www.negahdl.com

نگاه دانلود

دلنوشته ی آرشام " شخصیت گناهکارِ قصه ی ما " به نویسندگی فرشته (fereshteh27)

بربستره ی غلیظ گناهان خود دست می کشم

 وباانگشت برروی ان چنین می نویسم

گناهکار،گناهکار،گناهکارم من..

 خدایاگناهکارم؟!..جز این واژه ای بر خود و اعمالم نتوانم گذارم..

 چه کردم؟!..در این دنیای بزرگ..بین ادمهایی که کم و بیش خود به اغوش گناهان من روی اوردند ..

 من کیستم؟!..ایا تنها یک گناهکار؟!..

 کسی که با ریا خوی گرفته بود..با دروغ برادری می کرد..با نیرنگ های فراوان این و ان را فریب می داد..

 من..آرشام..کسی هستم که لقب گناهکار را روی خود گذاشتم..اری..تنها خود می دانم و خدایم..

 من چه هستم؟!..به راستی من کیستم خدایا؟!..بنده ی خاطیِ تو؟!..

 من ..آرشام..کسی که معنای اسمش به قدرت وجودش بهایی پرداخته..من گناهکارم..از خلاف و گناه ابایی ندارم چون این راه را خود انتخاب کردم..

 چه کسی می تواند به من کمک کند؟!..خودم؟!..خدا؟!..بنده ش؟!..

 اما من نیز تهی خواهم ماند ..از همه چیز و هیچ چیز..می خواهم؟!..ایا می خواهم پاک شوم؟!..نباشم مملو از گناه؟!..خالی شوم؟!..

 نمی دانم..سرگردانم..خود نمی دانم چه می خواهم..نمی دانم سرانجامم چه می شود..

 دلها شکسته م..دیدگان را به اشک نشانده م..اه و ناله های زیادی پشت سرم است..ولی من به انها بهایی نمی دهم..بی توجه می گذرم و به گناهم ادامه می دهم..

 من آرشام هستم..کسی که می تواند به راحتی گناه کند..دل مردم را بشکند..ولی نگذارد ذره ای از غرورش کم و کمرنگ تر شود..

 من می توانم چون می خواهم..چه چیز می تواند من را منصرف کند؟!..در این راهی که قدم گذاشتم چه چیز می تواند مرا منع از گناه کند؟!..

 در این دنیایی که تاریکی نیمی از وجودش است..دنیایی که به چشم من روشنایی ندارد چون تمامش سیاهی ست ایا ادمی هست که به دلم روشنایی بخشد؟!..به راستی او کیست؟!..

 خود نمی دانم..اصلا چنین کسی وجود دارد؟!..

 من بودم..بین همه ی این ادمها بودم..با انها زندگی کردم..با گریه ها و ناله هایشان اشنام..با غم و خنده هایشان که از روی بی دردی ست..

 خود دیده م که وقتی پای بر دنیای لطیفشان می گذارم چه می شود..چون نسیمی بر پیکره ی انها می وزم ولی در اخر چون طوفانی سهمگین وجودشان را ویران می کنم و می گریزم..

 ایا ترسی دارم؟!..وجدانم خفته؟!..اری خود چنین خواستم..وجدان خفته م را چنین دوست دارم..از بیداری ان هراسی ندارم چون خود می توانم جلوی ان بایستم..

 چه چیز می تواند جلوی من بایستد؟!..چه نیرویی می تواند با غرور و تکبر من مبارزه کند؟!..

 عشق چیست؟!..قبولش ندارم..چون نیست..چون عشق پوچ است..من عشق را نمی شناسم چون نمی خواهم که بشناسم..از عشق بیزارم..از ان می گریزم و به ان تن نمی دهم..

 اما..همه چیز دست ما نیست..گاهی زندگی ان طور که ما می خواهیم پیش نمی رود..برگ به برگ تقدیر بی وقفه ورق می خورد بی انکه از خود بپرسد به کجا چنین شتابان؟!..

 زندگی من..ارشام..به کجا رسید؟!..اصلا قصه ی زندگی آرشام از کجا شروع شد؟!..چرا چنین مسیری را انتخاب کرد؟!..

 و این منم..آرشام..اسمم گناهکار..رسمم تباهکار..

اسمم گناهکار , رسمم تباهکار

 باران به من ببار , آری به من ببار

 ویرانه شد دلم , خون گشت حاصلم

 نفرین بر این گناه , باران به من ببار

 آری به من ببار ..

دوست داشتنت گناه باشد یا اشتباه..

 گناه می کنم تو را حتی به اشتباه ..

با اخم غلیظی نگاهش کردم..گریه می کرد..برام مهم نبود..ای کاش خفه می شد..صداش رو اعصابم بود..

 رو بهش کردم و با صدای بلند گفتم :هستی برو پایین ..دیگه حتی نمی خوام یه لحظه تحملت کنم..

 با گریه داد زد :نمی خوام..آرشام..چرا درکم نمی کنی؟..تو که می دونی عاشقتم..چرا با من همچین معامله ای کردی؟..چرا؟..چــــرا؟..

 از صدای شیون و جیغ هایی که می کشید کنترلم رو از دست دادم .. سریع از ماشین پیاده شدم..به طرفش رفتم..درو باز کردم..بازوشو تو چنگ گرفتم و کشیدمش بیرون..

 در برابر من توان مقاومت نداشت..هیچ کس چنین جراتی رو نداشت..

 غریدم :بیا بیرون عوضی..دیگه نمی خوام چشمام به ریخت نحست بیافته..یا گم میشی..اونم برای همیشه یا همینجا کارتو یکسره می کنم..

 یک طرف زمین خاکی بود و یک طرفه دیگه پل هوایی..پرنده پر نمی زد.........

 جیغ کشید:دیگه می خوای باهام چکار کنی؟..من عوضیم یا تو؟..به روز سیاه نشوندیم..با احساساتم بازی کردی..دیگه چی دارم که می خوای ازم بگیری؟..

 هلش دادم و با اخم گفتم :باهات چکار کردم؟..بهت تجاوز کردم؟..ازت فیض بردم؟..یه شب رویایی رو برات رقم زدم؟..چکارت کردم کثافت؟..

 هق هق می کرد..همه ی آرایشش تو صورتش پخش شده بود..

 نشست رو زمین..زار می زد.. دلم براش نمی سوخت..اره..این رو برای اونها به حق می دیدم..اینکه خردشون کنم..اینکه اونها رو تا پای نابودی بکشونم..لذت می بردم وقتی می دیدم اینطور جلوم زانو زدن وشیون و زاری راه انداختند..

 من کسی هستم که هیچ چیز و هیچ کس نمی تونست باهاش برابری کنه..غروری که من داشتم برای خودم ستودنی بود..فقط خودم..مهم من بودم..نه هیچ کس دیگه..

 یه لگد به پاش زدم :پاشو خودتو جمع کن..دارم بهت هشدار میدم هستی..اگر یک بار دیگه اون طرفا پیدات بشه زنده ت نمی ذارم..

 سرشو بلند کرد و با گریه گفت :می دونم..خیلی خوب می شناسمت..هر غلطی ازت بر میاد..توی این مدت منو به بازی گرفتی..کاری کردی دوستت داشته باشم..ولی بعد که از خانواده م جدام کردی کشیدی کنار و گفتی همه ش یه بازی بود..خیلی نامردی آرشام..خیلی نامردی..

 عصبانی شدم..یقه ش و چسبیدم و بلندش کردم..جیغ خفیفی کشید..زل زدم تو چشماش..تموم خشمم رو ریخته بودم تو چشمام..فک منقبض شده م رو محکمتر روی هم فشار دادم..

 تکون محکمی بهش دادم و داد زدم :برای اخرین بار بهت میگم..تو برام مثل یه اسباب بازی بودی..تو اولین و اخرین کسی نیستی که اینطور اونو به بازی می گیرم..می دونی چیــه؟..

 بلند تر داد زدم :عاشق اینم که خورد شدنتون و ببینم..اون روح و احساس لطیفتون رو به اتیش بکشم..اشک و تو چشماتون ببینم و کاری کنم که جلوم زانو بزنید..دوست دارم تو چشمام زل بزنید و بگید غلط کردم آرشام ..هرکار بگی می کنم فقط ترکم نکن..و اونجاست که برام با یه تیکه اشغال هیچ فرقی نمی کنید..

 هلش دادم..به پشت افتاد رو زمین..ناله کرد..بی صدا هق هق می کرد..از صدای بلندم وحشت کرده بود..

 سریع نشستم پشت فرمون و بدون اینکه به اطرافم توجه داشته باشم حرکت کردم..

 از اینه عقب رو نگاه کردم..زانوهاش رو بغل گرفته بود و سرشو انداخته بود پایین..لبخند زدم..لبخندم پررنگ تر شد و کم کم تبدیل به قهقهه شد..

 خنده ای از روی حرص..

 خشم..

 تا حد جنون عصبی بودم...........

 هیچ وقت نمی خندیدم..

 فقط وقتی که از شکست دادن غرور و خرد کردن احساساتشون سرمست می شدم..

 اونوقت بود که با صدای بلند قهقهه می زدم..

 ولی مثل همیشه اروم اروم صدام پایین اومد..تا جایی که حتی اثار لبخند هم روی لبام نموند..نمی دونم این چه حسی بود که دقیقا بعد از اجرای کارم بهم دست می داد..

 صدایی تو گوشم تکرار می شد که تو یک گناهکاری ولی این پژواک رو دوست داشتم..اره..آرشام گناهکار بود..

 دخترا برام یک جور وسیله ی سرگرمی بودند..می گرفتمشون تو مشتم و هر وقت که می خواستم ولشون می کردم..اونا صرفا برام حکم اسباب بازی رو داشتن نه چیز دیگه..عاشقم می شدند ولی عشقی تو کار من نبود..هه..عشق!!..

 اونا هم از روی هوس می اومدن تو اغوشم..گرماش رو که حس می کردن دیگه بیرون برو نبودن..مثل یه حیوون رامم می شدن..هر کار که می خواستم می کردند ..هر کار..هرکــار..

 از تو اینه ی جلو به صورت خودم نگاه کردم..مثل همیشه یه اخم روی پیشونیم درست بین ابروهام نشسته بود..این اخم با من انس گرفته بود..نه خودم می خواستم که دور بشه و نه اون منو تنها میذاشت..

 دستمو دراز کردم سمت ضبط و دستگاه پخش رو روشن کردم..

 صداش رو تا جایی که می تونستم بالا بردم ..

 وقتی یکی از اون اسباب بازی ها رو دور می انداختم..درونم پر خروش می شد که با این تندی صدا اروم می شدم..

(اهنگ دار مکافات.. امیرعلی)

 آهای دنیا آهای دنیا

 همین امشب خلاصم کن

 اگر کفره بزار باشه

 اگه حقه جوابم کن

 آهای دنیا ببین دارم

 با چشم خون بهت میگم

 بیا این بار و مردی کن

 بگو آسوده میمیرم

 تو هر کار که دلت میخواد

 با این جون و تنم کردی

 آهای دنیا آهای دنیا 

 چه بی رحمی و نامردی

 نزاشتی یک شبم باشه 

 بدون حسرت و خواهش

 ببین حتی یه روزم تو

 نداشتی باهام سر سازش

 همیشه گریه و زاری 

 همش روزای تکراری

 یه دنیا غصه و ماتم

 همش درد و گرفتاری

 تا اینجا که رسیدم من 

 یه روز خوش ندیدم من

 میگن داره مکافاتی 

 به این جمله رسیدم من

با حرص ضبط رو خاموش کردم..این اهنگ حس اصلیم و نشون نمی داد..ولی نمی دونم چرا هر بار به همین آهنگ گوش می دادم..

 تهش هم پشیمون می شدم..ازانتخاب اهنگ..از..

 از..

 نه..

 تمامش هیچ بود..پوچ و تو خالی..درست مثل حباب...

 اره..

 این حسم عین حباب بود..

 تهی بودم..تهی از هر احساسی..

 جلوی خونه ترمز کردم..در رو با ریموت بازکردم..ماشین رو بردم تو ..

 هنوز پامو از ماشین بیرون نذاشتم چندتا از خدمه ها که بیرون از ویلا بودند جلوم صف کشیدند.. اروم پیاده شدم..

 همه سراشون روبه پایین بود..به هیچ کدومشون نیازی نداشتم..ولی چون بیشتر مواقع مهمانی های مربوط به کارم رو اینجا برگزار می کردم نیاز داشتم که توی خونه م حضور داشته باشند..

 از بین این همه خدمه تنها شکوهی بود که مشاور و یک جورایی دست راست من محسوب می شد..

 از رمز و راز من با خبر نبود.. فقط تا حدی که خودم می خواستم اطلاعات داشت..انقدری که به دردم بخوره..همین و بس..

 نگاهش کردم..نگاهه سنگینم و که رو خودش دید فهمید باهاش کار دارم..یک قدم به طرفم برداشت..

 سرش رو کمی خم کرد و گفت :سلام قربان..

 مثل همیشه هیچ جوابی از جانب من نشنید..تنها به تکان دادن سر اکتفا کردم..همین..

 نه می خواستم و نه بلد بودم..

 با قدم هایی محکم وارد ویلا شدم..

 به طرف اتاق کارم رفتم..اتاقی که جز خودم هیچ کس حق ورود به اونجا رو نداشت..چه در حضور من و چه در نبودم..

 اگر کسی به یک قدمی اینجا نزدیک می شد و یا قصد کنجکاوی داخل اتاق رو داشت بی برو برگرد باید جلوی چشمام مجازات می شد..

 هچ وقت نمی تونستم تحمل کنم که زیر دستم از فرمانم سرپیچی کنه..در غیراینصورت جزاش خیلی خیلی سنگین بود..

 جلوی در رو به شکوهی کردم و با همون اخمی که رو صورت داشتم گفتم :بگو..

 می دونست اینجور مواقع تنها به اصل قضایا گوش می کنم نه جزئیات ..

 -- قربان اقای شایان تماس گرفتند و اصرار داشتند حتما یه سر برید پیش ایشون..ظاهرا کار مهمی با شما داشتند و..

 دستمو بالا اوردم ..سکوت کرد..پشتمو بهش کردم و بدون هیچ حرفی وارد اتاق شدم..در رو از داخل قفل کردم..

 تاریک بود..با زدن کلید برق، فضای اتاق روشن شد..ولی نه..روشناییش خیلی کم بود..خیلی خیلی کم..

 دوست نداشتم حتی ذره ای نور به داخل این اتاق بتابه..اینجا باید تاریک می موند..

 فقط تاریکی..

 هیچ کس و هیچ چیز جز آرشام حق ورود به اینجا رو نداشت..به نور هم چنین اجازه ای رو نمی دادم..

 مثل همیشه با نگاه تیز و دقیقی فضای اطرافم و از نظر گذروندم..همه چیز سر جای خودش بود..

 کمد مخصوصم..میز و صندلی وسط اتاق..وایت بردی که روی سه پایه گوشه ی دیوار بود..

 و همینطور مجموعه ای کامل و بی نقص از عکس هایی که با وجود اونها من رو قدم به قدم به هدفم نزدیک می کرد..

 تمامی اونها رو تو یک ردیف کنار هم به دیوار زده بودم..

 عکس ولی نه هر عکسی..عکس همه ی اونایی که مشتاقانه می اومدن تو چنگم..عکس اسباب بازی هام..

 اونایی که باید تقاص پس می دادن..تقاص یک اشتباه بزرگ..انقدر بزرگ که براشون چنین مجازاتی رو در نظر گرفتم..

 حق بود..بر اونها..بر همه ی کسانی که مخالف آرشام بودند..بر همه شون حق بود و من این حق رو بهشون می دادم..حق مجازات شدن..حق خرد شدن .. شکستن..

 این گناه من بود و من با این گناه تا سر حد مرگ غرق لذت می شدم..

 و بین این 10 نفر ..فقط نفر دهم با بقیه برام فرق داشت..

پشت میز نشستم..با ژست خاصی به پشتی صندلی تکیه دادم..انگشتام رو در هم گره زدم ..نگاهی به اطراف انداختم..

 از این فضای نیمه تاریک خوشم می اومد..به قدری که دوست نداشتم قدم به بیرون از اتاق بذارم..

 ولی نه..من برای انجام کارم..برای تموم کردن هدفم و به سرانجام رسوندن اون باید از این اتاق بیرون می رفتم..

 هر وقت وارد اینجا می شدم یعنی نفر بعدی باید انتخاب می شد..انتخاب برای مجازات شدن..اون هم به روشی که آرشام در نظر می گرفت..

 از روی صندلی بلند شدم..به طرفشون رفتم..دیگه نیازی به شمارش اونها نبود..فقط 3 نفر باقی مونده بود..از 10 نفر..3 نفر..

 این یعنی لحظه به لحظه به هدف نزدیک شدن..یعنی قدمی رو به پیروزی برداشتن..با هر نفر..یک قدم..

 طبق معمول که می خواستم نقشه م رو مرور کنم و نفر بعد رو انتخاب کنم موسیقی مختص به خودم رو گوش می کردم..به طرف دستگاه پخشی که کنار کمد بود رفتم..

 فقط یک اهنگ از این ضبط پخش می شد..

 دکمه ش رو فشردم..و صدا تو فضای اتاق پخش شد..

 برای من روح نواز بود..دلنشین..ارامش بخش..حرفای دلم رو می زد..حرفای آرشام ..

(آهنگ پرونده.. از حمید عسکری)

 این بار اولی نبود

 که توی قلب من میمرد

 با نگاهای عجیب

 کفر منو در می آورد

 هرز می پرید من کشتمش

 در فکر کشتن کشتمش

 من اون بد لعنتی و

 با اشک و لبخند کشتمش

 یه سیگار از تو جلد در اوردم..با فندک طلاییم روشنش کردم..فندک و پرت کردم رو میز..پک عمیقی به سیگارم زدم..چشمامو بستم و سرمو بلند کردم..دودش و به ارومی بیرون دادم ..

 وقتی چشمام و باز کردم نگاهم بهش افتاد..عکس شماره ی هشت..نفر بعدی اون بود..یه دختر با موهای بلوند..چشمان سبز..زیبایی چشمگیری نداشت..نه..زیبا نبود..برای من معمولی بود..

 زیباترین موجود روی این کره ی خاکی هم جلوی چشمان من چشمگیر نبود..انگشت اشاره م و روی صورتش کشیدم..پوزخند زدم..

 ماژیک قرمز و از روی میز برداشتم..روی عکس دو تا خط به حالت ضربدر کشیدم..دو تا خط که از روی هم رد می شدند..هم رو نصف می کردند..و با قرمزی رنگشون هشدار می دادند..نه به من..به صاحب عکس..به این دختر..به..

 شیدا صدر..

پرونده هام کامل شدن

 با چند تا سیگار و یه عکس

 در پی اثبات یه جرم

 با عشق و نفرت کشتمش

 انکار می کرد حرف منو

 وقتی که چشمامو میدید

 گناه تازه ای نداشت

 فقط یکم هرز می پرید

 همه شون یک مشت ه *ر* ز* ه بودند..اینکه تا گوشه چشمی بهشون می کردم خودشون رو تسلیم من می کردند..

 به هفته ی دوم نمی کشید که خامم می شدند..

 کارم و بلد بودم..حرفه ای عمل می کردم..جوری که مو لای درزش نمی رفت..

 اونا ادمای خاصی بودند..پس باید خاص باهاشون رفتار می کردم..

با این همه حرف و حدیث

 حیثیت منو می برد

 وقتی که داشت تموم می کرد

 جون منو قسم می خورد

 " آرشام..به خدا دوستت دارم..آرشام به جون خودت که عشقمی..به جون خودم..چرا باورت نمیشه؟..چرا انقدر دلسنگی؟..چرا با من اینکارو می کنی؟..آرشـــــام"..

 صداشون توی گوشم زنگ می زد..انگار جلوی چشمام ایستاده بودند..هر 7 نفرشون..

 اونایی که تو اغوش غرورم ذوب شدند..اونایی که وسیله ی سرگرمی و انتقام آرشام بودند و..روحشون توسط من به تباهی کشیده شده بود..

 مردی که غرورش و نادیده گرفتند..کسی که تونست همه شون رو به قعر سیاهی بکشونه..ولی نخواستن که باور کنند..

 و حالا..باید منتظر مجازات باشند..

 پک دوم و به سیگارم زدم..

آروم و هوشیار کشتمش

 بیدار بیدار کشتمش

 چاره ی دیگه ای نبود

 از روی اجبار کشتمش

 هرز می پرید من کشتمش

 در فکر کشتن کشتمش

 من اون بد لعنتی و

 با اشک و لبخند کشتمش

 لبخند تلخی نشست رو لبام..از روی غمی بود که تو دلم داشتم..غمی که منو مجاب به این انتقام می کرد..

 تو سرم افکار مختلفی چرخ می خورد..فکر..خواب و شایدم..یه کابوس!!..

 اره..به کابوس بیشتر شبیه بود..کابوس های من همیشه به حقیقت می پیوست..

 با انگشت اشاره م به عکس ضربه زدم و با پوزخند گفتم :منتظرم باش..من دارم میام..

 پک محکمی به سیگارم زدم..و اینبار دودش و تو صورتش بیرون دادم..

 عکس و از صفحه برداشتم..وقت خرد شدنش رسیده بود..باید می رفتم..

 نفر هشتم ..منتظرم بود..

 منتظر آرشام..

*************

خدمتکار مخصوص شایان به استقبالم اومد..مثل همیشه رسمی جلوم ایستاد..

 -اقای شایان توی اتاقشون هستند؟..

 --بله آقا..منتظر بودند تا شما تشریف بیارید..

 بدون هیچ حرفی از پله ها بالا رفتم..اتاق شایان درست سمت راست بود..

 صدای قدم هام انعکاس عجیبی رو به سالن و فضای اطراف بخشیده بود..از این صدا خوشم می اومد..

 هر چند محکم تر قدم برمی داشتم..صدا توی گوشم روح نوازتر جلوه می کرد..

 پشت در ایستادم..تقه ای زدم..صداش رو شنیدم..جدی..مثل همیشه..

 --بیا تو..

 به محض ورودم به اتاق نگاهی به اطراف انداختم..هیچ چیز تغییر نکرده بود..همونطوری بود که از اینجا رفتم..

 --بیا تو آرشام..خوش اومدی پسر..

 یه قدم به داخل برداشتم..در و بستم..نگاهم به رو به رو بود..میز بزرگی که انتهای اتاق قرار داشت..و یک صندلی بزرگ که پشت به من بود..

 با یک چرخش به طرفم برگشت..حتی ژستش هم مثل همیشه بود..خسته کننده..

 روی صندلی لم داده بود..ابروهاش و جمع کرد..پک عمیقی به سیگارش زد..سر سیگار روشن شد..سرخ و اتشین..و طولی نکشید که خاکستر شد..

 بعد هم به حالت خاصی اون رو با حرص تو جا سیگاریِ کریستالش خاموش کرد..

 --به موقع اومدی..بیا جلوتر..

 فقط نگاهش کردم..دوست نداشتم کسی بهم دستور بده..حتی اون..حتی شایان..کسی که فقط استادم بود..

 چند لحظه که تو چشماش زل زدم قدمی به جلو برداشتم..نخواستم به محض صدور دستور، اوامرش توسط من به اجرا در بیاد..

 رو به روش ایستادم..مثل خودش سرد نگاه کردم..

 جدی و خشک گفتم :ظاهرا باهام کار مهمی داشتی..

 می دونست عادت ندارم موقع شنیدن حرف های طرف مقابلم بنشینم..برای همین تعارف به نشستن نکرد..

 با تموم علایق و خصلت های من اشنا بود..باید هم می بود..یک عمر اون استادم بود و من شاگرد..ولی حالا..اینی که رو به روش ایستاده بود به راحتی همه رو درس می داد..

 ولی شایان رذالتی تو وجودش داشت که این همه سال با تموم تلاشی که کردم نتونستم به پای اون برسم..بی بند و باری که تو وجودش داشت من ازش فراری بودم..

 یه پاکت سفید گذاشت رو میز..به طرفم هُل داد..

 --بردار..تموم اطلاعات داخلش هست..مثل همیشه..اینبار هم باید کارت و درست انجام بدی..فقط 1 ماه فرصت داری..ب..

 -فهمیدم..

 اگر کسی میان حرف شایان می پرید و به اوامرش بی توجهی می کرد کوچک ترین مجازاتش از دست دادن تک تک انگشتان دستش بود..

 ولی من..ارشام بودم..کسی که حتی استادش هم نمی تونست مقابلش بایسته..

 فقط با اخم نگام کرد ..

 پاکت و از روی میز برداشتم..

 از اتاق بیرون رفتم و..

 پاکت و توی دستام فشار دادم..

 ******************

 جلوی اینه ایستادم..دستی به کت و شلوار مشکی و خوش دوختی که به تن داشتم کشیدم..

 امشب برای اجرای مرحله ی اول نقشه م دعوت شده بودم..

 شیشه ی شفاف ادکلنم و از روی میز برداشتم..به زیر گردن.. و مچ دستم زدم..بوش مست کننده بود..تحریک کننده..جذب کننده..همونی که می خواستم..برای امشب مناسب بود..

 تو اینه به خودم نگاه کردم..چشمان مشکی که در وجود هر ادمی نفوذ می کرد..روح رو می شکافت..جسم که در برابر نگاه من توان مقاومت نداشت..

 پوزخند زدم..مرحله ی اول نقشه م داره شروع میشه..

 شیدا صدر..منتظر آرشام باش..

 بهتره به بهترین شکل ممکن ازش استقبال کنی..

 سوئیچم و برداشتم و از اتاق زدم بیرون..

 هیچ وقت دوست نداشتم کسی برام رانندگی کنه..تا به الان هیچ احدی جرات نکرده بود پشت فرمون ِ این ماشین بنشینه..

 یه فراری مشکی....رنگش خاص بود..مثل همه ی اون چیزهایی که به من تعلق داشت..

 حرکت کردم..امشب مهندس صدر توی خونه ش به مناسبت تولد دخترش شیدا..مهمانی با شکوهی ترتیب داده بود..

 مطمئنا مهمان های زیادی می اومدن..و کادو های زیادی هم تقدیم دختر نازنینش می کردند..

 و من با دادن هدیه م به اون در قبالش یک چیز ِ بخصوصی دریافت می کردم..

 قلب شیدا..

 امشب اون قلبش رو به من می بازه..

فصل دوم

***************

 وسط باغ باشکوهشون ایستادم..ظاهرا جشن و خارج از ویلا برگزار کرده بودند..

 دست راستم و توی جیبم فرو بردم و نگاه دقیقی به اطراف انداختم..

 تعداد مهمان ها شاید بیش از 300 نفر می رسید..برای چنین مهمانی تعداد کم بود..

 صدای موزیک ملایمی فضا رو پر کرد..قسمتی از باغ رو به پیست رقص اختصاص داده بودند..عده ای از مهمان ها حسابی مشغول بودند و عده ی دیگری هم به عیش و نوش ..

 نگاهم به مهندس صدر افتاد..با لبخند به طرفم می اومد..حالتم و تغییر ندادم..حتی قدمی به طرفش بر نداشتم..

 رو به روم ایستاد..تنها توی چشماش خیره شدم..سرد..جدی..و مغرور..

 لبخند روی لب هاش کمرنگ شد..ظاهرا توقع داشت گرم برخورد کنم و برای هر اقدامی پیش قدم بشم..

 دستش و جلو اورد و با لبخندی کاملا مصلحتی گفت :سلام مهندس تهرانی..از دیدنتون خوشحال شدم..سرافرازمون کردید..

 نگاهم و از رو صورتش به دستاش سوق دادم..بلاتکلیف ایستاده بود..دستم و از توی جیبم دراوردم..

 باهاش دست دادم و تنها به کلمه ی " سلام " اکتفا کردم..

 به مهمان ها اشاره کرد:بفرمایید..چرا اینجا ایستادید؟..خیلی خیلی خوش امدید..حضورتون افتخاریست برای ما..

 یکی از خدمه ها رو صدا زد..

 --بله اقا..

 صدر به من اشاره کرد:اقای مهندس و راهنمایی کن..بهترین جا و تو باغ که مخصوص مهمان های ویژه م هست رو در اختیارشون بذار..در ضمن به بهترین شکل ازشون پذیرایی کن..

 --چشم قربان..

 صدر با رضایت لبخند زد..

 نگاهم به خدمتکار بود..رو به من کمی خم شد و با احترام راهنماییم کرد..

 قدم هام مثل همیشه هماهنگ و محکم بود..سنگینی نگاه مهمان ها رو خیلی خوب حس می کردم..برام یک امر عادی بود..هر کجا که قدم می گذاشتم با چنین عکس العمل هایی رو به رو می شدم..

 ولی از بین این همه نگاهه کنجکاو فقط یکی از اونها برام مهم بود..نگاه شیدا..دختر مهندس صدر..

 اون باید به دامم می افتاد..به دام من..به دام افکاری که در سر داشتم..

 درست قسمت بالای باغ میز و صندلی های شکیل و زیبایی چیده شده بود..میزهایی با پایه های طلایی و روکش سفید..که روی هر کدوم از اونها انواع نوشیدنی و شامپاین چیده شده بود..

 سمت راست میز بزرگ مستطیل شکلی قرار داشت که روش رو با هدایای رنگارنگ و بزرگ پر کرده بودند..

 روی صندلی نشستم..هیچ کس اون نزدیکی نبود..پس درحال حاضر مهمان ویژه ی امشب من بودم..خوبه..

 خدمتکار مشغول پذیرایی شد..ولی نگاه کنجکاو و تیز من اطراف رو می پایید..در بین جمعیت به دنبالش می گشتم..نگاهم جوری نبود که بشه تشخیص داد به دنبال شخصی هستم..

 و بالاخره دیدمش..توی پیست با پسری جوان و قد بلند مشغول رقص بود..

 دقیق تر نگاهش کردم..فاصله م باهاش نسبتا زیاد بود ولی نه اونقدر که نتونم به اندازه ی کافی اون رو انالیز کنم..

 تاپ و دامن سفید و کوتاه..کفش های پاشنه بلند بندی به رنگ نقره ای که با هر چرخش تلالو خاصی ایجاد می کرد..موهای بلوند و بلند که نیمی به حالت فر و نیمی دیگر رو صاف و حالت دار پشت سرش بسته بود..

 کسی که قرار بود تو اولین مرحله از بازی آرشام شرکت کنه..

 همراه پسر تانگو می رقصید.. ظاهرا سنگینی نگاه من رو حس کرد..چشمانش اطراف رو پایید..ولی همچنان مشغول رقص بود..

 نگاهم و ازش گرفتم..چشم های زیادی روی من بود..برای همین نمی تونستم تشخص بدم که یکی از انها متعلق به شیداست یا نه..

 مطمئن بودم قدم جلو میذاره..و همینطورم شد..

 لیوان پایه بلند شامپاینم رو برداشتم..خدمتکار اماده ی خدمت کنارم ایستاده بود..با تکان دادن دست مرخصش کردم..

 به پشتی صندلی تکیه دادم..پا روی پا انداختم و با ژست خاصی مشغول نوشیدن شامپاین شدم..از بالای لیوان پاهای خوش تراشش رو دیدم..

 لیوان و از لبام دور کردم..نگاهم و از روی پاهاش بالا کشیدم..ارام..مغرور..و در عین حال بی تفاوت..

 نگاهم توی چشماش قفل شد..به روی لب هاش لبخند بود ولی من هیچ عکس العملی نشون ندادم..بی توجه به اون و لبخندش سرم رو چرخوندم..

 مشغول مزه مزه کردن شامپاین شدم..چشمامو بستم و یک نفس سر کشیدم..

 بازی شروع شد..

حضورش رو کنارم حس کردم..چشمامو اهسته باز کردم..لیوان خالی توی دستم بود..حالتم و تغییر ندادم و در همون حال به رو به رو خیره شدم..

 صداش و شنیدم..ظریف و طناز..همون چیزی که انتظار می رفت..

 -سلام..شما باید مهندس تهرانی باشید درسته؟!..

 مکث کردم..اروم سرم و چرخوندم و نگاه سردی بهش انداختم..

 نگاه سبز و شیفته ش توی چشمام قفل شده بود و لب هاش به لبخند باز بود..

 دوباره به حالت اولم برگشتم و در همون حال جدی و خشک گفتم :بله..شما منو می شناسید؟..

 با هیجان گفت :کسی نیست که شما رو نشناسه..پدرم گفته بودند امشب یه مهمان ویژه توی جشن تولدم حضور داره..ولی به هیچ عنوان فکر نمی کردم اون مهمان شما باشید..

 توی دلم پوزخند زدم..

 -چطور؟..

 --خیلی خیلی تعجب کردم وقتی که شما رو اینجا دیدم..واقعا باعث افتخارمه ..

 نگاه کوتاهی بهش انداختم..

 -مدت هاست که مهندس صدر و می شناسم..ولی تا به الان شما رو توی هیچ یک از مهمانی هاشون ندیدم..

 لبخند زد..ردیف دندان های سفید و براقش نمایان شد..لب های سرخ و اتشینش اونها رو چون قابی در خود جای داده بود..

 --بله..من چند سالی خارج از کشور زندگی کردم..برای ادامه تحصیل به اروپا رفتم و الان مدت کوتاهی هست که برگشتم..

 -عالیه..

 --چی عالیه؟..

 توی صداش شیفتگی موج می زد..

 برام تازگی نداشت..اینکه تحویلش می گرفتم و باهاش هم کلام می شدم جزوی از بازیم بود..

 مکث کوتاهی کردم وگفتم :برای چی برگشتید؟..

 جواب سوالش و که ندادم کمی پکر شد..ولی با این حال ظاهرش و حفظ کرد و با لبخند گفت : دیگه از زندگی توی اروپا خسته شده بودم..هیچ جذابیتی برام نداشت..بعد از فارغ التحصیلیم همونجا مشغول به کار شدم..ولی خب اینجا هم برای من کار هست..در حال حاضر تو شرکت پدرم هستم..

 نگاهم و از روش برداشتم و.. ترجیح دادم سکوت کنم..

 --شما خیلی کم حرف می زنید..

 سرد و مغرور گفتم :بی دلیل حرف نمی زنم..

 --تعریفتون و زیاد شنیدم..خیلی دوست داشتم برای یک بار هم که شده از نزدیک ببینمتون..

 -می تونستید به شرکتم بیاید..

 --درسته..ولی پدرم گفته بودند که شما هر کسی رو به اونجا راه نمی دید و بدون هماهنگی هم حق دیدنتون و ندارم..

 نگاهش کردم..حالتش اون رو نسبت به من صمیمی نشون می داد..هنوز خیلی زود بود که بخواد باهام راه بیاد..

 نگاه خاصی بهش انداختم..

 - اما شما بدون هماهنگی هم می تونستید..

 صورتم و برگردوندم..نمی خواستم از توی نگاهم کذب گفتارم رو ببینه..هیچ کدوم از حرفام بویی از حقیقت نداشت..

 صداش ذوق زده بود..

 --وای شما فوق العاده این مهندس تهرانی..جدا به من لطف دارید..اگر می دونستم که حتما مزاحمتون می شدم..

 نفسم و عمیق بیرون دادم : مزاحم نیستید..

 همچنان نگاهم به رو به رو بود و کلامم سرد..ولی در همون حال هم می تونستم جز به جز حرکاتش رو حدس بزنم..لحظه به لحظه بیشتر هیجان زده می شد..

 صدای نفس های عمیق و کشیده ش رو شنیدم..اروم بودم..خیلی اروم..

 نیم نگاهی بهش انداختم..با لبخند به من زل زده بود..

 -چیزی شده خانم صدر؟..

 بدون اینکه ثانیه ای رو از دست بده گفت :شیدا..خواهش می کنم من رو به اسم کوچیک صدا بزنید..

 به نگاهم رنگ تعجب دادم..

 -چطور؟!..

 سرش و پایین انداخت..با انگشتای ظریف و کشیده ی دستش بازی می کرد..

 --هیچی..ولی خب من به کسایی که اهمیت میدم این اجازه رو میدم..

 -چه اجازه ای؟..

 سرش و بلند کرد..تو چشمام زل زد..زیبایی انچنانی نداشت..ولی می تونست جذاب و لوند باشه..

 --اینکه من رو به اسم کوچیک صدا بزنید..

 نگاهم و از روی صورتش برداشتم..

 دستم و به سمت شیشه ی شامپاین دراز کردم که اون سریعتر از من دست به کار شد..

 --اجازه بدید خودم براتون بریزم..

 سکوت کردم و با غرور نگاهش کردم..نخواستم جلوش و بگیرم..این بازی ِ من بود و من می گفتم که اون باید چکار کنه..

 همین رو می خواستم..این که در برابر من تسلیم بشه..قلبش و به لرزه در بیارم و در بهترین موقعیت اون رو در هم بشکنم..

 بر اونها حق بود..اینکه نابود بشن..خرد شدنشون به دست ارشام نوشته شده بود..پس باید تا انتهای این بازی پیش می رفتم..

 نگاهم به رو به رو بود که درخشندگی لیوان و شامپاین داخلش چشمم و زد..لیوان پایه بلند رو درست جلوی صورتم گرفته بود..

 نگاهم و تا روی صورتش کشیدم..با همون غرور همیشگیم نگاهش کردم..دستم و به ارومی به سمت لیوان بردم و بدون اینکه کوچکترین تماسی با دستش ایجاد کنم اون رو ازش گرفتم..

 تعجب رو تو چشماش دیدم..به وضوح مشخص بود ..ولی اون از افکاری که در سر داشتم با خبر نبود..هیچ کس قادر به شناخت آرشام نبود..

 صندلی که جلوم بود رو بیرون کشید و درست مقابلم نشست..پاهای خوش تراشش و روی هم انداخت و با لوندی اونها رو تکون داد..

 نگاهم و از روی پاهاش تا گردن و صورتش کشیدم..در همون حال در سکوت شامپاینم و مزه مزه می کردم..

 دقیق بودم..ریز به ریز حرکاتش رو زیر نظر داشتم..دست راستش و روی میز گذاشته بود و دست چپش و هم به نرمی روی پاهاش می کشید..

 و با سر انگشتاش پوستش و نوازش می کرد..

 متوجه نگاه های زیرچشمی که بهم می انداخت شده بودم ..بی تفاوت نگاهم و از روی صورت و اندامش برداشتم..

 اینبار اهنگ ملایمتر پخش می شد..نورهای اطراف کم شده بودند و جمعیت حاضر در پیست نرم و هماهنگ تو آغوش هم می رقصیدند..

 چنین لحظه ای رو پیش بینی می کردم..اینکه الان بی نهایت مشتاق رقص با من بود..ولی الان وقتش نبود..اینکه بخوام در اولین برخورد خودم رو مشتاق نشون بدم..

 همون مرد جوونی که باهاش می رقصید جلو اومد و دستش و به سمتش دراز کرد..

 از گوشه ی چشم نگاهم کرد که کاملا خونسرد نشسته بودم و به رقصنده ها نگاه می کردم..

 با لبخندی کاملا مصنوعی از جا بلند شد و دست تو دست پسر به میان جمعیت رفت..

 ********************

 توی مسیر خونه م بودم..امشب همه چیز به نحو احسنت به پایان رسید..مرحله ی اول به خوبی اجرا شد..و من از این بابت خوشحال بودم..زمان خداحافظی کارتم و بهش دادم و گفتم منتظر تماسش هستم..

 توی هیچ کدوم از نقشه هام من اولین نفری نبودم که به طرف مقابلم زنگ می زدم..این کار و به خود اونها محول می کردم که هر بار هم به راحتی پیش قدم می شدند..

 خیابان فرعی خلوت بود..از هر دو مسیر هیچ ماشینی تردد نمی کرد..ساعت 12 شب بود ..خواستم کنار جاده ترمز کنم تا سیگارم و روشن کنم که با کم شدن سرعتم صدای مهیب و بلندی از پشت سر شنیدم..

 ماشین تکان شدیدی خورد و به سرعت پام و روی ترمز فشار دادم..ماشین با صدای گوشخراشی در جا ایستاد..

 سرم رو به جلو خم شد و محکم با فرمون برخورد کرد..انگشت اشاره م و به پیشونیم کشیدم..خون کمی از جای زخم بیرون زد..

 یکی محکم به شیشه ی پنجره زد..با تعجب نگاهش کردم..

 شیشه رو کامل پایین کشیدم ..با اخم به من زل زده بود ..

 داد زد :مرتیکه مگه پشت یابو نشستی؟..این چه وضع رانندگیه؟..تو که عرضه نداری یه همچین ماشینی رو برونی برو گاری کشی که مطمئنم توش استادی..

 با تعجب نگاهش کردم..این دختر به چه جراتی چنین اراجیفی رو سر هم می کرد و به من نسبت می داد؟..

 تا خواستم دهان باز کنم و جواب گستاخیش رو بدم بلندتر از قبل داد زد :بیا پایین ببین چه به روز عروسکم اوردی..د مگه با تو نیستم؟..کر و لالی الحمدالله؟..چه بهتر..وقتی یه خسارته تپل پیاده ت کردم اونوقت یاد می گیری که کِی و کجا افسار یابوت و بکشی..نه اینکه وسط خیابون بی توجه به پشتِ سریت زرتی بزنی رو ترمز ..

 ظرفیتم کامل شد..بیش از حد بهم توهین کرده بود..خسارت می خواست؟..هه..خب بهش می دادم!!..

 در ماشین و باز کردم..حرکاتم نشون نمی داد که عصبانی هستم ..

 پیاده شدم..رو به روش ایستادم..دست راستم و روی در گذاشتم و با اخم غلیظی توی چشماش زل زدم..

 قدش به زور تا شونه هام می رسید..سرش و بالا گرفت و با شجاعت توی چشمام زل زد ..چشمای خاکستریش زیر نور کم چراغای کنار خیابون برق می زد..

 اون هم عصبانی بود..ولی نه به اندازه ی من..

 بی هوا در ماشین و محکم به هم کوبیدم..در جا پرید..اینبار با تردید نگام کرد..

با همون اخم تو چشماش زل زدم ..هیچ حرکتی نمی کرد..یک قدم به طرفش برداشتم که در مقابل این حرکتم یک قدم عقب رفت..

 دستش و روی بدنه ی ماشین گذاشت و نگام کرد..حالا ترس و توی چشماش می دیدم..ولی توی حرکاتش..نه..

 سرش و انداخت بالا و با گستاخی گفت :چیه؟..ادم ندیدی؟..چشماتو درویش کُنا وگرنه ..

 -وگرنـه؟!..

 صدام اروم ولی با تحکم بود..ساکت شد و فقط نگام کرد..

 ولی خیلی زود به خودش اومد و گفت : وگرنه بلایی به سرت میارم که خودت حض کنی..

 پوزخند زدم..

 بی تفاوت یک قدم به طرفش برداشتم..اینبار از جاش تکون نخورد..

 نه..مثل اینکه دل و جراتش بیشتر از این حرفاست..

 بسیار خب..حرفی نیست..

 با همون لحن محکم و جدی همیشگیم و نگاهی که حتم داشتم ترس و تو چشماش پررنگ تر می کنه گفتم :شما فاصله ت و با ماشین من حفظ نکردی..با اینکه من به این اصل توجه کردم و ترمز کردم ولی این شما بودی که از عقب به ماشین من زدی و در اینصورت مقصر شمایی خانم محترم..با این حال من حرفی ندارم..می تونید زنگ بزنید پلیس بیاد تا کروکی بکشه..اگر بنا ست من خسارت بدم که میدم ولی در غیر اینصورت..

 با خشم نگاهش کردم و ادامه دادم :به خاطر توهین ها و حرف های رکیکی که به من نسبت دادید باید جزاش رو هم ببینید..خب..حالا چی میگید؟..خسارت می خواین؟..

 کاملا مشخص بود از لحن و گفتارم وحشت کرده..ولی با این حال با سرسختیِ تمام نمی گذاشت که ظاهرش تغییر کنه..

 اینبار صداش لرزش خیلی کمی داشت که با کمترین دقتی میشد اون رو تشخیص داد..

 -- واقعا که روت خیلی زیاده..خسارت که نمیدی هیچ تازه به فکر مجازات کردنمم هستی؟..اصلا شما کی باشی که بخوای منو مجازات کنی؟..برو کنار ببینم..

 وقتی دید همچنان جلوش ایستادم و هیچ حرکتی نمی کنم با حرص لبه ی کتم و گرفت و کشید کنار..ولی باز هم از جام تکون نخوردم..هر چی سعی می کرد بی فایده بود..

 پوزخند زدم..

 اروم نگاهش و بالا کشید و با تردید توی چشمام خیره شد..

 -چی شد؟..پس چرا نمیری؟..

 اب دهانش و قورت داد ..

 -هیکل گنده ت و بکش کنار ببین چطوری میرم..

 با غرور یک تای ابروم و بالا انداختم..اروم رفتم کنار تا بتونه رد شه..

 با این حرکتم جسورتر شد و لبخند کجی نشست رو لباش..

 حالا نگاه اون مغرور بود..

 همین که از کنارم رد شد دستم و به سمتش دراز کردم..برام مهم نبود که می خوام چکار کنم..فقط می خواستم جلوی این دختر بی پروا رو بگیرم..

 کشیدمش جلو..بدون اینکه برگردم..دستش توی دستم بود..محکم فشارش دادم..با درد ریز ناله کرد و اخماشو کشید تو هم..

 -کجـــا؟..هنوز که تسویه حساب نکردیم..

 نالید :اقا جونه هر کی که دوست داری برو رد کارت اصلا خسارتم بی خیال شدم..فقط گیر نده، ولم کن..

 -من می خوام خسارتت و بدم..به هرحال لطف کردی از عقب زدی به ماشینم و خوب نیست دست خالی برگردی..

 تمام جملاتم و با لحنی سرد و جدی بیان می کردم..و باعث می شد بیش از پیش وحشت وجودش رو پر کنه..همین رو می خواستم..

 خواست دستش و که اسیر دستای من بود ازاد کنه ولی نتونست..

 -میگم ولــم کن اصلا غلط کردم بکش کنار دیگه..

 توی چشمای خاکستریش خیره شدم..ترسیده بود..

 دستش و کشیدم و بردمش سمت ماشین ..درش و باز کردم و پرتش کردم تو..وحشت کرده بود ..

 تا بخواد به خودش بیاد سریع نشستم پشت فرمون و قفل مرکزی رو زدم..

 ماشین و روشن کردم..که صدای جیغ بلندش فضای سر بسته ی ماشین و پر کرد..

 --کثافته رذل داری چکار می کنی؟..درو باز کن..

 -بهتره باهاش کشتی نگیری..این درحالا حالاها باز نمیشه..

 --تو خیلی بیجا می کنی..بهت میگم بازش کن..د بــــاز کن این لکنتَه رو..

 -نترس..نمیذارم امشب بهت بد بگذره..

 با پوزخند نگاش کردم..رنگ از رخش پرید..

 -می دونم اینکاره ای..وگرنه این موقع شب توی خیابون چکار می کردی؟..بهتره هیچی نگی و با من راه بیای..

 ماشین و به حرکت در اوردم..اشک رو صورتش نشست..

 به بازوم چنگ زد :تو رو خدا ولم کن..بذار برم عوضی..چرا اینجوری می کنی؟..من که کاریت نداشتم..

 -هم نمیشه و هم نمی خوام که بشه..پس خفه شو ..

 --من اینکاره نیستم ..ولم کن..

 -باشه باور کردم..

 --د نکردی لعنتی..وگرنه دست از سرم برمی داشتی..رفته بودم بیمارستان..به خدا دارم از اونجا بر می گردم..بذار برم..

 از گوشه ی چشم نگاهش کردم..اخمامو بیشتر در هم کشیدم و گفتم :بهت نمیاد چیزیت باشه..از منم سالم تری..

 --نگفتم به خاطرخودم رفتم..اصلا چرا باید برای تو توضیح بدم؟..بکش کنار بذار پیاده شم..

 -این موقع شب نگه دارم که گیر یکی دیگه بیافتی؟..با خودم باش که یه جورایی باهات تسویه هم کرده باشم..

 با هق هق گفت :چه تسویه ای؟..چی داری میگی روانی؟..من که از خیرش گذشتم..

 همچین سرش داد زدم که خودش و جمع کرد و چسبید به در..

 -خفــــه شــــو..به چه حقی توی چشمام زل زدی و اون اراجیف و سر هم کردی؟..به من میگی روانی؟..پس بهتره بدونی هیچ عمل نابخشودنی جلوی چشم من بدون مجازات نمی مونه..

 عصبانی بودم..درست همونجوری که می خواستم رابطه م رو با دخترا بهم بزنم..دخترایی که مدتی رو باهاشون بازی می کردم و بعد هم از زندگیم برای همیشه پرتشون می کردم بیرون..

 این دختر یکی از اونها نبود..ولی چیزی هم کم نداشت..اونها با هدف نابود می شدند واین بی هدف..برای تنوع بد نبود..

 با سرعت می روندم که حس کردم بازوی راستم به شدت سوخت..داد زدم و سریع نگاش کردم..یه چاقو توی دستش بود و از بازوم خون به شدت بیرون می زد ..

 بهم حمله کرد که زدم کنار..فکر اینجاش و نکرده بودم که می تونه همراهش چاقو داشته باشه..

 همین که زدم کنار دستاش و اورد جلو تا بهم ضربه بزنه..داد می زد و تمام تلاشش و می کرد تا بتونه با چاقو سینه م رو بشکافه..

 ولی دستاشو محکم نگه داشته بودم..از طرفی خون از بازوم جاری بود و سوزش شدیدش نشون می داد که زخمش عمیقه..

 پرتش کردم عقب..پشتش محکم خورد به در..محکم به در می کوبید تا بتونه بازش کنه..وحشی شده بود و از طرفی حالم زیاد خوب نبود.. قفل در و زدم..مثل برق پرید پایین و فرار کرد..از تو اینه ی جلو نگاهش کردم..خیلی تند می دوید..

 دنده عقب گرفتم ..

 یک لحظه برگشت و با دیدنم سرعتش و بیشتر کرد..رفت تو خیابون اصلی..از ماشین بیرون اومدم و به طرفش رفتم..

 تند پرید تو یه تاکسی و خیلی زود از جلوی چشمام دور شد..

 بازوم و گرفته بودم..از لا به لای انگشتام خون جاری بود..یک لحظه یاد ماشینش افتادم..باید می رفتم سراغش..

 دختر با دل و جراتی بود که تونست چنین کاری رو باهام بکنه..

 وقتی رسیدم دیدم اثری از ماشینش نیست..رفته بود..

 لعنتی..

 فقط ای کاش یک بار دیگه به پستم بخوره..در اونصورت می دونستم باهاش چکار کنم..به بدترین شکل ممکن شکنجه ش می کردم..جوری که از کرده ی خودش روزی هزار بار به غلط کردن بیافته..

 فقط ای کاش همچین روزی برسه..

 برای اولین بار از جانب یه دختر بهم اسیب رسیده بود و این حسابی برام گرون تموم شد..

 اینبار اگه گیرم می افتاد نابودش می کردم..

 نابود..

**************

همراه پرستار وارد اتاق شدم..زخم عمیقی روی دستم ایجاد شده بود..پرستار از اتاق بیرون رفت..پس چرا انقدر دست دست می کنند؟..

 حالا علاوه بر سوزش درد هم داشتم..به دیوار سفید اتاق خیره شدم..صورت دختر هنوز هم جلوی چشمام بود..چشمای خاکستری..پوست سفید..لبای کوچیک ..ظاهرش نظرم رو جلب نکرده بود..به هیچ وجه..ولی گستاخی و جسارتی که تو وجودش داشت..اون..دختر بی پروایی بود..

 در اتاق باز شد..سرمو چرخوندم..با دیدن مرد جوونی تو لباس سفید پزشکی اخم کردم..چون دقیقا با حضور بی موقعش باعث پاره شدن رشته ی افکارم شده بود..

 با لبخند نگام کرد..کنارم ایستاد..

 --سلام..خانم پرستار گفتند که زخمتون نسبتا عمیقه..باید معاینه بشید..لطفا اروم باشید و..

 --کارتــو بکن دکتــر..

 با شنیدن صدای بلندم ساکت شد..درد دستم زیاد بود و این دکترِ پرحرف اینجا وایساده بود واسه ی من روضه می خوند..

 نگاهش کردم..با همون لبخند سرش رو تکون داد..

 به طرف میزی که کنار اتاق بود رفت و گفت :اسمتون؟..

 مکث کردم..

 -تهرانی..

 سرش رو کج کرد و نگاه کوتاهی بهم انداخت..وسایل پانسمان و کنارم گذاشت..

 استین لباسم و بالا زد..ابروهام از درد جمع شد..

 --خوشبختم..من هم رادفر هستم..خب..زخمتون زیاد عمیق نیست اروم باشید تا..

 -من ارومم..فقط کارتو انجام بده..

 دستش از حرکت ایستاد..کمی نگام کرد ولی نگاه من مستقیم به روی دیوار بود..زخمم رو شستشو داد..لبامو محکم روی هم فشردم..

 --نمی خواین بگید این زخم چطور روی بازوتون ایجاد شده؟!..اینکه کار کیه و..

 -نـــه..

 به ارومی سرش و تکون داد :بسیار خب..هر طور راحتید..

 سکوت کردم..بیش از اندازه توی کارم فضولی می کرد..

 دکتر بازوم رو بخیه می زد که پرستار وارد اتاق شد..

 --دکتر رادفر ..خانم امینی پشت خط هستند..گفتند باهاتون کار فوری دارند..

 --بهشون بگید تا چند دقیقه ی دیگه خودم تماس می گیرم..فعلا نمی تونم..

 --باشه چشم..

 پرستار از اتاق بیرون رفت..کارش که تموم شد دستکش هاش و در اورد ..

 همونطور که دستاشو می شست گفت :لباستون خونی شده..چون دستتون رو پانسمان کردم اون رو نپوشید بهتره..اگر بخواید من..

 -نه..نیازی نیست..

 با یک حرکت با دست سالمم پیراهنم و در اوردم و پرتش کردم رو تخت..زیر پوش رکابی مشکی تنم بود..کتم و روی همون تن کردم..همین کافی بود..

 خواستم از اتاق بیرون برم که صداش و شنیدم..اما برنگشتم ..

 --بیشتر مراقب باشید..پانسمانتون و سر موقع تعویض کنید..در ضمن..

 رو به روم ایستاد..کاغذی رو به طرفم گرفت و با لبخند گفت :این نسخه رو خریداری کنید..داروهاتون رو به موقع استفاده کنید..یه امپول هم نوشتم که باید همین الان تزریق کنید..انشالله که مشکلتون برطرف میشه..

 نگاهش کردم.. تقریبا هم قد من بود..چهارشونه..چشمای مشکی..پوست گندمی..و موهای یک دست مشکی..

 همون موقع در باز شد و همون پرستار دوباره وارد اتاق شد..

 با عجله رو به دکتر گفت :دکتر.. خانم امینی میگن که کارشون فوریه..عجله دارن..چی بهشون بگم؟..

 --خیلی خب..بریم..

 از کنارم رد شد و همراه پرستار بیرون رفت..

 بعد از تسویه از بیمارستان بیرون اومدم..بدون اینکه حتی نگاه کوتاهی به نسخه بندازم یک راست به سمت خونه روندم..

 خسته بودم..به نظر خودم استراحت از هر چیزی بهتر بود..این زخم برای من به اندازه ی یک خراش هم اهمیت نداشت.. زخم هایی که بر قلب و روح من نشسته بود ازار دهنده تر و عمیق تر از زخم جسمم بود..

 ************************

 روی تختم دراز کشیدم..جسما و روحا خسته بودم ولی خواب هم با چشمانم بیگانه بود..مثل همیشه اینجور مواقع به موسیقی گوش می دادم..

 با شنیدن صدای رعد و برق از جا بلند شدم و کنار پنجره ایستادم..

 کنترل دستگاه رو از روی میز برداشتم و از همونجا روشنش کردم..

 صدای اهنگ فضای اتاق رو پر کرد..دیگه از اون سکوت خبری نبود..این اهنگ ارامش داشت..روحم رو اروم می کرد..وگرنه جسمم که مدت هاست در ارامشه..مثل یک مرده ی متحرک..

 پرده رو کنار زدم..بارون به شدت می بارید و قطرات لجوجانه خودشون رو به پنجره ی اتاق می زدند..

(اهنگ ببار بارون..سعید اسایش)..

 ببار بارون ببار غم دارم امشب

 مثل خاک کویر تب دارم امشب

 ببار بارون به جون نیمه جونم

 ببار بارون که هم رنگ جنونم

 ببار بارون دلم ماتم گرفته

 صدای خون دلم رو غم گرفته

 ببار بارون که من داغونم امشب

 رفیق ساقی و میخونم امشب

 ببار بارون که من ویرونم امشب

 مثل دیوونه ها حیرونم امشب

 دست داغم و روی شیشه ی بارون خورده کشیدم..نمی تونستم قطرات رو زیر پوستم لمس کنم..

 چشمام و بستم..صدای قطرات بارون که به شدت به شیشه ی پنجره می خورد توی سرم می پیچید..

 چشمامو روی هم فشردم..

 اون شب بارونی..اون..اونجا..کثافتای رذل..اون اشغالای عوضی..

 چشمامو باز کردم..دستم و مشت کردم و به شیشه چسبوندم..پیشونیم و بهش تکیه دادم..

 تموم خاطرات پشت سر هم توی سرم ردیف می شدند و این منو ازار می داد..

 من فراموش کردم..اره..آرشام اون شب نفرت انگیز رو از یاد برده..نمی خوام هیچ چیز رو به یاد بیارم..

 ببار بارون ببار غم دارم امشب

 مثل خاک کویر تب دارم امشب

 ببار بارون به جون نیمه جونم

 ببار بارون که هم رنگ جنونم

 ببار بارون دلم ماتم گرفته

 صدای خون دلم رو غم گرفته

 ببار بارون که من داغونم امشب

 رفیق ساقی و میخونم امشب

 ببار بارون که من ویرونم امشب

 مثل دیوونه ها حیرونم امشب

 با خشم برگشتم و دستامو توی جیبم فرو بردم..سرمو بالا گرفتم..حس می کردم در و دیوارهای این اتاق دارن بهم پوزخند می زنند..

 چشمام و محکم روی هم فشار دادم..

 (آرشـــام..

 آرشـام..من اینجام..چرا نگام نمی کنی؟..منو ببین..نگام کن آرشام..چشماتو باز کن)..

 عربده کشیدم و چشمامو باز کردم..با خشم به طرف میز گوشه ی اتاق رفتم و با همه ی اون چیزهایی که روش چیده شده بود بلندش کردم و پرتش کردم وسط اتاق..

 صدای شکستن گلدون و کریستال های روی میز منو به جنون می رسوند..

 جای زخمم می سوخت..ولی برام مهم نبود..خشمم کنترل شده نبود..افسار گسیخته بود..داشتم دیوونه می شدم..یا شاید هم شدم..اره..آرشام دیوونه ست..دیوونه ش کردن..آرشام و روانی کردن..اون لعنتیا..

 (آرشام..آرشام..)..

 صدام نکن لعنتی..صدام نکن..صدام نکن..

 زانو زدم..سرم به پایین خم شد..اهنگ هنوز هم پخش می شد..باز برگشته بود از اول و زمزمه های ارومش تو گوشم زنگ می زد..

 می خواستم اروم باشم..می خواستم این آهنگ ارومم کنه ولی الان..الان فقط خشم بود که وجودم و احاطه کرده بود..دستامو مشت کردم..

 فقط انتقام ..این حس شیرین بود که ارومم می کرد..

 انتقام..حسی که همراه با جنون بود..منو تسخیر خودش کرده بود و..راه برگشتی هم نداشتم..

 باید تا انتهای این راه و می رفتم..راهی..

 بی بازگشت..

فصل سوم

1 هفته گذشته بود و من هنوز در پاکت و باز نکرده بودم..امروز وقتش بود..بیش از این نباید پشت گوش بندازم..

 پاکت و از توی گاوصندق بیرون اوردم..با تقه ای که به در اتاق خورد سرم و بلند کردم..

 -بیا تو..

 --قربان قهوه تون و اوردم..

 با نگاهم به میز اشاره کردم..بعد از خارج شدن خدمتکار سیگارم و روشن کردم و همزمان با فرستادن دودش به بیرون در پاکت و هم باز کردم..

 دود که از جلوی چشمام محو شد عکس و بیرون کشیدم..با دیدنش یک تای ابروم و بالا انداختم..پس اینبار نوبت این بود..کسی که خودمم منتظرش بودم..

 ظاهرا نمی دونست خیانت اون هم به من و در مقابل همینطور به شایان عواقب خوشایندی در بر نخواهد داشت..

 خیانت به شایان ..

 به من و همه ی گروه بود..

 من هم باید به نوعی باهاش تسویه می کردم..

 شهیاد..نفر بعدی ..کسی که نقشه ی قتلم رو ریخته بود..چند تا مدرک ازش تو مشت داشتم..می دونستم از من دل خوشی نداره..به ظاهر دوست و در باطن دشمنم محسوب می شد..چندجا مشتش و باز کرده بودم ولی هر بار با شَک ازش می گذشتم ولی اینبار فرق می کرد..ازش مدرک داشتم..

 اینکه ..

 قصد داره منو از سر راهش برداره..

 هدف من کشتن ادما نبود..گرچه اینها آدم نیستند..انگل، رذل و پست فطرت هم برای اینها کمترین چیز به حساب می اومد..

 ولی من مجبورم..برای اینکه همیشه پیروز میدان باشم و سرسختیم رو حفظ کنم باید چشمم و به روی خیلی چیزا ببندم..

 اما کسایی که بخوان نابودم کنند و مانع رسیدن به هدفم بشن و از سر راه بر میدارم..

 همشون از قماش شایان بودند..اگه بهش دِینی نداشتم تنها و به راحتی به اهداف خودم می رسیدم..

 ولی.......

 به زودی مسیرم یکطرفه میشه ..

 ******************

 توی خونه ش نبود..بی شک می دونست دنبالشم..و تنها من از جای اون خبر داشتم..

 از پشت گاوداری رفتم تو..ماشینم و درست وسط گاوداری نگه داشتم..

 دیدمش..وسط محوطه ی خروجی ایستاده بود..با شنیدن صدای گاز ماشینم برگشت و نگام کرد..وحشت و ازهمون فاصله توی چشماش دیدم..

 پوزخند زدم و عینک افتابیم و روی چشمام جا به جا کردم..فرار کرد..

 به سرعت می دوید..پام و روی گاز فشردم و پشت سرش رفتم..

 به دیوار که رسید ازش بالا رفت..سریع پریدم پایین و کتم و کندم و همراه عینکم پرت کردم تو ماشین..

 پریدم و دستم و به لبه ی دیوار گرفتم..خودمو کشیدم بالا و پریدم اونطرف.. رفت پشت گاوداری ..به سرعت باد پشت سرش دویدم..

 با توجه به سنش تر و فرز بود..لوله ی گاز و گرفت و بالا رفت از همونجا می تونست بپره توی گاوداری.. پشت سرش رفتم ..

