www.negahdl.com

نگاه دانلود

با نگاهت آرامم کن | فاطمه تبریزیان کاربر انجمن نودهشتیا

به نام خدا 

من خسته دل به تو دلی زخمی میدهم 

به نیاز ترمیم روح تکه و پاره ام 

من رنگ شده در رنگرزی این دنیای فانی

زخم دلهایم را به دست مداد رنگی هایت می سپارم 

که هر روز مرا به رنگی در اوری و شادی کودکانه سر دهی 

که اگر تو ان باشی که من شناختم 

دلهره رنگ شدن ندارم .....

فصل اول 

با صدای مهماندار چشمانم و باز کردم و از پنجره نگاهی به اسمان دوختم 

-مسافرای عزیز ما الان در اسمان ایران هستیم لطفا کمربند های خود را محکم ببندید ..

با بی حوصلگی کمربندمو بستم و منتظر نشستن هواپیما شدم 

Laydi-

Yes-

Please get your head what we 're now in heaven, Iran-

(لطفا چیزی سرتون کنید ما الان در اسمان ایران هستیم )

Oh ... yes-

(اوه ..بله)

شالی رو که وقت سوار شدن به هواپیما تاشده روی پاهام گذاشته بودم گرفتم و سر کردم 

سوار تاکسی شدم و از راننده خواستم تا منو به هتل ... ببره 

-خانم رسیدیم 

از ماشین پیاده شدم ... پول راننده رو حساب کردم نگهبان هتل جلو امد و چمدونمو گرفت و راهنماییم کرد 

به سمت پذیرش رفتم 

-سلام

-بفرمایید خانم

-اتاق رزرو کرده بودم 

-لطفا شناسنامه و پاسپورتتون

پاسپورت و شناسنامه رو به طرفش گرفتم و نگاه اجمالی به سالن هتل انداختم 

-خانم رادمهر

-بله

-شما ایرانی هستین

باز این سوال مسخره شروع شد.. اصلا حوصله جواب دادن نداشتم 

-خیر!

نگاهی بهش انداختم داشت نگاهم میکرد ...شاید منتظر بود بیشتر توضیح بدم ولی مم حوصله نداشتم به کسی شجره نامه تحویل بدم .. نگاهش دیگه داشت عصبیم میکرد

-اقا اتاق من اماده نشد

نگاهش را به زیر انداخت و گفت 

-چرا ...سمایی خانم به اتاق 204 راهنمایی کن

مردی با اونیفرم مخصوص هتل چمدونمو گرفت و به طرف اسانسور رفت 

کارت و داخل کشیدم در اتاق باز شد ...مرد چمدونمو داخل اتاق گذاشت .. انعامی بهش دادم ..به محض بسته شدن در به طرف پنجره اتاق رفتم و نگاهمو به اسمان دود گرفته تهران دوختم ... پوزخندی زدم و زیر لب گفتم 

-این مردم چجوری تو این دود نفس میکشن 

پالتومو از تنم در اوردم .. شالمو از سرم برداشتم .. گیره موهامو باز کردم و اجازه دادم موهام یه نفسی بکشه ...

به نزدیک ایینه رفتم ...به موهای بلندم که حالا تا کمرم میرسید دستی کشیدم 

بغضم گرفته بود بعد از اون اتفاق چند بار خواستم موهامو کوتاه کنم اما ارسام نذاشت چقدر سر این موضوع باهاش جرو بحث کردم .. اخرشم اون پیروز شد 

به یاد ارسام لبخندی روی لبهام نشست .. همیشه بهم میگفت 

-انی من عاشق شونه زدن موهاتم .. ای کاش منم میتونستم موهامو مثل تو بلند کنم

روی تخت نشستم ... خیلی خسته بودم ولی باید با مامان تما میگرفتم و بهش خبر رسیدنمو میدادم 

تلفن برداشتم و از مردی که پاسخ گو بود خواستم شماره ای رو برام بگیره 

Bonjour-

(الو)

-سلام مامان 

-وای انی تویی عزیزم ... حالت خوبه راحت رسیدی .. مشکلی که پیش نیامد 

-هوووووف مامان .. بله خوبم ... چه مشکلی باید پیش بیاد 

-انی عزیزم اخه این سفر چی بود به کلت زد خب صبر میکردی سال اینده با هم می امدیم ایران 

-مامان فقط زنگ زدم تا بهتون خبر رسیدنو بدم .. الانم خسته ام میخوام استراحت کنم 

-انی قول بده که مواظب خودت باشی

چه چیز سختی مامان ازم میخواست .. نمیتونستم ادمی بودم که اگر قولی میدادم چه خودم چه به دیگران حتما بهش عمل میکردم حتی اگر به ضرر خودم تمام میشد ولی الان چجوری میتونم قولی بدم که خودم بهش اطمینانی ندارم 

-مامان بعدا باهات تماس میگیرم فعلا بای 

فوری تلفن قطع کردم .. خودمو روی تخت انداختم باید استراحت میکردم .. به ارامش احتیاج داشتم ..باید اعصابم اروم میشد تا بتونم تصمیم بگیرم 

با برخورد نور .. چشمامو باز کردم دتمو جلو چشمام گرفتم و غریدم 

-اههههههههههه...چه افتابی .. سوختم 

فوری از تخت پایین پریدم و پرده اتاق و کشیدم تا دیگه نور نیاد 

به ساعت نگاه کردم 11 بود با دست ضربه ای به پیشونیم زدم 

-ای وای چقدر خوابیدم از دیروز تا الان همش خوابم 

میخواستم زنگ بزنم بگم برام صبحانه بیارن ولی پشیمون شدم یک ساعت دیگه وقت ناهار بود ..به دستشویی رفتم و صورتمو شستم ..جلو ایینه ایستادم تازه متوجه شدم با شلوار بیرون خوابیدم یعنی اگر خونه بودم خودمو کشته بودم اخه من با این شلوارا خوابم نمیبرد و حتما باید یه چیز راحتی می پوشیدم ...

برس برداشتم و به موهام شونه زدم اول موهامو یه دور با کش بستم بعد کلیبسمو به موهام زدم به خودم تو ایینه نگاه انداختم و پوزخندی گوشه لبم جا گرفت 

-کو اون همه غرور و ادعا .. کو!؟؟

رنگ پوستم سفید بود به قول ارسام مثل برف ..گونه های کاملا برجسته .. چونه گرد و خوش فرم لبای کوچیک و قلوه ای سرخ ..بینی قلمی و کوچیک که هر کس میدید فکر میکرد عملیه ..چشای درشت و کشیده ای به رنگ خاکستری داشتم که مژه های بلند و پرپشتم بهش جلوه خاصی داده بود ... موهای به رنگ شب که الان به کمرم میرسید و لخت بود به قول مامان مثل ابریشم میموند 

ارمی همیشه میگفت 

-انی چهره تو دل برویی داری محاله مردی تو رو ببینه وبتونه چشم ازت برداره 

و با این حرف بلند میزد زیر خنده .. اما همیشه این حرفش با واکنش ارشام روبرو میشد 

دست از فکر و خیالات برداشتم .. پالتو مشکی خزدارمو با جین مشکی پوشیدم ..شال مشکیمم روی سرم انداختم .. بوت های پاشنه بلند 5 سانتی هم پام کردم 

بار دیگه به خودم تو ایینه نگاه انداختم .. مقداری از موهام روی صورتم ریخته بود .. موهامو داخل شال فرستادم اگه وقت دیگه ای بود یه بوس برای خودم میفرستادم .. ولی الان اصلا دوست نداشتم تو چشم باشم پس تمام موهامو داخل شال کردم و اجازه ندادم حتی یه خال ازش بیرون بیاد .. کیفمو برداشتم و از اتاق خارج شدم 

از هتل بیرون امدم و یه تاکسی گرفتم و ازش خواستم منو به رستوران ... ببره 

داخل رستوران که شدم محو فضای سنتی رستوران شدم ...حتی تو پاریس هم رستورانی به این زیبایی ندیده بودم 

روی یکی از تخت ها نشستم .. گارسون که پسر جونی بود بهم نزدیک شد

-خیلی خوش امدید چی میل دارید ؟

-شنیدم کوبیده های ایران معرکست

گارسون لبخندی زد و گفت 

-بله البته ... شماایرانی نیستین ؟

-خیر 

-ولی خیلی رون فارسی صحبت میکنید 

-میدونم 

انگار از حرفم یکه خورد .. اصلا دوست نداشتم زود با یه نفر خودمونی بشم 

-لطفا برای من یک پرس کوبیده بیارید 

-بله !برای دسر چی میل دارید ؟

- فقط سالاد 

-واییییییییی انی اگه بدونی اونجا معرکست .. وای کوبیده هاشو بگو 

-ارمی چرا مثل ندید بدیدا رفتار میکنی .. فکر نمیکردم بری تهران اینقدر متحول بشی 

-هووووووف .. انی خاک بر سرت ما داریم عمرمونو اینجا تلف میکنیم .. ایران یه چیز دیگست ..عالیه دختر 

-ارمی خواهش میکنم من حاضر نیستم به هیچ وجه از کشورم دست بکشم 

-اههههههههههه..شعار نده حالمو بد کردی ..پس چرا مثل مردم کشورت رفتار نمیکنی 

-چون دوست ندارم مرکز توجه دیگران باشم 

-انی عزیزم خیلی دوست دارم توام باهام بیایی ایران هم کشور ماست ...مثل اینکه یادت رفته 

-نه عزیزم یادم نرفته ولی من فعلا کارای مهم تری دارم .. حوصله سفر و این جور چیزا رو هم ندارم 

-برو بمیر 

-بفرمایید خانوم سفارشتون 

با صدای گارسون به خودم امدم و ازش تشکر کردم .. اولین قاشق و که به دهان گذاشتم ..اشک تو چشمام جمع شد ..ارمی خیلی کوبیده دوست داشت ..واقعا هم که خوشمزه بود 

بعد از خوردن غذا از صاحب رستوران خواستم تا برام یه اژانس بگیره تا به هتل برگردم 

تو اتاقم نشسته بودم و داشتم فکر میکردم که از کجا باید شروع کنم ... کارم خیلی سخت بود و من اصلا این شهر بی در و پیکر و نمیشناختم .. شناختم ازش یه شناخت سطحی بود اول باید یه ذره اینجا جامی افتادم ..

تو فکر بودم که تلفن اتاقم زنگ خورد 

-بله 

-خانوم رادمهر

-بفرمایید

-تو لابی هتل یه نفر با شما کار داره 

یه تای ابروم بالا پرید 

-الان میام 

فوری لباسمو عوض کردم و سوار اسانسور شدم ..یعنی کی باعام کار داشت .. کسی که خبر نداشت من به ایران امدم 

از اسانسور بیرون امدم به طرف پذیرش حرکت کردم که بپرسم اون شخصی که باهام کار داره کجاست اما از چیزی که دیدم جا خوردم 

لبخندی ناخوداگاه به روی لبم امد با صدای بلندی گفتم 

-علیرضــــــــــــــــــــ ـــــــــــا

علیرضا به سمتم برگشت چشم های شیطونشو بهم دوخت و نیشاشو تا اخر باز کرد فوری به سمتش دویدم و تا به خودش بیاد خودمو تو اغوشش انداختم محکم بغلش کرده بودم 

علیرضا با لحن خنده داری گفت 

-هی هی انی اینجا که پاریس نیست حیا داشته باش دختر 

از اغوشش بیرون امدم 

-معذرت میخوام اصلا حواسم نبود

-خب حال انی خانوم ما چطوره 

-من خوبم تو خوبی داداش جونم از کجا فهمیدی که من اینجام 

-میخوای همینجا بایستم تا برات توضیح بدم 

-ای وای نه بیا بریم تو لابی بشینیم 

دست علی رو گرفتم و هر دو به سمت لابی هتل رفتیم و به نگاه های مردی که تو قسمت پذیرش بود هم توجهی نکردم 

-خب زود باش بگو 

-ای وای مگه اینجا دادگاهه ... اول بگو یه چیز بیارن بخوریم گلوم خشک شد 

-علیرضا

سفارش قهوه و کیک دادم 

تا اوردن سفارشمون علی تا تونست چرت و پرت گفت

وقتی سفارشمونو اوردن فنجون قهوه رو گرفت و مقداری ازش خورد ..

-اوممممممم چه قهوه ای .. هر چند به پای قهوه هایی که انی جون درست میکنه نمیرسه 

-مزه نریز .. علی بگو دیگه از کجا فهمیدی من اینجام ..دیگه کی خبر داره 

-عرضم به حضورت که این ارسام خل دیونه 

-هووو درست صحبت کن 

-واه واه مثلا میخوای بگی روش تعصب داری

-فک کن یه درصد نداشته باشم 

-خب حالاداشتم میگفتم این ارسام گل گلاب که الهی خدا ازش نگذره

با اعتراض گفتم 

-علی

-ای کوفت و علی .. مرض و علی .. خب راست میگم دیگه پسره خل ساعت 3 صبح زنگ زده من بیچاره از خواب نازم بیدار کرده ...که چی .. این انی خانوم خل تر از خودش پاشده امده ایران اونم چی .. پنهونی

زیر لب غریدم 

-ای ادم دهن لق

-اوی به داداش من فحش نده 

-برو بابا دلم میخواد به هم سلولیم فحش بدم 

-حالا مثل یه دختر خوب وسایلتو جمع کن بریم خونه ما 

-علی مگه عمو اینا هم میدونن

-ههههههه خانوم باش عمو اینا که سهله عمه اینا هم میدونن .. این ارسام خان دیشب همه رو زا به راه کرده که چی قلش امده ایران و اگه یه تار مو ازش کم بشه هممونو بیچاره میکنه 

-الهی من فداش شم که همش به فکر منه 

-پس من چی انی؟

علی همچین با لحن مظلومی اینو گفت که به خنده افتادم 

-توام برام عزیزی مثل ارسام و ارشام 

بعد دستامو باز کردم و گفتم 

-اصلا بیا بغلم 

-حالا وسایلتو جمع کن بریم خونه .. اونجا قشنگ بغلت میکنم .. الان این خیر ندیده ها زنگ میزنن پلیس بیاد به جرم فحشا بگیرتمونا

-غلط کردن 

به اتاقم رفتم تا وسالمو که هنوز بازشون نکرده بودم جمع کنم 

-خب علی بذار تصویه کنم بریم 

علی اخمی کرد و با لحن جدی گفت 

-حساب کردم .. دفعه اخرت باشه وقتی با من میایی دست به جیب بشیا 

-اوه اوه غیرت .. باشه چشم 

علی چمدونمو گرفت و به سمت ماشینش رفت در اذرا کاربنیشو باز کرد و چمدونمو داخل گذاشت .. در جلو و باز کردم و نشستم از این سوسول بازیا خوشم نمی امد که پسر بیاد و در برای دختر باز کنه 

علی هم در و باز کرد و داخل ماشین جا گرفت .. ماشین جلو خونه عمو منصور نگه داشت .. از ماشین پیاده شدم و به سمت علی برگشتم 

-چرا ماشن نمیبری داخل 

-فضولی عشقم میکشه بیرون بذارم 

-بی ادب در و باز کن خسته شدم 

-واه واه مگه من نوکرتم .. خب خودت زنگ بزن 

یه پشت چشم براش اومدم و زنگ به صدا در اوردم 

-بله 

-جیران خانوم در باز کن که ابجیمو اوردم 

-وای اقا بفرمایید داخل 

یه نگاه خرکی به علی انداختم 

-بچه جون من خودم زبون دارم اینو تو مغز پوکت فرو کن 

در با صدای تیکی باز شد .. قبل از اینکه علی باز مسخره بازی در بیاره داخل رفتم .. داشتم نمای ساختمان رو نگاه میکردم از 8 سال پیش تا الان هیچ تغییری نکرده بود 

با صدای جیغ بلند زنی نگاه از ساختمان برداشتم 

-وای انی عزیزم .. خیلی خوش امدی

تا بیام متوجه موقعیت بشم تو بغل زن عمو راهله بودم دستامو دور کمرش حلقه کردم و سرمو روی سینه اش گذاشتم 

-زن عمو خیلی وقته ندیده بودمتون 

بوسه ای روی گونه اش گذاشتم .. زن عمو هم چپ و چپ بوسم میکرد 

-ای بابا خانوم ول کن دخترمو 

از بغل زن عمو بیرون امدم و به سمت عمو منصور دویدم خودمو پرت کردم تو بغلش 

-عمو .. عمو جون دلم براتون شده بود اندازه یه سوزن 

عمو ضربه ارومی به شونه هام زد و گفت 

-بشین پدر صلواتی .. اینقدر چاخان نکن .. تو اگه دلت برای عموت تنگ شده بود .. زودتر می امدی 

بوسه ای روی گونه ام کاشت 

-بیا بریم داخل دخترم که الان همه میان اینجا 

با این حرف عمو از حرکت ایستادم و تغریبا جیغ کشیدم 

-همههههههه؟؟؟؟؟؟؟؟؟ منظورتون از همه کیان ؟؟

زن عمو – منظورمون از همه عمه اینا هست دیگه 

-البته منظور مامان کل فامیل و دوست و اشنا

-علی رضا !!!!

-خب چیه مامان راست میگم دیگه ... از دیشب که این ارسام خیر ندید زنگ زده تلفن به دست شدین و دارین کل فامیل و خبر میکنین 

با این حرف علی اه از نهادم بلند شد .. مثلا من امده بودم تو ارامش باشم .. اعصابم داغون شده بود دستامو مشک کردم و چشمامو بستم و چند تا نفس عمیق کشیدم 

زن عمو فوری به طرفم امد 

-انی حالت خوب نیست ؟

چشمامو باز کردم و لبخند مصنوعی زدم 

-حالم خوبه زن عمو 

علی در حالی که چمدون به دست به داخل خونه میرفت گفت 

-مامان این دخترت زیادی لوسه ها .. اینقد بهش بها نده 

میخواستم به سمتش حمله ور بشم و دو تا کتک پدر و مادر دار بهش بزنم که صدای اخش بلند شد 

-اخ ... ای .. بابا ول کن گوشامو 

با دیدن قیافه علی من و زن عمو به خنده افتادیم 

-دیگه انی منو اذیت میکنی

-بابا من شکر خوردم ول کن .. کندیشون 

عمو با خنده گوشای علی رو ول کرد 

علی با اخم به سمتم برگشت 

-اصلا من غلط کردم امدم دنبالت .. هنوز نیامدی داری جا منو میگیری

به سمتش رفتم و هلش دادم به عقب و به طرف خونه به راه افتادم 

-برو بابا زود باش چمدونمو ببر به اتاقی که برام در نظر گرفتین 

-ای دختر چشم سفید تو قراره تو انباری بخوابی اتاق کجا بود 

با بی تفاوتی گفتم 

-اونجا که اتاق توئه داداشی

-ای وای زلزله کی گفته بود تو لال مونی گرفتی .. تو همون انی سزتق همیشگی هستی

*************

سه هفته بود که خونه عمو بودم .. تو این سه هفته با این که اصل حوصله نداشتم با علی کل تهران و گشتیم .. عمه اینا زیاد به خونه عمو می امدن چند بار هم ازم دعوت کردن که به خونشون برم ولی من در کمالادب دعوتشونو رد کردم اخه خونه عمو راحت تر بودم .. چون عمو خیلی شبیه بابا بود ..زن عمو هم یه جورایی مادرم حساب میشه .. اخه با علیرضا خواهر و برادر رضایی هستیم .. علیرضا خیلی سعی میکرد که با مسخره بازیاش منو بخندونه ولی من فقط میتونستم خنده های مصنوعی تحویلش بدم .. خودشم میفهمید که خنده هام مصنوعیه .. ارشام همیشه میگه 

وقتی میخندی چشتام میخنده ولی الان این چشم ها خیلی وقته سرد و بی روح شده 

-سلام عمو جون خوبین ؟

عمو سرشو از روی روزنامه بالا اورد و نگاه با محبتی بهم انداخت 

-سلام دختر گلم چه عجب خونه ای 

به طرفش رفتم و بوسه ارومی روی گونه عمو نشوندم .. روی مبل روبه روی عمو نشستم 

-خب راستش عمو جون براتون یه زحمتی داشتم 

-زحمت چیه عزیزم تو رحمتی .. بگو دخترم 

-عمو راستش دنبال یه دفتر برای محل کارم .....

عمو به میان کلامم پرید 

-یعنی میخوای ایران بمونی 

به چشم های مهربونش نگاه کردم ... لبخند کم جونی زدم 

-فعلا که میخوام بمونم البته ....

-عمو باز به میون حرفم پرید 

-خیلی خوشحالم .. خیلی .. تو نگران چیزی نباش بهترین و اوکازیون ترین دفتر و برات گیر میارم

-ممنون عمو جون 

-پس من برم با وکیلم نریمان صحبت کنم تا کارار و انجام بده 

عمو با گفتین این حرف از روی مبل بلند شد 

و به اتاقش رفت 

انگار همه چیز تو خواب و خیال بود ... همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد ... دو هفته گذشته بود تو این دو هفته من و فرناز ( دختر عمم) دنبال وسایل لازم برای دفتر بودیم .. دو هفته ای که برای من کسل کننده ترین روزها رو در بر داشت و برای فرناز شادی .. دو هفته ای که علیرضا رو ندیده بودم و عمو و زن عمو خونه نبودن و من خونه عمه مریم به سر میبردم 

داشتم قاب عکس رو روی میز می گذاشتم

-فرناز اتفاقی افتاده 

فرناز که در حال مرتب کردن قفسه ها بود

-نه چه اتفاقی؟

-اخه احساس می کنم اتفاقی افتاده ولی کسی نمی خواد من چیزی بفهمم

-وای انی تو دیگه شورشو در اوردی .. تو خیلی دنبال اتفاقی 

-فرناز غلی این چند روز کجاست حتی تلفنشم جوای نمیده .. من نگرانشم 

نگران نباش این علیرضا خاک بر سر همیشه همین جوریه یه سال پیش یهو بی خبر گذاشت و رفت شمال تلفنشم خاموش کرد اگه بدونی تا برگرده به کجاها که سر نزدیم .. دایی و زن دایی که رسما داشتن دیونه میشدن .. که خل پسرشون کدوم گوری رفته 

-فرناز مودب باش این چه طرز حرف زدنه ؟

-اوه اوه .. ایم سوری ... خانوم موبادی اداب ... انی باور کن بعضی موقع ها به سنت شک میکنم

-چرا ؟

-چون مثل بزرگا رفتار میکنی ..بیشتر از سنت

در حالی که از اتاق بیرون میرفتم .. دستمو پشت کمر فرناز گذاشتم و به بیرون هلش دادم 

-من از جلف بازی خوشم نمیاد 

در اتاق قفل کردم...کیف خودمو و فرناز برداشتم 

صدای جیغ جیغ فرناز بلند شد

-خاک تو سرت انی یعنی من جلفم 

-نه عزیزم تو فقط یکمی شیطونی

-حالا نیست که خودت خیلی ساکتی .. والا من نمیدونم چه مرگت شده این قدر خشک و عبوس و ساکت و گوشه گیر....

-کافیه دیگه اگه بهت چیزی نگم میخوای تا فردا یه بند فک بزنی ..بپر بریم 

وارد پارکینگ شدیم درماشین فرناز باز کردم 

-بیا دیگه فرنازی من خیل یخسته ام 

-منم شدم راننده شخصی خانوم 

خودمو روی صندلی پرتاب کردم و در و محکم بستم که صدای جیغ فرناز بلند شد 

-انی مگه ارث باباته که این جوری باهاش رفتار میکنی 

-فرنــــــــــــــــــــــ ـاز

با دادی که کشیدم فکشو بست 

ماشین و روشن کرد و از پارکینگ خارج شدیم .. با سرعت خیلی کمی داشتیم به طرف خونه عمه میرفتیم ... فرناز خیلی ساکت بود .. و این نشون میداد از دستم خیلی ناراحت شده بود ... دوست نداشتم کسی از دستم ناراحت باشه .. ولی اصلا حس ناز کشیدن و هم نداشتم 

-فرنازی

-چیه 

اوه .. معلومه که خیلی دلخوره که داره سرد جواب میده 

-چیه نه و بله ! فرنازی ببخشید واقعا منظوری نداشتم 

با ناراحتی اول نگاهم کرد و دوباره نگاهش و به جلو دوخت 

-انی من دارم خیلی سعی میکنم که بشی مثل قبل .. همون انی شاد و سرحال قبل 

اشک تو چشمام حلقه زد ..دوست نداشتم اجازه بدم تا بریزن ..یه نفس عمیق کشیدم تا شاید بغض لعنتی که راه نفس کشیدن برام سخت کرده بود کنار بره 

-فرنازی بابت همه محبتات ممنون .. اگه میشه منو همینجا پیاده کن 

-وای غلط کردم ...ببخشید دیگه چیزی نمیگم 

-دیونه چرا به خودت توهین میکنی میخوام فدم بزنم 

-اگه گم بشی جواب مامان و چی بدم .. پدر مو در میاره 

-نگران نباش نزدیک خونه ایم ..مسیر و بلدم ..خواهش میکنم نگهدار نیاز به تنهایی دارم 

فرناز بدون هیچ حرف دیگه ای ماشین و نگه داشت 

با حالت مظلومی گفت 

-پس زود بیا اگه دیدی مسیر و بلد نیستی بهم زنگ بزن ..سریع خودمو بهت می رسونم 

-اوکی

از ماشین پیاده شدم وباهاش خداحافظی کردم .. به ارومی تو خیابون قدم بر میداشتم که بنگاهی نظرموجلب کرد 

از بنگاه بیرون امدم ...نگاهی به ساعت انداختم ....ضربه ارومی به پیشونیم زدم 

-اوه مای گاد ساعت 9 شب بود وگوشی من خاموش...فوری گوشیمو روشن کردم به محض روشنشدن گوشیم زنگ خورد بدون معطلی جواب دادم

صدای جیغ فرناز بلند شد

-خاک بر سر بیشعور کدوم گوری هستی در به درشده

-فرناز خیلی بی ادبی عفت کلام نداریا ..معذرت میخوام گوشیم خاموش بود الان سر کوچه ام در و باز کن 

بدون حرف دیگه ای گوشی قطع کردم .....

می خواستم هر چه سریع تر موضوع خونه روبه عمو بگم و به محض راه افتادن کارم به خونه خودم برم ...جلو در که رسیدم فرناز در و باز کرد و خودشوتو بغلم انداخت و با صدای بلند گریه کرد 

-انی..انی کجا بودی ... نگفتی دلم هزار راه میره 

عمه هم به طرفم اومد و فرناز و کنار زد و منو تو اغوش کشید 

-عمه فدات شه کجا بودی دختر م؟

-عذر میخوام عمه جون ...نگران نباشید من بلدم از خودم مراقبت کنم 

فرناز – انی !!!!!!!!!!!

عمه-عزیزم بیا بریم تو خونه حتما خسته ای 

به داخل خونه رفتیم .. به اتاقم رفتم تا لباسمو عوض کنم ... وقتی از اتاق بیرون امدم همه ساکت شدن فک کردم حتما بحث خانوادگیه منم دخالتی نکردم 

سیبی ازروی میز برداشتم و در حالی که پوست میکردم

-فرهان تو نمی خوای زن بگیری 

-ای باباهمین مونده بود تو بهم بگی زنبگیر 

-خب چرا زن نمیگیری داری پیر میشیا ... عمه !!

عمه مریم با صدای من از جا پرید انگار که تو فکر بود 

-بله انی جان 

فرناز-انی ..!!

-بله 

-باید باهات صحبت کنم 

عمه و فرهان یکصدا گفتن 

-فرناز سلکت شو 

اینا چرا امشب این جوری میکنن ... نه انگار واقعا خبرایی هست اینا نمی خوان به من بگن ... سیب و داخلبشقاب گذاشتم و اخمی روی پیشونیم نشوندم 

-خب اگه قضیه ای هست که من باید بدونم به منم بگین ... نکنه من غریبه ام 

فرهان- دلشو داری بشنوی ... یه وقت غش نکنی

با حرفش دلشوره عجیبی گرفتم .. فرهان همیشه جدی بود .. هر وقت این جوری حرف میزد یعنی اتفاقی افتاده 

عمه –فرهان این چه طرز حرف زدنه 

از جام بلند شدم تا به اتاقم برم 

-کجا میری انی ؟

-دارم میرم به اتاقم تا شما راحت تر به بحث خانوادگیتون برسین 

اینا رو با لحن بی تفاوتی گفتن ولی دلشوره عجیبی داشتم .. .

عمه- انی بیا اینجا بشین فک کنم توام باید بدونی 

به صندلی کنار خودش اشاره کرد 

رفتم و کنار عمه نشستم 

-خب من منتظرم بگین

عمه- راستش دو هفته پیش .....

فرهان به میون حرف عمه پرید 

-مامان اجازه بدین من بگم 

عمه که انگار بار سنگینی از روی دوشاش برداشته باشن یه نفس اروم کشید 

-ببین انی قضیه مربوط به علیرضاست 

با شنیدن اسم علیرضا ... فوری از سر جام بلند شدم و داد کشیدم 

-برای علیرضا اتفاقی افتاده 

فرهان هم مثل من داد کشید 

-بگیر بشین انی بذار حرف بزنم بعد جیغ جیغ کن 

با این که دلشوره گرفته بلودم دوباره سر جام نشستم .. نگاهی به فرناز انداخت که داشت با لباسش ور می رفت و نگران بود 

-فرهان میگی یا میخوای دغم بدی ؟

-دو هفته پیش علی باز به سرش میزنه که تنهایی بره مسافرت 

-خب

-تصادف کرده 

جیغ بلندی کشیدم –چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ تصادف ... الان حالش خوبه .. کجاست ؟؟

-انی محض رضای خدا دو دقیقه اروم بگیر تا حرف بزنم ... علی حالش خوبه 

-پس چی شده که دو هفته ازش حبری نیست .. پس چرا کسی به من چیزی نگفت 

-نمی خواستیم نگران بشی .. علی زده به یک پسر 26 ساله متاسفانه پسره مرده .. علی الانزندانه .. دادگاه تشکیل شده 

تو بهت بودم .. هضم حرفای فرهان برام مشکل بود 

-حکم دادگاه چی بود 

فرناز با گریه از جاش بلند شد و به سمت اتاقش رفت .. عمه سرش پایین بود و هق هق میکرد ..فرهان هیچ حرفی نمی زد ..این یعنی چی ؟؟ انی یه ذره به مغز معیوبت فشار بیار 

اشکی روی گونه ام چکید با صدای ارومی که خودم به زور شنیدمش گفتم

-قصاص ...

عمه با صدای بلند زجه میزد 

-الهی عمه فداش شه ... خدایا این چه مصیبتی بود که سرمون امد 

فوری از سر جام بلند شدم و با دو به اتاقم رفتم .. اولین مانتو مشکی که به دستم امد و تن کردم ...هدبند مشکی و شال مشکیمم زدم ..کیفمو برداشتم و از اتاق بیرون امدم 

-فرهان حاضر شو بریم 

فرهان از سر جاش بلند شد 

-کجا بریم انی .. تو که میدونی الان به کسی وقت ملاقت نمیدن 

در حالی که سعی میکردم بغض تو صدامو مهار کنم گفتم 

-فرهان منو ببر پیش خانواده همون پسره 

عمه-چیکار میخوای بکنی فکر کردی التماسشون نکردیم .. دو هفته که اب خوش از گلومون پایین نرفته

-فرهان منو میبری یا نه 

-با این که میدونم بی فایدست ولی الان اماده میشم تا بریم 

تو ماشین سکوت عجیبی بود ..ذهنم درگیر بود .. خیلی عصبانی بودم ..اشکی روی گونه ام چکید که با خشونت پاکش کردم .. با عصبانیت گفتم

-چرا به من نگفتین 

فرهان به سمت من برگشت 

-خود علی دوست نداشت تو بفهمی .. میگفت تو امدی اینجاتا ارامش داشته باشی 

-علی همه اینا به کنار .. علی فقط پسر عموی من نیست برادرمم هست

-انی خواهش میکنم .. عموبهترین وکیلا رو براش گرفته ..زن عمو تو این مدت کارش شده بود جلو خونه اونا نشستن ... دل مادره از سنگه هیچ جورم نرم نمیشه..فقط یک کلام .. قصاص

دیگه چیزی نگفتم دلم داشت میترکید فکر اینکه علی دیگه کنارم نباشه داشت داغونم میکرد.. حتی وقتی پاریس بودم هر شب باهاش چت میکردم

-انی رسیدیم

بدون گفتن حرفی از ماشین پیاده شدم .. یرمو از پنجره ماشین داخل بردم 

-کدوم خونه ؟

-همون در بزرگه سفید

سمت در رفتم و زنگ زدم صدای مردی ب گوش رسید 

-کیه ؟

خدا به دادم برسه صداش که خیلی عصبانیه

-جناب میشه چند لحظه تشریف بیارین دم در 

-شما ؟

-شما بفرمایید منم خودمو معرفی میکنم 

-ببین اگه از طرف اون قاتل عوضی اومدی باید بگم حرف اخر ما همون بود که گفتیم .. قصاص 

ای لال از دنیا بری این کلمه نحسو نگو 

با شنیدن دوباره این کلمه تمام تنم یخ کرد 

-اقا من باید با شماحرف بزنم خواهش میکنم 

-من هیچ حرفی با شما ندارم دیگه مزاحم نشید 

با صدایی که امد معلوم شد ایفون گذاشته .. به طرف ماشین رفتم .. فرهان از ماشین پیاده شد

-چی شد؟

-فرهان تو برو 

فرهان اخم بزرگی کرد 

-اینجوری اخم نکن تو نگران نباش من نمیذارم علی قصاص شه ...فقط تو برو و نگران نباش

-اخه

-ازت خواهش میکنم 

-داری میلرزی

پالتوشو از تنش در اورد و روی شونه های من انداخت 

-مرسی فرهان حال برو 

-انی میخوای چیکار کنی

-نگران نباش

دلم نمیخواست کسی التماس کردنمو ببینه ... به هزار قسم فرهان و راضی کردم که بره ..دوباره به طرف در رفتم و زنگ زدم ..دوباره صدای عصبانی همون مرد 

-خانوم مگه نمیگم مزاحم نشو 

ولی من باید با شما صحبت کنم 

-گفتم نمیشه

-اگه در و باز نکنین تا صبح همینجا میشینم 

-خب بشین و به گداییت برس

گوشی گذاشت 

عمت گدا .. مرتیکه بی شخصیت .. دارم میگم بیا باهانت حرف بزنم .. بی فرهنگ

چند دفعه دیگه زنگ زدم .. در زدم .. ولی کسی در و باز نکرد ..پشت در روی زمین نشستم .. هوا سر بود .. پالتو فرهان و بیشتر دور خودم پیچیدم 

دستامو زیر بغلم گذاشتم تا گرم بشن .. هر چی فحش بلد بودم نثار روح این مردک عوضی کردم 

با صدای جیغ دخترونه بلندی از خواب پریدم .. نگاهم به نگاه دخترک مشکی پوش افتاد فوری از سر جام بلند شدم 

-شما چرا جلو خونه ما خوابیدین ؟

-شما برای این خونه اید 

-بله 

-من باید با مادرتون صحبت کنم

-شما کی هستین 

-خواهش میکنم .. موضوع مهمیه 

نمیدونم شاید دلش به حالم سوخت 

با تردید گفت 

-باشه بیایین داخل 

داخل خونه رفتم 

-شما بفرمایید بشینید تا من مادرمو صدا کنم 

-ممنون

خیلی سردم بود ..سرمای بدنم به حدی بود که حتی گرمای خونه هم گرمم نمیکرد .. به خونه نگاهی انداختم از ظاهر خونه معلوم بود که وضع مالی خوبی باید داشته باشن 

-با من کاری داشتین 

نگاهم به زن نسبتا جوانی که لباس مشکی پوشیده بود افتاد .. از سر جام بلند شدم 

-سلام .. صبحتون بخیر .. بله میخواستم باهاتون صحبت کنم 

-در چه موردی؟

-در مورد علیرضا رادمهر

زن اخم بزرگی کرد 

-از خونه من برید بیرون من حرفی با شما ندارم 

- اما من باید با شما صحبت کنم 

با صدای دادی سر جام میخکوب شدم 

-شمااینجا چکار میکنید .. کی اینو اینجا راه داده ؟

سردم بود حالم اصلا خوب نبود .. با دادی که این وحشی سرم کشید فک کنم فشارم افتاد ولی الان وقت ضعف نشون دادن نبود 

-اقای محترم میدونم داغدیده هستین .. حق دارین ..درکتون میکنم 

به میون حرفم امد 

-چی ؟درک میکنین !زدین برادر عزیزمو کشتین اونوقت امدین اینجا میگین درک میکنم

-خانوم خواهش میکنم شما خودتون داغ فرزند دیدین نذارین یه مادر دیگه مضل شما داغدار بشه 

زن روی مبل نشست 

-خانوم با التماس کردن شما برادر من زنده نمیشه 

-اقا ازتون خواهش میکنم ... قصاص نه .. بهتون التماس میکنم هر کاری بخوایین انجام میدم فقط..

زن-تو چه نسبتی باهاش داری .. نکنه نامزدشی؟

اشک تو چشمام حلقهزد .. بغض کرده بودم ولی به اشکام اجازه پایین امدن ندادم 

-علی تازه 19 سالشه .. نامزد نداره .. من خواهرشم

زن ابرویی بالا انداخت 

-خواهرش؟ پس تا الان کجا بودین ؟

- من اصلا خبر نداشتم .. تازه همین دیشب فهمیدم چه بلایی سرمون امده 

باز اون وحشی وسط حرفم پرید 

-شما خانواده خودخواهی هستین زدین برادر دسته گلمو کشتین اونوقت پدر و مادرتون اومدن اینجا و میگن دیشو میدن 

ای وای .. اخه چرا... کار خراب شد .. حالا من اینا رو چجوری راضی کنم 

دیگه جونی تو بدنم نمونده بود...

-منو قصاص کنین .. هربلایی دلتون میخواد سر من بیارین ولی به برادرم کاری نداشته باشین .. علی تازه 19 سالشه .. چیزی نمیفهمه 

به نزدیک زن رفتم و به پاش افتادم

-خانوم تو رو خدا بهتون التماس میکنم نذارین یه خانواده دیگه عذادار بشن ..باور کنین خود علی الان عذاب وجدان داره .. خواهش میکنم نذارین یه مادر دیگه مثل شنا داغ فرزندشو ببینه اصلا هم من هم علی تا اخر عمر نوکریتونو میکنیم 

زن دستاشو روی دستام گذاشت تا از روی پاش برداره 

با تعجب گفت 

-چرا اینقدر دستات سرده

-مامان ایشون دیشب تا صبح جلو خونه ماخوابیدن دیشبم امده بود ولی رامین راهش نداد داخل 

زن نگاه عصبانی به پسرش که حالا فهمیدم اسمش رامین بود دوخت 

-روشنک برو یه فنجون چایی بیار

-چشم مامان 

-خیلی خب بلند شو برو رو مبل بشین 

-مامان بندازش بیرون ..

-رامین 

از روی زمین بلند شدم و روی مبل نشستم روشنک به سمتم امد و یه فنجون چایی بهم داد 

یه قلپ خوردم تا سرمای وجودم و کم کنه 

-خانوم خواهش میکنم هر کاری بخوایین میکنم ولی..

زن به میون حرفم پرید 

-گفتی هر کاری بگم انجام میدی .. درسته 

با عجله گفتم 

-بله

-مامان

-رامین ساکت شو و بشین .. روشنک توام بشین 

روشو به طرفم کرد 

-به یه شرط رضایت میدم

--------------------------------------------------------------------------------

-مامان

-رامین گفتم بشین سر جات و چیزی نگو 

-هر شرطی باشهقبول میکنم

زن ابرویی بالا انداخت 

-هر شرطی .. یعنی اصلا نمیخوای شرطمو بشنوی بعد تصمیم بگیری

-چرا البته ولی در هر صورت چاره ای جز قبول ندارم .. برای ازادی برادرم همه کار میکنم 

بعد چنددقیفه که برای من چند سال گذشت .. زن شروع کرد به حرف زدن 

-به شرطی رضایتمیدم که تو بیایی اینجا و برای من کار کنی و هیچ تماسی با خانواده ات نداشته باشی 

یعنی چشمام تا اخرین حد ممکن گرد شده بود این داشت چی میگفت .. یعنی من با اون همه دبدبه و کب کبه پاشم بیام کلفتی ..میخواستم فنجون و روی میز بکوبم و برم ولی یه ان یاد غلی افتادم ..یادمه تو اون روزا کنارم بود علی با ارسام و ارشام برام فرقی نداشت ...دیگه دوست نداشتم شاهد اون لحظه ها باشم

صدای پوزخند رامین بلند شد

-چی شد تا الان که داشتی میگفتی نوکریتونو میکنم 

اخم بزرگی کردم 

-یعنی اگر قبول کنم شما رضایت میدین ؟

-درسته

نفس عمیقی کشیدم و از سر جام بلند شدم 

-قبول میکنم 

هر سه تاشون شک زده داشتن نگاهم میکردن 

زن-نمیخوای بیشتر فکر کنی ؟

-نه قبول میکنم ... شما کی رضایت میدین ؟

-با وکیلم صحبت میکنم فردا رضایت میدم .. توام با خانوادت صحبت کن و وسایلتو بیاراینجا از فردا مشغول میشی .. دیگه هم نباید با خانواده ات در ارتباط باشی

-بله 

از خونه زدم بیرون به محض بیرون امدن اشکام روی گونه هام فرود امد نالیدم 

خدایا....... 

عمو-چی؟؟اونا خیلی بی جا کردن چنین شرطی گذاشتن 

-عمو خواهش میکنم اروم باشین 

-من به تو اجازه چنین کاری رو نمیدم ... جواب برادرمو چی بدم .. بگم ...

به میون حرفش امدم 

-عمو من خودم با بابا صحبت میکنم..شاید بتونم بعد یه مدتی دل مادره رو نرم کنم که ازم بگذره 

-انی

-عمو علی برادر من میشه ... بذارین برای یه بارم که شده در حقش خواهری کنم ...

اونشب با خانوادم از طریق وب صحبت کردم .. همشون کاملا مخالف بودن ولی با هزار تا دلیل و اصرار که بالاخره راضیشون می کنم .. رضایت دادن 

-ونداد از دستم دلخوری ؟

-نباید باشم.. تو اصلا میفهمی داری چیکار میکنی .. داری ایندتو نابود میکنی 

.. اصلا هیچ فکرکردی من بدون تو چکار کنم 

-عزیزم تو قلب منی .... جون منی .. من که فراموشت نمیکنم .. قول میدم زود برگردم 

-انی عزیزم قول بده مراقب خودت باشی . من بدون تو دیونه میشم 

گریم گرفته بود 

-ونداد منم بدون تو میمیرم باور کن تمام نفس هایی که میکشم به یاد تو میکشم .. به یاد دیدن دوباره تو 

-دوست دارم

-منم دوست دارم 

صبح زود همه جلو در زندان ایستاده بودیم وقتی علی از در زندان بیرون امد همه به سمتش حمله کردن .. عجب صحنه ای شده بود .. علیاز بین عمو و زن عمو که دائم میکشیدنش بیرون امد و به سمتم امد ..به طرفش رفتم و بغلش کردم 

-وای انی باور کن از دستت در نمیرم چقد محکم بغل کردی

-علی دیگه هیچ وقت .. هیچ وقت ازاین بچه بازی ها در نیار .. باشه 

نگاه علی هم غمگین شد 

-باشه ابجی .. مامان میگه داری برمیگردی پاریس درسته ؟

به همه گفته بودن به بقیه مخصوصا علی بگن که دارم برمیگردم پاریس 

-اره

-چرا از دست من ناراحت شدی

-نه دیونه .. دلم برای ونداد تنگ شده تو که میدونی من بدون اون نمیتونم زندگی کنم 

-اره میدونم تا الانشم که اینجا مونذدی جای تعجب داشت که چجوری بدون هم سرکردین 

-فرهان جان منو میرسونی فرودگاه 

علی -خب ما هم باهات میاییم

-نه دیگه دوست دارم تنها باشم 

-اخلاق گندت عوض نمیشه بذار یه ذره ابا از اسیاب بیفته خودم میام پیشت 

لبخند کم جونی زدم و سوار ماشین فرهان شدم 

-انی مطمئنی میخوای چنین کاری کنی 

-فرهان ما قبلا در موردش صحبت کردیم 

-اگه راضی نشدن چی؟

-دلشون از سنگ که نیست .. خودشونم دختر دارن

بحث با توئه کله شق فایده نداره 

جلو در خانواده بزرگ نیا پیاده شدم از همون جا با فرهان خداحافظی کردم و زنگ در و به صدا در اوردم ... در با صدای تیکی باز شد 

چمدونمو گرفتمو با اولین قدمی که داخل شدم گفتم 

-خدایا به امید تو .... 

فصل دوم 

روی تخت نشستم و به اتاقی که بهم داده بودن نگاه کردم یه تخت دو نفره یه میز مطالعه بزرگ .. قالیچه کوچیکی که وسط اتاق به 

صورت کج روی پارکت ها یهن شده بود .. کمد بزرگی که وقتی درشو باز میکردی قفسه ها ی بزرگی داشت از روی تخت بلند شدم چمدونمو بلند کردم و وی تخت گذاشتم .. درشو باز کردم 

یه شلوار مشکی با یه زیر سارفونی و سارفون مشکی پوشیدم موهامو گیس کردم و داخل لباسم انداختم و هد مشگی و به موهام زدم 

از این رنگ دیگه داشت حالم بهم میخورد ..شالمو روی سرم انداختمو از اتاق بیرون امدم .. به طبقه پایین رفتم همشون نشسته بودن 

-خانوم بزرگ نیا من باید چکار کنم 

-فعلا برو چند تا فنجون قهوه با کیک بیار 

به طرف اشپزخونه رفتم 

ببین کارم به کجا رسیده که باید پیشخدمتی این و اونو بکنم 

در کابینتا رو باز کردم و قهوه رو پیدا کردم .. تو قهوه درست کردن استاد بودم مخصوصا اسپرسو .. کیکک و از داخل یخچال بیرون اوردم و چند تا تیکه داخل بشقاب گذاشتم .. قهوه رو داخل فنجون ریختم .. بو کشیدم .. ای جان خودمم هوس کردم .. کاش میشد خودمم بخورم 

سینی رو برداشتم و به داخل سالن رفتم .. همشون داشتن نگاهم میکردن .. خانوم بزرگ نیا و روشنک ازم تشکر کردن ولی این پسره مغرور رامین فقط پوزخند تحویلم داد 

روشنک – عالیه 

داشتم دوباره به اشپزخونه بر میگشتم 

-صبر کن بیا اینجا 

به طرف خانوم بزرگ نیا برگشتم 

-ما هنوز اسمتو نمی دونیم 

-همه انی صدام میکنن 

-اسم کاملت چیه ؟

-اناهید 

-انی چند سالته ؟

-21 سال 

با این حرف تعجب از چشاشون میتونستم بخونم 

روشنک – من فکر میکردم 18 سال بیشتر نداشته باشی 

-دانشجویی؟

-خیر 

صدای پوزخند رامین دوباره به گوشم رسید 

رامین- فک کنم توام هوای عشق و عاشقی داشتی درس ول کردی 

این به چه اجازه ای داشت بهم توهین می کرد ... میخواستم یه چیزی بش بگم که دهنش بسته بشه .. ولی حوصله دهن به دهن شدن و باهاش نداشتم 

بی تفاوت به خانوم بزرگ نیانگاه کردم و گفتم 

-خانوم لطف کنین کارای من و مشخص کنید تا من برنامه ریزی کنم 

رامین- هههههههه ... چه خدمتکار باکلاسی .. برنامه ریزی

خانوم بزرگ نیا براش پشت چشمی امد و به من گفت 

-غذا بلدی درست کنی 

-خیر 

-اشکال نداره یاد میگیری .. فعلا باید کارای خونه رو انجام بدی 

-باشه 

--------------------------------------------------------------------------------

اون روز کامل مشغول تمیز کردن خونه بودم .. هر جایی رو تمیز میکردم باز کثیف بود .. می تو نستم حدس بزنم که کار این رامین خرفت باشه .. ولی بازم تمیز میکردم و شکایتی نمی کردم .. شب خسته و کوفته ..روی تختم دراز کشیدم عکس خانوادمو از وسایلم در اوردم و نگاه کردم .. هنوز چیزی نشده دلم براشون تنگ شده بود .. گوشیمو در اوردمو اهنگی این مدت گوش می کردم و انداختمک و صداشو زیاد کردم 

بی معـــــــــــرفت 

دلم برات تنگ شده بی معرفت 

تو نیستی و گریه شده یه عادت 

دلم برات تنگ شده خیلی زیاد 

دلم به جز تو هیچ کسو نمی خواد 

عکس خانوادمو روی سینه ام چسبوندم و با صدای ارومی گریه میکردم 

بی معـــــــــــرفت 

اینقد گریه کردم این شبا رو 

قسم دادم خدا رو به خدا رو 

چه غصه ها که از غم تو خوردم 

عطر تو رو خونه به خونه بردم 

من به تو دل دادم و دل سپردم 

نبودی ببینی غصه خوردم 

دلم برات تنگ شده خیلی زیاد 

نبودی و ندیدی بی تو مردم ...

صبح با خستگی از خواب بیدار شدم .. خدارو شکر عادت به زیاد خوابیدن نداشتم و سحر خیز بودم 

به طرف سرویس اتاق رفتم و دست و صورتمو شستم ... شالمو روی سرم انداختم و به طبقه پایین رفتم ... وارد اشپزخونه شدم و چایی ساز و به برق زدم .. چایی رو دم کردم و میز صبحانه رو چیدم ... با این که خیلی گرسنه بودم ولی لب به چیزی نزدم .. اولین کسی که وارد اشپزخونه شد خانوم بزرگ نیا بود وقتای که میز چیده شده رو دید متعجب شد 

-سلام خانوم 

-اوه انی تو کی بیدار شدی 

به ساعت نگاه کردم 

-یک ساعتی میشه 

-لطفا برو بالا و روشنک وبیدار کن امروز کلاس داره 

-بله 

به طرف اتاق روشنک رفتم و در زدم 

-روشنک جان بدار شو 

-انی بیا داخل 

در و باز کردم و داخل رفتم 

-در و پشت سرت ببند 

در و بستم ..

-مادرتون گفتن بیدارتون کنم 

-انی بیا اینجا بشین 

رفتم و کنارش روی تخت نشستم 

-انی بهت نمیاد تا الان از این کارا کرده باشی

خب معلومه نکردم .. جک میگه دختره خل .. نگاهی بهش انداختم ولی حرفی نزدم 

-بهت میاد دختر مغروری باشی ..ببین من می خوام با هم دوست باشیم 

همون طور نگاهش کردم و گفتم

-من عادت ندارم با کسی زود صمیمی بشم .. ولی به نظرم تو دختر خوبی میایی ..پیشنهاد دوستیتو قبول میکنم 

لبخندی زد و گونمو بوسید ..از این حرکتش تعجب کردم 

-وای انی تو خیلی خوشگلی .. همون روز اول که جلو در دیدمت از خوشگلیت دهنم باز موند 

-این نظر لطفته عزیزم .. توام خیلی زیبایی

-وای انی مثل بزرگا حرف میزنی .. خیلی لفظ قلمی

-و این از نظر شما بده ؟

با عجله گفت

-نه !! راستش حرف زدنت بیشتر از سنت نشون میده 

-روشنک تو چند سالته 

-18 سالمه .. دانشجوی ترم 1 مدیریت بازرگانی ام 

-موفق باشی .. حالا مثل یه خانوم پاشو لباساتو عوض کن و بیا ب حانه بخور 

از اتاقش بیرون امدم .. فقط دوست داشتم زودتر خانوم بزرگ نیا نرم بشه و من از این کلفتی نجات پیدا کنم .. به اشپزخونه رفتم... بهههههههههههه ...اقا رامین هم پشت میز نشسته و داره صبحانه کوفت میکنه .. ای الهی زهر بشه هر چی میخوری که به خاطر تو دیروز این همه کار کردم 

-انی بیا سر میز بشین و صبحانه بخور 

-چی مامان ... یه خدمتکار سر میز با ما بشینه صبحانه بخوره 

-رامین دیگه نشنوم از این کلمه استفاده کردی 

-خانوم بزرگ نیا اگه اجازه بدین من بعدا صبحانه بخورم 

-همین که گفتم .. بشین و با ما صبحانه بخور 

روشنک با دو به اشپزخونه امد و روی صندلی کنار من نشست 

-سلامممممممممممممممممممممم م

-روشنک ارومتر هم میتتونی سلام کنی

روشنک لب و لوچش اویزون شد و حرفی نزد 

فنجون چایی رو برداشتم و همون جور تلخ داشتم می خوردم

-انی

-بله 

-چرا قند بر نداشتی .. مامان اون قند و لطف می کنی 

-نیازی نیست تلخ می خورم 

-یعنی چی 

-یعنی من اصلا قند نمیخورم روشنک جان 

باز این رامین پوزخند زد 

-خانوم میترسن هیکلشون به هم بخوره 

نه دیگه داشت پرو میشد .. بسه هر چی جلوش کوتاه امدم و چیزی نگفتم 

-شما به فکر هیکل خودتون باشین جناب بزرگ نیا .. دفعه اخرتون باشه با من این جوری صحبت کردین 

خانوم بزرگ نیا و روشنک ساکت داشتن نگاهم میکردم .. رامین هم از صورت سرخش مشخص بود که عصبانی شده 

انگار فکر نمی کرد که این جوری جوابشو بدم 

به درک که داری حرص میخوری اینقدر حرص بخور تا بترکی 

-انی بلند شو برو تو اتاقت 

ای درد .. من گرسنمه هنوز چیزی نخوردم .. اونوقت میگن ایرانیا مهمان نوازن .. نمردیمو معنی مهمان نوازی رو هم فهمیدیم 

-بله 

از اشپزخونه بیرون امدم و روی پله ها ایستادم .. صداشون می امد 

-رامین این چه طرز برخورده .. تو مثلا تحصیل کرده ای 

-مامان من از اولم دلم راضی نبود 

روشنک- رامین کارت خیلی زشته اون بیچاره که گناهی نکرده 

-اوه اوه .. از قیافش غرور میباره .. دوست دارم خوردش کنم حرفیه .. اون اینجاست تا تقاص برادرشو پس بده 

-روشنک-رامین خیلی سنگ دل شدی تو با برادرش مشکل داری 

-روشنک .. رامین ب هردوتونم .. تا وقتی که انی اینجاست دلم نمی خواد بهش توهین کنید .. متوجه هستین که چی میگم 

دستمو مشت کردم و تو دلم گفتم .. اینه ... هر کی با انی در افتاد ور افتاد ... به حیاط رفتم و روی تاب نشستم و نگاهمو به استخر افتاد 

-ایشش ..یکی بیاد اب اینو عوض کنه .. حالم بد شد 

از روی تاب بلند شدم .. و به داخل خونه رفتم و دوباره کارای روز قبل و تکرار کردم .. ذهنم دائم مشغول بود .. چند بار این حرف تو ذهنم تدائی شد 

تا وقتی که انی اینجاست 

لبخندی روی لبام نشست .. یعنی می تونستم امیدوار باشم که به این زودیا دل خانوم بزرگ نیا نرم بشه .. حالا درسته که خیلی دیکتاتوره .. ولی به نظرم زن مهربونی میاد 

یک ماه گذشته بود و تو این مدت همش من خونه رو تمز میکردم .. اخ کزت کجایی بیایی ببینی منم به روز تو افتادم .. یادم میاد هر وقت کتاب و می خوندم .. اولش دلم برای کزت میسوز .. ولی بعدش لجم میگرفت که دختر نباید این همه بی دست و پا باشه .. همیشه می گفت اگه جای کزت بودم ..یه بلایی سر این تناردیه ها می یاوردم که اون سرش نا پیدا 

حالا وضع خودمو ببین .. رامین تو این مدت کارش شده بود اذیت کردن من ... البته کارش نمیشد کرد .. چون موجودی به اسم کرم تو بدنش ول ول می کرد .. رابطم با روشنک خوب بود ولی سعی نکردم زیاد باهاش صمیمی بشم هنوز تو لاک خودم بودم .. دلم برای خانوادم تنگ شده بود 

با صدای در به خودم امدم 

-کیه ؟

-انی منم روشنک 

-بیا داخل 

روشنک وارد اتاق شد 

-داشتی چکار میکردی 

-هیچی ... درسا خوب پیش میره 

-ای بد نیست .. بیا بریم پایین مامان گفت بیایی پیش ما 

من دلم میخواست تو اتاق خودم باشم تا این که قیافه نحس رامین و ببینم ولی رو حرف دیکتاتور خونه که نمیشد حرف زد .. تو این مدت به خوبی فهمیده بودم که رامین و روشنک خیلی از مادرشون حساب میبرن 

با روشنک به پایین رفتیم خانوم بزرگ نیا و رامین نشسته بودن و داشتن فیلم میدیدن 

-دختر تو خیته نشدی از بس تو اتاقتی 

از لحنش خوشم نیامد .. شاید منظوری نداشت ولی احساس کردم که داره با زیر دستش صحبت میکنه 

-خیر من عادت دارم 

انگار با این حرفم شکه شد .. منم نیازی به توضیح ندیدم 

-دلت برای خانوادت تنگ نشده 

هی خدا .. گیر چه زبون نفهمایی افتادم .. خب معلومه تنگ شده .. .. جک سال تعریف میکنه 

-چرا 

-فردا ما مهمان داریم صبح با روشنک برو خرید برای خودتم خرید کن 

-از لطفتون ممنونم ولی نیازی به لباس ندارم 

-هر جور خودت راحتی .. در ضمن تو فردا به عنوان دختر یکی از دوستام اینجا هستی 

-از لطفتون ممنونم ولی اگه اجازه بدین من تو این مهمونی شرکت نکنم 

روشنک-ائههههه .. انی چرا ؟؟ ما که عذاداریم لباس مشکیمونو در اوردیم و مهمونی میگیریم ولی تو ...

خب شما خیلی بی وفایید .. پرو پرو هنوز کفن پسرش خشک نشده داره مهمونی میگیره .. 

-نیازی نیست به خاطر ما مشکی بپوشی ما هم لباسای مشکیمونو در اوردیم 

-ممنون ولی نمی تونم مشکی نپوشم 

اشک تو چشمام حلقه زد ..به یاد ارمی بغض کردم از روی مبل بلند شدم 

-معذرت میخوام اگه اجازه بدین من برم استراحت کنم 

-میتونی بری ولی در هر صورت تو باید تو اون مهمونی شرکت کنی 

به اتاقم پناه اوردم .. میخواستم خودمو خفه کنم 

از صبح تو اتاقم بودم خانوم بزرگ نیا اجازه هیچ کاری بهم نداد و چند تا گارگر گرفت حتی برای ناهار هم پایین نرفتم و سر درد و بهونه کردم .. عصبانی بودم .. چرا باید بهم زور بگه .. خب دوست نداشتم تو مهمونی باشم ... ..حالا نمیدونمچه اصراری داشت من حتما باشم 

به ساعت نگاه کردم 6 بود یه ساعت دیگه مهمون ها می امدن به حمام رفتم و یه دوش یه ربعه گرفتم .. کت و شلوار مشکیمو در اوردم و پوشیدم کتم یقه خیلی بازی داشت برای همین مجبور شدم تاپ ساتن مشکیمو زیرش تن کنم موهامو با کلیبس جمع کردم و بالا بستم هد مشکیمو زدم و شال مشکی چروکم و سر کردم 

هر کی ندونه فکر میکرد شوهرم مرده که سرتا پا مشکی پوشیدم 

سرویس طلا سفیدی که ونداد سال پیش عید بهم هدیه داد بود انداختم ..یه سرویس فوق العاده زیبا و ظریف شامل گردنبند خیلی ظریف ک روی تاب مشکیم خودنمایی میکرد دستبندم که روی دستای سفیدم خودشو به خوبی نشون میداد .. استینای کتم سه ربع بود .. انگشترمم دت کردم ..ساعت مارک دارمم دست کردم .. حوصله ارایش نداشتم .. فقط یه برق لب زدم 

صندلای پاشنه 5 سانتی مشکیمو هم پا کردم با صدای در به خودم امدم 

در باز شد و روشنک جیغ جیغ کنان وارد شد 

-انی هنوز اماده نشدی ....

بعد نگاهشو بهم دوخت 

-وای چه ناز شدی 

نگاهی به روشنک انداختم پیراهن سیز تیره به تن داشت که دکلته بود ولی روش یه کت نیم تنه استین کوتاه تن کرده بود .. موهاشو با ویب صاف کرده بود که تا پایین سرشونه هاش می رسید یه ارایش ملیح و دخترونه هم کرده بود 

-توام معرکه شدی دختر 

-انی لباست خیلی قشنگه ولی چرا مشکی .. به خدا اگه یه رنگ شاد یپوشی مامان چیزی نمیگه 

این و باش فک میکنه از مامان دیکتاتورش می ترسم 

-من خودم این جوری راحت ترم عزیزم 

-باشه هر جور راحتی .. راستی مامان گفت جلو بقیه الهه جون صداش کنی 

-اسم مادرتون الهه؟

-اوهوم

قیافه مظلومی به خودم گرفتم 

-روشنک میشه من نیام 

-ائهههههه ..باز که داری حرف خودتو میزنی اگه نیایی مامان ناراحت میشه 

خب بشه .. به من چه .... خیلی ازش دل خوشی دارم .. صبح تا شب همش دستور میده 

با روشنک به طبقه پایین رفتیم اولین کسی که چشمم بهش خورد رامین بود که تو اون کت شلوار مشکی واقعا عالی شده بود 

خوبه بازم به غیرت این .. حداقل جیغ تن نکرده 

روشنک دستمو کشید و به طرف جمع برد 

-دوستان میخوام دوست عزیزم و به همتون معرفی کنم 

اخه این دیگه چه مدل معرفی کردنه .. همیشه بدم میاده مرکز توجه دیگران باشم 

همه نگاه ها به سمت ما چرخید 

-دوست عزیزم انی که قرار مدتی با ما زندگی کنه 

یعنی دلم میخواست روشنک و خفه کنم .. یکی نیست بش بگه ... تو چکاره ای که معرفی میکنی 

یکی از پسرای تو جمع با صدای بلندی گفت 

-روشنک تو از این دوستای خوشگل داشتی و رو نمی کردی

پسر به طرفم امد و دستشو به نشونه دست دادن جلو اورد 

-من سامیارم 

با بی میلی بهش دست دادم 

-انی 

خانوم بزرگ نیا به سمتم امد 

-اوه انی امدی عزیزم 

یه تای ابروی راستم بالا پرید .. از کی تا حالا من عزیز این خانوم شده بودم خودم خبر نداشتم 

یکی از زن ها پرسید 

-الهه جان .. انی خانوم با شما چه نسبتی دارن ؟

مگه فضولی .... 

