فراموش کار نبودی بوس من کو؟!

بعد سرشو برد جلو و اشاره به لباش کرد..اینقدر خندیده بودم که حد نداشت..

رادمهر با اخم یکی زد پشت گردن رادین و گفت: بـرو اون ور..حالم و بهم زدی..

رادین نگاه شرمگینی به ما انداخت و گفت: وای عزیزم..فراموش کرده بودم جلوی مهمونا خجالت می کشی..اشکال نداره وقتی رفتن!!!

من و دلناز با صدای بلند می خندیدم..رادمهر با همون اخم گوش رادین و گرفت و پیچوند..بعد چیزی درگوشش گفت که رادین بیچاره کپ کرد! بعد رفت بالا!

ناهار رو تو شوخی و خنده خوردیم..با فاکتور گرفتن از اخم و تخم همیشگی رادمهر حو صمیمی ای شده بود!

رادین و دلناز داشتن فیلم نگاه می کردن.

رادمهر هم که رفته بود توی اتاق کارش..یکی دوساعتی گذشته بود..رادمهر اومد پایین..نگاهی به من کرد که داشتم بازم زامبی بازی می کردم..انگار چیزی یادش اومده باشه اومد طرفم و گفت:

مثله اینکـه علاقه ی زیادی به زامبی داری نه؟!

من حق به جانب جواب دادم: خوب آره،چطور؟!تو مشکلی داری؟!

رادمهر مرموز گفت: من که نه امــا همه ی استادها فهمیدن که زیادی بازی کردن با زامبی رودوست داری..ذکر خیرت بود آخـه!

من: واسـه چی؟! کی گفته ؟! تو ؟! یا اون صالحی بیشعور؟!

رادمهر: اون صالحی بیشعور!(هه)

من: خو چــرا..یعنی باید تعهد بدم؟! چرا صالحی گفته؟! منکه فقط امروز داشتم بازی می کردم؟!کثافت با اون ادا و اصولای الکیش.

رادمهر با خباثت گفت: اینکه چیزی نیست..اطلاعات دیگه ای ام هست...دیر کردن..شیطتنت..تقلبی رسوندن..برگه ها رو عوض کردن..قرص خواب آور دادن به استاد مراقب..بازم بگــم؟!

مات و مبهوت بهش نگا کردم..کی این چیزا رو پخش کرده؟! من که تعهد داده بودم..با ناراحتی گفتم: اینا رو کی به تو گفته؟!

رادمهر: همه چی توی دانشگاه زود پخش میشه..اینارو بهت گفتم که حواست به خودت باشه..نه اینکه فکر کنی واسم مهمی که دم به دقیقه دنبال اطلاعاتی از تو باشــم..توی کلاس هر استادی هر کاری کردی ربطی به من نداره..امــا حواست به خودت باشه..توی کلاس من دست از پا خطا نکنی!!!

خدا!!!این آدم خوب میدونه چه جوری حرص من و در بیاره: تو فکر کردی کی هستی؟!من هرجوری که هستم همون جوری ام می مونم..برام هیچ فرقی نداره..چه نقشی رو توی زندگی من بازی می کنی من عوض نمیشم..حالا میخوای هر کاری بکنی بکن.!!!

رادمهر : هه! مگه تو توی زندگی من نقشی داری غیراز یه آدم مزاحم؟! مطمئن باش آدمی نیستم که جواب کارهات و ندم..اگه کاری کردی منتظر عواقبش باش. 

***

من:دلناز بده من توپ و برم بادش کنم.

دلناز: خوبه بادش کـه.

من: نه یکم از بادش خالی شده.

بعد رفتم سمت تلمبه و توپم و باد کردم..عمو حتی توی این خونه ام سالن درست کرده بود واسه ورزش..بلوز و شورت ورزشی مو پوشیده بودم..رنگش سورمه ای بود..رادین ام بلوز و شرت سورمه ای پوشیده بود ..اما دلناز و رادمهر قرار بود مشکی بپوشن..شرط بندی کرده بودیم امشب که والیبال 

مسابقه بدیم..و بازنده باید هر شرطی رو که برنده میذاره قبول کنه..حالا این شرط هرچی که می خواد باشه.

داشتیم خودمون و گرم می کردیم که رادمهر ام اومد..توی اون بلوز و شورت مشکی رنگ عالی شده بود ..بدون اغراق..این لباس جذب عضله ها شو به خوبی نشون میداد ..و رو فرم بودن هیکلش و..

رادین هم نمونه ی کوچک شده ی رادمهر بود..با این تفاوت که قدش کوتاه تر از رادمهر بودولی رادین هم هیکلی بود.

رادین: ایول داداش،چی ساختی!!!

دلناز: دامــاد مائه دیگــه..باید با دیگران فرقی داشته باشه نه؟!

رادین با حرص گفت: حالا که سوسک تون کردیم متوجـه ی همه ی فرق ها میشین..دلپذیر آمــاده ای؟!

من: آره!

رادین: پس بزن قدش!

دستامونو به هم کوبیدیم.

رادمهر داشت یه چیزایی رو واسه دلناز توضیح می داد..دلناز ام سر شو تکون می داد.

رو به ما گفت: آمــاده این برای باختـن؟!

من: آمـــاده ایم برای بردن!

رادمهر: خواهیم دید!

من : خواهیم دید!

بازی با هیجان شروع شد..ضربه ی اول و زدم..رادمهر جواب داد..رادین پرید..توپ و پرتاب کرد..از زیر توپ ضربه زدم..دلناز ساعد زد..رادمهر با پنجه ی بلندی توپ و به سمت ما پرتاب کرد..با پنجه جواب دادم..دلناز پرید..دستش نرسید به توپ..لحظه ی آخــر رادمهر ساعد زد زیرش..ماکه انتظارش و 

نداشتیم تا خواستیم توپ و جواب بدیم زمین خورد..دلناز و رادمهر دستاشون و بهم کوبیدن..ست اول و اونـا بردن..دلناز با هیجان جیغ جیغ می کرد..ست دوم و سوم و بردیم..چیزی نمونده بود

تا برنده شدنمون..سه امتیاز جلو بودیم ازشون..رادین توپ و فرستاد..پنجه زدم..دلناز سریع جواب داد

درجا جواب دادم..دلناز به توپ نرسید..

رادین:دلی داریم میبریم..ایول!

با خوشحالی زدم زیر توپ..رادمهر با یه حرکت سریع جواب داد..رادین زد..دلناز جواب داد..من زدم..توپ نریده رادمهر یه پرش بلند کردو توپ پخش زمین شدو مـــاباختـــیم!!

دلنازو رادمهر دستاشون و بهم کوبیدن..دلناز با خوشحالی جیغ جیغ می کرد: ایول رادمهر..ایول..مـا بردیم..حالا می تونیم هربلایی که دلمون خواست سرشون بیاریم.

رادمهر مرموز به من و رادین که پکر..پخش زمین شده بودیم نگاه ی انداخت و گفت: میتونستیم 

تنبیهی به مراتب سخت تر از اینی که هست رو براتون در نظر بگیریم امـآ ..

دلناز سریع با ترحم گفت: دلمون براتون سوخت!!

رادمهر: دوه دور کل حیاط رو میزنید..توی ده دقیقه..بشه یازده دقیقه ده دور دیگه ام اضافه میشه..بعدصدتا در از و نشست رو توی پنج دقیقه میرید..ثانیه ای اضافه بشـه..صدتا دیگه به تعداد درازو نشس تاضافه میشه.

دلناز با موفقیت گفت: چطوره به نظرتون؟!

من: تو یکی هیچی نگوهــا..کافیه تنها گیرت بیارم ..ببین چیکارت کنم..آدم فروش..

دلناز خنده ای کرد وچیزی نگفت.

رادین با اخم رو به رادمهر گفت:داداش..خیلی نامردیه..

رادمهر : شرط بستید..پاش بمونین!

من و رادین بلند شدیم..درسته همیشه ورز ش میکردم امـا ده دور زدن و دراز نشست رفتن فیل و ازپادر می آوردچه برسه به من و رادین و!

یه حس مبهمی به من میگفت رادمهر میخواد منو بچزونه با این تنبیها..وگرنه رادین بیچاره گناهی نکرده بود که!

دوتا مون بلند شدیم..بدون توجه به اونـا رفتیم تو حیاط..خدایا !حیاط به این بزرگی ..

نگاهی از روی بدبختی به هم انداختیم

دلناز : رادمهر رفت بالا یه دوش بگیره..گفت شما شروع کنید..منم زمان میگیرم.

رادین نگاه قهرآلودی به دلناز انداخت که دلناز گفت: رادین؟! ناراحتی از دستـم؟!

رادین با اخم سری تکون داد و چیزی نگفت.

دلناز که حالا ناراحت شده بود گفت: خوب چیکار کنم که ناراحت نباشی ازم؟؟!!

رادین بلافاصله جواب داد: جمعه منو دعوت کن به ناهار..بعدش باهام بیا شرکت ..یه عصرونه ام بهم بده..شامم بعدش..بعد بریم پیاده روی تو پارک...در آخر بستنی بخوریم..!!!

مبهوت زل زدم به رادین.

دلناز خنده ی بلندی کرد.

رادین با علاقه به دلناز خیره شد.

دلناز اما بی توجه به نگاه رادین گفت: دیگه چی..این همه خرج میخوای بزاری رودستم..تا آخـر شب که مثله بشکـه میشم.

من: رادین کوتاه بیا..گناه داره.

رادین: چه کنیم دیگه ..دلرحمیم..حالا تو بیا جمعه نصف نصف خوبه؟!

دلناز : باشـه قبوله..حالا شروع کنین دیگه آجـی.

دور هشتم و داشتیم میزدیم..رادمهر رو یکی از صندلیای چوبی نشسته بود..و با همون ژستش داشت به ما نگا می کرد.بشر تو دوقیقه اخم نکنی روزت شب نمی شه؟!

دیگه داشتم نفس نفس میزدم..دلناز به زمان اشاره کرد..دور آخر بودیم..دلناز هشدار داد..چیزی نمونده بود..و توی ثانیه ی آخر رادین بهم رسید و ده دقیقه تمام!!!

روی چمنا دراز کشیدیم دوتا مون..دلناز دو لیوان آب یخ آورد.دوتا مون لیوانا رو برداشتیم و یه نفس سر کشیدیم.

رادمهرنگاهی به ساعتش کرد و گفت: پنج وقیقه ی دیگه دراز و نشست رو باید شروع کنین!

رادین از سر بدبختی نگاهی انداخت بهم..بعد رو به رادمهر گفت: شرط بندی های دیگه ام وجودداره..وقتی باختین اونوقت ماییم که باید خجالتتون در بیایم!!!

دلناز: غر نزن رادین.

روی همین چمنا شروع کردیم به دراز و نشست ..واقعا نمی تونستم..تمام عضله هام درد گرفته بودن رادمهر کافیه تنها گیرت بیارم..رادین که از خجالت دلناز در اومد..اونم چه خجالتی امــا من خوب میدونم چیکار کنم.باید دونه دونه شوید های خوشگلشو بکنم ..!

از شانس خوبمون با آخرین حرکت زمان هم به پایان رسید..خوب بود ورزش میکردیم..وگرنه تو ده دقیقه ام نمی تونستیم صد تا بزنیم..

بعد از تموم شدنش دلناز اومد بالا سرمون: خسته نباشید ورزشکاران عزیز!!!

***

بعد از اون همه فعالیت و یه دوش گرفتن بدنم اونقدر درد می کرد که نمی تونستم تکون بدم خودمو..رادین دلناز و بردآموزشگاه و از اون طرفم رفت شرکت..رشته اش مهندسی معماری بود..یه شرکت 

کوچولو با یکی از دوستاش راه انداخته بودن..البته به خاطر مرتبط بودن رشته اش با کار بابا و عمو توی شرکت بابا اینا ام در حال رفت و آمد بود.

رادمهر هم سریع بهش زنگ زدن از بیمارستان که عمل فوری داره..من نمی دونم این آدم نیومده چراانقدر زود جا افتاده؟! چون مشکل ما ایرانیا اینه که آدم جدید و دیر میپذیریم..خوب لابد کارش خوبه دیگه..چه می دونم.

در حالت دراز کش داشتم درس می خوندم..انقدر بدنم درد می کرد که نمی تونستم خودمو تکون بدم.به خون رادمهر تشنه بودم..ساعت نزدیک دوازده بود..بعداز اینکه کارامو کردم وفیلم دیدم و غذا خوردم

یکمم درس خوندم..الان فقط منتظرم رادمهر بیاد..گلاب ام فرستادم بره..بیچاره قبول نمی کرد..می گفت آقا بر میگرده شام میخواد.منم موندم تو معذورات و گفتم خودم بهش میدم..کوفت خورد!!!

***

ساعت حدودای دو بود..چشمام به زور باز میشدن..صدای پایی رو شنیدم..رادمهر بود دیگه!!!با همون قیافه ی نزارم اومدم بیرون.داشت از پله ها میومد بالا..چشماش قرمز بود..گره ی کراوات شو داشت شل می کرد..خیلی خسته بود انگار ..به من رسید..چشمش خورد بهم..اخمی کردو خواست 

رد بشه که جلوشو گرفتم.

با همون اخم گفت: این چه کاریه؟! برو کنار ببینم!!!

من: نمیرم..جام خیلی ام راحته..

رادمهر خواست رد بشه که دوباره جلوشو گرفتم..با خشم تو چشمام زل زد..چشماش سبز شده بودو البته دورش قرمز..

بازوم و گرفت تو دستش و خیره تو چشمام گفت: امشب زیادی خسته ام..باهام در نیوفت دختر کوچولو!!!

منم با خشم زل زدم تو چشماش و گفتم: من از اینجا تکون نمی خورم..تو با این تنبیه های سخت داشتی تلافی می کردی..میدونم..تموم بدنم درد می کنه..حتی جرات تکون خوردن ام ندارم... 

به نظرت این تنبیه یکم بزرگ نبود؟!!..البته میدونم که تو ازمنم بدت میاد..و دوست داری کاری کنی که من از جوای مثبت دادنم پشیمون بشم..گرچه من از اولشم راضی نبودم!!!

رادمهر: در اینکه من از تو خوشم نمیاد که شکی نیست..بعدم شما دوتا یه شرطی بستین و قرارشد در صورت باختن هر کاری که ما میگیم رو بکنین..من توش هیچ مشکلی نمی بینم..بدن درد تو ام به من هیچ ربطی نداره..!!!

عجب آدم پررویه..چه حق به جانبم حرف میزنه..یعنی چی ؟!آدم اینقدر بیشعور..

سریعا رفتم در اتاقش..در رو باز کردم..باشدت..دکمه های پیرهنش باز بود..عضله هاش و به رخ می کشید..خدایا دمت گرم..به یکی هیچی نمی دی ..به یکی همه چی می دی..مثله این آدمـای هیزبهش زل زده بودم..سعی کردم نگام و بگیرم.

رادمهر با اخم گفت: یاد نگرفتی هنوز بی اجازه جایی وارد نشی؟!واقعا که خیلی بچه ای!!!

سرشو با تاسف تکون داد و پیراهنشو در آورد..دست برد به سمت شلوارش که رومو بر گردوندم..

چه بی حیا..البته اینکه نصف عمرشو اون ورآب گذرونده...بیشتر از اینم ازش انتظاری نمیره..چه اتاقی..حیف که برای کار دیگه ای اومدم..و گرنه مینشتم با جزیات تمام اتاق و نگا می کردم.

رادمهر با صدای عصبانی و خسته ای گفت: تشریف می برید بیرون تا دو ساعت بخوابم یا همین جوری میخوای به در و دیوار زل بزنی؟!!!

من : خیلی روداری والا!! نگا چه بلایی سر بدن خوشگلم آوردی؟!..خدایش خودتم میتونی این تمرینای سخت و انجام بدی؟! د نمی تونی دیگه!..

رادمهر نگاه مسخره ای به هیکلم انداخت و گفت: میمون هر چی زشت تر اداش بیشتر..تو خودت چی دیدی که فکر کردی خوشگلی ؟!هوم؟!

من: دوتا چشم بینا میخواد که ببینه که تو الحمدلله نداری..حالام دیگه.. با من بحث نکن..دفعه ی دیگه ام تکرار نمیشه..فهمیدی که؟!

رادمهر انگار خنده اش گرفته بود..اما جلوی خودش ومی گرفت. 

با لحن خسته ای گفت: برو بیرون..خیلی خسته ام ..!!!

آخی بچم خسته اس..دلم براش سوخت..میدونستم بیمارستان خیلی انرژی از آدم می گیره..در اتاق و باز کردم ..رفتم بیرون..لحظه ی آخـر برگشتم طرفش و گفتم: دفعه ی آخرت باشه!!!

رادمهر یه "برو بابا" یی گفت و روی تخت دراز کشید..کثافت واسه من لخت لخت میگرده..

خو جذبه ام پیش این ادم یه اپسیلونم نیست..ای خدا!یکم از حرص کم شده بود!ولی همش نه!

***

_ چــی؟! یه هفته؟! من عمرا "درس و دانشگاهم و ول کنم ..این همه آدم!

مامان دستشو دور شونه ام حلقه کرد: دختـرم،تو که توی عید درسی نداری..تو و رادمهر زودتر میرین کارهـا رو راست و ریست می کنین هفته ی بعد ما میایم..عزیـزم ..روی عمو و زن عمو تو زمین ننداز.

سر مو تو دستم گرفتم..همه چی اجبار بود..زوری بود..ازدواج..زندگی کردنم با کسی که دوسش ندارم وآرزوهایی که نقش بر آب شده بود..

بلند شدم ..

مامان: دلپذیر چت شد دخترم؟!

بغضمو قورت دادم: مـامـان..من از دستتون خیلی ناراحتم..از دست همتون..از اینکـه هیچ چیزی به انتخاب خودم نبوده..از اینکه همش زورکی بوده..مامان..این زندگی اونی نبود که آرزو شو داشتم..

فکر می کنین الان من خیلی خوشبختم؟! آرومم؟! نه مامان من..دارم شبا با مسکن می خوابم..شماو عمو اینا..من و رادمهر و بازیچه کردین..ما دونفر آدم عاقل و بالغیم..حق داریم برای زندگی مون تصمیم بگیریم..ازدواج کنیم..بچه دارشیم..مامان..من دلتنگم..بغض دارم..گلوم میسوزه..هنوز..

هنوز باورم نمیشه..که اسم رادمهر تو شناسنامه امه..در حالی که هیچ کدوممون هم دیگه رو نمی خوایم..مامان..خواهش می کنم..دیگه با من کاری نداشته باشی..دیگه نمی تونم..نمی کشم..تحمل ندارم..بذارین راحت باشم..بذارین راحت باشـم...

***

دانـــآ ی کل

چشمانش را به هم فشـار داد..شقیقه هایش را آرام ماساژ داد..خستــه بود..خسته..خودکار را روی میز پرت کرد..روپوش سفیدش را با کت قهوای اش عوض کرد..سویچ ماشین را دردست گرفت و کیفش را با دست دیگر..آمــد بیرون..در اتاقش را بست..منشی همیشه شیک و خوش پوش از جـا 

بلند شد..با عشوه گفت:اِ..آقای دکتر..دارین میرین؟! هنوز که دوساعت مونده..یه عالمه از مریضا وقت گرفتن..

رادمهر بی توجه به لحن پر از عشـوه ی منشی با همان غرور ذاتی اش گفت:

رادمهر: خانوم عبدی..همه رو کنسل کنید..اون دو سه تا بیمار که وضعشون اورژانسی بود رو بفرستیدپیش دکتر نجم..با مدیریت تماس بگیرید و اطلاع بدید رفتن من و!

منشی تا خواست کلمه ی دیگری حرف بزند رادمهر با اخم گفت: خــانوم عبدی..همین که گفتم!

بعد بدون اینکه منتظر پاسخی از جانب منشی باشد درمقابل چشمان پراز تحسین و حیرت زده ی بیمارانی که آنجـا نشسته بودند بیرون رفت..جذبه اش آنقدر زیاد بود که هیچ کس حتی جرات نکرد 

کلمه ای از اعتراضاتش را به زبان بیاورد..

منشی لبخندی به بیماران حاضر زد و برای جمع کردن اوضاع و ضایع شدگی خودش گفت: 

دیدید که..دکتر کاری واسشون پیش اومد..ایشون تو کارشون دقیق هستن امـا پیش میاد گاهی..بالاخره تازه از لندن برگشتن و مشغله ی کاریشون زیاده...به علاوه اینکه دانشگاه هم تدریس میکنن وسرشون از هر لحاظ شلوغه..که البته همه ی اینا بر می گرده به حاذق بودن و ماهر بودن ایشون..

خلاصه منشی با پرحرفی هایش بیماران را مجاب کرد و اورژانسی هارا پیش دکتر نجم فرستاد..!!!

***

زنگ در را فشرد..خودش هم نمی دانست ولی به سمت این خانه کشش داشت..گاه گاهی سر میزدبا اینکه باید الان پیش مادرش می بود ولی ترجیح داد پیش زن عمو برود..دریا خانوم آنقدر غرغر به جانش می کرد و از دلپذیر حمایت می کرد که بدتر سر درد می گرفت..نمی دانست این دختره ی 

پراز شور و شیطنت چه کرده که اینقدر برای خانواده ی خودش عزیز است..!!!

دلناز در را برایش باز کرد..

مسیر را طی کرد..صداهایی شنید..آشنا میزد به نظر..کمی جلوتر رفت..به دم سالن که رسید همه برایش واضح شد..دلپذیر بود..باصدای لرزان و گریان..پراز بغض حرف میزد..صدای ظریفش آمیخته به گریه بود:

مـامـان..من از دستتون خیلی ناراحتم..از دست همتون..از اینکـه هیچ چیزی به انتخاب خودم نبوده..از اینکه همش زورکی بوده..مامان..این زندگی اونی نبود که آرزو شو داشتم..فکر می کنین الان من خیلی خوشبختم؟! آرومم؟! نه مامان من..دارم شبا با مسکن می خوابم..شماو عمو اینا..من و رادمهر و بازیچه کردین.

.ما دونفر آدم عاقل و بالغیم..حق داریم برای زندگی مون تصمیم بگیریم..ازدواج کنیم..بچه دارشیم..مامان..من دلتنگم..بغض دارم..گلوم میسوزه..هنوز..هنوز باورم نمیشه..که اسم رادمهر تو شناسنامه امه..در حالی که هیچ کدوممون هم دیگه رو نمی 

خوایم..مامان..خواهش می کنم..دیگه با من کاری نداشته باشی..دیگه نمی تونم..نمی کشم..تحمل ندارم..بذارین راحت باشم..بذارین راحت باشـم...

چه بلایی سر این دختر آمـده بود؟! چرا انقدر بغض داشت؟! همیشه پیش خودش فکر می کرد دلپذیر سرخوش تر از آنی هست که برایش مهم باشد با کی ازدواج کرده..به علاوه اینکـه او همه چی تمام بود و آرزوی هر دختری..همیشه دلپذیر را دختربچه ی تخس و شیطانی تصور می کرد که فقط به فکر

حرص دادن اوست..با اینکه بارهـا هم گفته بود از او خوشش نمی آد ولی علاقه ی عجیبی به حرص دادنش داشت..در این سه ماه پس از ازدواجشان در همه ی مواقع در حال کل کل بودند..گاهی حتی دعوایشان بالا می گرفت ..!!!

قدم به داخل گذاشت..گیتی خانوم حیران و سرگردان با چشمای اشکی قربان صدقه ی دلپذیر می رفت..چشمای اشکی دلپذیر را که دید احساس بدی پیدا کرد..خودش هم نمی دانست چرا دوست ندارد اورا اینگونه ببیند..دلپذیر بی حال روی کاناپه خودش را جمع کرده بود..گیتی خانوم با دیدن 

رادمهر انگار دنیا را به او داده باشن..تند تند و سرگردان به سمت رادمهر آمـد..

با همان حالت ناراحتی بازوی رادمهر را گرفت و گفت: رادمهر جـان ،پســرم..تو یه کاری کن..نمی دونم چش شده این دختر..میترسم ..رادمهر..مادر..خواهش می کنـم!!!

رادمهر با لحن آرامی گفت: نگران نباشین زن عمو،بذارید آروم بشـه!

گیتی خانوم به دلپذیر که روی کاناپه مچاله شده بود نگاه کرد..تحمل دیدن دخترشادو شیطانش را در این حالت نداشت..اشک هایش آرام آرام روی گونه هایش می ریختند..به بهانه ی آب قند سریع از آنجـا دور شد.

رادمهر امــا با قدم های بلندی سریع به سمت دلپذیر رفت..اشک هایش آرام آرام از گونه هایش پایین میریختن..رنگ چشمانش به آبی نزدیک شده بود..به گوشه ای خیره شده بود و چیزهای زیر لب زمـزمه میکرد.

رادمهر با دیدن این حالتش حس بدی پیدا کرد..کنــار کاناپه زانو زد ..زیر لب برای اولین بار اسمش را

صدا زد.

رادمهر: دلپذیـر!

رادمهر دستش را روی بازوی او گذاشت..خودش هم نمی دانست..با اینکه از این دختر متنفر بود امـاطاقت دیدن این حالتش را نداشت.

دوباره صدایش زد: دلپذیــر

دلپذیر سرش را بالا آورد..توی عمر بیست و یک ساله اش هیچ وقت کسی او را به این زیبایی صدا نزده بود..این صدا چقدر زیبا بود..و دلنشین و گوش نواز.

به رادمهر نگاه کرد..زل زد توی چشمانش .چشمانی که الان بیشتر به عسلی میزد..توی تیله ای بودن چشمانشان با هم مشترک بودند..دلپذیر گاهی به ابی میزد..امـا رادمهر.. به عینه دیده بود که چشمان رادمهر چندین رنگ دارد..

رادمهر اینجـا چه کار می کرد؟؟!!!

اشک هایی که همچنان می ریختند.. و چشمانی که قرمز شده بودند.

رادمهر به حرف آمــد: چِت شده؟!

لحنش مغرور بود..مثل همیشه..امـا حس کرد که یک رگه مهربانی داخلش حس میشود..نه خیلی زیادامـا حس میشد.

دلپذیر اخمانش را در هم برد..به روبرو نگاه کرد و گفت: هیچـی!

رادمهر: برای هیچی این همه اشک ریختـی؟!

دلپذیر با تخس ی جواب داد: دوست داشتم اشک بریزم..اصلا" چشمای خودمه..مشکلیه؟!رادمهر در دل با خود گفت "دوباره شروع کرد"

رادمهـر: واسه من که هیچ مشکلی نیست..خواستی تا صبح اشک بریز..گریه کن..اصلا" خودتو کور کن مشکل ناراحتی زن عموه..چراناراحتش کردی؟!

دلپذیر سریع جواب داد: به تو ربطی نداره.

رادمهر که حالا اخمهایش برگشته بود گفت: حواست باشه داری چی میگی..

دلپذیر: هرچی دلم بخواد می گم!

رادمهر: تا حالاام هرچی دلت خواسته گفتی!

دلپذیر با ناراحتی گفت: هر چی دلم خواسته گفتم؟! دلِ من تو رو نخواست..این زندگی رو نخواست..این ازدواج مسخره رو نخواست..ولی چی شد..چرا باید من فقط اینحوری باشم؟! باید جور و زجر قول و قراری رو بکشم که صد سال پیش پدر بزرگ عزیزمون به خاطر ( با حالت مسخره) تحکیم روابط 

خانوادگی گذاشته..گناه من چیه؟! ای خدا!

رادمهر با همان اخمای درهمش به دلپذیر گوش میداد..هردو قربانی این قول و قرار بودن..امـا..رادمهر با صدای محکمی گفت: منم تو رو نخواستم و نمی خوام..منم توی فکرم این زندگی مسخره نبوده..امـا الان چی کار میشه کرد؟! بردم دم به دقیقه یقه بابام و بابات و بگیرم و بگم چرا با ما این کار

رو کردین؟! چرا این بلا رو سر ما آوردین؟! حالا یه کاری بکنین...

من عادت ندارم مسائلم و کسی حل کنه..خودم حل می کنم..همون اول هم بهت گفتم..وقتی اوضاع آروم بشـه توی اولین فرصت طلاقت میدم..مطمئن باش منم ثانیه شماری می کنم از دست تو راحت بشـم!!!

دلپذیر با حرف های رادمهر مجاب شده بود..باورش نمیشد یک روزی بنشینن و مثل دوتا آدم عاقل باهم حرف بزنن..خیالش راحت شد..امــا چیزی ته دلش ناراحتش می کرد از این حرف که رادمهر گفت "توی اولین فرصت طلاقت می دم" سعی کرد فکر نکند..یاد جمله ی آخر رادمهر افتاد.."ثانیه شماری 

می منـم از دست تو راحت بشم"

با حرص به رادمهر اخمو و خشک نگاه کرد..انگار مهربانی کمش برای چند دقیقه بود و بس!با لحن پراز حرصی گفت: راحت بشــی؟! نه که همش توی دست و پات میچرخم ..!من خیلی ام دخترخوب و مهربونیم..

رادمهر مات این همه پررویی او ماند..یعنی آن همه خرابکاری یادش نمی آمـد؟! سر کلاس ..در خانه..

رادمهر با تمسخر گفت: تو ؟!!! تو یه دختر وحشی ای بیش نیستی!!!

دلپذیر معترض گفت: خودت وحشی هستی...ازت بدم میاد!

رادمهر مغرور و خشک گفت: برام مهم نیست که تو چه حسی به من داری!حالا م برو از مامانت عذر خواهی کن! حتی توی بدترین شرایط هم نباید ناراحت کرد یه مادر رو!

تند تند قدم بر می داشتم...دوباره دیر کرده بودم..دوباره خواب مونده بودم..شانس بدم ساعت اول با خود خوش اخلاقش داشتم..

تا رسیدم به در کلاس بیشتر از هزار تا صلوات نذر کرده بودم..

در رو بازکردم..کلاس کاملا ساکت بود..همه به رادمهر نگاه می کردند..رادمهر با ابهت وجدی مشغول درس دادن بود..گلوم و صاف کردم..با صدای بلندی گفتم:

من: سلام..میتونـم بشینــم؟!

همه ی بچه ها بهم نگا کردن..شادی و الهـام با ترس نگام می کردن..رادمهر برگشت طرفم..با اخم نگام کرد و گفت: خانوم..شما دقیقا" پونزده دقیقه تاخیر داشتید..قبلا هم گفتم..هیچ گونه بی نظمی ای توی کلاس من نباید باشه و هیچ بی نظمی ای رو نمی پذیرم..حالاام بیرون خـانوم! بفرمایید!

بعد با دستش اشاره به در کرد..

بیشعور دوباره سگ شد!

پریا با حالت لوسی گفت: برو بیرون دیگـه!وقت کلاس و گرفتــی!

با خشم نگاش کردم: تو یکی دخالت نکن!

پریا: استــــــاد!!! ببین چه بد حرف میزنه! 

اَیی..حالم بهم خورد از این لحن پر عشوه..

رادمهر بدون اینکــه چیزی به پریا بگـه رو به من گفت: بیرون باشید !

ایش!پسره یبیشعور!کثافت !عقده ای!مغرور!ببین چجوری با من حرف میزنـه..کاشکی بزنـه به سرم برم جار بکشـم ایها الناس من زن این بیشعـورم..آبرو شو ببرم..دیگـه نتونه زن بگیرهــا!

با صدای بلندی رادمهر به خودم اومدم.

رادمهر: خــانوم آریافر..بفرمایید برید تو رخت خوابتون بخوابید..وقت کلاس رو نگیرید!

با پوزخند نگاش کردم..و یه حالت تمسخر آمیز..چقدر منو ضایع می کنـه ها! بزنم آبروتو ببرم؟!

لبخند مسخره ای زدم و گفتم: معلومه که میرم..اصلا" این کلاس واسـه من مفید نیست..وقت مو نباید هدر بدم..بای دوستــان.

بچه ها با ترس به من نگاه می کردن..آب که از سرمون گذشت..حالا چه یه وجب چه صد وجب..

رادمهر شدید اخم کرده بود..سریع در کلاس و بستم و از منطقه ی خطر دور شدم..یه خمیازه ی بلندو بالا کشیدم..با دوتا استاد دیگه ام امروز کلاس داشتیم..نمی تونستم که برگردم واسه نیم ساعت چهل و پنج دقیقه که..رفتم تو فضای سبز..زیر یکی از در ختـا نشستم ..دقیقا این درخته چسبیده بود

به پنجره ی یکی از کلاسـا..ذهنم یه جرقه زد..نکنـه همون کلاس رادمهره؟!

سریع کوله ام و پرت کردم..از صدقه ی سرقی قد بلندم ...نه خیلی خیلی بلندا..ولی بلند بود..

پامو گذاشتم رو یکی از شاخه ها..پنجره کلاس هم که رو به من باز بود..چه جای خوبی ام بود..اصلا " انگار صندلی بود..راحت راحت..کله ام و بردم جلوتر..

نهههه اینکه رادمهر نیست..این استاد افشاره..استاد درس ژنتیک..فکر کنـم دانشجوهای دکترا بودن..

خوشبحــالشون..

نصف کلاس دختر بودو نصف دیگه اش پسر..لم دادم به یکی از شاخه ها..خدارو شکر بچه های خوبین دارن به درس استادشون گوش میدادن..وگرنه یکی شون منو ببینه کارم ساخته اس..

مغنه ام و زدم بالا..چه جایی بود خدا..

استاد افشار همچنان درس میداد..همه در حال جزوه نوشتن بودن ..البته چند نفری بودند که گاه گاهی تیکه می انداختن..یه بیست دقیقه ای گذشتـه بود ..دوباره خمیازه کشیدم..خدارو شکر منو کسی ندید..خدایا دمت گرم..انگار تو می دونستی قراره من تو درخت مستتر بشم به دلم انداختی مانتو سبزام و بپوشم..آره خــدا؟!

سنگینی نگاهی رو حس کردم..سرمو بر گردوندم..یه پسر خوشگل ومامان داشت نگام می کرد..یا یه لبخند خوشگتر از خودش..

خدااا چی آفــریدی؟! چه نازه پسره! چشم وابرو مشکی..دماغ خوشگل و دهن خوشگل..چه چشمایی داشت لامصب!...از اون مشکی هایی بود که دیگه خیلی مشکی بود..

خو حالا به تو چـه اصلا" مبارکـه صاحابش..والا..پسره همین جوری نگام می کرد..

اخم کردم و گفتم: ها؟!چیه؟!آدم ندیدی؟!

پسره لبخند ش وهمچنان حفظ کرده بود.

من: هوووی با توام..حواست به درست باشـه..

با صدای من چند نفر به طرف پنجره نگا کردن..بد بخت شدم خـداااا

همهمه ای که توی کلاس ایجاد شده بود باعث شد استاد وقفه کنـه..یه پا مو بلند کردم..همه داشتن بهم نگا می کردن..باید سریع می پریدم پایین..استاد بفهمه بدبخت شدم!!!

تنه ی درخت و گرفتن و تو یه حرکت خواستم بپرم..صدای بلندی گه گفت"اونجـا چه خبره" باعث شدهول بشـم و تلپی بیوفتم پایین..آیی خداااا...کمرم...آی پااام...شلوارم پاره شد..صدای خنده های بلندی تو گوشم پیچید..ضایع شدم دوباره..ای خدااا.. کف دستم هم خراشیده شده بود..بلند شدم..

زیاد اهل گریه و این لوس بازیا نبودم مگه خیلی مهم باشه..مانتو و شلوارم و تکوندم..کوله ام و انداختم ..

صدایی اومد..به طرف پنجره رفتم...استاد افشار بود..استاد مهربونی بود..حدودا پنجاه و خورده ای 

سالش بود..

استاد افشار به طرف پنجره اومده بود و داشت با لبخندی منو نگاه می کرد..همینجوریشم می تونستم کلاس و ببینم ولی بالای درخت اشراف کامل داشتم..لبخند خجالت زده ای به استادزدم و گفتم: ببخشید استـاد!

استاد افشار گفت: دختر توهنوز دست از این کارات برنداشتی؟! گفتم فوق که بخونی دیگه سراغ شیطونی نمیای..

همه ی دانشجوا داشتن بهم نگاه می کردن..اون پسره که اول منو دید همچنان خیره نگام می کرد..

من: چه کنیم دیگه استاد..ماآدم بشو نیستیم!

با حرف من همه ی دانشجوا به خنده افتادن..

استاد افشار: حالا چی شده که رفته بودی رو درخت کمین کردی؟! مگه کلاس نداری؟!

وای خدا! همینم مونده همه بفهمن از کلاس پرت شدم.

من: چیزه..یعنی..

استاد افشار با لبخندی گفت: بزار خودم حدس بزنم..احتمالا تاخیر کردی..به عبارتی خواب موندی..و از کلاس بیرونت کردن ..درستـه؟!

وای خــدا! من چرا انقدر بد بختـم..دیگه همه ی زندگی مو فهمیدن..

با چشم و ابرو به دانشجوهـا اشاره کردم..بد بختم کردی افشار!

استاد افشار لبخندی زد و گفت: بچه های خوبین..نترس ..لو نمی دن..حالا بگو با کدوم استاد داشتی؟!

با رادمهرِچس فیل !با بیشعور خل و چل!با نامــرد!

چینی به صورتم دادم و گفتم: با آریافر..یعنی استاد ..آریافر..

با اومدن اسمش همهمه ای تو کلاس افتاد ..هر کی یه چیزی می گفت:

_ همون استاد جدیده..تازه از لندن اومـده..

_ اره ..خوشگل و خوشتیپه..

_ میگن کارش حرف نداره..

_ اره براش سر و دست می شکونن

_ جذبه داره زیاد!

با صدای استا افشار دانشجوها ساکت شدند.

_ بچـــه ها!

استاد افشار لبخندی به من زد و گفت: دخترم..دکتر آریا فر دکتر فوق العاده ایه..با اینکه جوونه ولی خیلی موفق بوده تو کارش..والبته معروف..خودم به عینه تو یکی از عملا باهاش بودم..حرف نداره کارش..کمی جدی هست که به خاطر جدیدتشه..سعی کن حتی یک دقیقه از کلاس شو از دست

ندی..الان خیلی از داشنجوهــا تقاضا دارن که باهاش کلاس داشته باشن..

حرصم در اومده بود..هرجا میری هی حرف از این رادمهر بیشعور میزنن..چقدر م تعریفش می کنن..استادافشار انگار چیزی یادش اومده باشه..ترسیدم..مطمئنم الان میگه باهاش نسبتی داری؟! اون وقته که

بد بخت بشم برای همین سریع گفتم: استاد من باس برم..یعنی باید برم..الان کلاس بعدیم شروع میشه..ببخشید وقت کلاستون و گرفتم..

از بچه هام عذر خواهی کردم که همگی لبخندی زدند..اون پسره همنچان خیره نگام می کرد..توی لحظه ی آخـر لبخندی زد بهم..یه جوری بود قیافش..خوشم اومد ازش..به دل می نشست..

سریع اونجـا رو ترک کردم..

با این سر و وضعمم نمی تونستم برم کلاس..برای همین تصمیم گرفتم برم خونـه...

***

بعد ازاینکه اومدم خونه..لباسام و عوض کردم و رفتم باشگاه..مدتی بود که کم کاری می کردم..مربی از دستم مینالید..قدیمی ترین شاگردش من بودم..

سریع رفتم دوش گرفتم..کمی ام به شکم مبارک رسیدم ..و سرم به بالش نرسیده خوابم برد..من میدونم یه بیماری ای دارم اینقدر می خوابم..حالاببین من کی گفتم!!!

فکر کنم یه دوساعتی گذشتـه بود که گوشیم زنگ خورد..خدا منو بکش راحتم کن! نمیذارن کپه ی مرگ مون و بذاریم!

من: هـــان!

شادی: هان و کوفــت..چته تو ؟! 

من: کپه ی مرگم و گذاشته بودم..چی می خوای حالا؟!

شادی: دختـر تو چه بی خیالی..الهـام گفت درجـا زنگ بزن به دلپذیر ..بلایی سر خودش نیاره این دختره.

خنده ی بلندی کردم و گفتم: مـــن؟! به خـاطر اون چس فیل؟! ارزش نداره بیشعور!

شادی خندید و گفت: خدا خیرت نده دختـر! به چیزی که شبیه نیست چس فیله.

من: چرا عزیزم..چس فیله ..باید روش فکر کنی..حالا بذار به ادامه ی کپیدنم برسم بعدا" واست توضیح میدم.

شادی : نه نه..قطع نکنیا! به خدا استاد صالحی کچلمون کرد..ساعت آخـر هی من و الهـام و نگاه می کرد..و به جای تو! نگران بود ..آخرشم زودتر از همیشه کلاس و تعطیل کرد و سریع از من و الهـام پرسید چرا نیومدی؟! بلایی سرت نیومده و خلاصه ازاین حرفـا ..به من گفت زنگ بزنم بهت و 

ازت خبر بگیرم..دختــر این پنجمین باره دارم زنگ میزنم..چرا برنداشتی...

من که هنوز گیج بودم گفتم: برنـداشتم؟!چی و؟!

شادی با جیغ گفت: دلپذیر هنوز خوابی؟!مگـه دستم بهت نرسه!

من: خو چیه..داری یه بند حرف میزنی..من خوبم..سالمم هستم..به اون صالحی ام بگو برو واسه ی عمه ات نگران شو..اوکی؟!

شادی: دلپ..

سریع گفتم: با من بحث نکن..زیادم حرف نزن..خداحافظ

و سریع قطع کردم.و با ادامه ی خواب عزیزم پرداختـم.

***

_ من نمیام..حوصله ی این چیزا رو ندارم..یه دو روز تعطیلات میخوام بخوابم!

رادمهر با تمسخر گفت: نه که اصلا" نمی خوابی و کمبود خواب داری..

من: معلومه که دارم..خودت برو .

رادمهر با عصیانیت بازوم و چسبید..

من: چتـه..بازوم و کبود کردی ..فرت فرت منو میچسبی!من هیچ جا نمیام..گفته باشـم.رادمهر با عصبانیت گفت: منم علاقه ای به اومدن تو ندارم..نیومدن تو بهتره..خودم همه ی کارا رو می کنم..ولی ..

سریع تو حرفش پریدم: ولی چی ؟! تو چرا هیچ حرفی نمی زنی؟!اعتراض نمی کنی؟! هــان؟! تو که ادعات میشه کسی نمی تونه مجبورت کنـه ، چرا هیچی نمی گی؟!

رادمهر با خشم نگام کردو گفت:هنوزم میگــم..کسی منو مجبور به هیچ کاری نمی تونـه بکنـه..سفر شیراز رو هم خودم قبول کردم و گرنه کسی مطرحش نمی کرد.

من: چی؟! یعنی تو قبول کردی بعد زن عمو و مامان به من گفتـن؟!

رادمهر : آره!

من: اونوقت چـرا؟!

رادمهر: دلیل خاصی نداره..داشته باشه هم به تو ربطی نداره..

بعد بازوم و ول کرد و گفت: وسایل تو جمع کن!

و رفت!

تند تند دوییدم سمتش..به پیرهنش چنگ زدم و جلوش وایستادم..با تعجب نگام کرد.

من: ببین..تو برو شیراز وسایل و اینا ام بخر کارها رو بکن..یه روز قبل از اینکـه همه بیان من خودمو میرسونم ..تو این مدت ام میرم خونه ی الهام..عید جایی نمیرن..

رادمهر مچ دستمو گرفت و از پیرهنش جدا کرد.

بعد گفت: خسته نباشید! 

گیج گفتم: سلامت باشـی!

رادمهر سرشو آورد جلو و گفت: به اندازه ی یه جلبک ام حافظه نداری..اول ام گفتم قراره فرنوش و تا کاشان ببریم با خودمون..اون وقت بگم خانوم کجان؟! تو جعبه ی ماشین؟! یا نامرئی شدن؟!

به جای اینکه از این حرفش حرصی بشم خندم گرفت..لحنش خیلی بامزه بود..اصلا" انگار خودش نبود

رادمهر : کجای حرفم خنده داشت؟!

سعی کردم لبخندمو جمع کنم..میتونستم برم..تا اونجـام اینقدر حرص فرنوش و در می آوردم کـه نگوهم صفا می کنیم هم لذت میبریم..اصلا" چیزی به اندازه ی حرص دادن دیگران اینقدر منو خوشحال نمی کرد..که این مسئله در مورد رادمهر صدق نمی کرد.

صورتم و کج و کوله کردم و با یه حالتی که مثلا دوست ندارم بیام ولی مجبورم گفتم: اوه! یادم نبود اصلن..خوب..باید بیام دیگـه..اصلن نمیشه نیام..

رادمهر مشکوک نگام کرد..باورش نمیشد ..تا الان هی اصرار که نمیام..حالا دارم میگم میام..تیز بود دیگه ..چیکار میشه کرد!

برای اینکه بحث و عوض کنم گفتم: غیر از فرنوش کسی دیگه ام هست؟!

رادمهر با همون حالت مشکوک گفت: و فریان!

من: فریان دیگه کیه؟دختره یا پسر؟! چیکاره اس؟! چرا میخواد با ما بیاد؟!

رادمهر : انقدر مثله بچه های سه چهار ساله سوال نپرس...فریان خواهر فرنوشه!

بعدم رفت اتاق کارش!

چه تو ضیح جامع و صحیحی.." فریان خواهر فرنوشه" کوتـاه ...مختصر..مفید..

حالا میتونم حرص دوتا شون و در بیارم..اگه این فریان ام مثله فرنوش نچسب باشه میشیم دو به یک رادمهر ام که کلا" بود و نبودش فرقی نداره..تازه شاید طرف اون دوتا عفریته رو هم بگیره..

یه حسی بهم میگفت زن عمو عمدا این دونفر رو با ما میخواد بفرسته...از خرابکاری های من خبر داره ..دستمم خونده..احتمالا مامان ام اون غربتی بازی ای که در آوردم و براش تعریف کرده مصمم تر

شده..ولی من نمیدونم این رادمهر چرا قبول کرد..مطمئنم ته دلش راضی نیست که بیاد..اصلن هزار تا کار داره!

قضیـه از این قراره که عمو و بابا شریکی یه خونه باغ خوشگل تو شیراز دارن..جای قشنگ و با صفاییه ولی ده پونزده ساله که کسی توش نرفته..اول قرار بود بفروشنش ولی مامان و زن عمو نذاشتن..

حالا ام ما رو مامور کردن بریم اونجـا همه چی رو روبراه کنیم ..وسیله ی جدید بخریم..دستی به سر و روش بکشیم..تا خانواده ی عزیز تر از جان مان واسه هفته ی دوم تعطیلات تشریف بیارن اونجـا..

حالا چرا به جای به زحمت انداختن ما نمیرن کارگر بگیرن خدا عالم..!!!

***

یه شلوار آدیداس مشکی پوشیده بودم با یه تونیک خنک سفید ..آستیانشو تا بالاتر از مچم زدم بالا..ساعت مشکی آدیداس مو پوشیدم..با شال مشکی و سفید..دوشی از عطر چی چی ..عطرمورد علاقه ام زدم و با برداشتن ساک خوشگل آلبالویی رنگم اومدم بیرون..

از گلاب خداحافظی کردم و اومدم بیرون..

رادمهر تو حیاط بود..عجبیه! یکم لباس راحت تر پوشید..یه شلوار مشکی آدیداس پوشیده بود با یه تیشرت جذب سفید که خط مشکی داشت..عینک دودی ام زده بود..نمی تونستم منکر این بشم که هر لباسی که میپوشه بهش میاد..واقعـا " جذاب و خوشگل شده بود..موهاش و شلوغ درست کرده بود..قیافه اش دلنشین شده بود.

کنار فراری مشکی رنگ ای ایستاده بود و با تلفن حرف میزد..پارکینگ این خونه پراز ماشین های مدل بالا بود..اکثرا" مشکی بودن..تک و توکی هم ماشین رنگی پیدا میشد..

تعلل نکردم و اومدم پایین..

با صدای پام رادمهر برگشت..بدون اینکه بهم نگاهی بندازه ساک و از دستم گرفت و رفت تو جعبه گذاشت..خوبه حداقل تو این یه مورد شعورش رسید..

در جلو رو باز کردم و نشستم..رادمهر ام چند ثانیه بعد نشت..حسین آقا ریموت و زد و منتظر بود که ما بریم..دستی برای رادمهر تکون داد که رادمهر سرشو تکون دادو تک بوقی زد..

***

_ دلپذیر جون شمـا هم پزشکی می خونی؟!

به طرفش برگشتم و با لبخند مصنوعی ای گفتم: بله..

فریان: چه مقطعی؟!

من: فوق لیسانس

فریان : اوه..پس خیلی راه مونده ...منکـه اصلا" به پزشکی علاقه ندارم..البته به تمامی پزشکا احترام میذارم..علی الخصوص رادمهر جـان که بارهـا بهش گفتم دکتر بودن برازنداشه..

دختره ی خود شیرین..والا فرنوش بهتره ..دختره بوووق از اول که اومدیم..شروع کرده به حرف زدن..این صدای فوق نازکش..خوشگل بود..خیلی..خیلی بیشتر از من..چشمای کشیده آبی تیره داشت..

دماغ کوچولو..ولب غنچه ای..موهاش و بلوند کرده بود و همه رو دورش باز گذاشته بود..یه شالی ام برای خالی نبودن عریضه روش انداخته بود ..آرایش زیادی نداشت..درحد یه رژلب..

زیباییش خیره کننده بود..خیلی جذاب بود..اندام خوبی داشت..

فرنوش ام خوب بود..ولی نه به قشنگی فریان..چشماش آبی بود..دماغش عملی با یه لب معمولی دقیق نمی دونستم ولی از پرحرفی هایی که کرده بود فهمیدم که دوتا برادر و دوتا خواهرن..البته فریان و برادرش هم انگلستان بودن..البته نه خود لندن..تازه برگشته بودن..قرار بود چند ماهی بمونن..

نمی دونم چرا..ولی حس خوبی به فریان نداشتم...حس می کردم یه چیزی بین اون و رادمهره..

نوع حرف زدنشون با هم صمیمی بود..با اینکه رادمهر غرور همیشگی شو داشت ولی احساس می کردم در برابر فریان نرم رفتار می کنـه..بودن فریان توی انگلستان مزید بر علت شده بود!

رادمهر با آرامش مشغول رانندگی بود..بوی عطرش پخش شده بود تو ماشین..گاه گاهی فریان و مخاطب قرار می داد..فرنوش ام گاهی خودش و دخالت میداد..منم که اینجـا حکم برگ چغندر روداشتـم..دلم پوسید از این جو سنگین..دلم آهنگ میخواست..توی سفر همیشه شاد و پر انرژی بودم

و این انرژی رو به بقیه ام انتقال میدادم..امـا الان کمباد شده بودم..

دست بردم سمت ضبط..چند تا خواننده رو رد کردم..تا به شادمهر رسیدم..فقط شادمهر..

با خوندن آهنگ رادمهر کمی صداش و زیاد کرد..

فریان پرسید: رادمهر هنوزم شادمهر؟!

رادمهر جواب داد: هنوزم شادمهر..یادته؟!

فریان با ذوق جواب داد : مگه میشه که یادم بره..

بعد رو به من گفت: دلپذیر جون میدونی چیه..یه بار با رادمهر داشتیم لندن و میگشتیم..رادمهر ام تو ماشینش پر از آهنگای شادمهر بود..منم خوشم نمی اومد از صداش ..میگفتم شهرام شپره بذاررادمهر ام با این اخماش اصلا" نمیذاشت من یه آهنگ شهرام شپره گوش بدم..اینقدر ازش میترسیدم..خلاصه شرط بندی کردیم با هم سر یه چیزی من بردم..رادمهر ام مجبور شد تا آخر شب فقط شهرام شپره گوش بده.

به رادمهر نگاه کردم..میشد از قیافه اش فهمید که چقدر از یاد آوری اون روز خوشحال شده..حتی در کمال ناباوری یه لبخند کوچولو ام رو لبش بود..امــا من نمی دونم چرا اینقدر حس بدی داشتم..

خودمم نمی دونستـم..

امـا به یه چیزی خوب پی برده بودام اونم این بود که من و رادمهر تو خیلی از چیزا با هم تفاهم داشتیم یکیش همین سلیقه امون توی اهنگ بود.

فریان هی با رادمهر با عشوه حرف میزد..

فرنوش ازم پرسید: دلپذیر جون ساکتی چرا؟!

با حرص جواب دادم: داریم از سخنان گهربار شمـا فیض می بریم!

فرنوش: آخــی..انگار آدم خوش سفری نیستی؟!

من: نه اتفاقـا" ولی خوب بستگی به هم سفرام هم داره..

فرنوش: آهــا..خوب از خودت بگـو..

من: چی بگم؟!

فریان به جای فرنوش پرسید: بزار من بپرسـم..تو از ازدواج با رادمهر راضی هستی؟!

این چه سوالی بود! درجـا اخمام تو هم رفت..اخم کردن رادمهر رو هم حس کردم..

فریان با عشـوه دوباره پرسید: دلپذیر جان جوابم و ندادیا..بزار بهتر بپرسم..تو رادمهر رو دوست داری؟!

واای خدا !مسائل بین ما چه ربطی به این دوتـا خواهر فضول داشت؟!

سعی کردم جوری جواب بدم که نه سیخ بسوزه نه کباب: فریان جون ..اگه اجازه بدی این سوال وجواب ندم..چون کمی خصوصیه..

فرنوش مرموز گفت: عزیزم..ماهم که دختر دایی های رادمهر هستیم..البته جواب واضحه..فریان جان..خواهری..تو مدتی ایران نبودی از جریانات این ور خبر نداشتی..بذار من بگـم..شاید دلپذیر جون خجالت میکشـه بگـه..رادمهر و دلپذیر نه از روی علاقه بلکه به خاطر قراری که بین آقـا احسان و حسام

با پدرشون گذاشته شده بود ازدواج کردن.. سه ماه پیش ..همه می دونن که هردو شون راضی نبودنو نیستن.. والبته پیش بینی میشه طلا........

رادمهر: بـــس کــن فرنوش!!!

با صدای بلند رادمهر فرنوش دیگه هیچی نگفت..نمی تونستم گستاخی های این دوتا خواهر رو نادیده بگیرم..بیش از حد پر رو بودن..چقدر ام فضول ..از زیر و بم زندگی مـا با خبر بودن..اخمام تو هم بود..

رادمهر رو دوست نداشتم..نمی خواستمش..ولی حس بدی به این دوتا خواهر و خصوصا فریان داشتم اینکه از تمام لحظات زندگی رادمهر با خبر بود حس خوبی رو بهم القا نمی کرد..

فریان با لحن آرومی سعی داشت رادمهر رو آروم کنـه و اوضاع رو جمع و جورکنـه..

فریان: ببخشیدا دلپذیر جــان..فرنوش اینقدر رک صحبت کرد..خوب واسه ما که اون ور زندگی کردیم حرف از طلاق خیلی راحت تر از این وره..البته مسئله به این بزرگی نیستش که..دوتا امضاس و حل میشه...اون وقت هر دوتا تون به کسی که میخواین برسین..

حرصم گرفته بود..عادت نداشتـم جواب ندم..پس گفتـم:فریان جـان! ببخشیدا منم رک میگـم شایدسرزدن به مسائل خصوصی دیگران ام یکی از عادتایی که اون ور به شمـا داده..اگه قرار بر طلاق باشه یا نباشه یا هر چیز دیگه ای من اجـازه نمی دم توی زندگیم کسی دخالت کنـه..الان ام به احترام 

زن عمو بیشتر از این بهتون نمی گـم!!! 

رادمهر شدید اخمـاش تو هم بود..نمی دونـم چرا چیزی نگفت..شایدام من انتظارام زیاد بود..نمیدونم.تا وقت ناهار هممون ساکت بودیم..رادمهر که اینقدر اخم داشت آدم جرات نمی کرد باهاش حرفی .بزنه..نمیدونم اخماش به خاطر حرفای من بود یا فریان!!!

دوسه باری از توی آینه فرنوش و فریان و دیدم..فریان که هی پشت چشم نازک می کرد..و با چشماش خط و نشون میکشید..

رادمهر ماشین و پارک کرد..جای قشنگی بود..بدون اینکه نگاهی به رادمهر بندازم از ماشین پیاده شدم..فریان و فرنوش ام پشت سر من..

رفتم یه آبی به دست و صورتم زدم..خوره به جونــم افتاده بود..نمی دونم این چه حسی بود ولی از رفتار فریان اصلا" خوشــم نمی اومد..دوست نداشتـم این جوری حرف بزنه..البته میشد فهمید که به رادمهر حس داره..وقتی اینقدر با ذوق و شوق و علاقه حرف میزد..و به رادمهر خیره میشد..

میدونستـم که میدونه که رادمهر قراره با من ازدواج کنـه..ولی اینقدر مطمئن بود از طلاق مـا که خودم اطمینان نداشتـم..شایدم یا رادمهر قرار دارند..بعد از جدایی مون با هم ازدواج کنن..از حرفایی هم که

شنیدم فریان چهار پنج سالی هست که انگلستانه و مطمئنا" از رادمهر بی خبر نبوده..!!!

فریان: بهــش حسی داری؟!

برگشتم عقب ..فریان پشت سرم بود..قدش از من بلند تر بود..شاید چهار پنج سانت..چهره ی جذابی داشت..با اینکه آرایش داشت ولی بازم مشخص بود که بدون آرایش ام خوشگله..حسی شبیه حسادت بهش پیدا کردم..دلیلش و خودمم نمی دونستم..امــا منم چیزی از اون کم نداشتم..خوشگل

بودم..ولی اون حس بهم میگفت فریان از تو سر تره!!!خوب باشـه ..اصلا به من چه..مبارک رادمهر ..والا!

من: هر حسی ام داشتـه باشـم دلیلی نمی بینم که راجع بهش با هر کسی حرف بزنـم.

فریان زل زد تو چشمام..جایی بودیم که به جایی دید نداشت..رادمهر و فرنوش ام روی یکی از تختاییکه بیرون گذاشته بودن نشسته بودن..

فریان با قاطعیت گفت: مــن هر کسی نیستـم..من و رادمهر بیشتراز پنج ساله که با همیم..رفت و آمــد داریم..بیرون میریم..مشکلاتمون و حل می کنیم..و رادمهر به من اعتماد داره و من هم به اون..البته اگه بخوای حسی ام داشته باشی بهت حق می دم..رادمهر مرد جذابیه..تمام پوئن های مثبتی

رو که یه دختر توی رویا هاش داره در رادمهر هست و بالاتر از اونــه..جذبــه ی چشمــاش نفس گیره..

پنج سال؟! یعنی چی که با همن؟! دوستن؟! برام مهم نیست،به هیچ وجه..به من چه رادمهر کسی رو دوست داره یا نه..من که ازش متنفر بودم..دقیقا اخلاق رادمهر و فریان شبیه به همه..مغرور ..

خودخواه..مطمئن از حرفی که میزنن..تو این چند ساعت فریان و شناخته بودم..به لطف خود شرینی هایی که میکرد..

ولی اینو خوب مطمئن بودم..من به رادمهر جز تنفر هیچ حسی نداشتم..هیچ حسی!

با اعتماد به نفس تو چشمای فریان نگاه کردم.و گفتم: خوش به حالت که رادمهر بهت اعتماد داره.خوش به حالت که با هم رفت و آمــد دارین..بی پرده میگـم من به رادمهر هیچ علاقه ای ندارم..تو ام دلت خواست می تونی منتظر بشی تا ما از هم جداشیم..ولی میدونی چیه..من به تو هیچ اجازه ای

رو نمی دم راجع به من اظهار نظر کنی و توی تصمیم های من دخالت کنی..هرکی میخوای باشی ..باش..دختر دایی رادمهر..دوست دخترش..عشقش..یاهر چیز دیگه ای..برای من مهم نیست..هیچ ربطی بهم نداره..رادمهر ام دو دستی پیشکش خودت..ولی حد خودتو بدون توی ارتباط با من..البته اگه ارتباطی باشــه..اوکی ملکه ی انگلستان؟!

خشم چشمای فریان لحظه به لحظه بیشتر میشد..عصبانی شده بود و حرصی..میدونستم حرفام براش گرون تموم شده..اونم برای یه آدم لوس و افاده ای ..انتظار نداشت من باهاش اینجوری حرف بزنم..شایدم فکر کرده زبونشو ندارم ..

بازو مو گرفت و فشار داد..با عصبانیت و حشتناکی گفت: تو فکر کردی کی هستی که با من اینجوری حرف میزنی ؟! چیه ؟!هوا برت داشته اسم رادمهر تو شناسنامته؟! پشتت گرمه دیگه..چی بهتر ازین عمو و زن عموتم که هواتو دارن..توخیلی گستاخی و بیشعور..حیف رادمهر..حیف اونه که حتی با وجود

صوری بودن ازدواجتون بخواد لحظه ای تو رو تحمل کنـه..تو یه دختر بچه ی لوسی..مالی ام نیستی که که من بخوام با تو ارتباط داشتـه باشـم..این وسط ناراحتی ام به خاطر رادمهره..اون لیاقتش خیلی بالاتر از توه..تحصیلات عالیه ام نداری که ..اونقدرم خوشگل نیستی..

بازو مو با شدت از دستش خارج کردم..دیگه داشت بیش از حد توهین می کرد..روی سگم بالا آورد..تا الان ام چیزی بهش نگفتم فقط به خاطر اینکه برادر زاده ی زن عموه..ولی مثله اینکه حالیش نیست..

زیادی پرروه..

من: ببین خانوم مثلا" خوشگل و با کلاس و تحصیل کرده..واســه ی من اصلا" مهم نیست که تو..کسی که تازه پنج شیش ساعته دیدمش ..چه نظری راجع به من داشتـه باشه..من به اندازه ی خودم خوشگل ام..تحصیلات دارم..پول دارم...پشتمم به همه گرمه..کافیه فقط یه اشاره کنم..سه سوته 

آمـاده اس برام..حالا هر چی که میخواد باشه..ولی میدونی چیه؟! ..این اخلاق گند و ندارم که دائم از چیزایی که بدست آوردم..موفقیتایی که کسب کردم بگم..توام زیادی هوا برت داشته..باد داری انگار..بهت اخطار میدم..توی زندگی من سرک نکش..دخالت نکن..تا زمانی ام که رادمهر اسمش توی

شناسنامه و اسم من توی شناسنامه ی اون قانونا" نزدیک ترین آدم توی این خانواده منم..حالا میخواد رادمهر منو دوست نداشته باشه..یا من از اون متنفر باشم..این اصل قضیه رو عوض نمیکـنه..امـا یه نصیحتی دارم..بزار پسر بیاد طرفت..خودتو اینقدر حقیر نکـن..کوچیک نکـن..گرچه حق

داری..سنت داره کم کم میره بالا وداره بوی ترشیت کم کم در میاد..

شدت عصبانیت اش اصلا" قابل تصور نبود..فکر کرده کیه..خیلی مطمئنه از خودش..خیلی آروم اومدم سمت تختـا..

رادمهر روی لبه ی تخت نشسته بود و دستاش تو جیبش بود..ژست قشنگی بود..اخماشم که همیشه ی خدا تو هم..فرنوش ام روبروش بود و با گوشیش ور میرفت..البته هراز چند گاهی ام چیزی میگفت..کلا" این دوتا خواهر خوره ی حرف زدن دارن...

با تنه ای که بهم خورد نزدیک بود تعادلم و از دست بدم..برگشتـم عقب..یه پسر هیز با تیپ جلف زل زده بود بهم..لبخند گشادی زد و گفت: معذرت میخوام خانوم زیبا!

هه فکر کرده خیلی جنتلمنه..رادمهر دوسه باری به من و این پسر جلفه نگاه کرد ولی روشو برگردوندغیرت میرت یوخده..دیگه اون سری برام درس عبرت شده بود..

با اخم جواب پسره رو دادم: اگه یکم مراقب چشماتون باشین که این و رو اون ور نره حواستون ام جمع میشه و به مردم تنه نمی زنین.

خواستم برم که پسره کاغذی رو به طرفم گرفت و با لبخند هیزی گفت: حیف که وقت ندارم بیشتر بمونم..ازت خیلی خوشم اومده..مایلی دوست بشیم باهم؟!..البته از نگاهت میشه فهمید که ازمن خوشت اومده..منتظر تماستم!!!

خداااااااا عجب آدمــای پررویی پیدا میشنــا..با جدیت کاغذ و گرفتم..پسره لبخندی زد..فکر کرده خوشم از قیافه ی ایکپیریش اومده..با آرامش کاغذ و تیکه تیکه کردم و جلو پام پرتش کردم..و در حالی که از کنار پسره رد میشدم گفتم: به عمه ات شماره بدی زودتر جواب میگیری ..یابـــو!!!

بعد به سمت تختـا رفتم..فریان بدون هیچ فاصله ای به رادمهر چسبیده بود و با یه پوزخند بهم نگاه میکرد..با نگاهش میگفت ضایع شدی..ولی من و رادمهر هیچ حس تملکی بهم نداریم..با اینکه اون سری فکر می کردم رادمهر حداقل به خاطر اینکه دختر عمو شم مزاحما رو دک میکنـه الان مطمئن 

بودم که اینقدر بی اهمیت و شاید بی غیرت هست که بخواد اینکار رو بکنه..!!!

لبخند حرص دراری به فریان زدم .

فرنوش گفت: دلپذیر جــان مزاحم بود؟!

من: آره..یه مزاحم مثله بقیه ی مزاحمــا..حقیر و کوچیک

بعد نگاه معنی داری به فریان انداختم..منظورم و خوب گرفت انگار..چون درجـا قرمز شد..ولی خودش و نباخت..لبخندی زد و به رادمهر گفت: عزیــزم غذا چی سفارش دادی؟!

رادمهر نگاهی به فریان کرد و گفت: جوجــه..

فریان با لبخندی بازو ی رادمهر و چسبید و گفت: آخی..هنوزم یادته که من جوجـه دوست دارم.ههه..مثلا میخواد منو حرصی کنه..

موزی گفتم: فریان جــان همه اکثرا" جوجـه دوست دارن..یاد آوری لازم نیست که..

فریان اخمی کرد و گفت: من برای رادمهر "همه نیستم" من فریانم..مگه نه عزیـزم؟!

خطابش رادمهر بود..رادمهر بدون اینکه به واکنش عزیزم های فریان نشون بده..با همون اخمش گفت:البته..تو "همه " نیستی!

فریان لبخند پیروز مندانه ای زدبه من و در کمال ناباوری گونــه ی رادمهر رو بوسید..این دیگـه خارج از تصور بود..حس بدی بهم دست داد..نه دختر..تو که به رادمهر حسی نداری..خودتو نبازنمی دونم چم شده بود..ولی توی ظاهرم چیزی رو نشون ندادم..فرنوش با این کار فریان لبخندپررنگی زد و رادمهر از اخماش کم شد..معلومه که نسبت به فریان بی احساس نیست..بالاخره اونآدم مغروریه نباید انتظار داشت که بیشتر از این عمل کنـه..امـا همین که نرمش نشون میداد خودش نشونه ی توجه بود..

خلاصه غذا رو خوردیم ..البته به اضافه ی عشوه ریزی های فریان..دم به دقیقه روی بشقاب رادمهرجوجه میزاشت و خلاصه هواش و داشت..از این طرفم رادمهر سری برای فریان تکون میداد و بازهم در کمال ناباوری یه بارم تشکر کرد ازش!

من که با خیال راحت غذام و می خوردم..مبارک هم باشن...والا..

بعد از اینکه به کاشان رسیدم رادمهر فرنوش و فریان رو خونه ی عمشون رسوندیم..لحظه ی آخــرفریان در سمت رادمهر رو باز کرد..روی صورتش خم شد..نگاهی از روی موفقیت به من انداخت و خیلی با نازگونه ی رادمهر رو بوسید..جوری که جای رژ لب جیگرش روی گونه ی صاف و روشن رادمهر 

موند..رادمهر لبخند خیلی کوچیکی زد و خداحافظی کرد از فریان امــا فریان گفت: به زودی همدیگررو میبینیم عزیزم...

منــو میگی..از پررویی این دختر مات مونده بودم..چقدر ریلکسه ...میزاشتیش همینجـا بازار ماچ و موچ راه می انداخت..

بعد از رفتن فریان و فرنوش رادمهر ماشین و به حرکت در آورد..!!!

کلا" یه عادتی که دارم از نشستن روی صندلی عقب بدم میاد..الانم که به لظف فریان خانوم که ده دقیقه زودتر از من جلو جا گرفته بود ...رفتم عقب نشستم..حوصله ی حرفای مفتشو نداشتم..

آخیش..خدارو شکر رفتن..یه نفسی کشیدم..

اول کفشامو انداختم پایین ..بعد تویه حرکت پریدم روی صندلی جلو..آخیش..نفس..عمیق..دم ..بازدمرادمهر متعجب نگام کرد..ولی من بی خیال بدون اینکه به تعجبش اهمیت بدم ..دستم به سمت دکمه ی کروک ماشین رفت که همزمان با من رادمهر ام دستشو روی همون دکمه گذاشت..دستش

روی دستم بود..دمای بدنش متعادل بود ..بر خلاف من..یا گرم بودم یا سرد..دستای مردونه و قشنگی داشت..یه جورایی حمایتگر بود..حس خوبی رو به آدم می داد..به خودم اومدم..دستمو سریع اززیر دستش کشیدم..رادمهر ام دکمه ی کروک رو زد و سقف ماشین باز شد..چقدر دوست داشتم..

هوای عالی ای بود..باید لذت می بردم..بدون اینکه توجهی کنم..اینکه آدمی که کنارم نشسته رادمهره..رادمهر!

***

بادخنکی وزید..موهای فرم از زیر شال در می اومد..هرچقدر ام سعی می کردم..کنترلش کنـم..نمی تونستم..سرکش شده بودن..بی خیالشون شدم..رادمهر با آرامـــش رانندگی می کرد..کاملامسلط و بامهارت..

بادی که می وزید..موهای اون و هم به بازی گرفته بود..چهرش و بامزه کرده بود..خصوصا با این لباسایی که رسمی نبودن..خیلی این لباسا بهش می اومد..یعنی اگه امروز اینجوری نمی دیدمش کم کم به این نتیجه میرسیدم که تو رختخواب ام لباس رسمی می پوشــه..از این فکر لبخندی رو لبم

اومد..سرمو بر گردونـدم..

جاده شلوغ شده بود..ماشینای مختلفی از کنارمون رد میشدن..

رادمهر دستشو به سمت ضبط برد و روشنش کرد.. 

***

حدود ده کیلومتر دیگه مونده بود برسیم شیراز..با رادمهر جز حرفای ضروری چیزی نمیگفتیم..مگه چیزی ام داشتیم که بگیم..به اول شهر که رسیدیم..رادمهر دم چراغ قرمز توفق کرد..همزمان با ما..یه مزداسه هم توقف کرد..چند تا دختر و پسر بودن..

یکی از پسرا شیطون سرشو آورد بیرون و به من گفت:خــــانومی..هوای آقا و ماشینش و باهم داشته باشیـا..ممکـنه بپره از دستت..!

لحن شیطونش به جای اینکه عصبانیم کـنه منو یاد رادین انداخـت..

چه اصراری که نمی کرد..برای اینکه باما بیاد..حتی میگفت تو صندوق عقبم شده میخوابم فقط منوبا خودتون ببرین..البته زن عموام همچین پس گردنی ای زد بیشتر رادین دکتر لازم شد ..تا شیراز لازم!

رادمهر نگاه اخمویی به پسره انداخت وگفت: سعی کن در حد خودت حرف بزنـی!

دوستای پسره با ضایع شدن دوستشون خندیدن..یکی از دخترا با لهجه ی شیرازی گفت:آقـا خوشتیپ ..مارم با خودت ببـر..

دختر جلفی نبود..معلوم بود هدفشون فقط اذیت کردنه..رادمهر پوزخندی زد و چیزی نگف..

بابا این اگه میتونست من و وسط جاده ول میکرد و به کارش می رسید..والا ..فقط یه بار اضافی بودم اون وقت سرکار خانوم میخواد اضافه بر سازمان بیاد سوار شه..خنده ای کردم و به دختره چشمکی زدم..

چراغ سبز شد..رادمهر باسرعت ماشین و به حرکت در آورد!

***

ماتم گرفتــه به گوشه گوشه ی خونه باغ زل زدم..خدایــا کی میخواد اینار و تمیز کنــه؟!جای دلنشینی بود..سرسبز بود..این باغ سالها بود که کسی سمتش نیومده بود..گوشه گوشه ی این باغ نیاز به تمیزی اساسی داشـت..سنتی بود..توی حیاطش یه حوض آبی..رنگ و رو رفته بود...دورتا 

دور حوض ام درخت بود..صدای خش خش برگا میومد..تموم حیاط پر شده بود از این برگــا..برق ام نداشت..ساختمونش هم گه دیوارای قدیمی ای داشت..اگه دستی به سرو روش کشیده میشد 

مطمئنم خیلی دلنشین میشد..درحال خونه از بقیه در ها بزرگتر بود..دور تا دور حیاط ام اتاق بود..

غیراز حال که خیلی بزرگ بود..و آشپز خونه..بقیه اتاقا تکی تکی بودن..شاید بیشتر از ده تا اتاق بود..امــا کثیفی از سر و روش میبارید..تار عنکبوت ام که کل خونه رو گرفته بود..یه چیزی مثله ایوان هم در طرف دیگه ی باغ بود..جای بزرگی بود..

رادمهر یه مقداری از برگـا رو جمع کرد..و ماشین و آورد داخل..این وضعیت برای دوتـامون خوشایند نبودبا اینکه میدونستم رادمهر خودش قبول کرده و اگه نخواد هیچکسی مجبورش نمی کنه به هیچ کاری...امـا این ظاهر ترو تمیزش نشون گر چیز دیگه ای بود..فکر کـن دکتر آریافر معــروف..رادمهر..بیاداز این لباس چرکـا بپوشـه و اینجـا رو تمیز کنـه ..!!!

حتی تصورش ام خنده دار بود..!!!

***

من: حالا باید چیکار کنیـم؟؟!!

رادمهر: پرسیدن داره؟!

من: پ ن پ..شنیدن داره..این خونه خیلی کثیفه..خیلی ...باید اول کارگر بیاد ..راست و ریست که شداونوقت فکر وسایل و می کنــیم.

رادمهر:با کارگرا هماهنگ کردم..نیم ساعت دیگه میرسن..

من: اون وقت من اینجـا چیکارم..؟؟!!

رادمهر خبیث گفت: یه موجود اضافی!!!

من با جیغ جیغ: من موجود اضافی ام؟!من؟!پس چرا نقدر اصرار کردی بیام؟!وگرنه من که از خدام بودتخت روی تختم بخوابم..!

رادمهر اخم کرد و گفــت: باید چند بار توضیح بــدم؟!

من: اَه..توام با اون دختردایی های پرحرفـت!!!

رادمهر چیزی نگفت..انگار خودشم فهمید که این دوتا خواهر نچسب چقدر حرف میزنن..شایدم داره تحمل می کنــه تا زودتر از شرم راحت شـه..!

نیم ساعت بعد کارگرا اومدن..زیاد بودن..واین به سرعت العمل کار کمک می کرد..رادمهر ام دم به دقیقه بالای سر اون بیچاره ها می رفت و با اخم هی دستور میداد..ایجا کثیفه..اونجا رو تمیزن کنین با دقت..

اون بنده گان خدام که از ترس جذبه ی این بشر هیچی نمی گفتند..یه تعدادشون ام حیاط و تمیز میکردن..

منم که توی آشپزخونه بودم و داشتم کفشو جارو می کردم..از بیکاری کلا" خوشم نمی اومد..خواب و ترجیح می دادم..روسریم و از پشت بسته بودم و آستینامم زده بودم بالا..گرد و خاک تو حلقم رفته بود..خدایا چقدر کثیف بود اینجــا..

شروع کردم به زمزمه کردن یکی از آهنگایی که تازگیا گوش میدادم..

نمی دونی توو این چند روز چقدر سختی کشیدم من

نفهمیدي که از دنیا چه زخمایی نخوردم من

نمی خوام فک کنی اینجا یکی هست که چشاش خیسه

یکی هست که نمی دونه الان هستش یا تندیسه !