 خواست بپره که سریع دستمو دراز کردم..یقه ش و از پشت گرفتم و از بالای دیوار پرتش کردم پایین..از درد ناله کرد..مطمئن بودم یا دست و پا یا دنده هاش خرد شدند..

 رفتم کنارش..اونجا مکان مناسبی برای اجرای دستور شایان نبود..بردمش لا به لای درختا..نیمه بیهوش بود..همون ضربه کار خودشو کرده بود..

 پرتش کردم رو زمین..به خودش می پیچید..صدا خفه کن و روی اسلحه نصب کردم ..نشونه گرفتم..

 لای چشماشو باز کرد و با دیدن اسلحه زبونش باز شد..

 نالید :نکن آرشام..ما که با هم همکاریم..

 -خفه شو..من با خیانتکارا همکاری نمی کنم..

 --مجبور شدم لعنتی..اونا تهدیدم کردن..

 -ببر صدات و کثافت..فکر نکن از کارات خبــــر ندارم..که نقشه ی قتل منو می کشی آره؟..در ضمن تو به بزرگترین دشمن ما نیمی از اصرار گروهه شایان و لو دادی..خودت هم خوب می دونی در چنین موقعیتی مجازاتت چیه..

 --اره..می دونم..مرگ..این تو قانونه اون شایانه کثافته..پایانه هر چیزه..می دونستم ولی بازم اینکارو کردم..

 -عکسایی که با اون دخترا و زیر دستای اون عوضی توی استخر انداخته بودی همه رو دیدم..تو چی فکر کردی؟..نفس بکشی شایان از همه چیز مطلع میشه..اونوقت تویِ هیچی ندار می خواستی در حقش خیانت کنی؟..از پشت به هر دوی ما خنجر زدی..علی الخصوص به من که یه جورایی بهت اعتماد داشتم..تو به اعتمادم خیانت کردی..با اینکه دستت و خونده بودم اما بازم شک داشتم تو پشت تموم این قضایا باشی..هنوزم من و شایان و دست کم گرفتی..

 --اره خب..بایدم طرفداریش و کنی..چون اون..

 --خفه شو..بسه..دیگه هرچی که گفتی بسه..تموم شد..

 --خیلی خب..حرفی ندارم..اره..خیانت کردم جزاش و هم می بینم..فقط اینو بدون از همه ی شماها متنفرم..از همه تون بیــــزارم..مطمئن باش اگه کارم به اینجا کشیده نمی شد از روی زمین نیست و نابودت می کردم..سر راهه من قرار گرفتی ..توی حرومزاده حقت بود که اونطور بهت پشت کنم..حالا هم بزن..نزنی این منم که اعزرائیل و میارم پیشوازت..بزن..چرا منتظری؟..

 چشماش و بست..خشم همه ی وجودم و گرفته بود..کثافت عوضی چطور جرات می کرد به من بگه حروم زاده؟..

 اسلحه رو توی دستم فشردم..نوک اسلحه مرکز پیشونی شهیاد رو نشونه گرفته بود.. شمارش معکوس شروع شد..3..........2...........1...........

 لبامو روی هم فشردم..چشمامو بستم و باز کردم..خواستم ماشه رو بکشم که دیدم دستش به سرعت به طرف کمرش رفت و همین که خواست اسلحه ش و در بیاره شلیک کردم..و همزمان جسم بی جون شهیاد روی زمین افتاد..نفس حبس شده م و بیرون دادم..اسلحه رو اوردم پایین..

 یک خائن کشته شد..این قانون جزای هر خیانتکاری بود..چه تو قانونه من..چه شایان..

 خائن مستحق مجازات بود..

 *********************

 --اجرا شد؟..

 -تمومش کردم..

 --خوبه..برات یه ماموریته جدید دارم ارشام..

 -گوش می کنم..

 --یه محموله ی بزرگ قراره از مرز افغانستان وارد بشه..انقدری که توی این سری از بارهامون حساسیت به خرج دادم توی هیچ کدوم تا به این مدت حساس نبودم..

 پس اینو بدون که بالاترین اهمیت و برام داره..می خوام شخصا خودِت روش نظارت کنی..تنها کسی که توی گروه بهش اعتماده کامل دارم و می دونم تحت هر شرایطی با عقل تصمیم می گیره تو هستی..

 باید محدوده ت و تغییر بدی و تا می تونی حفظش کنی..یه خطه جدا بهت میدم که از طریق اون با من در ارتباط باشی..خونه و هر چیزی که بهش احتیاج داری و برات محیا می کنم..از این بابت مشکلی نیست..

 تا زمانی که بهت ملحق نشدم هیچ کاری جز نگهداری و محافظت از محموله نمی کنی..بعد از اون با شُرَکا و خریدارا وارد معامله می شیم که بازم روی کمک تو حساب می کنم..

 یک بار گفتم بازم میگم و تاکید می کنم که این محموله برای من خیلی مهمه ..برای همین تو رو انتخاب کردم ..می دونم از پسش بر میای..

 سکوت کردم..فکر نمی کردم..نه..چون نیازی به فکر کردن نبود..

 هیچ وقت تو کار قاچاق نبودم ولی هر محموله ای که نیاز به ورود یا خروج داشت این من بودم که بر کارها و اوامر شایان نظارت می کردم..فقط و فقط بر حسب همون دینی که بهش داشتم..

 سودش تنها توی جیب اون می رفت..از اونجایی که خیلی جاها به دردم می خورد من هم تو خیلی از کارها می تونستم براش حکم بهترین مهره رو داشته باشم..

 برای همین موقعیتم و حفظ می کردم و همیشه به بهترین نحو اون رو به پایان می رسوندم..

 -بسیار خب..کی باید حرکت کنم؟..

 --اخر همین هفته..هفته ی دیگه محموله وارد میشه..

 سرم و تکون دادم..باید اماده می شدم..

 اینطور که از گفته های شایان مشخص بود این ماموریت مهمتر از دیگر ماموریت هایی بود که تا به الان داشتم..ولی خب..

 منم کارم و بلدم..

تقه ای به در خورد..همونطور که پرونده ها و مدارک مربوط به شرکت و بررسی می کردم گفتم :بیا تو..

 در باز و بسته شد ..صدای قدم هاش و شنیدم که به طرفم می امد.. خانم رحمانی منشی شرکت بود..

 سرم و بلند نکردم و در همون حال گفتم :بگو..

 --قربان این برگه ها رو باید امضا کنید ..

 -کدوم برگه ها؟..

 --برگه های تحویل کالاهای جدید..بعضی هاشون هم فاکتور و رسید هستند..نیاز به تایید شما دارن..

 -بذار روی میز بعد امضا می کنم..

 --باشه چشم..راستی قربان یه نفر می خواد شما رو ببینه..

 اینبار سرمو بلند کردم ..نگاهش کردم و جدی گفتم :گفته بودم نمی خوام کسی رو ببینم..

 با ترس من من کنان گفت :بـ..بله بله..بهشون گفتم ولی ..ایشون گفتند که مانعی نداره و شما بهشون اجازه دادید..

 -خودشو معرفی کرد؟..

 -یه خانمی هستن..فکر کنم گفتن صدر..درسته گفت شیدا صدر ..

 نفسم و بیرون دادم .. به در اشاره کردم :بسیار خب بگو بیاد داخل..درضمن 2 تا فنجون قهوه همراه کیک بیار اتاقم ..

 تعجب و تو چشماش دیدم ولی چون می دونست اگه دیر به دستوراتم عمل کنه بی برو برگرد حکمش اخراجه بعد از گفتن " چشم قربان..همین الان"..سریع از اتاق بیرون رفت..

 ******************

 نگاهم و توی چشماش دوختم..همونطور که انتظارش و داشتم..شیک و چشمگیر..

 با غرور به پشتی صندلیم تکیه دادم :چطور شد سرزده اومدید شرکت؟..مهندس صدر چطورند؟..

 انگشتای کشیده ش و با ناز تو هم گره زد و با لبخند نگام کرد:ایشونم خوبن و سلام رسوندن..خب دیگه حُسنش به همین سرزده اومدنم بود..

 -چطور؟!..

 --خب از شب تولدم به اینطرف دیگه خبری ازتون نداشتم..این شد که خدمت رسیدم..

 -بله..کمی سرم شلوغ بود..

 --الان چی؟..هنوزم سرتون شلوغه؟..

 نگاه خاصی بهش انداختم و بدون اینکه به لحنم کوچکترین تغییری بدم گفتم :نه..تا قبل از اینکه شما بیاید ..ولی الان تمام وقت در اختیارتون هستم..

 نگاهش رو دیدم که برقی درش جهید..نگاهم به انگشتان دستش افتاد که با استرس اونها رو در هم می فشرد..پاهاش و تکون می داد و اینها همه نشون می داد که اروم و قرار نداره..مطمئنا بی دلیل اینجا نیومده بود..

 عادتم این بود..چون ماری زهرالود و کشنده اروم اروم به طعمه نزدیک می شدم..بدون اینکه اون رو به وحشت بندازم..و در بهترین زمان ممکن طبق اونچه که من می خوام طعمه اسیرم می شد..به طوری که هیچ راهی برای فرارش باقی نمیذاشتم..

 --راستش برای یه کاری مزاحمتون شدم..البته بیشترین قصدم دیدن خود شما بود..اخه..با همون دیدار اول ..چطور بگم..

 با لبخند ادامه داد :بگذریم..

 -کارتون با من چیه؟..کمکی ازم ساخته ست؟..

 --بله..البته اگر قابل بدونید..من یه سرمایه ی جزئی دارم که بلااستفاده نگهش داشتم..تا به الان هیچ قصدی روش نداشتم..ولی وقتی تعریف شما رو از پدرم و شرکای ایشون شنیدم و اینکه چقدر توی کارتون مهارت دارید..می خواستم اگه مایل باشید این سرمایه رو به شما واگذار کنم و در عوض من و شریک خودتون بدونید..دوست دارم در کنار شما مشغول به کار شم..

 -شما که گفتید توی شرکت پدرتون مشغول هستید..

 --بله درسته..ولی اگه شما پیشنهادم و قبول کنید می خوام کنار شما باشم..

 -می دونید کار ما چیه؟..

 --بله..البته تا حدودی..اینکه تو کار واردات و صادرات لوازم کامپیوتری و تجهیزاتی از این قبیل هستید..

 -بعلاوه ی یک سری چیزهای دیگه که تنها خودم و شرکام ازشون با خبر هستیم..

 --خب حالا نظرتون چیه؟..من و هم تو جمع شرکاتون قبول می کنید؟..

 متفکرانه نگاهش کردم..بهترین موقعیت بود..اینکه بیشتر بهش نزدیک بشم..خودش ناخواسته و ندانسته به طرف دامی که براش پهن کرده بودم قدم میذاشت..

 -جوابتون و فرداشب میدم..به صرف شام تو یکی از بهترین رستوران های شهر..نظرتون چیه؟..

 لبخند زد و سرش و تکون داد :عالیه..

 -بسیار خب..خودم میام دنبالتون..منتظرم باشید..زمانش و بعد بهتون خبر میدم..

 از جا بلند شد ولی من از روی صندلیم کوچکترین حرکتی نکردم..تا همینقدرم زیاد از حد تحویلش گرفتم.. ولی بیشتر از اون یعنی رد شدن از خط قرمز..

 دستش و جلو اورد..نگاهم و از توی چشمای سبز و براقش به روی دستش سوق دادم.. مکث کوتاهی کردم .. دستش و میان انگشتانم گرفتم و نرم و اروم فشردم..

 --ازتون ممنونم..در هر صورت شما یکی از بهترین دوستان ما هستید..همکاری با شما باعث افتخارمه..فعلا..

 تنها سرم و تکون دادم ..دستش و اروم رها کردم ..به سمت در رفت که بین راه ایستاد و برگشت..

 --شماره ی منو دارید دیگه درسته؟..

 سرمو تکون دادم.. از اینکه جوابش و نمی دادم به وضوح می دیدم که تا چه حد تعجب کرده..ولی این دوری بعد از اون همه نزدیکی لازم بود..

 کمی نگام کرد..وقتی دید هیچ حرکتی نمی کنم با لبخند ازاتاق بیرون رفت..

 خودکار و توی دستام گرفتم و جلوی صورتم نگه داشتم..نگاهم مستقیم به در بود ..

 به فرداشب فکر می کردم..اینکه قرار بود رویاییش کنم..برای شیدا صدر..و قدم اصلی رو بردارم..

 تا مقصد نهایی خیلی راه مونده بود..ولی فرداشب..اصلی ترین برگ از نقشه م ورق می خورد..

********************

تو مسیر برگشت به خونه بودم که موبایلم زنگ خورد..به شماره ای که روی صفحه ش افتاده بود نگاه کردم..شایان..

 نفس عمیق کشیدم و جواب دادم..

 --الو..آرشام..

 -بله..چیزی شده؟..

 --اگه اب دستته بذار زمین سریع خودتو برسون اینجا..

 -چی شده؟!..

 --فقط کاری که گفتم و بکن..زود باش..

 -باشه..الان تو راهم..دارم میام..

 صداش مضطرب نبود..بیشتر هیجان داشت..

 کنجکاو بودم بدونم اینبار ازم چی می خواد..به سرعت به طرف خونه ی شایان روندم..

 *********************

 مثل همیشه پشت میزش نشسته بود و دود سیگار اطرافش و پر کرده بود..

 اشاره کرد نزدیکش بایستم..با چند قدمِ بلند رو به روش قرار گرفتم..سکوت کردم تا خودش حرف بزنه و دلیل این همه عجله رو توضیح بده..

 سیگارش و توی جاسیگاریش خاموش کرد..دودها کم و کمتر شدند و من تونستم چهره ی شایان رو بهتر و واضح تر ببینم..

 چشمان قهوه ای روشن و خمار..که وقتی عصبانی می شد باریک تر از حد معمول نشون می داد..لبان نسبتا کلفت و بینی گوشتی..که در حین خشونت چین می افتاد و لبانش رو روی هم می فشرد..چونه ی تقریبا باریک و موهای پرپشت و بلند جو گندمی ازاون یک مردِ قوی و محکم ساخته بود..چهارشونه و قد بلند..

 گذر زمان روی چهره ش تاثیر چندانی نگذاشته بود حتی روی ..ذاتش..

 بدون هیچ حرفی در کشوی میزش و باز کرد و 2 تا پاکت بیرون اورد..یکی قرمز و دیگری سفید..انداخت روی میز و به طرفم سُر داد..

 --برشون دار..

 اروم دست دراز کردم و هر دو رو برداشتم..

 --بازشون نکن..به هیچ وجه..

 اینبار با تعجب نگاهش کردم..پاکت ها رو توی دستم فشردم..

 -چطور؟!..

 --زمانش که برسه بهت میگم ..فعلا تموم فکر و ذهنت و بذار روی ماموریتی که بهت واگذار کردم..فردا حرکت می کنی؟..

 -اره، فردا عصر..

 --بسیار خب..چنگیز و اسکندر و جمشید و هم باهات می فرستم..می دونم خودت از پس هر کاری بر میای..ولی نیاز به بادیگارد داری..چون این محموله های جدید خواهان زیادی داره..ممکنه دست دشمنامون بیاد تو کار..

 --من با بودن اونا مشکلی ندارم..گرچه نیازی هم بهشون نیست..

 --می دونم..ولی اینجوری خیالم راحت تره..به محض اینکه محموله برسه 2 روز بعد منم خودمو بهتون می رسونم..باید همه چیز طبق برنامه پیش بره..مراقب پلیسا باش..خودت که بهتر می دونی؟..

 -کاملا..

 پاکتا رو توی هوا تکون دادم ..

 - و نمی خوای درمورد اینا توضیح بیشتری بدی؟..

 --فعلا نه..توی پاکت سفید تموم توضیحات و دادم..ولی توی پاکت قرمز..ماموریت جدیدت و گذاشتم..یه ماموریت فوق حساس و ماهرانه..تو رو انتخاب کردم اون هم به دلایلی که بعد خودت می فهمی..

 -از کی باید ماموریت جدید و شروع کنم؟..

 --بهت میگم..ولی تا اون موقع به هیچ وجه در پاکت ها رو باز نکن..این خیلی مهمه..چون نمی خوام ذهنت بیخود درگیر بشه تا به وقتش..درحال حاضر ماموریت فعلی که بهت محول کردم مهمتره..

 سرمو به نشانه ی تایید ِ حرفاش تکون دادم..حتما باز واسه کسی نقشه کشیده که انقدر محافظه کارانه رفتار می کرد..

 شایان هیچ حرفی رو بی دلیل نمی زد وبرای تک تک کلمات و حرفاش دلایل محکمی داشت..

 --هر وقت خواستی حرکت کنی و همینطور به محل رسیدی بهم زنگ بزن..

 یه گوشی موبایل گذاشت رو میز و گفت :اینو بردار..یه خط محرمانه و حفاظت شده ست..هیچ کس نمی تونه این خط و ردیابی کنه..حتی پلیسا..

 گوشی رو برداشتم..برای اولین بار نبود که از چنین خطی استفاده می کردم..

 --لحظه به لحظه گزارش کارا رو بهم بده..می دونم نیاز به گفتن این حرفا نیست ولی تاکید می کنم که مراقب همه چیز باش..

 -این ماموریتم مثل سایر ماموریتا با موفقیت انجام میشه ..شک نداشته باش..

 سرش و تکون داد و با لبخند رضایت بخشی نگاهم کرد..

 ********************

 جلوی ویلای صدر توقف کردم..مثل همیشه تیپم فقط مشکی بود..بوی ادکلن مخصوصم فضای ماشین رو پر کرده بود..هیچ هیجانی نداشتم..ازهمیشه اروم تر بودم..

 بهش پیام دادم که پشت درمنتظرم..از اینکه براش بوق بزنم و کلا از اینجور کارها متنفر بودم..

 بعد از 5 دقیقه حاضر و اماده ،شیک و جذاب از در بیرون اومد..ست قرمز زده بود..موهاش و کج ریخته بود یه طرف صورتش و بقیه رو صاف ریخته بود روی شونه هاش..شال سرخی که روی سرش انداخته بود رو ازادانه رها کرده بود..

 از ماشین پیاده نشدم..در و باز کرد و نشست..بوی عطر تندی که به خودش زده بود باعث شد اخمام و تو هم بکشم..از این بو متنفر بودم..ولی باید تحمل می کردم..

 دستش و به سمتم دراز کرد..

 --سلام..چه وقت شناس..راس ساعت رسیدی..

 دستش و فشردم..

 -سلام..من همیشه وقت شناسم و از اینکه کسی معطلم بذاره متنفرم..

 لحنم بیش از حد جدی نبود..امشب رو باید تا حدی از جلد واقعیم بیرون می امدم ..

 --وقتی پیام دادی که 9 اماده باشم نمی دونی با چه سرعتی حاضر شدم..

 حرکت کردم..راه زیادی نمونده بود که پرسید :نمی خوای بگی توی کدوم رستوران میز رزرو کردی؟..

 نگاهش کردم..نگاه اون هم روی من بود..توی دلم پوزخند زدم و به جاده خیره شدم..

 - مدیترانه..

 --اوه..باید جای خوبی باشه..تا حالا نرفتم..

 -به نظر خوبه..

 --حتما همینطوره..چون تو انتخابش کردی..

 چه زود جای «شما» رو به «تو» داد..تا دیروز توی شرکت می گفت مهندس تهرانی ولی الان....خب این عالیه..

 ماشین و کناری پارک کردم و هر دو پیاده شدیم.. 

 شیدا با طنازی مختص به خودش به طرفم امد و دستانش و دور بازوم حلقه کرد..چیزی نگفتم..

 وارد رستوران شدیم..تا به حال اینجا نیومده بودم..ولی برای اولین بار جای بدی نبود..

 --واو..چه جای محشریه..انتخابت عالیه آرشام..

 یکی از خدمه ها با لباس فرم به طرفمون اومد..

 با احترام تعظیم کوتاهی کرد و گفت :سلام..به رستوران مدیترانه خوش امدید..

 -من قبلا میز رزرو کرده بودم..

 --اسم شریفتون؟..

 -تهرانی..آرشام تهرانی..

 توی لیست و چک کرد و با لبخند گفت :بله..بفرمایید تا راهنماییتون کنم..از این طرف لطفا..

 همراهش رفتیم..

 موسیقی .. فضای کاملا تمیز و چشمگیر..جای بدی نبود..

 صندلی رو برای شیدا و من کشید و گفت :بفرمایید..این هم از میزی که سفارش داده بودید..

 منو رو روی میز گذاشت و بعد هم از کنارمون رفت..

 یکی از منوها رو برداشتم..شیدا هم داشت انتخاب می کرد..

 گارسون بعد از چند دقیقه سر و کله ش پیدا شد:انتخاب کردید قربان؟..

 به شیدا اشاره کردم و گفتم :اول خانم..

 شیدا با لبخند رو به گارسون گفت :اینجا همه نوع غذایی دارید؟..

 --بله..استیک .. انواع جوجه ..انواع کباب ..سوپ .. ماهی .. میگو..

 --عالیه..ترجیح میدم یه غذای دریایی بخورم..خوراک میگو لطفا..

 --چشم..نوشیدنی چی میل دارید؟..

 --ترجیحا فقط اب..ممنونم..

 --سوپ چطور؟..

 --عالیه..

 --و شما قربان؟..

 -برای منم خوراک میگو بیارید..

 --بله چشم..

 با رفتن گارسون شیدا لبخند زد و نگام کرد..سعی کردم لبخند بزنم ولی به پوزخند بیشتر شبیه بود..

 اجبارا هیچ وقت نمی خندیدم..حتی تو یه همین موقعیتی..مضحک بود..

 در حین خوردن غذا هیچ کدوم حرفی نزدیم..

 بعد از صرف شام رو بهش گفتم :اگه وقت داری می تونیم بریم دربند و اونجا حرفامون و بزنیم..

 با رضایت نگام کرد وخندید:من تمام وقت در خدمتت هستم..فکر خوبیه..دربند تو شب خیلی دیدنی و با صفاست..

 میز و تسویه کردم و از رستوران بیرون امدیم..

 توی ماشین که نشستم متوجه شدم بیش از حد با من احساس راحتی می کنه..مرتب با ناز پاهاش و تکان می داد و دستشو روی اونها می کشید..

 نگاهش از پنجره به بیرون بود ولی تموم حرکاتش و زیر نظر داشتم..

-کدوم رستوران؟..

 --خودت کدوم و بیشتر می پسندی؟..

 با لبخند نگام کرد ولی نگاه من مستقیم به جاده بود..رسیدیم..کناری پارک کردم تا بقیه ی راه رو پیاده بریم..

 -یعنی انتخاب انقدر سخته؟..

 --نه..انتخاب کردم..منتظر بودم یه بار دیگه ازم بپرسی..

 چند لحظه نگاش کردم..معلوم نیست داره پیش خودش چه خیالاتی می کنه..

 هر دو پیاده شدیم و حرکت کردیم..

 بازوم و محکم توی دست گرفت و گفت :من میگم بریم مطبق..چطوره؟..

 -حرفی نیست..

 *****************

 پشت میز نشستیم..مثل همیشه شلوغ بود..

 --خیلی خوشم میاد که هیچ وقت اینجاها خلوت نمیشه..

 سرم و تکون دادم وبه اطراف نگاهی انداختم..

 -درسته که اینجا هم رستورانه ولی خب هوای اینجا کجا و رستوران سر بسته ی تهران کجا..برای همین اینجا رو انتخاب کردم..

 --موافقم..تازه بعدش هم می تونیم کمی این اطراف بگردیم..

 قهوه و کیک سفارش دادیم..من مثل همیشه فقط تلخ می خوردم..زندگی من خودش تلخ تر از طعم و مزه ی قهوه بود و من با همه ی اینها اون رو هر روز مزه مزه می کردم..پس این تلخی زود گذر که در مقابل اونها چیزی نبود..

 قهوه با وجود مزه ی تلخش طعم خوشی داشت..ولی زندگیِ من..هم تلخ بود و هم ..متعفن..

 طعم زهرش رو با تمام وجود می چشیدم و در اخر سر می کشیدم..

 این بود زندگی تلخ تر از زهر ِ آرشام..

 ولی چرا؟!..

 تنها خودم می دونستم و ..

 سرمو بلند کردم و نیم نگاهی به اسمون انداختم..با اون هم قهر بودم..خیلی وقته که آرشام خدا رو فراموش کرده..خیلی وقته که اسمش و به زبون نمیاره..

 10 ساله که دیگه نگفتم خدایا این همه خوشبختی رو مدیون تو هستم و ..شکرت..نه..

 من خدا رو فراموش کردم و دیگه هم نمی خوام ازش یاد کنم..خدایی که همه چیزم و ازم گرفت..خدایی که می تونست جلوی اون همه کثافتکاری رو بگیره ولی نگرفت..می تونست و..

 آه..اصلا دیگه نمیخوام بهش فکر کنم..اینجا فقط هدفم مهمه..همین..

 وقتی این هدف شد مسیر انتخابیم دیگه یاد خدا درش هیچ معنایی نداره..

 انتقام..

 فقط انتقام..

 با صدای شیدا به خودم اومدم..قهوه م سرد شده بود و با این حال یه ضرب تا ته سر کشیدم..

 تلخیش ازارم نداد..دوست داشتم..چون طعم داشت..اگر زندگی من هم یکی از این دو تا رو داشت شاید..آرشام این راه رو انتخاب نمی کرد ولی نحسیِ زندگی من یکی دوتا نبود..

 --آرشام نمی خوای نظرت رو در مورد پیشنهادم بگی؟!..

 فنجون خالی قهوه رو توی دستم فشردم..نگاهم و بالا کشیدم و روی صورتش نگه داشتم..

 -من حرفی ندارم..فردا می تونی بیای شرکت؟..باید درمورد یه سری مسائل مربوط به کارمون باهات حرف بزنم..

 با خوشحالی نگام کرد ودر حالی که لبخند پهن و بزرگی روی لباش خودنمایی می کرد گفت :چرا که نه؟..از این به بعد تماما در اختیارتم..وای آرشام نمی دونی چقدر خوشحالم..همکاری با تو باعث افتخارمه..اصلا باورم نمیشه که انتخابم کردی..اخه شنیده بودم تو همینجوری به کسی اعتماد نمی کنی که بعد هم بخوای اونو شریک خودت بدونی..

 فنجونم و با ارامش گذاشتم روی میز و متفکرانه نگاش کردم..برق خوشحالی هنوزم درون چشمانش می درخشید..

 خونسرد گفتم :تو برای من هر کس نیستی..و اینو بدون که اگه همه چیز و درموردت نمی دونستم هیچ وقت قبولت نمی کردم..اما..

 به پشتی صندلیم تکیه دادم..از توی چشماش می خوندم که کنجکاوه بدونه چی می خوام بگم..

 بیش ازاین منتظرش نذاشتم و با لبخند کجی که روی لبام بود گفتم :اگه در طول همکاری با شرکته من و مشارکتت توی گروه بتونی کاملا اعتمادم و جلب کنی..حاضرم خیلی کارها برات انجام بدم..

 دستام و روی میز قرار دادم و با انگشت بهش اشاره کردم : و تمومه اینها به خود تو بستگی داره..

 --مطمئن باش من از پسش بر میام..می دونم شرکت شما جزو بهتریناست و از این بابت افتخار می کنم که بتونم باهاتون شریک باشم..من هر کاری می کنم تا بتونم نظر و اعتمادت و به خودم جلب کنم..

 -امیدوارم..

 از پشت میز بلند شدم ..

 -من میرم دستامو بشورم..وقتی برگشتم حرکت می کنیم..

 با لبخند سرش و تکون داد..

 *****************

 به فضای اطرافم نگاه کردم..تصمیم گرفتم چند دقیقه ای بی خیال شیدا بشم و کمی از این هوا استفاده کنم..

 تو فکر بودم که برگشتم و همون موقع یکی محکم بهم تنه زد ..کامل برگشتم سمتش ..

 یه دختر افتاده بود رو زمین و با ناله دستش و ماساژ می داد..

 سرش پایین بود و فقط صداش و شنیدم..

 نالید :ای دستم..اخ اخ..مگه کوری؟!..

 سرش و بلند کرد و با خشم گفت :مرتیکه چرا بدون راهنما بر می گردی و..

 لال شد و من هم با تعجب نگاش کردم..همون دختری بود که اون شب با چاقو بازوم و زخمی کرد..

 یه قدم به طرفش برداشتم که تند و فرز از جاش بلند شد و دوید..درست پشت سرش بودم..تیز بود و خیلی سریع می دوید..

 از بین مردم که کنار رودخونه ایستاده بودن به سختی رد شدم و مسیر نگام فقط به سمت اون دختر بود که گمش نکنم..

 داشت می رفت سمت درختا..بهترین جا واسه غافلگیریش بود..پیچیدم سمت چپ که یه راه باریکه بود و حتم داشتم به همون مسیری می رسه که دختره داشت فرار می کرد..

 و حدسم درست بود چون تا رسیدم سر راهش قرار گرفتم و تا خواست برگرده بازوش و گرفتم و کشیدمش تو بغلم..

 هیچ کس اونجا نبود..تنها چراغای اون سمت کمی اطراف و روشن کرده بود..

 محکم بین بازوهام نگهش داشتم..

 با حرص گفت :ولم کن اشغال..بلایی که اون سری سرت اوردم واسه ت درس عبرت نشد اره؟..

 --می دونستی خیلی پررویی؟..ولی مطمئنم اینو نمی دونی که هیچ دختری تا به الان جرات نداشته همچین غلطِ اضافه ای و بکنه و رو من دست بلند کنه.. همچین دخترایی رو بدون مجازات رهاشون نمی کنم..همونطور که سری قبل بهت گفته بودم..

 دست از تقلا برداشت و سرش و بالا گرفت ..نفس نفس می زد و گرمی نفسش توی صورتم می خورد..

 مستقیم زل زد توی چشمام و با خشم گفت :تو هم اینو بدون که دلارام هیچ وقت همینجوری ساکت نمی شینه تا یه خری مثل تو از راه برسه و بهش جفتک بندازه..

 زانوش و محکم اورد بالا و خواست ضربه بزنه که با دست ازادم گرفتمش ..محکم فشارش دادم که با درد اخماش جمع شد..

 زانوش و ول کردم و یه کشیده ی محکمی خوابوندم توی صورتش..صدای کشیده م انقدر بلند بود که سکوت اونجا رو بر هم زد..کشیده ی دوم رو هم زدم و صورتش به سمت چپ برگشت و اینبار جیغ خفیفی کشید..

 از روی شال موهاش و گرفتم و سرشو به عقب کشیدم..

 -- کشیده ی اول و زدم به خاطر کار اون شبت .. کشیده ی دوم هم به خاطر همه ی اون توهینات ..و حالا می مونه مجازات اصلی..

 یه دفعه دستش و محکم کشید بیرون و با تموم زورش به صورتم چنگ زد..نیمه ی چپ صورتم سوخت ولی ولش نکردم که اینبار با آرنجش کوبید توی شکمم که از درد خم شدم..برخلاف تصورم زورش خیلی زیاد بود ..

 داد زد :کثافته یابوکِش..کی باشی که بخوای منو مجازات کنی؟..پدرت و در میارم خیال کردی چی؟عوضی..

 به طرفش خیز برداشتم که فرار کرد...دنبالش دویدم ..با اینکه دو تا کشیده ی محکم ازم خورده بود ولی بازم فرز بود..

 به یکی تنه زدم که تا برگشتم در این بین حواسم پرت شد و اینبار لابه لای جمعیت گم و گور شد..

 با حرص و عصبانیت دستامو مشت کردم و کوبیدم رو یکی از ماشینایی که اونجا پارک شده بود..صدای دزدگیرش بلند شد ..

 کلافه تو موهام دست کشیدم و به طرف رستوران رفتم..دستمالم و روی خراشی که اون دختر با ناخنای بلندش روی صورتم ایجاد کرده بود گذاشتم..

 شیدا با دیدنم از جا بلند شد و با نگرانی نگام کرد..

 --کجا بودی آرشام؟!..حتی به موبایلتم زنگ زدم جواب ندادی..

 -همین اطراف بودم..گوشیم روی سایلنته..

 دستم و از روی صورتم برداشتم..جای خراش کمی می سوخت..با دیدن صورتم با اخم و شک نگام کرد..

 --چرا انقدر اشفته ای آرشام؟!..با کسی دعوا کردی؟..روی صورتت جای ناخن ِ..

 با اخم غلیظی نگاش کردم که سکوت کرد..زیادتر از حدش سوال می پرسید و من هم عادت به جواب دادن اون هم به چنین سوالاته بیخودی نداشتم..

 -بریم..

 بدون هیچ حرفی کیفش و برداشت و حرکت کردیم..مرتب به اطراف نگاه می کردم تا شاید بتونم اون دختر و پیدا کنم ولی انگار اب شده بود و رفته بود توی زمین..

 تا حالا ندیده بودم یه دختر این همه زور و جسارت داشته باشه..با اون جُثه و هیکلِ ظریف این همه زور..جای تعجب داشت..

 صداش توی سرم تکرار شد..

 (تو هم اینو بدون که دلارام هیچ وقت همینجوری ساکت نمی شینه تا یه خری مثل تو از راه برسه و بهش جفتک بندازه..)

 دلارام..

 اینبار جون سالم به در برد ولی با وجود امشب مطمئنم که باز هم می بینمش..

 ولی کی و کجا؟!..

 نمی دونم..

 فقط حتم داشتم که ما بازم همدیگه رو می بینیم..و اینبار وضعیت کاملا فرق می کرد..مطمئنا این دیدارها نمی تونه اتفاقی باشه..

********

 فصل چهارم

-الو..

 --آرشام..تو راهی؟..

 -اره، دارم میرم پیشواز..

 --عالیه..به محض تحویل و جا به جایی بهم زنگ بزن..فراموش نکن مراقب همه چیز باش..می دونم که نیازی به توضیحاته دوباره ی من نیست..پس خوب حواست و جمع کن..

 از اینکه این همه سفارش می کرد هیچ خوشم نمی اومد..من کارم و حرفه ای انجام می دادم و هیچ نیازی به یاداوری های مکرر و بی مورد شایان نبود..

 -همه چیز و می دونم..

 --بسیار خب..فعلا..

 گوشی و پرت کردم رو صندلی کنارم..با دقت همه جا رو زیر نظر داشتم..چه از پشت سر و چه رو به رو..حتی اطراف و تموم ماشین هایی که تو مسیر بودند..

 هر 3 تا بادیگارد پشت سرم حرکت می کردند..

 حتی به این سه تا مزاحم هم نیازی نداشتم..ولی این ماموریته شایان بود و اون بود که تصمیم می گرفت..

 چند ساعت توی راه بودم ..محموله از مرز رد شده بود و حالا وقت تحویلش رسیده بود..

 از ماشین پیاده شدم..اون سه نفر هم پشت سرم بودند..به طرف راننده رفتم..کنارش چند تا مرد قوی هیکل ایستاده بودند که 2 تاشون افغانی بودن..

 -همه چیز باید چک بشه..

 --حرفی نیست..برو ببین..فقط زودتر تا واسه م دردسر نشده..تا اینجا هم جونم به لبم رسید..دو تای دیگه هم تو راهه تا نیم ساعت دیگه می رسه..

 محموله رو چک کردم..مشکلی نداشت..اون 2 تای دیگه هم رسید..بعد از بررسی های لازم کاری نمونده بود..

 من جلو افتادم و بقیه هم تو مسیر دنبالم می اومدند..راه رو خیلی خوب بلد بودم..این راه خاکی و دور افتاده دقیقا همون مسیری بود که من به شایان پیشنهاد دادم..

 بی خطر و بی دردسر برای حمل و انتقال محموله های قاچاق..

 جلوی انبار نگه داشتم..

 -با دقت محموله ها رو خالی می کنید و می بریدشون همون جای همیشگی..مراقب باشید که اگه کوچکترین ضرری به محموله ی شایان برسه همینجا خلاصتون می کنم..شیر فهم شد؟..

 --بله قربان..

 سر جمع 10 نفر بودند که در مدت زمان کوتاهی تموم بار و انتقال دادن داخل انبار..

 ****************

 شماره ی شایان و گرفتم..

 --چی شد؟..

 -کار محموله ها تموم شد..دیگه مشکلی نیست..

 صدای سرمستش توی گوشی پیچید..

 --عالیه ..بهتر از این نمیشه..کارت حرف نداشت آرشام..مثل همیشه..

 -دستور جدید چیه؟..

 --فعلا هیچی..مهمترین مرحله ش به اجرا در اومد..بازم باید احتیاط کنی که پلیسا بویی نبرده باشن..تعداد نگهبانا رو بیشتر کن..اون سه تا غول تشن و هم بذار همونجا بمونن..تهدیدشون کن که چهار چشمی مراقب محموله ها باشن..

 -همین کار و کردم..باشه ..و دیگه؟..

 --برو به همون ادرسی که بهت دادم..تا پایان ماموریت، موندنت توی اون خونه الزامیه..

 -باشه..الان حرکت می کنم..

 --موفق باشی..

 -فعلا..

 گوشی رو گذاشتم توی جیبم..با همون اخمی که روی پیشونی داشتم نگاه جدی به تک تکشون انداختم..

 -چنگیز..اسکندر..جمشید..

 --بله قربان..

 --بله..

 --بله رییس..

 -شماها اینجا می مونید..

 رو به تک تکشون که 14 نفر بودند بلند و جدی داد زدم :اگه یکی از شماها کوتاهی بکنه و نتونه به وظیفه ش درست عمل کنه..فقط با یه گلوله از اسلحه ی من یا شایان طرفه..می دونید که با هیچ کدومتون شوخی ندارم..پس حواستون و خوب جمع کنید..شیر فهم شد؟..

 همگی اطاعت کردند..

 -فردا دوباره سر می زنم..شاید خود شایان هم شخصا همراه من بیاد..پس کاری نکنید که برای تک تکتون گرون تموم بشه..اگه یکی از شماها مرتکب خطایی بشه..افراد دیگه هم مجازات میشن..

 عینک افتابیم و به چشم زدم و سوار ماشین شدم..شیشه رو پایین دادم..با دست به اسکندر اشاره کردم..به طرفم دوید و کنار پنجره ایستاد..

 --بله رییس..

 -لحظه به لحظه امار اینجا رو به من میدی..

 --چشم رییس..

 حرکت کردم..مستقیم به همون ادرسی که شایان داده بود..درست تو بالاترین نقطه ی تهران قرار داشت..

 تا انبار محموله، فاصله ای نداشت..با ماشین 20 دقیقه راه بود..

 پس برای همین اینجا رو انتخاب کرد..فکر همه جاش و کرده بود..

 *********************

 ماشین و بردم تو..خونه حتی سرایدار هم نداشت..ظاهرا اینجا تنها و مستقلم..

 به این تنهایی کوتاه مدت نیاز داشتم..اگه می تونستم و نیازی نداشتم خونه ی خودم و هم مشابه غار می ساختم ولی با نمایی پیشرفته..تاریک..سرد..بی روح و..پر از سکوت..

 یه خونه ی ویلایی بود..پر از دار و درخت و گل وگیاه..خونه های اطراف همه تو همین سبک بودند..

 نمای ساختمان تماما سنگ بود..از پله ها بالا رفتم و روی بالکن ایستادم..دور تا دور بالکن ستون های بلند با نقش و نگار های زیبا و در عین حال قدیمی ساخته شده بود..

 با پام به در ضربه زدم..محکم باز شد ..چمدونم و کشیدم و رفتم تو..هیچ وقت به ظواهر توجه ای نمی کردم..برای همین یه نگاه سرسری به اطراف انداختم..همه چیز معمولی بود..وسایل ساده و.کاملا خلوت..

 روی مبل توی سالن پذیرایی نشستم..

 موبایلم زنگ خورد..با خستگی به صفحه ی گوشیم نگاه کردم..

 شیدا..

 تک سرفه ای کردم تا صدام و صاف کنم..

 -الو..بفرمایید..

 صدای پر از هیجانش و شنیدم..

 --الو سلام آرشام..خوبی؟..

 -ممنونم..

 --زنگ زدم ازت تشکر کنم..اینکه از امروز رسما می تونم در کنارتون فعالیت کنم منو هیجان زده کرده..

 پوزخند زدم..ولی صدام اینو نشون نمی داد..

 --خوشحالم..امیدوارم بتونی در کنار ما و توی گروه هدف مشخصی رو دنبال کنی..

 --حتما همینطوره..مرسی..امروز که گفتی وقت نداری ناهار بریم بیرون..امشب چی؟..میشه؟..

 -نه..متاسفم..مدتی و اومدم مسافرت..تا اخر همین هفته به احتمال زیاد بر می گردم..

 صداش پکر شد..زمزمه وار گفت :پس من تا اون موقع چکار کنم؟..بدجور وابسته ت شدم..

 --چیزی گفتی؟..

 آه کشید :هیچی..بی خیال..بهت خوش بگذره..

 --ممنونم..اگرکاری نداری می خوام قطع کنم..تازه رسیدم و خسته م..

 تند گفت :باشه باشه..شرمنده بد موقع مزاحم شدم..

 -نه..مشکلی نیست..

 --اوکی برو..بای..

 -به امید دیدار..

 سکوت کرد اما قطع نکرد..ولی اینطرف خط بر لبم لبخند تمسخر امیزی بود و در همون حال تماس و قطع کردم..

 دستام و از هم باز کردم و کش و قوسی به بدنم دادم..

 باید یه دوش می گرفتم..واقعا خسته بودم..

 به خاطر اینکه به موقع برسم زودتر حرکت کردم ..

 و حالا نیاز به استراحت کامل داشتم..

حوله م و دورم پیچیدم و از حموم بیرون امدم..

 حوله ی کوچیکتری روی سرم انداختم و مشغول خشک کردن موهام شدم..

 جلوی آینه ایستادم..با حرص حوله رو از روی موهام کشیدم..کار ِ همیشه م بود..وقتی تند تند حوله رو روی موهام می کشیدم یه حس کلافگی بهم دست می داد..

 نگاهی به اتاق و وسایل داخلش انداختم..یه تخت دونفره زیر پنجره ی اتاق..اباژور های کریستال..

 نگاهم و به راست چرخوندم..آینه ی قدی..میز و صندلی..سمت چپ هم 2 تا در قرار داشت که یکی حمام و دیگری دستشویی بود..

 به پشت روی تخت افتادم و دست راستم و زیر سرم گذاشتم..داشتم به همه چیز و..شاید هم هیچ چیز فکر می کردم..

 ذهنم مثل همیشه درگیر اتفاقات اخیر بود..از طرفی برنامه های خودم ..و از یه طرف دیگه ماموریتایی که از طرف شایان به پستم می خورد..همه و همه کلافگیم و بیشتر می کرد..

 ولی نه..برنامه های خودم کاملا متفاوت و جدا از این قضایا بودند..برای اونها هدف داشتم..برای رسیدن به اون چیزی که انتهای این بازی قرار داشت لحظه شماری می کردم..

 اون شخص..اون کسی که مهره ی اصلی توی دستاش بود..منتظر اون بودم..کسی که شخصا ..نفر دهم بازی من محسوب می شد..

 شیدا هشتم بود و بعد از نفر نهم..نوبت به اون می رسید..ولی تمام درگیری های ذهنیم از این بابت بود که..نمی دونستم اون کیه..

 اون فرد مجهول که مهره ی اصلی این بازی ِ چه کسیه؟!..جنسیتش با تموم کسایی که تا الان توی بازیم بودن فرق داشت..

 جنسیت لطیفی چون مهره های توی دستم نداشت..باید تقاص کارش و پس بده..

 اگه هنوز زنده ست..بالاخره پیداش می کنم..

 نفر دهم..

 مهره ی اصلیه منه..

 ***********************

 داشتم با لپ تاپم کار می کردم که صدای گوشیم بلند شد..همانطور که نگام مستقیم به صفحه ی مانیتور بود دستم و دراز کردم و گوشی رو از روی میز برداشتم..

 صفحه ی مانیتور رو بستم..به شماره نگاه کردم..اسکندر بود..دکمه ی برقراری تماس و فشردم..

 -..

 --سلام قربان..

 به پیشونیم دست کشیدم :بگو چی شده؟!..

 -- قربان..دیشب یه سری مزاحم اومدن و گرد و خاک کردن ولی حمله شون بی نتیجه موند..تهش همه شون و آش و لاش کردیم..

 -نفهمیدید از کدوم دار و دسته بودن؟!..

 --نه قربان..یکیشون زنده ست..هرکار می کنیم مُقور نمیاد..

 -بسیار خب..الان خودم و می رسونم..تا وقتی که نیومدم هیچ کاری نکنید..

 --چشم قربان..

 گوشی رو قطع کردم..گوشه ش و به لب گرفتم و به فکر فرو رفتم..باید به شایان خبر می دادم..تصمیم نهایی با اون بود..

 سریع شماره ش و گرفتم..

 --بله..

 بی مقدمه گفتم :دیشب اونطرف سر و صدا شده..

 --مشکل چیه آرشام؟!..

 -دارم میرم یه سر و گوشی اب بدم..ظاهرا بچه ها یکیشون و زنده گرفتن ولی چیزی رو لو نداده..

 --می دونم کارتو بلدی..پس تمومش کن..

 -باشه..فعلا..

 به محض اینکه تماس و قطع کردم از جا بلند شدم..کتم و از روی چوب لباسی توی راهرو برداشتم و از خونه بیرون زدم..

 *******************

 با تک بوقی که زدم در انبار باز شد..ماشین و داخل بردم..عینک افتابیم و برداشتم و پرت کردم تو ماشین..

 همه ی افراد دور تا دور انبار ایستاده بودند..اون فرد مزاحم هم روی صندلی درست تو قسمت مرکزی انبار روی صندلی نشسته بود ..

 دست و پاهاش و با زنجیر بسته بودند و سرشم رو به زمین خم شده بود..

 رو به روش بودم..اسکندر کنارم ایستاد..

 -- قربان هر کار کردیم لب از لب باز نکرد..دیگه کم مونده بود با یه تیر خلاصش کنیم که شما دستور دادید دست نگه داریم و..

 دستمو بالا اوردم..ساکت شد..

 -همگی برید بیرون..یالا..

 در کمترین زمان ممکن انبار خالی شد و حالا جز من و اون هیچ کس اونجا نبود..

 چرخی دورش زدم..

 --من فقط 1 فرصت بهت میدم..اینکه بدون شکنجه به حرف بیای و بگی از طرف چه گروه یا شخصی اجیز شده بودید تا به محموله دسترسی پیدا کنید؟!..پس جواب بده..مطمئن باش به نفع خودت تموم میشه..

 رو به روش ایستادم..ساکت بود..

 -سرتو بالا بگیر..

 هیچ حرکتی نکرد..با یک حرکت موهاش و توی دست گرفتم و سرش و به عقب کشیدم..از درد صورتش جمع شد..

 داد زدم: مُقور میای یا نـــه؟!..یا اینکه دوست داری ترفند اصلیم و روی تو هم پیاده کنم؟!..

 پوزخند زد:هر کار دلت می خواد بکن..من هیچ کسی و لو نمیدم..نمی دونم داری در مورد چی حرف می زنی..

 با خشم به عقب هلش دادم..با صندلی پرت شد..

 -که نمی دونی دارم در مورد چی حرف می زنم اره؟!..دیشب که گرد و خاک راه انداخته بودید چی؟!..نکنه در مورد اونم چیزی نمی دونی؟!..خیلی خب..کاری می کنم که همه چیز و به یاد بیاری..نگران نباش این فراموشی کوتاه مدته..چون راه درمانش پیش منه..

 بلندتر داد زدم :وسایل و بیارید..

 در انبار باز شد و 1 میز چرخ دار توسط نگهبان کنارم قرار گرفت..با حرکت دست مرخصش کردم..

 انبر فلزی رو از روی میز برداشتم..جلوی چشماش ..توی دستم چرخوندم..زیر نور می درخشید..

 یقه ش و گرفتم و به حالت اول برش گردوندم..انبر و جلوی صورتش گرفتم..

 -می دونی می خوام با این وسایل چکار کنم؟!..اره؟!..بذار خودم بهت بگم..تموم اینا برای اینه که حافظه ت و بهت برگردونم..و اینو بدون تا وقتی که برنگشته باشه سرجاش..منم دست از کار نمی کشم..

 نفس نفس می زد..ولی خیلی خوب خودش و کنترل می کرد..انبر و دور انگشتش محکم کردم..

 نگام توی صورتش بود و با خشم دندونام و روی هم ساییدم..انبر و تاب دادم که همراهش انگشتش هم برگشت..

 صدای فریاد گوش خراشش بلند شد..

 کنار ایستادم..مثل مار به خودش می پیچید و ناله می کرد..

 -خودت این راه و انتخاب کردی.. اگه بازم چیزی نگی اینبار با چاقو و شاید چیزای بدتری طرف باشی..

 صورتش خیس از عرق بود ..با ته مونده ی جونی که براش باقی مونده بود داد زد:رییسم همتون و می فرسته به جهنم..هم تو و هم اون شایانه کثافت و..این محموله هم عاقبت سهم رییس من میشه..اون اروم نمیشینه..

 چونه ش و محکم تو دست گرفتم و فشردم: زیادی حرف می زنی..فکر نکنم سن و سالت اونقدری باشه که بخوای واسه من نطق کنی..رییست؟!..خب بگو ببینم اون کیه؟!..

 توی چشمام زل زد ..به صورتم تف انداخت..

 --من هیچ کسی و لو نمیدم..با یه تیر خلاصم کن عوضیه بی پدر و مادر..

 دستم و به صورتم کشیدم..همیشه از این کار متنفر بودم..

 با حرفی که بهم زد وکاری که کرد دست گذاشت روی نقطه ضعفم..و اگرم نمی خواستم کارش و تموم کنم حالا عزمم راسخ شده بود که به درک واصلش کنم..

 همیشه روی این دو چیز حساس بودم..دیگه هیچ راهی براش باقی نمونده بود..

 اسلحه م و در اوردم..مثل همیشه صدا خفه کن و روش نصب کردم..نشونه گرفتم..

 -کار خوبی نکردی ..فکر نمی کنم بیشتر از 30 داشته باشی..اما خیلی خوب بلدی به وظایفت عمل کنی..همیشه با کلام شروع می کنم..با شکنجه ادامه میدم و..در اخر اگر به نتیجه نرسیدم..

 یه خط فرضی روی گردنم کشیدم و با پوزخند ادامه دادم :خلاص می کنم..ولی نه کلام و نه شکنجه روی تو تاثیری نداشت..با حرفا و کاری که کردی هیچ راهی به جز پیاده کردن راه سوم نذاشتی..پس پیشنهاد می کنم قبل از فشردن ماشه اون هم توسطه من..اخرین فرصت و از دست ندی..یا همکاری با ما و یا..اتمام زندگیت..

 --هیچ کدوم از اینایی که گفتی برام مهم نیست..نه می خوام که با شماها همکاری کنم.. و نه اینکه به زندگیم ادامه بدم..چون در هر دو صورت کشته میشم..پس همین الان تمومش کن..

 اسلحه رو به طرفش نشونه گرفتم و تکون دادم..بلند گفتم:برای اخرین بار می پرسم..با ما همکاری می کنی؟!..داری آخرین فرصت و هم از دست میدی..

 فقط نگام کرد..و از توی چشماش خوندم که منتظره کارش و تموم کنم..

 یعنی انقدر اون شخص براش مهم بود که حتی به قیمت جونشم یه کلمه ازش حرفی نمی زد؟!..مطمئنا اون شخص افراد وفادار و تحت پوشش و فرستاده که از این بابت خیالش راحت باشه..و این ترفند کار هیچ کسی نیست جز..منصوری..

 اماده ی شلیک شدم و در اخرین لحظه رو بهش گفتم :منصوری..درسته؟!..

 چشماش از تعجب بازتر شد..پس حدسم درست بود..

 تا خواست حرفی بزنه بچه ها رو صدا زدم..اسلحه رو پرت کردم طرف یکیشون که رو هوا قاپید..

 پوزخند زدم و در حالی که نگام به اون بود گفتم: می سپرمش به شماها..دستور شایان رو اجرا کنید..

 --چشم اقا..

 پشتم و بهش کردم و به طرف ماشینم رفتم..

 دنده عقب گرفتم و از انبار بیرون امدم..

 چنگیز با دیدنم به طرفم اومد..

 ترمز کردم..

 -بیشتر مراقب باشید..فردا با شایان بر می گردم..می خوام وقتی که اومد همه چیز مرتب باشه..

 --اطاعت رییس..

 عینکم و به چشم زدم و از اونجا دور شدم..

 ادامه دارد...

**********************

کتم و تنم کردم..توی حیاط باغ قدم می زدم..منتظر شایان بودم که گفته بود راس ساعت 11 خودش و می رسونه..

 می دونستم وقت شناسه ..هنوز 10 دقیقه مونده بود..روی صندلی زیر درخت نشستم..آرنج دستامو به دسته ی صندلی تکیه دادم..

 توی فکر بودم..نگاهم مستقیم به درخت بید مجنونی بود که درست اونطرف استخر قرار داشت..

 از بید مجنون متنفر بودم..منو یاد اون عوضی مینداخت..با نفرت روم و برگردوندم..

 حتی یادش هم ازارم می داد..

 بعد از این همه سال..هنوزم مرور خاطرات اذیتم می کرد..ای کاش می تونستم یه جوری این قسمت از زندگیم و چه از توی ذهنم و چه زندگیم حذف کنم..

 ای کاش می تونستم با یه پاک کُن ِ معمولی خط به خط..جزء به جزِء ِ گذشته رو با همه ی حوادثه بد و شومش پاک کنم و بعد هم با خیال راحت به صفحه ی سفید و خالی از خاطره هام نگاه کنم..

 بی شک این خوشحالم می کرد..

 ولی حیف..

 همه ش ای کاش بود و حسرت ..

 *******************

 همراه شایان تو مسیرِ انبار بودیم..

 --به بچه ها گفتی امروز قراره از محموله بازدید کنم؟..

 -اره یاداوری کردم..

 --امیدوارم تا پایان همه چیز همینطور بی سر و صدا پیش بره..

 -همچین بی سرو صدا هم نبود..اون گروهی که بهمون حمله کردن و فراموش کردی؟!..

 --نه..می دونم تمومش کار منصوریه..اون همیشه به اجناس و محموله های من ناخونک می زنه..

 -اینبار هم بچه ها مجبور شدن چند نفر و بکشن..

 --این کار و حرفه ی ماست آرشام..فراموش نکن برای رسیدن به اونچه که هدفت مقدور کرده باید ریسک پذیر باشی و همه ی اون چیزهایی که سد راهت هستن و برداری..

 -با قتل؟!..

 --قتل؟!..نه آرشام..این اسمش قتل نیست..این هم بخشی از کار و هدف ماست..برات یه مثال می زنم..تو اگه بخوای قله ای رو فتح کنی باید موانع رو هم از سر راهت برداری..اون موانع هر چیزی می تونه باشه..

 چه موجودی که دارای حیاته..چه حتی یه تخته سنگ که اگه زیر پات گیر کنه تو رو به عقب پرت می کنه ..یعنی به نوعی تو رو ازهدف که همون رسیدن به قله ست دور می کنه..

 پس باید محوشون کنی..نیست و نابودشون کنی..و 2 راه بیشتر نداری..یا رسیدن به هدف و مقصدی که برات مشخص شده ..یا..حفظ انسانیت و پیروی از قلبت..

 این دو در کنار هم جایی ندارند..چرا که هیچ وقت تاریک و روشنی..سیاهی و سفیدی.. نمی تونن با هم یک جا باشن..در اونصورت جذابیته هم رو از دست میدن..ولی اگه تنها باشن..هر کدوم جذابیته وجودیه خودش و حفظ می کنن..

 -و راه و هدف ما تاریکی و سیاهیه..درسته؟..

 --پشیمونی؟!..

 -به هیچ وجه..ولی من تو هر چیز افراط و قبول ندارم..فقط کار خودم و می کنم..

 --و این نشون میده که هدفت برات مهمه..پس مجبوری که این راه و انتخاب کنی..

 -راه برگشتی هم هست؟!..

 --این و همون موقع که با من پیمان دوستی بستی بهت گفتم..مسیری که من جلوی پات میذارم مقصدش مشخصه ولی یه طرفه ست..هیچ راه برگشتی نداری..وقتی الوده شدی دیگه شدی و هیچ کاری هم نمیشه کرد..و الودگی پایانش چیه؟..

 سکوت کردم..چون جوابش و می دونستم..

 به 10 سال پیش فکر کردم..درست زمانی که با شایان این پیمان و بستم..ازش خواستم منو اونطور که می خوام تعلیم بده ..

 جوری که از سنگ هم سخت تر و بی احساس تر بشم..و همینطورم شد..

 به مرور سخت تر و نفوذ ناپذیرتر شدم..جوری که گاهی یادم میره کی بودم..

 یه پسر شاد و سرزنده..ولی اون ماله زمانی بود که نمی دونستم اطرافم چه خبره..

 وقتی که چشمم به روی حقیقت ها باز شد..وقتی که فهمیدم توی این دنیا باید درّنده باشی تا توسط دیگران دریده نشی..

 یه جوون 20 ساله که از همون سن راه سنگ شدن و بی احساس بودن و اموخت..و کم کم تبدیل شد به کوهی از غرور و تکبر..خودخواهی و گناه..

 و من خودم این راه و انتخاب کردم..چون به کمکش می تونستم به اون چیزی که می خوام دست پیدا کنم..پس مجبور بودم..

 از شایان خواستم منو اموزش بده و در مقابل دینم و بهش ادا کردم..

 و من از آرشامِ شاد و خوشحال تبدیل شدم به ارشامِ مغرور و ..گناهکار..

 همیشه این واژه توی ذهنم بود که من یک گناهکارم..شاید صدای وجدانی بود که سالهاست خفته نگهش داشتم..

 ولی گه گاه زیر لب این کلمه رو تکرار می کردم " گناهکار "..

 بودم..و برای بودنم افتخار می کردم..برای خرد کردن باید محکم بود..جوری که حتی ذره ای ترک ، بر احساست چیره نشه..

 و من تونستم..سخت و نفوذ ناپذیر..

 این همون چیزی بود که می خواستم

شایان تمام محموله ها رو بازرسی کرد..همیشه شخصا خودش روی اونها نظارت داشت..توی کارش دقیق بود و حساب شده عمل می کرد..

 --همه چیز عالیه..همونطور که می خواستم..

 مردونه دستش و گذاشت روی شونه م و کمی فشرد..

 --کارت حرف نداشت پسر..مثل همیشه..

 یکی از افراد سراسیمه وارد انبار شد..

 داد زدم: مگه نگفتم تا دستور ندادم وارد نشید؟..

 وحشت زده گفت: قربان پلیسا..

 تیز نگاش کردم: پلیسا چی؟!..

 --محاصره مون کردن قربان..

 نگاهی بین من و شایان رد و بدل شد..

 -- پس شکور چه غلطی می کرد؟!..مگه نگفتم به محض دیدنه مورد مشکوک خبرم کنید؟..

 --قربان یه دفعه ریختن دورمون کردن..الانم با چند تا از بچه ها درگیرن..

 -لعنتیااااااا..

 زیر لب غریدم و به طرف در هجوم بردم..با دست لباسش و گرفتم و پرتش کردم اونطرف..

 رفتم بیرون..صدای تیراندازی از پشت انبار بود..اسلحه م و در اوردم..اماده ی شلیک شدم..اروم از کناره ی انبار به اونطرف سرک کشیدم..چند تا ماشین و افراد پلیس اون طرف اماده ایستاده بودند و به طرف بچه های ما شلیک می کردن..

 لعنتیا..همینو کم داشتیم..

 شایان کنارم ایستاد..اسلحه ش و در اورد ..

 -هنوز اینطرف نفوذ نکردن..

 --می دونی که باید چکار کنی؟..

 سرمو تکون دادم..

 --من از چپ میرم..تیراندازی می کنیم به بچه ها هم دستور بده عقب نشینی نکنن..اگه تار و مار شدن که هیچی ولی اگه اونطور که می خواستیم پیش نرفت..دیگه خودت می دونی که باید تو این جور مواقع چکار کرد..

 -کارم و بلدم..

 --فقط هر کار می تونی بکن ..من نباید این محموله رو از دست بدم..کلی ضرر می کنم..می فهمی که چی میگم؟..

 -نمیذارم حتی یه گوشه از محموله دستشون بیافته..

 زد رو شونه م و گفت:خوبه..مراقب باش..

 ازم دور شد و رفت سمت چپ..نفس عمیق کشیدم و سعی کردم تمرکز کنم..بار اولم نبود که اینطور توسط پلیسا محاصره می شدیم..برای اینجور مواقع هم روش های خودم و داشتم تا گیر نیافتیم..

 رفتم سمت راست..چسبیده به دیوار انبار حرکت می کردم..هنوز کسی متوجه من نشده بود..خیز برداشتم سمت درختا چند تا شلیک به طرفم شد که سرم و دزدیدم..پشت درخت کمین کردم..

 گلوله هایی که به طرفم شلیک می شد با صدای تیزی به بدنه ی درخت اصابت می کرد و صداش توی گوشم می پیچید..

 بی سیم و در اوردم..

 -چنگیز..صدامو می شنوی؟!..

 --بله رییس..صداتون و واضح دارم..

 -به بچه ها بگو عقب نشینی نکنن..تا..

 یه تیر درست از بیخ گوشم رد شد..خیز برداشتم و به سرعته باد از لابه لای درختا رد شدم..پشت یکیشون کمین کردم و از همونجا اونطرف و می پاییدم..

 --رییس..رییس ..

 نفس حبس شده م و بیرون دادم..نفس زنان گفتم: گوش کن ببین چی میگم..به هیچ عنوان عقب نشینی نمی کنید تا خودم دستور بدم..شیر فهم شد؟..

 --چشم رییس..

 -اوضاع چطوره؟..

 -2 تا از بچه ها زخمی شدن ولی از اونا یکی هم کم نشده..

 -فقط اماده باش و به دستورام عمل کن..بچه ها رو هم در جریان بذار..

 --چشم رییس..

 بی سیم و گذاشتم تو جیبم که صدایی از پشت بلندگو به گوشم رسید..

 --بهتره خودتون و تسلیم کنید..این به نفع همه تونه..دستاتون و بذارید روی سرتون و بیاید بیرون..

 اره خب تو اینو گفتی بقیه هم عمل می کنن..افراده من جوری تعلیم دیده بودن که بدون اجازه ی من نفسم نمی کشیدن..

 حتی اگه توسط پلیسا تیکه تیکه هم می شدن نه گروه و لو می دادن و نه از دستورات سرپیچی می کردند..

 و حالا با دو کلمه تهدید فکر می کرد می تونه اونها رو وادار به تسلیم کنه..

 با پوزخند برگشتم..سنگ بزرگی که پشت درخت بود و حرکت دادم..شاخ و برگ ها رو کنار زدم..اسلحه ها اونجا بود..برای موارده این چنینی اینجا جاسازشون کرده بودم..

 از جای اونها فقط افراد درجه یک و من و شایان خبر داشتیم..

 کنترل..اسلحه و نارنجک..در کل مهماته اولیه برای تار و مار کردن دشمن..اون هم در کسری از ثانیه..