-انی دختر یکی از دوستان ما هستن که الان خودشون ایران نیستن 

ولی انی له خاطر علاقه ای که ایران داشت مونده 

یکی از دخترا با ناز پرسید 

-یعنی همیشه قراره با شما زندگی کنه 

-بله و البته این مهمانی برای اعلام نامزدی پسرم هم هست 

با این حرف سالن ساکت شد نگاهی به رامین انداختمک چشاش از تعجب شده بود اندازه نلبکی 

-حالا نامزد رامین خان کجاست الهه جون چه بی خبر 

-همینجا .. انی نامزد رامین 

یا خدا .... الانه که سکته کنم ... من نامزد این وحشی امکان نداره 

فک کنم از تعجب دهنم سه متر باز مونده بود 

-رامین عزیزم نمیخوای بیایی پیش نامزدت 

رامین بعد از کمی مکث با اخمی که به چهره داشت به سمتم امد و کنارم قرارگرفت و در گوشم گفت 

-الا خیلی خوشحالی که خودتو بهم قالب کردی ولی گول نخور اینا همش یه نمایشه ..پس زیادی جدی نگیرش

- من میتونم همین حالا این نمایش مزحک و به هم بزنم .. نظرتون چیه 

با نگاهی که ازش غرور میبارید و فقط مخصوص خودم بود نگاهش کردم 

-ای وای چقد شما دو تا حرف میزنین رامین جان دو دقیقه نامزد عزیزتو به ما قرض میدی 

- نه نمیدم حتما میخوای سرشو بخوری

-اه.. بد اخلاق .. انی جون سرت کلاه رفته من میدونم این چه گند اخلاقیه 

با لبخند مصنوعی نگاهش کردم 

-میدونم .. ولی بالاخره دلم نیامد این همه التماس و نادیده بگیرم و خودمو قربونی کردم 

دختر قهقه بلندی زد و رامین با عصبانیت داشت نگاهم میکرد 

-وای بالاخره یکی پیدا شد جلو این اقا بایسته ..اسم من ترانه 

بهش دست دادم 

-اسم زیبایی دارین 

-ممنون .. میخوای با بچه ها اشنا بشی

حوصله کسی و نداشتم ولی برای کنار رامین نبودن حاظر بودم هر کاری بکنم 

-البته 

بعد نگاهمو به رامین دوختم 

-عزیزم تا من بیام لطفا شیطونی نکن .. چون اگه خلافش ثابت بشه خودت که میدونی ..چی در انتظارته 

وقتی حرفم تمام شد پوزخندی زدم که به عصبانیتش افزودو دستاشو مشت کرد 

با ترانه به سمت بچه ه رفتیم 

هنوز کامل روی مبل ننشسته بودم که احساس کردم دستی دور کمرم حلقه شد 

به صاحب دست نگاه کردم رامین بود 

با لحن کاملا مسخره ای گفت 

-عزیزم دلت امد منو تنها بذاری

سرشو به گوشم نزدیک کرد و گفت 

-حسابتو میرسم جوجه 

منم اروم مثل خودش گفتم 

-به همین خیال باش حالا هم ازم فاصله بگیر 

پسره سرتق بهش میگم ازم فاصله بگیر .. دستاشو دور کمرم محکم تر کرد .. حیف که مهمون داشتن .. وگرنه جوری میزدمش که یکی از من بخوره دو تا از دیوار 

-رامین .. بابا نمیخوریم نامزدتو این جوری محکم گرفتیش

-از شما هر چی بگین برمیاد

-اسم من المیرا 24 سالمه و دختر عمه رامین 

-و روشنک 

-چی ؟

-میگم منظورتون دختر عمه رامین و روشنک هستش

روشنک- وای انی خوب امدی

المیرا پشت چشمی نازک کرد و ایشی گفت که اروم گفتم 

تو دلت .. برای من ایشششش نکن .. تو رو خدا سر و وضعشو نگاه یه تیکه پارچه تن کرده .. خب همینم تن نمیکردی دیگه 

-منم ترانه دختر خاله این دو کله پوک و البته 25 سالمه 

- کاوه پسر عموی این دو عزیز 23 ساله 

-سامیار که معرف حضورتون هستم 27 سالمه برادر ترانه 

-ارمینا 22 ساله خواهر المیرا 

-کامبیز 26 سالمه ووبرادر کاوه 

اوههههههههههههههههه.. بسه بابا چه بیوگرافی هممیدن و....همون اسمتونو میگفتین کافی بود .. لبخند مصنوعی زدم 

-از اشنایی با همتون خوشوقتم 

المیرا- حالا تو از خودت بگو

ای خدا این دختر چرا اینقدر فضوله 

-انی 21 سالمه 

ترانه- تو واقعا 21 سالته 

-بله 

-من فکر میکردم کمتر سن داری ولی رفتارت یه جور دیگه نشون میده 

-ممنون

المیرا- تو و رامین چه جوری با هم اشنا شدین وای حالا چی بگم .. هول شده بود .. فشار دستی رو روی پهلوم احساس کردم 

رامین- المیرا دیگه قرار نشد تو مسائل خصوصی ما دخالت کنیااا

ترانه-وای بچه ها حوصلم سر رفت کاوه بلند شو یه چیزی بزن 

کاوه-چرا همش من خب یکی دیگه هنرنوازی کنه

-اقا کاوه چی میزنین

-پیانو

-عالیه .. خیلی وقته کار میکنین ؟

-از 12 سالگی تا الان 

-پس باید پیانیست ماهری باشین .. خوشحال میشم یکی از کاراتونو بشنوم 

المیرا-انی جون طوری حرف میزنی انگار از پیانو چیزی سرت میشه 

بعد خودش و ارمینا زدن زیر خنده 

البته کارشون با پشت چشم بقیه بچه ها همراه بود 

من با بی تفاوتی نگاهش کردم وبهش گفتم 

-دیگه غیر از خودت کی ازاین هنر سر در نمیاره 

قیافش خداییش دیدنی بود .. ورتش قرمز شده بود .. دلم خنک شد .. حرص بخور 

ترانه جیغ خفه ای کشید 

-وای انی توام بلدی

جوابش فقط یه لبخند بود 

کاوه –انی خانوم شما چند ساله مینوازید 

-از بچگی فک کنم از 4 سالگی

-واو... پس حتما باید یکی از کاراتونو بشنویم 

اوه خدای من نه

با دستپاچگی گفتم 

-ولی من الان دیگه نمی زنم 

روشنک- انی لوس نشو دیگه به خاطر من 

هی وای این روشنک هم چقدر خودشو تحویل میگیره ... به خاطر من 

سامیار-انی خانوم منم دوست دارم هنر شما رو ببینم 

-باور کنین من الان چند ماهه که نزدم ..یعنی دیگه 

رایمن –انی عزیزم بلند شو دیگه 

از نگاه رامین خوشم نیامد .. انگار دلش میخواست من نتونم ضایع بشم .. ولی کور خوندی اقا رامین اناهید هیچ وقت ضایع نمیشه 

با گام های نامطمئن پشت پیانو نشستم 

المیرا- خانوم هااقایان انی جون میخوانامشب برای ما هنر نمایی کنن 

ای دهنتو گل بگیرن دختر 

فوری گفتم 

-من اهنگ شاد نمی تونم بزنم 

ارمینا- شما هر چی دلت میخواد بزن .. فقط زیادی هول نشو 

من نمیدونم این دو تا خواهر چه مشکلی با من دارن ... همه حاضرای تو سالن دورم جمع شده بودن یه نفس عمیف کشیدم و اهنگی که چند ماهپیش زده بودمو زدم ..شروع کردم به نواختن .. انگشتم مثل قبل ماهرانه روی گلاوه های پیانو فرود می امد 

-D’accord, il existait d’autres façons de se quitter

(بپذير، راههاي ديگري هم هست كه به جدايي برسد)

Quelques éclats de verres auraient peut être pu nous aider

(اگر به سوي روشن مينگريستيم، به ياريمان ميشتافت)

Dans ce silence amer, j’ai décidé de pardonner

(در اين سكوت تلخ، بر آنم كه ببخشايمت)

Les erreurs qu’on peut faire à trop s’aimer

(این خطایی است که در زیادتی عشق سر میزند )

D’accord la petite fille en moi souvent te réclamait

(بپذیر کودکی در این هماره تو را خواسته )

Presque comme une mère, tu me bordais, me protégeais

( تو را که شبیه مادری بوده ای یاور و پناهگاه من )

Je t’ai volé ce sang qu’on n’aurait pas dû partager

(می خواهم این اواز را برایت بخوانم که ما یکدیگر را ترک نمی کنیم )

A bout de mots, de rêves je vais crier

(در میان واژه ها و رویه هایی که فریادشان میکنم )

Je t’aime, je t’aime

(دوست دارم.. دوست دارم )

Comme un fou comme un soldat

(مثل یک پروانه مثل یک سرباز)

Comme une star de cinema

(مثل یک ستاره ... مثل یک سینما)

Je t’aime, je t’aime

(دوست دارم .. دوست دارم )

Comme un loup comme un roi

(بسان یک گرگ ..بسان یک پادشاه )

Comme un homme que je ne suis pas

(بسان انسانی که من نیستم )

Tu vois, je t’aime comme ça

(می دانی اینگونه دوستت دارم )

اشکام روی گونه هام می ریخت و با صدای بلند میخوندم انگار دارم برای اون میخونم .. انگار تو پاریسم

D’accord je t’ai confié tous mes sourires, tous mes secrets

(بپذیر در تمام غصه ها و رازهایم به تو اعتماد کردم )

Même ceux, dont seul un frère est le gardien inavoué

(حتی انان که با نگهبانان اعتراف ناکرده برادرند )

Dans cette maison de pierre,

(در این خانه سنگی )

Satan nous regardait danser

(شیطان رقص ما را به تماشا نشست )

J’ai tant voulu la guerre de corps qui se faisaient la paix

(جنگ تن به تن را چنان می خواستم که صلح بیافریند )

Je t’aime, je t’aime

(دوست دارم .. دوست دارم )

با تمام شدن اهنگ صدای دست زدن تمام سالن گرفت ..ولی من دیگه حالم تغییر کرده بود ..دوست داشتم بازم بزنم .. به صدای دست ها توجهی نکردم و دوباره شروع به نواختن کردم .. این دفعه به فارسی خوندم ..با صدای بغض گرفته .و چشمان بارنی 

خسته و پریشانم .. در غم تو گریانم 

از همه گریزانم .... تا دوباره بر گردی 

تو گفتی ..به پیش من بمان 

چرا چنین نهان ..مرا بههال خودرها کردی 

چرا ندیده ای که از غمت فغان رود به اسمان 

چه گویمت را فدا کردی 

مگر که جان به لب رسد که یادت از نظر رود 

چرا تو بی خبر ز ما رفتی 

چه میشود عیان شوی مرا عزیز جان شوی 

بگو چرا بگو کجا رفتی 

دیده بر رهت دارم 

دردل شب تارم ...از غم تو بیمارم 

تا دوباره برگردی .. تا دوباره برگردی 

به هر کرانه رفتهای به یک بهانه رفته ای 

دلم نشانه رفته ای بجویمت ز بی نشان ها 

دوباره پیش من بیا ببین که میود به پا 

روای شور و نغمه ها به کوه و دشت و اسمان ها 

ببین چه دل شکسته ام بگو شی نشسته ام 

به جز تو دل نبسته ام رهی بمان به پیش من عزیز جانم 

ز دیده خون شود روان به یادت ای عزیز امید جان 

ز چشم من نشو نهان که در فراق روی تو رسد خزانم 

دیده بر رهت دارم در دل شب تارم 

در غم تو بیمارم .. تا دوباره برگردی تا دوباره برگردی 

اهنگ تمام شد ولی من هنوز هق هق میکردم ..از پشت پیانو بلند شدم که نگاهم به مگاه متعجب رامین افتاد .. نگاهمو ازش گرفتم و به طرف دستشویی رفتم ..شیر اب و باز کردم و چند مشت اب به صورتم پاشیدم ..چشای سرخم نشون میاد باز تو گریه کردن زیاده روی کردم ..زیر لب نالیدم 

-اخارمی من بی تو چه کنم

صورتمو با دستمال کاغذی خشک کردم و از دستشویی بیرون امدم ..همه ساکت نشسته بودن به محض اینکه نگاهشون به من خورد بهم خیره شدن .. اروم رفتمو کنار روشنک نشستم 

سوسن خانوم مادر المیرا –اوه عزیزم واقعا زیبا می نواختی ولی چرااینقدر غمگین ...

-ممنون از تعریفتون 

فقط تونستم همین بگم .. .حالم زید مساعد نبود 

الهه جون- انی حالت خوبه ؟

چه عجب یکی نگران منم شد .. اونم کی دیکتا تور خونه

-بله خوبم 

الهه جون- چرا همه ساکت شدین شام امادست بفرمایید 

گرسنه بودم ولی میلی به غذا نداشتم .. احساس میکردم دوباره دارم به گذشته بر میکردم به چند ماه پیش

چشم هامو و بستم و سرمو به طرفین تکون دادم .. تا فکرای بی خود ازم دور شن 

-حالت خوبه ؟

صدای نگران رامین بود که به گوشم خورد 

ه این مزاحم دیگه چی از جونم میخواد .. چشمامو باز کردم 

-بله ..بهره برین شام بخورین 

یعنی خیلی محترمانته بهش گفتم ..شرت کم ..مزاحم نشو 

-چی میخوری برات بیارم 

-میل ندارم ..بعدشا اگه خواستم خودم دست دارم 

از سر جام بلند شدم و به سمت دیگه ای رفتم ... گوشیمو از توی جیبم در اوردم و رفتم تو گالری عکسام 

عکس های ارمی وخودمو که ژستهای مختلف گرفتهبودیم ..زدم عکس بعدی .. عکس ارشام بود ..واقعا زیبا افتاده بود یه ابهت خاصی داشت 

علی همیشه میگفت .. من نمیدونم عمو و زن عمو چی خوردن که شما این قدر خوشگل شدین 

لبخندی زدم و زیر لب گفتم 

-الهی فدات شم 

تو خیالات خودم خوش بودم که گوشی از دستم کشیده شد 

سرمو بالا اوردم .. نگاهم به نگاه عصبانی رامین افتاد 

اروم اما عصبی گفت 

-فک کنم قرار بود شما با خانوادتون ارتباط نداشته باشین 

با بی خیالی گفتم 

-داشتم عکس نگاه میکردم به کسی زنگ نزدم 

نگاهی به صفحه گوشیم انداخت که اخماش بیشتر تو هم رفت .. پوزخندی زد 

-عشقته ..برای این داشتی خودتو میکشتی 

-به شما هیچ ربطی ندار .. حالا هم گوشیمو بدین 

-این پیش من میمونه 

- اقا رامین من سیمکارتو به شما میدم ولی گوشیمو نه 

گوشیمو فوری از دستش قاپیدم 

الهه جون – بچه ها چی شده ؟

-چیزی نیست مامان 

-انی بیا یه چیزی بخور

-ممنون میل ندارم الهه جون 

ترانه با صدای بلندی از ضلع شرقی سالن گفت 

-انی به چه زبونی داشتی میخوندی 

-فرانسه 

کامبیز- مگه شما فرانسه بلدین ؟

با غرور بادی به غب غب انداختم 

-به هر حال زبان مادریمه چرانباید....

فوری زبونمو گاز گرفتم .. سوتی داده بودم در حد بوندسلیگا 

سامیار – مگه مادر شما فرانسوی هستن

با خودم گفتم بالاخره که چی ..باید راست میگفتم دیگه ... ایتو روحم که همیشه این راست گویی برام دردسر میشه 

-بله .. خودمم فرانسوی هستم 

ترانه جیغ بلندی کشید .. اله جون و روشنک و رامین که چشماشون اندازه نلبکی شده بود 

ارمینا- ولی خیلی رون و مسلط فارسی صحبت میکنی

-مسلمه .. چون پدرم ایرانیه .. تو خونه ما همیشه باید فارسی صحبت میکردیم 

کاوه- الان خانوادتون کجا هستن 

نگاه نگرانی به الهه جون و روشنک انداختم .. اهل دروغ نبودم 

-پاریس

سوسن –برای تفریح رفتن 

ای بابا مگه بیست سوالیه .. کلافم کردین 

-خیر اونجا زندگی میکنن .. من به دلیلی به ایران امدم 

ترانه- چه با نمک مگه اینجا کسی و داری 

-بله خانواده پدرم یران هستن

المیرا-اونوقت دلیل اومدنت به ایران چی بود ..

خسته شدم ..چقد خانواده فضولی دارن.. اصلا یکی نیست به من بگه مگه مجبوری همه سوالاشونو جواب بدی

نمیخواستم جواب بدم ولی نگاه همه روی من بود و منتظر جواب ..رامین با اخم داشت نگاهم میکرد 

برای این که از دستشون خلاص بشم گفتم 

-ارامش

المیرا - وا مگه اونجا ارامش نداشتی 

دیگه داشتم عصبانی میشدم میخواستم بهش بگم به تو چه 

با صدای نسبتا بلندی گفتم 

-نه نداشتم 

دیگه تاب و تحمل نشستن تو اون جمع و نداشتم از سر جام بلند شدمو خودمو به اتاقم رسوندم 3 ساعتی گذشته بود و صدایی از پایین نمی امد با صدای در دوباره با صدای در دوباره شال و که از سرم در تورده بودم سر کردم 

روشنک-انی لطفا بیا پایین مامان باهت کار داره 

-باشه الان میام 

با قدم هایی سست پایین رفتم سالن خالی بود و این نشون میداد همه رفتن ... الهه جون و روشنک و رامین روی مبل نشسته بودن 

و داشتن نگاهم میکردن 

الهه جون – بیا بشین 

رفتم و روبه روی خانوم بزرگ نیا نشستم 

-خب من منتظرم 

-منتظر چی ؟

-اون حرفایی که زدی چی بود 

-همه حقیقت داشت 

-پس تو ما رو گول زدی ؟ تو با علیرضا رادمهر چه نسبتی داری ؟

تو دلم خندم گرفته بود .. تازه فهمیدی گولت زدم دیکتاتور خانوم ....پس قضیه اینه ...

-علیرضا پسر عموی منه .. برادر رضایمم هست ... مثل برادر خودم میمونه بیشتر از جونم دوستش دارم 

-خانوادت چی ؟ واقعا فرانسه هستن 

-بله 

-اونا میدونن تو الان کجایی 

-بله 

-چرا پیشنهادمو قبول کردی 

به جون خودم این باید می رفت تو اطلاعاتی جایی کار میکرد .. از صد تا بازجو بدتره ... 

یه نفس عمیق کشیدم .. از این همه سوال کلافه شده بودم 

-علیرضا رو خیلی دوست دارم ..برادرمه .. نمیخواستم از دستش بدم 

-تو برا همه این کارا رو میکنی ؟

-صادقانه میگم ... همه که نه .. فقط برای خانوادم و کسایی که دوستشون دارم حاضرم جونمو بدم ... 

-چون تو به ما راست نگفتی پس باید 

مکثی کرد و نگاهم کرد 

ترسی تمام وجودمو گرفت ... یه وقت شرط سنگین تر نزار .. خدامن طاقت ندارم .. خودم کلی کار دارم که باید انجام بدم 

اب دهنمو قورت دادم 

-باید چی ؟؟

به رامین نگاه کرد ... 

-باید با رامین ازدواج کنی

جیغ بلندی کشیدم 

-چیی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ من هرگز چنین کاری نمی کنم حتی اگه بمیرم 

رامین با اعتراض گفت 

-مامان چرا از زندگی من مایه میذاری ...

الهه جون .. نه اصلا چرا جون .. این جون برا ش زیادیه .. الهه بدون این که اهمیتی به اعتراض های رامین بده .. منو نگاه کرد .. باز تو قالب دیکتاتوریش فرو رفته بود 

-همین که گفتم تو به من قول دادی هر چی بگم قبول کنی 

-خواهش میکنم خانوم بزرگ نیا .. همین جوری من ابروی خانوادمو به خطر انداختم ..بابام اگه بفهمه سکته میکنه 

- همین که گفتم ... 

ای درد و همین که گفتم .. من باید برم سازمان حقوق بشر از این شکایت کنم ... 

-روشنک گوشیتو بده 

-بیا مامان 

الهه موبال و به سمتم گرفت 

-بیا زنگ بزن به خانوادت میخوام باهاشون صحبت کنم 

رامین- مامان ... من نمیخوا...

-رامین ساکت باش.... تو دفعه قبل خودت تصمیم گرفتی که نامزدت بهت خیانت کرد و رفت 

هییییییییییی.. .. به رامین نگاه تنفر باری انداختم .. خاک تو سرت .... عرضه نگه داشتن نامزدتم نداشتی .. البته بهت حق میدم با این مامانی که تو داری .. 

-بیا زنگ بزن 

با صدای الهه رشته افکارم پاره شد 

-خواهش میکنم .. این کار و ازم نخواین 

یعنی تو عمرم از کسی اینقدر خواهش نکرده بودم ... بابا کجایی که ببینی یلدات به چه روزی افتاده 

-گفتم زنگ بزن 

ناچار گوشی ازش گرفتم .. شماره خونمون گرفتم 

تو دلم خدا خدا میکردم کسی گوشی برنداره 

-بذار رو اسپیکر

تلفنو رو اسپیکر گذاشتم 

-Bonjour

قلبم تکون خورد .. صدای ونداد بود 

-سلام 

ونداد داد بلندی کشید 

-یلدا الهیی بمیری خاک بر سر بی شعور .. دلم برات تنگ شده بود دختر خل روزی صد بار علیرضا رو فحش میدم

-حالت خوبه وندادی

-الهی من فدات شم .. تو خوبی یلدایی

-اره 

-چرا زنگ نزدی بهم 

-نمیشه 

-بابا این خانواده خیلی سنگ دلن .. من دارم بیلیط میگیرم بیام ایران ..یه نقشه توپ کشیدم این خانواده رو بکشم و تو رو نجات بدم 

وای این چی میگه .. نگاهیی به الهه انداختم ...به زور داشت خندشو کنترل میکرد 

غریدم 

-S'il vous plaît Arsam taire

(ارسام لطفا خفه شو )

ونداد بلند گفت 

-خودت خفه شو .. احترم بذار .. مای گاد 

-چی شد 

-شمر اومد 

لبخندی زدم و با هیجان گفتم 

-گوشی بده باهاش حرف بزنم دلم براش تنگ شده 

-بی لیاقت دلت برای من تنگ نشده بود 

-نه تازه از دست یه دیونه راحت شدم 

بیا بگیر با خان داداشت حرف بزن 

-الو 

با جیغ گفتم 

-سلامممممممممممم داداش ارشام خودم 

-وای اناهید تویی .. حالت خوبه .. کجایی عزیزم 

-بله خوبم .. تو خوبی

-انی برگرد .. مامان اصلا حاش خوب نیست کار هر روزش شده گریه .. منو ارسام داریم میایم ایران باهاشون صحبت کنیم شاید راضی بشن برگردی 

نگاهی به الهه انداختم .. ای وای این دفعه خانوادگی اخم کردن .. .

تازه یادم افتاد برای چی زنگ زده بودم 

-ارشام بابا کجاست 

- تو اتاق داره استراحت میکنه .. بیا با مامان صحبت کن 

-الو مامان 

-دخترم تویی ..انی .. اناهید یلدا من تویی ... عزیز دلم کجایی .. الهی من فدات شم .. چقدر بهت گفتم نرو .. چقدر بهت التماس کردم 

-مامن جون شما قول داده بودین گریه نکنین 

-مگه میتونم ..جگر گوشم افتاده دست یه مشت غریبه 

خودمم دیگه گریم گرفته بود 

هم من هم مامان داشتیم گریه میکردیم که یک دفعه قلبم تیر کشید و صدای اخمبلند شد 

دستمو روی قلبم گذاشتم 

-اخ 

رامین و روشنک به طرفم اومدن هم زمان گفتن ..

-انی خوبی .. چی شد 

الهه- روشنک برو یه لیوان اب براش بیار 

مامان- انی .. انی چی شد 

بریده بریده گفتم 

-مامان ... ونداد .... کجاست ... مامان دادا .. داداشم .. حالش .... بده 

تلفن و قطع کردم .. بعد از چند دقیقه حالم خوب شد 

روشنک – چی شد یه دفعه 

الهه جون- پاشو لباستو بپوش بریم دکتر 

-معذرت میخوام همش تقصیر ونداد بود 

رامین عصبانی گفت

-اصلا ونداد کیه .. یلدا کیه 

وااا .. این چرا یه دفعه ای عصبانی شد 

-خب ... اسم کامل من اناهید یلدا ... ونداد برادر دوقلو منه ... تقریبا همسان ایم کاملشم ارسام ونداد .. ارشام هم برادر برادر بزرگ منه 

روشنک – جان من تو برادر دو قلو داری؟

-اره ... بعضی موقع ها که حالش بد میشه روی منم تاثیر میذاره 

با زنگ تلفن حرفم قطع شد 

رامین گوشی برداشت 

-بله

-...................

-بله شما ؟

-گوشی

رامین تلفن به سمتم گرفت اول روی اسپیکر گذاشت و بعد بهم داد 

از کارش خیلی ناراحت شدم ... بی ادبا .. خجالت نمیکشن مکالمه خانوادگی ما رو گوش میدن 

-الو

-یلدا دخترم تویی

جیغ بلندی کشیدم 

-بابا .. سلام بابا خوبین 

-سلام عزیزم توخوبی .. اونجا کجاست ... از کجا زنگ زده بودی

-از خونه خانوم بزرگ نیا 

-بهت اجازه دادن .. حالت خوبه 

-بله خوبم .. ونداد .خوبه 

-الان خوبه ... اخه من نمیدونم پسر که نباید اینقدر احساساتی باشه ... خواهر و برادر ضد همین .. دخترم بی احساس .. سرم مثل دخترا احساساتی 

-وای بابا این حرفا چیه که میزنین 

-چه خبر 

-اوه بابا خانوم بزرگ نیا میخواستن با شما صحبت کنن 

-با من؟

-بله 

گوشی به سمت خانوم بزرگ نیا گرفتم ... گوشی از حالت تسپیکر خارج کرد و به سمت اتاقش رفت 

چقدر بی ادب .. من میخوام با بابام صحبت کنم باید مکالممو بشنوه .. اونوقت خودش رفته تو اتاق .. اگه به مامانم نگفتم

از فکری که کرده بودم .. خندم گرفت

روشنک-انی حالا ما چی صدات کنیم 

-باور کن تو 21 سالی که از خدا عمر گرفتم اسم ثابت ندارم یکی بهم میگه انی .. یکی میگه اناهید .. یکی میگه یلدا .. بعضی موقع ها هم میشم اناهید یلدا 

-برادر بزرگت چند سالشه 

-ارشام 28 سالشه ... پزشک ... جراح قلب 

روشنک – بابات اونجا چکار میکننه 

-بابا هم پزشکه .. جراح مغز و اعصاب .. مادرم دندان پزشک 

-چه جالب .. خانوادگی پزشکین .. قولت چی ؟

-ونداد فوق لیسانس معماری داره ... من و ونداد دوت نداشتیم پزشک بشیم 

رامین پوزخندی زد 

-شما که کلا درس و ول کردین 

-کی گفته من درس و ول کردم 

روشنک-خودت گفتی دانشگاه نمیری 

لبخند کم جونی زدم 

-خب چون درسم تمام شده 

-وای جدی .. تو چی خوندی 

الهه – روشنک کافیه 

نگاه هر سمون به الهه افتاد 

-فردا اماده باشین میریم محضر عقد میکنین 

من و رامین یکصدا 

-چی ؟؟؟ عمرااااااااااااااااا!!!!!!!!!

-انی با پدرت صحبت کردم ..به سختی رضایت داد 

-بابای من .. پس ونداد چی ؟

-چه ربطی داره 

زیر لب اروم گفتم خب ونداد منو میکشه 

فصل سوم 

-انی .. بیدار شووووووووووووووو

به سختی چشمامو باز کردم به یاعت کنار تختم نگاه کردم 5 صبح بود چرا اینقدر زود بیدارم کرده بودن 

داد زدم 

-روشنک بیدارم چی شده 

-چرا در اتاقت قفله .. مامان گفت حاضر شو بریم ازمایشگاه .. از اون طرف میریم محضر در ضمن مامان گفت لباس سفید بپوش وگرنه خودش گیساتو میکشه 

صدای خنده های ریزش از پشت در می امد 

-اوکی 

اه اه .. به زور می خواد پسرشو بهم قالب کنه 

با غر غر از سر جام بلند شدم و به دستشویی رفتم .. دست و صورتمو شستم 

-اهههههههه.. الکی الکی خودشو مادر شوهر ما کردا .. خودت خواستی الهه جون چنان پسرتو بچزونم که نفهمه از کجا چزونده شده 

دلم نمیخواست رنگ روشن بپوشم ولی حوصله بداخلاقی الهه جون رو هم نداشتم در کمد و باز کردم ... پالتو سفید خزدارمو که ارشام برای تولدم بهم هدیه داده بود ..با جین یخی .. چکمه های پاشنه 5 سانتی سفید .. موهامو با کلیبس بالا بستم و هد سفیدمو زدم ..شال سفیدمو سر کردم .. سال داخل پالتو کردم که خز های پالتو به خوبی دیده بشه چون هد زده بودم .. شال و باز گذاشتم تا گوشواره های حلقه ای نفره ام کامل دیده بشه .. ساعتمو دست کردم ... رز صورتی مو دو بار روی لبهام کشیدم 

تو ایننه نگاهی به خودم انداختم 

-اووووووووووووف انی چه پسر کش شدیا 

کیف سفیدمو برداشتم و وسایلمو داخلش ریختم ...با صدای در به خودم امدم 

-انی اماده نیستی 

به طرف در رفتم و کلیدو داخل قفل چرخوندم و در باز کردم 

-من اماده ام بریم 

-هیییییییییی .. چه عروسکی شدی .. دختر فرنگی .. چه جیگری شدی 

-کاری که نکردم داری شلوغش میکنی .. فقط لباسامو عوض کردم ..بریم تا صدای الهه جون در نیامده 

-خوشم میاد خوب از مامانم حساب میبری 

شروع کرد به ریز ریز خندیدن .... 

ههههههههه .. رو اب بخندی ... احترام سنشو دارم ... وگرنه خوب بلدم جوابشو بدم 

با هم به طبقه پایین رفتیم 

-مامان بریم 

الهه جون نگاهی بهم انداخت و لبخندی زد 

ای رامینت فدای اون لبخندت بشه .. تو که خندیدن بلدی مرض داری مثل دیکتاتورا همش اخم میکنی 

-دیگه لباس مشکی اجازه نداری بپوشی ..بریم رامین تو ماشین منتظره 

ببین جنبه تعریف کردن نداری .. بذار دو دقیقه بگذره ازت تعریف کردم بعد بزن تو پرم 

از خونه خارج شدیم الهه جون در جلو رو باز کرد وسوار شد .. منو روشنک هم عقب نشستیم 

رامین-چه عجب خانوم ها بالاخره تشریف فرما شدن 

بعد نگاهی از اینه بهم انداخت 

منم نگاهش کردم که ای کاش نمیکردم ..یه تای ابروشو بالا انداخت و پوزخندی زد و ماشین و روشن کرد 

-رامین اول برو ازمایشگاه اقای مقدم .. من دیشب باهاش صحبت کردم 

-چشم مامان 

جلو ازمایشگاه از ماشین پیاده شدیم ..این طور که روشنک گفت .. رئیس ازمایشگاه از دوستان از دوستان شوهر الهه جون بود برای همین خیلی تحویلمون گرفت و کارمونو سریع راه انداخت ..بعد ازمایش روشنک با کیک و اب میوه برگشت 

-بیا انی جون بخور تا فشارت پایین نیافتاده 

کیک و ابمیوه رو ازش گرفتم و خوردم 

هر چی من بی خیال بودم این رامین برج زهر مار بود .. حتی کیک و ایمیوه رو هم نخورد ... تودلم گفتم .. خب نخور به درک .. یه بلایی سرت بیارم که به دو هفته نکشیده طلاقم بدی 

-رامین جان بیا پسرم مشکلی ندارین 

رامین با اون چهره اخموش برگه های ازمایش و از اقای مقدم گرفت 

الهه جون – رامین زود باش باید بریم محضر 

-مامان من واقعا نمیدونم دلیل این همه اصرار و عجله شما چیه ..بابا من این دختر و نمیخوام 

کثافت بی ادب ... کشمش هم دم داره ..این یعنی چی .. این و به درخت میگن 

داشتم با خودم غرغر میکردم که دستم کشیده شد 

روشنک-بیا بریم دیگه سه ساعته دارم صدات میکنم 

تومحضر کنار این بداخلاق نشسته بودم و عاقد داشت کارای مخصوص و انجام میداد ..روشنکم داشت با لپ تاپش ور میرفت 

-مامان درست شد 

-خانوم اجازه می فرمایید خطبه رو جاری کنم 

-بله شما بفرمایید پدر عروس خانوم هم الان ناظر هستن 

نگاهی به لپ تپ انداختم 

وای بابام بود ..بابا لبخندی به روم زد .. منم مثل خودش لبخندی تحویلش دادم .. یعنی پرو تر از من هیج جا پیدا نمیشه 

هیچی از خطبه عقد نفهمیدم فقط روشنک بهم گفت بایدبگم بله 

یه نفس عمیق کشیدم و با صدای ارومی گفتم 

-با اجازه پدرم و بقیه بزرگترا بله 

این جمله رو از ارمی شنیده بودم .. ارمی هم موقه بله گفتن .. همینو گفت 

صدای دست و صوت بلند شد .. عاقد از رامین هم بله رو گرفت 

دفتر بزرگی و جلو روم گذاشتن و ازمون خواست تا امضا کنیم ..میخواستم دفتر و تیکه تیکه کنم ..یکی نیست بگه این همه امضا برای چیه 

الهه جون جعبه ای به دست رامین داد و چیزی در گوشش گفت 

رامین عصبی گفت 

-دستتو بیر جلو 

-چی/

-گفتم دستتو بده تا این حلقه بی صاحاب شده رو دستت کنم 

-خب بده خودم دست میکنم 

با خشونت دستمو کشید و حلقه رو دستم کرد 

-الهه جون- این فقط برای اینه که همه بدوننتو عروس مایی وگرنه خودتون تو یه روز مناسب برین و حلقه هاتونو انتخاب کنین 

روشنک- و حالا نوبت عسل خوردنه 

جام عسلو به طرفمون گرفت 

-رامین اول نوبت توئه 

رامین با بی تفاوتی انگشت کوچیکشو داخل عسل فرو برد و بعد به طرف دهن من گرفت 

منم مثل گیجا داشتم نگاهش میکردم .. وقتی نگاه منتظرشونو دیدم گفتم 

-چیه؟

رامین-باز کن اون دهنتو 

-چرا؟

الهه جون – این یه رسمه عروس و داماد خودشون عسل و تو دهن همدیگه میذارن 

-چی .. وای نه .. این خیلی چندشه 

عاقد خنده بلندی کرد 

-دخترم مگه تا حالا تو عروسی جایی شرکت نکرده بودی 

-چرا ولی از این رسما نداشتیم 

الهه جون- اقای کاتب من معذرت میخوام عروس ما ایرانی نیست .. 

رامین چونمو گرفت و دو طرف دهنمو فشار داد دهنم باز شد و انگشتشو داخل دهنم کرد .. مجبوری عسل خوردم ...ولی از حس اینکه انگشت یه ادم غریبه تو دهنم بود داشتم بالا میاوردم ..روشنک و الهه جون خندشون گرفته بود 

روشنک-انی حالا نوبت توئه

با قیافه مظلوم گفتم 

-حالا نمیشه خودش با قاشق بخوره 

با این حرفم اونا زدن زیر خنده ولی رامین اخم بزرگی کرد 

خب بدم میاد ..ولی دیدم خیلی دارم ضایع بازی در میارم مثل همون کاری رو که رامین انجام داده بود انجام دادم . وانگشتمو طرف دهنش بردم ..رایمن پوزخندی زد و دهنشو بازر کرد ..انگشتمو داخل دهنش بردم ..ای خاک بر سر حالا مگه ول میکرد .یه بند داشت انگشتمو مک میزد ..میخواستم انگشتمو از دهنش در بیارم که گاز محکمی از انگشتم گرفت ..جیغم به هوا رفت 

-چرا گاز میگیری 

دیگه تمام حاضرای تو محضر مرده بودن از خنده 

الهه جون- پسرم ازهمین الان گربه رو دم حجله کشته 

ای بر پدر بی پدر پسرت ... 

یه دستمال برداشتم و انگشتامو با هاش پاک کردم ..یه اخم بزرگ به رامین کردم که با پوزخند اون همراه بود ..از محضر بیرون امدیم و سوار ماشین شدیم 

الهه جون -رامین من و روشنک و ببر خونه الهام 

-خبریه ؟

-نه چه خبر قراره باشه ... تو و انی هم برین یه دوری بزنین 

رامین باشه ای گفت و راه افتاد ... الهه جون و روشنک از ماشین پیاده شدن .. من همون طور سر جام نشسته بودم 

الهه جون- انی بیا کنار شوهرت بشین 

هههههههههه شوهر .. این ادم از غزیبه هم برام غریبه تره 

در عقب و بستم و در جلو و باز کردم و سوار شدم ... به محض اینکه در و بستم ماشین به حرکت در اومد 

سکوت بدی بینمون حکم فرما بود 

-فکر نکن خبریه .. از نظر من تو ... همون خدمتکار خونمونی سعی هم نکن خودتو به من بچسبونی .. من از ادم های بی لیاقت خوشم نمیاد .. با حرفش قلبم فشرده شد .. من کی سعی کردم خودمو به این نکبت بچسبونم 

به طرفش برگشتم و گفتم 

-ببین اقای از خود راضی شما بریا من با یه غریبه هیچ فرقی ندارین .. مطمئن باشین اگه روزی قرار بود ازدواج کنم و تنها پسر روی این کره خاکی شما بودین حاضر بودم تمام عمرم تنها باشم 

ولی با ادمی مثل شما ازدواج نکنم 

-هههههه.. فعلا که خودتو به من قالب کردی 

خندیدم ..با صدای بلند خندیدم 

به طرفم برگشت و نگاهم کرد 

-چیه خوشحالی

میون خنده هام گفتم 

-من اصلا تو رو ادم حساب نمیکنم مطمئن باش همین الان اگه لب تر کنم کیس های مناسبی برای ازدواج دارم 

جدی شدم و با غرور گفتم 

-اقای به ظاهر محترم حریم خودتو با من حفظ کن خوشم نمیاد با شما هم کلام بشم .. اوکی!!!

از حرفای صریحم تعجب کرد ولی دیگه چیزی نگفت و جلو در خونه نگه داشت .. از ماشین پیاده شدم .. همون طور که پشت فرمون بود ریموت زد و در خونه باز شد .. جلوتر از او وارد خونه شدم و خودمو به اتاقم رسوندم .. پالتومو از تنم در اوردمو و خودمو روی تخت انداختم 

یکی از کتاب هامو باز کردم تا یه نگاه یبهش بندازم .. صدای زنگ گوشیم بلند شد .. تعجب کردم اخه کسی قرار نبود بهم زنگ بزنه .. الارم گوشیم بود .. به صفحه گوشی نگاهی انداختم .. دستمو جلو دهنم گرفتم ...امروز تولد ارمی بود ... قطره ای اشک روی گونه ام چکید .. لباسمو عوض کردم و شالمو روی سرم انداختم و به پایین رفتم ... پیانو داشت بهم چشمک میزد ..ساعت 4 بعدازظهر بود ..سکوت خونه نشون میداد کسی خونه نیست به طرف پیانو رفتم و پشتش نشستم و اهنگ مورد علاقه رمی که اخرین دفعه گوش داده بود و زدم .. همراه با اهنگ شروع به خوندن کردم 

خیلی دوست دارم یه روز با تو هم خونه باشم 

اگه پیشم نباشی بی تو دیونه میشم 

اگه از پیشم بری اگه عشقمو نخوای 

نیاد اون روزی که تو دیگه پیش من نیایی

اره میمیرم برای تو اگه تنهام بذاری 

اگه دستتو نخوای توی دستام بذاری 

اگه بری بی وفا بشی یا ازم جدا بشی

اگه جز من با یکی دیگه اشنا بشی

خیلی بی قرار و خستم به هیچکسی دل نبستم 

تا روزی که زنده هستم پای عشق تو نشستم 

اخه تو قشنگ ترینی تو مهربون ترینی 

واسه این دل شکستم تو قرار اخرینی 

خیلی واسه تو میمیرم 

اگه تو ازم جدا شی مرگ و تو چشمام میبینم 

تو چشمای من نگاه کن اسممو دائم صدا کن 

خیلی تو واسم عزیزی واسه دلم دعا کن 

دستام با مهارت و تند روی گلاوه های پیانو فرود می امد .. خاطرات بودن با ارمی برام زنده شده بود 

ما رو از خودت بدون با ما اینجور تا نکن 

عشق دوست داشتنیتو روی کسی جز من وا نکن 

من و پشتت جا نذار همه هستیم مال تو 

خودتو توی دل کسی دیگه جز من جا نکن 

خیلی بی قرار و خستم به هیچکسی دل نبستم 

تا روزی که زنده هستم پای عشق تو نشستم 

اخه تو عزیزترینی تو مهربون ترینی 

واسه این دل شکستم تو قرار اخرینی 

خیلی واسه تو میمیرم 

اگه تو ازم جدا شی مرگ و تو چشمام میبینم 

توچشمای مننگاه کن اسممو دائم صدا کن 

خیلی تو واسم عزیزی واسه دلم دعا کن 

با تمام شدن اهنگ بلند گفتم ..

-دوست دارم ارمی 

با صدای دست زدن به عقب برگشتم ..هی وای من اینا از کجا پیداشون شد 

روشنک در حالی که دستمیزد جیغ جیغ کنان به سمتم امد و بغلم کرد 

-عالی بود عالی بود خیلی قشنگ زدی .. صدای قشنگی هم داری وای انی تو یه پیانیت ماهری 

-مرسی شما کی برگشتین 

-والله یه ساعتی میشه تو اتاقمون بودیم که صدای اهنگ جنابعالی روحمونو مستفیض کرد 

الهه جون -خیلی وقت بود تو این خونه کسی پیانو نمیزد 

-قبلا کی پیانو میزد 

روشنک با قیافه گرفته ای گفت 

-رامیار 

-رامیار کیه 

-داداشم 

تازه فهمیدم کیو میگه سرمو پایین انداختمو گفتم 

-خیلی متاسفم ...حوصلم سر رفته بود 

الهه جون-از فردا برو چند تا کلس اسم بنویس

-من؟؟

-اره

-اخه قراره اینجا 

نذاشت حرفمو ادامه بدم 

-قرار بود ولی الان تو عروس این خانواده هستی میتونی به کلاس های مختلف بری .. با روشنک به گردش بری 

واقعا خوشحال شده بودم .. این رفتار الهه جون نشون میداد که تا حدودی نرم شده 

-وای مرسی از لطفتون الهه جون 

-مامان

-چی

-بهم بگو مامان 

-چشم 

10 روز از روز که عقد کرده بودیم گذشته بود و من رامین و ندیده بودم البته فهمیده بودم که طوری میاد و میره که من و نبینه .. چه بهتر منم اینجوری راحت تر بودم ..الهه جون بهم اجازه داده بود کلاس های مختلف ایم بنویسم و کاری که دوست دارم و انجام بدم ... تو این 10 روز به دفترم میرفتم .. تونسته بودم منشی خوبی پیدا کنم 

تو اتاقم نشسته بودم که تلفنم زنگ خورد 

-بله

-خانوم رادمهر مراجعه کننده دارین 

-بفرستشون داخل 

ضربه ای به در خورد و زنی داخل شد ...سلام کردم و ازش دعوت به نشستن کردم 

-بفرمایید من در خدمتم چه کمکی ازم بر میاد 

-راستش من با همسرم مشکل دارم و میخوام ازش جدا بشم 

لبخندی زدم و گفتم 

-شما دیگه چرا ..مشکل خاصی دارین ؟

-خانوم از مشکل هم گذشته ..شوهرم تو کاری خلاف ..دقیق نمیدونم چیه .. ولی مطمئنم خودش معتاده

-بچه هم دارین 

-بله دو تا 

-چرا با همسرتون صحبت نمیکنید که ترک کنه

-صحبت کردم .. کار هر شبش شده کتک زدن من و بچه هام 

-من واقعا متاسفام .. من هر کاری ازم بربیاد انجام میدم 

-راستش من خونم همین نزدیکیاست برای همین به شما مراجعه کردم

-از لطفتون ممنونم .. شما بهتره نگران چیزی نباشین و کارا رو به من بسپرین 

پوشه ای جلوش گذاشتم 

-اسم و فامیل همسرتون به همراه چیزایی که ازش میدونین و دلیل جداشدنتونو بنویسین بقیه کاراش با من 

-ممنون 

بعد رفتن پروانه شکوهی موکلم یه مقدار وسایلمو مرتب کردم و زودتر از دفتر خارج شدم .. خیلی خسته بودم تا خونه الهه جون خیلی راه بود ..باید به فکر یه ماشین باشم..دربست گرفتم و خودمو به خونه رسوندم 

-سلام 

الهه جون-سلام خسته نباشی

-سلامت باشید ..روشنک هنوز نیامده 

-چرا امده توام برو لباساتو عوض کن و بیا پایین 

-چشم 

حالا که الهه جون یه ذره نرم شده بود .. دوست نداشتم اتو دستش بدم .. 

لباسامو عوض کردم و شالمو روی سرم انداختم و به اشپزخونه رفتم .. بقیه سر میز نشسته بودن .. از شانس بدم این رامین گور به گور شده هم بود ... خدا امروز و به خیر بگذرونه ..این خونه منو تو شیشه نکنه خیلیه 

صندلی کنار روشنک و بیرون کشیدم و روش نشستم از شانس بدم رامین درست روبه روم نشسته بود 

الهه جون غذا رو روی میز گذاشت 

-شروع کنید بچه ها 

روشنک-ماماااااان الهی من فدات شم خیلی گرسنه بودم 

خندم گرفته بود 

-خب اول بخور بعد شروع کن به قربون صدقه رفتن 

یه کفگیر برنج برای خودم کشیدم و یه قاشق خورشت رو کردم و اروم شروع به خوردنکردم ... همه ساکت داشتن غذاشونو میخوردن ..که صدای زنگ گوشیم بلند شد ..هرسه شون بهم نگاه کردن گوشی از جیب شلوارم بیرون کشیدم بدون نگاه کردن به شماره بی معطلی جواب دادم 

-الو 

-به به سلام خانوم وکیل خوبی ..شما کجا اینجا کجا 

با شنیدن صدای منحوسش قلبم فشرده شد 

با صدایی که سعی در کنترلش داشتم که بالاتر نره ... 

-نه به خوبی شما .. مثل اینکه از جونت سیر شدی که بهم زنگ زدی 

-نچ فقط دلم برات تنگ شده بود 

-دلت غلط کرد .. منتظر باش .. اناهید نیستم اگر ....

-اگر چی کوچولو .... میدونی که اگه کاری کنی تمام خانوادتو از دست میدی پس بهتره اون چیزی که متعلق به منه و بهم برگردونی 

-برو به درک ..همین روزا همه چیز تمام میشه ..قسم میخورم میکشمت زندت نمیذارم 

تلفن و با عصبانیت قطع کردم .. مشت محکمی روی میز کوبیدم و لبامو گاز گرفتم 

روشنک- انی کی بود .. چی شده 

با صدای روشنک تازه متوجه شدم که کجا هستم .. نگاهی به بقیه انداختم ..رامین داشت با اخم نگاهم میکرد 

این که همیشه مثل میر غضب اخم کرده 

روشنک نگران و اما الهه جون متعجب ..دیگه میلی به غذا نداشتم از پشت میز بلند شدم 

-معذرت میخوام دیگه میل ندارم 

منتظر شنیدن حرف دیگه ای نشدم و به اتاقم پناه بردم ..دلم داشت میترکید ..دوباره اون خاطرات لعنتی به یادم امده بود 

لپ تاپمو روشن کردم و یه اهنگ فوق العاده غمگین گذاشتم 

و شروع کردم به گریه کردن .. تنها کاری که این چند وقت از دستم بر امده بود 

به طبقه پایین رفتم ..هنوز داشتم هق هق میکردم ... گوشیم شارژ نداشت .. بقیه تو سالن نشسته بودن 

-مامان میشه از تلفن خونه استفاده کنم 

-البته ..انی اتفاقی افتاده 

هییییییییی.. کجایی تو .. اتفاق خیلی وقته که افتاده .. 

همون جور که هق هق میکردم ... تلفن و برداشتم و شماره گرفتم .. نمیتونستم اشکامو مهار کنم ... حساب بانکیم توش پول زیادی نمونده بود .. باید هر چه زودتر کارو تمام میکردم تا کار خودم تمام نشده بود 

-الو

-الو ونداد

-یلدا تویی ..چرا گریه میکنی

-چیزی نیست .. گوشی بده به ارشام 

-گفتم چی شده 

منم مثل خودش دادکشیدم 

-گفتم گوشی بده به ارشام 

-الو

-ارشام

-انی حالت خوبه ..چرا صدات اینجوریه ..کسی اذیتت کرده 

-نه نه نه 

-پس چی شده .. 

-ارشام میتونی یه مقدار پول به حسابم بریزی

ارشام قهقه بلندی زد 

-اناهید تو داشتی برای پول گریه میکردی ؟

-میدی یا نه ؟

-البته .. من نوکرتم هستم .. چقدر میخوای 

-ببخشید که سرت داد کشیدم .. خودم هر چی داشتم برای دفترم دادم 

-انی گفتم چقدر میخوای

-30 تومن 

-فردا تو حسابته 

-مرسی داداشی 

-انی نمیخوای بگی چه اتفاقی افتاده 

-هنوز نیافتاده ولی قراره که بیافته 

-انی چی داری میگی 

-نگران نباش ..فعلا باید برم ..سلام برسون بای 

گوشی روقطع کردم و با دستم اشکامو پاک کردم 

رامین با عصبانیت به طرفم امد 

-تو اگه پول میخواستی به من میگفتی ..به برادرت زنگ بزن بگو دیگه نمیخوای

این دیگه این وسط چی میگه .. من خودم الان عصاب ندارم اینم شده نخود هر اش ...سعی کردم با ملاطفت باهاش برخورد کنم تا دهنش بسته بشه دیگه چیزی نگه 

-از لطفتون ممنونم من با ارشام از این حرفا ندارم 

الله جون-نی شوهرته اگه مشکل داری باید بهش بگی 

بیا دو کلمه از مادر شوهر عروس .. جان من .. نه جان من خسته نشدی در مورد هر چیزی اظهار نظر کردی 

کلافه و بی حوصله بودم ... حالا اینا هم خانوادگی گیر داده بودن 

-ازتون ممنوم که به فکرمین ولی بهتره شما دخالت نکنین ..دوست ندارم دردسر شه براتون 

روشنک-انی تو داری ما رو میترسونی اگه چیزی هست به ما هم بگو 

ای خدااااااااااا .. میخوام مو بکشم .. منو از دست این قم یجوج و مجوج نجات بده ... 

لبخند مصنوعی زدم 

-نترس من ....

با صدای زنگ در حرفم نصفه موند 

روشنک-یعنی کیه 

الهه جون- خب برو ببین کیه 

روشنک به طرف ایفون رفت و بعد از چند لحظه برگشت 

-مامان دایی اردشیر و بچه هاش امدن 

رامین - اههههههه .. اینا اینجا چی میخوان 

به طرفم امد و دستمو گرفت و کشید 

-مامان به همه بگو من و یلدا خونه نیستیم 

همون طور که دستم تو دستاش بود .. منو به طبقه بالا برد .. در اتاقشو باز کرد و هولم داد داخل و در از داخل قفل کرد 

با اعتراض به سمتش برگشتم 

-چرااینجوری می کنی 

عصبانی گفت 

-بگیر بشین 

لحنش به قدری ترسناک بود که واقعا ازش ترسیدم ..روی تختش نشستم .. اولین بار بود که به اتاقش می امدم 

-اون تلفن کی بود 

یک ابرومو بالا انداختم 

-فک نمی کنم به شما ربطی داشته باشه 

به یه جهش به سمتم امد و چونموگرفت و فشار داد 

-ربط داره خانوم کوچولو .. تا وقتی اسمت توی شناسنامه منه بهت اجازه نمیدم هر کاری دوست داری بکنی 

فشار دستش روی چونم به حدی بود که گفتم الانه که چونه نازنینم بر فنا بره ..در حالی که از درد داشتم میمردم گفتم 

-اییی ...ول کن چونمو 

چونمو ول کرد و روبه روم ایستاد 

-حالا مثل ادم بگو کی بود

نمی تونستم بهش بگم به خاطر همین فقط زل زدم تو چشماش 

دو تا ابروهاشو بالا انداخت و چشماشو درشت کرد .. با لحن اخطار دهنده ای گفت 

-نمی گی ؟

دو تا ابروهامو دو بار انداختم بالا یعنی نه 

باز عصبانی شد ... دستشو برام تاب داد 

-میزنم زیر گوشتا ..بگو با کی صحبت میکردی 

داشت رو عصابم راه میرفت .. مثل خودش عصبانی شدم 

-چرا وحشی بازی در میاری یه مزاحم بود که دکش کردم 

-ههههه مزاحم .. حالا اون به کنار سرت بخوره .. تو که پول میخواستی چرا به من نگفتی ؟ 

-من هیچ وقت از غریبه ها پول نمیگیرم توام برا از غریب......

صدام تو گلوم خفه شد ..رامین لبهای داغشو روی لبام گذاشته بود و می بوسید با گازی که از لبم گرفت به خودم امدم و محکم کنارش زدم 

دستمو روی لبم گذاشتم و با چندش پاکشون کردم ..هیچ وقت فکر نمیکردم اولین بوسه ام اینجوری باشه 

داد بلندی زدم 

-تو چه غلطی کردی 

شونهای بالا انداخت و با بی خیالی گفت 

-زنمی دوست دارم ببوسمت 

-تو خیلی بی خود کردی دیگهبهم نزدیک نشو 

با شیطنت تو چشمام نگاه کرد 

-خب حالا کی غریبه ؟؟

گریم گرفته بود سعی کردم بغض تو صدامو مهار کنم .. تا ضعفی جلوش نشون نداده باشم 

-خیلی پستی ..دیگه ازاین رفتارا نکن 

-هر وقت دلم بخواد این کارو میکنم کسی هم نمیتونه منعم کنه 

می خواستم از روی تخت بلند شم و از اتاقش خارج بشم که دستمو گرفت و دوباره پرتم کرد روی تخت 

-بشین سر جات 

یعنی من تو عمرم از کسی به اندازه این بشر حساب نمیبرم ... نمیدونم چی تو صداشه .. چنان ابهتی داره که مانعم میشه ولی منم کم کسی نبودم ... اناهید یلدا بهترین وکیل پاریس ... مغرور ترین دختری که پسرا حتی برای سلام کردن بهش دستپاچه میشدن 

-رامین ولم کن کار دارم 

-چی ؟ مثلا چیکار داری ؟

دستامو مشت کرده بودمو و ناخونای بلندمو تو گوشت دستم فرو میکردم 

-ای وای اصلا من میخوام برم بخوابم 

-خب بخواب 

-اگه شما از جلو راهم برین کنار منم میرم تو اتاقم 

-همینجا بخواب 

مامــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــان ...!!!!!!!!!!!

داشتم حرص میخوردم اساسی .. متوجه شدم بودم که میخواد حص منو در بیاره .. منم که پرو .. هنوز منونشناختی اقا رامین 

برایاینه حرصشو دربیارم خودمو روی تختش پرت کرد و چشمامو بستم 

با تعجب بهم نگاه کرد 

-جدی خوابیدی ؟

پ ن پ استادم دارم تو رو نگاه میکنم ....خرفت 

-ساکت خسته ام میخوام استراحت کنم 

گوشیم زنگ خورد ف.ری جواب دادم 

-بله 

-بله و بلا ..یلدا خیلی نامردی تو پول میخوای چرا به من نمیگی

ای بابا این پول گرفتن ما عجب معضلی شده بودا 

-وای ونداد خب تو وارشام چه فرقی با هم دارین .. خب دفعه بعد از تو میگیرم 

رامین گوشی از دستم قاپید 

الو 

-....

-سلام ونداد جان من رامینم شوهر یلدا 

ای چاپلوس .. اه اه حالم بد شد .. شوهر .... غلط کردی

-........

-بله ...منم خیلی خوشحالم که صدای شما رو میشنوم 

اره جون خودت 

-.....

-راستش اگه میشه به ارشام جان بگید من خودم اون پولو به یلدا میدم 

-...................

-نه نه ..راستش با من حرفی نزده بود 

-..........

-بله چشم مراقبشم خیالتون جمع 

-........

-قربان شما خداحافظ 

با اخم نگاهش کردم 

-کی به تو گفت گوشی منو بگیری 

شونشو بالا انداخت 

-دوست داشتم گوشی زنمه 

دیگه حرصم داشت در میامد 

-ای درد و زنمه ... زهر مار و زنمه .. ای مرگ و زنمه 

-صبر کن یه ذره نفس بکش ..به به فحش هم که بلدی

-نه فقط تو بلدی

-خوبه خوشم اومد زبونم که داری 

حوصله کل کل کردن باهاش و نداشتم ..دستمو زیر چونم گذاشتم و نگاهش کردم 

-حالا این همه پول و برای چی میخوای ؟

-برای چی میخوای بدونی 

-فک کن کنجکاوی 

اره جون خودت .. تو اصلا فضول نیستی 

-میخوام باهاش ماشین بخرم 

-ماشین دیگه میخوای چیکار 

-شما دیگه به این چیزا کاری نداشته باش

چیزی نگفت ..با خودم فکر کردم حالا که رفتار رامین بهتر شده باید نهایت استفاده رو ببرم

بی هوا گفت

-ببین ما دو تا ادم عاقلی هستیم 

-خب 

-با مامانت صحبت کن 

-در مورد چی 

از بچگی بدم میامده وقتی با کسی حرف میزنم جوابمو کوتاه و سوالی بده 

-در مورد ...

میدونستم رامین بهم علاقه ای نداره الان بهترین موقعیت بود باید حرفمو میزدمو و خودمو نجات میدادم 

با زبونم لبمو تر کردم 

-ما باید از هم جدا بشیم 

چنان دادی کشید که گفتم الان همه مهمونا میان بالا 

-چی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ کی گفته 

-من میگم .. ما اصلا به درد هم نمیخوریم ..میدونم تواماز من خوشت نمیاد .. مجبور نیستیم همدیگه رو تحمل کنیم 

خمی روی پیشونیش نشوند 

بذار یه چیزی رو بهت بگم تو اون مغز پوکت فرو کن ..درسته منم ازت خوشم نمیاد ولی دوست ندارم شناسنامه ام خط خطی بشه ..در ضمن خوشمنمیاد کل فامیل پشت سرم حرف بزنن

اخهههههههه دلم براش سوخت .. خب حق داشت .. یه دفعه ابروش رفته بود نامزدش بهش خیانت کرده بود ...ولی یه صدایی تو سرم میگفت .. انی به تو چه هر چی سرش میاد حقشه ...

-یعنی چی تا کی میخوای اینحجوری ادامه بدی 

-دیگه نمیخوام در مورد حرفی بزنیم 

خب بگو کم اوردم 

از روی تخت بلند شدم و به طرف در اتاق رفتم 

-پس من میرم تو اتاقم 

-خوش امدی 

اینقدر با لحن بدی گفت ... که منظورش این بود یعنی هریییییییییی

با صدای الارم گوشیم از خواب بیدار شدم نگاهی به ساعت انداختم ...7 بود باید سریع اماده میشدم ..باید میرفتم دادگاه دنبال کارای خانوم شکوهی ... سریع وارد اشپزخونه شدم همه در حال صبحانه خوردن بودن ..سلام بلندی کردم و پشت میز نشستم 

الهه جون –انی جان اگه میشه امروز کلاس نرو 

چایی پرید تو گلوم و به سرفه افتادم روشنک به پشتم زد 

-چرا ؟؟

-امشب بله برون ترانه باید بری خرید ...ارایشگاه دیگه وقت نداری برای کلاس 

لقمه کوچیکی گرفتم یه قلپ چایی خوردم ..کارام شده بود مثل قبل انگار تو خونه خودمونم و دارم با مامان خودم صحبت میکنم 

-مامان جان من که لباس دارم ..نیازی به ارایشگاه هم ندارم ..الانم کار دارم خیلی درم شده 

سرمو بلند کردم که دیدم الهه جون لبخند پهنی رو لباشه ..رامسن و روشنک هم با چشمای درشت داشتن نگاهم میکردن 

تو دلم گفتم چیه خوشگل ندیدین ...ههههههههه هههههههههه 

الهه جون – پس رامین می رسونتت 

جیغ بلندی کشیدم 

-نهههههههههههههههههه

رامین – تو ماشین منتظرتم 

بعد خوردن صبحانه مجبوری رفتم و سوار ماشین رامین شدم 

-کدوم سمت برم 

-همین گوشه کنارا نگه دار خودم میرم 

اخم بزرگی کرد 

بابا کی میره این همه راهو چه اخمی هم کرده ... ولی از حق نگذریم با اخم قیافه جذاب تری پیدا میکرد .... خفه شو انی .. اون فقط یه مزاحمه تو زندگیت همین و بس

-گفتم میرسونمت ... چه کلاسی داری

-کلاس ندارم 

زد رو ترمز ماشین ایستاد ..چشماشو ریز کرد 

-پس داری کجا میری 

خونه اقا شجاع .. چقدر مردای ایرانی فضولن ..اه اه اه .. 

منم که صادق دروغ تو کارم نبود 

-دادگاه 

-چی ؟

ارپیچی ...لئوناردوداوینچی .. .....مردک داد میکشه چنان دادی کشید که فک کنم پرده گوشم پاره شد 

-دادگاه بری برای چی 

ای جونم نترس از مامان جون دیکتاتورت نمی خوام شکایت کنم

-خب باید دادخواست و تحویل بدم

-مثل ادم حرف بزن 

-خودت حیونی 

-یلدا دارم میگم دادگاه برای چی ؟

پروردگارا خودت بهم صبر بده ... من کی از دست این سوال پیچ کردنا خلاص میشم خدا میدونه 

-برو سمت سعادت اباد خودت میفهمی

ماشین و روشن کرد و راه افتاد .. منم چند دقیقه به چند دقیه مسر و بهش میگفتم 

-همینجا نگهدار 

-اینجا کجاست 

خدا جون اخه این کیه دیگه گیر من بد بخت افتاده .. از صد تا دختر بدتره ... نترس کوشولو نیاوردم اینجا اغفالت کنم 

-پیاده شو میفهمی 

هر دو از ماشین پیاده شدیم .. من جلو رفتم و رامین پشت سرم حرکت میکرد وارد دفتر که شدیم بهاره منشیم بلند شد 

-سلام خانوم صبح بخیر 

-سلام بهاره جان صبح توام بخیر

در اتاقم و باز کردم و وارد شدم ..رامینم بی هیچ حرفی وارد شد و در و بست 

رفتم پشت میز نشستم و در کشو رو باز کردم 

-اینجا کجاست ؟

-محل کارم 

-مگه تو کار میکنی 

-میبینی که 

-هههههههه ..اونوقت تو الان اینجا چکاره ای 

-رامین بگیر بشین تا من چیزی رو که میخوام پیدا کنم بعد بهت میگم 

-نه الان باید بگی 

-خیلی خب ... یعنی تو داشتی میامدی سر در دفتر و ندیدی

-نه من اصولا به چیزای بی ارزش توجهی نمی کنم 

-خب اگه به نظرت ارزش نداره .. پس جواب سوالت و نمیدم 

-این چه ربطی داره 

-ربطش به همون چیزی که شما بی ارزش میدونیدش 

-خب حالا یعنی باید برم و ببینم 

خدایا این ادم چقدر گیجه 

-معذرت میخوام شغل شریف شما چیه ؟

-من ....

مکثی کرد و یه نفس عمیق کشید 

-چه کار به شغل من داری

-میخوام ببینم تو کارتون هم همین قدر گیج بازی در میارید 

-مواظب حرف زدنت باش 

- حالا زیاد ترش نکن ..یه نگاه به بالای سر من بندازی خودت متوجه میشی

نگاهشو به بالا سرم دوخت .... تعجب از تو چهرش میتونستم بخونم

-چی ؟؟؟؟؟؟/ تو وکیلی 

-هیس ... چرا داد میزنی ابرومو بردی 

-تو !

-من الان 3 ساله که دارم مستقل کار میکنم جهشی درس خوندم و فوق لیسانس حقوق دارم ..این دفترم وقتی امدم ایران با کمک عموم خریدم الانم میخوام برم دادگاه و شکواییه رو تقدیم دادگاه کنم ..البته برای موکلم 

همه اینا رو سریع گفتم .. چون میدونستم میخواد سوال پیچم کنه 

با عصبانیت گفت 

-جمعش کن من دوست ندارم تو کار کنی 

یا خدا این چرا همچین میکنه ..خوددرگیری داره 

-مگه به دوست داشتن توئه ... من یه دختر مستقلم کسی هم نمیتونه مانع رسیدن من به اون چیزی که دوست دارم بشه 

-حالا ببین من چجوری جلوتو میگیرم 

-ببین فعلا بحث و بذار کنا ر اگه میشه من و برسون دادگاه باید برم دادخواست و بدم 

-مگه من راننده شخصیتم 

-نه .. پس اگه نمیتونی لطف کن برو و مزاحم کارمم نشو 

-بیا بریم خودم میرسونمت 

این چه زود نظرشو تغییر میده ..یه هیچ به نفع من اقا رامین ...کاری میکنم از دستم ذله بشی سر بذاری به بیابون 

از دادگاه بیرون امدم و دوباره وار ماشین رامین شدم ... به بهونه این که تو شهر و به خوبی بلد نیستی ممکنه گم بشی خودش منتظرم موند .. ولی خب امروز لطف کرد من و رسوند منم ادم فدر نشناسی نبودم به سمتش برگشتم 

-ممنون که امروز من و رسوندی 

چیزی نگفت و راه افتاد ..حرصم گرفت .. خاک بر سرت ارزش تشکر کردنم نداری و..بی لیاقت 

همون طور که نگاهش به جلو بود .. خیلی جدی پرسید 

-چند وقته کار میکنی 

دلم میخواست منم جوابشو ندم تا بسوزه ...ولی خب من که قبلا گفته بودم ..یا حواسش نبوده و نشنیده یا الان میخواد سر صحبت .و باز کنه ..از این دو حالت خارج نیست 

-سه سال تو یاریس تو یه دفتر حقوقی کار میکردم 

-اها 

کوفت و اها ..حوصلم سر رفت کیفمو باز کردم و فلشمو در اوردم .. 

-میشه اهنگ گوش بدم ؟

هیچی نگفت ...منم با پرویی فلشمو به ضبط زدم .. 

وقتی به خونه عمو رفتم .. علیرضا فلشمو گرفت و هر چی اهنگ جدید و قدیمی ایرانی بود توش ریخت 

شماره اهنگ مورد نظر و زدم و صداشو زیاد کردم و چشمامو بستم 

چته رفیق عاشق من 

چرا سراغ اون که رفته رو داری بازم میگیری 

اون برنمیگرده پیشت بسه دیگه بهونه گیری 

اگه به فکر اون باشی یه روزی از غصه میمری 

ببین چه حال و روزی داری 

تمام زندگیت شده سه چر تا عکس یادگاری 

منتظر یه فرصتی شروع کنی به گریه ذاری 

این دست تقدیر عزیز من تو تقصیری نداری 

چته رفیق عاشق من 

چرا سراغ اون که رفته رو داری بازم میگیری 

اون برنمیگرده پیشت بسه دیگه بهونه گیری 

اگه به فکر اون باشی یه روزی از غصه میمری 

ببین چه حال و روزی داری 

تمام زندگیت شده سه چر تا عکس یادگاری 

منتظر یه فرصتی شروع کنی به گریه ذاری 

این دست تقدیر عزیز من تو تقصیری نداری 

دوباره اون خاطرات برام زنده شده بودن ..با چشمای بسته اشک میریختم 

اونو فراموشش بکن اون دیگه عشقتو نمیخواد 

دیگه مثل قدیما اون سر قراراتون نمیاد 

حالم از این اهنگ بد شد چشمامو باز کردم و دستمو به طرف ضبط بردم و اهنگ و عوض کردم 

تمام تنم می لرزید به جلو خیره شدم .. چونم میلرزید ..همراه با اهنگ شروع کردم به خوندن 

لالا لا لا لا گل پونه بیا که بدون تو دل خونه 

بیا که بدون تو تن خستم لبریز از حس جنونه 

لالا لا لا لا لا گل لاله زندگی بی تو واسم محاله 

بیا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش میناله 

گریه شده کار منو غصه شده همدم من 

قطره اشک تو چشمام شده شریک غم من 

خونه بدون تو شده مثل یه زندون سوت و کور 

من موندم و هق هق واسه خاطره های جور واجور 

بیا که با اومدنت تمام میشه دردای من 

بیا که وقتی تو باشی قشنگ میشه دنیای من 

لا لا لا لا لا گل پون بیا که بدون تو دل خونه 

بیا که بدون تو تن خستم لبریز از حس جنونه 

لالا لا لا لا لا گل لاله زندگی بی تو واسم محاله 

بیا از اون وقتی که رفتی این دل داره همش میناله 

گریه شده کار منو غصه شده همدم من 

قطره اشک تو چشمام شده شریک غم من 

خونه بدون تو شده مثل یه زندون سوت و کور 

من موندم و هق هق واسه خاطره های جور واجور 

بیا که با اومدنت تمام میشه دردای من 

بیا که وقتی تو باشی قشنگ میشه دنیای من 

به شدت گریه هام افزوده شد ... خدایااااااااااااااااااااا ااااااااااااااااا

بدون که تو هق هق من جز غم دوری حرفی نیست 

بدون دلیل گریه هام جر بی تو بودن چیزی نیست 

برای من که عاشقم عشق همیشگی تویی

اون که کنارش دلخوشم فقط تویی تویی تویی

اهنگ رفت ..دیگه صدایی نمی امد ..با قطع شدن صدای ضبط انگار منم از خلسه بیرون امدم ..به دور و اطراف نگاه کردم ..ماشین ایستاده بود به طرف رامین برگشتنم با تعجب داشت نگاهم میکرد ..دستمال و به طرفم گرفت ...دتمال و ازش گرفتم . صورتمو پاک کردم 

-انی از وقتی که دیدمت اصلا نخندیدی ..تو ..تو کسی رو دوست داری 

به طرفش برگشتم ..فقط داشت نگاهم میکرد 

پوزخندی زدم 

-جناب بزرگ نیا زندگی من به خودم مربوطه ..سعی نکن وارد حریم شخصی من بشی

با حرص مشتی روی فرمون کوبید و با عصبانیت داد زد 

-لعنت به تو ادم نفهم ..بفهم الان اون چیزی که به تو مربوط میشه به منم مربوطه 

بی تفاوت نگاهش کردم 

-شنیدم ایرانی ها الکی تعصبی میشن ولی به چشم خودم ندیده بودم 

-ادمت میکنم مطمون باش 

--کور خوندی .. من فرشته ام .. فرشته ها هم ادم شدنی نیستن 

ماشین و روشن کرد و راه افتاد ..جلوی در خونه پیادم کرد و خودش به سرعت رفت 

بی خیال شونه ای بالا انداختم و وارد خونه شدم 

الهه جون طبق معمول عین این نگهبانا روی مبل نشسته بود و کتاب میخوند 

-سلام 

-سلام دیر کردی امروز 

میخواستم گریه کنم ..ای خدا باید به اینم جواب پس بدم ..برای این که نگه کجا بودی گفتم 

-با رامین بودم 

خب ان جوری هم دیر کردن هل شد .. هم نمیپرسید کجا بودی 

نمی دونم با خودش چه فکری کرد که لبخندی روی لبش نشست 

-خوش گذشت 

اره دادگاه خوش میگذره ..هههههههه

-جای شما خالی 

-برو استراحت کن برای ناهار صدات میکنم بعد ناهار وقت ارایشگاه داریم 

-مامان میشه من نیام 

از قصد گفتم مامان تا شاید دلش به رحم بیاد 

اخمی کرد 

نه مثل اینه به رحم نیامد 

-چرا نیایی؟

-خب راستش ..راستش من که با ترانه نسبتی ندارم ...

نذاشت حرفمو ادامه بدم 

-انی چی داری میگی تو الان تک عروس خانواده بزرگ نیا هستی .. زن رامین 

اههههههههه چجوری به الهه جون میگفتم که دوست ندارم تو یه جای شاد باشم 

-اخه ...