تموم حرف من با تو شده چند بیت ناقابل

نمیشه بین این شعرا ، بگم احساسمو کامل

نمیشه از روي تقدیر همیشه با یکی بد شد.....

غرق خوندن بودم..اوج گرفته بودم..صـدام بد نبود..ولی خوبـم نبود ..اگه اصولی رو که برای خوانندگی بود بلد بودم ..بهترم میشد..ولوم صدام و تابالا زده بودم..کارگرا هم که دور بودن..و جاهای دیگه رو تمیزمی کردن..

یهو با صدای بلندی به خودم اومدم..رادمهر..عصبانی بود

رادمهر: چـته صدات و انداختی بالا..فکر کردی صدای نابهنجارت خیلی شنیدنیـه؟!!هین بلندی کشیدم و برگشتـم سمتش..دستم و ر قلبم گذاشتم..رادمهر دقیقا پشت سرم ایستاده 

بود..منم که عینهو کوزت در حال جارو کردن و تمیزی بودم..

من: چیه..ترسیدم!!!..صدای من خیلی ام خوبـه..اصلا" همه میگن..شنیدنیم هست..پس هیچ حرفی درش نیست..

رادمهر پوزخندی زد و با مسخره گی گفت: صدای تـو؟!صدای تو تنها گوش خراشه..!اینجا ام کنسرت راه ننداز افتـاد کـه؟!

ای کوفت و افتاد..من بدونم اینو کی یادت داده خودم قبرشو میکـنم..حالا درستـه صدای من خوب نبودولی خدایش گوش خراشم نبود..البته رادمهر حق داره اینو بگـه..کسی که صداش به اون زیبایی و دلنشینیه!

تو حس فکر کردن بودم..به خودم اومدم..دیدم رادمهر با تعجب و یه جوری نگام می کنـه..به صورتم وقیافه و لباسام..آروم گفت: تو داری چیکار می کنـی؟!

نگاه گیجی بهش انداختم و گفتم: میبینی که..دارم آشپزخونه رو تمیز می کنم!

رادمهر متعجب گفت: تمیز می کنی؟! پس کارگرا اینجا چیکاره ان؟!

هه! فکر کرده منم مثله خودشم به پرستیژم نیاد!

با کنایه گفتم: مگه دست و پام ناقصه که فقط بشینم و نگاه کنـم؟..حالا که مجبورا" اومدم باید یه کاری کنـم دیگه..نه مثه بعضا فقط دستور بدم!

رادمهر با اخم گفت:اونش دیگه به شما ارتباطی نداره..من هر کاری رو که لازم باشه انجام میدم..نه مثل بعضیا فقط تیکه بندازم.

جمله ی خودم و به خودم بر گردوند..آقا به تریش قباش بر میخوره..مغــرور.

خودم و دوباره مشغول کار کردن کردم.

شب شده بود..حدودا" ساعت ده بود..منم همچنان توی آشپزخونه بودم..کفش و تمیز کرده بودم..توی کابینتای چوبی رو از کثیفی پاک کرده بودم..و آشغالا رو همه جمع کرده بودم..شیشه ام که تازه برق انداختم..کمرم گرفتـه بود..به کار کردن زیاد عادت نداشتم..نمی دونستم رادمهر کجاست..از بعدازظهر

ندیده بودمش..ولی صداش می اومد..با کارگرا با آرامش امـا با جدیت رفتار می کرد..از توی پنجره ام میدیدمش که گاه گاهی ام خودش کار می کنـه..نه بابا آقام بلده کار کـنه..اما خوب بیشتر از این به خودش زحمت نمی داد..همین جدیتش باعث شده بود که کارگرا به درستی و سرعت کارشون و 

انجام بدن..صدای خداحافظی شون می اومد..فکر کنـم رادمهر ادامه اشو گذاشته واسه فردا..

دلم یه دوش آب گرم می خواست..کمرمم که گرفته بود..از کثیفی بدم می اومد..اینجا که آبش قطع برقم نداشت..البته رادمهر یه سری لامپ از توی جعبه آورد..دقیق و حساب شده بود کاراش!

اومد تو..نگاهی به من که روی زمین خاکی لم داده بودم کرد .

رادمهر: باید بریم هتـل..جمع و جور کـن.

می میری دستور ندی؟!به زور بلند شدم..در حالی که یکی از دستام به کمرم بود..رادمهر نگاه متعجبی انداخت بهم.

حوصله ی جر و بحث نداشتم..بدون اینکه نگاهی بهش بندازم از کنارش رد شدم..لباسامو تکوندم..

اینجوری بشینم تو ماشین؟رادمهر بد بختم می کنـه که..

تکیه دادم به در ماشین..ای ننه..کمرم!

رادمهر یکی از برقا رو روشن کرد..و بقیه رو خاموش کرد..اومد سمت ماشین..لباسای خودشم خاکی بود..البته نه به اندازه ی من ..با یه تکوندن پاک میشد..

در آهنی و زنگ زده رو باز کرد..بعد نشست توی ماشین..و روشنش کرد..منم که باآرامش تکیه داده 

بودم به در ماشین و تکون نمی خوردم.

رادمهر یه بوقی زد که از جـا پریدم..خدابگم چیکارت کـنه..با اعتراض برگشتم عقب..شیشه رو کشید 

پایین و گفت:چرا نمی شینی؟!خوابت برده؟!

من: نه!چیزه ..آخـه..

رادمهر پوفی کشید و با خستگی گفت: بیا بشین..بریم یه هتلی..خستـه ام..و حوصله ی بحث با تورو ندارم.

من با سرتقی گفتم: برو واسه خودت هتل..منم همینجا می مونم! بعد پامو محکم رو زمین کوبیدم.

رادمهر کلافه در حالی که چشماشو ماساژ می داد گفت: معلوم هست چـته؟!

اومدم کنار..و به گوشه ای خیره شدم..لباسام کیف و چرک بود..خوب معلومه که عمرا" نمیذاره بشینمتو ماشین..افتضاح بودن..بوی خاک ام میدادن دیگه بدتر.

رادمهر با صدای گیرا و البته عصبانی ای گفت: دلپـــذیر..

مات صداش موندم..چقدر اسمم و قشنگ صدا زد..یه آهنگی داشت صداش که توی صدا زدن هیچکی نشنیده بودم.

سرمو انداختم پایین و آروم گفتـم: لباسام وحشتناک کثیفه..بوی خاک میده ..بشینم تو ماشین همه جا رو به گـند میکشه..

رادمهر یه جور عجیبی نگام کرد..نمی دونم..از درک نگاهش عاجز بودم..

نمی دونم چند دقیقه گذشـته بود که رادمهر با آرامش گفت: برای اینه که نیم ساعته من و علاف کردی؟! صندوق و میزنم برو یه چیزی بردار بنداز زیرت تو هتل دوش می گیری..

با اینکه صداش جدی بود ..مثل همیشه و هیچ نشانی از محبت نداشت ولی حسی از مهربونی رو به من القا می کرد..شایدم این آدم رادمهر نبود که داشت بهم راهکار ارائه میداد.

***

رادمهر توی یکی از بهترین هتل های شیراز اتاق رزو کرده بود..جای شیک و باکلاسی بود ..البته از این آدم با این پرستیژ بعید نبود..

بعد از اینکه رادمهر کلید و گرفت و ساک منو و خودشو و آوردرفتیم بالا..بی هیچ حرفی..

دم یکی از اتاقا ایستادیم..منتظر بودم که کلید اتاق من و بهم بده.

که رادمهردر همون اتاق رو باز کرد..

همچنان دم در وایستاده بودم.

رادمهر عصبی برگشت سمتم و گفت: چرا ماتت برده..بیا تو دیگه..معلوم نیست سرت به کجا خورده امشب..!

منم با عصبانیت گفتم: خوب منتظرم بهم کلید و بدی..سرمم به هیج جا نخورده..!

رادمهرچشماش و بست..نمی دونم از شدت عصبانیت بود یا چیز دیگه ای!

چشماشو باز کرد..قرمز شده بود..می دونستم از شدت خستگیه..بیچاره چندین ساعت رانندگی کرده بود و تا الانم سرپا بود.حالاام که داشت با من بحث می کرد..خودمم می دونستم امشب رو اعصابمولی دست خودم نبود..گرفتگی کمرم و فشار اینکه نمی خواستم بیام شیراز و حالا اومدم با هم جمع شده بود..

رادمهر بازو م گرفت و به سمت داخل هلم داد..در رو هم بست

من که همونجا وایستاده بودم..

رادمهر به سمت ساکش رفت و از توش لباس برداشت..منم که عین مجسمه وایستاده بودم..خوب اتاقم و نشون نمی ده دیگه..مردم آزار!

من:میشه بگی اتاق من کجاست..؟!

رادمهر در حینی که لباساشو برمیداشت گفت: همینجا!

من:چی؟!همینجــا؟!یعنی چی؟!توی هتل به این بزرگی یه جا نبود واسه من؟!یا خسیسی ات می اومد پول بیشتر بدی هـان؟!

رادمهر عصبانی با چشمای قرمز نگاه کرد..ترسیدم از نگاهش..فکر کنم خیلی حرصش و در آورده بودم جذبه ای ام که نگاهش داشت باعث شد به جای دیگه ای نگاه کنم.

رادمهر: میگم سرت به جایی خورده بهت بر میخوره..به تو جدا اتاق نمی دن..هتل ام شلوغه..این سوئیت و یه هفته ی پیش رزوکردم..به خاطر شلوغی تک نفر رو نمی پذیرن..حالام اگه جای بهتریرو سراغ داری برو..چون منم هیچ تمایلی به بودن تو اینجـا ندارم.

حرصم گرفت..یعنی تو اوج خسته گی ام دست بر نمی داشت..ای بشـر!

***

نیم ساعتی بود که روی تخت دراز کشیده بودم..کمرم بدجور درد می کرد..یه مسکن خوردم..

رادمهر ام که نیم ساعت بود که حموم بود..شدید خوابم می اومد..

امـا با این کثیفی اصلا" نمی تونستم بخوابم..!

چشمام دم به دقیقه بسته میشد..چرتم می برد..دوباره بیدار میشدم..با صدای درحموم چشمامو بازکردم..رادمهر با یه حوله ی تن پوش سورمه ای در حالی که موهاشو و با کلاه حواله پاک می کرد بیرون اومد..

رفتم به سمت لباسا و یه تیشرت آستین کوتاه طوسی و شلوار طوسی با خطای صورتی برداشتم..البته به اضافه ی اون لباسای ناموسی.

رادمهر بی خیال جلوی آینه به خودش رسیدگی می کرد..بوی شامپو و اسپری و عطر و همه چی باهم مخلوط شده بود..

خمیده راه میرفتم تا به حموم برسم..سوئیت بزرگی بود..یه تخت دونفره بالای اتاق ..یه فرش ..

میزتحریر..تلفن..میزتوالت و آینه..و در آخـر حمام و دستشویی..فاصله ی حموم زیاد بود..این کمر لعنتی ام درد می کرد..آی و اوی می کردم..

رادمهربه طرفم برگشت..موهاش روی پیشونیش ریخته بود و ازشون آب میچکید..سعی کردم مات این 

قیافه ی جذابش نشـم..رومو برگردوندم..میمیری بیای کمک؟!

***

بیست دقیقه بعد اومدم بیرون..درد کمرم نه تنها بهتر نشده بود بلکه شدیدتر شده بود..آخــه خدا بگم چیکارت کـنه وقتی تو عمرت چند ساعت پشت هم کار نکردی چرا لاف الکی میزنی؟!

خیر سرم ورزشکار بودم!

یه چراغ کم مصرف روشن بود و قیه خاموش بودن..نگاهی به تخت انداختـم..رادمهر به خواب عمیقی فرو رفتـه بود و دستشو روی سرش تکیه کرده بود..حتی توی خوابـم مغروره !

جوری خوابیده بود که فکر کنـم تو گوشش آهنگ با صدای بالا میزاشتی پا نمیشد..با این حال بازم خیالم راحت نبود..برای همین رفتم پشت کاناپه و لباسامو با چه بد بختی پوشیدم.

رفتم و یه مسکن قوی برداشتـم..این درد تموم نشدنی بود انگار..

حالا کجا بخوابــم من؟!اونم با این وضع کمرم..

ای خداااااا..رادمهــــــر

چه با خیال راحت تخت و تصرف کرده واسه خودش..مجبورا" رفتم بالش و پتو رو از روی تخت برداشتـم و روی کاناپه دراز کشیدم..ای ننـه چه خشــکه..نمی دونم چرا گرمم شده بود..رفتم به سمت پنجره و بازش کردم..باد خنکی وزید..

چند دقیقه بعد روی سرجام برگشتم وباچه بدبختی خوابیدم.

***

نصفه شب بود..فکر کنـم حدودای ساعت سه و نیم چهار بود..با درد شدید کمرم از خواب پاشدم..این کاناپه ام شده بود قوز بالا قوز..دستمو به لبه ی کاناپـه گرفتــم..آروم آروم سعی کردم به سمت آشپزخونـه برم..واسه برداشتن مسکــن..چقدر مسکن خوردم امروز..ناسلامتی پس فردا خودم دکتر میشم

ومیدونم که چقدر زیاد خوردنش عوارض داره..ولی الان تنها چیزی که مهم بود این بود که این درد خوب شـه..آروم آروم در حالی که یه دستمو به کمرم گرفته بودم رفتم به سمت آشپزخونــه..لبمو به دندون گرفتــم..اشکم در اومده بود..فشار شدیدی به کمرم وارد شده بود..بد جور درد میکرد..همینجوری که 

داشتـم میرفتـم به سمت آشپزخونـه یهو گرومپی خوردم زمین..

وای مـادر..اشکام گولـه گولـه میریخت..توی تاریکی چیزی رو نمی دیدم..لبمو به دندون گرفتـه بودم تا

صدای هق هق ام رادمهر رو بیدار نکـنه..رادمهر با صدای زمین خوردنم تکونی خورد ...ولی اینقدرخستـه بود که دوباره خوابید..سعی کردم با بدبختی بلند شم..آخ..کمرم!!!

دوباره با حالت نزاری روی زمین نشستم و تکیه دادم په پشت کاناپـه..

دیکه تحمل نداشتـم..نمی تونستـم..من ..منی که با وجود قوی بودنم..محکم بودنم..و احساس بی

نیازی نسبت به هیچ مردی..الان بدوجور دلم میخواست که کسی باشـه و به حالم برسـه..

بااین تفکرات هق هق ام بلند شد..

بدون هیچ فکری صدا زدم:راد..رادمهــر..رادمهــر. .

رادمهر تکونی خورد..

دوباره صداش زدم..این اولین بار بود..غرورم رو شکسته بودم..

با بغض..با دلتنگی صداش کردم

رادمهر بلند شد..چشماشو ماساژ داد..نگاهی به دور و برش کرد..

یهو چشماش به من خورد..چراغ آباژور رو روشن کرد..منو دید..با اون حال نزار.با اون چشمای اشکی..

انگار باورش نمی شد من صداش کرده باشم..من..

بلند شد ..با قدم های بلندی به سمتم اومد..

توی چشماش یه هول و نگرانی رو میدیدم..یعنی به خاطر من بود؟!

اومد کنارم..نشت با کمترین فاصله..زل زد به چشمام..چشمای اشکیم..اخماش تو هم رفت..انگارخوشش نیومد..

آروم گفت: دلپذیر..چت شده؟!

دوباره اشکام راه خودشون و گرفتـن..بغض کردم..با همون صدای لرزون ام گفتـم

من: کمر..کمرم ..درد ..میکنــه..

رادمهر اومد جلوبا هول گفت: کمرت؟!از کی؟!

سرمو گذاشتم رو پام..از درد..الان وقت سوال و جواب نبود..

گرمای دستی رو دور شونم حس کردم..سرمو بالا گرفتـم..یه دستشو دور شونه ام حلقه کرد...دست دیگه اشو آروم پشت کمرم گذاشت و تو یه حرکت بلندم کرد..

هیچ اعتراضی نکردم..می خواستم سوء استفاده کنـم.از این حمایت..با این حال بدم احتیاج داشتـم به یه حامی..

بوی عطرش مشامم رو پر کرد..سینه ی ستبرش الان تکیه گاه ام شده بود..همچنان اشک میریختم..

با این که رادمهر خیلی نرم بغلم کرده بود.بازم درد داشتم..

مثله یه بچه توی بغلش مچاله شده بودم..

به سمت تخت رفت..خیلی آروم مثله یه شیء قیمتی گذاشتم روی تخت هق هق می کردم..

بغض کرده بودم..

چه کم تحمل شده بودم..لرز کردم..

تیشرتش و چنگ زدم..با بغض گفتم: رادمهر..

زدم: رادمهـــر...

رادمهر یه جوری شد..یه جور خاصی..ناراحت شد..غمگین شد..نمی دونـم..سرشو آورد جلو..تا صدای ضعیفم و بشنوه .

گفت: دقیق کجای کمرت درد میکنـه..بهم نشون میدی؟!

با دست اون قسمت از کمرمو نشونش دادم..تیشرتش هنوز توی دستم بود..سرشو به طرف پشتم برد..آروم بلوزم و بالا برد...تا جایی که دست گذاشتـه بودم..

گفت: تو چیکار با خودت کردی؟!کبود شده کمرت..

حس کردم صداش ناراحتـه..غمگینه..

برگشت سمتم..تو چشمای اشکیم نگاه کرد..دستشو به طرف صورتم آورد..با دستای مردونش آروم اشکام و پاک کرد..

تو چشمای هم خیره بودیم...زل زده بود بهم..چشماش..چشمایی که الان به طوسی میزدن..وچشمای من ..میدونستم الان آبی شدن..موقع ناراحتی و گریه رنگشون عوض میشد..

با مهربون ترین صدایی که توی عمرم شنیده بودم گفت: کمرت گرفتـه..یعنی از جا دررفتـه..باید جاش بندازم..میتونی دلپذیر؟!تحمل داری؟!آروم جاش می ندازم

که زیاد دردت نیاد!...

چیزی نگفتم..فقط سرمو تکون دادم.

میدونستم درد داره..خیلی زیاد..اینقدری کمرم درد میکرد که نمی تونستم تکون بخورم..به خاطر همین رادمهر حرفی از بیمارستان یا دکتر نزد..البته تا خودش بود دیگه چه نیازی به دکتر..

آروم بلندم کرد..به حالت نیم خیز روی تخت خوابوندم..خودش پشتم ایستاد..آروم دستشو روی کمرم ماساژ میداد..دستایی که گرم بودن..حمایت گر بودن..

من ..دلپذیر آریا فر..اعتراف میکنم که امشب برای اولین بار با وجود نفرتم ..از رادمهر بهش احتیاج پیداکردم..به این مردمغرور احتیاج پیدا کردم..

دستش رو که روی کمرم آروم ماساژ میداد باعث شده بود انقباض کمرم کمتر شـه..آروم شده بودم..باورم نمی شد..این آدم رادمهر بود؟!

بعد از اینکه ریلکس شدم .

رادمهر گفت: به نظرت شیراز جای قشنگیـه؟!

این چه سوالی بود؟!من الان کمرم درد میکنه..ربطی داشت..یهو دردی تو بدنم پیچید...

آیــــــی..کمرم..آخ..وایــــ ــــــــــــی...

رادمهر تو یه حرکت کمرم و جا انداخـت..درد شدیدی داشت..دوباره اشکام راه خودشون و پیدا کردن..با پرسیدن این سوال خواست ذهنم و منحرف کنـه و گرنه رادمهر و چه به نظر پرسیدن از من...

داشتم گریه می کردم..

دستی دور کمرم حلقه شد..رادمهر..گرم شدم..امشب رادمهر غرور شو به خاطرم زیر پا گذاشته بود..ازش بعید بود..این مهربونی ..این حمایت!

باورم نمی شد..اینی که الان بغلم کرده رادمهره..

سرمو به سینه اش تکیه دادم..

سرشو روی شونه ام گذاشت.گرم شده بودم..خوابم می اومد..

صدای آروم رادمهر رو شنیدم..

رادمهر: به هیچی فکر نکن..به هیچ چی..آروم باش...آروم..سعی کن بخوابی..چشماتو ببند..

به گفته اش عمل کردم..خودمو بیشتر توی آغوشش جا کردم..موهای فرم دورم باز بودن..مثله یه بچه خودمو توی آغوشش مچاله کرده بودم..جثه ام ظریف بود..در برابر دستای مردونش..

هیکلش..هیکل تمام عضله ایش..

حس خوبی که آغوشش بهم القا کرده بود باعث شد چشمامو ببندم..به هیچی فکر نکنم..

سرمو به سینه اش تکیه دادم بودم..به یه دستش از پشت آروم کمرم و ماساژ میداد..

چیزی نمی گفت..حرفی نمیزد..

همینم زیادی بود..اینکه الان ..تو این لحظه پا روی غرورش گذاشتـه بود..چقدر حس خوبی داشتم..

آروم بودم..آرامش داشتـم..

دستش بیشتر دور کمرم حلقه شد..

طولی نکشید که به خواب عمیقی فرو رفتـم..

***

آروم چشمام و باز کردم..به دور و برم نگاه کردم..یادم اومد..همه چی..اومده بودیم شیراز..ذهنم شروع به پردازش کرد..مخالفت من..حرفای فریان و فرنوش..بوسه ی فریان..خونه باغ..کارکردن من..کمردردم..دعوا سر اتاق..خوابیدنم روی کاناپه..بیدار شدن ام با کمر درد..گریه ام..نگران شدن

رادمهر...جا انداختن کمرم..آغوش گرمش..و خواب عمیق و راحــت..همه چی یادم اومد..

باورم نمی شد..شاید خواب بوده..رادمهر..با اون همه غرور..به خاطر من..منی که ازش نفرت داره..دم به دقیقه با هام کل کل می کنـه..هیچ حسی بهم نداره..

دیشب ..با اون همه نگرانی تو ی چشماش..چه معنی میداد..نمی دونستم.شاید نگرانی اش تنها به خاطر اینکـه امانت بودم ،بود!

حس خوبی که دیشب حمایتش بهم داده بود هنوز توی وجودم بود..

اصلا" خودش کجاست؟!..نگاهی به دور و برم انداختـم..نبود..باد خنکی از پنجره ی نیمه باز می وزید..یعنی رادمهر رفتـه خونه باغ؟!

نگاهی به ساعت انداختـم..حدود یازده بود..چقدر خوابیده بودم..چرا منو بیدار نکرده بود؟!

تقه ی در اومد..بلند شدم..از توی چشمی نگاه کردم..یکی از کارکنان هتل بود..

یه چیزی پوشیدم و در و باز کردم.

گفت: سلام خانــوم..صبح اتون بخیر..بفرمایید اینم صبحانه اتون..

من: سلام ..ممنون..صبحانــه؟!ولی من که صبحانه نخواسته بودم.

پسره سری تکون داد و گفت: بلـه خانوم..میدونم..همسـرتون صبح سفارش دادند که ساعت یازده واستون صبحونه بیاریم..خودشون ام رفتن..

گیج گفتــم: همــسرم؟!

پسره: بلــه خانوم..آقای آریافر دیگه..همون آقای قد بلند و..

سری تکون دادم.سینی رو ازش گرفتم و گفتم: آهـا..بلــه ببخشید من صبح ها حافظه ی کوتاه مدت ام و از دست می دم..مرسی..

پسره خنده ای کرد و با گفتن "خواهش می کنم" رفت!

تعجب کرده بودم..رادمهر گفتـه من همسرشم؟!..اون که حتی بدش می اومد بگم دختر عمو شم..یعنی چی؟!با هم جور در نمیاد..

با همین تفکرات صبحانه ام و خوردم..با ولع..

یه چیزی به ذهـن ام اومد..هه!گفتـم رادمهر و این حرفا؟!

دیشب که اومده بودیم باید شناسنامه رو نشون می دادیم دیگه..خوب معلومه به ما میگن زن و شوهرالبته از نظر اونـا..

اما بازم جای تعجب داشت..اینکـه رادمهر به فکرم بوده..انگار می دونسته چه ساعتی بیدار میشم..

دقیق سریازده صبحانه رو آوردن..ازش بعید بود..از رادمهر ..رادمهری که متنفر بود ازم بعید بود..مطممئنم این کاراش از سر هیچ علاقه ای نیست..شاید از روی دلسوزی ...یا ترحم ...یا هر حس دیگه ای بوده باشه..ولی علاقه به هیچ وجــه!!!

***

ظهر شده بود..مامان و زن عمو زنگ زدن..

زن عمو کلی قربون صدقه ام رفت و گفت سفارش کرده به رادمهر که هوای من و داشتـه باشه کار زیاد نکنـم ..و کمی استراحت کنـم..مامان ام که میگفت دست از لج بازی بردارم و اخلاق ام و با رادمهر خوب کنـم..

خلاصه یه نیم ساعتی با تلفن بازی گذشت..بعدشم که شادی زنگ زد و کلی آمـار گرفت..

کمرم خوب شده بود..یه درد جزئی داشت که به مرور کمتر میشد..لباس پوشیدم و رفتم بیرون هتل..

جای قشنگی بود..آرامش داشت..یکم پیاده روی کردم..حدود یه ساعت گذشته بود که تصمیم گرفتم برگردم..حالا که رادمهر بدون خبر رفته بود خونه باغ ..این معنی رو میداد که به بودن من هیچ احتیاجی نیست..شایدم مهربون شده و به خاطر کمر دردم بیدارم نکرده ..که احتمال اولی بیشتره

برگشتم هتل.سفارش یه دست کوبیده دادم و گفتم برام بیارن بالا..

غذامو که خوردم..شروع کردم به بازی کردن با گوشیم..

حوصله ام سر رفته بود.کاش خونه باغ بودم..

حداقل از بیکاری بهتر بود..

***

رادمهر غروب اومد هتل..خستگی از سر و روش می بارید..

بازم اخمو شده بود..و مثل همیشه بی توجه..هیچی از دیشب به روی خودش نیاورد .منم تصمیم گرفتم فراموش کنـم.رفت حموم و یه دوش گرفت و خوابید..

تو این مدت من همش در حال بازی کردن بودم..گاه گاهی ام به رادمهر نگاه می کردم..

اجزای صورتش و از نظر گذروندم..صورت بی عیب و نقصش..هیکل عالی اش..

حسودی کردم بهش..خدا چقدر در حقش لطف کرده بود..همه چی رو یه جا بهش بخشیده بود..همه ویژگی هایی که یه دختر آرزوش بود..

امــا این اخلاق گندش..باعث میشد به چشم من هیچی نیاد..یادم بود..دوران بچگی رو ..حتی توی اون دوران ام جدیت داشت..ولی مهربون بود...یه تصویر هایی که یادم می اومد..وقتی هشت سالم بودزمین خورده بودم..با اینکه همیشه با هم دعوا داشتیم واون قلدری می کرد ولی به خاطر ام ناراحت

شد..هول شده بود..امـا به روی خودش نمی اورد.این تصاویر محو از دوران بچه گی گاهی تو ذهنم جولون میدادن..اگـه ..اگـه دوسش داشتـم..میخواستمش ..شاید در نظرم اینقدر اخلاق و همه ی ویژگی هاش بد نمی اومد..این حس نفرت رو نداشتـم..حس نفرت..خودمم نمی دونستـم..شایداز نفرت کمتر بود..

میدونستم بعد از یه استراحت می خواد دوباره بره خونـه باغ..واسـه همین قبل از اینکه بیدار بشـه 

سریع لباسامو پوشیدم و آدمـاده شدم.

***

تمیز شده بود..عاری از هیچ کثیفی..این همه سرعت عمل بعید بود..که البته می دونم همش به خاطر جدیتی بود که رادمهر توی کار داشت..باعث شده بود که کارگرا خوب کارشون و انجام بدن..

فقط احتیاج به وسیله داشت..

حوض کوچیکش از آب پر شده بود..

احتیاج به ماهی داشت..

ماهی...

یادم افتاد روز اول عید رو ..روزی که همه سراسر شادی و خوشحالی بودن..امـا من..ناراحت و غمگین بودم..سال تحویل رادمهر خونه نبود..مطمئنم پیش فریان بود..حس ام می گفت بهم..البته واسه منم هیچ فرقی نمی کرد..چون بودن گلاب و حسین آقا باعث میشد حس تنهایی کمتر سراغم 

بیاد ولی توی اون لحظه دلم میخواست خانواده ام بودن..

رادمهر دوسه ساعت بعد سال تحویل اومد..هردو مون یه تبریک خشک و خالی بهم گفتیم و رفتیم خونه ی عمو و بابا اینـا..سعی می کردم شاد باشـم..و خوشحال..

جمع مثله همیشه بود..ولی اونی که سرجاش نبود من بودم و البته رادمهر...

جایگاه ی داشتیم ..که نباید اونجـا بودیم..

خلاصه عید واسه من شروع خوبی نداشت..ولی یه امید داشتم..این که قراره از رادمهر جداشم..

و با کسی که دلم میخوادش بمونـم..کسی که هنوز پیداش نکرده بودم..

چند دقیقه ای بود که به حوض آبی رنگ زل زده بودم..

سری تکون دادم تا از توی فکر درام..

دور خونه باغ و گشتـم..حس خوبی رو به آدم القا می کرد..آرامش..بوی خاک نم گرفته..

عاشق این بو بودم..

***

_ یعنی چی؟!من بیشتر می دونـم یا تو؟! شما مردا اصلا" ظرافت ندارین..

رادمهر: پس شمـا زنـا دارین؟!..

من: معلومه که داریم..این جا یه ساختمون قدیمیه..جای جای خونه به سبک قدیم ساخته شده..دیزاین خونه ام باید طرحی از قدیم و به خودش داشتـه باشـه..تا حس خوبی رو به آدم بده..

رادمهر: ببخشید الان ترکیب مشکی و قرمز چه تداخلی ایجاد می کنـه توی دیزاین خونــه؟!

لبخند گشادی زدم و گفتـم: همینه دیگـه میگم مردین ..چیزی از ظرافت سرتون نمیشه..الان سرتاسرش تداخلـه..

میدونستم مغلوب شده..نیم ساعت بود داشتیم کل کل می کردیم..سر چیدمان این خونـه..هرچی باشـه زنگی گفتن ..مردی گفتـن ..دوست داشتم اینجا رو به سلیقه ی خودم بچینم..

حداقل اینجا به سلیقه ام باشه..چون حس خوبی رو بهم میده..

تصمیم گرفته بودیم تمام وسایلی رو که لازمه برای خونه لیست کنیم و بعد تکیه تیکه بخریم..

الان ام داشتیم بحث میکردیم سر دیزاین و چیدمانش..میخواستم تمام چیدمانش رنگ و بویی ازسنتی داشتـه باشه..حالاام رادمهر می گفت باید دو رنگ قرمز و مشکی رو باهم ست کنیم..

آخـه بگو ست مشکی و قزمز سنتیه؟!واسه مبلمان و تمام وسایل خونـه؟!

با اینکه خوشگل بود..و جالب ..میدونستم سلیقه ی خوبی داشت توی ترکیب رنگ ..ولی واسه ی اینجا بدرد نمی خورد..آخه مبلمان مشکی و قرمز..تازه اونـم چرم..ههههه..

با اینکه معلوم بود خودشم قانع شده ولی اصلا" به روش نمی آورد..

***

نیم ساعتی بود که شروع کرده بودیم به خرید کردن..واسه خونه باغ..

تنها چیزی که خریده بودیم فقط یه یخچال بود..اونم با چه سختی ای..دوتامون از هم مشکل پسند تر..

به یه فرش فروشی بزرگ رسیدیم..پاساژ چند طبقه ای بود که تو هر طبقش فرش داشت..

وارد شدیم..

دربان خوش آمـد گفت..

پسر جونی اومد سمتمون و با گشاده رویی گفت: خوش اومدین ..میتونم کمکتون کنـم؟!

رادمهر با همون ابهت همیشگیش گفت: فرش های سنتی تون کدوم سمت ان؟!

فروشنده ما رو به طبقه ی بالا هدایت کرد..

منم پشت سرشون راه می رفتم..

تیپ رادمهر رو تو این فاصله از نظر گذروندم..

پیراهن سبز سیر پوشیده بود با شلوار مخمل سبز لجنی..و یه کت و کفش مشکی و البته ..جزء جدا نشدنی از تیپش ..کراوات..که این دفعه رنگش مشکی بود..

هر تیپی...هر تیپی..بی برو برگرد..می اومد بهش..

خودم ام یه مانتو آلبالویی کوتاه پوشیده بودم..با شلوار مشکی..یه کیف دستی مشکی..کفش آلبالویی..و روسری ابریشم مشکی و آلبالویی با یه آرایش ملایم..طبق معمول..

از پله ها بالا رفتیم..

فوق العاده بود اینجــا..جای بزرگی بود..انواع مختلف فرشا با ترکیب رنگ ها و مدل های مختلف بود..

جوری که انتخاب و سخت می کرد.

پسره همچنان حرف میزد ..دونه دونه ی فرشــا رو معرفی می کرد..

منو رادمهر ام همچنان نگاه می کردیم..

یه پیرمرد حدود پنجاه ساله..اومد طرفمون..پسره رفت..: آقــا ..خانوم ..خوش اومدین..دست روی بهترین فرش فروشی شیراز گذاشتیین..فرشای ما کیفیت فوق العاده ای دارن..

خلاصه اینقدر حرف زد که سرم و برد..اگه رادمهر توی حرفش نمی پرید همچنان پرحرفی می کرد..

با رادمهر تک تک فرشا رو از نظر گذروندیم..

یه فرش خوشگل که ترکیبی از گلای ریز داشت به رنگ قرمز..جنسش فوق العاده نرم بود..

رو به رادمهر گفتـم: این چطوره؟!

تا رادمهر خواست چیزی بگــه پیرمرد سریع رو به رادمهر گفت: به به! آفرین..خانومت رو بهترین دست گذاشت..چه با سلیقه ام هست..من تبریک می گم ..این فرش از بهترین نمونه های کار ماست با تراکم عالی..دست بزنین چه نرمه..البتـه از گرون قیمت ترین ها ام هست..

رادمهر جدی بدون اینکه به پرحرفی این پیرمرد توجهی کنـه رو به من گفت:

_ همین خوبـه؟! به چیدمـان خونـه می خوره؟!

تعجب کردم..رادمهر داشت ازم نظر می پرسید یا میخواست مثل اون شب حواسم و پرت کنـه؟!

شایدم به خاطر پروندن این فروشنده ی حراف این حرف و زده بود..

سرمو تکون دادم..که رادمهر گفت: همین و میبریم!

از این مدل پنج تا برای توی حال انتخاب کردیم..واسـه ی تو اتاقا ام از مدل های دیگه..البتـه بازم سر رنگشون کل کل می کردیم که در نهایت من برنده شدم..یعنی چی..وسایل خونه باید به انتخاب خانومـا باشه!!

فروشنده ام که خوش خدمتی میکرد..از لارژ بودن رادمهر و اینکه دست به جیب بود..

چیزی رو که انتخاب می کردیم بدون اینکه قیمت شو بپرسـه پول می دادو کارت می کشید..به این اخلاقش پی برده بودم ...که اصلا" اهل تخفیف گرفتـن نیست..که در نتیجه ی زندگی توی اروپـا بودچون تخیف گرفتن خوراک این ور آبی یاس..

چند تا گلیم و قالیچه ی کوچیک ام برای روی ایوان و آشپز خونه و جاهایی که خالی بود ..

فروشنده که کیفش کوک بود..اینقدر که گفت حد نداشت..

بعد ازسفارش دادن فرشا یه لوازم خانگی رفتیم واسه ی وسایل برقی..

وسایل مورد نیاز و خریدیم..از هود گرفتـه ..تا ماکریوفر و اجاق گاز..هرچی که من انتخاب می کردم 

رادمهر بی برو برگرد می گفت همون و می بریم..اگرچه همش سر مارک کل کل می کردیم..

خیلی براش مارک و برند مهم بود..توی خرید لوازم خانگی سررشته ی زیادی نداشت.خو بنده خداچیکار کنه مگه هر روز آشپزی کرده که بدونه چی خوبـه چی بد..

***

من: یعنی چی نمی کوبم؟!مگـه کاری داره؟!

رادمهر: کارگر پس به چه دردی می خوره؟!من حوصله ی این خاله بازیا رو ندارم.

من: خاله بازی یعنی چی؟!پرده کوبیدن خاله بازی داره؟!یعنی نمی تونی از پسش بربیای؟!اصلا"ساختـه شدی واسـه دستور دادن!

بعد از تموم شدن خریدا اومدیم خونـه باغ..خونه تمیز شده بود..کارگرا نیم ساعت پیش کار وصل کردن کابینت ها رو تموم کرده بودن..

الان ام لنگ پرده بودیم..آقا قبول نمی کردن برن پرده ها رو وصل کنن..حتی میخواست واسـه ی اینم کارگر بیاره..

یه پیراهن مردونه ی آبی پوشیده بودم با یه شلوار جین کهنه..کارکردن که لباس نو نمی خواست..

موهامم با کلبپس بالا بسته بودم..رادمهر یه شلوار ورزشی طوسی با پیراهن طوسی پوشیده بودهر لباسی می پوشید تو تنش خوب می نشست..حتی ساده ترین ها..

روی صندلی چوبی نشسته بودیم و مثله دشمن خونی با هم دعوا می کردیم..

من: پس تو این هیلکل واسـه چی گنده کردی؟!هــان؟!که همینجوری راکد بمونـه..

رادمهر با لحن مرموزی گفت: چرا راکد بمونـه..کاربردای زیادی داره..

سریع بل گرفتم و گفتم: مثلا"؟!

رادمهر با همون لحن مرموز که الان بهش شیطنت ام اضافه شده بودگفت: مثلا اینکه..همه توش به راحتی جا میشن..و جای گرم و نرمیه..

درجا سرخ شدم..بالاخره تیکه اش و انداخت..میدونستم از آدم آتویی بگیره محاله که رو نکنـه..من و 

باش ..گفتم چقدر آقاست ..که به روی خودش نمی آره..

برای اینکه از اون جو بیرون بیام سریع بلند شدم..چکش و برداشتم..با یه میخ..تا خواستـم برم بالا رادمهر سریع هردوشون و ازم قاپید و رفت بالای چهار پایه..

وا..چرا همچین کرد؟!

با اون قد بلندش..و حالا که بالای چهار پایه رفته بود سرش با سقف دیگه هیچ اختلافی نداشت..

ببین قد بلند اینجا به درد میخوره..با اینکه منم قدم بلند بود ولی خوب بالاخره قد بلند بودن مردا و زنا باهم فرق می کنـه..

دیدم رادمهر با اخمای گره خورده همون جوری وایستاده و کاری نمی کنـه..

گفتم: چرا ماتت برده دیگه ؟!

رادمهر کلافه و عصبی گفت: چیکار کنم ؟!

با تعجب گفتم: چیکار کنی؟!یعنی بلد نیستی یه پرده وصل کنی؟!

رادمهر معترض و عصبی گفت: ببخشید!مامان ام نصاب پرده بودم یا بابام؟!

آخــــی..جانــم!چه بامزه گفت..اصلا" انگار خودش نبود..پی برده بودم که رگی از شوخی و شیطنت ام داره که پشت اون چهره ی اخموش پنهان شده..

با شادی مثله یه مادر که واسه ی بچش همه چی رو ساده توضیح میده گفتم: ببین مامان جون!اول ازهمه باید اون چوب پرده رو نصب کنی..بعد اون حلقه هارو بهش آویزون میکنی و آخر سر هم یال هارو از آخر به اول به اون حلقه ها طبق این شکله که من می گم بهت وصل می کنی..اوکی مامانـــی؟!

رادمهر قیافش بامزه شده بود..بد بخت موند..با اون لحنی که من باهاش حرف زدم!!!

بد بخت خشکش زده..شیطنت های من و ندیده بنده خدا!

با شیطنت و خنده گفتم: مــامـــانی؟!پسرم خوابیدی اون بالا؟!آخــه اونجا جای خوابیدنه؟!

رادمهر دهنش و باز کرد حرفی بزنـه..امونش نمی دادم..

دوباره گفتم: باشـه باشـه ..الان میام کمکمت..میگم پسرم قلقلکی هستی دیگه؟!هوم؟!

بعد به حالت نمایشی رفتم به طرف چهارپایه ی بلند..

با خنده گفتم: بیام بالا؟!

رادمهر یه تکونی خورد..دستی به گردنش کشید..بنده خدا فکر نمی کرد اسکلش کرده باشـم..

دوباره لبخند شیطنت باری زدم و گفتم: پسرمامان چرا زبونش و موش خورده؟!

در کمال تعجب دیدم که رادمهر لبخند محوی روی لباشـه..یعنی داره می خنده؟!نکنـه من دارم اشتباه می کنـم؟!یعنی از لحن من لبخند زده؟!

حالا نوبت من بود که با تعجب نگاش کنـم..

چشمام و بستم و دوباره بازشون کردم ..

رادمهر باشیطنت گفت: چــرا ماتت برده دیگـــه؟!

نگا نگـا داره تلافی می کنـه ها..عجب آدمی یه..

اخمام و تو هم کشیدم و گفتم: چراداری وقت تلف می کنی پسر؟!کارتو بکــن!زود باش!

میخواستم اینجوری سه کارم و بگیرم...

دوباره لبای رادمهر به سمت بالا چین خورد..

این چرا اینجوری شده امروز؟!اصلا" از وقتی اومدیم شیراز انگار عوض شده..نه اینکه مغرور نباشه ها..نه ..هست..ولی انگار دارم روی جدیدی از اخلاقشو می بینم..خنده که نه..لبخند های کوچیکی که بیشتر ازش میدیدم..

داشتم شمرده شمرده واسش توضیح میدادم مراحل نصب کردن پرده رو...رادمهر ام عمل می کرد..

این چهار پایه ام لق بود..هی جیر جیر می کرد رو اعصاب من راه می رفت.

منم تو این حین کارای کوچیک و می کردم و البته به این شکمم رسیدگی می کردم..

نصب پرده تموم شد..عقب ایستادم..اوکی..همه چی خوب بود..با دقت همه رو وصل کرده بود..

امروز کلا" رگ شیطون ام بالازده بود..دست خودم نبود دیگه یه چند وقتی بود شیطنت نکرده بودم

گفتم: آفــرین دختــرم،احسنــت..باید واست آستین بالا بـزنم..

رادمهر: تا الان که پسرت بودم..چی شده حافظه ات و از دست دادی؟!پیر شدیــا..

لبمو با زبونم تر کردم..حالا که امروز خوش اخلاق شده باید نهایت استفاده رو ببرم..

گفتـم: نزن این حرفارو مادر..ما انگشت کوچیکه ی شما ام نمی شیم تو پیری..

رادمهر: این چه حرفیه..لازم نیست حالا اینقدر تواضع به خرج بدی.

من: بابا پیــره مرد..

رادمهر: مامان بـزرگ!!

من: اصلا میدونی چیه؟! به نظرم باید شما مردا وجود داشته باشین..چون اگه نبودین دیگه کی بود

..اوم..دیگه کی بود 

رادمهر سریع گفت: چی شد؟!موندی توش؟!

سریع گفتم: نه خیر...اصلا اگه شما مردا نبودین دیگه کی بود که جوراباش عین دهنش بد بود باشـه؟!

رادمهر تند گفت:اگــه شمـا زنـا نبودین دیگه کی بود که وقتی از جلوشون رد میشدی دستاشونو ببرن؟!(ماجرای حضرت یوسف)

من:اگـه شما مردا نبودین دیگه کی زشت ترین موجود دنیا میشد؟!

رادمهر:اگه شما زنـا نبودین دیگه کی بود که از دستمال دماغ باباشـو به جای روسری استفاده کنـه؟

با این جمله ی آخــر رادمهر هیــن بلندی کشیدم..به رادمهر نگاه می کردم..یادش بود هنوز..

یادم بود هنوز..وقتی نه سالم شده بود..تازه جشن تکلیف گرفتــه بودیم..دقیقا" روز اول بعد از جشن تکلیفمون بود..رادمهر تازه رفته بود لندن..بعد دوسه ماه برگشته بود سر بزنه..

وقتی بی هوا وارد خونه امون شد..دستمال بابا رو که سرما خورده بود رو سرم انداختـم و با صدای 

بلندی گفتم: وایــــی نامــحــرم..

این خاطره رو خوب یادم بود..آخــرین باری که رادمهر اومده بود ایران..دیگه بعد از اون ندیدمش..داشتیم هر دومون به همین خاطره فکر می کردیم.

به خودم اومدم..رادمهر داشت نگام می کرد..حاضرم قسم بخورم هم تو نگاهش و هم تو لباش خنده موج میزد..

کم کم داشت خنده ام میگرفت..

یهو قهقه ی بلندی زدم..که رادمهر ام به دنبال ام خندید..بلند ..عین من..

رادمهر خندید؟!

خدای من..مات خندیدنش موندم..چه قشنگ می خندید..دندوناش ردیف شده بودن..جذاب شده بود..دوتامون داشتیم می خندیدیم..وقتی میخندیدم..چال گونه ام عمیق میشد..

من مات خندیدن خوشگل رادمهر مونده بودم و رادمهر به چال گونه ام نگاه می کرد..خنده ی هر دومون قطع شد..بهم نگاه کردیم..تو چشمای هم زل زدیم..

نگاهش دوباره سردشد..یخ شد..مغرور..دوباره شد رادمهر..رادمهر قبلی.

سرمو تکون دادم..لبخندمو جمع کردم..نگامو ازش گرفتـم..

رادمهر چنگی توی موهاش زد و بلند شد..

پشت به من با همون صدای خشک و همیشگی اش گفت: باید فرشـارو پهن کنیم!!!

چرا یهواین جوری شد؟!

این که تا الان داشت می خندید..

چش شد یدفعه؟!

تعادل نداره....

پاشدم ..افکار درهم ریخته ام و از ذهنم دور کردم..ذهنم مشوش شده بود..با کمک هم فرشا رو پهن کردیم..همه رو چیدیم..توی اتاقا...در صورت لزوم با هم حرف میزدیم..

وسایل و تمام چیدیم..نمی دونستم هر دومون این انرژی رو از کجا آورده بودیم..

نگاهی به ساعت خوشگل چوبی بلندی که گوشه چیده بودیم انداختم..سه شب بود..

رادمهر کوش؟!

نگاهی به دور و برم انداختـم..

شام رادمهر کوبیده گرفته بود..دوباره کار کرده بودیم..با همکاری هم..

الان سه شب بود..همه چی کامل شده بود ..فقط چند تا چیز جزئی مونده بود..رادمهر روی اون پشتی تختی ها ولو شده بود..منم روی یکی دیگه اش دراز کشیده بودم..

به جای اینکه مبل بخریم تصمیم گرفتیم از این مدل استفاده کنیم..یه چیزی مثله تشک های ابری ای 

که روی تخت می انداختن در اندازه های کوچیک و بزرگ گرفته بودیم..و دورتا دور خونه رو چیده بودیم بعضی جاها با هم تفاهم نظر داشتیم..

پشتی های سنتی ای هم روی اون ابرهایی بود که روکش های سنتی داشتن..خلاصه سنتی در

سنتی شده بود..

خستـه شده بودیم هر دومون..امروز یه تنه کار کردیم.

***

نصفه شب با سوز سردی از خواب بیدار شدم..اینقدر خستـه بودیم که هر دو مون بیهوش شده بودیم رادمهر روی یکی از پشتی ابری ها و من ام روی یکی دیگه اش.

درو که باز گذاشتـه بودیم تا هوا عوض بشـه باعث شده بود سرما به خونـه نفوذ کنــه...فکر نمی کردم شیراز اونـم تو این موقع یه دفعه سرد بشـه..خمیازه ی بلند و بالایی کشیدم...

به سمت توالت رفتــم..آب پاشیدم روی صورتــم..یه نگاه به خودم انداختـم..به این دختر چشم سبزکه گاهی به آبی میزد..با موهای فرعسلی..توی چشمام همیشه شیطنت موج میزد..اینکه هر لحظه کاری بخواد ازم سر بزنه..که بعیدم نبود.

اومدم بیرون..رادمهر رو دیدم ..روی همون تشک های ابری خوابیده بود..البته به خاطر قد بلندش نصف پاهاش از تشک بیرون زده بود..دستشو حائل سرش کرده بود و عمیق خوابیده بود..یه تیشرت سورمه ای و شلوار مشکی تنش بود..احساس کردم سردشـه...به سمت کمد رخت خوابا رفتـم..اونایی که بعد از

ظهر همه رو یه جا خریده بودیم..یه پتو برداشتـم..انداخـتم روش..تکونی خورد..پیدا بود خواب سنگینی نداره.بر عکس من که خوابیدنم با خودم بود و بیدارشدنم با خدا..

ابروهای پهن و پرپشتش با اضافه ی چشماش بیشترین جذابیت و داده بود به صورتش..اینکه آدم ازش حساب ببره..مدل ابروهاش جورخاصی بود..حتی از مدلشون هم می تونستی به جدی بودن این آدم پی ببری..با تکونی که رادمهر خورد به خودم اومدم..روی تشک دراز کشیدم..با وجود این همه

خستگی خوابم پریده بود..از بیکاری بدم می اومد..چون هجوم فکرهای بد سراغم می اومد..نمی دونـم چقدر فکر کردم تا خوابم برد

****

صبح با صدای جیرجیر از خواب پاشـدم..اَه..نمیزارن آدم کپه اش و بذاره..گوشیم و برداشتـم..اوه ساعت دوازده و نیم بود..

نگاهی به دور و برم کردم..رادمهر نبود..

پاشـدم..یه دونه از کیک هایی که دیروز خریده بودم و برداشتم و شروع کردم به خوردن..چیزی که توی یخچال پیدا نمی شد..قرار بود امـروز بریم ادامه ی خریدا رو انجام بدیم..چون فردا بابا اینا میخواستن بیان و باید خونه رو تحویلشون می دادیم..

نگاهی به دور و بر خونه انداختم..به به..

فرشای خوشگلی که انتخاب کرده بودم و پهن کرده بودیم.. تشکای ابری با پشتی های خوشگل که یه روی از ظرح بته جغه داشت ..پرده ی سلطنتی خوشگلی که طرحای بته جغـه داشت.. تلویزیون بزرگ که قسمت بالا قرار داشت..

یه میز غذاخوری سلطنتی که گوشه ی دیگه قرار داده بودیم..وسایل این خونه رو تشکیل میداد..

هنوزم وسیله نیاز داشت..

یه چیزایی تو ذهنم بود که تکمیل کننده ی وسایل خونـه بود..

با صدای در از جا پریدم..رادمهر بود..با لباس ورزشی ..تمام مشکی..ای خــــــدا چرا هرچی می پوشه بهــش میاد؟!!!

صورتش عرق کرده بود..یعنی تا الان ورزش کرده؟!

دوباره مشغول خوردن شدم..هرچی به دستم می اومد رو میخوردم..یکی از آبمیوهایی که توی یخچال بود و برداشتـم..و رفتم روی میز نشستم..خیلی گشنه ام بود..

رادمهر در حینی که زیب سویشرتش و باز می کرد به سمت حموم رفت..

ده دقیقه بعد اومد بیرون..یه شلوارک سورمه ای پوشیده بود بدون هیچ پیرهنی..تنها یه حوله ی کوچیک دور گردنش بود برای خشک کردن موهـاش..

بی توجه به من به سمت یخچال رفت و یه عالمه خوراکی آورد..

ههه این که وضعش از منم بدتره..اون وقت به خودم میگم پر خور..

روی یکی از صندلیا نشست..سرمو انداخـتم پایین..این چه وضعشه آخــه..لخت لخت جلوی من میگرده و اون عضله هاش و به نمایش میذاره..

با اینکه مشغول خوردن بودم ولی دم به دقیقه چشمام به سمت بالاتنه ی لخت رادمهر هرز میرفت..هیکل ورزشکاری رو فرمی داشت..نه ازونایی که همش باده..ازاون شیش تیکه ها..

ای دختر ببند چشماتو..

***

روی یکی از صندلیا نشست..سرمو انداخـتم پایین..این چه وضعشه آخــه..لخت لخت جلوی من میگرده و اون عضله هاش و به نمایش میذاره..

با اینکه مشغول خوردن بودم ولی دم به دقیقه چشمام به سمت بالاتنه ی لخت رادمهر هرز میرفت..

هیکل ورزشکاری رو فرمی داشت..نه ازونایی که همش باده..ازاون شیش تیکه ها..

ای دختر ببند چشماتو..

رادمهر بی توجه به من مشغول خوردن بود..منم که شکم گاو داشتم و مدام میخوردم..یه بیسکوییت دستم به سمت آخــرین بیسکوئیت کاکائویی که مونده بود رفت که رادمهر زودتر از من تو هوا زدش..

حق به جانب گفتم: اون مال منـه بدش!

رادمهر نچی کرد و گفت: نچ ،نمی دم..

دهنشو باز کرد تا بسکوئیت و بخوره که تویه حرکت سریع پریدم روی میز و مچ دستشو گرفتم..و مانعش شدم..اون بیسکوئیت مال من بود..

رادمهر با اخم گفت: این چه کاریه؟!

من: بسکوئیت و بده..

رادمهر : تو که یه بسته ی تمام خوردی..این یکی مال منـه..

مچ دستشو فشار دادم..رفتم جلوتر..الان رخ به رخ شده بودیم..من بالای میز و اون روی صندلی با بالاتنه ی لخت..منم یه تیشرت تنگ پوشیده بودم و موهام نامرتب دورم پخش شده بود..

دستای بزرگش این اجازه رو نمی داد که به بسکوئیت برســم..رادمهر با آرامش داشت به تقلا کردن من نگاه می کرد..انگار که مطمئن بود من به اون بیسکوئیت کاکائویی دست پیدا نمی کنــم..

بوی شامپو و عطرو همه چیش با هم مخلوط شده بود..دوباره چشمام به سمت بالاتنه اش رفت..پوست خوش رنگی داشت..نه خیلی سفید بود ونه برنزه..امـا روشن بود..زیاد ام مو نداشت..

دلپذیر هیزنباش!!!

رادمهر با آرامش گفت: هرچقدر میخوای تقلا بکنی ،بکن.ولی این بیسکوئیت به تو نمیرسـه..

من: چی چی و نمیرسـه..مال خودمه اصلا..بدش به من..

بیسکوئیت توی دستش بود..من عاشق بیسکوئیت های کاکائویی بودم..

قشنگ رو لبه ی میز بودم..فاصله ام با رادمهر کمتر از نیم متر بود..عاشقم نبودیم که بگم با دوتا عشوه 

خر میشه..

رادمهر بسکوئیت و توی اون یکی دستش گرفت...

تا خواستم برم سمتش موهای فرم پخش جلو شد و مانع دید ام..

رادمهر نگاهش به سمت موهام کشیده شد..دستمو دراز کردم..دست رادمهر عقب تررفت.

خم شدم..

اون هی میرفت عقب..دستامو به لبه ی میز گرفتـم..

خیز برداشتم..دست رادمهر همچنان عقب تر میرفت..

توچشماش زل زدم..

تو چشمام خیره شد..

برق لذت بردن از این بازی و شیطنت و میدیدم..

رفتم جلو..

دوباره خیز برداشتم..

که یهو موهام جلوی صورتم و گرفت و..

و افتادم روی رادمهر..

رادمهر هول کرد..

دستاش به طرف کمرم اومد..

تو بغلش پرت شدم..

و ناگهان با هم پخش زمین شدیم..

رادمهر افتاد و منم دقیقا" توی بغلش..

دوتامون مات مونده بودیم..

متعجب از این اتفاقای ناگهانی بودم..

دوتا دستام روی سینه ی رادمهر بود..

یه دست رادمهر کمرم و گرفته بود..

تو چشمای هم زل زدیم..رادمهر اخم کرده بود..به چشمام خیره بود..رنگ نگاهش یه جوری شد..

عوض شد..من مات مونده بودم..

جای دستاش روی کمرم میسوخـت..

بوی عطرش تمام مشامم و پر کرده بود.

همچنان خیره بودیم..نگاه رادمهر جستجو گر بود..تو چشمای من دنبال چی میگشــت؟؟؟!

من دنبال چی بودم؟!

مهر؟!

به دستام یه تکونی دادم..

یادم نبود دستای من روی سینه ی لختشـه..

موهاش پخش صورتش شده بود..قیافش بامزه شده بود..قطره های آب ازشون می چکید.

با حرکت دستای من تکونی خورد..

سینه اش زیر دستای من بود..گرم شده بود..

هجوم خون و به صورتم حس کردم..

به خودم اومدم..فشاری به سینه اش آوردم..

دستش دور کمرم شل شد..

یه تیکه از موهام زیر بازوش گیر کرده بود..نگاش کردم..

اخم کرد..سریع بلند شد..موهام رهاشد..

نشستم رو زمین..

بدون اینکـه نگاهی بهم بندازه سریع و باسرعت از در حال بیرون رفت..!

***

سرمو با دستام فشار دادم..

از وقتی اومده بودیم شیراز لحظه لحظه اش اتفاق افتاده بود..برخوردای ناگهانی..بغل گرفتن من..

افتادنمون با هم..نگاه هایی که رد و بدل می کردیم..

نمی دونـم..

میدونستـم ما به هم علاقه ای نداریم..

سرمو تکون دادم..

نه نه..اینا همش اتفاق بود..عمدی نبود..

باید به روی خودم نمی آوردم..شاید واسه ی من عادی نباشه..ولی واسه کسی که پونزده سال اروپازندگی کرده ..معمولی ترین اتفاقـه..

با این همه اتفاقی که افتاده بود دوست داشتم اصلا"رادمهر رو نبینم...

همش صحنه ای که توی بغلش بودم جلو چشمم رژه می رفت..دلپذیر...!!! تو از رادمهر منتفری...متنفــــر..این و که یادت نرفتــه؟!

سری تکون دادم..باید خودم و مشغول کار می کردم..

***

چهارساعت گذشتــه بود..

هنوز رادمهر بر نگشته بود..فقط وقتی توی دستشویی بودم حس کردم اومده ..احتمالا" رفته لباس پوشیده..

نمی دونم کجا غیبش زد..

بهتر بود..برای هردومون..

گوشیم زنگ خورد..لبخندی زدم..رادین بود..

من: بلـه؟!

رادین: بلـه و بلا..بگو جـانم

من:سلام...

رادین: به به..سلام زن داداش خودم..احوال شریف؟!شوهرتون خوبه انشالله؟!

من: رادیــــــن !

رادین: جــانم زن داداش..

من با عصبانیت: رادیــــــــــــــن..

رادین: بله ..بله زن دادش.هستم خدمتتون.

من: رادین..خوبی خودت..بقیه خوبن؟!

رادین: شما خوب باشین ما ام خوبیم..خوش میگذره اونجــا؟! 

این جمله ی آخــری رو بایه لحنی گفت..منظور داشت انگار..

من: چه خوشی..تمام بدنم درد می کنـه..مثه چی همش در حال کارکردنم..

ای آدم درغگو..تو که همش تا دوازه یک در حال خوابی ..

رادین: میدونـم..میدونـم..نمی خواد پنهان کنی حالا که بدون من به هیچکی خوش نمی گذره..

من: اره ..واقعا..کاش بودی یکم می خندیدیم..

رادین: هنوزم با اون برادر اخموی ما آبت تو یه جوب نرفتـه؟!

من: چه حرفا میزنیا..من تویه دنیای دیگه ام..اون تو یه دنیای دیگـه..

رادین: بازم حالت و گرفتـه؟!

من: حالم و گرفتـه ولی منم حالشو گرفتـم..

رادین شاد گفت: ایول..راه افتادی !

من: مااینیم دیگـه.

رادین با قلدری گفت: شومــا دست پرورده ی مایینا آبجــی!

من: چاکر داداشمون ام هستیم..

رادین: نوکر موکرم..

من: چاکر ماکرم

رادین: غلام ملامم..

خنده ی بلندی کردم..این پسرخنده رو به لب همه می آورد.

پرسیدم: از بقیه چه خبر؟!دلناز خوبـه؟!

رادین یهو لحنش ناراحت شد..با غم عجیبی گفت:خوبه..ولی..

با نگرانی پرسیدم: دلناز چیزیش شده رادین؟!راستشو بگو؟!

رادین با همون غم صداش گفت: نه نه دلناز خوبـه فقط یکم غمیگنـه ،ناراحته..همش یه گوشه می شینه و زل میزنه یه جا..درس و کنکور رو کنـار گذاشتـه.

با نگرانی گفتم: چش شده رادین؟!تو رو خـدا؟!رادیـــن

رادین: دلپذیر..خوبه..ولی تو خودشـه..من طاقت ندارم..نمی تونم اینجوری ببینمش..قلبـم به درد میاد..دلپذیر..دلناز واسه من خیلی مهمه...خیلی..تموم زندگیمـه..

حسودی کردم..به این همه علاقه..خوش به حال دلناز..منم دلم خواست..اینکـه که کسی اینقدرمنو دوست داشتـه باشــه..تحمل ناراحتی مو نداشته باشه.

آروم گفتم: به تو چیزی نمی گـه رادین..هیچ حرفی نمی زنـه؟!

رادین گفت: نه نمی گـه..اعصابم بهم ریخته دلپذیر..نمی دونم چیکار کــنم..به دلناز گفتـم..فقط بگـه بگـه چی شده..هر کاری می کنم..هر کاری..تا اینجوری نبینمش..

مشکوک گفتـم: رادین؟!اسم پسری رو از دهنش نشنیدی؟!

رادین تند گفت: پسـر؟!..نه ..دلپذیر..تو چیزی می دونی؟!خواهش می کنــم؟!

اَه..چرا از دهنم در رفت..ماجرای اون پسر مزاحم و..می دونستم کافیه رادین بفهمه..شری به پا کنـه دیدنی..

رادین عصبی گفت: دلپذیر..چیزی شده؟!کسی به دلناز حرفی زده؟!

من: نه فقط...

رادین:چی؟!بگو؟!

آب دهنم و قورت دادم..

گفتم: رادین..نترس..زیاد مهم نیست..یه اتفاقی پیش اومد گفتم شاید مربوط به اون باشـه..فردا که اومدین برات میگم..حضوری بهتره..احتمال میدم به اون مربوط باشـه..

رادین با استرس پرسد: دلپــذیر..نمی توم تحمل کنـم تا فردا..خواهش می کــنم.

من:رادین..چیزی نیست عزیزم..آروم باش..فردا می گم بهت..مهم نیست..فقط..رادین..هوای دلناز و داشتـه باش..نذار تو خودش بره...

رادین غمگین گفت: زمین و به آسمون میبرم..فقط..فقط..دلناز بخنده..شاد باشـه..

خدایا این پسر چقدر با محبت بود!

با رادین خداحافظی کردم..تو این یه هفته چه اتفاقی افتاده بود..

احتمال می دادم مربوط به اون پسر مزاحم باشــه..

تو کلاس کنکور دلناز بود..به پر و پاش می پیچید..خودم چند باری دکش کرده بودم..

با عصبانیت..اونم ترسیده بود..و دور و پر دلناز نمی پلکید..امــا حالا نمی دونم چی شده بودکه آبجی کوچولوم و انقدر ناراحت کرده بود.

***

ساعت شیش بود که رادمهر اومـد..با اخمای در هم..حالا یکی بیاد این و جمع کنـه..

یه عالمه خرید کرده بود..به طرف آشپزخونه رفت و همه رو اونجـا گذاشت..

باید به خودم مسلط میشدم..من همون دلپذیر قبلی ام...چیزی "عوض" نشــده..به طرف پلاستیکا رفتم.دونه دونه همه رو چیدم..از گوشت..تا میوه..و سبزی..خوراکی و تنقلات..و هرچی که لازم بود.

****

لباسام و پوشیدم..نمی دونــم رادمهر کجا بود..بازم اتفاقای ظهر تو ذهنم جولون می دادند..نــه!..

من باید همه چی رو فراموش می کردم..نباید میذاشتم با احساساتم بازی بشـه..نباید حسی پیدا می کردم..نباید حساس میشدم با چیزایی که برای کسی مثه رادمهر جزئی ترین ها بود..

من هنوزم ازش خوشم نمی اومــد..ولی چیزی رو که فهمیده بودم ...این بود که با وجود اینکه بهش علاقه ای نداشتـم و مهم نبود برام ولی دیگه ازش متنفر نبودم..!

بوی ادکلن تلخ و خنکی توی بینیم پیچید..رادمهر آمــاده و خوشتیپ بدون توجهی به من به سمت سوئیچ ماشین رفت..

بلند شدم..دزد گیرو که زد زودتر از خودش سوار شدم..این و بزاریش عین یابو بدون هیچ حرفی کار 

خودش و می کنــه و هیچ نظری ام از کسی نمی پرســه..

***

خستــه و کوفتـه از خرید برگشتیم..

چه کل کلایی که سر این وسایل نکردیم...هر چی من روش دست میزاشـتم آقا یه ایرادی می گرفت

آخرم عصبی بهش گفتم یا تو کارمن دخالت نکن یا من و بزار خونـه و هرچی دلت خواست بخر...والا..

فکر کنـم جذبه ام گرفت چون رادمهر چیزی نگفت و هر چی روش دست میذاشتم بلافاصله می گفت"آقا همین و می بریم" ..میدونستـم توی خرید لوازم خونگی سررشته ای نداره وگرنه با این غروری که داشت و اخلاق گندش من و شوت میکرد خونـه!

فکر کرده فقط خودش جذبه داره..اینفد باحال گفتم جملم و خودم کیف کردم اصلن!

لباسام و که عوض کردم رفتم سراغ وسیله هایی که خریده بودیم..از جارو برقی و مایکروفر و یخچال و ماشین ظرفشویی گرفته تا گوشت و مرغ و خوراکی و مواد شوینده و پاک کننده و اینـا..!

چیزی که دستگیرم شده بود این بود که رادمهر برای خرید به شدت حوصله داشت..البتـه بابا و عمو ام همینظور بودن ولی رادمهر حتی بیشتر از اونام حوصله به خرج میداد..

توی فروشگاه زنجیره ای که رفته بودیم یه عالمه خرید کردم..جوری که یه سبد و پرکردم و رادمهر یهسبد چرخ دار دیگه آورد..بااینکه فکر می کردم چقدر به جونـم غربزنه و بگه اینجـا اومدن به پرستیژام نمی خوره ولی بنده خدا چیزی نگفت..منم که سواستفاده گر ! از این اخلاق خوبش که نادر بود استفاده کردم و خلاصه تمام فروشگاه و بار کردم..

سبد چرخ دارم به رادمهر داده بودم و اون پشت سر من راه می رفتم من که با لذت هرچی دم دستم می اومد پرتاب می کردم تو سبد..دور دور من بوددیگه..منم که مـــریض!!!..البته رادمهر همچنان اونجدیت و اخم خودش و حفظ کرده بود..حتی خرید کردنش ام پرستیژ خا خودش و داشت..

تند تر از رادمهر رفته بودم سمت پدهای بهداشتی..اینقدر مارک و رنگای متفاوت میدیدم که دلم می خواست همشون و بردارم..رادمهر ام معلوم نبود کجا رفته خلاصه یه هفت هشت بسته ای برداشتم و داشتم دنبال رادمهر می گشتـم دیدم که سه چهارتا دختر دوره اش کردن..اونم چه دخترایی..مانتوا تا کجا..موها تا کجا..آرایش فجیع..با صدای بلندام قهقه می زدن..رادمهر ام که بیخیال بود و یه نموره ام لبخند میزد..یکی از دخترا بازوش و گرفت و چیزی به رادمهر گفت که رادمهر خنده ای کردو یه چیزی گفت که شلیک خنده ی همشون بالا رفت..نگا نگا..پسره ی موزمار..چه خوش اخلاقم شده !..دم به دقیقه یه دونه از اون خنده خوشگلاش و نثار اون دخترا می کنــه که من دلم ضعف رفت چه برسـه به اونـا..!

یعنی جرات نمی کنی دودقیقه ولش کنیــا...!!!

پاهام درد گرفتــه بود..بیکار و بی عار درحالی که اون هفت هشت بسته ی پد بهداشتی رو توی دستم حمل می کردم چرخ می خوردم تا آقای اطلاعات عمومی !کارشون با اون دخترای آمازونی تموم شه...آخــه یه شمار رد و بدل کردنم انقدر وقت می بره؟؟؟؟

یه دور دیگه زدم و دیدم دخترا دارن از رادمهر خداحافظی می کنن..یکیشون که به رادمهر چسبیده بود

با اون ناخونای لاک خوردش کاغذی رو توی جیب پیرهن رادمهر گذاشــت..بعدم گفت:عزیــزم ما منتظریم تماس بگیری..با اینکـه از خدامـه من و انتخاب کرده باشی ولی بازم حق انتخاب باخودته..معرفی که کردیم خودمون و ..ببینیم چه می کنی..

آهــا..پس شماره دادن به شیوه ی مدرن اینه..میرن خودشون و نشون طرف میدن..معرفی می کنن..آخرسرم پسره باید با اونی که ازش خوشش اومده تماس بگیره..عجب آدمــای علافی ان اینــا...!

بی حوصله به طرف رادمهر رفتم..بسته ها رو توی سبد پرت کردم و گفتم:بریم حسا ب کنیم!

داشتم راه می رفتم..برگشتم عقب..دیدم رادمهر به طرز با مزه ای به اون بستـه ها نگاه می کنه..نگاه کردن داره؟! اینا خودشون ختم این کارانـا..!

عصبی گفتم: به چی زل زدی؟!نکنــه توام می خوای؟!برم بیارم واست؟!

رادمهر نگام کرد..یه نگاهی ام به اون بسته ها انداخت..یهو جدی شد واخم کرد..

به طرف من اومد در حالی که سبد و باخودش می آورد..

فروشنده داشت بارکد هارو مطابقت میداد..

رادمهر کنارم ایستاده بود..

منم هی مرموز نگاش می کردم..

شاید بنده خدا خجالت کشیده.

یهو یه صدایی زیر گوشم گفت: تعجب کردم...هشت بسته اونم واسـه یه هفتـه خیلی زیاده..!مگه اینکه قصد ذخیره کردن داشته باشی...

رنگم پرید و در جا قرمز شدم!

سرم و انداختم پایین ..چه بی پروا..راحت ..ریلکس..با اینکـه آدم پرورئی بودم و اهل خجالتم نبودم ولیخیلی خجالت کشیدم..

میدونستم واسه اون عادیه..واسه منم تا حدی اینطور بود..ولی اینکه بخواد دقیق آمار روزایی که تو این وضعیتی رو بهت بگـه شرم آوره..

درسته دانشجوی پزشکی بودم ولی حجب و حیای دخترونم داشتم..

رادمهر که خیلی ریکلس خریدا رو حساب کرد..سرم همش پایین بود..میدونستم هیچ کاری رو بدون تلافی نمیذاره. 

سعی کردم مثله خودش همه چی رو فراموش کنم و چیزی رو به روم نیارم.

با صدای بلند گفتم: رادمهــر...رادمهـــر..رادمـ

یهو صداش و شنیدم که عصبی گفت: چه خبرته؟! کرمون کردی با این صدای نکره ات..حیف اسم من 

که با صدا کردن تو خراب بشه..

عجب ادم پرورییه!

من: دلتـم بخواد که اسمت با صدای قشنگم مزین بشــه.

رادمهر: تنها چیزی که دلم میخواد اینه که ازشر تو هرچه زودتر راحت شم...!

من: عه.. اتفاقا" من وجودم خیرو برکتـه این تویی که شری!

رادمهربا حالت مسخره ای نگام کرد و گفت: یه چیزی بگـو تو ذهن بگنجـه..تو که با ورودت به این دنیاشر رو رو سر من آوار کردی..!!!

خواستم چیزی بگم که رادمهر به طرف وسیله ها رفت..!

به نظرم سکوت بهترین کاری بود که میتونستیم بکنیم..نشده بود دودقیقه با هم حرف بزنیم و آخرش به دعوا و کل کل نکشـه..

با کمک هم آشپزخونه رو تکمیل کردیم..رادمهر همچنان برزخی بود..این دفعه خداییش اون بود که شروع کرد..

چیزی نمی گفتیم و در سکوت کارمون و انجام میدادیم..ساعت 8-9 شب بود که تموم شد..عرق از پیشونی م سر میخورد..یه جاروبرقی ام کشیده بودم تا همه چی تکلمیل بشـه..

رادمهر کلافه به یکی از پشتی ها تکیه داده بود...اونم خسته بود !با اینکه بیشتر کارارو من انجام داده بودم ولی اون بنده خدا ام بیکار نبود..داشت وسیله های برقی رو راست و ریست می کرد..

لوله های آب و هم درست کرده بود.

چشمم به ماهی ها افتاد تند به سمتشون دویدم..حواسم نبود دارم از کجا راه می رم یهو پام به 

چیزی گیر کرد و بادماغ خوردم تو زمین..

یعنی خدای سوتی ام..!!!دیگه از خودم خجالت میکشیدم..!!!

سریع برگشتم به حالت اولم و دماغم و ماساژ دادم.

دیدم رادمهر ام داره پاش و می ماله..پس با اون برخورد کرده بودم..

رادمهر اخمو گفت: به تمام خصوصیات خوبت "کور"رو هم اضافه کــن.

دستمو به کمرم گرفتم و گفتم: چی چی چی؟؟؟ من کورام؟؟؟برو عمــو !!تویی که لنگات درازه!!!

رادمهر با تمسخر گفت: تو زیادی پا کوتاهی که نمی تونی جمع و جورش کنی و به همه چی گیر می کنی..

حرص ام گرفت: من پا کوتاهم...بــــــرو..می دونی من قدم چقده؟!

رادمهر با تمسخر نگاه سرتاپایی بهم کردو گفت: هرچی که باشی بلند تر از من نیستی..!!!

این و دیگه راست می گفت..با اینکه من جزو گروه قد بلندا بودم ولی در برابر رادمهر هیچ بودم..

خودم و نباختــم و حق به جانب گفتم: اولا" که تو مردی..طبیعتآ" باید بلند تر از خانوما باشی امـامنم قد بلندم توی خانوما ..

رادمهر: ریز میبینمــت!

با حرص گفتم: اصلا" بیا اینجــا کنار آینه بایستیم ببینم تو که اینقد پز قدت و میدی چقدر بلند تری..

فوقش 5-6 سانت...

رادمهر از جاش بلند شد..نگاه مسخره ای بهم انداخت..یعنی برو عمو .5-6 سانت؟؟؟

کنار آینه ی قدی ایستادم رادمهر ام اومد..یا امام..

با پیروزی بهم نگاه کردو گفت: مطمئنی فقط 5-6 سانت کوتاه تری؟!

نه والا!

حق به جانب گفتم: حالا فوقش 7-8 سانت...

رادمهر: 7-8 سانت؟!!!

کلافه گفتم: پس چقدر؟!فکر کردی خیـــلی بلندی؟؟؟ بی خیال ! توهمی نشـو !

بعد فاصله ی قد خودم و خودش و گرفتم و در حالی که یه اندازه ی فرضی مد نظرم بود گفتم:همش اینقدره !

رادمهر به اندازه ی دستم نگا کردو گفت: تو دقیقا قدت چقده؟!

فکر کردم..آخــرین بار یه ماه پیش اندازه گرفتم تو باشگاه.

سریع گفتم: 171

رادمهر پوزخندی زد و گفت: هیجده سانت بلند ترم ازت !!!

یا جده سادات..یعنی .189..چه زیـــاددددد

خودم و به بیخیالی زدم و گفتم: خدا بده برکت..هرکولی هستی واسه خودت بابا لنگ دراز..دعا میکنم توی بلوغ دومت 11سانت قد بکشی رند شه!

رادمهر اخمو نگام کرد.تو عمرش آدم به پرروئی من ندیده !میدونم!

رادمهر: لازم نیست اینقدر حسودی کنی..!!!

یهو نگاش کردم..مــن؟!

من: هه..تو اصلا چیزی داری که من بهش حسودی کنـم؟!خودم صد برابر بهترش و دارم.

رادمهر به هیکلم نگاهی کرد و گفت: مــالی نیستی !

من: تو هستی؟!

رادمهر با اعتماد به سقف گفت: معلومــه...

من: عه! پس سفت خودتو بچسب یه وقت ندزدنــت !