 جعبه ی اسلحه ی پیستول و بیرون اوردم..یکی از اسلحه های قدرتمنده من بود..با تمومه تجهیزاتش..

 سریع اوردمش بیرون و اماده ش کردم..از قبل پرش کرده بودم و الانم اماده ی شلیک بود..

 خشابش ظرفیت 12 گلوله رو داشت..و خیلی سریع می تونستم جایگزینش کنم..

 یکی از نارنجک ها رو برداشتم..کنترل رو گذاشتم توی جیبم..دوباره سنگ و گذاشتم روی مهمات و اینبار محتاطانه به طرف درختی رفتم که نزدیک به افراده پلیس بود..

 متوجه من بودند و با شلیک گلوله هایی که به سمتم می شد مستقیم منو نشونه می گرفتند..

 ولی هنوز نشونه گیری ارشام و ندیده بودن..باید نشونشون می دادم..خوب نبود دست خالی راهیشون کنم..

 تا چند لحظه بی حرکت موندم..هنوزم صدای تیراندازی می امد..سرمو کمی خم کردم..به طرفم شلیک شد..خیلی سریع سرمو دزدیدم..

 حالا که موقعیت و سنجیده بودم وقتش بود..با یه حرکته حساب شده ولی تند و سریع به طرفشون شلیک کردم و در همون حال مسیرم و به طرف انبار طی کردم..

 فاصله م باهاشون زیاد بود و تا به اونجا می تونستم تا حدودی تار و مارشون کنم..

 دستم و روی ماشه گذاشته بودم و با هر تیک گلوله ای به طرفشون شلیک می کردم..اسلحه ی خوش دستی بود و من هم توی این زمینه مهارتهای کافی رو داشتم..

 یه گلوله درست از کنار بازوم رد شد و چون فاصله ش باهام کم بود بازومو خراش داد..ناله م و تو گلوم خفه کردم و لبم و گزیدم.. سرعتم و بیشتر کردم..

 پشت دیوار انبار مخفی شدم..نفس نفس می زدم..حتی با چندتا نفس عمیق هم حالم جا نیومد..انگار هیچ رقمه دست بردار نبودند..خیلی خب..خودتون خواستید..

 به بازوم نگاه کردم..چیز مهمی نبود..یه خراش کاملا سطحی..

 --چنگیز..صدامو می شنوی؟..

 چند لحظه سکوت بود..تا اینکه صداش به گوشم خورد..

 --صداتونو دارم رییس..

 -اوضاع اونطرف چطوره؟..

 --خوب نیست رییس..

 -نقشه ی شماره 3 رو اجرا می کنیم..

 --چشم رییس..الان با بچه ها هماهنگ می کنم..

 صدای تیراندازی قطع شده بود..پوزخنده مرموزی روی لبام نشست..

 کنترل و در اوردم...فقط 3 تا دکمه ی قرمز با یه نمایشگر روش نصب شده بود..

 توی دستم تکونش دادم..نیم نگاهی به اونطرف انداختم..اماده ی شلیک بودند ولی حرکتی نمی کردند..انگار تعجب کرده بودند و به اوضاع مشکوک بودند..

 نگاهم و به سمت چپشون دوختم..زیر درخت بشکه های به ظاهر خالی ردیف کنار هم چیده شده بودند..نگاهم و بهشون دوختم و دکمه ی اول و فشار دادم..صدای مهیب انفجار اطراف و پر کرد..

 بینشون همهمه افتاد...با انفجار دوم که درست سمت راستشون بود اوضاعشون بدتر شد..حتم داشتم می دونستن که انفجار سوم تو مرکز و درست جایی که ایستاده بودند انجام میشه..

 فرمانده دستور عقب نشینی داد..همگی نشستن تو ماشیناشون و برگشتن عقب..گذاشتم کمی ازا ونجا دور بشن و..دکمه ی سوم و فشردم و اینبار که بمب توی زمین کار شده بود منفجر شد و اطراف رو گرد و خاک پر کرد..

 باید مطمئنشون می کردم که اینجا امن نیست..

 بچه ها ریختن بیرون..با خوشحالی به این صحنه نگاه می کردند..کنترل و گذاشتم توی جیبم و رفتم جلو..

 شایان کنارم ایستاد..چشماش از خوشحالی برق می زد..دستم و با موفقیت فشرد..

 --کارت حرف نداشت پسر..تو معرکه ای..فکر نمی کردم جواب بده..چون تا حالا ازمایشش نکرده بودیم..

 مغرور نگاش کردم..درست می گفت..این ایده ی خودم بود و تا به الان به مرحله ی اجرا نرسیده بود..

 --از اینکه تو گروهه منی و با من همکاری می کنی خیلی خوشحالم آرشام..

 سکوت کردم و چیزی نگفتم..

 --دستت چی شده؟!..

 -چیز مهمی نیست..

 نگاهی به اطراف انداختم: به نظر من بهتره محموله رو انتقال بدیم..دیگه اینجا امن نیست..

 --اره..مطمئنم تا چند دقیقه ی دیگه بر می گردن ..زمان و نباید از دست داد..اونا هم حتم دارن که محموله رو منتقل می کنیم..برای همین برامون به پا میذارن..

 -من یه نقشه دارم..

 هر دو از افراد فاصله گرفتیم تا کسی نتونه متوجه ی مکالماتمون بشه..

 --نقشه ت چیه ؟!..

 -بهتر نیست یکی از ماشینا رو مختص بدیم به محموله ها و یه ماشین خالی از محموله رو هم بفرستیم تو جاده که اگه خواستن تعقیبمون کنن اون ماشین تو دیدرس شون باشه..

 -ماشینی که محموله ها رو حمل می کنه رو چطور رد کنیم؟!..

 --اون با من..مشکلی نداره..من یه مسیری رو می شناسم که مطمئنم کسی نمی تونه ردشو بگیره..

 کمی نگام کرد..معلوم بود داره فکر می کنه و کمی تردید داره..

 --بسیار خب..چاره ای نیست..در هر صورت ریسکه..

 -من دستورشو میدم..

 --همین کارو بکن..

 -کجا منتقلشون کنیم؟!..

 --بهترین جا همون ویلایی هست که تو الان توش اقامت داری..معامله همونجا انجام میشه..

 -ادمای مورد اعتمادین؟!..

 --شک نکن..از اون گردن کلافتایی که نمیشه رو حرفشون حرفی زد..

 پوزخند زدم و سرمو تکون دادم..

 محموله رو در ظرف مدت 30 دقیقه بار زدیم..فرصته زیادی نبود..

 شاید همین الانم ما رو زیر نظر داشته باشن..پلیس به همین راهی عقب نشینی نمی کرد..فقط دنبال سرنخ بودن که ما همه جا رو پاکسازی کردیم..

 ماشینی که قرار بود محموله توش قرار بگیره رو بردیم تو انبار که تو دید نباشه..ماشین دوم هم که واسه ی رد گم کردن پلیسا بود بیرون از انبار نگه داشتیم و با گونی های پر از سنگ و خاک پرش کردیم..

 همه چیز طبق نقشه پیش رفت..

 ******************

 مهمانی برپا شد..

 گروهی که طرف معالمه ی شایان بودن هم حضور داشتن..از طرف شایان یه بهترین نحو ازشون پذیرایی شد..

 محموله معامله شد و شایان از این موفقیته جدید خوشحال بود ..

 دستور داد به این مناسب مهمانی با شکوهی تو ویلای خودش برگزار کنند..

***********

 فصل پنجم

" دلارام "

داشتم لباسا رو می ریختم تو ماشین لباسشویی که موبایلم زنگ خورد..یه نگاه به صفحه ش انداختم..پریا بود..

 دستامو که خیس بود با حوله خشک کردم و جواب دادم..

 -سلام بچه مایه دار..

 --سلام و زهر مار..یه بار شد وقتی زنگ می زنم به جای این جمله بگی الو؟..

 -خب وقتی می دونم تویی دیگه چرا بگم الو؟..یه باره میرم سر اسم و رسمت..

 --لابد اسمم بچه و رسمم مایه دار اره؟!..

 -دقیقااااا..

 --مرض..

 -ندارم..چی شده بعد از چند هفته یادت افتاده یه رفیقی هم داری؟!..

 --باور کن مسافرت بودم..اونجا هم سرم حسابی شلوغ بود وقت نشد بهت بزنگم..

 -چه خبرا؟..

 --هیچی زنگ زدم بگم بیام عصر دنبالت با هم بریم خرید؟..

 -نه .. جونه پری نمی تونم..

 --باز تو بهونه اوردی؟..بیا دیگه خوش می گذره..

 -با دیو ِ دوسر چکار کنم؟!..

 --اوه اوه مگه برگشته؟!..

 -اره همین دیشب..

 --چیزی نگفت؟!..

 -چی داره بگه؟..هنوز از راه نرسیده یه نگاهه چپ بهم انداخت بعدم خبر مرگش رفت تو اتاقش..صبح زود هم زد بیرون..

 --عجب رویی داره..

 -اوهوم..سن جده بابابزرگه منو داره اونوقت..

 --صد بار بهت گفتم بزن بیرون از اون خراب شده..گوش نکردی..حالا بخور..

 -چی میگی تو؟!..الله بختکی یه حرفی رو هوا می زنیا..من اگه اینجا رو ول می کردم که باید اشغال دونی های کنار خیابون و دو دستی می چسبیدم..

 --خب می اومدی پیش من..

 -که دو روز دیگه بابات جفتمون و بندازه از خونه ش بیرون؟!..

 --دیگه اونجوریا هم نیست..

 -حالا هرچی..منت بالا سرمه و منم نمی خوام باشه..اصلا تا کی اونجا باشم؟..نمیشه..

 --نه اینکه اونجا سرت منت نمی ذارن..اخه کدوم ادمی با پرستارش اینکارو می کنه؟..3 ساله داری تر و خشکش می کنی عین خیالشم نیست..

 -اگه بود که الان عین کوزت در حال شستن و سابیدن نبودم..

 --تو فقط وظیفه داری مراقب سلامتیش باشی نه اینکه کلفتیش و بکنی..

 -اینو منم می دونم..یکی باید به این پیره هاف هافو بگو..

 خندید: می خوای من بیام بگم؟!..

 -اگه سرت به تنت زیادی کرده بیا..

 -- نه هنوز..

 -پس خفه..

 هر دو خندیدیم..

 --الان در چه حالی؟!..

 -جات خالی دارم رخت می شورم..به اندازه ی 1 سال لباس چرکای تَلَنبار شدش و اورده واسه منه بدبخت..

 آه کشید..مثل همیشه ناراحت شده بود..

 -چرا آه می کشی؟..به جونه پری دلسوزی کنی همچین می زنم تو..

 --هوووووووی کی خواست دلسوزی کنه تو هم..

 -گفتم گوشی دستت بیاد..

 --اومده..خیلی وقته..

 -اِِِِِ..چه زود..

 خندید..مکث کردم وگفتم: فرداشب مهمونی دعوته..

 --خوبه دیگه میری یه حال و هوا هم عوض می کنی..

 -اونجور جاها راحت نیستم..دوست ندارم برم..

 --ولی مجبورت می کنه..

 -می دونم..همیشه عین اشرافیا باید تیپ بزنم که چی؟..اقا رو این مسائل حساســـــه..د اخه به من چه..من یه پرستار و بیشتر هم نقش خدمتکار رو واسه ش دارم نمی فهمم چرا باید عین ادم پولدارا لباس بپوشم برم محفله دوست و اشناهاش مانور بدم..

 --این که حرص خوردن نداره دیوونه..مگه چه اشکالی داره؟..راستی نکنه بهت نظر مَظَر داره؟!..

 بلند خندیدم: برو گمشو تو هم..طرف 60 سالشه..

 --خب تو هم 22 سالته..

 -تفاوت رو حس کردی؟!..

 --اره خداوکیلی خیلیه..

 خندیدم..ادا در اوردم و با ناز گفتم: حالا ایناش به کنــــار مشکل اینجاست عاشقشم نیستــــم..عشقه من باید حداقل چند سال از خودم بزرگتر باشه نه یه قرن..این دیگه به درد من نمی خوره..خاک می طلبه..

 غش غش خندید: خاک تو سرت..ارزوی مرگش و داری؟!..

 لبامو جمع کردم: خداییش نه..درسته اذیتم میکنه..اخم و تخم می کنه و..ولی نه..من هیچ وقت ارزوی مرگه کسی و نداشتم..بد کسی رو هم نمی خوام حتی اونی که مسبب همه ی این مشکلات شد..

 --هنوزم یادش می افتی؟!..

 پوزخند زدم: دیوونه ای ها..بابام بوده..باید از یادم بره؟!..

 سکوت کرد..جوابی نداشت بده..

 -خب دیگه من برم به کار و بدبختیم برسم..

 --باشه برو..ولی خودتو زیاد اذیت نکن..

 -مگه دسته منه؟!..دستور میده باید اجراش کنم..نکنم میندازتم بیرون..

 --انقدر عوضیه؟..

 -فراتر از تصورت..خب کاری نداری؟..

 نفسشو داد بیرون و گفت:نه ..

 -اوکی..فعلا بای..

 --بای..

 گوشی و قطع کردم..

 همونطور که لباسا رو با حرص می چپوندم تو ماشین لباسشویی زیر لب با خودم غرغر می کردم: خاک تو سرت دلارام که انقدر تو سری خوری..

 دستام اروم اروم از حرکت ایستاد..مات به دیوار اشپرخونه نگاه کردم..زیر لب گفتم: مگه چاره ی دیگه ای هم دارم؟..یا باید حرف بشنوم یا..

 حتی نمی تونستم بهش فکر کنم..اینجا لااقل اونجوری حقیر نمی شدم..فقط چون اینجا زندگی می کردم مجبور بودم کاراشم انجام بدم..به عنوان پرستارش استخدام شدم ولی..چی فکر می کردم و چی شد..

 مهم نیست..من راه خودم و میرم..این زندگی منه و خودمم براش تصمیم می گیرم..

 چند بار زیر لب تکرار کردم تا بشه ملکه ی ذهنم..با اینکه شده بود..ولی کار از محکم کاری عیب نمی کنه..

 آه عمیقی کشیدم و سرمو تکون دادم..برم به کارام برسم که این فکر و خیالا نه واسم نون میشه نه اب..

 ****************

 عصر برگشت خونه..مثل همیشه اخماش و کشیده بود تو هم انگار ارثه بچه هاشو کوفت کردم..

 --یه لیوان اب بده من..

 سرمو تکون دادم و رفتم تو اشپزخونه..با لیوان اب برگشتم تو سالن..ولی نبود..رفتم پشت در اتاقش..خواستم در بزنم که صداش باعث شد ناخداگاه فالگوش وایسم..اهلشم نبودم..ولی اون لحظه حسه فضولی داشت خفه م می کرد..

 --بهش بگو یه زنگ به من بزنه..........یه جوری ساکتش کن..نذار چیزی بگه..........خیلی خب فردا میام سر می زنم...........

 دیگه چیزی نگفت..ای کاش زودتر اومده بودم..لااقل بیشتره حرفاشو می شنیدم..حالا بی خیال خوبه گفتم اهلش نیستم..ولی منظورش از اینکه گفت" یه جوری ساکتش کن" کی بود؟!..

 تقه ای به در زدم..

 --بیا تو..

 درو باز کردم و رفتم تو اتاق..روی صندلیش پشت پنجره نشسته بود و بیرون و تماشا می کرد..

 موهای یه دست سفید..چشمایی که در اثر کهولت سن بی فروغ شده بودن ولی همچنان خشک و جدی..دست چروکیده ش و اورد جلو و لیوان و از دستم گرفت..

 وایسادم ابش و بخوره بعد بزنم به چاک..

 لیوان و ازش گرفتم..

 خواستم برم بیرون که خشک و سرد گفت: در نبوده من خبری نشد؟..

 -نه..

 --خیلی خب برو بیرون می خوام استراحت کنم..امشب زود شام می خورم پس اماده ش کن..

 دندونامو روی هم ساییدم..نوکره بابات غلام سیاه..

 -باشه..

 --می تونی بری..

 بدون هیچ حرفی از اتاقش اومدم بیرون..ای کاش یه جوری از دستش راحت می شدم..حالا ای کاش فقط همین بود..

 شامش و اماده کردم..طبق معمول رژیمی..بی نمک..بدون روغن..چه اشغالی از اب در اومد..چطوری اینو می خوره؟!..

 میزو اماده کردم و صداش زدم..به عصاش تکیه داده بود و میزو نگاه می کرد..اروم نشست پشتش و شروع کرد به خوردن..مثل همیشه اروم و بی سرو صدا..

 -با من کاری ندارید؟..

 سرشو به نشونه ی نه تکون داد..

 -شب بخیر..

 هیچی نگفت..توقعی هم نداشتم..

 از اشپزخونه اومدم بیرون..خوبه قبلا یه چیزی خورده بودم وگرنه جلوی این پیری که نمی شد چیزی خورد..

 رفتم تو اتاقم ..مثل هر شب درو از تو قفل کردم ..

 کلافه یه نگاه به اطرافم انداختم..حالا چکار کنم؟!..

 کتاب بخونم؟..بی خیال حسش نیست..

 اهنگ گوش کنم؟..نه بابا میرم تو فاز اشک و اه همینجوریش خفن رفتم تو حال و هوای افسردگی دیگه بدتر میشم..

 اصلا برم بمیرم راحت شم هان؟..اره خب فکر خوبیه ولی اون دنیا هم کسی منتظرم نیست..

 پس بتمرگ کم زر بزن..

 نشستم رو تخت..به فرداشب فکر می کردم که باید با این مرتیکه برم مهمونی..

 بازم لبخندای مصنوعی..نگاه های ه*ر*ز*ه و پیشنهادات وقیحانه..دیگه خسته شدم..کی این کابوس لعنتی تموم میشه؟!..

 وقتی که موهام رنگ دندونام سفید شد؟!..22 ساله دارم توی عذاب زندگی می کنم..از وقتی به دنیا اومدم تا به الان که دارم اینطور زندگیمو ادامه میدم..کلا یه روزه خوش به منه بدبخت نیومده..آه..

 حالا هم که یه چیز عین خوره افتاده بود به جونم و ولم نمی کرد..

 باید چکار می کردم؟!..

 مهمونی که می گرفت من می شدم ساقی و هزار کوفت و زهرمارش..

 شراب سرو کن..

 غذا اماده کن..

 خونه رو تمیز کن..

 بشور..

 بساب..

 بمیر..

 اَاَاَاَاَه..چقدر زندگیه من نکبتیه..

 ادم یه دفعه بیافته بمیره ولی اینجوری زجرکش نشه..اینکه بخوای کاری رو بر خلافه میلت انجام بدی صد پله بدتر از شکنجه شدنه..

 اینم خودش نوعی شکنجه ست..ولی یه جوره دیگه و به یه روشه دیگه..

 انقدر با خودم غرغر کردم و اه و ناله سر دادم تا اینکه نفهمیدم کی خوابم برد..

*****************

از حموم بیرون اومده بودم و همونطور که زیر لب واسه خودم اواز می خوندم موهامو هم خشک می کردم..

تقه ای به در خورد..دستم با حوله روی موهام ثابت موند..

از همونجا گفتم: بله!!..

صدای خودش بود..با اینکه پیر بود و یه پاش لبه گورمونده بود ولی بازم صدای محکم و پرغروری داشت..

--همون لباسی که برات اوردم و بپوش..فراموش نکن چی گفتم..همه رو مو به مو انجام میدی..شنیدی؟..

نفسمو محکم دادم بیرون..

-باشه ..

دیگه صداش رو نشنیدم..همیشه اینجور مواقع می گفت "بگو چشم" ..

چند بار سرسختی کردم و زیر بار نرفتم تا اینکه اونم مجبور شد دست از سرام برداره..ولی وقتی به چیزی بند می کرد دیگه هیچ جوری از حرفش بر نمی گشت و الا و بلا باید انجامش می دادم..

نمونه ش امشب و لباسی که برای مهمونی باید می پوشیدم..بی خیاله موهام شدم ..رفتم طرفش..تو کاورش بود و گذاشته بودمش رو تخت..کاور و برداشتم..فوق العاده بود..یه لباس مجلسی و بلند به رنگ سرخه اتشین..روی قسمت سینه ش سنگ های نقره ای و شیشه ای کار شده بود..یه نوار همرنگ لباس ولی از جنس ساتن به دور کمرش دوخته شده بود که کمرمو باریکتر نشون می داد..قسمت روی شونه ش نیمه برهنه بود..

این مدت که پیشش کار می کردم برام عادی شده بود که توی مهمونیاش پوشیده نباشم..دیگه برام فرقی هم نمی کرد..ولی در هر صورت یه شال مینداختم رو شونه هام..با این حال هر بار که مردا بهم خیره می شدند حرص می خوردم..

ای کاش می تونستم بهش بگم نه..بگم نمی خوام مثل عروسک تو دستات باشم و تو باهام هر بازی که می خوای بکنی..

ولی فقط ای کاش بود همین..اگه عملی می شد که حتما اینکارو می کردم..

لباس و از روی تخت برداشتم..دامنش کمی پف داشت و پرنسسی بود..همه چیزش بی نقص بود و چشم گیر..یه شال از جنس حریر هم روش بود به همراه یه نقابه براق و سرخ همرنگ لباس..

قبلا تنم کرده بودم..فقط واسه اینکه ببینم تو تنم اندازه ست یا نه..انصافا هم قالبه تنم بود و حتی یه کوچولو هم تنگ یا گشاد نبود..

یه لحظه پیش خودم گفتم نکنه واقعا این پیری به من نظرمَظر داره که اینجوری واسه م خرج می کنه؟!..

ولی بعد جوابه خودمو با تشر دادم برو بابا توهم زدی..جای بابابزرگته بعد بخواد بهت نظر داشته باشه؟!..

بازم شک داشتم..خب اگه حرفی بود که تا الان می زد نه اینکه هر بار واسه ی مهمونیاش و مهمونی رفتناش منو هم دنباله خودش راه بندازه..

دیگه چه دلیلی داشت که براش اینجوری تیپ بزنم و تو چشم باشم؟!..هر چی بیشتر در موردش فکر می کردم کمتر به نتیجه می رسیدم..

ارایش کردم ..در حدی که نرمال باشه..موهای بلندم و ازادانه روی شونه م رها کردم..مواج بود و نیازی به اتو و فر و این چیزا نداشت..فقط با یه گیره سره نقره ای که نگین های قرمز و شیشه ای داشت تره ای از موهام و بین انگشتام گرفتم و با همون گیره از کنار بستم..

مانتوم و روی لباس پوشیدم ..شال قرمزی که از قبل اماده کرده بودم و هم انداختم رو موهام..بعدم میندازم رو شونه هام که هم به لباس بخوره هم برهنگی ها رو بپوشونه..

کفشای مشکی پاشنه بلندم و پوشیدم..هارمونی جالبی با رنگ لباسم داشت..مخصوصا چند تا از بنداش که به رنگ قرمز اتشین بود و نگین هایی هم که از بغل روش کار شده بود نقره ای و قرمز بودند..

کمی عطر به زیر گردن و مچ دستم زدم..حاضر و اماده بودم..نقاب و گذاشتم تو کیف دستیم واز اتاق رفتم بیرون..

توی هال نشسته بود..نگاهه بی تفاوتی بهم انداخت و با رضایت سر تکون داد..به خودم گفتم دیدی اشتباه می کردی؟!..اگر بهت نظر داشت که میخه هیکلت می شد پس حتما قصدش یه چیزه دیگه ست..

شونه م و انداختم بالا و دنبالش رفتم..اوایل لجبازی می کردم و گوش به حرفاش نمی دادم..ولی کم کم برام شد عادت و بعدم همه چیز کاملا عادی جلوه کرد..جوری که تا می گفت به این مهمونی دعوت شدیم و باید باهام بیای می گفتم باشه..چکار می تونستم بکنم؟..لجبازی فایده ای نداشت..

وقتی حرف تو گوشش نمی رفت خب باید قبول می کردم..یه جورایی هم بهم بد نمی گذشت..اگه نگاه های بده مردای بولهوس رو فاکتور می گرفتم همچین بد هم نبود..

به قوله پری هم فال بود و هم تماشا..

**************************

جلوی ساختمون ترمز کرد..

--چرا نقابت و نزدی؟!..

-حتما باید بزنم؟!..

--اجباره..زود باش..

به ناچار از تو کیفم درش اوردم و رو صورتم بستم..تو اینه که به خودم نگاه کردم خیلی خوشم اومد..واقعا عالی بود..چشمای خاکستریم ازپشت نقاب خیلی خوب خودشون رو نشون می دادن..

پیاده شدم..یه مرد که از روی لباسش فهمیدم یکی از خدمه های همین خونه ست سوئیچ و ازش گرفت تا ماشین و ببره تو پارکینگ..

با فاصله ازش قدم بر می داشتم..شده بودم عین اشراف زاده ها..اگه بابامم منو می دید عمرا نمی شناخت..

باز یادش افتادم..صدای داد و هوارش هنوزم توی گوشم بود..

سرم و اروم تکون دادم..نباید بهش فکر کنم..چه دلیلی داشت که بخوام با این افکاره پوچ و بیهوده خودم، خودمو ازار بدم؟..

تو حیاط ویلا که خبری نبود..فقط چند تا مرد و زن ایستاده بودن و گپ می زدن..نگاهی به اطرافم انداختم..درختای سرسبز و زیبا که زیرشون ردیف به ردیف گل کاری شده بود..

اونطرف تر یه استخر بزرگ قرار داشت که به زیبایی نقشه سیاهی شب و حلاله درخشانه ماه درش افتاده بود..واقعا زیبا بود..

به ویلا نگاه کردم..نماش تماما سنگ بود..ستون های بلند و پر نقش و نگاری که توش کار شده بود خیره کنند ست..

عجب جاییه..

رفتیم تو..به به چه خبرررره..همه شیک و اتو کشیده..زنا و مردای پیر و جوون گوشه به گوشه ی سالن ایستاده بودن..با ظاهری فخار و شیک..

گروهی هم وسطه سالن مشغوله رقص بودند..کلا این برنامه و صحنه ها تو همه ی مهمونیا تکرار می شد..اَه..چه حوصله سر بَر..

با چند نفر اشنا سلام و علیک کردیم..بقیه رو هم من نمی شناختم ولی اون با همشون اشنا بود و گرم برخورد می کرد..

انگار دخترش بودم که همراهش پا به مهمونی می ذاشتم..هر کی که ازش می پرسید من چه نسبتی باهاش دارم با لبخند و پر غرور جواب می داد " دختر خونده م "..چیزی که باعث می شد تا سرحده مرگ تعجب کنم..

من نه دخترش بودم و نه دخترخونده ش..پس چه دلیلی داشت که منو با خودش به این مجالس بیاره و رو به همه منو دخترخونده ش معرفی کنه؟!..

گوشه ای از سالن درست مرکز دید ایستاده بودیم..اون که داشت با کنار دستیش خوش و بش می کرد..منم مشغول دید زدن بقیه و صد البته به دوش کشیدن نگاه های هرزه و مستقیم مردانه حاضر در سالن بودم..

آی که چقدر دلم می خواست چشماشون و با همین ناخنام از کاسه در بیارم بندازم کف دستشون بگم برو به سلامت هر چی چشم چرونی کردی بسه..

ولی حیف که نمی شد..

زنایی که توی این مهمونی حضور داشتن همگی به صورتاشون نقاب زده بودند..ولی مردا نه..خیلی جالب بود..پس واسه ی همین اصرار داشت نقاب بزنم..

به مردی که کنارش ایستاده بود و باهاش حرف می زد نگاه کردم..یه مرده تقریبا 40 ساله که مقدار کمی از موهای کنار شقیقه ش سفید شده بود..جذاب نبود ولی با نگاهش درسته ادم و قورت می داد..

با لبخند درحالی که نگاش به من بود گفت: دختر خونده ت خیلی کم حرفه بهمن جان..

نگام کرد..جوری که با همون نگاه بهم گفت عادی باش و انقدر خودتو نگیر..

ولی این دیگه تو کتم نمی رفت که اویزونه هر ننه قمری بشم و باهاشون گپ بزنم..فقط به یه لبخند مصنوعی رو لبام بسنده کردم..

جوابش و داد : دلارام همیشه همینطوره..دختر خوب ومهربونیه ولی خب..زود جوش نیست..

با بی تفاوتی به حرفای تکراریش گوش می دادم..

نگاهی به اطراف انداختم تا یه سوژه واسه ی انالیز پیدا کنم..کاری که همیشه تو همه ی مهمونیا می کردم..از بس حوصله م سر می رفت می گشتم دنبال یکی که حرکتاش و زیر نظر بگیرم و این می شد سرگرمیم..

کاره دیگه ای هم مگه می تونستم بکنم؟!..دیگه خیلی بی حوصله می شدم می رفتم بین جمعیت در حال رقص و می رقصیدم..ولی بازم حوصله ش و نداشتم..ادم یه همپای درست و حسابی نداشته باشه همون سنگین تره بتمرگ سره جاش..

اطراف و نگاه می کردم که همهمه ها کم شد..

ظاهرا فقط خانما ساکت شده بودن..نه همشون..یه عده که بیشتریاشون جوون و خوشگل بودن..نکنه دسته جمعی برق گرفتتشون؟!..

مسیر نگاهشون و دنبال کردم و رسیدم به پله ها..وای خدااااااااا..

قلبم اومد تو دهنم..

این..

این که..این..

زبونم بند اومده بود..

خودش بود..اره..خوده خودش بود..

اینجا چکار می کرد؟!..خدایا خوابم یا بیدار؟!..

سِت کت و شلواره خوش دوخت ِ مشکی..حتی پیراهنی هم که به تن داشت مشکی بود..کراوات صدفی و موهای مجعد و مشکیش رو به بالا شونه زده بود..چشمای مشکی و نافذش و با نگاهی بی تفاوت یه دور اطراف سالن چرخوند..اخم کمرنگی رو پیشونیش داشت که جدی تر نشونش می داد..

نمی تونستم چشم ازش بگیرم..مثله بقیه..ولی من از یه چیزه دیگه متعجب بودم..

جوری که تن و بدنم یخ بسته بود..اصلا باورم نمی شد اونم امشب اینجاست..خدا رو هزار بار شکر که نقاب به صورتم داشتم وگرنه حتما منو می شناخت..

با ژسته خاصی از پله ها پایین اومد..محکم و با نگاهی مغرور..اصلا غرور و تکبر از سر تا پای این بشر می بارید..

ولی انصافا بهش می اومد ..

واقعا جذاب بود..

بی توجه به مهمونا از ویلا بیرون رفت..با رفتنش یه نفس راحت کشیدم..همهمه ها از سر گرفته شد..

یعنی بیشتره این سر و صداها از طرف خانماست؟!..عجبا!!..

ولی..

با تعجب بهشون نگاه کردم..همه داشتن از ویلا می رفتن بیرون..

کنار گوشم گفت: بریم بیرون..مهمونی اونجا برگزار میشه..

- خب چه کاریه؟!..همینجا هم..

--بریم..

با حرص لبامو رو هم فشار دادم و همراهش رفتم..

خدایا امشب و بخیر بگذرون..

همگی رفتن قسمته پشتی ویلا..

فکر نمی کردم پشت ساختمون خوشگل تر و دلبازتر از قسمت جلویی ویلا باشه..

یه فضای خیلی بزرگ و باز که دور تا دورش بوته های گل در رنگ ها و نوع های مختلف کاشته شده بود..

درست کنارشون با فاصله میزو صندلی چیده بودند که روی هر میز وسایله پذیرایی محیا بود..یه میز خیلی بزرگ هم درست نقطه ی انتهایی از اون قسمت قرار داشت که روش پر بود از شیشه های نوشیدنی که خوب می دونستم نیمی از اونها شراب وشامپاین و در کل مشروب هست..ولی نیمی دیگرش شربت و نوشابه بود..

گروه ارکستر سریع تو جایگاهشون قرار گرفتن و همین که صدای موزیک بلند شد مهمونا ریختن وسط و دو به دو شروع کردن به رقصیدن..

همراهش رفتم و پشت یکی از میزها نشستیم..سنگینی نگاه های گاه و بی گاه و بلکن مستقیم مهمونا معذبم کرده بود..

لباسم هم زیادی تو چشم بود..مخصوصا که جنس دامنه لباسم براق بود و توی اون نور کم و رویایی به زیبایی می درخشید..قسمته سنگ دوزی شده ی لباس که دیگه جای خودشو داشت..حتی نقابمم براق بود..در کل سر تا پام می درخشید و این درخشندگی چشمِ خیلیا رو گرفته بود..

ای کاش میذاشت یه چیزِ ساده تر بپوشم..ولی حتی اون هم دوست داشت به چشم بیام..هیچ کس مثل من لباس نپوشیده بود..همه یا یه نیم تنه ی فوق العاده باز به تن داشتن یا یه تاپ و شلوار یا حتی تاپ و دامن ..

ولی تنها کسی که همچون یک پرنسس در بین مهمانها لباس پوشیده بود من بودم..فقط یه تاج کم داشتم..

از این فکر لبخند زدم و تو دلم گفتم باز رفتی تو خیالت وَرِت داشت دلارام ؟!..فانتزی نزن دختر...انقدر به خودت نگیر..اینا همه ش فرمالیته ست..

اره خب..همه ش ظاهری بود..این مردایی هم که بهم خیره می شدن همه ظاهرم و می دیدن و عاشقه قد و هیکلم می شدن نه خودم و باطنم..ای که برن گمشن همه از دَمممم..

نگام اطراف و می کاوید..دنبالش می گشتم که بالاخره پیداش کردم..بین این همه مرد واقعا جذابترینشون بود..چه از نظره تیپ و هیکل چه ظاهر و قیافه..در کل بیست بود لامصب..

بخوره تو سرش.. هر چیش رو بشه تحمل کرد اون غروره بیخودش و هیچ رقمه نمیشه ..

کنجکاو بودم بدونم صاحب مهمونی کیه؟!..این جنابه مغرورالسلطنه ی خوش قد و بالا یا یه کسه دیگه؟!..

سرمو چرخوندم و به بهمن نگاه کردم شاید بتونم ازش بپرسم ولی حواسش به من نبود..داشت با همون یارو چشم چرونه حرف می زد و گرمه صحبت بود..

باز رفتم تو نخه شازده که دیدم یه دختره خوشگل و قد بلند کنارش ایستاده و دارن خوش و بش می کنن..ولی دریغ از یه لبخنده خشک و خالی..

دختره داشت خودشو جر می داد این یه لبخند تحویلش بده ولی یه پوزخند هم رو لباش نبود چه برسه به لبخند..این دیگه کیه؟!..حتی به دخترا هم توجه نداشت..

حس می کردم اون دختر با بقیه فرق می کنه..اخه با اینکه دخترای دیگه با حسرت نگاش می کردن و گاهی به طرفش می رفتن ولی اون فقط همون دختر رو تحویل می گرفت..

داشتن با هم نوشیدنی می خوردن و گپ می زدن..یه دونه انگور گذاشتم دهنم..اومممم چه شیرینه..رفتم تو کاره پرتقاله که بدجور بهم زل زده بود..عیبی نداره تو خیره بشی بهتر از این مردای بی مزه و تلخ مزاجه..لامصب قده هندونه درشت بود..روشو زمین ننداختم و برش داشتم..

همونطور که داشتم پوستشو می گرفتم تا از خجالتش در بیام یه سایه افتاد روم..قلبم ریخت..با خودم گفتم لابد خودشه..

نگاهمو با تردید و دلهره اوردم بالا ولی با دیدن مرد غریبه ای که کنارم ایستاده بود یه اخیش گفتم که خداروشکر زیر لبی بود نشنید..

به سر تا پاش یه نگاهه سرسری انداختم..یه جوونه 24 یا 25 ساله ..بسیاااار خوش پوش بود و به روم لبخند می زد..چشم و ابرو مشکی..موهای فشن کرده..کت و شلوار نوک مدادی اسپرت..از بوی تنده ادکلنش دماغم سوخت..

عینه طلبکارا بالا سرم وایساده بود و هیچی نمی گفت..نگاش از پرتقاله توی دستم به روی صورتم چرخید..لابد بنده خدا پرتقال می خواد..وا خب این همه پرتقال چشم دوخته به این یه دونه که تو دسته منه؟!! ..

واسه اینکه شرش کم بشه پرتقاله پوست کنده رو گرفتم جلوش..چشماش از تعجب گرد شد..

ریلکس گفتم: بفرمایید..

با تعجب: چی؟!..

-پرتقال..

--نه مرسی..

مردد دستمو کشیدم عقب..

-چیزی می خواین؟!..

-- نه!..

حرصم گرفت..انگار منگول بود بیچاره..

-طلبکاری؟!..

همچین بهش توپیدم بدبخت مات موند..

من من کرد:نه!..چطور مگه؟!..

-گفتم اگه طلبی دسته من دارید بدم دیگه اینجا واینستید خدایی نکرده خسته می شید خب..

لحنم پر از تمسخر بود..اولش با تعجب نگام کرد ولی بعد غش غش زد زیر خنده..

چشمام گشاد شد..بلند می خندید..خب دررررد..خنده ت دیگه واسه چیه؟!..

صداش انقدر بلند بود که نگاهه اطرافیان به سمتمون چرخید ..حتی مغرورالسلطنه..با اخم زل زده بود به ما..اوه اوه انگار بدش اومد..

خوب که خنده هاش و کرد کمی خودشو جمع و جور کرد..دیگه داشت ابروش می رفت که نیششو بست..

--میشه کنارتون بشینم؟!..

با اخمی که پشت نقابم مخفی شده بود گفتم: نه..

بازم تعجب کرد.

--حتما جای کسیه؟!..

عجب سیریشیه ها..روی کَنه رو سفید کرده..مجبور شدم دروغ بگم تا بره رد کارش: بله!..

به بهمن نگاه کردم..اینبار داشت با یه خانمه خوشگل و شیک پوش حرف می زد..درست کناره ما روی صندلی نشسته بود و به سر تا پاش طلا و جواهرات اویزون کرده بود..

با صدای مزاحم نگام به طرفش چرخید : می تونم ازتون درخواست کنم که منو همراهی کنید؟!..

- کجا؟!..

خندید: رقص..

تازه منظورش و فهمیدم..اره خب اولش با رقص شروع میشه بعدم مخمو می زنه که عمرا بتونه بزنه..دیگه بعدش هم که..بعلــــه!!..

واسه ی همین خیلی جدی رو بهش کردم وگفتم: متاسفم من همپای خوبی نیستم..

بدجور خورد تو پَرِش..به درک..دنبال دختری واسه مخ زدن؟!..د اخه من از اوناش نیستم خوش تیپ.. بگرد دنباله اهلش..

قیافه ش داد می زد قصدش همینه..انقدری که مهمونی رفته بودم و از این درخواستا ازم شده بود فوته اب بودم که الان تو سرش داره چی می گذره..

یه اخمه کمرنگ نشوند رو پیشونیش .. زیر لب یه "با اجازه" گفت و رفت اونطرف..با چشم دنبالش کردم..دیدم داره میره سمت میزی که چند تا دختره جوون دورش نشسته بودن..

ناخداگاه پوزخند زدم..

مشغول خوردنِ پرتقاله بی نوا بودم که موزیک لایت شد..مهمونا زوج زوج رفتن وسط و اروم شروع کردن به رقصیدن..نگام به بهمن افتاد که دستِ اون خانمه رو گرفت و با هم رفتن وسط..

من و چند نفر از هم ردیفیای خودمون تنها نشسته بودیم و داشتیم به اونایی که می رقصیدن نگاه می کردیم..

یه دفعه متوجهش شدم..همون دختره مو بلوند و قد بلند رو تو اغوشش داشت و داشتن می رقصیدن..نرم و اروم..

لبای دختر کنار گوشش بود و زمزمه می کرد..اون هم اروم و گه گاه با تکون دادنِ سر حرفاش و تایید می کرد ولی بازم اثری از لبخند رو لباش دیده نمی شد..

بابا غروررررت تو حلقم کوتااااااه بیا..یخم بود تا الان با این همه ناز وعشوه اب شده بود..

انقدر محوشون شده بودم که حواسم نبود دارم لبخند می زنم..وقتی چرخیدن حالا اون بود که رو به روی من قرار گرفته بود..

نگاهش چرخید و روی صورته خندونه من ثابت موند..وقتی نگاهه سرد و مستقیمش رو روی خودم دیدم لبخند اروم اروم از روی لبام محو شد..بدبختیش اینجا بود نقاب فقط چشما و بینیم و می پوشوند..لبام کاملا معلوم بود..

عین عصا قورت داده ها سیخ سرجام نشستم..ولی هنوز سنگینی نگاهش و روی خودم حس می کردم..

نمی دونم چرا گرمم شده بود..از هیجان بود نمی دونم..شاید هم ترسیدم..ولی ترس نداره فوقشم فهمید من کیم همون بلایی و به سرش میارم که دفعاته پیشم از دست و پنجه م نوشه جان کرده بود..

نمی دونم دختره تو گوشش چی گفت که نگاش و از روم برداشت و چرخید..هر دو رفتن و یه گوشه نشستن..

همون موقع موبایلم زنگ خورد..از تو کیفم درش اوردم و به صفحه ش نگاه کردم..فرهاد بود..

با لبخند از جام بلند شدم و رفتم لا به لای درختا..از بس صدای موزیک بلند بود که صدا به صدا نمی رسید..

سر راه یه لیوان شربت برداشتم..رنگ سرخش بهم چشمک می زد ..

یه قلوپ از شربتم خوردم و جواب تلفن و دادم..

-الو..سلام فرهاد..

--سلام خانمه بی خیال..خوبی؟..

-مرسی تو خوبی؟..حالا چرا بی خیال؟!..

--خوبم..چرا دیر جواب دادی؟!..دیگه داشتم قطع می کردم..

-دستم بند بود..

--به چی؟!..

خندیدم..اونم خندید..

-به لیوانِ شربت..تو مهمونی ام..

--با رئیست؟!..

-اره..بازم منو دنبال خودش کشونده..

--خب نرو دختر خوب..

پوزخند زدم: بعدش که انداختم بیرون کجا برم؟..یه چی میگی ها..

خندید و به شوخی گفت: خب بیا خونه ی من..درش طاق به طاق به روت بازه..

خندیدم: دستت درد نکنه..امره دیگه باشه؟..

--عرضی نیست..

-دیوونه..

بلند خندید..فرهاد پسر دایی مادرم بود..پدر و مادرش تو یه تصادف فوت شده بودن..اون هم تنها زندگی می کرد..

همیشه اصرار داشت که پیش اون زندگی کنم ولی هیچ وقت حاضر نشدم اینکار و کنم..هم درست نبود هم اینکه دوست نداشتم سربارش باشم ومردم برای هر دوتامون حرفای ناجور در بیارن..

حتی یه بار به شوخی بهم گفت: می برم عقدت می کنم که دیگه کسی چیزی نگه..

منم با خنده در جوابش گفته بودم: من زن هر کس نمیشم ..

اونم می گفت: من هر کسم؟!..

وقتی می گفتم: نه تو همه کسمی..لبخندش اروم محو می شد و سرشو می نداخت پایین..اون موقع منم یه جورایی معذب می شدم..

ولی دروغم نگفتم..فرهاد تنها کسی بود که من داشتم..

باهاش شوخی می کردم و هیچ کدوم از حرفام جدی نبود..از بچگی با هم بزرگ شده بودیم و یه جورایی صمیمی بودیم..ولی بعد از مرگه مادرم رفت و آمدا کم شد و در نتیجه صمیمیت ها هم کمرنگ تر ..

ولی بعد از اون اتفاق باز هم من و فرهاد مثل گذشته ها گرم رفتار می کردیم..مثل یه برادر دوستش داشتم..چون جای برادرم و تا به الان پر کرده بود و خودشم از این بابت ناراضی نبود..

--الوووووووو..کجایی دختر؟!..الو..قطع شد؟!..دلارام..

حواسم جمع شد..

-نه قطع نشد ..خب کاری داشتی؟!..

-- نه فقط خواستم حالتو بپرسم..مزاحمت نمیشم..برو به مهمونیت برس..

-مهمونی من که نیست..تو هم هیچ وقت مزاحم نیستی..همیشه مراحمی..

سکوت کوتاهی کرد وگفت:باشه..خوشحال شدم صداتو شنیدم..مواظب خودت باش..شبت بخیر..

-تو َم همینطور..شب بخیر..

گوشی رو از کنار گوشم اوردم پایین و یه قلوپ از شربتم خوردم..هنوز خنک بود..

کمی عقب رفتم .. بی هوا برگشتم که " اخ "..

وااااااااای خودش بود..نصفه شربتم خالی شده بود رو کت و شلواره خوش دوختش..

مات مونده بودم سر جام..سرم پایین بود و نگام به لباسش که از شربت خیس بود..ولی چون رنگ کتش مشکی بود دیده نمی شد..

جرات نداشتم سرمو بلند کنم..صدای نفس های بلندش و می شنیدم..نگام اروم کشیده شد رو قفسه ی سینه ش که یکی از دکمه هاش باز بود .. عضله های سینه ش نمایان بود و به تندی بالا و پایین می شد..وای خدا این یعنی خیلی عصبانیه..

یه گردنبند صلیب هم به روی گردنش داشت..خوشگل بود..

بالاخره جرات کردم و نگاش کردم..یاااااا پنج تن..حالا کدوم وَری در برم؟!..

فکش منقبض شده بود و دندوناش و روی هم فشار می داد..رگه گردنش زده بود بیرون..صورتش کمی به سرخی می زد..وای چشماش که ادمو اتیش می زد..مشکی ِخالص و نافذ..

زبونم بند اومده بود ولی به زور بازش کردم..

-ب..ببخشید..وای..اصلا حواسم نبود..من..

صداش بلند نبود ولی همچین زیر لب غرید که از صد تا صدای بلندم بدتر به تن و بدنم رعشه انداخت..

--بســـه خانم..نیازی به توضیح نیست..

-و..ولی..من..

با عصبانیت تقریبا بلند..

-- گفتم ساکت شو..

خفه خون گرفتم..ولی بازم کارم و در اون حد نمی دیدم که بخواد اینجوری باهام برخورد کنه..انگار همین نهیب کوچیک کافی بود که دلم قرص شه ..برگشتم به جلده دلارامه اصلی که کسی جرات نداشت بهش پرخاش کنه..

صاف و صامت وایسادم و از پشت نقاب زل زدم تو چشماش که لامصب وجود هر کس و به اتیش می کشید..

جدی و سرد .

- گفتم که از عمد نبود..این برخورده شما اصلا درست نیست..

توپید: درست نیست؟!..خانم محترم لیوان شربتتون و خالی کردید رو لباسم..بعد هم جلوم می ایستید و می گید رفتارم درست نیست؟!..پس میشه بدونم من الان باید با شما چه رفتاری داشته باشم؟!..

همه ی اینار و سرد و جدی به زبون میاورد..حالا چی بهش بگم؟!..خدا وکیلی اگه یکی همین کارو با من می کرد عینه روزنامه باطله از وسط جرش می دادم مچاله ش می کردم می نداختمش تو سطل اشغال..کلا به این چیزا حساس بودم..

ترجیح دادم جوابشو ندم تا بیشتر از این 3 نشده برم رده کارم..

خواستم از کنارش رد شم.. ولی ازحرفی که بهم زد وحشت کردم: صدات خیلی برام اشناست..

با وحشت به رو به روم نگاه کردم..خاک تو سرت دلی که بدبخت شدی..فهمیــــد..

خودمو نباختم..سعی کردم اروم باشم..

- ولی من اینطور فکر نمی کنم..حتی تا حالا شما رو ندیدم..

مشکوک نگام کرد..خداروشکر این نقاب به صورتم بود وگرنه به 3 سوت هم نمی کشید که رسوا می شدم..

--مطمئنی؟!..

فقط سرمو تکون دادم و زدم به چاک..وای خدا رحم کرد و بخیر گذشت..

ولی تموم مدت نگاش و روی خودم حس می کردم..

چند دقیقه گذشت..گشنه م بود ولی انگار حالا حالاها شام بده نیستن..بازم داشتم کم حوصله می شدم که خواننده یه اهنگه شاد خوند..

همیشه عاشقه رقص بودم..تا حدودی َم از همه مدل یه کمیش و بلد بودم..

الان هم دلم ضعف می رفت برم اون وسط یه تکونی به خودم بدم..

شلوغ شده بود حسابی..مغرورالسلطنه رو ندیدم..لابد رفته رخت و لباسه شربتیشو عوض کنه..وای که چقدر حال میده حالش و یه جوری بگیری..درسته تا مرز سکته رفتم و برگشتم ولی می ارزید..

خرامان خرامان رفتم وسط و شروع کردم به رقصیدن..انقدر اون قسمت نور کم بود و جمعیت زیاد که داشتم خفه می شدم..ولی اهنگش بدجور ادمو وادار به رقص می کرد..

از اینکه یه گوشه بشینم ملت و دید بزنم که بهتر بود..تهش هم خیلی خوش شانس بودم به اون مرتیکه ی اخمالوی خوشگله جذابه سگ اخلاقه مغرووووور برخورد می کردم..همینجا باز بهتره..

جا کم بود نمی تونستم راحت برقصم ..هر کی تو حاله خودش بود .. عده ای مست کرده بودن و داشتن با رقص و حرکاته تند انرژیشون و تخلیه می کردن..بعضی هام که مشروب نخورده بودن سرحال می رقصیدن و دخترا هم تو بغله مردا ناز و عشوه می اومدن..

منم که کلا مستمع آزاد .. نه مردی بود که بچپم تو بغلش تا محضه عُقده ای نشدن دو تا ناز و غمزه هم براش بیام..نه اینکه می خواستم..

تو حال و هوای خودم سیر می کردم که یه دفعه حس کردم یکی دستش رو کمرمه..بعد هم دستاش و از پشت اورد جلو و دور شکمم حلقه کرد..یا خدااااا..مو به تنم سیخ شد..

اول به دستای مردونه ش نگاه کردم..چه خوش فرمه.. تند برگشتم تا ببینم خودش کدوم خریه که با دیدنش خشکم زد.. بدون اینکه لبخند بزنه با اخم زل زده بود تو چشمام..

گیج و منگ و مات و مبهوت زل زده بودم تو صورتش و چشماش..عینه مجسمه صاف تو بغلش بودم..

محکم منو به خودش فشار داد و زیر گوشم جدی و خشن گفت: فکر کردی نشناختمت؟!..من رو صداها خیلی حساسم و حافظه ی قوی دارم..فکر نمی کردم سومین ملاقاتمون اینجا باشه..واقعا جالبه..

حس می کردم دیگه جونی برام نمونده..حتی نمی تونستم وایسم..انقدر کمرم و سفت فشار می داد که احتمال می دادم هر ان خرد و خاکشیر بشه..

عجب زوری داشت..منو به خودش می فشرد و نفس های داغش پوست صورتمو می سوزوند..

نگام از پشته نقاب با ترس توی چشماش میخکوب بود..

نفهمیدم چی شد که..نقاب و با یک حرکت از رو صورتم برداشت..

قلبم توی دهنم می زد..تنم یخ بسته بود..همه ی وجودم شده بود چشم و زل زده بودم تو چشمای مشکی و نافذش که مشکوفانه تو صورتم می چرخید ..

خواستم خودمو بکشم عقب که با پوزخند محکمتر منو به خودش فشار داد..

خونسرد و جدی زیر گوشم گفت: کجا؟!..

التماس نکردم ولی اروم گفتم: بذار برم..اصلا گذشته رو فراموش کن خب؟..بی خیاله من شو..

--نه..من هیچ وقت الکی بی خیاله چیزی نمیشم..در حقیقت بی تفاوت از کناره خیلی چیزها نمی گذرم..

لباش و به گوشم چسبونده بود و با حرارت نجوا می کرد..وای نفسش انقدر داغ بود که حس می کردم گوشم از حرارتش داره می سوزه..

از طرفی هم حالم داغون بود..ترس و دلهره و..حسه داغی ..همگی با هم هجوم اورده بودن به منه بیچاره و اصلا حاله خودمو نمی فهمیدم..

شالم کنار رفته بود و بازوهای برهنه م تو دستای نیرومندش در حاله خرد شدن بود..و تنه لرزونم که تو اغوشش اروم و قرار نداشت..

از طرفی قلبم که دیوانه وار خودشو به سینه م می کوبید و ضربانش رو تا توی حلقم حس می کردم..وای که دارم می میرم..

به خودم که اومدم دیدم داره باهام می رقصه..همچین سفت منو چسبیده بود که عمرا نمی تونستم جُم بخورم ..عین یه عروسکه بی جون تو دستاش بودم و اون منو حرکت می داد..

به خودم که اومدم دیدم داره باهام می رقصه..همچین سفت منو چسبیده بود که عمرا نمی تونستم جُم بخورم ..عین یه عروسکه بی جون تو دستاش بودم و اون منو حرکت می داد..

سرش هنوز هم کنار سرم و لباش زیر گوشم بود..

-د..داری..چکار می کنی؟!..

خونسرد گفت: می رقصیم!!..

-اما..

--هیسسسسس..فقط ساکت شو..بعد به خدمتت می رسم..بعد..

از کلام سرد و لحن خشنش یه حالی شدم..

دستامو به زور اوردم بالا و گذاشتم رو سینه ش..به عقب هولش دادم ولی دریغ از یه میلیمتر فاصله..انگار با چسب چسبونده بودنش به من..نقابم دستش بود و تو همون حالت نرم و اروم منو به رقص وا می داشت..

من که هیچ حرکتی نمی کردم..ولی اون معلوم بود از اون هفت خطای ماهره..اگه می خواستم جوری جلوش می رقصیم که تا عمر داره یادش نره و خودش که هیچ هفت جد و ابادش هم اون لحظه رو فراموش نکنن..ولی نه می خواستم و نه می تونستم..از طرفی هم عینه کنه بهم چسبیده بود و توانه هر کاری رو ازم گرفته بود..

اروم و لرزان ولی با حرص گفتم: ولم کن ..با تو َ م روانی..

سکوت کرده بود..چرا اغوشش انقدر گرمه؟!..

دست راستشو از روی شونه م به سمت پایین کشید..بازوم..ارنج..و..مچ دستم و دراخر انگشتای کشیده و مردونه ش بین انگشتای ظریفه من قفل شد..

دستش صد برابر از اغوشش داغ تر بود..باز هم تقلا کردم..حتی خواستم دستمو از تو دستش بیرون بیارم ولی نذاشت..انگار اسیرش شدم..

حتی صدای موزیک و هم نمی شنیدم..حالم یه جوری بود..دیوونه کننده..حس کردم داره با انگشتای دستم بازی می کنه..اره..داشت همین کارو می کرد..

بدنم کم کم داشت شل می شد..گرمایی که اغوشش داشت..حرارتی که دستش داشت و کارایی که باهام می کرد..حتی هرمه گرم نفساش هم باعث شده بود که حال و روزه خودمو درست نفهمم..

چشمام و بستم..چند بار پشت سر هم نفس عمیق کشیدم..اَه..فایده نداشت..

یه دفعه منو از خودش جدا کرد..قلبم ریخت..با وحشت چشم باز کردم ..همزمان برم گردوند و حالا پشت به اون ایستاده بودم ولی همچنان بهم چسبیده بود..

دست راستش و که تو پنجه هام قفل شده بود گذاشت رو شکمم و صورتش و تو گودی گردنم فرو کرد..

خدایا چرا فضای اینجا انقدر تاریکه؟!..چرا هیچ نوری نیست؟!..یکی هم پیدا نمیشه من و با این ببینه بر حسبه ابرو و ابروداری هم که شده بکشه کنار..

ولی خب از اونجایی که خوش شانس لقبه من بود عمرا اگه یک کدوم از اینا برعکس می شد..همه دست به دست هم داده بودن که این مغرورالسلطنه یه حاله حسابی ازم بگیره..

وای خدا اصلا حالم خوب نیست..چه خاکی تو سرم بریزم ؟!..چرا ولم نمی کنه؟!..

با غیض زیر گوشم زمزمه کرد..

--به روی آرشام چاقو می کشی و زخمیش می کنی؟!.. دستتو روی من بلند می کنی دختره ی احمق؟!.. اهانت؟..اونم به من؟!..کسی که چنین جراتی رو حتی به نزدیک ترین ادمای اطرافش هم نمیده چه برسه به یه دختره غریبه ی بی سر و پا..بد کردی دختر..چه با خودت و چه..با زندگیت..

از حرفاش یه جورایی ترسیده بودم..نمی فهمیدم منظورش چیه؟!..

-چی داری میگی؟..دیوونه شدی؟!..هر کاری هم کردم حقت بوده..خودت خواستی اونجوری بشه..ولم کن دیوونه..چی از جونم می خوای؟!..

محکمتر منو به خودش فشرد..اخ دلم..عجب وحشی بود..

-خفه شو..هنوز کارم باهات تموم نشده..

پوزخند زد و با لحن خاصی ادامه داد: در اصل هنوز شروع نشده..دیگه وقتی هم برای اماده شدن نداری..

پرتم کرد..به موقع خودمو کنترل کردم..با اون کفشای پاشنه بلندم معجزه بود که تونستم بایستم..برگشتم تا هر چی از دهنم در میاد بارش کنم ولی نبود..

با تعجب اطراف و کاویدم..نه..انگار اب شده و رفته بود تو زمین..

یعنی کجا غیبش زد؟!..اونم با این سرعت..

*****************

سر میز شام بودیم..به به اینجا رو بااااااش..چه کرررردن..

داشتم با حض و خوشی به غذاهای متنوعی که روی مسیر چیده بودن نگاه می کردم که صدای بهمن و درست زیر گوشم شنیدم: آرشام بهت چی می گفت؟!..

سیخ توجام وایسادم..یعنی ما رو دیده بود؟!..

بدون اینکه نگاش کنم یه تیکه جوجه چپوندم تو دهنم..به بهونه ی لقمه کمی طولش دادم ..بی صاحاب پایینم نمی رفت..بالاخره با نوشابه ردش کردم..

برگشتم دیدم هنوز کنارم وایساده..با اخم نگام می کرد..نخیر انگار دست بردار نیست..

به ناچار گفتم: هیچی..درخواست رقص داد..منم قبول کردم..

--زیر گوشت چی می گفت؟!..

چشمام گرد شد..عجب چشماااایی داشت..از اون فاصله متوجه شده بود ما داریم با هم حرف می زنیم..

بدون اینکه هول یا دستپاچه بشم گفتم: هیچی..داشت ازم تعریف می کرد..

حالا اون بود که با تعجب نگام می کرد..

--آرشام از تو تعریف می کرد؟!..

-مشکلش چیه؟!..

پوزخند زد و نگاش و به بالای میز دوخت..

--از آرشام بعیده..با یه دختر..اصلا نمیشه باور کرد..

تند نگام کرد و گفت: راستش و گفتی؟!..

-چرا باور کردنش براتون انقدر سخته؟!..

اخم کرد و جوابی نداد..در عوض دیگه چیزی نگفت و مطلقن سکوت کرد..

چرا تعجب کرد؟!..درسته تعریف نکرده بود ولی اگرم می کرد انقدر تعجب داشت؟!..

به سر میز جایی که مسیر نگاهه بهمن بود نگاه کردم..

خودش بود..کنار همون دختر ایستاده بود و هر دو اروم غذا می خوردن..گه گاه دختر تو گوشش پچ پچ می کرد و اونم سر تکون می داد..

بی خیاااال دلی..غذاها رو بچسب..به به..ادم نمی دونه کدومو بخوره..همه شونم خوشمزه بودن..

زرشک پلو با مرغ..چند جور سالاد..خورش فسنجون..باقالی پلو با گوشت..سوپ..کباب..جوجه..

وای که چه حالی میده از هر کدوم یه کم بخوری..همین کار و هم کردم..از همه ش یه مقداره خیلی کم ریختم تو بشقابم..چه چیزی شد..یه بشقاب که توش همه جور غذایی پیدا می شد..فقط یه کم سالاد کم داشتم که متاسفانه تو همین بشقاب جا نشد بریزم..

یه ظرفه کوچیک برداشتم وکمی سالاد ریختم توش..همونجا کنار میز شروع کردم به خوردن..اومممم.. فسنجونش حرف نداشت..به به زرشک پلوشونوووووو..کلا نمی ذاشتم به شکمم بد بگذره..

داشتم یه کوچولو کبابی که جویده بودم رو قورت می دادم که با شنیدن صدایی از پشت سر تو جام پریدم..

-- بشقابِ بزرگتر هم هست..بگم براتون بیارن؟!..

به سرفه افتادم..یه قلوپه بزرگ از نوشابه خوردم..وای ..داشتم خفه می شدم..

برگشتم و نگاش کردم..پشت سرم با پوزخند ایستاده بود و نگاش توی صورتم خیره بود..دیگه نقاب نداشتم و مردها ازادانه نگام می کردن..بعضی ها هم که به روم لبخند می زدند با یه اخمه برق اسا اون لبخنده بیخودشون رو تار و مار می کردم..

با پررویی جلوی چشمش یه تیکه جوجه گذاشتم دهنم وبا ولع خوردمش..نگاش پر از تعجب شد..

با لبخند لقمه م رو قورت دادم و گفتم: خب از اول همون بشقابای بزرگتون و می ذاشتید سر میز که مهموناتون اذیت نشن..مجبور شدم سالادمو بریزم تو یه ظرفه دیگه..حالا اگه لطف کنید بیارید که ممنونتونم میشم..

هیچی نمی گفت و فقط با تعجب نگام می کرد..این کلا خصلته من بود..ذاتا همینجور بودم..طرف بهم تیکه می نداخت..به ثانیه نمی کشید یه دونه تپــــل میذاشتم تو کاسه ش..خوب و بد همین بودم..

لیوان نوشیدنیشرو کمی تو دستش تکون داد..یه قدم اومد جلو که انگار یه چیزی به پاش گیر کرد نیمخیز شد طرفه من که همزمان نصف نوشیدنیش خالی شد تو یقه م..

وای خنکی بی حد و اندازه ش باعث شد مور مورم بشه..هول شده بودم..یقه ی لباسمو گرفتم جلوم که خیسیش اذیتم نکنه..تو جام اروم بالا و پایین می شدم..واااااای چه سرده..زیر لب هر چی لایقش بود نثارش کردم..

با اخم یه نگاه به خودم و یه نگاه به اون عوضی انداختم..ولی دیگه نبود..مثل اونبار غیبش زده بود..روحه سرگردانه؟!..یا شایدم جن ِ..د اخه چرا یهو غیبش می زد؟!..

غذام که کوفتم شد حالا با این لباس چکار کنم؟!..خیلی ضایع بود..مخصوصا سینه هام که حسابی از نوشیدنی خیس شده بودن و اذیتم می کرد..

حتم داشتم این کارش از قصد بود..شاید هم اتفاقی..نمی دونم..

ولی انقدر شدید نیمخیز نشده بود که نصف لیوانش خالی بشه رو من..اونم دقیق تو یقه م ..

فعلا وقته فکر کردن به این چیزا نبود..باید تا کسی حواسش نیست یه گلی به سرم بگیرم..

اروم رفتم تو ساختمون..این خراب شده یه اتاق نداشت ؟!..تند تند دور خودم می چرخیدم و دنبال یه اتاق می گشتم که بالاخره پیداش کردم..