-اخه بی اخه الانم برو تو اتاقت لباساتو برای امشب اماده کن 

چشمی گفتم و به اتاقم رفتم 

-اهههههههههههه واقعا هم که مثل مادر شوهرا میمونه همش دستور میده (با پوزش از کلیه مادر شوهرا این حرف اناهید نه من )

به حمام رفتم و دوش گرفتم ..وقتی از حمام در امدم حولمو تن کردم ..در کمدو باز کردم تا یه لباس خوب و مناسب با جشن امشب انتخاب کنم ولی هر چی گشتم چیز مناسبی پیدا نکردم 

با بی حالی خودمو روی تخت انداختم 

با خودم غر عر کردم 

-اهههههههه حالا چی بپوشم ..هی میگم نیام 

دوباره جلو کمد ایستادم ..نگاهمو بین لباسام دوختم ..چشمم به کت دامن مشکیم براقم خورد ..دست بردم و از کمد کشیدمش بیرون نگاهی به شانداختم ..کتم یقه انگلیسی داشت و نسبتا باز بود قسمت کمر کتم کاملا تنگ بود و فیت تنم استیناشم ساده بود ..در کل ساده و قشنگ بود دامنشم تا سر زانوهام بود و تنگ ..باید یه فکری به حال پاهای لختم میکردم ..با خودم گفتم اینا که کاملا ریلکسا میتونم راحت باشم ولی بازم خودم راضی نمیشدم که اینجوری بگردم ..از وقتی که اومده بودم ایران فکر میکردم باید مثل خودشون رفتار کنم ..باید پوششم فرق داشته باشه و پوشیده تر باشم .. هرچند که وقتی پاریس هم بودم پا از حد خودم دراز تر نمیکردم ... در کل ادمی بودم که برای خودش ارزش قائله .. دوست نداشتم به چشم یه کالا دیده بشم .. یه دائم نگاه هیز این و اون روم باشه 

از فکر بیرون امدم ..لباسمو عوض کردم و شونه رو دست گرفتم و شروع به شونه زدن موهام کردم ..کارم نزدیک یک ساعت طول کشید واقعا هم موهای بلند و پرپشت دردسری بود برای خودش ...بعد از شونه زدن موهام با کلیبس جمعشون کردم و شالمو سرم انداختم و به پایین رفتم 

الهه جون داشت میز و میچید روشنک هم داشت سالاد درست میکرد 

-سلام 

-الهه جون –استراحت کردی 

-بله 

وقتی الهه جون غذرو روی میز گداشت پشت میز نشستمو شروع کردم به خوردن ...واقعا گرسنه بودم ..ولی الهه جون عجب دستپختی داشتا ..باید یه دوره پیشش اموزش میدیدم 

روشنک-مامان رامین برای ناهار نمیاد 

-نه زنگ زد و گفت کارش طول میکشه نمیرسه بیاد 

تو دلم گفتم چه بهتر هر چی نبینمش کمتر حرص میخورم 

بعد از ناهار به روشنک تو شستن ظرفا کمک کردم 

الهه جون-انی ..روشنک اماده شید بریم ارایشگاه 

-باشه مامان 

-الهه جون من ارایشگاه نمیام 

-چرا نمیخوای بیایی؟

-من خودم میتونم خودمو درست کنم نیازی به ارایشگاه ندارم 

-باشه هر جور راحتی پس ساعت 6 اماده باش میایم دنبالت 

-باشه چشم 

--------------------------------------------------------------------------------

بعد از رفتن الهه جون و روشنک به اشپزخونه رفتم و یه لیوان چایی برای خودم ریختم و کنار شومینه نشستم ..چایی تلخمو مزه مزه کردم ..گوشیمو از تو جیبم بیرون اوردم و اس ام اس های قدیمی مو خوندم ..گرمای شومینه روحمو نوازش میداد ..چشمامو روی هم گذاشتم ....اینقدر خسته بودم که نفهمیدم کی خوابم برد

با صدای زنگ گوشی از خواب پریدم ..به صفحه گوشیم نگاه کردم روشنک بود ..خمیازه ای کشیدم و گوشی رو برداشتم 

-الو

-الو انی اماده باش تا 40 مین دیگه میایم دنبالت 

-باشه 

گوشی قطع کردم و چشمامو و بستم ولی دوباره بازشون کردم نگاهی به ساعت انداختم 

هی وای من حالا چکار کنم وقت ندارم 

سریع با حالت دوبه اتاقم رفتم ..خوب شد قبل از ناهار حمام رفتم وگرنه الان با این وقت کم هیچ کاری نمی تونستم بکنم ..شالمو در اوردم و گیره سرمو باز کردم ..میخواستم موهامو درست کنم ولی باز بی خیال شدم سشوار و برداشتم و جلو موهامو حالت دار کردم موهامو با کلیبس بالای سرم جمع کردم و چتری های حالت دارمو روی صورتم ریختم موچینمو برداشتم دلم راضی نبود ولی خیلی وقت بود به ابروهام دست نزده بودم ابروهامو کمی مرتب کردم ..ریملمو برداشتم و چند بار به مژه های بلند و خوش حالتم کشیدم ..با مداد مشکی داخل چشمامو سیاه کردم ...رژ صورتی به لب هام کشیدم و بعد برق لب و روش کشیدم 

به خودم تو ایینه نگاه کردم خیلی وقت بود که ارایش نکرده بودم کلی تغییر کرده بودم رژ گونه صورتی کم رنگمو به گونه های برجستم کشیدم 

لباسمو برداشتم و تن کردم ..از داخل کمد چکمه هام که تا بالای زانو بود و پاشنه 5 سانتی داشت و برداشتم شال حریر مشکیمو روی سرم انداختم ..پالتو خز دار مشکیم که کاملا فیت تنم بود و یه کمربند با سگگ بزرگ داشت و تن کردم 

با بلند شدن زنگ گوشیم فهمیدم الهه جون و روشنک امدن وسایلمو برداشتمو از خونه خارج شدم .الهه جون پشت فرمون نشسته بود و روشنک کنارش ..صدای اهنگ خیلی بلند بود 

خندم گرفت الهه جون تو این سن هم از صد تا دختر 18 ساله هم بدتره 

در ماشین و باز کردم و سوار شدم 

-سلام ببخشید معتل شدین 

روشنک و الهه جون هردو به سمتم برگشتن و نگاهم کردن 

روشنک جیغ بلندی زد 

-وای انی چی شدی؟

الهه جون لبخندی زد و هیچی نگفت ..روشنک ارایش غلیظی کرده بود ولی به صورتش می امد اما الهه جون ارایشش ملایم بود 

-ممنون روشنک ..تو مگه خودتو تو ایینه ندیدی ؟

روشنک با تعجب گفت 

-چرا دیدم ..وای نکنه ارایشم بهم ریخته 

لبخندی زدم و گفتم 

-نه منظورم اینه که واقعا معرکه شدی دختر 

-وای راست میگی یعنی مورد پسند واقع شدم 

الهه جون –روشنک 

-ائهههههههه ..چیه مامان مگه من دل ندارم 

-تو یکی خیال شوهر کردن و از سرت بیرون کن که هنوز خیلی برات زوده 

-مامان اخه چرا 

ریز ریز شروع کردم به خندیذن ..سرمو پایین انداختم تا احیانا الهه جون از توی ایینه نبینتم .. واقعا رو.شنک چقدر پرو بود .. به قول ارمی (دختره چشم سفید ..وقیح دنبال شوهر میگردههه)..ولی خیلی با حال بود برای شوهر کردن داشت با الهه جون جر و بحث می کرد ..الهه جون ماشین و روشن کرد و راه افتاد 

ماشین جلو در اهنی بزرگ نگه داشت و دو تا بوق زد که در باز شد ..الهه جون ماشین و به داخل برد 

از ماشین پیاده شدیم که الهام خواهر الهه جون به استقبالمون امد 

-خیلی خوش امدید 

روشنک به طرف الهام رفت و گونشو بوسید 

-سلام خاله خانوم خودم 

الهه جون –سلام الهام 

-سلام چرا اینقدر دیر کردین دیگه تمام مهمانا امدن 

داشت حرف میزد که نگاهش به من افتاد ..فوری سلام کردم 

لبخندی زد و به طرفم امد 

-سلام عزیزم خوش امدی 

-ممنون

به داخل خونه رفتیم الهام ما رو به اتاقی راهنمایی کرد تا لباسمو نو عوض کنیم ..شلوارمو در اوردم و دامنمو پا کردم ..چکمه های بلندمو پا کردم 

-هی انی چقدر لباست نازه 

با این حرف روشنک الهه جون به سمتم برگشت ..اول لبخندی زد ولی بعد اخمی کرد و گفت 

-انی باز چرا مشکی پوشیدی مگه نگفتم برو لباس بخر 

-خب من اینو دوست داشتم الهه جون 

-این اخرین باری بود که مشکی تن کردی 

این و گفت و از اتاق خارج شد ..بهم برخورده بود الهه جون خیلی باهام بد برخورد کرد ..دستی روی شونه ام قرار گرفت 

-من از طرف مامان معذرت می خوام ولی انی تو از وقتی خونهما امدی همیشه مشکی می پوشی به خدا دلمون گرفت ..می دونم مشکی به پوست سفیدت خیلی میاد ولی به خدا رنگ های دیگه هم وجود داره 

لبخند غمگینی زدم 

-نه من ناراحت نشدم بهتره بریم بیرون 

با هم از اتاق بیرون امدیم ..تعداد مهماناشون خیلی زیاد بود باروشنک به طرف ترانه و نامزدش فراز رفتیم و تبریک گفتیم ..از بزن و برق خبری نبود فهمیدم که به خاطر الهه جون و خانوادش فقط بیه مهمونی ساده گرفتن 

-هوووووووف ...هی به خاله گفتم اینا رو دعوت نکن 

به روشنک نگاه کردم 

-چیه روشنک خاله کیو دعوت نکنه ؟

-المیرا و ارمینا رو دیگه 

با این که خودم از این دو تا اصلا خوشم نمی امد پرسیدم 

-مگه باهاشون مشکلی داری؟

-خب درسته دختر عمه هامن ولی خیلی رو عصابن 

-ناراحت نشی ولی در این یه مورد باهات موافقم 

-دارن میان اینجا 

-خب بیان خودتو ناراحت نکن 

-سلام 

روشنک-سلام خوبین 

-سلام 

هر دو روبه روی ما نشستن 

ارمینا-روشنک من خط چشمام نامیزونه میایی بریم برام درستشون کنی 

روشنک با این که راضی نبود ولی از سر جاش بلند شد 

-اره بیا بریم 

با رفتن ارمینا و روشنک ..المیرا از شربتی که دستش بود کمی نوشید 

-پس رامین کجاست ؟

با بی خیالی گفتم 

-کار داشت گفت دیر میام 

یه تای بروشو بالا انداخت 

-جدی !؟

جوابی بهش ندادم 

-ببین شاید تو خیلی خوشگل باشی اما بازم رامین مال منه اینو خوب تو گوشات فرو کن 

پوزخند ی زدم 

-باشه اگه فک میکنی میتونی تصاحبش کنی پس تمام تلاش خودتو بکن 

چشمکی بهش زدم و از سر جام بلند شدم ..یعنی المیرا می تونست رامین و به خودش علاقه مند کنه اگه این اتفاق بیافته به نفع منه و به همین بهانه میتونم ازش طلاقمو بگیرم و خلاص 

به جمعیت حاضر تو سالن نگاه کردم ..همه در حال حرف زدن بودن ..به گوشه سالن رفتم وروی مبل نشستم ..در حال دید زدن خونه بودم که صدایی منو به خودم اورد 

-سلام 

به طرف صدا برگشتم و..نگاهم به پسری خورد که کنارم نشسته بود 

-سلام 

پسر لبخندی زد و گفت 

-اسم من شاهین ..پسر عموی ترانه ام ..تا به حال شما رو ندیده بودم ..شما باید از اقوام فراز باشید درسته 

-خیر 

-پس ... 

حرفشو خورد ..دوباره گفت 

-تا به حال دختری به این زیبایی ندیده بودم 

فقط نگاهش کردم 

-خانومی نمی خوای اسمتو به من بگی 

-انی هستم در ضمن خوشم نمیاد کسی بهم بگه خانومی 

-اوه انی اینقدر تلخ نباش 

-معذرت میخوام ولی من از رفتار شما اصلا خوشم نمی یاد 

انگار از حرف صریحم جا خورد با این حال خودشو نباخت 

-من منظوری ندارم فقط میخوام بیشتر با هم اشنا بشیم 

اخم بزرگی کردم میخواستم جوابشو بدم 

-شاهین 

رامین بود که داشت با اخم نگاهمون میکرد و به طرفمون می امد .به تیپش نگاه کردم 

مثل همیشه عالی ..شاهین به احترام رامین از سر جاش بلند شد ولی من به خودم تکونی ندادم 

-سلام اقا رامین چه عجب شما رو زیارت کردیم 

رامین با بی میلی بهش دست داد 

-سلام ..دیگه مشغله کاریم زیاده 

-بابا بی خیال کار 

-شاهین فکر کنم پدرت باهات کار داره 

-جدی 

به طرف من برگشت 

-انی از دیدنت خیلی خوشحال شدم جایی نرو الان میام 

اینو گفت و رفت 

زیر لب گفتم 

میخوام که صد سال سیاه برنگردی ...لج انگیز 

رامین امد و کنارم نشست اول یه ذره نگاهم کرد و بعد اخم بزرگی کرد 

-چی داشتی با این مرتیکه می گفتی 

-هیچی سلام و احوالپرسی 

پوزخندی زد و گفت 

-چه سلام و احوال پرسی بیشتر شبیه دل دادن و قلوه گرفتن بود 

با اخم به طرفش برگشتم 

-اقای بزرگ نیا دفعه اخرتون باشه با من اینجوری حرف زدین 

-ههههههه ..مثلا اگه دفعه اخرم نباشه چی میشه 

با بی خیالی گفتم 

-اونوقت ... همون وقت متوجه میشین که چی میشه 

-انی..انی ..انی 

روشنک جیغ جیغ کنان به سمتم امد 

-چی شده روشنک 

نفسشو تازه کرد و گفت 

-گوشیت خودشو کشت از بس زنگ خورد ..الانم داره زنگ میخوره 

بعد گوشی رو به دستم داد ...چون گوشیم روی سایلنت بود صداش در نمی امد ...به صفحه گوشیم نگاه کردم ..با دیدن اسم امید چشمام چار تا شد ..فوری گوشی برداشتم 

-سلام

-سلام اناهید خوبی 

-ممنون تو خوبی 

-شنیدم امدی ایران ..چرا اناهید ؟؟

-تو چرا برگشتی ایران 

-من دیگه دلیلی برای اونجا موندن نداشتم ..می خوام ببینمت 

-نه امید ..نمی تونم 

-چرا ؟؟

-چون ..چون نمی خوام عذاب بکشی 

-اناهید من خیلی وقته که دارم عذاب میکشم 

-امید میشه بعدا باعات صحبت کنم 

-باشه پس من منتظرم فعلا بای 

-بای 

گوشی رو که قطع کردم صدای حرصی رامین به گوشم خورد 

-نگفته بودی دوست پسر داری ؟

به طرفش برگشتم روشنک داشت نگاهم میکرد و رامین اخم بزرگی روی پیشونیش بود ..دیگه داشت از حد میگذروند 

دلم میخواست حرصشو در بیارم ..با بی تفاوتی گفتم 

-مگه باید همه چیز و گفت 

با این حرفم چشمای روشنک گرد شد ولی چیزی نگفت ..رامین گوشیمو از دستم چنگ زد و از سر جاش بلند شد 

-این پیش من میمونه 

بعد پوزخندی زد 

-معلوم نیست اونور چه گندی بالا اوردی که مجبور شدی بیایی اینجا 

بااین حرفش دلم سوخت ..اتیش گرفتم 

با حرص و عصبانیت در حالی که سعی داشتم صدامو کنترل کنم که زیاد بالا نره گفتم 

-به تو هیچ ربطی نداره چرا امدم 

از سر جام بلند شدم و روبه روش قرار گرفتم 

-حالم ازت بهم میخوره 

با سرعت ازش دور شدم ... خودمو به اتاق رسوندم و لباسامو عوض کردم ..بغض کرده بودم ..دختری نبودم هر کسی از راه رسید یه چیزی بارم کنه ..به من میگن اناهید یلدا ..اناهیدی که به هیچ پسری محل نمیده 

به پایین رفتم و طوری که کسی متوجه نشه از خونه زدم بیرون ..تو خیابون راه افتادم ..با صدای ماشین براش دست تکون دادم و ادرس خونمو بهش دادم ...به محض اینکه وارد خونه شدم ..بغضم ترکید و با صدای بلند گریه کردم ...با صدای بلند خدا رو صدا میکردم 

-خدایا اخه این چه سرنوشتی بود که برام رقم زدی 

بعد از اینکه خوب گریه کردم ..از سر جام بلند شدم ..کیفمو برداشتم و از خونه خارج شدم و از سرایدار خواستم به اژانس زنگ بزنه و یه ماشین برام بگیره ..جلو در خونه الهه جون از ماشین پیاده شدم و کرایه رو حساب کردم ..به ساعتم نگاهکردم 12 بود با خودم گفتم حتما تا الان امدن دیگه ..زنگ در و به صدا در اوردم ..در با صدای تیکی باز شد ..به محض اینکه داخل خونه شدم با چهره اخم کرده الهه جون و قیافه نگران روشنک روبه رو شدم ..می خواستم سلام کنم که یه طرف صورتم سوخت ..با بهت به کسی که بهم سیلی زده بود نگاه کردم ..

رامین فریاد بلندی کشید که چهار ستون بدنم لرزید 

-تا الان کدوم گوری بودی ..هـــــــــــــــــــــــ ـــــــــان ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

می خواستم دهن باز کنم که یه سیلی دیگه بهم زد 

باز فریاد کشید 

-چرا خفه خون گرفتی 

صورتم داشت می سوخت ..چیزی برا یگفتن نداشتم .دستشو بلند کرد که دوباره بزنه که با صدای جیغ روشنک و فریاد الهه جون دستشو مشت کرد 

-رامین کافیه 

الهه جون به طرفم اومد 

-انی تا الان کجا بودی

رامین دستمو گرفت و با خودش کشید همون طور که به طرف پله ها می رفت و منو با خودش می کشید ..بلند گفت 

-مامان با تمام احترامی که براتون قائلم ولی خواهش میکنم شما دخالت نکنید

دستمو با حرص فشار میداد ..دستم داشت میشکت ولی هنوز تو بهت بودم من و به اتاقش برد و پرت کرد روی تختش و در از داخل قفل کرد ..کتش و با حرص در اورد و پرتاب کرد یه گوشه گره کرواتشو شل کرد و به طرفم اومد 

با عصبانیت داد زد 

-میگم تا الان کدوم گوری بودی ؟؟

چیزی نگفتم 

پوزخندی زد و گفت 

-اها حتما با امید جون رفته بودین دور دور 

داد بلندی کشید 

-ارهــــــــــــــــــــــ ــــــــــه؟؟؟؟

ارمی همیشه می گفت مردای ایرانی خیلی غیرتی ان و نباید با غیرتشون بازی کرد ...خون جلو چشمای رامین و گرفته بود ..بهش علاقهای نداشتم ولی دوستنداشتم در موردم فکر بد بکنه 

-نه به خدا .... امید کجا بود 

-پس این مرتیکه امید کیه ؟؟

چی بهش می گفتم ..انی یذره به مخت فشار بیار

-امید یکی از اشناهامونه 

یه تای ابرشو بالا انداخت و گوشیمو به سمتم گرفت 

-بهش زنگ بزن 

-چی ؟

-گفتم بهش زنگ بزن 

با دستای لرزون گوشی رو از دستش گرفتم و شماره امید و گرفتم 

-بذارش رو اسپیکر 

به حرفش گوش دادم ..بعد از 5 تا بوق صدای امید امد 

-الو اناهید 

-سلام 

سلام اتفاقی افتاده 

نگاهی به رامین انداختم ...

-نه 

-اناهید چرا صدات میلرزه چی شده 

رامین گوشی ازم گرفت 

-اناهید و مرگ تو بازن من چه نسبتی داری 

-شما ؟ انی اونجا چه خبره ..این چی میگه 

-من شوهرشم 

امید داد بلندی کشید 

-شوهـــــــــــر!!!! مگه ..مگه ..اوه خدای من 

دیگه طاقت نداشتم از سر جام بلند شدم و گوشی رو از رامین گرفتم 

-امید برای چی میخواستی من و ببینی 

-اناهید تو واقعا ازدواج کردی 

-اره 

-بهت تبریک میگم 

گوشی رو قطع کردم 

رامین پوزخندی زد 

-ههه به دوست پسرتون برخورد ..ضایع شد

صدامو مثل خودش بلند کردم 

-تو خجالت نمی کشی ..این چرت و پرتا چیه که میگی دوست پسر کجا بود ..ابرومو جلوش بردی 

گریم گرفته بود ...ولی اجازه ندادم اشکام بریزه 

با صدای ارومی که بیشتر شبیه ناله بود گفتم 

-به خدا امید مثل برادرم میمونه 

-از این به بعد اجازه نداری بدون اجازه من از خونه بیرون بری ..فهمیدی!!!!!!!!!!!!!!

با دادی که کشید فک کنم فشارم افتاده ..اخ لعنت به تو اناهید ..لغنت ..تو که اینقدر ضعیف نبودی ..نبودم ولی الان حالم اصلا خوب نبود تا حالا کسی اینجوری سرم داد نکشیده بود 

-میذاری برم تو اتاقم 

در اتاق و باز کرد و گفت 

-برو 

به اتاقم رفتم و تا تونستم گریه کردم ..یک هفته از اون شب لعنتی میگذره ...همه تو خونه باهام سر سنگین رفتار می کنن ..حتی روشنک ..تو این یه هفته رامین اجازه خارج شدن از خونه رو بهم نداد ه بود ..تو اتاقم نشسته بودم و داشتم کتاب می خوندم ...کتابو بستم ..ساعت 1

شب بود ..خوابم گرفته بود ..حوصله پوشیدن لباس خوای و نداشتم ..یه تاپ دو بند مشگی با شلوارک ست خودش که 10 سانت بالای مچ بود تن کردم ..کلیبسمو باز کردم ..اخیششششششش..بیچاره موهای نازنینم ..تو این مدت همش در حصار کلیبس بودن ..برس و برداشتم و طبق معمول به موهام شونه زدم ..که صدای جیغ روشنک و شنیدم ..با صدای جیغش برس از دستم افتاد وبه طرف در دویدم با حالت دو از پله ها پایین امدم روشنک روی زمین نشسته بود و داشت گریه میکرد.. به طرفش رفتم 

-روشنک چی شده ؟چرا گریه می کنی 

همون جور که سرش پایین بود و گریه می کرد گفت 

-گوشیم شکست 

یه نفس راحت کشیدم ..دختر خل به خاطر یه گوشی این جوری داره گریه میکنه ..می خواستم تو سرش بزنم که با شنیدن صدای رامین دستم متوقف شد .. حالا اگه میدید دارم خواهرشو میزنم ... می گفت چون خواهرمو زدی یه شرط تازه ...

-چی شده روشــــ......

رامین بقیه حرفشو ادامه نداد و نگاه خیرشو به سمتم دوخت 

-رامین به خدا تقصیر.....

اله جون-چتونه شماها

به طرف الهه جون برگشتم که با دیدنم چشمام چار تا شد 

تو دلم گفتم وا اینا چرا اینجوری نگاهم می کنن 

روشنک-وای انی چه موهای قشنگی داری 

با این حرفش تازه به خودم امدم ..تازه متوجه شدم که چرا دارن اینجوری نگاهم میکنن یه هین باند کشیدمم می خواستم به اتاقم پناه ببرم که الهه جون جلومو گرفت در حالی که سعی داشت لبخندشو پنهون کنه گفت 

-از چی فرار می کنی اینجا نامحرم نداریم 

اینو گفت و به اتاقش رفت ..روشنک هم بلند شد و با یه معذرت خواهی و چشمک به رامین به اتاقش رفت 

نگاههای خیره ی رامین داشت عصبانیم می کرد ..تحما نگاهاشو نداشتم سرمو پایین انداختم و بهش پشت کردم و به طرف پله ها رفتم 

-صبر کن 

با شنیدن صداش تمام تنم یخ کرد ..اب دهنمو قورت دادم ..رامین به رفم امد و دستمو گرفت و من و به طرف خودش برگردوند با دست دیگش چونمو گرفت و سرمو بالا اورد نگاهم به نگاهش افتاد ..از نگاهش چیزی نمی تونستم بخونم ..نه عصبانیت .. نه غرور همیشگی .. نه شیطمنت ... نگاهش فرق داشت .. ولی من گیج تر از این حرفا بودم که بتونم درکشون کنم 

-چرا داری می لرزی 

نگاهش کردم 

-از من خجالت می کشی ؟

ادم خجالتی نبودم ولی نمی دونم چرا از رامین خجالت می کشیدم ..سرمو پایین انداختم و چیزی نگفتم 

نفسشو تو صورتم فوت کرد و گفت 

-برو تو اتاقت یه لباس گرم تر بپوش 

به محض این که دستمو رها کرد به طرف اتاقم فرار کردم ..در اتاقمو بستم و دستمو روی قلبم گذاشتم 

-ساکت باش ..چرا اینجوری می زنی 

تپش قلبم بالا رفته بود ..به طرف تختم رفتم و خودمو پرتاب کردم روش و پتو رو رو سرم کشیدم ..از دست خودم عصبانی بودم که چرا این جوری رفته بودم بیرون 

با صدای زنگ ساعتم بیدار شدم ..یه چشمم باز بود و یه چشمم بسته همون طور به طرف دستشویی رفتم و دستمو شستم از کمدم یه تونیک استین سه ربع مشکی بیرون اوردم و تن کردم ..شلوار مشکیمم پا کردم می خواستم شال بذارم ولی منصرف شدم ..موهامو دم اسبی بستم و جلو موهامو کج روی صورتم ریختم ..از اتاق خارج شدم و به اشپزخونه رفتم ..بقیه پشت میز نشسته بودن ..سرمو پایین انداختم و سلام بلندی کردم 

و کنار روشنک نشستم ..داشتم چایی میخوردم 

الهه جون- شنیدم وکیل هستی 

سرمو بالا اوردم و بهش نگاه کردم 

-بله 

-کارتو دوست داری 

چه سوال مزخرفی ...

-بله خیلی 

-رامین میگه نباید دخالت کنم ولی این من بودم که تو رو به عنوان عروس خودم انتخاب کردم نه رامین 

-مامان 

-رامین اجازه بده حرفمو بزنم 

-دلم نمی خواد پیش پسرم شرمنده باشم ...یه کلمه بهم بگو این پسره امید کیه ؟؟

تو دلم گفتم بی خود نیست میگن اب مادر شوهر و عروس تو یه جوب نمیره 

-خیلی معذرت میخوام اگه میشه میخوام با رامین صحبت کنم 

این حرفمباعث اخم الهه جون و تعجب رامین شد ..رامین از پشت میز بلند شد و گفت .بیا به اتاقم ..از اشپزخونه خارج شد ..منم از پشت میز باند شدم ..قبل از اینکه از اشپزخونه خارج بشم به طرف الهه جون برگشتم واروم گونشو بوسیدم ..از کارم تعجب کرد ..خب حق داره چون خودمم از کارم تعجب کرده بودم 

-الهه جون از حرفم ناراحت نشین منظوری نداشتم 

از پله ها بالا رفتم و چند ضربه به در اتاق رامین زدم ..چون صدایی نشنیدم در و باز کردم و به داخل رفتم 

-در و پشت سرت ببند 

در و بستم 

-خب میشنوم 

-چی میخوای بدونی

-اون شب کجا رفتی ..؟؟امید کیه ؟؟

یه نفس عمیف کشیدم ..رفتم روی تختش نشستم 

-اون شب حرف بدی بهم زدی ..توهینت برام گرون تمام شد تو این 21 سال زندگیم تا الان کسی چنین حرفی بهم نزده بود .تو ..تو علنا به من گفتی هرزه 

به رامین نگاه کردم ..فقط داشت نگاهم میکرد ..لبمو با زبونم تر کردم و ادامه دادم 

-از دستت عصبانی شدم ..نمی تونستم حتی برای یه لحظه تو اون جمع باشم ..از خونه زدم بیرون اول نمیدونستم کجا باید برم اما بعد یه تاکسی گرفتم و رفتم خونم 

رامین یه تای ابروشو بالا انداخت 

-مگه خونه داری

دوست نداشتم براش توضیح بدم ولی دلمم نمی خواست به چشم یه هرزه خیابونی دیده بشم 

-خب اره ..ولی کسی ازش خبر نداره اولین نفر تویی

-اوه پس خونه مجردیه 

از حرفش ناراحت شدم ..این ادم درست بشو نبود درهر صورت میخواست منو بچزونه 

-نه ..بعد از اینکه با کمک عمو دفتر کارمو گرفتم ..دلم میخواست وقتی کارم گرفت از خونه عمو برم ..دلم نمیخواست سربار کسی باشم به هر حال مهمون یه روز ..دو روز ..نه چند ماه ..گرچه با خانواده عموم از این حرفا نداریم ولی خب من اون جوری راحت نبودم 

-اها ..به فرض که من این حرفتو باور کردم حالا چی شد که برگشتی ؟

-خب من به مادر شما قول داده بودم که اگه از علی بگذره تا اخر اینجا بمونم ..نمی تونستم زیر قولم بزنم ..هر چند اصلا دوست نداشتم که برگردم 

-امید چی ؟

-اقا رامین قسم میخورم امید دوست من نیست ..امید برای من مثلیه برادر میمونه تمام خانواده من اونو میشناسن ..از همکارا ارشام ..ایران زندگی میکنه .

-یعنی میخوای باور کنم که چیزی بینتون نیست 

-بله باور کنین که چیزی بینمون نیست ..اینا رو فقط برای این دارم میگم چون دوست ندارم به چشم یه دختر خراب دیده بشم .. من برای خودم ارزش قائلم 

-باید نشون بدی که تمام حرفات حقیقت داره 

-خب چجوری 

یه پاشو روی اون یکی انداخت وبه صندلیش تکیه داد و دستاشو تو هم قلاب کرد 

-از این به بعد هر چی من میگم و هر کار ی من میگم و باید بدون چون و چرا انجام بدی 

-یعنی چی ؟

-یعنی اخیار کامل دست منه 

ابله مگه من اسباب بازیتم 

-من معنی این کارا شما رو متوجه نمیشم 

-همین که گفتم 

-واگر قبول نکنم 

-اجازه بیرون رفتن نداری ...اجازه زنگ زدن نداری ..گوشیت که دست منه ..لپ تاپتم جمع میشه 

با صدای بلندی در حالی که حرص می خوردم گفتم 

-مگه اسیر اوردی 

با بی خیالی شونه ای بالا انداخت و گفت 

-هر طور که میخوای فکر کن 

-اگه قبول کنم چی ؟

-نشد دیگه ..یک کلمه یا اره یا نه ..هوم

تو این مدت واقعا حوصلم سر رفته بود حتی گوشیمم دست رامین بود و از همه مهم تر برای رسیدن به اون چیزی که به خاطرش این همه بدبختی کشیدم باید ازاد باشم ...

-باشه قبول می کنم 

به طرف جلو خم شد و دستاشو زیر چونش گذاشت 

-خوبه ..پس اولین کار که باید بکنی ..پاشو برو این لباسای مشکیتو از تنت در بیار و یه لباس روشن تن کن باور کن حالم داره از این رنگ بهم میخوره 

اهههههه ..اینا چه گیرین رو رنگ لباس من 

-میشه اینو ازم نخواین 

اوق حالم از خودم بهم خورد با این حرف زدنم ..

-نچ پاشو برو لباستو عوض کن 

-خب پس باید بریم خرید 

- چه ربطی داره 

-چون من لباس رنگی ندارم 

-جدی که نمی گی 

-چرا اتفاقا کاملا جدیم 

-خیلی خب پس بلند شو بریم خرید 

با بی میلی از روی تختش بلند شدم و به اتاقم رفتم و لباسامو عوض کردم 

با رامین تو ماشین نشسته بودیم داشتم فکر میکردم خدا اخر و عاقبت من و با این به خیر بگذرونه 

-موهاتو بکن داخل 

به طرفش برگشتم 

-چی ؟

-گفتم موهاتو بکن داخل 

موهامو به داخل شال بردم 

زیر لب غریدم 

-اگه ونداد می ذاشت کوتاهشون کنم اینقدر بدبختی نداشتم 

-در ضمن اجازه کوتاه کردن موهاتم نداری 

-هان 

همون طور که نگاهش به جلو بود .. خیلی جدی گفت 

-دوبار یه حرف و تکرار نمی کنم 

جلو پاساژ بزرگی از ماشین پیاده شدیم ..داخل یکی از مغازه ها رفتم که لباس های قشنگی داشت ..البته از لباس هایی که ویترینش بود حدس زدم باید قشنگ باشن ..هر وقت به خرید می امدم سر ذوق می امدم و تا میتونستم خرید میکردم ..همیشه ارشام و ارمی از این اخلاق من و ونداد حرصشون می خوردن 

تا رامین به خودش بیاد شش ..هفت تا لباس مختلف برداشتم ..حوصله پروف کردن و نداشتم به پسر فروشنده گفتم همینا رو بر میدارم 

همیشه خرید کردنم با سرعت بود ولی چیزای قشنگی میخریدم 

دست کردم تو کیفم تا کیف پولمو در بیارم که دستی مانعم شد 

-بذارش سر جاش 

رامین تمام خریدامو حساب کرد 

می خواستیم از مغازه خارج بشیم که صدای پسره مانعم شد 

-خانوم 

به طرفش برگشتم 

-بله 

- به نظرم اون لباسی که تن مانکن بود بهتون خیلی بیاد این لباس فقط مخصوص کسایی که اندام خاص داشته باشن 

این چی گفت ..پسره بی ادب .. اخم بزرگی کردم م خواستم یه چیزی بهش بگم 

رامین دستمو گرفت و فشار داد 

رامین -فک کنم لباس و برای مادرتون ببرین بهتر باشه 

بعد دست منو گرفت و کشید بیرون 

-این چه حرف زشتی بود که زدین 

-زشت ..زشت اون چیزی بود که اون مرتیکه گفت توام مثل هویج واستادی نگاهش کردی

بعد زیر لب گفت 

مرتیکه عوضی خجالتم نمی کشه 

از حرکتش تعجب کردم ..خوشم امد غیرت یه پوئن مثبت برات در نظر میگیرم اقا رامین 

داشتیم تو پاساژ می رفتیم که چشمم به یه تابلو بزرگ خورد ..خدای من خودش بود 

جیغ بلندی کشیدم و بازوی رامین و چنگ زدم 

-وای رامین 

بیچاره انگار هول خورد 

-چی شده ؟

-رامین اون تابلوئه رو نگاه کن 

به تابلویی که اشاره کرده بودم نگاه کرد لبخندی زد و گفت 

-خیلی قشنگه ازش خوشت امده 

-چرا خوشم نیاد ..این تابلویی که فرناز کشیده 

-فرناز کیه ؟

-دختر عمم ..وقتی خونشون بودم داشت روش کار می کرد 

-می خوای بخریش

-نه !

-نه ؟پس برای چی اینقدر ذوق کردی 

-داستان داره ..اخه اتفاقی دستم خورد و تابلوشو خراب کردم ..اگه بدونی چنان جیغ جیغی راه انداخت که اگر فرهان نبود فک کنم الان یه تار مو سالم روی سرم نبود 

-فرهان ؟

-پسر عممو میگم برادر فرناز 

-خریدات تمام شد 

بی شعور داشتم حرف میزدم 

-نه هنوز تمامنشده 

تا ظهر به همه مغازه ها رفتیم و من تا تونستم خرید کردم ...بیچاره رامین فک کنم دلش می خواست کردنمو خرد کنه 

-فک کنم برای امروز کافی باشه بهتره بریم یه چیزی بخوریم 

-موافقم 

با هم به رستورانی که نزدیک پاساژ بود رفتیم 

-چی میخوری؟

بدون هیچ فکری گفتم 

-کباب کوبیده 

گارسونو صدا کرد و دو پرس کوبیده با مخلفات سفارش داد ..تا غذامونو بیارن هر دو ساکت بودیم ..وقتی غذامونو اوردن می خواستم اولین قاشقو به دهنم بذارم که گوشیم زنگ خورد 

گوشیمو از جیبم بیرون اوردم ..شماره ناشناس بود ...می خواستم جواب ندم که گوشی ازدستم کشیده شد 

رامین گوشی رو از دستم گرفت ..نگاهی به صفحه اش انداخت وقتی واکنشی از طرف من ندید جواب داد 

-بله 

-............

-بله گوشی خدمتتون 

موبایلمو به سمتم گرفت ..گوشی رو ازش گرفتم 

-کیه ؟

شونه ای بالا انداخت و گفت 

-یه دختره با تو کار داره 

جواب دادم

-بله 

-وای اناهیدم قربون اون بله گفتنت بشم 

با شنیدن صداش انگار جون تازه ای گرفتم 

-وی مامان شمایید 

با این حرفم رامین که در حال خوردن بود سرشو بالا اورد و با دهن پر و چشمای گرد شده نگاهم کرد ..خب بیچاره حق داشت اینجوری نگاه کنه مامان منم خیلی کم تر از سنش نشون میداد ..صداشم مثل دخترای 26 ساله بود مخصوصا وقتی با ناز صحبت میکرد ..مثل الان که بیچاره رامین کپ کرده بود

-اره عزیزم 

-این شماره کیه که باهاش زنگ زدین 

-مال خودمه خطمو عوض کردم 

خندم گرفت مامان من تو این سن با داشتن 4 تا بچه بازم مزاحم داشت 

-اوه مامان باز که مزاحم داشتی

-اونو ولش کن این اقا خوش صداهه کی بود که گوشیتو جواب داد 

نگاهی به رامین انداختم که داشت نگاهم میکرد 

-رامین بود مامان 

-ای وای شوهرت بود ..گوشی بده بهش

اوف مامان ما رو باش چه جو گرفتتش ..ضوهرت ..هقققققققققق

-برای چی ؟

-می خوام ..اصلا تو چکار داری گوشی بده به دامادم 

-واقعا که مامان ..از اولم داماد دوست بودی 

-حرف بیخود نزن گوشی بده بهش 

-باشه بابا چرا میزنی

گوشی رو به طرف رامین گرفتم 

-مامانم می خواد باهات حرف بزنه 

رامین گوشی رو ازم گرفت 

-الو 

-...........

-سلام ممنون..شما خوب هستین 

-................

-بله بله سلام دارن خدمتتون 

-..................

-ممنون شما لطف دارین 

-..............

-چشم خیالتون راحت 

-...............

-منم خوش حال شدم 

-...............

-چشم حتما ..قربان شما خدانگهدار 

وقتی گوشی رو قطع کرد فوری گفت 

-یلدا مامانت چند سالشه 

-چطور مگه ؟

-بگو

-45 سالشه 

-ولی ... تا حالا فکر میکردم مادر خودم خیلی خوب مونده 

ا-اگه مامانمو ببینی که دهنتم باز میمونه 

بعد زدم روی میز

-بزنم به تخته مامانمو چشم نکنم 

-پس خوش به حال بابات 

بحثو عوض کردم 

-غذاتو بخور سرد شد 

رامین پول میزو حساب کرد و سوار ماشین شدیم 

-خب ازکدوم سمت برم 

به طرفش برگشتم 

-یعنی چی مگه خونه نمیریم 

-چرا البته خونه تو 

خیره نگاهش کردم ..پوزخندی زد و گفت 

-چیه نکنه خونه نداری 

اخم کردم و ادرس و بهش گفتم ...ماشین جلو ساختمان نگه داشت سرشو از داخل ماشین کمی به طرف پایین کج کرد و نگاهی به ساختمان انداخت 

-همینجاست؟

-اره 

دوباره به حالت اولیش برگشت 

-خب پیاده شو 

-برای چی؟

-تا اینجا که همدیم میخوام داخل خونه رو هم ببینم 

شیطونه میگه بزنم تو دهنش تمام دندوناش خرد بشه ..

بی هیچ حرفی از ماشین پیاده شدم و کلید و در اوردم و در و باز کردم ..با هم وارد اسانسور شدیم ..تو اسانسور سنگینی نگاهش رو روی خودم احساس می کردم ولی سرمو بالا نیاوردم 

از اسانسور بیرون امدیم کلید و داخل قفل انداختم و در و باز کردم و بدون هیچ تعارفی اول خودم وارد شدم و روی یکی از مبلا نشستم 

در حالی که نگاهشو به خونه دوخته بود گفت 

-خونه بزرگی داری مال خودت ؟

-نه ا رهن کردم چون قرار نیست برای همیشه ایران بمونم 

هنوز نگاهش به خونه بود و منو نگاه نمیکرد

-پس بهتره قرارداد و فسخ کنی

دیگه داشت با حرفاش رو عصابم راه می رفت 

-من وقتی اینجا رو رهن کردم از کسی اجازه نگرفتم که حالا بخوام با حرف شما فسخش کنم 

-هههه..نکنه یادت رفته تو قول دادی هر کاری رو که من میگم انجام بدی 

طاقت حرف زور شنیدن و نداشتم یک دفعه از کوره در رفتم 

-چرا طلاقم نمیدی ..به خدا نمیذارم الهه جون بفهمه 

-چیه نکنه کس دیگه ای رو زیر نظر داری؟

واااااااااااااااااای این چرا اینقدر زبون نفهمه 

-برو بابا من اصلا مردا رو ادم حساب نمی کنم علی الخصوص شما رو 

به طرفم حمله کرد و چونمو محکم چسبید و با حرص گفت 

-چه زری زدی ؟

بس بود هر چی تحقیر شده بودم تو چشماش زل زدم و شمرده شمرده گفتم 

-گفتم ...شما ..رو ...ادم ...حساب ..نمی کنم 

پوزخندی زد 

-باشه خانوم کوچولو بچرخ تا بچرخیم 

چونمو رها کرد و به طرف در رفت 

الهی دسست بشکنه ..بی شرف چه زوری هم داره ..چونم خرد شد ..دستمو روی چونم گذاشتم و به ارومی ماساژش دادم 

-راه بیافت باید ببرمت خونه خودم کلی کار داره امروز کلی از کارو زندگی افتادم 

چشمامو براش گرد کردم و تمام عصبانیتمو تو چشمام ریختم و اخم ظریفی روی پیشونیم نشوندم 

-کسی مجبورتون نکرده بود که با من بیاید خرید 

چند تا نفس عمیق کشید ..کاملا مشخص بود که داره خودشو کنترل می کنه زیر لب گفت 

-مرده شور اون چشماتو ببرن

چشمامبی هوا درشت تر شد و بلند گفتم 

-مرده شور چشمای خودتو ببرن 

شک زده به طرفم برگشت 

-چی گفتی ؟

روی چشمام خیلی حساس بودم با اعتراض گفتم 

-ادم حسود چشم به این قشنگی ..بی ادب اگه ونداد بفهمه چی گفتی پوست سرتو میکنه 

-عجب گوشای تیزی داری ..در ضمن ونداد جونتم اینجا باشه هیچ کاری نمی تونه بکنه ...پاشو اینقدر هم با من کل کل نکن من که میدونم از صحبت با من داری لذت می بری 

براش پشت چمی اومدم 

-صحبت با شما بیشتر برام عذاب اوره 

با ناراحتی کیفمو از روی مبل برداشتم و از خونه خارج شدم 

الهه جون-رامین فکر نمیکنی داری خودتو خیلی خسته میکنی 

-مادر من اگهیه روز کار نکنم کسل میشم 

-ولی بازم میگم بایدکم تر کار کنی 

در حالی که سیب پوست میکندم نگاهم به رامین و الهه جون بود به نظرم این الهه جون خیلی نی نی به لالا شازدش می ذاره 

روشنک خودشو به طرفم کشید و اروم گفت 

-انی منو می بخشی 

سیبی پوست کنده بودمو داخل بشقاب گذاشتم 

مثل خودش اروم گفتم 

-برای چی ؟

سرشو پایین انداخت 

-چون می دونم تو خیلی خوبی ولی رفتار اون شبت باعث شد یه فکر دیگه در موردت بکنم ..

نذاشتم حرفشو ادامه بده ..به میون حرفش رفتم 

-اشکالی نداره ..ولی دفعه بعد در مورد دیگران اینقدر زود قضاوت نکن 

می دونستم که ناراحتش کردم ولی خب باید تنبیه میشد 

روشنک-رامین راستی سامیار زنگ زد 

رامین گاز بزرگی به خیارش زد .. همون طور با دهن پر گفت 

-چی می گفت 

اه اه ..شخصیت نداره با دهن پر حرف نزنه 

-گفت فردا بریم کوه 

-خب بریم من موافقم 

-مامان شما هم میاین 

-نه من فردا میخوام برم خونه خانوم اسفندیاری ..شما برین خوش بگذره 

از سر جاش بلند شد و با یه شب بخیر به اتاقش رفت 

رامین -پس برین بخوابین فردا خواب نمونین 

-باشه ..انی جون پاشو بریم وسایلمونو جمع کنیم 

-من که نمیام 

-ائــــــــــــــه انی تو هی ساز مخالف بزن 

رامین -روشنک تو برو وسایلت و جمع کن انی هم میاد 

-اخ جون پس من رفتم 

روشنک در حالی که بشکن میزد از پلهها بالا رفت 

با پرخاش گفتم 

-چرا به جای من تصمیم میگیری

-یلدا مثلاینکه شرطمونو یادت رفته ..تو هر جایی که من می گم میری و هر کاری که من بگم می کنی 

-خیلی زور گویی

-همینه که هست 

از سر جام بلند شدم و با عصبانیت به اتاقم رفتم و خودمو رو تخت انداختم 

-هر چی بهش هیچی نمیگم ..تا حالا خیلی خود داری کردم و به حرفش گوش دادم 

-انی بلند شوووووووووووووووو

با صدای جیغ روشنک از خواب پریدم ..مثل گیجا نگاهش کردم ..یه لبوان اب دستش بود و یه لبخند خبیث روی لبش..به ساعت نگاه کردم 4 صبح بود هنوز خوابم می امد خواستم دوباره بخوابم 

-به جون خودم اگه بخوابی خیس شدی 

-روشنک باور کن خوابم میاد ..افرین دختر خوب برو بذار بخوابم 

چشمامو بستم تازه چشمام داشت گرم میشد که خنگی چیزی رو احساس کردم ..فوری از سر جام پریدم و جیغ بلندی کشیدم 

-روشنک میکشمت 

روشنک با دو از اتاق خارج شد ..منم دنبالش ..هر دو تا جیغ میزدیم 

از پله ها پایین امدیم که موقع پایین امدن نزدیک بود چنددفعه زمین بخورم روشنک با دو به اشپزخونه رفت منم دنبالش دور میز میگشتیم ..پارچ اب از روی میز برداشتم 

-روشنک خودت با زبون خوش بایست 

-ائه بایستم که تو خیسم کنی

-من که در هر صورت این اب و روت خالی میکنم 

-انی در خواب بیند پنبه دانه 

داشت مسخره بازی در میاورد که از همون دور اب و روش خالی کردم ..بیچاره عین مجستمه سیخ وایستاده بود ..ابرو هامو چند بار براش بالا انداختم 

-کوشولو به من میگن انی 

لیوانی که دستش بود و زیر شر اب برد ..وا این که الان این همه روش اب ریختم ..بازم اب میخواد 

-انی به جون خودم اینو روت خالی می کنم 

جیغ بلندی کشیدم و از اشپزخونه به حالت دو فرار کردم می خواستم از پله ها بالا برم وخودمو به اتاقم برسونم که به یه چیز سفت خوردم ..دستمو روی دماغم گذاشتم 

-مامان دماغ نازنینم شکست 

-انی وایستا 

هیییییییییی این هنوز دنبالمه ..چشمامو باز کردم که نگاهم به نگاه عسلی رامین افتاد 

اوه مای گاد چه چشمای قشنگی داره 

-انی 

با صدای روشنک به خودم امدم و پشت رامین پنهان شدم و لباسشو چسبیدم رامین انگار تازه به خودش امده باشه با خنده گفت 

-روشنک تو چرا مثل موش اب کشیده شدی ؟

روشنک در حالی که یک دستش لیوان بود و دست دیگرشو به کمرش بلند گفت 

-از زنت بپرس که پارچ اب و روی من خالی کرده 

سرمو از پشت رامین بیرون اوردم 

-روشنک تو اول روم اب ریختی ..منم جبران کردم ..به قول شما ایرانی ها چیزی که عوض داره گله نداره 

روشنک جیغ کشید 

-رامین برو کنار من باید این اب و روش خالی کنم ..ضرب المثل تحویل من میده 

-روشنک مامان خوابیده ..شوخی بسه 

-رامین 

-روشنک برو اماده شو الان بچه ها پیداشون میشه 

روشنک در حلی که خط و نشون برام میکشید که تلافی می کنه از پله ها بالا رفت ..تو دلم خندم گرفته بود ..رامین به طرفم برگشت 

و اخم مصنوعی کرد 

-حالا دیگه خواهر من و خیس میکنی 

متعجب نگاهش کردم 

لپمو کشید 

-مگه نمی گم اینجوری نگاهم نکن 

-چجوری ؟

رامین کلافه دستی داخل موهاش کشید 

-هیچی برو حاضر شو 

دستامو تو هم قلاب کردم و گفتم 

-من که گفتم نمیام 

-این منم که میگم تو کجا بیایی کجا نیایی حالا هم مثل یه دختر خوب برو اماده شو دوست ندارم بقیه معتل سرکار بشن 

بدون هیچ حرفی به اتاقم رفتم ...به دستشویی رفتم و دست و صورتمو شستم ..موهامو شونه زدم اول یه دور با کش بعد موهامو با کلیبس بستم شلوار جین ابی پر رنگمو که سایه سفیدی داشت و پا کردم مانتو سبزمو که 10 سانت بالا زانو بود و تن کردم مانتو قشنگ فیت تنم بود استینای مانتومو تا زدم و با دکمش بستم ..ساعتمو که مخصوص کوه نوردی بود و دست کردم ..به خودم تو ایینه نگاه کردم وسایل ارایشی روی میز بهم چشمک میزد 

پنکک برنزمو برداشتم و به صورتم زدم چون پوستم سفید بود رنگ برنز خیلی بهم می امد به لبهام تنها برق لب زدم همون کافی بود ..شال سبزمم روی سرم انداختم ..جلو موهامو کج از شال بیرون گذاشتم ..سویی شرت مشکیمو به کمرم بستم کوله خاکیمو برداشتم ووسایلمو داخلش ریختم کفش های کیکیرزمم پا کردم داشتم بند کفش هامو میبستم که نگاهم به دستم افتاد ..حلقه ای که رامین تو محضر به عنوان نشون دستم کرده بود 

با ضربه های پیایی به در از جا پریدم 

-انی باز که تو در و قفل کردی بیا بیرون همه امدن 

کولمو برداشتم و در و باز کردم و از اتاق بیرون امدم ..از خونه بیرون امدم بچه ها از ماشیناشون پیاده شده بودن و داشتن حرف میزدن با چشمام به دنیال رامین گشتم 

ههههههه اقا رو باش چه خوشتیپم کرده یه تی شرت چسبون سبز که عضله هاشو به خوبی نشون میداد تن کرده بود با شلوار جین ابی 

اوه مرسی تفاهم 

کامبیز -اگه اماده این حرکت کنیم 

به طرفشون رفتم و سلام بلندی کردم 

-سلام

ترانه طبق معمول لبخند به لب به طرفم امد 

-سلام خوشگل خانم 

با تک تک بچه ها احوال پرسی کردم 

ای وای رامین چرا اینجوری نگاهم میکنه یکی ندونه فکر میکنه ارث باباشو خوردم 

رامین -بهتر راه بیافتیم دیر شد 

روشنک-رامین من با ترانشون میام 

-باشه ..یلدا سوار شو 

سوار ماشین رامین شدم ..وقتی سوار شد در محکم بست و ماشین و روشن کرد و پشت ماشین بچه ها راه افتاد 

با صدای عصبی ولی کنترل شده ای گفت 

-این چه مانتویه که تن کردی ؟

به خودم نگاه کردم مانتوم که اشکال نداشت 

-مگه چیه ؟

-کوتاه تر و تنگ تر از این مانتو نداشتی 

واااااا .. چه چیزا مردم به خاطر چه چیزا که عصبانی میشن 

با کلافگی گفتم 

-میشه امروز و برام زهر نکنی

-اوهو ..نمیدونم کی بود که میگفت من نمیام همتون ه جورید ..فقط بلدید ناز کنید 

این اصلا خوددرگیری داره 

-چی میگی برای خودت.. من اگه بخوام ناز کنم حداقل برای کسی ناز میکنم که ارزششو داشته باشه .. در ضمن حالا که امدم میخوام ازش نهایت استفاده رو ببرم و دوست ندارم روزم با چرت و پرت های جنابعالی خراب بشه 

-هههههه ..حالا دیگه حرفای من چرت و پرته ..در ضمن شما بی جا میکنی برای کسی ناز کنی 

-کم نه ..اصلا شما چکار دارین که من چی میپوشم دیگه پاتنو بیشتر از گلیمت دراز نکن 

داد بلندی کشید 

-یلدا ساک شو نمی خوام صداتو بشنوم 

-خب گوشاتو بگیر که صدامو نشنوی

با حرص گفت 

-رامین نیستم اگه درستت نکنم 

-برو بابا 

هندفریمو داخل گوشم گذاشتمو صدای اهنگ و تا اخر زیاد کردم ..تا شرو ورای رامین و نشنوم واقعا حرص ادم و در میاره با این حرفاش 

به محض اینکه از ماشین پیاده شدیم ..خودمو به ترانه و روشنک رسوندم 

ترانه -انی یواش تر برو 

با ولع هوای پاک و به ریه هام کشیدم 

-حیف هوا به این خوبی نباشه من میخوام تا اخر برم بالا 

روشنک -کوتاه بیا فعلا ..اقاتون داره صدات میکنه 

-اقام کیه ؟

ترانه ریز ریز خندید 

-رامین دیگه 

لبخند مصنوعی زدم

-اهان

به طرف رامین رفتم 

-بله چکار داری

دستمو محکم گرفت 

-چیه سرت و پایین انداختی و برای خودت میری 

فشار دستش روی دستم به حدی بود که احساس کردم الانه که دستم بشکنه 

-ای ..رامین ..دستم شکست 

فشار دستشو کم کرد ولی دستمو ول نکرد 

من و رامین پشت یسر بقیه بدون هیچ حرفی حرکت می کردیم 

کاوه -بچه ها من گرسنمه ..خب بایستیم یه چیزی بخوریم بعد بریم 

همه با نظرش موافقت کردن ..هر کس از داخل کولش چیزی در میاورد ..روشنک دست کرد تو کولش و از داخلش ظرفس بیرون اورد و با صدای بلند و حالت بچه گانه ای گفت 

-اوووووووووم ..غذای مورد علاقه خودم 

المیرا- روشنک اخه کسی صبحانه اینو میخوره ؟ 

بعد با حالت چندش دماغشو جمع کرد 

روشنک-خب شما نخورین منو رامین که خیلی دوست داریم 

منم که کلا این وسط ادم نیستم 

کنجکاو شده بودم که روشنک چی اورده ..وقتی روشنک در ظرف وباز کرد بوی غذاش بیرون امد ..ناخود اگاه دستامو جلو دهنم رفت 

..داشتم بالا میاوردم با سرعت از کنار رامین بلند شدم و خودمو از بچه ها دور کردم 

رامین پشت سرم امد 

-یلدا چی شده ؟

داشتم بالا می اوردم وقتی به حد کافی از بچه ها دور شدم و اون بوی مزخرف رفت دستامو از جلو دهنم برداشتم ..رامین منو به طرف خودش برگردوند و با چشمای عسلیش که نگرانی توش موج میزد بهم نگاه کرد 

-چی شد یکدفعه ؟

نمیخواستم اتو دستش بدم که بعدا مسخرم کنه 

-هیچی فک کنم فشارم پایین افتاده بود 

ترانه با دو به سمتمون امد 

-انی حالت خوبه ؟

رامین -فشارش پایین افتاده 

ترانه شکلاتی بهم داد 

-بذار تو دهنت 

-نمی خوام الان خوب میشم 

رامین شکلاتو از ترانه گرفت و به زور تو دهنم گذاشت 

-تو حتما باید زور بالای سرت باشه 

روشنک در حالی که لقمه بزرگی دستش بود به سمتم امد 

-بیا انی حتما گرسنه ای اینطوری شدی 

چشمام گرد شده بود ..یعنی من نخوام تو به من محبت کنی باید میو ببینم ..باز حالت تهو بهم دست داد ..دستمو جلو دهنم گرفتم 

-روشنک.....

نتونستم حرفمو ادامه بدم ..هجوم مایعی تو دهنم مانع از حرف زدنم شد شت سنگی که اون نزدیکی بود رفتم و محتوایات معده ام و خالی کردم ..حالم بهم میخورد ..دست محکمی روی پشتم قرار گرفت و اروم اروم ماساژ میداد وفت یحالم بهتر شد از سر جام بلند شدم و بع عقب برگشتم .رامین با نگرانی گفت 

-یلدا تو که خوب بودی چت شده؟

دیدم روشنک باز داره به طرفم میاد یعنی اگه نزدیکم میشد ایندفعه مرگم حتمی بود با التماس گفتم 

-رامین نذار روشنک بیاد اینجا 

-چرا ؟

-تو رو خدا نذار بیاد 

-باشه 

رامین به سمت روشنک رفت نمیدونم چی بهش گفت ولی فک کنم به روشنک برخورد و با قهر رفت 

رامین دوباره به طرفم اومد 

-بیا بریم باید ببرمت بیمارستان 

-نمیخواد حالم خوبه 

با دو تا دستاش بازوهامو چسبید 

-نمیخوای بگ یبرای چی اینجوری شدی

دیگه پنهان کاری فایده ای نداشت 

با من من گفتم 

-خب ..راستش ..چیزه ..

-چیه ؟ یلدا !!

-هوف

با مظلومیت نگاهمو بهش دوختم اشک تو چشمام جمع شد 

-رامین من از ماهی بدم میاد مخصوصا از بوش 

اول با تعجب نگاهم کرد بعد دودقیقه چنان قهقه ای زد که نزدیک بود گوشام کر بشه ..لجم گرفت 

-درد نخند کجای حرفم خنده دار بود 

در حالی که دستاشو روی شکمش گرفته بود و سعی داشت نخنده گفت 

-حرفت خنده دار نبود ..قیافت خنده دار شده بود 

ناراحت شدم ..مرک قیافه خودت خنده داره ... مشتی به سینه اش زدم که اخم نگفت .. قول میمونه ..ایششششش..چقدر سفت بود سینش دست من درد اومد 

-قیافه خودت خنده داره 

صورتشو نزدیک صورتم اورد ..فاصله صورتامون یک سانت بیشتر نبود ..یه تای ابروشو بالا انداخت و با بدجنسی گفت 

-جــــــــــــان ..میدونستی عصبانی میشی جذاب تر میشی هانی 

بیشعور منو اذیت میکنی حالیت میکنم 

تمام شیطنتمو تو چشمام ریختم ..با عشوه و طنازی که مخصوص خودم بود لبامو غنچه کردم دستمو بالا اوردم و با سر انگشت صورتشو نوازش کردم ..سرمو کج کردم 

-هانی ..پس به نظرت من جذابم 

بیچاره رامین هنگ کرده بود ..فک کنم از من توقع چنین کاری و نداشت البته با اون نگاهه هایی که من میکردم و اون عشوه خرکی هایی که من میامدم هر کی بود بدتر میشد حالش 

اب دهنشو قورت داد ..لباشو به سمت لبام اورد خندم گرقته بود ولی خودمو کنترل کردم مثل خودش به نشونه بوسیدن لبامو نزدیک بردم ولی چنان گازی از لب پایینش گرفتم که سه متر از جاش پرید بیچاره انگار برق 200 ولتی بهش وصل کردن 

با بهت نگاهم کرد پوزخندی زدم و یه تای ابرومو براش بالا انداختم 

-دیگه برای من تریپ لاو بر ندار و هانی هانی نکنی 

چشمکی بهش زدم و ازش دور شدم 

هههه پسره پرو ..سواستفاده گر فکر کرده شهر هرته 

بچه ها صبحانشون تمام شده بود و داشتن حرف میزدن ..روشنک ناراحت گوشه ای نشسته بود ..حالا باید از دلش در میاوردم ..فک کنم بهترین راه اقرار به حقیقت کنارش نشستم و دستمو دور شونه هاش انداختم 

-روشنک معذرت میخوام دست خودم نبود 

چیزی نگفت ..نگاهش به زمین بود و با کفشش روی خاک اشکال مبهم میکشید 

-روشنک جونم ..ببخشید راستش من حالم از ماهی بهم میخوره مخصوصا از بوش 

بوسه ای روی لپاش زدم 

-ببخشد دیگه 

یکدفعه سرشو بالا اورد و نگاه خندونشو بهم دوخت 

-خب از اول میگفتی من یه فکر دیگه کردم 

-چه فکری

شروع کرد به ریز ریز خندین 

-ولش کن نگم بهتره 

-نه بگو 

-اخه خجالت میکشم 

-پس باید حتما بگی

-خب من فکر کردم حامله ای و ویار داری

جانــــــــــــــــــــــ م ..بی خیال بابا ..به جان خودت من داداشتو نبوسیدم چه برسه به این که ازش حامله بشم 

یه پس گردنی محکم بهش زدم 

-اخ چرا میزنی ظالم 

-دفعه اخرت باشه از این فکرای وحشتناک کردیا 

با شیطنت خندید 

-ولی فکر قشنگیه ..من اینقدر دوست دارم عمه بشم 

براش یه چم غره رفتم که روشنک شروع کرد بخندیدن 

سامیار - ما که شنیده بودیم عروس و خواهر شوهر مثل کارد و پنیرن ..چی میگین شما دو تا در گوش هم 

-روشنک -در مورد عمه....

فوری دستمو جلوی دهنش گذاشتم ..خاک بر سر نزدیک بود ابرو ریزی راه بندازه 

خنده مصنوعی کردم 

-در مورد عمه من میگفتیم 

المیرا -وا حالا مگه عمت چیه که در موردش حرف میزدین 

-اولا چیه و نه و کیه ..دوما با عرض پوزش یه مقدار شخصیه 

روشنک بلند زد زر خنده 

-اره خیلی شخصیه 

درد .. 

فراز - من مگم بریم خونه

ترانه - فراز هنوز زوده بریم خونه ..تو داشتی یه ساعته با کی حرف میزدی ؟

-اخه 

ترانه -اخه چی .. فراز رفیق نیمه راه نباش دیگه 

رامین با قیافه جدی به سمتمون امد 

-فکر میکنم حق با فرازه بهتره بریم 

سامیار- تو دیگه چته ..چرا عین برج زهرمار شدی 

رامین کلافه دستی داخل موهاش کشید

-الان مامان زنگ زد گفت حال اقا سعید خوب نیست ..بردنش بیمارستان 

ترانه جبغ بلندی کشید و محکم به صورتش زد 

-وای خدا مرگم بده ..حال بابام بده ...؟؟چی شده ؟؟

فراز- ترانه جان مامان زنگ زد گفت حال بابات بهم خورده ..ولی الان حاش خوبه 

سامیار-ترانه گریه نکن بلند شو بریم 

کامبیز- کجا صبر کنین ما هم بیایم 

-سامیار - نه شما لازم نیست به خاطر ما ....

رامین با همون جدیت و تحکم همیشگی که تو صداش بود گفت 

-همه با هم برمیگردیم 

به سرعت وسایلمونو جمع کردیم و از کوه پایین امدیم 

تو راهرو بیمارستان عجب قلقله ای بود 

الهام خانم - این چه بلایی بود سرمون امد خدایا 

الهه جون داشت ارومش میکرد 

-الهام ان شالله خوب میشه ..نکن با خودت اینجوری 

ترانه - مامان بابا کجاست 

الهام در حالی که گریه میکرد محکم زد تو سرش

-تو اتاق عمل اورژانسی دارن عملش میکنن 

ترانه محکم به صورتش زد 

-چی شده حال بابا که خوب بود 

-شما که رفتین یکدفعه حالش بد شد 

شروع کرد به گریه کردن ..پرستار بیمارستان نزدیکش رفت و بهش اذکر داد 

با تماموجودم دعا کردم که حال پدر ترانه خوب بشه ..در اتاق عمل باز شد و دکترش خارج شد ..به محض بیرون امدن دکتر همه به سمتش هجوم بردم 

الهام-دکتر حال همرم چطوره 

این قدر شلوغ کرده بودن که صدای دکتر نمیشنیدم ..نزدیک تر رفتم اما از چیزی که دیدم سر جام میخکوب شدم ..اوه خدای من ...خودش بود ..چقدر لاغرر شده بود 

صداش به گوشم میرسید 

-شما نگران نباشد ..عمل سختی بود ولی الان حالشون خوبه 

نمب تونستم قدم از قدم بردارم ..پس چرا ..چرا به من نگفته بود ..دلم براش میکشید ..بهش خیره شده بودم فک کنم سنگینی نگاهمو حس کرد که بی هوا سرشو به طرفم چرخوند 

انگار اونم تو شوک بود از چیزی که دیده بود ..سالن بیمارستان ساکت شده بود ..دیگه کسی حرفی نمیزد 

اروم و ملایم گفت 

-اناهید 

فقط گفتن همین کلمه کافی بود تا اشک تو چشمام روی گونه هام فرود بیاد 

تمام نگاهها به سمتم چرخید ..تا به خودم بیام دیدم تو اغوش گرمش فرو رفتم ..انقدرمحکم بغلم کرده بود که فکر کنم استخونام داشت خرد میشد ..گریه میکردم ..به خاطر تمام دلتنگی هام به خاطر تمام عذاب هایی که کشیدم ..به خاطر دوری که تحملش میکردم از اغوشش بیرون امدم و نگاه خیسمو به شدوختم 

-یعنی اینقدر غریبه شدم که وقتی میایی نباید باخبر شم 

لپمو کشید و تک خنده ارومی کرد 

-الهی منفدای اون چشمات بشم که هیچ وقت بارونی نباشه عزیزکم ببخش خیلی عجله ای شد 

صدای عصبی رامین با عض شد حرف تو دهنم بمونه 

-اینجا چه خبره 

به صحنه رو به رو نگاه کردم اوه ... رامین با چشمای برزخی داشت نگاهمون میکرد ..دیگه الهه جونبماند دیدم اگه حرفی نزنم الان اینجا یه دعوا راه میافته با دستم صورتمو پاککردم و روبروش ایستادم 

-معذرت میخوام اینقدر تو شوک بودم که معرفی یادم رفت 

المیرا -البته از خارجی ها بیشتر از این نمیشه توقع دشات 

متوجه تیکه ای که بهم انداخت شدم تا خواستمحرف بزنم ارشام با همون ابهت و غرور همیشگی گفت 

-ارشام رادمهر هستم برادر اناهید 

دهن همشون از تعجب باز مونده بود 

رامین سریع خودشو جمع و جور کرد و به ارشام دست داد 

-معذرت میخوام نشناختمت ارشام جان 

-خواهش میکنم نیازی به عذر خواهی نیست 

ارمینا-جدی شما برادر انی هستید 

-بله 

ارمینا با تعجب گفت 

-اخه ... مگه شما فرانسه نبودین 

-بله ...لی خب یه سفر فوری شد . برای سمینار پزشکی به ایران امدم 

چرا ارشام باید به این دختره پرو جواب پش بده .. اخه به تو چه که داداش من برای چی امده 

-ارشام نمیخوای بری لباستو عوض کنی 

ارشام نگاهی به خودش انداخت 

-اره حتما ..با اجازه 

با رفتن ارشام روشنک به سمتم امد و نیشگونی از بازوم گرفت 

-اییییییییی

-انی تو داداش به این خوشگلی داشتی چرا رو نمی کردی 

رامین -روشنک برو ببین مامان چکارت داره 

-نمی خوام .. من با انی کار دارم 

-خواهری وقتی میگم برو یعنی برو 

-اها ولی فک نمی کنم تو بیمارستان خبری از نخود سیاه باشه ها ...زود میام 

چشمکی بهم زد و به طرف الهه جون رفت 

-خیلی دوستش داری 

-کیو ؟

-ارشام و میگم 

پ ن پ .... داداشمه هاااااااااا

-خب معلومه 

دیگه چیزی نگفتم دوست نداشتم باهاش بحث کنم ..با امدن ارشام انگار یه حامی پیدا کرده بودم و اعتماد به نفسم بیشتر شده بود ....ارشام با کت و شلوار مشگی و پیرهن سفید و کروات مشکی براقش به سمتمون امد لبخند قشنگی زد و رو به الهام گفت 

-نگران چیزی نباشد ..بهتره برید خونه استراحت کنید فعلا همسرون تو سی سی یو بستری هستن .. تا دو روز دیگه هم منتقل میشن به بخش 

-واقعا نمی دونم چجوری ازتون تشکر کنم اقای دکتر 

- نیازی به تشکر نیست من فقط وظیفمو انجام دادم 

سامیار هم از ارشام تشکر کرد و ارشام مثل همیشه متواضعانه پاسخ گو بود 

به سمتم امد و کنار گوشم گفت 

-مادر شوهرت کدومه 

-چکارش داری 

-تو بگو 

به سمت الهه جون اشاره کردم 

دستمو گرفت و به طرف لهه جون رفتیم 

-سلام خانوم بزرگ نیا 

-سلام پسرم 

وااااااااااا اینالهه جون چرا یهو اینقدر مهربون شد 

-خانم بزرگ نیا راستش ازتون یه خواهشی داشتم 

-بفرمایید 

-می خواستم اگه اجازه بدین این چند روز که اران هستم کنار خواهرم باشم 

واییییییییییییییییی ارشام یعنی عاشقتم 

نگاهم به دهن الهه جون بود که ببینم چی میگه 

لبخندی زد 

-خیلی خوشحال میشم تو این مدت که ایران هستین مهمان ما باشین 

عین بادکنی که بادش خالی شده باشه وا رفتم 

-نه دیگه مزاحم شما نمی شیم ...راستش چون خیلی وقته که انی روندیدم میخوام باهاش تنها باشم البته جسارت نشه 

این طور که قیافه الهه جون نشون میداد مشخص بود بهش برخورده ..خب راست میگه دیگه میخوایم تنها باشیم ..حالا اگه گذاشت دو روز از دستش نفس راحت بکشیم 

-هر جور راحتین ولی اختیارانی با مننیست ..اختیارش دست شوهرشه 

یعنی چی ... مگه من برده رامینم که اختیارم دستش باشه ..غلط میکنه اگه اجازه نده 

ارشام با لحن بامزه ای گفت 

-رامین جان اجازه میدین ؟

ده حرف بزن لعنتی ..تو رو خدا بگو اره خواهش میکنم 

رامین دستی توموهای پریشونش کشید 

-باشه 

جانمی جاااااااااااان ... ذوق کرده بودم اساسی

ارشام دستمو گرفت 

-پس با اجازتون ما رفع زحمت می کنیم ..