خلاصه حدود نیم ساعت بیشتر بود که داشتیم کل کل می کردیم...آخــز سرم اینقدر گفتم و گفتم 

که رادمهر کوتاه اومد ..و با گفتن.."لجــباز" ازم جدا شد..

امروز کوک بودم ..تو همچین روزایی ام کسی حریف زبونم نمیشد.

ماهی ها رو توی حوض خالی کردم ..جلوه ی قشنگی پیدا کرده بودتوی حوض آبی رنگ..

این خونـه سرتاسر آرامش و حس خوب بود!

بعد از خوردن شام به یکی از اتاقا رفتم.سرم به بالش نرسیده خوابم برد!

***

صبح با صدای غش غش خنده ی بلندی بیدار شدم..

پرند و دیدم که روی شکمم نشسته بود و می خندید ..ای جانــم !

چشمامو رو هم گذاشتـم خوابم می اومـد..با صدای جیغی درجــا چشمام و باز کردم.

راحیـل: دلپذیـــر بخوابی خونت و حلال می کنـــمــا.

لبخندی زدم و در حالی که پرند و تو آغوشم گرفته بودم گفتم: سـلامت کو؟!خوبی؟! کی اومدین؟!

راحیل از موضعش پایین اومدو لبخندزد..اومد جلو گونه ام و آبدار بوسید و گفت:اول سلام..خوبم..ممنون..یه دوساعتی میشـه.

من: دوساعـــت؟!پس چرا من و بیدار نکردین؟! کی در و براتون باز کرد؟! مامان اینا اومدن؟؟؟

راحیل: بابا خواب به خواب شده بود نصفه شبی..بابای توام داشت کارو بارش و راست و ریست می کرد یهو زد به سرشون راه افتادیم..آخــه قرار بود صبح حرکت کنیم..حدود ساعت ده رسیدیم..بابازنگ زد رادمهر درو باز کنـه..مامان ام هی می گفت بریم هتلی جایی شاید خواب باشین..بابا ام گفت حالا زنگ میزنم رادمهر بیدار بود درو باز می کنـه نبود میریم هتل..خلاصه وقتی زنگ زدیم پنج دقیقه بعد رادمهر با لباس ورزشی اومد..مثله اینکه رفته بود ورزش صبح گاهی..من هی میخواستم بیام صدات کنــم مامان اینجا کشیک میداد..نمی ذاشت بیدارت کنـم ..هی می گفت دخترم خوابـه..

عزیزم خسته است..الان ام از فرصت استفاده کردم..مامان رفت حموم منم اومدم خدمت شمـا..

من: آهــا..حالا نمی خواست اینقدر به خودت فشار بیاری ..کلی ام می گفتی راضی بودمــا..

راحیل مشتی به بازوم زد و گفت:یکم قدر بدون!

پرند تو بغلم خودش و تکون میداد.

من: جانــم..عزیزم..قربونت برم..کجا بودی تو ؟!..دلم یه ذره شده بود واست..

پرند: دن..دن..دا..ی

من: راحیل این چی میگـه؟!

راحیل : فدای دخترم بشـم..میخواد بگــه زن دایی !

من: راحیل؟!من خاله ی پرندام.

راحیل خندهای کرد و گفت: خاله بی خاله..باید یاد بگیره بگه زن دایی..وقتی نسبت واقعی هست..

چرا نسبت الکی بچسونیم؟!بچم چند روزه داره تمرین می کنـه..

من: راحیل..من..دلم نمی خواد پرند بهم بگه زندایی..من از این نسبت دادنا خوشم نمیاد.

راحیل دستشو دور شونه ام حلقه کرد و گفت: دلپذیر!..یعنی هنوزام..هنوز ام..

تو حرفش پریدم و گفتم:آره..آره راحیل..چه من چه رادمهر..تصمیمی که داریم ادامه ی این زندگی نیست..ما باهم خیلی فرق داریم..

راحیل ناراحت دستی به موهای طلایی پرند کشید و گفت: نمی دونـم..از دست شما دوتا کلافه شدم..دوتاتون غد و مغرورین.امــا..

نگاش کردم: اما چی؟!

راحیل :هیچی..اصلن بریم پایین.

نگاه مشکوکی به راحیل انداختـم..دست و پاش و گم کرده بود..انگار چیزی تو سرش بود ولی نمی خواست بگـه.

باهم رفتیم پایین..

زن عمو رو دیدم..با خوشحالی به طرفم اومدو بغلم کرد.

من: سلام زن عمو..

زن عمو با رنجش نگاهی کرد که باعث شد تصحیح کنم حرفم و و به خاطر دلش بگم: مــامــان

زن عمو: سلام عزیز دلــم ..دلم برات تنگ شده بود قشنگـم ..تو زحمت انداختیمت دخترم..

من: نه این چه حرفیـه ..کاری نکردم.

زن عمو : چرا..خونه ی به این فشنگی ..با این وسایل و چیدمـان مرتب ..که اصلا با شکل اولش قابل تشخیص نیست کار کسی جز عروس قشنگم نیست.

مثه خر کیف کردم..کیه که از تعریف کردن بدش بیاد!

من: خوب شده واقعـا" ؟!ببخشید آخه من تجربه زیادی نداشتم.

راحیل: دختر محشــره..همه چی عالیه!..فکرش و نمی کردم اصلن

زن عمو با محبت گونه ام بوسید و گفت: تو بهترینی دخترم..! خداحفظت کنـه..! آخــه کی خانوم تر

و مهربون تر و خوشگل تر از تو واسه رادمهر پیدا میشد؟!خدایـا شکرت..شکر..!

حالا هی منو به ریش رادمهر نچسبونین نمیشه؟!

چه مادر شوهر ماهی داشتم من..!خدا از شوهر که شانس نیاوردیم..هر چند موقت .ولی زن عمو عالی بود.

رادین: چه تعارف تیکه پاره می کنن عروس و مادر شوهر و خواهر شوهــر، یکی ام تحویل این برادرشوهر درمانده رو بگیره !

برگشتم عقب..رادین با قیافه ی ژولیده..موهای بهم ریخته ..ایستاده بود.

به طرفش رفتم..دستاش و باز کرد و بغلم کرد..

من: چطوری تو!

رادین : ای بدک نیستیم.

من: خوش میگذره؟!

رادین: ای !

من: بدون من خوبه؟!

رادین: ای!

یه نیشگونی از بازوش گرفتم و گفتم: ای کوفت و ای..

رادین بازوش و مالید. و گفت: خدا به داد رادمهر برسه..!

من: تو نگران اون نباش!

رادین: نه زیاد نیستم..بالاخره باید این هیکل جایی به درد بخوره یا نـه؟!

آروم گفتم: هیکلش بخوره تو سرش..!

رادین: شنیدمـا

من:شنیدنی یا رو باید شنفت!

رادین خنده ای کرد.

صدای مامان و از پشت سر شنیدم..امروز همه من و غافل گیر می کردن..

به طرفش رفتم و بوسه بارونش کردم..عمو و بابا ام همین طور..

فقط دلناز و نمی دیدم.

پرسیدم: مامان ؟!دلناز کوش؟!

مامان چهره اش توهم رفت..پس از ناراحتی دلناز با خبر بود..

مامان: تو یکی از اتاقای بیرونه..

زن عمو: چند روزیه کسله..دخترم برو باهاش حرف بزن.

بابا: آره عزیزم..باتو راحت تره.

نگاهی به رادین انداختـم.غمگین بود.و کلافه.

به سمت اتاقی که دلناز توش بود رفتم.

اتاقای اینجا تک تک بودن.

تقه ای زدم و وارد شدم.

آبجی کوچولوی من..غمگین و ناراحت..گوشه ای مچاله شده بود و به دیوار زل زده بود.

به طرفش رفتـم.

دستمو دورشونه اش حلقه کردم و تو آغوشم گرفتمش.

من: دلنـاز! خواهر خوشگلم !چرا ناراحتی؟! چرا غمگینی؟!

دلناز سرشو تو سینه ام فرو برد و هق هق کرد!

میون گریه گفت: دلپذیر..من ..من می ترسـم..میترسم بلایی سرم بیاره..اون ..اون عوضی ازم عکس گرفتـه..من میترسم..از آبروم..دلی..اگه بابا بفهمـه..به خدا از دست اون هر کاری بر میاد..اون تهدیدکرده..آجـــی..تو رو خــدا کاری کـن..!.من نمی خوام اتفاقی بیفته برام..با ترس و لرز مدرسه میرم 

و میام..این مدت..توام نبودی..دلپذیر..من خیلی وحشت دارم..از اینکه بخواد چیزی بشـه..دلی..تو رو خـــــدا...!!!

محکم به خودم فشردمش.اشکام میرختن رو گونه ام.خواهر مظلوم من!

من: عزیزم..خواهرم..گـریه نکن!..اشک نریز..نمی ذارم..به خدا نمی ذارم چیزی بشـه..چرا داری میترسی..چرا میلرزی..ما همه به تو اعتماد داریم..مطمئن باش..بابا..هیچ وقت دختراش و به خاطرچند تا عکس مسخره و حرفای الکی نمی فروشـه..نترس خواهرم..نترس قشنگم..پسرا وقتی 

کاری از دستشون بر نمیاد تهدید می کنن..اونم همچین آدمی ...که اینقدر حقیره..دلناز..ناراحت نباش..نگران نباش..همه چی رو درست می کنم..با کمک رادین..دلناز تو همه رو نگران خودت کردی!تو نباید به خاطر یه آدم مسخره و ضعیف النفس اشک بریزی..خواهری..فقط و فقط به درست فکر 

کن..نذار چیزی ذهنت و مشغول کنـه..مطمئن باش هیچ اتفاقی نمی افتـه..باشه خواهری؟؟؟؟

دلناز که با حرفام آروم شده بود سری تکون داد.

اشکاش و پاک کردم و گفتم: ببین چه بلایی سر چشمای خوشکلش آورده..

دلناز : آجی؟!بهم قول می دی؟!که نزاری اون..کاری کنـه؟!

من: بله که قول میدم.تو فقط آروم باش.گریه ام نکن.این عید و کوفت خودت و بعضیاام نکن خوب؟!

دلناز : باشـه..فقط ..قول دادیا..

من: مطمئن باش..حالاام برو حموم که گندیدی..یه دستی به سرو روت بکش.از اتاق بیرون اومدم..رادین تو حیاط بود..

روی یکی از صندلی هایی که چیده بودیم دور تا دور حیاط نشسته بود..سرشو با دستاش گرفته بود

و به موهاش چنگ میزد.دقیقا"عین رادمهر..وقتی ناراحت و عصبی و کلافه است.

به طرفش رفتم..کنارش نشستم..

من: رادین..

سرشو بالا گرفت..چشمای عسلی مهربونش غمگین بود..این پسر خدای محبت بود..عشق و میشد

از تو چشماش خوند..و الان که تنها به خاطر غم دلناز اینقدر غمگین و افسرداست..اینکه به آب و آتیش میزنه خودش و فقط به خاطر دلناز..و این نهایت علاقه ی یه مرد و میرسونه.

رادین آروم گفت: دلپذیر..بگو..خواهش می کنـم..بگو دلناز چش شده؟!

من: رادین..میگم.ولی قول بده آروم باشی..و عصبی نشی!

رادین نگام کرد و با نگرانی پرسید: دلپذیــر..خواهش می کنـم..چه بلایی سر دلناز اومده؟!بگو!

من: باشه ..باشه ..میگم.ببین ..دو سه ماه پیش یکی از پسرایی که توی کلاس کنکور با دلنازهمکلاس بود مزاحمش میشد..اصرار می کرد شماره بگیره و باهم دوست باشن..کلافمون کرده بود..دلنازم میترسید..به من گفت..باهاش حرف زدم...عصبانی شدم و تهدیدش کردم که اگه مزاحم دلناز بشـه بد میبینه..اونم ترسید از جدیت من و حرفایی که زدم و پاپی نشد..تا اینکه تازگیادوبارهمزاحم دلناز میشـه و ..

و همه چی رو براش تعریف کردم..رادین لحظه به لحظه قرمزتر میشد..خشمگین..عصبانی..رگ پیشونیش برجسته شده بود..

بلند شد..با عصبانیت..راه می رفت..ترسیدم یه لحظه..چقدر شبیه رادمهر بود این حالتاش..

عصبانیتش..جدیتش..

این حالات از رادین بعید بود..از رادین همیشه شیطون..شاد و سرحال..بی خیال و مهربون..که عصبانی و غیرتی بشـه..!

***

من: رادین..خواهش می کنـم..چیزی نشده که حالا..درستش می کنیم..آروم باش..

رادین عصبی کنارم نشست و با خشم گفت: دلپذیر..چیزی نشده؟!..وای خدایا..یه آشغال اومده از دلناز عکس گرفتـه..دستش و گرفتـه..تهدید کرده..از دلناز من..از عشق من..از کسی که حق نداره نگاه چپ بهش بندازه..کی جرات کرده..که همچین کاری کنـه..بلایی سرش بیارم که مرگ و جلوی چشماش ببینـه..نمی ذارم..نمی ذارم کسی به دلناز دست بزنـه..تهدیدش کنـه..

مات و مبهوت مونده بودم.انتظار نداشتـم..از رادین.این آدم جدی روبروم..هیچ شباهتی با رادین شوخ و مهربونی که میشناختم نبود.باورم نمی شد اصلا" که رادین اینقدر واکنش نشون بده.میدونستم که دلناز و دوست داره و میخوادش .ولی انتظار نداشتم .واقعا انتظار نداشتم که دلناز این قدر براش مهم باشه.

سعی کردم آرومش کنـم.

من: رادین..آروم باش پسر خوب..خدارو شکر که برای دلناز اتفاقی نیوفتاده..از این مزاحمت ها و تهدیدکردنا برای هر دختری حداقل یه بار پیش میاد..تو آروم باش پسر خوب..من واقعـا خدا رو شکر می کنـم..اینکـه کسی مثل تو..اینقدر خوب..مهربون.دلناز و دوست داره و به فکرشـه.

رادین نفسی کشید و چنگی به موهاش زد..با صدایی که نسبت به قبل آروم شده بودگفت:نمی تونـم ..بخدا نمی تونـم..دلپذیر..من عاشقم..علاقه ام به سالهآ قبل بر می گرده..به همون دوران بچگی..که کسی دلناز و اذیتش می کرد چنان حالش و می گرفتم که دفعه ی دیگه از این غلظا

به سرش نزنـه..حالا..یه عوضی آشغال پیدا شده و اشک عزیز من..زندگی من.. و در آورده..

دستش و گرفتـه..تهدیدش کرده..باعث شده به این حال و روز بیفتـه..فقط ببینمش اون لعنتی رو..خانواده اش و به عزاش میشونـم..کسی که بخواد به دلناز چپ نگاه کنـه...!!!

حسودیم شد.به دلناز.به رادین.. به این همه علاقه..به این غیرتی شدنــا..به این مهم بودنـا..گه من چی می خواستم از زندگی ..نه پول می خواستم ..نه تجملات..فقط آرامشم..درسم..

خانواده ام و مردی که در آینده عاشقمه و عاشقشم..!

خدایــا..میدونم یه چیزایی هست که تو میدونی و من نمی دونـم..!

دستم و روشونه ی رادین گذاشتـم و گفت: رادین جـان..عزیزم..آروم باش..درستـه..دلناز ناراحت بودغمگین بود..گریـه کرد..گوشه گیر شده بود ولی مهم اینه که ما هممون هستیم..اینجـا ..کنارش.

نمی ذاریم که هیچ اتفاقی بیفتـه..خدارو هزار بار شکر که تو هستی..مثله کوه پشتشی..برگردیم تهران با هم حلش می کنیم..این پسره رو دک می کنیم..تو ام آروم باش پسر خوب..

ناسلامتی عیده هــا..منم تو این مدت ازش غافل شده بودم ولی الان باهاش حرف زدم..گفتم که تو هستی..همه هستیم..

و بعد تنهاش گذاشتـم..تا یکم آروم بشـه.

***

من: ای بر خرمگس معرکـه لعنت..این عیدام کوفت مون شد.

راحیل: وای وای..خدایـــا من چی کار کنـم از دست بابا.

من: راحیل اصلن یه بهونه میارم ،یه جوری دو در کنـم.

راحیل: دلـی تو با این کارت میدون و واسـه اون دو تا عجوزه خالی می کنی.تا خوب جولون بدن اینجـا

من: میدون و خالی می کنم؟!اصلن از اولشم من تو میدون نبودم.راحیل راه واسه فریان و امثالش بازهچون قراره ما طلاقه.

_ دلپذیـر،تو چه بخوای چه نخوای الــان زن رسمی و شرعی رادمهر هستی.کسی نمی تونـه منکر این بشـه.تا وقتی ام اسمش تو شناسنامته شوهرتـه،متوجهی دلپذیر؟! اون شوهرتـه.مطمئن باش که حتی اگـه خدای نکرده روزی رادمهر و تو جدابشین از هم ما یه ذره ام برای رادمهر فریان و حتی 

کاندید ام نمی کنـیم.تو اصلن مگـه نمی گفتی از این دوتا خواهر خوشت نمیاد؟!هوم؟!پس بمون وباهاش بجنگ.حالت و گرفت ..تو ام وقت نداشتی که حسابش برسی حالام فرصت خوبیه..حالــش و بگیــر.

بدم نمی گـه ها..منم که کلا" خدای تلافی ام..اون جور که می خواستم حالش و نگرفتـم الان بهترین وقتـه..دختره ی ایکپیری..با اون دماغ عملیش.

***

رادین:عمـه جون ببخشیــدا مزاحم شــدیم.بابا اصـــرار داشت ببینتتون..خودمم چقـــدر دلتنگتون

بودم ..رادمهــر جان در جــریــانه !

خنده ی بلندی سردادیم.

دلنـاز: چه باحال گفتی .عین خودش..!

من: ایش..ایکپیری..

روزبـه : رادین..زشتـه.

راحیل ام لبشو گزید ولی معلوم بود خنده اش گرفتـه..لحن رادین خیلی شبیه به فریان بود..چقدر موقع احوال پرسی بازن عمو عشوه ریخت..این جور که به نظر میرسـه بیشتر قصدش تور کردن زن عمو ..چون اون قبلا تور شده.

رادمهر : دست و پا چلفتی !

من: شنیدم چی گفتی !

رادمهر: خواستم بشنویی.

من: شما اینقدر شبیه مجسمه ها هستی خوب آدم و به شک میندازی..اینه که هر کی ام جای 

من بود این اشتباه و می کرد.

رادمهر: هیچکی مثل تو این قدر دست و پا چلفتی و وحشی نیست.

من: هووووووو حواست باشـه چی داری میگیــا.وحشی ام خودتی.

رادمهر اخم کرد..اومد جلوتر ..مرموز نگام کردو گفت: شایدم به آغوش گرم من علاقه ی زیادی داری.با دست پس میزنی و با پا پیش می کشی..

حرصی گفتم: من؟؟؟؟؟ علاقـه داشتــه باشم اونم به چی؟؟؟ آغوش تــو؟؟؟ برو عمـو.من و با اون دختر دایی ژیگولت اشتباه گرفتی.

رادمهر موزی گفت: نتـرس ..جا برای همه هست !

با خشم نگاش کردم و گفتم: همه آره ! ولی از اولم جـای من نبوده و نیست !

و با سرعت از اونجـا دور شـدم.

مسخره..با این تفکراتش.

عصبی شده بودم.خستـه بودم.هم از دست تیکه های گاه و بی گاه فریان و مامانش هم از دست اخمای رادمهر که نثارم می کرد و تعطیلات و زهــر می کرد برام.

به دلناز خبر دادم و از خونـه بیرون زدم..زیادم نباید دور میشدم چون ممکن بود راه و گم کنم..

دوسه کوچه از خونـه دور شده بودم که پسری و دیدم داره اشاره می کنه بایستم.

خواستم بی توجه بهش ردشم که با سرعت اومد طرفم.

_ سلام خــانوم..ببخشید این آدرس میدونید کجاست؟!

بدون اینکه مستقیم نگاهی بهش بندازم به برگـه نگاه انداختـم..با اینکـه آشنایی نداشتم ولی اسم این خیابون و میدونستم..چون خونه باغ اونجـا بود.

من: دقیق که نمی دونـم ،ولی خیابونش ..خیابون بغــلیه.

پسره سری تکون داد ..نگام کرد و گفت:ممنون.

بعد انگار چیزی یادش اومده باشـه گفت: من شمارو جایی ندیدم؟؟؟؟

قیافش واسم آشنا میزد امـا نمی دونستم کجا دیدمش..ولی برای اینکه پر رو نشـه گفتم: من شما رو یادم نمیاد دیده باشم .

پسره زل زد تو چشمام..چشم و ابروی مشکی ..هیکلی..نگاه خیرش..یادم اومد..اون روز توی دانشگاه رو..بالای درخت بودم..از دانشجوهای دکترا بود..چیزی که باعث شده بود یادم بمونه نگاه مشکیش بودکه باعث میشد خواه نا خواه آدم جذبش بشـه.

آروم گفت: خانوم آریــافر..داشنجوی فوق لیسانس..که از کلاس استاد آریا فر بیرونش کرده بودن و شما رفته بودید بالای درخت.درستـه؟!

لبخندی زدم و گفتم: درستـه..چه خوب یادتونـه..

پسره گفت: اتفاقات مهم زندگیم همیشه یادم می مونـه..

با اینکـه آروم گفت ولی شنیدم..خودم و به نشنیدن زدم.

پسره: میشـه من و تا جایی که بلدید همراهی کنید؟! منم اهل اینجـا نیستم.

به ناچار "باشه " ای گفتم و همراهیش کردم..

نزدیک خونـه باغ شده بودیم..پلاک 123..

نگاهی به اطرا انداختـم..پلاک 123 رو پیدا نمی کردم..

پسره نگاهی به خونـه ها انداخت..

چشم چرخونـدم..یهو نگاهم به خونـه باغ افتـاد..پلاک 123..

دوباره نگاهی به کاغذ انداختـم..پلاک 123..یعنی چی؟؟؟

پرسیدم: مطمئنین درست آدرس دادن بهتون؟!

پسره لبخند شیرینی زد و گفت: بلــه..چطور؟؟؟

پسره: آخــه تنها پلاک 123 این خونه اس ( بادست خونه باغ و نشون دادم) 

پسره نگاهی به خونـه باغ انداخت و گفت: عه پس همینـه..!!!

من: آخـه.....

پسره: چی خانوم آریافــر؟!

من: آخــه الان ما اینجــائیم.یعنی نمیشه که هم شما باشین هم ما..باید یکی باشـه..

پسره دوباره خنده ی قشنگی کرد وبا آرامش گفت: چرا نمیشه..وقتی من بخوام به دیدار عمه ام و خانواده ام بیام؟!

مبهوت گفتم: عمه اتون؟!

پسره : بلـه..عمه دریــا.

من: دریا..یعنی..یعنی..

پسره: درست متوجه شدید..زن عموی شما عمه ی منـه..

زن عموی من ..عمه ی اینـه..یعنی زن عمو دریا میشه عمه ی این پسره..اون وقت از اونجایی ام که 

زن عمو یه برادر بیشتر نداره اون وقت این ..میشه ..میشه برادر فـــــریان و فـــــرنوش؟؟؟؟؟؟؟

نــــــــــــــــــــــــ ه !یعنــــی چی؟؟؟؟

مات به پسره نگاه کردم.به قیافش نمی خورد دروغ بگـه.آخـه پسر به این خوبی کجا و اون دوتـا عجوزه کجا..

پسره اشاره به چشمام کرد و گفت: دلپذیر خـانوم..لطفا" چشماتون و این شکلی نکنید.خودشون به قدر کافی بزرگ ان.

اسم منو دیگه از کجا میدونـه..؟!نکنـه این همون برادر فریانه که باهاش تو انگلیس بوده؟!

خودشـه دیگه..چون یه برادر دیگه ام داشتن که اون ازدواج کرده پس می مونه ایشــون.

با این که لحنش گستاخ به نظر میرسید..ولی صمیمیت تو صداش مانع از این میشد که آدم احساس 

ناراحتی کنـه.

_ دلپذیر خــانوم..اجازه میدید وارد شیم؟؟؟

سرمو تکونی دادم تا از فکر بیرون بیام..

درو با کلید باز کردم..رادمهر چند تا کلید ساخته بود تا هرکسی که خواست بیاد اینجـا کلیدش و داشته باشـه..منم بلافاصله یکیشون و واسه خودم برداشتم..شاید پس فردا زد پس کلمو اومدم اینجـا واسه خودم صفا کــنم.

من: بفرمایید

اول پسره رفت تو ،منم پشت سرش.

کسی تو حیاط نبود..فرنوش و فریان رفتـه بودن بیرون،رادین ام که دلناز و برده بود یه آب و هوایی عوض کنــه.رادمهر ام قرار بود با بابا و عمو برن دنبال کارای خونـه.

پسره: جای قشنگ و آرومیه.

من: خیلی،حس خوبی دارم اینجـا

پسره: پس کجا هستن بقیه؟!

من: همه بیرون ان به جز زن عمو و مامان و مادر شمـا

سری تکون داد،به سمت داخل راهنماییش کردم..تیپ و قیافه اش خوب بود،چهره ی دلنشینی داشتذو لحن حرف زدنش حس خوبی رو به آدم القا می کرد.بعید بود از فریان یه همچین برادری داشته باشــه.

باورود پسره که هنوزم نمی دونستم اسمش چیه همه بلند شدند..برخلاف تصورم رادمهر هنوز نرفتـه بود ،ولی لباس پوشیده و آدمـاده بود.حس کردم با دیدن من و این پسره با هم اخمی کرد..یه جوری شد.توجهی نکردم.

پسره به سمتش رفت..رادمهر باهاش دست داد ولی اون بغلش کرد و روبوسی کرد باهاش..رادمهر یه چند سانتی ازش بلند تر بود..ولی هم هیکل بودند.

زن عمو :فرداد جــان ،چطوری آدرس و پیدا کردی؟!

پس اسمش "فرداد"ه..

فرداد نگاهی به من انداخت و با لبخند به زن عمو گفت: دوسه تا خیابون اون ورتر بودم..که دلپذیر خانوم و دیدم..ایشون ام تا اینجا همراهیم کردن.

میترا خانوم ،مامان فرداد پرسید: دلپذیر رو از کجا شناختی پسرم؟!

فرداد لبخندی به من زد،که نشان از یادآوری اون روز بود.و گفت: قبلا" آشنایی پیدا کرده بودم باهاشون تو دانشگاه.

با این حرفش به رادمهر نگاهی انداخت..یعنی همون روزی که رادمهر من و از کلاس بیرون کرد.

رادمهر بی توجه به فرداد با زن عمو حرف میزد.

***

اومده بودیم بیرون...بعد از اینکه جاهای دیدنی شیراز و گشتیم تو یکی از پارکــا که اتفاقا خیلی بزرگ بود مستقر شدیم..لوس بازیای فریـان همش رو اعصاب بود..هی دور و بر رادمهر رو می گرفت..

به بهونـه های مختلف باهاش بیرون می رفت..و حتی گاهی جلوی من میبوسیدش..درستـه رادمهربهش توجـه میکرد..هواش و داشت ولی شور و علاقه رو بیشتر از سمت فریان می دیدم..

یه بار تو حافظیه فریان اتفاقی کنارم راه میرفت..منم که بی توجه بهش راه میرفتم..دختره ی لوس الکی خودش و به سمت من پرتاب می کنـه و میندازه زمین..بعد با گریه و زاری گفت که دلپذیر سربه هواست و حواسش نیست به دور و برش .و باعث شد به پای من بخوره و بیفتـم..

چنان حرصم گرفت از این کارش..آدمی نبودم که بی جواب بذارم کاراش و ..

منم با آرامش بهش گفتم که "فریان جون،بلندی پاشنـه ی کفشاتو به سربه هوایی من ربط نده..نمی تونی با این کفشا راه بری ،نپوش..یعنی پنج –شیش سانت اینقدر مهمه که لذت پیاده روی رو تو این هوا از دست بدی؟! "

با این حرفم فریان چیزی نگفت..فقط از خشم قرمز شد..راحیل و رادین از همون دور دستی به نشونی "عالی بود" تکون دادن..

رادمهر که کلا" خنثی بود و چیزی نمی گفت..امـا فرداد یه لبخند عمیقی زد که خودم تعجب کردم..

رفتم سمت راحیل.

من: روزبـه کوش؟!

راحیل: همین ورا بودش..کارش داری؟!

من: آره..دوچرخه ام و میخوام.

راحیل: دختر نمی شـه تو دو دقیقه خانومانـه بشینی؟!

من: بشینم عشوه ریزی های فریان و نگاه کنـم؟! بی خیال راحیل !

راحیل اخم کرد و با حرص گفت: دختره ی بیشعور..مثه کنـه فقط چسبیده به رادمهر..رادمهر ام قربونش برم عین خیالش نیست..باید حالش و بگیرم.

من: هه مگـه میتونی؟! اونقدر با رادمهر مچ هستن که رادمهر به خاطرش تو رو پس بزنـه.

راحیل: دلپذیــر فریان و رادمهر چند سال باهم انگلیس زندگی کردن.شاید همین ام باعث نزدیکیشون شده..ولی رادمهر مطمئن ام که مثله یه دختر دایی و یه دوست دوسش داره.این فریانه که هی سوســه میاد و واسـه خودش خیال پردازی کرده.

من: راحیل.تو ساده ای..تو این چند سال کجا بودی؟!اصلا از رابطه ی اونـا خبرداری؟! فریان عاشق رادمهره.ظاهرا" که رادمهر ام بهش بی توجه نیست.

راحیل با شک پرسید: تو چیزی می دونی؟!

من: فریـان از جیک و پوک زندگی من خبرداره.حتی از آب خوردنـم.اون منتظره که من از رادمهر طلاق بگیرم و زن رادمهر بشـه..اون حتی می دونـه که من و رادمهر به هم علاقه نداریم..اونـا پنج سالـه که باهمن..مطمئن باش که رابطه ی احساسی ای به وجود میاد.اونــم این آدم خودشیرینی که من دیدم

راحیل با تحکم گفت: هر رابطه ای ام وجود داشتـه باشـه باید قطع بشـه..من اجازه نمی دم که فریان جای تو رو بگیره..

من: راحیــل من اصلا" جایی دارم؟! من تو زندگی رادمهر یه موجود اضافی ام.

راحیل: دلپذیــر تو زن رادمهری.زن قانونیش..چه رادمهر بخواد چه نخواد.

من: روزبـه اومد برم دوچرخه ام و بیارم.

دوچرخه ام از جعبه ی ماشین روزبه در آوردم..تاشو بود و مخصوص مسافرت..بازش کردم.فریان نگاه تمسخر آمیزی بهم انداخت و در گوش رادمهر چیزی گفت که باعث شد رادمهر نگام کنـه.

یه لبخند محوی رو صورتش اومد..نمی دونـم به خاطر حرف فریان بود یا دیدن من..که احتمال اولی بیشتره..

از دیدن رادمهر و فریان کنـارهم حس خوبی نداشتـم..با این که میدونستم هیچ حسی به رادمهر ندارم.

فرداد بلند شد و اومد کنارم.

فرداد: دوچرخـه سواری رو دوست دارین؟!

من: خیلی زیاد !

فرداد لبخندی زد و گفت: چه تفاهمی.

من: دوست داشتین میتونین سوار شین..

فرداد :فعلا ترجیح میدم شما رو نگاه کنـم.

منو؟؟؟ یعنی چی مگـه دوچرخه سواری من نگاه کردن داره؟؟سعی کردم نشنیده بگیرم..

سوارش شدم و رفتم تو خیابون..

باد خنکی می وزید که باعث شده بود موهای فرم پخش شـن..سرعت گرفتـم.

دور تا دور محوطه رو چرخ زدم..تو این مدت نگاه خیره ی فرداد همراهم بود..نمی دونـم دلیل این نگاه چی بود..ولی یه چیزی تو نگاهش میدیدم که نمی تونستم ترجمـه اش کنـم ..گنگ بود !

خستـه از سواری روی یکی از صندلی ها نشستم و دوچرخه رو کنـار خودم پارک کردم..

چند ثانیه بعد حضور کسی رو کنارم حس کردم..فــرداد بود..

فرداد: خستـه نباشین 

من: ممنون..

فرداد: عالی بودین و حرفــه ای..

من: زیاد بازی نمی کنـم ولی از بچگی دوچرخه سواری رو دوست داشتـم..شمـا چطور؟؟؟

فرداد: من ازهر فرصتی استفاده می کنـم برای بازی کردن..البتـه بگم به خوبی شمـا نیست ولی شماحتی دوچرخه سواری تون ام خــاصه.خصوصـا" وقتی که موهای فر تون سرکش پخش می شـن.

تعجب کرده بودم.چقدر بی پروا راجع به من حرف میزد..به هر حال اسم کسی به عنوان شوهر تو شناسنامه ی من بود و من حد خودم و رعایت می کردم..با این حال نمی دونـم چرا از این لحن گستاخش ناراحت نشدم..شاید به خاطر لحن دلنشین و صمیمیت صداش بود..ولی در تعجبم که 

تو یه روز اینقدر زود با آدم صمیمی میشـه..سرمو انداختـم پایین و چیزی نگفتم.

***

فریان: فرداد اون تور و بده به من.

فرنوش: رادین توپ و جانذاشتی کـه؟!

رادین با تمسخر گفت: نه دختردایی،مگـه میشه تو چیزی بگی من از یادم بره؟!

فرنوش خنده ی صداداری کرد و گفت: مرسـی عزیز دلـم !

من و راحیل ریز ریز می خندیدم.

دلنـاز: پس چرا رادمهر نمیاد؟!

فریـان: کار داشت الان میـاد.

چه پرو ..انگـار زنشه !مثلا میخواد بگـه من ازهمه چیِ رادمهر خبردارم.

راحیل: فریان جون خودت و واسـه باخت آمـاده کردی؟!

فریان خنده ای کرد وگفت: اختیار داری عزیزم..چون رادمهر باهامـه شیرِشیـرم.

فرداد: زیاد مطمئن نباش .

فریـان لوس گفت: اِ..فـرداد تو هم تو تیم حریف رفتی؟!

فرنوش به جای فرداد گفت:نه که حریفشون قدره باید یه هم تیمی قوی داشتـه باشن.

راحیل: اِ..رادمهر ام اومد.

قرار به وسطی بود.هارت و پورت هایی که فریان می کرد که عاشق وسطیه ..کلا" هر بحثی که پیش می اومد خودش و وسط می انداخـت و میگفت تو این کار سررشتـه داره..یعنی قشنگ معلوم بود که هیچی بارش نیستـا فقط قپی می اومد.

من و زن عمو داشتیم حرف میزدیم..زن عمو از خاطرات بچگی می گفت..من و رادین و دلناز و راحیل عشق وسطی بازی کردن بودیم.زن عمو و مامان ام همیشه داور بودن.فریان به بهونه ی آب خوردن خودش و وسط حرف ما انداخت و خیلی ریکس دستشو دور گردن زن عمو انداخت و بحث و به خودش 

کشوند..به طرز زیر پوستی ای باهم کل کل می کردیم.آخرشم به فریان گفتم تو که اینقدر اهل ورزش و سطی بازی کردن هستی بیا فردا یه مسابقه بدیم.خلاصه آخرشب جریان و به همه گفتم راحیل و رادین اومدن توی گروه من.فریان ام درجـا رادمهر و انتخاب کرد..و فرنوش..می موند فردادو دلناز

فرداد گروه من و انتخاب کرد.تعجب کردم..فرصت فکر کردن به کاراش و نداشتـم.حس خوبی بهش 

داشتـم.پسر خوبی بود..ولی ازجانب اون احساس میکردم بهم توجـه داره.نمی دونـم.

تو حیاط باغ بودیم..عمو و باباو زن عمو و مامان و میتراخانوم رو ایون نشسته بودن و چایی می خوردن..ماهم اون پایین بودیم..یه تونیک جذب مشکی و شلوار مشکی پوشیده بودم که خطای مشکی و قرمز داشت.با یه کلاه آفتابی سفید.

فریان یه تاپ قرمز پوشیده بود و دار و ندارش و به نمایش گذاشتـه بود..فرنوش ام که بدتر از اون..رادمهر از صبح بیرون بود.پی کارهاش رفته بوده تو یکی از بیمارستآن های شیراز خلاصـه رئیس بیمارستـان که از قبل می شناخته رامهر رو دیگه ولش نکرده..ناهار و که دعوتش کرده و یه پیشنهاد 

کاری ام بهش داده چند تام از کارهای کنفرانس و جور کرده..تو همین حین..یه پسر تصادفی رو می آرن..چهارده سالش بوده..مامانش انقدر زاری و گریه می کرده که حد نداشت..دکترا گفته بودن قلبش آسیب دیده..چون از قبل بیماری داشتـه تعلل جایز نبوده..رئیس بیمارستآن چند تا تیم پزشکی 

رو آمـاده می کنـه و از رادمهر درخواست می کنـه که این عمل و اون انجام بده..کسی که دستهاش معجزه گرن..دکترای قلب هم که گفته بودن عمل سختیه و ممکنـه پسره زیر عمل بمیره..مادره که میشنوه التماس می کنـه به رادمهر..و رادمهر ام راضی به عمل میشـه..عمل هشت ساعت طول

میکشـه..و با موفقیت تموم میشـه..رادمهر ام بدون اینکـه هیچ پولی بگیره بعد از اینکه کاراش تموم میشه میاد خونـه.

هنوزم با فکر کردن به اینکه رادمهر یه عمل سخت و انجام داده که چندین میلیون پولش میشده انجام داده و پولی نگرفتـه باعث تعجبم میشه.

باورش برام سخت بود.این روی رادمهر رو ندیده بودم.اینکه وقتی داشت تلفنی صحبت می کرد با یکی 

از دکترا می گفت به مادرش بگین فقط برام دعا کنـه.این کار رو فقط به خاطر ثوابش کردم.

خلاصه رادمهر بعد از چند ساعت خواب رفت بیرون و تازه برگشت.

رادین به فریـان می گفت که رادمهر اهل بازی کردن نیست دختره ول نمی کرد،آخرشم نمی دونـم رفت چی تو گوش رادمهر خوند که رادمهر درجا قبول کرد.

همه جمع شده بودند..و منتظر بازی ما بودند.

دلناز تو خودش بود..البتـه نه مثله قبل ولی خوب ناراحت بود..رادین تنهاش نمی ذاشت..شوخی می کرد باهاش..سربه سرش می ذاشت..و همین باعث شده بود که دلناز بهتر شه..امیدوارم دلنازام به رادین علاقه مند بشـه ،چون مطمئنم رادین خوشبختش می کنـه.

رادمهر که به جمعمون پیوست بازی شروع شد..تیشرت جذب سبز رنگی پوشیده بود با شلوار مشکی

فرداد دقیقا" کنار من ایستاده بود..رادمهر نگاهی به همه کرد..چند لحظه ای روی من و فرداد مکث کرد

ولی سریع نگاهش و گرفت.

راحیل سکه انداخت..شروع کننده ی بازی ما بودیم.

فرداد توپ و به سمت من گرفت و گفت: شروع کننده تو باش!

با تعجب محسوسی توپ و گرفتم.فرنوش و فریان و دلناز و رادمهر وسط بودن..فریان که بازوی رادمهر و چسبیده بود.یعنی اینجـاام ول نمی کنـه.

حرصم گرفت..فریــان و نشون گرفتـم..و توپ و محکم پرتآب کردم..جیغی کشید ..راحیل از اون ور توپ 

و گرفت و باحرص آشکاری فریـان و نشونـه گرفــت.عین کنـه به رادمهر چسبیده بود..رادمهر بهشاخمی کرد که ترسید و بازوش و ول کرد..دختره ی سریــش!!!

همچنان بازی می کردیم..عرق از سر و رمون می ریخت..یکی من می انداختم یکی فرداد..فرداد توی

اولین ضربه اش فریان و هدف گرفت و فریان بیرون رفت..رادین که توپ و می انداخت متوجـه می شدم که جوری می اندازه که توپ به دلناز اصابت نکـنه.

راحیل دلناز و زد..و من فرنوش و ..! می موند رادمهر..زیاد تکون نمی خورد..ولی جوری حرکت می کرد 

که انگار دقیقا" می دونـه هدف کجاست..یعنی حتی توی بازی ام پرستیژ ش و حفظ کرده بود.مدل خاصی داشت.

سرعت مون بالارفت..سه چهار باری ام بل گرفت..اگه به ده تا میرسید بد بخت می شدیم..

حس می کردم که فرداد با حرص آَشکاری توپ و به سمت رادمهر پرتاب می کنـه..و می خواد بهش ضربـه بزنـه.پ

نفس نفس می زدیم .

رادین که رو زمین نشسته بود.

آخرشم به ده تارسید و اونـا برنده شدن.رادمهر خیلی راحت بل می گرفت.نگاه پیروز مندانه ای به

فرداد انداخت .فرداد اخمی کرد.حس می کردم یه چیزی بینشونـه..چون نگاهشون به همدیگـه مثل نگاه دوتآ دشمن به هم بود.

نوبت ما شد..رفتیم وسط..اولین نفر راحیل بود که بیرون رفت..صدای دست مامان اینـا می اومد..

با هیجان به بازی ما نگاه می کردن.زن عمو که با شور و ذوق دست می زد.

رادمهر فرداد و هدف گرفت..ضربه ی محکمی بود جوری که فرداد آخی کرد و پاش و گرفت..فرنوش راحیل و بیرون کرد..و رادین و.فریان با حرص من و نشون گرفتـه بود..امـا من زبل تر از اینـا بودم که توربشـم.

فقط من مونده بودم..فرداد دست تکون می داد و می گفت حواسم باشـه..یکی دوتا بل هم گرفتـم..

خوبی ورزش کردن اینه که آدم نفس کم نمیاره.و سرعت بیشتری داره.

رادمهر اخم کرده بود..حس می کردم ضربــه هایی که می زنـه بهم خیلی آرومن..جوری که اصلا" درد

نداشت..ازش بعید بود..جوری به فرداد ضربـه زد که بنده خدا دکتر لازم بود.

یه لحظه حواسـم پرت رادمهر شد..به اخمی که کرده بود.

ضربـه ی شدیدی تو شکمم حس کردم و بالافاصله افتادم رو زمین.

شکمم و گرفته بودم..از درد اخمـام تو هم رفته بود..همه با هول به سمتم اومدن..رادمهر با نگرانی..

که حس می کردم..حتی فرداد با رنگی پریده..زن عمو با هول اومد پایین..

رادمهر دستشو پشتم گذاشت و زیر لب گفت: سرتق !

از درد سرم و خم کرده بودم.

زن عمو : عروسـم چی شده؟!

راحیل با حرص گفت: فریــان جون چنان ضربـه محکمی به شکمش زد که فیل و از پا در می آورد.

فریان با لحنی که نشون می داد الکی ناراحتـه گفت: خوب حواســم نبود

فرداد با عصبانیت رو به فریان غرید: حواست کجا بود که زدی دلپذیر و ناقص کردی ؟!هـان؟!

با تعجب نگاهی به فرداد انداختـم..هنوز تو فکر "سرتق " گفتن رادمهر بودم که این عصبانیت بی معنی فرداد ام اضافـه شد..یکی که باید نگران باشـه نیست..و حتی دست از تیکه پرونی تو این حالت ام برنمی داره و یکی مثلـه فرداد که اینجوری عصبانی میشـه.

عمو اومد جلو..دستشو دور شونـه ام انداخت و با مهربونی گفت: دخترم کجای شکمتـه؟!

جای مورد نظر رو نشـون دادم.رادمهر دستشو از دورش شل کرد..انگار از روی اجباربوده این کار روکرده .

عمو: بچه ها دورش و خلوت کنین..دخترم میتونی بلندشی؟؟؟

نمی خواستم الکی لوس بازی در بیارم..درستـه درد داشت ولی خوب منم ورزشکار بودم و تا حالا بارها ضربـه به شکمم خورده بود.

من: خوبم بــابــا می تونـم بلند شم.

بابا رو از عمد کشیدم تا فریـان تا اونجـاش بسوزه.جوری که با حرص به رادمهر نگاهی انداخت.

رادمهر گوشه ای ایستاده بود.این یعنی من به تو توجهی ندارم.ولی حاظرم قسم بخورم که نگرانی رو توی چشماش دیدم.

بلند شدم .

زن عمو با نگرانی و ناراحتی گفت: ببین چه بلایی سر عروس قشنگم اومده.

بعد با عصبانیت نگاهی به فریان کرد.

عمو با مهربونی دستش و دورم حلقه کرده بود.

فرداد و می دیدم که با اخم با فریان و فرنوش حرف می زنـه.

و صدای مامان و : چیزی نشده که آقا فرداد ..الکی شلوغش کردن.

فرداد: نه گیتی خانوم..فریـان ضربـه شدیدی به دلپذیر خانوم زد 

فریان با حرص و عصبانیت: فـــــــــر داد !!!

دیگه چیزی نشنیدم چون با کمک عمو زن عمو رفتیم تو یکی از اتاقا.

من: چیزیم نیست مــامــان.

زن عمو گل از گلش شکفت به خاطر مامان گفتن من و با لبخند قشنگی گفت:

_ فدای دخترم بشـم، نمی دونی چقدر خوشحالم کردی با "مامآن" گفتنت.

لبخندی زدم.عمو گونـه ام بوسید و زیر لبی گفت: پسره ی بی خیـال.

منظورش رادمهر بود.که الان با خیال راحت تو حیاط بود و سراغی نمی گرفت.اون که علاقه ای به من نداره.پس خیالشم راحته.

مامان و بابا اومدن تو به همراه دلناز.دراز کشیده بودم روی یکی از تشکا.

بابا: دلپذیر بابا که طوریش نشـده؟!

لبخندی زدم و گفتم: نه بابایی،خوبم.

مامان: دخترم ماشالله ورزشکاره.چیزیش نمیشـه که.

بعد اومد گونـه ام و بوسیـد.

***

مامان: دلپذیر ،ببین چیزی جا نمونده باشـه.

من: نه مامان همه رو جمع کردم.

رادین: زن عمو من دلناز میاد پیش ما اجازه هست؟!

مامان لبخند مهربونی به رادین زد و گفت: به شرطی که روحیه اش و عوض کنین !

رادین: خیالتون تخت خواب !

رادین و دلناز با ماشین روزبه می رفتند..فرداد و مامانش و فرنوش ام با ماشین فرداد..بابا اینا ام با ماشین عمو..می موند من و فریان که خودش و واسه ی نشستن توی ماشین رادمهر آمـاده کرده بود.حوصله اش و نداشـتم،به اشاره های راحیل ام هیچ توجهی نکردم..دلم آرامش می خواست.

به خاطر همین رفتم سمت ماشین بابا اینـا ...چون شاسی بلند بود و بزرگ و جاش آزادتر بود.تو همین حین فرداد با لبخندی رو به من گفت: دلپذیر خانوم میشـه خواهش کنـم ،با ما بیاین؟!

جرقه ای تو ذهنـم زد.میتونستم برم با فرداد..هم پسر خوبی بود و هم حرص فرنوش و مامانش و در 

می آوردم.

خواستم برم سمت ماشین فرداد که صدای محکم رادمهر رو شنیدم.

رادمهر: دلپذیر با خودم میـاد.

یهو برگشتم سمت رادمهر،این حرفش یه بوهایی میداد..اینکه غیرتی شده یا به خاطر رقابت و دشمنی ای که با فرداد داره این حرف و زده.

تواین مدت قشنگ معلوم بود که یه انفاقاتی افتاده که این دوتا شمشیر رو از رو بستن.امـا من حس بدی به فرداد نداشتم.

زن عمو لبخند مهربونی به رادمهر زد.میتونستم حدس بزنم که چقدر از این حرف رادمهر خوشش اومده

از نگاه بقیه ام میشد این خوشحالی رو خوند.

برگشتـم عقب رو به رادمهرِهمیشه اخمو گفتم: من میرم اونجــا 

و به ماشین فرداد اشاره کردم.این کارم باعث شد لبخندی به لب فرداد و اخمی به پیشونی رادمهر بیاد.

رادمهر با تحکم گفت: دلپـذیر..بشین !

اینقدر خوشم می اومد از حرص دادن رادمهر .

زن عمو با : دخترم بشین تو ماشین شوهـرت.رادمهر طاقت دوریت و نداره.

با این جمله زن عمو لبخندی به لب همـه اومد..فریـان با حرص نگام کرد.ولی رادمهر با پیروزی فرداد و زیر نظر داشت.فکر می کردم الان یه چی می گـه همه رو ضایع می کنـه.

رفتم تو ماشین رادمهر روی صندلی جلو نشستم.رادمهر به فریان نگاه کرد.فریان با عصبانیت چند ثانیه 

ای تو چشمای رادمهر زل زد و با حالت قهر رفت توی ماشین فرداد.عینهو خر تیتاب خورده ذوق کردم.

چقدر حس خوبیـه.

صدای زنگ اس ام اس گوشیم اومد.

راحیل بود." دلــی،به جون خودم رادمهر سرِ تو غیرتی شد.وای خـــدا"

نوشتم"نه بابا ،به خاطر دشمنی ای که با فرداد داره اینجوری کرد،وگرنه رادمهر و غیرتی شدن؟"

راحیل فورا" نوشت" دلی،من برادر خودم و می شناســم،قشنگ معلوم بود غیرتی شـده"

ذهنم در گیر شد.

یعنی رادمهر به خاطر اینکـه من خواستم برم تو ماشین فرداد اینجوری کرد..به خاطر فرداد بود.یا من؟

نمیدونـم..!!!

زیر چشمی نگاش کردم.با آرامش رانندگی کردنش و دوست داشتـم.همه چیش خاص بود و مردونـه.

حتی اگـه اخمم نمی کرد بازم مدل ابروهاش جوری بود که آدم فکر می کرد اخم کرده.ابروهاش

مشکی بودو پرپشــت.

چشماش باعث شده بود که جذبـه صورتش چند برابر بشـه..

نگام و ازش گرفتم و به بیرون دوختـم..ماشین فرداد و روزبه و بابا اینا به ترتیب پشت سرمـا بود.

فرداد و میدیدم که هراز چند گاهی به ماشین ما نگاه می کرد..نمی دونـم چرا رادمهر اینقدر با هاش بد رفتـار می کنـه .من که تو این مدت بدی ای ازش ندیده بودم.پسر مهربونی بود.و کمی احساساتی.

زود با آدم گرم می گرفت.

ولی چیزی رو که درک نمی کردم این بود که توجهش بهم جلب شده بود.این و چندین بار تو صحبت کردنش باهام فهمیده بودم.جوری بود که حس می کردم داره نخ می ده.

گاهی ام می دیدم که با یه لحن بدی در مورد رادمهر صحبت می کنـه.

مطمئن بودم یه چیزایی اتفاق افتاده که باعث شده اینطوری بشن دوتآ شون.

سنگینی نگاهی رو حس کردم..زیر چشمی نگاش کردم ..رادمهر چند لحظه یه بار بهم خیره میشد.این و از اولی که نگام و برگردونده بودم سمت شیشه حس می کردم.

یه حس عجیبی داشتـم..سردرگمی..دلتنگی..غمگ ین و افسرده بودن..

سرم و به پشتی ماشین تکیه دادم و چشمام و بستـم.

صدای آهنگ آرومی اومد..

وقتی به تو فکر می کنم

خاطره هام زنده میشه

از جا دلم کنده میشه

دوباره شرمنده میشه..

شرمنده میشه پیش من

که بهم بگه دوست داره

بگه فقط تورو داره

بازم داره کم میاره

روش نمیشه آخه خودش

میدونه درد من چیه

میدونه بین ما دوتا ، جدایی تقصیر کیه

میدونه دوباره براش ، خوابای ناجوری دیدی

اما بازم نمیتونه ، نگه تو اونو دزدیدی

شیرین ترین خوابی که دیدم تو بودی

تو شیرین ترین رویا که داشتم تو بودی

تو شیرین ترین دردی بودی که کشیدم

کسی مثه تو تو دنیا من ندیدم

توی تموم زندگیم

دلم ازم چیزی نخواست

به جز تو که توئم واسه

دلخوشیه خودم میخواست

دلش میخواست کنار تو

باشه و عاشقی کنه

میخواست رو دیوار دلش ، عکستو نقاشی کنه

میخواست تو زندون نگات

خودشو زندونی کنه

برای اون رنگ چشات

خودشو قربونی کنه

فقط میخواست با تو باشه

پیش تو آواره باشه

حتی اگه پیشه تویه عاشق بیچاره باشه

شیرین ترین خوابی که دیدم تو بودی

تو شیرین ترین رویا که داشتم تو بودی

تو شیرین ترین دردی بودی که کشیدم

کسی مثه تو تو دنیا من ندیدم

امین حبیبی / وقتی به تو فکر می کنـم

***

آرامشی که با این آهنگ گرفتــم باعث شد کم کم چشمام بسـه شن و به خواب برن..فقط تو لحظه آخر حس کردم رادمهر کتش و روم اندختــه.

***

دانــای کل

نگاهی به چهره ی شیرین و معصوم دلپذیر در خواب انداخـت.باید اعتراف می کرد در خواب خیلی دوست داشتنی می شد.

خودش هم می دانست،که نسبت به اوحس هایی دارد،دیگر مثل اوایل اینقدر بی توجه نیست.خاطرات این مدت با دلپذیر توی سرش رژه می رفت.کل کل ها،حرص در آوردن هآ،عصبانی شدن هایشان..همه برایش یک خاطره ی خوش ساختـه بود..رادمهر کلا"از اینکه حرص دلپذیر را در بیاوردتفریح می کرد..وقتی حس می کرد دلپذیر ناراحت و غمگین است به شیوه ی خودش با یک کل کل

یا حتی دعوا او را از آن حال و هوا بیرون می کشـاند.

لبخندی به لبش آمـد..کل کل سر خریدن وسایل..فروشگاه زنجیره ای..آن همه پد بهداشتی..خجالت کشیدن دلپذیر..حس شیرینی که راکه رادمهر از خجالت کشیدن او پیدا کرده بود..نصب کردنپرده ها.

کل کل شان سر قد بلند بودن..با اینکـه رادمهر ته دلش می دانست که دلپذیر در جرگـه بلند قد 

هاست ولی حس خوب حرص در آوردن او باعث شده بود که این مسئله را انکار کنــد..

کل کل شان سر بیسکوئیت کاکائویی..آغوش غیر منظره شان..

نمی دانست چه جور حسی بود که دوست داشت دلپذیر را در آغوشش داشتـه باشد و اورا سفت به خود بفشارد..مثل وقتی که دلپذیر کمر درد داشت..رادمهر در آغوش گرفتن دلپذیر را کاری بعید ازخود می دانست ولی برایش غیر ارادی بود..دلش نمی خواست قطره ای اشک او را ببیند..

وقتی دلپذیر می گفت درد دارم به طرز عجیبی خودش احساس درد می کرد..

اشک های گوله گوله اش که می بارید رادمهر را عصبانی می کرد..دلش می خواست بگوید لعنتی اشک نریز..نمی دانست که این اشک ها چه بلایی سر رادمهر آورده اند..

دوباره مرور کرد..حاظر جوابی اش را..سر بازی کردن..و آمــدن فرداد را..

لحظه ای که آن دو با هم از در وارد شدن..رادمهر ثانیه ای حس کرد نفسش گرفت..امـا خودش را بیتوجه نشــان داد..

اینکــه می دید فرداد دور و بر دلپذیر می پلکد اعصابش راد بهم می ریخت.پسره ی عوضی به چه حقی به دلپذیر نزدیک میشد؟!

و امروز که از دلپذیر در خواست کرده بود که همسفر باشند.،رادمهر دیگر تحمل این را نداشت..بدتر انکـه دلپذیر با فرداد رفتار خوب و مسالمت آمیزی داشت.

عصبانیتش به نقطه ای رسیده بود که خیلی محکم بگوید دلپذیر با او می آید.

شده دلپذیر را تنها با یک هواپیمــا می فرستـاد امـا عمرا" این اجازه را به او می داد که با فرداد برود.همان فرداد عقده ای و حســود !

نباید میذاشت فرداد به او نزدیک شود..از ذات پلید او با خبر بود..خصوصـا" دلپذیر که کلا" مدلش این بود

زود با همه صمیمی میشد و خودش را توی دل همه جا می کرد.

نگاهی دیگر به چهره اش انداخت..

موهای فِرَش آشفته از زیر شال سبز رنگش بیرون زده بودن..

لب کوچکش را جمع کرده بود..و خیلی آرام خوابیده بود..از زن عمو شنیده بود که خواب سنگینی داشتـه و دارد..

وصف حالش را از راحیل و رادین هم شنیده بود که چه شیطنت هایی نکرده این دختــر..

از دیر آمدنش سر کلاس و دست انداختن استاد ها و خواب ماندش گرفتـه تا اخراج شدنش از دانشگاه و وساطتت دکتر صالحی و حسی که رادمهر از حرف های صالحی می فهمید..که به دلپذیر علاقه دارد.اوایل بی توجـه بود..برایش فرقی نمی کرد..تازه با خودش می گفت چه بهتر که کسی هست 

امــا تازگیا...خصوصیا از شیراز آمدنشان به این ورخوره ی عجیبی پیدا کرده بود..

با هر قدم نزدیک شدن فرداد به دلپذیر دلش می خواست پسره را خفه کنــد.چند موردی ام که توی دانشگاه شنیده بود از گوشه و کنـار عصبانی اش می کرد.

صدای زنگ گوشی اش بلند شد..سریع برداشت ،مـادر بود.

رادمهر: جــانم مـامان ؟!

دریا خانوم: پسرم،گوشی رو بده دلپذیر..

نگاه سرسری ای به دلپذیر انداخت.

رادمهر: خوابــه مامان.

دریا خانوم: ای جـانم.بیدارش نکـن بزار بخوابـه.دخترم خسته اس.

رادمهر: حالا کارش داشتین؟!

دریا خانوم: نه مـادر خواستم بپرسم اگـه گرسنه این بریم پایین چیزی بخوریم..تو ام موقع رانندگی 

حرف نزنی..تو ماشین ام کلی خوراکی هست.اشکالی نداره.بابات می گـه اگه خسته نیستی فعلا" ادامـه بده.

رادمهر: نه مـامان جـان.خسته نیستم.باید زودتر برسم.از بیمارستان زنگ زدن.

دریا خانوم: باشـه.رادمهر جـان؟!

رادمهر: جـانم؟!

دریا خانوم: پسرم حواست به زنت باشـه.بزار بخوابـه.بد خلقی ام نکـن.خوب؟!

رادمهر مهربان گفت: چشم مادر من .امر دیگه ای؟!

دریا خانوم: سلامتی پسرم.خداحافظتون.

رادمهر طبق عادت همیشگیش بدون خداحافظی : فعلا" .

***

دلپذیـر

با صدای آرومی که زیر گوشم زمزمه می کرد بیدار شدم.

رادمهر: دلپذیـر..پا نمیشی؟! گشنه ات نیست؟!

حس می کردم دستی آروم لابه لای موهای فرم میچرخه و داره موهام و نوازش می کنـه.

اعتنایی نکردم.واقعیت نداشت.

رادمهر: دلپذیر؟! چقدر می خوابی تو خانوم خابالو؟!

یهو چشمام و باز کردم.رادمهر با دستپاچگی دستش و برداشت از لابه لای موهام و دستی به

صورتش کشید.

مطمئنم خودش بود.

با شک پرسیدم: تو بودی؟! موهام و نوازش می کردی؟!

رادمهر : من؟! نــه !

من: پس کی بود؟! توی ماشین که کسی غیراز مـا نیست!

رادمهر :لابد خواب دیدی.پیاده شو بریم پایین می خوایم غذا بخوریم.

اومدم بیرون.ولی مطمئن بودم رادمهر بود که موهام و ناز می کرد.لحنش..لحنی که اینقدر مهربون بودو بیرون اومدن این لحن از زبون رادمهر بعید بود.ولی چون من از چند دقیقه قبل هوشیار شده بودم 

مطمئن بودم که کار خودش بود.

اعنتایی نکردم و اومدم بیرون.

***

دانـای کل

دلپذیر دوباره به خواب رفتـه بود.خنده اش گرفته بود.آخر این دختر چقدر کسر خواب داشت؟!

نیم ساعت کمتر مانده بود تا برسند.یه سمینار پزشکی به آلمـان داشت.برای پس فردا..یکی از دوست های صمیمی اش هم در آلمـان بود..تصمیم گرفته بود از فرصت پیش آمـده استفاده کند وده روزی به آلمـان سفر کنـد.

برنـامه سفر رفتنش با کلاس ها جور بود.چک کرده بود .هیچ کلاسی نداشت.به چند تا تعطیلی ام می خورد که به نفعش بود.

از همان اولی که به ایران آمـده بود با رئیس بیمارستان که از قبل آشنایی داشت و رئیس دانشگاه اتمام حجت کرده بودکه ممکن است از این سفرهای یدفعه ای پیش بیاید.

چون رادمهر باید گه گاهی به بیمارستانی که در انگلستان مشغول بود سر میزد..فرصت خوبی بود الان دانشگاه هم هیچ مشکلی نداشت.اصلا" مگر میشد این همه جذبه را در رادمهر دید وبا اون مخالفتی کرد؟! خصوصـا که معروف ام بود و برای داشتنش سر و دست می شکاندن.همین امر موجب شده بود

تا کسی جرات حرف زدن نداشتـه باشد.امـا رادمهر هیچ وقت از این شهرت استفاده نکرده بود.

تنها نگرانی ای که داشت به خاطر دختر کوچولوی شیطان و سرتی بود که کنارش به خواب رفتـه بود.

نمی دانست جدیدا" چرا اینقدر نگرانش می شد.

نمی خواست او تنها بماند.دیروز با مادرش صحبت کرده بود .دریا خانوم هم با خوشحالی پذیرفتـه بود.حتی خودش زودتر از رادمهر پیش قدم شد.رادمهر هم سفارشات زیادی به مادرش کرد..

که مراقب او باشد.وصبح برای دانشگاه رفتن اورا بیدار کنـد.و در کل نگذارد که به دلپذیر سخت بگذرد

سفارشات رادمهر که بیشتر میشد.لبخند های دریا خانوم هم عمیق تر میشد.

چه ذوقی کرده بود.که رادمهر به دلپذیر توجـه می کنـد.انقدر خوشحال بود که حد نداشت.انگار که رادمهر به این باور رسیده بود که دلپذیر همسرش است.

وقتی دریا خانوم از او پرسیده بود که به دلپذیر حسی پیدا کردی که اینقدر نگرانشی ؟!

رادمهر با همان جدیت گفتـه بود :اون پیش ما امانتـه،باید مراقبش باشیم.هیچ علاقه ای در کار نیست.

دریا خانوم لبخند مادرانه ای زده بود.

پسرش را اگر نمی شناخت که به درد جرز دیوار می خورد.

میدانست رادمهر به دلپذیر حس پیدا کرده،امـا خودش متوجـه نشده یا به خاطر غرورش سعی در پنهان کردنش دارد.

باید صبر میکرد.

کم کم داشتند به خواسته ی خودش و گیتی و احسان و حسام نزدیک میشدند.

علاقه مند شدن رادمهر و دلپذیر به هم!!!

به خیابان خانه نزدیک شدند.

ماشین حسـام خان کمی جلوتر پارک کرد.

فرداد و خانواده اش که زودتر خداحافظی کرده بودند.

رادمهر مماس با ماشین آقا حسام پارک کرد.

آقا حسام: پسرم بیاین بریم خونـه.

رادمهر: ممنون بابا،دلپذیر خوابـه.

گیتی خانوم لبخندی زد و گفت: این دختره رو ولش کنی فقط می خوابـه.

احسان: از بچگی همینطور بود.

دریا خانوم: قربون دخترم برم.چیکارش دارین.بذارین بخوابـه.رادمهر مامان بیدارش نکنیا! رسیدین خودت ببرش بالا.

با این حرف دریا خانوم..گیتی خانوم لبخندی زد و هر دو نگاه معنی داری به هم انداختند.

رادمهر سری تکان داد،برای پرند که با دستان کوچولواش دست تکان می داد،دستی تکان داد.

در دل قربان صدقه ی پرند رفت.عاشق بچه ها بود..

تک بوقی که زد باعث شد حسین آقا در را باز کند.ماشین را به داخل برد.

دلپذیر خواب بود.باید بیدارش می کرد.

نا گهان یاد جمله ی مادرش افتاد."رسیدین خودت ببرش بالا..بیدارش نکنیا"

پیاده شد.در را باز کرد..آرام دستش را به دور کمر دلپذیر پیچید..با دست دیگرش پاهایش را گرفت و خیلی آرام از ماشین بیرون آورد.

شالش از سرش افتاده بود.گیره ی سرش شل شده بود.با هر قدمی که رادمهر بر می داشت موهای فر و پیچ و تاب دارش تکان می خوردن..سرش را محکم به سینه چسباند.حس خوبی که از آغوش گرفتن دلپذیر داشت را دوباره پیدا کرده بود.دوست داشت تکیه گاهش باشد.

به در حال رسید.گلاب خانوم در را باز کرد.سلامی داد.رادمهر با سر جواب داد..

گلاب خانوم نگاهی به دلپذیر انداخت که همانند یک بچه در آغوش رادمهر به خواب رفتـه بود.

لبخند معناداری زد.

رادمهر بی توجـه به سمت پله ها رفت.

دلپذیر تکانی خورد.چینی به پیشانی اش داد،و تیشرت رادمهر را چسبید.

نوک انگشتش با سینه ی رادمهر بر خورد کرد.رادمهر لحظه ای حس کرد نفسش رفت.

تمام طول راه به چهره اش خیره شده بود.قشنگ تر از او را دیده بود ولی زیبایی مینیاتوری و دست نخورده ی او به اضافه ی صورت معصوم و موهای فرش وآن چال گونه ی راستش باعث شده بود خیلی دوست داشتنی شود.

در اتاقش را باز کرد.تمام دکور به رنگ یاسی و بنفش بود.

به سمت تخت خوابش رفت..نگاهی به دلپذیر انداخت که همچنان تیشرتش را چسبیده بود.دلش نمی آمـد او را روی تخت بگذارد.

آرام او را روی تخت گذاشت..شالش را که دور گردنش پیچیده بود آرام باز کرد و در آورد.

خواست مانتوی بهاری اش را در بیاورد که پشیمان شد.به فکر جیغ جیغ های بعد از بیدار شدن دلپذیرافتــاد.پتو رو رویش انداخت.چراغ را خاموش کرد.خواست برود..پشیمان شد..عقب گرد کرد.

روی صورتش خم شد..جز جز صورتش را از نظر گذارند ..سرش را جلوتر برد و آرام لبهایش را روی پیشانی دلپذیر گذاشت و نرم و آهسته بوسید.بدون اینکه نگاهی به او بندازد با سرعت از اتاق خارج شد.

***

دلپذیـر

خستـه و کوفتـه از دانشگاه برگشتـم.دانشگاه که اوضاعش تق و لق بود ولی جواب آزمونی رو که برای ورود به بیمارستان برای کار آموزی و همکاری با پزشکا داده بودیم اومده بود.نفر اول پریـا،دوم،من..

سوم شادی وبعدش سعید و ساناز الهام ام که قبول نشده بود.میدونستم قبول میشم.ولی مشکوک بودم به پریـا .میدونستم بازم پای پارتی بازی وسطه ،چون پریا زیاد اهل درس نبود.امروزم کلی پز اول شدنش و داد.ولی من اصلا عین خیالم نبود.چون میدونستم با پارتی اول شده و اگه این پارتی نبود 

اول شدنـم حتمی بود.

شادی خیلی حرصش گرفتـه بود.خصوصـا وقتی با غرور راه می رفت و قیافـه می گرفت.

یکی از پسرا بهش تیکه پروند که اگـه خیلی زرنگی یه بار بشین درس بخون و نمره بیار اون وقت بیاپزش و بده نه الان که به لطف بابا جونت تمام "اولین" های دانشگاه و از آن خودت کردی.

پریا ام با خشم جواب پسر و داد و گفت این حرفش و بی جواب نمی ذاره و باباش و به جون پسره می اندازه.

کلا" اونـایی که قبول شده بودن ده نفر بودن.آزمون سختی بود ولی دانشگاه گفته بود که بازم از این آزمون ها برگزار میشه.

یه چیزی از دیشب تو ذهنم بود،اینکه موقع برگشـن من همش خواب بودم.تا جایی که یادم ام میاد

بیدار نشدم.اصلا" خوابم سنگین بود .پس کی من و آورده بالا توی اتاق خودم؟!

از صبح که بیدار شده بودم و رفتم دانشگاه این سوال توی ذهنم بود.کار رادمهر که نمی تونست باشه یعنی اصلا بهش فکر ام نمی کردم.امـا بازنگی که زن عمو بهم زد مشخص شد که در کمال تعجب رادمهر منو بغـل کرده و بالا آورده.

زن عمو ما بین یکی از کلاسام باهام تماس گرفته بود.گفت که وسایل مو جمع کنم و برای ده روز برم خونـه ی اونــا.

من که اصلا از هیچی خبر نداشتم از زن عمو پرسیدم.زن عمو تعجب کرد که چرا رادمهر چیزی بهم نگفته.نمی دونـه من تمام طول راه و خواب بودم و بعدشم دیگه رادمهر رو ندیدم.

رادمهر قرار بود که به خاطر یه سمینار پزکشی و یه سری کارای شخصی یه سر آلمـان و لندن بره.نمی دونـم چی شد.ولی وقتی زن عمو این حرف و زد به جای اینکـه خوشحال بشـم از این که یه مدت از دست خلاص میشم ناراحت شدم.یه حسی بود! حسی که دوست نداشت رادمهر از ام دور 

بشـه.میخواستم باشـه.به این بودنش احتیاج داشتـم.اصلا" نمی دونـم چم شده بود! ازم بعید بود!

ناراحت و پکر شدم!

زن عمو می گفت رادمهر کلی سفارش من و کرده و گفته مراقبم باشن! حتی می گفت رادمهر خیلی تا کید کرده.یه احساس خوبی بهم دست داد.اینکه براش مهمم.حواسش هست.به همه چی.اینکـه تنها نباشم.تو این خونـه دردندشت.

سفارش میکنـه که مراقبم باشـن.خوشحال شدم.ذوق کردم.دوست داشتم این توجه رو از طرف رادمهر.تو این مدت خوب فهمیده بودم.که با وجود غد بودنش و مغرور بودنش ولی خوبی زیاد داره.

موقعی که خوشحالی میخواد حرصت و در بیاره ولی موقعی که ناراحت و غمگینی میشـه تکیه گاه تحواسش جمع توئه.این یکی از بارزترین خصلت های رادمهره.

امروزام کلاس داشتـم.پرواز رادمهر ساعت یازده بود..کم دیده بودمش تو این مدت..هم اون سرش شلوغ بود هم من !بیمارستـان و مطب یه طرف..سمینا رو کارای شرکت داروسازی ام یه طرف..رادمهرداشت به همراه یکی از دوستـاش شرکت دارو سازی ای رو تاسیس می کردن..نصف بیشتر سرمـایه

از رادمهر بود و کار و بقیه چیزا از شریکش..این اطلاعات و خودم نمی دونـستم..بودن در کنار زن عمو کلی اطلاعات به من منتقل می کرد.تا ساعت یک کلاس داشتـم از دانشگاهم مستقیم قرار بود برم خونـه ی عمو اینـا،ولی این وسط این دل صاحاب مرده ام آروم نمی گـرفت.بد طاقت شده بود..خــدایــا من چــم شده؟!

نکـنه دارم عاشق کسی می شـم که ازش متنفر بودم؟!

شادی: نبینم دلی خـانوم پکـر باشـه !

من: شادی حوصـله ندارم!

شادی: تو که خوب بودی!چت شد یهو؟!

کلافه نگاش کردم: خودمم نمی دونـم! سردرگمم!

شادی مشکوک نگام کرد: اتفاقی نیوفتـاده کـه؟!

من: نه چه اتفاقی؟!

شادی: دلپذیر..تو یه چیزیت شده،مثه همیشـه نیستی.

سرم و انداختم پایین.راست می گفت حتی دوم شدنم ام باعث نشـده بود تا ذره ای خوشحال شم.

امروز ام دوتا کلاس با صالحی داشتیم.

نگاه های خیره اش کلافه ام می کرد.اعصاب آرومی نداشتم.

شادی ام مدام ازم می پرسید چـته.

من: رادمهر قراره بره آلمــان

شادی یهو از این جملـه ی ناگهــانی ام نگام کرد و گفت:آلمــان؟!واسـه چی؟!

من: سمینار پزشکی داره و یه سری کارای اداری و شخصی

شادی مشکوک بهم خیره شد و بعد انگار چیزی فهمیده باشـه گفت: نگو که به خاطر رفتن رادمهره که اینقدر پکرو بی حوصلــه و بی قراری..

من: نه اصلا" ربطی به رادمهر نداره.

شادی بامزه نگام کرد و گفت: دلپذیر میدونی از کی میشناسمت؟! پس لازم نیست که پنهون کنی.

من: نمی دونم چم شده شادی.انگـار یه چیزی کم دارم.

شادی مهربون نگام کرد و گفت: داری بهش حس پیدا می کــنی !به رادمهر!

یهو با این جمله اش سرم و آوردم بالا: نـه امکـان نداره.من ازش متنفــرم. 

شادی دستم و گرفت و ازبلندم کرد.با هم اومدیم بیرون..روی یکی از صندلیــا نشستیم..

شادی آروم گفت: دلپذیــر..تو ازش متنفر نیستی..این و خودت خوب میدونــی..تو داری بهــش حس پیدا می کنـی..دلپذیر ..رهاش کن قلبت و !بذار اگـه دوس داره عاشق بــشـه..اینقدر ام نگـو که ازش متنفر نیستی..اون داره ازت دور می شـه و تو ناراحتی..این یعنی ازش هیچ تنفری نداری.

حرفای شادی باعث شده بود بیشتر فکر کنـم.تمام طول راه وداشتم فکر می کردم.

پیاده روی می کردم.خستـه که شدم یه ماشین گرفتم و به سمت خونـه عمو حرکت کردم.

وسیله ها و لباسام و اونجـا برده بودم. من: مــامــان..

زن عموبرگشت عقب و دست از کار کشید به مامان گفتنم لبخند شیرینی زد و با مهربونی گفت: جـان مامان ؟!

من: میشـه برام یکم از ماجرای بابا بزرگ و قول و قراری که واسـه ازدواج ما گذاشتین تعریف کنین؟!زن عمو روی مبل کنـارم نشست و به صورتم خیره شد و گفت: باشـه..تعریف می کنـم..امـا تو چرا

کنجکاو شدی دخترم؟! توکه همیشـه از این بحث ها فراری بودی؟!

سرم و از شرمندگی پایین انداختم.

یادم نمیره چقدر برخوردام زشت بود.بازم همه صبوری کردن و تحمل..!

زن عمو :صمیمیت بین حسـام و احسان..زبان زد عام و خـاص بود..و همینطور علاقه ای که به آقـا جون داشتن.آقاجون و مادر جون ام بهشون افتخار می کردن..آقـا جون با پدرم اشنایی داشتن..اون موقع ها مثله الان نبود..رابطـه ها گرم و صمیمی بود..رفت و آمـد داشتیم..تو این بر خوردا منم حسام و 

میدیدم و کم کم ازش خوشـم اومد..کم کسی نببودن و البتـه حسود ام داشتن..ود..تیپ و قیافـه اش..اخلاق و تحصیلاتش و خانواده ی اصلیش باعث میشد دخترای زیاد ی دور بر حسام بگردن و البـته حسام..این دو برادر کلا" نمونـه بودن.

وقتی درسم تموم شد یه روز خبر دادن که آقـای آریافر بزرگ تاجر معروف اومده خواستگاری من که بچه ی آخـری بودم..البتـه پدر منم کم کسی نبود..

یا بازار فرش فروشی بزرگ داشت که با حاج علی پدربزرگ تو و پدر گیتی اداره اش می کردن..خلاصـه جواب مثبت دادم و عروسی کردیم..زندگی خیلی شیرینی داشتیم..بعد از چند سال خدا رادمهر و بهمون داد ..زندگی مون شیرین تر شد..خبرای عاشق شدن احسان پیچیده بود..که عاشق

گیتی دختر حاج علی شده..من و گیتی که از قبل دوستی صمیمانه ای داشتیم و از جیک و پوک هم با خبر بودیم.