یه دره قهوه ای تیره..بازش کردم..تاریک بود..دستمو کشیدم رو دیوار..چند دقیقه طول کشید تا کلید برق و پیدا کنم..

در و بستم و بی توجه به اطرافم و وسایلِ تو اتاق یه راست رفتم جلوی ایینه ایستادم..انقدر هول شده بودم که یادم نبود در و قفل کنم..

شال حریر و نازکمو پرت کردم رو تختی که تو اتاق بود..با هزار مکافات و تقلا زیپ لباسم و پایین کشیدم ..کامل از تنم در نیاوردم..فقط تا روی شکمم کشیدم پایین..یه دستمال کاغذی از روی میز برداشتم و شروع کردم به پاک کردن نوشیدنی ..لامصب پاک هم نمی شد..پوست سفیدم سرخ شده بود..

خیسیش از بین می رفت ولی بوش نه..بی خیالش شدم..لباسم و نمی تونستم کاریش کنم..

بهترین راه همین شال بود..باید رو شونه ها و قسمت جلوی لباسم کیپ می کردم..همینو میندازم رو لباسم تا لکه ش معلوم نباشه..

حالا با این چکار کنم؟!..بوی مشروب می دادم..

هنوز کمی خیس بود..لامصب انگار کل لیوانش و خالی کرده بود رو من..چرا هر چی دستمال می کشم پاک نمیشه؟!..

همچنان با دستمال و پوست ِ بیچارم در جدال برای از بین بردن خیسی نوشیدنی بودم که یه دفعه در اتاق طاق به طاق باز شد..همچین جیغ کشیدم و با ترس پرت شدم عقب که قلبم اومد تو دهنم..

به پشت افتاده بودم رو تخت..تند و سریع شال حریر رو کشیدم روم و دستامو هم گذاشتم روش که معلوم نباشه..

خوده عوضیش بود..تو درگاه ایستاده بود و منو نگاه می کرد..تو نگاش هیچ چیز و نمی شد خوند..

در اتاق و که پشت سرش بست چشمام از ترس گرد شد..به طرفم که قدم برداشت قلبم برای یه لحظه ایستاد..وای خدا چقدر من بد شانسم و اون عوضی خوش شانس..

کم کم پوزخنده مرموزی رو لباش جا خشک کرد و نگاش رنگ گرفت..مرموز بود ..یعنی چی تو سرشه؟!..

روبه روم..کنارتخت ایستاد..نگاهم وحشت زده روی صورتش میخکوب بود..نگاهه خیره ش و توی چشمام دوخته بود..

کمی خودمو عقب کشیدم که گوشه ی حریر و تو دستش گرفت..

محکم نگهش داشتم..مکث کرد..ولی هنوز گوشه ی حریر تو دستش بود..هر چی کشیدم رهاش نکرد..

اب دهنم و با وحشت قورت دادم..چشمام گشاد شده بود..نکنه خر بشه کار دستم بده؟!..از فکرشم تا سر حد مرگ وحشت داشتم..

کنارم نشست..هیچی نمی گفت..همه ش سکوت بود و نگاهه خیره ی اون به من..

بیشتر خودمو کشیدم عقب ولی گوشه ی حریر تو دستش و به کمکه همون نگهم داشته بود..زورشم انقدر زیاد بود که نمی تونستم هیچ جوری از دستش خلاص بشم...

از گوشه ی حریر گرفت..کم کم همه رو جمع کرد تو مشتش..در همون حال که با اخم توی چشمام خیره شده بود به طرفم اومد..

داشت روم نیمخیز می شد..من که حواسم سر جاش بود پامو اوردم بالا که پیشروی نکنه ولی اون زرنگ تر از این حرفا بود ..با اون یکی دست پامو محکم نگه داشت و بعد هم با یه حرکت خوابوندش..واااااای که بدجور دردم گرفت..

اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم و وحشت زده گفتم: چی از جونم می خوای لعنتی؟..انقدر کینه ای هستی که کارمو باید یه جوری تلافی کنی؟!..

پوزخند زد: تلافی؟!..تلافی هم واسه ش کمه..بهتره بگی تاوان..

دیگه کامل روم نیمخیز شده بود ..قلبم دیوانه وار خودش و به سینه م می کوبید..ترس و وحشت سرتا پامو گرفته بود..تن و بدنم یخ بسته بود و همه ی وجودم می لرزید..

از این همه استرس تنها با خیرگی تو چشماش نگاه می کردم..منتظر حرکت بعدیش بودم که دیگه رسما تموم کنم..

حاضرم نبودم ازش معذرت بخوام..شاید قبول نکرد پس چرا خودمو الکی کوچیک کنم؟!..

روی صورتم خم شد..در همون حال بلند سرم داد زد:پس چرا لال مونی گرفتی؟..

از ترس لرزیدم..صداش انقدر بلند و نزدیک بود که حتم داشتم پرده ی گوشم جر خورد..

-چ..چی..بگم؟!..

--معذرت خواهی کن..التماس کن تا ببخشمت..هرطور که می تونی..هر جوری که بلدی..فقط خواهش کن..بگو..

دهنم باز مونده بود..این مرتیکه ی عُقده ای چی بلغور می کرد؟!..التماس؟!..خواهش؟!..

معذرت خواهی؟!..

به کل انگار موقعیتی که درش بودیم و فراموش کرده بودم که باز شیر شدم و بلند گفتم: برو بابا خیالات برت داشته؟..هه..من بیام التماستو بکنم؟!..که چی بشه؟!..مرتیکه خوده تو مقصربودی..هی به پر و پام می پیچیدی..اونی که باید معذرت بخواد تویی نه من..

همچین سرش داد می زدم که انگار ارثه بابامو خورده یه ابم روش..ولی بدتر..می خواست با زور و به کار بردن حیله و نیرنگ.. غرورم و خورد کنه..

تموم مدت که سرش داد می زدم نگام تو چشماش بود..من موندم این همه جسارت و از کجام میارم؟!..

کارد می زدی خونش در نمی اومد..حتی نبض کنار شقیقه ش رو هم می دیدم که تندتند می زنه..انقدر محکم دندوناشو رو هم می سایید که گفتم هر ان می شکنه می ریزه تو دهنش..

یه دفعه بلند نعره کشید و همزمان حریر رو با یک حرکت از رو بدنم برداشت..جیغ کشیدم و سریع دستمو گرفتم جلوم..تو دلم به غلط کردن افتاده بودم ..

از تو جیبش یه چاقوی کوچیکه جیبی بیرون اورد ..به نفس نفس افتادم..وای خدا نکنه می خواد همینجا دخلمو بیاره؟!..

لال بمیری دلی که 2 دقیقه نمی تونی جلوی اون زبونه وامونده ت و بگیری..حالا که قیمه قیمه ت کرد می فهمی هر جا و جلوی هر ننه قمری نباید اون زبونه درازه 6 متریت و به رخ نکشی..علی الخصوص اقایونه دیوونه و مشکل دار..

ای کاش دستمو نگرفته بود تا اون موقع جلوی لباسمو می کشیدم رو تنم..ولی با گرفتن دستام نمی ذاشت هیچ کاری بکنم..

چاقو رو گرفت بالا..درست جلوی صورتم..با خشم زیر لب غرید:که معذرت نمی خوای اره؟..التماس و خواهشی هم درکار نیست درسته؟..بسیار خب..می دونی این چیه؟..

تیغه ش برق زد..دلم ریخت..

--چاقو..درست مثل همونی که اونشب باهاش بازوم و زخمی کردی..زخمی که هنوزم جاش هست..یادگاری از ضرب دسته یه دختره جسور که با گستاخی جوابه هر مردی رو میده..

-ج..جوابتو دادم..چون حقت بود..چرا انکارش می کنی؟..مگه همین خوده تو..نبودی که داشتی اذیتم می کردی؟..ناچار شدم اون کارو بکنم..چون پای پاکی و نجابتم در میون بود..

پوزخندش عمیق تر شد..سرشو اورد پایین..

--نجـــابــت؟!..هه..جالبه..نمی دونستم با چنین واژه ای هم اشنایی ..

با اخم نگاش کردم ..

-تو حق نداری به..

همچین سرم داد زد که چهارستون بدنم لرزید..

--من حق دارم هر کار که دلم می خواد بکنم..شیرفهم شد؟..

وحشت زده نگاش کردم ..جرات نداشتم هیچ حرکتی بکنم..

غرید: میگی پاکی و نجابت؟!..این مزخرفات رو به رخه من نکش..همه تون عینِ همدیگه اید..اونا از تو بدتر تو از اونا صد پله بدتر..همگی هرزه و..چیه؟..حقایقیه که اگه خودتم نمی دونی بهتره یکی بهت یاداوری کنه..

خواستم محکم بخوابونم زیر گوشش که باهام اینجوری نکنه.. ولی هم دستمو گرفته بود و هم اینکه می ترسیدم با هر عمله من اون هم تحریک بشه و دیگه..واویلاااااا..

تیغه ی چاقو رو اورد پایین..سردیش و به روی بازوم حس کردم..با ترس چشمامو بستم..

لحنش سرد بود..حتی کمترین لرزش یا حتی احساس درش پیدا ندیدم..خدایا این چه موجودیه؟!..

--این پوست نرم و سفید..اگر یه خراشه عمیق روش بیافته چی میشه؟..به نظرت خون سرخی که بزنه بیرون به درخشندگیِ پوستت میاد؟..

کمی فشار داد ولی چیزی نشد..وحشت زده چشمامو باز کردم..محکم خودمو کشیدم عقب..همونطور دستامو به حالت ضربدر گذاشته بودم رو سینه هام..تو جام نشستم..پشتمو به بالای تخت تکیه دادم..دنبالم اومد..با کمترین فاصله ازم نشست..فکر می کردم تو فکرش اینه که بخواد بهم دست درازی کنه..ولی حالا..در کمال تعجب قصد جونمو کرده بود..

--چرا فرار می کنی؟..از چی؟..من یا این چاقو؟..فکر نمی کنم دختره گستاخی مثل تو از من بترسه..از این چاقو هم شک دارم..دختری که به راحتی با خودش چاقو اینور و اونور می بره..پس حتی دیدنش هم براش یه چیزه معمولیه..

چسبید بهم..صورتمو برگردوندم و جیغ کشیدم..

داد زد: مگه عاشقه اینکار نیستی؟..اونشب خیلی خوب از خودت دفاع کردی..حالا چی شده؟..چرا ساکتی؟..چرا تلاش نمی کنی تا از دستم فرار کنی؟..این بار سومه..پس راهی برای برگشت نداری..باید برای خودت متاسف باشی..

انقدر ترسیده بودم که نفهمیدم اشکام صورتمو خیس کردن..اروم اروم به هق هق افتادم..

-تو..تو یه روانیه به تمام معنایی..

بدجور بهش برخورد..فریاد زد: اره..من روانیم..دیوونه م..کلا یه ادمی هستم که با همه چیز و همه کس مشکل داره..و تو هم جزوی از اون ادمایی..

-باشه..ولم کن..اگه با معذرت خواهی دست از سرم برمی داری میگم که معذرت می خوام..حالا بذار برم..

به صورتم دست کشید..داغی دستش صورت خیسم و اتیش زد..

اروم ولی جدی گفت: من از ادمای ساده و منزوی به شدت متنفرم..ولی تو..خیلی زرنگ و گستاخی..از تو بیزارم..با این تفاوت که اخلاق و رفتارت رو ندید می گیرم..

به بازوهای برهنه م دست کشید..نفسم تو سینه حبس شد..چشمامو محکم روی هم فشار دادم..دیگه تو دستش چاقو نبود..برای همین ازادانه بازوهامو تو دست داشت..کمی فشرد..بیشتر..و باز هم فشار دستشو بیشتر کرد..دردم اومد ولی دم نزدم..

--نرم..ظریف..و نازک..خیلی شکننده ای..بهت نمی خوره ولی هستی..به راحتی می تونم استخوناتو توی مشتم خورد کنم..همینو می خوای؟..اره؟..

تندتند به نشونه ی " نه " سرمو تکون دادم..

گرمی نفسش و به روی گردنم حس کردم..کاری نمی کرد ولی اون گرما بینمون بود و من حسش می کردم..

زیر گوشم با خشم غرید: تازه پیدات کردم و فهمیدم کجایی..دیگه نمی خوام ببینمت..و اگه دیداری تو کار باشه بهتره بی سر و صدا و به دور از هر اتفاقی باشه..در غیراینصورت..به هیچ عنوان ولت نمی کنم..تا به التماس نندازمت رهات نمی کنم..پس بهتره حواست و خیلی خوب جمع کنی..حالیته که چی میگم؟!..

مکث کردم..با سر حرفشو تایید کردم..

هم بغض داشتم و هم ترسیده بودم..ای کاش اشک نمی ریختم ولی از ترس بود..بی دفاع در مقابلش نشسته بودم..چکار باید می کردم؟..اصلا کاری ازم ساخته نبود..

از رو تخت بلند شد..نگام نمی کرد..بدون هیچ حرفی پشتش و بهم کرد و با قدم های بلند از اتاق بیرون رفت..همچین درو به هم کوبید که لرزیدم و تند چشمامو بستم..حالم دگرگون بود و ظاهرم عینه بدبختا..

چشمامو باز کردم..پست فطرته عوضی..امیدوارم اگه بناست دوباره همدیگرو ببینیم جوری باشه که بال بال زدنت و به چشم ببینم..نامرده کثافت..

سر و وضعم و مرتب کردم..حریر و انداختم جلوی یقه م تا لکه ی نوشینی معلوم نباشه..مطمئن بودم اینکارش از عمد بوده..

اینکار و کرد تا بیام اینجا و..منو تا سر حد مرگ بترسونه..واقعا که پست بود..پست و رذل..

اون شب سر درد و بهانه کردم ..بهمن که دید حال خوشی ندارم قبول کرد برگردیم..خودشم حسابی خسته شده بود و موقع خوردن داروهاش بود ..

تو ماشین بودیم..سرمو به شیشه ی پنجره تکیه دادم..تو فکر بودم..

خدا کنه دیگه هیچ وقت چشمم به چشمای نافذ و سردش نیافته..

هیچ وقت..

********************

"آرشام"

با عصبانیت پرونده رو کوبیدم رو میز..منشی با این حرکت وحشت زده نگام کرد..دستام و مشت کردم و از اتاق زدم بیرون..صورتم از عصبانیت عرق کرده بود..

زیر لب غریدم:گردنش و خُرد می کنم..مرتیکه ی پست فطرت..

در اتاقش و با خشم به شتاب باز کردم..پشت میزش بود و با تلفن حرف می زد..با عجله از رو صندلی بلند شد..نگاهش که به صورت سرخ شده از خشم من افتاد با ترس گوشی رو گذاشت..

--ق..قر..قربان..چیزی شده؟!..

صدای خانم منشی باعث شد با خشم برگردم و سرش فریاد بزنم..

--اقای رئیس من که..

-خفه شو و برو بیرون..د ِ یالاااا..

با رنگی پریده همراه با ترس عقب گرد کرد و پشت میزش نشست..

دندونام و روی هم فشار دادم و درو محکم پشت سرم بستم..نگاش کردم..صورتش به سفیدی می زد..بی رنگ و مات..

از سر خشم پوزخند زدم..کلافه دور خودم چرخیدم..صداش عذابم می داد..عذاااااب..

--ق..قربان چرا..من که..

خودشم نمی دونست چی می خواد بگه..می ترسید..هراس داشت..از کاری که کرده بود..

کنترلم و از دست دادم..نعره ای از سر خشم کشیدم و به طرفش رفتم..قبل از اینکه کاری بکنم از ترس عقب عقب رفت.. به دیوار چسبید..

یقه ش و تو دست گرفتم..دستام مشت شده بود..فشار دادم..محکم..به طرف گردنش..دوست داشتم خُردش کنم..بشکنم و از هستی ساقتش کنم..

فریاد زدم: کثـــافت..از کی دستور می گیری؟..بگو تا خفه ت نکردم..حبیب تا همینجا دخلتو نیاوردم بنال و بگو کاره کی بوده؟..خودت یا کسِ دیگه؟..

وحشت زده لباش و تکون می داد ولی حرفی نمی زد..انگار لال شده بود..

بلندتر داد زدم: چرا خفه خون گرفتــــی؟..بگو تا جنازه ت و کف همین اتاق پهن نکردم..چرا بهم خیانت کردی؟..چرااااا؟..

با دادی که سرش زدم به حرف اومد..تنش گوشه ی دیوار می لرزید و یقه ش تو مشتم بود..

وحشت زده لب باز کرد وگفت: به خدا کار من نبود قربان..من..

محکم تکونش دادم و کمرش و کوبیدم به دیوار..فریادش بلند شد..مشت محکمی به صورتش زدم..انقدر قوی که خون تو دهنش جمع شد و با مشت دوم به هوا پاشیده شد..دیوار سفید اتاق از خون حبیب رنگین شد..

با دو تا مشت توان و مقاومتش تحلیل رفت و روی زمین افتاد ..ولی ول کُنش نبودم..باید اعتراف می کرد که اون اشغال کیه؟!..

گردنش و گرفتم..با خشم فریاد زدم و سرش وکوبیدم رو میز ..بلند نالید..به گردنش فشار اوردم..

-بگو پست فطرت..از کی دستور می گرفتی؟..چرا تو گروهه من نفوذ کردی؟..بگو کثافت..بگوووووو تا خردش نکردم..

به گریه افتاد..یک مرد تقریبا 40 ساله..2 سال برای من کار می کرد و 1 سال بود که بهش اعتماد کرده بودم..ولی نه در هر زمینه ای از کارم..فقط اون چیزایی که بهش مربوط می شد..ولی حالا دستش برام رو شده بود..اینکه تموم مدت ادمه یکی دیگه بود و به من خیانت می کرد..

فشار دستم و بیشتر کردم..صدای "تیریک.. تیریک" مهره های گردنش و به راحتی شنیدم..

با خشم غریدم: می دونی سزای کسی که به من و افرادم خیانت می کنه چیه؟..می دونــــی؟..

صداش اروم به گوشم رسید..نالید و گفت: براتون..توضیح ..میدم..

لبام و به گوشش نزدیک کردم..با خشم ولی زیر لب گفتم: نترس..الان نمی کشمت..نه تا وقتی که بهم نگفتی اون کیه..ولی اگه بگی..نمی دونم چی میشه..دو تا احتمال وجود داره..یا زنده ت میذارم و یا..به درک واصلت می کنم..همه چیز بستگی به خودت داره..پس بگو..اون کیه؟..د حرف بزن اشغال ِ بی همه چیز..

سرشو بلند کردم..رو به روم نگهش داشتم..چشماش باز نمی شد..از گوشه ی پیشونیش خون جاری بود..

زیر لب و ناتوان همراه با لکنت گفت:با..باشه..

م..میگم..

او..اون..م..منصوری ِ....

او..اون..رئیسه ..منه..

با شنیدن اسمش خشمم دو برابر شد..اتیش گرفتم..واین حرارت و التهاب شعله ور شد و کنترلم و از دست دادم..فریاد زدم و خیلی محکم پرتش کردم سمت دیوار..کمرش محکم با دیوار برخورد کرد..نالید و نقش زمین شد..

برگشتم..صورتم خیس از عرق بود..کلافه چشمام و بستم..نفس نفس می زدم..نمی خواستم اروم باشم..نمی خواستم با چند تا نفسِ عمیق خودم و از این التهاب خلاص کنم..این اتش ِخشم باید همینطور شعله ور باقی بمونه..بهش نیاز داشتم..برای خلاص شدن از شر کسایی که مخالفم بودن باید خشمم و دو برابر می کردم..

می کشمت منصوری..نابودت می کنم..تلاش 1 ساله ی من و به تباهی کشوندی..ازت به همین اسونی نمی گذرم..

زنگ زدم دو تا از بچه های گروه اومدن و جسمِ نیمه جونش و از تو اتاق بردن..به بقیه هم سپردم اونجا رو مرتب کنن..

*******************

رو تختم نشستم..به ارومی دراز کشیدم..یه چیزی تو تنم فرو رفت..یه شیء کوچیک ولی نوک تیز..

با تعجب برگشتم و نگاش کردم..گیره ی سر؟!..

برداشتم و تو دستم گرفتم..مشکوکانه نگاهش کردم..کی روی تختِ من خوابیده بود؟!..این گیره ی زنونه..

و خیلی زود به خاطر اوردم..این گیره متعلق به اون دختر بود..دخترِ گستاخ و زبون درازی که با نگاهه مغرور و بی پرواش به روی هر کس شلاق می زد..ولی روی من جواب نمی داد..چون می تونستم همه ی وجودش و توی مشتم بگیرم و کنترلش کنم..

گیره رو تو دستم چرخوندم..چرا رهاش کردم؟..چرا تا سرحد مرگ عذابش ندادم؟..

وقتی سرش فریاد کشیدم حس ارامش بهم دست داد..وقتی نگاه وحشت زده و گریانش و دیدم حس کردم اون چیزی که می خواستم و ارومم می کرد در من ارضا شد..و اون چاقو..بی نهایت دوست داشتم که روی بازوش حتی شده یک خراش ِعمیق ایجاد کنم..کاری که اون با من از روی ترس کرد من با اگاهی و از عمد بکنم..

ولی فقط تونستم به دستم فشار بیارم..برعکس همیشه اینبار تردید کردم و افکاری که تو ذهنم داشتم رو عملی نکردم..

گیره رو تو دستم مشت کردم و فشردم..انگار داشتم گردن اون دختر رو تو دستام فشار می دادم..ولی اون تردیدم و بعد هم رها کردنش با قصد بود..اگه همون موقع زجرش می دادم لذتش آنی بود و..تموم می شد ولی ذره ذره..به نظرم ایده ی عالی بود..مخصوصا الان که برای این ایده دلیل داشتم..

اون دختر حالا حالاها نمی تونه از دست من فرار کنه..باهاش خیلی کارا دارم..نه از سر انتقام..نه..

من انتقامم و همون شب روی همین تخت گرفتم..ولی کاری که مِن بعد باهاش داشتم..فراتر از این حرف ها بود..

آرشام هیچ کاری رو بی دلیل و بی بهانه انجام نمیده..و زمانی که انجامش داد..هیچ کس از دستش رهایی نخواهد داشت..هیچ کس..

***************

پاکتا رو تو دستم فشردم و به شایان زل زدم..

--دیدیش؟..

سرمو تکان دادم..

--توضیحات رو هم خوندی؟..اون از همه برای من مهمتره..

-جزء به جزء..می دونم باید چکار کنم..هر دوی ما هدف مشترکی داریم..

--چطور؟!..موضوعه جدیدی پیش اومده؟!..

-منصوری ظاهرا هنوزم دست از تلاش برنداشته..اینبار جوری حرفه ای عمل کرد که من طی دو سال متوجه نشدم یکی از زیر دستاش با هدف وارد شرکت من شده ..حالا با برملا شدن قصد و نیتش پی بردم که تمومه مدت یک پنجم از موقعیت و مسائل ِ مربوط به من و بقیه ی گروه و می دونه..

--خب در این صورت تو هم با هدف پیش میری..

-اره..اینبار می دونم باید چکار کنم..

--مطمئنم مثل همیشه از پسش بر میای..تو الان مثل شیرِ زخمی هستی که در فکر انتقامه..فقط مراقب باش و بدون اون کسی که زخمیت کرده فرده معمولی و سُستی نیست..باید قوی باشی و انگیزه داشته باشی تا بتونی قوی تر از خودت رو نابود کنی..از کی شروع می کنی؟..

زل زدم تو چشماش..پوزخند ِ خاصی روی لبام نقش بست..پوزخندی که افکار و ذهنیتم رو می تونست به راحتی نشون بده..

-فردا..

سر تکون داد..باید خودم و اماده می کردم..مقابله با منصوری برای دیگران راحت نبود ولی من..از پسش بر می اومدم..

******************

داشتم خرابکاری های حبیب و ماست مالی می کردم ..مرتیکه ی اشغال تمومه زحماتم و به باد ِ هوا داد..

با پرونده ها سر و کله می زدم که منشی از حضور یکی از زیر دستام توی شرکت با خبرم کرد..

-بگو بیاد تو..

--بله قربان..

بعد از چند لحظه وارد اتاق شد..با دیدنش تند از جام بلند شدم و پرسیدم:بگو..چی شد؟..

با تردید و کمی ترس اب دهنش و قورت داد..

--قربان انگار اب شده رفته تو زمین..هر جا رو که بگین دنبالش گشتیم ولی هیچ اثری ازش نیست..

با خشمی ناگهانی از شنیدن ِاین خبر دستم و مشت کردم و محکم روی میز کوبیدم ..به طوری که شماعی یک قدم به عقب رفت..

سرم و تند تند تکون دادم .. در حالی که نگاه ِ مستقیمم به نقطه ای نامعلوم بود غریدم: باید هر طور که شده پیداش کنی و کت بسته بیاریش همونجایی که گفتم..

نگاش کردم و ادامه دادم: چندتا حرفه ای و کارکشته از بین افرادت انتخاب کن و مخصوص این کار بذار..اگه بتونید پیداش کنید پاداش خوبی پیش من دارید..در غیراینصورت دماری از روزگارتون در میارم که اسم خودتونم از یاد ببرید..

بلندتر فریاد زدم: شنیدی چی گفتــــم؟..

نگاه ِ مرددی بهم انداخت..ترس رو تو نگاهش خوندم..

--ق..قربان.. ما شما رو قبول داریم..ولی منصوری هم کم ادمی نیست..باور کنید چند باری که گفته بودید تعقیبش کنیم و چشم ازش بر نداریم من چند تا حرفه ای رو گذاشته بودم واسه اینکار ولی مرتیکه همه ی مارو دور زد .. اصلا نفهمیدیم 1 ساعته داریم دور خودمون می چرخیم و اون ادم منصوری نیست..اصلا نمی دونم چطوری جاشو با یکی دیگه عوض کرد..برای همین میگم پیدا کردنش وقت می بره..

پشت میزم نشستم..دستام و در هم گره کردم و به پشتی صندلی تکیه دادم..متفکرانه نگاش کردم ..به ظاهر خونسرد ولی از درون پر از خشم..

- یعنی هیچ کدوم از شما مفت خورا نمی تونه از پسه یه کار بر بیاد؟!..خوبه مثلا چند تا حرفه ای استخدام کردم..نمی دونستم فقط به درد ِ لای جرز می خورید..برام پیداش کن..تا 10 روز مهلت داری..وگرنه..

هراسون میان حرفم پرید: و..ولی.. قربان..من..

داد زدم: همین که گفتم..تا 10 روز..می تونی بری..

لال شده بود ..با سری زیر افتاده از اتاق بیرون رفت..

سرم و به پشتی صندلی تکیه دادم..

کجا در رفتی پست فطرت؟..زیر سنگم که باشی پیدات می کنم..

هه....در به در شدی اره؟..فهمیدی می خوام پیدات کنم دنباله سوراخ موش می گردی؟..ولی فکر نکنم اینبار راه ِ گریزی برات پیدا بشه.... بیچاره ت می کنم منصـــــوری..

با حرص لبام و روی هم فشردم..

تو فکر بودم که بی اجازه در اتاقم باز شد ..با تعجب به فردی که وارد شده بود نگاه کردم..شیدا..

با لبخندی به ظاهر دل فریب به من زل زده بود..منشی وحشت زده نگام کرد..

-قربان به خدا بهشون گفتم بذارید اول از رئیس اجازه بگیرم ولی..

-بسیار خب..برو بیرون..

با تردید نگام کرد..

اگه جای شیدا هر کس ِ دیگه ای اینطور بی اجازه وارد اتاق شده بود بی شک باهاش محترمانه و با روی خوش رفتار نمی کردم..درست برعکس..به طوری که اگه شماره شناسنامه ش و فراموش می کرد به هیچ عنوان در زدن قبل از ورود به اتاقم و کسب اجازه از جانب خود من رو فراموش نمی کرد..

این هم یکی از قوانینه آرشام بود..

منشی از اتاق بیرون رفت..نگاه ِ مستقیمم به شیدا بود و لبخندی که به لب داشت..

جلو اومد و دستش و دراز کرد..

--سلام آرشام جان..خوبین؟..

نگام از تو چشماش به پایین کشیده شد..دست ظریف و شکننده ش و به آرومی بین انگشتام فشردم..

نو دلم پوزخند زدم..ظاهرا خیلی دوست داشت صمیمی برخورد کنه ولی از طرفی احوالم و رسمی می پرسید..

باید با من احساس صمیمیت می کرد..باید از چند جانب کوتاه می امدم و از خیلی چیزها چشم پوشی می کردم..

سرد جوابش و دادم..جزئی از خصلتم شده بود..راهی برای تغییر دادنش هم وجود نداشت..

-سلام..ممنونم..

دستش و رها کردم ولی اون به حالت لمس ِ انگشتام کمی مکث کرد و دستش و به کف دستم کشید..

خودم و متوجه نشون ندادم..ولی نگاهه اون بیانگره خیلی حرف ها بود..

به صندلی اشاره کردم..با لبخند و تشکر نشست..

-اقای صدر چطورند؟..

از اینکه مستقیما حال خودش و نپرسیدم اخماش و درهم کشید ولی چیزی از ناز ِ صداش کم نشد..

--خوبن ممنون..البته نپرسیدید..ولی دوست داشتم که بگم منم خوبم..

به اجبار لبخند زدم ولی حتی شبیه ش هم نبود..

-بله..ظاهرا فراموش کردم..

--چطور؟!..

به در اتاق اشاره کردم و با طعنه گفتم:دوست داشتم قبل از ورود در بزنید..اینو به همه ی کارکنان ِ اینجا گفتم و همه رعایت می کنند..

با شرمندگی لبخند زد و کمی خودش و جمع و جور کرد..

--اوه ســــاری..واقعا من رو ببخشید آرشام جان..اخه من تو شرکت پدرم که بودم همینطور وارد اتاق خودش و کارکنان می شدم..در کل دختر راحتی هستم..برای همین، بر حسب ِ عادت بود..

بین حرفش اومدم..

-ولی بازم این عمل شما دلیل بر این نمیشه که بی اجازه وارد اتاق بشید..اونجا شرکته پدرتونه و شما رئیسید .. اینجا شرکته منه و رئیسشم خودم هستم..این دو کاملا از هم جدا هستن..اینطور نیست؟..

حق به جانب نگام کرد..

--پس شرکا چی؟..

پوزخند زدم..کاملا مشهود..

-شرکا؟!..اونها تنها در سهامه شرکت شریک هستند نه عمدتا کل ِ شرکت و کارخونه..در ضمن فراموش نکنید که نیمی کثیر از سهامه شرکت به نام ِ شخص خودمه ..

نفس عمیق کشیدم و ریلکس به صندلی تکیه دادم..

-در هر صورت این موضوع مسئله ای نیست که بخوام در موردش بیش از حد توضیح بدم..کم کم خودتون متوجه همه چیز می شید..

حالت صورتش نشون می داد که از گفته هاش پشیمون شده ولی به روی خودم نیاوردم تا بحثی صورت نگیره..حتی حرف زدن با این دختر عذابم می داد و ای کاش به این کار مجبور نمی شدم..

اما باید تا اخرش می رفتم..کاری رو که شروع کنم حتما به اتمام می رسونم..

-خب با من کاری داشتید؟..این ملاقات دلیلش چی می تونه باشه؟..

لبخند زد و برگشت به همون حالت ِ قبل..

-- راستش کاری که نداشتم..خب به صورت رسمی امروز روز اولی هست که تو این شرکت مشغول به کار میشم و..

- درسته..ولی اتاقه شما اینجا نیست..

پی به نیش کلامم برد..لبخندش جمع شد..

--بله می دونم..ولی خب گفتم اول بیام پیش شما و از خودتون کسب تکلیف کنم..

بلند شدم..با قدمهایی محکم به سمت دیوار شیشه ای رفتم..نیمی ازدیوارهای کناری..درست سمت چپ تماما شیشه کار شده بود..وقتی رو به روش می ایستادم ازهمونجا احساس می کردم نیمی از شهرِ تهران به زیرِ پاهای من قرار داره و این جلوه و نما در شب ستودنی بود..

اروم تر از معمول ولی محکم گفتم: نیازی به کسب تکلیف نبود..می تونید مشغول بشید..در ضمن اشکالی نداره که اگه با من راحت باشید..من این اجازه رو به هر کس نمیدم..

صداش پر شد از شادی .. ولی کاملا مشخص بود که نمی خواد اینو بفهمم..صداش و نزدیک به خودم شنیدم..

درست کنارم..

--ازت ممنونم آرشام..جدا از رفتارت خیلی خوشم میاد..یه جورایی ضد و نقیضه..گاهی حس می کنم ازم خوشت نمیاد و گاهی مثل الان احساس می کنم تمومه افکاری که نسبت بهت داشتم بیخوده و ..

ادامه نداد..منم چیزی نگفتم..نه حرفی داشتم که بهش بزنم و نه می تونستم چیزی رو براش بازگو کنم..

درسته..رفتارهای من ضد و نقیض بود ولی کاملا کنترل شده..تنها برای رسیدن به مقصودم..

صداش زمزمه وار شد..نزدیکتر از قبل..

--گفتی که این اجازه رو به هر کس نمیدی!!..پس این یعنی من برای تو با بقیه فرق دارم..درسته؟!..

مکث کردم..به ارومی برگشتم..کاملا نزدیک به من ایستاده بود..به طوری که وقتی برگشتم صورتم شاید یک وجب با صورتش فاصله داشت..

-شاید ..اگه بخوای..و اگه بخوام..

لبخند زد..نگاه سبزش و مخمور کرد و تو چشمام دوخت.. 

زمزمه وار گفت: من می خوام..تو چطور؟!..

داشت با لحن و شیوه ی خاص زنانه ش منو مجبور به انجامه کاری می کرد که همیشه ازش دور بودم..

بدون اینکه کوچکترین تغییری تو لحن و کلالممایجاد کنم سرد گفتم: فعلا هیچی نمی دونم و حتی نمی دونم چی می خوام..بهتره بری و به کارات برسی..

با تعجب نگام کرد..

این کارم باعث می شد تشنه تر از قبل، در تمومه کارها ثابت قدم باشه..و حتی پیش قدم..

هیچ حرکتی نمی کردم ولی خودش با اگاهی کامل به من نزدیک می شد..

سرش و به ارومی تکون داد و با صدایی گرفته گفت: بسیار خب..ولی مطمئن باش من صادقانه حرفم و زدم..با اجازه..

از اتاق که بیرون رفت باز برگشتم و از پشت دیوار شیشه ای بیرون و نگاه کردم..شهری شلوغ و پر تردد..نگاهم به بالا کشیده شد..آسمون از پس مه ای رقیق از دود و دم شهر بزرگی چون تهران هنوزم آبی بود ..

ای کاش این راه تو زندگی من نبود و به اینجا نمی رسیدم..

حس می کردم خسته م..از این همه هیاهو و جنجال..ولی بازم نوعی عادت و دنبال می کردم..اینها همه برای من حکم ِ عادت داشت و راهی که پیش رو داشتم به انتخاب ِ خودم بود چون باید انتخابش می کردم..

"باید" از اول هم تو زندگی من ریشه داشت و تا به الان که قصد داشت به ثمر برسه..

*****************

باید شایان و هم در جریان تصمیمم قرار می دادم..

اینبار تو باغ روی صندلی درست زیر درخت بید مجنون نشسته بود..

رو به روش ایستادم..با اخم کمرنگی به استخر زل زده بود..سیگاری که بین انگشتاش گرفته بود ژستش و تکمیل می کرد..خشک و پر ابهت..

مسیر نگاهش و دنبال کردم..3 تا دختر با مایو توی استخر شنا می کردن..این تفریح همیشگی ِ شایان بود..اون برخلافه من به این چیزا شدیدا اهمیت می داد..

نگام و که سمت دخترا دید صدام زد..لبخنده خاصی تحویلم داد..فکرشو خوندم..ولی علاقه ای به عملی کردنش نداشتم..

سیگارش و به ارومی تو جا سیگاری کریستال خاموش کرد..از رو صندلی بلند شد..با وجود سنش مردی شاداب و سرزنده بود..با لبخند به دخترا نگاه می کرد که سر و صداشون کل باغ و برداشته بود..

-- نمی دونی وقتی صدای خنده هاشون و می شنوم چه روحیه ای می گیرم..

ناخداگاه پوزخند زدم..متوجه شد..دستش و روی شونه م گذاشت ..

--چیه؟..خوشت نیومد؟..اره می دونم..نیازی هم نیست جواب بدی..

دستش و پایین اورد و چند بار پشت سر هم به بازوم زد..

--تا جوونی ، جوونی کن پســـر..نذار این هیکل و اندامه ورزیده مفت و بی استفاده باقی بمونه..ازشون به بهترین شکل ِ ممکن استفاده کن..

خشک گفتم: استفاده ای؟..

به دخترا اشاره کردم که حالا تو اب شناور بودن وبه من نگاه می کردن..

رو به شایان با پوزخند ادامه دادم: بدم دسته اینا؟..

کمی نگام کرد..قهقهه زد وسرش و بالا گرفت..دستاش و برد بالا و تکون داد..

بلند گفت:تو با همه فرق داری..همه چیزت عکسه بقیه ست..و این تو رو خاص می کنه..

مستقیم نگام کرد..

-- فقط جوونی کن آرشام..خوش بگذرون..همه چیز کار نیست..یه وقتاییم باید هدفت و بذاری یه گوشه و بی خیالی طی کنی ..انرژی بگیر..شاد باش..

سکوت کردم..چون به این قسمت از حرفاش اعتقادی نداشتم..پس همون بهتر که چیزی نگم تا با همین باورهای پوچش خوش باشه..

جلو افتاد..پشت سرش رفتم..قسمتی که استخر قرار داشت کمی سرپوشیده بود..یعنی استخری که مستطیل شکل بود فقط از 2 قسمت باز بود..درست رو به ویلا..و از پشت دید نداشت..دخترا با مایوی دو تیکه توی استخر شنا می کردند و هر کدوم با نگاهی خاص به من و شایان خیره شده بودند..

از لبخندای پر نیازی که تحویلم می دادن نفرت داشتم و از این نگاه های مملو از ه*و*س بیزار بودم..ولی نه می خواستم و نه می تونستم به روم بیارم..باید تظاهرمی کردم..به همه چیز..سال هاست که دارم این کار و می کنم..و بازهم باید به تظاهر کردنم ادامه بدم..فقط از روی عادت..

یه اتاقک با دیواره ای پلاستیکی ولی کدر و تیره گوشه ی استخر درست بالای اون قرار داشت..اتاقک نسبتا بزرگ و مخصوص تعویض لباس بود..

--برو تو اتاق مایو بپوش یه تنی به اب بزن..با وجوده دخترا بد نمی گذره..

جدی گفتم: از اینکار خوشم نمیاد..

ایستاد..با اخم نگام کرد..

--از چی؟..ازشنا؟..یا اینکه بین ِ 3 تا دختر باشی و از وجودشون لذت ببری؟..

با اخم..درست مثل خودش جواب دادم: برام فرقی نمی کنه..

--ولی باید فرق کنه..باهات کارای مهمی دارم آرشام..پس اینبار باید کوتاه بیای..

ابروهام و جمع کردم و نگاهم و تیز بهش دوختم..

-چی شده؟..

لبخند زد و سرش و تکون داد..

--بهت میگم..فعلا یه تنی به اب بزن..قول میدم دیگه نتونی از لذتش بگذری..

قهقهه ش و سر داد و رفت تو اتاقک..کلافه دور خودم چرخیدم..منتظر بودم بیاد بیرون.. چی می خواد بگه؟..

برگشتم وبه دخترا نگاه کردم..با دیدن 2 تاشون حال بدی بهم دست داد..همدیگرو در اغوش گرفته بودن و...

با نفرت رو ازشون گرفتم و به در اتاقک نگاه کردم..از چنین محیطی بیزار بودم..مخصوصا چنین کسانی که لایقه نگاه کردن هم نبودن..

ولی باید بهش تن می دادم..مثل خیلی از کارا که به میلم نبود ولی به اونچه که می خواستم مربوط می شد..این هدف یا بهتره بگم اهداف دستم رو بسته بودند..به روی خیلی چیزها..

لباسام و با لباس شنا تعویض کردم..

وقتی از اتاقک بیرونو امدم چشمم به شایان افتاد که یکی از دخترا با شراب و میوه ازش پذیرایی می کرد..دو تای دیگه هم تو اغوشش بودند ..از یکیشون کام می گرفت و دیگری نوازشش می کرد..موزیک ِ لایت و ارامش بخشی تو فضا پخش بود..

با دیدن من لبخند زد و به داخل استخر اشاره کرد..توجهی بهشون نداشتم..با یک جهش و به صورت کاملا حرفه ای پریدم تو استخر..همون زیر شناور بودم..رفتم انتهای استخر..

اب نه سرد بود و نه گرم..باعث شد رخوتی نوازشگر تنم و اروم کنه..

سرم و از اب بیرون اوردم ونفس عمیق کشیدم..قطرات اب از روی موهام به روی شونه و قفسه ی سینه م می چکید..پوله زیادی خرج این عضله ها کرده بودم..

دستامو از هم باز کردم و لبه ی استخر گذاشتم..سرمو به عقب تکیه دادم و چشمامو بستم..چند لحظه گذشته بود که حس کردم یکی کنارم ِ..چشم باز کردم..سردی شراب به روی قفسه ی سینه م باعث شد نگاش کنم..جام شراب و خم کرده بود و بدنم رو خیس از شرابه سرخ می کرد..

همون دختری بود که داشت از شایان پذیرایی می کرد..موهای بلوند..چشمای مشکی و پوست سفید..لب های سرخ و لبخندی ه*و*س الود ..

مسخش شده بودم..شاید چون حضورش برام ناگهانی بود..با همون لبخند کج شد و من تماس زبون گرم و خیسش و رو سینه م احساس کردم..داشت شراب و با لب ها و زبونش از روی پوست سینه م می گرفت و مزه مزه می کرد..

کارش حالم و بد کرد..شاید توی اون لحظه حالت عادیش این بود که در اغوش بگیرمش و چون شایان ازش کام بگیرم..ولی افکار من با اونا فرق می کرد..

شونه ش و تو دستام گرفتم..چشماش خمار شده بود..با این حرکتم لبخندش پررنگ تر شد..

به شدت هولش دادم عقب و به روی افکارش خط باطل کشیدم..

با اخم غلیظی که تحویلش دادم و خشمی که از چشمام شعله می کشید با ترس عقب عقب شنا کرد..دستم و مشت کردم و شلاق مانند به روی اب زدم که به هوا پاشیده شد..رفتم زیر اب..شراب و از روی تنم پاک کردم..بی توجه و حتی بدون کوچک ترین توجهی به شایان از استخر بیرون اومدم..

لباسام و پوشیدم..رفتم تو ویلا..موهام نمناک بود..خدمتکار حوله به دست کنارم ایستاد..حوله رو از دستش گرفتم و رو موهام کشیدم..

تو سالن منتظرش نشستم..فهمیده بود به اندازه ی کافی عصبانی هستم ..از انتظار تو یه همچین موقعیتی نفرت داشتم..

چشمم به شیشه ی کریستال از شراب روی میز افتاد..با اخم رفتم طرفش ..حرکاتم تند و عصبی بود..

از چی؟..یا حتی از کی؟..

شاید از افکارم..شاید هم..از گذشته..

لیوانم و پرکردم..

گذشته ی لعنتی..دست از سرم برنمی داشت..

یه ضرب سر کشیدم..

خاطرات ازار دهنده..لحظاتی چون کابوس..

چشمام و بستم ..

مزه ش تلخ بود..چون زهر..ولی نه مثل زهری که روزگار به وجودم تزریق کرده بود..

به گلوم نیش می زد..

ولی نیشی که از گذشته رو تنم باقی مونده کشنده ست..

-- زیاده روی نکن پسر..باهات حرف دارم..

لیوان و کوبیدم رو میز ..سرم و خم کردم ودستام و به لبه ی میز تکیه دادم..چشمام و بستم و نفس عمیق کشیدم..

برگشتم و نگاش کردم..حوله ش و به تن داشت و روی مبل نشسته بود..

حوله رو از روی گردنم برداشتم و رو مبل انداختم ..رو به روش نشستم و پا روی پا انداختم..

یه سیگار از تو جعبه در اورد و روشن کرد..به طرفم گرفت..بی حرف ازش گرفتم..بهش نیاز داشتم..باید اروم می شدم..

پک محکمی زدم..با ژست ِ خاصی دودش و بیرون دادم..هنوزم عصبی بودم..ولی رفته رفته اروم می شدم..

از پشت دود ِ سیگار نگاش کردم.. 

********************

از خونه ی شایان که زدم بیرون همه ش به حرف هایی که بینمون رد و بدل شده بود فکر می کردم..خیلی جالب بود..یه جورایی تصمیم ِمن با نظر و حرفای شایان مشابهه هم از اب در امده بود..به نظرم اینطوری بهتر بود..برای به دام انداختن منصوری هر ریسکی رو باید پذیرفت..

*******************

" دلارام "

عجیب حوصله م سر رفته بود..رئیسمم که طبق معمول رفته بود مسافرت و این وسط مونده بودم که چرا منو نگه داشته؟!..هه..لابد باید بمونم تو خونه از در و دیوار وماهی های توی اکواریوم و اون افتاب پرسته بدقواره ش پرستاری کنم..

خب چیز ِ دیگه ای هم نبود که دلم بهش خوش باشه..باز دم ِ پری گرم که بهم زنگ می زد..از طرفی چند بار تلفنی با فرهاد حرف زده بودم..

هر بار که می گفتم تو خونه تنهام با نگرانی می گفت « چرا انقدرلج می کنی دلی بیا اینجا بمون من که لولوخورخوره نیستم..باور کن کاری باهات ندارم ..نگرانه چی هستی؟!..»

اونو قبول داشتم..ولی از حرف مردم می ترسیدم..ای که ادم می مونه اینجور مواقع به خودش فحش بده یا به زمین و زمان و این مردم که هر چی رو می بینن واسه ش حرف در میارن..حتی به خودشون زحمت نمیدن 2 تا سوال و پرسش کنن که ببینن اینی که از دهانه مبارک می پرونن و دهن به دهن می چرخونن راسته با دروغ!!..

در کل راحت طلبن و همونی که ببینن و قبول می کنن..اگه اینطور نبود که وضعه من الان این نبود..آه..

اره « آه » بکش دلی خانم..بکش که کاره دیگه ای از دستت بر نمیاد..

نشستم جلوی تلویزیون..یه دستم زیر چونه م بود یه دستم به ریموت..

زدم شبکه ی 1..طبق معمول اخبار..مگه چقدر خبر تو دنیا هست که روزی چندبار تکرارش می کنن؟..مثلا اخباره وگرنه سرش و بزنی و تهش و نگهداری بازم هیچیش به یه خبره درست و حسابی شبیه نیست..

زدم2..پوووووف..بحث و گفتگی درمورده فلان و فلان و فلانی..زیرنویس داده که سریال ِ (......) چه ساعتی پخش میشه..یه قسمتش رو دیده بودم که از اول تا اخرش یاده بدبخت بیچارگی ها و بی پولی ودر به دری خودم افتادم..

جعبه ی دستمال کاغذی وَره دلم بود و هی فین و فین پشت سر هم و..

خلاصه اولش یارو رو بردن بیمارستان..وسطش رفت تو کما تهش یه راست سینه ی قبرستون..این شد قسمت اول سریال..اولش که این بود خدا اخرش و بخیر کنه..

زدم3..اَکه هی..داره فوتبال میده..یه بار نشد من بزنم اینجا و مثلا یه برنامه ی اموزشی بده..اونم نه یکی عینه ادم حرف بزنه..اولش فوتبال..اخرش خبر از فوتبال و اخر شب هم نقد و بررسی فوتباااااال..یه وقتایی هم نمی دونم چی می شد درحده معجزه اتفاق می افتاد که یهو راز بقا می داد..ولی از شانسه من الان داشت فوتبال پخش می کرد و کی راز بقا می داد رو خدا داند و مدیرشبکه ش..ای کاش تو اخبار شبکه ی 1 می گفتا..

خاک تو سرت که شبکه ها رو هم با همدیگه قاطی کردی..منم خود درگیری دارما..

بی خیاله 4 شدم که کلا ول معطل بود..هر وقت این شبکه رو نگاه می کردم میرفتم تو چُرت..

زدم 5..باریک الله..باز این بهتره..داره لحیم دوزی اموزش میده..نه بابا روبان دوزیه..نه خب شاید بافتنی.. اَه..بی خیال هر کوفتی که هست اموزشیه دیگه..

چشمامو ریز کرده بودم و بدجور رفته بودم تو نخه دستای زنه که تند تند داشت سوزن و تو پارچه ی نرم و ظریفی که تو دستش داشت فرو می کرد که..

اِِِِِ تموم شد؟؟!!..ای بابااااااا..شانس و نیگا تو رو خدا..

از حرصم خاموشش کردم..همون بهتر که آف باشه..والا..

از این 5 تا کانال یکیش جذبم نمی کنه..ادم بی خوابی به سرش بزنه بشینه پای تلویزیون و برنامه هاش ، سه سوت همچین خوابش می بره که انگار 6 سال کسری خواب داشته..

ماهواره هم که قربونه نبودنش..از بس روش پارازیت فرستاده بودن که از این همه کانال 2 تا درست و حسابیش و نشون نمی داد..

هی..حالا چکار کنم؟..با انگشتم به لبه ی مبل ضربه می زدم و همونطور که لبامو کج کرده بودم دور تا دور خونه رو واسه ی هزارمین بار دید زدم صدای زنگ پیامک گوشیم بلند شد..

عینهو ندید بدیدا شیرجه زدم روش و پیامک و باز کردم..از طرف فرهاد بود..

«سلام خانم خانما..وقتی زنگ می زنم جواب بده نگرانتم»..

خواستم جواب و واسه ش بفرستم که زنگ زد..با شیطنت خندیدم و رد تماس زدم..براش نوشتم..

داشتم با خنده براش تایپ می کردم..

«اس بده..حال ندارم حرف بزنم»..

جوابش و فرستاد..

«باز تَمبَلیت عود کرده؟»..

«نمی دونم شما دکتری..چکارم داشتی؟»..

«می خواستم بهت بگم اگه حوصله ت سر رفته منم عینه خودتم پایه ای بزنیم بیرون؟»..

یه کم فکرکردم..پیشنهاده بدی نبود..به خودم تشر زدم " خره عِنده پیشنهاده چی از این بهتر؟..ای کاش یه چیز دیگه از خدا می خواستم"..

«باشه حرفی نیست..کِی و کجا؟»..

«الان راه میافتم..هر کجا که تو بگی»..

«اوکی پس بیا تا اون موقع منم فکرام و می کنم بهت میگم» ..

«باشه»..

به ساعتم نگاه کردم..11 صبح بود..این موقع روز کجا بریم که بشه حسابی خوش گذروند؟..سریع زد به سرم که بریـــم..اره خودشه هیچ کجا مثل " باغ رویا " بهمون خوش نمی گذشت..مطمئنم فرهادم قبول می کنه..

در کل باهاش راحت بودم..مثل یه برادر..دوست..یه کسی که سال هاست می شناسمش قبولش داشتم و همه جوره بهش اعتماد داشتم..

تنها فردی بود که از اقوامم برام مونده بود..فرهاد برام بهترین پشتیبان بود..و خوشحال بودم که لااقل اون و دارم و می تونم روش حساب کنم..

همیشه اینو بهش می گفتم.. و اون در جوابم می خندید و می گفت « بهم همه چی میاد الا اینکه حامی توی اتیشپاره باشم.. انقدرمنو بزرگ نکن کوچیکتیم دلی خانم »..

پسر شاد و مهربونی بود..در کنارش بودن ادم و به هیچ وجه خسته نمی کرد..ای کاش می شد به پری هم بگم باهامون بیاد..ولی خب شاید فرهاد خوشش نیاد..یا پری راحت نباشه..

همونطور که با خودم فکر می کردم لباسام و پوشیدم..یه مانتوی سفید که کمی از زانوم بالاتر بود..یه شلوار پارچه ای مشکی و کمی براق ..شال سفیدم که خط های کج و معوج مشکی و طوسی داشت که به رنگ خاکستری چشمام فوق العاده می اومد..کیفمم مشکی بود و کفشام سفید و طوسی..رنگ بندی لباسام هارمونی جالبی داشت..

عادت نداشتم موهام و از شال بیرون بذارم..نمی دونم چرا بر خلافه هم سن و سالام از اینکار خوشم نمی اومد..

نه اینکه شالم و تا روی پیشونیم بکشم و..نه اصلا اینطوری نبودم..کمی از موهای جلوم از شال بیرون می زد ولی نه اونطور که همه تا وسط سرشون و بیرون می ریختن و..

همیشه ساده بودم ولی بد فرم لباس نمی پوشیدم..نه جذب و بدن نما .. نه گشاد و افتضاح..در حد تعادل که افراط هم نکرده باشم..

زنگ خونه زده شد..از در ویلا که اومدم بیرون یکی از نره غولاش جلوم و گرفت..مثلا اونجا می ایستادن که از خونه محافظت کنن..

با صدای نکره ش گفت: خانم کجا؟..

حق به جانب نگاش کردم..

-هر کجا..باید به تو هم جواب پس بدم؟..

--خودتون می دونید که اقا چی دستور دادن..

-اره می دونم قبلا ازش اجازه گرفتم..

--ولی کسی به من چیزی نگفت..

رفتم تو شیکمش که سیر فحشش کنم و بگم " گفته یا نگفته بکش کنار باد بیاد بینم "..که یکی از هم قُماشای خودش اومد جلو ..

-- بی خیالش شو ..رئیس به من گفته..بذار بره..

نگاش کرد : مطمئنی؟..

--اره..اون موقع پست ِ تو نبود..

یه کم نگام کرد..بعدم هیکله قِناسِش و کشید کنار..یه نگاهه چپ بهش انداختم و رد شدم..

در مواقعی که خونه نبود و زیر دستاش و می فرستاد مرخصی منم یواشکی با ماشینش می زدم بیرون..اوایل از این جراتا نداشتم ولی خب توی این 3 سال تونستم اعتمادش و جلب کنم..

البته واسه ی این ازادی ها هم قانون می ذاشت..یکیش همون رسیدگی به مهمانا و دیگری گوش دادن به تمامه اوامرش بود..اونم بدون چون و چرا..

پولی که بهم نمی داد منم باید ازش سواستفاده می کردم..مفت مفتم که نمی شد..

البته نه اینکه هیچ پولی بهم نده..منظورم کارمزد بود..وگرنه که 100 سال یه بار چندرغاز مینداخت جلوم که به گدا می دادی قهر می کرد..

توقعیم نداشتم..همون که جا داشتم خودش خیلی بود..به دَرَک که براش خیلی کارا می کردم ولی لااقل بی ابرو نمی شدم..

نون و جا بهم می داد خب به جاش براش کار می کردم..میذاشت برم بیرون که خب حقم بود..گاهی که واسه خرید می خواستم برم بیرون می ذاشت با یکی از مدل پایین ترین ماشیناش بزنم بیرون اونم با تایمی که برام مشخص می کرد که خب در مقابلش می شدم ساقی و کلفت و هزار تا کوفت و زهرمار دیگه..

گاهیم به روم می اورد ولی باید بی خیالی طی می کردم..کار دیگه ای از دستم ساخته نبود..

همین که از در رفتم بیرون ماشین فرهاد و دیدم که جلوی ویلا ترمزکرد..ماشینش یه پرشیای نقره ای بود..عینک افتابیش به چشماش بود وبا لبخنده جذابی از تو ماشین نگام می کرد..

پاهاش که معلوم نبود ولی یه بلوزه استین کوتاهه مردونه به رنگ سفید تنش بود که وقتی نزدیکش شدم دیدم یه بیت شعر از حافظ گوشه ی سمت چپ از بلوزش نوشته شده ..

مثل همیشه خوش تیپ و جذاب بود..پزشک مملکته دیگه..

نشستم کنارش..با لبخند سلام کردم..

-- سلام خانم پرستار..خوبی؟..

- عــالی..اتیش کن بریم..

یه کم از پشت عینک نگام کرد و خندید..

--ای به چشم..اتیش کنم بعدش کجا بریم؟..

با لبخند نگاش کردم..

- اگه گفتی؟..

عینکشو برداشت..چشمای مشکی و خوش حالتش برق می زد ..یه کم تو چشمای خندون و شیطونم خیره شد ..لبخندش رفته رفته پررنگ شد..

سر تکون داد و عینکش و به چشم زد..همونطور که داشت حرکت می کرد گفت:

-- باغ رویا؟!..

دستمو تو هوا تکون دادم ..

- ایول دکی جون زدی تو خال، حالا هم بتازون این یابوی خوشگلت و که دیر ِ..

-تو هنوز یاد نگرفتی به ماشین من نگی یابو؟..

پریدم وسط حرفش..

- چرا خب؟..یابو به این باکلاسی..

و به ماشینش اشاره کردم..غش غش خندید..

--اره خب لابد چون تو میگی..

- دقیقا..

به ضبط ماشینش نگاه کردم و گفتم: تو پخش چی داری؟..

انگشتمو بردم سمت دکمه ش که گفت: پِلی کن همین اهنگی که اولش هست خوبه..

سرمو تکون دادم و دکمه ش و زدم..

سرمو به صندلی تکیه دادم .. از شیشه ی پنجره بیرون و نگاه کردم..

آهنگش حرف نداشت..

( آهنگ «باورم کن» از محسن یگانه )

نه خودش موند نه خاطره هاش

تنها چیزی که مونده جای خالیشه

قصه ی دنباله دار رفتنش هنوز شبا

مثل یه ستاره از ذهنم رد میشه

دل خوشی هامو زیر پاش گذاشت و گذشت

حالا فقط منم،منه بی انگیزه

کسی که دنیای من بوده یه روز

نبودنش داره دنیامو بهم میریزه

باور کنم یا نکنم قلبمو جا گذاشت و رفت

طفلکی دله سادمو تو غم تنها گذاشت و رفت

**

نه خودش موند نه خاطره هاش

دلخوشی هامو زیر پاش گذاشت و گذشت

هنوز هاج و واجم که چجوری شد

هر کاری کردم که از پیشم نره

نمیدونستم که از این فاصله ها

از این جدایی داره لذت میبره

اون که میگفت مثله منه از جنس منه

نمیدونستم دلش اینقدر از سنگه

چقدر به خودم دروغی میگفتم

الان هر جا باشه واسه ی من دلتنگه

باور کنم یا نکنم قلبمو جا گذاشت و رفت

طفلکی دله سادمو تو غم تنها گذاشت و رفت

********************

رو کردم بهش و با شیطنت خندیدم..

-به به..چه اهنگایی گوش میدی..نکنه عاشق شدی و این وسط ما بیخبریم؟..

نگاهه کوتاهی بهم انداخت و لبخند زد..

--چیه..بهم نمیاد؟..

-گوش دادن به این اهنگا؟..

-- نخیر خانمه خوش حواس..عاشقی رو میگم..

-اهاااان..

یه کم جا به جا شدم و لبامو به نشونه ی فکر کردن جمع کردم..

- نمی دونم..خب بهت که میاد..ولی بستگی داره ..

ابروش و انداخت بالا..عینکش و از رو چشماش برداشت و انداخت رو داشبورت..

نیم نگاهی بهم انداخت و جدی گفت: به چی بستگی داره؟..

بیرون و نگاه کردم..کلافه گفتم: چه می دونم..تا حالا عاشق نشدم بفهمم چی میگی..

نگاش کردم..نُچی کرد و با لبخنده کجی سرشو تکون داد..

به دستاش نگاه کردم که فرمون و محکم نگه داشته بود..باز به صورتش نگاه کردم..

نفسشو محکم داد بیرون و گفت: آره خب..درده یه عاشق و..

نگام کرد و ادامه داد: یه عاشقه که می فهمه..

گارد گرفتم: یعنی تو میگی من نمی تونم بفهمم؟..

ابروش و انداخت بالا که یعنی « نه»..

پوزخند زدم: پس عااااشقی..

سرشو تکون داد..کنار خیابون نگه داشت و همزمان با گفتنه: شاید.... پیاده شد..

نگاهی به اطرافم انداختم..رسیده بودیم..منم تند پریدم پایین..درا رو قفل کرد..شونه به شونه ش حرکت کردم..

هر دو ساکت بودیم..حرفاش یه جورایی ذهنمو به خودش مشغول کرده بود..یعنی فرهاد عاشقه کیه؟!..

ولی با دیدن باغ به کل همه چیز و فراموش کردم..«باغ ِ رویا» رو خودم و فرهاد کشف کرده بودیم..البته جایی هم نبود که کسی نشناسه..

یه باغه خصوصی که همه چی توش پیدا می شد..

« سفره خونه ی سنتی - شهر بازی که خیلی کوچولو موچولو بود ولی از هیچی بهتر بود - پارک که اونم کوچیک بود و با صفا - رستوران سنتی که قسمتی ازهمون سفره خونه رو به خودش اختصاص داده بود»

جای معرکه ای بود..چون شخصی بود خرجش هم زیاد می شد..ولی می ارزید..هم غذاهاش عالی بود و هم اینکه جای بکر و رمانتیکی محسوب می شد..من که عاشقش بودم..

یه روز اتفاقی گذرمون به اینجا افتاد و منم زودی دلم و دادم بهش و پاگیرش شدم..کی بود که با دیدن اینجا خاطرخواش نشه؟..

-- خب حالا چکار کنیم؟..

-اول بریم شهربازی..یه کم بگردیم بعدم میایم رستوران ناهارمی خوریم..

خندید: پس شد اول گردش و تفریح..اوکی بریم..

راه افتادیم سمته شهربازی که شامل ِ یه چرخ و فلکه نسبتا بزرگ و یه قصر ِ بادی می شد .. قسمتی از شهربازی هم حالته استخر بود که توش قایق پدالی گذاشته بودن..

هر وقت می اومدم اینجا امکان نداشت که از خیره قایقاش بگذرم..

واسه همین تا رسیدیم فرهاد گفت: تو برو تو یه کدومش بشین منم الان میام..

رفت سمته بوفه و منم مونده بودم بین اون 5 تا قایق که کدوم و انتخاب کنم؟..

رنگ و وارنگ بودن..ولی من عاشقه رنگه سرخم..

خواستم یه ضرب بپرم توش ولی ترسیدم موج بگیره پرت شم تو آب.. نشستم لبه استخر..پای راستم و بردم پایین..قایق رو اب تکون می خورد..

پای چپم و اوردم پایین که اونم بذارم تو قایق..دستم لبه ی استخر رو محکم چسبیده بود که یهو یکی از پشت اروم هولم داد..جیغ ِ کَرکننده ای کشیدم و پرت شدم تو قایق..شیرجه زدم و اماده ی پرت شدن تو اب استخر بودم و درهمون حال چشمام درست اندازه ی چشمای قورباغه زده بود بیرون که یکی از پشت مانتوم و گرفت و کشید سمت خودش..

همچین نفس نفس می زدم که گفتم الان هر چی سیستم تنفسی دارم از حلقم می زنه بیرون..بدجور وحشت کرده بودم..وای خدا ..