منم که اینقدر خوشحال بودم حتی باهاشون خداحافظی هم نکردم و با ارشام همگام شدم 

تو تاکسی مشسته بودیم 

-ارشام 

-جانم 

مثل همیشه جانم ... همیشه اروم بود ..برخلاف ارسام خیلی شیطون بود 

-میگم الان کجا مستقر شدی؟

-تو هتل دیگه 

-پس اول بریم وسایلت و بردار بعد بریم خونه من 

به طرفم برگشت و نوک دماغمو اروم کشید 

-مگه تو خونه داری خواهر کوچولو 

دستشو پس زدم 

-ائه ارشام نکن بدم میاد ..در ضمن من دیگه کوچولو نیستم 

و به حالت قهر دستامو روی سینم قلاب کردم 

-خواهری الان این ناز و باید برای رامین بکنی نه من 

با حالت دفاعی فوری گفتم 

-ارشام 

-خب راست میگم دیگه 

-نخیرم تو که میدونی من اهل ناز کردم نیستم 

-بر منکرش لعنت ..حالا نگفتی عزیز دل برادر 

-چیو نگفتم عزیز دل خواهر 

تک خنده ای کرد و لباشو با حالت کشیده جلو اورد 

-خونه .... 

شونه ای بالاانداختم 

-برای خودم خونه گرفتم 

با تعجب گفت 

-خریدی 

- نه بابا اجاره کردم ولی هنوز مورد استفادم قرار نگرفته ..چون همش خونه رامینشون هستم 

اخمی کردو دوباره تو جلد جدی خودش رفت 

-انی من بیشتر به خاطر تو امدم ایران 

-ممنون بذار بریم خونه در موردش صحبت میکنیم 

-اوکی امر امر شماست بانو 

جلو هتلاز تاکسی پیاده شدیم و ارشام کرایه رو حساب کرد و با هم وارد هتل شدیم 

-ارشام بپر برو وسایلتو جمع کن بیار 

-باشه الان میام تو برو تو لابی بشین 

دستمو به حالت تهدید امیز به طرفش گرفتم و تکون دادم 

-ارشام باز نری سه ساعت بعد بیایا گفتنه باشم 

-نه خیالت راحت زود میام 

وقتی ارشام سوارد اسانسور شد به لابی هتلرفتم و روی یکی از مبلا مشستم ..می دونستم کار ارشام طول میکشه ..عادت همیشگیش بود از صد تا دختر بدتر بود حتی دستشویی میخواست بره قبلش به خودش می رسید ..خله دیگه ..

سفارش قهوه و کیک دادم و خودمو با گوشیم مشغول کردم 

فنجون قهوه رو گرفتم و یه قلوپ ازش خوردم ..خوب بود ولی بازم قهوه هایی رو که خودم درست میکردم و ترجیح میدادم ..فنجون و روی میز گذاشتم سرمو تو گوشیم بردم یه بویی داشت میامد ..یه بوی اشنا ..چند دفعه بو کشیدم ..بوش خیلی شنا بود ...حتی عطرشم از یک متری میتونستم تشخیص بدم ..چشمامو بستم ..صدای قدم هاش می امد ..وقتی احساس کردم که بهم خیلی نزدیک شده فوری به طرفشبرگشتم و از سرجام بلند شدم و پریدم بغلش ..دو تا ماچ گنده از اون لپاش گرفتم 

بیچاره بازم شکست خورده بود ..بازم من اول حسش کردم ..بازم این من بودم که غافلگیرش کردم 

دستشو رو ی صورتش کشید 

-اه اناهید تف مالیم نکن این صد دفعه 

از بغلش بیرون امدمو بدجنسانه گفتم 

-تو بگو هزار دفعه دیگه کیه که گوش بده ..داداش ارسام خودمی دلم میخواد 

-فکر کردم شوهرکردی ادم شدی ..ولی نخیر مثل اینکه هنوز همون خلی که بودی هستی 

یکی تو سرش زدم 

-اگه من خل باشم توام خلی ..خله ... خیر سرت هم سانمنی 

چی گفتم خودمم خندم گرفت 

اروم کنار گشوم گفت 

-اگه من بگم غلط کردم راضی میشی 

با بدجنسی ابرویی بالا انداختم 

-نچ باید بلند بگی 

-گمشو بابا 

-هـــــــــــــــی!!!

بیچاره با هی که کشیدم سه متر از جاش پرید و ترسید 

-چیه ؟؟قلبم اومد تو دهنم 

-به بابا فحش میدی ؟؟؟ به ارشامبگم 

-چی میگی برایخودت برو به هر خری که دلت میخواد بگی بگو 

او اوه کارش زار بود ..ارشام پشت سرش استاده بود دستشو جلو بینیش به علامت سکوت نگه داشت ..یعنی چیزی نگو 

اخم مصنوعی کرد یه پش گردنی مجکم به ارسام زد که منم دردم امد 

هر دو تامون با هم گفتیم 

-اخ ..دردم اومد 

ارسام -داداش بزرگه حداقل میخوای بزنی ارومتر بزن مگه نمیدونی قولمدردش میاد 

در حالی که گردنمو ماساژ میدادم تو دلم قربون صدقش می رفتم 

الهیی من فدای داداشی گلم بشم ..خودشم دردش امده ها ولی به فکر منه ..نازی

ارشام - نه دلم خنک شد ..خیلی وقت بود احساس یه برادر بزرگ و نداشتم 

-الان مثل بزرگیتو ثابت کردی

سری تکون داد 

-یه چیزی تو همین مایه ها..خب بریم ؟

ارسام -بریم که از هتل موندن حالم بهم مبخوره 

با ارسام و ارشام به خونم امدیم ..ولی از خجالت اب شدم هیچی تو خونه نداشتم برای همین باز هر سمون به خرید رفتیم تا وسایل مورد نیازمونو تهیه کنیم چون دلم نمیخواست برای بردن وسایلم به خونه الهه جون برم مجبور شدم چند دست لباس بخرم که البته برادرای گرامی همه رو حساب کردن ..تو خیابون که راهمی رفتیم شده بودیم شبیه سه تفنگدار ..من وسط ارسام و ارشام راه میرفتم خداییش خنگ بود هر کسی مارو میدید و نمی فهمید خواهر و برادریم چون بی اندازه به هم شبیه بودیم 

دو روز گذشته بود ..دو روز لذت بخش ..به هر سه تامون خوش گذشته بود ..هر روز بیرون میرفتیم و شام و بیرون بودیم 

حالا که بودن تازه داشتم میفهمیدم که چقدر تنهام ...چقدر تو این مدت به خودم ظلم کردم ..چقدر هم خودم هم خانوادمو رنجوندم ..ولی من هدف داشتم ..نمی خواستم تمام این سخت یهایی که کشیدم دود شه بره هوا 

عصر تو خونه نشسته بودیم ارشام داشت با لپ تاپش کارمیکرد و مقالات پزشکی و مطالعه میکرد ..ارسامم طبق معمول نقشه هاشو روی میز ولو کرده بود سرش به کارش گرم بود ..منم شده بودم نوکر این دو تا تو این دو روز همش برای ناهار و شام بیرون بودیم ولی امروز قرار بود خونه بمونیم 

یه دستمو توی موهام فرو بردم و کلمو کج کردم و سرمو خاروندم 

چون اشپزخون اپن بود و قشنگ به سالن دید داشت 

ونداد-اوی بسه ...شپش پر کردی تو اشپزخونه 

ونداد و می شناختم تنش میخارید اگه یه روز کرم نمیریخت میمرد فوری دمپایمو از پام در اوردم و به طرفش پرتاب کردم اما از اونجایی که همیشه نشونه گیریم افتضاح بود خورد به لیوان چیی که روی میز بود و البته ازاونجایی که فوق العاده ادم بد شانسی بودم یوان چایی برگشت و روی نقشه ها ریخت 

یا خدا کارم تمام بود ..قیافه ونداد برزخی شد ..خب حق داشت خیلی روش کار کرده بود ..یواش یواش در حالی که تکیه ام به دیواراشپزخونه بود بیرون امدم 

-هوم ..چیزه ..فک کنم با سشوار ....

با دادی که کشید خفه شدم 

-اناهید کشتمت ..فاتحتو بخون 

جیغ بلندی کشیدم و با دو به طرف ارشام رفتم که از بخت بدم زنگ خونه همون موقع به صدا در اومد و ارشام در حالی که از جیغ جیغای ما کلافه شده بود بدون این که کوچکترین اعتنایی به من بیچره بکنه از سر جاش بلند شد و به طرف در رفت 

ای ارشام خدا ازت نگذره که من و با این گرگ تنها گذاشتی 

حالا هی من بدو ..هی ونداد بدو ..هی من جیغ بکش ... ونداد جیغ بکش دور میز میدویدیم .. ونداد دور خیزی کرد و با یه جهش می خواست خودشو بهم برسونه که جیغ بلندی کشیدم و به طرف در رفتم که مجکم خوردم به ارشام ..بی خیال ضربه شدم و پشت سرش قایم شدم و پیرهنشو چنگ زدم 

-ارشام تو بهش بگو من از قصد این کارو نکردم ..این الان منو می کشه 

با صدای خنده ریز ریز دختری ساکتشدم ..نگاهم با لا اوردم 

وا ارشام که اونطرف ایستاده ..ائه ونداد چرا ساکت شده 

هـــــــــــــی پس این کیه که من بهش چسبیدم همون طور که پشتش بودم و لباسشو گرفته بودم سرمو به صورت کج از کنارش بیرون اوردم و به طرف صورتش نگاه کردم 

سکته رو زدم از نوع ناقصش ..بابایی کجایی که دختر ناقص شد رفت 

رامین با اون پوزخند همیشگیش که الهی همون پوزخند پتک بشه بخوره تو سرش داشت نگاهم میکرد 

-تموم شد داداشم انی جون 

صدای روشنکبود به طرفش برگشتم دختره خیر سر خجالتم نمی کشه جلو داداشام از این چرندیات بلغور می کنه ..صبر کن ببینم اصلا اینا اینجا چکار می کنن 

از پشت رامین بیرون امدم 

-سلام خیلی خوش امدید 

الان این چی بود که من گفتم 

ارشام - بفرمایید رامین جان ..منزل خانومتون اصلا تعارف نکنین ..روشنک خانوم بفرمایید 

با تعارف های ارشام رامین و روشنک به طرف مبل ها رفتن و نشستن 

قیافه ونداد و حواب رفته ..همون جور سر جاش ایستاده 

به اشپزخونه رفتم و مثل گل دخترا که همیشه مامانم ارزشو داشت که البته تا کنون این ارزو در من هویدا نشده بود چند تا چایی خوش رنگ ریختم و به پذیرایی بردم ارشام از سر جاش بلند شد و سینی ازم گرفت و تعارف کرد ..کنار ارشام نشستم و بلند داد زدم 

-ونداد بیا این وسایلتو جمع کن ابرومونو بردی 

با اون اخم خوشگلش به سمتم برگشت و بعد نگاهشو به رامین دوخت 

-رامین شمایید 

اوه اوه لحنش که خیلی غیر دوستانه بود ..جانمی جان دادشام غیرتی شده ..افرین وندادی ..بزن تو برجکش ..حالشو بگیر .. برو یقشو بگیر و از اینجا پرتش کن بیرون 

-بله 

یکدفعه ونداد داد کشید 

-تو چه شوهری هستی بیا دست زنتو بگیر برش دار ببرش ...نگا نگا ..گند زد به کارم رفت 

بااین حرفش همه زدن زیر خنده جز من که با یه اخم غلیظ داشتم نگاهش میکردم ..نگاهم به حدی جدی بود که خودش حساب کار دستش امد 

با دسپاچگی گفت 

-ائخه چیزه .خب ... میگم می خوای نبرش ...اهههه اصلا من چی دارم میگم یلدا اگه یه بار دیگه اینجوری نگاهم کنی الهی چشما بچه هات لوچ بشه 

روشنک جیغ بلندی کشید -زبونتونو گاز بگیرین اقا ونداد گناه دارن بردر زاده هام 

-جانمممممممممم..برادر زاده هات ..مگه داداشت چند تا بچه داره 

ونداد با حات نمایشی زبونشو بیرون اورد و گاز ارومی ازش گرفت 

-بیا اینم گاز دیگه ؟؟!!

روشنک -چقدر شبیه همید اصلا مو نمیزنید 

ونداد -اقا رامین چرا ام کردی خب همین کارارو میکنی که خواهرم از دستت فراریه 

ای گل بگیرن دهنتو ونداد مگه الانجای شوخیه ..اونم با این ..ایشششش

ارشام یه چشم غره به ونداد رفت و با همون لبخند گرمش گفت 

-به دل نگیرین ونداد شوخی میکنه 

رامین - شوخی !! ونداد جان کی گفته یلدا از من فراریه اگه فراری بود که زنگ نمیزد به من بگه بیا اینجا دلم برات تنگ شده 

دهنم سه متر باز موند ..من کی زنگ زدم که خودم خبر ندارم 

ارشام و ارسام با چمای گشاد شده هم زمان گفتن 

-یلدا ؟؟؟؟؟؟؟ امکان نداره 

-روشنک -چرا ؟؟

ونداد- تا جایی که من قولمو میشناسم این اگه دلش برای مامانمونم تنگ بشه بکشنشم بهش نمیگه دلم براتتنگ شده بی ببلم 

نگاه عصبیمو به ونداد دوختم و تو دلم گفتم 

-خفه شو لطفا الان حیثیت منو میبری 

اون خلم بی هوا محکم روی دهنش زد که رامین و روشنک از کارش تعجب کردن 

-ببخشید باشه خواهری خفه میشم 

ارشام خنده ای کرد و سری تکون داد 

-بفرمایید چاییتون سر شد ... زیاد تعجب نکنین این دو تا با هم تلپاتی دارن 

از سر جام بلند شدم تا به اشپزخونه برم 

ونداد- کجا میری 

-میرم شام درست کنم 

با این حرفم دو تا داداشی گلم چنان زدن زیر خنده که از خنده کبود شده بودن 

رامین با تعجب گفت 

-چرا می خندیدن 

ونداد بریده بریده گفت 

- از الان یکی زنگ بزنه اورژانس 

ارشام - واقعا معذرت می خوام ولی رامین جان سرت کلاه رفته اساسی این خواهر ما یه نیمرو هم بلد نیست درست کنه اونوقت فکر کن الان میخواد به ما شام بده 

محکم رو پیشونیم زدم 

-راست میگه من که اشپزی بلد نیستم 

با عصبانیت روی اولبن مبل کنار رامین نشستم 

-اصلا خودتون برید یه چیزی از بیرون بگیرید به من چه 

دستای رامین دور کمرم حلقه شد و من و به سمت خودش کشید 

بیا باز من دو دقیقه به این رو دادم پسر خاله شد ....

-شام همه مهمون من میریم بیرون 

نه بابا ..چاپلوس .. جلو داداشام رسیده چه جور رفتار میکنه 

نگاهی به ارشام انداختم ببینم چی میگه ... بهههههههه مگه اینا ول کن بودن هرهر داشتن می خندیدن 

رامین اروم کنار گوشم گفت 

-اشپزی هم که بلد نیستی پس به چه دردی می خوری

-اقا دادماد داری چی در گوش خواهرم میگی جرات داری بلند بگو 

-خصوصی بود ونداد جون 

- ما اینجا خصوصی ندارم 

-دیگه داریم 

ازش بدم اومده بود از کنارش بلند شدم و به اشپزخونه رفتم ظرف میوه رو برداشتم و به پذیرایی رفتم ونداد فوری از روی مبل بلند شد و بشقاب ها رو گذاشت و ظرف میوه رو ازم گرفت و تعارف کرد 

خوبه تو این یه مورد عقلش رسید .. چقدر من و ارمی برای بی خیال بودن این دو تا حرص می خوردیم 

ونداد خیاری گرفت و گفت 

-راستی انی ...

ارشام به میون حرفش پرید 

-خب رامین جان شغل شما چیه 

نه خوشم اومد سوال به جایی بود ..کنجکاو بودم بدونم کارش چیه که هی الهه جون ناله میکنه می گه کارت زیاد و خسته کننده 

ونداد- ارشام تو چکار به این سوالای جانبی داری ... بذار حرفمو بزنم وقتی نمونده 

اخه کدوم خری اومده به این داداش من مدرک داده من نمیدونم .. خب دو دقیقه خفه خون بگیر ببینم کارش چیه ..هی میپره وسط 

-الان نه ارسام

خب یه ذره به قضیه مشکوک شدم ارسام چی میخواد به من بگه که ارشام نمیذاره و میگه الان نه 

- اینجا چه خبره ..چی میخواین به من بگین 

ونداد از حالت شوخ خارج شد و قیافه جدی به خودش گرفت 

-همون چیزی که تو چند ماهه از ما پنهان کردی ..حالا ما رو میگی به درک ولی این حق امید که بدونه ...

ارشام بلند گفت 

-ونداد کافیه 

حالا فهمیدم .. پس اونا هنوز بی خیال نشده بودن .. ولی من چی میتونستم بهشون بگم ... چی ... خدایا کمکم کن ... دستامو که می لرزید فوری مشت کردم تا کسی متوجه نشه 

اگه همه چیز و بهشون بگم ... اونا من و نمی بخشن .. من میدونم ... دوباره رفتم تو جلد اناهید چند ماه پیش .. مغرور و سرکش 

با عصبانیت گفتم 

- هیچ توضیحی ندارم 

-باشه نگو .. فقط وای به حالت اگه ....

روشنک - ببخشد ولی میشه بپرسم چی شده 

-ارسام اگه اومدی باهام دعوا کنی بهتره برگردی 

-با هر دو تا تونم بهتره تمومش کنید 

-با دادی که ارشام کشید هر دو تامون ساکت شدیم 

-رامین دارم جلو خود انی بهت میگم این فقط حرف من نیست بلکه تصمیمی که کل خانواده گرفتن 

بیچاره رامین از این همه جدیت ارشام کپ کرده بود 

-بفرمایید 

-انی اجازه کار نداره 

نه ... اونا نمیتونن با من چنین کاری بکنن .. نکنه ..نکنه همه چیز و فهمیدن .. خدایا .... 

جیغ بلندی کشیدم 

-چی داری میگی برای خودت 

-همین که شنیدی دوست ندارم چند وقت دیگه دوباره سر از بیمارستان دربیاری 

- من میتونم از خودم مراقبت کنم 

رامین - راستش منم با کار کردن یلدا موافق نیستم 

بیا دو کلمه هم از مادر عروس ..اخه به تو چه که تو مسایل خانوادگی ما دخالت میکنی 

-رامین جان از این به بعد مسئول انی شمایید این خواهر من خیلی سرتق و کله شقه حواست بهش باشه 

یعنی خاک تو سر من با این خانوادم .. همون نیامده بودین بهتر بود این همین جوری گیر بود دیگه حتی اجازه اب خوردنم بهم نمیده .. غلط میکنه ..من که کار خودمو میکنم 

با عصبانیت از سر جام بلند شدم 

- خوب گوشاتونو باز کنین من هر کاری بخوام میکنم 

قبل ز اینکه چیزی بگن به اتاقم رفتم و در و محکم بستم سرمو روی میز گذاشتم دلیل این کارا ارشام برام 

مشخص نبود ..چرا داشت جلو رامین تحقیرم میکرد ... حتما یه چیزایی فهمیده که داره این کارو میکنه ... وای نه اگه کامل از ماجرا سر در بیاره اونوقت چکار کنم .. میدونم طردم میکنن ..می دونم 

با قرار گرفتن دستی روی شونم به خودم اومدم 

-به من دست نزن ونداد 

-انی چرا با رامین این طوری برخورد میکنی 

فوری سرمو بلند کردم 

و با عصبانیت زل زدم تو چشماش 

-چون دوستش ندارم ... اون با من هیچ نسبتی نداره 

-یعنی چی انتخابی که خودت کردی تا جایی که ما میدونیم پسر خوبیه من اگه جای اون بودم با این حرفت دو تا می زدم تو دهنت تا ادم بشی 

-ونداد بفهم من دوستش ندارم 

-انی خودت میدونی که بیشتر علاقه ها بعد از ازدواج صورت میگیره چرا نمیخوای بهش فکر کنی ..چرا نمی خوای بهش نزدیک بشی .. تو اول بشناسش ببین چجور ادمیه بعد تصمیم بگیر

-میگی من چکار کنم 

-بذار بهت نزدیک بشه ..باهاش حرف بزن .. الانم مثل یه دختر خوب بلندشو بیا بیرون 

-خیلی خب ولی هیچ قولی بهت نمیدم 

-تو این قول باید به خدت بدی نه من .. حالا هم پاشو خودتو لوس نکن 

با هم از اتاق خارج شدیم .. شدیدا حرفای ونداد ذهنمو درگیر کرده بود .. نچ من نمیتونستم رامین و دوست داشته باشم .. اون تو زندگی من فقط یه مزاحمه ولی شاید بتونم ..اره اگه بهش نزدیک بشم میتونم مخشو بزنم که سر کار برم .. تمام امید من به همون کارمه ...اگه من این ازادی و نداشته باشم ... نمیتونم به اتابک برسم ... من باید پیداش کنم ..باید انتقام ارمی و ازش بگیرم 

وقتی وارد پذیرایی شدیم با خودم گفتم افرین انی از همین الان باید شروع کنی بلند گفتم 

-رامین فکر نکن میتونی در بری قراره امشب به ما شام بدی 

اوه اوه قیافشو ..این چرا قیافش اینجوری شد 

ارشام لبخندی زد 

-اقا من که رفتم حاضر شم 

با این حرف ارشام هر سه تامون پریدیم تو اتاقمون و لباسمونو عوض کردیم من چون مانتو با خودم نیاورده بودم همون مانتو سبز تن کردم و زودتر از همشون بیرون رفتم 

-ائه شما چرا چیزی نخوردین 

روشنک - انی تو حالت خوبه مطمئنی رفتی تو اتاق سرت به جایی نخورده 

-من حالم خوبه خوبه فقط گرسنمه 

همه با ماشین رامین به رستوران رفتیم .. تا گارسون نزدیکمون شد و پرسید چی میل دارین ونداد سریع موضع گرفت 

ونداد - انی اگه بگی غذای مخصوص سراشپز به خدا میزنم تو دهنتا 

خندم گرفت و شروع کردم به ریز ریز خندیدن 

روشنک - چرا اقا ونداد ؟

ارشام - اخه دفعه قبل رفته بودیم رستوران ..انی گفت غذای مخصوص سراشپز بیارن ونداد هم طبق معمول حتما باید چیزی که انی سفارش میده رو سفارش بده حالا از شانسشون غذای مخصوص سراشپز دو تا دونه کاهو بود و سبزیجات ..کارد بهش میزدی خونش در نمیامد 

همه زدن زیذ خنده ونداد هم اروم غرغر می کرد 

گارسون - خب چی میل دارین 

اوخ این بیچاره یه ساعته الاف مائه ...

روشنک - من شیشلیک 

ارشام - منم همین طور 

ونداد -انی انتخاب کن مردیم از گرسنگی

باز بدجنسیم گل کرده بود در حالی که سعی داشتم لبخندمو پنهان کنم با ناز گفتم 

-هر چی رامین بخوره منم همونو می خورم 

رامین اول تعجب کرد ولی بعد انگار متوجه کارم شد چشمای شیطونشو بهم دوخت ..گوشه لبش بالا رفت 

-غذای مخصوص سراشپز لطفا 

ای جان زدی به هدف ..یعنی با این حرفش پوکیدیم از خنده ..بیچاره گارسون فکر کرد خلیم که داریم میخندیم ..ونداد در حالی ک عصبانی بود با غر غر گفت 

-برای منم همونو بیارین ..

بعد از این که گارسون میزمونو ترک کرد ... ونداد با اخم گفت 

-حالا دیگه زن و شوهر دست به یکی می کنید ..باشه انی خانوم دارم واست 

-ونداد در خواب بیند پنبه دانه 

وقتی سفارشمونو اوردن هر کس مشغول خوردن غذاش شد که یکدفعه ارشام بلند گفت 

- من باید یه چیزی بگم 

همه نگاه ها به سمتش چرخید 

- من و ارسام فردا شب پرواز داریم 

چنان جیغی کشیدم که تمام افراد حاضر در رستوران به زطرفم برگشتن صدامو پایین تر اوردم و گفتم 

-کجا می خواین برین 

-عزیزم سر کارو زندگیمون می دونی که سرمون چقدر شلوغه 

-خیلی نامردین حتی یک هفته هم نمی خواین پیش من باشین 

ارسام - بیشتر دلمون می خواست دلمون از بابت تو مطمئن بشه که خدارو شکر با وجود رامین فکر کنم هیچ مشکلی نداشته باشی

اخه من به کی بگم کل مشگل من همین یارو 

رامین -من مراقبش هستم شما خیالتون راحت باشه

ارسام لبخند دندون نمایی زد 

-در ضمن دل ایسان جون برامون تنگ شده ..تو که میدونی اگه دیر کنیم ایسان جون تک تک دندونامونو می کشه 

ارشام اروم یه پس گردنی به ارسام زد 

-صددفعه گفتم مامان و به اسم صدا نکن 

بز رفتم تو جلد اناهید یلدا مغرور و غد و یکدنده دست به سینه شدم و پوزخندی زدم 

-اگه دندونای تو یکی رو بکشه که حقته 

-اه .. برای من پوزخند میزنی ..باز که هاپو شدی تو 

ارشام -سر به سرش نذار 

روشنک - ولی یه چیزی ..درسته دو قلو و شبیه به هم هستین ولی اخلاقتون خیلی با هم فرق داره نه رامین 

رامین نگاهی به ما انداخت 

-درسته 

ارشام - اشتباه نکنین هر دو تا عین همن حتی اناهید تو شیطنت از ارسام سر تره ولی خب الان ....

ونداد به میون حرفش پرید 

-ولی الان چند وقت میشه که هاپو شده تازه داشتیم بهش امیدوار می شدیم 

-غذاتونو بخورید حرف هم نزنید 

اینو با عصبانیت گفتم و سرمو پاین انداختم و شروع کردم به خوردن 

رامین :

روی تختم دراز کشیده بودمو دستامو زیر سرم گذاشته بودم ..تو خیالاتم دائم به دنبال دو تا چشم خاکستری بودم دو تا چشم خاکستری که هر وقت میدیدم از خود بی خود میشدم دو تا چشمی که الان متعلق به من بود ولی نه قلبا بلکه فقط از روی یک سند ..سرمو به طرفین تکون دادم ..نه رامین تو بهش علاقه نداری ..فقط دوست نداری کسی به چیزی که مال توئه دست درازی کنه و اونو از چنگم در بیاره ..اهههههه لعنتی ولی تو عمرم دختری به این زیبایی ندیدم .. تو زیبایی حرف اولو میزنه ..وای خدا موهاشو بگو ..وای لباش ...هنوزم که هنوزه طمع لباشو فراموش نکردم و دلم میخواد دوباره طعمشو بچشم 

خدایا چرا این دختر این همه ذهن منو به خودش مشغول کرده ..اونم کی ..من ... سرگرد رامین بزرگ نیا که هیچ دختری رو ادم حساب نمیکنه ..روزی صد نفر براش خم و راست میشن ..کسی که همه از هیبتش میترسن ..کلافه شدمه بودم ..اگه ..اگه کس دیگه ای رو دوست داشته باشه چی..نه رامین خودش گفت که کسی رو دوست نداره ..پس اون همه گریه برای چیه ..برای کیه ..خدایا خودت کمکم کن ..راه درست و نشونم بده ..من باید چکار کنم 

دیشب ارشام و ارسام برگشتن پاریس فکر می کردم الان تو فرودگاه می زنه زیر گریه ولی در کمال تعجب دیدم سخت تر از اونا ایستاده و خیلی جدی و خشک بدرقشون می کنه ..اصلا نمی تونستم بفهمم چه حالتی داره از وقتی دیدمش همیشه غمگین بوده فقط چند روزی که کنار داداشاش بود میخندید و از همه مهمتر نگرانی بیش از حد ارشام در موردش کنجکاوم کرده بود 

**

اناهید :

-بهاره من چنددفعه گفتم این مردمی که میان اینجا رو اینقدر به حرف نگیر 

-خب من چکار کنم ..اخه بدبخت ها همشون دلشون پره ..خب باید با یکی درد و دل کنن 

-از دت تو 

بالاخره یه نفس راحت کشیدم فردا با شرکت پارسیان قرار ملاقات داشتم ..بالاخره داشتم به هدفم نزدیک میشدم 

پنکک برداشتم و صورتمو دستا داخل چشمامم کذاشتم ..عینک مستطیل شکل قاب مشکی بزرگ به چشمام گذاشتم البته شیشه هاش طبی نبود و فقط برای اینکه کم تر تو چشم باشم گذاشته بودم موهامو جمع کردمو کلاه گیس قهوه ایمو روی سرم گذاشتم ..مانتو قهوه ای مو تن کردم ..شلوار جین مشکی مو پوشیدم ..شال قهوه ای مو هم سر کردم کمی از موهای جلو کلاه گیسمو به صورت کج روی صورتم ریختم ..نمی خواستم ارایش کنم همین طوری تو چشم بودم 

خدارو شکر امروز کسی خونه نبود راحت میتونستم از خونه خارج بشم 

جلو شرکت پارسیان از تاکسی پیاده شدم ..وارد شرکت شدم ..به نزدیک میز منشی رفتم 

-روز بخیر سازگار هستم با جناب بهرنگ فرار ملاقات داشتم 

-اجازه بدین 

تلفن و برداشت 

-سلام جناب بهرنگ خانمی به اسم سازگار اومدن 

-...............

-بله چشم 

تلفن و سر جاش گذاشت 

-بفرمایید بنشینید 

روی مبلی که اون نزدیکی ها بود نشستم ..واقعا نمیدونم چرا بعضی ها عادت به کلاس گذاشتن الکی داشتن 

به ساعتم نگاه کردم نیم ساعت گذشته بود ..ادم بی شخصیت از سر جام بلندشدم و به طرف میزمنشی رفتم 

-مثل اینکه امروز سرشون شلوغه 

کارتی از داخل کیفم بیرون اوردم و روی میزش گذاشتم 

-این کارت منه ..من فعلا کار دارم ..قرار ملاقات بعدی رو بهم اطلاع بدین 

منشی بدبخت هاج و واج داشت نگاهم میکرد ..بدون گفتن حرفی از شرکت خارج شدم 

خب این از قدم اول باید نشون بدم که منم تو کارم جدی هستم 

تاکسی گرفتم و خودمو به دفتر کارم رسوندم ..پلاکارد جدیدی رو که درست کرده بودم و جای پلاکارت قبلی گذاشتم با بهاره هم هماهنگ کردم که ازاینبه بعد منواوا سازگار صدا کنه البته وقتی وارد دفتر شدم بهاره اصلا من و نشناخت وارد دستشوییی شدم و کلاه گیسمو برداشتم و صورتمو شستم وقتی بیرون امدم 

-ائه انی جون تویی 

-خب من که یک ساعته دارم میگم تو باور نمی کنی 

-حالا چرا خودتو اون شکلی کرده بودی

به طرف در رفتم و بستمش 

-بهاره بشین باید باهات حرف بزنم 

بهار روی صندلی نشست 

-بگو 

-ببین از این به بعد باید من و اوا سازگار صدا کنی دیگه فردی به اسم اناهید رادمهر اینجا نیست 

گیج داشت نگاهم میکرد -بهاره میخوام در مورد یه موضوع باهات صحبت کنم ولی قبلش بهت بگم باید راز دار باشی حتی اگه نخوای تو این کار بهم کمک کنی 

-انی جون به خدا من گیج شدم ..هیچ از حرفاتسر در نمیارم 

-حق داری ..خب اول بهم قول بده که هر چی میشنوی بین خودمون میمونه 

-قول میدم 

-می خوام از زندگیم بگم ..اسمم اناهید یلدا اینو خودت میدون ی..پدرم ایرانی و مادرم دورگه فرانسوی و ایرانی ..خودمم پاریس به دنیا امدم و اونجا زندگی کردم زندگی خوبی داشتیم خیلی خوب پدر و مادرم هر دو پزشک هستن زندگی عالی داشتیم خیلی عالی اما نمیدونم این اوار از کجا رو سرمون خراب شد ..به کارم علاقه داشتم بر خلاف مخالفت پدر و مادرم رشته حقوق انتخاب کردم ..درسم عالی بود ..همیشه مورد تشویق استادام بودم ..سال دوم کاریم بود که پرونده سنگینی دستم دادن 

چند تا خانواده ایرانی از فردی شکایت داشتن وقتی فهمیدن پدرم ایرانیه منم تو کارم موفق هستم ازم خواستن پروندشونومن قبول کنم ..فردی که ازش شاکی بودن اسمش فردین بود فردین اتابک قاچاقچی بزرگ مواد مخدر و قاچاق انسان 

اون قدر درگیر پرونده بودم چند دفعه تونستم فردین و به دادگاه بکشونم ولی هر دفعه قصر در رفت ..خیلی ادم زرنگ یبود دفعه اخر بعد دادگاه بهم گفت که نابودم میکنه 

تهدیدشو جدی نگرفتم ..روزها که از خونه بیرون میرفتم متوجه شده بودم که یه ماشین همیشه در تعقیبمه ..دیکه کم کم داشتم میترسیدم خب فردین کم ادمی نبود ..بزرگترین قاچاقچی بود ولی منم سرتق تر و سرکش تر از این حرفابودم همیشه تو زندگیم دنبال هیجان بودم درسته از این تعقیب ها می ترسیدم ولی از طرفی هیجان داشتم 

-بابا تو دیگه کی هستی ..میگی یه قاچاقچی بزرگ تهدیدت کرده بود اونوقت میگی هیجان داشتی

اشک تو چشمام حلقه زد ولی نذاشتم پایین بیان یه نفس عمیق کشیدم 

-اون موقع بچه بودم ..عاشق شهرت ..عاشق هیجان ..چیزی متوجه نمیشدم 

-خب بعدش چی شد 

-می خواستی چی بشه اتابک زهرشو بهم ریخت ..بدترین انتقام و ازم گرفت ..بدترین ..اون ارمی و ازم گرفت ..خواهرم و ..ارمیتا عزیزم و ازم گرفت 

همون طور که اشک میریختم تمام ماجرا اونشب لعنتی رو براش تعریف کردم اون شبی که تنه کسی که ازش خبر داشت علیرضا بود 

بعد مدت ها با یک نفر درد و دل کرده بودم ..احساس سبکی میکردم ..با صدای هق هق بهاره به خودم امدم نگاهی بهش انداختم 

از سر جاش بلند شد و خودشو تو بفلمپرتاب کرد همون جور که گریه میکرد 

-الهی برات بمیرم انی جون ..تو چی کشیدی خدایا چه ادم های پستی پیدا میشن ..انی من کمکت میکنم هر کاری از دستم بر بیاد برات انجاممیدم 

-ممنون ..از همون اول که اینجااستخدام شدی فهمیدم میتونم رو کمکت حساب کنم 

از بغلم بیرون امد و بادست صورتشو پاک کرد 

-حالا تو مطمئنی اتابک ایرانه 

-اره ... فقط بدیش اینکه اونم فهمیده من امدم ایران 

-وای حالا باید چکار کنیم 

-قدم اول وبرداشتم اول شمارمو عوض کردم و اسم جعلی و هویت جعلی برای خودم درست کردم ..تونستم به اسم اوا سازگار با یکی از شرکت هایی که زیر شاخه اتابکه قرار ملاقات بذارم 

بهاره - من باید چکار کنم 

-هیچی فعلا نقش منشی اوا سازگار و باید بازی کنی ..راستش من به یه ماشین هم نیاز دارم ..قبلا گفته بودی برادرت تو یه بنگاه ماشین کار میکنه 

-اره بهنام تو بنگاه ماشین کار می کنه 

-یه زحتی براش دارم .. من 30 تومن بیشتر ندارم ..به سلیقه خودش برام یه ماشین انتخاب کنه چون اصلا امکان اینکه زیاد از خونه بتونم بیام بیرون و ندارم 

-باشه حتما این که کاری نداره ..راستی اینجا با کی زندگی میکنی

حالا چی بگم ..بی خیال بهاره که مهمترین راز زندگی من و میدونه این که دیگه چیزی نیست 

-خونه مادر شوهرم هستم 

اوووووق حال خودمم بد شد 

-مگه ازدواج کردی 

-ای تقریبا 

-شوهرتم میدونه می خوای چکار کنی 

بلند گفتم 

-نه ..اصلا رامین نباید چیزی بدونه اون همین جوری هم گیر هست 

الانم اگه بفهمه اومدم دفتر پوست از سرم میکنه 

-مگه با کار کردنت مخالفه 

-شدیدا ..یک ادم گیریه که نگو 

در حالی که سعی داشت نخنده با شیطنت گفت 

-خب البته حق داره ..منم اگه زنم به این خوشگلی داشتم نمیذاشتم پاشو از خونه بذاره بیرون 

چه دل خوشی داره این .. نمیتونستم بگم من بیشتر اونجا گروگانم ..یه ضامنم ..ضامن سلامتی و زنده موندن پسر عموم ... 

-برو بابا اینا خانوادگی گیر هستن الهه جون بدتر از همه یک دیکتاتوریه که نگو 

-الهه جون کیه 

-مادر رامین 

-عنی مادر شوهرت 

-تو رو خدا نگومادر شوهر که تمام تن و بدنم می لرزه 

با این حرفم بلند زد زیر خنده 

-پس خوب ازت زهر چشم گرفته 

-ناجور 

-خب حالا یه میس به گوشیم بنداز شماره اوا جونو داشته باشیم 

-خیلی شیطونیا 

-دست پروده ایم استاد 

یه میس به گوشیش انداختم 

همون جور که رش تو گوشیش بود و داشت اسمم و سیو میکرد گقت 

-دیگه کیا این شمارتو دارن 

در حالی که گوشیمو تو کیفم میذاشتم 

-فقط تو و اون شرکت ...

خدایا ... خط قبلیم خاموش بود ..من بدون اجازه از خونهبیرون امدم ... بالافاصله گوشمو از داخل کیفم بیرون کشیدم 

سیمکارت قبلیمو توش گذاشتم ..به محض اینکه گوشیمو روشن کردم ..زنگ خورد ..با دیدن اسم رامین قلبم وایستاد ..با دستای لرزون روی صفحه گوشی دست کشیدم و گوشی و کنار گوشم گذاشتم 

سعی کردم صدام مل همیشه بی تفاوت باشه و لرزشی توش نباشه 

-بله 

-بله و بلا چرا گوشیت خاموشه ..تو کجایی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

-چرا داد میکشی ..عقت کلام داشتهخ باش هر جا هستم به شما ربطی نداره 

-با من درست صحبت کن ..که به من ربط نداره ؟؟... تو با اجازه کی از خونه اومدی بیرون ..الان کجایی

با دادی که این کشید بهار هم صداشو شنید دستشو جلو گردنش کشید ..یعنی کارت تمامه 

-اومدم دفتر کارامو راست و ریست کنم 

-تو خیلی بی جا کردی بدون اجازه من از خونه بیرون امدی الان میام اونجا 

تا اومدم بهش بگم خودم میام خونه ..دیدم گوشی قطع کرده 

گوشیمو داخل کیفم گذاشتم 

-بهاره من میرم فقط ببین ممکنه رامین باز چندروز تحریمم کنه و نذاره از خونه بیرون بیام ولی سعی میکنم دائم باهات در تماس باشم 

-باشه عزیزم .. من حواسم هست ..برو به سلامت 

از بهاره خداحافظی کردم و از ساختمان دفتر خارج شدم ..جلو در منتظر رامین ایستادم 

بعد ده دقیقه علاف شدن بالاخره اقا رسید بدون معطلی در جلو و باز کردم و سوار ماشین شدم به محض اینکه روی صندلی نشستم ماشین با سرعت از جا کنده شد ..رامین قفل کودک و زد 

به صورتش نگاه کردم ...اوه ..اوه معلومه خیلی عصبانیه 

همون طور که نگاهش به جلو بود 

-تو با اجازه کی از خونه خارج شدی 

انی الان موقع نقش بازی کردنه ..الان باید غد یازی و کنار بذاری ..اگه الان باهاش کلکل کنم دیگه باید فاتحه بیرون امدن از خونه رو بخونم 

قیافمو مظلوم کردم و اروم گفتم 

-رامین خب به فکر منم باش حوصلم سر میره تو خونه 

ای خاک تو سرت انی که مجبوری برای این عوضی عشوه الاقی بیایی

احساس کردم سرعت ماشین کم شد ..بعد ایستاد .رامین به ارومی به طرفم برگشت ..بیچاره هنگه قیافش 

-برو کلاس ولی سر کار نباید بری 

-اخه چرا تو یه دلیل منطقی بیار من دیگه سر کار نمیرم 

ای خدا جون .. نوکرتم هیچ دلیلی به ذهنش نرسه 

رامین :

جلو پاش ترمز کردم خیلی عصبانی بودم ..فورا در جلو رو باز کرد ..به محض اینکه روی صندلی نشست پامو رو گاز گذاشتم و قفل کودک و زدم 

به این دختره دیونه هیچ اعتباری نیست نگاهم به جلو بود خیلی عصبانی بودم و داشتم خودمو کنترل می کردم که نزنمش 

-تو با اجازه کی از خونه خارج شدی 

مظلومانه بهم نگاه کرد و اروم گفت 

-رامین خب به فکر منم باش حوصلم سر میره تو خونه 

با شنیدن لحن صداش اول سرعتم و کم کردم و بعدایستادم ..به ارومی به طرفش برگشتم 

یا خدااین دختر داره با قلب من چکار می کنه ..چه با احساس میگه رامین ..عاشق صدای ظریفش بودم ..چی عاشق ..رامین خفه شو تو فقط نسبت بهش مسئولی همین و بس ..به خودم اومدم همون طور جدی گفتم 

-برو کلاس ولی سر کار نباید بری 

-اخه چرا تو یه دلیل منطقی بیار من دیگه سر کار نمیرم 

دلیل ..دلیل ..حالا دلیل از کجا بیارم گیر بیارم ..بگم خوشگلی دوست ندارم کسی زنمو ببینه ... اه اه ... نه پیش خودش چه فکری می کنه ..اوهو زنم ..

چی بگم خدا جون ..یه دلیل فقط یه دلیل ..اها ..داداشش

-خودت که شاهد بودی ارشام گفت نذارم بری سر کار 

اول چشمام درشت شد ..بعد دوباره مظلوم شد ..لباشو برچید 

خدا لعنتت کنه دختر ..نکن اینطوری ..اینی که اینجاست سنگ نیست که دله لامصب ... 

اناهید:

-خودت که شاهد بودی ارشام گفت نذارم بری سر کار 

چشمام اندازه یه گردو شده بود ..یعنی خاک تو سرت ... می خواستم با همین کیف بزنم توی سرش...احمق چه دلیل مزحکی هم میاره ..انی به عصابت مسلط باش 

دوباره تمام مظلومیتمو تو چشمامریختم و لب برچیدم 

خندم گرفته بود ولی خودمو کنترل کردم این شیوه همیشه کارساز بود ..ولی برای این جناب اخمالو رو نمیدونم 

-رامین تو به داداش من چکار داری..ارشامبرای خودش یه چیزی گفت من همش 4 تا پرونده خانوادگی ساده دستمه ..کجای این کار خطر داره ..تازه تمام موکلامم خانومم

کلافه دستی داخل موهای لختش کشید 

نگاهم بی هوا به موهاش رفت ..موهای لخت مشکی حالت دار ..اوف 

-خیلی حب اون 4 تا پرونده که تمام شد دیگه لازم نیت کار کنی

-اخه چرا من درس نخوندم که تو خونه بیکار بشینم 

-منم نگفتم بیکار بشین برو کلاس های مختلف اسم نویسی کن حوصلتم سر نمیره 

بــــــــــــه بیا یه ساعت دارم برا اقا ناز و غمشه میام اخرم حرف خودشو میزنه ولی بازم به اون 4 تا پرونده الکی دلخوش بودم 

قیافه ناراحتی به خودم گرفتم که فک نکنه بههمین اسونی تسلیم حرفاش شدم و خودم از خدا خواسته بودم 

-باشه پس بذار این 4 تا کار و انجام بدم تا بعد ببینیم چی میشه 

-بعدی وجود نداره دیگه لازم نیست کارکنی 

وایییییییییی ...مامان میخوام سرمو بکوبونم به دیوار این چقدر زور گوئه .باشه حلالیت میکنم .. فعلا که دور دور توئهرامین خان بذار کارم تمام بشه پشت گوشتم دیدی منم دیدی ادم عقده ای روانی

تا رسیدنبه خونه از بس عصابم به همین ریخته بود دیگه حرفی بینمونرد و بدل نشد وو خدا میدونه که چقدر خودمو کنترل کردم یه چیزی بارش نکنم 

با صدای زنگ گوشیم از خواب بیدار شدم 

-اه کیه این وقت صبح زنگ میزنه 

بدوننگاه به صفحه گوشیم جواب دادم 

-بله 

-خانوم سازگار 

فوری از سر جام پریدم تنهایه نفر میتونست منو به اسم سازگار صدا کنه ..مطمئنا خودش بود 

-بفرمایید خودم هستم شما ؟

-من بهرنگ هستم راستش بابت اون روز واقع من متاسفم الانم زنگزدم خودم شخصا قرار ملاقات باهاتون بذارم 

اوهو کی میره این همه راهو 

من باید سرسخت میبودم نباید فکر میکرد که با یه عذر خواهی ساده از اشتباهش میگذرم 

-سلام جناب بهرنگ ..عذر خواهیتونو قبول میکنم ..ولی یه چیز و رک بهتون میگم ولی امیدوارم که بهتون برنخوره 

-بفرمایید 

-راستش من از ادمایی که کلای الکی میذارن اصلا خوشم نمیاد و این میشه یه پوئن منفی برای شما 

خنده چندش اوری کرد 

-براوو من همینو میخوام ..یه وکیل کارکشته و جسور .. خانم مشا سر نترسی دارین 

اره جون عمت من به همه کسم بخندم اگه نترسم ..یه بار نترسیدم و شوخی گرفتم تمام زندگیم بر باد رفت ..اینبار میخوام بترسم و زندگیتونو بر باد بدم 

-اینجا چیزی که من ازش بترسم وجود نداره ..به هر جال من فقط امروز صبح و وقت دارم 

-خب من امروز صبح نیستم اگه بشه ......

باید شمشیر و از رومیبستم به میون حرفش پریدم 

-در هر صورت اگر مایلید با من کار کنید من فقط امروز صبح وقت دارم نه که میتونین قرار ملاقات بعدی رو با منشیم هماهنگ کنین 

ای جان حالکردم ..افرین انی تو میتونی 

مدتی مکث کرد 

-خیلی خب ساعت چند و کجا 

-ساعت 10 دفتر من 

-پس خدمت می رسم 

-میبینمتون فعلا خدانگهدار 

بعذ ازاینکه تلفنو قطع کردم ..همون طوری که روی تخت نشسته بودم جیغ نسبتا بلندی کشیدم 

-یوهــــــــــــــــــــــ ـــو اینه !!!!!!

داشتم برای خودم خوشحالی میکردم که یکدفعه در باز شد و رامین تو قاب ذر نمایان شد 

باز با اون سگرمکه ای تو هم رفته با جدیت گفت 

-چته اول صبحی جیغ جیغ میکنی..زده به سرت 

-نچ ..ببینم کسی به شما یادنداده وقتی میخواین وارد اتاق یه خانم بشین در بزنین 

-چرا اتفاقا بهم یاددادن ..ولیهمون طور بهم یاد دادن که برای وارد شدن به اتاق زنم نیازی به در زدن ندارم 

هوووف باز این توهم زد 

-برو بابا خوش خیال ...

ادامه حرفم تو دهنم موند ..فوری سنسورای مغزم فعال شدن ... انی تو امروز کار داری ..باید از این خونه بری بیرون ..الان وقت اجازه گرفتنه 

دو دل بودم که اجازه بگیرم یا نه .. عجب کار سختیه ها 

-چیه زبونتوگربه خورده 

-ائه چیزه رامین میشه امروز برم دفترم 

-جان ؟؟ چه عجب اجازه هم میگیری تو گوگولوی 

مرگ و گوگولوی ارزشو لیاقت نداری 

شونهای بالا انداختم 

-خودت گفتی اجازه بگیر 

-حالا دفتر چه خبر هست 

خبر عروسی تو .. اخه چه خبر داره باشه 

-قرار یکی ازموکلام بیاد 

-باشه خودم میبرمت 

نه اشتباه کردم پسر به این خوبی ناز شی الهی 

-مرسی

-بیا پایین صبحانتو بخور بعد بریم 

-اوکی شما برو من بعدا میام 

بعد از رفتن رامینسریع از تخت پایین اومدم و به طرف دستشویی رفتم و دست و صورتمو شستم ..مانتو مشکی و شلوار جین مشکیمو تن کردم موهامو با کلیبس محکم بالا بستم و شال ابی تک رنگمو سر کردم ..کلاه گیس و بقیه وسایلمو تو کیفم گذاشتم و از اتاق بیرون اومدم 

به محض اینکه وارد اشپزخونه شدم 

-سلام ..رامین من اماده ام پاشو بریم 

الهه جون-سلامعزیزم بیا اول صبحانتو بخور 

-میل ندارم الهه جون درم شده تو دفترم یه چیزی میخورم 

رامین در حالی که لقمه ای برای خودش درست میکرد گفت 

-اول بیا صبحانتو بخور بعد بریم دیر نمیشه 

-تو چقدر میخوری رامین ..بلند شو ببینم ..میایی یا برم 

وای خدا چقدر من پرو ام ..خب به عنوان شوهر نه به عنوان یه دوست کهمیتونم روش حساب باز کنم 

الهه جون لبخندی زد 

-پاشو رامین زنتو این قدر سروپا نگه ندار 

-ای بابا میذارین این یه لقمه رو کوفت کنیم 

دیگه داشت کلافم میکرد من کلی کار دارم اونوقت این نشسته داره برای من می لونبونه 

-خیلی خب کوفت کن ...

هی چی گفتم فوری حرفم و درست کردم 

-ائه یعنی نوش جان بفرمایید 

رامین لقمشو تو دهنش گذاشت و از پشت میز بلند شد 

-بیا بریم 

با هم سوار ماشین شدیم ..امروز عجیب انرژی گرفته بودم ..شاید چون اولین گام و برای رسیدن به اتابک برداشته بودم ..ماشین جلو دفتر نگه داشت وقتی میخواستم پیاده بشم گفت 

-کارت کی تمام میشه 

-فک کنم تا ظهر تمام بشه 

-پس میام دنبالت 

-مگه من بچه ام که تو بیایی دنبالم لازم نکرده خودم میام 

-گفتم میام یعنی میام 

-منم گفتم خودم میام 

داشتیم جر و بحث می کردیم که گوشیش زنگ خورد 

-بله 

-......

-باشه الان خودمو میرسونم 

تلفن و قطع کرد و رو داشبرد گذاشت 

منم سو استفاده گر فوری با چشم به گوشیش اشاره کردم 

-بهتره برین به کارتون برسین ..بای 

بی خیال از ماشین دور شدم و خودمو به دفتر رسوندم 

-سلام بهار 

-سلام انی جون 

-وای بهار وقت نداریم ..من بریم قیافمو عوض کنم 

-باشه 

سریع به اتاقم رفتم ..اول کلاه گیسمو روی سرم گذاشتم و گیره هاشو سفت کردم بنکیک برنزمو در اوردم و زدم ..عینکمم به چشم زدم شالمو دوباره سر کردم ..خوب شد ..تو ایینه کوچیکم به خودم نگاه کردم ..نه یه چیزی کمه ..انی گیج ..عینکمو سریع ز روی صورتم برداشتم د رکیفمو باز کردم و لنز های قهوه ای مو در اوردم و داخل چشمام گذاشتم و بعد عینک و زدم 

داشتم روی میز و مرتبمی کردم که نگاهم به قاب عکس خانوادیمون افتاد 

اووووف خطر از بیخ گوشم گذشت چرا من حواسم به این نبود فوری قاب عکس برداشتم وداخل کشو گذاشتم و درشو قفل کردم 

-اینجا جات امنه 

با صدای زنگ تلفن گوشی و برداشتم 

-بله 

-خانم سازگار شخصی به نام بهرنگ تقاضای ملاقات با شما رو دارن 

ای دختره شیطون خوب بلد بود نقش بازی کنه 

-بفرستینشون داخل 

-چشم 

بهمحض اینکه گوشی و سر جاش گذاشتم صدای در بلند شد 

یه نفس عمیق کشیدم 

-بفرمایید 

با باز شدن در مردی 35 ساله ..قد بلند و هیکلی وارد شد با لبخند کثیفی که روی لبش بود سلام کرد 

-سلام 

همون طور که سر جام نشسته بودم با دستم به مبل اشاره کردم 

-سلام بفرمایید بنشینید 

روی مبل نشست و کیفشو کنار خودش گذاشت 

-فکر نمی کردم وکیلی که جاوید معرفی کرده بانویی به این جوانی و زیبایی باشه

پوزخندی زدم 

-با عرض پوزش هیچ از این تملق گویی ها خو شم نمیاد 

جا خورد و هج وواج نگاهم کرد 

حال کردم مرتیکه هیز قاچاقچی 

-مثل اینکه بر خلاف ظاهر زیبا زبان گزنده ای دارین 

-مقتضای شغلمه 

تلفن و برداشتم 

-روژان جان لطفا دو تا فنجون قهوه برامون بسار 

دلم نمی خواست این بوقلمون اسم اصلی بهار و بدونه ..بایدهمه جوره احتیاط میکردم 

رامین :

با وارد شدنم به ستاد احمدی به طرفم اومد و سلام نظامی داد 

-سلام جناب سرگرد ..سرهنگ منتظر شماست 

-خیلی خب شما بفرمایید سر کارتون 

به اتاق سرهنگ رفتم و چند شربه به در زدم 

-بیا تو 

وارد شدم و سلام نظام یدادم 

-سلام جناب سرهنگ 

-سلام بزرگ نیا کجایی ؟

-اتفاقی افتاده قربان 

-بهرنگ داره دست به کار میشه 

-از کجا فهمیدید 

-دیروز یکی از خبر چینای ما که منشی بهرنگه بهمون خبر داد که فردی به اسم اوا سازگار که وکیل بنامی هم هست با بهرنگ قرار ملاقات داشته ..ولی مثل اینکه قرارشون کنسل شد و به امروز افتاده که خارج از دفتر بهرنگ ومنشیش نتونسته بفهمه کجاست 

-یعنی شما فکر میکنین برای ....

-بله ما احتمال میدیم برای ازادی برادرش وکیل گرفته باشه این جور که ما در مورد وکیل تحقیق کردیم ..اوا سازگار 22 سال فارغ التحصیل از دانشگاه اگسفورد امریکا ..این جور که تو سابقش هست با وجود سن کمی که داره پرونده های مهمی رو تونسته به سرانجام برسونه یکسال که به ایران امده وهیچ پرونده ای قبول نکرده و ای اولین پرونده ا که بعد از بازگشتت قبول می کنه 

-یعنی شما میگین دست خودشم تو کاره 

-نمی دونم ما هیچ اطاعات دیگه ای نداریم دیگه بقیه کارا با توئه ..دیگه نباید به ستاد بیایی

-اما من تو این مدت کاملا مواظب بودم 

-می دونم ولی نمیتونیم ریسک کنیم ..باید تمام رفت و امداتو کنترل کنی سروش بهرنگ ادم زرنیگه ..اگه بویی ببره تمام عملیات لو رفته 

-چشم قربان حواسم هست ..همون طور که گفتین اون ادم زرنگیه ..فکر میکنم هنوز بهم اعتمادکافی و نداره 

-سرگرد تو الان کارت سخت تر شده ..تو باید سعی کنی به اون وکیل نزدیک بشی وبفهمی دقیقا تو باندشون چکاره 

-بله قربان 

بیست دقیقه بود که بیکار توشرکت سروش منتظرش نشسته بودم ..عدت همیشگش بود که دیگران و معطل خودش بکنه گوشی و برداشتم که بهش زنگ بزنم که از در شرکت وارد شد از سر جام بلند شدم و به طرفش رفتم 

-سلام معلوم هست کجایی؟

-بیا تو اتاقم 

با هم وارد اتاق شدیم ..کیفشو روی میزش گذاشت 

-خیلی زبونش تیزه 

-کی سروش ..اصلا معلوم هست کجایی من و بیست دقیقه معطل کردی 

-بی خیال علافی یه وکیل کار کشته برای سیا پیدا کردم گفت میتونه تبرعش کنه 

-جدی داداش چهخبر خوبی ..حالا این اق وکیل کی هست 

نگاه تیزشو بهم دوخت 

-اق وکیل نه و خانم وکیله تیردادجون اگه بدونی چه زبون تیزی داره مثل لبه چاقو کیمونه ..این فقط به درد من میخوره 

باید هر جور شده ازش حرف میکشیدم 

-از برو بچس خودمونه 

-نه بابا ولی به درد کارای منمیخوره خیلی جسوره ..سرنترسی داره 

- نه باوووووووو ..امکان نداره همه زنا ترسوان 

سیگارشو گوشه لبش گذاشتو روشنش کرد و یه پک مکم زد و دودشو بیرون فرستاد 

-این یکی فرق داره 

اه مردشورتو ببرنمیمیری دو کلمه بیشتر حرف بزنی 

اناهید:

کاش میتونستم کاری کنم که هم خودش هم اون برادر لعنتیش اعدام شن ولی برای رسیدن به اتابک تنها پل صعود سروش بهرنگ بود 

پرونده برادرش خیلی سنگین بود ولی ازاون جایی که با وکیل های کارکشته ای کار کرده بودم تمام چم و خم کار و بلد بودم و میتونستم برادرشو تبرعه کنم 

با صدای در سرمو از روی پرونده بلند کردم 

بهار سرشو از لای در بیرون اورد 

-انی جون ..ائه ببخشید اواو جون 

-بیا تو 

وارد اتاق شد 

-میایی بریم بنگاه ماشین 

ساعت و نگاه کردم 12 بود پرونده رو جمع کردم و وسایلمو برداشتم 

-بزن بریم که اگه دیر به خونه برسم تیکه بزرگم گوشمه 

چون میترسیدم بهرنگ برام بپا گذاشته باشه با همون قیافه از شرکت خارج شدم و به بنگاه ماشینی که برادر بهاره اونجا کار میکرد رفتیم برادر بهاره متناسب با پولی که من داشتم یه 206 مشکی برامانتخاب کرده بود که خودمم ازش خوشم اومد ..چک روز کشیدم قرار شد سندشو که زدن برادر بهاره ..بهنام فردا بیاره دفتر 

به ساعتم نگاه کردم یک و نیم بود از بهنام خواهش کردم تا برام یه اژانس خبر کنه وقتی سوار ماشین شدم بهش ادرس خونه خودمو دادم چون با این قیافه نمی تونستم خونه الهه جون برم به محض اینکه کلید و داخل قفل انداختم و در و باز کردم شماره رامین و گرفتم چون خیلی دیرم شده بود ..شال و از سرم در اوردم داشتم گیره های کلاه گیسمو باز می کردم که گوشی و برداشت و صدای خشنش به گوشم رسید 

-بله 

اگه اناهید قبل بودم مطمئنا سر به سرش می ذاشتم ولی الان وقت این کارا نبود 

-سلام خوبی

اول مکثی کرد 

-یلدا تویی 

هههههههه بچم چه باهوشه چه زود صدامو تشخیص داد 

-ببین منکارم طول کشیده شاید یه ذره دیر تر برسم خونه 

-الان میام دنبالت 

-نمی خواد خودم میام فقط خواستم خبر بدم 

-این خط کیه باهاش زنگ زدی 

-مال خودمه ..قبلیه سوخت 

چه دروغ بزرگی 

-باشه ..ببین منم الان کار دارم تا نیم ساعت دیگه خونه باش 

-اوکی بای 

لنزامو از داخل چشمام بیرون کشیدم ..اخیش ..همیشه وقتی لنز می ذاشتم چشمام خسته میشد ..صورتمو شستم ..عینک دودی بزرگی به چشمام زدم از خونه خارج شدم و از سرایدار خواستم تا اژانس خبر کنه 

روشنک - انی میایی فردا صبح بریم خرید 

نگاهمو از تلویزیون برداشتم 

-چه خبره 

-خب معلومه ..کمتر از 10 روز مونده به عید ..هیچی لباس نخریدم 

-اوووووووم خب بریم فقط اگه میشه عصر بریم 

-چرا عصر 

-اخه صبح من باید برم دفتر کار دارم 

-لوس نشو دیگه 

-باور کن خیلی کار دارم عصر بریم بهتره 

-باشه 

الهه جون از اشپزخونه بیرون امد 

-روشنک پاشو برو به رامین زنگ بزن ببین چرا هنوز نیامده 

روشنک تلفن و برداشت و شماره رامین و گرفت 

-مامان جواب نمیده 

-ساعت ده شبه 

-الهه جون رامین که بچه نیست هر جا باشه پیداش میشه 

-والله این مامان ما هم که همیشه نگران 

-مادر نشدی تا این چیزل رو بفهمی 

-خب منم میگم میخوام ازدواج کنم دیگه 

لبمو گاز گرفتم تا نخندم چقدر رو داشت این دختر 

الهه جون-روشنک خیلی پرو شدیا من نمیدونم تو دانشگاه به شما چی یاد میدن 

-مامان باور کن همه چیز به غیر از درس 

الهه جون چشم غره ای بهش رفت و روشنک بلند زد زیر خنده ..سر خوشه به خدا 

از صبح کارم شده بود دنبال پرونده سیامک بهرگ بودن با هر قدمی که برای تبرعش بر میداشتم یک بار خودمو لعنت میکردم هنوز خشتگی صبح ازتنم در نیامده بود که روشنک مثل اجل معلق بالای سرم ظاهر شد وبا جیغ جیغ بیدارم کرد 

تو پاساژ از این مغازه به اونمغازه می شدیم اینقدر تند خرید میکردم که چشمای روشنک 4 تاشده بود 

-انی یواش تر چشم بازار و کور کردی 

-روشنک اگه بدونی من عاشق خرید کردنم یا نباید بیام خرید یا اگر میام باید درست و حسابی خرید کنم 

-بیچاره داداشم 

-چرا ؟؟؟

-اخه رامین زیاد حوصله خرید کردن نداره 

لبخندی زدم 

-اره یکدفعه که باهاش رفته بودم خرید می خواست منوبکشه ولی خیلی جلو خودشو گرفت تا چیزی بهم نگه 

-جدی از رامین بعید که چیزی بارت نکرده باشه 

-حالا این حرفا به کنار ..این داداشت به کی رفته با اون اخلاق گندش 

-انی عزیزم کم مراعات کن جلو خواهر شوهرت ایستادی داری در مورد برادرش بد میگی 

-نچ مامانم بهم یاد داده الکی چاپلوسی نکنم ..یه ضرب المثل هست که میگین

چشمامو ریز کردم تا ضرب المثل یادم بیاد 

-اها میگین چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است 

-وا چه ربطی داشت 

-ربطش به اینه که داداشت همینیه که هست خیلی ادم بداخلاق ..زورگو و بدجنسیه 

-ولی من با نظرت موافق نیستم قبول دارم که رامین یه ذره خشکه ولی بداخلاق نیست 

-چی بگم 

دیگه حرفی نزدیم و همین طور تو پاساژ می چرخیدیم که نگاهم به لباس مجلسی فوق العاده ای خورد ..رنگ لباس ابی فیروزه ای بود ..یقه لباس گردنی بود از قسمت سینه تا رون تنگ میشد از اون به بعد با حالت کلوش چین دار بود 

تو نگاه اول که از لباس خوشم امد با ذوق دست روشنک و گرفتم و کشیدم و داخل مغازه بردم وقتی لباس و پوشیدم روشنک اینقدر ازم تعریف کرد که نزدیک بود بال در بیارم خه لباس تو تنم خیلی قشنگ بود همون لباس وخریدم ..دیگه جونی برامون نمونده بود و دستامون پر کیسه های خرید بود 

روشنک - حالا چجوری تاکسی بگیریم

راست هممگفت دستمون اینقدر پر بود که نمی تونستیم راه بریم 

گوشیم و در اوردم و به بهار زنگ زدم 

-سلام اوا جون 

واقع دختر شیطون و زرنگی بود منم مثل خودش جواب دادم 

-سلام روژان جون خوبی عزیزم 

-ممنون وای ذوق مرگ شدم چه خبر عزیزم چی شد که به من بی نوا زنگ زدی ؟

معلوم نبود که کی کنارشه که داره این پرت و پلا ها رو تحویلم میده 

-روژان یه زحمتی برات دارم 

-بوگو گلم 

نه دیگه مطمئن شدم که کسی پیشش هست 

-روژان ما جلو پاساژ سپید هستیم میشه بیایی دنبالمون 

صبح که دفتر ودم بهنام برادر بهاره نگ زد و گفت عصر ماشین و میاره ..منم چون کار داشتم قرار شد بهار ماشین و ببره بعدا ازش بگیرم 

-چشم سرورم الان با رخش مشکیتون میام دنبالتون 

-پس منتظرم زیاد معطلم نکنیا 

-اوکی 

وقتی تلفن و قطع کردم روشنک فوری گفت 

- روژان کیه ؟

-منشی دفترمه خیلی دختر خوبیه 

-زشت نبود گفتی بیاد دنبال ما

-نه چرا زشت باشه اخه کارشم داشتم 

بعد حدود بیست دقیقه بهاره اومد وقتی سوار شدیم بهار با لبخند همیشگیش گفت 

-چطوری رئیس جون 

-سلام عزیزم خوبی 

-اوهو چه کلاسی واسه ما میذاره 

به پشت نگاه کرد و باکله به روشنک اشاره کرد 

-این خانم خوشگله رو معرفی نمی کنی 

-به طرف روشنک که معذب نشستهبود برگشتم 

-روشنک خواهر رامین 

بدم میامدبگم خواهر شوهر 

ادامه دادم 

-والبته دوست خوب من 

بهاره دستاشو به حالت تسلیم بالا برد

- به خدا من نبودم یه وقت نری به داداشت بگی من زنشو اغفال کردم که تا این وقت شب بیرونه

می دونستم که بهار داره شوخی میکنه ولی ظاهرا روشنک جدی گرفته بود 

-روژان جون داداشم به این ماهی

بعلهههههه بر منکرش لعنت 

-روشنک روژان داره شوخی میکنه 

-خب حالا کجا بریم انی جون 

-روشنک تو می گی کجا بریم 

-اووم بریم شام بخوریم 

-مامانت ناراحت نشه 

-نه بابا چرا اراحت بشه بریم دیگه پوسیدم تو خونه 

-باشه 

تو رستوران بهار و روشنک اینقدر شیطنت کردن که منم داشتن از راه به در میکردن نزدیکای 9 بود که بهاره جلو خونه خودشون نگه داشتن و از ماشینپیاده شد 

-وایی خیلی خوش گذشت 

چشمامو یک بار باز و بسته کردم 

-به منم خوش گذشت 

-خوشحالم که میبینم خوشحالی 

-برو بچه اینقدر برای من خوشحالم خوشحالم نکن 

بهار سوئچ و به طرفم گرفت 

-مال بد بیخ ریش نداشته صاحابش 

دستی روی کاپوت ماشینم کشیدم 

-اوی دفعه اخرت باشه به عروسک من توهین کردی 

-نه بابا ..بیا اینم عروسک سیاه سوختت تحویل خودت 

روشنک با تعجب گفت 

-انی مگهماشین مال توئه 

-اره خب 

- تو کی ماشین گرفتی 

-دیروز گرفتم 

با شک و تردید پرسید 

-رامین میدونه ؟؟؟؟

ای بابا اینچه اصراری داره من همه کارامو به داداشش گزارش بدم ..دلم نمی خواستجلو بهاره ضایع بازی د ربیاره بهاره که نمی دونست که رامین فقط اما شوهر منه 

-نه خواستم سوپرایزش کنم 

چه دلیل مسخره ای اوردم من برا خودم ماشین گرفتم اونوقت می خواستم رامین و سوپرایز کنم..برای اینکه روشنک باز حرفی نزنه با عجله از بهاره خداحافظی کردم و سوار ماشین شدم ..داشتم به سمت خونه الهه جون میرفتم و هر از گاهی روشنک راهنماییم میکرد که از کدوم طرف برم هرچی با خودم کلنجار رفتم که به روشنک چیزی نگم نتونستم 

-روشنک 

-بله 

-روژان چیزی درباره ازدواج من نمیدونه ..