هم من می دونستم که اون احسان و دوست داره و هم اون می دونست که حسام و دوست دارم..خدارو شکر که حسام ام عاشقم بود و زندگی آرومی داشتیم..آقا جون رفتن خواستگاری گیتی برای احسان..گیتی همزمان یه خواستگار دیگـه ام داشت..حاج علی میخواست گیتی و به اون بده..

امـا وقتی صداقت احسان و قول هایی که داد براش روشن شد با ضمانت آقـا جون با ازدواج گیتی و احسان موافقت کرد.

حالا دیگه رابطه ام با گیتی بیشتر از قبل بود..جاری شده بودیم..بدون هم دیگه اموراتمون نمی گذشت حسام و احسان ام بدون هم جونشون در می رفت..

رادمهر که هفت سالش شد تو به دنیـا اومدی..اونقدر شیرین و خواستنی بودی که حسام بیشتر از رادمهر دوست داشت..رادمهر ام همیشه دور برت بود..نمی ذاشت کسی غیر از خودش به تو نزدیک شه..از همون اولشم این پسره مغرور بود..!

با این حرف زن عمو هر دومون خندیدیم..

زن عمو ادامـه داد:آقـا جون بلافاصلـه تو و رادمهر و شیرینی خورده ی هم کرد.چیزی که حسام و احسان از ته قلب می خواستن..اینکـه روابط نزدیک و برادرانشون هیچ وقت به هم نخوره..و به هم نزدیک تر بشن..امـا اون زمـان نمی دونستن که نظر شما دوتا هم مهمه..خصوصـا دور شدن رادمهر

و زندگی کردن خارج از ایران یه سری اخلاق های خاصی رو به اون داد.

زن عمو نگام کرد و گفت: دلپذیر ..من می دونـم که تو چقدر از اینکـه با کسی که دوسش نداشتی ازدواج کردی ناراحتی..اینکه توی آینده ات هیچ نقشی نداشتی..و همه چیز از قبل برات تعین شده..

تو نمی دونـی که من و حسام و گیتی و احسان چقدر اعصاب خوردی داشتیم تو این مدت..همه میدونیم که شمـا دوتا همدیگر و دوست ندارین..بهم علاقه ندارین و این بودنتون فقط و فقط به خاطرماست..دلپذیر جـان..دختر قشنگـم..ما هممون ناراحتیم..از اینکه سر خودتصمیم گرفتیم..فکر کردیم 

با مرور زمان شمـا بهم علاقـه مند میشین..ولی رفتن رادمهر باعث شدن شمـا دور بشین و کم کم همیدگر و یادتون رفت..رادمهر ام سنی نداشت..دوست داشت درس بخونـه..پیشرفت کنه..این که دکتر بشـه و به دیگران کمک کنـه همه ی فکر هایی بود که توی سرش می چرخید..دوست داشتم.....

پسرم پیشرفت کنـه و لی این دوری همه چیز و بهم ریخت..همه چی رو به دست سرنوشت سپردیم

رادمهر با سرعت درس می خوندو از پلـه های ترقی بالا می رفت..و این باعث شده بود زودتر از همسن های خودش به موفقیت دست پیدا کنـه و پیشرفت کنـه..این که اون الان تو این سن بیست و هشت سالگی یه جراحـه موفقه..همش به خاطر تلاش و پشتکار خودشـه..درستـه دخترهایی بودن

توی زندگیش ..می اومدن و می رفتن.ولی رادمهر مغرور بود.به هر کسی محل نمی داد..میدونستم

با چند نفری دوست شده..خیلی ها دور و برش بودن..و این ترس من و بیشتر می کرد..مخصوصـا که ایران هم نبود..ولی رادمهر کمتر به حاشیه توجـه می کرد..از این طرف تو هم روز به روز بزرگتر می شدی..خانوم تر و خوشگل تر..میترسیدیم..من و حسام..این که نکنـه تو دلت و ببازی..و به کسی

علاقه مند بشی..درسته این نهایت خودخواهی ما رو میرسونـه..!!! ومـا بابتش شرمنده ایم..!

دخترم..رادمهر اونقدر ام بدنیست..درسته مغرور و قد یه دنـده اس..امـا قلب مهربونی داره..دلسـوزه..میدونی تا حالا چند تا جراحی رو بدون اینکـه پولی بگیره انجام داده..همیشه هم تو ی لندن و هم از وقتی اومده ایران پول میرزه واسه بچه های بی سرپرست..گاهی بهشون سرمی زنـه..

من حق می دم به هر دوتون..امـا خواهشی که دارم اینه که بیشتر در موردش فکر کن..شمـا دوتـا مکمل همین..خیلی بهم میـاین..میدونی این حرف و تا حالا چند نفر به من زده؟! همیشه می ترسیم..من و گیتی..که چشمتون نزنن..میدونی چقدر حسود دارین؟! هر لحظه منتظرن زندگی شما دوتآ بهم بخوره..خیلی ها منتظرن..دخترم..زیادی حرف زدم..ولی ازت می خوام روی رادمهر فکر کنی..اخلاقش..رفتارش..و خلاصه همه چیش..شاید دیدی..

زن عمو باقی حرفش و خورد و چیزی نگفت..داشتم حرفاش و تو ذهنـم حلاجی می کردم..

نیاز داشتـم به فکر کردن..مخصوـا الان..که فکر می کردم رادمهر انقدرام بد نیست..فقط مشکل اینحا 

اینجا بود که ما همو انتخاب نکردیم..بلکه برایم هم انتخاب شدیم.

***

پنج روز بود که از رفتن رادمهر می گذشت..خیلی فکر کرده بودم تو این پنج روز..احساسات مختلف داشتـم..ولی اعصابمم به شدت خورد بود..یه خوره ای به جونـم افتاده بود..از وقتی که فهمیده بودم فریان ام با رادمهر می ره آلمـان..دوست نداشتم اینقدر به رادمهر نزدیک باشـه..هرچند چند سال 

نزدیک هم بودن ولی الان شرایط رادمهر فرق می کنـه..همش تصویرهای مختلف توی ذهنـم می اومد اینکـه رادمهر و فریان دست هم و گرفتـه باشن..توی بغل هم باشن..نمی دونـم چرا این فکر ای بد به ذهنـم هجوم آورده بودن..راحیل ام خیلی عصبی بود..به زن عمو می گفت که چرا گذاشته که

فریان با رادمهر بره.اون دختره ی کنـه رو!

داشتم توی حیاط ساختمون قدم میزدم..بارون شروع به بارش کرده بود..عاشق زیر بارون رفتن بودم..

ولی اینقدر یهو شدید شد که آدم درجـا خیس می شد.

کلاه سویشرتم و پوشیدم و تند تند به سمت ساختمون دوییدم.

زن عمو با هول داشت می اومد سمتم:عزیزم خیس نشدی؟!بیا این حوله رو بگیر بدنت و خشک کــن 

یه وقت سرمـا نخوری..بگیرش عزیزم.

حوله رو از زن عمو گرفتـم و صورتم و باهاش خشک کردم.

زن عمو با نگرانی پرسید: دلپذیـر..خوب نیستی این روزا..چیزی شده؟!

سرم و انداختم پایین و آروم گفتم: نـه مامان..نگران نباشین !

زن عمو: پس چرا این قدر غمگینی؟!

من: یکم بی حوصلـه ام.برم لباسامو بپوشم الان مامان اینا میان

سریع از اونجـا دور شدم..رفتم تو اتاق بالا..یه بلوز مخمل آبی رنگ با یه شلوار مشکی برمودا پوشیدم

موهامم آزاد گذاشتم دورم..حوصله ی آرایش نداشتم ..به پنجره زل زدم..هوا بارونی بود..و غمگین..

پنجره رو بازکردم..قطره های درشت بارون به صورتم می خورد..کم کم اشکـام چکید

تو هر شهر دنیا که بارون بیاد

خیابونی گم میشه تو بغض و درد 

تو بارون مگه میشه عاشق نشد 

تو بارون مگه میشه گریه نکرد

مگه میشه بارون بباره ولی

دل هیچکی واسه کسی تنگ نشه

چه زخم عمیقی توی کوچه هاست

که بارون یه شهرو به خون می کشه

تو هرجای دنیا یه عاشق داره ،

با گریه تو بارون قدم میزنه

خیابونا این قصه رو میدونن ،

رسیدن سر آغاز دل کندنه 

هنوز تنهایی سهم هر عاشقه

چه بارون تلخی داره زندگی

با یه باغی که عاشق غنچه هاست

چجوری میخوای از زمستون بگی

یه وقتا یه دردایی تو دنیا هست که

آدم رو از ریشه میسوزونه 

هر عشقی تموم میشه و میگذره 

ولی خاطرش تا ابد میمونه

گاهی وقتا یه جوری بارون میاد

که روح از تن دنیا بیرون میره 

یکی چتر شادی شو وا میکنه ،

یکی پشت یه پنجره میمیره

با شنیدن این آهنگ هق هق کردم..هنوزم خودمم درد مو نمی دونستم..من چم شده..من لعنتی؟!

یعنی عاشق شدم؟! یعنی دلتنگ شدم؟!

"مگـه میشه بارون بباره ولی دل هیچکی واسـه کسی تنگ نشـه؟! "

چشمام کاسـه خون شده بود..

صدای زنگ در و شنیدم..احتمالا" بابا اینـا بودن..سریع رفتم سمت دستشویی..آب سردی به صورتم 

پاشیدم..صورتم و خشک کردم..شاید تا حالا زن عمو حال و اوضـاع مو گفته بود..یعنی به احتمال زیادگفتـه بود.

صورتم و خشک کردم..روی میز آرایش نشستم و کمی آرایش کردم..با این وضع نمی دونسـم برم 

بیرون..زن عمو بنده خدا کـه مقصر نبود..این من بودم که هنوز تکلیف ام با خودم مشخص نبود..

مامان:رادمهر کی بر می گرده عزیزم؟!

دوباره یادش افتـادم،اصـلا چیزی هست که من و از یادش ببره این روزا؟!

من: پنج روز دیگـه..

مامان: یه سر به ما ام بزن.

دلنـاز: خانوم چسبیدن به مادر شوهر عزیزشون و دیگه یادی از ما نمی کنن.

زن عمو: نه عزیزم این چه حرفیـه.من نذاشتـم که عروس قشنگم از پیشم بره..علاوه بر اینکـه عمووقتی بر می گرده باید اول دلپذیر و ببینـه.

رادین: بلـه دیگه..نو که میاد به بازار ..کهنـه می شه دل آزار..از وقتی دلپذیر اومـده اینجـا دیگه مامان و بابا سراغی از من نمی گیرن..من که یه دقه دیر می کردم مامان فورا" زنگ می زنـه..کجایی...

چرا دیر کردی..زود بیا..الان من یه روزام نیام خونـه عین خیالشون نیست..من الان احساس کم دیده شدن دارم.

همه با حرف رادین خندیدن.عمو به شونـه رادین زد و گفت: پسر حسودی نکـن !

رادین : بـا بـا گاهی که میشینم و با خودم فکر می کنـم می بینم که من اصلا" هیچ شباهتی به شما و کلا" این خانواده ندارم.بابا راستش و بگین..من پسر شماام یا نـه؟!

همه خندیدیم.

عمو گفت: نه تو پسر من نیستی..بچه که بودی از سر راه پیدات کردم..گفتم ثوابه بذار این بچه به نون و آبی برسـه.

رادین با حرص گفت: بابـا

عمو در جوابش گفت: جـانِ بابا؟!

عمو ام خوب بلد بود که حرص در بیاره.

راحیل اومد کنـارم نشست.پرند و داد بغلم و آروم گفت: دلپذیر تو یه چیزیت شده آره؟!

همینم مونده بود که راحیل بگـه من چیزی م شده.سرم درد می کرد..دوست داشتم تنها باشم..بشینم و فکر کنـم ..به رادمهر.!

راحیل بهم نگاه کرد با ناراحتی گفت: میدونـم ناراحتی..منم بودم ناراحت می شدم..آروم باش دلپذیراین روزا خیلی عوض شدی..مثله همیشه نیستی..همش تو فکر می ری..حتی مامان و بابا و رادین ام میدونن..دلپذیر..باهام حرف بزن.

سرم و انداختم پایین..ببین چقدر ضایع کرده بودم که همه فهمیده بودن.

من: من هنوز خودمم نمی دونـم چم شده..گیجـم..سردرگمم..کسل ام..دوست دارم تنها باشـم..و فقط فکر کنـم..انگار گم کردم چیزی رو..راحیل من هنوز خودم نمی دونـم چم شده..نمی دونـم..

راحیل مشکوک نگاه کرد.با هر حرفی که میزدم چشماش برقی می زد و حس کردم ذوق کرده.

راحیل: میشه بیشتر بگی؟!..به رادمهر ام فکر می کنی..حس می کنی از وجودت چیزی کم شده؟!اینجـا هستی و لی فکرت جای دیگـه اس؟! 

با حیرت نگاش کردم..اون از کجا می دونست و از ذهن من خبر داشت.

من:آره ولی تو از کجا می دونی؟!

راحیل شاد نگام کرد..ذوق کرده بود..پرندام توی بغلم دست و پا می زد..به خودم فشردمش و 

بوسیدمش..یهو دیدم راحیل گونه ام محکم بوسید و گفت:گلی به خـدا !

وا..این دیگه چش شد؟! یعنی چی؟!

تا آخر شب می دیدم که راحیل یه جوری نگام می کنـه حتی چند بارم خواست یه چیزی بگـه ولی نگفت..بابا دستشو دور شونـه ام حلقه کرده بود.

بابا: دخترم وسایلت و جمع کـن یه چند روزی ام پیش مـا بمون..کلی باهات حرف دارم.

سری تکون دادم.خودمم همین تصمیم و داشتم نیاز داشتم که فکر کنـم .ودور باشـم از اینجـا وهر چیزی که باعث میشد یادش بیوفتم..یاد رادمهـر.

آخر شب یه سری وسیله ها مو جمع کردم.

زن عمو: دخترم بازم بیا اینجـا دلمون تنگ میشه برات.

عمو گونـه ام و بوسید و با مهربونی گفت: خدارو شکر می کنـم..که تو با رادمهر ازدواج کردی.

همه از لحن مهربون عمو لبخندی زدن.

رادین: زن داداش سر دوروز خودم میام دنبالت.

دلنـاز: نه خیرم..دلپذیر باید کلی پیشمون بمونـه..حرف نباشه.

رادین: نع..من میام دنبالش

دلنـاز: من نمی ذارم.

رادین: نذاری ام میام.قدرت من بیشتره.

دلناز با حرص گفت: اِ ..رادیــن..!

رادین انگار با شنیدن صداش از زبون دلنـاز یه جوری شد.حض کرد..نگاه شیفته ای بهش انداخت وچیزی نگفت.

***

با بهت و ناراحتی به عکسای تو دستم نگاهی می کردم..دهنـم باز مونـده بود..اشکام گولـه گولــه می ریختن..نیم ساعت بود..

تو ی حیاط زیر یکی از درختآ نشسته بودم..رادمهر تو با من چیکـار کردی؟!

دونـه دونـه عکسا رو از اول شروع کردم به دیدن..

صبح یه بسته رسیده بود به دستم..آدرس ننوشته بود ..امـا چند دقیقه بعدش یه اس ام اس رسید از طرف فرداد..برادر فریان..اینکـه این عکسا رو ازشون تو آلمـان گرفتـن..هر جایی که با هم رفته بودن دست تو دست هم..اینکه فرداد خودشم عصبانیه..که خواهرش با رادمهر..شوهر من ..ریخته روهم

اینکـه نگرانه..به خاطر من..ناراحته..ولی خواسته چشم منو باز کنـه..به روی واقعیت..با این که ناراحت میشم.ولی حداقل تکلیف ام با خودم مشخصـه..فرداد نوشته بود که هرجا به کمکش احتیاج داشتم دریغ نکنم..توی هر روز و هر ساعتی.

ولی من تنهـا توجه ام به این عکسا بود..به رادمهر بود..به عشق نوپایی که داشت شکل می گرفت..چند تا عکس رادمهر و فریـان بود که باهم بیرون رفته بودن..توی پارک..پاساژ حتی سمینار ..

دست تو دست هم..خوشحالی ای که توی چشمای رادمهر می دیدم..ذوقی که از حرکات فریان میشد حس کرد..

امـا ضربه ی اصلی رو آخرین عکس بهم زد..نه این صمیمیت نه این بغل کردنـا که می دونستم براشون عادی ترین چیزه..

عکس آخر..عکسی که اشک من و در آورده بود..باعث شده بود لحظه از گریه دست نکشم..

عکسی که رادمهر و فریان همو بوسیده بودن!!!!

فریان با یه تاب قرمز رنگ بود و رادمهر با پیرهن آبی..دستشو دور کردن رادمهر حلقه کرده بود..چشماش و بستـه بود..رادمهر ام دو طرف کمر فریان و گرفته بود..و چشماش نیمه باز بود..

فریان لبای رادمهر و چسبیده بود..و موهاشم دورش باز بودن..بایه شورتک کوتـاه..پیراهن رادمهر ام دکمه هاش باز بود و عضلاتش و به خوبی به نمایش گذاشته بود..!!!!

رادمهر تو با من چیکارکردی بی انصاف..هـان ..منی که تازه فهمیدم به توی لعنتی علاقه مند شدم..دوست دارم..می خوامت..

من با این علاقه ی نوپـا م چیکار کنـم حالا..خدایــا..یعنی من و لایق دوست داشتن ام نمی بینی..؟!خدایا..من که تازه عاشق شده بودم..طمع شو چشیده بودم..تازه فهمیدم..دقیقا چند روز بعد از این که باید علاقه من بشم باید بفهمم که رادمهر فریـان و بوسیده؟! چرا؟! خدایـا دلم پره..نمی خوام..

من این علاقه رو نمی خوام..امـا دست خودم نیست..یادم میاد..تک تک لحظاتمون و ..ثانیه ها مون و که باهم بودیم..کل کل کردنامون..حرص دادن هم دیگـه..وسایل خونه باغ که دوتامون با همکاری هم چیدیمش..کمردرد من..بغل کردنم..دلداری دادنـم..که باورمم نمی شد..بیسکوئیت خوردنمون..

و افتادن اتفاقی مون روی هم..همش از جلوی چشمام می گذشت الان هشت ما می گذشت ..ازازدواجمون ..من شاید توی دوسه ماه اخیر به رادمهر علاقه منـد شده بودم..گاهی خودم حس می کردم..اینکـه ازش منتفر نیستم..و این سراغازی بود برای یه علاقـه.

خدایــا چرا الان؟!

من تحمل ندارم..تحمل یه شکست و..دیگه مطمئنم..اینکه رادمهر فریان و دوست داره..چون بوسیده اتش..اینکه به من حتی فکرام نمی کنـه..من تو زندگیش یه موجود اضافی ام..

حرفای خودش..اینکه منتظره..تو یه فرصت از من طلاق بگیره..و بره سراغ زندگیش..اره ..که بره با فریان ازدواج کنـه..اون وقت تکلیف من چی میشه خــــــدا..تکلیف این دل لعنتی مـن..که تازه حس کرده..خواستن و..علاقه مند شدن و..

در عشق نشانه اي ز اندوه نبود

آرامش عشق را نگاه تو ربود

با دیدن چشم هاي خیسم پیداست

عاشق شده ام ، به کوري چشم حسود ...

چشمام دوباره هوای گریه داشت..همه چی از این سفر لعنتی رادمهر شروع شد..

سفر شروع فاصله است 

بازم دلم شکست

دوباره رفت و عکسش اینجا روبروم نشست

بجز یه بغض بی صدا 

ازم چی باقیه

جدایی راحت و آشنایی اتفاقیه 

به جای هر دومون عذاب میکشم 

خدا میخواسته این جوری من عاشقت بشم

بدون تو ببین که حال من بده

مگه بلایی مونده که سرم نیومده

تو لااقل منو به دست شب نده 

درسته یا غلط خودت بگو به من 

تو بودی و چه غصه ها کشیده قلب من

من از تو دلخورم ، حواس تو کجاست 

که این همه هوای گریه بین ما دوتاست 

خودت بهم بگو که شاید اشتباست 

یه عمر چشای من به در

همیشه منتظر نشسته خیس و بی صدا

تو یه عمر نبودی و نشد

که حس ما دو تا

دوباره ساده باشه مثل اون روزا 

به جای هر دومون عذاب میکشم 

خدا میخواسته این جوری من عاشقت بشم

بدون تو ببین که حال من بده 

مگه بلایی مونده که سرم نیومده 

تو لااقل منو به دست شب نده 

درسته یا غلط خودت بگو به من

تو بودی و چه غصه ها کشیده قلب من

من از تو دلخورم ، حواس تو کجاست 

که این همه هوای گریه بین ما دوتاست 

خودت بهم بگو که شاید اشتباست

سفر/ندیـم

آهنگی که وصف حال من بود..دلی که شکسته و غمگینه..بغض داره..اینکه نمی دونـم درسته یاغلط..این علاقه..حــــال بدِ مــن..دلخوریم..اصلا" شاید"خدا می خواسـته من اینجوری عاشقت بشـم"

***

فردا قرار بود رادمهر بیـاد..برگشته بودم خونـه ی عمو اینا..به خواسته ی زن عمو..دلم تنگ بود براش..قلبم می تپید براش..

شوق و ذوقی که داشتم به خاظر اومدنش زیاد بود..با وجود دونستن اینکـه رادمهر مال من نیست..

گله داشتم از خـدا..که چرا محبت اش و تو دلـم کاشت..چـــرا..!

امـا باید با خودم کنار می اومـدم..من دلپذیر بودم..مغرور بودم..نبـاید بروز می دادم..نبــاید می ذاشتم بفهمـه..که آخرش من باشم که ضربـه می خورم..

بهونـه آورده بودم..که نمیام استقبال..طاقت دیدن شون و باهم نداشتـم..تمی تونستم..

راحیل دیروز بهم گفت که از اون عکسا یه بسته ام برای اون اومده.

خیلی عصبانی بود..میگفت روزبه ام اعصابش خرابـه.همش من و دلداری میداد..انگار می دونست که دوسش دارم..هر چند که خودم دیر فهمیدم..!

میگفت روزبه گفتـه نمیذارم اینجوری پیش برن..اینکه فریان مورد داره..دستش و رو می کنـه..

راحیل دوروز نرفته بود سرکار..جالب بود..همه طرف من بودن..امـا اونی که من میخواستمش نـه!

ولی من محکم بودم..قوی بودم..نباید میشکستم..یا به رادمهر می رسیدم یانـه..امـا حقیر نمیشدم..منم غرور دخترونـه داشتم..!

بااین حـال این دل بی قرار من برای دیدنش ثانیه شماری می کرد..تو این مدت فیلم عروسی مون ام به دستم رسیده بود..انگار همه چی دست به دست هم داده بود ..اتفاقای خوب وبد..چند بار نگاه کردم فیلم و..من چطور می تونستم از رادمهر منتفر باشـم..میگن فاصله ی بین عشق و نفرت فقط خیلی کمـه..چشمای مغرورش..ابروهای پرپشتش..قد و قامت روفرمش..دلم تنگ شده بود حتی برای اون اخم قشنگش..

زیر و روشده بودم..منی که ازش متنفر بودم..از خودش و اخم کردنش..وشخیت مغرورش.

***

رادمهر ساعت 7 میرسید..همه رفته بودن به استقبال..منم الکی گفته بودم که امتحان دارم فردا.عمو زنگ زد و گفت رفتن خونـه ی بابا اینـا..می خواست رادین و بفرسته دنبالم..امـا قبول نکردم..گفتم می خوام درس بخونـم..عمو ام گفت که یه عصرونـه م خورن ولی برای شام میان اینجـا همـه..

خدمتکارا و کارگرا مشغول کارکردن بودن..زن عمو نذاشته بود برم خونـه ی خودمون..! 

خودم و با کتابام سرگرم کرده بودم..فردا باید میرفتیم بیمارستان"تپش" جایی که رادمهر اونجـا کار می کرد..برای آموزش..

یکم درس خوندم..فیلم نگاه کردم..خلاصه خودم و مشغول کردم..اگه ثانیه ای ذهنم آزاد می مونددوباره پر میکشید سمتش..

دلم تنگ شده بود براش..ده روز سختی رو پشت سر گذاشتـه بودم..تو این مدت تلفنا و اس ام اس های فرداد دست از سرم بر نمی داشت..بهم دلداری می داد و از رادمهر بد می گفت!

یه بوهای احساس کرده بودم..امـا فرداد پسر خوبی بود..شایدم من اشتباه می کردم..گاهی باهاش حرف میزدم..امـا اون بحث و به رادمهر می کشوند..می گفت با خیلی ها بوده..و من توی این زندگی دارم حروم میشم..ازش جدا بشم..خلاصه همش از طلاق حرف میزد..امـا دل من که این حرفا حالیش

نمیشه!

خودم و تو آینه نگاه کردم..لاغر شده بودم..چشمام رگه های قرمز داشت ..برق شیطنت همیشگی پریده بود..رفتم حموم..یه دوش گرفتم و سریع اومدم بیرون..موهام و کاملا" صاف کردم..زیاد صافشون می کردم..چون از این فربودن خسته شده بودم..البته دوتاش بهم می اومد..یه دست الکی به ابروهام

که پاچه بزی شده بودن کشیدم..یه رژ کمرنگ صورتی زدم..بلوز مشکی جذب که طرح عروسکی سفید و قرمز داشت پوشیدم با ساپورت سنتی مشکی و سفید و قرمز قاطی داشت..

یه کوچولو ادکلن زدم و دراز کشیدم روی تخت..

حداقل سه کیلو لاغر شدم..منی که اینقدر به وزن و هیکلم اهمیت می دادم..!

اینقدر فکر کردم..تا کم کم چشمام گرم شد و خوابم برد.

نمی دونـم ساعت چند بود که بیدار شدم..فکر کنم یکی دوساعتی بود که خوابیده بودم..نگاهی به گوشیم انداختم..هشت تا میس کال..راحیل و دلنـازو عمو..!

همیشه همینطور بودم..خوابیدنم با خودم بوده و بیدار شدنـم با خدا.

اومدم پایین ..رفتم سمت توالت..دست و صورتم و شستم..پس هنوز نیومده بودن..خونـه تمیز و مرتب بود..بوی غذا پیچیده بود..

اومدم بیرون از ساختمون..پشت ساختمون خونـه عمو یه فضای قشنگی بود..یه بلندی کوچیک مثل ایوان..و یه سقف کوچیک چوبی..همیشه وقتی می اومدم اینجا می نسشتم و به آسـمون نگاه می کردم..ستاره ها رو می شمردم..همیشه ام پرنورترین و انتخاب می کردم.

یکم سردرد داشتم..گلومم می سوخت..چند روزی بود که اینطوری شده بودم.

طاقتم طاق شده بود..دلم تنگ رادمهر بود..با وجود اینکـه می دونستم اون دلتنگ من نیست.

شروع کردم به دوییدن..سه دور زدم..

خسته شدم..نشستم رو یه صندلی و چشمام و بستـم..

بازشون کردم..

پاشدم..

از در پشتی وارد شدم..یه اتاق بزرگ اینجـا بود..دوست داشتم اینجـا رو.

بوی عطر خوش بویی رو حس کردم..

عطر تلخ و سرد..

خودش بود..مطمئنم..

برگشـتم عقب..دیدمش..

با این کت و شلوار شیک آبی رنگ و بلوز سفید رنگ عـــــالی شده بود..

اشکام کم کم چکید..

من می تونستم داشتـه باشمش؟!

دلم پر می کشید..برای آغوشش..

دم در ایستاده بود..

تند قدم برداشتم ..

رفتم سمتش..دویدم..

مهم نبود که دوسم نداره..

من دوسش داشتـم..الان فقط عشقم و میدیدم..

رسیدم بهش..

دستم و دور کمرش حلقه کردم.از زیر کت آبی نفتی رنگش..

سرم و گذاشتـم رو سینه اش..

بوی عطر خوشبوش تو بینیم پیچیده شده بود.

ضربان قلبش تند تند میزد..

به خودم فشردمش..

میدونستم اونـه که تکیه گاهمه..

ولی قراره از دست بدمش..

با این فکر اشکام تند تند از روی گونـه هام سر خوردن..

اون هنوز بی حرکت بود.

بهت زده بود ..میدونم..

از عکس العمل من تعجب کرده بود..

امـا با چکیدن اشکام..

گرمایی رو حس کردم..

آروم دستشو دور کمرم حلقه کرد..

سرم و به سینه اش تکیه داد..

اشکـام همچنـان می چکید..

رادمهر هیچی نمی گفــت..گذاشتـه بود که من آروم شم..

چقدر خوب بود که میدونست..من این تکیه گاه و می خواستم..

من این مرد مغرور رو برای خودم می خواستـم..

میدونست که آروم میشم..

با بغل کردنش..

باصدای قلبش..

اشکام پیرهن سفیدش و خیس کرده بود..

همچنان تو آغوشش بودم..

یه لحظه خجالت کشیدم..

سرم و بلند کردم..نگام کرد..به تک تک اجزای صورتم..

روی اشکام مکث کرد..

اخمی کرد و چینی به پیشونی آورد..

دستشو دراز کرد..

اشکام و آروم آروم پاک کرد..

برای دیدنش باید سرم و بالا می گرفتـم..

قدش بلند بود..

برای دیدنم باید سرش و پایین می آورد..

دستش هنوز دور کمرم حلقه بود.

صدای آرومش و شنیدم: ببین چه بلایی سر چشمای خوشکلش آورده.

با بهت نگاش کردم..خودش بود؟! این رادمهر بود که این حرف و زد؟!

نگاش مهربون شده بود..

رنگ چشماش ..عسلی شده بود..

موهاش و یکم کوتآه کرده بود..چقدر جذاب شده بود..این عشق تازه ی من!

هنوزم با وجود دیدنش دلتنگ بودم..

اگـه این مرد نباشـه چه بلایی سر من میـاد؟!

رادمهر: خوبــی؟!

صداش آروم بود..

از توی آغوشش اومدم بیرون..خجالت کشید..دلتنگش شدم..بیشتر از قبل..عادت نداشتم به این همه 

مهـربونی..!

"دور تر بایست !

مهربان که می شوی

بیشتـر دلــم تنگ می شــود "

نشستم رو یکی از صندلی ها.

مثله خودش آروم جواب دادم: خوبــم..

تو دلم گفتم "الان خوب شدم"

کنـارم نشست..دقیقا" کنـارم..اون چش شده بود دیگـه..اون که عشق خودش و داشت..پس چرا 

با من مهربون شده بود؟!

طاقت نداشتـم..بدم می اومد از این نزدیکی ِ دور!

***

دانــــای کــل

بعد از اینکـه دلپذیر را با هزاران سفارش به مـادرش سبرده بود،راهی فرودگـاه شده بود.فریان با او تماس گرفت ..که می خواهد همسفرش شود.اعصابـش خورد شد.دیگــر حوصله اش را نداشت..دیگـر!

با سردی جوابش را داد..امـا دختره ی پرو دست بردار نبود..رادمهر هم بی حوصله تر از آنی بود که با اودهـان به دهـان شود .

تمام طول راه فریـان به پرحرفی های همیشگی اش مشغول بود..این عادتش هیچ وقت ترک نمیشد.رادمهر با صدای عصبی و محکمی به فریان تو پید و گفت: فریـان بس کـن، اعصاب نـدارم!!!

فریـان ساکت شد و با ناراحتی به رادمهر نگاه کرد امـا رادمهر فکرش جای دیگری بود..به دلپذیر فکر می کرد..در این مدتی که رادمهر نبود چندین کلاس با صالحی داشت..و آن نگـاه خیره اش..عصبی شد..با یـاد آوری فرداد مشتش محکم شد..خیلی ها دور و بر دلپذیر بودند..صالحی که جای خود داشت..تعریف هایی که از شیطنت های او و آن دو همپای شیطانش الهام وشادی میشنید دوست داشت دهان همه را به هم بدوزد..یا اینکـه محکم بر سر آنـها فریاد بکشد و بگوید

"لعنـتی هـا ،دلپذیر زن منـه..کسی حق نداره راجع بش حرف بزنـه "

امـا تقصیر خودش بود،که از همـان اول خواسـته بود همه چیز مسکوت بمـاند.نگاهی به انگشت اش انداخت..حلقه اش ..در انگشت چپ دستش جای خود را پر کرده بود..

نمی دانست چه حسی بود ،امـا اورا وادار کرد تا حلقه ای که در گوشه ی کمد اتاقش خاک می خورد را برای اولین بار بعد از عروسی در دست بیندازد.

بعد از اینکـه رسیدند آلمـان رادمهر در هتل مستقر شد..فریـان ام کنـه به دنبال او بود..به بهانه ی این که یک سری حساب های عقب مانده دارد در لندن آمـده بود اما رادمهر خوب می دانست که هدفش نزدیک شدن به اوست..درست بود که مدت زیادی با هم گذرانده بودن..امـا هرچقدر زمـان می گذشت

چهره ی پلید این دختر برایش بیشتر آشکار می شد..از نوع لباس پوشیدنش گرفته تا برخوردش و رفتارش و البته چسبیدن به پسرهـا ! چیزی که اصلا" در اخلاق دلپذیر نبود! به پسر جماعت رو نمی داد..غرورش را در هر صورتی حفظ می کرد..کافی بود کسی بگوید بالای چشمت ابروست..چنان حال

آن بیچاره را می گرفت که پشیمان از کرده اش شود..امـا اگر کسی در دلش جای گرفت به او اعتمادزیادی می کنـد..اعتمادی که حالا نصیب فرداد شده بود.

بعد از گذراندن سمینار و کارهایی که انجام داد عازم لندن شد..در این مدت فریـان همه جا همراهیش می کرد..حیف که در کشور غریب بودند و در اخلاقش نبود که بخواهد این دختر را تنها بگذارد وگرنه دک کردنش که کار یک دقیقه بود!

با اصرار او کمی در بازارها چرخیدند و گشتی در پارک ها زدند..تمام مدت فریان به رادمهر چسبیده بودچند باری رادمهر اورا از خود جدا کرد امـا این دختر پرو تر از آن بود..اگرچـه رادمهر برایش محرم و نامحرم بودن مهم نبود ولی اعتقاداتی داشت..بودن با فریـان حس خوبی را به او نمی داد..از همان حس های 

خوبی که در تک تک لحظاتش با دلپذیر داشت..حتی در موقع کل کل و عصبانیت.

کارهایشـان که در لندن تمام شد رادمهر بلافاصله بلیط برگشت گرفت...سری به دوستان و آشنایان و بیمارستان و استادانش زده بود..همه از نبودش ابراز دلتنگی می کردن..خصوصـا دکتر ویلیام که که می گفت بعد از رفتن تو فهمیدیم چه جواهری را از دست دادیم..تو در جراحی یکی از نابغه های 

دوران خود هستی..و به جایگاهی که من در 45 سالگی رسیده ام تو در بیست و خورده ای سالگیرسیده بودی و این خیلی عالی است.

رادمهر کمی در خیابان های لندن چرخید..وقتی از این جـا می رفت ل کندن برایش سخت بود امـا حالا حسی داشت..انگار چیزی گم کرده باشد..دوست داشت برگردد به ایران..البته برگشت به ایران که حرف همیشگی اش بود هر کسی که تقاضای ماندن می کرد و یا پیشنهاد های عالی می گفت

" نیومدم که برنگردم" از همان اول قصد بازگشت داشت.

در بازار که چرخ می خورد و لباس های دخترانه ی زیبا را میدید دلپذیر را در آن لباس تصور می کردبلافاصله آن لباس را می خرید..خودش هم نمی دانست..امـا دلش می گفت این هارا بخر ..به آن دخترهای فروشنده ی خوش رنگ و لعابی که سعی در جلب توجـه اش داشتند هم هیچ توجهی نمی کرد.

وقتی فریان آن همه خرید را دید خوشحال شد..گمان می کرد رادمهر برای او خریده امـا وقتی رادمهرگفت"مال تو نیست" ایشی گفت و زیر لب گفت"لابد ما اون دختره ی غربتیه"

حرص اش گرفته بود..رادمهر مال او بود..انگار رادمهر فراموش کرده بود..رادمهر داشت کم کم به او حس پیدا می کرد..اگر آن دختره ی غربتی نبود

بی هوا به سمت رادمهر رفت..دستش راد دورگردن او حلقه کرد و بلافاصله لبهایش را روی لبهای او گذاشت..چشمانش را بست..دوربین چیک چیک عکس می گرفت..

رادمهر بنده خدا بهت زده بود..دستش رادور کمر او گذاشت و سعی کرد فریان را از اوخودش جدا کنداین دختر زیادی گستاخ شده بود.

چه فکری پیش خودش کرده بود؟؟؟؟

دستش را بلند کرد..بلافــاصله کشیده ی محکمی در گوش او زد و با عصبانیت فریاد زد: چه غلطی کردی دختره ی بیشعور؟!

فریان که باورش نمیشد این حرف از دهان رادمهر بیرون بیاید شروع کرد به گریه کردن صورتش از سیلی محکم رادمهر می سوخت..او رادمهر را می خواست.چه گناهی داشت.

فریان با حرص و صدای بلندی گفت: رادمهر تو اصلا" معلوم هست چت شده؟!رادمهر تو عوض شدی تو کـه با من اینجوری رفـتار نمی کردی..یادت رفتـه ؟!تموم خاطراتمون و ..بیرون رفتنامون..وقتی ناراحت بودم می اومدی و خوشحالم می کردی..از دلم در می آوردی..توی درسا..همه جـا حمایتم می کردی.

رادمهـر..اون دختره ی عوضی با تو چیکار کرده که اینقدر از من زده شدی؟!اون که حتی به انگشت کوچیکه ی منم نمی رسه..خیلی ام ازش خوشگل ترام..رادمهــر من دوست دارم..عاشقتم..اون دختره ی سیری......

با کشیده ی دومی که از رادمهر خورد بهت زده به او نگـاه کرد..از رادمهر بعید بود..رادمهر ی که کمتر از گل به او نمی گفت..

صدای عصبانی رادمهر راشنید: فـریــان..نبینم..نبیــنم کلمـه ای ..در مورد دلپذیر بد بگی..میدونی چــرا؟! میدونی چرا..چون بد می بینی..فریــان من وتو با هم در حد یه دوست بودیم..من هیچ وقت به تو نگفتم که عاشقتم ! لعنت به من..فکر کردم غریبی..کسی رو نداری..بذار کمکت کنـم ..تا احساس

تنهایی نکنی..چون از مردونگی به دوره که دختر دایی ام و تنهـا بزارم !

امـا تو مثل اینکـه لیاقت نـداری..فریــان من از همون اولشم به تو فهموندم که پای هیچ علاقه ای رو وسط نکشی..من به تو گفتم عاشقتم؟! دوست دارم؟! من که دور همه چی رو خط کشیده بودم.حالا تو داری چیکار می کنی..فریــان اول این تفکرات مسخره رو از ذهـنت بیرون کـن..دوم ...(با صدای بلندتر)..فقط ببینم..یک بار دیگـه..یک بار دیگـه..اسم دلپذیر بچرخه تو دهنت..در حالی که ازش بد بگی یا فحش بدی..فریــان نه من نــه تو..دیگـه حتی دور دوستی مون و هم خــط بکش..افتــــاد ؟!

فریان با حیرت وشگفتی به رادمهر نگاه می کرد..حرص اش گرفت..حسادت کرد..به آن دختره که نیامده جای او را گرفتـه بود..او رادمهر را عاشقانه دوست داشت چندین سال بود..هر چند که رادمهر اهلعشق و عاشقی نبود ولی فریان نظرش را جلب کرده بود..داشت کم کم او را عاشق خود می کرد که

ماجرای آن ازدواج کذایی پیش آمد و نقشه هایش را نقش بر آب کرد..

ولی فریان آدم عقب نشینی نبود..

این عکس ها را اگـر دلپذیر می دید و یا راحیل چه بلایی سرشـان می آمـد؟!

***

رادمهر احساس عجیبی داشت..در هر قدم که بر می داشت فقط و فقط به فکر او بود..اینکـه به استقبالش آمـده باشد.

امـا وقتی همه را دید و اورا ندید یک جوری شد..

به بهانـه ی درس خواندن از آمدن خود را معاف کرده بود..باید می دانست..که چشم دیدن او را ندارد

اصلا" این چه انتظاری بود که داشت؟!

با همراهی بقیه سری به خانه ی عمو زدند..راحیل گفتـه بود که دلپذیر خانه ی خودشان است..لحن سرد ی که راحیل داشت تعجب رادمهر را بر انگیخت..مگر چه شده بود؟!

داشتند به سمت منزل خودشان می رفتند..عمو گفته بود که رادمهر ماشین دلپذیر را که جا گذاشته با خود بیاورد..رادمهر سوار بر ماشین شد و حرکت کرد..در نیمه باز بود..

داشت به سمت خانه می رفت..که لحظه ای برگشت وناخوداگه به پشت عمارت نگاهی کرد..حسی به او می گفت دلپذیر آن جاست..به سمت آنجـا حرکت کرد..غافل از اینکه مادر و زن عمو یش در تعقیب او هستند..

آرام قدم بر میداشت..سه پله ی چوبی را پشت سر گذاشت..در باز بود..چراغ روشن بود..حتمـا دلپذیرآن جـا بود..

دم در ایستاده بود..

دلپذیر او را دید..چند ثانیه بهت زده نگاهش کرد..انگار باورش نمی شد رادمهر را دیده..تند و سریع قدم برداشت..

رادمهر همچنان ایستاده بود..محکم و استوار ..مثل همیشه..امـا آیا احساس اش هم مثل همیشه بودیا فرق کرده بود..

دلپذیر به سمتش دوید و خود را در آغوشش انداخت..محکم کمرش را چسبید..رادمهر تعجب کرد.بهت زده بود..دلپذیر او را در آغوش گرفتـه بود..آخـر چـرا؟!

با حس کردن گرمی اشکایش که روی پیراهن رادمهر می ریخت رادمهر از بهت در آمـد..

بازم دلپذیر دست روی نقطه ضعف رادمهر گذاشته بود..این اشک ها.. 

رادمهر دستان مردانـه و محکمش را دور کمر او پیچید..چقدر شکننده و لاغر شده بود.

دلپذیر همچنان گریه می کرد..رادمهر چیزی نمی گفت..می دانست این دختر تنها به یک تکیه گاه گرم نیازدارد..

گیتی و دریا خـانوم باشادی و خوشحالی ازگوشه ای که دیده نمی شدند داشتند به این دو نگـاه می کردند..تمام سعی و تلاششان نزدیک شدن این دو به هم بود..و عاشق شدنشان..و این علامت خوبی بود..این که رادمهر مغرور و با ابهت دلپذیر را در آغوش گرفته باشد..و دلپذیر سرتق و شیطان در آغوش رادمهر آرام گرفته باشد..کم چیزی نبود..

دریا خانوم و گیتی به هم لبخند می زد..چه ذوقی کرده بودند..

چه صحنه ی شیرینی بود برایشـان..

دیگر تعلل جایز نبود..باید تنهایشان می گذاشتند..پس رفتند..با خوشحالی..

***

من: چتـه تو؟! اگـه می ترسی ننویس ! مجبوریم دیگه

شادی با ترس نگـام کرد و گفت: دلی به خدا می ترسم.لو میریم.

من: شادی من درس نخوندم.این امتحان خیلی مهمه الان چیزی غیر از امتحان برام مهم نیست..بذار بفهمه. مچمون و بگیره.اصلا هر کاری که دلش می خواد بکنـه..بی خیالـش..مهم اینه که پوز این دختره ،پریـا رو به خاک بمالیم.

شادی: اون که خیالش راحته دلی با پارتی بازی همه چی رو درست می کـنه ماییم که بیچاره میشیم

من: من نمی دونم صالحی قصدش چی بوده ،اصلا" شاید خواسته ببینه ما چند مرده حلاجیم..

که یهویی بدون این که خبر بده گفته ساعت بعدی کتاب و امتحان می گیرم.

شادی: اره، صالحی که اصلا" از این اخلاقا نداشت!

من:زده به سرش...

شادی با تمسخر گفت: لابد عشق تو دیونه اش کرده.

من:بی خیــال عمـو !

شادی: اره دیگه تو که خوشگلتر و آقاتر از صالحی رو داری دیگه غصه ی چی و می خوری..

یه آهی کشیدم و چیزی نگفتم.

شادی آروم گفت: همه چی رو بسپر دست خـدا..خدا با قلبای عاشقـه و تنها شون نمی ذاره

من: من یه عشق و علاقه ی زوری رو نمی خوام.منتظرم ببینم چی پیش میاد امـآ پا پس نمی کشم و میدون و خالی نمی کنـم..ولی ترسـم از اینه که هر لحظه از دست بدمش..خودت می دونی..که چقدر چشم بهش دوخته شده.

شادی: یه روزی از اجباری بودن اینازدواج آه می کشیدی و حالا ترس از دست دادنش و داری.

من: خودم نمی خواستم..دلم بود که لغزید.

شادی: عشق همینـه..عاشق کسی می شه که نباید..کسی که آدم حتی فکرشـم نمی کنـه.

برای عوض کردن بحث پرسیدم:فرزاد و چیکار کردی؟!

شادی که انگار متوجه شد که چه ناشیانه بحث و عوض کردم ولی به روش نیاورد و گفت:دارم روش بیشتر فکر می کنـم..پسر خوبیـه..آروم ومنطقی یه..ازش بدم نمیـاد..

من: به نظر من که خیلی خوبـه..معنی تعلل کردن تو رونمی دونـم..اون که پات وایستاده..ترس تو ازچیـه؟!

شادی: نمی خوام تجربه ی شیدا رو دوباره تکرار کنـم..نمی دونی وقتی خواهرم و می بینم با یه بچه ی کوچیک ..این که دم به دقیقه می ره تو فکر..که اون شوهر نامردش باهاش چیکار کرده..

چه خیانت بزرگی رو کرده..مگه شیدا براش کم گذاشت..اصلا مگه شیدا به پاش افتاده بود که بیاد خواستگاریش..اون بود که دوسال پای شیدا موند..و آخرشم شیدا راضی شد..حالا فیلش یاد

هندستون کرده و از کسی که ادعا می کرده ..عاشقشه دست کشیده و با یه زن دیگه ریخته رو هم نمی دونـم.

من: شادی ،شیدا زندگی خودش و داره ..تو هم زندگی خودت و..این دلیل نمیشه که به خاطر خیانت شوهر شیدا..تو هم خدای نکرده خیانت ببینی..فرزدا بیچاره که همه چیش برای تو روه..

از شیطنت ها و خوب و بد و زیر بم اخلاق تو خبر داره..تو هم که خانوداه اش ون و خوب می شناسی ناسلامتی چندین ساله همسایه بودین..شادی از دستش نده.!

شادی: خودمم همین نظر رو دارم..اگرچه هنوزم ناراحت و نگرانم..برای خواهر زجر کشیده ام.

من: خدا تقاصش و میده..مطمئن باش..حالا بگو از این الهام چه خبر..ما که بی خبر ازش باشیم حالمون و نمی پرسه حتی.

شادی:یه چند جلسـه ای رو تئاتر تمرین داشت..سرش یکم شلوغه..اون عمه خانوم بد اخلاقشم که از وقتی برگشته چترشو وا کرده خونه ی الهـام اینا..بنده خدا الهام دیگه وقت سر خاروندن ام نداره.

من: صالحی داره میـاد..!

شادی:اوه اوه..دلی اگه شانس بدما باشـه این تقلبی هایی که نوشتیم به کارمون نمیاد.حالا ببین کی گفتم.

من:حالا تو ضایع نکن ببینیم چی میشـه.

صالحی امروز بدون این که از قبل تعین کنـه گفت می خوام یه امتحان بگیرم..تا سطحتون مشخص بشـه..پریـا از اول ساعت ماتم گرفته بود..معلومه دیگه هیچی بارش نیست..امـا من یه چیزایی بلدبودم..امـا برای اینکـه جلوی پریا کم نیارم تقلبی ام نوشته بودم.شادی ام به تبعیت از من.

وارد سالن امتحانات شدیم..من و شادی پشت سر هم نشستیم..پریـا ام روی صندلی جلوی من نشست.

صالحی وارد شد..

یه مراقب دیگـه ام اومد..برگه ها رو توضیح کرد.

جو آروم شده بود.امـا بچه ها استرس داشتن..معلوم بود..کسی نمی تونست تو یکی دوساعت چیزی خونده باشه..امـا اگر سر کلاس گوش می داده می تونست به سوالاتی رو جواب بده.

نگاهی به سوالا انداختم..هم آسون بود هم سخت..در کل پنج تا سوال بیشتر نبود..

دوتاش و خودم جواب دادم..امـا توی سه تای بقیش موندم.

آروم نگاهی به اطراف انداختـم..یکی از برگه ها رو در آوردم..تند تند شروع کردم به نوشتن..مراقبا می چرخیدن..همه جا رو زیر نظر داشتن..

سوال بعدی بودم..شانس آورده بودم..به شادی گفتم اینا مهمن..

یه لحظه سنگینی نگاهی رو حس کردم..و یه سایه ای که اومد بالای سرم..بد بخت شـدم !صالحی بود !

برگشتم و با خجالت نگاش کردم.

اومد جلوتر..

دقیقابالای سرم..

با لبخند نگام می کرد.

به من و بگـه های تو دستـم..مچم و گرفته بود..نمی تونستم کاری کنـم..

آب دهنم و قورت دادم.

صالحی: اصلا" به روی خودت نیار..نوشتی فورا" برگه ات و بده و بـرو.

متعجب نگاش کردم..

رنگ نگاهش عوض شد و محبت و تو نگاهش دیدم..هیچ حسی بهش نداشتـم..وقتی دلم پیشش نبود.

سرم و پایین انداختـم..

این کارش یعنی هنوزام بهم علاقه داره..و بهم فکر می کنـه..من نمی خواستم عکس العملی نشون بدم..باید یه وقتی همه چی رو بهش می گفتم. 

اون همچنان خیره نگاهم می کرد.

یه لحظه صدای آشنایی به گوشم خورد.

_ دکتر صالحی چند لحظه بیاید.

برگشتم عقب..رادمهر بود..با جدیت و اخم جذابش و صدای گیراش.. صالحی رو صدا میزد..

ولی چرا اخم..اون که دیگـه با صالحی دشمنی ای نداشت..

جذبه ات تو حلقـم !

صالحی چشمکی به من زد و رفت طرف رادمهر..چه بی حیا شده بود..سریع جوابا رو نوشتم..اشاره ای به شادی کردم..بلند شدیم..و رفتیم برگـه هامون وتحویل دادیم..

لحظه ی آخر نگاه پیروز مندانه ای به پریا که داشت باحرص نگام می کرد انداختم و اومدیم بیرون.

رفتیم تو کلاس..تا وسیله ها مون و بیاریم..و بعدش بریم تو فضای بیرون.

توی سالن همهمه ای ایجاد شده بود..

یه عالمـه دختر یکی رو دوره کرده بودن و مدام ازش سوال می پرسیدن..اونـم چه دخترایی..و با چه تیپایی..موهای رنگ کرده و صورت آرایش کردشون خودنمایی میکرد..احتمالا" چشم حراست رو دوردیدن..

انگار طرف استاد بود..همینطور که می رفت به یه سری از سوالا جواب داد..

دست شادی و گرفتم و کشیدم تا ببینم کیه..

از کنارشون رد شدیم..

رادمهر بود..یه عنک دودی خوشکل ام زده بود..کتش و رودستش انداخته بود و دست دیگه اش ام یه کیف بود..به عشوه هایی که دخترا توی حرف زدن می زدن توجهی نمی کرد..به هیچ کدومشون ام مستقیم نگاه نمی کرد..کلی جواب می داد..یکیشون با کمترین فاصله کنار رادمهر راه می رفت..

چند تا پسرم بودن..

یه لحظه دلـم گرفت..حس حسادت وجودم و پر کرد..دقیقا حرفی که به شادی زدم تعبیر شد..با نگاهی که شادی بهم انداخت فهمیدم اونم به حرف رسیده..اینکه خیلی از چشم ها به رادمهردوختـه شده..کــاش این لعنتی اینقدر جذاب و خوش چهره نبود..موقعیت اجتماعیش ام اضافه شده بود.

***

نشسته بودم پای تلویزیون..یه فیلم جنـایی داشت میداد.تخمه می شکونـدم و نگاه می کردم..خیلی جـذاب بود..

رادمهر ام بالا بود داشت تلفن صحبت می کرد ..نمی دونـم با کی ولی هرکسی بود اعصابش و خوردکرده بود..

فیلمم به جای حساسش رسیده بود..دستشوییم گرفت یهو..به زور خودم و کنترل کردم..

یهو مرده اسلحه کشید..قشنگ گذاشت روی گلوی زنـه..وزدش..

ناخوداگــاه جیغی کشیدم..دستشوییمم شدت گرفته بود..

تند تند دویدم ..باید به دستشویی می رسیدم.

صدای قدم های تند رادمهر می اومد که داشت از پله ها میومد پایین..

با هول گفت: چیــه ؟! چی شده؟!

من که نمی تونستم خودم و کنترل کنم..بدون این که جوابی بدم همچنان به سمت دستشویی می دوییدم..لعنت به این خونـه ی بزرگ..

یهو از عجلـه ی زیاد حواسم پرت شد.پام پیچ خورد و افتادم زمین..یه چرخم خوردم.

رادمهر با عجلـه اومد سمتم..

با نگرانی و بهــت: دلپــذیــــر!!!

دستشویی بهم فشارآورده بود از یه طرفم یکم پام درد می کرد.

با هول گفتم: رادمهــــر

رادمهر : چیه ؟!بگو؟!چی شده؟!

با خجالت سرم و انداختـم پایین و تند گفتم: دستشویی دارم....!!!

چند ثانیه بعد ،وقتی دیدم رادمهر حرفی نمیزنه سرم و آوردم بالا.یه لبخند محـو رو لباش بود.و داشت بامزه نگام می کرد.

چند ثانیه ی دیگـه به دستشویی نمی رسیدم ،همه جا رو آب می برد.

داد زدم: رادمهـــر..!!!

رادمهر سریع دستشو انداخت رو کمرم و با اون یکی دستش بلندم کرد..تو یه حرکت رو کولش بودم 

فاصله ی دستشویی زیاد بود..این خونـه واقعــا بزرگ بود.توی اتاقا دستشویی داشت جدا گونـه ولی توی سالن دقیقا باید پونصد متر بیشتر راه می رفتی تا برسی.

با این حرکت رادمهر یهو دلم لرزید،دستم و دورش حلقه کردم تا نیوفتـم.

رادمهر تند تند من و به سمت دستشویی می برد.رسیدیم.

سریع من و گذاشت دم دستشویی..با عجله رفتم داخل..

یه چند دقیقه ای نشستم..

صدای رادمهر و شنیدم: زنــده ای؟!

حرصم گرفت..

من: به کوری چشم بعضیـا بلـــه !

دستم و شستم و اومدم بیرون..

رادمهر نشسته بود پای همون فیلمـه..

لم داده بود روی مبل..یه عینک طبی قاب مشکی ام دور چشمش بود..شلوارک سفید مشکی با یه تیشترت جذب سفید پوشیده بود..دلم ضعف رفت برای این ژست جذابش..

باید ازش تشکر می کردم.

همیشـه موقع هایی که به کمک نیاز داشتم بود..این یکی از خصلت هایی بود که عاشقش بودم.

چند دقیقه ای همون جوری به رادمهر خیره شده بودم.

رادمهر: خوابت برد؟!

سرم و تکون دادم و اومدم رو یکی از مبلا نشستم.

چند دقیقه یه بار نگام کشیده می شد سمت رادمهر..سمت عشقـم!

امـا رادمهر غرق فیلم بود.

گلاب خانوم که کاراش و کرده بود رفته بود خونـه ی خودش ون.

رفتم سمت آشپزخونـه..با وجود رادمهر حواسم پرت میشد. 

دوست داشتم لازانیا درست کنـم..رادمهر تا حالا دست پخت من و خورده بود..میخواستم تمام هنرم و نشون بدم.

تند و فرز لازانیـاها رو گذاشتم تو دیگ آب ریختم توشون..

مایع لازانیا رو هم درست کردم..

بوی خوبی پیچیده بودتو خونـه..

سنگینی نگاهی رو حس کردم...

برگشتم عقب..رادمهر بود..چرا فکر می کردم اونـم نسبت به من بی احساس نیست؟!..یعنی اشتباه بود؟!

رادمهر: چه عجب ،یعنی باور کنـم تو غذا درست کردنـم بلدی؟!

من: معلومـه که بلدم.

رادمهر: همه جورش و؟!

من با لبخند: همه جورش و!

رادمهر: حتی قورمـه سبزی؟!

من: حتی قورمـه سبزی!

رادمهر نشست رو صندلی آشپزخونـه..نمی دونست..چقدر وابسته ام میکنـه..با این نزدیک بودنش..کاش نبود اصلا" مثل اولا..این جوری طاقت نداشتـم..

صدای جذاب و گیراش یه جوری بود که آدم و شیفته می کـنه..ناخوادگاه آدم و به شنیدن این صدا وامی داره..اینکـه دوست داری بازم بشنویش..گوش بدی..این که فقط حرف بزنـه!

علی الخصوص الان که مثه بچه ها داشت ازم سوال می کرد.

رادمهر: لابد هر کی خورده ،مرده!

من: هه ..نخیرم..هر کی می خوره بیمه ی عمر میشه..وای لازانیـــاهام..

تند تند رفتم سمتشون..خدا کنـه شفته نشـه..سریع زیر دیگ و خاموش کردم..لازانیا ها رو در آوردم.

مایع رو چیدم روشون ..به اضافه ی پنیر پیتزا..در فرو بازکردم..خوب داغ شده بود..

مواد و چیدم داخلش و درش و بستم.

برگشتم عقب ..رادمهر بهم خیره شده بود..به تک تک حرکاتم..

آخـه بی انصاف من چجوری دل بکنم ازت.

سریع از آشپزخونـه بیرون اومدم..صورتم داغ کرده بود..یه ابی به دست و روم زدم..

***

بعد از این که لازانیاها امـاده شدن ..چیدمشون روی میز کوچیک آشپزخونـه..

میخواستم مثله خانوم خونـه رفتآر کنـم..خــانوم خونــه !!!

رادمهر و صدا زدم..

اومد و نشست..

رادمهر: نه بابا یکم بهت امیدوار شدم!

من: چه کنیم دیگـه..کاریه که از دستمون بر میـاد 

دوتامون شروع کردیم به خوردن..رادمهر با ولع می خورد..منم..

بعد از تموم شدن لازانیا ها رادمهر گفت:خوشمزه بود..ممــنون.

باورم نمی شد ..که رادمهر ازم تشکر کرده..حالا به حرف زن عمو پی میبرم..اون موقع که من خندیده بودم..اینکه رادمهر مهربون و خوبـه..

از وقتی که از لندن برگشته بود مهربون تر شده بود..با این که هنوز جدیت و تحکم خودش و داشت.و این چیزی از غرورش کم نمی کرد..نه اینکه بیاد و جلوی من دولا راست بشـه..امـا منی که از همون اول هیچ محبتی ازش ندیدم..هیچ نرمشی..این مهربونی به چشم می اومــد.چیزی رو که بهش پی 

برده بودم این بود که رادمهر ذاتآ مهربون بود..امـا این مهربونی رو نصیب هر کسی نمی کرد.

با گفتن " نوش جــان" میز و جمع کردم.

یادم نرفته تموم وقتی هایی که کمکم کرده..درسته هیچ وقت به روی خودش نیاورده..اهل منت 

گذاشتن نیست..و این نهایت مردونگی یه مرد و می رسونـه..

***

امروز دومین روزی بود که به بیمارستآن اومده بودیم..

بیمارستان "تپش" یکی از بهترین و مجهزترین بیمارستان ها بود..با بهترین امکانات..شهره ی خوبی ام داشت..

طبق اطلاعاتی که گرفتـه بودیم اتاق رادمهر طبقه ی دوم بود..یعنی اتاق همه ی جراح ها طبقه ی دوم بود..

رادمهر و بقیه ی پزشک هام اونجـا بودن..به شادی یه سرکی کشیده بودیم..فوق العاده بود..دیروز با دکتر جعفری آشنا شده بودیم..یه خانوم 45ساله بود..خیلی شیک و تر تمیز..والبته خوش برخورد..کمی از خاطرات دوران دانشجویش برامون گفت..وآمار کل دکترهای بیمارستان و داد..

از اونجایی که متوجه شدم اکثر استادامون هم اینجا کار می کردن..کلا" به جز رادمهر و دوسه نفردیگه دکتر جوون دیگه ای نداشت.

یکمم راجع به رادمهر پرسیدیم..

میگفت رو دست همه ی جراح های قلب زده..حتی دکتر راد رئیس بیمارستان که آدمی نیست از کسی تعریفی کنـه ..قبل از ورود رادمهر کلی ازش حرف زده..این که آوازه اش همه جـا پیچیده..

معروف و سرشناسه..با وجود اینکه خیلی جوونه..ولی با تلاش خودش به این جایگاه رسیده..اینکـه تو کارش جدیه..دقیق و وقت شناسه..عمل های سختش بی برو برگرد نتیجه داده..مگه این که خواست خدا به مرگ اون بیمار بوده باشـه..

حتی میگفت یه چند تایی ام عمل داشته که هیچ پولی رو دریافت نکرده..و البته پنهانش کرده..با این وجود هیچ خبری توی بیمارستان نیست که کسی ازش بی اطلاع باشـه..

دکتر جعفری می گفت یه خانوم دکتر هست که از آمریکا اومده..شیفته ی رادمهر شده بوده..رادمهر کاملا" بهش بی توجه بوده..و این تازگیا که حلقه دست رادمهر دیده بنده خدا افسرده شده..

یکی دوباری ام با هم بحث کردن..بعد از اون دیگه خانوم دکتر..اون آدم قبلی نبوده..البته خیلی های دیگه ام بودن که این خانوم دکتر یکی از اون دونـه درشت هاش بوده!

دکتر جعفری میگفت غیر از رادمهر ،دکتر ترابی ام طرفدار زیاد داره..خوش قیافه و پول داره..امـا دختربازه..خیلی..با چند تا از خانوم دکتر های جوون ام دوست شده..همش از این شاخـه به اون شاخـه می پره..کلا" یه هفته بیشتر با کسی نمی مونه..

امـا شهرت رادمهر برای اعضای این بیمارستان بالاتره..شایدم به خاطر جذبه اش باشـه.خانوم دکتر جعفری کلی بهمون اطلاعات داد..

میگفت از من و شادی خوشش اومده..شیطنت نگاهمون باعث میشه یاد جوونیش بیوفته.

دیگه خلاصـه باهامون جور شده بود ..قرار شد آموزشای لازم و بهمون بده..این که شانس آوردیم و راه میان بر زدیم..به نفعمونه وخیلی زودتر می تونیم به اونچـه که می خوایم برسیم.

به شرط این که تلاش کنیم..

***

الان هفته ی دومی بود که توی بیمارستان بودیم..این تعدادی رو که دانشگاه فرستـاده بود ،ساعت دانشگاه رو خود حراست جوری تنظیم کرده بود که تداخلی با کارآموزی مون نداشته باشه..

تو این دوهفته من و شادی از تمام زیر و بم های بیمارستان با خبربودیم..فضای خوبی داشت..همه با هم گرم و صمیمی بودن..با بچه ها توی استیشن بودیم...داشتیم استراحت می کردیم رادمهر و کم و بیش می دیدم..سریکی از عملایی که رادمهر داشت با گروهمون حاظر بودیم..

چقدر مسلط بود به کارش..جدیتش..ابهتش..دقتش..واق عا" تحسین کردنی بود..حالا واقعا به این همه مهارتش پی می برم..

کسی جرات نداشت توی اتاق عمل حرف اظاقه ای بزنـه..مبادا چیزی بگه..یا شوخی ای بکنـه..با من هم خیلی معمولی بر خورد می کرد..امـا توی اتاق عمل هیچ کسی رو نمی شناخت..

چون پای زندگی یه آدم وسط بود.

چیزی واسم شگفت آور بود ..این بود که رادمهر حلقه میذاشت..نمی دونم دقیقا" از کی ولی میذاشت..

حس فوق العاده ای داشتم..شیرینی خاصی زیر پوستم دوید..

شاید منظورش از گذاشتن حلقه دقیقا" معنی ازدواج و نـده امـا همین که گذاشته کافیه برای من..این که ازدواجمون و قبول داره.

امـا من حلقه نمی ذاشتم..درسته که رادمهر رو دوست داشتم..امـآ تا وقتی که تکلیفم مشخص نشده نمی تونستم بی گدار به آب بدم..چون پای آبروم وسط بود!

تو فضای بیمارستان راحت تر از دانشگاه باهام برخورد می کرد.پریا هم مدام دور و بر دکترا می پلکید.دیگه همه به این کاراش عادت کرده بودن.

توی استیش داشتیم با بچه ها حرف میزدیم..سرتیپ و قیافه..

نیلوفر:به نظر من که آدم حتمـا نباید خوشگل باشه..بعضی ها هستن قشنگییه زیادی ندارن.امـآچهره اشون دلنشینه..

سمانه: آره منم قبول دارم این حرف و..

شادی: نمونه اش این جـانبم..!

من: بابا دلنشیــن..

شادی: پس چی فکر کردی.همه میگن..

راست می گفت..شادی قشنگی داشت..امـا تو دل بروییش بیشتر بود..چشماش قهوه ای روشن بودموهاش خرمایی..دماغ و دهنشم خوب بود..

نیلوفر: امـا دلپذیر به نظر من هم خوشگله هم دلنشیــنه.

من: بابا نیلو جون من و شرمنده نکـن..من قیافه ام معمولیه.

سمـانه: نه دلی جونم..تو ناز و خوشگلی..من که عاشق این چال لپتـم.

شادی: من میمیرم براش

من: بابا خودتون و نکشین..من به همه ی شمـا متعلقــم..

شادی: یکم خودت و تحویل بگیر داداش..

مشغول حرف زدن بودیم که صدای زنگ گوشیم بلند شد..

راحیل بود.

_ جــانم راحیل؟!

_ سلام عزیزم

_ سلام خانوم،چه عجب یادی از مـا کردی؟!

_دلپذیر دستم به دامــنت.

_ چی شده راحیل؟!

_ مهد پرند و چند روزه تعطیل کردن..منم که کلاس دارم..نزدیک امتحانات ترمه..فوق العاده گذاشتم واسه یه سری از بچـه ها..پرند ام مدام تو دست و پا میپیچه.دلپذیـــر؟؟؟

_خیلی خوب بابا..حالا نمی خواد خرم کنی..راحیل من خودم کلاس دارمـا.

_ دلپذیر قربونت برم..پرند و میذارمش پیش مامان..روزی که تو کلاس نداری میارمش اونجـا ..نمی خوام زیاد مامان و اذیت کنـه..مامان روزبه ام رفته سفر..دیگـه شرمنده..میدونم سرتون شلوغه..

_ نه عزیزم..خودت که میدونی چقدر پرند و دوست دارم..ما که با هم این حرفا رو نداریم..

من تاشب کلاس دارم..پس می مونـه واسه فردا..فردا بیکارم..غروبش میرم باشگاه که اونم اجباری نیست..کار آموزی ام که سه روز توی هفته اس..پس تداخلی نداره..خوبـه! همه چی جوره.فقط راحیل من بچه داری بلد نیستمــا !

_ کاری نداره عزیزم..یه پوشک عوض کردنه یه ویه شیر خشک که اونم یادت میدم..بازم شرمنده..

نمی خوام پرند مامان و اذیت کنـه..چند تا از همکارای بابا و عمو رو دعوت کرده سروش خلوت نیست..پس عزیزم من فردا صبح ساعت هفت پرند و میارم.

خواستم بگم ساعت هفت خوابم امـا نگفتم..حالا یه روز که به جایی بر نمی خورد.

***

اَیــــــــی..پرنــد ..جوون مادرت..خوابم میــــاد_

پرند دست و پا زد و باخنده نگام کرد.

اصوات نامفهومی از دهنش بیرون می اومــد:دی..دا..مامــو..رررر

از ساعت هفت صبح که راحیل پرند و آورده بود تا الان ،خواب نداشتـم..اینقدرکه این دختره ی وروجک سرو صدا کرده..کل خونـه رو چهاردست و پـا می رفت..ماشالله سرعت ام نیست که..دو ماراتونـه..

هی از این طرف می رفتم اون طرف..شیرخشکش ام تو دستم از هر فرصتی که استفاده میکردم و به زور مییکردمش تو حلق این بچــه..نمی دونـم چش شده این پرند..فکر کنـم من و دیده جو گیر شده..راحیل می گفت یه نیم ساعت بیداره..شیرخشکش و که می دیدی تا دوازده خوابش می بره..امـا 

حالا بچه از صبح که اومده در حال ورجه وورجه کردنـه..تاچشمش می افته بهم جیغی میکشه و دوباره از این طرف برو اون طرف..من بدبخت ام که دنبالشم..یه بار که نزدیک بود بزنـه یکی از این گلدونـای پایه بلند و که خیلی ام قیمتـیه ..کادوی زن عمو ..رو..بشکونـه..کلا " خودش و می کوبید به در و دیوار

..راحیل صبح که آوردش گفت پوشکش و عوض کردم..حالا بازم باید بررسیش میکردم یکی دوساعت یه بار ببینم بچـه کارخرابی کرده یانــه..ای خـــدا..ببین کارم به کجا کشیــده..نمی تونـم از پس این بچه برم بیام..آخــه من و چه به بچــه داری..

اینقدر خوابــم می اومد..چشمام و به زور باز نگـه داشته بودم..زنگ زدم خونـه دلناز بیاد..که مامان گفت کلاس کنکوره..رادین ام سرکــاره..به الهام و شادی زنگ زدم..از شانس گند من..الهام که هنوزدر گیر عمه خانومش بود..شادی ام که گفت شیدا رو برده دکتـر..

کلافه به فعالیت پرند نگاه کردم..یعنی چی آخــه؟! این بچـه زیاد اهل سروصدا نبود..گاهی اینجوری میشد..الان ام از اون گاهی ها بود..کاش رادمهر می اومد..امروز دانشگاه کلاس داشت..

بعد از دانشگاه یه سر به بیمارستان ام می زد..اگه وقت می کرد به اون شرکتی که می خواستن تاسیس کنن هم می رفت..البته من در جریان این شرکت تازه تاسیس نبودمـآ ..زن عموی عزیزم اطلاعات وداد.

اگـه رادمهر می اومد پرند و می دادم دستش و میرفتم می خوابیدم..طالقت نداشتـم دیگـه..اونم که نمی تونست شونـه خالی کنـه..خواهر زاده ی خودش بود..

هنوزهم دلخوریم یادم نرفته بود..اون بوسـه ی کذایی رو..هنوزم تو فکر می رم..هنوزم می خوامش امـآ سعی دارم پنهانش کنـم..چون می دونـم عاقبت این دوست داشنتنم چیزی جز سرخوردگیم نیست!

ساعت یک و نیم اینـآ بود..اعصابم شدید از دست این یه ذره بچـه خورد شده بود..به راحیل زنگ زدم گفت تا دو که سر کلاسه..بعد از اونم یه جلسه دارن..بعدشم می خواد بره خرید کنـه ..تولد خواهر شوهرش بود..می خواست لباس و کادو و اینـا بگیره..فقط خدا خـدا می کردم که نگـه پرند پیشت

بمـونـه تا من برم تولد که راحیل با خواهشی که کرد برای موندن پرند تیر خلاص و زد و منه بیچاره رو بیچاره ترکرد.

تولد هم که تا نصف شب طول می کشید احتمالا راحیل کار خودش و یه سر می کرد می گفت پرند شبم بخوابه ..چون صبح راحیل دوباره کلاس داره..

ازصبح دوبار تا حالا بلوزم و عوض کرده بودم..بار اول که سر کار خانوم شیشه ی شیر و پرت کرد تو صورتم ..منم که چون خوابم می اومد درش و خوب نبسته بودم کلش ریخت روهیکلم!

بار دوم ام که اومدم غذای کمکیش و که راحیل گذاشته بود بدم بهش بچه اومده دهنشو بازکرده هرچی تو دهنشه رو پرت می کنه رو صورت و لباسام..چند بار که این کار و کرد از دستش عصبانی شدم و بدون این که بقیه ی غذاش و بدم رفتم بلوزم و عوض کردم.

یه بلوز آستین کتی سفید پوشیدم روش طرح یه خرس تپل بود با یه قلب..موهامم با کش دم اسبی بستم.

صدای ماشین رادمهر و شنیدم..وای خـدایا فرشتـه ی نجانتم رسید..من نمی تونـم این بچـه رو تحمـل کنـم..

از تو پنجره ی بزرگ دیدمش..ماشین و پارک کرد..کتش و تویه دست و کیفش و تو یه دست دیگـه اش گرفتـه بود.از همون بیرون گره ی کراوات قهواه ای سوخته اش و داشت شل می کرد.

.تیپ کرم و قهواه ای زده بود. معلـوم بود خیلی خستـه اس..عزیزم..وقت سرخاروندم پیدا نمی کنـه..امـآ هیچ وقت ندیدم بخواد خستگی شو سر کسی خالی کنـه..

با این کـه دلم راضی نمیشد خسته و کوفتـه پرند و بندازم به جونش امـآ خودم شدید خوابم می اومدمن اگه خوابم بد باشه خیلی بد اخلاق می شـم..کلا" خوابم خوب باشـه رو همه چیم اثر می کنـه.

در و که باز کرد پرند چهار دست و پا رفت سمت در..فداش بشــم..حیف که این همه اذیتم کرده و گرنـه یه ماچش می کردم..

رادمهر اول توجهی نداشت..به پایین پاش که پرند بود..صدای جیغی که پرند کشید که من و زهره ترک کرد باعث شد رادمهر نگاهی به اطرافش بندازه..بنده خـدا هنوز کشف نکرده این صدا از کجآ میاد..

پرند همینطوری داشت دست و پا می زد..دوباره وحشی گریش عود کرد..رفت جلوتر و پاچه ی شلوارقهواه ای رنگ رادمهر و چنگ زد..

رادمهر تازه چشمش به من افتاده بود..که متوجـه پرند شد..با دیدنش یه لبخند مهربونی زد و پرند و تو بغلش گرفت.و شروع کرد به قربون صدقه رفتنش.

رادمهر: سلام عزیز دایی..تو اینجـــایی؟! کی اومدی؟!

پرند که از رفتن تو بغل رادمهر رفته بود شاد و البته وحشی تر شده بود دست و پاش و تکونی داد و از ذوقش جیغــی کشید..بعد یه چنگ زد به صورت رادمهر..رادمهر بنده خـدا که انتظار این کار و نداشت ماتش برد..

روبـه من گفت: این بچــه چرا اینجوری می کنــه؟!

کلافـه نگاش کردم ونق زدم: نمی دونــم به خـدا..از صبح بیچاره ام کرده..موهام و که از ریشه کنــده لباسام و که کثیف کرده..یکی از جزوه هامم پاره کــرده..

رادمهر به لحن حرف زدنم که عین بچه هایی بود که دارن شکایت خواهر برادرشون و پیش بابا شون میکنن خندید..

لپ پرند و بوسید کیف و کتش و رو اپن گذاشت و در حالی که به سمت من که روی اولین مبل نشسته بودم می اومــد به پرند گفت: آره سرکار خــانوم؟! شیطونی کردی از صبح؟! "زن داییت " و اذیت کــردی؟!

این جمله ای که از دهن رادمهر بیرون اومـد..یعنی رادمهر من و زن خودش می دونـه؟!یعنی چی این جمله؟! ازمتنفر نیست؟! اون که حتی اسم منم جلوش می اومد عنق می شد ..الان گفت زن دایی..یعنی زنِ دایی..یعنی زن رادمهر..مگـه پرند چند تا زن دایی داره..رادین که زن نداره..پس منم..اره.