صدای قهقهه ش و که شنیدم با خشم برگشتم و نگاش کردم..

فرهاد در حالی که یه پاکت ِ بزرگه چیپس تو دستش داشت بالا سرم وایساده بود و می خندید..منم عینه ماست اب رفته ولو شده بودم رو صندلی ِقایق و نگاش می کردم..

وقتی به اوج عصبانیت رسیدم همچین سرش داد زدم که خفه خون گرفت بیچاره..

-- مــــررررررررررض..مگه سادیسم داری دیوونه؟..یه لحظه مردم و زنده شدم..اگه سکته کرده بودم چی؟..خیر سرت دکتری.......

ریلکس با لبخند نشست رو صندلی کنارم و با شیطنت نگام کرد..پاکت باز شده ی چیپس و گرفت جلوم و با لحنه بامزه ای گفت: تا بوده این بوده که بادمجون بم آفت به خودش ندیده پس غمت نباشه بفرما چیپس..

از لحنش هم خنده م گرفته بود و هم تا سر حده انفجاااااااار حرصی شده بودم..

پاکت چیپس و پس زدم طرفش و گفتم: می دونی الان چی دلم می خواد؟..

با تعجب گفت: نه..چی؟!..

دستام و عینه قاتلا اوردم بالا و جلوی صورتش گرفتم..انگار که می خوام خفه ش کنم..

-اینکه گردنت و بگیرم تو دستام و خرخره ت و تا می تونم بجوَم..

آب دهنش و با ترسی ظاهری قورت داد..

دست مو یه کم بردم جلو که با ترس سرشو کشید عقب..چشمای مشکی ونافذش شیطون تر از همیشه شده بود..

لرزون گفت: دختر تو فیلمه ادمخورا رو زیاد نیگا می کنی انگار..اصن من منصرف شدم..قایق سواری بخوره تو سرم ..جونم واجب تره..

دستشو گرفت لبه استخر و خواست از جاش بلند شه که بلوزشو گرفتم و کشیدمش سمت خودم..باز نشست..با ترس نگام کرد ..

وقتی لبخند رو رو لبام دید..اروم خندید .. چشمک با مزه ای زد و عین بچه ها گفت:بریم آب بازی؟..

منظورش و فهمیدم..همیشه وقتی می رفتیم وسطای استخر مشتش و پر از اب می کرد و می پاشید به سر و صورت و لباسم..منم که می دیدم دلش یه دل سیر اب تنی می خواد براش کم نمیذاشتم و خوب خیسش می کردم..

-اوکی ولی نه تا حدی که خیس بشیم..می ترسم مثل اون دفعه شدید سرما بخورم نتونم از پسه کارام بر بیام..

-- باشه خانم پرستار..هوات و دارم..

شروع کردیم به پدال زدن و بینش هم چیپس خوردن..

گاهی اذیتم می کرد و جهت قایق و عوض می کرد که یهو محکم می خوردیم به دیواره ی استخر و منم تا نصفه پرت می شدم جلو و باز بر می گشتم عقب..دل و روده م پیچیده بود تو هم بس که اینکار و تکرار کرد..

- نکن فرهاد..

با لبخند نگام کرد..حال و روزم و که دید لبخندش محو شد..

--چی شد دلی؟..

محکم زدم به بازوش..

- مرض و چی شد..این چه وضعش اخه؟..

--شرمنده خانمی..قصدم شوخی بود..

قایق و به عقب هدایت کرد..دیگه نمی خندید..انگار بدجور زده بودم تو ذوقش..

حالم خوب شده بود..دیدم تو خودش ِ یه مشت اب برداشتم و بی هوا پاشیدم تو صورتش..چون تو باغ نبود انگار که ازخواب پریده باشه چشماش تا اخرین حد گشاد شد و هراسون نگام کرد..

غش غش زدم زیر خنده..درهمون حال نگاش کردم و گفتم:کجایی پسر؟..

هیچی نمی گفت..خنده م با نگاهه مستقیم و نافذش کم و کمتر شد..چرا اینجوری نگام می کنه؟!..

یه کم که خیره شد تو چشمام سرش و چرخوند و گفت: میگم بریم رستوران..حسابی گرسنمه..

- تو حالت خوبه؟..

فقط سرش و تکون داد..منم هیچی نگفتم..

********************

پشت میز نشسته بودیم..هنوز ساکت بود..

-فرهاد؟..

سرش و بلند کرد..نگاش و دوخت تو چشمام..

-چرا تو خودتی؟..چی شده؟..

بازم سکوت کرد..

خندیدم: ببینم نکنه تو داری با نگات باهام حرف می زنی؟..خب ببین من که زبونش و نمی فهمم..زیرنویس اگه داره بفرست روش ..از کی تا حالا تو خماریش موندم بفهمم دردت چیه؟..

دهنش و باز کرد حرف بزنه که همون موقع گارسون واسه گرفتن سفارش اومد..

جوجه سفارش دادیم مثله همیشه..

گارسون که رفت نگام کرد..انگار تردید داشت ..

دستاش و گذاشت رو میز..بهشون نگاه کرد و اروم گفت: دلارام..من می خواستم..

ساکت شد..چشمام و ریز کردم و گفتم: چی می خواستی؟..بگو می شنوم..غریبی می کنی؟..

با این حرفم خندید وسرش و تکون داد..

نگام کرد وگفت: من از هرکی غریبی بکنم با تو راحتم..اینو مطمئن باش..

لبخند زدم: پس چی؟..بگو هم خودت و خلاص کن هم منو..چی شده؟..

مرموز خندید: خیلی دوست داری بشنوی؟..

لبام و جمع کردم ..

- امان از کنجکـــاوی..

بلندتر خندید: اره خب..پدره فضولی بسوزه..

خندیدم: مرض دیوونه..خب بگو دیگه..

خنده ش اروم اروم کمرنگ شد..تا اینکه تبدیل به پوزخند شد ..

--میگم..ولی قبلش ازت یه خواهشی داشتم..

ای بابا..معما پشت معما..

همون موقع سفارشمون و اوردن..گارسون که رفت زل زدم بهش تا شاید فرجی بشه و بگه چی می خواد..

و همین که خواست بگه یکی از پشت سرم گفت: دلی خانم شما کجا اینجا کجا؟..

سریع شناختمش..برگشتم و با ذوق گفتم: پـــری..

خودش بود..مثل همیشه شیک پوش و جذاب..یه مانتوی شکلاتی..شال کرمی و شلوار همرنگش..کیف و کفش شکلاتی..عالی شده بود..

همو بغل کردیم وبعد از روبوسی رو بهش گفتم: به به یه پا کیک شکلاتی شدی دختر..ادم دلش می خواد یه گازه اساسی ازت بزنه ..

خندید و زد به بازوم..

--برو خدا رو شکر کن که دختری..اگه یه پسر اینو بهم گفته بود اونوقت..

--سلام..

با شنیدن صدای فرهاد هر دو به طرفش برگشتیم..پری با دیدن فرهاد لبخنده پت و پهنی زد و متین وخانومانه جواب سلامش و داد..

واسه سومین بار بود که همدیگرو می دیدن..اون 2 بارم پری با من بود و فرهاد دیده بودش..

پری نامزد داشت..یه پسره خر پول و گردن کلفت به اسم کیومرث که همه کیو صداش می زدن ..همه ی زندگی این بشر تو پولاش خلاصه می شد و به قوله پری حتی تو خوابم اسکناس می شمرد بس که پول پرست بود..

تعارفش کردم ..بدون رودروایسی نشست پشت میز .. 

قربونش برم همیشه خونگرم وصمیمی ِ و با هیچ بنی بشری هم تعارف نداشت..

-از اینورا؟..چه خبر شده؟..

اروم خندید: وااااا..مگه باید خبری بشه؟..هیچی مثل همیشه یهویی زد به سرم و گفتم به بهونه ی خرید بیام بیرون..ولی هیچی نگرفتم یهویی دلم هوای اینجا رو کرد و..

-لابد بعدش هم یهویی چشمت به جمال ما منور شد و..

با خنده سرشو تکون داد: اره همینه..

به فرهاد نگاه کردم..نگاش به بشقابش بود و هیچی نمی گفت..رو به پری کردم که یه نگاه به من انداخت و یه نگاه به فرهاد..

-چیزی می خوری سفارش بدم؟..

--نه مرسی قبلا خوردم..راستی اُغور بخیر.. چی شده زدی ازخونه بیرون؟..

-هیچی دیگه..منم دیدم حوصله م سر رفته همون موقع فرهاد بهم زنگ زد دیدم اونم به درده من دچاره دیگه گفتیم چه کنیم چه نکنیم بیایم اینجا یه کم هواخوری..

لبخند کمرنگی زد وسرش و زیر انداخت..فرهاد هم داشت نگام می کرد.. لبخند زد..و باز زل زد به بشقابش..

-خب اینجوری که نمیشه ما غذا بخوریم تو نگاه کنی..لااقل یه بستنی یا ابمیوه سفارش بدم بیکار نمونی..

قبل از اینکه مخالفت کنه به گارسون سفارش ِ یه بستنی ِ مخصوص و دادم..

معترضانه نگام کرد..

--این چه کاری بود دلی خودم سفارش می دادم خب..

- خب حـــــالا..من و تو نداریم که..مگه نه فرهاد؟..

از قصد صداش زدم که یه کم از تو لاکش بیاد بیرون..فکر کنم جلوی پری معذب شده بود..

ولی کلا انگار تو باغ نبود که مات منو نگاه کرد و گفت:چی؟!..

پری خندید..منم با لبخند چپ چپ نگاش کردم و گفتم: معلوم هست حواست کجاست؟..

یه کم نگام کرد..یه نگاهه کوتاه هم به پری انداخت و باز به غذاش خیره شد..

شنیدم که زمزمه کرد: هیچی..همینجا..

خواستم اذیتش کنم..واسه همین با شیطنت ابروم و انداختم بالا و یه چشمک واسه پری زدم..

رو به فرهاد گفتم: خب بگو ببینـــــم..ما چی داشتیم می گفتیم؟..

گنگ نگام کرد: با کی؟..

-وا..خب با پری دیگه..

نگاش چرخید رو پری .. پری هم با همون لبخنده بزرگی که رو لباش داشت خیره شده بود تو چشمای فرهاد..انگار اونم داشت با این حرکت ِ فرهاد تفریح می کرد..

ولی فرهاد که دست ِ منو خونده بود در کماله زرنگی گفت:عادت ندارم یواشکی به حرفای دو تا خانم گوش بدم..

حالا اون بود که با شیطنت نگامون می کرد..چشمک بامزه ای تحویل صورت وا رفته م داد و گفت: این عمل زشت از خصوصیات یک اقای متین و متشخص نیست ..می دونی که؟..

نامرد کیش وماتم کرد..ولی نیش ِ پری هنوز باز بود..

و از اونجایی که کم اوردن تو مرامم نبود یه نیشخند تحویلش دادم و گفتم: اره تو که راست میگی..پس چی شد اون موقع که من و پری داشتیم در مورده اینجا حرف می زدیم تو داشتی به من نگاه می کردی؟..دیگه تابلوتر از این؟!..

یه تای ابروش و داد بالا..یه کم رو صندلیش جا به جا شد و خودش و با غذاش مشغول کرد..

--اوهوم..کی؟کِی؟..

با بدجنسی لبخند زدم: شما جنابه اقای متین و متشخـــــص..همین چند دقیقه پیش..

یه نگاه کوتاه بهمون انداخت و گفت:خب حتما اشتباه می کنی..من همین جوری نگات کردم..در اصل حواسم به حرفاتون نبود..

چشمام و باریک کردم و تیز نگاش کردم..هیچی نگفت و با لبخنده جذابی به من و پری نگاه کرد..

در حینی که غذام و با اشتها می خوردم پری هم شروع کرد به تعریف کردن از اینور و اونور و این در و اون در..

منم چون دهنم پر بود نمی تونستم جوابشو بدم فقط سر تکون می دادم..

چون زیاد از نامزدش خوشش نمی اومد چیزی هم ازش نمی گفت..یه وقت اگه سوالی ازش می شد اونم با بی میلی جواب می داد..

کیومرث دوسش داشت..ولی پری ..فکر نکنم..

********************

حسابی خوش گذروندیم..تا خود غروب سرمون گرم تفریح و گردش بود..

-تو هم با ما بیا می رسونیمت..

پری_ نه مرسی..ماشین هست..خوشحال شدم دیدمت..

لبخند زدم..

-منم همینطور گلم..واقعا میگم..خیلی دلم برات تنگ شده بود..دوست داشتم ببینمت..

پری رو ترش کرد و گفت: با اون رئیس بداخلاق و هیزی که تو داری من..

پریدم میون حرفش و با تک سرفه گفتم: بیخی دُخی..بنده خدا کجاش هیزه؟..

و تندی به فرهاد نگاه کردم که دیدم لای در ِ ماشین وایساده و با اخم ما رو نگاه می کنه..

زیر گوش پری که چشماش اندازه ی توپ پینگ پنگ زده بود بیرون گفتم: لال نشی دختر الان باز گیر میده ..یه دقیقه چیزی نمی گفتی چی می شد؟..

پچ پچ کرد: واسه چی اخه؟!..

-هیچی..فقط حالش و ندارم باهاش جر و بحث کنم..

و گونه ش و بوسیدم و بلندتر گفتم: خداحافظ خانمی..رسیدم خونه حتما بهت زنگ می زنم..

اونم گیج و منگ من و بوسید و گفت: اوکی..بای..

ازش فاصله گرفتم و سوار شدم..فرهاد با پری خداحافظی کرد و نشست..

تو مسیر بودیم که شروع کرد..البته منتظرم بودم که همینا رو بگه ولی بازم تا گفت «چرا» نفسم و دادم بیرون و تو دلم گفتم بسم الله..

--دوستت چی می گفت؟..

نگاش کردم..اخماش تو هم بود..

-چیزی نگفت..

رسما خودم و خر فرض کردم یا فرهاد و؟!..از گوشه ی چشم نگام کرد.. 

با حرص گفت:دلی اون مرتیکه هیزه؟..

-پووووووف..نه بابا ..بیجا کرده..

--پس..

-اِاِاِاِاِ..بی خیال شو تو رو خدا فرهاد..پری یه چیزی گفت چون دل خوشی از این یارو نداره..وگرنه اگه تو این مدت چیزی ازش دیده بودم که تا حالا تحملش نمی کردم..

با تردید نگام کرد..

--حقیقت و میگی؟..

اینبار با غرورِ همیشگیم نگاش کردم و سریع لحنم سرد شد..

-امیدوار بودم بدونی که من اهل سین جیم پس دادن نیستم..

انگار فهمید چه خبره که سرش و تکون داد و اروم گفت :باورت دارم..و همیشه هم داشتم..ولی باور کن همه ی این حرفام و کارام ..

-به خاطر خودمه؟!..

نگام کرد..همونطور سرد به رو به روم زل زدم و گفتم: اره می دونم..همیشه همینو میگی..منم همون جواب همیشگی رو بهت میدم که می دونم تو تنها عضو از اقوام منی و از اینکه هوامو داری بی نهایت ازت ممنونم..ولی اینو بفهم فرهاد..بفهم که من دیگه بزرگ شدم..22 سالمه..بد و از خوب تشخیص میدم..معنی نگاه ها رو خیلی خوب می فهمم..منم ادمم چرا نمی خوای اینو بفهمی که حق تصمیم گیری و انتخاب دارم؟..

اهسته گفت: اره می دونم که بزرگ شدی..شاید بد و از خوب بتونی نشخیص بدی..ولی فکر نکنم هیچ وقت بتونی نگاه ها رو معنی کنی..

- من مستقلم فرهاد..خودم و خودم..و این من هستم که می تونم برای خودم تصمیم بگیرم..من آزادم فرهاد ..آزاااااااااد..

هیچی نگفت..فقط سرشو به نشونه ی مثبت تکون داد..

دیدم که لباشو رو هم فشار میده فکر کردم ناراحت شده..

چند دقیقه که گذشت دیدم باز هیچی نمیگه اروم گفتم: ناراحت شدی؟..

-نه..

-شدی..

--نه..

-مطمئنی؟..

--اره..

نفسمو عمیق و سنگین دادم بیرون..یه کم شیشه رو دادم پایین..باد ِ خنکی که به صورتم خورد باعث شد ناخداگاه لبخند بزنم..ولی محو بود..خیلی محو..

جلوی ویلا نگه داشت..قبل از اینکه پیاده بشم رو کردم بهش و گفتم: میشه یه چیزی ازت بخوام؟..

نگام کرد..

--چی؟!..

-بخند تا مطمئن بشم ازم دلگیر نیستی..

لبخند زد: دختره خوب چی میگی تو؟..چرا باید ازت دلگیر باشم؟..حرفاتو قبول دارم..تو از حق ِ مسلم خودت دفاع کردی..اینکه ازادی و حق ِ انتخاب داری..منم به تموم افکارت احترام می ذارم..ولی بازم اینو بدون که شده باشه دورا دور بازم مواظبت هستم..

لب باز کردم چیزی بگم که تند گفت: گفتم دورا دور..می دونم که خودت می تونی از خودت مراقبت کنی..لازم نیست بگی..

خندیدم..

-خداحافظ..

-شبت خوش..

-شب تو هم خوش..

جلوی در ایستادم که بره دیدم باز داره نگام می کنه ..

-برو دیگه..

--تو برو تو..

-نُچ..اول شما بفرما..

خندید: این موقع شب بچه شدی دلی؟..برو دیگه..

لج بازیم گل کرده بود..

-تو که منو رسوندی..دیگه چی میگی؟..

--برو تو دختر..

- می دونی که لج کنم دیگه هیچکی نمی تونه از پسم بر بیاد..پس برو به سلامت..

بلند خندید..سرش و تکون داد و نگام کرد..سرم و براش تکون دادم که اونم با لبخند ماشین و روشن کرد و با تک بوقی که واسه م زد حرکت کرد..

براش دست تکون دادم..از خم کوچه گذشت..کوچه ی ما یه کوچه ی پهن و عریض بود و همه ی خونه های اطراف مثل اینجا ویلایی بودن..

جلوی هر ویلا تک و توک درختای نه زیاد بلند به چشم می خورد که زیرشون بوته های گل خودنمایی می کرد..

کلیدم و دراوردم و خواستم تو قفل بچرخونم که صدای ناله باعث شد دستم رو کلید خشک بشه..

--ک..کمک..تو..تورو خدا یکی به دادم برسه..

با ترس برگشتم..باز به اطرافم نگاه کردم..چیزی ندیدم..یعنی خیالاتی شدم؟!..با این فکر برگشتم که در و باز کنم ولی باز همون صدا رو شنیدم..

-- کسی صدامو نمی شنوه؟..خواهش می کنم..کمکم کنید..

نه دیگه اینبار مطمئنم صدا رو شنیدم..

-شما کی هستی؟!..کجایی؟!..

صدای مرتعش و گرفته ای که متعلق به یه زن بود..

--اینجام..پشته این درخت..

-کجا؟!..اینجا که درخت زیاده..

با ناله گفت: درست سمت..راستت..

تند برگشتم..فقط یه سایه دیدم..هوا تاریک شده بود..اروم رفتم جلو..

وقتی رسیدم بهش با تعجب نگاش کردم..یه زن ِ تقریبا 45 یا شاید 50 ساله که لباساش همه کهنه و پاره بودن..

افتاده بود رو زمین و ناله می کرد..کنارش نشستم و بازوشو گرفتم..

-خانم چی شده؟..

--خوردم زمین..خدا خیرت بده کمکم کن..

- اخه چکار کنم؟..ممکنه جاییتون شکسته باشه..

--نه..نشکسته..

-از کجا مطمئنین؟!..

--می دونم دخترم..دردم اونقدر نیست..

به سادگیش خندیدم..یکی نبود بگه شاید تنت الان داغه حالیت نیست ..

- واسه کدوم خونه اید؟..

حدس می زدم خدمتکاری چیزی باشه..

-- همین کوچه..پلاکه 10..

با تعجب زل زدم تو صورتش..چشماش زیرنور برق می زد..این چی داره میگه؟؟!!..اخه..توی این کوچه..هیچ کدوم از خونه ها پلاکش 10 نبود..پس..

تا دهنم و باز کردم و خواستم جوابش و بدم یکی از پشت سفت گردنم و گرفت تو دستش و یه دستماله سفید و بزرگ هم گرفت جلوی صورتم که از بس بزرگ بود کل صورتمو پوشوند ..

نگام به همون سفیدی پارچه موند و..

با تقلا کم کم احساس سبکی بهم دست داد ..

و چشمام بسته شد....

***********************

آهسته لای چشمامو باز کردم..همه چیزو تار می دیدم..چند بار باز و بسته شون کردم تا دیدم واضح شد..

با ترس به اطرافم نگاه کردم..اینجا دیگه کجاست؟!..

انگار هنوز منگ بودم..به خودم نگاه کردم..دستام بسته بود و تو یه اتاق بودم..یه اتاق ِ شیک و مجلل..

مات و مبهوت داشتم اطرافمو بررسی می کردم که یهو یادم اومد چه خاکی تو سرم شـــده..

شب بود..ناله ی اون زن..دستمال سفید..احساس رخوت وسستی..اره..اره از هوش رفتم و ..دیگه چیزی یادم نیست تا الان که چشم باز کردم و می بینم توی این اتاقه بزرگ و تر و تمیزم..دستامم که بسته ست..یعنی منو دزدیدن؟!..

چشمام گرد شد.. اب دهنم و قورت دادم و خودمو اماده کردم واسه داد و هوار راه انداختن که در اتاق باز شد..

تند از جام پریدم و وقتی اومد تو چشمام تا اخرین حد گشاد شد..

هم خشکم زده بود و هم لال مونی گرفته بودم..اصلا باورم نمی شد..این..همون..اخه..چ..چطور؟؟!! ..

با پوزخند نگام می کرد..اومد تو و درو بست..رو کرد بهم و با همون لحن سرد و نگاهه تیز و برّنده ش تو چشمام خیره شد..

-- فکر می کردی دیدار بعدیمون اینجا باشه؟!..می دونستم هیچ کدوم از اینا اتفاقی نیست..پس یه دلیلی داشت ..

پوزخندش به یه لبخنده کج رو لباش تبدیل شد و به اطراف اتاق اشاره کرد..

-- از اینجا خوشت میاد؟..سپردم مختص به یه گربه ی وحشی اماده ش کنن..

و نگاهی همراه با خشم بهم انداخت که چهارستون بدنم رفت رو ویبره..

و..ولی این یارو ..چی بلغور می کنه واسه خودش؟؟!!..

-واسه چی منو اوردی اینجا؟..

به طرفم اومد ولی من همونطور سیخ سر جام وایساده بودم..از تو عین ِ بید به خودم می لرزیدم ولی هر جور بود ظاهرم رو حفظ کردم..

رو به روم ایستاد..چشم تو چشم بودیم..چند بار پشت سر هم پلک زدم ولی اون کاری نمی کرد..فقط همون نگاهه پر از خشمش و اخمی که بین ابروهاش چین انداخته بود..

وقتی دید سرسختانه دارم نگاش می کنم و تو چشماش دنبال جواب سوالم هستم لباشو روی هم فشار داد و از بینشون غرید: بشیـن..

بی خیال وایسادم..

-جواب ِ منو..

عربده کشید: گفتم بهت بتمرگ..

با ترس نگاش کردم..ناخداگاه اب دهنمو قورت دادم..

چون تو شوک بودم کاری نکردم که بلندتر از قبل داد زد: مگه با تو نیستــم؟..

همراه با ترس گنگ نگاش کردم که فریاد زد: بشین..

نمی دونم با چه اعتماد به نفسی بود که یهو از حالته شوک بیرون اومدم و شیر شدم..عین ِ وقتایی که دوست نداشتم جلو کسی تحقیر بشم رفتم تو شکمش و صدامو انداختم پس ِ کله م..

-نمی خوام روانی..سر من داد نزنـــا..چرا منو اوردی اینجا؟..چی می خوای؟..

صورتش شد عینهو لبوی داغ..سرخ ِ سرخ.. 

ناغافل هولم داد که چون انتظارش و نداشتم و دستمام بسته بود شوت شدم رو زمین..شونه ی چپم بعلاوه ی دستام درد گرفت ..نگامو مثل ِ خودش وحشی کردم و دوختم تو چشماش..

- چه خبرته حیوون؟..هار شدی افتادی به جون من؟..

با خشونت جلوم زانو زد..رو پیشونیش عرق نشسته بود..با دستای مردونه و زوری که به هرکول می گفت زِکی روتو کم کن، یقمو گرفت و تو دستش مشت کرد..

تا مرز سکته ی ناقص پیش رفته بودم ولی بازم عینه خر جفتک مینداختم..البته نه عملی که می دونستم اونوقت حسابم با کرامالکاتبین ِ..در حال حاضر فقط لفظی بود..لفظه تیز بهتر از عمل و ستیزه..

لااقل اینجا که کاربرد داشت..چون بدجور از دستم شِکار بود ((کسی که بیش از حد از دست کسی عصبانی باشه رو میگن از دستش شِکار بود))..

خیره داشتم نگاش می کردم که یه دفعه همچین داد زد گفتم جفت پرده ی گوشام از وسط جر خـــورد..

-- خفه خون بگیر دختر..اگه این زبونه درازتو خودت کوتاش نکنی بیخ تا بیخ می ببرم میذارم کف ِ دستت تا دیگه یادت بمونه جلوی من نباید از این غلطا بکنی..

لرزون گفتم: ولم کن..همینی که هس..واسه چی اوردیم اینجا؟..زورت میاد جوابمو بدی؟..

پوزخند زد..انگار پی به ترسم برد..اگه نمی برد که به عقل ِ نداشتش شک می کردم..

با دستی که یقمو چسبیده بود گردنمو فشار داد که باعث شد سرمو کمی عقب ببرم ..

-- می دونم باهات چکار کنم..

هرچی من می گفتم بگو واسه چی منو دزدیدی بدتر کاری می کرد ازش وحشت کنم..حداقل باید می فهمیدم قصدش از این کارا چیه..

دید لالمونی گرفتم با خشم ولم کرد..بلند شد و ایستاد..

چند دقیقه فقط تو اتاق قدم زد..حوصله م و سر برده بود..نه چیزی می گفت و نه حتی نگام می کرد ..با هر بار نگاه کردنش انگار قصد داشت روحمو از تنم درسته بکشه بیرون..

چشم ازش بر نمی داشتم..منتظر بودم یه چیزی بگه که بالاخره قفل زبونش باز شد..وسط اتاق ایستاد و نگام کرد..

کاملا خونسرد بود..

نگاهی سرد بهم انداخت و با لحن ِ خشکی که چاشنیش خشم بود گفت: پدرخونده ت کجاست؟..

اول نفهمیدم چی میگه..چشمام اروم اروم باز و بازتر شد..

گیج و منگ گفتم: هان؟!..

انگار خیلی خودش و کنترل می کرد که منو زیر مشت و لگد نگیره ..

-- پرسیدم پدر خونده ت کدوم گوریه؟..بهتره باهام راه بیای که اگه اینطور نشه..

ادامه ی حرفشو نگفت به جاش جوری نگام کرد که فهمیدم حسابمو دیر یا زود می رسه..

-ولی من نمی فهمم از کی حرف می زنی..من نه پدر دارم نه پدرخونده..اونوقت تو..

داد زد: خفه شو و حرفه اضافه نزن..فقط بنال بگو اون پیر ِ کفتار کجاست؟..

شاکی شدم: پیر ِ کفتار دیگه کدوم خری ِ؟..تو ادمی؟..زبونه منو می فهمی؟..د ِ دارم بهت میگم نمی دونم داری از کی حرف می زنی..

با دوتا قدم بلند جلوم ایستاد..تو همون حالت کمی خودمو کشیدم عقب و از نوک ِ کفشاش تا توی جفت چشماش نگامو کشیدم بالا و تهش هم با سر وصدا اب دهنمو قورت دادم..

عین درخت چنار دراز بود لامصب..هیکل چهارشونه و عضلانیشم که دیگه وحشت ادمو بیشتر می کرد..اگه صورتش انقدر جذاب نبود حتما با دیدنش قبض روح می شدم..

انگشت اشاره ش و به سمتم نشونه گرفت..چشماش سرخ و فکش منقبض شده بود..

بلند غرید و فریاد زد: منصـــوری..بهمـــن ِ منصــــوری..پدرخونـــده ی عوضــــی ِ تو..حــــالا چی؟..یادت اومـــد؟..

تموم مدت که عربده می کشید چشمام بسته بود..از صداش تنم می لرزید و دست و پام یخ بسته بود..

چشمامو روی هم فشار دادم و بلند گفتم: خ..خب..اره می شناسمــــش..بسه دیگه داد نزززززن لعنتـــی..

دیدم هیچی نمیگه..با ترس و لرز لای چشمامو باز کردم ..

پشتش بهم بود .. تو درگاه ایستاد..در و محکم بهم کوبید که از صدای کوبیده شدنش نه تنها نترسیدم بلکه حس ارامش بهم دست داد..

اینکه بالاخره شرش کنده شد و از اتاق رفت بیرون..ولی بدبختیای من که یکی دوتا نبود..مشکل پشت مشکل بر فرق ِ سرم نازل می شد..

*******************

« آرشام »

- چِشم از این در بر نمی داری..

--چَشم قربان..

-به بچه ها بگو زیر پنجره ی اتاق تمام وقت بایستن..هر صدایی که شنیدید باخبرم کنید..

--اطاعت قربان..ولی این همه محافظه کاری واسه یه دختر به..

نگاهه سنگینم و که دید ساکت شد..سرش و زیر انداخت و سکوت کرد..

محکم و جدی گفتم: همون کاری رو می کنید که من دستور میدم..شیرفهم شد یا یه جور ِ دیگه حالیت کنـــم؟..

تند همراه با ترس نیم نگاهی بهم انداخت و باز سرش رو زیر انداخت..

--بله قربان فهمیدم..منو ببخشید اگه تو کارتون..

-بسه..

--چـ..چشم..

از پله ها پایین اومدم..خدمتکار با سینی که کریستال ِ پایه دار ِ شراب درش می درخشید پایین پله ها ایستاده بود..

-کجا؟!..

هول شد و نفس زنان گفت: قربان خانم ِ شیدا تشریف اوردن..

-کجان؟..

-- تو سالن قربان..

به سینی اشاره کردم: من دستور داده بودم؟..

با ترس گفت: خ..خیر قربان..

-پس ببرش..

--چـ..چش..چشم قربان..

به طرف سالن رفتم..توسط 3 تا پله ی مرمر و شفاف به اون طرف راه داشت..پشتش به من بود..ایستادم..کمی مکث کردم..

با دیدنم از جا بلند شد..همراه با لبخندی دلربا به طرفم اومد..

-- سلام عزیزم..

دستش رو به طرفم دراز کرد..یک تای ابروم و بالا دادم و با تعجبی خاص نگاهش کردم..

دستش و گرفتم..مکث کردم..رهاش نکردم و تنها تو چشماش خیره شدم..

در حینی که به مبل اشاره می کردم دستش و رها کردم..

هیچ حرکتی نکرد..بی توجه به اون روی مبلی که در صدر سالن قرار داشت نشستم..

نگاهم و به چشمان ِ براقش دوختم..اروم به طرفم اومد..

صدای تق تق کفشاش اذیتم می کرد ولی ناچار به سکوت شدم..اگه قصدم چیز دیگه ای نبود بی شک پاشنه هاشون رو خـــورد می کردم..

فکم و روی هم فشردم..روی نزدیکترین مبل به من نشست..

--جواب سلامم و نمیدی؟..

-سلام..

لبخند زد..ولی مصنوعی بودنش رو خیلی راحت به رخ می کشید..

- چیزی شده؟..

با تعجب گفت: نه..چطور؟!..

-چی باعث شده که ما به غیر از شرکت همدیگرو ببینیم؟..

لبخند زد: مشکلش چیه عزیزم؟..فکر کن دلم برات تنگ شده که دروغ هم نگفتم..

پوزخند زدم..

-عزیزم؟!..دلتنگی؟!..هه..عجب..

خندید..اروم و به ظاهر دلنشین..با عشوه ای مشهود در حرکاتش رو به من کرد و در حینی که دستش و کمی تو هوا تکون می داد گفت: خب اون بار که توی شرکت باهات حرف زدم بهم گفتی به هر کس این اجازه رو نمیدی که باهات راحت باشه..ولی به من چنین اجازه ای رو دادی..

-دادم؟!..

لحنم انقدر محکم و جدی بود که من من کنان گفت: خ..خب راستش..گفتی اگه بخوای می تونی که..

نفس عمیق کشیدم..ادامه نداد..

-گفتم ..اگر بخوام..

با تردید گفت: یعنی تو نمی خوای؟..

نگاهش کردم..بی قراری تو چشماش بیداد می کرد..درست همون چیزی که دنبالش بودم..تشنه تر شدن ِ لحظه به لحظه ی اون..

-شاید..

کلافه شده بود..

--یعنی چی آرشام؟!..بالاخره اره یا نه؟!..

خیلی برام جالب بود..اینکه یه دختر با چندتا اشاره و پا دادن های نامحسوس اینطور خودش رو با یک مرد راحت بدونه که با این همه غرور باز هم بتونه راحت برخورد کنه..

-گفتم که..هنوز نمی دونم..

--یعنی مردی مثل تو و در جایگاه تو نمی تونه چنین تصمیم آسونی رو بگیره؟..

سکوت کردم..ظاهرا بیش از حد بهش بها دادم..

با اخم زنگ طلایی رنگی که روی میز سلطنتی کنارم قرار داشت رو برداشتم..2 بار تکون دادم..طولی نکشید که یکی از مستخدمین با همون سینی شراب وارد شد..

ابتدا رو به روی من ایستاد و سرش و تا نیمه ی راه به نشانه ی تعظیم خم کرد..با دست به شیدا اشاره کردم..سینی شراب رو به طرفش گرفت..

رو به خدمتکار کردم و جدی و سرد گفتم: شراب؟!..

--بله قربان..

-ببرش..

هر دو با تعجب نگاهم کردند..دست شیدا در حالی که داشت لیوان پایه دار ِ شراب رو از توی سینی بر می داشت همونطور خشک شده باقی موند..

نسبتا بلند رو به خدمتکار داد زدم: نشنیدی چی گفتم؟..سینی رو ببر و برای خانم شربت بیار..

از صدای بلندم دست شیدا لرزید و نیمی از شراب داخل لیوان درون سینی ریخت..خدمتکار به سرعت از سالن خارج شد..با اخم به روبه رو خیره شدم..

کمی بعد نگاهم و بهش دوختم..رنگش پریده بود..

لبخندی کاملا ظاهری روی لبانش نقش بست و گفت: خب..خب چه کاری بود؟..اتفاقا من شراب دوست دارم..

خشک گفتم:می دونم..منتهی من دوست ندارم..

با دهان نیمه باز نگام کرد..

-الان فقط شربت مناسب ِ..

--یعنی تو هیچ وقت شراب نمی خوری؟!..

-چرا..

--پس..

- الان وقتش نیست..

سکوت کرد..این دختر بیش از حد ِ تصورم راحت بود..باید جور ِ دیگه باهاش رفتار می کردم..

پا روی پا انداختم ..خدمتکار اینبار با سینی شربت وارد سالن شد..درست مثل سری قبل بعد از تعظیمی که به من کرد و با اشاره ی من به شیدا لیوان شربت رو تعارف کرد..

شیدا نیم نگاهی به من انداخت و لیوان رو برداشت..خدمتکار لیوان و روی میزکنار دستم گذاشت و با اشاره ی دستم از سالن بیرون رفت..

کمی از شربتش و مزه مزه کرد و گفت: یه مهمونی ترتیب دادم..به مناسبته کار جدیدم..دوست دارم تو هم توی مهمونیم باشی..

با مکث کوتاهی نگاهش کردم..لیوان شربتم رو برداشتم..

همونطور که بی هدف نگاهم به محتویات ِ داخل لیوان بود گفتم:ممکنه نتونم بیام..ولی تلاشم و می کنم..

--حتما بیا..کلی واسه ت سوپرایز دارم..

نگاهم و بهش دوختم..در حین ِ اینکه سرم رو ارام تکون می دادم لیوان و روی میز گذاشتم..

سرد گفتم: زیاد از غافلگیری خوشم نمیاد..

لبخندش کمرنگ شد..

-- ولی ..شاید اینبار خوشت اومد، میای؟!..

دلیل تردیدی که داشتم دختر خونده ی منصوری بود..ولی در هر صورت من هم هدف خاص ِ خودم و داشتم..

بنابراین با تکون دادن سر جواب مثبت دادم..

از سر خوشحالی لبخند زد..از جا بلند شد..کارتی روی میز گذاشت و گفت: این دعوتنامه ست..با اومدنت بی نهایت خوشحال میشم..

منتظر رو به روم ایستاد..

بلند شدم..و با لبخندی محو به در سالن اشاره کردم و گفتم: به مهندس سلام ویژه ی منو برسون..

دیگه باهاش رسمی نبودم..نه..کم کم باید وارد مرحله ی دوم می شدم..و از همین مهمونی می تونستم شروع کنم..

با لبخندی غلیظ کنارم ایستاد و به قصده بوسیدن ِ صورتم لباش و جلو اورد .. با اخمی کمرنگ صورتم و عقب کشیدم..

نگاهی سنگین بهش انداختم..لبخند به روی لب هاش خشک شد..

--ببخشید..نمی دونستم خوشت نمیاد..

به سمت در حرکت کردم..

-من گفتم خوشم نمیاد؟..

--نه ..

رو به روم ایستاد..

--پس چرا..نذاشتی که..

هه..گستاخی تا به این حد؟!..

-تو دختر بی پروایی هستی..من به هیچ عنوان مایل نیستم که همین اول کار این بی پروایی رو بهم ثابت کنی..

چین ملایمی میون ابروهای بلند و کمانیش افتاد..

--من بی پروا نیستم آرشام..

-خب درسته..شاید به خاطر اینه که مدت زیادی خارج از ایران بودی و مطمئنا در اونجا به رشد ِ فکری نسبت به اونچه که باید و شاید رسیدی..

لبخند زد: دوست نداری من مثل اروپایی ها باشم؟..با فکری باز و نگاهی امروزی و روشنفکرانه؟..

نگاهم از درون کاملا بی تفاوت بود..ولی به ظاهر رگه های مصنوعی از توجهم رو تو چشماش دوختم..

حرفی نزدم و از سالن بیرون رفتم..

*******************

رو به خدمتکار کردم و گفتم: غذاش اماده ست؟..

--بله قربان..الان براشون ببرم؟..

-لازم نیست..برو بیارش..--چشم قربان..

جلوی پله ها ایستادم..چندی بعد خدمتکار همراهه سینی غذا به طرفم اومد..از دستش گرفتم و از پله ها بالا رفتم..

هر دو تا نگهبانی که جلوی در گذاشته بودم با تعظیمی کوتاه کنار ایستادند..

-یکیتون بمونه..اون یکی هم می تونه بره..هر 2 ساعت 1 بار شیفتتون عوض میشه ..

--چشم قربان..

--اطاعت قربان..

سینی رو تو یکی از دستام گرفتم و قفل در رو باز کردم..وارد اتاق که شدم اونجا نبود..

سینی رو به ارومی روی میز کنار در گذاشتم..حرکت نکردم..نگاهه سریع و با دقتی به اطراف انداختم..

پوزخند زدم..و با یک حرکته سریع در رو بستم و همین که خواست صندلی رو بیاره پایین دستام و دور ِ هر دو تا مُچ ِدستش حلقه کردم و نسبتا محکم فشار دادم که بلند جیغ کشید..

--آآآآآی آی دستم.. روانی دستم شکست..

کشیدمش سمت خودم و صندلی تو همون فشارهای اولی که به دستش وارد کردم جلوی پاهام افتاده بود..

دستاش و بردم پشت..سینه به سینه ی هم ایستاده بودیم..

نگاهی از سر خشم بهش انداختم و داد زدم: دختره ی عوضی فکر کردی با اینکارات می تونی از اینجا فرار کنی؟..

نگاهش فوق العاده وحشی بود..بدون اینکه حتی نگام رو از روش بردارم دستاش و به روی هم فشردم و با یک حرکت اون و چرخوندم ....و حالا پشتش به من بود..

کنار صورتش به ظاهر اروم ولی همراه با خشم در حالی که دندونام و روی هم فشار می دادم از لابه لای اونها غریدم:چیه؟..هار شدی؟..جفتک میندازی اره؟..اینجا جای این کارا نیست..پنجول انداختنات واسه وقتی بود که تو چنگال شیر اسیر نبودی..حالا اوضاع کمی فرق کرده....محکمتر فشار دادم:الان که دارم انقدرخودمو کنترل می کنم و تا به الان سرت و زیر اب نکردم فقط و فقط به خاطره اطلاعاتی ِ که می تونی بهم بدی..از خودت و اون کفتار..فکر نکن حالا که اجازه دادم دستات باز باشه می تونی باهاشون هرکار خواستی بکنی..

تکونش دادم و بلندتر داد زدم: فقط زبونت و باز کن وبگو..بگو کی هستی و چرا دختر خونده ی منصوری شدی؟..دختر خونده ی کسی که بچه هاش براش با کِرمای زیر خاکه توی باغچه ی خونش هیچ فرقی نمی کنن..چطور تو شدی دخترخونــــده ی این ادم؟..هـان؟..براش چکار می کنی؟..

با خشم شال رو از سرش کشیدم و موهاش و تو چنگ گرفتم..از درد نالید و جیغ کشید..

--نکن کثافت..نکن..چرا شکنجه م می کنی؟..من که هیچ کاره م عوضی..

پرتش کردم رو تخت..در حالی که سرش و تو دست گرفته بود برگشت و با ترس نگام کرد..

-به همین اسونیا نیست..تا وقتی که از زیر زبون تند و تیزت همه ی اطلاعات ِ مربوط به منصوری رو نکشیدم بیرون ولت نمی کنم..رهایی از اینجا برات میشه یه رویا..می فهمــــی؟..رویــــا..

به اطرافم اشاره کردم و در حالی که داد می زدم به طرف در رفتم..

-از اینکه گذاشتم توی این قفس طلایی باشی باید ازم ممنون باشی گربه ی وحشی..

برگشتم و تو چشمای پر از اشکش نگاه کردم..

-لیاقت تو کمتر از اینجاست..حتی کمتر از این زندان..

به هق هق افتاده بود و همون موقع از اتاق بیرون رفتم..نگهبان با تعظیم جلوی در ایستاد..

-هر نیم ساعت 1 باز میری تو چِکِش می کنی..همه ی وسایل ِ تیز و برّنده ای که بتونه با اون به خودش اسیب برسونه رو از تو اتاق برداشتید؟..

--بله قربان..حتی یه سوزن جا نذاشتیم..

- اگه دیدید زیاد سر و صدا می کنه حتما خبرم کنید..زمانش مهم نیست ..فقط هر چی که شد اول من رو در جریان قرار می دید..شیرفهم شد؟..

--بله قربان..اطاعت..

*********************

روی پرونده هایی که از شرکت اورده بودم کار می کردم که تقه ای به در اتاقم خورد..

اکثر مواقع کارهای مهم مربوط به شرکت و توی خونه م انجام می دادم..در محیطی مملو از سکوت و بدون مزاحم..در اینصورت تمرکز بیشتری برای انجامشون داشتم..

-بیا تو..

در اتاق به ارومی باز و بسته شد..از صدای قدم ها و طرز در زدنش فهمیده بودم کسی جز شکوهی نیست..

--قربان..

-بگو می شنوم..

--اقای شایان تشریف اوردن..خواهان دیدار با شما هستند قربان..

نگاهم و از روی پرونده گرفتم و به شکوهی دوختم..

-از کی منتظره؟..

-- همین الان اومدن..ظاهرا کمی هم عجله دارند..

- تنهاست؟..

--بله قربان..

نفسم و سنگین بیرون دادم..با کمی مکث خودکارم رو لای پرونده گذاشتم ..

-بسیار خب می تونی بری..بهشون بگو من تا چند دقیقه ی دیگه میام..

-- اطاعـت میشـه قربـان..

و از اتاق بیرون رفت..مطمئن بودم با شنیدن خبر اینکه دخترخونده ی منصوری اینجاست درنگ نکرده و اومده اینجا ..

******************

با هم دست دادیم و با تعارف ِ دست من روی صندلی نشست..

-می خوای ببینیش؟..

نگاهی از سر اشتیاق به من انداخت..

-- تا الان چیزی هم بروز داده؟..

- نه..

--چطور؟!..از آرشامی که من می شناختم بعیده کارش و زود شروع نکنه..

پوزخند زدم: مطمئن باش من سیاست ِ خودم و دارم..البته اگه منو خوب شناخته باشی..

متوجه نیش کلامم شد..ولی چون به این لحن و طرز از حرف زدنم عادت داشت با لبخند نگام کرد..

دستاش رو از هم باز کرد و بلند شد..

--می خوام ببینمش..کجاست؟..

نگاه کوتاهی بهش انداختم ..این همه اشتیاق برای چی بود؟!..

بدون حرف از جا بلند شدم و با قدم هایی اهسته جلو افتادم..

*******************

در اتاق رو باز کردم..اول خودم وارد شدم..روی تخت نشسته بود و زانوهاش رو بغل گرفته بود..با اخم نگام کرد .. 

پشت سر من شایان هم وارد اتاق شد و کنارم ایستاد..و در اتاق توسط نگهبان بسته شد..

نگاهش از روی من به سمت شایان کشیده شد و چون نگاهم رو دقیق به صورتش دوخته بودم به راحتی متوجه ی ترسی مبهم که تو چشمای خاکستریش جهید شدم..

نگاهی سرسری به شایان انداختم ..مشتاقانه با نگاهی براق و خاص به اون دختر خیره شده بود..

به طرفش رفت..

دختر با ترس اب دهانش رو قورت داد و کمی خودش و به عقب کشید..

--ت..تو اینجا؟..تو دیگه چ..چی از جونم می خوای کثافت؟..

شایان مکث کرد و قهقهه زد: پس هنوز یادته؟..

همون جا ایستاده بودم و با اخم به ان دو نگاه می کردم..مطمئن بودم در گذشته مسئله ای بینشون بوده و با شناختی که روی شایان داشتم می تونستم یه چیزایی حدس بزنم ....

کنارش نشست و حالا ترس کاملا مشهود تو چشماش دیده می شد..

شایان با لحنی سنگین و شمرده گفت: نترس خانم کوچولو.. چرا داری می لرزی؟..کاریت ندارم..فقط می خوام چند تا سوال ازت بپرسم..همین..

فکر کنم اسمت دلارام بود..اره..منصوری همیشه می گفت دلارام دخترخونده ی منه و دوسش دارم..درست می گفت؟..

در حالی که به نفس نفس افتاده بود رو به شایان داد زد: خفه شو..تو یه شیطانی..تو..تو..

روشو برگردوند و داد زد: نمی خوام ببینمت..دست از سرم بردار لعنتی..

شایان بی توجه با لبخند به بازوش دست کشید..با ترس از رو تخت بلند شد ..و نگاهش بین من و شایان درگردش بود..

فریاد زد: چی از جونم می خواین لعنتیا..ولم کنین دیگه..

شایان از رو تخت بلند شد و همین که یک قدم به طرفش برداشت با ترس داد زد: نیا جلو..ب..بهت میگم نیا جلو کثافت..

شایان همونجا ایستاد و گفت: فعلا با جونت کاری ندارم نترس..

خندید و رو به من گفت: آرشام..مگه بهش نگفتی که چی می خوایم؟..

نگاهم رو با اخم تو چشمای اون دختر دوختم و با حرکت سر تایید کردم..

رو بهش کرد و گفت: پس می دونی..حالا بهمون بگو..

-چ..چی؟!..

-- پدر خونده ت کجاست؟..

-قبلا هم گفتم..من پدر خونده ندارم..

همراه با پوزخند گفت: نداری؟!..نکنه می خوای بگی شخصی هم به اسم بهمن منصوری نمی شناسی؟!..

-مـ..می شناسم..

--پـــس چــــــی؟..

از فریادی که شایان کشید دستاش رو به دیوار تکیه داد و در حالی که قفسه ی سینه ش تند بالا و پایین می شد چشماش و به روی هم فشار داد..

با صدایی مرتعش داد زد: مــــن می دونم بهمن منصوری کیــــه..می شناسمش چون براش کار می کردم..م..من پ..پرستارش بودم..نه دختر خونده ش..اون بهتون دروغ گفته..دروغ گفته..

گریه نمی کرد..ولی ظاهرش به راحتی نشون می داد که بیش ازحد ترسیده..

وقتایی که من می اومدم پیشش این ترس رو نه تو حرکات و نه حتی تو نگاهش نمی دیدم..ولی..

الان در حضوره شایان همه ی اینها در اون محسوس دیده می شد..در حضوره من کاملا گستاخ بود و وحشی..

ولی الان..کاملا برعکسش رو می دیدم..

- شایان بهتره تمومش کنی..من خودم می دونم باهاش چکار کنم..

شایان نیم نگاهی بهش انداخت وبه طرفم اومد..نگاهم با همون اخم ِ همیشگی به اون دختر بود..

شایان دستی به روی شونه م زد و گفت: پس اینکار و تماما می سپرمش به تو..می خوام تمومه جیک و پوک ِ منصوری رو از زیر زبونش بکشی بیرون..

و با نگاهی کوتاه و دقیق که به اون دختر انداخت از اتاق بیرون رفت..

*******************

2 روز ِ که اون دختر اینجاست..

و امشب شیدا مهمونی ترتیب داده بود و نمی تونستم از این دعوت بگذرم..

رو به خدمتکار مخصوصم «گندم» گفتم: کت و شلوارم رو از خشکشویی گرفتی؟..

داشت اتاق رو مرتب می کرد..در ساعتی مشخص از روز حق داشت که به اینجا بیاد..در غیر اینصورت باید خودم دستور می دادم..

رو به من ایستاد و گفت: بله قربان..زنگ زدم خودشون اوردن..

در حالی که از اتاق بیرون می رفتم گفتم: لباسم و اماده کن..

--برای امشب چه سِتی باشه قربان؟..

تو درگاه ایستادم..کمی مکث کردم و جواب دادم: مثل همیشه..فقط مشکی..

-بله قربان..چشم..

به طرف اتاقش رفتم..رو به نگهبان که ایستاده داشت چرت می زد با عصبانیت بلند گفتم: چه غلطی می کنی احمق؟..

با ترس ایستاد و نگام کرد..

--ش..شرمنده م قربان..یه لحظه چشمام سنگین شد..

-مگه نگفته بودم هر 2 ساعت 1 بار شیفتتون عوض بشه؟..

سرش رو زیر انداخت و چیزی نگفت..

داد زدم: وقتی ازت سوال می پرسم جوابم و بده احمق..

--چشم قربان..ببخشید..

مکث کوتاهی کردم و دستی به صورتم کشیدم..

- 3 تا دیگه از بچه ها رو بیار هر کدوم تو این 24 ساعت زمان بندی کنید و جلوی در کشیک بدید..اینطوری بخوایم پیش بریم اون دختر راحت فرار می کنه..

-- اطاعت قربان..

- فقط وای به حالتون اگر بفهمم کارتون رو درست انجام ندادید..فقط یه بار دیگه ببینم داری چرت می زنی بی برو برگرد دخلت و میارم..شیرفهم شد؟..

-- چشم قربان..خیالتون راحت باشه..

- من امشب اینجا نیستم..می خوام شیش دونگ حواستون بهش باشه..

-- اطاعت میشه قربان.. حواسمون بهش هست..

پوزخند زدم و نگاهی سرسری بهش انداختم..کاملا مشخص بود که چطور انجام وظیفه می کنه..

همراه با هیکلی درشت و چهارشانه , صورتی نسبتا خشن داشت و با اطمینان می تونم بگم اکثر ِ زیردستان من تو کارشون خشن و جدی بودند..

منم همین و می خواستم و اگه کسی جز این بود جایی تو گروهه من نداشت..

*******************

« دلارام »

خدایا 2 روزه که اینجا اسیرم..دارم دیوونه میشم , د ِ اخه باید چکار کنممممم؟!..

روی تخت چمباتمه زده بودم..زانوهام رو بغل گرفتم و بی حوصله و کسل نگام دور اتاق می چرخید..

کاری که این 2 روز می تونستم انجامش بدم همین بود..

یه کمد لباس که چند دست هم بیشتر توش نبود..یه میز ارایش و یه شونه ی پلاستیکی..یه دستمال روی میز و یه در که سرویس بهداشتی بود , حموم و دستشویی..یه تخته 2 نفره ی معمولی ولی شیک..پرده ها هم یه جورایی فانتزی بودن..ترکیبی از رنگ های سرمه ای و سفید که خب با سرویس ِ این اتاق جور بود..

لباسامم همین یه مانتویی که تنم بود و یه شالی که همینجوری رو موهام انداخته بودم..و شلواری که پام بود..

حاضر نبودم لباسامو عوض کنم..چون می ترسیدم این گوشه کنارا دوربین کار گذاشته باشن..

تو فیلما دیده بودم یکی رو که گروگان می گیرن تو اتاقی که حبس ِ دوربین کار میذارن تا خوب زیر نظر بگیرنش..

بیکار هم ننشسته بودم خوب سوراخ سنبه های اتاق و گشته بودم ولی دوربینی پیدا نکردم..

اما شاید تو حموم بتونم لباس عوض کنم..اره خب اگه رذل باشن بخوان اونجا هم دوربین کار بذارن..خب رذل که هستن ..پـــــوووووووف..

اخه اینا چی از جون من می خوان؟!..منصوری؟!..خب این قضیه به من چه ربطی داره؟!..

خیر سرم پرستار و یه جورایی کلفتشم ..دخترخونده دیگه چه صیغه ایه؟!..اینو دیگه کجای این دل وامونده م بذارم؟!..چه گرفتاری شدم..

حالا اون مرتیکه تو هر محفلی نشست این زِر و زد که منه بیچاره دخترخونده شَم..کدوم سَنَدی اینو نشون میده اخه؟..عجبا..

چونه م و گذاشته بودم رو دستام و داشتم فکر می کردم که..

یه دفعه یاد اون عوضی افتادم..شایان ِ پست فطرت..کسی که همه چیزم و ازم گرفت..خانواده م..خوشبختیم و همه ی هست و نیستم ........

و ذهنم کشیده شد به گذشته ها..گذشته ای سراسر تلخی..ولی از اول تلخ نبود..نه..

همه چیز خوب بود..همه جای زندگیم بوی خوشبختی می داد..تو گوشه گوشه ی خونه ی پدریم صفا و صمیمیت، بین اعضای خانواده م دیده می شد..

ولی.......

یه خانواده ی 4 نفره..یه خانواده ی خوشبخت و اروم بودیم..

من یه دختر 16 ساله بودم و برادرم نیما که 24 سالش بود..

پدرم شغلش ازاد بود و یه مغازه ی لباس فروشی داشت..

مادرم مثل همه ی مادرای دنیا مهربون و دلسوز بود..صورت دلنشینی داشت و نگاهش همیشه پر از مهر بود..بابام بی نهایت شیفته ش بود و خانمم صداش می زد..

مامانم علاوه بر اینکه مادرم بود دوستمم بود..خیلی خیلی بهش نزدیک بودم..خب تک دختر بودم و اهل اینکه حتی کوچکترین رازم رو با دوستام در میون بذارم هم نبودم..

و کسی رو مطمئن تر و رازنگهدارتر از مادرم نمی دونستم..

همیشه جنبه ی منطق رو در نظر می گرفت..برای همینم باهاش راحت بودم..

اسمش ماه بانو بود و اسم پدرم فؤاد..برادرم دانشجو بود و در کنار درس و دانشگاه تو یه کارگاهه فنی کار می کرد..

چون یه جورایی با رشته ش جور در می اومد این شغل رو دوست داشت..بر خلافه من که یه دختر شیطون و بازیگوش بودم اون پسر ِ ارومی بود..

و پدرم..اونم مرد زحمتکشی بود..می گفت دوست داره همیشه نون حلال بذاره سر سفره ی زن و بچه ش..ولی..

همه چیز همین نبود..این فقط ظاهره قضیه بود که ما اینطور فکر می کردیم..اصل ماجرا چیزه دیگه ای بود..

درس می خوندم و دوست داشتم رشته م واسه دبیرستان تجربی باشه و تو دانشگاه رشته ی پرستاری بخونم..ازبچگی بهش علاقه داشتم..و چه ارزوهایی که برای اینده م نداشتم..

یه روز که تو عالمه شاد ِ دخترونه ی خودم غرق بودم داشتم بازیگوشی می کردم و سر به سر مامانم می ذاشتم صدای زنگ در رو شنیدم..

بدو رفتم تو حیاط و لبخند به لب درو باز کردم چون می دونستم این موقع روز باباست..ولی به جای بابا یه مرده غریبه رو دیدم..

چون حجاب نداشتم به خودم اومدم و تندی پشت در وایسادم..

خواستم در و ببندم که صدای بابا رو شنیدم..

-- دخترم چرا فرار کردی؟..

و در و هل داد و اومد تو..پشتش اون یارو هم اومد تو حیاط..جای بابام بود ولی جوری نگام می کرد که مو به تنم سیخ می شد..

بدون اینکه حتی به بابام سلام کنم دویدم رفتم تو ..به مامان گفتم که بابا با یه مرده غریبه اومده خونه..

با تعجب چادرشو که به کمرش بسته بود کشید رو سرش و گفت: اوا خاک به سرم تو اینجوری رفتی دم در؟..

با حرص گفتم: اره دیگه نمی دونستم که اون پشت دره..

--یعنی چی که بابات با یه مرد غریبه اومده؟..سابقه نداشته..

- چه می دونم..خودت برو ببین..

--باشه تو همینجا باش..هوای سیب زمینیا رو داشته باش نسوزه ..

سرمو تکون دادم و قاشقی که داشت باهاش سیب زمینیا رو سرخ می کرد و از دستش گرفتم..

مامان رفت بیرون و صداشون رو می شنیدم که داشتن سلام علیک می کردن..ولی کم کم صداشون تو صدای جلز و ولز کردن سیب زمینی ها که داشتن تو روغن ِ داغ سرخ می شدن گم شد..

ماجرا به همینجا ختم نشد..اون مرد هر شب پاتوقش شده بود خونه ی ما..از ظاهر ِ اُتو کشیده و بیستش معلوم بود از اون خر پولاست..

هر وقت می اومد اینجا مامان منو می فرستاد تو اتاقم و خودش هم می رفت تا ازشون پذیرایی کنه..

داداشم که تا شب تو کارگاه بود و وقتی هم می اومد می رفت تو زیرزمین تا درس بخونه..اخه اونجا رو موکت کرده بود مخصوص همین کار..کسی هم مزاحمش نمی شد..

کم کم مشاجره های مامان و بابام شروع شد و شنیدن ِ صدای دعواشون دلم رو به درد می اورد ..

و برادرم نیما چند بار جدی باهاشون حرف زد ولی وقتی دید فایده ای نداره بی خیالشون شد..

گاهی دیرتر می اومد خونه و وقتی هم بر می گشت می گفت با دوستام دارم درس می خونم..

بابام دوتا داد سرش می زد و این می شد اغاز ِ دعوای بین مامان و بابا..دیگه خسته شده بودم ..اونا که سر هم فریاد می زدن من چشمام و روی هم فشار می دادم و تو اتاقم زار می زدم..

هم برام عجیب بود و هم ناراحت می شدم..تو خونه ی ما هیچ وقت بحث و دعوا نبود..همه احترام ِ همو داشتن..ولی حالا...........

تا اینکه تو یکی از همین دعواها از دهن مامانم پرید که بابام معتاد شده و خیلی وقته اینو داره ازمون مخفی می کنه..

مامان می گفت که بهش شک کرده بود ولی باورش نمی شده..برای شایان یا همون مرد غریبه مواد می فروخته و اینجوری از کنارش مواد ِ مصرفی خودش و هم تامین می کرده..

و چه تلخ بود اون شبی که پی به این حقیقت بردم..اینکه پدرم..کسی که حکم سایه ی بالا سرمون رو داشت..کسی که پشتوانه ی ما بود و بنیان و ارامش خانواده رو اون اداره می کرد در حال نابودن شدن بود و زندگیمون رو هم همراه خودش سیاه و کدر کرد..

انگار اون سال ، سال ِ بلا و مصیبت بود که برای ما از زمین و اسمون می بارید..

و تو یکی از همین شبا مادرم سکته کرد و ..

وقتی صبح ساعت 9 از خواب بیدار شدم و دیدم کسی هنوز بیدار نشده و صبحونه حاضر نیست..بعد از روشن کردن سمامور رفتم پشت اتاقشون ..ولی در کامل بازبود..

رفتم تو تا مامان رو صدا بزنم..بابام تو اتاق نبود..مامان به پشت خوابیده بود و صورتش مهتابی تر از همیشه بود..

با لبخند نشستم کنارش و دستشو گرفتم تا صداش کنم که از سردی دستش تنم لرزید..تو دلم خالی شد و شروع کردم به تکون دادنش..صدام می لرزید و با قربون صدقه و گریه صداش می زدم..

-- مامانم بیدار شو..ماماااااانی تو رو خدا چشماتو باز کن..مامااااان..مامااااااااا ااان..

انقدر جیغ و داد کردم که نیما و بابامم اومدن تو اتاق..

و اون روز ِ نحس مادر نازنینم پر کشید و رفت..تو خواب سکته کرده بود و من و نیما رو بدبخت و بیچاره کرد..

بعد از مرگ کسی که تنها مونس و دوست و همدمم بود گوشه گیر شده بودم..مثل ادمای افسرده یه گوشه می نشستم و به دیوار زل می زدم..

نیما که دیگه کلا خونه نمی اومد بابامم یه شب در میون می اومد و انگار نه انگار که یه دختره 17 ساله تو خونه تک و تنهاست..((1 سال گذشته بود))..

برای اینکه نترسم می رفتم با عکس مامان حرف می زدم..حس می کردم پیشمه و اینجوری اروم می شدم..و اون موقع انقدرگریه می کردم که از حال می رفتم..

روزگارم همینجوری تلخ و بی روح سپری می شد که بازم پای شایان به زندگیمون باز شد..

حالا بی پرواتر از گذشته به خونمون قدم می ذاشت و بابام تا می تونست با جون و دل ازش پذیرایی می کرد..واسه ی مرگ مامان یه چند وقت عزادار موند و بعد هم انگار نه انگار..

رفتارایی که از پدرم می دیدم و بی توجهیاش افسرده ترم می کرد..

تا وقتی مادرم زنده بود بابام دیگه شایان رو نمی اورد خونه یا اگرم می اومد ماهی 2 یا 3 بار ..

تا اینکه یه روز..

بابام صبح اومد خونه و دستاشم پر از خرت و پرت بود..

وقتی از پنجره داشتم نگاش می کردم که کیسه های پلاستیک پر از میوه و خوراکی رو گرفته دستش و اروم داره میاد تو خونه تو صورتش دقیق شدم..هر چی که جلوتر می اومد چین و چروک های صورتش هم واضح تر می شد..