در حالی که داشتم دنده رو عوض میکردمادامه دادم 

-منظورم اینه که اصلا نمی دونه که من چجوری وارد خانواده شما شدم نمی دونه این ازدواج صوریه 

-کی گفته انی ت د مورد خانواده من چی فکر کردی ..چرا فکر میکنی ما ادم های کینه ای هستیم ..بذار یه چیزی بهت بگم ولی مامان ازم خواسته بود فعلا در رابطه با این موضوع باهات حرفی نزنم 

سرعتمو کمتر کردم 

-چیو الان نمی خواستی به من بگی

-انی راستش چجوری بگم 

یه نفس عمیق کشید و ادامه داد 

-اون روز که تو به خونه ما امدی مامان از سرسختیت خیلی خوشش امد البته منکر زیباییت هم نمی شم زیبایی فوق العاده تو مامان و به وجد اورد مامان رامین و خیلی دوست داره اون همیشه دوست داشته بهترین ها رو داشته باشه براش هم فرقی نمی کنه چجوری یا چطوری تو با زیباییت و سرسختیت مامان و جذب خودت کردی ..ما ازاولم نمی خواستیم که پسر عموت اعدام بشه ولی برای اینکه تنبیه بشه مامان می خوات تا اخرین لحظه تو زندان باشه ..این شرطم برای این تا محکت بزنه ..اصلا فکرشم نمی کرد که قبول کنی ..وقتی به خونمون امدی ..کاملا مشخص بود از اون دخترایی هستی که دست به سیاه و سفید نزدن ولی سعی داشتی به بهترین نحو ممکن کارتو انجام بدی و از همه مهمتر کوچکترین شکایتی نمی کردی و با همه با احترام برخورد میکردی همه اینا بود که مامان و برای تصمیمی که گرفته بود مصمم تر کرد ..رامین قبلا یکبار اشتباه کرده بود و مامان نمی خواست به خاطر این اشتباه خودشو نابود کنه ..بهترین راه ممکن تو بودی ..وارد شدن توبه زندگی رامین 

خدایا چی میشنیدم ..اونا من و به بازی داده بودن ازم به عنوان وسیله استفاده کرده بودن 

انگار متوجه قیافه درهمم شد که فوری گفت 

- به قران مامانم دوست داره وگرنه تو رو به عنوان عروس خودش انتخاب نمیکرد

با عصبانیت به طرفش برگشتم 

-دوست داره ..انتخاب کرده ...پس من چی روشنک من حق انتخاب نداشتم مگه من چند سالمه که به خاطر یه نفر دیگه باید شناسنامم خط خطی بشه ..رامین چی اونم ..

-نه به قران ..رامین از چیزی خبر نداره اونم مخالف بود ولی مامان راضیش کرد 

-نمی تونم روشنک ..به خدا نمیتونم ..مامانت بد کاری با من کرد شما با من مثل یه زندانی برخورد کردین ..غرورمو خدشه دار کردین منی که فقط حرف حرف خودم بود الان مجبورم برای یه بیرون رفتن از خونه واسه کسی که بهم علاقه نداره ناز کنم 

-ولی ما قصدمون این نبود ...دیدی به محض اینکه از محضر برگشتیم مامان دیگه کاری باهات نداشت 

اره تو که راست میگی 

-نمی دونم چرا رامین اینقدر بهت گیر میده حتی مامان هم چند دفعه باهاش صحبت کرده ولی فایده ای نداشته 

دنده رو عوض کردم و تمام حرصمو روی پدال گاز خالی کردم ... اصلا نمی تونستم به خوبی فکر کنم نیاز به زمان داشتم یه حرکت نسنجیده مساوی میشد با از دادن همه چیز دیگه تا خونه حرفی بینمون رد و بدل نشد وارد حیاط خونهکه شدیم از ماشین پیاده شدم و درو محکم بستم اینقدر عصبانی بودم که حتی خریدامو از داخل ماشین برنداشتم و مستقیم به اتاقم رفتم و با همون لباسای بیرون روی تختم دراز کشیدم دلم گرفته بود دلم مامنمو میخواست ... گوشیمو از داخل کیفم بیرون اوردم دو دل بودم که زنگ بزنم یا نه اخرم به دودلیم غلبه کردم و شمارشو گرفتم 

بعد 4 تا بوق جواب داد 

-الو سلام مامان 

-سلام عزیزم ..خوبی دخترم ..چه عجب یادت افتاد مادری هم داری 

-مامانی من که همیشه به یادتم 

-اره جون خودت ..به بهونه ارامش رفتی ... الکی الکی هم شوهر کردی دختره چشم سفید 

خندم گرفته بود ...میدونستم مامان هنوز از دستم ناراحته ..نیست که قبلا براش ناز میکردم که ازدواج نمی کنم اونوقت اومدم اینجا 

-ئه مامان تقصیر من چیه تقدیر ادما رو که نمیشه عوض کرد 

اره اگه میشد عوضش کرد چی میشد ...الان ارمی کنارم بود ... من به ایران نمی امدم ... با رامین ازدواج نمی کردم 

-توام کم خوش به حالت نشده ها 

اره جون خودم خیلی خوش به حالم شده ... اصلا ازخوشحالی دارم بال دار میارم 

-لابد شما درست میگین دیگه 

-ای شیطون ...عزیزم من باید برم کاری نداری

- نه مامانی مواظب خودتون باشید 

-اینو من باید به تو بگم نه تو به من بچه 

-باشه تسلیم ایسان جون 

-ای قربون ایسان جون گفتنت برم 

-خدا نکنه مامانی...برو به کارات برس 

-باشه عزیزم به شوهرت هم سلام برسون 

عمرم اگه بهش سلام برسونم 

-باشه چشم 

-فعلا عزیزم 

-بای مامی

همین که تلفن و قطع کردم صدای در بلند شد می دونستم روشنکه 

-روشنک الان حوصله ندارم 

با پایین امدن دستگیره و باز شدن در فوری روی تخت نشستم و خودمو اماده کردم تا دو تا فحش ابدار نثارش کنم که با دیدن الهه جون دهنم بسته شد 

-زیاد وقتتو نمیگیرم ...می خوام باهات صحبت کنم 

به احترامش از سر جام بلند شدم 

-بفرمایید 

وارد اتاق شد و در و پشت سرش بست ...روی صندلی نشست 

-بشین عزیزم 

حالا من اعصاب ندارم اینم تریپ مهربونی برداشته 

دوباره روی تخت نشستم 

-ببین انی جان من نمیدونم دقیقا روشنک بهت چی گفته ...فقط امدم بگم ما خیلی دوست داریم ... تو همون نگاه اول که دیدمت فهمیدم تنها کسی که می تونه رامین منو خوشبخت کنه تویی

-به چه قیمت ... شما من و ت یه عمل انجام شده قرار دادین ... من اصلا ...

-می دونم به رامین علاقه ای نداری ...عزیزم تا حالا شنیدی که علاقه بعد ازدواج به وجود میاد ... من فکر می کنم که رامین بهت یه حس هایی داره ... تو باعث شدی که بازم بخنده ...بیشتر به خونه بیاد 

خوبه حداقل یه ثوابی کردم ... پسره غد ... می خوامم که صد سال نخنده اصلا با خودش درگیره 24 ساعته این اخم لعنتی روی صورتشه 

-شما از من چی میخواین ؟؟؟

-ازت می خوام کنارش بمونی دوستش داشته باشی

خب انتظار بی جا داری عزیز من 

فقط در سکوت نگاهش کردم ...از سر جاش بلند شد و به طرفم امد و کنارم روی تخت نشست ...دستامو تو دستاش گرفت 

-به خاطر من مادر کنارش بمون ...باهاش خوب باش

اخه من به کی بگم دوستش 

-نمی خوای چیزی بگی 

درمونده شده بودم دوست نداشتم روی الهه جون و زمین بندازم ...این قدر با مظلومیت گفت دل سنگ اب میشد چه برسه به من که دل نازکم 

-نمی تونم بهتون هیچ قولی بدم 

-اصلا از همین الانروش فکر کن ...چند ماه بهت وقت می دم اگه نخواستیش خودم طلاقتو ازش میگیرم 

-باشه ...قول دادینا 

دستمو به گرمی فشرد و چشماشو روی هم گذاشت و باز کرد 

-قول ...حالا پاشو لباساتو عوض کن بریم شامبخوریم 

-چشم شما بفرمایید منم الان میام 

فصل چهارم 

-انی بیا دیگه الان سال تحویل میشه 

یه نگاه دیگه به خودم تو ایینه انداختم ...جین یخی با تونیک استین کوتاه کلوش به رنگ سبز زمردی به تن داشتم ...رژ صورتیمو کم رنگ روی لبام کشیدم ...کمی ریمل به مژه هام زدم ... موهامو باز دورم ریختم و یه تل پهن به رنگ سبز براق به سرم زدم به خودم تو ایینه لبخندی زدم و به پایین رفتم 

-من اومدم 

-بابا خوشگل 

الهه جون -بیا عزیزم کنار رامین بشین الان سال تحویل میشه 

رفتم و کنار رامین نشستم ... به محض اینکه روی مبل نشستم رامین لبخندپهنی زد و دستشو دور کمرم حلقه کرد و منو به سمت خودش کشید ...

ببین بی جنبه ای ... از این کارش راضی نبودم ولی دلمم نمی خواست سال جدید و با اوقات تلخی شروع کنم 

با صدای ترکین توپ که از تلویزیون شنیده شد روشنک از جا پرید و شروع کرد به جیغ جیغ کردن 

-هوووووووووووووو...مبارکه ...سال نو مبارک 

روشنک بلند شد و همه رو بوسید من و رامین هم به تبعیت بلند شدیم و الهه جون و بوسیدیم و دوباره سرجامون نشستیم ... با مسخره بازی هایی که روشنک در میاورد تو حال خوش خودم بودم که گرمی چیزی رو روی گونه سمت چپم احساس کردم ...با چشمای گرد شده به طرف رامین برگشتم ...با شیطنت داشت نگاهم میکرد 

-سال نو مبارک 

زهر مــــــــــــــــــــار ...بیشعور دوبار بهش خندیدم پرو شده ... جلو مامانش خجالت نمیکشه 

می خواستم یه چیزی بارش کنم که صدای روشنک مانع شد 

-انی عوض زل زدن به اقا داداش ما توام سال نو بهش تبریک بگو 

حرفشو گرفتم یعنی توام بپر بوسش کن ...عمرا 

خیلی عادی گفتم :عیدوتون مبارک 

-عقققققق چقدر یخی تو دختر

زیر چشمی به رامین نگاه کردم ...کوفت نگاه می کنه عمرا اگه بوست کنم لبخنددندون نمایی زدم 

-عیدت مبارک عزیزم 

عزیزم و چنان غلیظ گفتم که الهه جون و روشنک پقی زدن زیر خنده 

رامین :

- من امدم 

با صداش به طرفش برگشتم 

-بابا خوشگل 

اوووووووووووووف از خوشگل هم اونورتر ...دختره دیونه ...نمیدونه من طاقت ندارم هی تیپ میزنه واسم ... خدا کنه بیاد کنارم بشینه ...خاک تو سرت رامین به همین زودیا وا دادی...خب عاشقش نیستم ولی ازش خوشم میاد اینو که نمی تونم منکرش بشم ... اصلا نمیدونم این چی داره که دائم منو به خودش جذب می کنه 

-بیا عزیزم کنار رامین بشین الان سال تحویل میشه 

الهی قربونت برم مامان جون ...اخه ین چه لقمه ایه که برام گرفتی نمیگی گیر می کنه تو گلوم ...اروم امد و کنارم نشست ...این چند وقت به خاطر سروش لعنتی که همش بهم کار محول می کرد ازش دور بودم ... از یه طرفم نتونسته بودم راه نفوذی به خانم وکیل پیدا کنم ...فشار کارا روم خیلی زیاد بود ...دلم می خواست محکم بغلش کنم بدون هیچ فکری دستمو دور کمرش حلقه کردم و به طرف خودم کشوندمش اینطوری بهتر می تونستم حسش کنم 

اینقدر غرق در این نزدیکی بودم که با صدای روشنک از جا پریدم

-هووووووووووووو مبارکه ...سال نو مبارک 

هان ... یعنی سال تحویل شد ...پس چرا من متوجه نشدم ...روشنک همون طور که جیغ جیغ می کرد از سر جاش بلند شد و همه رو بوسید من و یلدا هم بلند شدیم و مامان و بوسیدیم و سال نو بهش تبریک گفتیم و دوباره سر جامون نشستیم ...همین که نشست به من بدبخت هبچ توجهی نکرد و حواسش به شیطنتای روشنک بود ...دلم داشت براش پر میکشید ...دیگه صبرم داشت لبریز میشد ...سرمو به طرف صورتش بردم و بوسه ارومی روی گونش گذاشتم فوری با چشمان گرد شده به طرفم برگشت با شیطنت نگاهش کردم 

-سال نو مبارک 

منتظر بودم ... میدونستم مجبوره جلو مامان اینا مراعات کنه ...خودمو اماده کرده بودم 

روشنک - انی عوض زل زدن به اقا داداشم توام سال نو بهش تبریک بگو 

جونــــــــــــــــــــــ ــــم به این میگن خواهر خوشم امد 

-عیدتون مبارک 

همین ...خشک و خالی ...وا رفتم 

روشنک - عقققققققق چقدر تو یخی 

همون جور ضایع شده داشتم نگاهش میکردم لبخند قشنگی زد که دندونای گوچیک و سفیدش کاملا به نمایش گذاشته بود 

-عید توام مبارک عزیزم 

مرض ...دختره تخس عزیزم و چنان کشیده و غلیظ گفت که فهمیدم داره مسخرم میکنه که یعنی خیال کردی 

همین حرفش مصادف بود با خنده مامان و روشنک ...مامان در حین خنده نگاهی بهم انداخت یعنی ضایع شدی بیچاره دختره بی معرفت ...یه ذره مرام نداره جلوبقیه ابرومونبره 

گوشیمو از داخل جیبم بیرون کشیدم و به بهونه تلفن از کنارش بلند شدم ...بهم برخورده بود اساسی ...به اتاقم رفتم و پشت پنجره ایستادم و نظاره گر کوچه بزرگ و خلوتمون شدم ...چرا من اینجوری شده بودم ...کاش نمی بوسیدمش ...اه لعنت به من چند ضربه به در خورد و در اروم باز شد ... می دونستم روشنکه و اومده ضایع شدنمو به رخم بکشه عادت بچگیش بود تا یه نفر ضایع میشد بدو بدو میرفت و بهش می خندید ...قیافه جدی به خودم گرفتم و نگاهمو از پنجره برنداشتم صدای پاشو میشنیدم که داره بهم نزدیک میشه پس چرا حرفی نمیزنه ... می خواستم به طرفش برگردم و از اتاقم بیرونش کنم که گونم از حرارت چیزی سوخت نگاهمو از پنجره گرفتم و بهش نگاه کردم ... نه امکان نداره با لبخند داشت نگاهم میکرد ... با اون چشمای وحشیو جادویی 

--------------------------------------------------------------------------------

اناهید:

بد خورده بود تو پرش گوشیشو از داخل جیبش بیرون اورد و از کنارم بلند شد و به طرف پله ها رفت 

اخی دلم براش سوخت ...نگاهمبه الهه جون خورد که با لبخند داشت نگاهم میکرد ...با چشماش به پله ها اشاره کرد ...می دونستم چی میخواد از سر جام بلند شدم ب اتاق رامین رفتم ...به طرف پنجره ایستاده بود و داشت بیرون و نگاه میکرد اروم اروم به طرفش رفتم ولی به طرفم برنگشت ...مثل اینکه خیلی ناراحت شده بود خب تقصیر من که نبود ...نمی تونستم با کسی که این همه تحقیرم کرده کنار بیام تمام جرعتمو جمع کردم وقتی نزدیکش شدم روی پنجه پاهام بلند شدم و اروم گونشو بوسیدم فوری نگاهشو از پنجره رفت و بهم خیره شد 

وا این چرا اینجوری نگاه میکنه مگه به خاطر همین قهر نکرد 

بازوهامو چسبید و خیلی خشک گفت 

-چرا این کارو کردی 

بیا حالا باید جواب پس بدم چجوری بهش بگم که بهش برنخوره ... بگم چون شوهرمی نه نه اصلا خوشم نمیاد ... اوووم بگم چون دوست دارم ... نچ من که دوستش ندارم ... نه دیگه انی با خودت صادق باش شاید نگفت دوست داشتن ولی ازش خوشت میاد اره ... خوشم میاد ... نه نه اینو نمیگم ... چی بگم خــــــــــــب 

-اومده بودم جواب محبتتو بدم 

اخه اینم حرف بود زدی تو ...یعنی واقعا برای خودم متاسفم 

پوزخندی زد 

-تو جواب محبت همه رو اینجوری میدی 

می دونستممی خواد حرصمو در بیاره ... الان حالیت می کنم رامین خان ... دستمو پشت گردنش بردم و اروم موهای کوتاه پشت گردنش و نوازش کردم 

-نه همه 

سرشو کمی تکون داد و با اعتراض گفت 

-نکن 

-میشه با هم صحبت کنیم 

دیدم هنوز تو شکه و هیچی نمیگه دستشو گرفتمو با هم روی تختش نشستیم 

-بذار خیلی رک بهت بگم ... پشت اون بوسه هیچ دوست داشتنی نبود ... من فقط می خوام با هم دوست باشیم ...اونم فقط دوست جاست فرند منظورمو متوجه که میشی

سرشو با حالت تاسف برام تکون داد و پوزخندی زد 

-حالا تو گوش کن ...بذار کنار اون تفکرات غربیتو ... ما تو ایران از این مسخره بازیا نداریم ... تو زن منی نه دوستم 

-ولی ما هیچ علاقه ....

انگشتشو به حالت سکوت روی لبام گذاشت 

-درسته علاقه ای بهم نداریم ...ولی بیا سال جدید و بهم یه فرصت بدیم ...بیا نقش خودمونو بازی کنیم 

-یعنی می گی 

-اره یعنی میگم تو رو من فکر کن و من رو تو ...از الان هم مثل یه زن و شوهر با هم برخورد میکنیم نه دو تا دوست 

خب پیشنهادش منصفانست اینجوری میتونم بفهمم نسبت بهش چه حسی دارم 

-به یه شرط قبول میکنم

-دیگه قرار نشد شرط بذاری 

-نه این یکی لازمه وگرنه همون روند قبل و ادامه میدم 

-حالا شرطتو بگو روش فکر میکنم 

ئهههههه بچه پرو 

-اگه قبول کردی منم پیشنهادتو قبول میکنم 

-خیلی خب بگو 

باید اول کارامو سرو سامون میدادم بعد رو رامین فکر میکردم 

-شرطم اینه که اینقدر بهم گیر ندی و به پرو پام نپیچی در ضمن به کارمم کاری نداشته باشی 

-امر دیگه ...نخیر قبول نیست وقتی میگم مثل زن و شوهرا رفتار کنیم یعنی من بدونم توکجاهستی وتو بدونی من کجا هستم 

-تو خیلی زورگویی ...این که میشه اسارت 

-حقته با دخترای سرکش باید همین جوری رفتار کرد 

بیشعور سرکش خودتی مگه من چکار کردم فوری یه جرقه به ذهنم زد ...الان بهترین موقع بود تا در مورد رامین بدونم ... دلممیخواست بدونم کارش چیه که الهه جون همش نگرانشه 

-یه سوال بپرسم ؟

-بپرس 

-تو کارت چیه ؟

احساس کردم دستپاچه شد ولی زود خودشو جمع و جور کرد 

-چطور مگه 

-خب در صورت قبول پیشنهاد تو فک میکنم حقمه که بدونم 

شونه ای بالا انداخت 

-من مامور قانونم 

همون جور گنگ بهش نگاه کردم 

-یعنی تو اداره پلیسم 

هااااااان این چی گفت ...پلیس ... اوه ... نه ... پس چرا من تا حالا نفهمیده بودم ... از بس که گیجم جوش اوردم ... دست خودم نبود بیشتر از دست خودم عصبانی شده بودم که اینقدر گیجم جیغ بلندی کشیدم و یه پس گردنی محکم بهش زدم اصلا برام مهم نبود کیه فقط دلم می خواست حرصمو خالی کنم 

دستشو پشت گردنش گذاشت و به ارومی ماساژ داد 

-چته دختره دیونه ...چرا میزنی ... تو دست بزن هم داشتیو رونمی کردی

انگشتمو به طرفش گرفتم و در حالی که تکون میدادم 

-اره دست بزنم دارم خوبم دارم ...رامین اگه میخوای بینمون شکر اب نشه میری و استفاء میدی 

اووووووووووووف چی گفتم ..خب راست میگم دیگه 

اول چشماش شد اندازه یه نلبکی بعد چناناخمی کرد که رسما به غلط کردن افتادم 

- تو به شغل من چکار داری 

پوزخندی زد و ادامه داد 

-چیه نکنه از پلیسا میترسی 

مثل خودش پوزخندی زدم 

-حالم از همشون بهم میخوره 

دروغ نگفتم حالم ز همه پلیسا بهم میخوره ... خیلی زیاد ... اونا باعث شده بودن که اتابک در بره 

کم کم اخماش باز شد و با ناباوری نگاهم کرد 

-چرا ... تو که خودت وکیلی سر و کارت با قانونه 

-پلیسا جزءپول مفت گرفتن کار دیگه ای انجام نمیدن (با عرض پوزش از جامعه تمام پلیسا طرز تفکر اناهید نه من )

هیچ وقت فکر نمی کردم که با یه پلیس ازدواج کنم ...سرم تیر میکشد 

-اه لعنتی 

دستمو روی شقیقم گذاشتم و ارومماساژ دادم 

-دلیلت برای اینکه اینقدر از پلیسا بدت میاد چیه ؟ 

اخ درست دست گذاشت روی چیزی که نباید می پرسد ... دوست نداشتم کسی دلیلش رو بدونه 

-فکر نمیکنمبه تو ربطی ....

-هیششش... قرار شد مثل دو تا ادم عاقل رفتار کنیم 

اشک تو چشمام جمع شده بود ...لب پایینمو گاز گرفتم وبینیمو بالا کشیدم و سرمو بالا بردم ...یه نفس عمیق کشیدم

-فعلا نمیتونم چیزی بگم 

رامین :

تو تختم هی غلت میزدم اخه این چه راضی بود که ازش حرفی نمیزد ...چرا با پلیسا مخالفه ...این بغض واین چشم های اشکی برای چیه ؟ دستمو روی گونم گذاشتم و بی اختیار لبخندی روی لبانم نقش بست ...خیلی اروم بوسید ولی همونم برای من باارزش بود ...باید کشفش میکردم ...باید دلیل این همه ناراحتی و می فهمیدم..امروز به هر جون کندنی بود راضیش کردم تا یه فرصت دیگه به هردمون بده ... خیلی شیطون بود زیر لب گفتم 

-دختره تخس هر چی من میگم یه جواب تواستینش داره 

-مامان هنوز اماده نشدین بابا من کار دارم 

-رامین تو عید هم دست از این کارت بر نمیداری ؟

-مامان جان کار ما که تعطیل و غیر تعطیل نمیشناسه 

-من اماده ام 

نگاهم به سمت پله ها رفت ...مانتو طلایی و شال مشکی و طلایی به تن داشت موهاشم کج روی صورتش ریخته بود و خرامان خرامان از پله ها پایین می امد ...راه رفتنشو نگاه انگار اومده شو تی وی اجرا کنه ... وای مثل مانکنا راه میره ..همون طور که از پله ها پایین می امد داشت تو کیفش دنبال چیزی می گشت 

-خوردیش بسه دیگه 

با این حرف مامان سرمو از خجالت پایین انداختم ...خاک تو سرت رامین مامان هم متوجه شد ... خو مگه مرض داری به دختر مردم خیره میشی ... دختر مردم کجابود زن خودمه دلم میخواد من خیره نشم کی خیره بشه ... البته دیگران غلط میکنن به ناموس من خیره بشن ... داشت بهم نزدیک میشد اینو از صدای قدم هاش تشخیص میدادم 

-منم اماده ام بریم 

سرمو بالا اوردم و بهش نگاه کردم خوبه خدارو شکر با این که لباسای اندامی می بوشید ولی اهل ارایش کردن نبود لبخندی زدمو دستمو طرف شالش بردم و قسمتی از موهاشو به داخل شال بردم 

-یه خانم خوب که نباید زیبایی هاشو نمایش بده 

با ناراحتی دستمو پس زد و با انگشت اشاره ای به خودش کرد 

-این خانم خوب خودش میدونه باید چکار کنه ...نیازی هم به نصیحت کردن نداره 

می دونستم حرصش گرفته ...از حرص خوردنش هم لذت میبردم ...دیونه ام دیگه 

-اخه کوشولو ناراحت شدی 

-نه بابا بزرگ فقط عادت به نصیحت کردن ندارم 

دختره ... استغفرالله ...اخه مگه من چند سال ازش بزرگترم که بهم میگه بابا بزرگ ...رامین نیستم اگه ادمت نکنم 

-نمیخواین تمومش کنید دیر شد ... روشنـــــــــــــــــــــ ـــک

مامان چنان دادی کشید که انی سه متر از سر جاش پرید ولی من همون طور ثابت سر جام بودم چون به این نوع صدا کردن مامان عادت داشتم ... فک کنم مامان انی رو مثل خانوادش میدونه که دوباره داره مثل قبل از امدن انی رفتار میکنه ...

مامان با عصبانیت گفت 

-من برم ببینم این دختر سر به هوا داره چکار میکنه شما دو تا بریم ما خودمونمیایم 

-باشه پس زودتر بیایین 

-اوی شازده عوض اینکه نظاره گر مامانت باشی بیا بریمزیر پام علف سبز شد 

به طرفش برگشتم ..نغهمیدم این کی با من اینقدر صمیمی شد ...بذار یکمی سر به سرش بذارم 

اخم بزرگی کردم 

-بهت یاد ندادن با بزرگتر از خودت چطوری حرف بزنی 

-ببین قرار بود با هم دوست باشیم این مسخره بزی ها رو هم کنار بذار 

بابا این دیگه کیه ...حالت نرمال نداره ... این گفت دوست ... فوری دستمو به طرفش گرفتم 

-پس اگه دوستیم بزن بریم 

نگاه بی تفاوتی به دستم انداخت و دستمو گرفت ...با هم وارد حیاط شدیم ...نزدیک ماشین رفتیم در جلو رو براش باز کردم که دهنشو کج کرد و اروم گفت 

-اههههههههههه

بهش نگاه کردم ...چرا گفت اهههه ...دستمو ول کرد و همون طور که داخل ماشین مینشست گفت 

-دفعه اخرت باشه در ماشینو برام باز کردیا 

چشمام گرد شد این دختره روانیه ...چرا حالت ثابتی نداره ... بهم خیلی برخورد ولی خودمو از تک و تا نینداختم پوزخندی زدم و گفتم 

-باید از خداتم باشه که این افتخار نصیبت شده که من در ماشین و برات باز کنم 

اوه ...خدای اعتماد به نفس ... نگاهی بهش انداختم می خواستم جوابشو بدم ولی منصرف شدم ... به خودم قول داده بودم صبور باشم ...این کل کلای بیخودی جز اعصاب خردی چیز دیگه ای برامون نداشت ...درسته از هم خوشمون نمیاد ولی دشمن هم که نبودیم ...چشمامو روی هم گذاشتم و یه نفس عمیق کشیدم هنوز سنگینی نگاهشو روی خودم احساس میکردم همون طور که چشمام بسته بود گفتم 

-رامین بیا بشین دیر شد 

با صدای بهم خوردن در ماشین چشمامو باز کردم ... ماشین و روشن کرد و ریموت در و از جیب کتش بیرون اورد ... نگاهش به جلو بود و نمی تونستم چیزی از نگاهش بخونم ...از پارکینگ خارج شدیم ...احساس کردم یه معذرت خواهی بهش بدهکارم 

-رامین 

نگاهم نکرد شاید اصلا صدامو نشنید چون اون قدر اروم گفته بودم که شک داشتم شنیده باشه ...از منت کشی خیلی بدم میامد ولی مسبب این ناراحتی و نارضایتی رامین خودم بودم ... ارمی همیشه میگفت اخلاق تندی داری ... حالا متوجه میشدم که راست میگفت 

خودمو روی صندلی جا به جا کردم و کمی با شالم ور رفتم 

-میشه ضبط و روشن کنی 

-خودت دست داری 

-نه اوضاع خرابه حالا چجوری از دلش در بیارم ... فکر کنم مثل ادم بگم دردم چیه بهتر باشه 

-ببین من خیلی بدم میاد کسی در ماشین و برام باز کنه ...احساس بدی بهم دست میده 

بازم چیزی نگفت ...پسره مسخره حداقل یه صدایی از خودت در بیار بفهمم داری به حرفام گوش میدی 

لپمو از داخل گاز گرفتم و دو تا ابرومو بالا دادم ...سعی کردم لحنم دوستانه باشه تا خصمانه 

-معذرت میخوام 

-واسه چی ؟

مامااااااااااان ...یعنی میخوام کف ماشین و گاز بگیرم ...این خیلی لج انگیزه ...فکرکردی نشونتمیدم 

-واسه خاطر اون اهی که زیر لب گفتم و تو با گوشای تیزت شنیدی 

-بهتره عوض عذر خواهی یه ذره سنجیده تر رفتار کنی 

-اصل میدونی چیه تو لیاقت معذرت خواهی و نداری 

-باشه همون تو لیاقت داری بسه 

نگاهمو ازش گرفتم و به روبه رو چشم دوختم حالا مگه چکار کرده بودم که اینجوری رفتار میکرد ...اصلا من میگم ما با هم تفاهم نداریم هیشکی گوش نمیده 

با صدای بوق های ممتد ماشینی نگاهمو از جلو برداشتم و به پنچره کنار رامین نگاه کردم 

ئه این که الهه جون و روشنک ...اوهو چه صدای ضبط رو هم زیاد کردن ...دمشون گرم ... الهه جون و روشنک از داخل ماشین برامون دست تکون دادن و جلو افتادن 

حوصله بداخلاقی نداشتم ...نمیخواستم امروز برام زهر بشه ... 

-رامین ازشون جلو بزن 

سرشو به طرفم برگردوند 

-اینقدر بچه نباش 

دلم گرفت ... خیلی خورد تو ذوقم ...بهش حق میدادم ... از دستم ناراحت بود ...ولی خوب من که ازش معذرت خواهی کرده بودم ... انتظار که نداشت به پاش بیافتم ... اصلا من برای چی باید به حرفش گوش بدم ... ازش که نمیترسم ولی وقتی اخم میکنم بدفرم ازش حساب میبرم ...دلم میخواست حداقل برای یه بار هم که شده با دلم صادق باشم ...دوست داشتم همیشه رامین ازم راضی باشه چراشهم برای خودمم مبهم بود ...خودمو زدم به در شوخی و محلی به حرفی که بهم زده بود ندادم 

-اصلا من بچه ...بیا و دل این بچه رو برای یه بار هم که شده شاد کن 

متوجه شدم خندش گرفته و سعی داره خوشو کنترل کنه که نخنده ...بجند عزیزم بخند دلم میخواست برای یه بار خندهاشو ببینم ...د بخند دیگه ... اهههههه نمی خنده 

-رامین جلو بزن دیگه 

بازم چیزی نگفت و با همون لبخند که سعی داشت از چشمای تیز بین بنده پنهون کنه به رو به رو چشم دوخته بود 

تا اخر راه هی من گفتم جلوبزن ...دیگه داشت گریم میگرفت ... سنگ دل .. من عاشق سرعت بودم اونم از نوع زیادش ...با صدای بلند ضبظ ...عاشق لایی کشیدن تو خیابون بین ماشینا ...ولی اقا برای این که لج من و در بیاره داشت با سرعت لاک پشت رانندگی میکرد ...وارد گوچه بزرگی که پر از درخت بود شدیم ...ماشین و نگه داشت 

-رسیدیم 

از ماشین پیاده شدم و دستی به مانتوم کشیدم ...رامین به طرف در فرفوژه دار طلایی رفت و زنگ زد منم همون جور مثل مجستمه ابوالهول کنار ماشین ایستاده بودم ...دیدم اقا بدون این که به من نگاهی بندازه داره وارد خونه میشه به طرفش دودیدم و قبل از اینکه در خونه رو ببنده وارد خونه شدم ...اخم ظریفی کردم 

-منو ندیدی که داشتی در و می بستی 

شونه ای بالا انداخت و چیزی نگفت و راه افتاد ...کنارش اروم اروم قدم برمیداشتم ...اوف عجب حیاط بزرگی دارنا 

-اینجا خونه کیه ؟

-خونه عمم

-بی تربیت درست جواب بده 

سر جاش ایستاد 

-خانم کوچولو اینجا خونه عمه بده 

اههههههه ... چقدر من بدم میاد یکی بهم بگه خانم کوچولو ...ولی نباید جلو این موزی نقطه ضعف نشون بدم که دائم اذیتم کنه برا همین چیزی نگفتم 

-یعنی خونه المیرا اینا 

-اره ... حالا اگه سوالاتون تمام شد اجازه میدین بریم داخل 

اینو گفت و خودش راه افتاد ...نمی دونم چرا یه ان احساس خطر کردم ...به رامین که داشت ازم دور میشد نگاه کردم ...نه کسی نمی تونه اونو ازم بگیره ...رامین همون کسیه که من میخوام ...مرد زندگی من ... هــــــــــــــــــان من چی گفتم ... مرد زندگی ...ازفکرم ناخوداگاهلبخندی گوشه لبم نقش بست ...اره ...رامینالان شوهر منه عاشقش نیستم ولی فک کنم ..شاید دوستش داشته باشم ...ولی چرا الان به این نتیجه رسیدم ...دوباره نگاهی بهش انداختم همون جور بی خیال داشت به طرف ساختمان میرفت ...المیرا ...المیرا رامین و دوست داره ...اون میخواد مرد زندگی منو ازم بگیره 

-انی همیشه یادت باشه باید حواست به زندگیت باشه ...به شوهرت ...همیشه ادم هایی هستن که دلشون نمیخواد خوشبختیتو ببینن و میخوان اسایش زندگیتو بهم بزنن 

-ارمی خواهری تو به فکر خودت باش من حالا حالا ها قصد مزدوج شدن ندارم ...اگر یه روز تصمیم گرفتم ازدواج کنم خودم چهارچنگولی مراقب هستم کسی قاپ عشقمو ندزده ...کسی که من میخوام فقط و فقط باید مال من باشه ...چشماش فقط و فقط من و ببینه ...اینقدر صاف و بی ریا باشه که بتونم از نگاهش همه چیز و بخونم 

-باشه اون روز تو رو هم میبینیم ... من بهت گفتنی ها رو گفتم 

از فکر و خیال بیرون امدم ...اره ...رامین الان مال منه ... نمیذارم دست المیرا بهش برسه 

با صدای بلندی رامین و صدا کردم وبه طرفش دویدم 

-رامیــــــــــــــن 

با جیغی که من کشیدم با ترس به زطرفم برگشت ...با نیشای باز شده به طرفش دویدم وقتی بهش رسیدم دستمو دور دستش حلقه کردم و یه دونه از اون لبخندای خوشگل تحویلش دادم 

-بدون من میخواستی بری اقایی

اوووووووف ..بیچاره هنگید ... قصدم این بود که اینقدر بهش محبت کنم که به چشماش بیام دوست ناشتم اویزون باشم ولی حق به خاطر چیزی که حق منه مبارزه کنم ...چیزی نگفت و با هم راه افتادیم ...جلو در ساختمان عمه رامین و شوهرش ایستاده بودن 

-سلام عزیزم خیلی خوش امدین 

رامین بازوشو از دستم بیرون کشید و به طرفشون رفت و باهاشون روبوسی کرد ...اونا هم خیلی شاد و خوشحال اصلا من و به حساب نیاوردن ...خب اونا شعورشون نمیرسه من که شعورم میرسه به عمه رامین نزدیک شدم و دستمو به طرفش دراز کردم 

-سلام عمه جون سال نو مبارک 

ای جان قیافشو ...خیط شدی ...دماغ سوخته می خریم ...لبخند مزحکی زد و بهم دست داد 

- وای اصلا ندیدمت انی جون عید توام مبارک 

اره جون خودت ...ندیدی یا دلت نمی خواست که ببینی 

با شوهر عمه رامین دست دادم و سال نو بهش تبریک گفتم ...با تعارف های اقای فرهادی (شوهر عمه رامین )وارد خونه شدیم 

تا وارد سالن شدیم نگاهم به الهه جون و روشنک خورد که داشتن با المیرا و ارمینا حرف میزدن 

با دیدن المیرا باز اون احساس خطر بهم تلفین شد ...بازوی رامین و گرفتم و بعد از احوالپرسی با این دو خواهر افاده ای روی مبل نشستم 

المیرا -انی تو نمیخوای از تعطیلات استفاده کنی و یه سر به خانوادت بزنی 

دختره موزی فکر کردی من میرم پاریس تو بیایی قاپ شوهر منو بدزدی کور خوندی 

لبخندی زدم و خودمو بشتر به رامین نزدیک کردم 

-منظورت چیه خانواده من الان کنارم هستن ...

بعد از کمی مک€ ادامه دادم 

-اگه منظورت پدر و مادرم هستن که هر روز باهاشون در تماسم ...چون کار رامین زیاده قرار شد وقتی سرش کمی خلوت تر شد یه سری بهشون بزنیم

نگاهم به الهه جون خورد برق رضایت تو تو چشماش میتونستم بخونم 

-الهه جان متل اینکه انی میخواد با شما زندگی کنه 

به جای الهه جون سریع جواب دادم 

-اره عمه جون دوست دارم پیش مامان و روشنک باشم 

الهه جون - البته این از خوبی انی وگرنه رامین یه خونه جداگانه در نظر گرفته 

جدیییییی...عجبا پس چرا من خبر ندارم ... 

المیرا- حالا عروسیتون کی هست 

عروسی همچین با لحن بدی گفت که مشخص بود که داره از حرص میترکه ...رامین فنجون چایشو روی میز گذاشت و یه پاشو روی ان یکی انداخت 

-ان شاالله به زودی 

ئه راست میگی ... خب حداقل به منم میگفتین 

-ارمینا -یعنی شما تو این چند ماه شناخت کافی نسبت به هم دیگه کسب کردین 

حتما کسب کردیم دیگه فضول خانم توبه زندگی ما چکار داری 

اقای فرهادی - از این بحت ها بگذریم ...انی خانم شنیدم شما وکیل هستین 

-بله 

-باید کارتون خیلی سخت باشه 

-خت که هست ولی دوستش دارم 

المیرا - فک کنم بیشتر رو پرونده های خانوادگی کار میکنی 

-از وقتی به ایران امدم فعلا بله ... ولی قبلا روی پرونده های جنایی و قتل کار میکردم 

ارمینا- روشنک می گفت رامین با کار کردن شما مخالفه 

خدایا یا به من یه صبری بده ...یا بذار بلندشم برم با همین کیف بزنم تو سر روشنک ...اخه دختر تو چرا میری همه چیز و به مردم میگی 

تا خواستم دهن باز کنم رامین به جای من جواب داد 

-اره مخالفم چون دوست ندارم زیاد خودشو درگیر کار کنه 

بیا ببین دل به کی بستیم ...تو دلم اداشو در اوردم ... نمیخوام خودشو درگیر کنه ...مسخره 

-البته منم با کار رامین مخالفم 

وقتی نگاه متعجب بقیه رو دیدم گفتم 

-لطفا اینجوری منو نگاه نکنید خب کارش جز خطر و دلنگرانی چیز دیگه ای نداره 

رامین با نیشای باز داشت نگاهم میکرد ...یک سرفه مصلحتی کرد و اروم طوری که بقیه متوجه نشن کنار گوشم گفت 

-نگفته بودی دلنگرانم میشی 

باز این رگ شیطنتش بالا زد ... الان وقت لجبازی نبود ...وگرنه خوب بلد بودم چجوری ضایش کنم ...دروغ هم که نگفته بودم ...کارش جز دردسر و ترس و دلنگرانی چیز دیگه ای نداشت ... خدا ازم نگذره که من اینقدر راستگو ام 

مثل خودش اروم گفتم 

-همیشه که نباید همه چیز و به زبون اورد 

با ناباوری نگاهم کرد که صورتمو برگردوندم و به صحبت بقیه گوش دادم 

-المیرا پاشو عکسایی رو که گرفتی به رامین نشون بده 

-وای مامان راست گفتی 

از سر جاش بلند شد و به اتاقش رفت و بعد از چند مین با یه البوم بزرگ امد 

-رامین میدونی این چیه ؟

-البومه دیگه 

-ئه رامین منظورم عکساست 

مردشور اون ریختتو ببرن ...چه عشوه ای هم میاد ...عقققققققق

-خب چیه ؟

-اینا عکسایه که سر تولد فرنوش با هم گرفتیم 

فرنوش دیگه کیه ...هـــــــــــــان ...اینا کی با هم عکس گرفتن ... بی تفاوت به المیراچشم دوختم برقی تو نگاهش بود ... ای ادم پلید از عمد جلو من عکسا رو اورده تا حرصمو بالا بیاره 

-المیرا میشه البومو بدی ببینم 

هههههههه ... قیافشو ... ما خودمون این کاره ایم ابجی 

-تو که نبودی

-چه ربطی داره میخوام ببینم رامین چطوری افتاده 

رامین -المیرا بده اون البومو 

المیرا ناراضی البومو به دستمون داد و خودش روبه رومون روی مبل کنار روشنک نشست ...البومو ورق میزدم ولی اصلا حواسم به عکسا نبود ...تو این فکر بودم که چرا رامین باید این همه عکس دونفره با این دختره داشته باشه ... ای خدا چرا من اینقدر حسود شدم 

زیر چشمی به رامین نگاه کردم چه سرگرم شده اقا ...چرا رامین با من اینجوری میکرد ...از یه طرف میگه بیا با هم صادق باشیم از یه طرف دیگه نشسته و با عکس های خودش و المیرا حال میکنه ...اخ که چقدر من دوست دارم موهاشو دونه دونه بکنم ...با صدای زنگ گوشیم از تو فکر بیرون امدم و گوشیمو از داخل کیفم بیرون اوردم ...نگاهی به شماره انداختم ...وایییییی حالا اینو کجای دلم بذارم تو این اوضاع ...از سر جام بلند شدم و به گوشه ای از سالن که زیاد تو دید نبود رفتم 

-سلام جناب بهرنگ

-سلام اوا خانم

ههههه اوا خانم ...زوده هنوز پسر خاله بشی جناب بهرنگ 

-سازگر هستم

مکتی کرد و با لحنی که ازش دلخوری میبارید گفت 

-بله خانم سازگار...عیدتون مبارک 

خندم گرفته بود ...بجور باش 

-همچنین شما 

-غرض از مزاحمت 

تو که همیشه مزاحمی بگو

-زنگ زدم برای تشکر به خاطر کارایی که برای برادرم انجام دادین دعوتتون کنم به یه سفر دوستانه 

اوههههه لالا... کی میره این همه راهو ...برو عمو جان ...همین مونده با تو یکی بیام سفر اونم چی از نوع دوستانش ...

-ممنون از دعوتتون ولیبا عرض شرمندگی نمی تونم قبول کنم 

-چرا خانم سازگار ...تمام خانواده من میخوان شما رو ببینن 

-گفتم که شما لطف دارین ولی من نمیتونم بیام 

با خوردن دستی به بازوم از جام پریدم ...به رامین نگاه کردم ...وای این اینجا چکار می کنه 

-یلد...

فوری دستمو جلو دهنش گذاشتم 

-من بعدا با شما تماس میگیرم فعلا برام کاری پیش امده باید برم 

-باشه پس منتظر تماستون هستم 

وقتی تلفن و قطع کردم دستمو از رو دهنش برداشتم 

-داشتی با کی حرف میزدی 

-با یکی از موکلام 

-مرد یا زن ؟

-چه فرقی داره 

-تو بگو 

-مرد 

-چرا جلو دهن منو گرفتی 

حالا چی بگم ...انی فکر کن ..اگه بگم که نمیخواستم اون طرف اسممو بفهمه که مشکوک میشه ...بر و بر داشتم نگاهش میکردم ایشونم دست به کمر منتظر جواب من بود که گوشیش زنگ خورد... نگاهی به صفحه گوشیش انداخت و ازم دور شد

اخیش به خیر گذشت 

حالا به این بهرنگ چی بگم ...گفت دوستاش هم هستن ...یعنی شاید ...اتابک هم باشه ...وای اگه باشه بهترین موقعیته برا من ...باید چکار کنم ...رامین صد در صد اجازه نمیده تنهایی برم مسافرت 

رامین :

قیافشو ...اخه یکی نیست بهش بگه این همه ادم حتما باد بچسبی به من و این همه عکس بگیری ...با صدای زنگ گوشی نگاهمو از عکس ها برداشتم 

گوشی و از داخل کیفش بیرون اورد ...از کنارم بلند شد و به گوشه ای از سالن رفت ...از دور بهش خیر شدم ...باز شده بود همون یلدایی که روز اول دیدمش مغرور و جدی اینو از قیافش تونستم تشخیص بدم ...چه اخمی هم کرده ...اصلا صبر کن ببینم این داره با کی حرف می زنه ..البومو بستم و با یه عذر خواهی از سر جام بلند شدم و به طرفش رفتم 

-گفتم که شما لطف دارین ولی من نمیتونم بیام 

کی لطف داره ...کجا بره ...دستمو روی بازوش گذاشتم ...احساس کردم از جا پرید 

-یلد...

فوری دستشو روی دهنم گذاشت 

- من بعدا با شما تماس میگیرم فعلا کاری برام پیش امده باید برم 

بعد از قطهع کردن گوشیش دستشو از روی دهنم برداشت 

-داشتی با کی حرف میزدی 

-با یکی از موکلام 

-مرد یا زن 

-چه فرقی داره 

-تو بگو 

-مرد 

الانه که رگ غیرتم باد کنه ...باید بهش بگم که دوست ندارم با مردا صحبت کنه ...اصلا به فرض که موکلش بود چرا جلو دهنمو گرفت ...مشکوک میزنه دیگه ...نکنه باز داشت با اون پسره امید حرف میزد ...اگه این جوری باشه خودم میکشمش کمی خودمو کنترل کردم تا مثل دفعه قبل بهش توهین نکنم

-حالا چرا دهنمو گرفته بودی 

این یه ریگی به کفشش داره که جواب نمیده ...نگاه تو رو خدا باز با اون چشاش زل زده به من ...چرا هر وقت اینجوری نگاهم میکنه یجوری میشم ... چرا هر وقت نگاهم میکنه احساس ارامش بهم دست میده ...چقدر نگاهش معصومه البته فقط نگاهش وگرنه خودش خیلی ابزیرکاست ...من یک دفعه رو دست خوردم دیگه نمیذارم اینجوری بشه ...با زنگ تلفنم نگاهمو ازش گرفتم ... به صفحه گوشی چشم دوختم 

اهــــــــــــــه بر خرمگش معرکه لعنت داشتم از چشمای زیبای زنم فیض می بردم 

بدون گفتن حرفی ازش جدا شدم 

-سلام داداش

-سلام تیرداد ...معلوم هست کجایی 

-چطور 

-تیرداد یه کاری باید بکنی 

-چکار داداش تو بگو من انجامش میدم 

-من به این وکیله یه ذره مشکوکم 

-واسه چی ؟؟

-تو فکر کن دختری که تا الان امریکا زندگی میکرده برای امدن به یه سفر کلی نه بیاره

-خب شاید داره ناز میکنه 

-نه ...اخه شنیدم دختر ازادیه و خیلی باز عمل میکنه 

-الان میگی من چکار باید بکنم 

-من امشب بهش زنگ میزنم و میگم یه سری مدارک برای ازادی سیا دارم 

-الان نقش من این وسط چیه 

-اون کسی که باید بره مدارک و بهش تحویل بده تویی ولی در اصل میخوام سر از کاراش در بیاری 

-باشه این که کاری نداره ... تو باهاش قرار بذار بقیه کارا با من 

-پس من بهت خبر میدم 

چی از این بهتر ... من خودم دنبال یه موقعیت بودم برا زندیک شدن به سازگار ... الان بهترین موقعیته ...شماره سرهنگ و گرفتم 

-الو 

-سلام جناب سرهنگ عیدتون مبارک 

-سلام سرهنگ عید شما هم مبارک چه خبرا 

-بهرنگ الان باهام تماس گرفت مثل اینکه به سازگار شک داره 

-پس از خودشون نیست 

-نه ...در ضمن ازم خواسته که سر از کاراش در بیارم 

-سرگرد ما مجبوریم ریسک کنیم 

-متوجه منظورتون نمیشم قربان 

-باید سازگار و بیاری ستاد و ازش دعوت به همکاری کنیم 

-جناب سرهنگ ولی این ریسکش خیلی بالاست از کجا معلوم که باهامون همکاری کنه 

-مجبوره همکاری کنه 

-چطور 

-مدارکش جعلیه 

-شما مطمئنید ؟

-از پلیس اینترپل کمک خواستیم اونا گفتن که چنین کسی تو امریکا نبوده 

عجب پس خانم وکیل هم به دام افتاد ... 

اناهید :

با انگشتان ظریفم روی میز ضرب گرفته بودم و هر پنج دقیقه به پنج دقیقه به ساعت نگاه میکردم ...نمی دونم چرا استرس گرفته بودم ...لعنت به تو بهرنگ ...دیشب زنگ زد و گقت مدارک جدیدی برای ازادی برادرش داره قرار شده بود امروز یکی این مدارک و برام بیاره ...چیزی که این دلشوره رو به وجودم انداخته بود اینه که چرا بهرنگ تو پارک قرار و گذاشت 

بهار-انی نمیخوای بری دیر شد 

-چرا ...نمیدونم چرا دلم شور میزنه 

-می خوای منم باهات بیام 

-نه نه خودممیرم 

ماشین تو خیابون نزدیک پارک ... پارک کردم و به داخل پارک رفتم ...قرارمون نزدیک ابخوری پارک بود ...دیدمش پشتش به من بود ...پیرهن چهارخونه قرمز و مشکی که استیناشو تا زده بود ...شلوار جین مشکی .. پوشه ابی هم دستش بود ...یه نفس عمیق کشیدم و به طرفش رفتم 

خب اسمش چی بود ..اهان تیرداد پایدار 

-اقای پایدار 

به طرفم که برگشت قلبم ایستاد ...دیگه نمیتونستم نفس بکشم ...نه با یه لبخند دختر کش داشت نگاهم میکرد 

-خانم سازگار

زبونم بند امده بود ... اون که گفت پلیسه ...یعنی دروغ گفته ...اخه تو باندبهرنگ چکار میکنه ...اسمش چرا اسمش تیرداد 

-سروش بهم گفته که باید اینا رو به شما برسونم و یه توضیحاتی در موردش به شما بدم ولی فکر میکنم اینجاتو پارک صورت خوشی نداشته باشه 

نمی تونستم حرق بزنم ...انگار یکی دهنمو مهر و موم کرده بود 

-حالتون خوبه ؟

فقط تونستم پلکامو روی هم بذارم 

-چیزی شده ؟

-نه بریم 

یه ان اخماش تو هم رفت ...نکنه من و شناخته ...دلم نمی خواست بشناستم ...شناخته شدنم برابر بود با لو رفتن تمام اون ماجرا لعنتی ...دلم میخواست اگر قراره کسی چیزی بفهمه از زبون خودم باشه ...سعی کردم از ارتعاش صدام کم کنم ...چرا اخم کرده بود 

-اتفاقی افتاده 

- نه ...یه ان یاد کسی افتادم ...اگه موافق باشین بریم یه جای دیگه صحبت کنیم ...مثلا دفتر شما 

سنگ کوب کردم ...اگه به دفترم میامد که لو میرفتم 

-نه 

یه تای بروش بالا رفت 

دوباره رفتم تو غالب جدی خودم 

-ترجیح میدم بیرون باشه محیط دفتر خستم کرده 

-باشه پس بفرمایید بریم 

-باشه بریم 

با هم از پارک خارج شدیم تمامتن و بدنم داشت می لرزید ...اونقدر ناخونمو تو گوشت دستم فرو کرده بودم که احساس کردم الانه که دستم سوراخ بشه 

-اگه مایل باشین با ماشین من بریم 

نه تو رو خدا بیا با ماشین من بریم که همه چیز لوبره

-بریم 

جلو سوناتا سفیدی ایستاد و در جلو رو برام باز کرد 

-اهــ....

فوری حرفمو خوردم داشتم سوتی میدادم ...لبخند ملیحی زدم و اروم نشستم ...بیشعور برا دخترا از این خوش خدمتیا میکنی ...من ساده رو بگو داشتم به کی دل میبستم ...خدا جون ممنون که زود چشمامو باز کردی...ماشین و نگه داشت 

-الان میام 

کجا رفت ...گوشیبمو از تو کیفم بیرون اوردم و بهش اس دادم کجاییی؟؟

رامین در حالی که دو تا اب میوه دستش بود نزدیک ماشین میشد فوری گوشیمو تو کیفم گذاشتم ...تو دلمخوشحال بودم که الان یه حال گیری اساسی ازش میکنم ... با هر قدمی که به ماشین نزدیک میشد نیشای منم باز تر میشد ...یه ان سکته ناقص کردم 

وای نه ...این خط به اسم اوا ...عجب غلطی کردما چقدر گیج بازی دارم در میارم 

-اوا خانوم نمیگیرین دستم افتاد 

اب میوه رواز دستش گرفتم 

عقققققققق کج سلیقه من از اب هویج حالم بهم میخوره ... به لیوان تو دست خودش نگاه کردم ...برا خودش اب انر گرفته بود و داشت کوفت میکرد 

من اب انار دوست دارم الهی گیر کنه تو گلوت 

به دقیقه نکشیده بود کهبه سرفه افتاد ...اخ دیدی چوب خدا صدا نداره 

لیوانمو روی داشبورد گذاشتم 

-اگه دوست ندارین براتون عوضش کنم 

الان باید بپرسی ولی خب زشت بود اگه میگفتم عوضش کنه ... نه چه زشتی داره می خواست مهمان نکنه ...بذار حالشو بگیرم دلم خنک شه 

-ممنون میشم ...راستش من اصلا اب هویج دوست ندارم 

یعنی پرویی در حد تیم ملی 

-چی میل دارین براتون بگیرم 

سعی کردم جدی باشم و اصلا نخندم 

-اب انار لطفا 

در ماشی و باز کرد که پیاده بشه ...لیوان باز هویج و از روی داشبورد برداشتم 

-لطفا اینم ببرین 

لیوان و از دستم گرفت 

-الان برمیگردم 

تازه متوجه ماشین شده بودم ...چرا رامین اینقدر مشکوک میزد ...این که ماشین خودش نبود وازهمه مهمتر اسم تیرداد چی بود که روی خودش گذاشته بود ...بهرنگ ... تیرداد پایدار ...پلیس ...رامین 

دو تا انگشتامو روی شقیقه هام گذاشتم و اروم ماساژشون دادم 

رسما بدبخت شدم ...نکنه رامین بینشون نفوذیه ...اره دیگه وگرنه کدوم ادم خلافکاری میاد به خانوادش میگه که من پلیسم ... نکنه از وجود منم با خبره ... نه بابا ... من که خودمو به اسم اوا سازگار معرفی کردم قیافمم که تغییر دادم ... خدایا حالا چکار کنم ...دیر یا زود همه چیز روشن میشه ...خدایا چرا داری بامن اینکارو میکنی ... من تازه میخواستم بعد این جریانات به درستی روی رامین فکر کنم 

اهههههه لعتنت به من ...لعنت به این زندگی ...به کیان عوضی 

بابسته شدن در ماشین از فکر بیرون امدم ...هر کاری کردم نتونستم لبخندی هر چند مصنوعی روی لبان بی روحم بیارم ... تو برزخی گیر کرده بودم که راه خلاصش تنها یه چیز بود 

-اتفاقی افتاده 

سرمو به طرفین تکون دادم و خشک و جدی گفتم 

-خیر 

بالافاصله یه تای ابرو رامین بالا پرید ...تیک داره ؟... تا حالا که اینجوری نبود 

-نمیخواین اب انارتون ازم بگیرین خانـــــــــــم

عــــــــــــق ...خیلی ...خیلی ... اخه چی بهت بگم بیشعور ...یکدفعه منو اینجوری صدا نکرد ...ههههه چرا باید صدا کنه به هر حال تو دختر عموی قاتل برادرشی ...پس اون مزخرفات که اون روز تو اتاق گفت چی ... همش کشک بود 

-نه دیگه میل ندارم 

زیر چشمی نگاهش کردم ... اخم ظریفی کرد و کمی صورتش کج و کوله شد ولی سرع موضشو تغییر داد یه لبخند از اوندختر کشا زد 

-ببخشید اوا خانم که همون اول ازتون نپرسیدم چی میل دارین 

چیزی نگفتم بذار حداقل یه ذره معذرت خواهی کنه دلم خنک شه 

-دستم خسته شدا نمیگیرین ازم 

بازم چیزی نگفتم 

-برم براتون عوضش کنم 

با این کاراش بیشتر داشتم حرص می خوردم ...بی لیاقت تا حالا برا منی که زنشم از این خشو خدمتیا نکرده بود که الان داشت برا یه دختر دیگه می کرد ...دختر دیگه که خودتی انی ...خب من که میدونم اوا منم ...او که نمیدونه ...اههههههه گیج شدم 

می خواستم لیوان و ازش نگیرم که کنف بشه ولی وقتی نگاهم به رنگ سورخش خورد اب دهنم راه افتاد ...همیشه وقتی یه چیز ترش میدیدم این جوری میشدم ...بی خیال من از دست این نامرد دلگیرم ...از دست اب انار عزیزم که دلگیر نیستم ...بیا عزیزم بیا که می خوام نوش جانت کنم 

طوری که دستم به دتش نخوره لیوان و ازش گرفتم 

خیلی تشنم بود نصف لیوان و یه نفس سر کشیدم ... عالی بود 

احساس کردم که رامین یه نفس راحت کشید 

-جناب پایدار فکر کنم که قرار بود شما چیزی رو به من بدید 

-بله البته ... شما اول اب انارتونو بخورین بعد بریم یه جای دنج حرف بزنیم 

حالا این چرااینقدر اصرار به خوردن داشت ...یه جای کار میلنگید ...لیوان واز شیشه ماشین که پایین بود به بیرون انداختم ... که چشمای رامین گرد شد 

-معذرت میخوام دوست ندارم که حمل بر بی ادبی بشه ولی من برای کار دیگه اینجا هستم ...لطفا اون مدارک و به من بدین چون اصلا وقت ندارم 

ماشین و روش کرد و پاشو روی گاز گذاشت 

-باشه منم نگفتم که نمیدم فقط گفتم اینجا نه 

-پس کجا 

- به موقعش میفهمن 

خیابونا کم کم داشت برام نا اشنا میشد ...احساس کردم که سرم سنگین شده و چشمام تار میبینه ... چشمامو روی هم گذاشتم 

چشمامو که باز کردم خودمو تو یه جا تاریک دیدم ...ترس به دلم چنگ انداخت ...یه نگاه به اطرافم کردم هنوز تو ماشین بودم ...خواستم در ماشین و باز کنم که قفل بود پس رامین کجاست چند ضربه به شیشه زدم 

-اهای ...اقای پایدار... کسی اینجا نیست 

وای نکنه ... با بازشدن در ماشین انگار دنیا رو بهم دادن فوری در و باز کردم و پیاده شدم ...خانم چادری که مانتو سبزی به تن داشت با یه اخم بزرگ از اونایی که زهره ادم و اب میکرد داشت نگاهم میکرد ...این دیگه کیه 

طلبکار پرسیدم 

-میشه بپرسم اینجا چه خبره ...قای پایدار کجاست 

پوزخندی زد 

-بیا بریم خانم کوچولو بعدا میفهمی 

مثل خودش پوزخندی زدم 

-یادم نمیاد قبلا باهاتون اشنا شده باشم 

دستمو محکم گرفت و گفت 

-بیا بریم اینقدر هم حرف نزن 

-دستمو ول کن ...من با شما جایی نمیام ... به اقای پایدار بگین بیاد ...اصلا اینجا کجاست 

-چه خبره اینجا 

با صدای زمخت مردی دهنم و بستم ... سنش کم کم به 50 می رسید و لباس نظامی به تن داشت ...یه نگاه به مرد و یه نگاه به زن انداختم ...نگاهم روی درجه هاس سر استین زن ثابت موند 

اب دهنمو قورت دادم ...پس این رامین بیشعور کجاست ...اینجا کجاست که منو اورده ...با اینکه ترسیده بودم خودمو نباختم حالت بی تفاوتی به خودم گرفتم 

-یه سوال من باید از شما بپرسم ...تا جایی که من یادم میاد داشتم با یکی از موکلام حرف میزدم ولی نمیدونم چرا سر از اینجا در اوردم 

-خانم شما باید با ما بیاین و به چند تا سوال ما جواب بدین 

-اوقت چرا ؟ مگه از من کار خلافی سر زده ؟

-شما بیاین همه چیز مشخص میشه 

-باشه میام ولی ازتون شکایت میکنم ... شما اصلا به چه اجازه ای منو اینجا اوردین 

اگه موقع دیگه ای بود حتما پافشاری میکردم ولی می دونستم یه سر این قضیه به رامین مربوطه و تا حودودی خیالم جمع بود کاری نمیتونن باهام بکنن 

زن دستمو محکم گرفت 

-راه بیافت 

با یه تکون دستمو از دستش بیرون کشیدم 

-بار اخرت باشه به من دست زدی ...مگه مجرم گرفتی که اینجوری حرف میزنی 

زن انگار کلافه شده بود 

-قربان مثل اینکه ایشون ...

-اشکالی نداره روان ...خانم شما هم بهتره عوض بحث کردن با ما بیایید 

از پارکینگ خارج شدیم و وار ساختمان بزرگی شدیم 

زن - کیف و موبایلتونو به من بدین 

-چرا ؟؟

-مقرراته 

وسایلمو بهش دادم 

-برو تو این اتاق 

وارد اتاق شدم که یه میز بزرگ وسطش بود با دو تا صندلی ... یه ایینه بزرگی هم داشت ... صد در صد از این ور ایینه بود ولی از اون طرف شیشه ...خیلی ریلکس صندلی رو عقب کشیدم و روش نشستم ... دست به سینه با یه پوزخندی به لب به اتاق نگاه میکردم ...به ساعت روی دستم نگاه کردم ... 2 بود ...می دونستم هر چی هست زیر سر رامین ...وای نه حالا چکار کنم ...رامین که نمی دونه من کیم ...اصلا واسه چی منو گرفته ...در باز شد رامین با یه لباس نظامی همراه همون زن وارد شد ...

اوف چقد تو این لباس خشن به نظر میاد 

نباید خودمو می باختم ...باید مثل همیشه سرسخت می بودم 

-منو واسه چی اوردین اینجا سرگرد بزرگ نیا 

کپ کرد ...چشماش شده بود اندازه اندازه یه نلبکی نگاهی به همون زن انداخت 

-سروان فدایی شما چیزی گفتین 

زن که فهمیده بودم اسمش سروان فدایی با ترس گفت 

- نه قربان من بهشون حرفی نزدم 

دستامو از تو هم باز کردم و ارنجمو روی دست چپمو روی میز گذاشتم ...دستمو مشت کردم و کمی به جلو متمایل شدم چونمو روی دست مشت کردم گذاشتم 

با غرور و صلابت گفتم 

-سرگرد نیازی به این همه تعجب نیست ...اگر نگاهی به اتیکت روی لباستون و درجه هاتون بندازین بد نیست ...

خیلی جدی داشت نگاهعم میکرد 

ادامه دادم 

-اقای پایدار یا سرگرد بزرگ نیا اصلا هر چیزی که خودتون دوست دارین میشه معنی این کاراتونو برام توضیح بدین می دونین من میتونم به راحتی برای بی هوش کردنم ازتون شکایت کنم 

اخم بزرگی کرد و با یه صدای محکم و نظامی گفت 

-خانم اونی که باید توضیح بده شمایین نه من 

چیزی نگفتم ...سروان فدایی روی صندلی پشت میز نشست 

-اسم 

-اوا 

-فامیل 

-سازگار 

-چند وقته با بهرنگ همکاری میکنی 

پس موضوع اینه 

-نزدیک 1 ماه که وکالت پرونده مربوط به برادرشو به عهده دارم 

-قبلش چی چه ارتباطی با هم داشتین 

اینا دیگه کین الکی الکی حرف تو دهن ادم میذارن ...

-من قبلش اصلا ایشونو نمیشناختم چه برسه که باهاشون ارتباطی هم داشته باشم 

رامین - طبق گفته بهرنگ تازه از امریکا برگشتی 

-درسته 

-دلیلت برای قبول پرونده بهرنگ چی بود 

-دلیل خاصی نداره ...من یه وکیلم ...می خوام یه نفر و از مرگ نجات بدم 

-شما میدونستین بهرنگ چکارست 

هههههههه از تو بهتر میدونم که چکارست 

-بله جناب بهرنگ شرکت واردات قطعات کامپیوتری داره ...برادرشون هم ادم محترمی هستن ک براشون پاپوش درست کردن 

اره جون خودم ...من که راست میگم 

-چرا به ایران امدین ؟؟

-چون کشورم اینجاست 

-می دونی الان باید بری زندان ...حتی ممکن بچه های امنیت ملی دنبالت باشن 

جا خوردم ...چرا ؟؟ بازم خودمو نباختم حتما داشت پلتیک میزد 

-چرا ؟؟؟ من که کاری نکردک که امنیت ملی بخواد دنبالم باشه 

کمی به طرفم متمایل شد و دستشو محکم روی میز گذاشت و با صدا یمحکم و خشنی گفت 

-با اسم و مدارک جعلی از امریکا وارد کشور شدی و داری با یه باندبزرگ همکاری می کنی کم جرمی نیست 

خاک بر سرم از کجا فهمیده بودن مدارکم جعلیه 

کف دستام عرق سردی کرده بود...خوبه والا الان به جرم جاسوس دستگیرم میکنند 

مثل خودش صدامو بالا بردم 

-کی گفته مدارک من جعلیه ؟؟؟

-فکر کردی خیلی زرنگی ...راحت میتونی با مدارک جعلی اینجا بگردی و اشوب به پا کنی ...بهتره خودن همه چیز و اعتراف کنی ما اینقدر سخت گیر نیستیم ولی اگه دست بچه های امنیت ملی بیفتی 

دیگه ادامه نداد ...خودم تا ته حرفشو خوندم ... فاتحم خوندست ... نه می تونستم خودمو لو بدم نه جعلی بودن مدارک اوا رو انکار کنم ... ت بد منجلابی گیر افتاده بودم ...می دونستم اگه از اینجا ببرنم کارم تمومه ... مجبورت می کنن به کار نکرده اعتراف کنی 

صدامو کمی پایین اوردم 

-ازم چی میخوایین ؟؟؟

-خوبه معلومه که داری سر عقل میایی ... اول اس اصلیتو بگو 

کار خراب تر شد ... دلم میخواست گریه کنم 

-من فقط با مافوقتون صحبت میکنم 

با خشونت گفت 

-مثل اینکه نمی خوای همکاری کنی 

محکم و جدی گفتم 

-گفتم در حضور مافوقت صحبت میکنم سرگرد 

سرگرد و با یه لحن بد گفتم ...خیل یاز دستش عصبانی بودم ...از نگاه کردن به چشماش می ترسیدم ...در اتاق باز شد و همون مردی که تو پارکینگ دیده بودم داخل شد روی پیرهنشو نگاه کردم هیچ اتیکتی نزده بود ... میدونستم بعضی از درجه دارا اگه درجشون بالا باشه می تونن اتیکت نزنن 

با وارد شدن مرد سروان فدایی از سر جاش بلند شد هم اون هم رامین محکم پاشونو روی زمین کوبیدن 

رامین به سمتم برگشت 

-اینم مافوقم ... حالا حرف بزن 

-باور کنین من جاسوس نیستم 

زود باش انی یه داستانی سر هم کن 

- تو امریکا برام پاپوش درست کردن مجبور شدم به ایران بیام ...کشوری که توش متولد شدم ... چند وقت از کارم گذشته بود هیچ پرونده ای بهم پیشنهاد نمیشد ... تا این که یکی از همکارام تو امریکا بهم پیشنهاد کاری و داد گفت یکی از اشناهاش تو ایران دنبال یک وکیل حاذق و مطمئن می گرده برا یتبرعه کردنبرادرش ... خب این برای من موقعیت خوبی بود ... گفتم اگه تو این پرونده موفق بشم دیگه بارمو بستم پرونده های خوبی بهم پیشنهاد میشه ... من از کجا باید می دونستم که بهرنگ خلاف کاره 

رامین -خیلی قشنگ دروغ میگی ...چرا فکر میکنین مااین حرفای بچه گانه رو قبول میکنیم 

قیافه مظلوم به خودم گرفتم 

-چرا باید دروغ بگم به نظرتون من الان تو موقعیتی هستم که دروغ بگم 

رامین - مثل این که نمی خوای اعتراف کنی ...سروان فدایی 

-بله قربان 

یا پیغمبر این چرا اینقدر خشنه صد رحمت به رفتارش تو خونه 

-ببرش بازداشتگاه 

دلم فرو ریخت سروان فدایی بهم نزدیک شد ... از دیدن رنگ فلزی دستبند حالم بد شد ... حاضر بودم هر کاری بکنم ولی اون جسم فلزی به دستام نخوره ... من امده بودم تاانتقام ارمی و بگیرم نیامده بودم تا ابرو خودمو و خانوادمو ببرم 

- صبر کنین ... جناب سرهنگ اگه میشه فقط با خودتون صحبت کنم 

از گفتن حقیقت اونم جلو رامین واهمه داشتم 

-سرگرد شما و سروان فدایی بیرون باشید 

-اگه میشه می خوام میکروفنی که اینجا کار گذاشتید هم بسته بشه 

با این حرفم هر سه تاشون شکه شدن 

سرهنگ -باشه 

وقتی رامین و سروان فدایی بیرون رفتن از سر جام بلند شدم و پشت به اون ایینه بزرگ کردم ... احتمال میدادم که از اون پشت دارن نگاهم میکنن ... سرهنگ تمام حرکاتمو زیر نظر داشت ... به نظرم ادم تیز بینی امد 

-خب می شنوم 

-جناب سرهنگ من باهاتون همکاری می کنم فقط یه درخواستی ازتون دارم 

- می شنوم 

-منم بنا به دلایلی وارد باند بهرنگ شدم وپرونده برادرشو قبول کردم 

وسط حرفم پرید 

-ببینید خانم اگه میخواید من بهتون کمک کنم و ازاد بشید باید همه چیز و به ما بگین 

می ترسیدم میکرفن و نبسته باشن و رامین همه چیز و بشنوه 

-میشه یه کاغذ به من بدین 

کاغذ و خودکار و از روی میز برداشت و به دستم داد 

شروع کردم به نوشتن از اسمم ... ازدلایل امدنم به ایران... از انتقامی که می خواستم بگیرم ... تنها چیزی که ننوشتم اشنایی با رامین و موضوع ازدواجمون بود 

سرهنگ بعداز خوندن نوشته هام گفت 

-چرا از اول این چیزا رو نگفتی ... هر چند بازم جعل مدارک جرمه تنها یه کار میتونم برات بکنم اگه میخوای الان ازادت کنم باید با ما همکاری کنی و بتونی اطلاعاتی در مورد باند بهرنگ بدست بیاری 

-اگه شما قول بدین که اسم اصلی من و دلیل وارد شدنم به این گروه فقط بین خودمون باشه منم اطلاعات خوبی برای شما دارم 

به نظر خودم که این معامله خوبی بود 

کاغذ و از روی میز برداشت 

-در موردش فکر میکنم 

اینو گفت و از اتاق خارج شد ...می ترسیدم که الان تمام اون نوشته ها رو به رامین نشون بده ... تو دلم خدا خدا می کردم که چنین کاری نکنه ... احساس ضعف عجیبی می کردم اب اناری که خوردم به قدری ترس بود که فشارمو پایین اورد بود سرمو روی میز گذاشتم و چشمامو بستم 

رامین :

-چی شد جناب سرهنگ اعتراف کرد 

سرهنگ بهم یه نگاه انداخت کاغذی که دستش بود و طوری گرفت که من نبینم ...دستشو روی شونم گذاشت 

-چند لحظه صبر داشته باش 

بدون گفتن حرف دیگه ای به اتاقش رفت ...