با حس این که رادمهر من و قبول داره..به عنوان کسی که حتی اسمش تو شناسنامشه..و در نظر دیگران زنش به حساب می آد..این که می گه به پرند زن دایی تو اذیت کردی؟! اونـم با این لحن که هر کسی نمی دونست..فکر می کرد ما چقدر عاشق همیم..با این حس خوشحالی زیادی 

زیر پوستم دوید..برای منی که رادمهر و دوست داشتـم این یه گامی به سمت من بود..امــآ با یاد آوری اون دختره ی چشم آبی..فریــان ..دوباره نا امید شدم..با وجود اون من می تونستم رادمهررو عاشق خودم کنـم؟!

چند دقیقه بعد رادمهر با لباس راحتی برگشت..چشماش قرمز شده بودن..

از پله ها اومد پایین..

با دیدن قیافه ی کلافه ی من و پرند که روی زمین برای خودش چرخ می خورد..لبخند محوی زد..

کجاش خنده داره؟!

نشست روی مبل کناریم..پرندم تو بغلش..

پرند وحشی دوباره چنگی زد و یهو موهای رادمهر رو کشید..گفتم الانه دیگـه رادمهر خون این بچـه رو بریزه..

امـا در کمال ناباوری رادمهر دست کوچولوی پرند و بوسید و با اخمی الکی گفت: دختر شیطون..حالا کارت به جایی رسیده که موهای دایی تو می کشی؟!..وروجـک می دونی من چقدر زحمت کشیدم براش؟!..هووووم...

پرند وقتی رادمهر حرف میزد زل زده بود و نگاش می کرد..بعد خندید و گفت: دا..ی..دای..

فکر کنـم منظورش دایی بود..

رادمهر خندید و مهربون گفت: جــانِ دایی؟! پرند خــانوم..شیطونی کردی؟! بخورمــت؟! هوووم؟!

پرند ترسیده رادمهر و نگاه کرد که رادمهر سرشو تو شکم پرند فرو برد و قلقلکش داد..

صدای قهقه ی بلندشون می شنیدم..صدای مهربون رادمهر رو که با ذوق به حرکات پرند نگاه می کردهر دفعه روی جدیدی رو از رادمهر می دیدم..باورم نمی شد اصلا" این آدمی که نشسته و با ذوق جواب پرند و می ده همون دکــتر مغروری باشـه که توی بیمارستان و دانشگاه آدم می خواد از 

جذبه ی زیادش بمیــره..فکر نمی کردم..که اینقدر عاشق بچـه ها باشـه..اینکـه الان تو اوج خستگی داره پرند و سرگرم می کـنه..

دارم بیشتر می شناسمش..که اون آدم مغرور اینقدر مهربون باشـه..و همین من و بیشتر علاقه مند 

می کرد بهش..

از فرصت استفاده کردم و رفتم تو آشپزخونـه..گلاب خانوم خورش قیمـه درست کرده بود..

داغشون کردم و بعد چیدمشون رو میزی که توی آشپزخونه بود..این میز و بیشتر دوست داشتم..

چون فضاش صمیمیت بیشتری داشت.

بعد از چیــدن غذا رادمهر رو صدا زدم..

رادمهر پرند به بغل اومـد تو آشپزخونـه..پرند با دیدن غذاهای رنگارنگ ذوق کرد و دستشو به سمت غذاها دراز کرد..

با حرص گفتم: بچــه ..تو که هم شیر خوردی هم غذا ،بازم میخوای؟!

پرند نگام کرد و گفت: دی..دی..دن ..دن ..دای..

فکر کنـم میخواد بگه دلپذیر..و احتمالا" زن دایی.

رادمهر رو به من گفت: موافقی روزمین بشینیم ،غذا بخوریــم؟!

الان رادمهر از من نظر خواست؟! تو جون بخواه رو زمین نشستن که سهلـه!

همه ی غذا ها رو بردیم تو حال سمت تلویزیون ..

همه رو دوباره چیدم..پرند ام یه بشقاب کوچولو دستش بود و در حالی که دست رادمهر رو گرفته بود بااون راه رفتن بامزش می اومد اینجـا.

برقی که تو چشمـای رادمهر بود رو به خوبی می دیدم..چقدر با آرامش و مهربونی با پرند رفتـار می کرد.برعکس من که نگهداری از بچـه ها کلافه ام می کرد.

چقدر روی زمین غذا خوردن کیف می داد.

داشتـم از خورش می ریخـتم روی برنجــم که یهو پرند زد زیر دستم و خورش تمامش ریخت رو شلوارم!

اعصابم خورد شد ،با عصبانیت گفتم: پـــــــرنــــــــد !!!

رادمهر انگـار روی لباش یه لبخند زیر پوستی بود..تو نگاهش چیزی بود که درک نمی کردم..امـآ الان فرصتش نبود..که فکر کنـم.

پرند جیغی زد و گفت:دیــــی..داااااااا...دیـ ـــی...

بعد یهو به گریه افتــاد.

با نفرت نگاهی به شلوارم انداخــتم..صدای گریه ی پرند ام بد تر رو اعصابم بود ..زر زرو

رادمهر با مهربونی پرند و تو بغلش گرفت و گفت: جــانم..جـانم دایی..چیزی نیس..خانوم کوچولو..

پرند فورا" گریه اش قطع شد و تو بغل رادمهر آروم گرفت..

چقدر صحنـه جالبی بود..از فکر این که رادمهر روزی بچـه خودش و اینجوری بغل کنـه..دلم ضعف رفت امــا مادر اون بچـه مطمئنا" من نبودم.

اومدم بالا..شلوارم و عوض کــردم..این سومین لباسی بود که از دست این وروجک عوض می کردم.وقتی برگشتـم دیدم پرند نشسته کنـار رادمهر ..یه پارچـه ام زیر دستش..تمام سر و صورتش و خورشتی کرده بود..دونـه های برنج و لکه های قرمز خورش دور دهنش و تمام دستش و کثیف 

کرده بود..زیر لب قربون صدقش رفتـم..چقدر بامزه شده بود.

رادمهر ام با آرامش غذا می خورد.

رفتم نشستم..

رادمهر نگاهی بهم انداخت..و چیزی نگفت.

منم مشغول غذا خوردن شدم..

پرند با چه ذوقی داشت با ظرف غذا ور می رفت..نمی خورد در واقع..با غذا ها بازی می کرد.توی سکوت داشتیم غذا می خوردیم..فقط سر و صدای پرند بلند بود.

پرند از جـاش بلند شد..یه قدم راه رفت افتاد زمین..شروع کرد چهار دست و پا رفتن ..لکه ی دستاش 

روی سرامیک می افتاد.بعد به سمت مبــلا رفت..رادمهر داشت با لبخند به حرکاتش نگاه می کرد..

یهو دستاشو گذاشت روی مبل..بعد رفت سمت مبلای دیگـه.همه رو کثیف و چرب کرد..

با بهــت داشتم نگاش می کردم...وای پرنــد..پرنـد....

رفت سمت پرده ها که داد زدم:رادمهـــر..تــمــام زنــدگیـمو نا بــود کــرد !!!

رادمهر بلند شد و تا قبل از اینکه پرند اونجا رو هم منور کنـه بغلش کرد..

با کلافگی به رادمهر نگاه کردم..

رادمهر گفت: بچـه اس دیگـه..تو آروم بــاش..

با کلافگی و خستگی به رادمهر نگاه کردم و گفتـم: آروم باشــم؟! آخــه چه جوری؟! من نمی دونـم این بچـه امروز چش شده..جوگیر شده..از صبح دنبالشــم!

رادمهر : تو بسپرش دست من..کاریت نبــاشـه.

من: باشـه..من که دیگـه از پسش بر نمیـاد.

تند تند وسایل و لوازم غذا رو جمع کردم..همه رو گذاشتم تو ماشین ظرفشویی..

***

بعد از خوردن غذا رفتم کثیفی های سرکار خانوم و پاک کردم..درستـه همیشه اتاق خودم نامرتب بودامـا الان بدم می اومد..که وسایل این خونـه..که خونـه ی منم هست کثیف شن.

سرو صدای رادمهر وپرند می اومــد..توی حیاط بودن..پرند با ذوق جیغ میزد و شادی می کرد..منم اینجـا رو تمیز میکردم

عد از غذا بود که روزبه با رادمهر تماس گرفت..یکی از فامیلاشون سکته کرده بود اینام ام بعد تولدمستقیم میرن کرج خونـه ی اون بنده خـدا..خیالشون ام از بابت پرند راحت بود..فقط راحیل و ببینم..

خسته و کلافه شـده بودم..رفتم بالا..توی اتاق خودم..دراز کشیدم..و درجـا از شدت خواب بیهوش شــدم.

نمی دونـم ساعت چند شده بود..سر و صدایی نمی اومـد..بلند شدم و اومدم بیرون..یعنی کـجا بودن؟!

داشتم خونه رومیگشتم..رفتم تو اتاق رادمهر..دروباز کردم..از صحنه ای که دیدم دلم ضعف رفت..آروم روی زمین نشستم..

رادمهر و پرند خوابیده بودن..یه خواب آروم وعمیق..پرند رو سینه ی رادمهر خوابش برده بود..پیرهن رادمهر تمام دکمه هاش باز بود .و هیکلش و نمایان می کرد.بنده خدا حتی لباساشم عوض نکرده بود..رادمهر دستش و دور پرند حلقه کرده بود و خوابیده بودن..از شدت خستگی..

بازم رادمهر بود..حتی فکرشم نمی کردم..اصلا" تصورم این بود که رادمهر برمی گرده و با دیدن پرند زنگ میزنه به راحیل و بعد کلی عصبانیت میگـه که بیاین بچه اتون و ببرین حوصله ی این قرتی بازیا رو ندارم!

ولی رادمهر تمام تصوراتـم و بهم ریخــت.

تمام حرکاتش و کاراش پیش بینی شده نبود..رفتم بالای سرشون..موهای رادمهر آشفته به هر طرفی بود..از صدای نفسای عمیقی که میکشید معلوم بود چقدر خسته اس..

وسوسه شده بودم..که دستم و تو موهاش فرو کنـم..

آروم دستمو آوردم جلو..لابلای موهاش حرکت دادم..چقدر لطیف بودن..و البته پرپشــت..

موهای پرند و بهم ریختــم و بوسه ای روی گونش زدم..و اومدم بیرون..

رفتم حموم و یه دوش گرفتــم..خیلی کثیف شده بودم..

داشتم فکر می کردم..به رادمهر..به خودم..به این که روز به روز دارم بیشتر وابسته اش می شم..دلتنگش می شم..عاشق تر میشـم..

خـــدایا..این چه حسیه..؟!

دوباره قطره قطره های اشک از گونـم پایین می اومد و با اب یکی می شد.

خــدایا من ضعیفــم..

من تحمل ندارم..نمی تونـم..ترس دارم..ترس از دست دادنش..خــدایا..مت تازه عاشق شـدم..

دارم رو ز به روز وابسته تر میشـم..

اون کــه شوهرمــه..!!!

کسی که مال منــه و مــالِ من نیست!!

خــدایا کمکم کـــــن!

از حموم اومدم بیرون..

لباسام و پوشیدم و اومدم بیرون..سشوار و گرفتـم رو موهام..تا فقط آبشون بره..

از حموم که می اومدم موهام فر تر از همیشه میشــد..

خیلی بلند شده بودن..

تا روی باسنم ..

یه بلوز سورمـه ای رنگ پوشیدم..زیرش یه تاب سفید داشت و یقه اش شل بود..موهام و دادم بالا و از گوشه یه کلیپس سورمـه ای شل زدم..

جالب شده بود موهــام.

نصفش از توی کلیپس بیرون اومــد..و دورم پخش شده بود..اینقدر حجمشون بالا بود که جــا نمیشدن رنگ عسلی –زیتونی موهام و دوست داشتم امـا دلم یه رنگ دیگــه می خواست..

ادکلن چی چی م و زدم..با یه رژلب پرتغالی همه چی رو کامل کردم..امــا..چشمام..قرمز بودن..کافی بود یه قطره اشک بچکـه از چشمام..فقط یه قطره..کافی بود واسه قرمز شدنش..

کاریش نمی تونــستم بکـنم..این اشکـا..که تازگیا از چشمام روون می شدن دست خودم نبود..دلم که پر میشد اشکام می اومـدن..قبلنـا که اصلا" با گریه میونـه ای نداشتم..خــدایا چی به سرم 

اومــده؟!

امـا من آدمی نیستم..که التماس کنـم..منم غرورم و دارم..

اومدم بیرون..

رفتم سمت اتاق رادمهر..نا خود آگـاه..

درو باز کردم..رادمهر رو ندیدم..امــا پرند و دیدم که چشماش نیمه باز بود..میخواست بیدار شــه..

یه بویی می اومــد..

فکر کنـم خراب کاری کرده..البته با اون همه غذایی که خورده جای تعجبی نداره..

حالا من باید پوشکش و عوض کنـم؟!

راحیل یادم داده بود امـآ خوب چندشم میشــد..

یه دونـه پوشک نو برداشتم..و آروم عوضش کردم..چسباش و چسبوندم و شرتکش و تنش کردم.

پرند خوشحال دست می زد..یعنی اینقدر کیف داره؟!

من: پرند خانوم دایی تون کجاست؟!هووم!؟دایی رادمهر؟!

پرند خندید و به در اشاره کرد..

برگشتم عقب رادمهر تو چارچوب در ایستاده بود..گوشیش دستش بود و لپ تاپش..

فکر کنم به سمت اتاق کارش میرفت..

اومـد جلوتر..و لپ پرند و کشید.

نگاهش به من افتاد..چند لحظه ای خیره نگام کرد..حواسم و پرت پرند کرده بودم..امـآ به خوبی سنگینی نگاهش و حس می کردم..

نمی خواستم قرمزی چشمام و ببینـه..پرند و بغل کردم..و پاشـدم..سرم به طرف دربود..

خواستم برم که رادمهر راهم و سد کـرد..

من: رادمهر..میخوام برم!

صدای رادمهر رو شنیدم: به مــن نگــاه کــن !

با تحکم!

تیز بود..خیلی..حتمـا فهمیده بود!..

نگاش نکردم و کلافه گفتـم: رادمهــر

امـآ رادمهر محکم تر از قبل گفت: دلپذیـر..گفتم به مــن نگـاه کــن!

یه کوچولو سرم و آورده بالا که رادمهر دستشو گذاشت زیر چونـه ام و کامل بالا آورد..

چشم تو چشم هم

بودیم حـالا..امـآ اون چون بلند تر بود باید سرشو پایین می اورد.

خوب تو چشمــام نگـآه کـرد..اخمی به پیشونی آورد..دقیقا" مثل روزی که برگشته بود..که با دیدن

اشکام اخم عمیقی کرد..

صداش و شنیدم: گــریــه کردی؟!

من:مــن؟! نــه!

رادمهر: پس قرمزی چشمات واسـه چیــه؟!

من: واسه شامپوه..

رادمهر:اِ..پس چرا تا الان نرفته؟!

پرند و محکم تر گرفتم و خواستم از کنارش رد شم که بازوم گرفت..پرند با تعجب به ما نگاه می کرد.

رادمهر: چیزی شـده؟! کسی حرفی بهت زده؟! اذیتت کرده؟!

نگاش کردم..دوست داشتم..این بازخواست شدن و..لعنتی وابسته ترم نکــن !

آروم گفتم: نـه..هیچی نشده..فقط یکم خسته ام..!

رادمهر با عصبانیت گفت: به من دروغ نگــو ! تو بگی "ف" من تا "فرحزاد" رفتم..به من یکی نگو که تک

تک حرکاتت و از برم ! بگو چی باعث شده که گریه کنی؟! تو فقط بگو ! من درست می کنـم ! همه

چی رو!

خیلی تیز بود..و باهوش..چی میگفتم..؟! اینکـه خودت باعثشی؟! باعث گریه های من..

عاشقی من..ترس از دست دادنت..رفتنت با فریـان..و تنهایی من..که تازه خواستنت و حس کردم

چی میگفتم..اینکه نمی خوام توی مغرور و از دست بدم.؟! می خوام داشته باشمت..امــآ تویی

که دلت پیشت من نیس؟! که مسخره ام کنی؟! خوردم کنــی؟!

سکوت کرده بودم..پرند ترسیده از عصبانیت رادمهر سرش و تو سینه ام فرو برده بود و به من چسبیده

بود..!

آروم گفتم: چیزیم نیست..فقط دلم تنگـه..یکم کسلم..حوصله ام سر رفتـه..خوب میشم! مهم نیست!

صدای زیر لبی رادمهر رو شنیدم: مهــمه..خیلی!

نع !مهم نبود!

رادمهر چیزی نگفت..از کنارش رد شـدم..اومدم بیرون..صدام زد.

رادمهر: ساعت پنج آمـاده باشین! میریم بیرون!

همین! تو ضیح بیشتری نداد.امـا از توی چشماش معلوم بود که دروغم و باور نکرده.

***

داشتم لباسای پرند و تنش می کردم..یه دونـه پیرهــن سورمــه ای که روی کمرش یه پاپیون مشکی

داشت..با یه ساپورت سورمـه ای که روی مچش دوتا روبان بود..موهاشم همه جمع کردم و با کش

خوشگل و کوچولوی رنگی رنگی بستـم..النگوهای طلا سفید و زردشو مرتب کردم و گردنبدشم

گذاشتم روی لباسش..جوونم..اینقدر خوردنی شـده بود.کفش سورمـه ای قشنگش و کردم پاش..

از این مدل جدیدا بود..آدم اصلا" فکر نمی کرد کفش پاشـه..

ای مـاچ گنده رو لپش کاشتـم..

پرند: دی..دی..مانی؟؟؟

من: جونـم...مامانت و می خوای؟!

پرندسری تکون داد..بچه بعد از یه روز یادش افتاده مادر داره..بچه ام بچه های قدیم!

من:مامانت فردا میادعزیزم..دوست داری پیش ما بمونی؟!

پرند با ذوق گفت:آر..آر..دی.

بردمش گذاشتمش رو تخت تا خودمم آمـآده شم.

دوست داشتم خودمم سورمـه ای بپوشم..عین پرنـد..با اینکه از صبح خیلی عصبانیم کرده بود ولی

دوسش داشتم..احساس می کردم خودم مادر این بچه ام..یه حس مادرونـه داشتم!

مانتوی سورمـه ای خوشگلم و پوشیدم..مدلش شیک بود امـا ساده..یه کمربند مشکی می خورد

کیف دستی کوچیکم و که مشکی بود تو دستم گرفتم با یه روسری ابریشمی خوشگل که سورمه ای

بود با حاشیه ی مشکی..آرایشم کردم..امـا برعکس همیشه از رژمسی-قهوه ای استفاده کردم

و البته پر رنگ تر از همیشـه..نه خیلی ها!

موهامم فرق کج زدم..کمی با کریستال مو نرمش کردم و روسریم و بستم..فرق کج خیلی بهم می

اومد..همه می گفتن..بازدن ادکلنم تیپم و کامل کردم..دست پرند و گرفتم تو دستم..تازه داشت راه

رفتن و یاد می گرفت..تنهایی که می رفت می افتاد امـا کسی دستش و می گرفت آروم می تونست

راه بره.

اومدیم بیرون..همزمـان رادمهر ام اومـد بیرون..با دیدن رادمهر جـآ خوردم..یه پیراهن سورمـه ای پوشیده بود..آستینش و تا کرده بود..دکمه ی اول لباسشو باز گذاشته بود با یه شلوار مشکی و مدل موی شلوغ..لباساش درسته ساده بودن..امـآ توی تن رادمهر فوق العاده بودن..چقدر بهش می اومــد..

به خودم اومدم که دیدم رادمهر ام به من خیره شده..امـا زود نگاهش و گرفت ازم..اومد جلوتر با یه لحن بامزه رو به پرند گفت: سرکار خانوم..شمـا و زن دایی تون که از تیپ من تقلید کردین..

من: پرند بگو ..خان دایی جـان شمـا بودید که ازما تقلید کردین..

پرند با یه حالت بامزه دستاش و تکون داد و به رادمهر نگاه کرد.

رادمهر:چه تیپی زدی امشب..پرنــد خــانوم..میترســم بدزدنت !

یه لحظه مات موندم..انگـار که طرف صحبتش من بودم..نه پرند..حسم میگفت ..منظورش با منـه..

رادمهر جلوتر رفت تا ماشین و ببره بیرون..

دست پرند و گرفته بودم داشتم می اومد پایین..تو فکر بودم..از اون حرفایی بود که به در میگفتن تا دیوار بشنـوه..امــا با شناختی که از رامهر داشتم مطمئن نبودم.

ماشین بیرون بود..

از حسین آقا خداحافظی کردیم و اومدیم بیرون..جنسیس کوپه سورمــه ای رنگ دم در بود..چه ست شده بود همه چی امشب..

در و باز کردم و نشستم..پرند ام تو بغلم..بوی عطر تلخ و سرد رادمهر شامه ام و نوازش داد..

حرکت کردیم.هنوز نمی دونستم هدفمون کجاست..

دست بردم سمت ضبط و روشنش کردم.

نیم ساعت بعد به پارک خانواده رسیدیم..جای قشنگ و باصفایی بود..کلی وسایل بازی داشت..

رادمهر اینجور جاهـا رو از کجا میشناخت ؟! با این که سالها ایران نبوده امـا اینجا رو خوب بلده..

با پرند پیاده شدیم..

رادمهر ماشین و پارک کرد و دست دیگه ی پرند و گرفت..دقیقا شده بودیم عین این پدر و مادرا..

حس خوبی داشتم..

شلوغ بود..خیلی.جمعه شب بود و همه زده بودن بیرون..یه عده روی چمـنا نشسته بودن..

یه عده بازی می کردن..بعضیا راه می رفتن..

به سمت وسایل بازی رفتیم..

پرند با دیدن بچه ها ذوق کرده بود.. دست من و رادمهر رو ول کرد وخواست بدوه که یهو زمین خورد..

تا خواستم بلندش کنـم رادمهر زودتر از من این کار کرد و گفت:آروم دایی..عجلـه نکــن..

با هم رفتیم سمت سرسره..

از این سرسره کوچیکا بود..رادمهر پرند و بغل کرد و گذاشت رو سرسره و آروم به سمت پایین هولش داد..من که پایین ایستاده بودم..سریع گرفتمش..عزیز دلـم اینقدر ذوق کرده بود..که حد نداشت..

پرند که از سرسره بازی خسته شد رفتیم سمت وسایل دیگـه..به تاب که رسیدیم خودم نشست مو پرند ام بغلم خواستم تکونی بخورم که تاب حرکت کنـه دیدم رادمهر آروم هولم داد..پرند هی جیغ میکشید و دست و پا میزد..چقدر با هم خوب شده بودیم..عین مامان و بابا های مهربونی که

با بچه اش ون میان پارک..این خوشحالی رو تو صورت رادمهر ام حس می کردم..انگار اونـم خوشش اومده بود..

سوار قطار و چند تا وسیله ی دیگـه ام شدیم..رادمهر همش نگامون می کرد..گاهی با لبخند محو..

نمی دونـم..ولی احساس می کردم خوشحاله..

دست رو هر وسیله ی بازی می ذاشتیم بی برو برگرد قبول می کرد..و فورا" سوار میشدیم..یه قسمتی بود که وسایل برقی داشت..مخصوص بچه کوچیکا که البته باید با همراهی یه بزرگتر می اومدن..آهنگای خوشگل بچه گونـه ام پخش می کردن..پرند اینقدر شاد و شیطون شده بود که حد نداشت..

بیرون که اومدیم..رادمهر آبمیوه و کیک و کلی خوراکی گرفته بود واسمون..

رادمهر:بریم اونجـا..

دست پرند و گرفتم و با رادمهر به سمت یکی از صندلیا راه افتادیم..

بعد از نشستن با ولع شروع کردم به خوردن..یکم خودم می خوردم یکم به پرند می دادم..رادمهر با نگاهی خیره نگـا مون می کرد..

چش شده بود امشب؟! بعید بود ازش این نگاها..این که مدام میره تو فکر..اونم رادمهری که حتی بعیدمیدونستم قیافه ی من و تو خیابون ببینه بشناسه!

پرند وسطمون نشسته بود..

یه زن و شوهر جوونی روی صندلی کناریمون نشستن..زنـه حامله بود انگار..یه بطری اب معدنی و کیف زنه روی شونـه ی مرده بود..تیکه های کوچیک کوچیک به پرند میدادم..یکمم از آب میوه..

گاهی ام رادمهر بهش میداد..حس مسوولیتی که بهش داشتم درک کردنی نبود!

پرند یهو از روی صندلی پرید پایین..و دویید..

با صدای بلند صداش کردم: پـــرنــد..پــرند ..کجا میری..

رادمهر سریع بلند شد و با سرعت رفت دنبال پرند..نمی تونست خوب راه بره..واسه همین میترسیدم..

زنـه که نگرانی مو دیده بود گفت:نگــران نبــاش..شوهرت میارتش الان..

لبخندی زدم بهش و چیزی نگفتم..

با دیدن رادمهر که پرند و بغل کرده بودو پشمک دستش بود نفس راحتی کشیدم.

رادمهر نشست رو صندلی و گفت:وروجک پشمک دیده دست بچـه ها..اونم از این فاصله..!

تو بغلم گرفتمش و محکم بوسیدمش..

من: ای قربونش برم من که اینقدر چشماش قویه..عزیزم!

مرده و زنه داشتن با لبخند ما رو نگـاه می کردن..

مرده گفت:میشه خانومم یکم دخترتون و بغل کنـه؟!

با این حرف نگاهی به رادمهر انداختم"دختر تـون"..

رادمهر :البتـه !

پرند و داد به زنـه..چقدر ذوق کرده بودن..

زنـه: چقدر خوشگل و نازه..ماشالا..به پدر و مادرش رفتـه دیگه..

مرده: آره..پرند خانوم دختر قشنگیه!

خلاصه اونـا هی می گفتن..من و رادمهر ام با یه لبخند کوچیک به اونـا نگاه می کردیم..

من: البتـه بیشتر به من رفتـه..!

رادمهر:نه خیر..!کاملا" مشخصه که به کی رفته.

من: نگـاه کن..رنگ چشماش و ..سبزه..دماغش ...دهنش..موهاش..همش شبیه منـه..

رادمهر:رنگ چشمای من ام سبزه..فقط موهاش شبیه توه!

من: نه خیر..همه چیش شبیه منه..! چشمای تو ام سبز نیست!

زن و مرد داشتن میخندیدند به کل کل کردنمون..

زنـه گفت: رنگ چشماش به هردوتون رفته..

مرده رو به رادمهر گفت:بینیش شبیه شماست..

و روبه من:رنگ موهاش و فرم صورتش شبیه شمـاست..

زنـه: خدا کنـه بچه ی ما هم مثل پرند جون قشنگ شـه..

مرده : سالم باشه خانوم!

خلاصه همین شد شروع بحث و گرم گرفتنمون..!آخـه بگو این چرت و پرتا چیه بلغور میکنین؟؟؟بچــه؟؟؟

حالا این وسط دستشوییم گرفته بود..

رومم نمیشد که چیزی بگم..آروم در گوش رادمهر گفتم میرم دستشویی..حواسش به پرند باشه.

خواست بیاد باهام که قبول نکردم و گفتم زودبرمیگردم..

تو فکر بودم..امشب چه حس خوبی داشتم؟!

حتی رادمهر سعی نکرد بگـه ما زن و شوهر نیستیم..

استقبالم کردتازه..باور نکردنی این بود که قتی اونـا فکر کردن پرند بچـه ی ماست یه حس خوبی رو تو نگاهش دیدم..

خدایا یعنی رادمهر ام بهم حس داره؟!

غیر ممکنـه..

اومدم بیرون که دستام و بشورم..یهو دیدم یه پسر قد بلندی زل زده به من..

نگاه اخمویی بهش انداختم و اومــدم بیرون.

پسره افتاده بود دنبالــم..

قدمام و تند تر کردم..

بهم نزدیک شد و گفت:شبی چقد میگیری؟!

با بهت نگاهی بهش انداختـم ..

با عصبانیت گفتم: خفــه شو عوضی..برو کنــار!

پسره مچ دستم و محکم گرفت و گفت: من که میدونم این کاره ای..تیپ و قیافت که خیلی رو فرمـه..معلومـه اهلشی..ناز نکن..هرچقدر بخوای میدم عزیزم!

با عصبانیت داشتم سعی می کردم که دستم و از دستش جدا کنـم..چند نفری نگـا کردن..

محکم داد زدم: ولم کــن عوضی..

پسره دستش و برد سمت کمرم..خواست دسشو بیاره جلــو که رفتم عقب ...خواستم بدوم که پسره مانتوم و از پشت چسبید..با مشت کوبیدم تو شکمش و با تمام توانـــم دویدم..باید نزدیک میشدم..به رادمهر ..باید صدام و میشنید..

پسره بهم رسید..نفس نفس می زد..عقب عقب رفتـم..کم کم همه جـا خلوت شده بود..داشتم میترسیدم..رادمهر کجایی؟!

اومــد جلو..با یه نگاه هیز سرتا پام و وارسی کرد و گفت:چه کیفی کنـم من با تو،دختره ی چموش!میدونم که اهلشی..پس نـاز نکــن..این بازیارم الکی در آوردی..

نزدیکم بود..نمی تونستم کاری کنـم..یهو یادم افتــاد..چه خــنگ بودم..باید جیغ می کشیــدم..!

با صدای بلنــد گفتم: رادمهــر..رادمـهـــر..کمــک ...رادمهــر..بیــا..

یهو پسره اومد جلـو..دستشو گذاشت جلوی دهنش و با حالت ترسناکی گفت:کسی صدات و نمیشنوه..خیلی دور شدیم..چموشی نکــن و عین بچـه ی آدم دنــبالم راه بیـا..هرچقدر پول بخوای میـدم بهت..خیــالت راحــت باشه.

بعد اومد جلو ..بوی نفسای گندش و که بوی سیگار می داد میشنیدم...ثابت و بی حرکت بودم..انگارتوان دفاع کردن نـداشتـم..من چم شده بود؟!

رادمهر کجــا بود؟!

چرا سراغی نمی گرفت ازم؟!

حاظر بودم خودم و بکشــم امـآ دستای کثیف این پسره بهم نخوره..

با ترس عقب عقب رفتــم..

پسره اومــد جلو..

اشکام میچکید...

دوتا دستاش و آورد جلو..

می خواست بازوم و بگیره..

چندشم میشد..

چشمـام و بستــم!

رادمهر لعنتی!

یهو صدایی شنیدم..

چشمام و باسرعت باز کردم..

رادمهر مشت محکمی تو صورت پسره زد...

شروع شـد...

رادمهر میزد..

با خشم..با عصبانیت..عین یه شیر خشمگین شــده بود..

باورم نمی شـد؟!

این رادمهر بود؟!

آنچــنان عصبانـی بود که پسره جلودارش نبود..

فقط میزد..

پشت سر هــم..

صورت پسره خونی شـده بود..

مــدام التماس می کرد..

مردم کم کم جمع شده بودن!

چند تا مرد مسن اومد جلو..

سعی کردن رادمهر رو آروم کـــنن..

امـا هیچکی جلودارش نبـود..!

داد می زد و می گفت: ولــم کنیــن...ولــم کنین..این تنـه لش و باید بکشــم..عوضی.آشغــال..آقا گفتم ولم کـــن!!!

پسره سیریش شد ..بین مشت و لگدایی که می خورد یهو گفت: اصلن توچیکارشی؟! نامزدمـه..دوست دختـرمـه..تور سنن؟! هر کی از رادع می رســه می شه صاحــاب دختــــ.......

با مشت محکمی که از رادمهر خورد حرفش نیمـه کاره مونــد..قیافه ی رادمهر وحشتناک شده بود..

داد زد:نــامزدتــه؟! دوست دخــترتــه؟! هــان؟!آره لعنــتی؟!

پسره با ترس سرشو تکون داد...

رادمهر یقه ی پسره رو چسبید و فشار داد و محکـم گفت: عــوضی..اون زنـــمــه!!!!!

با شنیدن این حرف رنگ پسره پرید و به تته پته افتــاد..

رادمهر چی گفت؟! من زنشم؟!

من هنوز این گوشـه ایستاده بودم..یه دختری ام ایستاده بود کنارم..هنوز گریــه می کردم..منی که از گل نازکتر بهم نگفته بودن حالا اسیر یه آشغال شده بودم..

امـآ خوشحال بودم..فقط بادیدن رادمهر..

لذتی که توی پوستم دوید و حس می کردم..

حیف که خوب نبود حـآلم..

پرند و اون خانومه گوشه ای ایستاده بودن..پرند گریه می کرد...

شوهرش ام رفته بود میخواست جلوی رادمهر رو بگیره..

امــا رادمهر ..اینقدر خشمگین بود..وحشتناک..

پسره داشت التماس می کرد..

چند تا پیرمرد اومـدن..تا جلوی مشت بعدی رو بگیرن..

یکی شون گفت: پســرم..به حرمت این موی سفید من کافیــه..می دونـم..مردی..غیرت داری روی زنت..ناموست..امــا ول کن این عوضی رو ..بذار بره...همین قدر کافیشـه..تو هم برو سراغ زنت..بنده خـدا رنگ به روش نمونده...!!!

رادمهر دست از زدن پسره کشید ..پسره ام ترسیده دویید و فرار کرد..رادمهر با هول اومــد طرف من..انگار تازه یادش اومــده بود من هستم..لباسای خوشگل و مارک دارش خاکی شده بودن..

موهاش آشفته بود..یه دکمه اشم کنـده شده بود..

نمی دونـم چرا هنوز لرز تو وجودم بود...انگار باور نداشتم..که هیچکی نیست که اذیتم کنـه..

نگرانی تو چشمای رادمهر بی داد می کرد..

اومد جلو..

نگاهی به اشکام کرد..

از نزدیک که دیدمش دلم گرفت..

اون الان این جـا بود..

روبروی من..

منی که چند دقیقه ی پیش گرفتار شده بودم..

و معلوم نبود چه بلایی سرم بیــاد..

اشکام دوباره شدت گرفت..

رادمهر اومـد جلو..

دستشو دورم حلقه کرد..

بغلــم کرد...

محکم و مردونــه..

بی توجــه به بقیه..به همه ی کسایی که اونجــا بودن..

گرم شدم..

پر شدم از امنیت..

سرم و تو سینش فرو بردم..

بیشتر به خودش فشارم داد.

آروم زیر لب گفت: هیــش...آروم...تموم شــد دلپذیــر ..آروم عزیــزم...من همینجــام..

اینقدر گفت و گفت تا آروم شدم..مگـه میشد صداش و شنید و آروم نشد...مگـه میشد تو آغوشش بود و آروم نشد..اینه..خصوصیت رادمهر..خصلتش..انگـار میدونـه چقدر آروم میشم...

گرم بودم..یه حامی خوب داشتم..

شاد بودم..نمی دونـم..از سر عصبانیت بود یا نـه..این که رادمهر جلوی همه ی آدمای توی پارک میگه من زنــشم...

از بغلش اومــدم بیرون...خجالت کشیدم..

امـا رادمهر عین خیالش نبود..رفت سمت پرند..از خانومه گرفتش..یه عذر خواهی از بقیــه کرد..و اومد سمت من..همه با لبخند نگاهمون کردند..دستی تکون دادن..

رادمهر دستم و تو دستش گرفت ..با دست دیگه اش پرند و بغل کرده بود..حتی دستاشم آرامش داشتن..رادمهر تو با من چه کردی؟؟؟

هیچی نمی گفتیم..

به ماشین رسیدیم..پرند و داد بغلم..درو باز کرد..سوار که شدم درو بست..و خودش سوار شـد..

پرند هنـوز بغض کرده بود..

ترسیده بود..عزیزدلـــم..

باید آرومش می کردم...همینطور که رادمهر من و آروم کرد..چه سری بود و نمی دونـم..این آرامش عجیب و فقط و فقط از آغوش رادمهر به دست آورده بودم..

من: قشنــگم..پرند نازم..چیزی نشــده کـه..میرم خونـه الان..شیر بهت می دم..غذا می خوری..بازی میکنیم باهــم..

پرند داشت به حرفام گوش می داد..

کم کم آروم شــد..

سرم و تکیه دادم به پشتی ماشین..

پرند خوابش برده بود..

از راحیل خبری نشد..

رسیدیم خونـه..رادمهر ماشین و پارک کرد..دروباز کردم.اومدم بیرون..رادمهر اومد جلو بدون هیچ حرفی پرند و ازم گرفت.

مسیرو باهم طی کردیم..زیر چشمی نگاش کردم..هنوز اون اخــم و عصبانیت ومیشد پیدا کرد..رگ برجسته ی پیشونیش سرجاش بود..معلوم بود..هنوزم از فکرش بیرون نیومـده..

هنوزم باورم نمیشد..یادم اومد اون روزی که توماشین بودیم..رادمهر رفت گل بگیره ..پسرا مزاحمم شدن..چقدر بی خیال بود..اصلا انگار نه انگار..یا اون روزی که تو مسیر رفتن به شیراز بودیم..

توی رستوران..یکی شماره داد..حتی ککش ام نگزید!

نمی دونم..این عصبانی شدنش و غیرت تعبیر کنـم یا نه! چون مرد تا وقتی زنی رو دوست نداشته باشـه هیچ وقت سرش غیرتی نمیشــه!امـآ شاید رادمهر به خاطر چند ماهی که با هم زندگی کردیم

فقط و فقط حق پسر عمو بودنش و ادا کرده !نمی دونـم !گیجم!

رسیدیــم !

رفتیم بالا با هم..رادمهر رو به اتاق خودم راهنمایی کردم..پرند و آروم روی تخت گذاشت..پتو رو زدم

روش..رادمهر رفت بیرون..منم لباسام و عوض کردم..

هیچ میلی به شام نداشتـم..

رادمهر ام انقدر برزخی یه که نمی تونـم برم نزدیکش..

رفتم پایین..آب خوردم..رادمهر نبود.

آروم کنار پرند جایی برای خودم باز کردم...و دراز کشیــدم..

صحـنه ای که پسره به زور می خواست من و با خودش ببره یادم اومد..

تا حالا هیچ وقت همچین اتفاقی نیوفتاده بود برام!

پسرای دور وبرم از در دیگـه ای وارد میشدن ..امـا ذات همشون یکی بود!

آدم متوجـه میشد که طرف هدفش چیه..مگـه اینقدر حرفه ای باشه و خوب نقشش و بازی کنـه که دختره بویی نبره!

بازم یادم اومـد..

کتم زدن رادمهر رو ..به پسره..

مطمئنم رادمهر هیچ وقت اهل دعوا نبوده و نیست!

این گفته ی زن عموه..اونقدرم تیپ و ظاهرش و همه چیش ..آقا وار و جنتلمن هست که دور و براین چیزا نبــاشه..

فکر می کردم همیشه..که هیچ وقت غیرتی شدن رادمهر رو نمی بینـم..

امـا امشب دیدم! رادمهری که هیچ وقت اهل دعوا نبوده این طور..با خشم..و عصبانیت وحشتناک پسره رو میزد..

چی باعث شده بود که رادمهررو ،کسی که همیشه مسائلش و با دیگرا با حرف زدن حل می کرداینقدر عصبانی کنـه؟!

خودم رفتارش و دیده بودم..با دانشجوها..با اهالی بیمارستان..خانواده ..

این عصبانیت و فقط و فقط من دیده بودم..وقتی ازدواج کردیم..ببین چقدر براش سخت بوده..کسی که همیشه حرف حرف خودش بوده..مستقل بوده..کاراش و خودش انجـآم داده..رو پای خودش بوده

باعث شده اون و به مرز عصبانیت بکشونـه..

انگار عصبانیتش فقط مختص من بود!!!

صدای زیبای آهنگی که می اومـد باعث شد دست از افکارم بکشم..از اتاق اومدم بیرون و با دقت گوش دادم..

داشتم زندگیم و میکردم

اومدی حالم و عوض کردی

این همه راهو اومدی که بری

که خرابم کنی و برگردی

همه چی خوب بود قبل از تو

عشق با من غریبگی میکرد

یه نفر داشت با خودش تنها

زیر این سقف زندگی میکرد

عطر تو این اتاق و پر کرده

این هوا اون هوای سابق نیست

اون که با بودنت مخالف بود

حالا با رفتنت موافق نیست

♫♫♫

♫♫♫

واسه چی اومدی که برگردی

برو اما به من جواب بده

سر خود اومدی.ولی اینبار

به منم حق انتخاب بده

اون که میگفت تا ابد اینجاست

حالا میگه بزار برگردم

داشتی زندگی تو میکردی

داشتم زندگیم ...

♫♫♫

عطر تو این اتاق و پر کرده

این هوا اون هوای سابق نیست

اون که با بودنت مخالف بود

حالا با رفتنت موافق نیست

♫♫♫

باورم نمیشد..این صدای رادمهر بود..کاملا معلوم بود..همزمان گیتارم میزد..فوق العاده بود..اینقدر گیرا بود که مات مونده بودم...

یه ناراحتی ای تو صداش بود..

به آهنگ فکر کردم..

"داشتم زندگیم و می کردم..اومـدی حالم و عوض کردی..این همه راه اومدی که بری..که خرابم کنی و برگردی"یعنی با منـه؟! من "حالش و عوض کردم؟! "

جای دیگـه ی آهنگ ذهنم و در گیر کرد

"سر خود اومدی ولی این بار..به منم حق انتخاب بده "

آره..من سر خود اومده بودم..بدون این که اون بخواد..وارد زندگیش شدم..دقیقا" اومده بودم وسط زندگیش..امــا حالا حق انتخاب می خواست؟!!

"اون که با بودنت موافق بود....حالا با رفتنت مخالف نیست "

اینجـاش دیگـه واقعا باور نکردنیه..یعنی رادمهر که موافق بودن من بوده..حالا مخالف رفتنمــه..؟؟؟

گیج و سردرگم شدم..

من رادمهر رو دوست داشتم..از خدام بود..کـه اونم من و بخواد..این آهنگ گیجم می کرد..یعنی طرفش من بودم؟!

تک تک ابیات آهنگ همین و می گفت..امـآ اطمینانی نداشتــم..!!! فکر این که رادمهر مـال من نباشه..

من و نخواد..غرورش..عشقش..غیرتی شدنش..عصبانیتش...جنتلمن بودنش..آهنگ خوندنش..

همه و همه چیش واسه کسی دیگه باشه..دیوونـه ام می کرد..

رادمهر ! تو "حالم و عوض کردی" ..حال تو چطور؟؟؟

***

تند تند و با عجلــه لباسام و پوشیدم..گوشیم یه عالمـه زنگ خورده بود و باز من خواب مونده بودم....دیگـه مهم نبود دیر برســم..فقط باید الان رادمهر رو می دیدم..

برق حلقه یهو از توی کشـو چشمام و زد..

تو یه آن تصمیم گرفتم بپوشمش..

بدون هیچ فکری توی انگشتی که حلقه جاشه ...حلقه ی طلا سفیدم و گذاشتم و با بغل کردن پرند اومدم بیرون..

البتـه جوری گرفتمش که به لباسام نچسبه..

چه خنده ای ام می کنــه..چه ذوقی..

تند تند اومدم پایین..پرندو دادم دست گلاب خانوم..

بدون این کـه صبحانه بخورم..

سوئیچ اسپورتیج رادمهر رو برداشتم و اومدم بیرون...

ایقدر با سرعت روندم که سر بیست دقیقه بیمارستان بودم..

با خواهش و التماس کارت زدم و اومدم تو...

رفتم تو بخش..

شادی و بقیه ی بچـه اونجـآ بودن..

شادی با دیدنم دهنشو باز کرد که جیزی بگـه که دستم و به علامت این که نمی خوام بشنوم تکون دادم..

چه تعصب و غیرتی سر خونـه و فرشا پیداکرده بودم نمی دونـم..

شادی مات من مونده بود..

امـآ من با کلافگی تند تند رفتم بالا..به سمت اتاق رادمهر..

از آسانسور که بیرون اومـدم یه عالمه آدم دیدم..

چه شلوغــه..حتی یه تعداد بیرون ایستاده بودن...تمام صندلی ها پرشده بود..نه این که کوچیک باشه مطب..جمعیت زیــاد بود...

منشی یه دختر ارایش کرده بود..نه زیـادا..در مقابل فریان هیچ بود..

دوسه باری اومده بودم این جـا ..جور بود باهـآم..

سلام کردم و گفتم: خـآنوم عبدی ..می خوام دکتر رو ببینم!

خانوم عبدی گفت: عزیزم..دکتر امـروز سرشـون خیلی شلوغـه..یه عالمه بیمار دارن..از صبح فقط دارن ویزیت می کنن...تازه یه سریشون ام رد کردم...وقت سر خاروندن ندارن...میتونی بعدا" بیای؟!

نگاهم و بین بیمارا چرخوندم ..یکم با کارت روی سینه ام ور رفتم..و گفتم: خانوم عبدی..واجــبه..ضروره..طول نمی دم..بیمار که اومد بیرون سیم ثانیه میرم و میام..باشـه؟!

خانوم عبدی قبول کرد و گفت: باشـه..فقط زودها..وقت بیمارا رو نگیری..دکتر خیلی حساسه رو این مسائل!

گوشه ی در قهوه ای سوخـته ایستادم..بوی خوبی می اومد..

یه عده از مریضا حال ندار بودن..یه عده اشون استرس داشتن..چن نفی اوضاعشون خراب بود..

خلاصه همه جور آدمی دیده میشد اینجــا..

صدای خانوم عبدی رو شنیدم:خانوم آریا فر..! ازدواج کردی؟!

بعد اشاره ای به حلقه ام کرد..

وای حلقه!

تقصیر خودمــه ..کرمم گرفته بود..امــا اصلا" پشیمون نیستم!

من با لبخند:آره عزیزم!

خانوم عبدی با کنجکاوی پرسید: باکی؟!کِی؟! چیکاره اس طرف؟!

شروع شد فضولی..

سر بسته گفتم:با یکی از اقوام..دکتره!

تا خانوم عبدی خواست سوال بعدی رو بپرسه ..که احتمالا اسمش چیه و اینا ..فرشته ی نجاتم اومد بیرون..دستی برای خانوم عبدی تکون دادم با سرعت رفتم تو ودر و بستم!!!

رادمهر اول سرش پایین بود..جدی بود و محکم..حلقه اش تو دستش برق میزد..فدای تو برم!روپوش سفید دکتری خیلی بهش می اومد..زیرش یه پیراهن طوسی پوشیده بود..آخـه مرد تو چرا اینقدره جذابی..

رادمهر : چرا حرفی ن...

با دیدن من یهو حرف تو دهنش ماسید..بنده خدا حق داره..با چه سرعتی اومدم تو اتاقش و دارم دیدش می زنم..

وقت نبود..الان فرشـام بدتر بوی گند می گرفت!

تند تند گفتم: رادمهر به جون مامان نمی خوام وقتت و بگیرم..صبح پاشدم از خواب..تو رفته بودی..پرند و بردم تو حال تا یکم بازی کنه..تو این فاصله رفتم دستشویی و جلدی برگشتم..دیدم یه بوی گندی میاد..بعدش..بعدش دیدم پرند کل فرش و جیشی..کرده...یعنی چیش کرده..تازه پی پی ام 

ریخته..هی راه می رفت..هی پی پی میریخت..من نمی دونم چی خورده..به خدا اصلا یادم رفت سریع پوشکش کنم..آخه قبلش پوشکش و در آوردم..قرار بود بیام بیرون عوضش کنم که دیدم گندزده با فرشای خوشگلم..رادمهـــر..من چیکار کنــم؟!

سرم و آوردم بالا ..دیدم رادمهر بنده خدا داره یه جوری نگام می کنـه..کپ کرده بود دوباره..به سمت یخچال کوچیک و شیکی که گوشه ی اتاق بود رفت و یه لیوان آب ریخت..اومد جلو و دادش دستم..

با یه لبخند قشنگی گفت:اول این و بخور..هلاک نشی!

لیوان ازش گرفتم و بی تعارف سر کشیدم.

بعد با هول گفتم:الانه که خانوم عبدی میاد من و میکشه..به زور اومدم...

رادمهر با اخم گفت: غلط کرده تو رو بکشه! تو عجله نکـن..

اخمت از پهنا تو حلقم !

من با ناله: رادمهر...چیکــار کنـم؟!

رادمهر خنده ی خوشگلی کرد و گفت: تو نمی خواد کاری کنـی..فقط مواظب پرند باش..

به گلاب و شوهرش بگو فرش و بذارن تو حیاط..آب بریزن روش تا خیس بخوره..منم کارم که تموم شدبلافاصلــه با نیروهای کمکی میایم!

من با بهت: رادمهر نگـو که میخوای فرش و بشوری؟!اونم تو حیاط!

رادمهر با لبخند: دقیقا !

من: نــه!

رادمهر: آره!

من:آخـه این چه کاریه ؟! مگـه قالیشویی رو گرفتن ازمون؟!

رادمهر: تو کاریت نباشه دختر! رو حرف من حرف نزن بگو چشم!

من:چشم آقــا ..هرچی شمـا امر بفرمایید!

رادمهر لپ ام و کشید و گفت: برو شیطون!

یهو درباز شد..خانوم عبدی دهنش بازبود..میخواست چیزی بگـه که بنده خدا اونـم کپ کرد..

دست رادمهر اونـم رو لپ من..اونم تو این فاصله..که به هم چسبیده بودیم..

رادمهر اخمی کرد و محکم گفت: خانوم عبدی بیرون باشید..به خاطر این کارتون ام که بی اجازه وارد شدید تو بیخ میشد..! بیرون خـانوم!

خانوم عبدی که رنگش پریده بود بدون هیچ حرفی رفت بیرون..

حتی منم از جذبه اش ترسیدم..

رادمهر: حالا تو چرا ساکت شدی؟!

سرم و باترس آوردم بالا: چیزه..آخـه...تو یکم.چیز شدی..

رادمهر: چی شدم؟!

من: ناراحت نمیشی بگم؟!

رادمهر خنده ای کردو گفت: از اون حرفایی که اولا میزدی جوری که کارد میزدی خونـم در نمی اومد،بیشر نیست کـه!

پرو گفتـم:نه بابا! حتی از اون حرفایی که باعث میشد سه روز از آب و غذا بیوفتی و همش بری تو فکر بیشتر نیست!

بعد درحالی که دور میشدم و به سمت در میرفتم گفتم: آخــه سگ اخلاق شدی دکتر!!!

بعد تند تند به سمت در رفتم.صدای رادمهر ور شنیدم که مخلوطی از خنده و حرص داشت

که میگفت: مگـه دستم نرسه بهت دختره ی شیطون!!!

اومدم بیرون..یهو همه ی سرها به طرفم برگشت..به نشونه ی معذرت دستی تکون دادم ..

برای خانوم عبدی ام که داشت مبهوت نگام می کرد بای بای کردم و اومدم بیرون!!

من: راحیل من تو رو میبینم دیگـه...

راحیل با خـنده:البته که می بینی من و !چقدر مشتاق دیدنمی عزیزم!میدونم میخوای ازم به خاطر وجود پرند تشکر کنی.

من: راحیــــــل !!! معلوم هست دوروزه کجــا غیبتون زده؟!

راحیل: بابا این بنده خدا بزرگ خاندانـه..سکته کرده..همه منتظرن بمیره یهو دیگه نرن این همه راه و دوباره برگردن..روزبه همش میگه زودتر برگردیم..امـا من قبول نمی کنـم..حالا که فرصت خوبیه منم سوء استفاده می کنـم..مرخصی ام اینقدر طلب دارم که دو روز هیجی نیست..بچه هام که از

خداشونــه..دبیرانباشن! البته رادمهر صبحی زنگ زد به روزبه..ماجرای خرابکاری هایِ عزیز دلم و گفت میگفت چقدر اعصابت و خورد کرده..دلــی یه بوهایی حس کردمـا..فکر نکـن دورم خبر ندارم از ماجرااز تو که خیالم راحــته...رادمهر ام که انگار توجهش جلب تو شده..اومدم باید همه چی رو برام مفصل

تعریف کنی!

من: شما بحث و عوض نکــن..عاشق شدن برادرت ارزونیت..من دیگـه برم تا اینـا از سر و کول هم بالا

نرفــتن.

راحیل: فـدای تو بشـم..جبران می کنم به خدا..بهترین زن داداش دنیایی..خداحافظ..!

من:باید جبران کنی..خداحافظ!

ساعت حدودای سه و چهار بود که رادمهر برگشت..بعد از یکم استراحت همش تلفنی صحبت میکردمن موندم این بشر کلا" اهل بیکاری نیست..بارهـا دیدمش که شب ها بیدار مونده..زیاد استراحت نمیکرد..خوابش خیلی سبک و کوتآه بود..یه چرت کافی بود براش..زندگی کردن توی خارج این اخلاق

و بهش داده بود..البته اوقات بیکاری ام داشت..باشگاه رفتن و شنا و کوه و خلاصه خیلی از چیزای دیگـه که تازه داشتم از رادمهر کشف می کردم..همه بخشی از کارهای رادمهر بود.

رادمهر گفت زنگ زده به چند تا از دوستاش ..همشون با خانوماشون بودن..و البته دکتر بودن..

رادمهر باهاشون هماهنگ کرده بود که بیان با کمک هم این فرش..رو که خرابکاری پرند بود میشستیم به رادمهر گفتم شاید ناراحت بشن که میخوایم ازشون بیگاری بکشیم امـا مثل اینکه استقبال کردن..

توی لندن با رادمهر آشنا شده بودن..البته زودتر از رادمهر اومده بودن ایران..

یه بلوز مدل مردونـه..پوشیدم..قسمت سینه اش تور سفید داشت..رنگش سبز فسفری بود..یکم ملایم تر از فسفری البته..یه شلوار غواصی میشکی رنگ ام پوشیدم..موهامم همه با کش محکم بستم..فقط چند تا تار ازشون و آوردم و جلو و به سمت پشت گوشم هدایت کردم..آرایش کمی کردم

و با زدن ادکلن سریع اومدم بیرون..

رادمهر پایین بود..توی حیاط..فرش و پهن کرده بودن روی زمین..هوا عالی بود..دورتادور حیاط گل و گیاه واینا بود..همیشه ام بوی خوبشون به مشام آدم میرسید!

ده دقیقه ی بعد دوستای رادمهر رسیدن..!

من و رادمهر رفتیم به استقبالشون..

یکی شون که پسر دکتر نجم خودمون بود..فعلا دکتر عمومی بود و میخواست تخصص بگیره..اسمش سبحان و زنش المیرا..المیرا ام که دانشجو بود..رشته ی ادبیات فارسی..

بعدی فربد و نامزدش آرزو..فربد ام متخصص گوش و حلق و بینی بود ..نامزدش ام دکتر عمومی..و آخری ارسلان ومبینـا..ارسلان مهندس معمار بود ولی زنش دکتربود..داشت تخصص قلب و عروق و میگرفت ..هم رشته ی رادمهر بود..

خوب و خوش اخلاق بودن..خیلی ام مهربون بودن..با من زود گرم گرفتن و البته کلی ام تعریف کردن..موهام خوشگله و چشمام و اینا..منم که خرکیف شدم..!!!

لباساشون و عوض کردن و با یه "یا علی" شروع کردیم..

هر کسی یه تیکه رو میسایید..منم فرچـه رو گرفته بودم و از عمق دل و با تمام وجودم سعی داشتم در جهت از بین بردن لکـه ها..

البته با المیرا و مبینا و آرزو حرف میزدیم..

المیرا: به نظر من که رادمهر نمونه ی کامل یه مرد خودساخته است..

آرزو: همینطوره..میدونی دلپذیر ..رادمهر همیشه همه ی کاراش و خودش انجام داده..موفقیتاش .پیروزی و خلاصه همه چی..جوری بود که فربد و سبحان همیشه وقتی می لنگیدند اولین جایی که سراغش و میگرفت خونه ی رادمهر و البته خود رادمهر بود ارسلان هم مثل رادمهر خودساخته بود..و مکمل هم بودن...

من: آهـان..جالب شد..خوب یکم بیشتر آمـار رادمهر و بدید به من ،چه دخترایی تو زندگی رادمهر بودن

تا حالا؟!

با این سوالم یهو جا خوردن..البته مبینا کمتر از المیرا و آرزو..

مبینا : عزیزم یهویی پرسیدی..خوب ببین دخترای زیادی توی زندگیش بودن..رادمهر به خاطر موقعیتی که داشت..چه ظاهری ..چه اجتماعی و چه مالی..خوب قطعا" باید خیلی ها بوده باشن..

آرزو با شیطنت گفت: البته تو خیالت راحت باشه..درسته رادمهر دوست از جنس دخترش داشت..امـا تعداد شون زیاد نبود..بیشتر دوستای رادمهر اجتماعی ان..ولی رادمهر زیاد اهل پا دادن نبود..چه اولا..چه این آخریــا..!!!

المیرا: دلپذیر جون من راستشو بهت میگـم..اینا تو لفافه حرف میزنن..حالا ریا نشه ها..ولی رادمهر به اضافه ی شوهرای ما..ماشالله به زنم به تخته هرجـا می رفتن کشته مرده میدادن..صمیمیی ترین دوست رادمهر تانیا بود که بعد یه مدت بهم زدن و تانیا ازدواج کردش!

از لحن آرزو که آمیخته ای از شوخی و جدی بود خندیدم..درسته اولش ترسیدم..امـا همین که گفت ازدواج کرده خیالم راحت شد..الان تنهـا نگرانی من فریــان بود!!!

فربد: شمـا خانومـا چی باهم پچ پچ می کنین..نکنــه دارین زیر آب مارو میزنین!

ارسلان: برادر من ما زیر و رومون که یکیـه! دلشون ام بخواد..!!!

مبینا: آخـی ..سردیمون نشـه یه وقتی!

المیرا:می چاییم یهو!

فربد: سعیمون بر اینه که نچایید..چه میشه کرد..لقمه های بزرگی هستیم..!

من: آقایون برای خودشون نوشابه کم باز کنن!!!

سبحـان:دلپذیر خـانوم..شما هم به جرگه اینا پیوستین..رادمهر داداش زنت و اغفال کردن!رادمهر که تا حالا توی سکوت و البته لبخند محو ما رو نگاه می کرد که در حین کارکردن کلکل می کنیم،به حرف اومد و گفت:کجاش و دیدی ! زنِ شمـا که انگشت کوچیکـه ی "زن من" نمی شـه..دلپذیررو درس میده،شمـا نگران زنای خودتون باشین!!!

با این حرف رادمهر همه خندیدن.

رو به رادمهر گفتم: عزیــزم ،شما یکم آبـروداری کـن ! دیدار اولـه!

این دفعه همه به لحن من خندیدن ولی رادمهر یه نگاه خاص و عجیبی بهم انداخت.دوباره مشغول کار شدیم..جمع صمیمی شده بود و همه زود گرم گرفتیم..پرند ام خواب بود..چند دقیقه یه بار دست از کار میکشیدیم و شروع می کردیم به کل کل !کم کم فرش شستنمون میون شوخی و خنده داشت تموم میشد..اب و باز کردیم تا فرش و آب کشی کنیم..شیطنت وجودم گل کرد ..شیلنگ آب و گرفتم به طرف رادمهر و تو یه حرکت کل هیکلش و خیس

کردم!!!

با این کارم دخترا از ذوق جیغی کشیدن و همین سر آغازی بود برای آب بازی..

هرکسی شوهر خودش و خیس میکرد..یهو مردا اومدنم وشیلنگ و از ما گرفتن و مار خیس کردن..

جیغ میکشیدیم و فرار می کردیم..

تموم موهام و لباسام خیس شده بود..

المیرا شیلنگ و بازور گرفت و همه رو دوباره خیس کرد..

تا مردا میخواستن شیلنگ و بگیرن چهارتایی بسیج میشدیم و بازور نمی ذاشتیم شیلنگ و بگیرن..این وسط قیافه ی رادمهر برام دیدنی شده بود!

قیافه اش شده بود شبیه پسر بچه های تخس و شیطونی که خرابکاری کردان..آب از موهاش میچکید

موهاش شلخته روی پیشونیش و گرفته بود...

یهو چشمش بهم افتاد..

رادمهر: من و خیس میکنی ؟؟؟؟

من: مــن؟؟؟ با منی؟؟؟

یهو زدم به چاک..حالا من بدو..رادمهر ام دنبالـم می اومد.

مردا رادمهر و تشویق می کردن و زنـا من و!

آخرسرم رادمهر بعد کلی دوییدن گیرم آورد..دستاش و دورم حسار کرد و با شیلنگ آب پاشیم کرد..

مردا ای ول به رادمهر گفتن و زنـا جیغی کشیدن...!!!

با کمک هم فرش و پهن کردیم و رفتیم تو که لباسام و عوض کنیم..

خیلی خوش گذشت..عالی بود امروز...

المیرا و سبحان که دم به دقیقه برای هم کری میخوندن..همه دیگه عادت کرده بودن انگـار به این کارشون..امـا برای من تازگی داشت..

یکی دوساعت بعد قورمه سبزی خوشمزه ی گلاب خانوم و زدیم تو رگ و همه عین جنازه افتادیم..آخر شب همه بعد از یه چرت..علی رقم اصرار های زیادی که من و رادمهر کردیم نموندن و گفتمنفردا باید حتما به کارشون برسن! که

نیم ساعت بعد راحیل و روزبه هلک و هلک اومدن دنبال شاهزاده خانومشون..

احساس می کردم راحیل قیافه اش عوض شده..یه نگرانی ای رو تو نگاهش می دیدم..امـا وقتش نبودو حتما" باید ته توش و در می آوردم..بعد ازکلی تشکر راحیل و روزبه به بهانه ی خستگی رفتن..

من و رادمهر ام از فرط خستگی زیاد بدون کلمه ای حرف اضافه رفتیم و خوابیدیم..البته من بیهوش شدم.

از ماجرای قالیشویی مـا یه هفته ای می گذشت..از صبح اومده بودم دانشگـاه..دوتا امتحان سخت ومهم داشتـم..بعد از دانشگاه ام مستقیم رفتم بیمارسـتان..رادمهر بیمارستآن نبود امروز..دانشگاهم که کلاس نداشت..احتمالا می رفت تا پیگیر کارهای شرکت داروسازی ای که قراربود با دوستش 

تاسیس کنن بشه و ببینه اوضاع در چه حالـه.

امروز خیلی سرمون شلوغ بود..یک لحظه ام استراحـت نداشتیم..منم مدام هی از این بخش میرفتم اون بخـش..شادی ام که رفته بود پیش دکتر جعفری یه سری از چیزا رو آموزش ببینه..بقیه ی بچـه هام هرکدوم به کاری مشغول بودن..

بعد از کلی دوندگی واز این بخش به اون بخش رفتن کمی سرمون خلوت شد..با بچـه ها رفتیم کمی استراحت کنیم..

نیلوفر: آخـی ..مـامـآن..جونم در اومد امروز

سمـانه:این بیمار تصادفیه رو دیدین امروز..بنده خـدا..مثله این که ضربه مغزی شده.

من: اره..دیدم خانواده اش چیکار می کردن..سرباز بوده..میره سربزنـه به نامزدش..نمیدونی چه گریه ای می کرد دختره..

شادی: آخـی..گنـاه داره..حالا نگفتن مقصر کدوم ماشین بوده؟!

من: مقصر اینا نبودن..یه ماشین سواری بوده با سرعت بالا..راننده ماشین سواری ام دست و پاش شکسته امـا این پسره بیشتر از همه صدمه دیده چون پشت فرمون بوده.

سمـانه:خانواده اش کل بیمارستان و گذاشتن رو سرشون..

من: اره..آخرش دکتر نجم کمی آرومشون کرد.

نیلوفر: حالا این بحثا رو ول کنین ببینـم..دلپذیر خانوم..جنابعالی چرا حلقه دستته؟؟!!! نامرد تو شوهرکردی؟؟؟

من و شادی به هم نگاه کردیم..چند وقتی بود که حلقه دستم می کردم..به شادی ام گفته بودم..ازوقتی که فهمیدم رادمهر رو دوست دارم..این حلقه رو گذاشتم برای تعهد دادن به عشقی که بهش دارم..امـا مطمئنم که هدف رادمهر اینکه اینقدر مشکلات نداشته باشـه..چه دانشگاه چه بیمارستان

البته چندان هم تاثیری نداشت..زمزمه هاش پیچیده بود که رادمهر ازدواج کرده..امـا بقیه میگفتن که حتی یه بارم زنش و ندیدن..چقدر حرص خورده بودم..دوست داشتم فریـاد میزدم که ایها ناس منم زنش..هرکی میخواد بیاد با هم دوئل کنیم..امـا حیف که شدنی نبود.

باید یه جورایی سربسته جواب میدادم که نه دیگ بسوزه نه کباب.

من:راستش همه چی یهویی شد..یه دفعه پیش اومد..

سمـانه با ذوق پرسید: طرف کیـه؟! چند سالشه؟! خوشگله؟!

خواستم حرف بزنم که شادی زودتر از من گفت: پسر عموشـه..بیست و هشت سالشه..خوشگل ام هست..خیلی..جذابـه در حد مرگ..کمی تا قسمتی مغرور..

نیلوفر: وای راست میگی شادی؟! دلی اسمش چیه؟! عکسشو نداری؟! دارم میمرم از فضولی.

من:اسمش..خوب اسمش..رادمهر..الان ازش هیچ عکسی ندارم.

سمـانه: رادمهــر..آخــی..اسم دکتر آریـا فـر ام رادمهــره..چه جالــب!!! بعد یهو انگار چیزی به ذهنش رسیده باشـه تند گفت: دلپذیر تو فامیلت چی بود؟!

با درماندگی گفتم: آریــا فـر!

نیلوفر جیغی کشید و اومد طرفم.یه نیشگون محکم از بازوم گرفت و گفت: دلپذیــر...بیشعــور..دکتر آریافر شوهرته؟! هـآن؟!

دیگه همه چی لو رفته بود.

شادی ام ساکت بود..کاری از دستم بر نمی اومد.

سمـانه: ای کثافت..نامـرد..میگم چرا رو نمی کی؟! دست رو چه کسی ام گذاشتی..دلپذیر دکتر آریا فر فوق العاده اس..همیشه میگفتم خوش به حال زنش..چون همه چی تمومـه..

با لبخند به حرفاشون گوش میدادم..نمیتونستم بیشتر از این توضیح بدم..نمیتونستم هرکسی رو ازجیک و پوک خودم با خبر کنم..درسته سمانه و نیلوفر دخترای خوبی بودن..امـا این دلیل نمیشد که بیام کل اسرار زندگیم و رو کنم..با همه گرم میگرفتم..راحت بودم..ولی با هرکسی اسرار ام و در میون

نمی ذاشتم.

ده دقیقه ی بعد دوباره کارارو از سر گرفتیم..ساعت شیش بعد از ظهر شده بود که شیفتمون تموم شد..البته اسم شیفت و خودمون روش گذاشته بودیم..هنوز مونده بود که اینجا ثابت بشیم..بعد از دوره باید یه سری امتحانات و میدادیم..و اگـه خدا خواست میتونستیم اینجـا مشغول به کار

بشیم..و ثابت بمونیم..مدتی بود که خبری از پریـا نبود..بیمارستان نمی اومد زیاد..سرش گرم بود .بعد از اینکه رسیدن خونـه رفتم یه دوش گرفتم..یه زنگی ام به زن عمو و مامان زدم..مدتی بود که 

به خاطر مشغله ی زیاد کمتر میدیدیم هم و..امـا رادمهر خودش همیشه به هردوشون سر میزد.فدای رادمهر ام بشم من..که اینقدر بادرک و با شعوره..

رادمهر خونـه نبود..هنوز از شرکت بر نگشته بود..آخـه چرا اینقدره اکتیو و فعاله؟! من اگه یه روز به اندازه ی رادمهر کار می کردم و فعالیت داشتم..تا یه هفته بخور و بخواب و استراحت کردنم حتمی بودباید یه ساعت اینا میخوابیدم بعدم میرفتم باشگـاه..خیلی احتیاج داشتم بهش.

***

ساعت هفت و نیم به زور بیدار شدم..اینقدر خوابم می اومد که حد نداشت..موهام نمدار بود هنوزدورم پخش و پلا شده بود..یه تاپ سورمـه ای جذب پوشیده بودم با یه شلوارک مشکی..خمیازه کشان از نرده ها سر خوردم و رفتم پایین..یه صداهایی می اومد از پایین..توجهی نکردم و رفتم.

دستشویی..گلاب خانوم و شوهرش همه ی کارها رو صبح که ما نبودیم انجام می دادن و بعد میرفتن خونشون..خودم گفته بودم بهشون..اونـا هم نیاز داشتن که پیش هم باشن..چقدر کار آخـه..یه آبی به سر و صورتم زدم و اومدم بیرون..

داشتم میرفتم به سمت آشپزخونـه که یهو در حال به شدت باز شد!!!!!

با هول برگشتم عقب ..از صحنـه ای که دیدم قلبم ریخــت..

رادمهر با سر و صورت خونی در حالی که یه دستش به بازوش بود و مـدام ازش خون می اومد،بیحال دم در ورودی افتاده بود..

تند تند و با نگرانی دوییدم سمتش..

چه بلایی سر رادمهر ام اومـده بود؟؟؟

دکمه های لباسش کنـده شد بود.

پیرهن سفیدش خونـی شده شـده بود..موهاش آشفته بود..گوشه ی لبش خونی بود..شلوار مشکی رنگش به خاک آغشته شده بود..

بیحال روی زمین افتاده بود...

با نگرانی و استرس گفتم: رادمهــر؟!چی شده؟! تو رو خـدا؟! چه بلایی سرت اومـده؟!

رادمهر با صدای بی حال و آرومی گفت:چـاقـو خوردم!

من: چــی؟! چاقـو خوردی؟! از کی؟! چرا؟!

رادمهر یه لبخند بی جونی زد که به هرچیزی شبیه بود جز لبخند وگفت: آروم بـاش دختـر،میگم برات!

رادمهر یهو دستشو از روی بازوی خونیش برداشت که جـا خوردم .

بلند گفتم: یــا خـــدا !!!

با هول و اضطراب رفتم سمت جعبه ی کمک های اولیــه..آوردمشون..با قیچی پیراهن سفید و خونی شو از دور زخـم پـاره کردم...به دیدن خون عادت کرده بودم امـا تاب دیدن رادمهر رو با این وضع نداشتم خون ریزیش خیلی شدید بود..با گاز استریل اطراف زخم و تمیز کردم..ممکن بود خون ریزی داخلی کنه 

بعد از تمیز کردنش دوطرف جایی که چـاقو رفته بود توش و رو گرفتم یه پارچـه ی تمیز روش گذاشتـم و با بانداژ دور بازوش پیچیدم..خون ریزیش خیلی شدید بود..لحظه به لحظه داشت دردش بیشتر میشد..آروم زیر بازو شو گرفتم و گفتم:رادمهر ..می تونی راه بری؟!

رادمهر سرتکون داد ..آروم بلند شد..میدونـم داشت درد می کشید...به سمت مبـلا رفتیم..نشوندمش رو مبل سه نفره..دراز کشید..کوسنی رو گذاشتم زیر بازوش و با عجلـه رفتم بالا..در کمدش و بازکردم و یه پیراهن آزاد جلـو باز آوردم..بقیه ی پیراهن و باز کردم ..بدن عضله اییش باعث میشد حواسم

پرت بشـه ..امـا الان فقط رادمهر مهم بود..آروم دستشو توی پیراهن کردم..رادمهر بدون هیچ حرفی خیره به حرکاتـم نگـاه می کرد..که با هول و عجله و اضطراب بود..تند تند رفتم سمت تلفن و اورژانس و گرفتــم..گفتن سریع می رسیم..رادمهر چشماش و بسته بود..رنگش لحظه به لحظه بیشتر میپرید..

بازم اون بود..بدنش مقاوم بود..و گرنـه باید تا الان بیهوش میشد..

رفتم سمتش..پایین مبل زانـو زدم و دست آسیب دیدش و تو دستم گرفتم..دست راستش بود..

نبضش و گرفتـم..نامنظم میزد..

آروم صداش کردم: رادمهـر..رادمهــر..خوبی؟! ..یه حرفی بزن؟! دارم میمیرم از نگرانی!!!

چشماش نیمه باز بود..

دستش و گذاشت روی دستم و آروم فشار داد و گفت: خوبـم عزیزم! تو آروم باش !

با عزیزم گفتنش گرمی خاصی زیر پوستم دوید..

میدونستم چه دردی رو داره تحمل می کنـه..چون هر چند لحظه یکبار اخم می کرد..این اورژانس لعنتی پس کجـا بود..خواستم برم دوباره زنگ بزنم که در و زدند..

امروز ام گلاب و شوهرش نبودن..فرستاده بودمشون برن بیرون یه هوایی بخورن.

سریع رفتم بالا و با هول یه مانتو پوشیدم و یه شال انداختم دور سرم..موهای فرم ام آشفته بود..الان مهم رادمهر بود..

رفتم سمت در..با برانکارد اومدن..یه گروه چهار نفره بودن..

تند تند اومدن سمت رادمهر..

چشماش و بسته بود...با دیدن برانکار صورتش در هم رفت و گفت: خودم میتونـ..م ..بی.یام...

با تحکم و اخم گفتم: یعنی چی خودم میــام؟!آقا شمـا توجـه نکــن..اینجـام دست برنمی داره !

تو ماشین آمبولانس نشسته بودم و دست آزاد رادمهر تو دستم بود..

دکتر اورژانس گفت که به موقع به دادش رسیدم ..و کارهای اولیه رو انجـام دادم..بابا ما خودمون دکتر بعد از این ایم دیگـه..!!!

دستش سرد بود..چشماش و بسته بود..

تو ترافیک گیر کرده بودیم..

این اصلا" به نفعش نبود..

دکتره مدام به راننده میگفت زودتر یه راهی پیدا کنـه..

میگفت اگه زودتر نرسیم ممکنـه خونریزیش عمیق بشه و خونریزی داخلی کنـه..زخمش کاری بود..

ده دقیقه بود که توی ترافیک گیر کرده بودیم..

گوله گوله اشک میریختم..

دست رادمهر رو محکم چسبیده بودم..

چشماش و بسته بود..

با صدای لرزون گفتم: آقـــا..زود باش..دکتـــر..شمـآ یه چیزی بگـــووو ..

دکتر گفت: به خودتون مسلط باشین خانوم..نگران نباشین..

با عصبانیت گفتم: نگــران نباشــم..دکتر..شوهر من داره از دست میره...نمی بینین چقدر خونریزش شدیده. دکتـر..خواهش می کنــم...

چند دقیقه بعد راه رو برامون باز کردن..دم به دقیقه چکش می کردن..

دستش سرد سرد بود..

نبض شو گرفتن..ضعیف میزد..رنگش پریده و بی حال بود..

تند تند نفس میکشید..

خون ریزیش قطع شده بود..

دستش و بالاتر از قسمت های دیگـه قرار داده بودن..

همچنآن اشک می ریختم..

خدایا ..

کی این بلا رو سر رادمهر آورده؟؟

بیهوش شده بود..

رسیدیم..

با هول روی برانکارد گذاشتنش و رفتیم سمت اورژانس..

نمی دونم چرا این اشکـای لعنتی قطع نمی شدن..

***

سه چهار ساعتی بود که بیمارستان بودیم..

بیحال روی یکی از صندلی ها نشسته بودم..

خطر رفع شده بود..

شانس آورده بودیم..

"خونریزی سرخرگی" خون ریزی داخلی ای بود که رادمهر دچارش شده بود..

دکتر گفته بود..کافیه یک دقیقه دیر تر میرسیدیم..اون موقع شدیدتر میشد..نمی شد کاریش کرد..

خونریزی داخلی اگه خیلی شدید باشه باعث مرگ بیمار میشه..

دور از جون رادمهر..

دیگـه چیزی نمونده بود که نذر نکرده باشم..

چشمام ام که اینقدر گریه کرده بودم باز نمیشد..

خداروشکر ..بدنش مقاومت کرده..و زود بهش رسیدگی کردن..تصور اینکه بلایی سر رادمهر می اومدهم وحشتناک بود..