ریش پر پشت و بلندی که انگار ماه هاست اصلاح نشده..در صورتی که قبلا وقتی مامان زنده بود یک روز در میون صورتش و اصلاح می کرد..

لباساش رنگ و روشون رفته بود و مثل سابق تر و تمیز نبودن..ولی..

چرا انقدر کمرش خمیده شده؟..مردی که تازه پا به 50 سالگی گذاشته چرا انقدر پیر و شکسته شده؟..

بابام با خودش چکار کرده بود؟..با من ..با مامان که می دونستم از دست ِ کارای بابام غصه خورد و دق کرد..به خاطر اعتیادش کنترلی روی خودش نداشت..گاهی که عصبانی می شد هر چی از دهنش در می اومد می گفت..فحش های رکیکی که......

یه قطره اشک از چشمام چکید رو گونه م ولی جلوی دومی رو گرفتم..با سر انگشتام پاکشون کردم و پرده رو انداختم..

بابا اومد تو..از همون جلوی در صدام زد..انگار یه جورایی خوشحال بود..این خوشحالی به وضوح تو صداش موج می زد..

-- دخترم دلارام.. کجایی بابا؟..

-اینجام ..سلام..

نیم نگاهی به صورت سرد و بی روحم انداخت و زیر لب جوابمو داد..

لبخندش که رفته رفته داشت محو می شد رو پررنگترش کرد و درحالی که سعی داشت نگام نکنه گفت: بیا بابا..بیا اینا رو از دستم بگیر واسه شب مهمون داریم..

می دونستم با زدن این حرف یعنی باید سور و سات امشبشون رو من حاضر کنم..مگه کس ِ دیگه ای هم بود؟..

تو دلم پوزخند زدم و گفتم:و این همه خرید بیخودی مصرف نمیشه..انگار نه انگار منم اینجام و فکر ِ اینو نمی کنه که چی می خورم و چکار می کنم..اونوقت واسه مهمونش که معلوم نیست کی هست اینقدر تشریفاتی کار می کنه..

جوابش و ندادم..اصلا چی داشتم که بگم؟.. بپرم بغلش و بگم بابا دلم برات تنگ شده؟..چرا خونه نمیای؟..مگه من ادم نیستم؟..مگه منه نفهم دخترت نیستم چرا باهام اینکارو می کنی؟..

نه..همون سکوت بهتر بود..گاهی اوقات سکوت می تونه خیلی از معانی رو تو خودش داشته باشه..سکوت ِ من پر از حرف بود..پر از حرفای نگفته که رو دلم مونده بود و هر شب این عقده ها رو با قاب عکس مادرم خالی می کردم..انقدر نگاش می کردم وگریه می کردم که احساس می کردم تهی شدم..دلم دیگه پر نیست که بخوام داد بزنم وفریاد بکشم..

ولی از همه ی اینا چه حاصل؟..صبح که می شد روز از نو و روزی ِ منه مفلوک هم از نو..

خلاصه شب شد و منم با همون سن کمم 2 نوع غذا پختم و میوه و شیرینی ها رو چیدم تو ظرف..خونه رو هم مجبوری تمیز کرده بودم..وگرنه کی حال و حوصله ش رو داشت..

وقتی دیگه کاری نمونده بود رفتم یه دوش گرفتم وقتی اومدم بیرون دیدم هنوز بابا نیومده ..رفتم تو اتاقم و بعد از اینکه موهامو خشک کردم افتادم رو تخت..

بشمار سه هم خوابم برد..از بس که خسته بودم هیچی نفهمیدم و رفتم تو یه عالمه دیگه..

نمی دونم چقدر گذشته بود ولی..

اینا رو بعدها فهمیدم که الان وقتی بهشون فکر می کنم می خوام سرمو بکوبونم به همین تاج ِ تخت تا از حس ِ درد و سوزش جون بدم و بمیرم..

یعنی بی غیرتی ِ یه پدر تا این حددددد؟..چرااااا؟..چون معتاده؟..مگه معتاد ادم نیست؟..مگه انسانیت نداره؟..

یعنی تا این حد که خودش و بزنه به بی خیالی و بذاره هر خاک بر سری هر بلایی که خواست به سره دخترش بیاره؟..

بعدها توسط همسایه ی دیوار به دیوارمون که ادم فضولی بود و همه ش سرش تو کاره این و اون بود فهمیدم که صدای خندشون رو می شنوه و فک می کنه مهمون داریم و داریم میگیم می خندیم..

و من اینا رو خودم فهمیدم..چون قبلا هم سابقه داشته..البته به جز یه موردش که....

وقتی بابا با مهمونش که همون شایان بوده میاد خونه تا اونجایی که می تونه ازش پذیرایی می کنه..اونم وقتی خوب بابام و نشئه می کنه و خودش هم تا خرخره مست می کنه دیگه هر کی سی خودش یه طرف میافته..

بابام اواز می خوند و می خندید..اون یارو مست ِ لا اوبالی هم لابد حض می کرده..تا اینکه شایان که حواسش یه کم جمع بوده میاد سر وقتم..

منه از همه جا بی خبرم تو عالمه خواب بودم که حس کردم یکی داره صورتم و نوازش می کنه..

اولین چیزی که با چشمای بسته حس کردم بوی تند ادکلنش بود که با بوی الکل وسیگار قاطی شده بود مشامم رو سوزوند..

با هر نفسی که می کشیدم هوشیارتر می شدم تا جایی که چشم باز کردم و دیدم بالا سرم تمرگیده داره نوازشم می کنه..

با دیدنش ترسیدم و خواستم جیغ و داد راه بندازم که نذاشت اشغال دهنمو سفت چسبید..

یه چیزایی زمزمه می کرد که انقدر گیج و منگ بودم نمی فهمیدم داره چی میگه..فقط تا مرز سکته پیش رفته بودم..

فهمیده بودم چی می خواد از نگاهه ه*و*س الود و گرمای دستش و نگاهه خیره ش به همه جای بدنم شصتم خبردار شده بود که اگه زود نجنبم و بخوام پخمه بازی در بیارم تهش میشم یه بی ابرو که دامنش توسطه این کثافت لکه دار شده..این یعنی اوج ِ بدبختیام .. 

از بوی الکی که می داد فهمیده بودم مست ِ..وقتی که دیگه چیزی نمونده بود کارمو بسازه دیدم داره رفته رفته خمار میشه ..

چون شبا تنها بودم همیشه زیرتُشکم یه شیء ِ تیز مخفی می کردم که الان به دردم می خورد..

وقتی تو حاله خودش بود و هیکله قِناسِش و انداخته بود روم دست بردم زیر تشکم و شیشه ی ادکلنم که کتابی و تخت بود و گوشه ش هم کمی تیز بود رو اوردم بیرون..

سمت چپم چاقو بود که دستم به اونطرف نمی رسید..شیشه رو بردم بالا و محکم کوبیدم تو سرش..

از درد ناله کرد و حس کردم جسمش روم سنگین تر شد..همونطور که نفس نفس می زدم پرتش کردم کنار ولی از بس سنگین بود سخت تونستم اینکارو بکنم..

مست که بود حالا از درد هم به خودش می پیچید..شالمو از کنار تشک برداشتم و انداختم رو سرم..هول شده بودم و نمی دونستم باید چکار کنم..

توی اون موقعیت تنها فکری که به سرم زد این بود برم خونه ی همسایه و از همونجا زنگ بزنم به فرهاد..

این مدت که تو خونه افسرده بودم و جایی در نمی شدم بارها به خونمون زنگ زده بود و منم جواب نمی دادم..

حوصله ی هیچ کس و نداشتم حتی فرهاد .. 

چند بارم اومده بود جلوی خونه ولی فقط یه بار در و به روش باز کردم و بهش گفتم می خوام یه مدت تنها باشم..و از اینکه شبا تو خونه تنهام و کسی پیشم نیست هم بهش چیزی نگفتم..

خودم کم بدبختی داشتم دیگه چرا اونو ناراحت می کردم؟..

رفتم خونه ی همسایمون که یه پیرزن ِ عصایی بود و با پسر و عروسش زندگی می کرد..

از همونجا زنگ زدم به فرهاد..

حالا بماند که اون پیرزن چقدر سین جیمم کرد..

فرهاد که اومد از در زدم بیرون و با دیدنش حس کردم هنوز کسی رو دارم که پشتم باشه..

با ترس یه نگاه به در خونمون انداختم و با چشمای به اشک نشسته م سوار ماشینش شدم..فهمید قضیه از چه قراره و وقتی با ترس و لرز یه چیزایی براش گفتم خودش تا تهش و خوند..

یه مدت خونه ی اون بودم و مثل یه برادر هوامو داشت..

دوست داشتم بدونم بابام و نیما الان کجان؟..فهمیدن من خونه نیستم یا نه؟..

دست به دامن ِ فرهاد شدم و اونم رفت جلوی خونمون که امارش و در بیاره..و تا وقتی که برگشت دلم مثل سیر و سرکه می جوشید..

وقتی اومد چهره ش درهم بود..و با صدایی لرزون بهم گفت که بابام در اثر مصرف بیش از حد مواد همون شب تموم کرده و جالبیش اینجا بود که تو خونه تنها بوده..و کسی هم شایان رو ندیده..

بازم به عزا نشستم و اینبار واسه بابام..بماند که چقدر اذیت شدم و چه شب ها که کابوس می دیدم و فرهاد دلداریم می داد..

اونم کسی رو نداشت..نسبتش با من این می شد که پسر دایی مادرم بود و پدر و مادرش رو تو یه تصادف از دست داده بود..ولی یه جوونه فهمیده و با شعور بود..همه چیز داشت..رفاه و ارامش..چهره ی جذاب و خصوصیات اخلاقی خوب و ایده ال..

ولی با این حال تنها بود.. و خودش می گفت «به این تنهایی اُنس گرفته»..

می گفت« تو که اینجا باشی تنهایی جرات نمی کنه قدم جلو بذاره و خلوتمو پرکنه»..

بهش می گفتم : با این حرفت یعنی من برم که به اُنس و دلبستگیت برسی؟..

می خندید و نگام می کرد..می گفت «نه دختر خوب این چه حرفیه که می زنی؟..من اینجوری خوشحال ترم..تا الان تنهایی رو تو خلوتم راه می دادم از الان به بعد نه»..

می گفتم : واسه اینکه من ناراحت نشم که اینو نمیگی؟..

با خنده می گفت «نه مطمئن باش..تو هم بری باز یه کاری می کنم که تنها نباشم»..

و من هم همراه خودش می خندیدم.

فرهاد که کنارم بود لبخند به لبم می اومد.. و یه دنیا ازش ممنونم که منو به خودم برگردوند و با گذشت زمان و با کمک اون تونستم بشم همون دلارامی که فرهاد دلی خانمی صداش می زد و می گفت «بخند تا دنیا هم به روت بخنده..گریه کنی هوای دل ِ این دنیا هم می گیره و بارونی میشه..اونوقت یه دنیا رو سیل می بره ..اینو می خوای دلی خانمی؟»..

و من با خنده می گفتم «نه»..

از برادرم نیما خبر نداشتم..چند جا رو با فرهاد دنبالش گشتم ولی انگار اب شده بود رفته بود تو زمین..

به پلیس خبر دادم..در مورد شایان هم گفتم ولی نتیجه ای نداشت..هر بار به در بسته می خوردم..

تا اینکه گفتن یه سری جوونه الکلی شبونه تو جاده ی شمال تصادف می کنن و میرن ته دره..

و وقتی به پزشکی قانونی مراجعه کردیم من یکی از دوستاش رو طبق مشخصاتی که بهم داده بودن شناختم ظاهرا اون راننده بوده.. و بعد هم مشخصات برادرم نیما رو شناسایی کردم..همه شون مرده بودن که برادر منم جزوشون بود..

همون موقع دیگه طاقت نیاوردم و به خاطر این همه فشار که روم بود از حال رفتم که در اخرین لحظه خودمو تو بغل فرهاد دیدم..و این هم سومین اتفاق ِ شوم توی زندگی من بود..

چقدر بدبخت بودم..

همه ی اینا رو از چشم پدرم می دیدم..با اینکه مرده بود ولی اون بود که باعث این همه بدبختی شد..اون بود که نتونست مسئولیت پذیر باشه و خانواده ش رو به طرف فلاکت و بیچارگی سوق داد..پدر..کسی که الان چیزی جز اه ِ حسرت و اشک ِ دل شکستگی برام به جای نذاشته..

پدرم مقصر بود..اون مقصره این همه بلایی ِ که به سرمون اومد..

چه مادرم که از غصه ی کارای بابام دق کرد و مرد..

چه از برادرم که به خاطر بی توجهی های پدرم و نبودن ارامش و گرما تو خونواده به اون روز افتاد..

و اون هم از خودش که به بدترین شکل ممکن زندگیش و نابود کرد..

و.. این هم از من..........

که اواره شده بودم و بی خانمان..بازم هزار بار خداروشکر می کردم که فرهاد بود..می تونستم بگم هنوزم بی کس نشدم..

فرهاد اصرار داشت خونه ش بمونم ولی مگه می شد؟..نگاهه همسایه ها..مردم تو کوچه و بازار..هر کی فرهاد و می شناخت منو هم شناخته بود..

یه دختر که تو خونه ی یه پسر جوون و مجرد داره زندگی می کنه..اصلا صورت ِ خوشی نداشت..با اینکه فرهاد سعی داشت این افکار رو از تو ذهنم دور کنه و بگه بی خیال باشم ولی نمی تونستم.. 

برای همین رفتم دنبال کار..ولی کار کجا بود؟..منی که دیپلمم و به زور گرفتم..

انقدر معلما به خاطر مرگ مادر و پدرم بهم ارفاق کرده بودن که تونستم مدرک دیپلمم و بگیرم..

خداییش اینم معجزه بود..وگرنه هیچ جوری نمی شد..چون درسم خوب بود نمی خواستن تلاشم بی نتیجه بمونه..واسه همین کمکم می کردن..

برای کار یه اطلاعیه نظرم و جلب کرد..به یه پرستار برای مراقبت از یه پیرمرد 60 ساله نیاز داشتن..و اون پیرمرد همین بهمن منصوری بود..

فرهاد مخالف بود..ولی این زندگی من بود و خودم باید از نو می ساختمش..اون هم با تلاش و زحمت خودم..

خلاصه تونستم اونجا مشغول بشم و خوبیش به این بود که اون پیرمرد تنها زندگی می کرد و بچه هاش ازش دور بودن..

به خاطره اینکه تو شغلم بمونم رفتم چند دوره اموزش ِ نکات ِکلیدی تو زمینه ی پرستاری رو دیدم..

مثل تزریقات و گرفتن فشار خون و یادگیری و اموزش کمک های اولیه و......

و شدم اینی که الان هستم..

و حالا اینجا گرفتاره یه مشت ادم ِ از خدا بی خبر شدم که یکیشون همون مرتیکه ی رذل شایان ِ..

خیلی دوست داشتم با دستای خودم خفه ش کنم..همونی که باعث و بانی از بین رفتن خانواده م شد..

پدرم در حقمون نامردی کرد ولی این مرد مُسَبِبش بود..

خنکایی که به صورتم خورد باعث شد به گونه م دست بکشم.. داشتم گریه می کردم..

مثل همیشه که یاد گذشته ها می افتادم ..یه گوشه چمباتمه می زدم و اشک می ریختم..

فکر می کردم به کجای این دنیا بر می خورد که منم خوشبخت باشم؟..

چی می شد الان پدر و مادر و برادرم در کنارم بودن و شاد و خوشحال زندگیمون و می کردیم؟..

خدایا چرا نباید بعد از تحمل ِ کلی مشکلات برای یه لحظه دنیا به کامِمون باشه و با تلخی و سردیش بهمون نفهمونه که یه همچین روزگاری هم هست؟..

و چرا همیشه نباید انتظار خوشبختی رو داشته باشیم ؟چون دقیقا بعدش می فهمیم که برعکسش به سرمون اومده..

فهمیده بودم که فاصله ی بین خوشبختی و بدبختی به نازکی ِ یه تار مو ِ ..و چه اسون این تار ِ مو پاره شد و من به قعر چاه کشیده شدم..

ولی هنوزم برای نجات خودم دارم تلاش می کنم..

تو حال و هوای خودم بودم که صدای چرخیدن کلید تو قفل در رو شنیدم..هول شدم..بازوهامو بغل گرفتم و سرمو چرخوندم سمت در..

سعی کردم اروم باشم ولی نبودم..دروغ چرا اصلا اروم نبودم..همه ی اینا هم از روی تظاهر بود..

در روی پاشنه چرخید و..

با دیدنش شوکه شدم..جلوی چشمای پر از وحشتم با لبخند ِکریهی اومد تو و در و بست..خودمو جمع کردم و با نفرتی امیخته به ترس نگاش کردم..

خندید..ولی بیشتر شبیه ِ پوزخند بود..

--سلام خانم خانما..مشتاق دیدار؟..

و همراه با قهقهه بلند گفت: اینو تو چشات می خونم..پس نگو نه..

انگار زبونم چسبیده بود به سقم ، ولی نباید نشون بدم که ازش ترسیدم..به اندازه ی کافی ازش نفرت داشتم..

خدایا چرا الان نمی تونم کاری کنم؟..چرا بهم نیرویی نمیدی که از روی زمین نیست و نابودش کنم؟..

انقدر تو دلم گله کردم و این حرفا رو به خودم زدم که نتونستم خودمو کنترل کنم و بلند سرش داد زدم: خفه شو پست فطرت..تو یه رذلی..یه انگل..یه ادمی که .. نه اصلا ادم هم نیستی..تو یه حیوونی..حیوووووون..

هم داد می زدم و هم از زور ترس به نفس نفس افتاده بودم..

دیگه نمی خندید..فکش منقبض شده بود و لباشو با عصبانیت به روی هم فشار می داد..جلوی دیدم تار شده بود..اَََََه..این اشکای لعنتی از کدوم گوری پیداشون شد؟..

نه , نمی خوام گریه کنم..نمی خوام ضعیف باشم..برای رسیدن به اینی که هستم تلاش کردم نباید بذارم این مرتیکه ی رذل همه ی اون چیزی که برام مونده رو هم ازم بگیره..

با دادی که سرم زد ناخداگاه چشمامو بستم و دستامو مشت کردم..

-- خفه شو دختره ی هیچی ندار..نـــه، می بینم که توی این مدت خوب روی اون زبون ِ درازت کار کردی..اونوقتا که می اومدم خونتون مثل ِ یه موش ِ ترسو می رفتی و یه گوشه قائم می شدی..چیه حالا دم در اوردی؟..

قطره اشکی که از گوشه ی چشم راستم چکید باعث شد چشمامو روی هم فشار بدم بعد هم بازشون کنم..

هیچی نمی گفتم فقط نگاهه پر از نفرتمو دوخته بودم تو چشمای ه *ر* ز* ه ش که حریصانه از صورت تا نوک انگشتای پامو از نظر می گذروند..

صدام گرفته بود ولی داد زدم: موش ِ ترسو توی کثافتی که بابامو با اون وضع ولش کردی و زدی به چاک..که چی؟..گیر نیافتی کثافت؟..تویی که همه ی ما رو به روز سیاه نشوندی..

با خشونت به طرفم حمله کرد..ناخواسته جیغ کشیدم و رفتم عقب..به حالت نیمخیز نشست رو تخت و با چشمای سرخ نگام کرد..

-- پدره بی بوته ت خودش خواست به اون روز بیافته..بهش هشدار داده بودم که زیادروی کنه دخلش اومده ولی تو حالت خماری هر چقدر که خواست کشید و تهش هم نشئه شد افتاد یه گوشه..

-تو موادیش کردی..تو معتادش کردی عوضی..

-- خفه شو نکبت..حرف مفت نزن..اون از قبل معتاد بود..بعدشم اومد پیش ِ من و مشغول شد..

- چرا گذاشتی تا اونجا کشیده بشه؟..چرا بدبختمون کردی؟..

فریاد زد: چون عاشق مادرت بودم!!..

دهنم کیپ تا کیپ بسته شد..

از بهت که اومدم بیرون تو صورتش تف انداختم و با گریه داد زدم: خفه شو ..تو غلط زیادی کردی..مگه..

سیلی محکمی که خوابوند تو صورتم باعث شد خفه خون بگیرم..

-- ببند دهنتو..وقتی خاطرخواش شدم که بابای بی غیرتت تو زندگیش بود..پدرت اون وسط یه مزاحم بود ..خواستم تو خونتون نفوذ کنم که تونستم..پاتوقم شد خونتون و فقط به خاطر مادرت می اومدم..

دهنمو باز کردم تا سرش داد بزنم و بگم خفه شو پست فطرت ولی با سیلی دومش گوشه ی لبم پاره شد و خودم خفه شدم..

--لال شو بهت میگم..شنیدی؟..لاااااااال شو..مگه نمی خوای بدونی؟..پس خوب گوش بگیر ببین چی میگم..فکرشو نمی کردم مادرت بمیره..می دونی مرگ مادرت همچین زیاد هم طبیعی نبود؟..

با تعجب نگاش کردم..دستم روی دهنم بود و نگام پر از اشک..

خندید..بلند و نفرت انگیز..

-- اره عزیزم..شب قبلش خونتون بودم..تو هم مثل همیشه چپیده بودی توی اتاقت ..بابات اون شب حسابی مست بود..منم بودم..ولی نه اونقدر که نفهمم اطرافم چه خبره..مادرت تو اتاق نمی اومد..دلم می خواست ببینمش ولی هر دفعه بابات می رفت وسایل عشق و حالمون و می اورد..وقتی دیدم تو حال و هوای خودش ِ زدم از اتاق بیرون..تو اشپزخونه گیرش اوردم..چون اشپزخونتون اُپن نبود در و بستم ولی کلید روش نبود تا قفلش کنم..تو عالمه مستی سرم داغ کرده بود و فقط اونو می خواستم..وقتی تو بغلم گرفتمش شوکه شد..

دستامو گذاشتم روی گوشام تا نشنوم..خدایا مادرم..مادره نازنینم..خدااااااا..

ولی صدای نحسش و می شنیدم..دستامو محکم تر رو گوشام فشار دادم ولی اون نامرد دستامو تو مشتش گرفت و از هم جدا کرد..می خواست بشنوم تا زجر بکشم..

--چیه دیگه نمی خوای بشنوی؟..ولی باید بشنوی..حالا که رسیدم به جاهای خوبش می خوای کَر شی؟..

دستامو محکم نگه داشت..گریه می کردم و سرمو تکون می دادم..با بغض می گفتم که چیزی نگه..ولی اون عوضی تر از این حرفا بود..

-- خیلی خواستنی بود..خوشگل و دلنشین..چشمم بدجور دنبالش بود و حالا تو بغلم اسیر بود..بوسیدمش..

داد زد: شنیدی دختــــر؟..من مادرتو بوسیدم..زار می زد و به سر و صورتم چنگ می نداخت ولی زورش نمی رسید کاری کنه..خوابوندمش کف اشپزخونه و..

-خفه شووووو عوضی..لال شو..نگوووووو..دیگه نگوووو..

هر کار می کردم دستام و از تو دستاش ازاد کنم نمی شد..حس می کردم دنیا داره جلوی چشمام تار میشه ولی چرا نمی میرم؟..چرا خدا؟..

نمی خوام حرفاشو بشنوم..نمی خوام بشنوم خدا..نمی خواااااااام..

هق هقم یک دقیقه بند نمی اومد..

خنده ی عصبی کرد و ادامه داد: بدنش لطیف بود..پوستش مثل بلور صاف و شفاف بود..همونطور که تصور می کردم..لمسش کردم..واقعا زیبا بود..تو اوج ِ ه و س بودم و داشتم ازش کام می گرفتم که احمق گوشه ی رومیزی و گرفت تو دستش و منم حالیم نبود داره چه غلطی می کنه..وقتی کشید هر چی که روش بود افتاد رو زمین و صدای شکستن ِ گلدون و ظرفایی که روی میز بود باعث شد با ترس خاصی به اطراف اشپزخونه نگاه کنم..

ترسیدم کسی سر وصداها رو بشنوه و بیاد که ببینه چه خبره..

سریع از روش بلند شدم..ولی قبلش یه سیلی محکم خوابوندم تو صورتش..لعنتی اگه چند دقیقه دیرتر اینکارو می کرد من به خواستم رسیده بودم..

دستام و ول کرده بود..سرمو تو بالشت فرو کرده بودم و بلند گریه می کردم..

خدایا پس مادرم به خاطره کار این مرد و بی غیرتی بابام دق کرده بود؟..

خدایا من تا حالا چی فکر می کردم و الان از زبون ِ این نامرد چیا دارم می شنوم..

کاش کَر بودم و نمی شنیدم..

کاش این مرتیکه لال می شد و بهم چیزی نمی گفت..

ای کاش باورهامو خراب نمی کرد..می ذاشت با همون خیالت پوچم سر کنم..

خدایاااااااااااا..

--تو از خیلی چیرا بی خبری خانم کوچولو..پدرت هیچ وقت نفهمید من به مادرت نظر داشتم..واسه همین هرکار می خواستم انجام می داد و به جهالتش می خندیدم..

نمی دونی چه کیفی می کردم ولی خب وقتی مادرت مرد مدتی ساکت بودم..یه جورایی بهش علاقه داشتم ..از روی ه و س بود ولی بازم می خواستمش..

می خواستم برادرت و هم بِکِشم سمت خودم ولی نشد..اونم مثل تو از من خوشش نمی اومد..یه بار بدجوری تو روم وایساد که خب بچه ها از خجالتش در اومدن..

انقدری اون روز جلوی اشناها و پولدارای سرشناس خارَم کرده بود که برای کشتنش انگیزه پیدا کنم..اون چندتا جوونه خام و بی تجربه پیشه من الکل خوردن و مست کردن..

نمی دونستن زیر سر ِ منه..فکر می کردن مهمونیی که رفتن یه پارتی معمولیه..ولی هر کی به شایان زخم بزنه زخم نمی بینه..بلکه نابود میشه..

خودم برادرتو نابود کردم..وقتی خوب خودشونو تو الکل خفه کردن زدن به جاده و..

قهقهه زد..صدای خنده هاش عصبیم می کرد..شونه م از زور گریه می لرزید و انقدر صورتمو تو بالشت فشار داده بودم که حس می کردم هم دستام که بالشت و فشار می داد و هم صورتم بی حس شدن..

به بازوم دست کشید که تنم لرزید..با ترس و صورت ِ غرق در اشک نگاش کردم..

-- اون شب خیلی تقلا می کردی..وقتی مادرت مرد چشمم چرخید سمت ِ تو..می دونستم اینبار می زنم به هدف و تو رو می تونم به دست بیارم..تو که جوون تر و شاداب تر بودی..ولی فکر نمی کردم اونقدر تیز باشی و بخوای فرار کنی..ضربه ت زیاد کاری نبود....ولی همونجا قسم خوردم که اگه پیدات کردم..حتی شده تو یه لحظه کارتو بسازم..

چشماش مثل چشمای یه گرگ ِ وحشی و گرسنه برق می زد..

اب دهنم و با وحشت قورت دادم و چشمای از حدقه بیرون زده م رو دوختم تو چشمای پر از ه*و*س و ش*ه *و*ت*ش..

نـــه..

نــــــه..

نـــــــــه..

**********************

«آرشام»

--نمی دونی امشب چقدر خوشحالم آرشام ..

-چطور؟..

اروم و لوند تو بغلم می رقصید..

-- تو اینجایی..کنارم..و این همه نزدیک به من..اصلا باورم نمی شد که بیای..اخه اون روز انگار یه جورایی تردید داشتی..

-ولی اومدم..

--اره..همینم خوشحالم می کنه..

نگاهم رو از روی صورتش گرفتم و به اطراف دوختم..هماهنگ با اهنگ ِ لایتی که پخش می شد می رقصیدیم..

--مثل اینکه بابام داره به من اشاره می کنه..

رد نگاهش و دنبال کردم..پدرش در حالی که لیوان شرابش رو تو دست داشت با لبخند برامون سر تکون داد و به شیدا اشاره کرد..

--من برم پیشش..زود بر می گردم عزیزم..

چیزی نگفتم..به طرفش رفت..نگاهم مستقیما به اونها بود..

پدرش جلو افتاد و به طرف ساختمون اصلی حرکت کرد..

مهمونی تو محیط باز برگزار شده بود و هر کدام از مهمان ها زوج ، زوج وسط ِ پیست می رقصیدند..

به طرف بار رفتم و یه گیلاس شراب برداشتم..تو یه همچین مهمونی هایی قسمتی رو به سرو نوشیدنی های مختلف اختصاص می دادند..

رفتم تو ساختمون..جوری که دیده نشم نگاهی سریع و با دقت به اطراف سالن انداختم..چند نفر اونجا ایستاده بودند..

دنبال ِ اون دو می گشتم که بالاخره پیداشون کردم..کنار یه مجسمه گوشه ای از سالن ایستاده بودند..

مجسمه ای که نمادی از یک مرد رومی بود..

اتاقی باریک از پشت سالن مشرف به اونطرف می شد و توسط یک در ِ باریک خیلی راحت می شد بدون اینکه جلب توجه کنم وارد سالن بشم..

از همون راه رفتم و پشت همون مجسمه ایستادم..نگاهم به رو به رو بود ولی تمام حواسم به پشت اون مجسمه بود..

-- کارت به کجا رسید؟..

-- یعنی چی بابا؟..من که..

-- بسه کم شعار بده..تو سالی 10 بار عاشق میشی و20 بارم فارغ..بگو چکار کردی؟..

-- چرا این حرف و می زنی بابا؟..من اینبار واقعا عاشقش شدم..

-- خیلی خب تونستی رامش کنی؟..

-- می تونم..فقط باید یه کم دیگه صبر کنیم..

-- باشه صبر می کنم..ولی باید بتونی آرشام و بکشونی سمت خودت..چه می دونم یه جوری خامش کن..

-- نه بابا من کاری می کنم که واقعا عاشقم بشه..چون خودمم بهش علاقه دارم..

-- من کاری به علاقه ی تو ندارم دختر..فقط آرشام واسه م مهمه..

-- فکرکردی برای من مهم نیست؟..آرشام بدون ثروتش هیچه..

--هه..چیه جا زدی؟..تو که تا الان دم از عشقش می زدی؟..

-- هنوزم میگم دوسش دارم بابا..ولی اول خودش بعد ثروتش..

-- پس دست بجنبون دختر..ارشام زرنگ تر از این حرفاست..

-- هنوز منو نشناختی بابا..

--شناختمت که فرستادمت جلو دخترم..

-- پس وایسا و تماشا کن..

انقدر که لیوان کریستال رو تو دستم فشار داده بودم امکان می دادم هر ان بشکنه..از همون راه برگشتم..

در حالی که با خشم دندونام و روی هم فشار می دادم لیوان رو تو دستم خاک کردم..

دستم اغشته به شراب شد و خرده های شیشه هر کدوم یک طرف افتاد..به قدری عصبانی بودم که سوزش دستم و حس نکردم..چیز مهمی هم نبود..

با قدمهایی بلند از ساختمون بیرون امدم و از توی جیب کتم یک کاغذ و خودکار بیرون اوردم..

نوشتم « من باید برم..شب خوب وبه یادماندنـــی بود..تا بعد»

کاغذ و تا زدم و دادم دست یکی از خدمتکارا و گفتم به دستش برسونه..

دیگه نفهمیدم خودمو چطور رسوندم به ماشینم و از اون ویلای لعنتی زدم بیرون..

چند بار روی فرمون کوبیدم و فریاد زدم: هـ ـــ *ر*ز*ه ..همتون یه مشت کثافتین..

می خواستی به من رو دست بزنی اره؟..تُوی کثافت چه می دونی که من خدای این کارام؟..

فقط ای کاش حس انتقام در من اونقدر قوی نبود..اونوقت راحت می تونستم خودش و پدر ِ بی وجودش رو به اتیش بکشم..ولی دیر یا زود اینکارو می کنم..حالیتون می کنم با کی طرفین..من آرشامم..آرشــــام..حالیتون می کنم..به وقتش..

جلوی ویلا محکم زدم رو ترمز که صدای کشیده شدن لاستیک های ماشین به روی اسفالت سکوت کوچه رو شکست..

رفتم تو و به سرایدار گفتم : ماشین و ببر تو پارکینگ..

--چشم آقا..

وارد سالن که شدم راهمو کشیدم سمت پله ها ..می خواستم برم تو اتاقم که صدای جیغ و فریاد شنیدم..با تعجب ایستادم و نگاهم به همون سمت کشیده شد..

صدا از اتاق ِ اون دختر .......پس چرا هیچ نگهبانی جلوی در نیست؟؟!!..

بدون معطلی به طرف اتاق دویدم ..دستگیره رو با یک حرکت کشیدم ..در طاق به طاق باز شد و محکم خورد به دیوار..

تو درگاه ایستادم و با چشمانی مملو از تعجب به صحنه ای که پیش روم بود خیره شدم..

شایان افتاده بود به جونه اون دختر و اونم با ترس جیغ می کشید و تقلا می کرد..

نفس نفس می زدم..هیچ کس حق نداشت بدون اجازه ی من به اینجا بیاد..حتی شایان..

پس چطور جرات کرده بود؟..

فریاد زدم: تــو اینجـــا چکـــار می کنـی؟..

شایان از حرکت ایستاد..اروم از روی دختر بلند شد ..پشتش به من بود..دستی به لباسش کشید..

نگام به اون دختر افتاد که تو خودش مچاله شده بود و می لرزید..

رو به شایان که هنوز پشت به من بود با صدایی بلندتر از قبل فریاد کشیدم: با تــو بودم..اینجــا..توی ویلای من چکــار می کنی؟..

برگشت..

نیم نگاهی به من انداخت و باز به اون دختر خیره شد..سرش و به ارومی تکون داد و به طرفم اومد..

کمی از درگاه فاصله گرفتم..نگاهی کوتاه بهم انداخت و نفسش رو محکم بیرون داد..کاملا رو به روم ایستاده بود..

به اون دختر نگاه کردم..صورتش و توی بالشت فرو برده بود و گریه می کرد..

با اخم رو به پله ها داد زدم: گندم..

چند لحظه طول کشید تا از پله ها بالا امد..مطیعانه رو به روم ایستاد و سرش رو زیر انداخت..

--بله اقا..

با حرکت اروم ِ سرم بهش اشاره کردم و گفتم: برو پیشش..

-- چشم اقا..

رفت تو و در و بستم..

شایان نفس زنان فریاد زد: دیوونه شدی آرشااااام؟..اون تو گروهه منصوری ِ..این یعنی دشمن..چرا به خدمتکارت..

- بسه شایان..تو هنوز جواب سوالم و ندادی..

کاملا جدی بودم و نگاهم این رو به وضوح نشون می داد..

از منقبض شدن فکش متوجه اوج عصبانیتش شده بودم..ولی برام مهم نبود..برامم فرقی نمی کرد که الان کی جلوم ایستاده..

--انگار یادت رفته من کیم..

خونسرد جوابش و دادم: نه..خوب یادمه کی هستی..ولی ظاهرا تو فراموش کردی اینجا کجاست و متعلق به کیه..

-- چی داری میگی آرشام؟..من رئیسه تو هستم..تو حق نداری با من اینطوری حرف بزنی..

با صدای بلند رو بهش کردم و محکم و قاطع گفتم: برای هزارمین بار میگم شایان..تو رئیسه من نیستی..همون اولم بهت گفته بودم ولی ظاهرا تو نمی خوای اینو قبول کنی..تو فقط منو توی این حرفه اموزش دادی ..همین و بس..

-- ولی من بودم که به اینجا رسوندمت..و بلندتر فریاد زد: مـــن..

- خودم خواستم که به اینجا رسیدم..اون انگیزه ای که ثانیه به ثانیه در من رشد می کرد باعث شد بشم اینی که هستم..

-- حالا که چی؟..می خوای چکار کنی؟..

پوزخند زد و ادامه داد: نکنه می خوای ازادش کنی و بگی هِرررری به سلامت؟..

کلافم کرده بود..

سعی کردم خونسرد باشم و گفتم: فقط بهم بگو تو برای چی با وجود ِ اینکه می دونستی من امشب ویلا نیستم اومدی اینجا؟..

-- اون دختر طرف حساب ِ منم هست..امشب هم شب ِ تسویه حسابه..

فریاد زدم: در نبود ِ من؟..با وجود اینکه می دونستی هیچ کس بدون اجازه ی من حق نداره پا به حریمم بذاره؟..

با عصبانیت داد زد: من هر کس نیستم پسر..فراموش کردی؟..

- می دونی که برام فرقی نمی کنه..منم برای خودم یه سری قوانین دارم..باید بهش توجه بشه..بایــــد..

-- یادت نره کی بودی و الان کی هستی..این من بودم که گفتم اون دختر و بیاری اینجا..

- من آرشام تهرانی بودم و الانم همون آرشام تهرانی هستم..هیچ چیز در من تغییر نکرده جز همونی که می خواستم تغییر کنه.. پیشنهاد اولیه ی این نقشه از من بود..که دخترخونده ی منصوری رو بگیریم و بفهمیم کدوم گوری مخفی شده..و زمانی که با تو در میون گذاشتم ازش استقبال کردی..

-- اره استقبال کردم چون همینو می خواستم..چون من با اون دختر علاوه بر اینکه دخترخونده ی منصوری ِ جور دیگه ای هم باید تسویه حساب می کردم..باید به دستش می اوردم ولی تو امشب همه ی نقشه هام و نقش ِ بر آب کردی....

- اون دختر تا زمانی که تو ویلای منه تحت کنترل ِ منم می مونه..همون اول با هم قرار گذاشتیم که دختر ِ اینجا باشه چون تو ویلای تو رفت و امد بیشتر از اینجاست.. ولی اینجا تا وقتی که من نخوام کسی نمی تونه واردش بشه..

جمله ی اخرم رو بلندتر به زبون اوردم..نگاهم جدی بود و لحنم قاطع..

اروم وشمرده گفتم: اگه باهاش خرده حساب داری که می خوای تسویه ش کنی جاش اینجا نیست.. اینجا تحت کنترل ِ منه..واین من هستم که دستور میدم چه کسی چه کاری رو انجام بده..امیدوار بودم لااقل تو اینو بدونی..ولی الان..

نفس عمیق کشیدم و ادامه دادم: دارم برعکسش رو می بینم..

چند لحظه سکوت کرد..نگاهی اجمالی به اطرافش انداخت و نفسش رو بیرون داد..سرش و به ارامی تکون داد و تو چشمام نگاه کرد..

--باشه..چون از قبل یه قول و قراری با هم گذاشتیم میگم که سرش وایسادم..ولی باید ..دارم تاکید می کنم آرشام «بایــد» همینجا بهم قول بدی که وقتی کارت باهاش تموم شد و ازش اعتراف گرفتی بدیش دست ِ من..

تو سکوت نگاش کردم..چشمام و باریک کردم و تو چشماش به دنبال دلیل این خواسته ش می گشتم..ولی اون زیرک تر از این حرفا بود..

ظاهرش همیشه جوری بود که به راحتی شخص مقابل رو فریب می داد..ولی برای من نمی تونست نقش بازی کنه..

- خرده حسابت باهاش چیه؟..

-- نه دیگه نشد..تو فقط به من قول بده همین..کاری به اونش نداشته باش..

مشکوکانه نگاهش کردم و پرسیدم: چرا؟..

-- چون کاملا شخصی ِ..

- ولی توی این نقشه هیچ چیز ِ شخصی وجود نداره..

-- این جزو ِ نقشه نیست..

یک تای ابروم رو بالا دادم و پوزخند زدم..

- جالبه..

کلافه سرش رو تکون داد و گفت: آرشــام..قول میدی بعد از اینکه ازش اعتراف گرفتی اونو به من تحویل بدی؟..

بدون تردید جوابش رو دادم: نــه..

چشماش از تعجب بازتر شد و پرسشگرانه تکرار کرد: نــــه؟..یعنی چی که نه؟..

در حالی که از پله ها پایین می رفتم جواب دادم: تا دلیلش و ندونم هیچ قولی نمیدم..

کنارم قدم برداشت ..

-- بعد از اعترافی که ازش می گیری دیگه به چه دردت می خوره؟..آهان نکنه..

توی پاگرد ایستادم و تیز نگاش کردم..

قهقهه ی بلندی سر داد و گفت:چرا زودتر نگفتی پسر؟..گفتم ارشام جایی نمی خوابه که اب زیرش بره..پس بگو به فکر ِ خودتی..

صدای خنده ش عصبیم می کرد..با صدای فریادم صدای قهقهه ش قطع شد..

- هر چیزی که تو سرم باشه مثل ِ خرده حساب ِ تو کاملا شخصیه..هیچ اَحَدی حق نداره حتی اونو به زبون بیاره..

راه افتادم و وارد سالن شدم..سر جای همیشگیم نشستم و دست راستم و رو دسته ی مبل تکیه گاه کردم و سر انگشتام و روی پیشانیم گذاشتم..

سرمو بلند نکردم ولی صداش و شنیدم..

-- من اون دختر و می خوام..به هر قیمتی که شده..

بی حوصله جوابش و دادم: برای بعد ، «بعد» تصمیم می گیرم..از اینکه بیخود و بی جهت بخوام قول بدم هیچ خوشم نمیاد..

صدای نفسهای بلندش رو می شنیدم..این یعنی بیش از حد عصبانی ِ..

-- خیلی خب..از همون اول نباید میذاشتم که بیاریش اینجا..ولی هنوزم دیر نشده..

اینبار سرمو بلند کردم و نگاهش کردم..

-- بالاخره اونو از اینجا می برم..دیر یا زود..زمانش برام مهم نیست ولی مطمئن باش بالاخره اینکار و می کنم..

جوابم به اون تنها سکوتم بود..نگاهی بی تفاوت بهش انداختم..

با لبخندی خاص نگاهم کرد و گفت: شاید به قول ِ خودت رئیست نباشم..ولی ما یه جورایی با هم همکاریم..منتهی من بی هدف و تو با هدف و انگیزه..هر جا لازمت داشته باشم به خاطر دِینی که بهم داری اون کار و انجام میدی..و در عوض منم همین کار و برای تو می کنم..اینجوری بی حساب میشیم..تا وقتی که ازش اعتراف بگیری کاری باهاش ندارم..چون توی نقشه و قول و قرارمون همین بود..ولی وقتی کارت باهاش تموم بشه اون موقع دیگه باید بشی همون آرشامی که به دستور من هر کاری می کنه..

دیگه لبخند نمی زد..کاملا جدی بود..

-- آرشام..فراموش نکن که الان تو چه جایگاهی هستی..تو هم یکی هستی عین ِ خودم..تو حرفه ی ما مرام و معرفت و دلسوزی جایی نداره..پس حواست و خوب جمع کن که می خوام تا اخرش همینی که هستی باقی بمونی..می فهمی که چی میگم؟..

دوباره سرم و به دستم تکیه دادم و باز هم سکوت کردم..

صداش بلند بود و رسا..مثل وقتایی که حس پیروزی بهش دست می داد..

-- به حرفام فکر کن مطمئن باش ضرر نمی کنی..شب خوش..

و صدای قدم هاش به روی سرامیک ها باعث شد چشمام و به ارومی ببندم و زیر لب زمزمه کنم: لعنت به همتون..

*******************

«دلارام»

چند بار پشت سر هم سرمو کوبوندم رو بالشت..

- لعنتی..عوضی ِ پست..شایان توی کثــــافت خوده شیطانی ..خود ِ شیطــــان..

خدایا این چه عذابیه که منه بیچاره رو گرفتارش کردی؟..

دستی نشست رو شونه م که با ترس سرمو بلند کردم و رفتم عقب..

با دیدن زن جوونی که کنارم نشسته بود اب دهنم و قورت دادم و با تعجب زل زدم بهش ..

با پشت دست اشکامو پاک کردم و گفتم: چی می خوای؟!..

صدام گرفته بود..از بس جیغ و داد کرده بودم که گلوم می سوخت..

اون زن که بهش می خورد سی و خورده ای سالش باشه با نگاهی سرد گفت: دستور ِ اقاست..

خواست دستمو بگیره که نذاشتم..

- کدوم اقــا؟..شما دیوونه ها چی از جونه من می خواین؟..ولم کنین دیگه..

-- کاری بهت ندارم..فقط می خوام سر و وضعت و مرتب کنم..

با شنیدن حرفش به سر و وضعم نگاه انداختم..مانتوم کاملا از وسط جر خورده بود و شال روی سرم نبود..

یقه ی مانتوم تا بالای استینم پاره شده بود و شونه ی راستم افتاده بود بیرون..و جای خراش ِناخن به وضوح معلوم بود..

نگاش کردم و گفتم: من چیزیم نیست..برو بیرون..

همونطور سرد جوابم و داد: من از تو دستور نمی گیرم..اقا گفتن که..

- مردِشور ِ تو و اقاتون و همه رو با هم ببره..بهت گفتم نمی خوام ، برو بیرووووون..

بی توجه به من رفت سمت کمد..با نگام تعقیبش می کردم..

یه دست بلوز و شلوار آبی تیره بیرون اورد..به طرفم امد و پرت کرد جلوم..البته به ظاهر اروم انداختشون رو تخت ولی تابلو بود حرصش گرفته..

--اینا رو بپوش..

- نمی خوام..همینا که تنم ِ خوبه..و به لباسای رو تخت اشاره کردم و گفتم: نیازی بهشون ندارم..

پوزخند زد و گفت: هر جور مایلی..ولی مطمئن باش من از این در برم بیرون اقا خودشون شخصا میان تو و مجبورت می کنن..پس بهتره لج نکنی و بپوشیشون..

به طرف در رفت..دستش رو دستگیره بود که صداش زدم..

-صبر کن..

به ارومی برگشت و نگام کرد..

بهش دقیق شدم..صورت باریک و چشم و ابرو مشکی .. پوست سبزه و لبای نسبتا گوشتی..چهره ش بد نبود ..خوبیش به این بود اخم نمی کرد..فقط سرد بود..هم کلامش و هم نگاهش..

به لباساش نگاه کردم که مثل خدمتکارا لباس نپوشیده بود..ولی کاملا معمولی بود..

یه سارافن سرمه ای با یه بلوز سفید که لبه ی استینش نوار سرمه ای داشت..دکمه های سارافن به رنگ سفید بودن ..و ترکیب جالبی داشتن..سفید و سرمه ای..

مثل لباس فرم بود..لابد سرخدمتکاری چیزیه..

بی تفاوت نگاش کردم ..

-خیلی خب می پوشم..ولی فقط یه سوال داشتم..بپرسم؟..

سرشو به نشونه ی مثبت تکون داد..

- راست و حسینی بگو توی این اتاق دوربین کار گذاشتین؟..

یه کم نگام کرد..و بازم پوزخند نشست رو لباش..دستگیره رو گرفت و درو باز کرد..

-- من چیزی نمی دونم..

و تا اومدم یه چیزی بگم رفت بیرون و در و بست..ای تو روحــت..معلوم بود می دونه ولی نمی خواست بگه..اَه..

یه نگاه به اطرافم انداختم..خب اگه دوربین بود که تا حالا پیداش کرده بودم..

نه خب میرم تو حموم..اصلا میرم تو دستشویی عوض می کنم..

اَه.. جا قحطه؟..

کاریش نمی شد کرد..یا حموم ، یا دستشویی..

ولی دستشویی مطمئن تر بود..

*******

لباسامو عوض کردم و اومدم بیرون..بلوزش یه تونیک نسبتا بلند بود..

مانتوم و شلوارم که دیگه به دردم نمی خوردن..انداختمشون گوشه ی اتاق و نشستم رو تخت..شالمو انداختم رو سرم و بازم چمباتمه زدم..

داشتم به حرفای شایان..به اتفاقات ِ امشب فکر می کردم که حس کردم چشمام داره سنگین میشه..خوابم گرفته بود..

اروم تو جام دراز کشیدم..نمی دونم چرا یه دفعه احساس سرما کردم..پتو رو کشیدم دورم و تو خودم مچاله شدم..

تو سرم انواع و اقسام ِ فکر وخیالات رژه می رفتن و منو سردرگم می کردن..

هم عصبی بودم و هم می خواستم که خونسرد باشم..

لرز خفیفی بهم دست داده بود و انقدر به یه نقطه زل زدم و پتو رو تو دستم محکم نگه داشتم که نفهمیدم کی چشمام رو هم افتاد و خوابم برد..

*******

صبح شده بود..به ساعتم نگاه کردم..9:00 بود..

کنار پنجره ایستاده بودم..

دستمو به روی شیشه کشیدم..

خواستم پنجره رو باز کنم که ..

کلید تو قفل در چرخید و بعد هم به ارومی باز شد..

همچین با ترس برگشتم و از پشت چسبیدم به پنجره که شیشه ش لرزید..

همون مرد ، آرشام بود..اره اسمش آرشام بود..ولی مرتیکه با اون اخم و نگاهه یخ زده ش به خون آشاما بیشتر شبیه بود ِ..

هه..چه شباهتی..آرشام و.. خون آشام..

از اینکه دیدم شایان همراهش نیست نفس حبس شده م و دادم بیرون..

با اتفاقی که دیشب بینمون افتاد یه جورایی بیشتر از قبل ازش می ترسیدم..ارزوم این بود که دیگه چشمم تو چشمای نحسش نیافته..بره به دررررک..

همون جلوی در یه نگاه به سر تا پام انداخت و با اخم اومد تو..در و بست و با قدم های اروم کاملا خونسرد به طرفم اومد..

وسط راه ایستاد و به طرف چپ رفت..تموم مدت با نگاهم دنبالش می کردم..صندلی جلوی میز ِ اینه رو برداشت و گذاشت وسط اتاق..

کمی ازش فاصله گرفت و رو به من جدی و محکم گفت: بیا بشین..

نگام از توی چشماش لغزید رو صندلی..باز تو چشماش نگاه کردم..هم اخم داشت و هم جدی بود..

حرکتی نکردم که اینبار بلندتر داد زد: با تو بودم..بیا اینجا..

با فریادی که کشید سکوت اتاق شکسته شد و یه دفعه با ترس تو جام پریدم و نگاش کردم..

با عصبانیت یه قدم به طرفم برداشت که تند رفتم جلو و رو صندلی نشستم..

مرتیکه اول صبحی هوس عربده کشیدن به سرش زده..

دست به سینه با اخم به زمین نگاه می کردم که صداش تو گوشم پیچید..

-- می دونی که برای چی اینجایی؟..

سر بلند کردم و نگامو دوختم تو چشمای سردش..

با مسخرگی گفتم: که جای پدرخونده ی عزیزمو بهتون بگم؟..

یه کم نگام کرد و گفت: خوبه که خودت می دونی چی ازت می خوام..

عجبااااا..شیطونه میگه شیرجه بزن تو شیکمش هر چی لایقش ِ رو بکش به سر تا پاش..

جدی بهش گفتم: چی داری میگی تو واسه خودت؟..من حتی پدر ندارم چه برسه به پدرخونده..این هزار بار..

سریع از کوره در رفت و بلند گفت: دِ نشد..زبون ِ ادمیزاد که حالیته؟..پس همین حالا بنال بگو کجاست؟..هر چی که ازش می دونی رو باید بگی..

صدامو انداختم پس کله م و در حالی که به خودم می لرزیدم بلند گفتم : من که زبونه ادمیزاد خوب حالیمه ولی انگار تو نمی گیری من چی میگم..هی عمو..یارو..آقا..هر چی که هستی و نیستی دارم بهت میگم منصوری پدرخونده ی من نیست..زدی به کاهدون بیچـــاره..

انقدر بلند و تندتند حرفامو تحویلش داده بودم که به نفس نفس افتادم..

خِفتم کرد و همونطور که یقه م تو دستش مشت شده بود منو کشید بالا و با یه حرکت از رو صندلی بلندم کرد..

چشمام کم مونده بود از کاسه بزنه بیرون..

همچین دندوناشو رو هم فشار داد که صدای ساییده شدنشون مو به تنم سیخ کرد..

تو صورتم داد زد: زیادی زِر می زنی دختر.. ببند اون دهنتو تا واسه ت نبستمش..

همچین محکم تکونم داد که مغزمم تو سرم تکون خورد چه برسه به کل ِ هیکلم..

بلند و وحشتناک غرید: زبون ِ درازتو کوتاه کن و از زیر جواب دادن به سوالای من در نرو دختره ی عوضی..وگرنه بلایی به سرت میارم که رغبت نکنی حتی یه نگاهه کوتاه تو اینه به خودت بندازی..

تو دلم گفتم «سگه کی باشی؟»..

ولی زبونی جرات نداشتم.. اب دهنمو قورت دادم بعد هم مستقیم خیره شدم تو چشماش و گفتم: ولی حرفه من همونه که بهت گفتم..چرا نمی فهمی؟..

با عصبانیت تو چشمام براق شد و هولم داد رو صندلی..یا به قولی پرت شدم و افتادم رو صندلی..

به صورتش دست کشید .. نفسش و بیرون داد ..و چشماش و یه بار بست و باز کرد..سرشو اروم تکون داد و با لحنی که خشم رو توش می شد به راحتی دید ولی پشت نقاب خونسردی مخفیش کرده بود گفت: چیا ازش می دونی؟..معمولا برای مخفی شدن کجاها میره؟..با کیا تماس داره؟..

وقتی دید فقط دارم نگاش می کنم سرم داد کشید: د ِ بنال بگو چیا می دونی ازش؟..

عین بلبل زبون باز کردم و تند و پشت سر هم گفتم: یعنی چی این حرفا ؟..مگه من بادیگارد یا مشاور و دستیارشم؟..من فقط پرستارش بودم..همیشه کاراش و مخفیانه انجام می داد..بدون اینکه بهم بگه کجا میره چمدونش و می بست و تا 1 ماه هم پیداش نمی شد وقتی هم بر می گشت انگار نه انگار..تلفناش هم زنگ خوراش رو خط ثابتش بودن..کسی به خونه ش زنگ نمی زد..فقط گاهی بچه هاش محض اینکه اعلام وجودی کرده باشن زنگ می زدن و کارشون 5 دقیقه هم طول نمی کشید..

و بلندتر گفتم: دیگه چی باید بگم که نگفتم؟..

- چطور قبول کردی که دختر خونده ش باشی؟..

به حالت گریه نالیدمو گفتم: ای خــــداااا..منو گیر ِ چه زبون نفهمایی انداختی..دارم بهت میگم اون پدرخونده م نیست..منم پرستارش بودم همین..می دونم تو هر ضیافتی می نشست می گفت دلارام دخترخوندمه ولی به کی قسم بخورم که باورت بشه منم از این حرفش تعجب می کردم؟..کسی هم جرات نداشت ازش بپرسه واسه چی اینو میگی..می ترسیدم سه سوت اخراجم کنه..

هیچی نمی گفت..فقط نگام می کرد..انقدر دقیق و جدی که سرمو انداختم پایین و دستامو تو هم گره کردم..

چند دقیقه همینطوری به سکوت گذشت که بالاخره زبون باز کرد و گفت: دیر یا زود ته و توشو در میارم ومعلوم میشه کی راست میگه و کی دروغ..فقط دارم بهت میگم وای به حالت اگه بخوای منو دور بزنی..اونوقته که حتی اسمی هم ازت باقی نمیذارم..

اخم وحشتناکی تحویلم داد و بلندتر گفت: فکر نکن الان دارم جلوت کوتاه میام و این همه حرفای کلفت تحویلم میدی هیچی بهت نمیگم خبریه..به محض ِ اینکه حقیقت روشن بشه جوابه تموم ِ اهانتات و یک جا ازم می گیری..پس بهتره موقعیت و برای خودت سنگین تر از اینی که هست نکنیش..

با صدایی لرزون و گرفته گفتم: داری تهدیدم می کنی؟..

پوزخند زد: فقط یه جور اخطار..

و در حالی که نمی تونستم حتی نگام رو از صورتش بگیرم از اتاق بیرون رفت و در و محکم به هم کوبید..

چشمامو رو هم فشردم و نفس عمیق کشیدم..

فقط همین و کم داشتم که تهدیدمم کرد.. واقعا جدی حرف می زد..

تموم مدت که جلوش شیر شده بودم از تو داشتم قبض روح می شدم..دست و پامم می لرزید ولی بازم جلوی خودمو گرفتم جلوش سوتی ندم..

نـه..اینجوری نمی شد..باید یه فکر ِ اساسی می کردم..

اینطور که معلومه کمر به قتل ِ من بسته..تازه بازم بفهمن من هیچکاره م و فقط یه پرستار ِ معمولی تو خونه ی منصوری بودم که بازم دخلم اومده..

امکان نداشت صحیح و سالم ولم کنن بگن به سلامت ..

یا خیلی راحت می کشنم..یا یه بلای بدتر به سرم میارن که خودم روزی صد بار از خدا تقاضای مرگ کنم..

پس باید به فکر ِ راه چاره باشم..و..

هیچ راهی هم برام باقی نمی موند جز..

فرار..

ولی خب کشک و دوغ که نیست..چجوری باید از اینجا در برم؟!..مطمئنم این اطراف کلی نگهبان وایسادن کشیک میدن..

اَکه هی..اگه گیرشون بیافتم که دیگه خر بیار و باقالی بار کن ..اونوقت حتما فک می کنن خبرایی بوده که زدم به چاک..

اما اخه بود و نبودم اینجا فرقی نمی کنه..تهش سرمو میذارن رو سینه م..این یارو که حسابی قاطی ِ تا بهش میگی «تو» انگار فحش ناموسی کشیدی به هیکلش..گر چه فک نکنم اینا حالیشون بشه اصلا ناموس چیه!!..

بازم باید یه فکری می کردم..اینجوری هم کُلام پس ِ معرکه ست..

فک کن ، فک کن دلی تا بیشتر از این هوا پَس نشده بتونی از اینجا فرار کنی..

نشستم رو تخت و زل زدم به دیوار..انگار رو اونجا نقشه ی فرارم کشیده شده بود که اونجوری محوش شده بودم..

نگامو چرخوندم سمت پنجره..

ولی ..اره خودشـــــه..

راه فرار..اونم از پنجــــره..

خیز برداشتم سمتش و کنارش وایسادم..پرده که خود به خود کنار بود قفلشو باز کردم ولی با دیدن توری که جلوش نصب شده بود پنچر شدم..

اَه این که حفاظ داره..نمی تونستم خم شم و ببینم به کجا راه داره..

یه دستی به توری کشیدم که حس کردم یکی داره در اتاق و باز می کنه..

دیگه فرصت نشد پنجره رو ببندم واسه همین دویدم و رو تخت نشستم..تا نشستم در باز شد و یه خدمتکار که تو دستش سینی صبحونه بود به همراهه یکی از نگهبانا اومدن تو..

نگهبان تو درگاه ایستاد و خدمتکار سینی رو اورد طرفم..رومو ازش گرفتم ..

با دیدن نگهبان که از جلوم رد شد چشمام گرد شد..یه راست رفت سمت پنجره و بستش!!..

بهش توپیدم: هی یارو چرا پنجره رو می بندی؟..

با اون هیکل ِفیل آساش جلوم وایساد و صدای نخراشیده ش و شنیدم که خشک گفت: حق باز کردن پنجره رو نداری ..

حالا خوبه پنجره ش قفل خور نیست وگرنه که مطمئنم محکمترین قفل رو می بستن بهش..حالا انگار بزرگترین جاسوس دنیا اینجا حبس ِ..

بلند گفتم: باز می کنم که می کنم..ای بابا ، عجب گیری کردما..حتی اگه داشتم خفه هم می شدم نباید بازش کنم؟..پس این بی صاحاب رو واسه چی اینجا نصب کردید؟!..

بی توجه بهم رفت سمت در و به خدمتکار اشاره کرد بره بیرون..

هر دوتاشون که رفتن لنگه کفشمو از پام دراوردم و محکم پرت کردم که خورد به در پشتش یه داد زدم و گفتم: کری یا لال عوضی؟..الهــــی همتون به درک واصل شین ..کثافتـــــا..

یکی محکم و با ضرب زد به در..

لنگه کفشمو برداشتم و پام کردم..عوضیای بی شرف..انگار با حیوون طرفن..

پنجره رو باز کردم..

کی به کیه؟!..باید این توری رو یه جوری از اینجا بردارم..

کنارش و نگاه کردم..با چسب چسبونده بودن..سرشو گرفتم کشیدم ولی مگه کنده می شد؟!..

یه لحظه مغزم سوت کشید..اوه اوه..

برگشتم یه نگاه تو اتاق انداختم ..علی الخصوص رو سقف..

هنوزم شک دارم اینجا دوربین باشه..باید امتحان کنم..

نگامو چرخوندم تا اینکه روی میز اینه دیدمش..

سریع پنجره رو بستم..حالت کلافه به خودم گرفتم و تو اتاق می چرخیدم..

تو موهام چنگ مینداختم و جوری که انگار عصبانیم..

نشستم کنار تخت و سرمو گذاشتم روش..الکی شونه هام رو می لرزوندم که یعنی دارم گریه می کنم..

ای کاش نقشه م بگیره..الکی به چشام دست کشیدم و به فین فین افتادم..

صورتمو پوشوندم و سعی کردم لااقل دو قطره اشک بریزم ..انقدر تو زندگیم بدبختی داشتم که به 2 ثانیه نکشید اشکام یکی یکی نشستن رو گونه هام..

حالا داشتم گریه می کردم..سرمو چرخوندم تا مثلا دنبالش بگردم که رفتم طرف میز اینه و شونه ی پلاستیکی رو برداشتم..

لمسش کردم ، خیلی سفت بود..با این حال دو طرفشو گرفتم و از هم بازشون کردم..اخه دو تیکه بود..اکثر شونه های پلاستیکی همینطور بودن..

حالا نازکتر شد ..و می تونستم واسه شکستنش یه کاری بکنم..

بردمش سمت پایه ی تخت و قسمت دندونه دارش و گذاشتم پشت پایه وبا دستم محکم گرفتمش..از اینطرف هم تو دستم بود و به طرف مخالف فشارش دادم..

انقدر که خم شد ولی نشکست..

از جام بلند شدم ودو طرف و خم کردم..فشار دادم و خَم و راستش کردم تا اینکه شکست..

تو دلم خندیدم ولی صورتم خیس از اشک بود..اون هم فقط تظاهر بود..

سرشو گرفتم تو دستم و مثل اینکه بخوام یه خنجر ِ تیز رو فرو کنم تو شکمم بردمش بالا..دستام به حالت نمایشی می لرزید..

با یک حرکت اوردمش پایین و مثلا جیغ کشیدم..ولی نه اونقدر بلند..کاملا نمایشی از درد نالیدم و همونطور که دستم رو شکمم بود نقش زمین شدم..

اگه امکانش بود که الان داشتن با دوربین منو می دیدن پس خیلی زود باید بریزن تو اتاق..

رو شکم افتاده بودم و چند دقیقه بعد دست از لرزش برداشتم..

حتی تا 10 دقیقه از جام تکون نخوردم ولی هیچ کس نیومد..

سرمو بلند کردم و مردد به اطرافم نگاه کردم..

یعنی خداییش هیچ دوربینی اینجا نیست؟!..

با این حال فرار هم کار اسونی نبود..

************************

داشتم با پنجره کشتی می گرفتم ولی دستام دیگه جون نداشت..خیلی گشنه م بود..