-جناب سرگرد به نظرتون چرا خواست ما از اتاق بازجویی بریم بیرون 

-منم نمی دونم 

از شیشه نگاهی به داخل اتاق بازجویی انداختم ... سرشو روی میز گذاشته بود ...چرا همش احساس میکردم که میشناسمش ... مخصوصا صداش چقدر شبیه اناهید بود 

به ساعت روی دستم نگاه کردم 2:45 دقیقه بود گوشیمو از داخل جیبم بیون اوردم و شمارشو گرفتم 

بوق اول ... هنوز نگاهم روی اوا بود 

بوق دوم ... سوم ... چهارم ... پنجم ... جواب نمیداد خسته شدم و دوباره شمارشو گرفتم ...دیگه داشتم کلافه می شدم چرا گوشیشو جواب نمیداد ... خواستم به خونه زنگ بزنم که متوجه پاکت بالای گوشی شدم بازش کردم از طرف یلدا بود 

کجایی؟؟

همین ... اون که هیچ وقت به من پیام نمیداد ... نکنه تفاقی براش افتاده باشه بدون معطلی شماره خونه رو رفتم هنوز تماس برقرار نشده بود که سرهنگ از اتاقش خارج شد ... فوری تماس و قطع کرم و گوشیمو داخل جیبم گذاشتم و به طرف سرهنگ رفتم 

-چی شد قربان 

-استعلام گرفتم اسمش اوا سازگار

نزدیک بود دو تا شاخ رو سرم سبز بشه ...یعنی چی مگه اینترپل نگفت مدارکش جعلیه 

سرهنگ ادامه داد 

-پروانه وکلالتش باطل شده برا همین ترسیده بوده 

عجب پس موضوع اینه ... نمی دونم چرا نمی تونستم حرفای سرهنگ رو هم قبول کنم ... اخه با عقل جور در نمی امد 

-سرگرد حواست با منه ؟

-بله قربان 

-باید بریم اتاق بازجویی گفته اطلاعاتی داره 

با هم به اتاق بازجویی رفتیم با بسته شدن در اتاق سرشو به ارومی بلند کرد ... خستگی رو از پشت شیشه های عینک بزرگی که به چشماش زده بود می خوندم 

-درست می گفتی ... چرا از همون اول نگفتی که پرونده وکالتت باطل شده خانم سازگار 

اوا به درستی روی صندلی نشست و کمی شالشو جلو کشید 

- من ... خب 

سرهنگ - گفتی اطلاعاتی داری 

نمی دونم از نگاه سرهنگ چی خوند که یه نفس عمیق کشید 

-بله ... من بهتر از شما بهرنگ و میشناسم ... اطلاعاتی که من دارم فک نکنم که شما یه صدمش داشته باشین ...بهرنگ خودش جزء رشاخه های یه باند بزرگه ...در کل بگم اصلا در برابر اون باندبه حساب نمیاد 

مکثی کرد ...لبشو با زبونش تر کرد 

-میشه یه چیز شیرین برام بیارین 

به دقیق نکشیده بود که سروان فدایی با یه لیوان اب قند به اتاق امد ... لیوان و از سروان گرفت و یه نفس سر کشید 

چه نفسی ...

وقتی لیوان و روی میز گذاشت یه نگاه به ما انداخت 

-میش اونجوری نایستید من نمی تونم حرف بزنم 

مشخص بود که ترسیده ولی سعی داره که ترسش بروز نده 

-شما به ایستادن ما کاری نداشته باشین حرفتونو بزنین 

گاهی اوقات سرهنگ چه بی رحم میشد ... ختره مشخص بود که داره از ترس قالب تهی می کنه 

-در راس اون باند که رئیس بزرگ محسوب میشه ... فردی به اسم فرین اتابکه ...در اصل فردین همه کاره و بهرنگ برای اون کار می کنه ... فردین اتابک خیلی خطرناکه و هر کاری بگین ازش بر میاد ... البته همه جا حضور داره ... تو همه مهمان ها ... همه معاملات ... ولی جالب اینجاست که هیچ کدوم از خریدارا خبر ندارن که رئیس بزرگ اونه ... اتابک بیشتر برای نظارت روی کار زیر دستاش میاد و نمیذاره خریدارا اونو بشناسن 

کفم برید این دختر این همه اطلاعات و چطوری بدست اورده بود من بعداز چند ماه فضولی تو پرونده ها بهرنگ متوجه شده بودم که خودش کاره ای نیست و از کسی به اسم رئیس بزرگ دستور میگیره ولی تا حالا اسمشو نشنیده بودم 

سرهنگ- چطوری می خواستی به اتابک برسی 

اوا یه نگاه به من انداخت وقتی دید دارم نگاهش می کنم سریع نگاهشو ازم دزدید ... داشت با انگشتاش بازی بازی میکرد ...معلوم بود خیلی استرس داره 

صداش لرزش خصی داشت کمی سرشو پاین انداخت 

-اتابک طالب بهترین هاست ... می خواستم از طریق کارم بهش نزدیک بشم می دونستم به یه وکیل نیاز داره تا خیلی از کارای غیر قانونیشو قانونی جلوه بده ...ولی کسی که بهش نزدیک بشه دیگه راه بازگشتی نداره ...اگه تو این پرونده موفق میشدم زبردستی خودمو ثابت می کردم و از ایتن طریق بهش نزدیک مشدم من ...

دیگه ادامه نداد ... این دختر چه سر نترسی داره ... نمی دونم چرا هر وقت نگاهش می کنم یاد انی می افتم ... اصلاین کجا و اناهید من کجا ... این شیطونم درس میده ولی انی در عن این که شیطنت داره مظلومیت خاصی هم داره ... اخخخخخ می خواستم بهش زنگ بزنم 

سرهنگ - پس قبول میکنی که با ما همکاری کنی 

-بله 

-خوبه 

سرهنگ به رامین اشاره کرد 

-ایشون سرگرد بزرگ نیا یکی از بهترین نیروهای ماست و البته مسئول این پرونده که چند ماهه تو باند بهرنگ نفوذ کرده ... من می خوام که شما با ایشون همکاری لازم و داشته باشین ... شما باید تمام اطلاعاتی که بدست می ارید و با سرگرد هماهنگ کنید 

وقتی بازجویی تمام شد ... سروان فدایی توضیحات لازم و بهم داد که چکار باید بکنم و دنبال چی باشم ... وقتی از ستاد بیرون امدم یه نفس راحت کشیدم فوری یه تاکسی گرفتم و سر خیابون خونه خودم پیاده شدم ... داشتم به طرف خونه می رفتم که یاد سیم کارت افتادم ... راه رفته و برگشتم یه تاکسی دیگه گرفتم ... رفتم دو تا سیم کارت و با یه گوشی دو سیمکارته خوب که خدا تومن پولش شد خریدم ... دیگه به اون سیم کارت اعتباری نبود 

به خونه که برگشتم اولین کاری که کردم سیم کارتمو از گوشیم در اوردم و شکوندم ... یکی از سیم کارتا رو داخل گوشی جدیدی که خریده بودم گذاشتم و شماره رامین و گرفتم 

-بله 

-سلام رامین 

-یلدا تویی ؟؟؟ چرا گوشیت خاموشه 

-رامین من اصلا حالم خوب نیست دزد گوشیمو زده 

صدای نگران و دستپاچش به گوشم خورد 

-الان کجایی؟؟؟

-می تونی بیایی دنبالم خونه خودمم 

-باشه الان میام 

فوری تماس و قطع کردم ... گوشی که همیشه دستم بود و سیم کارتشو شکسته بودم و پشت یکی از تابلو های روی دیوار پنهان کردم ... سیم کارت دیگه رو هم داخل گوشی جدید گذاشتم 

سیم کارت 1 برای خانواده ...سیمکارت 2 برای بهرنگ 

به بهرنگ هم زنگ زدم و گفتم شماره جدیدم اینه ... گفتم رو گوشیم اب ریخته و هم سیمکارت و هم گوشی سوخته 

ههههههههه چه دروغگو شده بودم این روزا 

سرم درد می کرد حالم از خودم بهم می خورد ... داشتم تبدیل میشدم به یکی از اونایی که همیشه ازشون متنفر بودم 

با بی حالی به دستشویی رفتم دست و صورتمو شستم و کلاه گیسمو از سرم باز کردم ... لنز و از چشمام بیرون اوردم چشمام به لنز حساس بود به خاطر همین سرخ شده بود ... به اتاقم رفتم و لباسامو عوض کردم و یه مانتو شلوار دیگه پوشیدم ... از قبل اینجا رو اماده کرده بودم و چند دست لباس و وسایل ضروریمو اینجا گذاشته بودم ... اگه رامین منو با اون لباسا میدید صد در صد شک می کرد ...با پاهای سست به هال رفتم و روی یکی از مبلا دراز کشیدم ... تازه می خواستم چشمامو روی هم بذارم که صدای در بلند شد ... یکی داشت تند تند به در ضربه میزد ...

از سر جام بلند شدم میدونستم رامینه ...کس دیگه ای اینجا رو بلد نبود با این حال از چشمی در به بیرون نگاه کردم ...خودش بود ...سرم داشت گیج می رفت ...در و باز کردم رامین با چهره ای اشفته وارد شد برای اینکه نیافتم چنگی به لباسش زدم که فوری دستش دور کمرم حلقه شد و با دست دیگش در و پشت سرش بست ...چشمام سیاهی می رفت 

صدای نگرانش به گوشم خورد 

-یلدا تو چت شده ... اینجا چکار می کنی ؟؟

نباید بی هوش می شدم ... دوست نداشتم ادم ضعیفی فرضم کنه ولی از صبح تا حالا چیزی نخورده بودم از طرف دیگه هم این استرس و اون اب انار ترشی که خورده بودم باعث شده بود فشارم بیافته 

-یه اب قند برام میاری؟؟

من و روی مبل گذاشت و با دو به اشپزخونه رفت ...صدای بهم خوردن قاشق به دیواره شیشه ای لیوان رو اعصابم بود ...چشمامو بسته بودم ولی حواسم جمع بود ... تمام تنم داشت می لرزید ...

سرمو کمی بلند کرد و لیوان وبه لبم نزدیک کرد 

-یلدا ...چشماتو باز کن ...پاشو دختر خوب پاشو یه ذره از اینو بخور 

کمی چشمامو باز کردم و مقداری از اون مایع شیرین خوردم و دوبار سر جام دراز کشیدم ... رامین داشت اروم تو موهام دست می کشید ... می خواستم گریه کنم ... من داشتم چکار میکردم در مقابل این همه خوبی رامین تنها کاری که کرده بودم دروغ بود ... اشکام از گوشه چشمم روی گونه هام میریخت 

-یلدا پاشو ببینم چی شده ؟؟؟ چرا گریه می کنی ؟؟؟

یکدفعه چشمامو باز کردم با وجو سرگیجه ای که داشتم سر جام نشستم ...ناخوداگاه پرسیدم 

-چرا من و یلدا صدا می کنی 

تو خانوادم فقط بابا و ونداد یلدا صدام میکردن ... از سوالی که پرسیده بودم شکه شد 

-خب دلیل خاصی نداره 

امکان نداشت اگه دلیل خاصی نداشت چرا این همه دستپاچه شد 

تو چشماش زل زدم و کمی سرمو کج کردم 

-به من راستشو بگو ... دوست دارم باهام صداق باشی

چنگی داخل موهاش زد و سرشو بین دستاش گرفت 

-تو هم اسم اونی ...

سرگیجم یادم رفت ... حالا این حس حسادت بود که به جونم ریشه دونده بود 

-هم اسم کی ؟؟

نفسشو با صدا بیرون داد 

- اسم نامزد سابقم یلدا بود ...خیلی دوستش داشتم بیشتر از اونی که فکرشو بکنی 

تو خیلی بی جا کری ... خجالت نمی کشه جلو من نشسته میگه نامزد سابقمو دوست داشتم 

-بعد ازیک سال و نیم نامزد بودن پشت پا زد به همه چیز یه روز با یه نامه گذاشت و رفت ... بی خبر ...رفت با عشق قدیمیش

ب شنیدین حرفاش حالم بد شد ...پس اون یلدا رو در قالب من می دید ...دیگه دوست نداشتم حتی دستش به من بخوره ...زیر چشمی نگاهش کردم ...انگار تو فکر بود ...از سر جام بلند شدم ...

دستمو گرفت 

-کجا میری ؟

دستشو با انزجار پس زدم و با حرص گفتم 

-میرم یه چیزی کوفت کنم 

-مگه ناهار نخوردی ؟

-نه ...

-راستی چطوری شد که دزد کیفتو زد 

ی خاک تو فرق سر من چه راحت حرف میزنه ... 

-کیفمو نزدن اقا موبایلمو زدن 

کمی چشماشو ریز کرد 

-چرا دزد باید بیاد فقط یک گوشی بدزده 

خداجون من غلط کردم حرفمو پس میگیرم این همون بی تفاوت باشه به نفع منه 

شونه ای بالا انداختم 

-چه میدونمشایداز این دله دزدا بوده 

ب اشپزخونه رفتم ...در کابینتو باز کردم ... یه بسته بیسکوبیت از اون موقعی که ارشام و ونداد به اینجا اومده بودن جا مونده بود ... درشو باز کردم ... اینقدر تو فکر بودم که متوجه نشدم که کی بیسکوبیت ها تمام شد ... دهنم خشک شده بود ... لیوان و از جا ظرفی برداشتم و پر از اب کردم و یه نفس سر کشیدم 

ایــــــــــــی ...دستگاه گوارشم سوراخ شد ... بیسکوبیت مثل خنجر داشت فرو می رفت ... دندونامو به هم فشردم و لبامو کشیده باز کردم و چشمامو تنگ کردم و شونه هامو بالا دادم همون جور گفتم 

-ایـــــــــــــــــــی

با صدای خنده رامین یه چشممو کامل باز کردم و یه چشم دیگمو همون جوری تنگ شده نگاهش کردم ... به اپن اشپزخونه تکیه داده بود و داشت بلند می خندید 

یه ذره دیگه اب خوردم که کامل این بیسکوبیت وامونده پایین بره 

اعتراض امیز گفتم 

-به چی می خندی 

تکیشو از اپن گرفت و به طرفم اومد ...سرشو بهم نزدیک کرد ...

با شیطنت تو چشمام زل زد 

-عاقبت تنها خوری همینه دیگه خانمی 

هیچی حالیم نبود محوچشمای خوشرنگش شده بودم ...چقدر این نگاهشو دوست داشتم ... انگار نه انگار که پنچ دقیقه پیش از دستش عصبانی بودم ...تک تک اجزای صورتشو از نظر گزروندم ...

صورت کندوم گون و کشیده ... ابرو های نسبتا پهن ولی مرتب ...لبای گوشی و بینی متناسب ... ته ریشی هم به صورت داشت ...اوووووووف ...از جذابیت هم گذشته بود ...همیشه عاشق چهره های شرقی اونم این نوعش بودم ...دوباره نگاهم به اون جام عسل افتاد ... به اون چشمای شیطون ... وا این چرااین طوری داشت نگاه میکرد ...برقی که تو چشماش بود منو به خودم اورد

دستامو روی سینه های ستبرش گذاشتم و به عقب هلش دادم 

-برو اونور ببینم 

کنارش زدم و از اشپزخونه خارج شدم و خودمو روی مبل ولو کردم 

-الان حالت بهتره 

-اره ...صبح کجابودی ...بهت اس داده بودم 

روبه روم روی مبل نشست ...خیلی بدبهم خیره شده بود 

-سر کار بودم ...چطور باهام کاری داشتی 

-نه ...حوصلم سر رفته بود ...دلم میخواست با یکی صحبت کنم 

تکیشو به مبل داد و پنجه هاشو تو هم کرد و دستاشو محکم به بالا کشید ...اینقدر محکم این کارو انجام داد که صدای خرد شدن استخوناشو شنیدم ... نگاه تو رو خدا من این همه حرص خوردم اونوقت اقا خسته شده 

-خب یلدا خانم حالاصحبت کنیم 

باز گفت یلدا ... از وقتی گفته بود اسم نامزد سابقش یلدا ... حالم از این اسم بهم میخورد 

-رامین الان یلدا کجاست ؟؟؟چرا بهت خیانت کرد 

تو همون حالتی که بود چشماشو روی هم گذاشت 

-یلدا دختر خیلی زیبایی بود ... خیلی دوستش داشتم دختری بود که خودم برای ادامه زندگیم انتخابش کرده بودم...البته مامان با انتخاب من راضی نبود ...مامان دوست داشت با دختر یکی از دوستاش اد.اج کنم ...26 سالم بود که با اصرار فراون مامان و راضی کردم که برام خواستگاری بره ...اون موقع یه سروان ساده بیشتر نبودم ...وقتی به خواستگاریش رفتیم گفت می خواد یه مدت نامزد باشیم ...همون شب با مامان دعوام شد ...مامان میگفت دختره چه ریگی به کفشش داره که می خواد مدت زیادی بدون این که عقد کنید نامزد باشین ...می گفت اجازه نمیده با ابرو خانواده باز کنم بالاخره بعد از چند دفعه رفت و امد هایی که خانواده ها با هم داشتن مامان گفت به شرطی راضی میشه که حداقل یه محرمیت ساده بینمون خونده بشه 

ههههه خوشم اومد اون موقع هم یلدا جون شرط میذاشت ...یعنی من دارم فکر می کنم این ادمبدون شرط گذاشتن کاراش پیش نمیره 

-نمی دونم مامان پیش خودش چه فکری کرده بود که این شرطو گذاشته بود... همه چیز داشت خوب پیش میرفت ... تا این که بعد از یک سال و نیم نامزدی احساس کردم اخلاق یلدا عوض شده ...دائم بهونه گبری می کرد ...از یه طرف من درگیر پرونده هام بودم ...دوست داشتم تو کارم پیشرفت کنم ...اون پرونده می تونست اینده شغلی منو عوض کنه ...یه روز که با لباس مبدل برای حرف کشیدن از یکی از مضنونین پروندم به کافی شاپ رفته بودم 

دیگه ادامه نداد ...احساس کردم که لبشو گزید ...چشماشوباز کرد ...اخم بزرگی کرد و به تابلو روبه رو خیره شد ... می دونستم در حال تجدید خاطراتشه ...پس حرفی نزدم تا خودش به حرف بیاد 

با دست راستش روی صورتش دستی کشید ...همون طور که به تابلو خیره بود ادامه داد 

- فک میکنی اونجا چی دیدم ...یلدا با یه پسر دیگه ...اولش فکر کردم حتما اشتباه دیدم بعد فکر کردم شاید یه قرارکاری بوده ...بدون این که کارامو انجامبدم از کافی شاپ زدم بیرون ...یه فکر مزخرف مثل خوره به جونم افتاده بود ... نمی خواستم به کسی که مثل تخم چشمام بهش اعتماد داشتم ... به کسی که عاشقنه دوستش داشتم شک کنم ... ولی هر کاری کردم نتونستم ...چند وقت تعقیبش کردم و تو کاراش دقیق شدم ... دیگه با اونپسر هیچ ارتباطی نداشت ...چقدر خوشحال بودم اونروز ...با خوشحالی به ستاد رفتم تا بقیه کارامو انجام بدم ...وقتی سرهنگ بهم گفت به اتاقش برم اطلاعات جدیدی داره سر از پا نمیشناختم همه جوره خودموبرای این پرونده اماده کرده بودم ...وقتی به اتاق رفتم سرهنگ پوشه حاوی اطلاعات و به دستم داد و خودش از اتاق خارج شد ...

کارش برام تعجب برانگیز بود همیشه وقتی بهم یه پرونده میداد خودشم می ایستاد و نظرمو در موردش می پرسید و توضیحات لازم و بهم میداد ...یه ان احساس خوشحالی کردم با خودم گفتم یعنی سرهنگ اینقدر بهم اعتماد داشته که خواسته خودم به تنهایی 

پرونده رو مطالعه کنم ...پشت میز نشستم ...وقتی پرونده رو باز کردم اینقدر شکه شده بودم که حد نداشت با هر یک کلمه که می خوندم تا مرز جنون می رفتم ...کنترلم از دستم خارج شده بود ...

مثل دیونه ها به طرف درحمله ور شدم و در و باز کردم که با چهره خشمگین سرهنگ رو به رو شدم با دست به اتاقش هلم داد و در و پشت سرش بست 

-سروان این چه رفتاریه که انجام میدی ؟؟؟ تو یک نظامی هستی شغلت ایجاب می کرد اول در مورد همه چیز تحقیق کنی ...یک ادم نظامیهیچ وقت از روی احساسات تصمیم نمی گیره ...دیگه حرفای سرهنگ یادم نمیاد .. من شکسته شده بودم 

از حرفاش سر در نمی اوردم ... منظورش چی بود؟؟؟ ...چه ربطی به یلدا داشت ؟؟

اروم گفتم 

-رامین اینا چه ربطی به یلدا داشت ؟ 

نگاهشو از تابلو گرفت و بهم خیره شد ...پوزخندی گوشه لبش نقش بست 

-عکس یلدا داخل اون پوشه بود ...اونم به عنوان همدست فرشاد 

همون جور گنگ بهش نگاه کردم 

ادامه داد 

-فرشاد یکی از افراد باند بود ...یعنی هست ...وقتی فهمیدن من باخبر شدم فلنگو بستن 

از تعجب دهنم باز مونده بود ...بیچاره رامین چه زجری کشیده بود ...خیانت تنها چیزی که نمی تونستم تحمل کنم 

-من واقعا متاسفم 

از سر جاش بلند شد و از بالا بهم نگاه کرد 

-تاسف تو به هیچ درد من نمیخوره ... من حالم از هر چی ادم خیانتکاره بهم می خوره ...از ادمای دروغگو 

این و گفت و به دستشویی رفت ...قطره اشکی از چشمام چکید ...لبمو گاز گرفتم ... تو دلم گفتم یعنی حالش از من بهم میخوره ...ولی من که بهش خیانت نکردم ...دروغ که گفتی ... نه دروغ هم نگفتم فقط حقیقت و نگفتم ...چون خودش نخواست ...

خودش نپرسید ... حالا بیشتر می ترسیدم ...یعنی اگه رامین بفهمه من همون اوا هستم ...وای نه ...اگه ترکم کنه چی ؟؟...

با به صدا در اودن در دستشویی از سر جام بلند شدم و فوری خودمو اشپزخونه رسوندم ... جلو سینگ ظرفشویی ایستادم و شیر اب و باز کردم ... دستمو روی صورتم کشیدم تا اشکام پاک بشه ... ولی این بغض لعنتی ول کن نبود 

لیوا ن و از ا ظرفی برداشتم و زیر شر اب بردم ... یه دستم روی سینگ بود و دست دیگم لیوان اب 

-یلدا ...

فشار دستمو روی سینگ بیشتر کردم ... نفسمو به بیرون دادم ...شیر اب و بستم و یه قلپ اب خوردم ...بقیه اب داخل لیوان و تو سینگ خالی کردم و لیوان سر جاش گذاشتم 

به طرف رامین برگشتم 

-هوم 

لباشو به سمت جلو جمع کرد و با انگشت ضربه ای به نوک بینیم زد 

-هوم چیه ؟ بگو جانم 

می زنم تو گوشتا ... من الان اصلا اعصاب ندارم 

-چرا همچین نگاه میکنی ؟؟

عجب رویی داره هاااااااا تو دو دقیقه پیش داشت سرم داد می کشید ... الان که بهت محل ندم ادم میشی یاد میگیری دیگه سر من داد نکشی 

-چیکار داشتی

-وسایلتو جمع کن بریم خونه 

تو دلم خندم گرفت همچین گفت وسایلتو جمع کن ...یکی ندونه فکر میکنه از خونه قهر کردم با یه چمدون امدم خونه بابام 

پشتشو بهم کرد که از اشپزخونه خارج بشه ... دستشو گرفتم و به سمت خودم برش گردوندم

-تو چرا تعادل روانی نداری ؟؟؟

از سوالم جا خورد ...چشماش مثل وزغ بیرون زد ...راست می گفتم دیگه ... تو دلم می موند اگه اینو بهش نمی گفتم 

به خودش اشاره کرد 

-من !!! کی به کی میگه تعادل روانی نداری ...

گوشه لبش بالارفت 

-بیا پیدا شد 

-چی ؟؟؟

-اولین تفاهم زندگی 

متعجب گفتم 

-تفاهم 

-اره دیگه اخه منم فکر می کنم تو تعادل روانی نداری 

چنان زد زیر خنده ... که نزدیک بود پرده گوشام پاره بشه ...چینی به بینیم انداختم 

-یواش ...

-بیا ببینم اینقدر هم خودتو لوس نکن ... مامان نگران شده ...

-لوس خودتی 

تو دستشویی چند مشت اب به صورتم زدم 

لعنت به من گناه انی چی بود که اینجوری باهاش رفتار کردم ...

خب من منظورم این بود که عوض لجبازی یکم بهم توجه کنه نه اینکه برام تاسف بخوره ...اههههههههه چقدر من بی عرضه ام که بلد نیستم درست صحبت کنم ...حتی وقت نشد ازش بپرسم چجوری گوشیشو زدن ... حالا خوبه که خودش سالمه گوشی فدای سرش ...باید هر طور شده از دلش در بیارم ...از دستشویی خارج شدم و تو هال و نگاه کردم نبود ...از اشپزخونه صدا اب می امد ...به اشپزخونه رفتم ...داشت اب می خورد ...به اپن تکیه دادم 

-یلدا ...

به طرفم برگشت 

-هوم 

از این هوم گفتنش معلومه که از دستم دلخوره ... حالا نیست که قبلا با جانم جوابمو میداد 

لبامو به سمت جلو جمع کردم و با انگشت ضربه ای به نوک بینیش زدم 

-هوم چیه ؟؟بگو جانم 

اووووف چرا همچین نگاه می کنه ...انگار تو دلش داره فحشم میده ...بیخود می کنه به شوهرش توهین کنه ...

-چرا همچین نگاه می کنی با بی اعتنایی گفت 

-چیکار داشتی 

بهم برخورد ...می دونستم از دستم ناراحت شده ... ولی انتظار چنین برخوردی رو هم ازش نداشتم ... 

-وسایلتو جمع کن بریم خونه 

پشتمو بهش کردم تا از اشپزخونه خارج بشم که دستمو گرفت و منو به طرف خودش برگردوند 

-تو چرا تعادل روانی نداری ؟؟؟

از سوالش جا خوردم ...چشمام گرد شد ...این دیوانست ... مگه من چکارش کردم که میگه تعادل روانی نداری ...خودش که بدتره 

با دست به خودم اشاره کردم 

-من !!! کی به کی میگه تعادل روانی نداری 

یه ان فکری به ذهنم رسید ...گوشه لبم بالا رفت ...سعی کردم که نخندم و جدی باشم 

-بیا پیدا شد 

-چی ؟؟؟

-اولین تفاهم دیگه 

ب تعجب و سوالی پرسد 

-تفاهم ؟؟

-اره دیگه اخه منمفکر می کنم که تو تعادل روانی نداری 

دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم ...چنان زدم زیر خنده که حد نداشت ...چینی ب بینیش انداخت 

-یواش ...

همون جور که می خندیدم گفتم 

-بیا ببینم اینقدر هم خودتولوس نکن ...مامان نگران شده 

دلخور گفت 

-لوس خودتی 

اناهید :

اون شب بعد از کلی سوال پیچ شدن توسط روشنک که چجوری گوشیتو دزدین ...گوشی از کجا اوردی ...منم تا تونستم دروغ سر هم کردم ... رامین جوری نگاهم میکرد انگار به همه حرفام شک داره ...برای اینکه بحث و تمام کنم به بهونه خستگی یه شب بخیر گفتم و به اتاقم رفتم ...همین که خودمو روی تخت انداختم از فرط خستگی خوابم برد 

یک هفته گذشته بود ...تو این یک هفته کمتر رامین و می دیدم و سعی کردم به بهرنگ بیشتر نزدیک بشم ...ظهر بهرنگ به دفرم امد و یه کارت دعوت بهم داد وازم دعوت کرد تا به نامزدی خواهرشه شرکت کنم ...دلم میخواست همه چیز و خودم به رامین بگم ...ولی ترس داشتم ... می ترسیدم به چشمش ادم بدی جلو کنم 

به بهاره زنگ زدم و باهاش هماهنگ کردم که نیم ساعت دیگه به گوشیم زنگ بزنه و بهش گفتم که چی بگه 

از اتاقک بیرون امدم ...پایین پله ها که رسیدم نگاهی به سالن انداختم بر عکس همیشه رامین خونه بود و داشت کانال های تلویزیون و این ور و اون ور می کرد ... ناراحت شدم ... نامرد کی امده بود ...چرا به من سر نزد...دلم براش تنگ شده بود ...نزدیک تر رفتم و سلام بلندی کردم ...سعی کردم لبخند هر چند مصنوغی بزنم ... دلم نمی خواست رامین بفهمه که ناراحتم 

الهه جون جواب سلاممو با خوشرویی داد 

به رامین نگه کردم نگاهشو از تلویزیون برداشته بود و با لبخند داشت نگاهم می کرد ...از این که حداقل بهم بی اعتنایی نکرد کمی دلگرم شدم بدون هیچ خجالتی رفتم و کنارش نشستم...دستشو دور شونه هام انداخت 

-خسته نباشم 

با پرویی گفتم 

-جواب سلام ندادی 

-اهان عیلک سلام 

-خب حالا خسته نباشی 

-سلامت باشی ... چه می کنی همش تو اون اتاقت 

یعنی ما حرف دیگه ای جز این نداشتیم با هم بزنیم ... چرا اینقدر خشک و خالی بدون هیچ محبتی ... حالا که اون نمی خواست محبت کنه محبت کردن من چه فایده ای داشت جز خار کردن خودم 

دلم میخواست از روند پرونده سر در بیارم ... میخواستم حرفی بزنم 

با بی اعتنایی شونه ای بالا انداختم و پرسیدم 

-تو همیشه کارت اینجوریه

اینجوری هم از جواب سوال مسخره ای که پرسیده بود در رفتم هم دلم میخواست یکمی اذیتش کنم 

-چجوری ؟

-اصلا خونه پیدات نیست !

بی تفاوت و سرد گفت 

-خب گاهی پیش میاد 

دلم می خواست یه جوری به یه نحوی سر صحبت و باهاش باز کنم و همه چیز و بهش بگم ولی وقتی به گذشتش قکر می کردم از کاری که می خواستم بکنم پشیمون میشدم ...یلدا هم همین کارو باهاش کرده بود و بهش دروغ گفته بود ...کاش خودش می پرسید ...کاش اینقدر اصرار می کرد و بالاخره منم همه چیز و بهش می گفتم 

- تو فکری ؟

-هان ...نه ...راستش چرا داشتم در موردیکی از پرونده هام فکر میکرم 

کامل به طرفم برگشت و طوری که ا جون نشنوه گفت 

-فکر می کنم یک دفعه بهت گفتم که دوست ندارم خودتو درگیر کنی 

اخمام تو هم رفت و زیر چشمی نگاهی به الهه جون انداختم ...ظاهرا که حواسش به تلویزیون بود 

-منم فکر می کنم که قبلا گفت که کارمو دوست دارم ...در ضمن فعلا این تویی که خودتو درگیر کردی ...

-من مجبورم ... کارم اینه 

-هههههه چه توجیح جالبی ...خب کار منم اینه 

- من نیازی نمی بینم که تو کار کنی 

باز شروع کرده بود ...به ساعت روی دیوار نگاه کردم ...اه چرا بهار زنگ نمی زد 

باید بحث و عوض می کردم وگرنه دعوامون میشد ...برای اینکه انتقاممو بتونم بگیرم باید یه مدت از اینجا دور میشدم وگرنه لو می رفتم 

-رامین من می خوام برم پاریس 

چشماشو گرد کرد و بلند گفت 

-چی ؟؟؟؟

اخمی کرد و سری تکون داد 

-اونوقت با اجزه کی 

الهه جون -رامین چرا داد میکشی 

-الهه جون من فقط بهش گفتم کهمیخوام یه مدت برم پاریس خانوادمو ببینم 

این دفعه الهه جونم با یه ابرو بالا رفته داشت نگاهم میکرد 

رامین - جواب منو بده ...تو اصلا با اجازه کی چنین تصمیمی گرفتی 

-با اجازه خودم ...دلم برای خانوادم تنگ شده 

الهه جون -انی جان اگه چند وقت دیگه صبر کنی ان شاا... برای عروسیت خانوادت میان ایران 

ای بابا من چی میگم اینا چی میگن ... من می خوام به بهونه رفتن به پاریس و دیدن خانوادم یه مدت جلو چشم نباشم ...حالا مگه اینا میذارن من به کارا برسم 

-اخه 

رامین -دیگه نمی خوام چیزی در این مورد بشنوم 

با چنان جذبه ای این حرفو زد که ترجیح دادم سکوت کنم ...با خدارو شکر تو خونه اخلاقش بهتره ... تو اتاق بازجویی که بودیم نزدیک بود سکته کنم ...بیچاره زیر دستاش دلم براشون میسوزه که باید همچین ادم ظالمی رو تحمل کنن ...انی خنگ دلتبه حال خودت بسوزه که یه عمر باید اینو تحمل کنی... چرا بسوزه من که از خدامه تحملش کنم ... همه جوره دوستش دارم اصلا عاشق همین ابهت و جذبش شدم ...عاشق اون اخماش ... عاشـــــــــــق ... من کی عاشق شدم ... فقط خدا کنه اونم اینقدر که من می خوامش منو بخواد ... می ترسم تمام این توجه هایی هم که بهم داره همه از سر مسئولیت باشه ...یا به یاد یلدا عشق قدیمش ...باید چکار کنم ...قسم میخورم اگه روزی من و نخواد از زندگیش برم بیرون ...

من ادمی نیستم که اویزون کسی و باشم و عشق و ازش گدایی کنم 

با احساس نوازش موهام از فکر خارج شدم ...به رامین نگاه کردم لبخندی زد 

-یعنی اینقدر ناراحت شدی؟؟

زیر چشمی به جایی که الهه جون نشسته بود نگاه کردم ...نبود ...

کی رفته بود که من متوجه نشدم ...اروم اروم نگاهمو بالا اوردم و به چشمای رامین خیره شدم ... نگاهش اینقدر اروم بود که از خودبی خود میشدم ... باید همه چیز زود تمام میشد ... رامین و دوست دارم ... حاضرم براش جونمم بدم ...فقط باید به قولم که لحظه اخر به خودمو و ارمی دادم عمل می کردم ... باید قبل از اینکه همه چیزو خراب کنم جلو احساسمو می گرفتم ...

همین جوری که خیره به چشماش بودم ... لبمو با زبونم تر کردم و اروم گفتم 

-رامین 

به این می گفتن مدل خر کردن طرف مقابل البته بلا نصبت اقامون 

لبخند پررنگی روی صورتش نقش بست

اخ جون می خواد موافقت کنه 

سرشو جلو تر اورد و نوک بینیمو محکم فشار داد ... اینقدر محکم فشار داد که صدای اخم بلند شد ...اصلا کلا حسم پرید 

-اخــــــــــــــــــ

بااعتراض در حالی که بینیمو ماساژ می دادم گفتم 

-چرااینجوری می کنی ... تواخر من و از قیافه میندازی از دست کارای تو من کار به جراحی پلاستیک نکشه خیلیه 

-یواش تر ... یه بند تخت گاز داری میریا ... تا تو باشی اینجوری خودتو لوس نکنی 

چشمامو گرد کردم 

-من؟؟؟؟

- نه پس عمم

-هههههه البته از عمت چنین کارایی بعید نیست ...حتما عمت بوده 

-درباره عمع من درست صحبت کنا ... انی می دونی شاید ازش خوشت نیاد ولی اجازه توهین کردن بهشم نداری ... متوجهی دارم چی میگم 

تو دلم اداشو در اوردم ... چه غیرتی هم هست ... خب راست هم می گفت منم دوست نداشتم کسی در مورد عمم بد بگه ... ولی عمه من کجا و عمع رامین کجا ... عمه من فرشتست ...الان وقت سر به سر گذاشتن نبود ... باید با ملایمت رفتار می کردم ... تا بتونم رضایتشو جلب کنم ... با لجبازی هیچی عایدم نمی شد

-رامین من ازت یه خواهش دارم 

اره واژه خواهش خوبه ...شاید دلش به رحم بیاد 

-می شنوم 

اوه ...خوبه حالا هر کی ندونه فکر می کنه من بردشم او هم اربابمه که اینجوری می گه 

-من می خوام یه چند روزی برم پاریس...دلم برای خانوادم خیلی تنگ شده ...برای دوستام ... برای اتاقم 

لبخند از روی لباش رفت و اخم کرد 

-من که گفتم دوست ندارم در این مورد دیگه چیزی بشنوم 

الان وقت مظلوم نمایی بود باید نقش بازی می کردم 

بازوشو گرفتم 

-به من نگاه کن ... رامین من دارم داغون می شم می دونی چند ماهه که خانوادمو ندیدم 

با کلافگی چنگی داخل موهاش زد 

-پس صبر کن ...الان کارام خیلی زیاده ... نمی تونم باهات بیام 

-من خودم ...

نذاشت حرفمو ادامه بدم انگشتشو روی لبام گذاشت 

-انتظار که نداری تنها بفرستمت 

اوووووووف حالا برا من ادا میاد 

دستشو کنار زدم و با دلخوری گفتم 

-من قبلا تنها به اینجا امدم ...در ضمن فرانسه کشور منه ... خانوادم اونجا هستن ... من تمام عمرمو اونجا بودم 

-نمی تونی صبر کنی 

واااااااا این که الان می گفت نرم 

-واسه چی ؟؟

دستی به صورتش کشید 

-مامن می خواد زودتر عروسیمونو بگیریم 

با این حرفش انگار تو دلم قنداب کردن ... منتظر به حرفاش گوش دادم 

-نمی خوای یه چیزی بگی ؟؟

نچ من اول به عشقم اعتراف نمی کنم ... اول تو باید بگی ... 

-خوت چی ؟؟

- من هنوز نمی دونم ...به هر حال تصمیم یه عمر زندگیه 

دیگه خونم به جوش امد ... تمام ذوقم فروکش کرد 

غلط کردی نمی دونی پسره بی احساس ... منه به قول ارمی سنگ دل فهمیدم که دوست دارم ...تویی که دم از غشق یلدا می زدی نفهمیدی ...مگه گیجی ...اصلا مگه من چی از یلدات کم دارم 

..حرصم گرفته بود ... داشتم اتیش می گرفتم ...

پوزخندی زدم 

-حق با توئه بالاخره تصمیم یه عمر زندگیه ...بهتره دقیق تر روش فکر کنیم به نظر من دو نفر تا شناخت کافی در مورد همدیگه نداشته باشن و همه چیز و در مورد هم ندونن نمیتونن زیر یه سقف زندگی کنن 

داشتم عصبیش می کردم تا یه چیزی بگه ...چیزی ازم بپرسه ...اصرار کنه ...مثل اون روز تو بازداشتگاه زم توضیح بخواد تا قفل زبون منم باز بشه 

دهنشو باز کرد تا چیزی بگه که تلفنم زنگ خورد به ساعت نگاه کردم به موقع بود ...گوشیمو برداشتم 

-سلام 

-سلام انی جون ...به موقع زنگ زدم 

-اره عزیزم ... توخوبی؟؟

-ممنون ... خب چی باید بگم ؟؟

خنده کوتاهی کرد ... مثلا نیم ساعت پیش باهاش حرف زدم کی چی بگه ... شیطنتش گل کرده داره اذیت می کنه ...چاره ای نبود خودم باید یه چرت و پرتی سر هم میکردم و می گفتم 

-اره خوشحال میشم ...نمی دونم بذار از رامین بپرسم 

گوشی و از کنار گوشم کنار کشیدم 

-رامین بهاره ازم دعوت کرده فردا برم خونشون 

-بهاره کیه ؟؟؟

-منشی دفترم ...خیلی دختر خوبیه 

از اون ور صدای بهار به گوشم میخورد 

-بله بله بر منکرش لعنت بهتر از من کیو میتونی پیدا کنی 

-حالا به چه مناسبت دعوتت کرده 

بهار-بهش بگو اکس پارتیه خودشم بیاد حال میده 

خندم گرفته بود داشت چرت و پرت می گفت و می خندید 

-همین جوری ...چون تنهاست 

-یعنی تنها زندگی می کنه 

-نه با بردارش زندگی می کنه ...خانوادش شیرازن به خاطر دانشگاهش اینجاست ...حالا برم ؟؟

-برو از نظر من ایرادی نداره ...فقط اگه مشکلی پیش امد بهم زنگ بزن فوری خودمو می رسونم 

گوشی وکنار گوشم گذاشتم 

بهار – اووووووه....چه شوهری داریا صاش تا اینجا میامد 

-بهار جان پس من فردا میبینمت 

-بله بانو قدمتون روی تخم چشمای بنده فقط ناهارتو با خودت بیار بالاخره مهمون ناخونده ناهار و شامش با خودشه 

-باشه عزیزم زود میام 

-ببین همچین زودم نیاها من خوابم میاد 

دیگه داشت حرصمو در میاورد 

-باش عزیزم بای تا فردا 

فوری گوشی و قطع کردم که حرف دیگه ای نزنه 

صبح وسایل کورد نیازمو جمع کردم به خونه بهاره شون رفتم ...بعد از کمی حرف زدن به پاساژی که نزدیک خونشون بود رفتیم و یه دست کتو شلوار با کفش های مرنی پاشنه 5 سانتی گرفتم ...بعد از کلی گشتن تو پاساژ موفق شدیم کلاه گیس مد نظرمو پیدا کنیم کلاه گیس قهوه ای و فر بود خردیم ...بعد از ناهار با کمک بهار کلاه گیسو روی سرم گذاشتم و گیره هاشو محکم کردم ...

چون موهای خودم پرپشت و بلند بود امکان داشت کلاه گیس از سرم باز بشه و بیوفته ...بخار همین تا تونستم گیره هاشو محکم کردم ...لباسامو وعوص کردم و ارایش مختصر و ملایمی کردم 

-انی قول بده خیلی مراقب خودت باشی ...

اینقدر مظلوم این حرف و زد که نزدیک بود اشکام برای خودم در بیاد 

-ایییی دیونه چته ؟؟

یک دفعه قیافشو بدجنس کرد و نیشگون ارومی از بازوم گرفت 

-اگه خدایی نکرده بلایی سرت بیاد من نمی تونم جواب اون شوهرتو بدمااااااااااااا

دختره دیونه منو بگو خیال کردم دلش برای من سوخته نگو خانم به فکر خودشه دستی ب شونش زدم و لبخند ارومی زدم 

-نگران نباش...شوهرم خودش مراقبمه 

-ئــــــــــــه اونوقت چطوریااااااااا؟؟؟

-یطوریااااااااااااااا 

به بهار نگفته بودم که رامین پلیسه و بدتر از همه خودش مسئول پرونده ای که من دنبالشم ...نمی دونمقبلا این همه جسارت از کجا اورده بودم که می خواستم به تنهایی از اتابک انتقام بگیرم در صورتی که الان وقتی میدونستم رامین هم تو اون جشن هست اعتماد به نفسم بیشتر می شد ... از بهاره خواستم تا برام اژانس خبر کنه ...اصلا کار درستی نبود که با ماشین خودم برم ...جلو باغ بزرگی تو لواسون از ماشین پیاده شدم و کرایه رو حساب کردم ...سعی کردم خونسردی خودمو حفظ کنم ...چون ممکن نبود اگه موفق به دیدن اتابک بشم بتونم جلو خودمو بگیرم ...وار باغ شدم نمی دونستم کجا باید برم 

صندلی و میزها کنار هم چیده شده بود کمی جلوتر که رفتم نگاهم به رامین خورد ...اوه لالا حالا خوبه نامزدی یکی دیگست ... تو دیگه چرا اینقدر خوشگل کردی و به خودت رسیدی با لبخند به سمتم اومد ...ای کاش این عینک مسخره رو چشمم نبود وقتی عینک میذاشتم مخصوصا به این بزرگی با قاب های پهنش احساس بدی بهم دست میداد ...انگار یه جسم سنگین روی بینیمه 

با دستم عینکمو روی بینیم جا به جا کردم ...رامین دیگه بهم رسیده بود 

-سلام اوا خانم خیلی خوش امدید 

-سلام ممنون 

نگاهی دیگه به جمعیت داخل باغ انداختم وقتی دیدم کسی حواسش به ما نیست اروم گفتم 

-سرگرد بهرنگ کجاست 

چنان اخمی کرد که گفتم اگه تنها بودیم منو می گرفت میزد 

-هیس می خوای همه چیز و خراب کنی اینجا من فقط تیرداد پایدار هستم 

-به به خیلی خوش امدید خانم سازگار

بهرنگ بود به طرفش برگشتم و با یه نیم چه لبخند جوابشو دادم 

-تیرداد چرا اوا خانم و سر پا نگه داشت راهنماییشون کن تا لباساشونو عوض کنن 

بعد از گفتن این حرف چشمکی به رامین زد که از نگاه تیز بین من دور نموند چه نقشه ای تو سرشه ...

-بفرمایید 

با رامین همگام شدم و به داخل ساختمان رفتیم ...ساختمان بسیار بزرگی و شیکی بود ... در یکی از اتاقا رو باز کرد 

-اینجا می تونین لباساتونو عوض کنین 

همون طور که داشتم به داخل اتاق می رفتم گفتم 

-ممنون 

هنوز در و نبسته بودم که به طرفش برگشتم و گفتم 

-اگه میشه نرو صبر کن با هم بریم 

از لحن خودمونی که باهاش صحبت کردم متعجب شد ولی به روی خودش نیاورد ... در اتاق و کاملا بستم یه نگاه دقیق به اتاق انداختم که دوربینی چیزی نداشته باشه ...وقتی مطمئن شدم دوربین تو اتاق نیست لباسامو عوض کردم و شالمو در اوردم ...دستی به کلاه گیسم کشیدم به خودم تو ایینه نگاه کردم 

اه اه ... نگاه کن با این عینک اصلا صورتم مشخص نیست 

گوشیمو از داخل کیفم بیرون اوردم و روی سایلنت گذاشتم و داخل جیب کتم گذاشتم ... از اتاقم بیرون امدم ...رامی روی یکی از مبلا نشسته بود و داشت مجله ورق می زد 

-بریم 

مجله رو کنار گذاشت و یه نگاه بهم انداخت پوزخندی زد و گفت 

-چه عجب بالاخره تشریف فرما شدین 

چیزی بهش نگفتم ...با هم وارد باغ شدیم و پشت یکی از میزا نشستیم هنوز عروس و داماد نیامده بودن ...نگاهمو روی جمعیت انداختم تا شاید اتابک و ببینم ولی اینقدر تعداد مهمانا زیاد بود که خسته شدم 

-به چی نگاه می کنی 

نگاهمو از جمعیت گرفتم و به رامین دوختم 

-دنبال اتابکم 

-مگه تا حالا دیدیش 

پوزخندی زدم و به تلخی گفتم 

-بیشتر از اون که فکرشو بکنی 

دیدم چیزی نمی گه و تو فکره 

-دارین به چی فکر می کنین 

-به نامزدم 

شک شدم ...نامزدش ...یعنی داره به یلدا فکر می کنه ...سعی کردم همون طور بی تفاوت باشم ولی این حس لعنتی دست از سرم بر نمی داشت باید می فهمیدم چی تو فکرشه 

-شما نامزد دارین ؟؟

-بله 

-حتما خیلی دوستش دارین که اینقدر فکر شما رو به خودش مشفول کرده 

لبخندی زد 

-هر وقت حرف می زنی به یادش میافتم 

نمی تونستم معنای حرفشو بفهمم یعنی یلدا همین جوری حرف میزده 

با تعجب گفتم :چرا ؟

-صداتون خیلی شبیه نامزدم انیه 

دیگه قلبم ایستاد ...رامین داشت به من فکر می کرد ....اخ جووون ...از خوشحالی دوست داشتم بپرم بالا و جیغ بکشم با این حال خودمو کنترل کردم 

باید هر جور شده رامین و متوجه می کردم که من انی هستم نه اوا ...تا کی می خواستم به این بازی موش و گربه ادامه بدم ...

-مگه میشه صدای دو نفر تا این حد به هم شبیه باشه 

-منم اول خیلی تعجب کردم

-خوب دارین با هم گل می گین و گل مشنوین 

بهرنگ بود ...برخرمگس معرکه لعنت ... تا سرمو بلندکردم نگاهم به مردی که کنار بهرنگ ایستاده بود خورد ...تمام تنم یخ کرد خودش بود لعنتی می دونستم میاد ...زوم کرده بود روم و داشت با اون نگاه دریده اش موشکافانه براندازم می کرد 

رامین –معرفی نمی کنی سروش 

بهرنگ بهش اشاره کرد 

-دوست خوبم فرامرز 

هههههههههه فرامرز ...هر دفعه به یک اسم دسگه داشت از نگاهش احساس تهوع بهم دست میداد ...رامین از سر جاش بلند شد و با خوشرویی بهش دست داد ولی من همون جور بی اعتنا سر جام نشستم 

بهرنگ به من اشاره کرد 

-اینم وکیل جوان ما که پرونده سیا دستشه ...بانو اوا سازگار 

-سلام خیلی خوشوقتم 

اتابک دستشو به طرفم دراز کرد ...نگاهی به دستش انداختم و دستامو زیر یز روی پام گذاشتم ...حاضر نبودم به هیچ عنوان حتی انگشت کثیفش یه ذره هم به دستام بخوره 

با لحن مغروری گفتم 

-خیلی بدم میاد کسی بهم خیره بشه 

می دونستم حرفم بی نهایت بی ادبی و گستاخیه ولی نمی تونستم با اتابک بهتر از این رفتار کنم ...اون لعنتی عزیز ترین فرد زندگیمو ازم گرفته بود 

با این حرفم هر سه شون با تعجب داشتن نگاهم میکردن 

اتبک پوزخندی زد و دستشو انداخت 

-منم فکر نمی کنم با اون عینک مسخره ای که به چشم زدی همچین لعبتی باشی

مشخص بود که لجش گرفته و دار می سوزه ...اتبک عاشق ادمای گستاخ و بی پروا بود ...حالا باید خودمو نشون میدادم من به عنوان یه دختر ازاد که دربند چیزی نیست از امریکا به ایران اومده بودم ...باید نقشمو عملی می کردم با وجود رامین کارم راحت تر شده بود 

پوزخندی زدم 

-فعلا که اینی که اینجا نشسته

با انگشت اشاره به خودم اشاره کردم 

-خواهان زیاد داره 

و با انگشت به رامین اشاره کردم 

بیچار رامین شکه داشت نگاهم میکرد ولی چیزی نگفت حتما الان با خودش میگه عجب دختر گردن افتاده ایه 

بهرنگ ابرویی بالا انداخت و تک خنده ای کرد 

-خبریه تیرداد 

به جای رامین سریع جواب دادم 

-مگه تیرداد به شما نگفته م مدتیه که با هم دوستیم 

قیافه رامین خیلی خنده دار شده بود ...با خودم گفتم الان اگه کسی اینجا نبود بابت اینحرفا تیربارونم می کرد ...بهرنگ لبخند بزرگی زد دستشو روی شونه رامین گذاشت و چیزی در گوشش زمزمه کرد 

رامین :

صداش ...حرکاتش همه شبیه انی بود ... با حرفایی که میزد داشت گیجم می کرد 

-خوب دارین با هم گل میگین و گل میشنوین 

سروش بود خدارو شکر زودتر امد وگرنه الانتمام زندگیمو برای این دختره رو دایره می ریختم ...نمی دونم تو صداش چی بود ...شیطنت ...خواهش ... نمی تونستم درکش کنم ولی هر چی بود برای من خیلی اشنا بود ...به فردی که کنار سروش ایستاده بود گاه کردم ...یه مرد حدودا 35 ساله هیکلی و چهارشونه و البته خوشتیپ مسیر نگاهشو دنبال کردم به اوا خیره شده بود ... فکر کنم ازش خوشش امده بود هههههههه عشق در یک نگاه ...

-معرفی نمی کنی سروش 

-دوست خوبم فرامرز 

اسمش تا حالا به گوشم نخورده بود از سر جام بلند دم و بهش دست دادم ...زیر چشمی به اوا نگاه کردم همون جور بی تفاوت سر جا نشسته بود 

سروش به اوا اشاره کرد 

-اینم وکیل جوان ما که پرونده سیا دستشه بانو اوا سازگار

وای خدا نزدیک بود بترکم از خنده ...بدترین شکل معرفی کردن بود که تو عمرم دیده بودم 

فرامرز دستشو به طرف اوا دراز کرد 

-سلام خیلی خوشوقتم 

اوا دستشو فوری زیر میز برد و روی پاهاش گذاشت ...از کارش تعجب کردم ...نگاه تحقیر امیزی به فرامرز دوست سروش کرد و با لحن مغروری گفت 

-خیلی بدم میاد کسی بهم خیره بشه 

این دیونه چی گفت ...مگه نمی دونه سروش کیه و چقدر روی دوستاش حساسه که این جوری حرف می زنه ...معلوم نیست سرش به کجا خورده ...نگاهی به چهرش انداختم چیزی که باعث خیره شدن بشه درونش ندیدم ولی خب حق داشت فرامرز از وقتی که امده بودیه بند تو نخش بود 

اتابک پوزخندی زد و دستشو انداخت 

-فکر نمی کنم با اون عینک مزخرفی که به چشم زدی همچین لعبتی باشی 

این دیگه دیونه تره ...فکر کنم اینا از قبل همدیگه رو می شناسن که اینجوری شمشیر و از رو بستن هر دوشون مشکوک میزدن 

اوا پوزخندی زد و با اعتماد به نفس گفت 

-فعلا اینی که اینجا نشسته 

به خودش اشاره کرد 

-خواهان زیاد داره 

و با دست به من اشاره کرد 

کی من ؟؟؟من کی ازاین خوشم امده اخه دختره خر این حرفا چیه میزنی خوبه دو دقیقه پیش داشتم می گفتم که نامزد دارم... نکنه ...نکنه ...اره به احتمال زیاد اینا از قبل با هم اشنایی دارن شاید یه قرار عشقی بوده که اوا اینجوری داره تلافی می کنه ...سروش بهم نزدیک شد و لبخندی زد و دستشو روی شونم گذاشت ...در گوشم اروم گفت 

-ای ناکس خوب تو این مدت کم قاپشو دزدیدی این کاره بودی و رو نمی کردی پسر 

اوا از سر جاش بلند شد و به طرفم امد و چشمک ریزی زد و اروم بازومو گرفت ...نمی تونستم واکنشی نشون بدم ...کمی خودشو بهم چسبوند با لحن لوسی که اصلا بهش نمی امد گفت 

-عزیزم ...چرا این موضوع و به کسی نگفتی ؟؟

همون جور بهت زده داشتم نگاهش می کردم این کارا تو برناممون نبود اون فقط باید اطلاعاتی که جمع می کرد و به من میرسوند 

صدای سوت و دست نشون دهنده این بود که عروس و داماد امدن 

سروش چشمکی به من زد 

-خوش باشین بازم بهتون سر میزنیم 

با هم از ما دور شدن و برای خوشامد گویی به عروس و داماد رفتن 

وقتی مطمئن شدم که کاملا ازمون دور شدن و حواس کسی به ما نیست دستشو از دور بازوم باز کردم و هلش دادم عقب 

دور و برمو نگاه کردم کسی حواسش به ما نبود ...صورتمو کج و کوله کردم و با انزجار و حرص ولی اروم که فقط خودش بشنوه گفتم 

-دختره احمق این کارا چه معنا میده ...شنیده بودم دخترایی مثل تو که تو امریکا بودن همه خودشونو گم می کنن ...تو اینجایی فقط برای اینکه به من کمک کنی نه این که از موقعیت سوئ استفاده کنی و خودتو به من بچسبونی اینو خوب تو گوشت فرو کن من به هیچ وجه به ادمایی مثل تو حتی ه نیم نگاه هم نمیندازم 

با افتادن قطره اشکی روی گونش ساکت شدم ...سیب گلوش بالا و پایین می رفت 

چرا گریه کرد چنین دختری نباید از حرفای من ناراحت شه 

با حرص گفت 

-خیلی احمقی جناب سرگرد من نمی دونم ...

به دور و بر نگاه کرد و سرشو نزدیک تر اورد و ادامه داد 

-کی اون درجه ها رو به تو داده ...نمی تونی دو دقیقه نقش بازی کنی 

تنه ای بهم زد و ازم دور شد ... تو بهت حرفاش بودم 

اناهید :

با دو خودمو به پشت باغ رسوندم و به درختی تیکه دادم ...همون طور که پشتم به درخت بود سر خوردم و روی زمین نشستم ...با دست جلو دهنمو گرفتم و محکم فشار دادم تا صدای هق هقم بالا نره ...چشمامو بستم ...اشگ از گوشه چشمام پایین می امد 

چرا ...رامین چرا اینقدر منو تحقیر می کنی ...اخه مگه من چکار کردم ...د لعنتی من به صرف اینکه شوهرمی ...بهم محرمی بهت دست زدم 

داشتم خفه میشدم 

-اتفاقی افتاده خانم 

دستمو روی قلبم گذاشتم ...تپش قلب گرفتم ...از سر جام بلند شدم و به طرفش برگشتم ...موهامو از روی صورتم کنار زدم و به پشت گوشم فرستادم ...از پشت شیشه های عینک نظاره گرش شدم ...دستمو جلو دهنم گذاشتم سری اروم تکون دادم 

برام قابل باور نبود ...چرا اینقدر لاغر شده بود ... نگاهی به سر تا پاش انداختم مثل همیشه شیک 

-شما حالتون خوبه ؟؟

چشمامو اروم روی هم گذاشتم و باز کردم 

-خوبم 

صورتش تو حاله ای از بهت قرار گرفت سرشو نزدیک تر اورد ...چشماشو بست و یه نفس عمیق کشید ...چشماشو باز کرد و تو صورتم دقیق شد 

قطره ای اشک روی گونش ریخت ...با صدای لرزونی گفت 

-بوی ارمی و میدی 

سرمو پایین انداختم ...چشمامو روی هم فشار دادم و لبم به دندون گزیدم 

اون منو شناخت مثل همیشه ...اینجا چکار می کرد 

-می دونم خودتی ...چرا سرتو پایین انداختی ...هاااااااان ...سرتو بالا بیار ...ببین داغون شدنمو چرا حقمو ازم گرفتی 

سرمو بالا اوردم ...باد به صورتم خیسم خورد که تمام تنم یخ کرد 

چنگی به موهاش زد و سرشو بالا برد و یه نفس عمیق کشی 

-می دونستم پیدات می کنم 

یکدفعه به طرفم هجوم اورد و بازومو محکم چنگ زد 

-توضیح بده ... م دونی که دیونه ام ... جواب منو بده 

-..............

با دو تا دستاش بازمو هامو گرفته بود و تکونم میداد 

-چرا حرف نمی زنی

***

کجا رفت ...اهـــــــه کم داشتم حالا باید ناز خانومم بکشم نمی گه با این کاراش باعث لو رفتنمون می شه ...تمام باغ و دنبالش گشتم انگار اب شده رفته زیر زمین ...لعنتی دیگه داشتم عصبانی میشدم ...تو راه برشت به طرف میز خودمون بودم که نگاهم به پشت باغ خورد ...حتما اونجا رفته ...طوری که کسی متوجه نشه به پشت باغ رفتم اروم اروم جلو رفتم که با دیدنش توقف کردم ...تنها نبود 

اون مرد دیگه کیه که ایستاده کنارش ...صدای مرد به گوشم خورد برایاینکه واضح تر بشنوم جلوتر رفتم و پشت یکی از درخت ها 

پنهان شدم 

-می دونستم که خودتی ...چرا سرتو پایین انداختی ...هااااان ...سرتو بالا بیار ببین داغون شدنمو ...چرا حقمو ازم گرفتی 

اوا سرشو پایین انداخت ...از همون فاصله خیس شدن صورتشو تشخیص دادم ...داشت گریه می کرد ...مرد چنگی به داخل موهای کوتاه و خرماییش زد و یه نفس عمیق و بلند کشید 

-می دونستم پیدات می کنم 

مگه گم شده بود ...چه خبره اینجا ...تو ذهنم داشتم این موضوع و حلاجی می کردم که یکدفعه مرد به سمت اوا حمله کرد و بازوشو گرفت و با عصبانیت گفت 

-توضیح بده می دونی که دیونه ام ...جواب منو بده 

چرا اوا چیزی نمی گفت این که همیشه زبونش مثل مار دراز بود 

مرد بازوهای اوا رو گرفته بود و تکونش میداد 

-چرا حرف نمیزنی 

اوا کمی از موهاشو عقب زد 

-الان اینجا ...وقت این حرفا نیست 

-پس کی وقتشه ...اصلا این سر و ریخت چیه واسه خودت درست کردی 

اوا به خودش اشاره کرد و داد زد 

-مجبورم می فهمی مجبورم اگه ....

حرفشو ادامه نداد ...اگه چی... می دونستم داره یه چیزی و پنهون می کنه 

اوا – من باید برم الان متوجه غیبتم میشن 

تا راه افتاد اون مرد بازوشو گرفت و به طرف خودش برگردوند

-وایستا...معذرت میخوام که سرت داد کشیدم ...ولی یادت نره تو یه توضیح به من بدهکاری 

-باید برم 

بازوشو از دست مرد رها کرد و راه افتاد ...کاملا پشت درخت پنهان شدم تا منو نبینه 

وارد باغ که شدم اوا رو کنار میز دیدم وقتی دیدتم به طرفم امد 

-اصلا معلوم هست تو کجایی

اخم بزرگی کردم 

-فکر نمی کنم لزومی باشه به شما توضیح بدم در ضمن این منم که باید از شما بپرسم که کجا بودین

-ببین الان اصلا حوصله کل کل ندارم بیا بریم تبریک بگیم 

اجازه حرف زدن بهم نداد و دستمو گرفت و دنبال خودش کشید 

به نزدیک عروس و داماد رفتیم و بهشون تبریک گفتیم ...صدای اهنگ خیلی بلند بود و صدا به صدا نمی رسید 

سروش بهمون نزدیک شد 

-اوا خانوم افتخار میدین

زیر چشمی به اوا نگاه کردم دستمو گرفت و محکم فشار داد ...با لبخند نگاهی بهم انداخت 

اوووف بدبخت کسی که بخواد با این ازدواج کنه ...باید این همه طنازی خانم و تحمل کنه ...حداقل اون عینک مسخرتو بر میداشتی اینقدر بزرگه که هیچی از سورتش مشخص نیست 

-جناب بهرنگ متاسفانه قولشو به یکی دیگه دادم 

و با چشم به من اشاره کرد 

من رقص بلد نیستم این چی میگه ...عجب گیری افتادیما ...دستمو کشید و به وسط پیست رقص برد ...فقط هماهنگ با اهنگ خودشو تکون میداد و رقصی نمی کرد اخه یکی نیست بهش بگه تو که رقص بلد نیستی بیخود می کنی با این همه اعتماد به نفس میایی وسط پیست 

همون جور که اروم خودشو تکون میداد گفت

-رقص بلد نیستی ؟

ابرویی بالا انداختم 

-فکر نمی کنم شما هم بلد باشین ...البته این جور که شواهد نشون میده 

لبخند پسر کشی زد و چشمک ریزی زد 

-همیشه هم به شواهد اعتماد نکن 

با تمام شدن اهنگ به سمت میز برگشتیم ...نگاهمو روی سروش و دوستش زوم کردم ...باید به یه بهونهای پیششون میرفتم و سر کارشون در میاوردم 

-به چی خیره شدی ؟

نگاهمو از سروش گرفتم 

-باید به یه بهونه ای برم ببینم این دوست سروش کیه که سروش اینهمه تحویلش میگیره 

اوا موهاشو از صورتش کنار زد و برگشت و به سروش نگاه کرد 

-بایدم تحویلش بگیره 

-تو مگه میشناسیش 

یکدفعه به سمتم برگشت و یه نگاه برنده بهم انداخت 

-ایشون همون رئیس بزرگ یا فردین اتابک هستن 

چی گفت این 

-تو مطمئنی 

-صد در صد 

-اون وقت الان باید بهم بگی 

-می خواستم زودتر بهت بگم ولی گویا عجیب جو گرفته بودتون دیگه وقت نشد 

-پس چرا فرزاد ...