اینقدر نگران بودم واضطراب داشتم که نمی دونستم چی پوشیدم..یه شلوار آبی گل گلی..یه مانتو

مشکی و شال صورتی..یعنی خدای تیپ بودمـا!

هرکسی که رد میشد از کنارم یه نگاهی میکرد..توجهی نمی کردم..مهم نبود!

بعد از اینکه خطر رفع شد رفتم و با زن عمو تماس گرفتم..خونـه ی بابا اینا بودن..مثل اینکـه 

قرار بود بابا بره یه سفر برای بستن یه قرار داد کاری..عمو ام می خواست بره که بابا نذاشت..

وقتی به زن عمو گفتم بنده خدا اونقدر هول کرد ..گریه اش گرفته بود و هی میگفت نکنه چیزی شده و من نمیگم..خیالشون و راحت کردم..خودم نمی دونستم چی دارم میگم..اینقدر که گیج بودم..

کمتر از نیم ساعت همه ریختن تو بیمارستان..

مامان..زن عمو..راحیل..حتی دلناز داشتن گریه می کردن..لابد زن عمو گفته بلایی سر رادمهر اومده و اینا باور کرده بودن..

من وکه با این وضع و چشمای پف کرده دیدن دیگـه بد تر شده بود..آخر سر با اصرار و گریه های زیاد 

تونستن رادمهر رو ببینن..بیهوش بود هنوز..

سرم درد می کرد..

زن عمو اومد جلوو بغلم کردو گفت: چه بلایی سر خودت آوردی مامان؟!

من: چیزیم نیست..

زن عمو: عزیز دلـم..خدایا شکرت..الهی شکر..دیگه خیالم راحته از تو! ..این همه بیقراری و گریه برای رادمهر..این همه نگرانی..و هول و عجله همش نشونه ی دوست داشتنه..خدا حفظت کنـه..

با خجالت سرم و انداختم پایین..دستم برای زن عمو رو شده بود..مامان پرسید: دلپذیر..نمی دونی کی این بلا رو سر رادمهر آورده؟!

من: نه مامان..رادمهر اینقدر حالش بد بود که نمیشد چیزی بپرسم..

بابا: خدانگذره ازش هرکی بوده..ببین چه بلایی سر این پسر آورده!

عمو: به هوش که بیاد ته و توش و در میاریم..

راحیل بی حال روی یکی از صندلیا نشسته بود و روزبه داشت سونه هاش و ماساژ میداد..بیحال تر ازاونی بودم که برم حالش و بپرسم..

خواستم بلند شم که برم تو حیاط بیمارستان یه هوایی بخورم که یهو چشمام سیاهی رفت..صدا

جیغی شنیدم..ودر آغوش کسی افتادم..

***

آروم چشمام و باز کردم..

یه نگاهی به اطرافم انداختم..دستم تو دست بابا بود..و زن عمو بالای تختم ایستاده بود..دست دیگه ام سرم بهش وصل بود..

تازه یادم اومد که چی شده..

با هول و نگرانی پرسیدم: بابا..رادمهـر..

بابا لبخند مهربون و پدرانه ای زد و گفت: نگـران نباش بابا...خوبــه...نیم ساعت پیش به هوش اومـده

بعد آروم پیشونیم و بوسید و چیزی زیر لب گفت که نشنیدم..

زن عمو اومد جلو و اونم گونه ام و بوسید..مهربون گفت: دختر قشنگم..تو خیلی ضعیف شدی..به خدا بیشتر از رادمهر نگران تو ام..ترسیدم اتفاقی نیوفتاده باشه..اینقدر این ور و اون ور رفتی که فشارت افتاده..

بعد رفت سمت یخچال کوچیک کوشه ی اتاق و کمپوتی رو باز کرد ویه قاشق گذاشت توش!یه قاشق وگرفت سمت و گفت: بخور عزیزم!

نمی تونستم چیزی بخورم..امـا نخواستم دستش و کوتاه کنم..قاشق و از زن عمو گرفتم وخوردم.بعد از دوسه قاشق ..دیگه نتونستم بخورم.

به زن عمو گفتم: میخوام برم پیش رادمهر!

زن عمو لباش به خنده ی قشنگی باز شد و گفت: میبینیش عزیزم..از وقتی به هوش اومده مدام سراغت و میگیره..رادین که گفت بیهوش شدی میخواست بلند شه بیاد پیشت..به زور نگهش داشتیم خدایا شکرت که زنده ام و دارم این روزا رو میبینم.

سرم که تموم شد آروم بلند شدم ..بابا کمکم کرد و از تخت پایین اومدم..طاقت نداشتم..باید

می دیدمش..

رفتیم سمت اتاقش..

تو بخش بود..

همه جمع شده بودن..

نمی تونستم ببینمش..

رفتیم جلوتر..

زن عموام پشت سرمون بود..

رادین تا چشمش به من افتاد گفت: بفــرمـآ..اینم سس دلپذیر..صحیح و سالم..خودش دیگـه اومد!دیدمش..روی زخمش باند پیچی شده بود..کمی رنگ و رو به صورتش برگشته بود امـا نه خیلی..همه رفتن کنـار..چشمش که بهم افتاد..با دیدن رنگ و روم..و چشمای قرمز ام..که بارها گفته بود

اشک نریزم..باعث شد اخمی به صورتش بیاد..خواست چیزی بگـه که رادین با لحن شادی گفت: زن داداش چه تیپی زدی..ماشالله..لا حول و لاقوه الا بلا..بعد یه فوت کرد و گفت: شلوار گل گلی آبی..مانتوی گل و گشاد مشکی..شال رنگ و رو رفته ی صورتی..با چی دمپایی خوشگل پلاستیکی قرمز..میترسم چش بخوری زن داداش..!!!

همه خندیدن..

بابا گفت: رادین؟! به دخترمن حرف میزنی؟!

زن عمو سریع گفت: دخترم بنده خدا رنگ به روش نمونده بود..اینقدر هول بود و اضطراب داشت که حتی به لباساشم توجـه نکرده..چشماشم که یه کاسه ی خونـه..من می دونـم..به خدا چشمتون زدن..دوتا گوسفند نذر کردم..رادمهر که خوب شد اداش می کنیم..اینقدر حسود زیاده..

با این وجود که خودم براشون صدقه میزارم و اسفند دود می کنم بازم..هستن کسایی که چشم دیدن رادمهر و دلپذیر و ندارن..اینقدرم که این دوتا به هم میان باعث شده خیلی ها دق کنن.

همه به لحن زن عمو خندیدن..

مامان ام حرفاش و تایید کرد .

رادمهر چیزی نمی گفت ..با اشاره ی عمو همه کم کم از اتاق بیرون رفتن..

چیزی که برام عجیب بود حالت های راحیل و گوشه گیریش بود..پرند ام که نبودش..با رفتن همه رفتم جلوتر..نشستم روی صندلی کنار تخت رادمهر...

رادمهر با دیدن چشمای پف کردم اخمی کرد و آروم گفت: باز گریـه کردی؟!

چیزی نگفتم و نگاش کردم..

هنوز اخمش باز نشده بود.

من: مهم نیست!

رادمهر: دِ مهمه که میپرسم..چرا برای چیزای الکی میذاری اشک از چشمات بچـکـه؟!

من: چیـزای الکــی؟! من تو اون وضع تو رو دیدم..دست تنها..با این همه خون ریزی..تو ترافیک..

خون ریزی داخلی داشتی..میدونی..اگـه..اگـه..دی ر تر ..میرسوندیمـت..خدای نکـرده..میم..

فکر این که رادمهر برای ثانیه ای نباشـه..دوباره باعث شد بغض کنـم..امروز تموم حساب و کتاب هایی که داشتم و بهم ریختـم..!!!

سرم و انداختم پایین..خواستم بلند شم..که رادمهر با دست آزادش دستم و گرفت ..فشار دستش اونقدری بود که بنشونتم روی صندلـی..

هر جایی رو نگاه می کردم غیراز تو چشمای رادمهـر.

من تحمل این همـه نزدیکی رو نداشتم..

به والله نداشتم..

دستشو زیر چونه ام گذاشت..و به عادت همیشگیش بالا آورد

نگـاش کردم..

دوباره رنگ نگاهش عوض شده بود

چشمـاش طوسی شده بود..

یه طوسی شفاف و براق..

خوب نگام کرد.جز جز صورتم رو..

منم نگاش کردم..

تا تک تک اجزای صورتش یادم بمونـه..

حسود میشدم..

این که این نگاه جذاب ..به چشمایی غیراز چشمای من خیره شه..

این که این صدای گیـرا..با احساس کسی رو غیر ازمن صدا کنـه..

اصلا کسی بود در حدش باشـه..

لیاقتش و داشته باشه؟؟؟

حسرت می خوردم

"حســــــرت !

یعنے رو بـﮧ رویــــــــمـ نشستـﮧ اے

و باز خیســـــے چشمـــانـــمـ را

آن دستمال خشکــ بے احساس پاکــ کنــــد .

حســــــرت !

یعنے شانـﮧ هایت ، دوش بـﮧ دوشــــــمـ باشد

اما نتوانـــم از دلتنگے بـﮧ آن پناه ببـــــــرم.......

حســــــرت !

یعنے تــــ ــــو

کـﮧ در عین بـــــــــودنت داشتنتــ را آرزو مے کنــــــــم . . .”

صدای پرستار رو از پشت سر شنیدم: خـانوم شمـا که هنوز نرفتین..

برگشتم عقب و گفتم: من که تازه اومـدم..خانوم پرستار ما مصدوم داریم..نیاز به روحیه دهی داره..

پرستاره خندید و گفت: والا تو خودت بیشتر از شوهرت نیاز به روحیـه داری..

بعد رو به رادمهر گفت: نمی دونین که چیکار کرده خانومتـون..اول که اومدن تو فکر کردم دیونه ای چیزیـه..البته دور از جون ها..با این لباسا هم خنده ام گرفته بود هم ناراحت بودیم ..اینقدر ام چشماشق رمز بود و پف کرده بود..که بیشتر از شمـا احتیاج به ویزیت شدن داشت..بنده خـدا اینقدر گریه کرده

که کل دکترا بسیج شدن و اومدن تا به شما برسـن..به دور از شوخی می گـم..خیلی به هم میاین خدا برای هم نگـه تون داره..خـآنوم شما ام پنج دقیقه ی دیگه بیا ..تا الانشم پارتی بازی کردم.

پرستار که رفتم سکوت کرده بودم..دوست نداشتم همه چیم و رادمهر بدونـه..درسته دوسش داشتم امـا از شکستن غرورم می ترسیدم..

خیلی ها گفته بودن ما به هم میـایم..حرفای زن عمو و پرستاره باعث خجالتم شده بود..منی که اهل خجالت کشیدن نبودم..امـا می ترسیدم از عصبانیت رادمهر..بگه این مسخره بازیـا چیه..که قراره من وطلاق بده.خوب یادمـه که می گفت تو یه فرصت مناسب مقدمـه چینی میکنـه برای طلاقمون.

سرم و که بالا گرفتم نگاه رادمهر رو دیدم که خیره بود بهم..این مرد حتی توی بدترین شرایط ام ابهت و غرور شو داشت..

حتی حرف زدنش ..اگه با مهربونی بود بازم تحکم داشت..

رادمهر: دلپذیر!

اینجوری که صدام می کرد..دلم می خواست فقط و فقط بگـم جـانم..این روزا چقدر نسبت به قبل مهربون تر شده بود..نه همیشه..امـا این شرایط خاص ام که باعث مهربونیش شده بود..بازم کلی بود..کاش رادمهر رو نمی شناختم و می گفتم همش از روی علاقه است..به زور جلوی خودم و گرفتم

که نـگم جـانم.

من: بلـه..

رادمهر: خنده داره خودم یه عمر جون بقیه رو نجات دادم..حالا باید یکی دیگه جونـم و نجـات بده..ممنون که بودی..خیلی اذیت شدی..برو خونـه استراحـت کـن!

حتی الانم دست از غذ بازی بر نمی داره..انتظار داره خودش جون خودش و نجـات بده..امـا بابت تشکری که ازم کرد جون تازه ای گرفتـم..

باید می رفتم خونـه و تا بیشتر ازین مسخره ی این جماعت نشدم لباسام و عوض می کردم..خصوصـا

وقتی که میدیدم..حتی رادمهر ام تا چشمش بهم می افته نگاهش می خنده.

***

یه هفته ای بود که از ماجرای چـاقـو خوردن رادمهر می گذشت..تو این مدت تمام همکارا و دوستا و دکترا و خلاصه هر کی که رادمهر رو می شناخت به ملاقاتش اومده بودن..وقتی که می خواستم برم از بیمارستان تا کسی متوجـه نشه که من زن رادمهر ام ..با واکنش شدید رادمهر رو به روشدم..

می گفت که دیر یا زود باید همه من و می دیدن..این که از نشون دادن من به بقیه هیچ ترسی نداره و هیچ کسی حق نداره حرفی بزنـه یا توهینی بکنـه..این زندگی شخصی خودشه و به کسی مربوط نمیشـه..

نمی تونم تو صیف کنـم که چقدر شاد شده بودم..چقدر احساس غرور می کردم..امـآ عکس العمل اونـا خیلی جـالب بود..خیلی ها شوکـه شده بودن..اونـایی که برخوردشون با من زیاد ام جالب نبود..از وقتی که فهمیده بودن زن رادمهر ام چقدر با احترام رفتار می کردن..

دکتر جعفری و شوهر اش ام اومده بودن..چقدر ذوق زده بود .. این که اونی رادمهر باهاش ازدواج کرده کسی نیست..جز مـن!!! چقدر تعریف کرده بود..و جمله ای که اخیرا" میشنیدم.."چقدر به هم میاین" 

اینقدر شلوغ شده بود که رادمهر بنده خـدا نمی تونست لحظه ای استراحت کنه..می گفت من که به کسی جز سبحان نگفتم..امـا همین سبحان ام کافی بود که کل بیمارستان و خبر دار کنـه..

دلم نمی خواست که این احترام ها فقط به خاطر رادمهر باشه..هرکسی ارزش و احترام خاص خودشو داره..نه این که فقط به خاطر اون به من احترام گذاشته بشه..البته همه اینجوری نبودن..

مهم تر از همه واکنش دکتر صالحی بود..وقتی که وارد شد به عینه دیدم که رادمهر شدیدا" اخم کرد.و به من اشاره کرد تا کنار تختش بایستـم.

صالحی که اومـد تو اول چشمش به من افتـآد ..بعد رادمهر رو دید..شاید فکر کرده اومدم ملاقات..امـا برخورد همـه طوری بود که صالحی رو به شک انداخـته بود..اولش خیلی خوب و مهربون با هام حال و احوال کرد..اخمـای رادمهر اونقدر شدید شده بود که میترسیدم یهو کاری کنـه..

با حرفی که دکتر جعفری زد..که دکتر و خانومش تا وقتی که حال رادمهر خوب خوب نشده احتیاجی نیست بیان بیمارستان..دیدم که صالحی با شک به من نگـاه کرد..تو این لحظه از شانس خوب صالحی زن عمو اومد و بدون توجـه به بقیه من و عروس خودش خطاب کرد و کلی قربون صدقه ام رفت..

به عینه دیدم که رنگ صالحی پرید و با دیوار یکی شد..وقتی رادمهر ازدم یه لیوان آب خواست..بهش که دادم..نگاه خاصی بهم انداخت و فشار خفیفی به 

دستم که برای دادن لیوان به اون دراز شده بود وارد کرد..این حرکت از چشم صالحی دور نموند..و احساس کردم الانـه که غش کنـه..

چند لحظه یکبار نگاهی از روی ناباوری به من می انداخت..دلم سوخت براش..مرد خوبی بود..میدونستم شک شدیدی بهش وارد شده..

صورت قرمز شده از خشم و رگ متورم رادمهر باعث میشد فکر کنـم یه چیزایی بینشون اتفاق افتاده صالحی که تقصیری نداشت..مقصر ما بودیم..که همه 

چی رو پنهان کرده بودیم.بعد از این کـه وقت ملاقات تموم شد..همه رفتن..فقط صالحـی مونـده بود..قیافه ی پـکر و درمانده اش خنده دار بود..بیشتر موندنـم 

جایز نبـود..پس اشاره ای به رادمهر کردم و اومدم بیرون !!!

***

دانـای کـل

آخر وقت بود...همه ی کارها را کرده بودند..ارسـلان شریک خوبـی بود..درست بود او ام مشغله کاری داشت..امـا سرش به اندازه ی رادمهر شلوغ نبـود..از 

بیکاری خوشش نمی آمـد..از پیشنهاد رادمهر استقبال کرده بود..چه کسی بهتر از رادمهر..امـا هدفشـان از تاسیس شرکت پنهان مانده بود..

اینکـه داروهای خاصی را که قیمت های سرسـام آوری داشتند تولید کنند..هماهنگی های زیادی می خواست..امکـان تو لید هر نوع دارویی وجود نداشت..به 

خاطر همین رادمهر گفته بود تا جایی که امکانش هست ،خودشان تو لید کنند و آن هایی که امکـان تولیدش نیست..را با کشورهایی که تولید

کننده هستند هماهنگی کرده و خریداری کنند..و به قیمت بسیار کمی توزیع کنند..همه ی این هاانگیزه هایی بود که در ذهن رادمهر می چرخید..بیمارانی را 

که می دید برای پول بالای داروهایی که قیمتشان بالا است جـان خود را از دست می دادند ..باعث میشد به شدت فکر رادمهر را به خود مشغـول کند..

با این کار هم میتوانستند توشه ای برای آن دنیا جمع کنند و هم کمکی به این بندگان خدا!رادمهر همیشه با خود می گفت..این که خودش در بهترین امکـانات 

و در رفاه کـامل باشد..امـا برخی ها شام شب نداشته باشند..این همه اموال را می خواست چه کـار؟! 

نه این که پول بد باشد..با برنامه ریزی هایی که می کرد..الـان میلیارد ها پول فقط در یکی از حساب هایش بود..آن هم بدون این که کمکی از عمو یا پدرش 

گرفته باشد !

امروز نه بیمارستان داشت نه دانشگاه..وقت خوبـی بود که سری به شرکت تازه تاسیس شان بزند.حساب و کتاب ها و کارهایشان را که کردند..ارسـلان کاری

برایش پیش آمـد و رفت.

رادمهر نیم ساعت بعد..بعد از راست و ریست کردن کارها عزم رفتن کرد..صداهایی می امـد..توجهی نکرد..کیفش را برداشت..خواست بیرون بیایـد که کسی 

از پشت او را کشید..

تا رادمهر به خودبیاید با سرعت چاقـو را در بازویش فرو کرد..درد داشت..خیلی..امـا رادمهر ام قوی بود..و مقـاوم!

برگشت عقب..چهره ی آشنایی نداشت..از بازویش خون زیادی بیرون می رفت..

طرف تا خواست فرار کنـد..رادمهر به سرعت به سمتش دویید..بازویش تیر کشید..بچـه سال میزد..

پیرهنش را از پشت کشید..و پسر را به طرف خود بر گرداند..

با عصبانیت و خشم داد زد: از دست من می خوای فرار کنـی بچـه؟؟؟ بگو کی اجیرت کرده بیای رو من چاقو بکشـی؟؟؟ هــان؟؟؟

پسر به تته پته افتاد..به زور به بیست میرسید..امـآ فرز بود..با آن سرعتی که چاقو را در بازوی رادمهرفرو کرد..اجـازه نداد رادمهر به خود بیاید و ببیند چه شده.

پسر:هــ..هیچـ..کی ..آ قـــ..ا

صورت رادمهر از خشـم قرمز شده بود..یقه ی پسرک را در دست گرفت و فریاد کشید.

رادمهر: ببین بچـه..واســه من کــاری نداره ..بــرم تحـویلت بـدم به پلیـس..میــدونــی بایــد چـند مـآه بــری زنــدان؟؟؟؟ بــه نفعـته زود تر بگــی..کــی اجیــرت

کـرده؟؟

پسره : نــه ..آقـ..ا..ت..و رو خـ..دا..اگـه بگم..آقا ..بد..بختــ..ام میکـنـ..ه..

رادمهر از شدت خشم با صدای بلند ..در حالی که داشت درد زیادی را تحمل می کرد فریاد زد:

دِ لعنتـی..تو زبون آدم حالیت نمیشــه..نـه؟!..بگــو ببــینــم..اون کثــافتــی که بـراش کــار می کنی کیه؟؟..بگــو تـا بـلایی سـرت نیــاوردم بچـه..!!!

پسرک که از صدای فریاد رادمهر ترسیده بود به گریه افتاد و گفت: باشـه آقا ..می گم..میگـم..آقـا به خدا..مـ..ن کاره ای..نیستـم..مـادرم مریضـ..ه..آقـا"فـــرداد"

گفت پول می دم بهت..ده میلیون..با این ده..میلیــ..ون..زندگـ..یمون زیـر و رو میــشد..گفت..گفت..بیام به شمـا چـاقــ..و بـزنــ..ام..اولش..قــبـ..ول نکردم..امـا 

وقتــ..ی که گفت..بیست..میلیــ..ون میدم بهت..قبول کردم..آقــا تو رو خــدامن هیچکـاره ام..به خـدا همش ..بــ..ه خاطــ..ربدبختــ..یمون..به 

خاطرمـادرم..بـابــام..معتــاده..آقــآ..می دونـــم..شمـا مردی..خیلی..معلـومـه..از تیپ و قیــافت..از وجناتت..از شخصیتت..آقـافرداد..با چنــان..حرصـ..ی در 

مـورد شمـا حرف میزد..مطمئن بـودم..کــ..ه شمــا بایـد آدم حسابی باشیــ..ن..آقـا..تو رو قــرآ..ن..جـون مـآدرت..جون زن و بچــ..ه ات !!!

از حرفهای پسرک صداقت می بارید..میدانست..حدسش را می زد..آن فرداد لعنتی داشت از حسادت زیـاد می مرد..بـاید اینقدر با او نـرم تا نمی کرد..

یقه ی پسرک را ول کرد و و تهدید کنـان گفت: کـافیه ..فقـط یک کلمـه ..یک کلـمـه از حرفـات دروغ باشـه..در این صـورت بایـد برای خودت دنبـال پیدا کـردن قبــر 

باشـی..بـه اون فــرداد لعنتـــی ام بگـو اگـه مردی..خودت و نشــون بـده..البتـه بعید می دونــم اون کثـافــت یه جـو مردونگـی تو وجــودش بـاشــه..بگــو دور و 

بر خــانواده ی مــن نپلــکـه..که زنــده نمی مونـه..بعد با صدای بلند تری رو به پسرک گفت: افـــتاد؟؟؟؟

پسر از روی ترس سری تکــان دادو با سرعت به سمت بیرون از شرکت فـرار کـرد..

رادمهـر لحظه به لحظـه حالش بدتـر می شــد..

بیحـال و نزار روی یکی از صندلی هـا نشست..نمی توانست به کسـی زنگ بـزند..اگـر به مادرش می گفت که بنــده خـدا بلایی سرش می آمـد..باز هم فکر 

کرد..بابا و عمو که سر کـار بودن..امروز قرارداد داشتن و سرشـان شلوغ بود باید کارهـای رفتن عمو را برای بستن قرار داد فراهـم می کردند.

باز هم فکر کـرد..باید خودش را به خـانه میرسـاند..دلپذیـر تنهـا کسی بود که می توانست او را کمک 

کنـد..به او هم که علاقه ای نداشــت پس حتمـا" نگرانی ای در کار نبود و به راحتی می توانست خود را کنترل کنـد..فورا" با آژانسی نزدیک به شرکت تماس 

گرفت..پنج دقیقه ی بعد سوار شـد..راننده با دیدن حال رادمهرمی خواست از رساندن او سرباز بزند..امـا با چک پنجاه تومانی ای که رادمهر روی داشبورد او 

گذاشت مجـاب شد و بی هیچ حرفی به سمت آدرسی که رادمهر گفته بود راه افتآد..اگرچه نگاه های عجیب و تعجب آمیز راننده را که چند لحظه یک بار 

نثارش می کرد را نمی شد نادیده گرفت..بی حال تر از آنی بود که به این چیزهـا فکر کنـد.

با بی حالی مسیر را تا سالن طی کرد..فشـاری که به بازویش آمـده بود باعث شد 

با شدت در را باز کند..کنترل خود را از دست دادو نقش زمین شد.

چشمان بیجانش دلپذیر را دید.با آن تاپ و شلوارک سورمـه ای رنگ و موهای فر اش که دور ش پخش شده بودند..صورتش برق میزد..و لپ هایش قرمز شده 

بود ..احتمالا حمام بوده.

رادمهر را دید چند لحظه ای مـات مـاند..

با شتاب و عجـله و نگرانی به سمت رادمهر آمـد و با ناباوری به اون چند لحظه ای نگـاه کرد..

با نگرانی از او سوال کرد..

رادمهر جـا خورد از این همه نگرانی ای که در چهره ی دلپذیر موج می زد، وقتی که گفت "چاقو خوردم"

به سمت جعبه ی کمک های اولیـه رفت..

چه حالی پیدا کرده بود این دختـر..این که بیاید و زخم او را بانداژ کنـد..اینقدر مسلط و البته با نگرانی...به سمت مبل هدایتش کرد و کوسنی زیر دستش 

گذاشت..نبضش را گرفت..

اولیــن باری بود که دلپذیر از حرفه ی پزشکی اش در مقابل او استفاده می کرد..حتی می دانست باید زیر دست او بلندی ای بزارد تا مبادا کار به خونریزی 

داخلی بکشد..

درد می کشید..

زخم عمیق بود..

امـا چقدر لذت بخش بود برایش..آن صدای پر از نگرانی..

همین باعث شد تا رادمهر در میان آن همه درد ..یک "عزیــزم" با تمام وجودش بگوید..

نهایت احساساتش شاید همین جـا بود!!!

تا به خودش بیاید دلپذیر با اورژانس تماس گرفته بود..

چقدر لذت برده بود ..صدای پراز تحکم دلپذیر را..انگـار با این لحن حرف زدن را از خود او یاد گرفته بود

توی ماشین آمبولانس بود..بیحـال و بیحـال تر میشد..نمی دانست چرا این راه اینقدر کش آمـده..

می دانست زخمش اینقدر عمیق است که کارش به خون ریزی داخلی کشیده..

چشمانش را بسته بود..

نزار بود حـالـش..

صدای عصبانی و سرشار از نگرانی دلپذیر را می شنید..ابراز نگرانی اش..از اینکـه کار رادمهر به خونریزی داخلی کشیده..

با این حـال رادمهر خوب می دانست که این بدن مقاومش اجـازه ی پیشروی بیشتری را به زخم نمی 

دهد.

کم کم بیهوش شد ..

به هوش که آمـد همه ریختند تو..

چهره های گریان مادرش و بقیـه..

و پراز نگرانی پدرش..و ..بقیه..

دریـاخانوم به سمتش آمـد و با ملاحظه در آغوشش کشید.

بوسـه ای بر پیشانی مادر زد و برای راحت کردن خیالش گفت که درد زیادی ندارد..

اصلا" مگر جواب یه یک مادر نگـران چیزی غیر از آن می توانست باشد؟!

همه که خیالشان راحت شد از ماجرای چاقو کشی پرسیدن..رادمهر خیلی ماهرانـه موضوع را به جای دیگری کشـاند..

در این میـان..نبود یکی خوب به چشم می خورد..

دِل پذیـر !!!

وقتی که از او پرسید لبخندی که مخلوطی از نگرانی داشت به لبان همـه آمـد..

نگاهش را چرخاند..شاید او را ببیند..مادرش و عمو ام نبودند..

کجـا رفته بود این دختر..

با حرفی که از زن عمو شنید جـا خورد!!!

دلپذیـر بیهوش بود!

فشارش افتاده بود..

لعنتی به خود فرستـاد..همه اش تقصر او بود!

درخواست کرد که او را ببیند..

وقتی کـه آمـد ..

وقتی که او را دید..

حس و حالـش عوض شد انگـار..

چه داشت در خود مگـر این دخــتر؟؟؟

خوب نگاهش کرد..

این روزهـا عجیب دوست داشت فقط و فقط نگاهش کــند..

خودش هم نمی دانست چـرا.

شاید هم می دانست و آن غرور لعنتی به او اجـازه ی بروز نمی داد..حتـی به خودش!!!

با حرفهای بقیه..در مورد خودش و دلپذیر..به هم آمدنشـان..حرفی که از خیلی ها شنیده بود..

لباس پوشیدن با مزه ی دلپذیر..

چقدر با این لباس ها شیرین شده بود این دختـر..هنوز هم آن نگرانی دوست داشتنی را در چشمانش می دید..

عجیب خوشحـال میشد از این نگرانی ...

او که نیاز نداشت..کم محبت ندیده بود..

چه دختر هایی که برایش ابراز نگرانی نکرده بودند..اینکـه خودشـان را به او نزدیک کنند..

الحق که بعضی ها هم زیبا بودند..

امـآ آیا دلپذیر با آن هـا یکی بود؟؟؟

"دلپذیر" ی که اینقدر "دِل پذیر" بود ؟؟؟

مسلمـا نبود!!!

از قضیه ی چاقو خوردنش چیزی نگفت..

نمیخواست این حال خوبی را که پیدا کرده بود با فکر کردن با آن آدم بیشعور بد کنـد!

عجیب این روز هـا با نگاهی دیگر به دلپذیر می نگریست..

این که او "زن" اش است..

شرعی..رسمی..قانونــی..

حرفایی که به پرستار میزد پراز شیطنت بود..! 

هیچ وقت را به یاد نمی آورد که اینقدر از شیطنت کسی لذت برده باشـد.

هیچ وقت!

این یک هفته ای که به ناچار بستری شده بود در بیمارستان برایش روز های خوبی بودند..

ملاقات ها که تمامی نداشت..

قشر عظیمی شان که از دسته پزشک های جامعـه بودند..

ابراز لطفشان به رادمهر زیاد بود!

رادمهری که هیچ وقت پز این زبر دست بودن..ماهر بودن..یا به قول معروف آن دستان معجزه گرش را به کسی نمی داد..

حتی یک بار هم نشده بود که از این حرفه استفاده کنـد..

این دیگران بودند که همیشه تحسین می کردند..

دیدن دکتر صالحی موجب شد..آن اخم همیشگی و مردانـه که لحظه ای از چهره ی این مرد با ابهت دور نمیشد..دوباره به چهره اش باز گردد..

این تصور که او عاشق دلپذیر است..باعث شد رگ گردنش متـورم شـود..

فکـر این کـه دلپذیر..زن او ..روزی دست در دست این آدم شـود..دیوانه اش می کرد..

اصلا" باید آن روز آروزی مرگ می کـرد!

اشاره ای به دلپذیر کـرد..!

دلپذیر خوب درک کرد و بدون مخالفت چسبیده به تخت او ایستاد..

آن لیوان آب..آن فشـار خفیفی که به انگشتان دلپذیر وارد کرد...

آن قربـان صدقه های شیرین مـادرش..

همـه موجب شده بود ..این دکتر عاشق مات و مبهوت بمـاند..

لعنتی به خود فرستـاد..

چگونه اجازه داده بود دکتر صالحی اینقدر نزد او از عشق و علاقه اش به دلپذیر حرف بزند!

حتی با خودش هم دعـوا داشت..

وقت ملاقات کـه تمـام شد..!

صالحیِ مـآت و مبهوت..نرفت!

دلپذیر فورا" اتاق را ترک کرد!

چقدر این حرف گوش کنی اش شیرین بود..

امـا نمی توانست انکار کنـد آن سرتقی و گستاخی اش را..اینکه چقدر لذت میبرد!

صالحی کمی به او نزدیک شد..

رادمهر با کمی احتیاط..از روی تخـت بلند شد..

هیچ از این مسخره بازی ها خوشش نمی آمـد..!

یعنی چـه..یکم چاقو خوردن که این همه استراحت احتیاج نداشت.

خصوصـا " برای او که طاقت لحظه ای بیکاری نداشت..

امروز باید حتمـا" خودش را مرخص میکرد!

کاری کـه باید همـان روزهای اول کرده بود..امـا ندایی که از دورن دل به او داده شد..موجب شد دست نگـه دارد!

صالحی بدون مقدمـه فورا" سر اصل مطلب رفت و با صدایی که غم در آن به خوبی موج می زد 

پرسید: کـی...کی ..ازدواج کردیــن؟!

رادمهر کوتـاه جواب داد: هفت مـاه پیش!

صالحی جـا خورد: هفت ماه پیش؟! پس..پس چـرا..من توی دست دلپذیـر ..حلقه ندیدم؟!

رادمهر که از "دلپذیر" گفتن صالحی خونش به جوش آمـده بود بدون این کـه جواب سوال او را بدهـد 

جدی گفت: دلپذیـر خانـوم !!!

صالحی نگاهی به رادمهر انـداخت دوباره پرسید: یعنی من این همـه مدت سرکـار بودم؟! چرا حلقه ای دست دلپذیر خـانوم ندیدم؟! چرا خود تو چیزی نگفتی؟!

تو کـه شاهد تک تک حرفایی که از سر علاقه به اون میزدم بودی؟!پس چرا غیرتی نشدی؟!عصبانی نشدی؟! چرا عصبی هستی؟!چرا اون موقع نبودی رادمهر؟!

رادمهر بازهم به خود لعنت فرستاد!

حرصش می گرفت از خودش..

دکتر صالحی از علاقه اش به زن او آن موقع حرف میزد..

چرا بی غیرت بود؟!

مگر دلپذیر آن موقع ام زنش نبود؟!

حتی اگر دوستش نداشت باید به هرکس و ناکسی اجازه ی بروز علاقه اش را به کسی که اسمش در شناسنـامه ی اوست را میداد؟!

با همان لحن جدی و محکمش به حرف آمـد..دکتر صالحی مرد باشخصیتی بود..دکتر این مملکت بودبا اون که نمی توانست عین آن پسرکی که از او چاقو خورده یا آن مزاحمی که برای دلپذیر مزاحم تایجاد کرده بود رفتار کنـد..

رادمهر: یه سری دلایل شخصی وجـود داره که لزومی نداره توضیح بدم..به خاطر همون دلایل تصمیم گرفتیم علنی نکنیم این ازدواج رو..بیشتر از این نمی تونم توضیح بدم..پس نپرس چیزی..مطمئن باش که همش دلیل داره..امـا راجع به تو..و فکر کردنـت به "زنـم" ..دکتـر..تو یه خواستگـار معمولی بودی..

کسی که به دلپذیر علاقه داشت..میدونم که نمیدونستی دلپذیر ازدواج کـرده..و بهش فکر کردی و از علاقه ات حرف زدی..چون فکر کردی مجـرده..و مانعی وجود نداره..امـا حالا.. باید" دلپذیر رو فقط و فقط به عنـوان یه شاگرد ..ببینی..دکتر..فکر دیگـه ای به سرت نزنـه..این که حتی لحظه ای به زن من

فکر کنی..به زن من و علاقه ای که بهش " داشتـی"..دیگـه آزاد نیستی..متوجهی که دکتـر؟؟؟

صالحی روی صندلی نشست..در تایید حرف های رادمهر سری تکـان داد..

با خودش که چه فکر هایی نکرده بود در این مدت..

اطمینان داشت بعد از رفتن بقیه باید حداقل منتظر یه مشت محکم از رادمهر باشـد..

چقدر خوب و منطقی برخورد کرد!

اینکـه خودش را هم مقصر دانست..

نه این که تمام کاسه کوزه ها را بشکند سر او !

چقدر این مـرد...مـــرد بود !

پیش خودش فکر کـرد چقدر لیاقت دلپذیر را دارد ..این مرد!!!

کامل بود..تک بود..خـاص بود..

مثل دلپذیر..

او هم خاص بود..

برای خودش..چه آروزهایی که نکرده بود!

برای این دختر شیطان..از ته دل..با تمام وجودش میخواست او را !

حضورش در سرکلاس او چه انرژی ای می داد به او !

کمی بیشتر که فکر کرد..تشابه فامیلی شان به ذهنش آمـد..

بی درنگ پرسید: تشـابه فامیلی تون؟!

رادمهر: دختر عمـومه!

باز هم جـا خورد..!

یادش آمد آن اوایلی را که رادمهر را دیده بود!

پیش خودش فکر کرده بود ..که چشمان رادمهر..وقتی متمایل به سبز میشد..چقدر او را یاد دلپذیر می انداخت..

فقط دلپذیر این همـه جدیت را در نگاهش نداشت..

این همه جدیت..غرور ..ابهـت..!

رادمهر همیشه برایش محترم بود..

با این که از نظر سنی تفاتی نداشتند..همسن بودند..

بازهم همیشه رادمهر را بالاتر می دانست..

معلوماتش..مهارتش..اطلاعات بالایش..

شخصیتش..

اصلا" او یک جنتلمن واقعی بود!

حتی این غرور همیشگی ای که در چشمان نافذش بود را دوست داشت!

خدارا شکر کرد !

این که دلپذیر گیر کسی آمـد ..هزار برابر بهتر از خودش !

آرام و سر به زیر رو به رادمهر گفت: مطمئن باش رادمهر !..مطمئن باش که از این لحظه من هیچ اجازه ای رو نه به خودم..و نه به این قلب لعنتی ام میدوم..که فکر کنـم حتی..من آدمی نیستم که به یه زن متاهل فکر کـنم..به کسی که ازدواج کرده.دلپذیـر خانوم فقط برای من یه شاگرده ..و البته زن همکارم و اگـه قبولم داشته باشی زن دوستم..همین!..براتون آرزو می کنـم خوشبخت شین..دلپذیر خانوم بهتـرینـه..تو ام..خوشبخت بشین!

رادمهر تشکری زیر لبی کرد.

منطقی بود..انتظارش را داشت..مثل خودش که منطقی برخورد کرد..

اصلا" اصلش همین بود!

اگه همه اینقدر منطقی برخورد می کردند که این همه مشکلات در جـامعه نبود..

با هم دست دادند و دکتر صالحی پس از عذرخواهی از رادمهر بیرون رفت..

دلپذیر همـان جا ایستاده بود..

نه!!!

نبایـد به او فکر می کرد!

رو به دلپذیر گفت: ازدواجتون و تبریک میگـم دلپذیر خـانوم !خوشبخت بشید! با اجـازه...

و رفت!

دلپذیر مبهوت به رفتن اش نگـاه کرد..

فورا" رفت داخـل..

رادمهر را دید..که به پنجره تکیه داده بود..دستش را تکیه داده بود به پنجره..حتما داشت فکر می کرد

رگ شیطنتش بالا زد !

از نوک پا قدم برداشت..

تا صدایی شنیده نشود..

آرام آرام رفت جلو..رادمهر غرق در افکار بود..

از پشت سر پخ بلندی گفت و به دنبالش قهقه بلندی زد..

رادمهر بیچاره..

انقدر قیافه اش با نمک شده بود که اشک از چشمان دلپذیر سرازیر شده بود..

رادمهرخوب نگاهش کرد..

آن چـال گوله ی لعنتی اش ..چقدر خوردنی بود!

وقتی اینقدر عمیق می خندید..

***

با پـــخخخخخ..بلندی که کـردم رادمهر یهـو جـا خورد..غرق در افکـارش بـود..

اینقدر قیافه اش بامـزه شده بود کـه قهقه ی بلندی زدم..ای دلپذیر به فدای خنگولیــات..آخـه تو چقدرجذابـی مـرد؟!

رادمهر خیره نگـام می کرد..

دقت کردم دیدم که داره به لپم نگـاه می کنـه..آهــا..چال گونـه ام..

عمیق تر خندیدم تا خوب به چشـم بیاد

عجیب خیره شده بود..مگـه تا حالا خندیدن من و ندیده بود..

کم کم حس کردم لبخند محوی رو لبش اومـد..

نگـاش پراز شیطنت شـد..

اومـد جلـوتر..

دستش که دور کمـرم حلقه شد نفسـم بند اومـد..

بلندی قدش باعث شده بود سایه اش بیفته رو سرم..

چی داشت میشد..

همون لبخند محـو کوچیک رو لبـاش بود..

دیگـه نمی خندیـدم..

اختلاف قدیمون طوری بود که میتونستم قشنگ به سینه اش تکیه بدم..

با دست آزادش من و بغل کرده بود..دست زخمیش به چشمم خـورد

چـرا رادمهر هیچ حرفی از چـاقـو خوردنش نمی زنـه؟!

دستشو گذاشت زیر چونـم..

سرم بالا اومـد..

لبخندشو هنوز حفظ کـرده بود..

آروم صدای فوق العاده گیرا ش و شنیدم

رادمهر: من و دست میندازی کوچـولو ؟!

ابروهـام و بالا و پایین کـردم..و سری تکـون دادم..

رادمهر روم خم شد و گفت: آره؟! از رو ام نمی ری؟!

با سرتقی گفتم: نوچ !!!!

رادمهر : خوب نیست دخـتر اینقدر سرتق باشـه !!!

من: میدونـی چیــه؟!

رادمهر پرسشی نگام کرد.

من: سرتق بودن من انتصـابیه..به مادر بزرگ مرحوم مون رفتـم..بر عکس غــرور تو که اکتـسابیـه..!!!

رادمهر خـوب مـتوجـه منظورم شد.

رادمهر یه جور عجیبی نگام کرد و گفت: خوب ! ادامـه بده...

دیدم وقت خوبیه بشنیم یکم از این غرورش بگـم..البته من خودم عاشق غرورشم امـا زیادی خوش به حالشه باید یکم دستش بندازم..

من: حالا کـه مشتاقی بیشتر میگـم...قبلش این دست گنده ات و از دور کمرم باز کـن..خفه شدم!حالا داشتم میمردم از خوشی ها!!!

رادمهر: غر نزن..می فرمودید!

من: اوم ! خوب..همیشه که حرف حـرف خـودته..به نظر هیچکی اهمیت نمیدی..اصلا" نظر نمی خوای.. خودت و بالاتر از بقیه می دونـی..فکر می کنـی هرچی تو بگی درستـه..کلا" آدم بی احساسو مغـروری هستی..!!!!

خودمم باورم نمیشد اینقدر ریلکس و با آرامش و البته گستاخانه در مورد اخلاق و رفتارش بگم بهش..

من دوسش داشتم..اصلا" مرده و غرورش..بدم میاد از مردایی که شل و ولن..یا زن ذلیل اند..مدیریت ندارن..امـا می خواستم بدونم دید خود رادمهر چـیه..چون رادمهر آدمی نبود که زیاد در موردخودش..عقایدش حرف بزنه..یا بخواد عقایدش و تحمیل کنـه..به همین خاطر کار رو سخت می کرد.

صدای خندون رادمهر رو شنیدم..

رادمهر: تو نترسیدی اینقدر راحت حرف زدی؟!

من: مـن؟! منکه چیزی نگفتـم..

رادمهر: هرچی نسبت بده که به من نسبت دادی..یکم فکر کـن ببین چیزی نمونده!!!

چشمام و به نشانه ی فکر کردن ریز کردم و گفتم: الان یادم نمیآد..تو حرف بزن خودم بعدا" همش و برات میگم..نگـران نباش!

رادمهر بنده خدا از این همـه پررویی من مات مونـده بود.

آروم از بغلش در اومدم..رادمهر رو یکی از صندلیا نشست..

چند لحظه بعد صدای جدیش و شنیدم.

رادمهر: از همون اول..از همون بچگی..انتخاب های بزرگ ..جهت دادم به اهدافم..همه و همه به عهده ی خودم بوده..مامان و بابا درسته که راهنما بودن..امـآ ..هیچ وقت جلوی استقلال من ..رادین یا راحیل رو نگرفتند..سعی کردم همه ی انتخاب ها..هدف هام..عاقلانه باشه..توی این راه از 

کسایی که کاربلد بودن کمک خواستم..کسایی که آدم این کار بودند..این راه رو طی کردن..هر آدمی که ارزش کمک خواستن ..ارزش نظر پرسیدن رو نداره..آدمـای کوچیک ..کوچیک هم فکر می کنند..و اهدافشون هم کوچیکـه..

امـا در مورد احساس..قدیمی فکر نمی کنـم..این که فقط محبت باید توی رفتار باشه..ابراز هم مهمـهامـآ آیا هر کسی لیاقت این محبت رو داره؟! کسی که تا محبت می بینه سریع سوء استفاده کنـه ضربه بزنـه؟! من هیچ وقت به آدمی که لیاقتش و نداشته باشه محبت نمی کنـم..

احترام میذارم..بی ادبی نمی کنـم..امـا محبت..توجـه..علاقه..اول خانواده و افراد خاصی هست..در مورد غـرور هم که ..اگـه غرور بیجـا نباشه آدم رو به کمال می رسونه..خصوصا که مرد باید حتما" غرور داشته باشـه..من فقط ارزش کارهام ..تلاش هام..سعی هام ومزیت هام ومیدونـم..

و به اون ها توجـه می کنـم..برام اهمیت دارن..اگه خود آدم ارزشی برای داشته هاش و موفقیت هاش قائل نشه..مطمئنا" دیگران هم اهمیتی به اونها نمی دن و براشون بی ارزشه...!!!

مـردمـن! فدای این دنیای بزرگت بشـم..تمامی حرفهاش از روی فکر و تجربه ای بود که داشت..

پخته بود..تک تک افکارش..باور داشتم همه رو..می پذیرفتمشون..این که تک تک گام های زندگیش از روی فکر بوده..که باعث شده تو این سن..به جایگاهی برسه که شاید فرد دیگه ده سال بعد برسه..جراح بودن..استاد دانشگاه بودن.تو یه بیمارستان معروف کارکردن.مدیریت یه شرکت..قطعا" 

همه ی اینها نتیجه ی تلاش خودش بوده.

به حرف اومـدم..جدا از شوخـی باید منم چیزی می گفتم..چقدر عقایدمون نزدیک بود به هم.

من: درستـه..همین طوره..من خودم آدمی ام که به چیزهای کوچیک قانع نمیشم..هدف والا دارم..یه آینده ی کوتـاه مدت..یه آینده ی بلند مدت..همه رو در نظر دارم..و برای این که به آینده ای که دلم می خواد برسم..همه ی موانع و از سر راهم برمی دارم..امـا برعکس تو..عاشق اینم که به همه 

محبت کنـم..البته تازمانی که اون طرف اهلش باشه..اگـه باهام دشمن بشه..بد بشه..صد برابربدتر از خودش رفتـار می کــنم و حتما تلافی می کنم!!

تیکه ی آخر حرف هام و به خودش زدم..هنوزم یادم نمی ره زمانی رو که چقدر با هم کل کل می کردیم..دوتامون ام آدم کوتاه اومدن و تلافی نبودیم..و البته هنوز ام هستیم..امـا انگار با هم 

کنار اومدیم.

رادمهر ام منظورام و گرفت و با لحن پراز شیطنتی که ازش بعید بود گفت: گرچـه اون مواقع همشروع کننده ..برای هر دعوایی..تو بودی..منم دیدم زیـادی علاقه داری به کل کل و حرص دادن گفتم بزار ناراحتت کنـم..خوب تو هم باید به همین چیزای کوچیک دل خوش کنی دیگـه ..نه خانوم کوچولـو؟!

***

سه هفته بود که از مرخص شدن رادمهر می گذشت..رادمهر بعد از مرخص شدنش فورا" به سرهمه ی کارهاش برگشت..و علی رغم تلاش های من برای موندن و استراحت کردنش بازم کار خودشو کرد..بعد میگم حرف حرف خودشه می گـه نه!

هرچقدر ام که تلاش میکردم تا ماجرای چاقو خوردنش و بگـه هیچ نمی گفت..حتی یه کلمـه..تا جایی که حرص و در می آورد و منم مشت باورنش می کردم..البته اون که عین خیالش نبود..بدنش مث سنگ بود بود..میگفت اگـه قرار باشه این همه وقت گذاشته باشم واسه ساختن این هیکل با مشتای تو 

دردم بگیره پس بشینم تو خونـه و آشپزی کنم خیلی بهتر از باشگاه رفتنه..خداییش بدنش عضله ای بود..نه از بادی ها..با هزارتا پودر و زهرمار هیکل گرفته بودن..خوش استیل بود..رو فرم بود..

چقدر از لحن حرف زدنش خندیده بودم..تصور رادمهر..جراح معروف..موقع غذا درست کردن..دیدنی میشد..باید وادارش میکردم..یه روزی..که آشپزی کنـه..اونوقت ازش عکس بگیرم و به عنوان نقطه ضعف ازش استفاده کنـم..چه کرمی داشتم مــن!

البته اتفاقای دیگه ای ام افتاد..که شیرین ترینش باردار شدن راحیل بود..چقدر نـاراحت بود..میخواست بچـه رو بندازه..می گفت پرند کوچیکه..به خاطر کارم..خلاصه هزار تا دلیل و بهانه ی دیگـه..آخر سرهم که روزبه به هیچ وجـه قبول نکرد..بچه ها رو دوست داشت..کلی جر و بحث داشتن این مـدت..

پدر و مادر روزبه چقدر ذوق داشتن..همه ذوق داشتیم..رادمهر کلی باهاشون حرف زد..

بالاخره با حرفهایی که از دیگران می شنید..راضی شد..اینکـه کمکش می کنن...تنهاش نمی ذارن..روزبه بنده خدا که از گل نازکتر بهش نمی گفت..تازه چقدر ام سر پرند و گرم می کرد..تا راحیل استراحت کنه..با وجود اینکه تا دیر وقت سرکـار بود!

مـدتی بود که فرداد می خواست باهام ارتباط برقرا ر کنـه..زنگ میزد..پیام میداد..

برعکس فریـان زود با آدم گرم می گرفت...صمیمی میشد..منم کم و بیش جوابش و می دادم..

تو این مـدت..دو سه باری ام بیرون رفته بودیم باهم..نگاهش طوری بود که آدم اصلا" احساس ناراحتی نمی کرد..میگفت می تونیم در حد دوتا دوست معمولی باشیم..دو به شک بودم..ولی میتونستم بیشتر از فریان و رابطه اش با رادمهر بپرسم.

راجع به رادمهر برام می گفت..دورانی که باهم توی لندن بودن..گوش می دادم..با دقــت..نمی دونم چرا امـا حس می کردم..توی لحنش..موقع حرف زدن در مورد رادمهر یه جور حسادت..خشـم..وجود داشـت..با یه احساس بدی ازش حرف میزد..راجع به گذشته اش میگفت..نمی دونـم..شاید من خیالاتی شدم...!!!

امروز عصر قرار بود با شادی بریم بازار..فرداد ام که طی این مدت پاپیچ میشد..وقتی فهمیدمیخوام برمبیرون فورا گفت منم میـام..شاید این شادی خانوم شخص مورد علاقه ام شـد..از کجـا معلوم!

فرداد پسر خوبی بود..شادی ام عالی بود..چقدر خوب میشد ...که عاشق هم میشدن!

یه مانـتو آلبالویی با شلوار مشکی و یه شال مشکی پوشیدم..کفش و کیفش ام آلبالویی و مشکی ست کردم..

نمی دونـم چرا ..امـا دست و دلم به آرایش نمی رفت..موهای فرم و فرق کج گذاشتم با زدن یه رژ لب آلبالویی..کار و تموم کردم.

رادمهر امروز دانشگاه داشت..من کلاس نداشــتم..توی مدتی که رادمهر بازوش آسیب دیده بود 

کلاسام و یکی در میون می رفتم...

***

تا ساعت ده و نیم یازده باشادی و فرداد تو بازار و پاساژا می چرخیدیم..کلی خرید کردیـم..شادی که از همون اولش با دیدن فرداد عنق شد !

اینقدر ام به من فحش داد ! میگفت حس خوبی به این پسره ندارم..این چه غلطی بود که کردی..همش می گفت این برادر فریـانه به صمیمیتش و گرم گرفتناش اعتنا نکـن..رادمهر کجا و این کجابا وجود این که فرداد ام قیافه ی خوب و معقولی داشت امـانگاه شادی به طرز عجیبی نفرت آمیز بود

بهش..میگفتم که اون فقط یه دوست معمولیه..نه بیشتر..من تا رادمهر رو دارم دیگه بقیه رو می خوام چیکـار !

خلاصه بعد از کلی خرید رفتیم یه فست فود و پیتزا خوردیم..نمی دونم چرا اینقدر پکر شده بودم..شاید این بداخلاقی شادی بهم سرایت کرده بود..نمیدونم..حتی گوشیم ام با خودم نبرده بودم..شادی میگفت بیا یه زنگ بزن به رادمهر نگران نشده باشه.

نگـران؟! اصلا" نمی گنجید توی ذهن.نگرانی رادمهر!!!

حرفای فرداد ام مزید برعلت بود..اینکـه رادمهر تا فریان و داره سراغ من نمیاد..ماجرای عکسا رو دوباره

یادم انداخت..بوسه ی رادمهر و فریـان!!!

زیاد میلم به غذا نمی کشید..! فرداد همش اصرار داشت که غذا بخورم..این توجهاتش باعث شده بود

که شادی بیشتر از قبل مشکوک نگاش کنه..نمی دونم چه پدر کشتگی ای با فرداد داشت..

خلاصه ساعت نزدیک دوازده بود که عزم رفتن کردیم.

من و شادی که ماشین نیاورده بودیم..با ماشین فرداد رفتیم.اول شادی رو رسوندیم..

توی راه بودیم..سکوت کرده بودم..فرداد سرحرف رو باز کرد..

فرداد: دلپذیر..تو چه برنامه ای برای آینده ات داری؟!

من: برنـامه..خوب ..من الان رشته ام پزشکیه..در اصل دانشجوی دکترام...این دوره رو تموم کنم ..تخصصم و بگیرم..و وارد کار بشـم.

فرداد: نـه ..نه..من منظورم برنامت بعد از طلاق گرفتـن از رادمهر بود!

جـا خوردم یهو..چقدر بی مقدمـه ..از همه ی جیک و پوک زندگی ما خبر داشت..این و از قبل فهمیده بودم..امـا این مسئله کاملا" شخصی بود..حتی فکر 

طلاق از رادمهر دیونه ام میکرد..چقدر این کلمه نحس بود..طلاق! 

با یه لحنی که سعی میکردم عصبانی نباشه گفتم: فکر نمی کنـی این سوالی که پرسیدی کاملا"

شخصی بود؟! نمی دونم چرا همه فکر میکنن قراره ماطلاق بگیریم..شاید اصلا" بخوایم با هم زندگی کنیم..فرداد..میدونم قصد خاصی نداری..امـا من در کمال احترام این سوال و جواب نمیدم..چون فقط به من و رادمهر مربوطه !!!

فرداد با یه لحنی که میخواست توجیه کنـه گفت: دلپذیـر..من ازت معذرت میخوام..ببین..من اصلا" قصددخالت ندارم تو زندگیــت..ببخشید که پرسیدم...ناراحت نشـو خوب؟!

سری تکـون دادم و چیزی نگفتم..بنده خدا رو به شکر خوردن انداختـم.

به در خونـه رسیدیم..پیاده شدم..برای فرداد دستی تکون دادم و با کلید درو باز کـردم.

تاریـک بود همه جا..فقط چراغ های کوچیک روشن بود..که فضا رو کمی روشن می کرد.بوی سیگار می اومد انگار!

مطمئن بودم الان رادمهر داره خواب هفت پادشـاه و می بینـه.

در حال و آروم باز کردم..همه جا تاریک بود..فقط نور آباژور کمی روشن کرده بود.

آروم قدم برداشــتم..میخواستـم برم سمت پله ها و اتـاق خودم که با صدای فـریاد بلندی از جا پریدم

رادمهر: کــجـــا بــودی تــا ایــن وقـــت شـــب؟؟؟ هــــان؟؟؟

دستم و گذاشتم رو قلبم و برگشتم عقب..خـدای من! چه اخمی کرده بود..گفتم یه بوهایی می اومدنکـنه..نکــنه سیگار کشیده بود؟! شلوارک پاش بود با یه 

پیرهن مشکی که هیچکدوم از دکمه هاش و نبسته بود..

قیافه اش خیلی ترسنـاک شده بود.

قلبـم تند تند میزد.

هول گفتـم: بیرون بودم!

رادمهر : با کـی؟!

آدمی نبودم که دروغ بگـم..گناه نکرده بودم که!

من: با شــادی..و..(با مکـث)..فــرداد !!!

صورت رادمهر لحظه به لحظه سرخ تـر میشد...نور آباژور رو بیشتر کـرد..رویکی از مبـلا نشست..

سیگاری روشن کرد..

خدای مــن ! رادمهر چش شده بود؟!

رفتم جـلوتر..

صدای خنـده ی عصبیش و شنیدم..

چیشده بود مگـه؟!

یهو رادمهر با صدای بلند و خشنی گفت: آفــرین به خودم...آفرین..باریکلا دارم..زنـم..شیش هفت هفت ساعت..با دشمنم..با رقیبم..

یهو عربده کشید: بــا کســی که ازش چـاقـو خوردم! به خاطرش یه مـاه از کــار و زندگیـم افتــادم..رفتــه بیرون....وااا ی خدایـــا..خدایــا !!!

خدای مــن! 

چی میشنیدم..

رادمهر از فرداد چاقـو خورده بود!!!

چطور ممکنه؟!

صداش اینقدر بلند و ترسناک بود که لرزی به جونم افتاد.

رفتم جلو..دقیقا روبروی رادمهر..

بوی دود سیگار همه جا رو برداشته بود.

نگاهی انداختم به ظرفی که به جرات می تونستم بگم یه بسته کامل فیتیله ی سیگار توش بود

جلوی همون میز..

چند تا عکس به چشم میخورد..

رفتم جـلوتر...

اینــا..اینا کــه....

با صدای لروزنی گفتم: اینـا رو..کی..برات فرستاده..اینا !!!

صدای عصبی رادمهر بلند شد: مهــم نیســت..مهم نیست کی فــرستاده...

مکث کرد و با صدای خش داری گفت: دلپذیـر..تو..داری چیکـار می کنی؟! داری تلافی چی و سرم در میاری؟!

یهو دوباره عربده اش بلند شد و گفت: هــآن ؟! بگو دارم تــاوان کـدوم گناه و میدم..که زنـم..با کسی که در تمام طول عمرم ازش ضربه خوردم ..رابطـه 

داره..دوسش داره..باهاش میره گردش..تانصفه شب برنمی گـرده؟! دارم دیووونه میشـم خــــــــدا ....

یا خــدا! رادمهر چه بلایی سرش اومده..کی این چرت و پرتها رو به رادمهر گفته..کی گفته من فرداد و دوست دارم..

من: رادمهـر..به خدا اینـا همش دروغـه..من فرداد و دوست نـدارم..همه الکین...

رادمهر میون حرفم پرید و با لحن وحشتناکی گفت: دروغـــه ؟؟؟؟؟ پس این عکسا چیــن ؟! هــآ؟!اینـا لباســای تو نیستن؟! کیف تو مگـه این مشکیه نیست؟!

مگه چند تا دلپذیر هست که اسم دوستش شادی باشـه؟! 

خدایـا..چرا رادمهر باور نمی کرد..

با صدای لروزنی گفتم: قبول دارم..من بیرون رفتم..با فرداد..چند بار..امـا به خدا من دستشو نگرفتم..من اصلا نزاشتم بهم نزدیک شه..رادمهر این عکسه..که 

گونه ام نوازش کرده..به خدا حتی یه باراینطور نبوده..نمی دونم اینا کار کیــن..

سرشو تو دستش گرفت و شقیقه هاش و فشار داد..

صدای خش دار و غمگینش بلند شد: نـمی دونم چه پدر کشتگی ای بـا من داره.تمام طول عمرم چیزی جز حسادت و دشمنی ازش ندیدم.اون هدفش 

انتقامه! انتقام موفقیت های من..پیروزی های من..دیده شدنام..و سرکوفت خوردنش..که باعث شد با چند تا مدرک جعلی خودش و به دکترا برسونه

من و پیش چه کسایی که خراب نکرد.. چه ضربـه هایی که ازش نخوردم ! چاقوخوردنم..اولین ضربه اش بود..حالا ام میخواد انتقام بگیره..میخواد زندگیم و نابود 

کنـه..دار و ندارم و بگیره.

یهو باخشم گفت: ولـی من نمی ذارم..خورد می کنـم قلـم اون پایی رو بیـاد سمــت خانواده ام..به غلط کردن مینـدازم اونـی رو که بخواد به خــانواده ام نظر 

سوء داشتـه باشـه..به والله زنـده اش نمی ذارم !

بعد اومـد جلو..با چشمای جذابـش ..که به خاطر خشم زیادش به تیره میزد..زل زد تو چشـمام و گفت

رادمهر: تـو هم..هیچ وقت..نه به تلفناش..نه به پیــام هاش..و نه به مزاحمت های وقت و بی وقتش جـواب میدی..حـداقـل تا وقتـی که زنِ منی..بعد از اون هر

کـاری که دلت خواست بکـن..امـا تا وقتی که اسـمت تو شنـاسنامـه ی منه اجـازه ی هیچ خطایی رو نــداری؟! افتــاد؟!

تند تند سر تکون دادم

و رفت!

از سر درماندگی نشستم رو یکی از مبلا..اشکام راه خودشون و پیدا کردن..

چـرا رادمهر اینطوری کرد؟!

یعنی اون عکسا کار کی میتونه باشـه؟!

فریــــان ؟!

ای خدا!

لعنت به من!

خدایآ چرا الان..الان که داشت کم کم زندگی مون خوب میشد..چرا دوباره خراب شد همه چی..

حالا حرف زن عمورو باور می کردم..خیلی ها دنبالمون بودن..

باورم نمیشد فردا با رادمهر این کار و کرده باشه..

دیگه هیچ اعتمادی بهش نداشتم..اون باعث شد که رادمهر دوباره با من بدشه..

به هق هق افتـادم..لعنت به تو فــرداد..

چرا من باور نکردم..هرچی شادی گفت..

شک کرده بودم..امـا اون اونقدر خوب نقش بازی می کرد..که آدم فکر میکرد..ایراد از خودشه..

به من نزدیک شد.به خـاطر اون عکسهای لعنتی..

خدایــا چرا من اینقدر ساده بودم..

چرالان؟! 

الان که داشت همه چی خوب میشد..

چرا رادمهر دوباره حرف از طلاق زد..چــرا؟! 

خدایـــآ..من رادمهر و دوست دارم..طاقت شو ندارم..

***

یک ماه از قضیه ی اون شب لعنتی میگذشت..

رابطه ی من و رادمهر دوباره برگشتـه بود به روز اول..حتی سرد تر از اون..

صبح زود می رفت سر کار..دیر وقت برمی گشت..حتی گاهی شبها نمی اومد خونـه..

اخمو شده بود..

مثــل اول..

تقریبا" همه فهمیده بودن.

که رابطه امون دوباره خراب شده بود.

از علاقه ی من باخبر بودن.

هرچقدر سعی میکردن..با شوخی و خنده ما رو به هم نزدیک کنن بازم نمی تونسن..

رادمهر همون آدم خشک و جدی قبل شده بود..

البته فقط با مـن..

خیلی وقتها تو خودش بود..

این و از رادین شنیده بودم..

توی بیمارستان و دانشگاه ام..

یه بار سر کلاس ..یادم رفته بود امتحان تعین کرده..آنچـنان امتحان سختی گرفت که مطمئن بودم 

رد میشم..و شدم!

لج کرده بود انگار..

درس که میداد حتی فرصت سر بلند کردنم به آدم نمی داد..

درست بود..همیشه جدی بود..امـا اینقدر بد اخلاق نه..خداییش نبود.

رابطه اش با دانشجوها حد و حدود داشت..

حتی امتحان پایان ترمم هم با یه نمره ی لب مرزی قبول شدم..

سرکلاس جوری رفتار میکرد که حس میکردم اصلا وجود ندارم.

همین بی محلیاش بود..که ناراحتم میکرد..

غمگین شده بودم..

تقصیر خودم بود..خود ساده و احمقم..

البته منم آدم التماس کردن نبودم..

معمولی رفتار می کردم..امـا از درون می سوختم..

من به توجهاتش نیاز داشتم.

هنوزم دوستش داشتم.

ناراحت نبودم از دستش..به غرور و غیرتش برخورده بود..اون عکسا عکسای خوبی نبود! نمیخواستم 

ام نگاشون کنم.

***

مشغول درس خوندن بودم..امتحان سختی داشتیم..وقت سرخاروندن ام نداشتـم..ساعت دوازده و نیم

شب بود..

رادمهر برنگشته بود!

مثل این چند وقت اخیر..

گـلاب خانوم نرفته بود خونشون..راستش خودمم میترسیدم..توی این خونـه ی بزرگ..خدا خیرت بده عمو..مگـه ما چند نفریم..یه آپارتمان 150-200 متری ام بسمون بود.

یاد ماجـرای صبح افتادم..

فیلمبردار عروسیمون از طریق روزبه به رادمهر گفته بود که باید واسه ضبط یه کلیپ ربع ساعته بریم چند جا اطراف شهـر..

ببین رادمهر چه زهر چشمی از بنده خدا گرفته که نتوسته با خود رادمهر تماس بگیره.

این کلیپ و قرار بود یکی دوماه پیش ضبط کنیم..همزمان با فیلم عروسی تحویل بگیریم..امـآ نشدرادمهر اصلا" قبول نکرده بود..میگفت وقت نداره و از کارا هم خوشش نمیاد..راحیل هم فورا" بازن عمو تماس میگیره..که رگ خواب رادمهر دستشـه..رادمهر هم تو منگنه گیر میکنـه و قبول میکنه.

دیروز بعداز ظهر یه سریشو ضبط کردیم و امروز صبح تا ساعت سه وچهار هم یه سری دیگه اش ورفته بودیم یه جاهای متروکـه..با لباسای مختلف ..یه جا توریل قطار بود..که من میدویدم و رادمهر دنبالم..بعد گیرم میاورد و بغلم میکرد..

یه جای دیگه من رادمهر رو غافل گیر میکردم..انقدر لباس عوض کرده بودم که سرگیجه گرفته بودم.میدونستم چیز جالبی از آب در میاد..قرار بود کارهای میکس و بقیه اش و که انجام دادن..تا یک ماهدیگه تحویلش بدن..حتی راحیل ام از این کلیپا داشتن..خیلی جالب بود.

این وسط اخم و تخمای رادمهر تموم شدنی نبود..

خصوصا جاهایی که باید همدیگر و بغل می کردیم..یا مثلا" می بوسیدیم.

میدیدم که چقدر کلافه شده..مدام چنگ میزد تو موهاش..منم خوب سوء استفاده می کردم...لباسایی که انتخاب میشد واسم کمی لختی بودن..

گاهی میدیدم که رادمهر خیره شده بهم..امـا تا مچش و می گرفتم سریع نگاهش و برمیگردوند..

خلاصه ماجرایی داشتیم..!جالب این جا بود که فیلمبرداره آخر سر جمله ای رو که این روزها تکرار میشد بهمون گفت"چقدر بهم میاین" که یکی از دخترا با حسادت آشکاری بمون خیره شد

بعد از اونـم که رادمهر اصلاگ خونه نیومد و مستقیم رفت بیمارستان..

ساعت نزدیک دو شده بود..گلاب خانوم ام خوابش برده بود..بنده خدا به زور خودش و نگه داشته بود

آخـه شبا سر ساعت ده و یازده میخوابید.

منم کـه هی چرت میزدم..تیپی داشتم دیدنی..

یه بلوز رنگ و رو رفته سفید آستین کوتاه پوشیده بودم..با یه شلوار که بیشتر جاهاش پاره بود..خصوصا سر زانوش..نخی بود و خنک..سه چهار سالی بود که موقع امتحانات فقط و فقط اینا رو میپوشیدم..مسخره بود..امـا حس خوبی رو بهم میداد..یه انگیزه ی خاصـی..شادی و الهام چقدر 

سر این تفکر مسخره ام کرده بودن.امـا من باورش داشتم..میدونستم همش تلقینه ..

موهام و گوجه ای بالای سرم جمع کرده بودم و بایه کش محکمشون کرده بودم..یه عینک ام زده بودم از این خنگولیا..که قابشون درشت و مشکی بود..با این که چشمام اصلا" ضعیف نبود ولی موقع درس خوندن میزدمش..حس خوبی پیدا میکردم باهاش..حس درس خوندن..

نمیدونـم چقدر درس خونده بودم..نمی دونم ساعت چند بود..که همونجـا تو حال درحالی که کتابام دورم پخش و پلا شده بودن..خوابـم بردا !

***

دانـای کـل

چشمانش را از خستگی روی هم فشار داد..چقدر خودش را غرق در کار کرده بود در این یک ماه!وقت سرخاراندن هم به خود نمی داد!

بهـتر بود..باید اینقدرمشغول میشد تا به چیزی فکر نکند..یا به کسـی..

به آن عکس هایی لعنتی ای که هنوزم با یادآوریشـان رگ گردنش متورم میشد..بازم از همان ها به دستش رسیده بود..مگر باور نداشت که دلپذیر بی گناه بود..پس چه مرگش بود؟!

چرا همه ی کاسه و کوزه ها را سر دلپذیر خالــی کند!

لعنت به تو فرداد !

نمی گذاشت یک آب خوش از گلویش پایین برود..اگـر میفهمید به دلپذیر نزدیک شده..

با یاد آوری نگاه غمگینش که صداقت از آن موج میزد قلبش آتش گرفت..امـا خوب می دانست دلپذیرهم بی تقصیر نبوده..چـرا به فرداد پـا داده بود؟! چرا با او به گشت و گذار می رفت؟! 

اینکه دلپذیر به فرداد علاقه داشته باشد دیوانـه اش میکرد !

مگر نمی دانست فریان برای خراب کردن دلپذیر پیش او همه چیز را بد جلو داده؟!

مگربه پاکی و صداقت دلپذیر ایمان نداشت؟! پس آن همه خشم برای چه بود؟

شاید برای غرور جریحه دار شده اش..

غروری که با آن زندگی می کرد..چرا فکر میکرد که دلپذیر حق انتخاب ندارد؟! چرا به خود این حق را میداد؟!

حتی تصوراش هم باعث میشد این مرد مغرور..با عصبانیت چنگی در موهای خود فرود ببرد.

ساعت نزدیک دو نیمه شب بود..

اینقدر این روزها غرق در کـار بود که نمی دانست وقت کی میگذرد..

رابطه ای که کم کم داشت جان میگرفت..با وجود فریان و فرداد لعنتی به سردی گراییده بود..درست بود که تظاهر میکرد برایش اهمیت ندارد..امآ واقعا اهمیت نداشت؟!

اینقدر درگیری فکری داشت که گاهی افکار منفی به سرش خطور میکرد..

دلپذیر مقـصر بود..

بیرون رفتن گاه و بیگاهش بافرداد..خرید کردنشان..شام خوردنشان..گردش..تفریح..قهوه خوردن..شهر بازی رفتـن..همه و همه اش روی مخ او رژه می رفت!

حداقل به احترام تعهدی که بینشان بود..به احترام آن اسم درشناسنامه..آن حلقه ای که اخیرا در دست داشت..که چه آرامشی بادیدنش در وجود رادمهر سرازیر شده بود..

آن حلقه ای که دردست دلپذیر میدرخشید..

هزاران معنا داشت..اینکه تعهد دارد..به رادمهر..زن رادمهر محسوب میشود..

به گذشته که برگشت لعنتی به خود فرسـتاد..

این مدت چقدر خود را لعنت کرده بود!

خودش خواسته بود..که باهم هیچ کاری نداشته باشند..هرکسی راه خودش را می رفت..نباید در کار دیگری دخالت می کرد..پس چرا الان انقدر حق به جانب شده بود؟! چرا با دیدن هزار باره ی آن عکس ها..صورتش از خشم قرمز و رگ گردنش متورم مشد..

اینکه مشتی حواله ی صورت فرداد کند..

پشیمانی برای رادمهر معنا نداشت..غرور اش تمام زندگی اش بود..

درست بود..که دلپذیر را می شناخت..کار خلافی نکرده بود..بی تقصیر هم نبود! 

کت و کیفش را برداشت و با خاموش کردن چراغ اتاقش بیرون آمـد..وقت غذا خوردنش را هم از دست داده بود..عجیب بود ..رادمهر با آن همه مقررات!!!

در خانه را که باز کرد برقها همه خاموش بودند..

لابد دلپذیر خواب بود..خوب که دقت کرد دید نه..یک چراغ کوچک روشن بود..

جلـوتر که رفت..جسمی را دید..

میان آن همه کتاب...دلپذیر..خوابیده بود..معلـوم بود از خستگی و فشار زیاد خوابش برده...

جلوتر که رفت..ریخت با نمکش را که دید..نتوانست خنده اش را کنترل کند..چقدر بامزه بود..با آن لباس هایی که اگر کهنه نبودند نو هم نبودند..!!!

چه خواستنی بود این دختـر..در هر حالتـی!

کیف و کتش را روی یکی از مبل ها گذاشت..عینک بامزه ای که با آن شبیه بچه های درس خوان میشداز روی چشمانش برداشت..یک دستش را آرام از پشت رد کرد و دور کمر او پیچید..دست 

دیگرش را تکیه گاه سر او کرد و بلندش کرد..وزن زیادی نداشت..سبک بود..امـا لاغرو مردنی نبود!روفرم بود..تناسب اندام داشت..استخوان بندی خوبی داشت..خبر داشت..باشگاه رفتنش و تمرین های مداوم والیبال..هفته ای دوسه بار در سالن خانه تمرین میکرد..صدای توپش مستقیم به اتاق کار

رادمهر میرسید! عجیب بود که حتی یکبار هم به او تذکر نداده بود.خواست از پلـه ها برود بالا که صدای بلندی ،او را صدا زد!

گلاب خانوم: آقــا..سـلام..کی برگشتین؟!

رادمهر دستش را به نشانه ی سکوت روی لبهایش گذاشت.. و به دلپذیر اشاره کرد..

یعنی بیدار شود حسابت با کرام الکاتبین است زن!

گلاب با دیدن دلپذیر در آغوش رادمهر..که خوابیده بود..لبخند معناداری زد!

رادمهر: چرا برنگشتید خونـه؟!

گلاب با صدا آرامی که خودش به زور میشنید گفت: راستش دلپذیر خانوم خواستن..بنده خدا همش داشت درس میخوند..ساعت از یازده دوازده که گذشت همش چشمش به ساعت بود..منتظر بود که شما بیاین..بنده خدا به منم گفت برم خونه..اما خودم نرفتم آقا ! معلوم بود میترسه..

منم چشمم به ساعت بود که شما برگردین که نمی دونم کی خوابم برد..ببخشین آقا!

رادمهر سکوت کـرد.

چرا به ترس دلپذیـر فکر نکرده بود؟! بالاخره او دختر بود..با تمامی ظرافت ها و ترس هایش..

آرام گفت: ممنون که پیشش موندین گلاب خانوم..میتونید برید!

گلاب: خواهش می کنم آقا وظیفه ام بود..تنهاش نذارید آقا..دلپذیر خانووم جوون و خوشگل ان ماشالله این خونه ام که بزرگـه..هر لحظه امکان داره اتفاقی چیزی بیفته..ببخشید آقا جسارت کردم..با اجازه تون.

رادمهر سری تکان داد و چیزی نگفت.

پله ها را طی کرد و به اتاق دلپذیر با آن دکور یاسی رنگ رسید.

آرام روی تخت او خم شد..و او را روی تخت گذاشت..!

خیره ماند به صورتش..

پوست سفیدی داشت..شیربرنجی نبود..اما جزو دسته سفید ها بود..

دماغ کوچک و قلمی..لب های کوچک که به غنچه میزد..چشمانش درحصار آن همه مژه بسته بود..

موهای فرش..و آن چـال گونه اش..اجزای صورتش را تشکیل میدادند.زیبا بود..چینش اجزای صورتش نقصی نداشت..بدون حتی یک عمل!

امـا چیزی که بیشتر از همه چهره اش را دلنشین می کرد..آن چـال گونه اش بود..

نمیدانست از قبل چال گونه دوست داشته..یا با دیدن دلپذیر این چنین علاقه مند شده..

خنده ی عمیقش و فرورفتگی ان چـال..بارها رادمهر را وسوسه کرده بود..که برود و بوسه ای روی گونهاش بگذارد..

انبوه موهای فرش دورش پخش شده بودند..دوست داشت آنها را..