ساعت 12 بود و من تا به الان یه لقمه غذا هم نخورده بودم..

چشمم افتاد به میز عسلی کنار تخت که سینی صبحونه ی روش بهم چشمک می زد ..باید انرژی داشته باشم تا بتونم نقشه ی فرارم و عملی کنم..

نشستم و تا ته صبحونه م و خوردم..چون احتمال می دادم واسه ناهار کسی بیاد تو یا بیان سینی رو ببرن پنجره رو بستم و نشستم رو تخت..

پنجره فقط توسط همون توری حفاظ شده بود که خب کندنش شاید یه کم مشکل باشه ولی شدنی بود..تا شب وقتم و می گرفت اما خدا کنه کسی نیاد سراغم تا بتونم یه کاریش کنم..

چون با چسب چسبیده بود با چند تا ضربه روش و قرار دادن یه اهرم که همون شونه ی پلاستیکی بود کنار توری می تونستم درش بیارم..

البته..

امیدوار بودم که بتونم..

**********************

«آرشام»

-- یعنی چی که اون دختر فقط پرستارشه؟!..نکنه حرفاش و باور کردی آرشام؟!..

- معلومه که نه..ولی جنبه ی احتیاط و هم در نظر دارم..

-- که چی؟!..

- نمیشه فقط رو اینکه این دختر می تونه یه طعمه باشه تکیه کنیم..برای به دست اوردن منصوری و یا گرفتن اطلاعات خیلی کارا میشه کرد..

-- مثلا ؟!..

- تا الان به هر کجا که احتمال می دادیم شاید بتونیم رد پایی از منصوری پیدا کنیم سر زدیم ..دیگه الان باید فهمیده باشه که دخترخونده ش پیشه ماست ..اگه واسه ش مهم بود که تا الان یه خبری ازش شده بود..مطمئنم ادمای نفوذی این گوشه و اطراف زیاد داره که تا حالا خبرا رو زود بهش رسونده باشن..

-- با این حرفت موافقم..اون سوسمارِ پیر رو من می شناسم..اگه همون شب تو مهمونی اونو گرفته بودیم الان این همه مکافات نمی کشیدیم..

- نه.. اون راهش نبود..منصوری ریسک اون مهمونی رو قبول کرد و اومد در حالی که میزبانش من و تو بودیم..بی شک افراد زیادی ازش محافظت می کردن که اگه کوچکترین تهدید از جانب ما براش صورت می گرفت از طرف ِ اونها خیلی راحت پاتک می خوردیم..

--پیر ِ کفتار فکر همه جا رو کرده بود..منتظر یه فرصت بودم که از جمعیت جدا شه ..اونوقت .............

- ولی اون دست ما رو خوند..

مکث کوتاهی کرد و با خشم گفت: وقتی انبار و به اتیش کشید فهمیدم کار ِ خوده ناکِسِشه..چشمش توی اون جنسا بود..می دونستم دیر یا زود زهرشو می ریزه..فقط منتظرم گیرم بیافته..اونوقته که هم با خودش تسویه حساب می کنم و هم با دختر خونده ی خوشگلش..

و با لحن خاصی که از پشت تلفن هم به خوبی مشخص بود عصبی و ناراحته اضافه کرد: از هر دوشون متنفرم..ولی از اون گربه ی ملوس یه جور ِ دیگه نفرت دارم..

قهقهه زد..همراه با پوزخندی که به لب داشتم نگاهم و اطرافه سالن چرخوندم..

- این دختر نمی تونه تنها مهره ی ما برای رسیدن به منصوری باشه..نباید تمرکزمون فقط روی اون باشه..

-- منصوری هم همین و می خواد که یه جوری حواسمون پرت این دختر بشه..می خوای چکار کنی؟..

پوزخندم غلیظ تر شد: کارامو انجام دادم..من از یه راهه دیگه هم می تونم وارد بشم..

-- حرفت و واضح بزن آرشام..می دونی که از لفافه خوشم نمیاد....

نفس عمیق کشیدم ..

- برای به دام انداختن یه موش ِ ترسو باید براش طعمه در نظر بگیریم..طعمه ای که بتونه همه ی حواسش رو به خودش پرت کنه..جوری که نتونه تله ای که تو وجودش اون طعمه رو داره رو ببینه..و زمانی که طعمه رو تصاحب کرد....... مرگ رو هم به جون میخره..

خندید..اروم و در اخر بلند و مستانه..

--افرین آرشام..می دونستم همیشه می تونم روی تو حساب کنم..توی سرت همیشه فکرها و نقشه های ناب وجود داره..برو جلو پسر..منتظر خبرای خوش هستم..

-تا بعد..

تماس و قطع کردم..

پوزخند روی لبام اروم اروم محو شد..لبامو با حرص روی هم فشردم..

و گوشی رو توی دستم تکون دادم..

خواستم از پله ها بالا برم که صدای خدمتکار رو شنیدم..

-- اقا ..

برگشتم و نگاهش کردم..

- چی شده؟..

-- مهمون دارین..

- کی؟

--خانم شیدا..

یک ان با شنیدن اسمش عصبانی شدم..حرفای دیشبش هنوز توی گوشم زنگ می زد..

با اخم برگشتم و گفتم: بگو نیستم..

--چشم اقا..

پام روی اولین پله بود که سریع برگشتم و گفتم: صبر کن..

برگشت و مطیع نگام کرد: بله اقا..

نفس عمیق کشیدم..

- بگو بیاد تو سالن..منتظرش هستم..

--چشم اقا..

با همون اخم همیشگی برگشتم و به طرف سالن قدم برداشتم..

*******************

-- چیزی شده آرشام؟!..

خونسرد نگاش کردم ..

- نه..چطور؟!..

تو نگاهش تردید موج می زد..

-- اخه اون شب وسط مهمونی یهو گذاشتی رفتی..بعد هم اون کاغذ و..

- باهام تماس گرفتن..یه کار مهم داشتم باید می رفتم..همین..

لحنم جدی بود ..

با لبخند نگام کرد و گفت:واقعا؟!..وای نمی دونی چقدر نگران بودم..

یک تای ابروم رو بالا دادم و پرسیدم: برای چی نگران شدی؟!..

من من کنان در حالی که نگاهش رو ازم می دزدید گفت:خب..خب هیچی..گفتم شاید ناخواسته کاری کردم که ازم ناراحت شدی ..واسه همین..امروزم نیومدی شرکت بیشتر نگرانت شدم..

- می بینی که..مشکلی نیست..

-- پس چرا شرکت نیومدی؟!..

سکوت کردم..حاضر نبودم به هر کس و ناکسی جواب پس بدم ، خصوصا این دختر که ذاتا برام هیچ ارزشی نداشت..

با دیدن سکوت طولانی من لبخندش کمرنگتر شد و نیم نگاهی به اطراف انداخت..

بی مقدمه گفتم: برای فرداشب ترتیب یه مهمونی کوچیک و دادم..خوشحال میشم همراه جناب صدر تشریف بیارین..

با خوشحالی نگاهم کرد وگفت: جدا؟!..وای مرسی حتما میایم..چرا یهویی؟!..همینجا؟!..

-نه ، ویلای پشتی.. یک دفعه این تصمیم و گرفتم..

-- عالی ِ..تا حالا اونجا رو ندیدم..

- فرداشب می تونی ببینی..

نگاهه افسونگرش و تو چشمام دوخت و لبخند زد..

چند لحظه نگاش کردم و صورتم و برگرداندم..

به خوبی از قصد و نیتش باخبر بودم..برای همین هیچ کدوم از نیرنگ هاش حداقل روی من تاثیری نداشت..

*********************

«دلارام»

تا شب هر کار کردم نشد که نشد..

خوبیش به این بود کسی هم نیومد سراغم..

واقعا مونده بودم اینا واسه چی منو گرفتن اوردن اینجا؟!..خب اگه می خواستن ازم حرف بکشن پس چرا انقدر بی بُخارن؟!..

البته ارزومم نبود که بلا ملا سرم بیارن..همون بهتر که کاری باهام نداشته باشن..

معلوم نیست تا کی اینجا علافم..

الانم که ظهر شده ولی هنوز کسی نیومده بود سراغم..نامردا نکردن یه تیکه نون خشک بهم بدن..دلم بدجور درد گرفته بود..

نکنه می خوان کاری کنن از گشنگی تلف شم؟!..لابد اینم یه جور شکنجه ست..

از دیشب کم کم روی این پنجره و توری ِ لعنتی کار کرده بودم ولی فقط نصفش باز شد..

بقیه شم کاری نداشت اما هیچ نیرویی برام نمونده بود تا بخوام ادامه بدم..

از طرفی هم نهایت سعیم رو می کردم که سر و صدایی ایجاد نکنم..یکی دوبار صدا بلند شد که سریع پنجره رو بستم و نشستم رو تخت..ولی وقتی دیدم خبری نیست رفتم سر وقتش..

افتادم رو تخت..تو خودم مچاله شده بودم و می خواستم لااقل حالا که بهم غذا نمیدن 2 دقیقه کَپه ی مرگمو بذارم که در باز شد..

حتی حسش و نداشتم تو جام بشینم ولی با دیدنش ترس ریخت تو دلم و اروم نشستم..

بی حرکت بودم..زل زدم تو چشماش..حسابی اخماش تو هم بود..تا اونجایی که یادم میاد همیشه اخمو و بداخلاق بوده..پس جای تعجب نداره..

به طرفم اومد..از جام تکون نخوردم ..جلوم روی به روی تخت ایستاد..

بی مقدمه ازم پرسید: کسی به اسم منوچهری می شناسی؟..

چشام خود به خود گرد شد..

-منوچهری؟!..اره فک کنم ..چندبار اومده بود خونه ی منصوری..

با کنجکاوی نگام کرد..صندلی رو کشید جلو و نشست روش..انگشتای دستش و تو هم گره زد و نگام کرد..

-- ادامه بده..

- چی بگم؟!..

--هر چی که ازش می دونی..

-- چیز زیادی نمی دونم..توی اون چند تا برخوردی که باهاش داشتم متوجه شدم یه ادم فوق العاده هیز و زبون باز ِ..یه مرد تقریبا 40 ساله با ظاهری شیک و اتو کشیده..اهان اینو هم یادمه که چشماش ابی بود..یه ابی خوش رنگ و نافذ..

اخماش بیشتر رفت تو هم و سرشو تکون داد..

-- خب..ادامه ش..

نفسمو با حرص دادم بیرون..

انقدر که نگاش سرد و جدی بود اروم گفتم: چون چشمای خوشگلی داشت و صورتش هم جذاب بود همه رو عاشق خودش می کرد..زبون چرب ونرمی هم داشت که سریع می زد به هدف..به منم چند باری گیر داد..ولی..

با صدای تقریبا بلندی گفت: بسه.. از قیافه ی انتیک و ظاهر بیستش رد شو برس به قسمتای مهمتر..

شاکی شدم و گفتم: گفتی ازش هر چی می دونم بگم منم دارم میگم..مشکلش چیه؟..

کلافه شد ..تو موهاش دست کشید و سرشو تکون داد: خیلی خب ادامه بده..

لبخند پت و پهنی تحویلش دادم و خودمو شل کردم: هیچـــی دیگه..تموم شد..

انگار بدجورعصبانی شد که عین فنر از جاش پرید و داد زد: منو مسخره کردی؟!..یه مشت چرت و پرت تحویلم میدی که اینجوری منو دور بزنی دختره ی ....

ادامه نداد و نفسش و فوت کرد بیرون..

با چشمای گشاد شده از تعجب زل زده بودم بهش که با عصبانیت عین یویو تکون می خورد و داد می زد..

-مگه من چی گفتم؟!..خب به من چه که منوچهری کیه؟!..همینایی که می دونستم و گفتم..

یهو خیز برداشت طرفم و نشست رو تخت..انقدر یهویی و محکم خودشو پرت کرد که صدای قیژ قیژ تخت بلند شد..

با ترس نگاش می کردم که سرم فریاد زد: ببین خانم کوچولو ، بهتره خوب گوشاتو وا کنی و حواست و بدی به من ببینی چی دارم بهت میگم..من ازت نخواستم قیافه و ظاهره منوچهری رو واسم شرح بدی چون خودم بهتر از تو می شناسمش..فقط بهم بگو کارش با منصوری چی بــود؟..واسه چی می اومد اونجــا؟..

بلندتر داد زد: گرفتی یا جور دیگه حالیت کنــــــم؟..

چشمامو بسته بودم و وقتی حرفش تموم شد تند تند سرمو تکون دادم..

دوست داشتم منم یه هوار سرش بکشم و یه سیلی جانانه بزنم زیر گوشش بعد هم بتوپم تو شکمش که خفه خون بگیـــــــره ولی می دونستم این در حال حاضر فقط یه ارزو تو دلمه..

- گفتم که نمی دونم..فقط یه بار که واسه شون قهوه بردم وقتی اومدم بیرون و در و بستم صداشون و شنیدم که داشتن در مورد یه ادم حرف می زدن..درست نفهمیدم چی میگن فقط همین یه جمله رو شنیدم که گفت « کاری می کنم ماستش و کیسه کنه و بفهمه دنیا دست کیه» همین..دیگه صداشونو نشنیدم..

مشکوک نگام کرد و گفت: تو که می گفتی پرستارشی پس چرا مثل خدمتکارا واسه شون قهوه بردی؟..

پوزخند زدم و جوابش ودادم..

- همینه که میگم تو هیچی نمی دونی..فقط بلدی هارت و پورت کنی..اون پیرِخرفت عین یه رباط ازم کار می کشید..اول به عنوان پرستارش استخدام شدم..ولی بعدش شدم خدمتکار شخصیش..

-- و به خاطر همین علاقه، شدی دختر خونده ش..

اتیشــــی شدم ..

- باز که داری تند میری..من راست و حسینی بهت گفتم تو خونه ش جایگاهم چی بوده باز تو داری منو می بندی به اون یارو که چی؟..دخترخونده شم؟!..

فقط نگام می کرد..عمیق و جدی..

اروم ادامه دادم: اره می دونم همه جا می گفت من دخترخوندشم..ولی همه ش دروغ بود..نمی دونم قصدش از این کار چیه ولی هیچ کدوم از حرفاش در مورد من حقیقت نداشت..اون گاهی حتی بدتراز سگ ِخونگیش باهام رفتار می کرد..گاهیم خوب بود و کاری بهم نداشت..در ازای کارایی که براش می کردم یه سری ازادی ها بهم می داد ولی هیچ وقت حق نداشتم تو کاراش سرک بکشم..

هیچی نمی گفت..زیر نگاهه خیره و نافذش معذب بودم..

زیر چشمی می پاییدمش..ولی اون فقط مستقیم زل زده بود به من..حتی برای یه ثانیه نگاش و از رو صورتم بر نمی داشت..

منم از فرصت استفاده کردم و خیره شدم تو صورتش..

چشمای مشکی و فوق العاده نافذ که وقتی نگام می کرد حس می کردم خیلی راحت می تونه درون ِ من رو هم ببینه..به حدی نگاهش در ادم نفوذ می کرد که تن رو به لرزه مینداخت..

ابروهای پرپشت و خوش فرم..که وقتی اخم می کرد باعث می شد گره ی بین ابروهاش بیشتر دیده بشه..

صورت نسبتا کشیده و مردونه..

ته ریشی که داشت بهش می اومد..

نگام چرخید رو موهای پرپشت و مشکی و خوش حالتش که چند تار خودسرانه روی پیشونیش ریخته بودند..

نگام باز چرخید روی صورتش و لبای نه زیاد باریک و نه گوشتی..متناسب بود و خیلی خیلی به چهره ش می اومد..خداییش تیکه ای بود واسه خودش..ولی لااقل اخلاقش اگه سگی نبود خیلی جذاب و خواستنی می شد..

نگامو کشیدم پایین تر و روی گردنش ..

همون گردنبندی که اونشب توی مهمونی به گردنش دیدم..یه صلیب که روش نقش و نگارای جالبی داشت..

بلوز استین کوتاه و جذب ِ مشکی که 2 تا از دکمه های بالای بلوزش باز بود..و شلوارش که یه کتان مشکی بود..

کمربندش چرم تیره بود و فوق العاده براق..

چون تو حال و هوای خودم بودم یهو با شنیدن صداش تو جام پریدم .. سریع نگامو چرخوندم بالا و زووم کردم تو چشماش..

-- زمانی که پی به حقیقت ِ این ماجرا ببرم تکلیف تو رو هم مشخص می کنم..

و با زدن این حرف پوزخندی تحویلم داد که پیش خودم هزار جور معنیش کردم..

نکنه می خوان دَخلمو بیارن؟!..

اره دیگه مطمئنا ازادم که نمی کنن..

با نگام تعقیبش کردم که یه راست رفت سمت در و بعد هم از اتاق بیرون رفت..

ماتم زده به پنجره زل زدم ..

تو سرم هزار جور فکر و خیال می چرخید که خودمو پرت کردم رو تخت..پوووووووف ..

10 دقیقه از رفتنش گذشته بود و در حالی که داشتم به سمفونی قار و قور کردن شکمم گوش می کردم چشمام کم کم سنگین شد که یکی در اتاق و بازکرد..

با چشمای خواب الود و نیمه بازم نگاش کردم..یکی از خدمتکارا با سینی غذا اومد تو اتاق و بعد ازگذاشتنش کنار تخت بدون اینکه نگام کنه رفت بیرون..

بوی غذا که به مشامم خورد خواب از کله م پرید..تو جام نیمخیز شدم وبه سینی نگاه کردم..کبــــاب بود..

نزدیک بود از زور گشنگی انگشتامو هم بجوم و قورت بدم..

باید تا شب انرژی داشته باشم..

هر جور شده امشب از اینجا فرار می کنم.. 

**********************

«آرشام»

مثل همیشه تیپم با رنگ مشکی تکمیل شده بود..

کمی از ادکلن تلخ و جذب کننده م به مچ دست و زیر گردنم زدم..

بوش به حدی سرد و خاص بود که بینیم رو ت*ح*ر*ی*ک می کرد..

سالهاست که از همین مارک استفاده می کنم..تلخی ای که با تلخی ِ زندگی من عَجین شده بود..زندگی سراسر تلخ و بی روح باید هم پر از تلخی و سرما باشه..

یادمه همیشه از رنگ مشکی متنفر بود..می گفت « نپوش ، چون نفرت میاره ..همیشه با خودش دوری و عذاب به همراه داره »..

و الان کجاست که ببینه من به خاطر حضور ِنحسش توی زندگیم شیفته ی این رنگ شدم؟!..اونم جزئی از این نفرت 10ساله بود..

زندگیمو پر از سیاهی کردم..پر از نفرت و تاریکی..فقط به خاطر همون عذابی که همیشه ازش دَم می زد..

انقدر که برای خودم این واژه ی گناهکار رو تکرار کردم تا تونستم کاری کنم بشه ملکه ی ذهن و روح و قلبم..

اون شعارش دوری از گناه بود ولی عملش....یک گناهکار ِ حرفه ای بود..

یه ادم از جنس تاریکی ولی با ظاهری شیشه ای..

شکست..بالاخره تونست ظاهر شیشه ای وشکننده ش رو هزار تیکه کنه..

و اونوقت بود که ظاهر زشت و پلید گناهانش نمایان شد..

و من دیدم..به چشم دیدم..بزرگترین گناهان اون افراد گناهکار رو دیدم و نفرت رو تو وجودم پرورش دادم..

نفرت..

همون چیزی که بر قلب سنگی من حکومت می کرد..

*********************

یقه ی کتم و مرتب کردم و از اتاق بیرون رفتم..

چون امشب اینجا حسابی شلوغ می شد به همه ینگهبانا اخطار دادم که چهارچشمی مراقب ِ اوضاع باشند..

حتم داشتم نقشه م امشب بدون هیچ دردسری اجرا میشه..

وارد ویلای پشتی شدم..درست پشت ساختمون اصلی ویلایی مشابه به ویلای اصلی قرار داشت ولی در نمایی کوچکتر..

متشکل از 4 اتاق و یک سالن بی اندازه بزرگ..اینجا مختص به مهمانی های من ساخته شده بود..تحت نظارت و خواسته ی من..

به وسیله ی 3 پله ی مرمرین و شفاف به سالن منتهی می شد..

لوستر بزرگ و پر از تلالویی که خیره شدن به کریستال های درخشانش چشم هر بیننده ای رو می زد..

بالای پله ها ایستادم و نگاهم و به اطراف چرخوندم..

در وهله ی اول شایان و دیدم..تکیه به ستون کناری سالن داده بود و با زنی شیک پوش و جذاب مشغول گپ و گفت بود..

دست زن و گرفت و به پشت اون بوسه زد..لبخند زن پررنگتر شد .. 

به راحتی و مهارت یک روباه طعمه رو جذبه خودش می کرد..فریبکارتر وحیله گرتر از شایان سراغ نداشتم و برای همین خواستم که استادم اون باشه..

چون می دونستم خیلی راحت می تونه از یه آرشام پرانرژی یه سنگ سخت و نفوذناپذیر بسازه که دقیقا همینطورم شد..

همیشه اصرار بر این داشت که خودش رو رئیس و بالا دسته من بدونه ولی همچین چیزی از همون اول هم در قانون من وجود نداشت..

آرشام فقط خودش بود و خودش..تنها و به دور از هر بالا دست و یا رئیسی..به هیچ عنوان حاضر نبودم زیردست کسی باشم..

با تموم غرور و تکبر و خودخواهی هام حاضر به زیر بار رفتن چنین خفتی نمیشم..

سنگینی نگاه ها رو به خوبی حس می کردم ..ولی تنها چیزی که برام بی اهمیت جلوه می کرد همین نگاههای مشتاق و نفرت انگیز بود..

به دنبالش می گشتم که در گوشه ای از سالن مشغول صحبت با یکی از مهمانها دیدمش..

منوچهری..

کسی که زن ها و دختران زیادی اطرافش رو احاطه کرده بودند ولی اون با لبخندی که بر لب داشت با زنی جوان صحبت می کرد و می خندید..

به طرفش رفتم..طعمه ی امشب من برای به دست اوردن منصوری همین منوچهری بود..از قبل به بچه ها سپرده بودم که چشم از در ویلا و علی الخصوص منوچهری بر ندارند..

معامله ی امشبم با اون معامله ای دروغین ولی در ظاهر حقیقی..معامله ای که می تونستم امیدوار باشم به کمک اون منصوری رو به اینجا می کشونم..حتم داشتم که میاد..چون براش مهم بود..

اجناس عتیقه ای که متعلق به خودش بود و منوچهری ِ دغلباز می خواست با هزار جور ترفند با وجود نیمی از اونها با من وارد معامله بشه..

محال بود منصوری از محموله ی پرارزش و گرانبهاش به همین اسونی بگذره..

منتظرشم..برای ورودش به مهمونی لحظه شماری می کردم..

هنوز چند قدم باهاش فاصله داشتم که نگاهش رو از اون دخترا گرفت و به من دوخت..

با دیدنم لبخند زد و به طرفم اومد..

ایستادم..

-- سلام مهندس تهرانی..مشتاق ِدیدار..احوال شریف چطوره؟..

سرم رو به ارومی تکون دادم و نگاهه دقیقی بهش انداختم..

- ممنونم..اماده اید؟..

-- بله بله..چرا که نه؟..منتظر شما بودم..

- خوبه..بعد از صرف شام خبرتون می کنم..

-- بسیار خب..خیلی هم عالی..

نگاهی همراه با لبخند به اطراف انداخت و در حالی که در چشمانش برقی خاص نهفته بود گفت: مهمونی امشب حرف نداره مهندس..معلومه واسه ش سنگ تموم گذاشتید..

می دونستم مقصودش به دختران جوان و زیبایی بود که در مهمانی حضور داشتند..

ناخداگاه به یاد حرفای اون دختر افتادم..

( توی اون چند تا برخوردی که باهاش داشتم متوجه شدم یه ادم فوق العاده هیز و زبون باز ِ..یه مرد تقریبا 40 ساله با ظاهری شیک و اتو کشیده..اهان اینو هم یادمه که چشماش ابی بود..یه ابی خوش

رنگ و نافذ.. چون چشمای خوشگلی داشت و صورتش هم جذاب بود همه رو عاشق خودش می کرد..زبون چرب ونرمی هم داشت که سریع می زد به هدف..به منم چند باری گیر داد..ولی.. )

الان می تونستم بگم یه جورایی حق رو بهش می دادم..

منوچهری صورت مردانه ای داشت..تنها حُسنی که در صورتش بر جذابیش افزوده بود چشماش بود.. 

با همون نگاه دختران ِ زیادی رو سمت خودش کشیده بود..

اونم یکی از همکاران شایان بود..هرجا اسم از عیش و نوش می اومد منوچهری وشایان تو خط اول می ایستادند..

ولی شایان پُر کرده و با تجربه تر از منوچهری بود..برای همین بی گدار به اب نمی زد..

اما منوچهری..همه چیز رو تو خوشگذرونی و ل*ذ*ت ج*س*م*ی می دید..

ل*ذ*ت*ی از سر ش*ه*و*ت و ا*ر*ض*ا*ی اون..

*********************

شیدا همراه مهندس صدر وارد سالن شدند..به استقبال رفتم و باهاشون دست دادم..

شیدا بازوم و در اغوش کشید و زیر گوشم گفت: خوشحالم می بینمت..تو همین مدت کوتاه دلم حسابی برات تنگ شده بود..

رو به صدر کردم و بی توجه به شیدا گفتم: امیدوارم مهمونی امشب راضی کننده باشه جناب صدر..

خندید و در حینی که به اطراف نظر می انداخت سرش و تکون داد: حتما همینطوره آرشام جان..چون تو میزبانش هستی..برید خوش باشید..شماها جوونین و پر از شور..منم واسه خودم یه سرگرمی جور می کنم..

بلند خندید..لبخند کمرنگی بر لب زدم و سرم و تکون دادم..

شیدا دستم رو به ارومی کشید..همراهیش کردم..

--برقصیم؟!..

-وقت هست..

-- نه من الان می خوام باهات برقصم..واسه ش لحظه شماری می کردم..

به ناچار سرم و به نشونه ی قبول درخواستش تکون دادم..

بین جمعیت در حال رقص ایستادیم و دستش و تو دست گرفتم..یکی از دستاش و روی شونه م گذاشت و من دست دیگرم رو به دور کمرش حلقه کردم..

بینمون فاصله ی کمی بود که شیدا همون رو با یک قدم خیلی کوتاه پُر کرد..

درحالی که اروم و هماهنگ با آهنگ می رقصیدیم نفس عمیق کشید وگفت: بوی ادکلنت محشره..به ادم یه حال ِ خاصی دست میده..

تو دلم پوزخند زدم..

کارام از قصد بود..حتی ادکلنی که واسه امشب استفاده کرده بودم..

فقط می تونست نسبت به من احساس عمیقی پیدا کنه..این بو کشش ِ اون رو به طرف من بیشتر می کرد..

سرش و روی سینه م گذاشت و پیاپی نفس عمیق کشید..

اروم و مرتعش گفت: معرکه ست..نمی دونم چرا میل به اینکه از اغوشت بیام بیرون و ندارم..دوست دارم تا اخر شب همینطور بمونم و بهت اجازه ندم لحظه ای ازم جدا بشی..

اون به حرف ها و نجواهای عاشقانه ش ادامه می داد و من بی تفاوت به اطرافم نگاه می کردم..حتی اگه دستشم برام رو نشده بود بازم هیچ حسی نسبت بهش نداشتم..

شیدا یکی از اهدفه من برای گرفتن ِ انتقام بود..

تنش داغ شده بود و این گرما از کف دستش به روی شونه م احساس می شد و دستی که به دور کمرش حلقه کرده بودم..

لباس اون شبش یه دکلته ی مجلسی فوق العاده کوتاه به رنگ قرمز اتشین بود..پشت کمرش تا بالای ب*ا*س*ن ب*ر*ه*ن*ه بود ..

موهاش رو بالای سرش بسته بود و آرایش نسبتا غلیظی به چهره داشت..

سرش و بلند کرد و به چشمام زل زد..نگاهم تماما سرد بود..ولی باز هم متوجهش نشد وصورتش و به نشونه ی بوسیدن لبام جلو اورد..

هیچ کششی نداشتم..حتی نفرتم ازش چندین برابر شده بود..

به چشماش خیره شدم .. لباش مماس با لبام بود که صورتمو کمی به عقب متمایل کردم..

- دیگه کافی ِ ..

ناکام از عملی که قصد انجامش رو داشت اخم کرد و شونه م و محکم نگه داشت..

--نه آرشام..خرابش نکن لطفا..

با تعجب نگاش کردم که با یک حرکت لباش و روی لبام گذاشت..

شوکه شدم..فکرش رو هم نمی کردم چنین حرکتی ازش سر بزنه..

بی خیال درعالمه دیگری مشتاقانه لبام و می بو سید که به خودم اومدم و بازوهای ب ر ه ن ه ش رو تو چنگ گرفتم..

محکم کشیدمش کنار و با خشم ولی صدای نسبتا ارومی گفتم: کار خوبی نکردی شیدا ..

و نگاهم رو از روی صورتش گرفتم و ازش جدا شدم..

محکم به روی لبام دست کشیدم..

حالم از این دختر بهم می خورد..

**********************

شایان در طول مهمونی کنار همون زن ایستاده بود.. 

حتی لحظه ی صرف شام هم رهاش نکرد..

فهمیده بودم که اون رو برای امشب زیر سر داره..وقتی به رفتار و حرکات زن دقیق شدم فهمیدم که اهل چنین روابطی هست..

شاید نه به همون غلظت ولی کششی که به شایان داشت..

و دستش که از ابتدا به دور بازوان شایان حلقه شده بود ..

و بوسه ای که شایان در زیر نورکم ِ سالن رو لباش نشوند..

لبخندی که زن از روی ل*ذ*ت تحویلش داد..همه رو زیر نظر داشتم و به این یقین رسیده بودم..

از خیلی وقت پیش تیر نگاهه مملو از حسرت ِ دختران زیادی به طرفم نشونه رفته بود..اما مثل همیشه این نگاهه سرد و ابروهای گره خورده م بود که نصیبشون می شد ..

شیدا چند باری که بهم نزدیک شد بارها عذرخواهی کرد ولی من جوابی نمی دادم..

تا اینکه بعد از شام نزدیکش شدم و جدی گفتم: دیگه نمی خوام کار امشبت تکرار بشه..

نگاهه مرددی بهم انداخت و گفت: چرا بدت اومد آرشام؟!..اصلا باورم نمیشه دوستش نداشتی..

دستام و مشت کردم تا بتونم تا حدودی خودم و کنترل کنم..و موفق هم شدم..

به دروغ جوابش و دادم: چون دوست ندارم برای اولین بار از طرف یه دختر ..

نفس عمیق کشیدم و ادامه دادم: رابطه ی ما خیلی زود شروع شد و رو دور ِ تند افتاد..پس لطفا عجله نکن..

لبخند زد و همراه با ناز به ارومی دستم و گرفت..

--باشه عزیزم..هر چی تو بگی..

نگاهم و ازش گرفتم..

وقت اجرای نقشه م بود..نگاهم به منوچهری افتاد..

رو به شیدا کردم و گفتم: من باید برم..تا بعد..

--باشه..

نگاهش برام سنگین بود و از کنارش گذشتم..

تا به کی باید تحملش می کردم؟!..

مطمئنا تا زمانی که بهش نیاز داشتم!!..

***********************

معامله ی دروغین در یکی از اتاق ها انجام شد ولی اثری از منصوری نبود..مهمونی به اتمام رسید ولی باز هم بی نتیجه موند..

داخل سالن نشسته بودم و در حالی که عمیقا تو فکر فرو رفته بودم با شنیدن صدای یکی از خدمه ها به خودم اومدم..

- چی می خوای؟..

پاکت سفیدی رو به طرفم گرفت..

-- اقا فکر می کنم این برای شماست..

پاکت و گرفتم و پشتش و نگاه کردم.. « این شکست نسبتا بزرگ رو بهت تبریک میگم آرشام تهرانی..»

با اخم رو به خدمتکار داد زدم: کی اینو بهت داد؟..

با ترس یه قدم به عقب برداشت..

--ه..هیچ..هیچکی اقا..به خدا زده بودن به در آشپزخونه..

- یعنی چی؟!..پس شماها اونجا چه غلطی می کردید که ندیدین کار ِ کی بوده؟..

-- اقا به خدا دارم راستش و میگم..چسبونده بودن به در پشتی که تو اشپزخونه ست..همون دری که به پشت باغ باز میشه..

نفسم و با خشم بیرون دادم..

- برو بیرون..

--چشم اقا..

و با قدمهایی بلند از سالن بیرون رفت..

نگاهی به پاکت انداختم..

با یک حرکت ِعصبی همراه با خشم در پاکت و باز کردم..

« از اینکه حیله ت رو من نتیجه نداشت چه حسی داری؟..

آرشام تهرانی..کسی که سرتا سر زندگیش ادعای زرنگی می کرد امشب ناکام موند ..

یادت نره که تو هنوز خامی و بی تجربه..ولی من سالهاست با ادمایی مثل تو و شایان سر و کار دارم..

تصور چهره ی پر از خشم تو برام لذت بخشه..مطمئنم چراش و می دونی..ولی می خوام بهت بگم..

تو و شایان برای من جز مزاحمت چیز دیگه ای نداشتید..

شایان یه سد برای رسیدن به اهدافه من بوده و هست..

و تو..

من از اول هم با تو خصومتی نداشتم..ولی خودت اینطور خواستی..باعث تموم این اتفاقات تنها تو بودی..

اگه مثل یک مار به دست و پام نمی پیچیدی و خودت رو در برابر من قرار نمی دادی شاید دشمنی ما تا به اینجا کشیده نمی شد..

ولی تو ، تو گروهه شایانی ..

درضمن..فکر می کنم امشب ، شبی پر از اتفاقات ناخوشایند برای تو باشه..شبی پر از سوپرایزهای جالب که فکر نمی کنم زیاد ازشون خوشت بیاد..

دلارام..می شناسیش؟!..تا حالا چقدر تونستی از دهنش حرف بکشی؟!..از دختری که نقشش تو زندگی من تنها یک پرستار و خدمتکار بوده و هست..

الان چه حالی داری آرشام؟..دستات از خشم می لرزه؟..نگاهت به خون نشسته و می خوای دنیا رو به اتیش بکشی؟..

رو دست خوردی پســر..

امشب مهمونی دادی ولی شادیش قسمت من شد..تیرت اینبار به هدف نخورد پسر..بهتره بیشتر از اینها برای نابودی من تلاش کنی..

امیدوارم با دلارام بهت خوش بگذره..دختر خیلی زیبایی ِ..به کار من نمی اومد ولی شاید برای تو....

جون اون برام هیچ ارزشی نداره..ولی تو می تونی باهاش خیلی کارا بکنی..

ل*ذ*ت..بندگی..یا حتی مرگ..

به هر حال استادت شایان بوده..کسی که دارای خصوصیات غ*ی*ر ا*خ*ل*ا*ق*ی زیادیه..مردی مغرور و متکبر و در عین حال خوشگذران و ب*و*ا*ل*ه*و*س..

موفق باشی مهندس آرشام تهرانی »

برگه رو تو دستام مشت کردم..دوست داشتم جای این گردن منصوری تو دستام بود و انقدر فشار می دادم تا با لذت بتونم جون دادنش رو به چشم ببینم..

از روی مبل بلند شدم و با قدمهای بلند از ویلا بیرون رفتم..

به حدی عصبانی بودم که حتی نفس کشیدنم برام سخت شده بود..

گلدون نسبتا بزرگی که کنار پله قرار داشت رو با خشم و نعره ای بلند هُل دادم و صدای شکستنش روح و روانم رو بیش از پیش ازار داد..

چند تا از خدمتکارا بیرون اومدن که بلند فریاد کشیدم: گورتونو از جلوی چشمام گم کنین..

چند قدم رفتن عقب که عین شیر زخمی به سمتشون حمله کردم و نعره کشیدم: مگه با شماها نبودم لعنتیا..برید تا همتون و از دم قتل عام نکردم..د ِ یالا..

با ترس رفتن تو..

به حالت عصبی تو موهام چنگ زدم و از پله ها پایین رفتم..

می خواستم برم پشت باغ..همونجایی که اون کثافت پاکت و گذاشته بود..

می کشمت منصوری..قسم خوردم که گیرت میارم پس همین کارو می کنم..

کسی تا به الان نتونسته اینطور بازیم بده..کثافت به روز سیاه می نشونمت..پست فطرت ِ رذل..

هر چیزی که جلوی راهم بود و می زدم و نابود می کردم..می خواستم به این وسیله خشمم رو خالی کنم ..

ولی بازم فایده ای نداشت..

************************

«دلارام»

انگار مهمونی گرفته بودن..سر و صداش می اومد..

اینجوری شاید به نفع من می شد و راحت تر می تونستم از این قفس ِ کوفتی فرار کنم..

بالاخره تا اخر شب تونستم توری رو از جا بکنم..خیلی سخت بود حتی 2 جا از دستم و زخمی کردم ولی مهم نبود..از اینجا خلاص بشم به همه ی این مکافاتاش می ارزه..

حالا راحت می تونستم بیرون و نگاه کنم..

اروم خم شدم تا ببینم فاصله م با پایین چقدره؟!..

رو به روم یه ساختمون قرار داشت ..یعنی 2تا ویلا تو یه باغ ؟!..

به پایین نگاه کردم..مخم سوت کشید..وای خدا ..

چرا انقده بلنده؟!..

حالا چه خاکی بریزم تو سرم؟..

یه سایه دیدم که تندی سرم و کردم تو..باز طاقت نیاوردم خم شدم ببینم چه خبره ولی فقط صداشون و شنیدم..سرمو از پنجره کردم تو تا متوجه ِ من نشن..

-- اوضاع مرتبه؟..

-بله قربان..

-- پس اون یکی نگهبان کجاست؟!..

--....

-- با تو بودم..اون یکی تنه لش کدوم گوریه؟!..

--قربان..گلاب به روتون ..چیزه..رفته دستشویی..

داد زد: گندتون بزنن که عرضه ی هیچ کاری رو ندارید..بعد از مکث کوتاهی با خشم گفت: چهارچشمی همه جا رو زیر نظر بگیرید..شیرفهم شد؟!..

--بله قربان..

دیگه صدایی نشنیدم..خم شدم که با دیدن یکی از اون هیکلیا با ترس سرمو دزدیدم..

وای اینجور که بوش میاد 2 تا نگهبان زیر پنجره کشیک میدن..

خبر مرگتون بیاد مگه ت*ر*و*ر*ی*س*م گرفتید؟!..پشت در اتاق نگهبان..زیر پنجره نگهبان..این دیگه چه وضعشه؟!..

باز صداشون و شنیدم..اینبار نگهبانه با یکی دیگه داشت حرف می زد..

-- پس چرا دیر کردی؟!..

-- چی شده مگه؟!..خیر سرم رفتم تَر....من بزنم بیام..

-- هیچی اومده بود سرکشی..خیلی هم شِکار بود..

-- بی خیال الان رفت دیگه پیداش نمیشه..بیا بریم اونطرف ببین چه خبره..

-- چطور؟!..

-- مهموناش رفتن خودشم که اینوره..کسی تو ویلا پشتی نیست بریم یه دلی از عزا در بیاریم..

-- نه سه میشه ضایع ست..یهو دیدی رئیس سر می رسه..

-- نترس ..یه کم دل و جرات داشته باش..با این هیکلت قد ِخرم حالیت نیس..

-- ببند گاله رو تا....

-- بیخیال پسر..عشق و حال و بچسب..

سکوت کردن..

خدا کنه بگه باشه و برن شرشون کم شه..

-- باشه ولی زود بر می گردیم..می شناسیش که عصبانی بشه هیچی جلودارش نیس..

-- خیلی خب بیا بریم .. دیگه یه دختر که اینهمه نگهبان و مراقب نمی خواد..

--لابد یه چیزی هست که انقدر روش حساسه..

-- حالا هرچی پایه ای دیگه؟..

-- اره بریم..

و صدای قدماشون و شنیدم و سرمو کردم بیرون..

ای قربونت برم خدااااااااا..یه بار شانس بهم رو کرد دمت گرم نذاشتی عُقده بشه رو دلم..

حالا که تا اینجاش کمک رسوندی بقیه ش و هم بخیر بگذرون لااقل بتونم یه خاکی تو سرم بریزم..

چون پنجره لبه دار بود و کمی تو بود دیده نمی شد که پنجره بازه ..ولی اگه خم می شدم منو می دیدن..

بهترین راه ملحفه و روتختی و لباسای توی کمد بود..باید بهم گره شون می زدم..

سریع دست به کار شدم..چند دقیقه وقتم و گرفت ولی با سرعت و محکم گره ها رو می زدم و می رفتم سر وقته بعدی..

وقتی 2 تا ملحفه و یه روتختی و 3 تا شلوار و2 تا پیراهن رو به هم گره زدم اندازه شد..بستم به پایه ی تخت چون چیز دیگه ای تو اتاق نبود..کمد هم که کلا فاصله ش با پنجره زیاد بود..

ملحفه رو به سرش بستم و وقتی خوب اطراف و دید زدم از پنجره انداختمش بیرون..

بلوزم که یه تونیک ِ نسبتا بلند بود ، پس مشکلی نداشت..شالمو روی سرم محکم کردم..حالا وقتش بود..

همیشه از بلندی می ترسیدم ولی الان فرصت فک کردن به این چیزا نبود..باید چشمامو می بستم وگرنه یه لحظه هم نمی تونستم پایین و نگاه کنم..

رفتم لب پنجره نشستم و با ترس و لرز ملحفه رو گرفتم تو دستم..سفت نگهش داشتم و خودمو از پنجره ول کردم..

وای که قلبم اومد تو دهنممممم..زیر پام خالی شده بود و تا سر حد مرگ هم ترسیده بودم..

دستام یخ بسته بود ولی محکم ملحفه رو چسبیده بودم..

چشمامو رو هم فشار دادم تا یه وقت نگام به پایین نیافته..اروم اروم خودمو کشیدم پایین..

ملحفه رو اروم اروم ول می کردم و سُر می خوردم پایین..خیلی سخت بود..یعنی پایه ی تخت انقدر ظرفیت داره که بتونه منو نگه داره؟!..وای خدا خودت کمکم کن..

نمی دونم چقدر از راه رو رفته بودم شاید نصفش و یا شاید هم بیشتر که یکی اون پایین با صدای بلند گفت: دختره ی احمق داری چه غلطی می کنی ؟!..

یا امام هشتم..یا پنج تن..یا باب الحوائج..بدبخت شدمممممممم..

با ترس چشمامو باز کردم و نگامو انداختم پایین .. خودش بود..پایین وایساده بود و با عصبانیت و ابروهای گره خورده داشت نگام می کرد..

با دیدنش دیگه کلا جون از تنم در رفت و خواستم ملحفه رو محکمتر نگه دارم که نتونستم و به پشت پرت شدم پایین..

چشمامو محکم روی هم فشار دادم..

خدایاااااااااااااا..الان میمیرم..

نه..

نــــه..

نــــــه..

****************************

چشمامو باز کردم..چرا همه چی تاره؟!..کم کم داشت دیدم واضح می شد ولی هنوز گیج و منگ بودم..

- وای خدا یعنی مردم؟!..یعنی مرگ انقدر راحته؟!..نه دردی نه چیزی..خدایا دمت گرم زجرم ندادی..چه مرگه ارومی داشتم..

که یه دفعه یکی زیر گوشم غرید: اگه همین الان از روی من بلند نشی کاری می کنم که سه سوت رَوونه ی اون دنیا شی..اونوقت می فهمی مرگ با درد و زجر چه مزه ای میده دختره ی احمق..

چشمام از ترس گرد شد..حس کردم یه چیزی رو شکمم سنگینی می کنه..

وای چرا ازاول نفهمیدم؟!..

بهش دست کشیدم..یکی منو از پشت گرفته بود تو بغلش..صداش..ص..صدا..صداش..

با ترس روش تکون خوردم و افتادم رو دنده تا پاشم که ارنجم فرو رفت تو شکمش صدای دادش بلند شد..هول شدم چرخیدم که..افتادم روش..

شالم از سرم افتاده بود و موهام جلو صورتمو گرفته بود..سرمو به راست تکون دادم و نصف موهام رفت کنار..

حالا صورتش کاملا جلو روم بود..اولین چیزی که نگام باهاشون گره خورد چشمای به سیاهی شبش بود ..

انقدر ترسیده بودم که به نفس نفس افتادم..

موهای بلندم رو شونه ی چپش پخش شده بود و نیمی از صورتم رو پوشونده بود..

با اخم غلیظی زل زده بود تو چشمام..هیچی نمی گفت ولی از فک منقبض شده ش فهمیدم خیلی عصبانیه ..

یه بوی خاص و خوش ایندی بینیم ونوازش داد..عجب بویی ..

این .. بوی عطر ..

یه نفس عمیق کشیدم که ناخداگاه چشمام کمی باریک شد..یا به نوعی شبیه ادمای خمار شدم..

لامصب عجب ادکلنی به خودش زده بود..دوست داشتم پاشم از روش بزنم به چاک و تا اونجایی که می تونم بدوم ولی این بوی لعنتی نمی ذاشت..

انگار با چسب دوقلو منو چسبونده بودن بهش..به جای اینکه از روش پاشم دوست داشتم تند تند نفس بکشم..

بوی تلخ و در عین حال سردی که تو دماغم می پیچید باعث شد یه کم احساس گرما کنم..

نگام تو چشماش زووم شده بود ولی موهام نمی ذاشت راحت باشم..دست سردم و اوردم بالا که موهامو بزنم کنار ولی یهو مغزم عین موتور به کار افتاد و..

داشت دیوونه م می کرد که چشامو بستم و نفسمو حبس کردم..اره همینه الان وقت فراره نه اینکه..

چشمامو که باز کردم دیگه نگاش نکردم وبه ظاهر با ناله خواستم از روش پاشم که همینکارو هم کردم ولی اون فرزتر از من بود که با یه حرکت خیلیــــی باحال و حرفه ای دستاشو گذاشت رو زمین و با یک جهش از رو زمین پاشد ایستاد..

ولی چون من زودتر از روش بلند شده بودم یه قدم جلو بودم و خواستم بدوم که تند دستمو گرفت و گفت: کجــــا ؟!..

مظلوم برگشتم نگاش کردم..سرمو انداختم پایین..خواست منو بکشه سمت خودش که به عنوان ممانعت دستمو اوردم بالا و اون که فکر می کرد می خوام تقلا کنم کاری نکرد ولی من سرمو خم کردم و در کسری از ثانیه یه گاز محکمممممم از دستش گرفتم که صدای نعره ش به اسمون بلند شد..حلقه ی دستش که از دور مُچم شل شد دستمو کشیدم و الفرار..

دیگه به پشت سرم نگاه نمی کردم فقط می دویدم..دعا ، دعا می کردم کسی جلوم سبز نشه..

صدای قدماشو از پشت سر می شنیدم..ولی برنگشتم نگاه کنم و ببینم چقد باهام فاصله داره..

فقط صدای فریادش و شنیدم..

-- وایسا دختر..با تو َم بهت میگم وایسا..اوضاعت و از اینی که هست خرابتر نکن..بالاخره که دستم بهت میرسه..

صنار بده آش به همین خیال باش روانی..فک کردی چی؟!..منو خر فرض کرده بود مرتیکه پوفیوز..

نمی دونستم دارم کدوم وَری فرار می کنم..فقط می دویدم..دنبال یه در خروج می گشتم ولی بین درختا گیر افتاده بودم..

اینبار برگشتم ببینم هنوز پشتمه یا نه که دیدم خبری ازش نیست..اینجاها هم انقدر تاریک بود که اگه درختا رو از روی سایه شون نمی دیدم مطمئنا با سر می رفتم تو یک به یکشون..

از بس که دویده بودم نفسم بالا نمی اومد ..سر جام وایسادم تا حالم جا بیاد..

چند تا نفس عمیق پشت سر هم کشیدم و باز خواستم بدوم که یه سایه جلوم سبز شد..سایه ی یه مرد قد بلند و چهارشونه بود..و بعد هم بوی عطرش..

با ترس جیغ بلندی کشیدم و برگشتم که جفت بازوهامو از پشت گرفت تو چنگش و منو کشید تو بغلش..

هر چی تقلا می کردم فایده ای نداشت..زورش بهم می چربید..

- ولم کن روانی..

-- ببند دهنـتـــو..کجا می خواستی در بری؟..از دست کی؟..من؟!..د ِ اخه دختره ی احمق مگه می تونی؟!..

- عوضی..بذار برم پی زندگیم..چی از جونم می خوای؟..

بلند داد زد: فقط جونتـــو..

با ترس دست از تقلا برداشتم..اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم که زیر گوشم گفت: ترسیدی؟..پس اگه بفهمی می خوام چکارت کنم که..

نذاشتم ادامه بده با ترس و لرز گفتم: چ..چی می خوای؟..تو رو خدا بذار برم..بابا من هیچ کاره م..به قرآن من با منصوری نسبتی ندارم..

--می دونم ..ولی این چیزی رو تغییر نمیده..

- یعنی چی؟؟!!..پس تو که می دونی مریضی با من اینجوری رفتار می کنی؟!..مگه من چه هیزم تری به توی روانی فروختم؟!..

و با لحن فوق العاده وحشتناکی گفت: هنوز باهات تسویه حساب نکردم خانم کوچولو..یادت که نرفته؟!..به خاطر تموم توهینات به من هنوز مجازات نشدی..

از زور ترس گلوم خشک شده بود..به سرفه افتادم و وقتی حالم جا اومد درحالی که تقلا می کردم تا دستم و ازاد کنه گفتم: تو هنوز تو گذشته سیر می کنی عُقده ای؟..فک نمی کردم ازم کینه شتری داشته باشی ..من اگه می دونستم با یه خل و چل طرفم به هفت جد و ابادم می خندیدم بخوام سر به سرت بذارم و..

همچین برم گردوند طرف خودش و دستاشو دورم حلقه کرد که صدای « تیریک » شکستن قولنجمو شنیدم..کمرم درد گرفته بود و اخمام تو هم رفت..

چشماش تو تاریکی مثل چشمای گرگ برق می زد..

زیر لب غرید: لحظه به لحظه بیشتر باعث ازارم میشی..بعضی اوقات دوست دارم یه چاقو فرو کنم تو قلبت یا حتی با دستای خودم گردن ظریفت رو انقدر فشار بدم تا جون دادنت و ببینم..

با اینکه جملاتش ترسناک بود زبون باز کردم و لرزون گفتم: پ..پس چرا اینکارو نمی کنی؟!..پس چرا تا الان یه خنجر برنداشتی فرو کنی تو قلبم؟!..چرا منو نمی کشی تا هم خودت خلاص شی هم من ازدست ِ تو؟!..

صدام لحظه به لحظه بیشتر اوج می گرفت..انگار باز داشتم گستاخ می شدم و این هم به خاطر رفتار پر از خشونت ِ اون بود..

حرف زور تو کتم نمی رفت..می دونستم زبونم زیاد از حد درازه و به قول پری که همیشه به شوخی می گفت ( بالاخره یه روز سرت و پای زبونت میدی دلارام..) ولی خب بازم دست خودم نبود..نمی تونستم خودمو کنترل کنم..عینهو چی ترسو بودما ولی خب جلوی زبونمو هم نمی تونستم بگیرم..از وقتی مشکلات بهم هجوم اوردن دیگه کنترلی روی رفتارام نداشتم..

چند ثانیه سکوت کرد و خیره شد تو صورتم..و بعد با لحن خاصی زمزمه کرد: خیلی دوست داری اینکارو بکنم؟..پس راه بیافت..نشونت میدم..

افتاد جلو و منو هم دنبال خودش کشید..خودمو به عقب هول می دادم و چیزی نمی گفتم..

خدایا عجب غلطی کردم..به گـ.. خوردن افتاده بودم..نکنه جدی جدی بخواد خلاصم کنه؟!..

دید یکسره دارم تقلا می کنم با یه حرکت بلندم کرد و منو انداخت رو دوشش..

جیغ کشیدم و با مشتای ظریفم می زدم به شونه های عضله ای و سفتش تا ولم کنه..ولی انگار با دیوار بودم..

نزدیک ویلا بودیم و انقدر جیغ و داد کردم که محکم زد به ب*ا*س*ن*م و داد زد: اگه همین الان خفه خون نگیری همینجا دخلت و میارم..

جیغام ریز شده بود ولی دست از تقلا و مشت زدن بر نداشتم..عین آهن سفت بود لامصب..همه ش عضله ست..خدایی عجب زوری داشت..

تو اون گیر و دار یه دفعه یاد گذشته هام افتادم حدودا یکی 2 سال پیش بود تو فیلمایی که از پری می گرفتم می دیدم پسره عاشقه دختره ست و دختره هم واسه ش ناز می کنه و نمیره طرفش..پسره هم با عشق میره جلو و دختره رو میندازه رو شونه ش ومی برش تو اتاق و..

چقدر من ذوق مرگ می شدم توی اون لحظه ی حساس و تو دلم ارزو می کردم یه روز همچین مرد ِ عاشقی پیدا شه منو هم بندازه رو پشتش و ببره..

حالا هر جا ولی حتما منو بندازه رو پشتش ..این ارزویی بود که تا قبل از برخودم با این خون آشام داشتم ولی الان به غلط کردن افتاده بودم به جای اینکه رو شونه ی عشقم باشم و حالش و ببرم رو شونه ی این یارو هستم که اصلا حرف حسابم تو گوشش نمیره چه برسه به اینکه حالیش بشه احساس چی هست وچند بخشه ؟..

حالا بوی عطرش رو واضح تر حس می کردم..اصلا انگار این بو از همون اول تو دماغم مونده بود ..

انگار یادم رفته بود قراره باهام چکار کنه..

دیگه بهش مشت نمی زدم و صدایی هم ازم در نمی اومد..فقط با پنجه هام بلوز مشکیش رو از پشت کمر تو چنگ گرفته بودم و سرم رو شونه ش بود..

پشت گردنش بیشتر این بوی مست کننده رو به خودش گرفته بود..ناخداگاه صورتم و چسبوندم بهش و نفس عمیق کشیدم..قبلا در مورد ادکلنای ت*ح*ر*ی*ک کننده شنیده بودم .. یعنی اینم از هموناست؟!..

اره لابد ، وگرنه باعث نمی شد اینقدر بی خیال از اطرافم غافل بشم و عین گربه چارچنگولی بچسبم بهش و..

موهای بلندم کج ریخته بود یه طرفم و صورتمو به گردنش فشار می دادم تا بتونم بیشتر این بو رو حس کنم..چه حالی میده لامصب.. 

همه جام گرم شده بود..ناخداگاه دستم و اوردم بالا و تو موهاش چنگ زدم..

دیدم که داره از پله ها میره بالا...تموم راه رو سکوت کرده بود..منم که تو عالم خودم داشتم کیف می کردم..(( کسایی که این چنین عطرایی رو استشمام کرده باشن می دونن این بیچاره داشته چی می کشیده!!))..

نفهمیدم کسی جلو راهش سبز شد یا نه..اصلا کسی تو این خراب شده بود؟!..

دیدم در یکی از اتاقا رو باز کرد و رفتیم توش..گفتم الانه که منو بذاره زمین و باز یاد کاری که می خواست باهام بکنه افتادم..

با ترس انگشتام و از لای موهاش بیرون کشیدم و سرمو بلند کردم..

تا به خودم بیام پرت شدم رو مبل 2 نفره ای که خیلی هم نرم بود..صورتم تو کف مبل فرو رفت..

صدای بسته شدن در رو که شنیدم ترسون سرمو بلند کردم و موهامو زدم کنار..

دستمو گذاشتم رو مبل و تو جام نشستم..جلوم با ژست خاصی وایساده بود..

ابروهای پرپشتش تو هم گره خورده بود و نگاه نافذش تو چشمام قفل شده بود که.. 

به طرفم قدم برداشت..

با ترس خودمو به پشتی مبل چسبوندم..نگاهش یه جوری بود..خشم و عصبانیت از تو چشماش شعله می کشید..

همونطور که اروم به طرفم می اومد و نگاهش روی صورتم خیره بود..با لحن عصبی گفت:جراتت قابل تحسین ِ..اینکه تونستی راه فرارت رو پیدا کنی و..

با ترس و لرز مسخ نگاهش شده بودم که به طرفم خیز برداشت و کشیده شدن بازوم توسط اون همراه شد با صدای جیغ بلندی که از ته حنجره م بیرون اومد و گلوم به شدت سوخت..

--دیگه حتی واسه ی ترس هم دیر شده گربه ی وحشی..

بازومو محکمتر فشارداد و گفت: اره ..تو که خوب وحشی بازی در میاری..پس چرا الان تو چنگال ِ من اسیری؟..

و بلندتر زیر گوشم داد زد: می بینــــی؟..درد و حــــس می کنی؟..لذت داره اره؟..

و همچین بازومو فشار داد که صدای جیغم به اسمون رفت..دردش جوری بود که نمی تونستم طاقت بیارم..گفتم الان ِ که استخون دستم و بشکنه..

- تو رو به هر کی و هر چی که می پرستی قسم ولم کن..بذار برم..من که کاریت ندارم نامرد..پس..

فریاد کشید:به چه جراتی فکر فرار به سرت زد؟..فرار ازخونه ی من؟..فکر عاقبتش رو نکردی نه؟.ولی دیر شده..اون موقع باید به فکر الانت می بودی.. نامرد؟ باشه ..می خوام نشونت بدم یه نامرد چه کارایی می تونه بکنه..

تقلا کردم تا دستمو ول کنه ولی محکم نگهم داشت..با حرص داشتم باهاش می جنگیدم و زیر لب فحشش می دادم جوری که نشنوه ولی سیلی که خوابوند زیر گوشم باعث شد برق از چشمام بپره و ساکت شم..

پرتم کرد رو مبل که دست یخ زده م رو گذاشتم روی صورتم..درست همون سمتی که بهم سیلی زده بود..

موهام ریخته بود تو صورتم واسه همین نمی دیدمش..ولی شدت سیلی انقدر زیاد بود که اشک تو چشمام حلقه بست و حس کردم گوشه ی لبم داغ شد..

با دست لرزونم به گوشه ی لبم دست کشیدم و با حس اینکه نوک انگشتام خیس شده بهش نگاه کردم..از لبم خون می اومد..

هق هقم و تو گلو خفه کردم..حالا انقدری ازش می ترسیدم که جیکمم در نمی اومد..

با خشم سرم فریاد کشید: اون منصوری رذل تموم مدت داشت منو بازی می داد..تو اینجا اسیرم بودی و اون داشت به ریشم می خندید..

نفس نفس می زد..

-- می دونی چیه؟..تو دیگه واسه م فایده ای نداری..وقتی که فکر می کردم می تونم ازت استفاده کنم واسه رسیدن به منصوری و پایمال کردن اهدافش تیرم به سنگ خورد و فهمیدم تو به عنوان یه مهره ی کوچیک هم تو زندگی اون کفتار به حساب نمیای..

چشمام و روی هم فشار دادم و اشکام صورتمو خیس کرد..

گونه م داغ شده بود و شوری خون رو تو دهنم حس می کردم..

شونه هام از زور گریه می لرزید ولی کاری نمی کردم که موهام به شدت از پشت کشیده شد..

جیغ کشیدم و سرمو گرفت بالا .. زل زد تو صورت غرق در اشکم و داد زد: فردا صبح اولین کاری که بکنم تکلیف ِ تو رو مشخص می کنم..

نگاه پر از اشکم رو تو نگاه سرخ از عصبانیتش دوختم و در حالی که سعی داشتم هق هقم و خفه کنم با صدایی مرتعش گفتم: اگه ..می خوای..م..منو بکشی..ت..تو رو..تورو خدا همین الان ..این کار و بکن..

با اخم غلیظی زل زده بود بهم..نگاهش توی چشمای نمناکم در گردش بود که یک دفعه سوالی ازم پرسید که بی اندازه باعث تعجبم شد..

-- شایان تو رو واسه چی می خواد؟!..

ربطشو به موضوع امشب نمی فهمیدم ولی سوالش باعث وحشتم شد..یه جور زنگ خطر..

نکنه می خواد منو بده به اون کثافت؟!..

من من کنان با ترس گفتم: اون عوضی..اون می خواد..من..

موهامو اروم کشید که اخمام جمع شد..

-- درست حرف بزن تا از ریشه درشون نیاوردم..شایان ازت چی می خواد؟!..چرا انقدر براش مهمی؟!..

زبونم از کار افتاده بود..منی که همیشه حاضر جواب بودم و نمی تونستم جلوی زبونم و بگیرم حالا لال مونی گرفته بودم..

چی باید می گفتم؟!..اصلا چرا بهش چیزی بگم؟!..مگه اون کیه؟!..چرا باید از مسائل خصوصی زندگی من با خبر می شد؟!..

با تکون محکمی که بهم داد به خودم اومدم..

-- خیلی خب ، مثل اینکه اینجوری زبونت باز نمیشه..

موهامو ول کرد و ازم فاصله گرفت..به صورتش دست کشید و یقه ی لباسش رو مرتب کرد..

در اتاق رو باز کرد و بلند صدا زد: گندم..

تموم مدت سکوت کرده بودم و فقط نگاش می کردم..هنوز گریه م بند نیومده بود..

طولی نگذشت همون زن جوونی که اون شب بهم لباس داد تو درگاه ظاهر شد و مطیع سرش رو زیر انداخت..

--بله اقا..

-- امشب توی این اتاق می مونی..کامل زیر نظر می گیریش..پشت در نگهبان میذارم اگه مشکلی بود خبرش می کنی..

زن با اخم به من نگاه کرد وسرش رو تکون داد: چشم اقا..

نگام کرد..منظورش به من بود ولی به ظاهر طرف صحبتش اون زن بود..

-- فردا شایان میاد اینجا..یه کار فوری باهاش دارم و هر وقت که اومد منو خبر می کنی..فهمیدی؟..

-- بله اقا..حتما..

به صورت رنگ پریده م پوزخند زد و از در بیرون رفت..

خدایا چرا گفت شایان فردا میاد اینجا؟!..

نکنه منو بده به اون پست فطرت؟!..

خدایا چرا هر کجا که میخوام برم و هرکار که می خوام بکنم تهش ختم میشه به اون ناکِس ِ پست؟!..

کسی که اول خانواده م رو نابود کرد و حالا چشم دوخته به من و می خواد منو هم به کثافت بکشونه..

خدایا نذار دستش بهم برسه..نذار..

*****************************

اون شب یه ثانیه هم خواب به چشمام نیومد..

همه ش تو فکر فردا بودم و اینکه چی قراره بشه؟!..

اون زن هم که اسمش گندم بود روی صندلی نشسته بود و کتاب می خوند..

رفتارش خیلی اروم بود..نه حرفی می زد و نه حتی نگام می کرد..

حضورش اصلا احساس نمی شد..

با ارامش نشسته بود و مطالعه می کرد..

من دارم اینجا از درد غصه واسه فردام مثل ادمایی که حکم اعدامشون می خواد اجرا بشه هر ثانیه ده دفعه جون میدم این بی خیال داره کتاب می خونه..هه..تقصیری َم نداره..د ِ اخه به این بدبخت چه که تو دله من چه خبره؟!..