نذاشت حرفمو ادامه بدم 

-قبلا هم گفته بودم اتابک تو همه کارا و مراسمات حضور داره ولی کسی اونو نمیشناسه خودشو معرفی نمی کنه تا خطری تهدیدش نکنه 

-اونوقت تو اونو از کجا میشناسی 

پوزخندی زد 

-خیلی چیزا هست باید بدونی ولی به موقش 

ای خاک بر سر من که یه الف بچه بیاد به من بگه به موقع ... ب اشاره سروش از سر جامبلند شدم 

-همین جا بشین الان میام 

می ترسیدم باز بره درگیری درست کنه از این هر چی بگی بر میاد اخلاقش درست مثل انی می مونه ...به طرف سروش رفتم 

-کارم داشتی ؟؟

سروش پوزخندی زد 

-خوشم اومد خوب تونستی مخ دختره رو بزنی 

-ما اینیم دیگه 

-بسه خودتو لوس نکن ...تو قرار بود به اوا نزدیک بشی که شدی حالا باید خودتو کنار بکشی 

-منظورت چیه ؟

-براش نقشه های بهتری دارم دختره بلبل زبون ...فرامرز می خوادباهاش کار کنه ...از جسور بودن این دختره خوشش امده 

-راستی سروش فرامرز چکارست ؟

-تو کاری نداشته باش ...فقط یه کاری کن که دختره ازت کنده بشه بیاد طرف فرامرز 

-خیلی خب باشه 

یعنی چکار میخواست بکنه ...به فرامرز که چند میز اونور تر از اوا کنار چند تا مرد نشسته بود نگاه کردم با چشم های ریز شده داشت اوا رو نگاه می کرد...قضیه خیلی بوداره این دختره با این مردک به سنخیتی داره برام جای سواله ...باید هر جور شده سر از کارشون درمیاوردم و تنها سرنخمم اوا بود به نظرم اون خیلی چیزا می دونست که بتونه کمکم کنه ...اروم به میز پشتی فرامرز یا همون اتابک رفتم و جوری نشستم که پشتم بهش بود ولی زیر چشمی می تونستم بپاامش 

گیلاسی به دست گرفتم و باهاش بازی بازی کردم ...موقعیتم خوب بود راحت می تونستم حرفاشونو بشنوم ...سروش بدون این که متوجه من بش به اتابک نزدیک شد 

-چی شده ؟

اتابک –اشناست 

سروش –کی؟

-همون دختره ...اوا

-میشنااسیش ؟

-صداش خیلی برام اشناست 

یکدفعه از سر جاش بلند شد 

-سروش

چنان ب حرص اسمشو صدا زد که من قالب تهی کردم بدبخت سروش 

-سروش فقط خدا کنه خودش نباشه که اگه اون باشه کشتمت 

-اخه کی ؟ در مورد چی داری حرف میزنی 

-می خوام زیر نظرش بگیرین ...با کی میره ...کجا میره ...همه چی باید به گوشم برسونین ...باید ثانیه به ثانیه مراقبش باشین 

-چشم 

دیگه اوضاع داشت خراب میشد اروم از سر جام بلند شدم و به طرف اوا رفتم ...به جمعیت مهمونا خیره شده بود 

رو به روش پشت میز نشتم و یه نگاه به دور و برم انداختم ...اتابک هنوز داشت نگاهش می کرد ...ارنجمو روی میز گذاشتم و دستامو رزیر چونم قرار دادم طوری که دست مشت شدم انگشتاش روی لبم می امد به کسانی که وسط پیست در حال رقص بودن نگاه کردم ...داشتن خودشونو می کشتن ...با پا ضربه ارومی به پا اوا زدم ...یکدفعه از جا پرید ...انگار اصلا تو این دنیا نبود ...همون جور که نگاهم به جمعیت بود اروم طوری که کسی متوجه نشه گفتم 

-اتابک می خواد برات بپا بذاره ...بهت شک کرده ...یکی و گذاشته هر دقیقه مراقبت باشه 

چشماش تا اخرین حد ممکن گشاد شد ...ترس و از تو چشماش می تونستم بخونم

اناهید :

با ضربه ای که به پام خورد از جا پریدم ...به رامین نگاه کردم بی خیال دستشو زیر چونش گذاشته بود و داشت به جمعیت نگاه می کرد 

-اتابک می خواد برات بپا بذاره ...بهت شک کرده ...یکیو گذاشته هر دقیقه مراقبت باشه 

چشمام تا اخرین حد گشاد شد ...یا خدا نکنه لو رفتم ...صد در صد لو رفته بودم ...اتابک برای هر کسی بپا نمیذاره ...به احتمال زیاد شناخته بودتم ...امید ...نه خدا جون...اگه امید و اینجا دیده باشه که دیگه فاتحم خوندست ...تمام نقشه هام نقش بر اب شد..لو رفته بودم مطمئنم که لو رفتم ...باید همین الان همه چیز و به رامین می گفتم ...نباید می ذاشتم پای خانواده رامین به این بازی کشیده بشه 

-ببین من باید یه چیزی بهت بگم ولی نه اینجا ...یه بهونه جور کن بریم ...اصلا برو بگو من حالم بده میخوام برم خونه ...توام بگو منو می رسونی 

-ولی ما الان هیچ کاری انجام ...

-خواهش می کنم 

رامین از سر جاش بلند شد و به طرف میز سروش رفت...نمی دونم چی بهش گفت ولی هر چی بود هر لحظه اخم های سروش بیشتر میشد ...خودمو به بی حالی زدم ...سروش و اتابک و رامین بهم نزدیک شدن ...اهـــه ...این اتابک دیگه برای چی امده 

سروش – چی شده اوا خانم 

دستمو روی قلبم گذاشتم 

-حالم خوب نیست یادم رفته داروهامو بخورم 

-سروش-دارو برای چی ؟

-مشکل قلبی دارم 

اتابک- بلند شین من میرسونمتون 

عمــــــــــــرا ...من با تو هیج جا نمیام مرتیکه قاتل ...به رامین نگاه کردم خاک تو سرت تو باید اصرار کنی نه این لعنتی 

-ممنون ترجیح میدم با تیرداد برم ...اخه قرار بود امشبم پیشم بمونه 

رامین-سروش الان حال اوا خوب نیست بهتر ما زودتر بریم 

-باشه مراقب باشین ما رو هم بی خبر نذارین 

ههههههه مثلا میخواد بگه نگرانه 

یکی از مستخدمین مانتو و وسایلمو برام اورد ...تند مانتومو تن کردم و شالمو سر کردم ...گوشیمو داخل کیفم انداختم ...با رامین از باغ خارج شدیم و سوار ماشینش شدیم ...همین که راه افتاد ...تازه این بغض لعنتی پیدا شده بود ...ضربان قلبم بالا رفته بود ...مجور بودم تمام حقایق و بهش بگم ...می دونستم از دستش می دم ولی دلم نمی خواست بهش اسیبی برسه 

چشمامو بستم و سرمو به پشتی صندلی تکیه دادم 

-دارن تعقیبمون می کنن 

چشمامو باز کردم ...می خواستم برگردم 

-برنگرد ...اینقدر تابلو نباش ...اولین ماموریت و داشتی لو می رفتی ...اخه من نمیدونم سرهنگ تو تو چی دیده که خواسته با ما همکاری کنی 

به طرفش برگشتم و بلند داد زدم 

-بســــــــــــه بســــــــــــــه بســــــــــــــه 

از حرکتم جا خورد ...عصبی شده بودم ...با حرص گفتم 

-اسم خودتو گذاشتی مرد ...پلیس ...ارهــــــــــــه

مثل من داد کشید 

-صداتو برای من بلند نکن ...امشب هیچ کاری پیش نبردیم همه هم بخاطر خرابکاری خانم بود 

--------------------------------------------------------------------------------

-هــــــــــــــــــــــه این همه مدت خودتونو کشتین نفهمیدین رئیس بزرگ کیه ...ولی من امشب بهت نشون دادم 

-کار بزرگی نکردی بالاخره می فهمیدم 

چرا داشتم مثل بچه ها حرف می زدم ...کجا بو اون همه ادعا ...به طرف پنجره کناری برگشتم 

-تو گفتی نامزد داری 

جوابی ازش نشنیدم 

-جواب منو بده 

-فکر نمی کنم به شما ربطی داشته باشه

-چرا اتفاقا به من مربوطه ...تو ادم فوق العاده گیجی هستی ...خیلی گیج 

-مودب باش بفهم با کی داری حرف می زنی 

نمی تونستم ...نمی تونستم بهش بگم 

-منو همینجا پیاده کن 

ماشین و نزدیک پارکی نگه داشت می خواستم در و باز کنم ولی قفل بود 

-باز کن این لعنتیو 

-تو چته ...مگه نمی بینی که دارن تعقیبمون می کنن ...ادرس خونتو بده ببرمت همونجا 

-باشه ...پس برو خونه خودم 

-کی به کی میگه گیج ...من از کجا باید بدونم خونه تو کجاست

هههههههههه شوهر من دارم حتی از صدامم نمی تونه تشخیصم بده ...خونه بهار هم نمی تونستم برم 

-در و باز کن 

-گفتم که نمیشه 

-باز کن حالم خوب نیست میخوام برم دستشویی

-چی ؟

به پارک اشاره کردم 

قفل مرکزی و زد و در باز شد ...فوری از ماشین پیاده شدم و به طرف داخل پارک رفتم ...سایه رامین و پشت سرم احساس می کردم ...لابد میترسید از دستش فرار کنم و نقششون ل بره ...وارد دستشویی شدم ...گوشیمو بیرون اوردم ...ساعت 11 شب بود ...

شماره رامین و گرفتم ...بعد از چند تا بوق جواب داد 

-سلام 

-سلام انی کجایی؟؟؟خوش می گذره ؟؟

سعی می کرد لحنش اروم باشه ولی نبود ...باید هر جور شده از جلو دستشویی دورش می کردم 

-من پارک هستم فکر کنم الان تو رو هم تو با یه خانم تو پارک دیدم 

دستپاچگی تو صداش مشخص بود 

-کی من. ..نه ...من الان سر کارم 

-فکر کنم جلو دستشویی دیدمت ...دارم میام همون طرف 

-ئــــــــه ببین ...اصلا کی بهت گفته این موقع شب بیایی پارک ...بیا جلو در ورودی منم الان میام اونجا 

-باشه 

تماس و قطع کرد...چند مین نگذشته بود که برام یه پیام اومد 

(چند دقیقه صبر کنین کاری برام پیشامده الان بر می گردم )

کلاه گیسمو از سرم برداشتم و موهامو روی صورتم ریختم ...عینکمو از روی صورتم برداشتم ...یواشکی از دستشویی بیرون امدم ...نبود ...سریع از در پشتی پارک خارج شدم و یه تاکسی گرفتم ...تو ماشین نشسته بودم که گوشیم زنگ خورد ...رامین بود 

-الو 

-الو و زهر مار ...کجایی تو کل پارک و گشتم انی ...زود بگو کجایی

-رامین 

-رامین و درد میگم کجایی؟

بیا یک دفعه نشد صداش کنم بگه جانم ...همیشه کوفت ...درد ...زهر مار میبنده به جونم ...اینم از شانس ما 

-رفتم خونه خودم بیا اونجا 

به محض اینکه گوشیمو قطع کردم دوباره گوشیم زنگ خورد 

-بله 

-معذرت میخوام کاری برا پیش امده باید برم شما خودتونو می تونین ...

به وسط حرفش اومدم 

-شما بفرمایید برید به کارتون برسین نگران من هم نباشین به زودی میبینمتون 

تماس و قطع کردم ...اشکی روی صورتم افتاد که با خشونت پاکش کردم ...چرا رامین گیج بود ...یا واقعا نفهمیده یا خودشو زده به نفهمیدن ...اخه از شباهت صدا پشت تلفن هم تشخیص نداد

وارد خونه شدم فکرم درست کار نمی کرد ...باید همه چیز و می گفتم حتی اگه به ضرر تمام میشد ...نباید می ذاشتم که جون خانواده رامین هم به خطر بیافته ...همون جور روی مبل نشستم ...چند دقیقه نگذشته بود که صدای زنگ در بلند شد ...در و باز کردم و با دو خودمو به اتاق رسوندم در اتاق و بستم ...دوباره کلاه گیسمو گذاشتم و عینکمو زدم 

-اناهید 

صدای داد بلندش از تو هال می امد ...جرات بیرون رفتن از اتاق و نداشتم پشت به در اتاق ایستادم ...تمام تنم می لرزید ...در با صدای محکمی باز شد و به دیوار اتاق خورد 

-اناهید ...اینجایی...چرا جواب نمی دی یک ساعته که دارم صدات می کنم 

باز هم سکوت ...

لحنش اروم تر شد 

-انی ...با توام ...چرا روتو بر نمی گردونی 

سنگینی دستشو روی شونم احساس کردم ...

-چرا می لرزی ...انی ...

یکدفعه منو به سمت خودش برگردوند 

-انا...

حرفشو خورد ...با چشمای گشاد شده داشت نگاهم می کرد ...چند دفعه پلک زد و دستاشو اروم به طرف صورتم اورد ...دستشو روی صورتم کشد ...عینکمو از روی چشمام برداشت ...به کلاه گیسم دستی کشید ...همه کاراش و با بهت و تعجب داشت انجام میداد 

یکدفعه مثل وحشی ها کلاه گیسمو از روی سرم کشید که سرم درد گرفت ...موهای بلندم پریشون روی صورتم و شونه هام ریخت 

پوزخندی زد 

-چرا ؟

تا خواستم دهن باز کنم ...داد بلندی کشید و کشیده محکمی به گونه سمت راستم زد 

-چرااااااااااااااااااااا؟؟ ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

چونم می لرزید ...قطره اشکی روی گونه ام چکید ...با صدای لرزونی گفتم 

-رامین 

داد بلندی کشید که چهار ستون بدنم لرزید 

-رامین مرد ...اسم منو به دهن کثیفت نیار 

قهقه بلندی زد و ادامه داد 

-از همون اول با نقشه وارد خانوادمون شدی ....ارهــــــــــــــــــــ ــــه ...تو کی هستی ...چی از جون زندگیمون می خوای

-رامین من ...

-حرف نزن ...از اول هم می دونستم یه ریگی به کفشت داری ...

-رامین به خدا داری اشتباه می کنی 

-من اشتباه می کنم ؟؟؟باید از اول هم می فهمیدم ...اگه مشکلی نداشتی بزرگترین خلا ف کار نمی شناختت...تو یه دروغگو بزرگی...تو با ظاهرت همه رو فریب دادی ...ازت متنفرم

پشتشو بهم کرد که از اتاق خارج بشه ...دستشو گرفتم ...یکدفعه برگشت و چنان هلم داد که مجکم روی زمین افتادم 

با عصابیت و چشمای خونین سرم داد کشید 

-دیگه دستتو به من نزن ...ادم به پلیدی تو ندیدم ...همتون عید همید ...مار خوش خط و خال 

تو بهت حرفاش بودم که با صدای بهم خوردن در به خودم امدم ...رفت ...رامین رفت ...ترکم کرد ...بهم گفت مار خوش خط و خال ...با صدای بلند زدم زیر گریه ...لعنت به من که باز عزیز ترین کسمو از دست دادم ...ازت انتقام می گیرم اتابک ...مسبب بدبختی من تویی 

گوشیمو گرفتم ...دو دل بودم با این حال شماره امید و گرفتم 

-بفرمایید 

گریم بند نمی امد ..مخصوصا با شنیدن صدای امید اون حس عذاب وجدان دوباره به سراغم امده بود و حالمو بدتر کرده بود 

با صدای لرزونی گفتم 

-الو امید 

-اناهید تویی ...چرا داری گریه می کنی 

-امید میایی دنبالم به کمکت احتیاج دارم 

-باشه حتما فقط ادرس بده 

تو ماشین کنار امید نشسته بودم ...نه من حرف می زدم نه او ...مثل اینکه هر دومون به این سکوت نیاز داشتیم و دوست نداشتیم حریم اون یکی رو بهم بزنیم ...ماشین و نگه داشت ...بدون گفتن حرفی پیاده شدم و در ماشین و بستم و اروم روی سنگفرش ها قدم برداشتم ...دستامو تو هم قلاب کردم و با سر پایین افتاده به سمت ساختمونی رفتم که برام یاداور خاطراتی بود ...با این که هوا سرد نبود ولی من هنوز می لرزیدم ...احساس ضعف می کردم 

-امید امدی ...

-اره مامان جان یه مهمون عزیز هم برات اوردم 

-مهمون 

سرمو به اروم بالا اوردم و به مادر امید نگاه کردم ...تکون نخورده بود همون مرجان جون دلسوز گذشته 

با دیدنم لبخند بزرگی زد 

-خدای من ببین کی اینجاست ...انی خوشگل خودم 

تا به خودم بیام دیدم تو بغل مرجان جون هستم ...از بغلش بیرون امدم نباید چیزی می فهمید ...ادم تیزی بود ...لبخند هر چند مصنوعی زدم

-مرجان جون ماشاا... هزار ماشاا... اصلا تکون نخوردینا 

لپمو اروم کشید 

-توام مثل قبل زبون بازیا 

امید – مامان جان اناهید خسته اجاز میدین بریم داخل یا میخوایین تا خود صبح ما رو همین بیرون نگه دارین 

-ای وای ببخشید سرو پا نگهت داشتم انی جون بی داخل 

با هم وارد سالن شدیم 

-بشینین تا من یه قهوه درست کنم و بیام

-مامان نمی خواد انی خسته اگه اجازه بدین استراجت کنه 

-البته ...پس امید پسرم خودت راهنماییش کن پسرم

روی تخت نشستم 

-بهتره استراحت کنی فردا صحبت می کنیم 

با گفتن این حرف از اتاق خارج شد ... از این همه فهمیده بودنش خیلی خوشم اومد همیشه موقعیت ها رو خوب درک می کرد ...خیلی خسته بودم ...نمی خواستم در مورد هیچ چیز فکر کنم با همون لباسا روی تخت دراز کشیدم و چشمامو بستم 

-اناهید 

-هوم

فنجون و تو دستش چرخی داد 

-نمی خوای چیزی بگی 

بهش نگاه کردم و یه نفس عمیق کشیدم و فنجون چاییمو روی میز گذاشتم ...خدارو شکر مرجان جون شیفت بود زود رفته بود سر کار وگرنه نمی دونستم باید چی بهش بگم 

-امید می دونم این حق تو بود که همه چیز و بدونی ...باشه همه چیز وبهت می گم فقط خواهش می کنم وسط حرفم نپر و کامل گوش کن ...بعد مختاری هر جور خواستی قضاوت کنی 

-باشه 

شروع کردم به گفتن از قبول کردن پرونده که متهمش اتابک بود ...از تعقیب و تهدیدات از گوشزد های گاه و بی گاه ارمی و بی توجهی های من ...گریه می کردم و می گفتم ...تلخ ترین خاطرات زندگیمو داشتم برای امید شرح میدادم ...از اون شب لعنتی ...از دست دادن ارمی ...از 

وقتی حرفام تموم شد سرمو بالا اوردم و به امید نگاه کردم صورتش خیس خیس بود 

-چرا زودتر بهم نگفتی اناهید ...از چی می ترسیدی 

-از این که همه منو مسبب این قضیه می دونستن 

-می دونی هر وقت بهت نگاه می کنم یاد ارمیتا می افتم ...تو و ارمیتا خیلی شبیه هم بودین ...تنها تفاوتتون تو رنگ چشماتون بود و موهاتون ...روزی که امده بودم خاستگاری ارمیتا و یادت میاد ...یادت میاد چقدر اذیت کردی نمی خواستی این وصلت سر بگیره می ترسیدی کسی خواهرتو ازت دور کنه ...یادت میاد همون شب جلو همه تو رو خواهر خودم دونستم حتی گفتم بعد از ازدواج من و ارمیتا به عنوان خواهر هردوتامون باید بیایی و با مازندگی کنی چون ارمیتا هم بهت خیلی وابسته بود ...پس چرا همه حقیقتو بهم نگفتی ...به عنوان شوهر خواهرت نه به عنوان برادرت حق داشتم بدونم ...نداشتم ؟؟

با شرمندگی سرمو پایین انداختم

-سرتو بالا بیار ...دیشب ارمیتا به خوابم امد بود ازم دلخور بود ...گلایه می کرد ...می گفت اناهید و تنها نذار ...می گفت خواهرم دلش پره داره پر پر میشه کمکش کن ...انی من از ارشام شنیده بودم حالت خوب شده و به ایران امدی ولی وقتی دیشب با اون سر و وضع دیدمت شکه شدم ...اصلا باورم نمیشد ...بعدشم که بهم زنگ زدی و وقتی بهت رسیدم با اون حالت پیدات کردم ...چه اتفاقی افتاده

چشمای خیس از اشکمو بهش دوختم و با صدای غم الودی گفتم 

-امید ...من...من 

-تو چی ...انی داری سکتم میدی حرفتو بزن 

-من عاشق شدم 

با صدای خنده بلندش شکه بهش نگاه کردم ...دیوانه شده بود چرا میخندید 

-به چی داری میخندی ؟

-به تو ...پس بالاخره توام عاشق شدی حالا بگوببینم کیه این ادم خوشبخت که خواهر منو عاشق خودش کرده 

با ناراحتی گفتم 

-دیگه چه فرقی می کنه 

-یعنی چی انی ؟

-امید من رامینو ...شوهرمو برای همیشه از دست دادم 

با چشمای گرد شده نگاهم کرد 

-تو داری چی میگی ؟؟؟

-بعد از اینکه به ایران امدم یه اتفاقاتی افتاد که اصلا دوست ندارم تعریفشون کنم ولی همون اتفاقات باعث ازدواج من و رامین شد ...همیشه به خودم می گفتم من علاقه ای به رامین ندارم ...ولی الان یه مدته که فهمیدم دوستش دارم ...

سرمو پایین انداختم و در حالی که اشک می ریختم اروم با اه گفتم 

-عاشقش شدم 

شدت اشکام بیشتر شد و بی صدا اشک می ریختم 

صدای محکم امید به گوشم خورد 

-اون چی ؟ 

سرمو بالا اوردم و با تاسف تکون دادم 

-نه فکر نمی کنم ...یعنی تا حالاکه چیزی بروز نداده بود تا دیشب ...دیشب بهم گفت مار خوش خط و خال ...بهم گفت ازم متنفره 

در حالی که می لرزیدم تمام این حرفا رو با گریه گفتم 

اخم های امید تو هم رفت 

-خیلی بی جا کرده به خواهر من نازک تر از گل گفته ...اصلا چی باعث شده که این حرفا رو بهت بزنه 

تمام قضیه دیشب و براش تعریف کردم با تموم شدن حرفام یکدفعه از سر جاش بلند شد و بلند شد و داد بلندی کشید 

-پس اون عوضی قاتل دیشب تو اون مهمونی بوده 

دستاشو مشت کرد و محکم فشار میداد 

-امید اروم باش 

-چطوری اروم باشم ...قاتل زنم ...کسی که با جون و دل دوستش داشتم ...داره راست راست می گرده و خوس میگذرونه اونوقت تو میگی من اروم باشم 

-واسه اتابک نقشه دارم ...اصلا بخاطر همین امدم ایران تا انتقام ارمیتا رو بگیرم 

-منم کمکت می کنم 

-نه ...اتابک تو رو می شناسه اگه ببینتت ...

نذاشت حرفمو ادامه بدم 

-چه فرقی می کنه تو رو هم میشناسه خودتم داری می گی به احتمال زیاد لو رفتی 

-هنوز که مطمئن نیستم 

با صدای مستخدم خونه هر دو سکوت کردیم 

-انی خانم گوشیتون داره زنگ میخوره ...فوری گوشیمو به امید اینکه رامینه از دست حبیبه خانم چنگ زدم ...با اشتیاق به ال سی دی گوشی نگاه کردم اما با دیدن اسم روی گوشی تمام ذوقم کور شد ...بهرنگ بود دلم میخواست گوشیمو محکم بکوبم روی زمین و جفت پا بپرم روش 

با عصبانیت جواب دادم

-بله 

-اوه اوه چه عصبانی اوا جون چی شده ؟؟

اوا و درد ...زهر مار از کی تا حالا این پسر خاله شده بود من خبر نداشتم 

-عرضتون 

-باز که توپت پره خانم وکیل می خواستم حالتو بپرسم 

-حالم خوبه ...پرسیدی منم جوابتو دادم 

-ای بابا معلوم نیست این تیرداد چکاره کرده که اینقدر عصبانی هستی 

سعی کردم به خودم مسلط باشم 

-جناب بهرنگ من الان کار دارم باید برم بعدا باهاتون تماس می گیرم 

دیگه نذاشتم حرفی بزنه تماسو فورا قطع کردم اعصابم به حد کافی داغون بود 

رامین :

خدایا مگه من چکار کردم اونم منو گول زد ...یعنی تمام این مدت داشت برام نقش بازی می کرد من احمقم مثل ساده لوحا فریب کاراشو خوردم ...اخه اصلا چرا انی باید هویت جعلی برای خودش درست کنه ...با صدای زنگ تلفن رشته افکارم پاره شد سروش بود 

-بله سروش 

-بله و زهر مار چرا گوشیتو جواب نمی دادی

-سروش اصلا حوصله ندارم 

-بچه ها گفتن که اوا رو تو پارک پیاده کردی ...منتظر توضیحت هستم 

خودمو به گیجی زدم و با تعجب ساختگی پرسیدم 

-بچه ها ...ههههههه نکنه به منم اعتماد نداری و برام ادم گذاشتی 

-ببین تیرداد من به بابای خودمم اعتماد ندارم چه برسه به تو حالا مثل بچه ادم بگو قضیه دیشب چی بوده 

با یاد اوری دیشب دستامو مشت کردم و محکم روی پام کوبیدم 

-تیرداد با توام لال شدی ؟

-ههههه می خواستی چی بشه ختره پاک کم داره تو ماشین بهش گفتم مدت دوستی ما تموم شده اونم قاطی کرد هر چی از دهنش در امد بارم کرد 

داد بلندی کشید که نزدیک بود گوشام کر بشه 

-تیرداد تو خری یا خودتو زدی به خری من بهت گفتم هولش بده طرف فرامرز نگفتم که اینطوری کنی 

-من جور دیگه ای بلد نبودم ...الانم خسته ام میخوام بخوابم بعدا میبینمت بای 

به محض اینکه تماس و قطع کردم شماره سرهنگ و گرفتم باید می فهمیدم 

-الو 

-سلام جناب سرهنگ روزتون بخیر 

-بزرگ نیا تویی

-بله قربان 

-چه خبرا چیزی دستگیرت شده 

-بله فقط قبلش ازتون یه سوالی داشتم 

-می شنوم 

-اطلاعات می خوام 

-در مورد کی ؟

-در مورد اوا سازگار ...اون روز سازگار چی به شما گفت 

-سرگرد این چیزا مهم نیست ...الانمهم ماموریتیه که در پیش داری

-سرهنگ خیلی برام مهمه من تا ندونم اون کیه نمی تونم هیچ کاری انجامبم 

-سرگرد تو داری از دستور مافوقت که من باشم سرپیچی می کنی 

-قربان من قصد سر پیچی ندارم ...فقط ...خواهش می کنم دادن این اطلاعات برای من حیاتیه ...به احتمال زیاد سازگار لو رفته من بای همه چیز و بدونم تا بتونمازش محافظت کنم 

دروغ از این بالاتر ...چاره ای نبود مجبور بودم باید از همه چیز سر در میاوردم ...یکدفعه از یلدا رو دست خورده بودم دیگه نمیخواستم همون ضربه رو از انی بخورم ...تازه داشتم طمع عشق و میچشیدم ...تاز داشتم میفهمیدم حس من به یلدا یه دوست داشتن ساده بود ولی اناهید ...عشقش شده بودم ...داشت تمام زندگیم میشد 

-سرگرد هنوز پشت خطی 

-بله قربان 

-خیلی خب ...فقط می تونم یه چیزایی بهت بگم چون بهش قول دادم که هیچ اطلاعاتی ازش به کسی ندم توام نباید حرفی بزنی 

-قربان من اصلا نمیذارم بفهمه که در موردش چیزی می دونم م این اطلاعاتو برای حفاظت از خودش میخوام 

-اسمش اناهیدیلدا رادمنش...متولد پاریس ...در مورد کارش درست گفته با وجود سن کمش تو پاریس یکی از بهترین وکلای جوان به حساب میاد ...اخرین پرونده ای که داشته بهش لطمه رسونده هم به خودش هم به زندگیش ...متهم پرونده ای که رادمنش روش کار می کرده کسی نیست جز اتابک ...الانم به ایران امده تا انتقام بگیره 

سرهنگ داشت چی می گفت انتقام ازکی ؟...واسه چی ...مگه اتابک باهاش چکار کرده ...از فکر اینکه اتابک بهش دست درازی کرده باشه تمام موهای تنم سیخ شد 

-سرهنگ شما این اطلاعات و از کجا اوردین 

-خودش اینا رو گفت منم استعلام گرفتم همه گفته هاش حقیقت داره سرگرد خیلی مراقب باش اتابک به خون رادمنش تشنه اگه گیرشبیافته زندش نمی ذاره 

زندش نمیذاره ...قفسه سینم تنگ شد ...حتی زندگی بدون اناهد و نم یتونستم تصور کنم ...اون زن منه کسی نمی تونه بهش صدمه بزنه 

-سرهنگ من باید قطع کنم 

-برو به کارت برس ما رو هم بی خبر نذار 

-چشم قربان 

از سر جا بلند شدم وسویچ ماشین و از روی میز برداشتم ...بی هدف تو خیابونا می چرخیدم ...فکر انی یک لحظه هم از ذهنم بیرون نمی رفت ...نمی دونستم کار درست چیه ...نمی تونستم ببخشمش ولی دلم چی ...دوستش داشتم حتی ازفکر اینکه بهرنگ و اتابک الان دارن براش نقشه میکشن اعصابم ریخته بود...احساس شکست می کردم ...انی باید از اول همه چیز و بهم میگفت ولی این کار و نکرد ...غرورم جریحه دار شده بود ...باید همه چیز و از خودش می شنیدم ...میدون و دور زدم و به طرف خونه انی رفتم ...از ماشی پیاده شدم ...یکی از همسایه ها در حال خارج شدن از خونه بود قبل از اینکه در و ببنده خودمو به در رسوندم و به داخل رفتم ...واقعا این ساختمان امنیت نداشت ... مرده نپرسید شما کی هستین که همینجوری سرتو انداختی پایین داری میری تو خونه مردم ...از اسانسور پیاده شدم و زنگ در خونه رو زدم ...هر چی زنگ می زدم جواب نمیداد ...چند ضربه به در زدم بازم جواب نمیداد ...گوشیمو از داخل جیبم بیرون اوردم و شماره انی و گرفتم

(دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می باشد )

احساس بدی داشتم خدایا چه غلطی کردم من می دونستم خطر تهدیدش می کنه با این حال تنها رهاش کردم 

باز به در ضربه زدم ...بلند صداش کردم 

-انی ...انی 

چرا جواب نمی داد نکنه بلایی سرش امده باشه چند قدم به عقب رفتم می خواستم در و بشکنم 

-اقا 

به طرف صدا برگشتم 

زنی 26-27 ساله با یه بچه تو بغل به طرفم امد 

-اقا شما با کی کار دارین 

-خانم شما ساکن این اپارتمان هستین 

-بله چطور؟

-من با صاحب این خونه کار دارم شما نمیدونین کجاست 

چشماشو ریز کرد 

-شما چه نسبتی باهاون دارین 

ای بابا عجب گیری افتادیما 

-خانم خواهش میکنم اگه می دونین انی کجاست بهم بگین 

اینقدر کلافه بودم که حتی نمیدونستم دارم چی میگم 

-پس اسمش انیه ...راستش ما زیاد ایشونو نمی بینیم فکر کنم اصلا اینجا زندگی نمیکنه ولی دیشب یه اقایی امد دنبالشون به ظاهر که حالش اصلا خوب نبود همراه اون اقا رفت 

وای نکنه از افراد سروش بوده ...حتما لو رفته بود ...می خواستم سوار اسانسور بشم که با صدای زن متوقف شدم 

-اقا 

-بله 

-فکر کنم اسم اون اقا امید بود چون ایشون هی می گفت امید منو از اینجا ببر 

با شنیدن اسم امید چشمام تا بی نهایت گشاد شد 

-لیلا داری با کی صحبت میکنی 

مرد یه نگاهی به من انداخت 

-اخه زن مگه تو فضولی که امار دیگران و میدی بیا برو تو خونه 

با حرص از ساختمان بیرون زدم ...مشت محکمی به سقف ماشین زدم که صدای دزدگیرش بلند شد ...بلند داد زدم 

-لعنتی ...لعنتی ...لعنتی 

من احمق بگو که نگران کی بودم ...اونم یه خیانتکاره مثل یلدا ...خودم با همین دستام خفش می کنم 

چهار روز از اون روز کذایی می گذره ...سروش دائم به جونم غر میزنه که من باعث شدم مورد ب این خوبی و از دست بدیم ...چهار روز بود که حس نفرت از اناهید تمام وجودمو گرفته بود ...چهار روز که تلفنش خاموش بود و هیچ کس ازش خبر نداشت ...ههههههههه چه خوش خیالم من حتما یه جایی داره با امید جونش خوش میگذرونه و به ریش نداشته من می خنده ...به خداوندی خدا اگه اون سر دنیا هم بره گیرش میارم و خودم می کشمش 

با صدای خنده بلند و سرخوش سروش به خودم امدم 

-چیه خوشحالی کبکت خروس میخونه 

روی مبل رو به روییم نشست و سیگارشو تو جاسیگاری خاموش کرد 

-بالاخره این غزال گریز پا پیداش شد 

-کیو میگی ...باز برای کی نقشه کشیدی ؟؟

-تیرداد من واقعا دارم بع هوش تو شک می کنم اوایل کار بهتر بودیاااا...خنگه اوا رو می گم 

خنگ هفت جد و ابادته ...یک دفعه یا حرفش افتادم ...گفت اوا ...سر جام سیخ نشستم 

-چجوری ؟؟

به پشتی مبل تکیه داد 

-خودش الان زنگ زد و بابت رفتار پند روز پشش ازم عذر خواهی کرد 

با عجله ازش پرسیدم 

-نگفت کجاست ...ای مدت چرا هیچ خبری ازش نبوده 

دوست داشتم هر چه زودتر ازش اطلاع پیدا کنم ...به سروش نگاه کردم با تیز بینی خص خودش داشت نگاهم می کرد ...اوووووه گاف دادم الان پیش خودش نمی گه این چرا اینقدر نگرانشه ...مگه من نگرانشم ...معلومه که نه فقط ...فقط چی رامین با خودت رو راست باش ...فقط میخوام هر چه زودتر پیداش کنم 

-گفت برادرش به دیدنش امده برای همین وقت به کارا رسیدگی کنه 

هووووووووف به خیر گذشت گفتم الانه که سوال یچم کنه ...ولی ادم زرنگیه باید از این به بعد حواسمو بیشتر جمع کنم 

-خب 

-خب دیگه ترتیب یه برنامه تو شمال و دادیم ...از اوا و برادرش هم دعوت کردیم 

-چرا جمع می بندی 

-منظورم منو فرامرز

-اها

-تیرداد چند روزه که روی فرم نیستی اتفاقی افتاده 

-نه بابا چه اتفاقی فقط از اینکه دل اوا رو شکوندم احساس عذاب وجدان می کنم 

پوزخندی زد و گفت

-روزی که به اینجا امدی بهت گفتم که باید تمام احساساتتو بکشی ...نگفتم

-چرا ولی اخه اون ..

باید در مقابلش نقش بازی می کردم ...دلم میخواست امید و ببینم می خواستم ببینم که چی داره که انی به خاطرش منو بازی داد 

-ولی و اخه ودیگه و اما نداریم ...تو باید یاد بگیری که بی احساس باشی

اناهید :

-انی مطمئنی باید بریم 

-امید اگه می ترسی نیا ولی من باید برم 

اخم بزرگی کرد 

-من فقط همه نگرانیم بابت توئه ...تو دست من امانتی

پوزخندی زدم 

-امانت کی ؟ مامانم ...بابام ...شوهرم ...کـــــــــــــــــی؟؟؟

-تو امانت ارمیتا دست منی ...ارمیتا به خاطر ...

جرفشو خورد ...می دونستم چی می خواد بگه ...می خواست بگه ارمیتا به خاطر تو کشته شد 

با شرمنگی سرمو پایین انداختم 

-امید من حتما باید انتقام خواهرمو از اون عوضی بگیرم حتی اگه به قیمت جو...

-نگو ...خواهش می کنم من بعد از مرگ ارمیتابود شدم دیگه نمی خوام تو رو هم از دست بدم 

-نگران نباش 

پشتمو بهش کردم ...قطره اشکی از گوشه چشمم پایین افتاد ...ادامه دادم 

-من تا همه چیز و به رامین نگم دست از این دنیا دست نمی کشم 

دیگه موندن اونجا رو جایز ندونستم ...اگه می موندم خورد میشدم نیاز به هوای ازاد داشتم ...فوری از ساختمون بیرون زدم 

قرار بود امید به عنوان برادرم با من بیاد ...چرا شمال تا اون جایی که من می دونستم تمام قرر های کاری بهرنگ و اتابک تو تهران یا شیراز انجام میشه ...اینکه میخوایم بریم شمال برام شبهه برانگیز بود 

جلوی شرکت بهرنگ از ماشین پیاده شدیم ...امید هم مثل من تغییر قیافه داده بود ...لنز قهوه ای ...عینک ظریف ...موهاشو کج روی صورتش ریخته بود ...شب قبل امید از یکی از دوستاش که گریمور سینما بودخواسته بود تا براش یه ماسک درست کنه ...واقعا هم که کارش عالی بود ...کاملا قیافه امید و عوض کرده بود ...امید خودش پسر جذابی بود ولی اینجوری قافش به بچه سوسولا شباهت پیدا کرده بود ...شلوار جین ابی با تی شرت چسبون مشکی پوشیده بود 

اتابک – سلام اوا خانم خوش امدید 

این زیادی داشت خومونی رفتارمی کرد اصلا انگار نه انگار که چند شب پیش جلو بقیه ضایعش کرده بودم 

ایندفعه دیگه نباید خرابکاری می کردم ...باید هر جور شده تو این سفر کار و یکسره می کردم ادامه این ماجرا اصلا به نفعم نبود 

-ممنون

اتابک به امید اشاره کرد 

-معرفی نمی کنی ؟

بازوی امید و گرفتم و سرموبلند کردم و نگاهش کردم 

-برادرم ارتام چند روزی هست که از لندن برای دیدن من امده 

اتابک دستشو به طرف امید دراز کرد 

-خوشوقتم منم فرامرز هستم 

احساس کردم که عضله های امید سفت شد نگاه تیز و برنده ای به اتابک کرد و رو به من گفت 

-اوا قراره با ایشون بریم سفر

می دونستم نمی خواد با قاتل ارمی صحبت کنه چه برسه به این که بخواد بهش دست هم بده 

-ارتام جان ما با هم صحبت کرده بودیم 

به اتابک نگاه کردم 

-معذرت میخوام ارتام یکمی دیر جوشه و به راحتی با هر کسی اخت نمیشه 

اتابک ابرویی بالا انداخت 

-به ظاهرش که نمیاد از این اخلاقا داشته باشه 

امید –حالا که امده 

اوووووووف این کار و خراب نکنه خیلیه ...کاش تا اخر هیچی بهش نمیگفتم 

لبخند مسخره ای زدم و گفتم 

-شما به دل نگیرین 

امید چنان پشت چشمی برام امد که حد نداشت 

هنوز اون لبخند مسخره روی لبام بود که چشمم بهش افتاد ...ضربان قلبم رفت روی هزار ...داشت با سروش به طرفمون می امد ...نگاهی به امید انداخت و پوزخندی زد که از چشمم دور نموند 

سروش-بابا شما کجایین ما خیلی وقته که منتظرتونیم 

-سلام ببخشید دیر شد همش تقصیر ارتامه نمی خواست بیاد 

سروش دستی روی شونه امید گذاشت 

-اقا ارتام با ما به از این باش که با خلق جهانی 

امید با انزجار دست سروش و از روی شونش انداخت ...اخ که دلم میخواست با صدای بلندبخندم هیچ وقت نمی تونست عصبانیت خودشو کنترل کنه چقدر به خاطر این اخلاقش با ونداد سر به سرش می ذاشتیم 

-سلام ...اوا که گفت سریع با هر کسی صمیمی نمی شم 

سرشو به طرف رامین بر گردوند ....بهش لبخندی زد و دستشو به طرفش دراز کرد 

-شما باید تیرداد باشین دوست پسر اوا 

هیییییییییییی خل دیونه داره چیکار می کنه خاک تو سرت مثلا داداشمی یه ذره غیرتی بازی در بیار بازم صد رحمت به ونداد ...به رامین نگاهی کردم بر خلاف انتظارم رامین بهش دست داد 

-سلام ...درسته ولی اوا از شما چیزی به من نگفته بود –اوا دیگه کلا همه کاراش چپکیه 

حتی جرات حرف زدن نداشتم ...امید هم که داشت یه بند برای خودش چرت و پرت می گفت ...یکی نیست بهش بگه این چه طرز حرف زدنه خیر سرت دکتر این مملکتی یه خورده باکلاس بحرف ابرومو بردی 

سروش –داره دیر میشه بهتره راه بیافتیم ...من میگم با دو تا ماشین بریم ماشین من و تیرداد نظرتون چیه 

امید نگاهی به من انداخت 

-موافقم پس ما با تیرداد میاییم چون من اصلا حوصله رانندگی کردن ندارم 

ای درد نگیری امید حالا من چجوری زیر نگاههای پر از نفرت رامین دووم بیارم 

بعد از موافقت بقیه امید ماشینشو و پارکینگ شرکت گذاشت ...تازه متوجه دو تا دختری که توماشین یروش نشسته بودن شدم هر دو قیافشون از اون غلط اندازا بود ...به طرف ماشین رامین رفتم ...می خواستم در عقب و باز کنم که امید جلومو گرفت و خودش عقب نشست و قفل در و زد ...یعنی چی این چرااینجوری می کنه ...چند ضربه به شیشه زدم 

-ارتام بیا برو بشین جلو 

زیر نگاه های خیره رامین معذب بودم ...خدایا الان داره پیش خودش چه فکرایی می کنه...دلم نمی خواد منو به چشم یک خیانتکار ببینه باید براش توضیح بدم حتی اگه دیگه منو نخواد 

امید با شیطنت ابرویی بالا انداخت 

-نچ دوست پسر توئه من جلو نمی شینم 

فرامرز پوزخندی زد و بهم گفت 

-چه برادر روشنفکری داری

طعنه تو کلامش به راحتی اشکار بود ولی وقتی تمام نقشمو برای امید گفته بودم اونم گفته بود می خواد مثل من رفتار کنه تا بهمون شک نکننن 

فقط براش یه لبخند مصنوعی زدم ...در جلو رو باز کردم وبدون هیچ فکری دیگه ای نشستم همین که در و بستم ماشین به راه افتاد ...پشت ماشین روش به راه افتادیم ...سکوت بدی تو ماشین حکم فرما بود ...باید یه چیزی می گفتم ...حرفی می زدم و این سکوت لعنتی و میشکستم 

-رامین 

حتی نگاهمم نکرد ...دوباره صداش کردم 

-رامین 

همون جور که نگاهش به جلو بود گفت 

-مگه دفعه قبل بهت نگفتم که دیگه اسم منو به دهن کثیفت نیار

حرفش مثل خنجر تیزی تو قلبم فرو رفت ...از کی تا حالا دهن من شده بود کثیف ...مگه چکار کرده بودم جز این که تنها حقیقت و نگفته بودم 

دستامو مشت شده نگه داشته بودم و سعی داشتم اون قطره اشک مزاحمی که تو چشمامم راه پیدا کرده بود و دیدمو کم ...پیین نریزه 

امید- بهتر درست صحبت کنی وگرنه دفعه بعد این منم که جوابتو میدم 

امید با چنان تحکم و عصبانیتی این حرف و زد که منم جا خوردم نگاهی به رامین انداختم ...داشت ازایینه به امید نگاه می کرد 

-تو یکی بهتره خفه شی تا نکشتمت 

با عصبانیتبه طرفش برگشتم 

-تو اجازه نداری به امید توهین کنی 

قهقهه بلندی زد ...ان چنان بلند میخندید که صدای خندهاشم برام ترس برانگیز بود با تعجب داشتم نگاهش میکردم که یکدفعه با پشت دست محکم کوبید تو دهنم ...اون قدر محکم زده بود که مزه شور خون و تو دهنم احساس کردم 

تو بهت کاری که کرده بود بودم ...چرا زد ...مگه چی گفته بودم 

امید از پشت یقه رامین و محکم گرفت و اونو به طرف خودش کشوند طوری که کنترل ماشین از دست رامین خارج شد 

امید داد بلندی کشید 

-چ غلطی کردی هاااااااااااان ؟؟؟

ماشین داشت با سرعت زیاد ی از جاده منحرف می شد ...دستمو روی فرمون گذاشتم و فرمونو کمی پیچوندم 

-رامین ترمز بگیـــــــــــــــــــر ...

بعد دو مین ماشین ایستاد ...ایستادن همانا و پیاده شدن این دو تا هم همان ...اصلا توجه نداشتن که تو جاده هستیم ...با مشت و لگد افتاده بودن به جون همدیگه و تا سر حد مرگ داشتن همدیگه رو میزدن ...با مشتی که رامین به امید زد از بهت خارج شدم ...از ماشین پایین پریدم ...بازوی رامین و کشیدم و پرتش کردم عقب 

-خجالت بکش این کارا چیه می کنی 

یا خدا این چرا مثل وحشی ها داره به طرفم میاد ...به طرفم هجوم اورد ...به امید که روی زمین افتاده بود ناله می کرد نگاه کردم ...کتک بدی خورده بود ...داشتم خفه میشدم رامین دستاشو دور گلوم حلقه کرده بود و فشار میداد ...احساس گیجی داشت بهم دست میداد ...همه چیز دور سرم داشت می چرخید ...نفس کم اورده بودم ...چشمام کم کم داشت روی هم می افتاد که اجساس کردم گلوم ازاد شد ..با شدت روی زمین افتادم و سرفه کردم چشممو باز کردم ...امید روی سینه رامین نشسته بود و با مشت افتاده بود به جونش ...نه رامین نباید کتک بخوره 

هنوز احساس گیجی داشتم ...با سختی از سر جام بلند شدم به طرفشون رفتم 

امید – خودم می کشمت کثافت

اون اجازه نداشت به رامین من توهین کنه 

خونم به جوش امده بود ...محکم امید و از روی رامین پرتاب کردم و خودم یه طرف دیگه افتادم ...هر سه تامون روی زمین ولو شده بودیم و نفس نفس می زدیم 

رامین دوباره بلند شد...دیگه نمی تونستم تحمل کنم بلند داد زدم 

-رامین و رو جون مامانت بس کن ...این کارا واسه چیه ...چرا نمیذاری بهت توضیح بدم 

پوزخندی زد 

-سوار شید ...حالم از جفتتون بهم می خوره 

بدون گفتن حرف دیگه ای سوار ماشین شد به طرف امید رفتم با ناراحتی داشت نگاهم می کرد 

-امید حالت خوبه ؟؟

سرشو تکون داد 

-بلند شوباید بریم تا بهرنگ و اتابک شک نکردن

-اناهید رامین در مورد من چیزی نمی دونه درسته !!

سرمو به نشونه درستی حرفش تکون دادم 

-در مورد ارمیتا چی ؟

-بازم سرمو تکون دادم 

-چرا بهش نگفتی ؟

-امید بریم دیر شد 

فوری ازش فاصله گرفتم تا بیشتراز این سوال پیچم نکنه ...درجلو رو باز کردم و خیلی ریلکس سوار شدم ...رامین سرش روی فرمون بود ...دستمو روی شونش گذاشتم فوری سرشو از روی فرمون بلند کرد و دستمو پس زد ... 

-به من دست نزن 

خیلی خودمو کوچیک کرده بودم ... تا حالا هیچکس باهام اینجوری برخورد نکرده بود 

در حالی که سعی داشتم جلو ریزش اشکامو بگیرم به ارومی گفتم 

-باشه هر جور تو بخوای فقط اینو بدون خودت نخواستی بدونی

رومو ازش گرفتم و به پنجره کناری چشم دوختم 

همون موقع امید در عقب باز کرد و سوار شد ...یک ساعت بود که تو راه بودیم و صدای هیچ کس در نمی امد ...با صدای زنگ تلفن امید سکوت خفقان اور داخل ماشین شکسته شد ...به طرفش برگشتم 

-چرا جواب نمی دی ؟؟؟

نگاهی غمگینی بهم انداخت و گوشیشو به طرفم گرفت و رو بلند گو گذاشت 

بعد از گذشت دو مین که نه امید حرف می زد نه طرف مقابلش ... صدای طرف مقابل شنیده شد 

-امید لال شدی ان شاا... چرا جواب نمی دی بیشعور

با ناباوری سرمو از روی گوشی بالا اوردم و نگاه متعجبمو به امید دوختم ...گوشام هیچ وقت صاحب این صدا رو اشتباه نمی گیره صدای ارشام بود 

امید نگاهشو ازمو گرفت و بعد از یک نفس عمیق جواب داد 

-سلام داداش 

-داداش و زهر مار ...داری چکار می کنی مثلا تو اونجا چشم و گوش منی...قرار بود مراقب اناهید باشی چی شده چرا این دختره سرتق خبری ازش نیست 

با شنیدن حرفای ارشام یه تای ابروم به حالت تیک بالا پرید ... پس امید داره جاسوسی منو می کنه و خبر همه کارامو به خانوادم میده 

سرشو بالا اورد و با یه لبخند کج نگاهم کرد 

-این دختره سرتق الان داره صداتو می شنوه 

-جون من !!!! 

-جون تو 

-پس خاک بر سرت کنن باز بند و اب دادی 

-حالا مگه چی شده زنگ زدی فقط فحش بدی ؟

ارشام یکدفعه جدی شد 

-امید جدا از شوخی به خدا نمی بخشمت اگه انی برگرده مثل سابق بشه ...مامان دیشب یه خواب بد دیده ...امید بفهم باید مراقبش باشی نمی خوام هیچ اتفاقی براش بیافته دیگه دوست ندارم گوشه بیمارستان بستری بشه ...با رامین شوهر انی صحبت کن یه چند وقت انی و بفرسته پاریس 

رامین نگاهی به هر دوی ما انداخت 

امید - باشه ببینم چی میشه 

-ببینم چی میشه نداریم ...راستی شوهر انی پلیسه فکر کنم بهتره همه چیزوبهش بگی تا خیال هممون راحت بشه 

خدایا دیگه طاقت نداشتم گوشی و از دست امید چنگ زدم 

-ارشام من حالم خوبه خودمم می تونم از خودم مراقبت کنم پس لطفا اینقدر سفارش نکن 

-تو اگه عقل درست و حسابی داشتی نمی ذاشتی ...

دیگه حرفشو ادامه نداد ...به امید نگاه کردم ...بهش گفته بود می دونم وگرنه ارشام خیلی وقت بود در این مورد چیزی نمی گفت 

تماس و قطع کردم و گوشی و طرف امید پرتاب کردم و داد زدم 

-خیلی نامردی تو نباید چیزی می گفتی 

حقشون بود که بدونن 

اینقدر عصبانی بودم که دیگه چیزی نگفتم چون می دونستم با این اعصاب حتما یکیو ناراحت می کنم ...هندزفریمو توی گوشم گذاشتم تا به چیز دیگه ای فکر نکنم 

رامین :

2 ساعت بود که یکسره داشتم رانندگی می کردم ولی اصلا حواسم به جاده نبود ...تمام حواسم حول و هوش حرفای انی و امید می چرخید ...اصلا این کیه ...امید کیه که ارشام انی و بهش سپرده 

از این همه بی عرضگی خودم لجم گرفته بود ...تمام ذهنم نفرت از انی بود ولی قلبم چی با این باید چکار می کردم عاشق شده بودم هیچ وقت فکر نمی کردم دوباره بتونم به کسی دل ببندم ولی بستم ...بستم و دوباره رو دست خوردم ...زیر چشمی به انی نگاه کردم سرشو به شیشه ماشین تکیه داده بود و چشماش بسته بود صدای نفس های منظمش نشون دهنده این بود که خوابه ...از ایینه به امید نگاه کردم با یه اخم بزرگ داشت بیرون و نگاه می کرد ...الان وقت خوبی بود ... انی خواب بود بعدا باید حسابمو باهاش تصفیه می کردم ولی الان باید می فهمیدم امید کیه 

خیلی جدی 

-تو کی هستی 

نگاهشو از پنجره گرفت و با همون اخم نگاهم کرد ...پوزخندی زد 

-از زنت بپرس بهت می گه 

چه ادم بی شعوریه همون باید با مشت بزنم تو دهنش ...سعی کردم خونسرد باشم 

-اون که جای خودش الان می خوام از خودت بشنوم 

با بی خیالی شونه ای بالا انداخت و گفت 

-فکر کن برادرش 

چرت می گه ...نفس عمیقی کشیدم 

-ارشام تو رو از کجا می شناسه 

کمی به سمت جلو متمایل شد و یه نگاه به انی انداخت بعد اروم و جدی گفت 

-من به ارشام قول دادم مراقب اناهید باشم توام عوض اینکه سرش داد بکشی و بهش توهین کنی مثل ادم بشین پای حرفاش ...می دونی اگه حالش بد بشه دیگه هیچ وقت نمی تونی ببینیش 

ار ایینه یه نگاه متعجب بهش انداختم ...خیلی رو داشت 

-می دونم الان دلت می خواد سر به تنم نباشه ولی اناهید الان بهت نیاز داره ...همراهش باش 

-هــــــــــــــــــه اناهید دیه جایگاهی تو زندگی من نداره ...از اولشم با نقشه وارد زندگیم شد خداروشکر زودتر به ماهیت پلیدش پی بردم 

خودم می دونستم که دارم مزخرف می گم مگه میشه دیگه جایگاهی تو قلبم نداشته باشه ...اه لعنت به من که هنوزبا خودم رو راست نیستم 

اخم بزرگی کرد 

-هـــــــــــــــــــــه پس اگه جایگاهی تو قلبت نداره دیگه اجازه نداری بهش نزدیک بشی 

با پرخاش گفتم 

-تو چکاره ای که برای من تعیین تکلیف می کنی 

-فعلا که همه کارش 

با این حرفش خونم به جوش رسید دندونامو محکم روی هم فشار ددم و با عصبانیت از لای دندونام گفتم 

-خفه شو تا خودم خفت نکردم 

پوزخندی زد و بی اعتنا بهم به عقب تکیه داد 

گوشیم زنگ خورد به دومین زنگ نکشید که فوری جواب دادم 

-بله سروش 

-تیرداد سه نکن ولی یه جا به یه بهونه ای نگه دار تو صندوق عقب ماشینت سه تا رانی و کیک هست بردار ولی خودت نخور ولی حتما به اوا و برادرش بده 

-خب واسه چی ؟؟؟

-احمق می گم سه نکن کاری رو که گفتم انجام بده بدشم مسرتو طرف جنوب کج کن 

دیگه نذاشت حرفی بزنم 

-چی می گفت 

یه نگاه از ایینه بهش انداختم خیلی رو داشت به قران 

انی تکونی به خودش داد و اروم چشماشو باز کرد ...یه نگاه بهم انداخت و صاف سر جاش نشست 

اناهید :

سرم خیلی درد می کرد از بس فکرای جور واجور کرده بودم سردرد شده بودم یه نگاه به رامین انداختم بی توجه داشت رانندگیشو می کرد ...چقدردلم براش تنگ شده بود دوست داشتم باهاش حرف بزنم یه بار دیگه نگاهم کنه 

به عقب برگشتم امید هم بی خیال به صندلی تکیه داده بود و تو فکر بود 

با صدای ارومی گفتم 

-امید 

نگاهشو به سمتم گرفت 

-جونم 

-سرم خیلی درد می کنه یه قرص دری بهم بدی 

خودشو جلو کشد 

-اره دارم از زیر چشم به رامین نگاه انداختم متوجه فشار دادن عست هاش به فرمون شدم ...نگاهمو ازش گرفتم و به امید دوختم ای سردرد لعنتی داشت اذیتم می کرد ...کولشو گرفت و از توش یه قرص و اب مدنی بیرون کشید 

-بیا اینو بخور خوب میشی 

همون جور بی رمق داشتم نگاهش می کردم دستمو جلو اوردم که قرص و ازش بگیرم که ماشین ایستاد 

به رامین نگاه کردم ...چنگی به داخل موهاش زد همون طور که به جلو خیره شده بود گفت 

-برنامه تغییر کرده قرار بیهوشتون کنم و بریم جنوب 

با چشمای گرد شده نگاهش کردم ...امید اخمی کرد و گفت 

-عجب پس این طور که بوش میاد برامون برنامه دارن و این در صورتیه که ...

خیره نگاهم کرد و حرفشو قطع کرد ...اب دهنمو قورت دادم 

نه امکان نداشت اگه می شناختنم همون موقع همه چیز لو می رفت ولی الان من هدفم یه چیز دیگه بود انتقام 

رامین نگاهش بین من و امید بود 

پوزخندی زدم 

-هـــــــــــــــــــه اونا می خوان با ما بازی کنن پس ما هم میریم تو بازی ولی به شیوه خودمون بازی می کنیم 

گرچه به حرفی که زده بودم زیاد ایمان نداشتم به هر حال ما جلو ادم بزرگی به اسم فردین اتابک ایستاده بودیم 

من و امید خودمونو به بی هوشی زده بودیم ...رامین هنوز هم باهام حرف نمی زد و خصمانه با امید برخورد می کرد 

ماشین ایستاد ...صدای پایین اومدن شیشه به گوشم خورد 

-عالیه خوشم اومد 

-سروش چرا باید بی هوششون می کردم 

-تو کاری به این کارا نداشته باش حالا دنبال ما راه بیافت 

بعد از چنددقیقه اروم کمی چشمامو باز کزدم ...از فضای تاریکی که توش قرار داشتیم وهم برم داشت 

-صداتون در نیاد 

سروش –تیرداد تو باید بری دنبال کارا 

-خب بذار استراحت کنم بعدا میرم 

-نه همین الان باید بری دنبال طرف ادرسشم برات نوشتم 

بعد از چند دقیقه احساس کردم در ماشین باز شد و تو بغل کسی قرار گرفتم ...خیلی سعی کردم که بدنم نلرزه ...عرق سردی به پشتم نشسته بود ...ضربان قلبم بالا رفته بود داشتم می میردم یعنی رامین و کجا فرستاده بودن 

همین جور تو فکر بودم که محکم به زمین خوردم ...

اخ الهیی به سنگ لحد بخورین کمرم شکست 

لبمو گاز گرفتم تا صدایی ازم در نیاد ...درد بدی تو بدنم پیچیده بود ...می خواستم چشمامو باز کنم که احساس کردم 

بدنم بیشتر درد گرفت ...اخ عوضی داشت با طناب دست و پامو می بست ...وقتی کارش تموم شد روی زمین کشوندتم و به طرفی پرتابم کرد ...بعدشم صدای بسته شدن در 

چشمامو اروم باز کردم تو یه اتاق نیمه تاریک بودم نگاهمو به دور و اطراف انداختم که چشمم به امید افتاد که دمر روی زمین افتاده بود ...اروم صداش کردم 

-امید 

صدایی ازش در نیامد 

یه بار دیگه بلند تر صداش کردم 

-امید 

-کوفت و امید 

سرشو بلند کرد و با اخم نگاهم کرد 

-خاک تو سرت کنن انی از اول هم لو رفته بودی 

بعدم ادمو در اورد 

-ما هم بازیشون میدیم اره جون خودت چه بازی هون اول دست و پامونو بستن 

-من که همون ن موقع بهت گفتم که اگه می ترسی نیا 

-انی خواهش م یکم حرف نزن اصلا اعصاب ندارم 

می خواستم حرفی بزنم که در با صدای بلندی باز شد و فردین و سروش با یه لبخند مزحک با افرادشون وارد شدن 

اتابک به نزدیکم اومد 

-به به انی خانوم شما کجا اینجا کجا خانم خوشگله 

بعد چنان قهقه ای زد که گفتم الانه که گوشام کر بشه 

به طرف امید برگشت

-اوه اینم شوهر خواهرته همون خواهرت که خیلی ناناس بود .عزیــــــــــــزم 

حالم از حرفاش داشت بهم می خورد با این حرفاش داد امید بلند شد 

-خفه شو اشغال روانی کثافت اگه راست میگ یدستامو باز کن تا نشونت بدم حروم زاده 

-اوه اوه زبون در اوردی بلبل زبونی می کنی ...اه راستی زنت داشت میمرد زیادی امید امید می کرد 

امید داد بلندی کشید و اتابک و افرادش بلند زدن زیر خنده 

اشک بود که تو چشمام حلقه بسته بود داشتم داغون می شدم 

اتابک سیلی محکمی به امید زد که امید ساکت شد 

اتابک – دیگه زیادی داری واق واق می کنی خفه خون میگیری یا نه 

سرمو پایین انداختم تا نگاهم تو نگاه امید نیافته شرم داشتم از نگاه کردن بهش 

اتابک به طرفم امد و دستشو زیر چونم گذاشت و سرمو بالا اورد ...سرمو به تندی از دستای کثیفش بیرون کشیدم ...چندشم میشد این دستای کثیف که بوی خون میداد این دستا که خواهرمو کشته بود بهم بخوره 

-اخ اخ حیف این صورت خوشگل که باید داغون بشه کار بدی کردی دنبالم اومدی 

سرشو نزدیک اورد ...سعی کردم تا از حرص تو صدام کم کنم گفتم 

-چجوری منو شناختی 

پوزخندی زد 

-کار سختی نبود از همون لحظه اول شک کردم ...هنوز اون صدای پر صلابتت که تو دادگاه علیهم بلند بود تو گوشمه ... چرا برگشتی؟؟؟

پوزخندی زدم 

-خودت چی فکر می کنی؟

چهره متفکری به خودش گرفت و بعد از چند لحظه بشکنی تو هوا زد 

-اها حتما دلت برام تنگ شده بود 

سرشو نزدیک صورتم اورد و لباشو جلو کشید 

حالم از این همه کستاخیش داشت بهم میخورد ...تمام جراتمو جمع کردم و تف کردم تو صورتش ...اول با تعجب بهم نگاه کرد و بعد چنان سیلی بهم زد که هیچ کس بهم نزده بود ...تمام صورتم داشت می سوخت 

-دفعه اخرت باشه چنین غلطی کردی 

پوزخندی زد

-من برای نابودی تو امدم 

-اخه ولی کور خوندی بچه اول خودتو به نابودی می کشونم ...حالا بگو جز خودتو این جغله دکتر کی دیگه خبر داره من ایرانم 

فقط نگاهش کردم 

-نمی خوای بگی 

بازم نگاهش کردم 

-قربان 

اتابک به سمت مردی برگشت 

-کی به تو گفت بیایی اینجا مگه نفرستاده بودمت دنبال کاری 

سروش من منی کردی و بعد گفت 

-رئیس متاسفم من یه اشتباهی کردم 

اتابک با همون قیافه خشن نگاهش کرد و عصبی گفت 

-باز تو چه گندی بالا اوردی ؟

سروش – تیرداد ...اون 

-اون چی ؟

-اون پلیسه 

در ان واحد هم من هم امید به هم نگاه کردیم ...خدایا رامین هم لو رفته بود ...اخه این همه بدبیاری پشت سر هم 

فردین داد بلندی کشید و گفت 

-خفه شو لعنتی مگه تو نگفتی مورد اعتماده از کجا فهمیدی ؟

سروش-یکی از بچه ها همیشه مراقبش بود تو چند ماه اخر دیگه بهش اعتماد کرده بودم ولی الان 

-الان چی ؟

-بهش گفته بودم باید خطش عوض بشه ...بهش یه خط جدید دادم و خودم مثل همیشه تو گوشیش همراه با یه میکروفون گذاشتم ...ولی اون بالافاصله بعد از روشن کردن گوشیش با فرماندش تماس گرفته و موقعیت ما رو اعلام کرده 

اتابک داد وحشتناکی کشید و به طرف امید رفت و تا تونست زیر بار مشت و لگد گرفتتش 

اتابک-کثافت عوضی توام هم دستشی اشغالا همتونو می کشم 

اسلحشو در اورد و به طرف سروش نشونه گرفت 

سروش با رنگ پریده گفت 

-رئیس من ...

-خفه شو تو با سهل انگاریت باعث شدی موقعیتم به خطر بیافته 

ماشه رو کشید با صدای تیر چشمامو بستم ...نفسم به شمارش افتاده بود ...اتابک به هیچ کس رحم نداشت مرگ خودم اصل برام مهم نبود ولی امید و رامین اونا برام عزیز بودن و به خاطر من به خطر افتاده بودن 

به یاد رامین اشکی از گوشه چشمم چکید 

دستی محکم چونمو گرفت ...چشمامو باز کردم اتابک بود اینقدر محکم چونمو فشار میداد که احساس کردم الانه که چونم بشکنه 

-چیه ازش خوشت اومده بود که داری براش اشک می ریزی 

-ولش کن عوضی بهش دست نزن 

امید بود که در عین تقلا کردن داشت داد می کشید 

-اوخی دوست نداری کسی به خوار زنت دست بزنه ولی نگران نباش من کاری می کنم که خودش هر روز ارزوی مرگ بکنه 

تو صورتم دقیق شد و ادامه داد 

-چند روز دیگه این صورت خوشگل و بدون نقص مال شیخای عرب میشه 

چنان خنده وحشتناکی سر داد که سرم سوت کشید ...از شنیدن حرفاش مو به تنم راست شده بود 

اتابک – پژمان 

-بله رئیس

-مقدمات کار مرگ و فراهم کن ...دو زوج جوان 

قلبم داشت تو سینه محکم می تپید منظورش از این حرفا چی بود 

رامین :

اه لعنتی دارم از خستگی میمیرم ...سروش به محض رسیدنم ازم خواسته بود که سیم کارتمو عوض کنم و باز طبق معمول خودش اینکارو انجام داد ...دیگه تو این چند وقته روند کاراش دستم اومده بود همیشه سیمکارتا رو عوض می کرد چند دفعه اول شک کرده بودم که توش میکروفون کار گذاشته باشه برای همین همیشه نگاه مب کردم و مراقب حرفام بودم ...به ادرسی که تو دستم بود نگاه کردم ...روباه این دیگه چه اسم مسخره ایه روی خودش گذاشته 

سروش بهم گفته بود که روباه یه واسطه ...واسطه رک کردن دخترا از مرز ...باید هر چه سریع تر این اطلاعات و به سرهنگ می رسوندم بعدا معلوم نبود بتونم موقعیتی فراهم کنم یا نه 

شماره سرهنگ و گرفتم 

-الو

-سلام جناب سرهنگ 

-بزرگ نیا چه خبر 

(حالا بماند این سرهنگ جدیدا سلام کردن یادش میره سریع میگه چه خبر )

-قربان من زیاد وقت ندارم فقط بهتون بگم اسم واسطشون روباهه الانم دارم میرم دنبالش 

-خیلی خب سعی کن با من در تماس باشی خونه ای که توش اقامت دارین همونیه که با خط قبلی اس ام اس کردی دیگه 

-بله قربان 

-بزرگ نیا می خوام تو این عملیات هم مثل عملیات های دیگه بدرخشی

-ناامیدتون نمی کنم قربان 

بعد از قطع تلفن به ادرسی که سروش بهم داده بود رسیدم ...یه جون 29-30 ساله ...قد بلند ...صورتی سبزه ابروهای کلفت که ابروی سمت راستشو با تیغ از وسط یه خط انداخته بود ... سیگاری که توی دستش بود نشونه رمز بود 

طبق قرار دو بار چراغ دادم اونم بدون معطلی سوار شد

-تیرداد 

-درسته 

-راه بیافت تا کسی متوجه نشده 

مرتیکه انگار من نوکرشم ...نزدیک خونه رسیده بودم که گوشیم زنگ خورد 

یا خدا شماره سرهنگ بود ...سرهنگ هیچ وقت با من تماس نمی گرفت مگه اینکه موقعیت خطرناک باشه یا اتفاقی افتاده باشه ...با وجود روباه تو ماشین امکان صحبت نداشتم بعداز خوردن چند زنک صدا قطع شد ...یه نفس اسوده کشیدم ولی به ثانیه نکشیده بود که دوباره گوشیک زنگ خورد ایندفعه برای اینکه زیادی تابلو نشم جواب دادم 

-بله 

الان دیگه وقت محترمانه صحبت کردن نبود 

-بزرگ نیا لو رفتی سریع موقعیت و ترک کن و بیا فلکه اصلی بچه ها اونجا منتظرتن 

تا بیام بفهمم چی شده تماس قطع شد

لو رفتم این امکان نداشت ...فقط در یک صورت اره ... لعنتی می دونستم اونا لوم دادن کار انی و امید بود ...ادمای رذل 

به طرف روباه که موشکافانه داشت نگاهم می کرد برگشتم و خیلی جدی و محکم طوری که شک نکنه گفتم 

-همینجاست پیاده شو ...در مشکیه سه تا زنگ پشت سر هم بزن و بعد از یه مکث یه تک زنگ اسم رمز هم اسمان روشن 

بدون هیچ حرفی پیاده شد ...به محض پیاده شدنش پامو روی گاز گذاشتم و خودمو به بچه ها رسوندم ...بچه ها جلو فلکه منتظر بودن وسایلمو از داخل ماشین برداشتم و ماشین و همونجا رها کردم

یکی از سرباز ها به طرفم اومد 

-جناب سرگرد 

-ازادی ...سوار شین بریم 

تارسیدن به ستاد تو و فکر بودم اعصابم به حدی خورد بود که دوست داشتم با همه دعوا کنم 

با ورودم به ستاد با سرهنگ روبه رو شدم 

سلام نظامی دادم و پامو روی زمین کوبیدم 

-جناب سرهنگ 

-سرگرد خوش امدی

-ممنون قربان ولی چه اتفاقی افتاده ...چرا گفتین لو رفتم من که هنوز کاری نکرده بودم که از عملیات کشیدیم بیرون 

-صبر داشته باش ...ما اونجا جاسوس داشتیم ...بعد از تماس تو بهم زنگ زد و فقط گفت که تو لو رفتی و اتابک هم سروش و کشته مثل اینکه از طریق سیمکارتت کنترلت کردن 

شک زده به سرهنگ نگاه کردم ...یعنی خودم گاف داده بودم و ربطی به انی نداشت 

-شما مطمئن اید که از طریق خط ردیابی شدم شاید کس دیگه ای ...