گرچه خیلی از اوقات دلپذیر موهایش را صاف میکرد..موهای صاف ام به او می آمد!

خم شد..روی صورتش..

دلپذیر تکانی خورد..اخمی کرد و پشه ی فرضی را پراند..شاید خواب میدید..مطمئن بود از خواب بیدار

نمیشود...

همچنان خیره نگاهش میکرد..نمی توانست دست بکشد..

نمی دانست دلپذیر در خواب چه دید که لبخند اش همانا..و فرو رفتن چال گونه اش همـانا..

دیگر طاقت نیاورد..آرام بوسه ای روی همان گونه اش کاشت و از جا بلند شد..پتویش را محکم کرد..گوشی دلپذیر را برداشت..باید زنگش را تنظیم می کرد..مگر غرورش می گذاشت که با خراب شدن رابطه شان صبح او را از خواب بیدار کند؟! الان هم اگر خواب نبود حتی یک درصد احتمال آنکه 

به اتاق او وارد شود را نداشـت.

عکس پرند بکراند گوشی بود..رمز نداشت..14 پیام خوانده نشده داشت..کار درستی نبود..حریم شخصی او بود..امـا وسوسه شد و بازشان کرد..چند تای اولی که از دوستانش بودند..امـا بادیدن پیام های بعدی هر لحظه اخمش بیشتر میشد..10 پیام از فرداد..التماس کرده بود..

از دلپذیر که گوشیش را جواب دهد..بی محلی نکند..یک فرصت خواسته بود..ابراز نگرانی کرده بود..وارد صندوق که شد..شاید نزدیک به بیست پیام از فرداد بود..اکثرشان هم خوانده نشده بودند..امـا همگی یک مضمون داشت..به قسمت ارسال شده ها رفت..دلپذیر حتی یکی از آنها را هم جواب 

نداده بود..فـرداد لعنتی ..تهدید کارسازش نبود..باید خودش پیگیر میشد..عزیزم هایی که ضمیمه ی پیام هایش کرده بود بدتر اعصاب رادمهر را خورد کرد..پیام ها را فورا بست ..ساعت را تنظیم کرد و بالای سر دلپذیر گذاشت و سریع از اتاق بیرون آمـد.

آن شب..خواب راحتی نکرد..سر درد شدیدی داشت..کدوئین خورد..در کشو را باز کرد و یک نخ سیگاربرداشت..چند وقتی بود که سیگار میکشید..اولی که کارساز نبود به سراغ دومی رفت..باید جلوی خود را می گرفت..

لباس هایش را عوض کرد..بدون آن که پیرهنی بپوشد با بالاتنه ی لخت دراز کشید روی تخت..

نمی دانست ساعت چند بود که کم کم خواب چشمانش را ربود.

***

دلپذیـر

خسته و کوفته کنار با شادی و الهام توی فضای سبز دانشگاه نشستیم.

شادی: آی مـادر..من دیگـه نمی کشم..هنوز سه تا دیگه امتحان مونده..کی تحمل میکنه..یکی از یکی سخت تر..

من: شیطونه میگمه برم فک تک تک شون و بیارم پایین!

الهام : آروم دخترم..آروم باش..بیخیال این بحث ها..از آقا رادمهر تون بفرما !

من: خوش و خرم درحال زندگی کردنه.

شادی: اِ..خوش وخــرم؟! روابط حسنـه شد؟! یعنی..آره دیگـه؟! باهم بودین دیگه !

من:هووووی...چی واسه خودت می بری و می دوزی هی...بدک نیستیم ..برات که گفتم همه چیو !

شادی با دهن پر در حالی که کیک میخورد: آره آره..کامـــلا" ! 

یه قلپ از آبمیوه خوردم.

روبه الهام پرسیدم: شما چه خبرا سرکار خانوم..خواستگار جدیــــــ....

با دیدن انگشتری که توی دست چپش بود حرفم نیمـه کاره موند..

خیره بودم..یعنی..یعنی..

شادی با تعحب نگاهی به من کرد و گفت:چی شــد دلپذیـر؟! به چی خیـــــ

یهو شادی ام حرفش و قطع کرد چون اونم مات انگشت الهام مونده بود.

من و شادی نگاهی به هم انداختیم و یهو با هم همزمان گفتیم: حمــــلــــه !!!

و با سرعت دنبال شادی دوییدیم..

خلاصه اینقدر دویدیم که خسته شدیم وروی چمنا نشستیم.

الهام با لبخند حرص دراری نگامون می کرد.

من: به به سرکار خانوم چه خوشش ام اومده.میری نـامزد می کنــی ؟! هـان..شیطونه میگـه..استغفرالله.

شادی: بی معرفت..حالا بگو ببینم کیه..اسمش چیه؟! چجوری آشنا شدین؟!خوشگله؟! اخلاق مخلاق چطور؟!

الهام: بابا نخورین مــنو !میگم براتـون..نام آراد..شهرت..کیایی..شغل..معاون بانک..نحوه ی آشنایی..آمد و رفت خانواده ها با هم..و یک دل نه صد عاشق شدن این دو گل نوشکفتــه..

شادی: بلـه..بلـه..

من: خوب بیشتر بگو.

الهام تند تند شروع کرد به تو ضیح دادن: ماشالله چشم حسود کور..چشم و ابر و مشکی و خوش قیافه اس شوهرم..بیست و هفت سالشه..تو بانک ام کار میکنه..پسر خوبیه..مهربون و سنگین..وای بچه ها اصلا فکرش و نمی کردم..یه چند ماهی با هم رفت و آمد داشتیم..منم بد م نمی اومد ازش..تا اینکه اومدن خواستگاری و منم قبول کردم..یه عقد محضری ام گرفتیم..به خدا مادر شوهرم نذاشت..گفت می خوایم عروسی رو مفصل بگیریم و عقد غیراز خانواده ها و خواهر برادرهامون کسی دیگه رو دعوت نکردیم..چون فامیل زیاد هست..بچه ها ببخشید! شرمنده تونم.

من: خوشبخت بشین عزیزم..ما شوخی می کنیم..پیر شین به پای هم..امـا باید واسه عروسی بترکونیـما...

شادی: آره ! منم آرزوی خوشبختی می کنم..تو لیاقت داری عزیزم.

الهام: لطف دارین .بچه ها آراد اومده دنبالم من برم..می بینمتون بعدا".

از الهام خداحافظی کردیم.

یکم با شادی حرف زدیم..قرار بود یه سر به زن عمو بزنم و بعدش برم خونه ی بابا اینا.

بعد از اینکه سر زدم به زن عمو رفتم خونه ی بابا اینا.

بعد از خوردن ناهار..نشستیم با مامان و دلناز کلی حرف زدیم..بابا ام تو راه بود..چند ساعت دیگه می رسید.دلم براش تنگ شده بود..دو هفته ای بود که ندیده بودمش.

اینقدر حرف زدیم که خسته شدیم..کمتر از سه هفته ی دیگه امتحان کنکور دلناز بود..استرس زیادی داشت..باهاش حرف زدم و اشکالاتشو رفع کردم..از ماجرای اون مزاحمت هم نپرسیدم..میدونستم که رادین دکش کرده..همش می گفت از این جوجه میترسیدین؟! راست می گفت..از رادین هم لاغر 

تر بود و هم کوتاه تر..خلاصه بلایی سرش آورده که حتی از کنار دلناز ام رد نشه.

رفتم پایین..مامان از زندگیم می پرسید..و روابطم با رادمهر..یه چیزایی گفتم براش..وسط حرفامون بودیم که صدای زنگ تلفن باعث شد از جـا بپـریم.

مامان به سمت تلفن رفت..جوابای کوتاهی می داد..چند ثانیه بعد دیدم رنگش پرید و گوشی تلفن از دستش افتـاد..خودشم نقش زمین شد.

نمی دونستم چیکار کنم..دلناز و صدا کردم و فورا" به سمت تلفن دوییدم.

من: الــو..الــو..

صدایی مضطربی اومد: الــو..خانوم..

من: شما تماس گرفته بودین خانوم ؟!

زنه تند تند و با استرس گفت: بله..من به اون خانوم ام گفتم..مثله اینکه پدرتون هستن..خانوم..پدرتون 

یک ساعت پیش تصادف کردن..وضعشون وخیـمه..هرچه سریعتر خودتون و به بیمارستان برسونین...

دیگه نشنیدم چی می گفت..بابا..تصادف کـرده بود؟!

خــدای مــن !!!

وای مامان..از هوش رفته بود..دلناز گوشه ی آشپز خونـه نشسته بود و گریه می کرد..

فورا" به سمت آشپزخونه رفتم..

میون گریـه..واسه مامان و دلنـاز آب قند درست کردم..

به سمت مامان رفتم..

آب قند و آروم آروم بهش دادم..

به سمت دلناز رفتـم..

من: قربونــت برم ،بخـور عزیزم،بخور ،آفــرین! هنوز چیزی نشده آبجی کوچولو ،تو باید قوی باشی،خدای نکرده واسه بابا که اتفاقی نیوفتاده ،بیا فدات شم بخور اینو!

دلناز آروم آروم از آب قنـد خورد..

به زور جلـوی اشکـام و گرفته بودم..

ده دقیقه ی بعد توی ماشین نشسته بودیم..

صدای گریه ی مامان و دلناز تو ماشین پیچیده بود..

خودمم آروم آروم اشک می ریختم..

یا امــام زمـان..خودت بابام و نگـه دار..بابای خوبـم..خدا ازم نگیرش..

بین گریه و ناراحتی به بیمارستـان رسیدیم..

بیمـارستانی بود که توش کار می کردیـم..

امروز رادمهر دانشگـاه داشت..البته بعدازظهر..

پیـاده شدیـم..

تند تند به سمت اطلاعات رفتـم..

از پرستار پرسیدم..

راهنماییم کرد..

بـآبــا تو اتاق عمل بـود !!!!

وحشت زده به سمت اتاق عمـل دویدیم..

پریـا رو دیدم که داشت با تعجب نگـام می کرد..توجهی نکردم..

رسیدیم به اتاق عمـل..

از اطلاعات پرسیدم..گفت نیم ساعته بابا اون توئه..

وضعش خیلی وخیمـه..با اوضاع بدی آوردنش..سر و صورتش خونی بوده..

مامان همین که اینا رو شنید شروع کرد به زاری..

خــدایــا این چه بـلایی بود سرمـون اومــد..

خدایـا،بابام نباشه هیچکدوممون نیستیم..خدایا بابا رو ازمون نگیر..

نیم ساعت بعد زن عمو و عمو با رادین و راحیل و روزبه اومـدند..اضطراب و نگرانی از چهره اشون می بارید..

زن عمو مامان و در آغـوش گرفت..

با دیدن عمـو اشکام گوله گوله چکیدند..

بلند شدم ..عمو به سمتم اومد و به آغوشم کشید..

توی بغلش هق هق می کردم..دستای گرمش پشتم و نوازش می کرد..

عمو آروم میگفت: آروم..دختر قشنگـم..آروم عمـو جـان..چیزی نیست..توکـل کن به خـدا..دعا کـن بابا!دختـرم..عزیـزم..آروم..هنوز چیزی نشـده بابا..بیا این لیوان 

آب و بخـور ..رنگ به صورتت نمونده ..

آروم آروم آب رو از دست عمـو خوردم...عمو پشتم و نوازش می داد..

با التماس گفتم: عمـو..تو رو خـدا..بگو بابام زنده می مونـه..بگو داداش کوچیکت زنده می مونـه.چیزیش نمیـشه..

اشک تو چشمای عمو حسام حلقه زده بود..

میدونستم اوضاع بابا خوب نیست..

دلم گواهی بد میداد..

با لحنی که انگار خودش ام زیاد مطمئن نبـود گفت: نه عزیز دلم..چیزیش نمیـشه..یه عملـه و بعدش انشالله خوب میشـه..من می دونم..احسان قویـه..

راحیل دلناز و تو آغوشش گرفته بود..

خـدایا..بابا رو از ما نگیر..خدایـا..به خاطر دلنـاز..به خاطر مامان..

پنج ساعت از لحظه ی عمل گذشته بود..

همه با استرس یا به ساعت نگاه می کردیم...یا به در اتاق عمل..

چشمام پف کرده بود از شدت گـریـه..

مامان و زن عمو با اشک و گریه دعا می خوندند..

من به ساعت خیره شده بودم..

به گذشته فکر می کـردم..

اشکام تمومی نداشت..رادین دور و بر دلناز بود..اضطراب از تمامی حرکاتش پیدابود..عمو و روزبه مدام قدم میزدند..

همه ی بیمارستان فهمیده بودند..پرستارا و دوستام و حتی دکترها سر میزدند..

سمانه و نیلوفر و شادی ام همش درحال رفت و آمـد بودن..

دکتر بابا دکتر وحیدی بود..جراح پنجاه و خورده ای سالـه..با یه تیم پزشکی توی اتاق عمل بودند..

رفت و آمد های دکترهای متخلف به شک می انداخت من و.

میدونستم این حالت ها یعنی بیمار وضعیت خوبی نداره..

یکی از رزیدنت های اتاق عمل بیرون اومـد ..

همه به سمتش دویدیم..می گفت عمل خیلی طول میکشه..بابا حال و اوضاعش بده..باید براش دعاکنیم.. ضربه ی شدیدی به سرش خورده..تصادف وحشتناکی داشتـه..

با شنیدن این حرف ها دوباره گریه ها از سر گرفته شد..بابا حالش خوب نبـود..دوست داشتم می رفتم اتاق عمل..امـا تحمل نداشتم..نمی تونستم بابا رو تو این وضعیت ببینم..

رادمهـر تو کجایی؟!

رادمهر ازش خبری نبـود..

نمی دونم کجا رفته بود..

بهش احتیاج داشتم..به محبتش..به تکیه گاه بودنش..من ضعیف بودم..

راحیل ام مدام اشک میریخت..دیگه جلوی خودش و نمی گرفت..

به بغض مردونه ای توی گلوی عمـو بود..

روزبه ام همش قدم میزد..

رادین سرگردان بود..چهره اش داد میزد..نمی تونست ناراحتی دلنـاز و ببینـه..

چقدر خوب بود..حضورش..برای دلنـاز..

شادی ام همش دلداریم می داد..

آروم نمیشدم..

بابایــی..

خدایــا..من بدون بابا نمی تونم..مامـان ..دلنـاز..عمو..

همه به بابا وابسته بودیم..بابای مهـربونم..بابای صبورم..

اشکام تمومی نداشتـن..

عمو سعی میکرد آرومم کنه..

هیچکدوم نمی تونستن...

صدای قدم های سرا سیمـه ای اومـد...

برگشتـم به عقب...

رادمهر بود..تکیه گاهم بود...

وحشت زده به سمت ما می اومـد..

نگرانی و تشویش تو چهره اش بی داد می کرد!

نگاهش و بین همـه گردوند..

انگـار داشت دنبال کسی می گشت..

بلند شدم..غرور ام مهم نبود..

هیچی مهم نبود..اینکه با هم قهریم مهم نبود..مهم یتیم شدن من بود! خدایــا من نمی خوام یتیم شم!

به سمت رادمهر رفتـم..

دید منو!

خواستم به طرفش برم..

خودش زودتر اومد سمتم و سفت در آغوشم کشید...

بدون توجـه به هر کسی که بود و نبود..

سرم و تو سینه اش فرو برده بودم..به پیرهن چهار خونه اش چنگ زدم..

هق هق می کردم..

رادمهر پشتم و نوازش می داد...

آروم زیر گوشم می گفت: خانومم..آروم باش..من پیشتم..همیشه پیشت می مونـم..گریـه نکن عزیزم تو تنها نیستی...

رادمهر اینقدر گفت و گفت تا توی بغلش آروم گرفتم..

محبتش به دلم سرازیر شده بود.

روی صندلی بودم..توی بغل رادمهـر..دستشو دور شونه ام حلقه کرده بود...

میدونست ...میدونست فقط آغوش اونـه که آرومم می کنه..

نگرانی و اضطرابی رو توی چهره اش می دیدم که هیچ وقت ندیده بودم..

برام گفت..اینکه دیر فهمیده..رئیس بیمارستان تازه بهش خبر داده..فورا" خودش و رسونده..

چند دقیقه ی بعد رادمهر خودش ام رفت و لباس مخصوص عمل و پوشید...با چشمام بهش التماس کردم..

این کـه ببینه بابام چطوره..اوضاعش...حالش..

چشماش و باز و بسته کرد به نشونه ی این که خیالت راحت باشه!

***

مامان: خدایــا..این چه بد بختــی ای بود..که نصیبمون شد...دریـا..من چیکار کنم؟! من بدون احسانم نمی تونـم..زنده بمونـم..این بچـه ها ..دارن یتیم 

میشن..بی پدر می شن..احسان..تو که بی وفا نبـودی..مگـه نمی خواستی بچه ی دلپذیر و ببینی..عروسی دلنـاز و ببینی...ای خــدا ! من و بکش تا نبینم 

این روزا رو !

با ضجه های بابا اشکای من و دلناز ام شدت گرفت..تو بخش ccu بودیم..بابا به کمآ رفته بود..

اوضاعش خوب نبـود..

دکتروحیدی که پزشکش بود میگفت سطح هوشیاریش خیلی پایینه...

هر لحظه امکان مرگ مغزی وجود داره..

امروز روز دومی بود که توی بیمارستان به سر می بردیم..

کل بیمارستان با خبر شده بودند..از ازدواج مـآ..واتفاقی که برای بابا افتاده بود..

خیلی ها با تعجب نگاهمون می کردند..

امکانات و رسیدگی فوق العاده بود..

پرسنل حق اینکه حرف بیجایی بزنن نداشتن..

همه توی ccu در حال رفت و آمـد بودیم..البته با رعایت همه ی شرایط..

همه ی اینها به خاطر وجود رادمهر بود!

کسی حق نداشت هیچ حرفی بزنـه..

خیلی ها می اومدن و از وضعیت پدر زن دکتر آریا فر می پرسیدن.

این وسط اخم و تخم و چشم غره های پریا رو نروم بود!

حیف فرصت پیش نیومده بود والا می دونستم که منتظره تنها گیرم بیاره و هرچی میخواد بارم کنه.

***

سه روز گذشته بود !

همه به در اتاق بابا خیره بودیم.

دست به دامـن خــدا !!!

دیگه همه ی بیمارستان ماجرا رو می دونستن...

شادی و الهام و نیلوفر و سمانه هم که در حال آمد و رفت بودند.

شادی نگرانم بود.

میگفت تو این سه روز حداقل چهار کیلو وزن کم کردی..

هیچکدوممون از بیمارستان جم نمی خوردیم..

راحیل و روزبه می رفتن خونه..راحیل غذا می پخت و واسه ما می آوردند..

کسی میل به غذا نداشت..فقط در حـد نیـاز !!!

رادمهر رو دیدم که داشت می اومـد.

وضعیتش آشفته بود..موهاش ژولیده و لباساش نا مرتب..بیشترین فشار رو اون تحمل می کرد.

هیچ وقت این نامرتبی و آشفتگی رو از رادمهر ندیده بودم.

با زور و اصرار کمی غذا بهم می خوروند.

نگرانی و میدیدم تو چشماش..

بعد از چند دقیقه ای حرف زدن با مامان و دلناز اومد سمت من.

دستش و گذاشت پشت صندلی ای که روش نشسته بودم.

جوری بود که انگار تو بغلش بودم.

لبخند مهربونی زد و گفت: خـانوم مـا چطوره ؟!

الان خوب بودم..الان که دیدمت..الان که منو خانوم خودت میبی...

سرم و انداختم پایین و گفتم: میبنی که!

بعد آروم گفتم: رادمهـر..من بدون بابا نمی تونـم..می میرم..

رادمهرغرید: خدا نکـنه !

بغضم و به زور قورت دادم..این ما بودیـم که توی بیمارستان نشسته بودیم؟! این که بابا بیدار شـه..

به هوش بیاد..از این کابوس وحشتناک بیدار شیم..

قطره ی اشکی از گونه ام چکید...

رادمهر با ناراحتی ..دستشو به سمت گونه ام دراز کرد و اشکام و پاک کرد.

صداش و شنیدم که می گفت: اگـه بدونی با اشکات چه بلایی سرم میاری..هیچ وقت اشک نمی ریختی!

صداش پراز ناراحتی و احساس بود.

با این حرفاش چند لحظه ای فکرم از بابا پرکشید و یه خوشحالی کوتاه به قلبم سرازیر شد...توی تک تک حرکاتش مهربونی رو میشد دید..امـا نه در برخورد با 

بقیه فقط من! و خانواده ی خودش.

با دیگران جدی بود و محکم.

زن عمو با دیدن ما کنار هم و فاصله ی کممون..لبخند آرومی زد و اومد جلو.

روی صندلی کنار من نشست..دستم و تودستش گرفت .

و شکایت کنان رو به رادمهر گفت: دخترم ضعیف شده..غذا نمی خوره..دانشگاه نمی ره..فقط و فقط زل میزنه به اون شیشه..رادمهـر جان..مادر تو یه چیزی 

گوش نمیده؟!بگو..من برای دلپذیر نگرانـم..به حرف ما که گوش نمیده!

رادمهر در جواب زن عمو گفت: نگران نباشید مامان..دلپذیر به حرف هر کسی که گوش نده و در برابرهرکسی که لجبازی کنه در مقابل کم میاره و به من نمی

رسه !

با این حرف رادمهر سر بلند کردم و با حرص نگاش کردم.

خـوب می تونست توی بدترین شرایط ام حرصم و در بیاره.

زن عمو به طرفداری از من گفت: بـه بـه چشمم روشن..چـه پسری تربیت کـردم من !رادمهر خان..شمـا حق نداری از گل نازک تر به دخترم بگی..وگرنه با من

طرفی..شیرفهمـه؟!

ایول به جذبه ی مادر شوهـر!

رادمهر دستاش و بالا برد و گفت: من تسلیمم..عروس و مادر شوهر با هم نقشه ی قتل این شوهربیچاره رو کشیدند.

زن عمو: پس چـی فکر کردی..به دخترم بگی بالا چشمت ابروست..به قول امروزیا..حالتو میگیرم..

با این حرف زن عمو من و رادمهر خندیدیم.

خنده ای که از ته دل نبود.

رادمهر رو از بلندگو ها پیج کردن..فورا" رفت..زن عمو در آغوشم گرفت و بهم امیدواری داد.

***

با زور و اصرار عمو و زن عمو رفته بودم دانشگاه..دلناز ام فرستاده بودن بره خونـه..هم استراحت کنه و هم کمی درس بخونـه.

میدونستم که نگرانمون هستن..امـا چه درس خوندنی..جسمم یه جا و روحم جای دیگه بود.پیش بابا..تو بیمارستان..توی اون اتاقی که بابا خوابیده توش..

دلشوره داشتم..حالم خوب نبود..یه نگرانی خاصی..اسنکه نکنه اتفاقی بیفته..دوست داشتم الان بیمارستـان بودم..

سه تا کلاس داشتم امروز..وقت آزاد بین کلاس دوم و سوم بودو..حال و حوصله ی بیرون اومدن نداشتم.

سرم شدید درد می کرد..بچه ها می اومدن و حال بابا رو می پرسیدند..شادی ام همش دور و برم بود..نگرانم بود دوست خوب من!

خدا رو شکر پریا امروز بیمارستان بود و دانشگاه نبود.

صدای زنگ گوشیم از جـا پروندم..

شماره ی ناشناسی بود..

برش داشتم..

شادی با کنجکاوی نگام کرد..وحتی چند تا از بچه ها!

من: بفرمایید.

پریـا: الـو دلپذیر جون..سـلام..من پریام..

آروم سلام کردم.

پریا: دلپذیر جـون تو کجایی الان؟!

من: فکر نمی کنـم به تو ربطی داشته باشه..

پریا: میدونم دانشگاهی ..راستش عزیزم..میخواستم چیزی بگـم..

از لحن حرف زدنش تعجب کردم..برخلاف همیشه بود..

یه محبت ساختگـی تو صداش بود...

پرسیدم: چی بگی؟!

صداش حالت ناراحتی به خودش گرفت و گفت: آخــه..میترســم..تو الان جای خوبی نیستی..کاش..

اصلا" زنگ نمی زدم بهــت.

مشکوک شده بودم .یعنی چی شده بود.

عصبی شدم..اعصابم اروم نبود و زود از کوره در می رفتم.

من : پریا خانوم..من الان کلاسم شروع میشه..حوصله ی گوش دادن به چرت و پرت های تو رو ندارم..اگه کاری نداری تا قطع کنم؟!

پریا تند و سریع گفت: نه ..نه..میگم..راستش..خوب من امروز بیمارستان بودم..صبح حدودای ساعت یازده بود که بابات حالش بدشد..همه ی دکتـرها جمع 

شدند..علائم حیاتیش کند شده بود..و گاهی قطع میشد..آقـا رادمهر ام بدتر از همه..نمی دونی مامانت چه حالی داشت..دلناز ام 

مثله این که طاقت نیاورده بود و از مدرسه اجازه گرفته بود و اومده بود بیمارستان...علائم حیاتی بابات به صفر رسیده بود..دکتر ها داشتن شک وارد می

کردن...تا اینکـه بعد از بیست دقیقه علائم برگشت..اوضاع مامانت و دلناز خیلی بد بود..کاش تو هم بودی..البته منم هواشون و داشتما..تا حدودای نیم 

ساعت پیش..

بعد یهو لحـن صداش مرموز شد و با یه لحن خاصی گفت: تا حدودای نیم ساعت پیش که..

دوباره علائم حیاتی بابات قطع شد..دوباره دکترها جمع شدن..آقا رادمهر بدتر از همه..تا حالا اینقدر عصبی ندیده بودمشون...شوک هم فایده نداشت..تا ده 

دقیقه ی پیش که تمامی علائم قطع شد..و بابات مــرد !!!!!!

تو ذهنم داشتم حلاجی می کردم..بابا حالش بد میشه..بعد شوک وارد می کنن..علائمش بر میگرده

..دوباره حالش بد میشه..دیگه هیچ علائمی نداره..و بعدش........

یعنی بابا رفت..

یعنی بابا نیست دیگـه..

صدا هایی از دور و برم میشنیدم..

بیحال روی صندلی افتادم..

صدای جیغ و فریاد می اومد...

صدای گریون شادی...

بچه های کلاس...

یه عده ای که دورم جمع شده بودند..

همه رو میدیدم...

بابا رفته بود..

نه!!!!!!!..بابا نرفته بود..بابا ی من نرفته..

اون زنده اس..داره نفس می کشه..

مگـه می شه مارو تنها بذاره..

نه ..نه...بابا نمرده...

شادی با گریـه گوشیم و از توی کیفم برداشت..

نمی دونـم به کی زنگ می زد..

با استرس حرف میزد..

پانیذ داشت سعی میکرد چیزی رو به خوردم بده..

امـا نخوردمش..من حالم خوب بود..بابا هم زنده بود..

یه عالمه دورم جمع شده بودن..نمی تونستم چیزی بگم..

نمی تونستم حرفی بزنم..

زبونم توی دهنم سنگینی می کرد..

استاد اومده بود..داشت چیزی به بچه ها می گفت..

همه نگران شده بودند..

بعضی ها بیخیال بودند..

میدیدم همه رو..

امـا نمی تونستم چیزی بگم..

پانیذ سرم و تو بغلش گرفته بود..

یکی سعی داشت بگه بلند شم..

نمی دونم کجا میخواستن ببرن من و..

سر و صدایی تو کلاس پیچید..

در کلاس به شدت باز شد..!!!!!

صدای قدم های سراسیمه ی کسی رو می شنیدم..

نه..نه..

باید بلند میشدم..

من چیزیم نبود...

دستام و به صندلی گرفتم..

اومـدم بلند شم که یهو تعادلم و از دست دادم..

دوباره روی صندلی افتادم

صدای همهمه رو می شنیدم..

بچه ها راه رو باز کردند..

رادمهر رو دیدم..

مَردم و دیدم..

آشفته بود..حیران بود..

رادمهر دست انداخت پشت کمرم و تو یه حرکت بلندم کرد..

سر و صدا زیاد بود..

همه داشتند نگامون می کردن..

چشمام نیمه باز بود..

صدای گریه می اومـد..

تو بغل رادمهر بودم..

جلوی اون همه دانشجو..

رادمهر با شتاب سعی داشت من و از این جـا دور کنـه..

صدای گریه ی شادی می اومـد..

چرا همه اینجوری می کردند..

مقنعه ام داشت از سرم می افتاد..

جمعیتی رو میدیدم که دنبالمون می اومدند..

رادمهر بدون توجه به کسی یا سرعت داشت من و می برد و شادی هم دنبالمون..

صداهایی رو می شنیدم..

چشمام نیمه باز بود..

داشتم می لرزیدم.

صدای رادمهر بود..

رادمهر: قربونـت برم..آروم باش..هیش...نلرز...نلرز لعنتــی...

حتی تنها منبع آرامش ام هم نمی تونست آرومم کنه..

یعنی چی شده بود؟!

مگه بابا زنده نبود؟!

چشمام بسته شد..نمی تونستم باز نگه شون دارم...

حس کردم رادمهر من و توی ماشین گذاشت..

رانندگیش پرشتاب بود..بدون احتیاط بود..چرا من اینجوری شده بودم؟!

دقایقی بعد همزمان با بسته شدن چشمام بیهوش شد م دیگه چیزی نفهمیدم

***

آروم چشمام و باز کـردم.

نوری که به چشمم خورد باعث شد دوباره ببندمشون..

صدای ضجه های زنی توی گوشم پیچید.

گرمی دستی رو روی دستم حس کردم.

چشمام و باز کردم..

رادمهر دستم و گرفته بود و در حالی که کنار تخت..روی صندلی نشته بود..شقیقه هاش و ماساژمیداد

چـه خبـر بود؟!

چرا من هیچی یادم نمی اومـد؟!

رادمهر چشماش و باز کرد..

خـدای من!!!

چشماش قرمز و خونی بود..

این چه سر و وضعی بود؟!

مگه چی شده بود؟!

سرش و آورد جلو و پرسید: خوبـی عزیزم؟!

بدون اینکه جواب سوالش و بدم پرسیدم: رادمهر..چی شده..این..صدای کیه؟!

چمشاش غمگین شد..

چرا من توی چشمای رادمهر اشک می دیدم؟!

رادمهر که گریه نمی کرد..

داشت یه چیزایی یادم می اومـد..

زنگ زدن پریا..

اومدن رادمهر..

بیهوش شدنم..

برگشتم عقب..

پریـــــا.....

شونه ی رادمهر رو تکون دادم .

نه ..نه....بابا زنده اس..

با یه حالتی که بیشتر شبیه به بچه ها بود..مظلوم پرسیدم: رادمهــر..پریا گفت " بابات مـرد"..

دروغ گفته ؟! مگـه نه؟! بابای من که نمی میره..پریا ازم بدش میاد...میدونـم..

رادمهر بلند شد ..

خواست بیاد طرفم..

صدای ضجه های اون زن بیشتر شده بود..

مـامـآن..

سرم و از دستـم کشیدم..

با عصبانیت..

فورا" از تخت اومدم پایین..

تا رادمهر به خودش بیاد بدون کفش ..پا برهنه ..به سمت صدا دویدم..

صدا ها بیشتر شده بود...

رفتم جلوتر...

مامان بود..

یا خــــدا !!!!

تند تند به سمت مامان دویدم..

چشمشون به من خـورد..

صدای قدمهای محکم رادمهر رو میشنیدم که با عجله دنبالم می دویید..

نگاه های خیره ای رو حس می کردم.

چرا همه گریون بودند..؟؟؟!

با داد گفتم: مــآمـــآن..چی شده؟! ..چرا هیچکی به من نمی گـه...؟؟؟

مامان: دلپــذیـر..بــی احسـان شـدم...بی بـابـا شدیــن..خـــدایـــا..این چــه بــلایی بود..به سـرمون اومــد..ای خــــداااا...

ضجه ها و ناله های مامان مثله تیری بود که تو قلبم فرو می رفت..

رسیدم بهش..

رو زمین بود مامانم..

رفتــم بغلش..

محکم بغلم کرد..گریـه کردیم..نــاله و زاری کـردیم...با صــدای بلـند...

دلناز اومـد و خودش و تو بغل مامان انداخـت..

حالا سه تایی گریـه می کردیم..

بازهم صدای گریه می اومد..

گریه های مردونه و زنونه...

زن عمو..راحیل..روزبه..رادین..راد مهر..عمـو..

همه سعی داشتن آروممون کنن..

مگـه می تونستن؟!

مگـه نمی دیدن بابا احسانم رفته؟!

بابای مهــربونم رفتــه؟!

ناله و زاری مامان تو کل سالن پیچیده بود..

گریه های من و دلنــاز..آبجی کوچولـوم..

ای خــدا!!!! این چـه بلایی بود؟؟؟؟

ای خدااا چرا اینقدر زود بردیــش..

دستی من و از بغل مامان بیـرون کشید..

چرا نمی تونستم کنترل خودم و حفظ کنـم؟!

رفتم تو بغل همون...

رادمهرم..

فقط گریه می کردم..

هق هق می کردم..

هیچی نمی گفت...

حس می کردم خودشم داره گریه می کنـه..

پیرهنش با اشکام خیس شده بود...

سرم و به سینه اش فشـار دادم...

من دیگه به جز اون تکیه گاهی نداشــتم..

دیگه پشتم خالی شده بود...

دیگه بابا نداشتم..

رادمهر من و بیشتر به خودش فشرد..من و تو خودش حل کرد..مثله یه بچه مظلوم فقط و فقط گریه میکردم..

مثله یه بچه ی بی سرپناه..

نمی دونم چقدر گریـه کردم..

نمی دونم چقدر نالیدم..زاری کردم..فقط می دونم از فرط ضعف و بی حالی بیهوش شدم و تو آغوش کسی رفتم.

***

روز خاکسپاری بابا بود..با صورتی رنگ و رو پریده و چشمای بی روح خیره شده بودم به جمعیت ..به ضجه های مامان..به گریه های مظلومانه ی دلنـاز..

زن عمو همش جلوی مامان و می گرفت..تآ آروم باشـه..تا اینقدر خودش و تیکه تیکه نکـنه..

امـآ داغ دار بود..غم سنگینی بود..

هنوز باور نمی کردم..که بابای مهربونم رفته باشه.

گریـه می کردم..زاری می کردم..

راحیل گرفته بودم..نمی ذاشت جلوتر برم..

می خواستم برم پیش بابا..ببینمش..باهاش حرف بزنم..امـا نمی ذاشتن..

جیغ میزدم..التماس می کردم..می خواستن بابا رو خاک کنن..

باالتماس گفتم: ولــم کنین..ولــم کنین..می خوام برم پیش بابام..پیش بابـا احسـانم..میخوا ببینمش..بــا بــا..نــرو..ما رو تنهــا نزار..بابای خوبــم...چطــور دلــت اومــد تنهـا مون بزاری..تو نبــاشی کی ازمـا حمایت کنـه..بابـا تو رو خـدا....

کسی جلودارم نبود..

دوسه نفر جلوی من و گرفته بودن..دلناز مظلومانه گوشه ای نشسته بود و گریه می کرد..رنگ و روش پریده بود..شادی بغلش کرده بود..

کسی جلودار مامان نبود..دل همه رو کباب کرده بود.

مامان: احســان..بیدار شـو..تو که نامهـربون نبودی..تو کـه قول داده بودی..تنهامون نزاری..احسان بچـه هات یتیم شدن..دیگه پشتشون خـالی شده...کمرم شکـست..ای خـــدا...

جمیعت با صدای بلند گریه می کردن...مرد و زن..دوستای بابا..فامیل ها..آشناها..همه اومده بودن..

خواستن خاک کــنن..بابام و..

دیگه طاقت نیاوردم..رفتم جلوتر...

کسی نمی تونست کنترلم کنـه...زنا که جلودارم نبودن..رادمهر اومد..دستشو دور کمرم حلقه کرد..و مانعم شد..

گریه کردم ..با التماس...

من: رادمهـر..تو رو خـدا..بزار بــرم پیش بـابـام..می خوام برم...ولــم کـن..میخوام ازش معذرت خواهــی کنـم..بگـم من و ببخشــه..من اذیتش کردم..دختـر 

خوبـی براش نبــودم..رادمهــر...تو رو خــدا..

رادمهر سعی می کرد کنترلم کنـه..

کت و شلوار و پیراهن مشکی پوشیده بود..

صورتش ته ریش داشت.. 

دیگه مثله همیشه نبود...صورت همیشه اصلاح شدش نامرتب بود..چشماش غم داشت..

اشک داشت..

یعنی باورکنـم گریه کرده؟!

بدون توجـه به التماس های ما..بابا رو خاک کردن..دیگه ناله نمی کردم..

زاری نمی کردم..به خاک هایی خیره شده بودم که سرتاسر قبر رو پوشنده بود..مامان همچنان گریه میکرد..

دلناز تو بغل زن عمو بود.گریـه های مظلومانه اش جیگر آدم و کباب می کرد..

خدایـا این لباسای مشکـی یعنی چی؟!

یعنی دیگه بابام رو نمی بینـم؟!

حتی عمو هم اشک می ریخت..حتی دوستای بابا..بدون توجـه به غرور مردونه اشون..

بابا خوب بود..بابا مهربون بود..همه دوسش داشتن..

جمیعت کم کم پراکنده شدند..

همه می اومدن به مامان و عمو و من تسلیت می گفتن..فقط سر تکون میدادم..چیزی نمیتونستم بگم..اینقدر جیغ کشیده بودم که صدام گرفته بود.

فریان و فرنوش و مادرشون و دیدم...حتی اینجـا هم دست بر نمی داشتن..با لباسهای پرزرق و برقی که مشکی رنگ بود اومدن جلو تسلیت گفتن..تشکر 

کردم.

بعد از اون همه ی دوستام اومدن. .و تسلیت گفتن..از شادی و الهام خواستم برن...از کار و زندگیشون افتاده بودند.

فردادو دیدم..

اومد جلو تسلیت گفت و حرف های مثلا" دلگرم کننده زد..امـا من با چشمای سرد و بی روحم به یه تشکر خشک و خالی اکتفا کردم...رادمهر ام انگار داشت جلوی خودش و می گرفت..تا چیزی نگه..

..رفتم سر قبر بابا..خوب گریه کردم..خوب زاری کردم..باهاش حرف زدم..

عمو داشت دعوت می کرد همه رو..برای مراسم ختم..توی خونمون..

ده دقیقه بعد رادمهر بلندم کرد..نمی تونستم محکم راه برم..کمرم خم شده بود..کمرم شکسته بود..از بی پناهی..

با کمک رادمهر تو ماشین نشستم..

چشمام و بستم..قطره های اشک از روی گونه ام سر خوردند..

***

هفت روزاز مرگ بابا می گذشت..

مراسم هفتم و گرفته بودیم..صدای قرآن پیچیده بود توی خونه..جمعیت زیادی اومده بودند..

لباسهام سرتاسر مشکی بود..

رادمهر همش دور و برم بود..نمی ذاشت زیاد تنها باشم..همین که تنها می شد شروع می کردم به گریه..

همه ی فامیل های مامان و بابا اومده بودن..

نگاه بعضی شون از روی ترحم و دلسوزی بود..خصوصا به دلناز..

بدم می اومد..

رادمهر همش در حال رفت و آمـد بود..پیرهن مشکی و شلوار پارچه ای مشکی پیشتر از هر چیزی بهش می اومد..به اضافه ی ته ریشی که گذاشته 

بود..چقدر قیافه اش و مردونه کرده بود..

رادین هم همینطور..دیگه هیچ کس اون رادین شوخ و شیطون و نمی دید..

داغ سنگینی بود..بیشتر از همه مامان بود..داشت ذره ذره آب می شد.

بعد از مراسم و خوردن غذا مردم با تسلیت گفتن خونه رو ترک کردن..از شادی و بقیه ی دوستام تشکر کردم..

بلند شدم و با قدمهای بلندی رفتم توی اتاقم..خاطره هام هجوم آوردن..اومدن بابا به این اتاق..حرف زدنش باهام..در مورد ازدواج با رادمهر.مخالفت من..ارامش 

بابا..

باعث شد دوباره بزنـم زیر گریـه...

هیچ وقت بدون در زدن وارد اتاقم نمی شد..چقدر شوخی می کرد باهام..در مقابل مامان ازم طرفداری می کرد..هیچ وقت سرم داد نزد..هیچ وقت..

صدای قدم هایی رو شنیدم..

زن عمو و راحیل وارد اتاق شدن..

زن عمو: خـدا مرگـم بده..دلپذیـر..چیکار داری می کنــی با خودت..دخترم..عزیز دلــم..آروم باش ..هق هق می کردم..دندونام به هم می خوردند..نمی تونستم 

کنترلشون کنم..بدنـم می لرزید..

راحیل با دیدنم رنگش پرید و گفت: یــا خــدا..دلپذیــر..

بعد فورا رفت بیرون..

زن عمو دستپاچه شده بود ...رفت پـتو آورد..

می خواست دراز بکشم..اما نمی تونستم..بدنم خشک شده بود..می لرزیدم..

صدای قدمهای بلندی رو می شنیدم..

در با شتاب باز شد و رادمهر به همراه راحیل وارد شدند..

رادمهر به طرفم اومـد..

سریع بغلم کرد..

مثه یه جوجه تو بغلش میلرزیدم..

آروم زیر گوشم حرف می زد..

رادمهر: هیـشش..آروم باش...دلپذیر...آروم باش قربونت بـرم..هیچی نیــست..نلـرز....خانومم..نلرز ...من پیشتم..تنهــا نیستی..ببین عزیزم..من اینجـام...

دیگـه حتی نا برای گریه کردن نداشتم..

لرزش بدنم کمتر شده بود..رادمهر من و به خودش می فشـرد..آروم با کمک رادمهر روی تخــت درازکشیـدم..

سوزش چیزی رو توی دستم حس کردم..

چشمام داشت سنگین میشد..پتو روم انداخته شد..چشمام نیمه باز بود..همه رفتن بیرون..تا من بخوابـم..

رادمهر بلند شد..

با صدای گرفته و غمگینم گفتم: رادمهــر..

رادمهر برگشت : جـآنم ..چی میخوای عزیزم؟!

قطره ی اشک مزاحمی از گوشه ی چشمم سر خورد و روی بالش افتاد..

مظلوم گفتم: رادمهر.. نــروو..من و تنهـا نزار..تو رو خـدا..

رادمهر برگشت..چشماش اشکی شدن..غمگین شدن..

نشست کنار تختم..موهام و نوازش کرد و گفت: باشـه..فقط تو اروم باش..من همینجـام..چشمات و ببند.

می ترسیدم بره.دستش و گرفتم توی دستم و گفتم: نمی ری؟!

رادمهر بوسه ای روی پیشونیم نشود و گفت: نه خانومم..ببند چشمات و..من هیچ وقت تنهات نمیذارم تا آخرین نفسی که می کشـم.

حس آرامشی که به قلبم سرازیر شد باعث شد چشمام و ببندم..و بخوابم.

***

از مرگ بابا یک ماه بود که می گذشت..با اصرار و خواهش های زن عمو و عمو مامان و دلناز رفته بودندخونه ی عمو..اون خونه پر از خاطرات بابا بود..مامان 

راضی نبود..میگفتم نمی خوام مزاحم بشم..امـا زن عمو اجازه ی رفتن و بهشون نمی داد..میگفت خونه به این بزرگی..یه عالمه اتاق خالی داره

یعنی جایی برای شما وجود نداره؟!..دلناز ام کنکور داد..می گفت خوب ندادم..حق ام داشت..بیشتر از همه رادین بود که حواسش به دلناز بود..نمی ذاشت 

زیاد تو خودش بره! 

منم بیشتر اوقات خونه ی عمو و پیش مامان اینا بودم.

نمی خواستم منم بیشتر از این مزاحمشون بشم..خونه و زندگی خودم و داشتم..امـا عمو و زن عمونمی ذاشتن..

تنهایی بدتر بود..باعث میشد فقط و فقط فکـر کـنم.

تنها دلگرمیم..وجود رادمهر و دوستام بود..بعد از اون ترمی که تموم کرده بودم می خواستم یه ترم مرخصی بگیرم..و بیمارستان نـرم..چون خاطره ها ی بد 

واسم زنده میشدن..

امـا رادمهر با هردو تصمیم ام شدیدا مخالفت کـرد.

بنده خـدا..یه پاش بیمارستان و دانشگاه بود ..یه پاش خونه ی عمو و خودمون...چقدر مهربون شده بود..چقدر با محبت شده بود..در مقابل پرخاشگری های 

من..بد خلقی های من..عصبیت های من..بی قراری هام..فقط و فقط سکوت می کرد..مهربونی می کرد..آرومم می کـرد..بغلم می کرد..

خودم ازش خواسته بودم...که شبا تنهام نذاره..موقع خوابیدن..اونم زا به راه کرده بودم..

شبا کنار تختم می نشتست...برام حرف میزد..امید میداد بهم..خوابم که می برد..میرفت اتاقش و می خوابید..گاهی شبها که کنار تخت من خوابش میبرد..!!!

حال و اوضاع روحیم زیاد جالب نبود..توی بیمارستان و دانشگاه ام مدام توی فکر بودم..

حرف هایی که پشت سرم میزدن و میشنیدم..از روی دلسوزی..از روی ترحـم..

وقتی با رادمهر حرف زدم..از نحوه ی خبردادن پریـا..تا زمزمه هایی که پشت سرم شنیده میشد.چقدر حساس بود..روی این مسئله..این که کسی به خانواده 

اش توهین کنه. شدیدا" برخورد کرد..اینکه هیچ توهین و حرفی که به خانواده اش زده بشه رو نمی بخشه..

شایعه های زیادی هم درست شده بود..اما بعد از برخورد جدی رادمهر دیگه کسی به خودش اجازه 

نمی داد حرفی بزنه.

***

دیروز چهلم بابا بود..خونه ی عمو بودم..

مامان و دلناز ام رفته بودند خونه ی خودمون..با وجود اصرار های زیاد زن عمو.

خودمم علی رقم همه ی این اصرارها..اومده بودم خونه ی خودمون..

از صبح دوباره ماتم گرفته بودم..

گلاب و فرستاده بودم بره خونش..

آخر شب بود..رادمهر شیفت شب داشت..زنگ زده بود..گفته بود که دیر میام..مواظب خودم باشم..

و گلاب پیشم بمونـه..

امـا خودم به زور فرستادمش..

از صبح تا حالا هیچی نخورده بودم..

یه فیلم به دستم رسیده بود...از تصادف..

تصادف بابا..صورت خونینش..بدن زخمیش..رفت و آمـد پلیسها..

چه بلایی که سرم نیومده بود..نمی دونم کار کی بود..

دلم آتیش گرفت..کباب شدم..

خودم رفتم و واسه خودم آب قند درست کردم..نباید دوباره از حال می رفتم..کل فیلم کمتر از ده دقیقه بود..

چندین بار گذاشته بودمش..

.چند نفری شاهد تصادف بابا بودن..خودش هم مثله اینکه مقصر بوده

امـا یکی کمین کرده ..نمی دونم کی بوده..که از اون اوضاع فیلمبرداری کرده..شاید خواسته من و دق بده.

رفتم به سمت دستگاه پخش..و آهنگی رو که توی این چهل روز بارها و بارها گوش می دادم و شنیدم.

دیگه فکرم کار نمی کرد.

کاری از دستم بر نمی اومد.

پدر اسمت همیشه روی لبهاست

پدر مهرت همیشه توی دلهاست

پدر ،دفتر شعر توی طاقچه

تنها آرامش قلبم تو شبهاست

پدر یادم نمیره مهربونیت ،پدر یادم نمیره هم زبونیت

پدروقتی که رفتی من شکستم،پدر حرف همست حرف جوونیت

پدر وقتی که رفتی من شکستم

پدر حرف همست حرف جوونیت

پدر پشتم شکست از رفتن تو

پدر شادی تموم شد تو غم تو

پدر ، اون همه حرفات کجا رفت

همه رفتن بعد از رفتن تو

♫♫♫

پدر تنها شدم تنهایی سخته

پدر تنهاییم از دست بخته

دلم ،از دست بختم گله داره

چرا،اون مثل تیکه سنگ سخته

بعد رفتنت پدر زندگی مرد،نور قلب من به خاموشی سپرد

بعد رفتنت پدر هستی من ،سر به جاده های بی کسی سپرد

پدر/ علیرضا روزگار

***

به هق هق افتاده بودم...

بابا کجایی تو..

کجایی ببینی که چـه بلایی سرم اومـده..

بابا خوب بود..مهربون بود..حرفش همه جا بود..حرف خوبیش..

بابا شادی تموم شد بعد از رفتن تو...

آهنگی که همدم روز و شبـم بود..حسش می کردم..با تموم وجودم..زنگ در و زدند..فورا" اشکام و پاک کردم..موهای آشفته ام و بالای سرم ساده بستم ..رادمهر اومد تو..

درو باز کردم و سربه زیر سلام کردم.

رادمهر : سلام خـانوم..چــ....

با دیدن چشمای قرمز و پف کرده ام حرفش و قطع کرد..اخماش تو هم رفت .

نگام و ازش دزدیدم.

دستش و گذاشت زیر چونـه ام و سرم و بالا آورد.

رادمهر: باز گـریه کردی؟! چرا چشمات اینقدر سرخ ان؟! دلپذیر داری چه بلایی سر خودت میاری؟!

هیچی نگفتم..

رادمهر در و بست..

نشوندم کنار مبل..دستش و دور شونه ام حلقه کرد و گفت: بَست نبود تو این چهـل روز؟! این همه گریه و زاری کافی نیست؟! چرا به خودت نمی یای..دلپذیر..تو که قوی بودی..محکم بودی..به جای این که مراقب دلناز و مامانت باشی..کار هر شب و روزت شده گریه؟! خانومم..اونـا به تو احتیاج دارن

..تو قوی باش..تو محکم باش..بابات رفت..اما هنوز زندگی هست..جریان داره..فکر کردی من ناراحت نیستم؟! از این که عمو پیشمون نیست؟! به خدا حال من بدتر از توه..امـا چیکار میتونم بکنـم..کفربگم؟! بگم خدا چرا بردیش؟! زود بود؟! مگه ما می تونیم تو کار خدا دخالت کنیم؟! 

راست می گفت..حقیقت بود..تمام حرفاش..هرکسی دیگه جز رادمهر این حرفا رو میزد نمی پذیرفتم چون حرفای تکراری و کلیشه ای بود..امآ رادمهر فرق داشت..با همـه..باید به خودم می اومدم..

مگـه میشد..از لحن محبت آمیزش آرامش نگرفت..از " خانومم" گفتن های شیرینی که این روزااز زبونش میشنیدم..لبریز از محبت نشد؟!

به سمت ویدئو رفتم روشنش کردم..دوباره تک تک صحنه ها جلوی چشمام رژه رفتن..رادمهر داشت باتعجب نگاه می کرد..

تموم شد..

آروم گفتم: این باعث شد دوباره بهم بریزم..من آروم شده بودم..کم کم داشتم بهتر میشدم..رادمهر این کار کیه؟!..کیه که انقدر از من بدش میاد؟!..مگه من چیکارش کردم؟!..اون از پریا..که اونجوری خبرمرگ بابا رو داد..اینم از این..رادمهر من تو این دنیـا جای کی و تنگ کردم ؟!هان؟!

غم عجیبی تو صورت رادمهر موج میزد..به همراه حرص و عصبانیت..

محکم گفت: هیچ وقت این حرف و نزن دلپذیر...تو کاری نکردی...اون دختر احمق هم که یهویی بهت خبر داد..حقش و گذاشتم کف دستش...تو هم آروم باش..نمی ذارم هیچکی اذیتت کنه..یادت باشه که من هستم..پشتتم..همیشه...!

خدایا ممونم ازت که رادمهر رو به من دادی..

پشتم گرم بود..خیالم راحت بود..

از چشمای رادمهر خستگی می بارید..

آروم گفتم: رادمهر برو بخواب..تو این مدت استراحت نداشتی..همشم تقصیر منه..با این لوس بازیام..

میدونم از دستم خسته ای ..

رادمهر اخم شیرینی کرد و گفت: نبینم از این حرفـا بزنی..مگـه من چنـد تا خانوم دارم؟!

چقدر خوب بود که من و خانومش می دونست..

مرگ بابا..با همه ی غم و سنگینی ای که داشت باعث نزدیکی من و رادمهر به هم شده بود..

هردومون فراموش کرده بودیم...اون قهر مسخره رو!!!

خواستم لبخندی نثار رادمهر کنـم..که یهو درد بدی زیر شکمم پیچید..

اخمام رفت تو هم!

همیشه وقتی عصبی میشدم..تاریخ دردای ماهانه ام جلو می افتاد..چقدر ام که از صبح عصبی شده بودم..

رادمهر با نگرانی نگام کردو گفت:چی شد؟!

درد دوباره زیر دلم پیچید..فورا به سمت دستشویی رفتم..حالت تهوع داشتم..هیچی نخورده بودم از صبح تا حالا..هیچی ام بالا نمی آوردم..معلوم بود..چون 

هیچی تو معدم نبود..

رادمهر مدام در میزد و بانگرانی می گفت: چی شد دلپذیر؟! در و باز کن ببینمت.حالت بهم خورد؟!

بی حال از دستشویی اومدم بیرون..

رادمهر اومد جلو و بازوم و تو دستش گرفت و با نگرانی پرسید: چت شد دلپذیر؟! حالت خوبه؟!جاییت درد نمی کنـه؟!

خجالت می کشیدم..دیگه اون قدر باهاش راحت نبودم که از مسائل شخصیم براش بگم.

سرم و به زیر انداختم و گفتم: چیزیم نیست! خوبـم.

رادمهر خوب نگام کرد..معلوم بود باور نکرده ..چون خوب نبودم.

رادمهر: دِ خوب نیستی..رنگ به روت نمونده..ضعف داری..نگو که هیچی نخوردی؟!

من: نه به خاطر اون نیست.یکم دلم درد می کنه.

رادمهر: دلت درد می کنـه؟! خوب آمـاده شو بریم دکتر.چیزیت نشده باشه !

با حرص نگاش کردم..چرا اینقدر خنگ شده بود..اون که خیلی تیز بود..خصوصا تو این جور مسائل..

من: رادمهر..طبیعیه ..این دردا.

رادمهر حالا که دوهزاریش افتاده بود ..سرش و تکون داد و بدون هیچ خجالتی گفت: باشـه..چیزی احتیاج نداری؟!

منظورش و فهمیدم..خون به صورتم دوید..چقدر راحت حرف میزد.

دستم و زیر دلم گرفتم...دلم پیچ می خورد..

رادمهر رفت آشپزخونه..منم رفتم بالا به سمت اتاق خودم..

رفتم تو حموم..لباسام و عوض کردم..و بعد از تموم شدن کارم اومدم بیرون..

چشمام تار میدید..درد امونم نمی داد..

روی تخت نشستم و دستم و به شکمم فشار دادم.

از درد به خودم می پیچیدم..

رادمهر با عجله وارد اتاق شد..

چای نبات دستش بود.

نشست کنارم روی تخت و دستشو دور کمرم گذاشت..لیوان و جلوم گرفت و گفت: اینو بخـور..بهترت میکنـه.

چینی به پیشونیم دادم: رادمهر..دل درد من شدیده..با این چیزا درست نمیشه..کدئینی ..پرفونی ..چیزی بیار.

رادمهر: اینقدر خودت و به قرصا وابسته نکن..خوب نیست..ناسلامتی میخوای پس فردا دکتر این مملکت بشیا..بیا بخورش..

با حرص لیوان و از دستش گرفت و آروم خوردم..آقا واسه من درس اخلاق می ذاره.

لیوان و دادم دست رادمهر..که یهو زیر دلم تیر کشید.

رادمهر با هول : چی شد..دوباره دردت گرفت؟!

سرم و تکون دادم

رادمهر شونه ام و گرفت و کمکم کرد تا روی تخت دراز بکشم..شدت دردم اونقدر زیاد بود..که محکم شکمم و چسبیده بودم..و مثله بچه ها خودم و مچاله کرده بودم.

رادمهر دستام و از شکمم جدا کرد وگفت: خودت و اینقدر سفت نگیر..آروم باش..پاهات و دراز کن..

الان من برمیگردم.

چند دقیقه بعد با کیسه ی آب گرم و قرص مسکن برگشت..

رادمهر: با این که به هیچ وجه دوست ندارم قرص بخوری..امـا چون دردت زیاده این یه بار و میذارم.

من: چــی؟! ببخشیدا جناب ..شما که از درد ها ندارین بدونین چه حالیه..من اینقدر اوضاعم خرابه و درد دارم که همیشه تا چند تا قرص نخورم آروم نمی 

شم..آخخخخ..

ای لعنت به این شکم من! نمی دونم چش شده بود!

رادمهر قرص و گذاشت دهنم و آب و بهم خوروند.

دیگـه کم کم داشت اشکم در می اومد..

آدم زیاد صبوری نبودم.

چشمام و از زور درد بستم..

اشکای سرکش راه خودشون و پیدا کرده بودند..

دلم نمی خواست گریه کنم دوباره..

خیلی این مدت گریه کرده بودم جلوی رادمهر..

امـا این دفعه واقعا دست خودم نبود..

چند لحظه بعد گرمی چیزی رو روی شکمم حس کردم..

دستای رادمهر بود...که از زیر بلوز داشت شکمم و ماساژ می داد.

چقدر مهربون بود..

چقدر خوب بود..

اینقدر با دستای مهربون و نوازشگرش ..شکمم و ماساژ داد که خوابم برد..

نمی دونم چه ساعتی بود که از خواب بیدار شدم..حس می کنم شب شده بود..

از اتاقم اومدم بیرون..هنوز شکمم درد می کرد ولی نه به اون شدت..دوسه روز اول همیشه واویلا 

داشتم..

چراغا همه خاموش بودن..

ازپله ها رفتـم پایین..

حس کردم رادمهر بود که روی یکی از کاناپه ها خوابش برده بود..

رفتم جلـوتر..

خستگی توی چهره اش بیداد می کرد..

به خواب عمیقی فرو رفته بود..آخـه چرا اینقدر به خودت فشار می یاری مرد؟! 

پیراهن مشکی شو هنوز در نیاورده بود..به رغم اینکه بهش گفته بودم..بارها و بارها..

مدتی بود که با ته ریش می دیدمش..خیلی خیلی بهش می اومـد..

خصوصا با این پیرهن مشکی رنگش و شلوار پارچه ایش..

با تمام سادگی لباس هاش..بازم جذاب بود..

باز خوشتیپ بود..

چرا اینقدر دیر شناختمش..

مهربونی توی وجودش بی اندازه بود..

اما به گفته ی خودش اون و نثار هر کسی نمی کرد..

هر کسی لیاقتش و نداشت..

صدای نفسای منظمش می اومد..

دستشو حائل سرش کرده بود....

ببین چقدر خسته بوده..

چقدر اذیتش کردم..

امـا اون با مهربونی ..با آرامش...من و هم آروم می کرد..برام حرف میزد..

خیلی ازش غافل شدم..

حس میکنم کمی لاغر شده..

همیشه وقتی بهش می گفتم که جز درد سر چیز دیگه ای برات ندارم اخمی می کرد و میگفت:

"دیگه نشنوم این حرفارو،من هیچ کاری برات نکردم،این تویی که به ای خونه زندگی دادی،جوون دادی

سر و صداهای تو باعث شده این خونه اینقدر دلنشین باشه.،کسل نباشه"

ومن پر میشدم از لذت..حتی گاهی فکر می کردم که رادمهر بیشتر از اینکه منظورش به خونه باشه

به خودشه..نمی دونم.

یه بار خیلی بی قراری می کردم..

حس میکردم تمام کارهای رادمهر از روی ترحم ودلسوزیه..باهاش بدخلقی میکردم..بد قلقی

میکردم..حتی تصمیم گرفته بودم که دانشگاه نرم..

امـا بازم اون بود که در مقابل کارهای من صبوری می کرد.

یه بار که اعصابش از دستم خورد شد میگفت: دِ لعنتی..این دلسوزی نیست..دلسوزی یه روز دوز

دوهفته..آدم مگه چقدر می تونه واسه یه نفر دل بسوزونه..تو چرا نمی فهمی..تو برای من درد سر

نیستی..من هیچ حس ترحمی بهت ندارم..بارها هم بهت گفتم من اگه خودم نخوام هیچکی نمی

تونه منو به کاری مجبورم کنـه..دلپذیر..من اگه کاری هم برای تو می کنم..خودم از ته قلبم میخوام..

پس اینقدر نگو دلسوزی..ترحم..ترحم..

و من وقتی ازش می پرسیدم که اگه دلسوزی نیست پس چیه..اون دست به سرم می کرد و موضوع 

و عوض می کرد..هیچکس نمی تونست از کارهاش سر دربیاره.

روی صورتش خم شدم، بوسه ای روی گونش کاشتم

دستی به ته ریشش کشیدم و زیر لب زمزمه کردم:

من زنـم

مـرا پریشـانی موهایت کــهــ نهــــ

مرا

تهــ ریـش خستـهـ ات دیوانهـــ میـ کند!!

خواستم بلند شم و برم واسه رادمهر پتو بیارم که یهو دستم کشیده شد،نتونستم تعادلم رو حفظ 

کنـم و بالاتنه ام روی رادمهر افتــاد.

وا !!!

سرم و بلند کردم که دیدم رادمهر با لبخند شیطونی نگام می کنـه.نکـنه..نکنه فهمیده من بوسش 

کردم؟!

سعی کردم خونسردیم و حفظ کنم.

من: این چه کاریـه؟! دستم و ول کــن !

رادمهر : نوچ !

من با تعجب: وا..رادمهر..حالت خوبـه؟!

رادمهر دوباره لبخند شیطونی زد و گفت: بهتر از این نمی شم،خصوصا وقتی کـه..

کمی مکث کردو مرموز نگام کرد..

ادامـه داد: وقتی کـه یه خانوم خوشگل...

خدایـا پنج هزارتا صلوات نذر..

خیره نگاش کردم..

رادمهر: روی صورتت خیره بشه..مهربون نگات کنـه..و در آخـــر.

بدبخت شدم!!!

رادمهر: گونه ات و ببوسـه ..اونم خانومی که اینقدر خانومـه..معلومه که حالت خوب میشه..حالت 

عوض میشه.

مرده شورت و ببرن دلپذیـر!

توی وضعیت خوبی نبودیم..با تمام وجودم به سمت رادمهر کشیده می شدم..نباید تو این وضعیت 

می بودیم.

باید می رفتم.

خواستم پاشم! امـا رادمهر بیشتر به خودش فشردم.

رادمهر: کجـا میری..بودی حالا ! کاش همیشه خواب بودم..

بعد دستشو گذاشت رو گونه اش و با لبخندی گفت: خستگیم در رفت.

خـدایا..این رادمهر بود که اینقدر راحت از احساساتش حرف می زد؟! این رادمهر بود که می گفت با

بوسه ی من خستگیش در رفته !

بهترین حال دنیا بود..که عشقت با وجود تو خستگیش در بره..بهترین حال دنیا بود که عشقت تو 

تو آغوشش نگـه داره و نذاره بری..دور بشی ازش..بهترین حال دنیا بود!

من: دلم سوخت واست..شبیه این بچه های مظلوم شده بودی..هر کس ام میدید بوست میکرد.

حالا خوبه فقط بوست کردم اگـه...

یهو دستم و گذاشتم جلوی دهنم ..تازه فهمیدم چی گفتم..با خجالت سرم و به زیر انداخــتم.

سوتی سال و دادم یعنی!

امشب سوتی اندر سوتی بود.

رادمهر قهقه ی بلندی زد..

ای من به قربون خنده هات مرد من!

چقدر قشنگ می خندید..

با حرص نگاش کردم الان وقت تعریف نبود..پای آبروم وسط بود..

خنده ی رادمهر قطع شد..

به هم خیره شده بودیم..

زل زده بود به صورتم..

خوب نگاش کردم..

چند دقیقه ای تو همین حالت گذشت..حس کردم سر هامون داره به هم نزدیک میشه..

به خودم اطمینان نداشتـم!

فاصله ای باهم نداشتیم..

دیدم رادمهر به لبهام خیره شده..

یعنی چه اتفاقی می خواست بیفته؟!

دیگه فاصله ای بینمون نبود.

فکر می کردم می خواد ببوسه..لبم و..

امـا تو لحظه ی آخـر..

انگار پشیمون شد و پیشونیم و بوسید!!!

دیونهـــ میشـم وقتـی 

لبـام و نگـاهـ می کنــی

امـا

پیشونیم و می بوسی!!!

یه بوسه ی بامحبت..مردونه..حمایتگر..

خــدایا این مـرد چقدر مـــّرد بود !!!

اون شب از رادمهر خواستم پیشم بخوابه..به بهونه ی دل درد ام..به بهونه ی بی قراری های 

همیشگیم..دلتنگی هام برای بابا..

باید به سمتش قدم بر می داشتم..

می دونستم رادمهر غرور داشت..

برام تو این مدت کم نذاشته بود..جوری که همه از رفتارش با من مات مونده بودن.

رادمهر تعجب کرده بود..این و از تو چشماش می خوندم..هیچ وقت همچین درخواستی اینقدر مستقیم

ازش نداشتم..اگر هم بوده ..مواقعی بود که حالم خوش نبود.

رادمهر بلند شد..

به طرف پله ها رفــت..دیدم که داره می ره طرف اتاق خودش..یعنی ناراحت شده که گفتم شب پیشم

بخوابه..

یعنی چی..

رفتم تو اتاقی که تخت دونفره داشت..

هیچ وقت اینجا نخوابیده بودم..

شلوارک و بلوز خوابم و پوشیدم..

بلوزم آستین کتی بود..یقه اش فرفری بود و کمی باز..

روی شکمش عکس خرس سفیدی بود...

ناگفته نماند..حتی لباس خوابم هم مشکی بود..مخلوطی از مشکی و کمی سفید..

با وجود اصرار های مکرر همه مشکی مو در نیاورده بودم.

حتی مامان هم باهام صحبت کرده بود..خودش که درش نیاورد ولی از من قول گرفت حتما درش بیارم..

با اینکه دلم نمی اومد امـا قبول کردم.

میخواستم فردا برم آرایشگاه...شادی باهام هماهنگ کرده بود..اولش قبول نکردم..امـا شادی اینقدر

گفت و گفت تا راضی شدم.

مامان و دلناز به من احتیاج داشتن..باید به خودم می اومدم

موهام و باز کردم..

کمی ادکلن به مچ دستم زدم..یه شونه ی سرسری به موهام کشیدم و رفتم تو تخت دراز کشیدم..

دکور اینجا فوق العاده بود.

چند دقیقه ی بعد رادمهر اومد..

بلوزش همون مشکیه بود..امـا شلوارش و عوض کرده بود.

اومد تو تخت و دراز کشید..

قلبم تند تند میزد..

اولین بار بود که اینقدر نزدیک ..حضورش و حس می کردم..توی تخت خواب..با هوشیاری تمام.

نمیدونم چرا خوابم نمی برد

رادمهر به سقف خیره شده بود.

گفتم: چـرا نمی خوابـی؟! تو کـه خیلی خسته بودی؟!

صدای شیطونش و شنیدم.

رادمهر: خواب و از سرم پروندی!!!

من: مـــن؟! تو که ازخدات بود!

رادمهر: چه کنیم دیگه..جذابیته و دردسرهاش..هرکسی از راه میرسه دوست داره بوسمون کنـه..

منم کـه دلرحم..دوست ندارم دل کسی رو بشکنم..اجـازه میدم.

با حسادت آشکاری گفتم: ..چشمم روشن..به به..بگو ..بازم بگو..به چند نفر تا حالا ماچ دادی؟!

رادمهر روش و به طرف من برگردوند و با لحنی که انگار از این گفتگو لذت می برد: اینقدریه که 

حسابش رفته از دستم!!!

یه هین بلندی کشیدم و دستم و روی دهنم گذاشتم.

حس بدی وجودم و فرا گرفت.

اخمام و توهم بردم و روم و از رادمهر که داشت خیره نگاهم می کرد برگردوندم.

رادمهر: حـالا نمی خواد ناراحت بشی..گفتم که من متعلق به همم!

مشتی به بازوش زدم که دست خودم بیشتر درد گرفت.

حرصم گرفته بود..چقدر راحت حرف میزد.

پشت بهش خوابیدم..

من دوسش داشتم..تحمل اینجور حرفا برام عین مرگ بود..

اینکه کسی به غیر از من بخواد رادمهر رو ببوسه..

لمسش کنـه..وقتی که اینقدر با ته ریش جذاب میشه..دستش و رو صورت خسته اش بکشه..

موهاش و نوازش کنه..

با این افکار قطره ی اشک مزاحمی از گونـه ام پایین اومد که فورا" پسش زدم.

دوباره عصبی شده بودم..دل دردم دوباره شروع شده بود...

نمی دونستم رادمهر خوابیده یا نه..امـا صدای نفس های منظمش می اومد.

به چه زوری نشستم و سرم و به پشتی تخت تکیه دادم..

ای خــدا !!!

دلم..

نباید رادمهر رو بیدار می کردم...رفتم دستشویی..

باید قرص می خوردم..امـا دل درد امونم نمی داد..

دوباره نشستم روی تخت و دستم و محکم به شکمم فشار دادم..

رادمهر تکونی خورد..

چشمام و بستم و محکم فشار دادم..

رادمهر بیدار شد...

نیم خیز شد و اومد طرفم..

حتی توی اون تاریکی ام می تونستم نگرانی توی نگاهش و بخونم.

اومد جلو و گفت: دلت درد گرفت؟!

سرم و تکون دادم و گفتم: قرص..قرص بیار..

رادمهر: دلپذیر..قرص خـوردن به ضررته..بد عادت نکن خودت و ...نمی ذارم لب به قرص بزنی.

بعد رفت و چند دقیقه بعد دوباره با چای نبات برگشت...

چای نبات..چیزی که مامان همیشه این جور مواقع برام درست می کرد.

خواستم از دستش بگیرم..که زیر دلم یهو تیر کشید..نمی دونم این دفعه چم شده بود. هیچ وقت 

اینقدر درد نداشتم.

رادمهر لیوان و به طرفم گرفت..دستش و دور شونه ام گذاشت ..و آروم چای نبات و به خوردم داد.

چای نبات و که خوردم.دراز کشیدم..رادمهر هم!

دلم آغوشش و می خواست..

نمی دونست آغوششه که بد عادتم کرده..نه قرص..

انگار حس کرد..

چون اومد جلو..دستشو از زیر سرم رد کرد..سرم و رو بازوی محکمش گذاشت..

با دست دیگه اش شروع کرد به ماساژ دادن شکمم..

سرم و به سینه ی لختش چسبوندم..دکمه های پیرهن مشکی رنگش همه باز بودند..

خدا شاهده دردم لحظه به لحظه کمتر میشد.

دردی که با چند تا قرص هم آروم نمیشد..

رادمهر تو چه معجزه ای داری؟!

آروم گفتم: رادمهر..بخواب..خسته ات کردم..خیلی اذیت شدی..میدونم امروز خیلی خسته بودی.

این دل دردها همیشگیه..

رادمهر: نزن ابن حرف و ! اینجوری خودمم آروم میشم.

یعنی چی؟! مگه خودش نا آروم بود؟!

نفهمیدم منظورش و..گاهی اینقدر مبهم و دوپهلو حرف میزد که باید مدت ها به اون حرفش فکر می 

کردی.

من: رادمهر...میشه عمو و راحیل و مامان اینا رو ،فردا شب شام دعوت کنیم؟!

رادمهر: چه عجلـه ایه؟! اونم با این حالت!

درجا قرمز شدم..نمیشد به روم نیاره..

آروم گفتم: من خوبـم،فردا صبح بیمارستان ام..پس شام بهتره.

رادمهر: باشه..فقط با گلاب هماهنگ کـن..برنگردم ببینم رنگ به روت نمونده ها !!!

من: باشه..

دل دردم بهتر شده بود..رادمهر همچنان داشت شکمم و ماساژ میداد..

چرا رادمهـر اینقدر خوب بـود؟! گاهی شرمنده میشدم..دیر شناخته بودمش..نمونه ی کامل یه مرد 

واقعی بود..توی بدترین شرایط همراهم بود..تکیه گاهم بود..ازم حمایت می کرد..قول الکی نمی داد

اگرم میداد حتما بهش عمل می کرد ...خدارو شکر می کنم که این انتخاب دست من نبود..خداروشکر

میکنم..که از قبل ازدواج ما تعین شده بود..فقط تنها دلهره و نگرانیم از بابت علاقه ی اون به من بود.

شادی میگفت دوسم داره..حتی بیشتر از دوست داشتن من نسبت به رادمهر ! 

وقتی مردی به زنی علاقه مند بشه..همه کار براش میکنه..یه تکیه گاه براش میشه..باوجود مغرور

بودنش ..بهترین رفتار رو با عشقش داره..اهل اینکه خودش و دم به دقیقه بچسبونه به طرف نیست

..همه ی چیز هایی که من توی رادمهر دیده بودمشون..ولی بازم مطمئن نبودم..تا از زبون خودش نمی

شنیدم خیالم راحت نمیشد.

نمی دونم چقدر گذشت که با آرامش عجیب و وصف نشدنی ای توی بغل مَردم ..خوابم برد!

***

شادی: خوب عزیزم من برم دیگه..کاری نداری؟!

من: نه ..مرسی ..از کار و زندگی انداختمت.

شادی: این چه حرفیه ..تعارفی نباش که اصلا ا این اخلاقت حال نمی کنـم.برو به کارات برس..میخوام

امشب بترکونیــا..جون تو رادمهر کــپ می کنـه اساسی..رفتی واسه خودت اسفند دود کن..خیلی ناز

شدی.

من: دیگه اونقدرم تعریفی نیستم..ممنون که همراهم بودی..نمیای تو؟!

شادی: نه عزیزم..مامان منتظرمه!

من: باشه ..خداحافظ..سلام برسون.

شادی: خداحافظ..توهم به اون شوهر اخموت سلام برسون.

من:شــادی؟؟؟؟؟؟؟

شادی با خنده دستی تکون داد و رفت.

***

تقریبا همه ی کارها رو با کمک گلاب کرده بودیم..غذا رو که خودم پختم...زرشک پلو..و خورش بادمجون

به اضافه ی سالاد و دسر..میوه ها و شیرینی ها رو چیدم توی ظرف..دستپختم خوب بود..ولی زیاد 

غذا نمی پختم..امـآ امب تصمیم گرفته بودم که خودم بپزم..خونه تمیز و مرتب بود..

باید یه دوش می گرفتم تا بوی غذا ندم.

موهام و تنباکویی-عسلی رنگ کرده بودم..خیلی بهم می اومد..می خواستم واسه یکی دوماه 

صافشون کنم که شادی خانوم اجازه نداد..می گفت حیفه..فوقش ازش خسته شدی اتو مو..

میکشی..البته من بیشتر مواقع موهام و صاف می کردم..حتی صاف کردنش هم دردسر داشت..

ابروهام و باریک تر از همیشه کرده بودم و صورتم و اصلاح کردم..بعد از دوماه واقعا تغیر کرده بودم..

از حموم که بیرون اومدم...موهام و با سشوار خشک کردم..کمی از کریستال مو به موهام زدم..

و دیگه صافش نکردم..چون وقت زیادی نبود..

یه آرایش خیلی ملایم کردم و کت و دامن سورمه ای رنگم و پوشیدم..

دامنش کوتاه بود پس احتیاج به ساپورت داشت..لباس ساده و شیکی بود..اولین بار بود که می 

پوشیدمش..

از دوطرف موهام دوتیکه برداشتن و با گیره ی کوچیکی به هم وصلشون کردم..

جلوی موهام و فرق کنار زدم..و با زدن ادکلن کارم و به پایان رسوندم.

چـرا رادمهر نیومده بود؟!

رفتم پایین سری به غذا ها بزنم.

همه چی اوکی بود.

گلاب خانوم با دیدنم لبخند مهربونی زد و گفت: چه قشنگ شدی دخترم.ماشالله ! 

لبخندی به مهربونیش زدم .

گلاب : راستی آقا اومدن!!!