نذاشت حرفمو ادامه بدم 

-نه از طرق خطت بوده 

پس اگه من لو رفته باشم نکنه انی هم لو رفته باشه ...خفه شو رامین تو ازش متنفری ...خب متنفر باشم ...نه اصلا کی گفته که متنفرم ....اره متنفرم ازش بدم میاد اون حتما دستش با اونا تویه کاسه ...نه اگه دستش باهاشون تو یه کاسه بود که ازم نمی خواستن که بی هوششون کنم 

با جدیت و مثل همیشه گفتم 

-قربان همراهام چی ؟

-هنوز اطلاعی در موردشون نداریم 

-قربان بذارین من برگردم داخل باند 

-چی می گی بزرگ نیا می گم لو رفتی متوجه میشی ما از همینجا تحت نظرشون داریم 

دلم مثل سیر و سرکه می جوشید ولی کاری از دستم بر نمی امد 

یک هفته ازشون بی خبر بودیم در واقع هیچ کاری انجام نمی دادن ...انگار متوجه شده بودن پلیس دنبالشونه ...سرهنگ بهم اجازه بیرون رفتن نمی داد و فقط اجازه داشتم از خود ستاد پی گیر ماجرا باشم ...دلم سخت بی تاب بود ولی نمی تونستم حرفی بزنم 

با صدای در رشته افکارم پاره شد 

-جناب سرگرد سرهنگ خواستن برین به اتاق جلسات

-می تونید برید 

پرونده رو جمع کردم و به سمت اتاق سرهنگ رفتم و در زدم 

-بیا تو 

وارد اتاق شدم و سلام نظامی دادم 

-ازادی 

سرهنگ مرادی و سرهنگ محمدی و چند نفر دیگه هم تو اتاق بودن 

-بشین سرگرد

روی صندلی پشت میز نشستم 

-اتفاقی افتاده قربان ؟

-دیروز تو یکی از دره های خارج از شهر دو تا جسد پیدا کردن که کاملا سوخته شده بودن و ما نتونستیم هویتشونو مشخص کنیم 

-درسته در جریان هستم 

سرهنگ ادامه داد

-ولی امروز پزشکی قانونی اعلام کرده تو انگشت یکی از اجساد یک حلقه پیدا شده 

دقیق تر سرهنگ و نگاه کردم 

جعبه ای جلو روم گذاشت و گفت

-ببین اینو می شناسی

با تردید گفتم من ؟؟؟

-بله راستش ما حدس می زنیم اجساد متعلق به اناهید رادمنش و دکتر امید فرهنمد شوهر خواهرشون باشه 

فقط جمله دوم سرهنگ و فهمیدم ...دکتر امید فرهمند شوهر خواهر اناهید 

فوری پرسیدم 

-سرهنگ شما امید فرهمند می شناسین اون کیه ؟

-ایشون یکی از پزشکای بنام کشورماست چند سال تو پاریس زندگی کرده و همسر ارمیتا رادمنش خواهر بزرگ اناهید رادمنش طبق اطلاعاتی کخ ما بدست اوردیم و خود اناهید رادمنش بهمون داده ...ارمیتا برای اینکه جون خواهرش اناهید و نجات بده توسط فردین اتابک کشته میشه و اناهید هم به ایران میاد تا انتقام خواهرشو بگیره 

با حرفای سرهنگ گیج بودم گیج تر شدم 

-اتابک چرا باید ارمیتا رو می کشته 

-اناهید توی پاریس باعث محاکمه شدن و به دادگاه کشیده شدن اتابک میشه ولی اتابک با استفاده از نفوذی که داشته می تونه در بره ولی دست از سر اناهید بر نمی داره ...تا اینکه یه روز گیرش میاره و می خواسته بکشتش که خواهرش ارمیتا سر می رسه و به خاطر شباهت فوق العاده زیادی که با هم داشتن با زیرکی خواهرشو فراری میده ولی متاسفانه خودش گیر میافته و به بدترین شکل اول شکنجش میدن بعدم می کشنش ...بعد از اون اتفاق اناهید تو بیمارستان بستری میشه و امید به ایران بر می گرده ولی وقتی اناهید به ایران میاد امید به خاطر احساس مسئولیتی که نسبت بهش داشته همیشه مراقبش بوده 

تک تک کلامات سرهنگ داشت به اتیش می کشوندتم ...داشتم دیونه می شدم چرا انی خودش این حرفا رو بهم نگفت ...

حالا دلیل اشکاشو می فهمم ...دلیل غصه هاشو ...خدای من ...من چکار کردم من اونو از خدم روندم بهش تهمت زدم ...خدایا من غلط کردم 

-سرگرد اینا رو نگفتم که بری تو فکر گفتم که در جریان باشی چون شما بیشتر باهاشون در ارتباط بودین حدس زدم شاید شما بتونید بشناسید 

دلم شور افتاده بود ...خیلی سعی کردم تا به حس ترسم غلبه کنم ...دستامو که لرزش پیدا کرده بود جلو بردم و جعبه رو گرفتم و بدون معطلی باز کردم ...از چیزی که دیدم قلبم وایستاد و دهنم باز موند چند دفعه پشت سر هم پلک زدم ...تک خنده ایکردم و بعد با ناباوری سرمو چند دفعه به طرف مخاطف تکون دادم ...حلقه رو از داخل جعبه بیروناوردم و از سر جام بلند شدم 

زیر لب گفتم 

-انی ...

نفس کشیدنم بلندشده بود ...اشک چشمامو می سوزوند ...دیگه نمیتونستم خودمو کنترل کنم بلند داد کشیدم 

-اناهیــــــــــــــــــــ ــــــد

دیونه شده بودم ...کنترلی روی کارام نداشتم این همون حلقه ای بود که روز عقدمون تو محضر دستش کردم 

-سرگرد

به سرهنگ و بقیه که شکه داشتن نگاهم میکردن نگاه کردم 

-می کشمشون ...این امکان نداره

به سرهنگ نگاه کردم وادامه دادم 

-سرهنگ شما دارین دروغ میگین ...می خوام اجساد و ببینم 

-بزرگ نیا اون جسد یه زنه و تو نمی تونی ببینی در ضمن اجساد سوخته و قابل شناسایی نیستن 

داد بلندی کشیدم

-اون زن محرم منه ...اناهید زن منه ...

سرهنگ با چشمایگرد شده سرم داد کشد 

-خودتو جمع کن سرگرد این کارا چیه می کنی ...این حرفا چیه ؟؟

-سرهنگ خواهش می کنم بذارین ببینم ...اناهید من نمرده ...زن من نمرده 

سروان جلالی و رسولی به سمتم امدن و به زور روی صندلی نشوندنم و یه لیوان اب دستم دادن 

سرهنگ- سرگرد توضیح می خوام بابت این کارات ...تو کی با رادمنش ازدواج کردی

-نزدیک یک ساله

ایندفعه دیگه چشمای سرگرد نزدیک بود از کاسه در بیاد 

به حلقه نگاه کردم و گفتم 

-این همون حلقه ایه که تو محضر دستش کردم 

-بزرگ نیا این حرفات ...

به میون حرفش اومدن

-ببخشید میشه تنها باهاتون صحبت کنم 

سرهنگ از سرهنگ مرادی و محمدی عذرخواهی کرد و بقیه رو به بیرون فرستاد 

-خب می شنوم 

همه چیز و گفتم از اشناییم با اناهید ...از ازدواج زوری که بعدتبدیل به عشق شد از سیلی که به انی زدم ...از تهمتام ...سرهنگ از جلد نظامیش خارج شده بود و مثل یه پدر به حرفام گوش می داد 

حرفام کهتمام شد یه لیوان اب دستم داد و مجبورم کرد که بخورم 

دست گرمشو روی شونم گذاشت و گفت 

-بهت تسلیت می گم پسرم ...حالا که اجسادشون شناسایی شدن با استفاده از مدارکی که پیدا کردیم می تونیم دستگیرشون کنیم 

-منم باید تو عملیات باشم 

-نه رامین تو ...

-سرهنگ خواهش می کنم بهم اجازه بدین قول می دم عملیات و خرابنکنم 

-خیلی خب 

--------------------------------------------------------------------------------

اناهید :

سعی کردم تا بغض تو صدامو مهار کنم 

-امید 

-هوم

-یعنی چه بلایی سر رامین اوردن اون الان کجاست 

امید لبخندی زد و گفت 

-معلومه خیلی دوستش اری این چند روزه حالی از اق داداشت نپرسی یه وقت هی رامین رامین می کنی

قطره ای اشک از گوشه چشمم پایین افتاد

-هیچ وقت فکر نمی کردماینجور گرفتار بشم 

-عشق همینه ...اصلا متوجه نمی شی کی به وجود میاد وقتی می فهمی که تماموجودتو می گیره و دیگه خودتو نمی بینی و همه وجودت میشه او 

-امید اینا یه هفته که مارواینجا زندانی کردن 

-معلوم نیست چه اشی برامون پختن 

دلم حال و هوای شیطنت کرده بود با یه لحن شیطون گفتم 

-ولی امید کتک خورت بدجور ملسه هاااااا ...تو این چند وقت فقط کتک خوردی

-زهر مار میخنده ...ببخشیدا ولی با این دستای بسته غلطی جز نوش جان کردن کتک نمی تونستم انجام بدم 

-خو اینقدر زبون نریز تا اینقدر کتک نخوری

با یه لحن حرص در اری گفت 

-چیه از یاد اقاتون فارغ شدی گیر دادی به من به جون خودم دستام باز بشه اول گیسای تویی گیس بریده شیطون و می کنم بعدم حساب اون اتبک بی پدر و می رسم 

-اوهو ولی فانتزی خوبی بود شاد شدیم 

شروع کردم به خندیدن 

-کوفت 

-خودت 

-انی

-بعله

-درد ادم باش

-به جون تو من فرشته ام فرشته ها که ادم نمیشن 

-تو حالت خوبه تا همین دو دقیقه پیش داشتی اشک تمساح می ریختی 

-برو بابا گفتم یه چیزی بگم شاد شم جنبه نداری که 

-اره الان تو این وضعیت شادی برامون خیلی لازمه برو فکر این باش که چجوری ازاینجا در بریم 

-من که ایده ای به ذهنم نمی رسه من ...

با صدای شکلیک گلوله و داد و فریاد صحبتم نصفه کاره موند

-امید توام صداها رو می شنوی

-کر که نیستم اره ...چهخبره 

-نمی دونم 

بعد از چند دقیقه در باز شد و پژمان و یه نفر دیگه داخل اومدن 

پژمان-تکون بدین اون تن لشتونو

چهره اش خیلی نگران به نظر می رسید حتما اتفاق مهمی افتاده بود 

خواست به طرفم بیاد که با صدای ناله امید برگشت 

-اییییی ...اییییی 

پژمان به طرف امید رفت 

-چته ؟؟؟

-حالم داره بهم میخوره ...دستم درد گرفته 

این که تا الانخوب بود و منو به فحش گرفته بود 

-دست پسره رو باز کن بهمن 

-اگه فرار کنه

-هــــــــــــــــــــه مگه نیم بینی حالشو در ضمن از این غلطا نمی تونه بکنه 

پژمان تا دستای امید و باز کرد امید تنه محکمی به پژمان زد و به کناری پرتابش کرد و اسلحشو گرفت 

اسلحه رو به سمت پژمان و دوستش بهمن نشونه گرفت 

-بایستید سر جاتون 

پژمان که مشخص بود خیلی عصبانیه از سر جاش بلند شد 

-بذار کنار تو عرضه این کارا رو نداری

پژمان داشت به امید نزدیک میشد و امید هیچ کاری نمی کرد 

قلبم در تلاطم بود نگاه نگرانمو به امید دوخته بودم 

پژمان-بده به من ...زود باش

پژمان دستشو دراز کرد که اسلحشو از دست امید که عین مجستمه ایستاده بود بگیره 

چشمامو بستم که دیگه چیزی نبینم ...با صدای شلیک فوری چشمامو باز کردم و به پژمان که با تن خونین روی زمین افتاده بود نگاه کردم 

امید رو به بهمن گفت 

-اگه دلت می خواد به سرنوشت دوستت گرفتار بشی بیا جلو 

بهمن که انگار ترسیده بود از سر جاش تکونی نخورد و میخ جسد پژمان شده بود ...امید همون طور که اسلحش به طرف بهمن بود به طرفم اومد و دستامو باز کرد ...به محض باز شدن دستام انگار جون دوباره گرفتم ...سریع پاهامو باز کردم 

-انی بیا دستای این لندهور و ببند 

از طرز صحبت کردن امید متعجب شدم اون هیچ وقت اینطوری صحبت نمی کرد 

-د معطل چی هستی ببند دستاشو دیگه 

با حرفش به خودم اومدم و دستای بهمن و محکم بستم 

هنوز صدای تیر و فریاد به گوش می رسید 

-انی پشت سرم بیا معلوم نیست اگر دوباره گیر اینا بیوفتیم چه اتفاقی برامون بیافته 

-امید ولی ما امدیم تا انتقام ...

-هیـــــــش بعدا ...بعدا انتقام میگیریم با یه نقشه حساب شده ...بهتره الان بریم 

امید به طرف بهمن برگشت 

-اینجا در دیگه هم داره 

بهمن فقط سکوت کرد و چیزی نگفت ...امید اسلحشو روی شقیقه بهمن گذاشت 

-حرف بزن تا مغزتو متلاشی نکردم 

این حرفا از امید بعید بود نزدیک بود دو تا شاخ رو سرم سبز بشه ...بهمن که انگار ترسیده بود فوری گفت 

-از اینجا که بیرون رفتین سمت چپ ساختمون یه راهرو هست اونو تا انتها برین سمت راست یه اتاق هست تو اون اتاق یه دره که به سمت حیاط پشتی باز میشه وقتی وارد حیاط شدین تا انتها باغ برین اونجا یه دره که میخوره به خیابون پشتی از اونجا هم میشه راحت فرار کرد

امید دیگه مهلت هیچ کاری بهم نداد دستمو محکم گرفت و کشید 

تمام راه رو دویده بودیم ...دیگه از نفس افتاده بودم به جاده که رسیدیم برای اول ماشین دست نگه داشت 

-کجا میرین اقا 

-لطفا برین سمت بیمارستان ...

طوری که راننده متوجه نشه از امید پرسیدم 

-حالت خوب نیست بیمارستان برای چی 

-حالم از این شهر داره بهم میخوره تا اتابک پیدامون نکرده باید برگردیم حداقل تو تهران 4 تا جا برای مخفی شدن داریم هههههههههه

با شک بهش نگاه کردم 

-مگه تو پول همراهت داری؟

-انی محض رضای خدا تو که اینقدر خنگ نبودی ...خب پس واسه چی داریم میریم بیمارستان اونجا یکی از دوستام هست فقط دعا کن که بتونیم پیداش کنیم 

رامین 

-سرگرد همه جا رو گشتیم اثری از اتابک نبود

-لعنتی از دستمون در رفت به تمام راه های زمینی و هوایی اطلاع بدین نباید بذاریم زیاد دور بشن

-بله قربان

سرهنگ –سرگرد کارت خوب بود درسته نتونستیم اتابک و دستگیر کنیم ولی کل باندشو گرفتیم و ما این موفقیت و مدیون تو هستیم

-قربان من میخوام برگردم تهران 

بغض تو گلوم ریشه دونده بود ...ادامه دادم باید مراسم تدفین همسرم و امید و انجام بدم 

-خیلی خب الان میگم برات یه بلیط رزرو کنن

-نه اگه میشه می خوام خودم تنهایی با ماشین برم 

سرهنگ مکثی کرد و بعد گفت

-باشه یه ماشین در اختیارت قرار می دم

تو جاده به سمت تهران می رفتم ...اجساد به وسیله هلی کوپتر فرستاده شده بود می خواستم این راه و که یاد اور خاطره انی بود برام تداعی بشه ...حالم اصل خوب نبود ...دوست داشتم گریه کنم و فریاد بزنم ...انی عشقم بود شده بود تمام زندگیم ولی من اونو از خودم روندم ...شیشه رو پایین کشیدم که باد گرمی به صورتم خورد ...دستمو به سمت ضبط بردم و رو شنش کردم ...با صدای خواننده هر کلمشو که می خوند انگار چنگی به دلم می زدن...صدای ضبط و تا اخرین حد ممکن زیاد کردم جوری که گوشام داشت کر میشد 

ای دنیــــــــــــــــــا

چرا شد نصیب من جدایی

ای دنیـــــــــــــــــــــا 

اخه این دلم داره خدایی

گریه شده کارم اه اااااااااااااا

این شب هــــــــــــــــــــــــ ـــــــا چرا ساکتی و بی صدایی

با این که تو دلت نمونده جای خالی

تقدیر من اینه اهاااااااا

اشک بود که صورتمو بدون هیچ شرمی خیس می کرد ...به هر جای جاده نگاه می کردم .... به صندلی کنارم نگاه می کردم یاد و خاطره انی برام زنده میشد ...دست راستو دراز کردم و روی صندلی کشیدم انگار همینجا نشسته بود و داشت تماشام میکرد 

تو همه دنیامی بی تو نمی تونـــــــــــــم

تو نذار این دل بمیره بی تـــــــــــو اروم روم

از چشمام بخون که بی تو این دل اروم نداره 

از چشمات می خونم که دوستم داری ای عشــــــــــق من 

تو همه دنیامی بی تو نمی تونـــــــــــــم

تو نذار این دل بمیره بی تـــــــــــو اروم روم

از چشمام بخون که بی تو این دل اروم نداره 

از چشمات می خونم که دوستم داری ای عشــــــــــق من 

(از مصطفی فتاحی )

مشتمو روی صندلی کوبیدم و بلند خدا رو صدا کردم 

-خـــــــــــــــــــــــد ا ...چرا با من ...خدایــــــــــــــا من دوستش داشتم 

با عصبانیت ضبط و خاموش کردم و تمام عصبانیتمو روی پدال گاز خالی کردم 

اناهید :

تو باغ نشسته بودم و تو فکر بودم ...به این فکر می کردم من اناهید با اون همه غرور الان به کجا رسیدم خیلی وقت بود حتی از خانوادم خبر نداشتن و تنها پل ارتباطیم با خانوادم امید بود که خبر سلامتیمو بهشون می رسوند در واقع از صحبت کردن و رویارویی باهاشون نوعی ترس داشتم ...گرچه امید با این قضیه خیلی خوب برخورد کرد و سرزنشم نکرد اما به هر حال من باعث نابودی زندگیش بودم ...با صدای امید رشته افکارم پاره شد 

-انی کجایی دختر خوب یک ماهه خودتو تو خونه زندانی کردی که چی بشه 

به طرف امید برگشتم 

-کاش خاله مرجان اینجا بود امید برای چی فرستادیش اصفهان 

-هی کی این قیافتو ببینه شک می کنه که چیزی شده باشه حالا فکر می کنی مامان من با این تیزیش اگه تو رو اینجوری میدید دیگه دست از سرت بر میداشت نه جانم تازه اول بیچارگیت بود باید از اول تا اخر ماجرا رو براش تعریف می کردی مامان منم که حساس خدایی نکرده یه بلایی سرش می اومد اونوقت منم دیگه تضمینی به زنده موندنت نمی دادم 

-کوفت امید تو هر شرایطی فقط بلدی مسخره بازی در بیاری 

-حالا بگذریم برنامت چیه ؟

-می خوام برگردم پاریس ...این دفعه هم باختم 

-انی 

به روش لبخند زدم 

-امروز میرم خونه الهه جون تا وسایلمو بردارم 

اشک تو چشمام حلقه بسته بود 

-می دونم که رامین چشم دیدنمو نداره ...اگه یه ذره دلش به رحم می امد حداقل تو این یه ماه ازم یه سراغی می گرفت ولی اون با بی رحمی تمام منو کنار گذاشت 

-انی باید بهش فرصت بدی تو باید همه چیز و براش توضیح بدی مطمئنم همون قدر که تو اونو دوست داری اونم تو رو دوست داره ...امروز خودم میبرمت 

-نه امید ممنون از لطفت ولی می خوام خودم تنهایی برم یه وقتی می رم که رامین خونه نباشه 

-باشه هر جور مایلی پس با ماشین من برو 

-باشه 

طرفای عصر بود که شلوار جین مشکی با مانتو مشکیمو پوشیدم شال ابی کاربونیمو روی سرم انداختم و کیفمو بر داشتم ...به خودم تو ایینه نگاه کردم صورتم خیلی بی روح بود کمی برق لب و رژگونه زدم و سوار ماشین امید شدم ...به سمت خونه الهه جون راه افتادم مطمئن بودم این وقت روز رامین خونه نیست ...جلو در خونه از ماشین پیاده شدم ...ترس داشتم زنگ بزنم ولی به ترسم غلبه کردم باید شجاع می بودم ...زنگ و فشار دادم ...سرم پایین بود 

صدای روشنک تو ایفون پیچید 

-کیه ؟

سرمو بالا اوردم ولی حرفی نزدم 

سکوت برقرار شده بود بعد از چند لحظه روشنک چنان جیغی کشید که گفتم الان همسایه ها میریزن بیرون هم زمان با صدای جیغ روشنک در هم با صدای تیکی باز شد ...وارد خونه شدم ...تو سالن خبری نبود همون جور داشتم به سالن نگاه می کردم که روشنک اول یه جیغ کشد و بعد خودشو تو بغلم انداخت و شروع کرد به گریه کردن 

اوف عجب استقبالی شگفت زده شدم فکرمی کردم الان یکی می خوابوننتو گوشم 

نگاهم به الهه جون بود که دستاشو باز کرده بود و داشت گریه می کرد ...از بغل روشنک برون امدم و با شک به طرف الهه جون رفتم و خودمو تو بغلش انداختم 

سرمو نوازش کرد و گفت 

-دخترم بالاخره برگشتی ...می دونستم زنده ای 

وا بلا به دور نکنه انتظار داشت مرده باشم حالش خوب نیستا 

رامین :

یک ماه تموم زندگیم شده بود یاد و خاطره انی دائم عکسش تو دستم بود ...حتی تو ستاد دیگه صدای سرهنگ در اومده بود و می خواست بهم مرخصی اجباری بده ولی قبول نکردم حداقل تو ستاد یه ذره سرم گرم میشد و کمتر یادش می افتادم ...

با صدای جیغ جیغ روشنک عکس انی و که تو دستام بود و کناری انداختم ...این دختره معلوم نبود چشه اینجوری داشت اعصابمو خورد می کرد ...بعد از مرگ انی کسی اجازه بلندصحبت کردن تو خونه رو نداشت ... مامان وضعیتمو درک می کرد و می گفت نیاز به ارامش داری با گذشت زمان فراموش می کنی ولی مگه می تونستم اناهیدمو فراموش کنم مگه می تونستم الهه مو فراموش کنم ...تمام جای جای خونه بوی انی و میداد برای همین خونه برام مقدس شده بود ...نمی دونم امروز روشنک چه مرگش شده بود که همش جیغ جیغ می کرد ...از اتاق بیرون امدم و ارو اروم به طرف پله ها می رفتم ...روشنک روی زمین نشسته بود و داشت گریه می کرد ...ترسیدم نکنه برای مامان اتفاقی افتاده باشه ...با دو از پله ها داشتم پایین می امدم که تگاهم به مامان خورد ...

اون کی بود بغلش بود 

یه دختر مشکی پوش بود چشمامو ریز کردم و دقیق تر نگاه کردم ...سرشو که بلند کرد سر جام خشک شدم ...

یا فاطمه زهرا ...دوبار پلک زدم و زیر لب گفتم 

-انی 

خدایا مرده رو زنده کردی ...خدا جون نوکرتم ...خدایا یعنی حقیقت داره یعنی چشمای من داره درست میبینه اینی که جلو روم ایستاده الهه قلب من اناهید 

انی به سمتم برگشت ...انگار اونم تعجب کرده بود 

با صدای روشنک به خودم اومدم 

همون طور که گریه می کرد گفت 

-داداش نگاه کن ...اناهید نمرده... اون نمرده ...اون زنده است 

اناهید :

از اغوش الهه جون در اومدم ...سرمو که بلند کردم ...خشک شدم ...چقدر لاعر شده بود ...نیم تونستم از جام تکونبخورم ...اونم فقط داشت نگاهم می کرد ...یک دفعه با دو جلو امد تا به خودم بیام دیدم تو بغلشمو داره منو محکم به خودش فشار میده ...تمام تنم داشت می لرزید ...احساس خوبی داشتم ...اغوشش برام خیلی گرم بود ...خیلی وقت بود که به این اغوش نیاز داشتم ...

هنوز تو بهت بودم که یکدفعه خودشو ازم جدا کرد ...تا امدم نگاهش کنم یه طرف صورتم سوخت 

روشنک و الهه جون جیغ بلندی کشیدن ولی من ...

الهه جون –رامین داری چکار میکنی ؟

رامین مثل یه کوه اتشفشان اول سرخ شد بعد چنان فریادی کشید که چهار ستون بدنم لرزید 

-تا حالاکدوم گوری بودی هــــــــــــــــان 

فقط نگاهش کردم ...دلم برای همین داد کشیدناش تنگ شده بود 

بازوهامو گرفت و تکونم داد 

-مگه با تو نیستم لال شدی میگم تا الان کجا بودی 

بازم سکوت 

-جواب نمی دی نه ؟

دستمو محکم گرفت و با خودش به زور به بالا برد ...در اتاقشو باز کرد و به داخل اتاق پرتابم کرد و در و از داخل قفل کرد 

ههههههههه ...اورده بود بازجویی اینجا برام حکم اتاق بازجویی داره هر وقت اقا عصبانی میشه من بدبخت و میاره اینجا تا به زور ازم حرف بکشه ...انگار تو این اتاق قدرتش دوبرابر میشه 

-کجا بودی 

بیا ...نه گذاشته نه برداشته نه سلامی نه علیکی میگه کجا بودی ...اخه من به چیه تو دل خوش کنم ...ولی الان وقت کوتاه امدن نبود 

سعی کردم خونسرد باشم 

-با اجازه کی دست روم بلند کردی؟

یعنی مسخره ترین چیزی که تو طول عمرم گفتم خو چه ربطی به سوالش داشت 

پوزخندی زد و گفت 

-نه خوشم میاد زبونتو موش نخورده .

بعد دوباره با عصبانیت و یه حالت مغرور به خودش اشاره کرد 

-با اجازه خودم ...در ضمن بحث و عوض نکن می گم کجا بودی 

اهههههههههه اینم که قرص کجا بودی خورده ...

بی خیال گفتم 

-خونه امید 

-تو غلط کردی خونه امید چه می کردی ؟

مثل خودش داد زدم 

-رفته بودم به درد خودم بمیرم ...به تو چه اصلا تو چکارمی که سرم داد می کشی ...الانم اومدم وسایلمو جمع کنم و مدارکمو بر دارم 

تک خنده ای کرد و گفت 

-اونوقت کجا به سلامتی؟

-پیش خانوادم ...پاریس 

انگشتشو به حالت تهدید جلو خورتم تکون داد 

-به مولا اگه بذارم دیگه پاتو از این خونه بیرون بذاری

-تو چکاره ای که نذاری من برم 

یک دفعه فوران کرد و با داد گفت 

-من شوهرتم نفهم 

هیییییییی تو دلم قند اب کردن کیلو کیلو ...این یعنی من و بخشیده ...خ جون چقد خوشحال شدم ولی اصلا به روی مبارک خودم نیاوردم ...باید ادب می شد کم تحقیرم نکرده بود الان وقتش بود که یه ذره بچزونمش 

با بی تفاوتی شونه ای بالا انداختم 

-هر کی می خوای باش برام فرقی نداره من می خوام برگردم کشورم

-انی رو اعصاب من راه نرو من می گم تو اینجا م یمونی می مونی

دستمو گرفت و مجبورم کرد روی تخت بشینم ...خودشم روی صندلی نشست و یه پاشو روی اون یکی انداخت 

عاشق همین زورگویی هاش بودم ...خل بودم دیگه منم عشق و اینجوری دوست داشتم همراه با غرور و تعصب و غیرت 

-خب می شنوم 

کلافه گفتم 

-چیو می خوای بشنوی 

پوزخندی زد 

-جسدتو برام اورده بودن 

اها پس اینو بگو بی شعور ناراحت بود که نمرده بودم 

-چیه خیلی ناراحتی که نمردم 

-فقط می خوام جواب سوالمو بشنوم ...اون جسدا مال کی بود ؟

-اووف من ز کجا بدونم مال کی بود ...بعد از این که تو رفتی اونا دست و پامونو و تا تونستن امید و کتک زدن بعدشا که فهمیدن تو پلیسی اتابک سروش و کشت 

-خب

-هیچی دیگه تو وسایلم گشتن و تنها چیزی که به دردشون خورد حلقه بود اونو گرفتن و رفتن ...همین ...

-همین ...پس اونجا بهتون بد نگذشته 

دیگه خونم به جوش رسیده بود 

-ساکت شو رامین تو نمی دونی اون یه هفته چی به سر من و امید اومد ...اون بیچاره دائم به خاطر من کتک می خورد ...شانس اوردیم لحظه اخر تونستیم فرار کنیم وگرنه الان باید ور دل یکی از شیخ های عرب می بودم و ...

با تو دهنی که از رامین خوردم ساکت شدم ...چشماش شده بود دو تا کاسه خون 

-اونا غلط می کردن می فرستادنت 

از سر جام بلند شدم و به طرف در رفتم 

-در و باز کن می خوام برم 

-کجا 

-امید منتظره 

-کوفت و امید ...درد و امید ...تو هیج جا نمیری اگه خیلی دلتنگشی زنگ بزن بیاد اینجا 

با این حرفش یه تای ابروم بالا پرید 

-زنگ می زنما 

-خب زنگ بزن 

گوشیمو از داخل جیبم بیرون اوردم و شماره امید و گرفتم 

رامین –بذارش رو بلند گو 

اخه این چه عادت بدی بود که اینا داشتن شاید ادم نخواد حرفاشونو بشنوی فضول 

گوشی و رو بلند گو گذاشتم 

بعد از 5 تا بوق بالاخره اقا رضایت دادن گوشی و بردارن 

-سلام امید 

-سلام انی جون ...رفتی دیدن یار خوش می گذره 

زیر چشمی به رامین نگاه کردم که با شیطنت داشت نگاهم می کرد 

زهر مار پسره خل داشت بهم تیکه می نداخت و ریز ریز می خندید 

-کوفت ...امید بلندشو بیا اینجا 

-اوهو خودتو راه دادن که داری مهمون دعوت می کنی ؟

-ئه لوس نشو دیگه بلند شو بیا 

-اوکی میام ...اصلا می دونی چیه به خاطر تو نمیام من دلم برای اون سرگرد گند اخلاق تنگ شده 

رامین یه لبخند محسوس گوشه لبش نقش بست ولی مثلا می خواست نشون بده که خیلی جذبه داره چون داشت به زور اخمی روی پیشونیش می کاشت 

-پس منتظرتیم 

-اوکی زود میام تا حالشو جا بیارم 

وای امید ساکت باش دیگه چیزی نگفتم و تلفن و بی خداحافظی قطع کردم 

با صدای رامین نگاهمو بهش دوختم 

بهتره بری تو اتاقت لباساتو عوض کنی 

-همین جوری راحتم 

-گفتم برو لباستو عوض کن 

زیر لب گفتم 

-زورگو 

فک کنم شنید چون گفت 

-همینیه که هست 

به حرفش گوش دادم ...در اتاق و باز کرد و من به اتاقم رفتم ...هنوز وسایلم همون طور دست نخورده جای قبلی بود ...مانتومو در اوردم و یه تونیک استین سه ربع سبز پوشیدم ...شالمو از سرم در اوردم و با کش موهامو بالای سرم دم اسبی کردم و قسمتی از موهامو روی صورتم ریختم ...به دور و بر اتاق نگاهی انداختم و نا خود اگاه لبخندی روی لبام نقش بست چقدر این اتاق و دوست داشتم وقتی دوباره به تک تک وسایلم سر زدم ...از سر جام بلند شدم و به طرف پنجره رفتم ...از پنجره به بیرون خیره شده بودم که 

نگاهم به امید خورد که از تاکسی پیاده شد 

اوف چه خوشتیپم کرده بود 

به محض شنیدن صدای زنگ از اتاق بیرون امدم که تو راه پله ها با رامین برخورد کردم ...یه نگاه کلی بهم انداخت 

-برو یه چیزی سرت کن 

-هااان ؟؟؟

-هان و درد می گم برو یه چیزی سرت کن 

نه دیگه حوصله این کارو نداشتم من امید و مثل برادر خودم می دونستم برای همین بی اعتنا به حرف رامین از دستش در رفتم و به سالن رفتم ...الهه جون و روی مبل نشسته بود و روشنک داشت پذیرایی می کرد 

-سلام امید خوش امدی 

امید نگاهی بهم انداخت 

-سلام ممنون 

-سلام 

با صدای رامین امید از سر جاش بلند شد 

-سلام جناب سرگرد 

اوووف لحن امید اصلا دوستانه نبود 

-خیلی خوش امدین بفرمایید 

بابا ادب ...مبادی اداب ...با فرهنگ ...این رامین هم یه چیزیش میشدا قبلا که امید و میدید به خونش تشنه بود اونوقت الان بهش میگه خوش امدی این مارمولک یه چیزی تو سرش هست من مطمئنم ...همه نشسته بودیم 

الهه جون –انی جان معرفی نمی کنی 

تا خواستم دهن باز کنم به جای من رامین فوری گفت 

-مامان ایشون دکتر امید فرهمند شوهر خواهر سابق اناهید هستن 

هم چشمای من هم چشمای امید گرد شده بود ...رامین این چیزا رو از کجا می دونست 

روشنک –انی مگه تو خواهر داری؟

چی داشتم بگم 

رامین – اره یه خواهر بزرگ به اسم ارمیتا درسته انی ...

حالا فهمیدم اون همه چیز و می دونست حالا این طوری داشت اطلاعاتشو به رخ می کشید 

الهه جون – جدی ؟ حالا کجاست 

امید با صدای پر بغض گفت 

-فوت کرده 

روشنک –اوه متاسفم چجوری 

نه خدایا باز این سوال چه جوابی داشتم که بدم 

امید لبخندی زد و گفت 

-داستانش خیلی طولانیه ان شاا... یه فرصت دیگه 

واقعا از امید ممنون بودم ...درکش می کردم می دونستم الان تو چه وضعیتی قرار داره خودم بهتر از اونبودم 

روشنک – انی یه عکس از خواهرت داری 

مگه میشه ازش عکس نداشته باشم ارمیتا جون من بود 

امید –عکس نیازی نیست مدل زندشو روبه روتون هست 

همه با تعجب داشتن امید و نگاه می کردن که ادامه داد 

-اناهید کاملا شبیه ارمیتا ...با این تفاوت که چشم های اناهید خاکستری و چشم های ارمیتا سیاه ...موهای اناهید مشکی و موهای ارمیتا قهوه ای روشن 

روشنک شگفت زده گفت 

-وای یعنی تنها فرقشون این بوده 

-بله درسته 

روشنک –یعنی ...

رامین –روشنک کافیه ...راستش من از انی خواستم تا شما رو به اینجا دعوت کنه ...در حقیقت می خواستم هم بابت رفتارم در گذشته ازتون عذر خواهی کنم و هم بابت نگهداری انی تو این چند وقت ازتون تشکر 

نه بابا خوشم امد رامین از این کارا هم بلد بود رو نمی کرد 

امید لبخندی زد 

-کاری نکردم که ...این حرفا چیه انی خواهر خودمه 

اون شب امید و رامین تا تونستن با هم حرف زدن و اصلا هم منو ادم حساب نکردن در عوض منم سرم با الهه جون و روشنک گرم بود ...نمی دونم رامین چی تو گوش امید م یگفت که امید هی لبخند می زد و سرشو تکون میداد 

صبح با صدای الارم گوشیم بیدار شدم ...تصمیم گرفته بودم یه سری به دفتر بزنم ...موهامو شونه کردم ...لباسامو عوض کردم ... گوشیمو گرفتم و یه زنگ به بهار زدم ...این چند وقت تلفنی باهاش در ارتباط بودم 

-الو 

-سلام بهار خانـــــــــــــــوم

-به به احوال شما انی جون چه خبر ؟

-سلامتی ...بهار پاشو بیا دفتر که می خوام از دوباره راش بندازم 

-خدارو شکر داشتم از بیکاری می پوسیدم 

-حالا تو رو خدا نپوس ...هنوز بهت احتیاج دارم 

-اصلا امکان نداره یه ذره التماس کن 

-روتو کم کن بچه پرو ...ساعت 9 دفتر باش 

-اوکی

شالمو سر کردم و کیفمو برداشتم ...اروم اروم از پله ها پایین می اومدم که رامین متوجه نشه چون اگه می فهمید نمی ذاشت بیرون برم ...وارد حیاط که شدم یه نفس راحت کشیدم ...با خوشحالی به طرف در رفتم ...دستمو جلو بردم تا در و باز کنم که با باز شدن در دستم عقب رفت ...امد به سرم از انچه می ترسم ...این ...الان ...این وقت صبح اینجا پشت در چکار می کنه 

رامین با بهت داشت نگاهم می کرد ...زبونم بند امده بود 

پوزخندی زد و گفت 

-کجا به سلامتی؟

اب دهنمو قورت دادم 

-میرم دفتر

با خونسردی کنارم زد و به داخل اومد ...دستمو گرفت و دنبال خودش کشوند 

-لازم نکرده 

به زور دستمو از دستش بیرون کشیدم 

-یعنی چی ؟ول کن دستمو کلی کار دارم 

با اخم به سمتم برگشت 

-اناهید هیچ خوشم نمیاد یه حرف و دوبار تکرار کنم ...یک دفعه گفتم بدون اجازه من حق نداری پاتو از این خونه بیرون بذاری ...اینو خوب تو اون گوشات فرو کن 

با قهر به داخل خونه رفتم ...با دو از پله ها بال رفتم و خودمو داخل اتاقم انداختم ...از حرص نمی دونستم باید چکار کنم ...همون طور وسط اتاق ایستاده بودم که در باز شد و جناب زورگو نزول اجلال فرمودن 

-اناهید چرا قهر می کنی دختر خوب

لحنش اروم و مهربون بود ...ولی اصلادوست نداشتم باهاش حرف بزنم 

-انی نمی خوای چیزی بگی؟

-تو چرا به من زور می گی مگه من بردتم که باهام اینجوری رفتار م کنی رامین بفهم منم ادمم هیچ خوشم نمیاد یکجا زندانی بشم

اروم به طرفم اومد ...دستشو جلو اورد و خواست بغلم کنه که خودمو کنار کشیدم ...فکر کنم بهش برخورد چون اونم خودشو کنار کشید ...چنگی به داخل موهاش زد 

-خیلی خب می تونی بری فقط زود برگرد 

هیییییییییی اگه می دونستم با قهر کردن راضی میشی زودتر قهر می کردم ...خوشحال شده بودم ولی اصلا به روی خودم نیاوردم ...بدون گفتن هیچ حرفی از اتاق بیرون امدم ...اصلا دوست نداشتم که باهاش اینجوری برخورد کنم ولی باید تنبیه می شد ... تا ساعت 12 دفتر بودم و با کمک بهار یکم تمیزش کردیم ...ساعت 12:30 بود که بهارو جلو خونشون پیاده کردم و به سمت خونه رفتم ...جلو در خونه که رسیدم گوشیم زنگ خورد ...رامین بود ...از دیدن اسمش روی صفحه گوشیم نا خوداگاه لبخندی گوشه لبم نقش بست ...جواب دادم 

-بله 

-سلام اناهید کجایی؟

به سرم زد که یکم سر به سرش بذارم 

-پشت در خونه یه اقای خشن و بدعنق

با دادی که کشید گوشی و از گوشم دورتر نگه داشتم 

-اناهید می گم کجایی؟؟ خونه کی رفتی ؟؟

-غریبه نیست همه خودین نگران نباش 

-انی به قران می کشمت 

وای من چه حالی میشدم این حرص می خورد ...بدون توجه به حرفاش گوشی رو قطع کردم ...ریموت در و زدم ...ماشین و تو پارکینگ پارک کردم ...همین که از ماشین پیاده شدم رامین و دیدم که داشت با دو به طرف در می رفت 

با پیغمبر چقدر هم که عصبانیه ...بلند داد زدم 

-رامین کجا میری این وقت ظهر 

همون که داشت می دوید یک دفعه وایستاد و با تردید به طرفم برگشت ...تا منو دید منم نیشامو تا اخرین حد باز کردم و دو بار براش ابرو بالا انداختم که یکدفعه مثل رم کرده ها به طرفم دوید ...جیغ بلندی کشیدم خواستم فرار کنم ولی تا بیام بجنبم تو بغل اقا بود ...خواستم خودمو ازش جدا کنم ولی محکم تر چسبیده بودتم 

-خب خب می فرمودین خونه کی می خواستی بری 

بازم نیشامو باز کردم 

-خونه ی اقای بداخلاق 

-اهان اونوقت این اقای بداخلاق چه نسبتی با شما داره 

حالت متفکری به خودم گرفتم و لبامو به حالت غنچه جمع کردم و جلو وردم 

-نومی دونم 

با چشمای شیطونش به لبام نگاه کرد ...یکدفعه سرشو جلو اورد و لبای داغشو روی لبام گذاشت ...هنگ کردم ...اروم اروم داشت لبامو می بوسید منم هیچ کاری نمی کردم ...نه اعتراضی نه همراهی ...نه تقلایی انگار مسخ شده بودم ...فقط اون بود که با لبهاش تمام روح و احساس منو به بازی گرفته بود ...یک دفعه سرشو عقب کشید و با شیطنت گفت 

-انی خانوم حواست کجاست یه وقت یه همراهی نکنی 

تازه به خودم اومدم ...خواستم از بغلش خارج بشم که نذاشت 

-اول جواب این همه محبت و بده بعد برو 

-عجب گیری افتاده بودما ...همون طور با نگاهش شیطونش داشت نگاهم می کرد ...از ترس اینکه یه وقت الهه جون و روشنک به حیاط بیان و ما رو تو این وضعیت ببینن فوری گونشو بوسیدم 

لبخندی زد 

-گرچه کم بود ولی خب ما به همینم قانعیم 

زیر لب پرویی گفتم ...اونم ولم کرد ولی هنوز دستمو چسبیده بود ...با هم به داخل خونه رفتیم 

الهه جون و روشنک تو سالن نشسته بودن وقتی که وارد شدیم با لبخند ما رو نگاه کردن 

الهه جون –سلام انی جون بیا اینجا بشین دخترم 

-سلام 

خواستم دستمو از دست رامین بیرون بکشم که نذاشت ...با هم روی مبل روبه روی الهه جون نشستیم 

الهه جون – نظرتون راجع به یه مهمونی چیه ؟

رامین –به چه مناسبت ؟

-برگشتن انی عزیزم مناسبت از این بهتر 

روشنک با ذوق دستاشو بهم زد 

-وای مامان عالیه 

رامین –مامان اگه اجازه بدین جشن نگیریم 

الهه جون – یعنی چی رامین همه باد بفهمن که انی زنده هست 

-الان نه مامان خودم یه فکرایی دارم 

روشنک –چه فکرایی خب بگو ما هم بدونیم 

رامین نگاه شیطونی بهم انداخت 

وا این چرا اینجوری نگاه می کنه 

کمی چشماشو ریز کرد ...سرشو کج کرد و یه تای ابروشو بالا انداخت ...اینقدر نگاهم کرد که جلو الهه جون و روشنک داشتم از خجالت اب می شدم 

الهه جون –خوردیش رامین 

بعد خودش و روشنک با صدای بلند شروع کردن به خندیدن ...رامین هم دست کمی از اونا نداشت ریز ریز می خندید ...تنها کسی که این وسط داشت از خجال می مرد من بودم ...اینا هم اصلا به روی مبارک خودشون نمی اوردن ...رامین چند تا صرفه کرد که الهه جون و روشنک هم ساکت شدن 

الهه جون – خب گل پسرم چه فکرایی داری ؟

روشنک –خواهشا فکرای پلیسی نباشه که حال من بهم میخوره 

رامین –نه پلیسی نیست ولی تا چند وقت دیگه همه رو با یه مراسم عروسی سوپرایز می کنیم 

روشنک –عروسی کی ؟

رامین زیر چشمی به من نگاه کرد و بعد رو به مادرش و روشنک گفت 

-مامان یعنی تو دوست نداری منو تو لباس دامادی ببینی 

هــــــــــــان این چی داره می گه 

-راستش من و اناهید تصمیم گرفتیم هر چه سریع تر عروسیمونو بگیریم 

به من نگاه کرد و ادامه داد 

-مگه نه عزیزم 

ای درد و عزیزم ...کوفت و عزیزم ...اخ چه حالی میده اینو ضایع کنم ...چرا همیشه این بشر باید زور بگه و منم کوتاه بیام ...لبخندی به روش پاشیدم که نیشاش تا بنا گوش باز شد ...با همون لبخند روی لبم گفتم 

-نه منم الان دارم می شنوم 

وای مامان نزدیک بود منفجر بشم از خنده ...نیشای رامین فورا جمع شد و یه اخم بزرگ روی پیشونیش نشوند ولی دوباره لبخندی زد و گفت 

-انی نمی خواد از مامان خجالت بکشی خودت گفتی که میخوای زوتر عروسی و بگیریم 

روشنک هم انگار منتظر بود ...فوری از سر جاش بلند شد و شروع کرد به دست زدن و ذوق کردن بعدشم خودشو پرت کرد بغلم و تند تند صورتمو بوس می کرد ...الهه جون و رامین هم به این کاراش م یخندیدن 

الهه جون –پس باید به فکر مراسم باشم باید خانواده انی هم بیان بعد در مورد عروسی صحبت کنیم 

رامین – راستش من امروز با پدر اناهید صحبت کردم اونا هم گفتن تا هفته دیگه میان ایران 

اصلا از این کار رامین خوشم نیامد نباید بدون اجازه من این حرفا رو می زد و از همه مهم تر با خانوادم تماس می گرفت 

دلهره عجیبی داشتم تو فرودگاه منتظر مامان اینا بودیم ...تمام استرسمو روی بند کیفم که تو دستم قرار داشت خالی کردم ...با صدای امید نفس تو سینم حبس شد 

-اومدن 

امید با شوق به طرفشون رفت ...با دیدن وندادم جون دوباره گرفتم ...از دور دستاشو باز کرد و بلند گفت 

-یـــــــــــلدا 

دیگه هیچی برام مهم نبود کیفمو روی زمین انداختم ...با دو خودمو به ونداد رسوندم ...خودمو تو بغلش پرتاب کردم ...ونداد هم بدون اینکه فکر کنه کجاییم دائم سر و صورتمو بوس می کرد با صدای بغضی گفت 

-کجا بودی خواهرم دلم برات یه ذره شده بود 

-منم دلم برات تنگ شده بود وندادم ...داداشم دلم برات یه ذره شده بود 

-برای همین بود که همش بهم زنگ می زدی

-به خدا سرم خیلی شلوغ بود 

-اخه بی انصاف نگفتی بی تو به من چی گذشت 

سرمو کج کردم و با مظلومیت تمام گفتم 

-ببخش داداشی

-انی این اقا پلیسه که اذیتت نکرده 

نمی خواستم رامین و جلو ونداد خراب کنم مطمئن بودم اگر کوچکترین شکایتی بکنم ونداد عروسی رو بهم میریخت 

-نه مگه جراتشو داره 

-ئه خاک تو سرش کنن پسره زن ذلیل ابرو بر

مشتی به شکمش زدم که فکر کنم دردش اومد چون فورا دولا شد و شکمش و گرفت 

-اهای تو طرفدار کی هستی

همون طور دولا شده با صدای که درد توش موج میزد گفت 

-طرفدار تو خر...مرض داری میزنی

-اناهیدم 

هی جان صدای مامانم بود ...به طرفش برگشتم و خودمو تو اغوش مادرانش رها کردم ...بوی تن مادرمو به جون خریدم ...نفس عمیقی کشیدم خیلی دلتنگش بودم ...نمی دونم تو این همه مدت بدون مامان چطوری سپری کرده بودم 

-مامان 

-جونم عزیزم 

-ایسان جون بیا یکم منو تحویل بگیر سرخورده میشما 

مامان با اخم گفت 

-ارسام صد دفعه بهت گفتم بهم نگو ایسان 

با خنده بابا از مامان جدا شدم 

-خب دخترم نیم خوای خانواده همسرتو به ما معرفی کنی 

تازه یاد الهه جون و بقیه افتادم که کناری ایستاده بودن و داشتن ما رو نگاه می کردن یکم خجالت کشیدم ...لبخند ارومی زدم و دست مامان و گرفتم و به طرفشون رفتم ...اونا هم جلو اومدن 

بعد از سلام و خوش امد گویی

-خب من معرفی می کنم 

دستمو به طرف الهه جون گرفتم 

-الهه جون مامان رامین ...اینم روشنک عزیزم خواهر رامین ...وایشون هم جناب رامین بزرگ نیا همسر بنده 

الهه جون –خیلی خوش امدین از دیدنتون خیلی خوشحالم 

-ئه صبر کنین هنوز معرفی کامل نشده 

-ایشون هم بابای عزیز بنده ...ایسان جون مامانم ...با ارشام و ارسام هم که اشنا هستین 

روشنک با تعجب گفت 

-شما واقعا مادر انی هستین 

ونداد چهره ناراحتی به خودش گرفت و گفت 

-نه راستش مااین حقیقت و از انی مخفی کرده بودیم انی ...

با داد مامان ونداد ساکت شد

-ونداد کافیه 

ونداد با اعتراض گفت 

-خب روشنک خانم خب معلومه مادرمونه دیگه ...نگاه کن با همین زورگویی هاش خوب مونده ها ...بهت گفته باشم این خانم صاحاب داره مبادا بهش چشم داشته باشیا 

باز این ونداد تو اب نمک خوابیده بود ...بیچاره روشنک ساکت فقط داشت نگاهش می کرد ...با خنده بلند امید و ارشام بقیه هم زدن زیر خنده 

مامان –حالا من زورگوام دیگه 

ونداد- نه مامان جون ارشام غلط کرد بابا زورگوئه ...ایییی

ارشام گوش وندادو محکم گرفته بود که صدای ونداد در اومد 

ارشام –یک دفعه دیگه بگو چی گفتی

-گفتم امید چیز خورد ولم کن دیگه 

بابا –ونداد تمومش کن 

ونداد –بابا مگه کی شروع شده بود ...هی انی تو چرا لال مونی گرفتی 

رامین –ونداد جان دیگه نبینم با خانم من اینطوری صحبت کنیا 

ونداد-اوه مای گاد کی میره این همه راهو ...هـــــــــــــــــق...ببی ن ا الان بهت بگم جلوی این خواهر ما از این خودشیرین بازیا در نیار که فردا حریف ان زبون 6 متریش نمیشیا نگاه نکن الان خودشو زده به موش مردگی این از اون چرچیلاست 

اخه اینم برادره من دارم عوض اینکه ازم تعریف کنه یه بند داره سرکوب می کنه 

رامین نگاهی به من انداخت خنده ای کرد و گفت 

-تو نگران نباش من قبلا گربه رو دم حجله کشتم 

ونداد-دیگه چی قاتل هم که هستی ...بیا انی شوهرت گربه کشه اخه تو با چه امیدی زن این شدی 

دیگه همه پوکیده بودن از خنده تنها کسی که داشت حرص می خورد مامان بود 

مامان با لحن معترض گفت 

-سام کافیه 

همین جمله کافی بود تا ونداد ساکت بشه ...ونداد در حالی که اخم کرده بود با اعتراض گفت 

-مامان صد دفعه ...به من نگو سام 

بعدشدم با حالت قهر وسایلشو گرفت و به طرف در خروجی رفت 

رامین می خواست دنبالش بره که دستشو گرفتم 

-کجا 

-برم برش گردونم 

-لازم نکرده ین فیلمشه 

خلاصه بعداز کلی تعارف تیکه پاره کردن همه به خونه الهه جون رفتیم 

**

--------------------------------------------------------------------------------

از خستگی داشتم می میمردم این اریشگر هم دست از سرم بر نمی داشت و هی دستور میداد ...دیگه داشتم از دستش کفری میشدم ...اصلا من منصرف شدم ...کمرم خشک شد روی این صندلی ...ادم اینقدر لس 

-خب خانم گل تمام شد 

پارچه رو از روی ایینه بردشات 

-حالا می تونی خودتو تو ایینه ببینی 

خداروشکر معلوم نبود اگه 5 دقیقه بیشتر طولش بده چه بلایی سرش بیارم ...با دیدن خودم توی ایینه تمام غرغرام یادم رفت ...با دهن باز داشتم عکس تو ایینه نگاه می کردم ...وای یعنی این من بودم ...چقدر تغییر کرده بودم ولی دست ارایشکر درد نکنه با اینکه خیلی عذابم داد ولی خیلی عالی درستم کرده بود 

روشنک –انی بمیری الهی دلم کباب شد برگرد ببینمت 

با لبخند به سمتش برگشتم ...روشنک انگار خشک شده بود ...یکدفعه از جا پرید و جیغ بلندی کشید که بقیه از کارش تعجب کردن 

-روشنک چی شده چرا جیع می کشی 

-می دونستم تو خوشگل ترین عروس دنیا میشی

با چشمای گرد شده نگاهش کردم 

-اینجوری نگاهم نکن خیلی ناز شدی 

فروغ خانم (ارایشگر )بلند گفت 

-عزیزم عروستون از اول عروسک و ناز بود همه خوشگلی خودشه من که کاری نکردم 

به طرف غروغ خانم برگشتم 

-نه تا این حد که شما می گین ...دستتون درد نکنه خیلی خوب شده 

-خواهش می کنم عزیزم ان شاا... که خوشبخت شی 

روشنک – بیا انی باید لباس بپوشی 

فروغ خانوم –اره عزیزم برو لباستو بپوش تا تورتم برات بزنم 

با کمک روشنک لباسی و که مامان از پاریس برام اورده بود تن کردم ...لباس واقعا زیبایی بود ...دکلته با ذامن دنباله دار که یک طرف قشمت شینش با سنگ کار شده بود ...دوباره روی صندلی نشستم تا فروغ خانم تورو برام بزنه ...تورم هم بلند بود ...هیچ وقت فکر نمی کردم برای عروسیم اینقدر تغییر کنم 

-اقا داماد بیرون منتظرن .

فروغ خانم و بقیه رفتن لباس پوشیدن و منو همون طور اون وسط تنها گذاشتن ...با ورود رمین محو هیبت و زیباییش شدم 

رامین :

وای خدای من نزدیک بود سکته کنم ...یعنی این پری که جلو روی من ایستاد الهه قلب من ...اناهید منه ...خدایا منو اینجوری امتحان نکن جنبه ندارما رفوزه میشم ...وقتی سرشو پایین انداخت تازه به خودم اومدم که با چه ذوقی نگاهش می کردم ...به طرفش رفت ...دستمو زیر جونش گذاشتم و سرشو بالا اوردم ...با این حال بازم چشماش به زمین بود و منو نگاه نم یکرد ...قربون اون نگاهش ...اخه الهی من فدات شم چقدر خجالتی تا حالا به این فکر نکرده بودم که اناهید من خجالتیه ...سرمو جلو بردم و بوسه ارومی روی پیشونیش زدم که باعث شد نگاه ارومشو به نگاه پرشورم بندازه ...نگاهش با نگاهم در امیخته بود ...دوباره خواست نگاهشو ازم بگیره ولی من اینو نمی خواستم من نگاهشو می خواستم 

اروم صداش کردم 

-اناهید 

چشمان خاکستری زیبایش را به چشمانم دوخت ...چقدر اروم ...چقدر زیبا و خواستنی ...لبخندی زد که باعث شد به روش لبخند بزنم 

با صدای فیلم بردار به خودمون اومدیم 

-عالی بود تا به حال هچ عروس و دومادی چنین حس و حالی نداشتن ...یعنی بی نظیر بود 

اهــــــــــ به تو چه تازه داشتم فیض می بردم ...پرید وسط حس و حالمون ...ایش 

از فکرم خندم گرفته بود ...دسته گل و به انی دادم ...دستشو گرفتم تا بریم که یکدفعه متوجه لباش شدم ...اخم بزرگی کردم 

انگار از اخمم تعجب کرد که پرسید 

-چیزی شده ؟

با حرص گفتم 

-این لباست شنل نداره 

انگار تازه به خودش امده باشه ..سریع دستشو از دستم بیرون کشید و به طرف روشنک که داشت با شیطنت نگاهمون می کرد رفت 

اناهید :

روشنک-چی شد زن داداش هنوز نرفته برگشتی 

-روشنک رویه لباسمو اوردی 

روشنک با دست ضربه ای به پیشونیش زد و گفت 

-اخ اصلا حواسم نبوذ ...اره بیا اوردم ...ب طرف قسمتی از سالن رفت و رویه لباسو برام اورد رویه لباسم کت ساتن سفیدی بود که استینای سه ربعی داشت ...قسمت یقش تور بود که به صورت کج با روبان بسته می شد ...روشنک تو پوشیدن کتک کمکم کرد...وقتی خیالم از پوشیده بودن بدنم راحت شد به طرف رامین رفتم ...بازم داشت نگاهم میکرد

بی حوصله و کلافه گفتم 

-دیگه چیه ؟

-پیچ پیچیه ...پس سرت چی ؟چی باید موهاتو بپوشونه 

پوفی کشیدم و گفتم 

-بی خیال رامین تو ماشین هستیم کی میبینه

-نچ اینجوری من نمیذارم بری بیرون

فروغ خانم گفت

-خب تورشو رو صورتش بنداز تازه قشنگ تر هم هست

خدا خیرش بده اگه چیزی نم یگفت این ادم یه دنده تا فردا رو حرفش می موند...بعد از ارایشگاه به اتلیه رفتیم تو اتلیه اینقدر عکس گرفته بودیم که رامین کلافه شده بود و دائم غر میزد ...بعد از گرفتن عکسا سوار ماشین شدم

تو ماشین رامین از شوق و ذوق زیاد دائم بوق می زد و با سرعت لایی می کشید ...منم که عاشق سرعت ...دستشو به طرف ضبط برد و روشنش کرد و بلند داد زد 

-اینم به افتخار خودمون

بعد شروع کرد به بوق شدن ...از کاراش خندم گرفته بود ...خوشحالب ودم از شادی رامین ...یعنی به خاطر ازدواج با من خوشحال بود یا دلیل دیگه ای داشت ...سعی کردم افکار مسموم و از ذهنم بیرون بریزم و به اهنگ گوش بدم 

مجنــــــــــــــــــون نگاتم 

عزیزم عشق من نازنین گل من می خوام تو رو ببینم 

می خوام که بیامو یه روزی یه جایی دست تو رو بگیرم 

بگی دوستم داری واسه چشمات بمیرم 

من که دوست دارم بذار برات بمیرم 

عزیزم عشق من نازنین گل من می خوام برات بمیرم 

می خوام که بیامو یه روزی یه جایی دست تو رو بگیرم 

بگی دوستم داری واسه چشات بمیرم 

من که دوستت دارم می خوام برات بمیرم 

می خوام برات بمیرم می خوام برات بمیرم 

مجنون نگاتم مجنون نگاتـــــــــــــــــــم 

دیونه چشاتـــــــــــــــــــــ ـتم 

حال من چه خوبه وقتی که باهاتم 

عزیزم عشق من نازنین گل من می خوام تو رو ببینم 

می خوام که بیامو یه روزی یه جایی دست تو رو بگیرم 

بگی دوستم داری واسه چشمات بمیرم 

من که دوست دارم بذار برات بمیرم 

مجنون نگاتـــــــــــــــــــــ م 

دیونه چشاتـــــــــــــــــــــ ـم 

حال من چه خوبه وقتی که باهاتم 

(اهنگ مجنون نگاتم از امین فیاض )

دست در دست هم وارد سالن شدیم ...اینقدر به ادم هایی که نیم شناختموش خوش امد گفته بودم خسته شده بودم ...قرار شده بود یه ساعت اول مجلس مختلط باشه ولی بعدش به خواست رامین زنونه مردونه می کرردن ...شوهر منه دیگه دیونست 

همین طور که داشتم خوش امد می گفتم چشمم به انتها سالن خورد ...خدای من ...عمو و عمه ...دقیق تر نگاه کردم که نگاهم به نگاه همیشه شیطن علیرضا خورد ...با بهت به طرف رامین برگشتم و نگاهش کردم 

لبخندی زد 

-شکه شدی ؟

فقط نگاهش کردم 

-انی من معذرت می خوام من زود قضاوت کرده بودم ...مامان هم همین طور ما بعدا فهمیدیم که تواون تصادف خود رامبد مقصر بوده نه علیرضا 

فقط تونستم بگم 

-ممنون ...بهترین هدیه امشب و تو بهم دادی 

دستمو گرفت و به طرف خانواده عمو و عمه رفتیم ...رامین با عمو علیرضا و فرهان دست داد و به بقیه به گرمی خوش مد گفت 

علیرضا دستشو مشت کرد و مثل پیرزنا به سینش زد 

-الهی خیرنبینی ...الهی جیز جیگر بزنی ...خیلی نامردی ...خدا ازت نگذره این درست بود الکی الکی به بهونه من بری پسر مردمو تور کنی مگه بی شوهر مونده بودی 

با چشمای گردشده داشتم نگاهش می کردم این داشت چی برای خودش می گفت 

-کوفت چشماتو درویش کن دختره چشم سفید مگه خودت شوهر نداری پسر مردم و دید می زنی ایـــــــــــش خک ب سر 

اوه اوه این هنوز زبون داشت با پرویی گفتم 

-نه پس فکر کردی به خاطر تو خودمو بدبخت م یکنم ...به هر حال رامین خیلی التماس کرد منم لطف کردم و بهش جواب مثبت دادم ...در ضمن دفعه اخرت باشه با زن مردم اینجوری صحبت می کنی ...

با صدای خنده فرهان سرمو بلند کردم و به رامین که با تعجب به منو علیرضا داشت نگاه می کرد نگاه کردم 

فرهان –اقا دوماد زیادی تعجب نکن این دو تا ادم نیستن محاله بهم برسن و یک دفعه مثل ادم رفتار کنن 

رامین لبخندی زد و گفت 

-اون که صد البته اناهید که معلومه ادم نیست 

با حرفی که زد مثل شیربرنج وارفتم 

با شیطنت نگاهم کرد 

-اناهید من فرشته ست 

هــــــــــــی ذوق می کنیم ...به من گفت فرشته ...ولی من تا به حال کوچکترین محبتی بهش نکرده بودم ...از حرفش بی نهایت خوشحال شدم ...اصلا در پوست خود نمی گنجیدم 

با صدای بلند شدن اهنگ روشنک به زور من و رامین و به وسط مجلس برد ..با شروع رقص رامین هاج و واج نگاهش کردم ...بابا ایول این رقص هم بلد بود و رو نمی کرد ...اروم کمرمو گرفت و منو به خودش نزدیک کرد و یه دستمو گرفت ...نمی دونم 

شاید فکر می کرد رقص بلدئ نیستم که داشت حرکتم میداد ...از بغلش دا شدم و شروع کردم متناسب با اهنگ یکی از بهترین رقصامو به اجرا در اوردم 

افتاده نگاهت تو چشم عاشقم 

شک نکن هنوزم شبیه سابقم 

شک نکن هنوزم می لرزه زانوهام

وقتی که بخوام من کنارت راه بیام

این منم که مستم مست و خراب تو 

دوست دارم بدونم دیگه جوابتو 

دوست دارم بدونم تو با من هستیو 

اشتباه گرفتم تو رو با اون چشات 

همون طور که نگاهش می کردم یه دستمو گرفت و یه چرخ زدم ...دوباره نگاه شیطونمو به نگاهش دوختم 

وقتی تو چشات زل زدم نشستم 

حس می کنم تو دنیای دیگه هستم 

منم دوست ندارم کس دیگه رو ببینم 

روی هر چشمی چشمام و بستم

جونم واست بگه بگه روک و راست 

تو رو می خوام یه جورای خاص 

می خوام بگم بذار بگم نشی بی احساس 

همون طور که دستمو گرفته بود و همراه با اهنگ م یرقصیدیم لبخندی زد و با شوق نگاهم کرد ...یه چرخ دیگه زدم که متوجه حرکات لبش شدم ...بیشتر دقت کردم 

رامین –دوست دارم 

جونم واست بگه بگه روک و راست 

تو رو می خوام یه جورای خاص 

می خوام بگم بذار بگم نشی بی احساس

وای رامین بهم گفت که دوستم داره ...تو بهت حرفش بودم

افتاده نگاهت تو چشم عاشقم 

شک نکن هنوزم شبیه سابقم 

شک نکن هنوزم می لرزه زانوهام 

وقتی که بخوام من کنارت راه بیام

جونم واست بگه بگه روک و راست 

تو رو می خوام یه جورای خاص 

می خوام بگم بذار بگم نشی بی احساس

لبخند عمیقی زد و اینبار بلند گفت

-دوست دارم اناهیدم 

اون کسی که هر روز دیدنش ارزومه 

با وجود اینکه همیشه رو به رومه 

اون کسی که اسمش بغض تو گلومه 

تو هستــــــــــــی بذار بگم من 

تو هستــــــــــــــــــی دیونتم من 

دستشو دور کمرم حلقه کرد و خودشو بهم نزدیک کرد پیشونیشو به پیشونیم چسبوند و با چشمای شیطونش تو چشمام زل زد

همراه با اهنگ یه دور دیگه چرخوندتم و باز دوباره به همون حالت برگشتم که اینبار همراه با اهنگ شروع کرد به خوندن 

جونم واست بگه بگه روک و راست 

تو رو می خوام یه جورای خاص 

می خوام بگم بذار بگم نشی بی احساس

جونم واست بگه بگه روک و راست 

تو رو می خوام یه جورای خاص

می خوام بگم بذار بگم نشی بی احساس

با تموم شدن اهنگ بوسه ای روی لبانم گذاشت که تمام مهمونا رو به وجد اورد ...همه شروع کردن به جیغ کشیدن و دست زدن و سوت زدن ...وقتی لباشو از روی لبام برداشت 

مهمونا بلند داد زدن و می گفتن 

-عروس دوماد و ببوس یالا ...یالا یالا عروس دوماد و ببوس یالا 

حالا که رامین اعتراف کرده بود منم باید اعتراف می کردم باید این بار سنگین و از روی شونه هام بر می داشتم ...منم دوستش داشتم 

لبخندی زدم و گفتم 

-دوستت دارم رامین دوستت دارم 

انگار با حرفم تعجب کرد ...نذاشتم به تعجبش ادامه بده فوری لبامو روی لباش گذاشتم که صدای جیغ و سوت بلند شد 

وقتی لبامو از روی لباش برداشتم زبونشو روی لبش کشید و با خنده و شیطنت ابرویی بالا انداخت و گفت 

-اناهید قول می دی تا اخرش باهام باشی 

چشمامو روی هم گذاشتم 

-قول می دم 

با شیطنت گفت 

-پایه ای بپیچونیم بریم 

چشمکی بهش زدم و گفتم 

-پایتم اساسی 

پشتموبه مهمونا کردم و دسته گلمو براشون پرتاب کردم ..باعث شد همه جیغ بزنن به محض پرتاب دسته گل رامین دستمو کشید و هر دو با دو از سالن دور شدیم ...فوری سوار ماشین شدیم و رامین پاشو روی گاز گذاشت و با یه تیکاف بلند رفتیم به سوی اینده ...اینده ای که مطمئن بودم با عشق من و رامین کامل میشه 

پایان 

فاطمه تبریزیان 