من: کی؟! چرا من ندیدمش؟!

گلاب:تو حموم بودی دخترم..

پس باید بالا باشه..تشکری از گلاب بابت کارهاش و کردم و رفتم تو اتاق رادمهر..صدای شرشر آب 

می اومد..پس رفته بود دوش بگیره..

دلم می خواستم خودم لباساش و انتخاب کنم .

چند تا از فامیلا واسه اینکه مشکی رو در بیاریم اومده بودن..مامان در نیاورده بود.

امـا من امروز درش آوردم..

بابا لباس مشکی دوست نداشت..همیشه به من و دلناز میگفت روشن بپوشیم.

با یاد آوری بابای خوبـم..اینکه بین ما دیگه نیست..اشک توچشمام جمع شد..به زور پسش

زدم و به سمت کمد لباسای رادمهر رفتم.

کلکسیونی از لباس داشت...از کت و شلوار رسمی..تا کروات و اسپرت و جین و خلاصه همه چی..

پیرهن مردونه ی آستین کوتاه سورمه ای رنگش و در آوردم با شلوار جین آبی..

خیلی از لباس هاش و تا حالا ندیده بودم..این پیرهنش و خیلی دوست داشتم..دوخت شیکی داشت..

چشمم به ژیله ی مشکی رنگش افتاد..خیلی ناز بود..برش داشتم..کامل کننده ی تیپش بود..

همه رو گذاشتم روی تخت و به سمت در حموم رفتم..دوتا تقه زدم و گفتم:رادمهـر..

صداش و شنیدم : جـانم خانوم؟!

من به فدای جانـم گفتنات..اگه بدونی چقدر دلگرمم می کنی..

من: یکم زودتر بیا بیرون..داره دیر میشه..لباس ام گذاشتم واست روی تخت..اونـآ رو بپوش!

صدای شیطونش و شنیدم: امر دیگه؟! دوست داری بیا داخل بیشتر توضیح بده!

من: آخـه می ترسم رودل کنی آقا!

رادمهر: نه بابا..چای نبات می خورم!!!

این باز به روم آورد..به خودش که دستم نمی رسید..مشت محکمی به در حموم کوبیدم واومدم بیرون

تو لحظه ی آخر صدای خنده ی بلندش و شنیدم.

روی یکی از مبلا نشسته بودم و داشتم فکر می کردم..

کلا بدون فکر روزگارم سر نمیشه..

صدای قدم های محکم رادمهر رو شنیدم که داشت از پله ها می اومدپایین!

سرم و برگردوندم..تا ببینمش..کـــپ کردم!!!!

چقدر خوشتیپه این بشـر آخـه!

چقدر سورمه ای بهش می اومد..ته ریشش و مرتب کرده بود..و کامل اصلاحش نکرده بود..یه تیکه از 

موهاش بالا بود و به کج متمایل بود..و تیکه ی دیگش کاملا به سمت بالا بود!

تو دلم کلی قربون صدقش رفتـم..

چشمش که بهم خورد..اومـد جلو..

نگاهی بهم انداخت..انگار اشتباه دیده..

دوباره برگشت ..با دیدن چهره ی جدیدم..مـات مونـد.

با لبخند شیطونی بهش نگاه کردم..حالا نوبت اون بود!

اومد جلو و یکی از حلقه های موهای فرم و تو دستش گرفت و گفت:واقعـا آرایش گر قابلی بوده..

چی تحویل دادیم..چی تحویل گرفتیم..کارش عــالی بوده!!!

با حرص بهش نگاه کردم و گفتم: یعنــی چی؟! من خودم خوشگل نیستم وبا آرایش خوشگل شدم؟!

رادمهر: درسته که آرایشگر..کارش عالی بوده...امـآ..

با مکثی که کرد سوالی نگاش کردم 

ادامـه داد: ولی خودت چیزدیگـه ای .

با این حرفش کم کم لبم به لبخندی باز شد..یه تعریفی که غیر مستقیم بود..امـا همینم برای رادمهر

زیادی بود.

با خندیدنم رادمهر خیره به چال لپم نگاه کرد و گفت: خصوصا این چـال لپت که خیلی رو اعصابه!!!

ای جـــــــان!!!!

یعنی چال لپ و دوست داره؟!

با این فکر لبخند عمیقی روی لبم نشست.که رادمهر گفت: حالا نیشتو ببند..از ذوق مرگی زیاد پشه

نره تو دهنت.

نمی ذاره دو دقیقه با حرفاش کیف کنیم..می زنه تو پر آدم..

خواستم چیزی بگم که صدای زنگ خونه بلند شد.

بعد از سلام و احوال پرسی همه رو مبلا نشستن..

رفتم به سمت شربت ها و لیوان ها رو گذاشتم رو سنی..

اول به عمو تعارف کردم..که با لبخند مهربونی ازم تشکر کرد..چقدر موهاش سفیده شده بود تو این 

مدت.. 

آدم درون گرایی بود...همه چی رو تو خودش می ریخت..میدونستم چقدر ناراحته از مرگ بابا..امآ 

سعی می کرد روحیه اش و حفظ کنه تا تکیه گاه خوبی برای برادرزاده و زن دادشش بشه..

به روزبه و رادین تعارف کردم..

زن عمو :قربون عروس قشنگـم بـرم..ماه شدی عزیزم!

بعد اشک تو چشماش جمع شد.

تشکری کردم و به راحیل تعارف کردم..بعد از اون دلناز و مآمان..

هرچقدر از شکسته شدن و غم تو چهره اش بگم کم گفتم..لبخند کوچیکی زد و گفت: احسان..جات 

خالیه..که ببینی دلپذیرت چقدر خانوم شده!!!

با تعارف کردن به رادمهر روی صندلی کناریش نشستم..

غم توچهره ی همشون بیداد می کرد..

با اینکه..مشکی ها رو در اورده بودن..با این که لباشون می خندید امـا بازم نمی تونستن غم خفته ی

توی نگاهشون و پنهان کنن..

قطره ی اشک سرکش از گونه ام چکید..

رادمهر دستش و گذاشت رو دستم و با لحن مهربونی گفت: خــانومم...

و با چشماش به بقیه اشاره کرد..منظورش و فهمیدم..نباید دوباره غم به خونه بر می گشت..نباید 

ناراحت میشدن.

اشکام و پاک کردم و لبخندی زدم..

رادمهر به رادین اشاره ای کرد .

رادین با لحن متفاوتی گفت: ببین چـه کردن این زن و شوهر..خواستین چشم کیا رو کور کنین ؟!

زن عمو: چشم حسوداشون و مادر..ماشالله..ماشالله..چقدر ماه شدن بچه هام!

رادین: مـامـآن..آخـه چقدر قربون صدقه ی این تحفه ها می ری..رادمهر که رفت..یکمم به من برس

..نگا کن..دیگه دارم پیر میشم..رنگ موهام شده عین دندونـام..وقتش نیست واسم آستین

بالا بزنـی؟!

به جای زن عمو عمو جواب داد: پسـره ی بی حــیا..دور و زمونـه ی مــا..

رادین تو حرف عمو پرید و گفت: بابا شما خواهشن از شرم و حیا حرف نزنین..خودتون هزار بار گفتین

که در کمال پروریی رفتم و به آقا جون گفتم:آقـا جون..یه دختری رو دیدم..خانوم و خوشگله..چشمم

و گرفته..میشه بریم خواستگاریش؟!

با ایم حرف رادین صدای خنده ی همه بلند شد و عمو برای رادین خط و نشون کشید و گفت: 

میریم خونـه که پسـرم.

رادین :کی گفته میریم خونـه؟! اتفاقا امشب همگی قراره اینجا بخوابیم؟! دلپذیر خودش گفته ..

مگه نه زن داداش؟!

با لبخند سری تکون دادم .

نیم ساعت بعد میز شام و با سلیقه چیدم..چیزی که از خواسته های مامان بود...میگفت دختر باید از 

همه ی فنون آشپزی و کارهای دیگه به بهترین شکل ممکن مهارت داشته باشه.

همه رو دعوت کردم به سمت میز...

زن عمو با دیدن میز برقی از تحسین به چشماش دوید و گفت: ماشالله..عروسـم همه چی تمـومه..

ببین چقدر با سلیقه اس...

لبخند خجولی از این همه تعریف زدم و به میز اشاره کردم..رادمهر هم کنـآرم ایستاد..مامان طرف دیگه 

ام بود..با نشستن همه ما هم نشستیم.

همه از غذاها تعریف می کردن.

روزبه: دلپذیر خانوم واقعا عالیـه.

راحیل با ولع داشت غذا می خورد..بعد از اینکه لقمه رو خوردگفت: وای توپـه..خیلی خوشمزه اس..

دلناز: خواهرم دستپختش همیشه عالی بوده..

رادمهر: برمنکرش لعنت.

عمو: میگم دختـرم..تو این خونه یه گوشه ای جایی برای من ندارین..بمونم کمی از غذاها لذت ببرم؟!

از بس که دریا بهم غذای کم چرب میده.

زن عمو: حسـام؟؟؟ تا حالا شده یکبار هم رعایت کنی؟! حیف اون همه غذای خوشمزه که ریختم 

تو حلقت.

مامان لبخند ارومی زد و در دنباله ی تعریف های بقیه گفت: حرف نداره..همون که می خواستم..آفرین 

مامان.

از این همه تعریف قرمز شده بودم و چیزی نمی گفتم..یعنی اینقدر خوب بود؟!

سر به زیر انداختم و تشکر آرومی کردم.

توی نگاه رادمهر تحسین و تشکر موج میزد..لبخند قشنگی در جوابش زدم.

بعداز شام و صرف میوه..همه نشسته بودیم .

رادین اشاره ای به رادمهر کرد و بدو از پله ها رفت بالا..وا این چـرا اینجوری کرد؟!

چند دقیقه ی بعد با گیتار قهوه ای رنگ رادمهر برگشت..

رادین: این رادمهر خـان..خیلی وقته برامون نخونده..همیشه ام قصر در میره..امـا امشب حتما باید 

بزنی.

مامان: رادین تو باز به پسرم من حرف زدی؟! هرچی دلش خواست مجبورش نکن.

رادین با در ماندگی به مامان نگاه کرد و گفت: بابا به خدا منم بچه ی این خانواده ام..چـرا هیچکی من 

دوست نداره آخـه؟! دلناز تو یه چیزی بگو...

همه خندیدن..

دلناز: حرفشم نزن..داماد به این خوبی..تو رو می خوایم چیکار..

رادین با حالت قهر نشست روی یکی از مبلا که باعث شد همه بخندن.

رادمهر: برای این که دادش کوچیکه ام و ناراحت نکنم امشب بیشتر از همیشه میزنم.چطوره رادین خـان؟!

رادین که هیچی تو دلش نبود و فورا راضی میشد گفت: داداش کوچیکه به قربونت..

دوباره همه خندیدند..لحنش طوری بود که خواه نا خواه آدم و به خنده وا می داشت..

دلناز یکی از چراغا رو خاموش کرد ..فضا کاملا شاعرانه و عاشقانه بود.

رادمهر نگاهش و چرخوند روی جمع و روی من کمی مکث کرد..و بعد چند ثانیه شروع کرد.

من با تو خوبم مست از نگاهت 

باز زنده میشم از رویه ماهت 

وقتی که سیرم از هر چی بوده

وقتی دنیا کبوده لبخندت با منه

خیره شده بودم به خوندش..آهنگ غمگین و آرومی بود..صداش فوق العاده گیـرا بود..خیلی قشنگ بود

حتی فکرش و نمی کردم ..همه اروم شده بودن..

رادین به دلناز خیره شده بود..

وقتی خرابم از درد عالم

از رنج دنیا بد میشه حالم 

وقتی می بینم عشق تو نگاته 

باور دارم خدا هم لبخندش با منه

گل نازم روح زخمی مو با تو میسازم

با تو سرمیره شعرام بازم 

به تو می نازم شور و حالم

روز و ماه و هفته و سالم

شعر خوب حافظ و فالم به تو می بالم

رنگ چشات از دریای نازه

عشق تو بودن عین یه رازه

من این صدامو از با تو دارم 

جونم واسه ات میذارم

چون می ارزی به عالم

سرش و بلند کرد و بهم خیره شد...

وقتی غرورم با من صبوری

پژمرده میشم وقتی که دوری

بانوی آبی همزاد بارون

سختی اما چه آسون تسکین میدی دلم 

گل نازم روح زخمی مو با تو میسازم

با تو سرمیره شعرام بازم به تو می نازم

اوج آهنگ بود..برق نگاهش دلم و لرزوند..سرم و انداختــم پایین..

شور و حالم روز و ماه و هفته و سالم 

شعر خوب حافظ و فالم به تو می بالم

گل نازم روح زخمی مو با تو میسازم

با تو سرمیره شعرام بازم به تو می نازم 

شور و حالم روز و ماه و هفته و سالم

شعر خوب حافظ و فالم به تو می بالم

با تموم شدن آهنگ همه به افتخارش دست زدن.

گل نازم/ رضا صادقی

مامان: ماشالله پسرم..عالی خوندی..

رادمهر سری از روی تعظیم تکون داد و گفت: شما لطف دارید..مادر زن جـان !

از لحن شیرینش همه لبخندی به لب آوردند.

راحیل: دادش..یکی دیگه ام می خونی؟! آخه خیلی وقته صدات و نشنیدم.

رادین: بلـه که می خونه..رادمهر بخـون بچـه !!!

همه خندیدن..

رادمهر برای رادین خط و نشون کشید..

رو بروش نشسته بودم..رادمهر چند ثانیه ای زل زد تو چشمام..خیره و خیره..در برابر نگاهش کم می آوردم.

دستای مردونش روی گیتار لغزیدند و شروع کـرد به خوندن آهنگی که خودم و خودش عاشق این آهنگ و صدای خواننده اش بودیم.

بی اعتمادم کن به همه ی دنیا اینکه با من باش

کنار من تنها.کنار من تنها.کنار من تنها

از اولین جملت فهمیده بودم زود عشق های قبل از تو سو تفاهم بود 

اونقد میخوامت همه باهام بد شن.با حسرت هر روز از کنار ما رد شن.

خیـره توی چشمام نگاه کرد...با تموم احسـاس..و اوج گـرفت!

حالم عوض میشه

حرف تو که باشه

اسم تو بارونه

عطر تو همراشه

اون گوشه از قلبم

که ماله هیچکس نیست

کی با تو آروم شد

اصلا مشخص نیست

بی اعتمادم کن به همه ی دنیا اینکه با من باش

کنار من تنها.کنار من تنها.کنار من تنها

از اولین جملت فهمیده بودم زود عشق های قبل از تو سو تفاهم بود 

حالم عوض میشه

حرف تو که باشه

اسم تو بارونه

عطر توهمراشه

اون گوشه از قلبم

که ماله هیچکس نیست

کی با تو آروم شد

اصلا مشخص نیست

حالم عوض میشه.

حرف تو که باشه

اسم تو بارونه

عطر تو همراشه

اون گوشه ازقلبم

که ماله هیچکس نیست

کی با تو آروم شد

اصلا مشخص نیست

اینقدر تک تک کلمات رو با احساس خوند..که همه رو با تموم وجودم حس می کردم..برق عجیبی داشت نگاهش..آدم و ذوب می کرد..

همه توی خلسه فرو رفته بودند..فوق العاده احساسی بود.

این دفعه همه با تموم وجودشون دست زدند...این همه احساس...اونم از رادمهری که اینقدر محکم بود بعید بود..خیلی صداش به دل می نشست..با اینکه 

احساس زیادی داشت..امآ اقتدار صداش رومیشد حس کرد...

روزبه: گل کاشتی پسر..مثله همیشه فوق العاده بود.

رادین: پس چی ..داداش منـه دیگه!

دلناز: شما کم واسه خودت نوشابه باز کن.

زن عمو با لحن خاصـی گفت: پسرم این آهنگ و فقط به خاطر مخاطب خاص آهنگش خونده..

و به من خیره شد..و دور از چشم همه برام چشمکی زد .حس خوبی که از خوندن رادمهر القا شده بود..یعنی رادمهر دوسم داره؟!

تا آخر شب گفتیم و خندیدم..و با اصرار های من و رادمهر قرار شد همه شب بمونن..اونقدر اتاق داشتیم که کم نبودش..یه اتاق هم اضافه اومد ..قرار شد 

رادمهر بره اونجـا بخوابه..امـا نمیشد..چون زن عمو عادت داشت قبل از خواب کمی مطالعه کنه..به خاطر همین رفت تو اتاق مهمان و 

نقشه های ما نقش بر آب شد..رادمهر می گفت مامان که بخوابه میره تو اتاق مهمون..برای دومین بار کنار هم خوابیدیم..خسته شده بودم..خیلی سرپا 

بودم..رادمهر ام همینطور..رادمهراینقدر چشماش قرمزبود که دلم براش سوخت...بهش گفتم بی خیال اتاق مهمان بشه و همینجا 

بخوابه...به قدری خسته بودیم که خیلی زود خوابمون برد.

صبح که از خواب بیدار شدم ..خودم و رادمهر رو توی اون وضع دیدم خجالت کشیدم..کافی بود زن عمو ما رو میدید تا خیالش از علاقه امون راحت میشد.

سرم رو سینه ی لخت رادمهر بود و دست رادمهر هم دورم حلقه شده بود..یه پاش هم روی پام بود..کاملا به هم چسبیده بودیم..تا قبل از اینکه رادمهر بیدار 

شه فورا بلند شدم..لباسام و عوض کردم و رفتم بیرون..صبحونه ی مفصلی درست کردم..اون روز واسه ی ناهار هم نگه شون داشتیم.

خیلی بهمون خوش گذشت..کم کم مامان اینا هم به زندگی عادی برمی گشتن..خصوصا وقتی خبرقبولی دلناز رو توی رشته ی حقوق شنیدیم.

غروب همه عزم رفتن کردن..و بعد از کلی تشکر به خاطر میزبانی ..خداحافظی کردن.

کارت عروسی الهام به دستم رسیده بود..با شادی رفتیم بازار..بعد از کلی گشتن من یه لباس شب بلند رنگ طوسی وصورتی گرفتم..خیلی شیک بود..دوطرفش بند می خورد..و روی کمرم یه حریر صورتی رنگ بود..که تا پشت پیرهن هم ادامه داشت..پشت لباس مثله دنباله کمی بلند بود..کیف

و کفش ستش رو هم خریدم و واسه ی آرایشگاه وقت گرفتم.

از صبح با شادی اومده بودیم آرایشگاه..شادی پیراهن گلبهی پوشیده بود موهاشم مدل باز و بسته درست کرده بود..ناز شده بود..موهای منم شنیون بسته درست شده بود که چند تا تار از این ور و اون ور وجلوی موهام بیرون می اومد..و قیافه ام و با نمک می کرد..قیافه ام خانومانه شده بود..

حرفی که شادی میزد..ست طلاهام و پوشیدم و حلقه ام و انداختم..آرایشم پررنگ تر از همیشه بود..چیزی که اصلا دوست نداشتم و شادی انتخابش کرده بود..چون میبینه من صبحا خواب آلودم از فرصت استفاده می کنه و هر مدلی که دلش می خواد می ده..البته بد هم نشده بود..چون باعث شده بو

بیشتر از همیشه تغیر کنم و به چشم بیام..روی یکی از بازوهام هم طرح قلبی رو کشید..

پوست روشنم خودنمایی می کرد..ناخونای فرنچ شده ام تیپم و تکمیل کرده بود..و در نهایت..رژلب..مات و پررنگ مسی که به قرمز میزد..ولی به اون اندازه جیغ نبود..بازهم در نظر من غلیظ بود..امآشادی دست بردار نبود..میخواست عکس العمل رادمهر رو بسنجه..منم خیالش و راحت کردم..

که رادمهر حتی اگه عاشق سینه چاکم هم باشه بازم آدمی نیستش که علاقه اش و به زبون بیاره..بیشتر توی رفتارش نشون میده..و من توی این مدت بهترین رفتاررو ازش دیدم..رفتاری که باهمیشه فر ق داشته..حتی راحیل ام می گفت مطمئنم رادمهر به تو علاقه داره..چون تا حالا اینطوری ندیده

بودتش..مسئله این بود که من باید از زبون خودش می شنیدم تا باور می کردم..که از محالات بود..عشق و علاقه ام به رادمهر اونقدری بود که با این وجود بازم قبولش داشته باشم...روزبه روز هم به دامنه ی این علاقه اضافه میشد..کـاش رادمهر حتی اگه ازم متنفره بگـه..دیگه خسته شدم از این دوراهی..

نمیدونم اون رفتارای مهربونش و باور کنم..اون محبتهایی که خالصانه نثارم می کرد..یا ابراز تنفرهای گذشته اش و..!

امشب فرصت مناسبی بود..

گوشیم زنگ خورد..رادمهر بود..

باشادی رفتیم و سوار شدیم..احوال پرسی مختصری کرد و راه افتادیم..هنوز چهره ام و ندیده بود..میخواستم یهو ببینتم..حتی باوجود اصرار های مکررش که می خواد لباسم و ببینه نشونش ندادم.فقط عمدا رنگش و گفتم..میخواستم باهام ست باشه ...که شد..

یه کت و شلوار خوش دوخت طوسی رنگ پوشیده بود...با بلوز مردونه ی یاسی..ته ریشش و حفظ کرده بود..انگار میدونست چقدر ته ریش مردونه اش و دوست دام..بوی ادکلنش تمام فضا رو برداشته بود...شادی سلقمه ای بهم زد ...یعنی تحویل بگیر..ببین چه کرده عشقت!!!

به تالار رسیدیم..جای بزرگی بود..ماشین و که پارک کردیم..رادمهر کنارم راه افتاد..نباید میدیدم..به همین خاطر زیر لب بهش گفتم که میریم لباسامون و عوض میکنیم و برمی گردیم..

تو منتظر باش..سری تکون داد و مشغول احوال پرسی بایکی از همکاراش شد.با شادی رفتیم بالا و لباسامون و در آوردیم..

شادی لبخندی زد و گفت:دلی ..محشر شدی ...شرط می بندم همه ی چشم ها امشب روی توئه.

من: بابا بی خیال ما که زوج داریم..شمایی که گل مجلسی عزیزم..

شادی: نفرمایید در مقابل شما من هیچم .

من: کم خودمون و تحویل بگیریم...الان رادمهر صداش در میاد.

شادی: پیش به سوی..سورپرایز..!!!

از در اومدیم بیرون..جمیعت زیادی توی تالار بودن..عده ای مشغول رقصیدن..عده ای چشم چرونی.

عده ای حرف زدن..خیلی ها در حال خوردن..

لباسامون و یکی از خدمه ها تحویل گرفت و به سمت جایی که رادمهر منتظرمون بود رفتیم.نزدیک تر که شدیم..دیدم رادمهر و چند نفر دیگه مشغول حرف زدن هستن..و جام های گیلاس هم توی دستشون بود..

چند نفریشون با دیدن ما خیره بهمون شدن..رادمهر به عقب برگشت ..نگاه عادی ای بهمون انداخت و روش و برگردوند..

یهو تو یه حرکت سریع برگشت عقب و با دیدنم..مـات موند!!!پ

حدسم میزدم...ولی نه اینقدر...

زود به خودش اومد..

اومد جلو..دستش و گذاشت پشت کمرم..و به بقیه ی معرفی کرد..

شادی رو هم به عنوان دوست صمیمی من و یکی از همکارها معرفی کرد..

سالار و همسرش لاله..و سبحان و همسرش متاهل های جمع بودن..برادر سالار ..سهیل..و افشین..سهراب..مجرد بودند..

با همه احوال پرسی کردیم..

این بین..افشین نگاه های خیره ای داشت..

آدم زبون باز و پرحرفی بود.

رو به رادمهر گفت: جـناب دکتـر ،همسر زیباتون رو رو نکرده بودین،کی ازدواج کردین اصلا"..

رادمهر انگار از لفظ همسر زیبا..خوشش نیومده بود..چون با صدای محکمی بر خلاف چهره ی آرومش گفت: دلیلــی نـدیدم کـه هر کسـی رو از خصوصـی ترین مسائل زندگیـم با خبــر کنـم،وگرنـه باعث افتخارم بوده که دلپذیر همراهم باشـه.

ای جــان !من به فدای تو! 

تو دلم کیلو کیلو قند اب میشد..شادی سلقمه ای زد..هنوز این عادت مسخره اش و ترک نکرده بود.افشین انگار نه انگار ..رو به من گفت: چـطور می تونین..این دکتـر بد اخلاق و تحملش کنین..

زندگی کردن باهاش براتون کسالت آور نیست؟؟؟؟

با هر کلمه ای که از دهن افشین بیرون می اومد اخمای رادمهر تو هم می رفت..می دونستم حرمت جمع رو نگه داشته که هیچی نمی گـه..حسادتی که توی لحن افشین بود کاملا آشکار بود..

همه تعجب کرده بودند..از این گستاخانه حرف زدن افشین!

باید خودم وارد میشدم..

کمی بیشتر به رادمهر چسبیدم که دستش محکمتر دورم حلقه شد..

با لحن آرومی گفتم: خوب ببنید افشین خـان..رادمهر یک نوع غرور خاصی داره..که توی برخودش با دیگران کاملا مشخصه..دقت کنید می گـم غرور..اون نهایت احترام رو به همه میذاره..از نظر خودم غرور برای یک مرد لازمـه..بر عکس تصور شمـا ..رادمهر توی خونـه با من بهترین برخورد و داشته..

هیچ وقت هم برای من کسـالت آور نبوده..و نیست..به قدری با من مهربونه که هرچقدر بگم شما باورتون نمیشه..فقط رادمهر اعتقاد داره که هرکسی لیاقت محبت و نداره..احتـرام چرا..ولی محبت و علاقه نـه!..من بهترین زندگی رو باهاش دارم و کـاملا" احسـاس خوشبختی دارم..

حالا هر کسی ..هر فکری که دلش می خواد راجع به من یا رادمهر بکنه..البته عادی هم هست..به خاطر موقعیتش باید بد خواه هم داشته باشه.

برق تحسین رو تو چشمای تک تکشون می خوندم..شادی چشمکی برام زد..بعد از چند دقیقه همه

شروع کردن به دست زدن..

گل کاشته بودم..

منظورم کاملا به خودش بود..دیگه این لحن و می شناختم..عین فرداد بود..

افشین چیزی نگفت و بلافاصله از جمع دور شد..

لاله گفت: دلپذیر جـون واقعا عالی بودی..معرکه..

سبحان : رادمهر جان واقعا انتظار نداشتم که خانومت اینقدر خوب جوابشو بده..خیلی رو اعصاب بود...کسی ام جرات نمی کرد چیزی بهش بگه.

رادمهر نگاش پراز تشکر ومهربونی به من بود..

با لحن آرومی گفت: انتظارشو داشتـم! دلپذیر بهترین جواب و داد!

سهراب: بابا ای ول به این زن وشوهر خوشتیپ و موفق..دقت کردین امشب خیلی تو چشمین؟!

من و رادمهر نگاهی به هم انداختیم..نگاهم پراز عشق بود..نگاهش ..شاید ..پر از عشق بود!!!

هنوز معلوم نبود.

کمی از جمع فاصله گرفتیم...

صدای جیغ و دست پیچید..الهام وآراد اومده بودند..

الهام واقعا زیبا شده بود..آرایش ملیح و خوشگلی داشت..آراد هم خوشگل و خوشتپی بود..قیافه ی مردونه ای داشت..امـا هیچکی به پای رادمهر خودم نمی رسید.

بعد از نشستن الهام اینـا..فورا" باشادی رفتیم پیشش و تبریک گفتیم..اونـم هرچقدر می خواست خانومـانه رفتار کنه نمی تونست و آخرش با دیدن ما جیغی از سر خوشحالی کشید..آراد با عشق و علاقه به الهام نگاه می کرد..پسر خوب و آرومی بود...به جاش الهام کلی وراج بود.

چند دقیقه بعد رفتم پیش رادمهر نشستم ..شادی هم گرم صحبت با سهراب شد..حس می کردم ازشادی خوشش میاد..

با نشستنم رادمهر لبخندی زد و دستشو گذاشت روی دستم...چش شده بود؟! چرا این روزا انقدراحساسات به خرج میداد..خوب اگه دوسم داری بگوووو...من که دیگه مردم از عشقت مردمغرور من.

نگاهی به چشمام کرد و گفت: امشب رنگشون عوض شده..بیشتر به آبی میزنـه..

لبخندی زدم و به چشمای خودش اشاره کردم و گفتم: چشمای من دوتا رنگ بیشتر عوض نمی کنه

امــا تو چرا چشمات اینقدر تیله ای ان و مدام رنگشون عوض میشه..

بعد با لذت گفتم: مــنم می خوام!!!

رادمهر نگاهی به لبای غنچه شدم کرد و با لبخند گفت: امـا اگه نظر من و بخوای چشمای تو قشنگترن.

بادی به غبغب انداختم و با غرور گفتم: اون که صدالبته!!!

رادمهر خنده اش گرفته بود: یکم متواضع باش..حالا من یه چیزی گفتم.!

من: وا! اینکه فقط حرف تونیست.

رادمهر مشکوک پرسید: یعنی کیا بهت گفتن چشمات خوشگله؟!

من: اسم ببرم؟! ..بیخیال عمو."حسابش رفته از دستم"و

حرف خودش و به خودش تحویل دادم..

خندید و لپم و کشید و گفت: ای شیطون!!! حالا به خودت نگیریا..ولی چشمات خیلی گیراس!

دوباره بادی به غبغب انداختم و گفتم: همه همینو می گــن!!!

این دفعه رادمهر با صدای بلند زد زیر خنده..همه با تعجب نگاش کردند..رادمهر و قهقه؟! بعید بود.

من: حالا منم یه چیزی میگم توام به خودت نگیریا..چشمای توهم خیلی باجذبه و خوش رنگ و دختر کش و گیراس !

رادمهر سری تکون داد و گفت: من متعلق به شمام خانوم! پیشکش !

باورم نمیشد که اینقدر خوب باهم رفتار کنیم..به دور از هر کینه ای...

رادمهر گفت: میدونی تشابه چشمای من و تو چیه؟!

کمی فکر کردم و با ذوق گفتم: وقتی رنگشون سبـز میشه ؟؟

رادمهر سری تکون داد..من عاشق این تشابهاتم..

شادی درحالی که صورتش قرمز شده بود به خاطر رقص اومد طرفمون و گفت: چیه شما هی نشستین ور دل همدیگه..بابا یه قری..چیزی..دلی الهام ناراحت میشه ها پاشو..دکتر شمام بفرمـا..

رادمهر خواست بگـه نه که زودتر گفتم: باشه میایم..رادمهر من میرم با شادی یکم میرقصم آهنگ بعدی رو تو بیـا..

رادمهر انگار راضی نبود..چشمام و ریز کردم و به حالت التماس نگاش کردم که لبخندی زد و گفت برو

جمعیت خیلی شلوغ بود..دعوتی ها زیاد بودن..عین عروسی خودمون..

با شادی که خوب رقصیدیم..الهام و آراد اومدن و سط و فارسی رقصیدند..همه دورشون و گرفته بودیم و دست می زدیم و می رقصیدیم..

آهنگ که تموم شد..خواستم برم طرف رادمهر که دیدم یه دختر با چه وضعی وایستاده وداره یه چیزی میگـه..رادمهر با اخم جوابشو می داد که دختره از رو نمی رفت.

نمی تونستم دو دقیقه تنهاش بذارم..لامصب ولش نمی کردند.

کار خودم بود.

رفتم جلوو بدون توجه به دختره گفتم: عزیزم من منتظرتم پس چـرا نمیای؟!

رادمهر با دیدنم لبخندی زد و به دختره گفت: گفتم کـه!

بعد رو به من گفت: اومـدم عزیزم!

دستم و گرفت و رفتیم وسط جمعیت..یکی دو دور فاری رقصیدیم..رادمهر اینقدر توی رقص مسلط بودکه جلوش کم می آورم..رقصش مخلوطی از رقص ایرانی و اروپایی بود..خیلی جالب و بامزه بود..

در عین حال ..جذبه ی خودش و حفظ کرده بود..در حین رقص می گفتیم و می خندیدیم..و گاهی ام به هم خیره می شدیم..

رادمهر با گفتن الان بر می گردم رفت سراغ خواننده و چیزی در گوشش گفت که اونم با لبخند سری تکون می داد

با شنیدن آهنگ با ذوق به رادمهر نگاه کردم..آهنگ تانگوی شب عروسیمون..فوق العاده بود..

دستم و دور گردنش حلقه کردم و دستش دور کمرم حلقه کرد..

شروع کردیم با آهنگ رقصیدن..

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

حالا روزگارم قشنگتر شده

از اون وقت که تو با منی حال من

خیره به هم نگاه می کردیم..عـلاقه توی چشماش بیداد می کرد..

می بینی خودت خیلی بهتر شده

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

میدونم نمیتونی درکم کنی

خیره به هم نگاه می کردیم..

زمزمه کرد:

ولی اینو یادت نره عشق من

می میرم اگه روزی ترکم کنی

میخوام لحظه لحظه به تو فکر کنم

نمیخوام کسی سد راهم بشه

نمیخوام کسی جز تو پیشم بیاد

بجز تو کسی تکیه گاهم بشه

دستام و به گردنش فشرده..من و به خودش چسبوند..خیره به چشمام نگاه کـرد..

منم که می میرم برای چشات

منم که می میرم واسه خنده هات

خیره نگا کرد و زمزمه کرد:

میخوام بیشتر از اینم عاشق بشم

کمک کن بتونم بمونم باهات

دوتامون با آهنگ همخوانی کردیم:

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

حالا روزگارم قشنگتر شده

از اون وقت که تو با منی حال من

می بینی خودت خیلی بهتر شده

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

با تموم شدن آهنگ..رادمهر اومد جلو و آروم و بوسه ای روی لبام نشوند

آتیش گرفتم..

ازم جدا شد..

خیلی ها وسط داشتن می رقصیدن از جمله عروس دماد..

از خجالت گر گرفتم..

دست رادمهر رو روی کمرم حس کردم..نمی تونستم تو چشماش نگاه کنـم..من و به سمت بیرون هدایت کرد...رفت و سریع با دولیوان شربت برگشت..

یه نفس سر کشیدم..

دستشو از پشت دورم حلقه کرد..سرم و انداختم پایین..بدجور هوای گریه داشتم..

من و به سمت خودش برگردوند..

دستشو گذاشت زیر چونـه ام..

زیر لب زمزمه کرد:

علاقم به تو خیلی بیشتر شده

حالا روزگارم قشنگتر شده

از اون وقت که تو با منی حال من

می بینی خودت خیلی بهتر شده

تو چشماش زل زدم..من می خواستمش..با تمام وجود..ترسم به خاطر از دست دادنش بود..

نموندش..رفتنش..

خیره نگام کرد..

منم می خواستمش..

خیلی زیاد..

سرامون به هم نزدیک شد..

کمرم وسفت چسبید..

روی صورتم خم شد..

چشمام و بستـم..

گرمیش و حس کردم...داغ شدم..گر گرفتم..آتیش گرفتــم..

آروم و به نرمی می بوسیدم..

به موهاش چنگ زدم..

چند دقیقه بعد همراهیش کردم..یه لحظه چشمام و باز کردم..چشماش و بسته بود....

میگن بوسه باچشم بسته نشونه ی عشقه..

منم بوسیدمش..با تمام دلتنگیم..با تموم وجودم..بوسه ای از سر عشق و علاقه..علاقه ای که بیشتر

شده..

بعد از چند دقیقه نفس کم آوردم..

حس کرد..

ازم جدا شد..

نمی تونستم تو چشماش نگاه کنم..

****

نمی تونستم..

آروم صداش کردم: رادمهر...

زیر گوشم گفت: جـان دلم...

دیگه باید سکته می کردم..

قطره قطره اشک از چشمام سر خوردند..

با دیدنم اخمی کرد و گفت: باز چشمات و بارونی کردی..نریز لعنتی..نریز این اشکا رو..

با من من گفتم: رادمهر..من..من..نمی..

رادمهر دستشو رو لبام گذاشت و گفت: میریم خونه خانومم...میریم خونه حرف میزنیم..اینجا جاش 

نیست.خوبی تو؟! نمی خوای چیزی برات بیارم؟!

من: خوبـم.فقط..

رادمهر حس کرد..حسمو..

زیر گوشم گفت: شیرین ترین بوسه ی عمرم بود..بهترین هدیه ای بود که بهم دادی..از هیچی نترس.

میریم خونه حرفامون و میزنیم.

بعد به سمت داخل تالار هدایتم کرد.

بعد از خوردن شام ..از الهام عذر خواهی کردم که واسه ی عروس کشون نمی تونم بیام...شادی رو 

رسوندیم خونه و به سمت خونه راه افتادیم.

***

تا اتاق بودم..داشتم طلاهام و در می آوردم..از توی آینه نگاهی به خودم انداخــتم..چیزی نمونده بود..

تا خوشبختی..کاش رادمهر خیالم و راحت کنـه.

چند دقیقه ی بعد رادمهر وارد اتاق شد..لبخندی به روش پـاشیدم..

دستم به سمت موهام رفت...خواستم گیره هاش و باز کنم که دست رادمهر روی دستم نشست..

پشت سرم ایستاده بود...دستاشو دورم حلقه کرد..به سینه اش تکیه دادم.

به چشمام اشاره کرد: این چشما..آدم و دیونه می کنن..

لبخندی زدم...

به چال رو گونه ام اشاره کرد: این چـال گونه..این دخـتر شیطون..این موهای فر..این دختر عمو..

منتظر موندم..

تیر خلاص و زد: تمام دنیـای منه !

طاقت نیاوردم..برگشتم عقب..

دستم و کشید..

باهم ازپله ها رفتیم پایین..

روی مبل سه نفره نشتیم..

کتشو در آورد و روی یکی از مبلا انداخت..

کمی گره ی کرواتش و شل کرد..

به تک تک حرکاتش خیره شده بود..

نگاه جذابی بهم انداخت و شروع کرد..

رادمهر:همیشه..از بچگی..آرزوی دکتر شدن و داشتم...اینکه به مردم کمک کنم..تا همه مثل ما زندگی

خوبی داشته باشن..توی همون عالم بچگیم..نمی تونستم درد کشیدن بچه های همسن خودم

و تحمل کنم.خودمم درد می کشیدم..

با این که میدیدم بابا و عمو دستشون تو کار خیره..هیچ وقت دریغ نمی کنن..امـا من این کمک و از 

نوع دیگه اش می خواستم..رفتم انگلیس..تحصیلاتمو تموم کردم..با موفقیت..تا ده سال دیگه ام 

برای خودم برنامه چیده بودم..مطمئن بودم که کی روی حرفم حرفی نمیزنه...تو رو همون دختر بچه ی

موطلایی شیطونی تصور می کردم که دل و دین بابا رو برده بود..نمی دونستم پیش خودشون 

چه فکری کرده بودن..من باید با یه بچه زندگی می کردم؟!..نا خود آگاه از تو منتفر شدم..

برگشتم...توی برخورد اول جا خوردم..نمی دونستم اینقدر خانوم و باوقار شده باشی..با این وجود..

چیزی از تنفرم کم نمی شد..

از این ازدواج..از این اجبار بدم می اومد..رادمهر همه ی برنامه هاش و خودش پیش برده..هیچ وقت

قبول نمی کرد چنین ازدواجی رو..چقدر بی داد راه انداخــتم..با بد شدن حال مامان..رضایت دادم..

سالها ازش دور بودم..باید به خاطر اون این اجبار رو می پذیرفتم..چشمام و که باز کردم اسمت توی

شناسنامه ام بود..شروع شد..سردی های من..شیطنت های تو..دعوا هامون..کل کل هامون..قهر

کردنامون.

از سفر شمال به بعد..حس کردم..دوست داشتم حرصت و در بیارم..اما نمی خواستم کسی غیر از

خودم بهت نگاه کنه..باهات بخنده..روانی می شدم...اعصابم خورد میشد..خودمم دردم و نمی 

دونستم..رابطه ات که با فرداد بیشتر شد..حسم و فهمیدم..می خواستمت..با تموم وجودم..

چشمم و بسته بودم..روی همه چیت..امـا رابطه ات که بیشتر شد..فهمیدم دردم چیه..

چاقو خوردنم..نگرانی های تو..همه و همه برام شیرین بود..لذت می بردم..امـا رابطه ات با فرداد 

شیرینی رو برام به تلخی تبدیل کرد.مرگ عمو..اشک های تو..ضجه هات..پژمرده شدنت..

زندگی رو برام زهر می کرد..هر کاری می کردم تا خنده روی لبات بیاد..اشکایی که میرختی..

خواب و خوراک و ازم می گرفتن..با تیپ جدیدت..موهای رنگ شده ات..غافلگیرم کردی..بهت افتخار

کردم..اون همه غذای خوشمزه ای که پختی..اون همه تعریف..باورم شده بود اگه خودت بخوای می 

تونی لیدی وار رفتار کنی..دوست داشتم..شیطنت هات و..اخمات و..کل کل هات و..دعوا کردنت..

مغرور بودنت..تو نیمه ی من بودی..خودم نمی دونستم..تمام درد کشیدنات...رو حس می کردم..

انگار که خودم درد می کشم..دلپذیر..من اولین بارمه..که دارم علاقه ام و ابراز می کنم..

مثله خیلی های دیگه راه و رسمش و بلد نیستم..سوسول بازی بلد نیستم..فقط...میخوام بهت 

بگم..که خیلی می خوامت..تموم زندگی می..زندگی رو برام دِل پذیر کردی..حالم و عوض کردی..

تنها عشقم توی زندگی هستی..اگه باهام بمونی..بهشتی برات میسازم بیا وببین...کافیه فقط

بگی من و می خوای.

با ذوق به حرفاش گوش می دادم...من که از خدام بود..خدایا شکرت که رادمهر دوسم داره...

من: من نمی دونم چی بگــم..رادمهر ..منم تو رو دوست دارم...می خوامــت..تو بودی که حالم و 

دگرگون کردی..درسته اولش نمی خواستمت..امـآ من مدتهاست که دوست دارم..رادمهر تو تنها

مرد من هستی..هیچ وقت مهربونی هات وفراموش نمی کنـم..تو خیلی خوبی...خیلی خوب..

تو از سرمم زیادی..من لیاقتــ..

رادمهر توی حرفم پرید...لبخندی از سر عشق و علاقه بهم زد و آورم گفت: نزن این حرف و..

عزیزم..تو زندگی من و دگرگون کردی...گرمی بخش این خونـه تو یی..نفـس من..نفس رادمهر..تویی

میخوام بدونی که تو نباشی..رادمهری هم نیست...منم که باید لایقت باشم..میدونم خیلیا خاطرت و 

می خوان..و خدا رو شکر..که من و انتخا ب کردی..نمی دونم خدا جواب کدوم کار خوبم و داد که تو 

رو بهم بخشید...

پراز مهر و علاقه بودم...

لبریز از عشق بودم....

رادمهر اومد جلو..

به هم خیره شدیم..

خواستن تو چشماش بیداد می کرد..

توی چشمای منم..

اون دیگه مرد من بود..

مال من بود...

نه فریان و نه کسی دیگه می تونست ازم بگیرتش..

این مرد مغرور تمام زندگیم بود..

نیمه ی گمشده ام بود..

دستش دور کمرم حلقه شد..و دست منم دور گردنش...

سرش و آورد جلو..

خم شد روی صورتم..

چشمام و بستم وحسش کردم..

حس کردم بوسه هاش و...

زندگی رو..عشق رو..این حال خوب رو..

با عشق هم و می بوسیدیم..

بوسه هایی که حلال بود..بوسه هایی که خدا نظاره گر بود..لبخند خدا رو میشد حس کرد..

خودش این علاقه رو توی وجودمون کاشته بود..این حس رو...

تک تک بوسه هاش بوی علاقه می داد...

من و به خودش فشرد..

بدون اینکه از بوسه ها دست بکشه همینطوری من وبالا برد..

وارد شد به اتاقی که ..جایگاه اصلی مون بود..

با احتیاط من و گذاشت روی تخت..

روی صورتم خم شد...

بوسه ی کوتاهی روی پیشونیم نشوند و گفت: عشق من،اجازه می دی؟! که مردت بشم؟! که 

همسرم بشی؟! زندگیم بشی؟!

لبخندی زدم..

فهمید..

خواستن و از توی چشماش می خوندم..

خواستن توی چشمام بیداد می کرد..

دستم به سمت گره ی کراواتش رفت و.....

اون شب پرشدم از زندگی..

با رادمهر ی که اینقدر مرد بود..که اینقدر ملاحظه ام و کرد..مثله یک شیء باارزش باهام رفتار کرد..

مهربون بود..

تک تک ثانیه هاش پر بود از نجواهای عاشقانه اش..

شب یکی شدنمون پر بود از شور..

حالی که تغیر کرده بود..عوض شده بود..

به چشمای مغروری که پراز خواستن بود..

یه زن چی میخواست جز مهر و محبت..

جز عشقی که از عشقش می گرفت...

باور کردم..

صلاح خدا رو..من رادمهر رو نمی خواستم..

امـا خدا چنان مهرما رو توی دلم هم گذاشت..که مطمئن بودم پیوندمون جدا نشدنی بود..

صبح که بیدار شدم از خواب..از دردی که توی دلم پیچید جیغی کشیدم..

رادمهربا نگرانی بیدار شد..بادیدن حال وروزم لعنتی به خودش فرستاد..

نمیذاشت تکون بخورم از روی تخت..

کلی مواد مقوی به خوردم داد...

لقمه می گرفت و می گذاشت دهنم..

بعد با کمکش رفتم حموم و دوش گرفتم..

بدنم کوفته بود..

رادمهر شرمنده نگام میکرد...

بهش گفتم که من خودمم خواستمش..این اتفاق دیر یا زود باید می افتاد..

من زیادی نازک نارنجی بودم..امـا خداشاهده چقدر رادمهر مراعاتم کرد..

چقدر هوام و داشت..

کارهاش از روی هول و نگرانی بود..

چقدر این نگرانی برام شیرین بود..

آخرشم تاب نیاورد و من و برد دکتر زنان..

دکتره از خجالت کشیدنم فهمید قضیه از چه قراره..

میگفت شوهرت خیلی دوست داشته ..که اینقدر خوب باهات برخورد کرده..

که اینقدر احتیاط کرده...

برای تقویتم قرص نوشت..

و بارادمهر به سمت جیگرکی رفتیم..

معده ام دیگه جا نداشت..ولی رادمهر قبول نمی کرد..هی میگفت آقا بیست سیخ دیگه..آقا چهل تا دیگه..

اینقدر هم باهم خندیدیم و شوخی کردیم که نفهمیدم کی شب شد..

هنوز دلم درد می کرد..وباز هم نگرانی رادمهر تمومی نداشت..

دانشگاهم تموم شده بود و خیالم از این بابت راحت بود...

واسه بیمارستان هم که با پارتی کلفتی که داشتم دیگه همه چی حل بود..

زندگی روی خوشش و بهمون نشون داده بود..

راحیل و زن عمو و مامان از زیر زبونم کشیده بودن که چی بینمون اتفاق افتاده...

چقدرم خجالت کشیده بودم..

زن عمو از همون پشت تلفن کِل بلندی کشید و کلی قربون صدقه ام رفت ..میگفت می دونستم 

که همچین روزی میرسه.

شیش ماه بود که از ابراز علاقه امون می گذشت..

زندگیمون سرشار از عشق بود..

محبت ..مهربونی..

درسته که گاهی باهم کل کل و بحث می کردیم..امـا هیچی از علاقه امون کم نمی کرد..

رادمهر به تموم قول هاش عمل کرده بود...بهترین زندگی را برام ساخته بود..

چیزی تا دکتر شدنم نمونده بود..

البته رادمهر خیلی اوقات "خانوم دکتر" صدام می کرد..

تو این مدت بیشتر هم و شناختیم و با اخلاق های هم آشنا شدیم..

همیشه خدارو شکر می کردم..

گاهی از گوشه و کنار..توی فامیلا ..دانشگاه و بیمارستان..

از علاقه ی من و رادمهر..

انگار همه انتظار طلاقمون و داشتن..

دستی رو شکمم کشیدم..

و خوشحال شدم از وجود این کوچولوی ناخواسته..

سه ماه و نیمش بود و ماهم بی خبر از بودنش...

هنوز یادم نمیره وقتی خبر وجودش و به رادمهر دادم...

اولش که باور نمی کرد..

چه داد و قالی راه انداخت...

از خوشی کل جهان و خبر دار کرد و سور بزرگی داد...

خوشحالی عمو و زن عمو که وصف نشدنی بود..

مامان هم مدام اشک شوق می ریخت..

پسر راحیل پرهام دو ماهش بود..

میگفت قدم پرهام خیر بوده ..

دلناز و رادین از علاقه اشون به هم گفته بودند..

وقرار بود به همین زودی مراسم خواستگاری برگزار بشه..

شادی و سهراب هم نامزد کرده بودند..

حس می کردم چاق شدم..

زن عمو که یه پاش اینجا بود یه پاش خونـه..

نمیذاشتن دست به سیاه و سفید بزنم...

رادمهر ام دیگه بدتر..

حتی اجازه نمیداد یک کیلو سیب زمینی رو بلند کنـم..

هرچیزی که هوس می کردم به ثانیه نرسیده برام آمـاده بود..

گاهی دیگه کلافه میشدم..

یه بار ظرف میوه رو بلند کردم که ببرم بالا...

حواسم پرش شد و پام پیچ خورد..

رادمهر وحشت زده خودش و بهم رسوند و در آغوشم گرفت..

اگه نمی رسید نمی دونم چه بلایی سرم می اومد...

زمان کمتری رو سعی می کرد سر کار باشه..

منم که هی می خوردم و میخوابیدم و گاهی درس می خوندم...

رادمهر هر شب عادت داشت با دختر کوچولومون پدر و دختری حرف بزنه..

کلی قربون صدقه ش می رفت..

گاهی کار به حسودی کردن من می رسید که سفت در آغوشم می گرفت و می گفت چون مادر این 

بچه تویی برام ارزش داره و دوسش دارم..تو نباشی بچه می خوام چیکار..

منم کلی براش ناز می کردم و البته اون خریدار بود..

وقتی بیرون بود چند باری زنگ میزد و حالم و میپرسید..گاهی کلافه ام می کرد..

زنگ در که خورد قلبم شروع به تپش کرد..خودش بود..

صدای قلبم را می شنوی؟!

هنوز هم بعد از این سالهــا..

با صدای زنگت ..تند تر میزند!!!

***

دانـای کـل

این دفعه دلپذیر اشتباه کرده بود..برای اولین بار ..

چون رادمهری پشت در نبود..

وارد خانه شد..

در راپشت سرش بست و با همان کلیدی که به در وصل بود در را قفل کرد.

چقدر راحت وارد شده بود..

باید به اهدافش میرسید..اول قصد داشت که او رابدزدد..امـا تصمیمش عوض شد..جه جایی بهتر از

خانه ی خود رادمهر..

چشمش به دلپذیر خورد..

تنها عشق زندگی اش...

دلپذیر با دیدنش کـپ کرد..

رنگش پرید..

دستش را روی شکمش گذاشت..

بچه ی رادمهر در بطن او چه می کرد؟!

مگر این دختر برای خودش نبود؟!

مگر عشقش نبود؟!

چرا همیشه همه ی بهترین ها برای رادمهر بود؟!

مگر چیزی کم از رادمهر داشت..

اری..او یک جو مردانگی نداشت..

نداشت..

دلپذیر ترسیده گفت: فـ..فــرداد....

فرداد با لبخند مشمئز کننده ای رفت جلو و خیره به دلپذیر گفت: جــانم عشقم..بگو فرداد..بازم بگو..

می خوام اسمم و هی صدا کنی..

دلپذیر بلند شد..

قدمی به عقب برداشت..

خودش به درک..باید از آن بچه ای که هفته ی دیگر چهار ماهش میشد مراقبت می کرد..

فرداد با همان لبخند رفت جلو..

بازوی دلپذیر را سفت چسبید و گفت: چیــه؟! چرا فرار می کنـی؟! ادم از کسی که دوسش داره فرار

نمی کنـه..نه؟!

دلپذیر جیغی کشید و با بغض گفت: ولــم کـــن...لعنتی..اگـه رادمهــر بفهمـه ....زنده ات نمی ذاره..

فراد قهقه ی بلندی زد: رادمهــر...رادمهر...رادمهــر ..کم اسم اون عوضی رو بیـــار..حالم ازش بهم 

می خوره..تو دیگـه چــرا خامش شدی؟!

دلپذیر با گریه گفت: تو یه عوضی آشغــالی..تو به گرد پای رادمهر ام نمی رسی ...کثافت از خونه ی 

من برو بیــرون!!!!

چه شانس بدی..

گلاب را فرستاده بود مرخصی..

رادمهر نمی دانست..

پیرزن بنده خدا احتیاج داشت به استراحت..

قیافه ی مهربان فرداد وحشتناک شده بود..

فرداد دلپذیر را محکم در آغوش گرفت...

دلپذیر تقلا می کرد..

رادمهــر کجایی...

سرش را به سمت گردن او برد...

میخواست بوسه بزند..

دلپذیر از دستش فرار کرد..

چه چموش بود این عشقش...

در باز شد..

فریان داخل شد..

دلپذیر مدام اشک می ریخت..

در دلش از خدا می خواست که نجات پیدا کند..

رادمهر کجـا بود..

فریان آمد جلو..

موهای دلپذیر را محکم کشید و گفت: دختره ی وحشی..چیکارش کردی که اینقدر خامت شده؟!..

خواستی با یه بچه به خودت وابسته اش کنـی؟!

دلپذیر نالید: رادمهــر...

فرداد مرموز گفت: آقای دکتر اتاق عملن..یه بچه کوچولو قلبش مشکل داشت و رادمهر داره عملش 

می کنه..چه دلسوز ام هست..بدون هیچ پـولی....آخــی..برگرده ببینه دلپذیر خانومش دیگه نیست..

مرده..بچه اش سقط شده..زندگیش بر باد رفته چه حالی میشه؟! فریان تو بگو؟!

فریان وحشیانه به طرف دلپذیر رفت و لگد محکمی به شکمش زد..

دلپذیر جیغی کشید..

دردی در تمام بدنش پیچید..بچه اش..

فریــان: دیگــی که برای من نجوشــه می خوام سر سگ توش بجـوشه..حالا که رادمهر مال من 

نیست..نمی ذارم مال کسی دیگه باشه..نمی ذارم..فرداد زود باششش...رادمهر نیاد یه وقت!

فرداد به طرف دلپذیر رفت که بی حال روی مبل افتاده بود..

با خشم گفت: ضرر کردی...به ضررت تموم شد..دوست دارم..ولی حیف ..حیف که چموشی..حیف 

که دوسم نداری..همشم به خاطر اون کثافته..هیچ وقت به من اجازه ی نمایش نداد..خودش رو صحنه 

بود..حالا که زن و بچه اش مردن..ببینم می خواد چیکار کنه..اگه بامن می موندی..بهترین زندگی رو 

داشتی..حیف که نخواستی...

بعد چـاقوی ضامن دار را از جیبش در آورد..

به طرف دلپذیر رفت..

خیره در چشمان سبز رنگش شد..

دوسش داشت..امـآ مال او نبود..

در یک حرکت چاقو را درشکمش فــرو برد...

صدای جیغ بلند دلپذیر کل خانه را فرا گرفــت.

دلپذیر: خــــــــــدااااااااااا

فرداد و فریان فورا" فرار کردند..

در را بستند و خود را گم گور کردند..حالا خیالشان راحــت بود! انتقام گرفته بودند.

دلپذیر نیمه جان روی مبل افتاده بود..

خونریزی شدیدی داشت..

همه جا خونی شده بود..

رنگش پریده بود..

دلش آتش گرفت برای بچه ای که مرده بود...

داشت از درد می مرد..

میخواست بچه اش بماند..

امـا نماند..رفــت..

رادمهر چرا دیر آمده بود...

کاش در این ثانیه های آخر می دیدش...

قلبش برای او بی قراری می کرد..

دریا خانم نگران بود..

نگران دلپذیر..

دلشوره داشت

انگار قرار بود اتفاق بدی بیفتد..

فورا لباس پوشید..

سوپی را که درست کرده بود با خود برد و ماشین را روشن کرد..

در را با کلید باز کرد..

دلپذیر نباید خود را به زحمت می انداخت...

وارد که شد از دیدن در چهار تاق باز وحشت کرد..

این در همیشه بسته بود..

وارد شد..

دلپذیر را صدا زد...

پس کجا بود ؟!

جلوتر که رفت..با دیدن دلپذیر که غرق خـون بود..ظرف سوپ از دستش افتاد و با صدای بلندی شکست...

جلو رفت..

جیغی کشید..

دریا: یا حســـین...یا زهــرا...دلپذیــــر...چـــت شــده..بچـه..وای...بچـه.. ر ادمهر ..کدوم گوری هستی..

یا امام زمـان..خودت این دختر رو نگـه دار..

به سمت تلفن رفت..رادمهر را گرفت..خاموش بود..

زنگ زد به حسام و روزبه...

رادین هم فورا خبر دار شد...چون دلناز هم پیش اود بود او هم با خبر شد..

دلناز بی حال افتاد..

رادین هول شده بود..

روزبه به دنبال حسام خان رفت...

ماشین را روشن کردو با سرعت راه افتادند ...

خدا نکند گیتی بفهمد...

دوباره رادمهر را گرفت در کمال تعجب گوشی را برداشت...با شادی جواب مادرش را داد که دریا خانوم

برای اولین بار سرش داد کشید و با گریه و زاری گفت: رادمهـر..کدوم گوری هستــی...رادمهر بیا 

که بد بخت شدیم....بیا که زنت داره از دست می ره..

رادمهر با وحشت میان حرف دریا خانم پرید و گفت: چی می گید مامان؟! باری دلپذیر اتفاقی 

افتاده؟! دارم می میرم.

دریا خانوم با گریه گفت: اومدم براش سوپ بیارم..دل نگرون بودم...دیدم غرق خونــه..رادمهر دلپذیرت

داره از دست میره...رادمهر مامان تو رو خدا بیا...داره خون از دست می ده...بیا تا بلایی سرش 

نیومده..

دریا خانوم تا خوات خداحافظی کن صدای بوق در گوشی پیچید..

پسر پیچاره اش..

چه حالی داشت..

فورا دلپذیر را در آغوش گرفت..با هق هق..قربان صداقه اش می رفت...

دلپذیر ناله کرد...

رادمهر گوشی از دستش افتاد...

دلپذیرش؟! دلپذیر او؟!

مادر بچه ی چهار ماهه اش؟! 

غرق خون بود...

واویلا...

واویــلا...

بدبخت شد..بیچاره شد...

با خشم لباس اتاق عمل را کند..

با دو به سمت ماشین رفت..

مگر باورش میشد..عشقش..همسرش..زندگیش غرق خون باشد...

صدای ترمز ماشینش کوچه را در بر گرفت..

دوان دوان به سمت خانه دوید..

حسام خان..روزبه..رادین...و در یا خانم همه آمده بودند

مطمئن بود کار آن فرداد لعنتی اس..باید تکه تکه اش می کرد..

چرا خوشی به آن ها نمی آمد..؟!

خبر مرگ عمو احسان..اوضاع دلپذیر..چاقو خوردن خودش..و حال..

درحال را با شدت باز کرد...

کسی جرات نمی کرد به اوژانس زنگ بزند..

تا وقتی خودش بود.

تا وقتی رادمهر بود..

تمام این اتفاقات در کمتر از نیم ساعت افتاده بود..

دریا خانم از شدت گریه به خود می لرزید..

دلناز سرش را روی سینه ی دلپذیر گذاشته بود..و با اون حرف میزد..

دلپذیر را که در آن وضع دید قلبش گرفت..

نزدیکش که شد..طاقت نیاورد..با در ماندگی روی زمین افتاد..

زنش بود..زندگیش..عشقش..

اما الان وقت این چیزها نبود...عشقش الان داشت جـان می داد..

فورا اورا بلند کرد...در آغوشش فشرد و فورا به سمت ماشین راه افتاد.

****

پنج ساعت در اتاق عمل بود..

چشمش به در خشک شده بود..

قدم های تند و عصبیش را همه حس می کردند..

دریاخانوم با گریه و زاری قران می خواند..

گیتی خانم هق هق می کرد..دلناز زیر سرم بود..

انگار خوشی به آنها نیامده بود..همین چند ماه پیش بود که احسان به اتاق عمل رفته بود..

امـا الان وضع آشفته تر بود..

یکی از بیمارستان های خصوصی تهران بود..مانند طپش ..بهترین بود.

دوستان رادمهر برخی شان آنجا بودند..

رادمهر آشفته بود..

دستش باند پیچی شده بود..

تاب نیاورده بود و مشت محکمی به دیوار کوبیده بود..

عصبانی بود..خشمگین بود...نگران بود..

کسی مگر می توانست آرامش کند این مرد مغرور را؟!

سر همه داد کشیده بود...

آن رادمهر مغرور و منطقی سرهمه ی پرسنل داد کشیده بود...

که اگر بلایی سرزنش بیاید..یک مو از سرش کم شود..کل این بیمارستان و پرسنلش را به آتش خواهد

کشید..

کلافگی..نگرانی از سر و صورتش می بارید..

لباسهایش نامرتب بود و به خون آغشته شده بود..

یکی از دکتر ها اطلاع داد بچه ی مرده را از بطنش خارج کرده بودند..

طاقت نیاورد این مرد محکم..

سرخورد کنار در اتاق عمل..

سرش را روی پاهایش گذاشت...

دقایقی بعد صدای گریه های بلند و مردانه اش پیچید

جگرش آتش گرفته بود...

برای زنش...بچه ای که هرشب با عشق با او سخن می گفت..

آنچنان با درد گریه می کرد..که دل همه برایش خون شده بود...

همه گریه می کردند..

حتی حسام خان...

حتی پرستار ها..

هر کسی که می آمد و می رفت..

می شناختن این دکتر جنتلمن زیادی مشهور از انگلیس آمــده را..همه می شناختنش...

آوازه اش همه جا پیچیده بود...

چه بلایی سرش آمده بود..که این چنین داغان بود؟

ای وای وقتی که یک مرد گریه کند

یعنی سیگار هم دیگر دردی از او دوا نمی کنــد..

گریه هایش سوز داشت..

دریا خانوم: بمیـرم برای پسرم...بمیرم برای گریه هات مادر..نبینم این روزا رو..بمیرم برای دلت..برای

عشقت..برای دل خون شده ات مامان..

کسی باورش نمیشد رادمهر با این همه غرور گریه کــند..

انگار با این گریه های مردانه ارج و قرپش خیلی بالا رفته بود..

همه درکش می کردند...

عاشق بود...

جان میداد پش آن در اتاق عمــل.

گیتی خانوم: ای خدا ! کی این دختر میخواد رنگ خوشبختی رو ببینه..لعنت بهتون..به زمین گرم 

بشینن ...اونایی که چشم دیدن این بچه ها رو ندارین..چشم دیدن زندگی خوبش و ندارین..

رادین اشکایش را پاک می کرد..

برادر بزرگش داشت گریه می کرد..

مگر چقدر دلپذیر را دوست داشت؟!

حسام خان به سمت رادمهر رفت..

کنارش نشست..شانه های مردانه اش را در بر گرفت و او را به آغوش کشید.

رادمهر با صدای خش دار پراز بغض نالید: بـابــا..چی از جونـم میخوان؟!..چی از جون زندگیم میخوان؟!

کیه که راحتم نمی ذاره؟! آسایش و ازم گـرفته؟! زندگی من معلقه..رو هواست...بابا..زندگی من اون 

توه...بچم و کشتن..بچه ای که داشت چهار ماهه میشد..جون گرفته بود..

و گریه امانش نداد...

چه دل پری داشت این مرد..

حسام خان محکم پسرش را به خود فشرد..

اصلا کلمه ای بود که منتاسب حال او باشد..

خراب تر از این حرف ها بود..

خودش هم بیصدا برای دختر قشنگش اشک میریخت.

بد خواه زیاد داشتند..قبول داشت..

کسی طاقت خوشی شان را نداشت..

ساعاتی بعد عمل به اتمام رسید ..دکتر مرشدی از بهترین جراحان که از استادان رادمهر در انگلیس پ

بود خسته از در اتاق بیرون آمد...

فقط و فقط به خواست رادمهر این عمل را انجام داده بود..دانشجوی محبوبش..

رادمهر فورا از جا پاشد و با نگرانی پرسید: چی شد دکتر؟!

دکتر دستش را روی شانه ی رادمهر گذاشت لبخند خسته ای زد و گفت: خطر رفع شده پسرم..

همسر مقاومی داری..فقط برای بچت متاسفم..انگار خدا به حال توی عاشق رحم کرد..چون

اگه چاقو چند سانت این ور تر میخورد خطر فوت برای همسرت هم وجود داشت..ببخشید که اینقدر

صریح گفتم..چون خودت دکتری..خوشبحال زنت..که همچین عاشق دلخسته ای مثل تو داره..

خدابرای هم نگه تون داره..

صدای نفس راحتی را که رادمهر کشید را همه شنیدند..خدا رو شکر دلپذیرش سالم بود..

با حسام خان تماس گرفتند...

فرداد را پیدا کرده بودند..با یکی از دوستان قدیمی اش که پلیس بود تماس گرفت..و با عجله از 

بیمارستان خارج شد..

***

لبخندی زد و ازدوستش تشکر کرد..فرداد و فریان را دستگیر کرده بودند..به جرم تهدید و چاقو کشی..

قصد داشتند از شهر خارج شوند که حسام خان زود به فکر افتاده بود و اقدام کرده بود...

با دیدن فرداد کشیده ی محکمی در گوشش نواخت..این پسرک زندگی پسرش را داشت متلاشی 

میکرد..چیزی نگفت..چون لیاقت نداشت..فریان با نفرت به حسام خان خیره شده بود...جرایم زیادی 

داشتند..خودش خوب می دانست..قطعا زمان زیادی را باید در زندان می ماندند.

به سمت بیمارستان راه افتاد..خبر بهوش آمدن دلپذیر را که شنیده بود..خداراشکر کرد..

***

ابراز دلتنگی شان تمامی نداشت..حق داشتند ..تا نزدیک مرگ رفته بود و بازگشته بود..

به قول دکتر مرشدی خدا به قلب عاشق رادمهر رحم کرده بود وگرنه...

آخرین نفر رادمهر وارد شد..

چه اوضاعی داشت..چشمانش دو کاسه خون شده بودند..لباس هایش خونی بودند..شلوارش خاکی 

بود..

آیا اوضاعش می توانست بهتر از این هم باشد؟

به سمت دلپذیرش رفت..

کنار تختش نشست و بوسه ای روی پیشانیش نشاند.

رادمهر: زندگی من حالش خوبـه؟!

دلپذیر با صدای گرفته ای که انتظار نداشت گفت: خوبـم.

رادمهر: جایت درد نمی کنـه؟!

دلپذیر با بغض دستش را روی شکمش گذاشت و گفت: رادمهر،جاش خالیـه..دیگه نیستش.

چشمان رادمهر رنگی از غم گرفت و گفت: غصه نخور قشنگـم،میدونی اگه نبودی رادمهر چه بلایی

سرش می اومد؟! نیست و نابود میشد؟! 

بعد با لحن متفاوتی که پراز شیطنت بود گفت: دلــت بچـه می خواد؟! خودم درخدمتـتم خانومم،اصلا

نگران اونـش نباش !

دلپذیر خنده ی آرامی کرد که رادمهر با عشق گفت: فدای خنده هات.

دلپذیر سرش را پایین انداخت : چقده تو پرویی آقاهه...اصلا بچه بی بچـه...

رادمهر: نخیــرم..خودت خواستی دیگه باید جورش و بکشـی عزیزم.

و هردو خندیدند و ندانستند که کسانی که پشت در اند از این خنده ها زندگی شان را می گیرند.

دلپذیر وقتی نگاهش به دست رادمهر افتاد گفت: رادمهـر.دستت چی شده؟! دعوا کردی؟!

رادمهر: چیزی نیست خانومم.

دلپذیر: رادمهر بگو!

رادمهر سرش را به زیر انداخت و با یاد آوری ان ساعات لعنتی گفت: یه مشت زدم به دیوار!

دلپذیر فهمید..می شناختش..برای هیچکس جز او از کوره در نمی رفت..هیچ کس..

دلپذیر حالش بهتر و بهتر میشد..درد سختی بود..امـا با خوبی های رادمهر فراموش میشد..

همین که یک شوهر چون او داشت بسش نبود؟!

***

شش ماه بعد

دلپذیر

سال داشت تحویل میشد و رادمهر هنوز توی حموم بود..سرش شلوغ بود..محکم به در کوبیدم و گفتم: به خدا اگه سال تحویل شه من می دونم و تو ها گفته باشم!

صدای خندونش اومد: چشم خانومم...من یه نیم ساعت دیگه بیرونم..

با حرص گفتم: رادمهـــــر!!!

رادمهر: جانم؟! چی می خوای..؟!

بعد قهقه ی بلندی زد..

ست لباس های سفید و سورمه ای رو براش گذاشتم روی تخت و کنار سفره نشستم..

پنج دقیقه کمتر مونده بود.

بوی خوشی توی بینیم پیچید..

رادمهر تند تند از پله ها پایین اومد...

ای من به قربونت برم..

آیه الکرسی ای براش خوندم و فوت کردم.

رادمهر: ببین خانومم چه کرده!

من: نمک نریز..دیر اومده واسه ما بلبل زبونی ام میکنه آقا!

رادمهر دستش و دورم حلقه کرد و بوسه ای روی گونم نشوند و گفت: این آقا قربون خانومش هم میره و بابت تاخیرش عذر خواهی ام می کنه..افتــاد؟!

دوتامون به خنده افتادیم..

دقایقی بعد تلویزیون شروع کرد به خوندن دعای تحویل سال و من و رادمهر همصدا شدیم باهاش

یا مقلب القلوب و الابصار

ی دگرگون کننده ی قلب ها و چشم ها

یا مدبر اللیل و النهار

ای گرداننده و تنظیم کننده ی روزها و شبها 

لبخندی به هم زدیم و دو جمله ی پایانی رو با عشق خوندیم.

یا محول الحول و الاحوال

ای تغییر دهنده ی حال انسان و طبیعت

حول حالنا الی احسن الحال

حال ما را به بهترین حال دگرگون فرما

با صدای توپ سال تحویل رادمهر به طرفم اومد و بوسه ای مهمونم کرد و منم به گرمی جوابش و دادم

رادمهر: سال نو مبارک خانومم.

من: سال نو توهم مبارک عزیزم..

رادمهر نگاه مهربونی بهم انداخت و گفت: آرزوی من توی دعای سال تحویل بود.. "ای تغییر دهنده ی 

حال انسان و طبیعت حال ما را به بهترین حال دگرگون فرما"...زندگیم و عوض کردی..

حالم و عوض کردی..حالم و خوب کردی..و از خدا خواستم که بهترین حال رو به ما ببخشه.

چقدر دعا با دل هامون هماهنگ بود..

دست بردم به زیر میزو برگه ی آزمایش و در آوردم..جلوی رادمهر گرفتم..رادمهر با تعجب نگاش کرد..

چند دقیقه بعد لباش به لبخندی باز شد و بوسه بارونم کرد: خدایا شکرت..دیگه هیچی ازت نمیخوام..ای جــان..بابا شدم...خدایا ممنونتم..وااای ..

با تعجب به حالاتش نگاه کردم

بعد اومد جلو و محکم بغلم کرد 

اخمی کردم و گفتم: رادمهر افــتاد !!!!

رادمهر : چی افتاد؟! توهم یادگرفتی از من هی دم به دقیقه می گی افتاد؟اره عزیزم؟!

من: عزیزم..بچمون و می گــم.

و دوتامون با صدای بلندی خندیدم..

چقدر شاد و سرخوش بود..

علاقه به بچه رو تو چشماش می خوندم..خدایا شکرت که بهمون لطف کردی..

رفت بالا و چند دقیقه بعد با گیتارش برگشت..با عشق تو ی چشمام زل زد.

من: اینطوری نگام نکن..خجالت می کشم

رادمهر: ای جـان ! 

لبخندی زدم..دستم و دور بازوش حلقه کردم و گفتم: مرد مغرورم..عاشقتم !

لباش به لبخند شیرینی باز شد و سر خوش گفت: چقدر امروز خبرای خوش میشنوم...

بعد دستشو روی شکمم گذاشت و گفت: بـابـایی..من عاشق مامانتـم..حتی بیشتر از خودش..دوتاتون و میپرستم..زندگیمین..این آهنگ رو هم برای تو می

خونم...که نفسمی..هم برای مامانت که عشقمـه..

بعد دستاش روی گیتار لغزیدندو آهنگ زندگی رو نواخت.

بی اعتمادم کن به همه ی دنیا اینکه با من باش

کنار من تنها.کنار من تنها.کنار من تنها

از اولین جملت فهمیده بودم زود عشق های قبل از تو سو تفاهم بود

اونقد میخوامت همه باهام بد شن.با حسرت هر روز از کنار ما رد شن.

حالم عوض میشه

حرف تو که باشه

اسم تو بارونه

عطر تو همراشه

اون گوشه از قلبم

که ماله هیچکس نیست

کی با تو آروم شد

اصلا مشخص نیست

بی اعتمادم کن به همه ی دنیا اینکه با من باش

کنار من تنها.کنار من تنها.کنار من تنها

از اولین جملت فهمیده بودم زود عشق های قبل از تو سو تفاهم بود

حالم عوض میشه

حرف تو که باشه

اسم تو بارونه

عطر توهمراشه

اون گوشه از قلبم

که ماله هیچکس نیست

کی با تو آروم شد

اصلا مشخص نیست

حالم عوض میشه.

حرف تو که باشه

اسم تو بارونه

عطر تو همراشه

اون گوشه ازقلبم

که ماله هیچکس نیست

کی با تو آروم شد

اصلا مشخص نیست

با تموم شدن آهنگ که با تموم وجود برامون خوند..روی صورتش خم شدم و بوسه ای روی لباش نشوندم.

من: رادمهر..همیشه باش..بمون پیشمون..من و بچه ات..هیچ وقت تنهامون نزار..

رادمهر خیره به چشمام نگاه کرد و گفت :من کنارتونم..و نمی ذارم آب تو دلتون تکون بخوره...قسم میخورم..دلپذیر..تو امروز بهترین هدیه ی دنیا رو بخشدی..با 

وجودت یک بار حالم و دگر گون کردی و حالا با اومدن این کوچولوی بابا..بازم حــالم عوض شد.

و دوتامون باهم به خنده افتادیم.

پایان 

نویسنده: delpazir_98i

روز: دوشنبه

ساعت: پنج و بیست و دو دقیقه ی بعد از ظهر

کلام آخر:خوب دوستان عزیزم،حالم عوض میشه با تموم ضعف ها و نواقصش ..با تموم خوبی ها و بدی

هاش تموم شد..کار اول بود و به طبع خالی از اشکال نبود..تشکر می کنـم از همه ی کسانی که 

تا آخر همراهم بودن..بهم دلگرمی دادند و تنهام نذاشتند..گاهی پست نمی ذاشتم و حرصتون 

و در می آوردم ..ببخشید اگه خیلی از جاها بهتون نچسبید..من تمام تلاشمو کردم..گروهی 

که درست کردم باز هستش...اگه جلد رمان و توی صفحه ی اول نذاشتم و ندیدینش حتما توی 

گروه میذارمش..خیلی با عجله درست شده البته...خوشحال میشم نظراتتون رو بدونم راجع به رمان

توی پروفم بذارید..معلوم نیست که رمان بعدیم کی باشه..ولی انشالله با یه کاری بهتر بر می گردم..

بازهم از کسانی که پای ثابت رمان بودند چه کاربر و چه مهمان تشکر می کنـم .... رمان که واسه 

دانلود رفتن توصیه کنید و دانلود کنیدها..بالاخره حقی هست که باید ادا بشه (امردیگه ای نیست؟!)

شوخی کردم!!!

خوب دیگه وقت رفتن رسیده..عاقا خوبی بدی دیدید حلال کنید..تارمان بعدی خدانگه دارتون..یاعلی

پایان 