افتاده بودم رو تخت ..گوشه ی لبم هنوزمی سوخت..

وقتی تو اینه به خودم نگاه کردم رنگ صورتم با گچ دیوار مو نمی زد..

گوشه ی لبم کبود شده بود و خون روی زخمم خشک شده بود..

انگشتامو لا به لای موهای پرپشت وبلندم فرو کردم و سرمو محکم فشار دادم..

گیج و منگ بودم..عین دیوونه ها با خودم زمزمه می کردم ..

داشتم دق می کردم که فردا چی میشه؟!..

پیش خودم این احتمالات رو می دادم که یا گیر شایان میافتم و بدبخت میشم..یا به دست این خون آشام کشته میشم..

دیگه از این دو حالت که خارج نبود..

*******************************

« آرشام »

اون دوتا نگهبان بی خاصیت رو سپردم دست بچه ها تا یه گوشمالی ِ حسابی بهشون بدن..

با اینکه دختره امشب نتونست از اینجا فرار کنه ولی اونا قانون منو زیر پا گذاشته بودند و از دستوراتم سرپیچی کردند..

با علم به اینکه می دونستند عاقبت اینکارشون چی میشه..

خوابم نمی برد..پشت پنجره ی اتاقم ایستاده بودم و بیرون و نگاه می کردم..امشب هوا گرفته بود ولی از بارون خبری نبود..

دستام و بردم پشتم و به اسمون ِ شب زل زدم..تو دلم با خودم حرف می زدم..

اینکه با این دختر چکار کنم؟!..

چرا شایان اون شب اصرار داشت که برای گرفتن این دختر از من قول بگیره؟!..

ربطشون رو به هم درک نمی کردم..

شایان و..

دلارام..دختری گستاخ با نگاهی وحشی..لقبی که من بهش داده بودم برازنده ش بود..گربه ی وحشی..با چشمای خاکستری و شفافی که داشت و رفتار و لفظ بی پرواش..

دختری که نمونه ش رو تو زندگیم خیلی کم دیده بودم..وقتی نگاهش می کردم ترس رو تو چشماش می دیدم ولی تعجبم از این بود که با وجود این همه ترس باز هم به گستاخیش ادامه می داد..

با جملات ِ تند و تیزش من رو بیش از پیش عصبانی می کرد و زمانی هم که می دید تو اوج عصبانیت هستم مثل یه گربه تو خودش مچاله می شد و نگاهش رو مظلوم می کرد..

از این رفتاراش چیزی سر در نمیارم..از طرفی دیگه به دردم نمی خورد..ولی خب نمی تونم ولش کنم..برام دردسر ساز می شد..

حتم داشتم که اگر شایان باخبر بشه این دختر توی این بازی هیچ کاره ست روی پیشنهادش پافشاری می کنه..

ولی تا زمانی که به راز میان این دو پی نبردم جلوی تموم حرکاتش رو می گیرم..

برای همین امشب باهاش تماس گرفتم و گفتم فردا می خوام ببینمش..اون هم اول وقت..

کلافه نگاهم رو از بیرون گرفتم و به طرف تخت رفتم..

دکمه های بلوزم رو باز کردم و به پشت دراز کشیدم..

نگاهم به سقف اتاق دوخته شده بود ولی فکرم توی اتاق نبود..

************************

--دیشب که خبرم کردی بیام اینجا پیش خودم گفتم حتما مسئله ی مهمی پیش اومده ، به جای اینکه تو بیای پیش من ازم خواستی اول وقت بیام اینجا..حالا بگو چی شده؟!..

پا روی پا انداختم و خیره شدم تو صورت و نگاهه کنجکاوش..

به ارومی قضیه ی نامه ی منصوری رو براش تعریف کردم..لحظه به لحظه تعجبش بیشتر می شد..

در اخر با عصبانیت از جا بلند شد و شروع به قدم زدن کرد..

دست راستش رو مشت کرد و به کف دستش کوبید..

-- می دونستم..می دونستم بالاخره زهرشو میریزه..اون به همین اسونی دست بردار نیست..اصلا با اون همه نگهبان و مراقب چطور تونسته بیاد تو ویلا؟!..

- حتما با گریم تغییر چهره داده..پاکت رو چسبونده بود به در پشتی باغ .. اونجا هم که نگهبانی نبود..

-- پس می دونسته داره چکار می کنه..بی وجود ِ پست..

یک دفعه ایستاد..برگشت و نگام کرد..نگاهه دقیقی بهش انداختم..نگاهش برق خاصی داشت که می تونستم حدس بزنم دلیلش چی می تونه باشه..

-- با دلارام چکار کردی؟!..

بی تفاوت به بالا اشاره کردم و گفتم: بالاست..هنوز هیچی..

--یعنی چی که هنوز هیچی؟!..مگه قرار نشد وقتی کارت باهاش تموم شد اونو به من بدی؟!..

به ارومی از روی مبل بلند شدم و ایستادم..

به طرف پنجره ی های بلندی که در کنارهم به ردیف کنار دیوار کار شده بود رفتم و رو به روشون ایستادم..

در حالی که بیرون رو نگاه می کردم جدی گفتم: من قول وقراری باهات نذاشتم..

--به چه جراتی ..

به تندی برگشتم و نگاهش کردم..

-جرات؟!..

با عصبانیت تو چشمام خیره شد..

همراه با پوزخند گفتم:از اون دختر چی می خوای؟..زمانی که دلیلش رو بفهمم تصمیم می گیرم باهاش چکار کنم..

کلافه و عصبانی تو موهاش دست کشید و گفت:تو می خوای واسه ش تصمیم بگیری؟!..چی پیش خودت فکر کردی پسر؟!..من به قول تو استادت بودم و هستم..حق نداری اینطور گستاخانه تو روی من بایستی..

کمی صدام رو بالا بردم و گفتم:تو که می گفتی منو به خوبی می شناسی پس این همه سوال برای چیه؟!..تو که می دونی من به هیچ کس نه باج میدم و نه میذارم بهم دستور بده پس چرا ازم توقع داری هرحرفی که زدی بگم چشم؟!..

نه شایان..من و تو از قبل قول و قرارمون یه چیزه دیگه بود..کار در برابر ِ کار..هر دوی ما برای هم استفاده داشتیم..تو استادم بودی و من بهت دِین داشتم..ولی بعد از اون کارت که بهم گیر بود من برات انجام می دادم..ودر عوض تو هم به تموم نقشه ها و ایده های من نه نمی گفتی..

بلندتر داد زدم: پس دردت چیه شایان؟!..

با یک قدم بلند جلو اومد و فریاد زد: دردم اون دختریه که اون بالا حبسش کردی..دلارام..من اونو می خوام ..

حالا هر دو در مقابله هم ایستاده بودیم ..

-می خوام دلیلش و بدونم..

--چرا؟..چرا دلیلش ایقدر برات مهمه که نمی تونی مثل بقیه از این دختر هم بگذری؟!..

- این دختر برای من پَشیزی ارزش نداره..پس بذارهمین اول ِ کار خیالت و راحت کنم ..ولی ما با هم نقشه ی دزدیده شدنش رو کشیدیم و الان من باید بدونم تو برای چی می خوای اونو به دست بیاری؟!..پس طَفره نرو و دلیلت و بگو..

نفس عمیق کشید..کلافه چشماش و بست و باز کرد..بعد از چند لحظه نگاهش رو به من دوخت و به ارومی گفت: ببین آرشام..خودت خوب می دونی که تو برام با پسرم هیچ فرقی نمی کنی..دوست داشتم بشی یکی مثل خودم ولی تا حدودی تونستم تو راه تعلیمت موفق باشم ولی نه کاملا..من جای پدرت هستم و تو جای پسرمی..پس اینو بدون که نمی خوام مقابل هم قرار بگیریم..

- با این حرفا می خوای به کجا برسی شایان؟!..

با حرص گفت: به هیچ کجا پسر..چرا نمی خوای بفهمی که قضیه ی بین من و دلارام یه مسئله ی کاملا شخصیه؟!..

- مسئله؟!..

بلندتر گفتم: من «باید» بدونم ..تا اینجاش با هم بودیم پس چیز شخصی بینمون نیست..بهم بگو تا اجازه بدم ببریش..

نگاهش اروم گرفت و گفت: باشه..اگه حرفام باعث میشه از خر شیطون پیاده شی ، باشه..برات میگم..ولی بذار ببینمش..

نگاهه کوتاهی بهش انداختم ..

تردید نداشتم..

اهسته سرم و تکون دادم..

************************

« دلارام »

هر دوشون توی سالن بودن و وقتی نگاهه شایان به من افتاد به طرفم قدم برداشت که منم با ترس رفتم پشت گندم مخفی شدم..

از چیزی که می ترسیدم داشت به سرم می اومد..

نگاهش برق پیروزی داشت..

آرشام خدمتکارا رو مرخص کرد و حالا ما سه تا تو سالن تنها ایستاده بودیم..وقتی دیدم داره میاد طرفم ناخداگاه رفتم طرفه مخالفش ..

همونجایی که آرشام ایستاده بود..

با فاصله ازش ایستادم و رو به شایان داد زدم: توی پست فطرت چی می خوای از جونم؟!..چرا دست از سرم بر نمی داری؟!..

شایان خواست حرفی بزنه که آرشام دستشو بلند کرد..شایان نگاهش کرد ولی من با وحشت فقط به اون نگاه می کردم..

-- حالا که دیدیش پس همه چیزو بگو..می شنوم..

شایان نگاه بی پرواش رو به من دوخت و در حالی که سر تا پام رو از نظر می گذروند گفت: این دختر زیباست..درست مثل مادرش..نه.. حتی از اونم زیباتر..

به طرفم اومد و منم عقب عقب رفتم..

در همون حال که نگاهه وحشت زده م تو چشماش میخکوب شده بود ادامه داد: مادرش و نتونستم ولی خودشو می تونم به دست بیارم..می خوام بشه ملکه ی قصرم..باهاش کمتر از ملکه ها رفتار نمی کنم و به کسی هم چنین اجازه ای رو نمیدم..

نگاهش از چشمای بی حیاش تا توی جسمم نفوذ می کرد و تنم رو به رعشه می انداخت..

به گونه م که دست کشید وجودم یخ بست و چشمامو بستم..

-- این دختر لیاقتش اینه که کنار من و تو قصر من خانمی کنه..

دستش و که از روی صورتم برداشت چشمامو باز کردم و همراهش قطرات اشکم روی گونه هام سرازیر شدن..

نگاهه پر از ه*و*س*ش روی لبام خیره موند..

بعد از چند لحظه برگشت و به آرشام نگاه کرد..

--من این دختر رو می خوام..هر طور که شده به دستش میارم..برای رسیدن به مادرش کل خانواده ش رو نابود کردم..ولی بازم ماله من نشد..اما الان ..

برگشت و پر حرارت نگام کرد..بر خلاف سنش ظاهرش خیلی جوونتر نشون می داد..مثل یه جوون شاد و قبراق بود و در شعله ی ه*و*س و ش*ه*و*ت می سوخت..

-- قضیه ی ما فرق می کنه..این دختر تنهاست و دیگه هیچ کس و نداره..جایگاهی رو که می خواستم یه روز به مادرش بدم حالا به خودش میدم..

لباش و با زبون تر کرد و گفت: تو با من میای..برات سنگ تموم میذارم دختر..پیش من جات امنه..اونجا می تونی خانمی کنی..میشی سوگلی ِمن ..بین تموم زن هایی که تا به الان باهاشون بودم تو برام تکی..دیگه چی از این بهترعزیزم؟!..

دستشو اورد جلو و به زیر گردنم کشید که با ترس جیغ کشیدم و از زیر دستش فرار کردم..

دیگه کسی نبود که جلودارم باشه..

تند تند حرف می زدم و فحشای ر*ک*ی*ک بارش می کردم..

گفت تنهام ..اره تنهام خدا..ولی تو نذار اینا فک کنن که من بی کسم..نذار دسته این حیوون بهم برسه..

وسط جفتشون ایستاده بودم و اشک می ریختم..

با گریه رو بهش کردم و گفتم: تو گـ...ه خوردی مرتیکه ..کثافت تو از روی ه*و*س می خواستی مادرمو بی ابرو کنی..مادرم شوهر داشت..بابام شوهرش بود ولی تو با نقشه تو خونواده مون نفوذ کردی..

با پشت دست به حالت عصبی اشکامو پاک کردم و دماغمو با سر و صدا بالا کشیدم..

- حالا چی داری میگی؟!..مادرم به خاطر تو مرد..اون از دست تو و بی غیرتی بابام دق کرد ..

تو بابام و خامش کردی..برادرمو جوون مرگ کردی..تو خانواده ی منو ازم گرفتی بی وجود حالا جلوم وایسادی میگی می برمت تو قصرم خانمی کنی؟!..امیدوارم اون قصربا همه ی زرق و برقش رو سرت خراب شه حمال بی خاصیت..

جلو پاش تف انداختم و جیغ کشیدم: تف به روت بیاد نا کس ِ عوضی که انقدر مار صفتی..فک کردی با این حرفات می تونی خامم کنی؟!..من اگه یه درصد احساس بی کسی کنم خودم و می کشم..اونوقت بیام پیش تو؟!..برو به درک..

گلدون کریستال روی میز کنار دستم و برداشتم و پرت کردم طرفش..

هرچی که جلو دستم می اومد و بر می داشتم و بدون اینکه ببینم به هدف می زنم یا نه به طرفش پرت می کردم و جیغ می کشیدم..

صدای شکسته شدنشون اعصابم و تشدید می کرد..

یکی از پشت بغلم کرد و سفت نگهم داشت..به دستاش چنگ انداختم اما ولم نکرد..خودش بود..

دیدم که شایان با صورت سرخ شده از خشم داره میاد طرفم و وقتی بهم رسید بی معطلی سیلی محکمی خوابوند زیر گوشم که برای چند لحظه حس کردم سرم سنگین شده و گوشم داغ کرد..

-- خفه شو ه*ر*ز*ه..فکر کردی کی هستی؟!..چیه دور برداشتی..به من میگی بی وجود اره؟!..حالیت می کنم با کی طرفی..

دستمو گرفت و خواست منو از تو بغلش بکشه بیرون ولی نتونست..آرشام منو سفت نگه داشته بود..

شایان فریاد زد: ولش کن آرشام..می خوام بهش بفهمونم کسی نمی تونه تو روی شایان اینطور گستاخی کنه..وقتی زبونش و ازته بُردیم و انداختم جلوش اونوقت حسابه کار دستش میاد..پس بذار بیـــاد..

منو می کشید ولی اون ولم نمی کرد که فریاد آرشام باعث شد گوشم سوت بکشه..

-- تمومش کن شایان..دیگه همه چی رو فهمیدم..

شایان سکوت کرد و منم تو بغل اون داشتم از حال می رفتم..حس کردم جسمم داره سنگین میشه..زیر لب التماسش می کردم..

مثل پرکاه بلندم کرد..چشمام نیمه باز بود ولی صورتش و می دیدم که تو فاصله ی کمی ازم قرار داشت..

نهایت سعیم و کردم تا بتونم حرف بزنم..

لب باز کردم و درحالی که از پشت ِ پرده ی اشک تو چشماش زل زده بودم با التماس نالیدم: تو رو قرآن.. نذار منو ..با خودش ببره..حاضرم یه عمر عذاب اسارت رو به جون بخرم ولی.. گیره این ادم نیافتم..به خدا خودمو ..می کشم..بمیرم.. ولی..

با هق هق چشمامو بستم و سرمو به طرف راست چرخوندم..صورتم تو سینه ی مردونه ش فرو رفت..دست چپمو مشت کردم و گذاشتم رو سینه ش..

اشکام انقدر شدت داشت که قسمت جلوی پیراهنش رو کمی خیس کرد..

صداش و شنیدم که عصبی رو به شایان گفت: همینجا باش..الان بر می گردم..

حرکت کرد و منم بی جون لای چشمامو باز کردم..

هنوز گریه می کردم که شایان تند گفت: کجا؟!..

جدی و محکم جوابش رو داد: گفتم بر می گردم..

-- خیلی خب ولی حق نداری اونو جایی ببری..الان میگم راننده م بیاد ببرش تو ماشین..

اینبار صدای فریادش باعث شد همونطور که تو بغلش افتاده بودم بلرزم و چشمامو ببندم..

-- شایـــــان به اندازه ی کافی اعصابم داغون هست.. پس لطفا بشین و منتظرم باش..

و دیگه چیزی نشنیدم .. وقتی تو بغلش تکون می خوردم حس کردم داره از پله ها بالا میره..

بعد از چند لحظه رو به یه نفر گفت: در و باز کن..

و صدای مرد غریبه تو گوشم پیچید: اطاعت قربان..

صدای قدم هاش و می شنیدم..و زمانی که حس کردم منو گذاشت روی تخت چشمامو با وحشت باز کردم..

خواست دستشو برداره که نذاشتم و مچ دستشو گرفتم..

می دونستم اونم یکی از همیناست .. ولی یه حسی بهم می گفت از شایان بدتر نیست..شاید چون می دونستم شایان چجور ادمیه به این مرد التماس می کردم..

رو پیشونیش اخم غلیظی نشسته بود و چشماش هم نافذتراز همیشه به نظرمی اومد..

لبای خشک شده م رو با زبونم تر کردم و در حالی که ملتمسانه تو چشماش خیره بودم مظلومانه نالیدم: منو بکش ..نذار به دست اون بیافتم..نذار وقتی دستش بهم رسید خودمو.. بکشم..اینکه همینطوری بمیرم.. برام مهم نیست ولی.. نمی خوام وقتی جسمم توسط اون حیوون تصاحب شد ..دست به.. خودکشی بزنم..اونجوری همه چیزمو می بازم ولی اینجوری که بمیرم ..لااقل می دونم.. بازنده نبودم..

اروم ولی با صدایی که لرزش درش محسوس بود حرفام و بهش زدم..اونم هیچی نمی گفت و فقط با اخم نگام می کرد..

فاصله ی صورتش با صورتم شاید 1 وجب هم نمی شد..واسه همین وقتی تو صورتم نفس می کشید داغی و حرارتشون رو روی پوست صورتم حس می کردم..

هیچی نمی گفتم و فقط نگاش می کردم..

مچ دستش و به تندی از تو دستم دراورد و نگاهشو ازم گرفت..

با قدمای بلند از در بیرون رفت و قبل از بسته شدن در شنیدم که به اون مرد گفت: مراقب باش ..هیچ کس جز من حق وارد شدن به اتاق و نداره..

و در بسته شد و صدای شیون و زاری من هم بلند شد..

خدایا سرنوشته من چی میشه؟!..

***********************

« آرشام »

ذهنم به کل از کار افتاده بود..با حرفایی که شنیدم و..التماس های اون دختر..خاطرات بدی رو توی ذهنم زنده می کرد..

با قدم های بلند وارد سالن شدم..شایان کنار پنجره ایستاده بود که با ورود من برگشت و نگام کرد..

با اخم و فکی منقبض شده گفت:کجا بردیش؟!..

کمی ایستادم و نگاهش کردم..تو چشمای هم خیره بودیم و من از درون تو اتش خاطرات می سوختم..

به طرفش رفتم و رو به روش ایستادم..یکی از دستامو بردم توی جیبم و با دست دیگرم به اون اشاره کردم..

- تو چکار کردی شایان؟!..

نگاهش رنگ تعجب گرفت..

--منظورت چیه؟!..

- خودت خوب می دونی منظورم چیه..حرفایی که می زدی حقیقت داشت؟!..

کلافه تو موهاش دست کشید..

-- کدوم حرفا؟!..چی داری میگی؟!..برو سر اصل مطلب..

داد زدم: اصل مطلب همون حرفایی که بین شماها رد و بدل شد..و بلندتر گفتم: تو به یه زن متاهل نظر داشتی؟!..

کمی نگام کرد و در اخر بلند خندید..

در حالی با تعجب نگاهش می کردم اشکهایی که در اثر خنده ی زیاد تو چشماش نشسته بود رو پاک کرد و در همون حال که می خندید گفت: خیلی حرفت برام جالب بود پسر..باورم نمیشه تو داری اینو میگی..

می دونستم از شایان هرکاری ساخته ست ولی فکرشم نمی کردم انقدر بی وجود باشه که بخواد با زنای شوهردار هم رابطه برقرار کنه..

و با خشم کنترل شده ای رو بهش داد زدم: من هر چی که باشم کثافت نیستم..خودت می دونی که چقدر از خیانت متنفرم..می دونی که چنین صحنه هایی ازارم میده..پس چـــــــــرا؟!..

دیگه نمی خندید و اون هم با عصبانیت تو چشمای من خیره بود..

-- بفهم داری چی میگی آرشام..اره می دونم تو از این جُربزه ها نداری..واسه همین میگم نتونستم کامل تو اموزشت موفق باشم..تو اونی که من می خواستم نشــــدی..

- نشدم چون نخواستـــم .. تو خودتم خوب می دونی مقصود من از این حرفا چیه..پس حق نداری هر حرفی که خواستی و رو زبونت بچرخونی شایان..

داد زد: من هرکار که بخوام انجام میدم..من عاشق اون زن بودم..

- ولی اون شوهر داشت..

بلندتر گفت: داشت که داشت..واسه م مهم نبود که شوهر داره یا نه..من اونو می خواستم واسه ی همینم..

فریاد کشیدم: زدی وخانواده شو نابود کـــردی اره؟..

-- حِرفه ی من همینه ارشام..نابودی..فراموش کردی؟!..

با خشم پشتم رو بهش کردم و به حالت عصبی تو موهام دست کشیدم..

- حِرفه ت چیه لعنتی؟!..بی ابرو کردن یه زن شوهردار؟!..یعنی حتی ذره ای وجدان نداری؟!..

بازومو گرفت و رو به روم ایستاد..

-- تو که از منم بی وجدان تری پسر..تو که یکی یکی دخترای مردم و به خاک سیاه می نشونی چرا این حرفا رو می زنی؟..تو که به فلاکت می کشونیشون و تَهِشم یه تف میندازی تو صورتشون و میگی از همتون متنفرم چی؟..چیه حالا جلوم وایسادی و واسه من دَم از وجدان می زنی؟!..

- اره من اینکار رو کردم..افتخارم می کنم و توش حرفی نیست..ولی اونا با بقیه فرق می کردن..کاری به جسمشون نداشتم و فقط روحا می خواستم تخریبشون کنم..من با روح اون دخترا کار داشتم نه چیز دیگه..خودت هم می دونی قصدم چی بود..

-- ولی برای اون کار وجدانت خوابه ..پس چرا از من توقع داری از چیزی که می خوام چشم پوشی کنم؟!..

فریاد کشیدم: من از خیانت متنفرم لعنتی..اون هم بلند داد زد: ولی من نه..من به هر کَس و ناکَسی خیانت می کنم و کَکَمَم نمی گزه..من با تو فرق دارم اینو تو گوشات فرو کن آرشام..

به تلخی پوزخند زدم..

- اره فرق داری..من بد شدم چون باید بد می شدم..من گناه کردم چون باید سنگ می شدم..من تو زندگیم با خشم اُنس گرفتم چون برای رسیدن به هدفم باید پست ترین ادم می شدم..ولی سرتا سر زندگیم از خیانت متنفر بودم و هستم..چون برام به بدترین شکل ممکن خاطراتم رو زنده می کنه..خاطراتی که این همه سال خواستم ازشون فرار کنم ..ولی..

-- نتونستی..نتونستی آرشام..

فریاد زدم: اره نتـــــونستم..می دونی چرا؟!..چون می خواستم یادم بمونه و از این یاداوری زجر بکشم..می خواستم با زجر کشیدن خودم به قدرت برسم..قدرتی که هیچ احدی نتونه باهام برابری کنه..اونوقت بود که می تونستم بشم همون آرشامی که براش تلاش کردم..

--ولی تو داری تموم زحمات منو به باد میدی..

نگاهش کردم که ادامه داد:من عاشق مادر دلارام شدم ولی بعد از مرگش فهمیدم تمومش ه*و*س بود..ولی این دختر .. اون کاملا فرق می کنه..

پوزخند زدم..

-چطور؟!..نکنه چون جوونتر و خوشگل تر از مادرشه ؟!..

-- اره .. ولی اینو مطمئنم اگه ه *و*س هم باشه علاقه هم وجود داره..حاضرم براش هرکاری بکنم ولی شده 1 شب رو با اون باشم..

اخمام تو هم رفت ..

برگشت و زل زد تو چشمام..

--این دختر باعث میشه مثل دوران جوونیم به وجد بیام..هیجانی که تو رگ و خونم تزریق می کنه برام حتی قابل وصف نیست..اون شب که نزدیکش بودم اینو فهمیدم..تا قبل از اینکه ببینمش فراموشم شده بود..ولی اون شب توی مهمونی ..دیدمش..اون منو ندید ولی من تموم مدت محو صورت دلنشینش بودم..و از همون شب نتونستم خیالش و از جلوی چشمام محو کنم..

انگشت اشاره ش رو به نشانه ی تهدید به سینه م زد و گفت: من دلارام رو می خوام پسر..تا وقتی که فکر می کردیم با منصوری نسبت داره جاش اینجا بود چون جزو نقشه مون محسوب می شد..ولی از حالا به بعد دیگه نقشه ای در کار نیست و اون دختر با من میاد..

وقتی دید هیچی نمیگم و فقط نگاش می کنم لبخند کجی گوشه ی لبش نشست و به در سالن اشاره کرد: میگم راننده م بیاد ببرش تو ماشین..تو هم هر چی که دیدی و شنیدی رو فراموش کن..فقط یه گَپ و گُفت بود و تموم شد..

از کنارم گذشت و در همین حین دستش رو چند بار به روی شونه م زد..

داشت به طرف در می رفت که دست به سینه برگشتم و با صدایی محکم و جدی گفتم: ولی اون دختر از این خونه هیچ کجا نمیره..

سر جاش ایستاد..با یک حرکت ِ تند برگشت و نگام کرد..

با اخم گفت:چی؟!..

خونسرد جوابش و دادم: یعنی همین که گفتم..من به اون دختر نیاز دارم..و تا وقتی که کارمو باهاش انجام ندادم حق خارج شدن از این ویلا رو نداره..

بلند گفت: منظورتو واضح بگو آرشام..چرا در لفافه حرف می زنی؟!..- منظورم کاملا واضح بود..دلارام از اینجا نمیره..همین..

و با قدمهایی محکم از کنارش گذشتم که با شنیدن صداش بین راه ایستادم..

-- بهتره اینکار و نکنی..با من در افتادن عواقب خوبی نداره ..خودت که باید اینو بهتر بدونی؟..

به اندازه ی کافی حرفاش و شنیده بودم ولی حق اینکه بیش از این بخواد من رو تهدید کنه رو نداشت..

به ارومی برگشتم و نگاهش کردم..

- من و تو دو گروهه جدا هستیم..ولی در امور مشترک..که اون هم شامل ایده ها و ماموریت هایی می شد که گاه من و گاهی اوقاتم تو انجام می دادی..از همون اولم شرط کردیم که کار به کار ِ هم نداشته باشیم..من هم نمی خوام با وجود این حرفا زحمات تو رو نادیده بگیرم .. 

-- ولی داری اینکار و می کنی..اون هم به خاطر یه دختر..

- اون دختر برام مهم نیست..مهم کاری ِ که تو کردی..تو موضوع ِ این دختر هر دو شریک هستیم..

چشماش و باریک کرد و مشکوکانه نگاهم کرد..

- تو چه نیازی به دلارام داری؟!..

پوزخند زدم..

-- می تونه برام مفید باشه..دختر زرنگی ِ..بی شک نمی تونه بی خاصیت باشه..

-- نکنه می خوای بیاریش تو گروهه خودت؟!..

-نـه..به هیچ وجه..

-- پس چی؟!..

- فعلا هیچی..ولی در اینده شاید یه کارایی کردم..

خندید..

-- تو هم نمی تونی از جسم و اندام ظریفه چنین دختری بگذری درسته؟!..

با همون پوزخند گفتم: من جدا از بقیه هستم شایان..نگاهه من همیشه به دنبال فواید ِ ادماست نه ا*ر*ض*ا*ی جسم..

لبخندش محو شد..اخم کمرنگی رو پیشونی نشوند و گفت: پس می خوام همینجا بهم قول بدی به محض اینکه کارت باهاش تموم شد بی چون و چرا ردش کنی طرفه من..

سکوت کردم..به شایان نیاز داشتم..من ادمی نبودم که بی گدار به اب بزنم..

سرم و تکون دادم: برای بعد ، بعد تصمیم می گیرم..

-- نه..همین الان بهم قول میدی..

نفسم رو سنگین بیرون دادم و گفتم: خیلی خب..

نگاهش درخشید و با لبخند به طرفم اومد..دستش رو به طرفم دراز کرد ..نگاه کوتاهی بهش انداختم و باهاش دست دادم..

-- تصمیم درستی گرفتی..خوشحالم رابطه ی ما همچنان دوستانه پا بر جاست..

فقط نگاش کردم..دستش رو رها کردم که به طرف در رفت..

ولی بین راه ایستاد و با صدایی که خوشحالی درش مشهود بود گفت: راستی یه خبر خوش..ارسلان داره بر می گرده..دیشب فرصت نشد بهت بگم..

ناخداگاه اخمام تو هم رفت و گفتم: واسه چی میاد؟!..

لبخندش کمرنگ شد..

-- ارسلان برادرزاده ی منه و دوست صمیمی ِ تو..یادت رفته؟..

جدی گفتم: فقط می خواستم بدونم قصدش از برگشت به ایران چیه؟!..اون که عاشق امریکا بود..

--نمی دونم..فقط گفت دیگه از اب وهوای امریکا خسته شده..واسه مدت زیادی مهمونه ماست..

-- عالیه..پس دیگه تو انجام ماموریت ها تنها نیستی..به هر حال دوره ی ماموریتای من برای تو هم تموم شده..

-- اتفاقا برعکس..می خوام هر دو کنار هم فعالیت کنین..

مکث کردم..

--کی بر می گرده؟..

-- درست 1 هفته ی دیگه ..

با لبخند از سالن بیرون رفت و من هم کنار پنجره ایستادم..

در حالی که از پشت شیشه باغ رو تماشا می کردم ذهنم کشیده شد به گذشته..و ارسلان..

کسی که در ظاهر دوست و در باطن بزرگترین دشمن من محسوب می شد..

دشمنی که ..

با خشم دستام و گره کردم و فشردم.. 

*********************

« دلارام »

2 روز ِ که توی این اتاق زندونیم کردن و جز خدمتکارا کسی تو اتاق نمی اومد..

که اونم واسه گذاشتن سینی غذا و بردنش می اومدن تو و بدون اینکه حتی یه نگاهه کوتاه بهم بندازن می رفتن..

توی این مدت کارم یا گریه بود یا دلهره و نگرانی..

به همه چیز و همه کس فکر می کردم..

وقتی یاد بابام می افتادم آه می کشیدم و فقط می گفتم چـــرا؟!..

چرا وقتی یه ادم ِ ساده لوح یه سنگ میندازه تو یه چاه ده تا ادم عاقل نمی تونن درش بیارن؟!..

چرا بابام با یه ندونم کاری باعث این همه مصیبت شد؟!..

برادرم که فراموش کرده بود خواهری هم داره و نسبت بهش مسئوله.. 

ناخداگاه پوزخند زدم..اگه مامان یه همچین چیزی رو می شنید می گفت «تره به تخمش میره حسنی به باباش!!»..

مامانم خدای ضرب المثل بود..از این رفتارش خوشم می اومد..ساده بود و..زیبا..

یادش که می افتادم می زدم زیر گریه و تهش هم به هق هق می افتادم..جوری که صورتمو فرو می کردم تو تشک و ملحفه رو لای دندونام می گرفتم و لبامو انقدر به روی هم فشار می دادم که از درد بی حس می شد..

و این اشکام بودن که روی جای، جای ملحفه رد پاشون باقی می موند..

واسه تک تکشون دلم می سوخت..و در عین حال نفرتم از شایان بیشتر می شد..

با یاداوریش ترس تو وجودم رخنه می کرد ..این که چی میشه و ایا بالاخره وجود منفور شایان ازتوی زندگیم برای همیشه محو میشه یا..

از طرفی به فرهاد فکر می کردم..اینا که منو به اسیری گرفتن نمی تونم یه زنگ کوچیک بهش بزنم..

مطمئنم الان خیلی نگرانم شده..

خدایا چکار کنم؟!..آه..

جلوی اینه ی قدی که توی اتاق بود ایستادم و به سر تا پام نگاه کردم..موهای قهوه ای و بلندم که رنگشون تیره بود و خیلی کم به مشکی می زد پریشون دورم ریخته بودند..

چشمای خاکستریم که انگار دیگه مثل سابق شفاف نبودن..

یادش بخیر..مامانم همیشه می گفت چشمات نقش یه اینه ست..ادمی می تونه نقشش رو توی چشمات ببینه..

وقتی بچه بودم و اینو بهم می گفت سریع می دویدم می رفتم جلو اینه و تو چشمای خودم زل می زدم که شاید بتونم خودمو توش ببینم..

بابام از این حرکتم می خندید و مامان گونه م رو می بوسید..

آه..چه روزای خوبی بود..پر از ارامش..

به چشمای نمناکم دست کشیدم..مژه های بلند و مشکیم در اثر خیسی اشکام به هم چسبیده بودن..

پوست سفیدم مهتابی تر از همیشه بود..

لبام برخلاف همیشه بی رنگ و یخ زده بود..

لباسام همونا بودن و چقدر ته دلم می خواستم برم حموم و یه دوش حسابی بگیرم ..

ولی نه می ذاشتن و نه می تونستم..فقط استرس اینو داشتم که قراره چی بشه..

تا اینکه شب رو تخت دراز کشیده بودم یکی از خدمتکارا اومد تو اتاق..تو جام نشستم و نگاش کردم..

به امید اینکه چیزی بگه..ولی ظرف خالی از غذا رو از روی میز ِ کنار تخت برداشت و از در بیرون رفت..

اینبار در کمال تعجب کسی درو نبست..

با تعجب داشتم نگاش می کردم که یکی از نگهبانا اومد تو و با اخم بهم تشر زد: یالا پاشو..

ترسی که ریخت تو دلم باعث شد تنم بلرزه..

خدایا چی شده؟!..

با دادی که سرم زد لرزون از رو تخت اومدم پایین..بازومو محکم گرفت و از در رفتیم بیرون..

حتی یه کوچولو هم تقلا نمی کردم..

یه نگاهه سرسری به اطراف انداختم..یه راهروی بزرگ بود..کنارمون دو طرف دیوارایی قرار داشت که با فاصله روشون تابلوهایی با مناظر مختلف نصب شده بود..

یه در انتهای راهرو قرار داشت که نگهبان جلوی همون در ایستاد..

تقه ای به در زد و یه صدای مردونه از تو اتاق گفت: بیا تو..

نگهبان درو باز کرد و رفت تو منو هم دنبال خودش کشید تو اتاق..

نامرد همچین با خشونت اینکار و کرد که یه جورایی پرت شدم تو و موهام ریخت تو صورتم..

ای کاش یه چیزی بود این وامونده ها رو باهاش می بستم..

دیگه بازوم تو دستاش نبود..سرم و بلند کردم و همزمان موهامو از توی صورتم کنار زدم ..

با دیدنش که به میز تکیه داده بود از ترس چشمام گرد شد..آرشام بود..

با جذبه ی خاصی به میزش تکیه داده بود وبه من نگاه می کرد..بدون اینکه چشم ازم برداره رو به نگهبان گفت: تو می تونی بری..

--اطاعت قربان..

و صدای بسته شدن در رو پشت سرم شنیدم..و با همون صدا به خودم اومدم..

وسط اتاق ایستاده بودم و اطرافمم چیزی جز همون یه میز وصندلی..یه کمد فلزی و یه کتابخونه ی چوبی به رنگ مشکی نبود..

یه پنجره تو اتاق درست سمت راستم بود که با پرده های مشکی و قرمز پوشیده شده بود..

محو اطرافم و این اتاق خاص بودم که با صداش نگام سریع چرخید روی صورتش..

- تموم شد؟..

با تعجب گفتم: چی؟!..

پوزخند زد و چیزی نگفت..

دیدم داره میاد طرفم..

زبونمو محکم تو دهنم نگه داشتم که یه وقت چیزی بهش نگم وضع بدتر بشه..

قدماش و انقدر محکم و جدی بر می داشت که با هر گام تن ِ منم می لرزید..

نگاهش به قدری نافذ و سرد بود که طاقت نیاوردم و نگامو به زمین دوختم ولی زیر چشمی می پاییدمش..

رو به روم که ایستاد اب دهنمو قورت دادم..منتظر بودم هران یه چیزی بگه ولی سکوت کرده بود و این سکوت هر لحظه به تشویشم دامن می زد..

تک سرفه ای کرد و گفت: نگام کن..

چشمامو بستم و روی هم فشار دادم..وای..نمی تونستم..

صداشو برد بالا و گفت: من عادت ندارم یه حرفی رو دوبار تکرار کنم..و همینطور دوست ندارم وقتی دارم با شخص مقابلم حرف می زنم نگاهش به هر کجا غیر از من باشه..پس نگام کن..

همونطور که یه ریز پشت سر هم حرف می زد منم اروم اروم سرمو اوردم بالا و همین که حرفش تموم شد نگاهه منم تو چشمای سیاه به رنگ شبش قفل شد..

حین ِ اینکه تو صورتم زل زده بود بی مقدمه گفت: شایان تو رو می خواد..

اسمش که اومد دهنم از وحشت باز موند..

و با جمله ی بعدیش حس کردم دیگه جونی تو تنم نمونده..

-- و منم قبول کردم..

-چ..چـــی؟؟!!..

خونسرد بود..همینش ازارم می داد..

سرشو تکون داد و پشتشو به من کرد..

در حالی که به میزش نزدیک می شد گفت: درست شنیدی..حالا که دیگه به کارم نمیای پس موردی نداره تو رو بهش بدم..

پشتش رو به میز تکیه داد ..یک تای ابروشو بالا داد و گفت: خب..نظرت چیه؟!..همین امشب بفرستمت ویلای شایان یا فردا؟!..اون که خیلی عجله داشت..

با حرف اخرش از شوک بیرون اومدم و با ترس ولرز رفتم جلوش وایسادم..تا تونستم تو چشمام التماس ریختم..خدایا نذار بدبخت بشم..

اشک تو چشمام حلقه بسته بود و کم مونده بود بزنم زیر گریه..احساس خلاء ِ شدیدی می کردم..

نگاهش توی چشمام در گردش بود..

صدام بغض داشت..

- م..من که..قبلا گفتم..حاضرم بمیرم ولی پیش اون نامرد نمیرم..شما هم.. اینکارو نکنی خودم ، خودمو می کشم..ازتون خواهش کردم یه کاری کنید دستش به من نرسه ولی حالا که دل ِشمام مثل اون کثافته رذل از جنس سنگ ِ فقط همین راه برام می مونه..

عین مجسمه سر جام خشک شده بودم و فقط لبام بود که به ارومی تکون می خورد و چونه م در اثر بغض می لرزید..

صورتم خیس از اشک بود و قلبم با هر تپش کم مونده بود سینه م رو بشکافه..

هیچی نمی گفت..منم دیگه حرفی نزدم..الان فقط باید غرورم و حفظ می کردم..نمی خواستم بهش التماس کنم..ولی نگام اینو نمی گفت..نگام بهش التماس می کرد این کارو نکنه..

نفسش رو عمیق بیرون داد و گرماش توی صورتم پخش شد که همون گرما باعث شد نگام رو کل صورتش بچرخه و تو چشمای سرخش محو بشه..

-- و اگه راهه دیگه ای جز مرگ هم باشه؟!..

اول جمله ش رو درک نکردم ..ولی بعد از چند لحظه با تعجب بهش خیره شدم..

منظورش از این حرف چی بود؟!..

مگه راه دیگه ای هم داشتم؟!..

فرار می کردم خب کجا برم؟!..

یه طرف شایان..یه طرف هم این خون آشام..دیگه برای همیشه اسایشم گرفته می شد..

با شناختی که روی منصوری داشتم..اونم راحتم نمی ذاشت..

و حالا هم که این سنگدل قول ِ منو به شایان داده و حاضر بودم بمیرم ولی پیش اون نکبت نَرَم..

از میزش فاصله گرفت و اگه به موقع خودم رو کنار نمی کشیدم صاف می افتادم تو بغلش..

بلوز خاکستری و شلوار پارچه ای مشکی تنش بود..بی وجود خیلی خوش تیپ و جذاب بود..و اخمی که همیشه بر چهره داشت به این جذابیته ذاتیش دامن می زد..

دیدم یه قدم دیگه به طرفم برداشت که منم بی اختیار یه قدم رفتم عقب..اون می اومد جلو و من می رفتم عقب..

انگار داشت باهام بازی می کرد..

یکی از دستاش توی جیبش بود و اون یکی دستش و هم مشت کرده بود..

منم دستمو برده بودم پشتم و همونطور که از پشت دنبال یه چیزی می گشتم بهش تکیه بدم نگام تو نگاه ِ یخ زده ش قفل شده بود..

یعنی این نگاه جوری در ادم نفوذ می کرد که مثل ادمای مسخ شده حتی قادر به حرکت دادن چشمات هم نبودی..لامصب با چشماش جادو می کرد..

دعا ، دعا می کردم دستم به یه چیزی بخوره که بالاخره.. خـــورد ..

همون کمد فلزی بود که بهش تکیه دادم و محکم سرجام وایسادم..

ولی اون هنوز داشت جلو می اومد و با اخم نگام می کرد..

کف دستامو به بدنه ی سرد کمد تکیه دادم و سرمو کمی بالا گرفتم..قد بلند بود و ورزیده..جوری جلوم ایستاد که فاصله ش باهام 1 وجب هم نمی شد..کلا سینه به سینه م که شد اون وسط گم شدم..

اون دستش که توی جیبش بود رو اورد بالا و خیلی ناگهانی کوبید به بدنه ی کمد درست کنار صورتم که از صداش مردم و زنده شدم..

قفسه ی سینه م از ترس بالا و پایین می شد و انگار سرمای کمد به بدن من هم سرایت کرده بود..

صورتشو اورد جلو و منم با ترس سرمو پایین تر بردم و چشمامو بستم..

اروم ولی جدی پشت سر هم گفت:به راحتی می تونم شایان رو از این تصمیم منصرف کنم..ولی تنها به یک شرط..تو فرض کن که الان من بهت میگم ازادی ومی تونی از اینجا بری..کجا رو داری که بری؟!..پیش منصوری؟!..خب از اونجایی که خوب می شناسمش سه سوت دخلت و میاره..چون دیگه براش فایده ای نداری..تا اونجایی هم که من خبر دارم کس و کاری نداری جز پسر دایی مادرت..که خب پیش اون هم نمی تونی باشی..چون به محض خارج شدن از اینجا شایان پیدات می کنه..حتی اگه زیرسنگم باشی گیرت میاره و تو رو با خودش می بره..پس می بینی؟!..هیچ راهی برات نمی مونه جز مرگ ..والبته ..

دیدم سکوت کرده و چیزی نمیگه که به ارومی لای چشمامو باز کردم و نگاش کردم..چشماش روی جزء ، جزءِ صورتم در گردش بود که توی چشمام ثابت موند..

با پوزخند دستشو بالا اورد و چند تار از موهامو توی مشتش گرفت..

همونطور که لمسشون می کرد پنجه هاشو فرو کرد لا به لای موهام و..به ارومی کشید..دردم نیومد چون حرکتش با خشونت نبود..

پوزخند می زد و نگاهش همچنان سرد بود..

ولی من از درون داغ بودم..فقط کف دست و پام سرد بود و.. این تضاد رو تو دمای بدنم درک نمی کردم..

زمزمه کردم: و چی؟!..

صدامو که شنید نگاشو از روی موهام گرفت و توی چشمام دوخت..به ارومی سرشو تکون داد و ازم فاصله گرفت..

همین که ازم جدا شد نفسمو فوت کردم بیرون..داشتم سنکوپ می کردم..این دیگه کیه؟!..

-- گندم..خدمتکار مخصوصم 2 روزه که بیماره و برای مدت طولانی نمی تونه به اینجا بیاد..اکثر کارهای من چه خصوصی و چه عادی رو اون انجام می داد ..وبه همین خاطر توی این 2 روز نبودش حس می شد..و من از تو می خوام که..

نگام کرد و چیزی نگفت..منم که گاگول نبودم تا تهشوخوندم..ازم می خواست خدمتکار مخصوصش باشــــــم؟؟!!..

بدون اینکه چیزی بگم ذهنمو خوند و جواب داد: درسته..تو باید جای اون کارای منو انجام بدی..لحظه به لحظه از دستورات ِ من اطاعت می کنی و اگر کوچکترین سرپیچی تو کارت ببینم ..

ادامه نداد ولی جوری نگام کرد که یعنی حساب کار دستم بیاد..

هی هیچی نمیگم این یارو فک کرده کیه؟!..هه..خدمتکاره مخصوص!..اونم واسه کـــی؟!..یه خون آشام بدتر از منصوری..

باز زبونم عین موتور کار افتاد و پشت سر هم گفتم: اول ببین من قبول می کنم بعد واسه من کتاب قانون رو کن..من حاضرم همون مرگ و انتخاب کنم ولی پیش تو کار نکنم..ظاهرا هوا وَرت داشته جناب..

پوزخندش عمیق تر شد و گفت: لازم نیست این همه حرص و جوش بخوری..حرص و جوش ِ اصلی واسه زمانیه که می فرستمت خونه ی شایان..

داشت سواستفاده می کرد عوضی..

با عصبانیت نگاش کردم و گفتم: به همین خیال باش ..گفتم که من نمیذارم..خودمو می کشم..

داد کشید: خب بکــش دختره ی احمق..کیه که کَکِش بگزه؟..د ِ یالا..اینکارو بکن..

یه چاقوی ضامن دار از توی جیب شلوارش در اورد و پرت کرد طرفم..رو هوا قاپیدمش و با وحشت تو دستم فشارش دادم..

--چرا وایسادی؟..نکنه کار کردن باهاش و بلد نیستی؟..

با چند گام بلند جلوم ایستاد و دست یخ زده مو تو دست پر از حرارتش گرفت..

چاقوی ضامن دارو کشید و دسته ش رو گذاشت کف دستم..دستام از مچ بی حس شده بود..دستم رو تو دست خودش مشت کرد و ..

فریاد زد: می خوام بهت نشون بدم خودکشی چه لذتی داره..می خوای بمیری؟..پس چرا دست ، دست می کنی احمق؟..

چشمام تا اخرین حد گشاد شده بود و با ترس نگام بین چاقو و صورت آرشام در گردش بود..

این روانی داره چکار می کنه؟!..

دستمو برد بالا..رو به شکمم گرفته بود ..اگه دستم تو دستش نبود بی شک چاقو رو ول کرده بودم..

زبونم بند اومده بود و می دیدم که شقیقه ش به شدت نبض می زد..

عرق سردی رو پیشونیم نشسته بود و صورتم خیس از اشک بود..می ترسیدم..خدایا دارم می میرم..نه..نــه خدا..

ولی زبونم بند اومده بود و فقط نگام بود که وحشت زده داشت از کاسه می زد بیرون..

اما اون جدی کارشو انجام می داد و در این بین هر دو به نفس نفس افتاده بودیم..

من از ترس و اون..

از خشم..

با خشونت داد زد: واسه مردن اماده ای؟..راهی که خودت انتخاب کردی..پس طعمش رو بچش..برای همیــشـــه..

با فریاد دستمو که تو دستش بود و رو به شکمم اورد پایین و..

جیغ کشیدم: نـــــــــــه..

*********************

چشمامو اروم باز کردم..نگاهه گنگی به اطراف انداختم..

همون اتاق..رو زمین افتادم و..اون روی صندلی نشسته..

یه دفعه مغزم به کار افتاد و..با وحشت دستمو به شکمم کشیدم..هیچ دردی حس نمی کردم..

با تعجب و ترس سرمو بلند کردم و باز به شکمم دست کشیدم..لباسم سالم بود و هیچ لکه ی خونی هم روش دیده نمی شد..

پس..

صداشو که شنیدم سرمو چرخوندمو نگاش کردم..

--متاسفم.. مرگ موفقی نداشتی..حتی عرضه ی مردنم نداری..

با عصبانیت زل زدم تو صورتشو تو جام نشستم..

- خفه شو اشغال..اصلا به تو ربطی نداره که من می خوام چکار کنم..مردنم دست خودمه و توی کثافت داشتی منو..

--می کشتم..اره می خواستم همین کارو بکنم..

سرش داد زدم: پس چرا نکشتی؟..

خونسرد جوابمو داد: چون خودت نخواستی..

با تعجب نگاش کردم که گفت: جیغ کشیدی و گفتی نه..این یعنی اینکه نمی خواستی بمیری..اگه قصدت خودکشی بود جراتشو داشتی و اینکار و می کردی..ولی خودت نخواستی..

- د ِ اخه روانی تو داشتی منو می کشتی..من گفتم خودمو می کشم نه اینکه تو بیای و وادارم کنی..

-- فرقش در چیه؟!..یادمه که قبلا گفتی بکشمت ولی نذارم شایان تو رو با خودش ببره..منم داشتم همین کارو می کردم..مگه خواسته ی قلبیت همین نیست؟..

مسخره خندیدم و با پوزخند گفتم: زِکی..از کی تا حالا به خواسته ی قلبی ِ این و اون توجه می کنی؟!..تو که به سنگم گفتی زرشک روت کم شه من هستم جات وایمیستم..

با عصبانیت از رو صندلیش بلند شد که منم سریع از رو زمین جستم..

-- من تا حدی کوتاه میام..ولی از حدش که بگذره هیچ احدی جلو دارم نیست.. برای اخرین بار بهت فرصت میدم تصمیمت و بگیری..یا اینجا می مونی و میشی خدمتکار مخصوصم..و یا همین الان خودم کار تو می سازم..و راهه سوم هم که به نظرم بهترین راه و بی دردسرترین محسوب میشه ..شایان ِ..

مغزم هنگ کرده بود..

آرشام..

مرگ..

شایان..

چه غلطی بکنم؟!..

اینو راست می گفت ، من از اینجا هم که برم باز اینا دست از سرم بر نمیدارن..

حالا این یکی بی خیالم بشه شایان عمرا بتمرگه سر جاش..

یه وقت جون فرهاد هم این وسط به خطر می افتاد و من اینو نمی خواستم..

با این یارو تازه به دوران رسیده هم که نمی تونستم کنار بیام..مطمئنم اینجا بمونم روزای سختی رو در پیش دارم..

شایان هم که کلا نمی خوام حتی بهش فک کنم..

و می مونه مردن ِ منه خر که خاک بر سرم کنن انقدر ترسو َم..

ولی جون ادم که نقل و نبات نیست..وقتی می تونم زندگی کنم و واسه ش راه هست چرا خودمو بکشم؟!..با کشتنه خودم چی عایِدم میشه؟..

اون دنیا خرما و حلوا که خیرات نمی کنن..تهش یه راست می برنم رو هیزمای جهنم زنده ، زنده کبابم می کنن دیگه..از کی تا حالا اونایی که خودکشی کردن اسمشون میره تو لیست بهشتیا که من صابون به دلم بزنم؟!..

با خودم بدجور درگیر بودم ..

-- قرار نیست بزرگترین تصمیم عمرت و بگیری که این همه فکر می کنی..

بهش توپیدم: کمترم نیست..

خونسرد جواب داد: تا 5 می شمرم ..و تا اونوقت فرصت داری جوابم رو بدی..

--....1.....

آرشام..

مرگ..

شایان..

کدوم خداااا؟!..

--.......2......

شایان که اصلا..به هیچ وجه..

--......3.......

دست و پام می لرزید..این خون آشام که از همشون بدتره..پیشش باشم روزی 100 بار می میرم و زنده میشم..

نمی تونم جوابشم ندم اخرش کار به کتک کاری می رسه..

نه اینم نمیشه..

--......4......

مرگ؟!..نه خدا می ترسم..

مردشوره بی جربزمو ببرن..یه جُو جرات نداری دلارام..

یعنی خــــاک..

--....................5................

- آرشــــام..

و صورتمو تو دستام پوشوندم..تازه با خودم فک کردم ببینم چی گفتم که دیدم ..

دیــــوانه آرشامو انتخاب کردی؟!..

چرا یه ثانیه فک نمی کنی تو دختر؟..

اصلا چی شد اینو گفتم؟..

--چی شد؟..انتخابت و کردی؟..

اروم دستمو از رو صورتم کشیدم پایین..جلوم وایساده بود..یعنی انقدر خرفت و نفهمه؟..

فقط سرمو تکون دادم..

-- خب..کدوم؟!..

- گفتم دیگه..

-- چی گفتی؟..

-- انتخابمو..

-- نشنیدم یه بار دیگه بگو..

تو دلم گفتم کَـــــری؟!..

- چی بگم؟..

با حرص گفت: منو به بازی نگیر دختر.. بگو انتخابت چیه؟..

سعی کردم بی تفاوت باشم وحرفمو بزنم..

واسه همین درحالی که خیره تو چشماش بودم گفتم: اینجا رو به قصر شایان ترجیح میدم..

اخماش کمی از هم باز شد و در حالی که سر تکون می داد گفت: حتی به مرگ؟..

منم سرمو تکون دادم و تکرار کردم: حتی به مرگ..

لبخند کجی نشست گوشه ی لبش و گفت: بسیار خب..من همینجوری نمی تونم تو رو اینجا نگه دارم..یه سری شرط و شروط لازمه که حتما باید بهشون عمل کنی..

با تعجب گفتم: چه شرطی؟!..

-- باید اینو بدونی که من می تونم بدتر از شایان باشم..و اگه یک روز فکر فرار به سرت بزنه من زودتر از اون پیدات می کنم.. و زمانی که پیدات کنم خودت و کسی رو که بهت پناه داره رو زنده نمیذارم..شیر فهم شـــد؟..

با تردید سرمو تکون دادم..

-- باید یکسری قرارداد امضا کنی..و بهم تعهد بدی..

همه ی کارهای من به تو مربوط میشه و باید اونها رو به نحو احسنت انجام بدی..چه کارهای شخصی و چه معمولی..

بدون اجازه ی من حق نداری از ویلا بیرون بری..

اگه مورد مشکوکی ازت ببینم بهت حق نزدیک شدن به تلفن رو هم نمیدم..

اتاقت درست رو به روی اتاقه من انتهای راهرو ِ..

تلفن اتاقم به تلفن اتاقه تو روی پیغامگیر تنظیم شده که هیچ کس جز من نمی تونه برات پیام بذاره و برای زمانیه که باهات کار فوری دارم..

وقتی ازت خواستم به اتاقم بیای اگه 1 دقیقه تاخیر کنی باید پای عواقبش هم بایستی..

به هیچ کدوم از خدمتکارها اجازه ی ورود به اتاق و مکان های شخصیم رو نمیدی..فقط تو باید اینکارو بکنی..

و اگه بفهمم کارتو دادی به بقیه انجام بدن به سختی مجازاتت می کنم..

راس ساعت 7 از خواب بیدار میشی و بعداظهرها 2 ساعت استراحت داری و تا ساعت 12 شب باید تحت نظر و اوامر من باشی..

غذات رو با دیگر خدمتکارا می خوری ..

و می مونه باقی ِ کارها که اون ها رو بعد میگم..

اون حرف می زد و من دهنم لحظه به لحظه بیشتر باز می شد..

چشمام از کاسه زده بود بیرون و از تعجب کم مونده بود پس بیافتم..

بابــــــا خفه نشــــی..موندم این همه پشت سرهم قانون و قوانین کرد نفس کم نیاورد؟..چی میگه این؟..مگه پادگانه؟..

ساعت 7 بیدار باش و12 خاموشی و..

از صبح تا شب باید در خدمت اقا باشم..اینجوری امواتمو که میاره جلو چشمام..

تو خونه ی منصوری منه خر باید هم کلفتی می کردم و هم پرستاری..یه تنه و دست تنها..ولی اینجا شدم خدمتکار مخصوص و یه جورایی سرتر از بقیه ی کارکنان ..هه..

میگن کاچی به از هیچی..

ما هم پامونو میذاریم رو رکاب و می زنیم به جاده تا ببینیم تهش به کجا می رسه..

**********************

ایـــــول عجب حمومی..

تو خونه ی منصوری حموم خدمتکارا جدا بود که به هیچ وجـــــه به پای این سرویس نمی رسید..

در و دیوارش از تمیزی برق می زد..

اتاقم، حموم جدا داشت که وقتی واردش شدم برق از کله م پرید..

یه دور نگامو اطراف چرخوندم ..

یه وان بیضی شکل و بزرگ به رنگ سفید سمت چپ که لبه ی وان چند تا شامپو وصابون چیده شده بود..

یه حمام شیشه ای با فاصله ی کم از وان درست کنارش قرار داشت که 2 تا دوش داشت و یکیش متحرک بود..شیشه ای که جای دیوار توش کار شده بود کاملا صاف و شفاف بود و کاشی ها وسرامیکای کرم قهوه ای ..

یه قفسه ی شیشه ای سمت راست که توش پر بود از انواع شامپو ها و نرم کننده ها..

2 تا شمع بزرگ هم گذاشته بودن تو قفسه که وقتی بوشون کردم دیدم عجب عطری داره..بوی یاس..

می دونستم روشنشون کنم فضای حموم پر از رایحه ی خوش عطر یاس میشه..

برگشتم ..چشمم به اینه ی قدی افتاد که درست رو به روی حموم شیشه ای قرار داشت.. و کنارش یه جالباسی فلزی به دیوار اویزون بود..

حوله م رو بهش اویزون کردم ودیگه معطلش نکردم .. سریع لباسامو در اوردم..

حالم داشت از خودم بهم می خورد..منی که عادت داشتم هر روز دوش بگیرم این مدت حتی یه قطره اب به تنم نخورده بود..

سریع وانو پر از اب کردم و نشستم..چه حسی..معرکه ست..

کمی از شامپو بدن ریختم تو اب و صابون رو هم برداشتم..بوی گل یاس می داد..

به بدنم کشیدم و از حس خوبی که بهم دست داد و بوی مطبوعی که بینیم رو نوازش کرد لبخند ِ عمیقی نشست رو لبام..

تو وان لَم دادم و با خودم گفتم: نه همچینم بد نیستا..یه جورایی فکر کنم بتونم اینجا رو تحمل کنم..

و با این فکر تو اینه نگاه کردم و یه چشمک واسه خودم فرستادم و با شیطنت ادامه دادم: البته اگه خون آشام خوشگله رو در نظر نگیریم..

خندیدم..

الان می خندم ولی می دونم بعد که کارم اینجا شروع بشه روزای سختی رو با وجود آرشام باید تحمل کنم..

کارم که تموم شد دوش گرفتم و حوله م رو پوشیدم..

هنوز بدنم خیس بود..

از نوک ِ موهام قطرات اب به روی شونه های ل*خ*ت*م می چکید و سر می خورد می رفت تو یقه م..

در حالی که سرم پایین بود سرخوش از حموم اومدم بیرون..

همونطور که لبخند رو لبم بود سرمو بلند کردم که با دیدنش شوکه شدم و از ترس جیغ کشیدم..وای..

نشسته بود رو تخت و با اخم کمرنگی زل زده بود به من..

وای..خدا..نفس نفس می زدم..

نکنه واقعا این خون اشامه؟!..یهو جلو ادم ظاهر میشه..

چون حضورش کاملاااااا غیرمنتظره بود به کل فراموشم شده بود الان تو چه وضعیتی جلوش وایسادم..

یه حوله ی کوتـــاه تا بالای زانو که قسمت سرشونه اش باز بود..

و نگاهشو دیدم که از نوک انگشتای پام تا توی چشمامو انالیز کرد تازه اون موقع بود که به خودم اومدم..خاک عالم تو ســــرم..

شدم یه گلوله اتیش و داد زدم: هی چشا کور شُدتو بچرخون اونور تا با همین ناخنام از کاسه درشون نیاوردم..اینجا مگه اتاقه من نیست پس چرا عین ِ خـ..

از جاش پرید که با همین حرکته کوچیک و به جا ساکت شدم..

خواستم بدوم و از در برم بیرون که دیدم بدتر میشه..با این سر و وضع کجا در برم؟!..

ولی بازم سر جام نایستادم و اون که می اومد جلو من می رفتم سمت چپ..

خواستم بدوم که نامرد نذاشت و با 2 تا قدم بلند جلومو گرفت..

نگاش که کردم دیدم صورتش از عصبانیت سرخ شده..

تا به خودم بیام موهامو تو چنگ گرفت و کشیـــد..

سرم به عقب کشیده شد و بلند جیغ کشیدم..

صورتشو اورد جلو و مماس با صورتم ..

-- باید یادت بدم با رئیست چطور صحبت کنی..من هر کار که دلم بخواد می کنم احمق..

موهامو محکمتر کشید و داد زد: هر کـــار شیر فهم شـــد؟..

دستمو گذاشتم رو دستش که موهامو بیشتر از این نکشه ولی نمی تونستم جلوشو بگیرم..

یه کم تو چشمام که از درد جمع شده بود نگاه کرد و در اخر با خشونت رهاشون کرد ..

با این کارش موهای نمناکم باز شد و همونطور ازادانه ریختن رو شونه هام..

نمی تونستم ساکت باشم..از الان باید بهش حالی می کردم من مثل خدمتکار قبلیش نیستم..

اب دهنمو قورت دادم و به موهام دست کشیدم..

فقط تو چشمام زل زده بود ..

- ولی این اتاق حریم خصوصی من محسوب میشه و دوست دارم هرکی که می خواد واردش بشه قبلش ازم اجازه بگیره..

پوزخند زد ..

و با نوک انگشت اشاره ش در حالی که نگاش هنوزم تو چشمام زووم بود قفسه ی سینه م رو لمس کرد و جدی گفت: بهتره از الان پا رو دُم ِ من نذاری دختر..اگه بخوای باهام در بیافتی و حرف رو حرفم بیاری اونوقته که خودم خلاصت می کنم و نمیذارم کارت به خودکشی واین حرفا بکشه..

و بلندتر داد زد: پس بهتره اینو خوب تو گوشای کَرِت فرو کنی..اینجا همه با دستور ِمن کَر میشن و کور..تو هم مستثنا نیستی و جزوی از اونایی..

انگشتشو کشید کنار و ازم فاصله گرفت..ترجیح می دادم فعلا سر به سرش نذارم چون بد فرم پاچه می گرفت..

-- لباستو بپوش با من بیا..باید چند تا نکته رو بهت بگم..

واسه همین اینجا نشسته بود؟!..

خب خبرت بیاد صبر می کردی تا بیام بیرون بعد عین اجل ظاهر می شدی..

- باشه پس برو بیرون..

هیچ حرکتی نکرد..سر جاش ایستاده بود و نگام می کرد..

دیدم باز نگاش داره رو اندامم کشیده میشه با حرص گفتم: پس چرا نمیری؟..نکنه پام رو دمت گیر کرده؟!..

باز عصبانی شد و چپ چپ نگام کرد که تند گفتم: می خوام لباس بپوشم..البته با اجازه ی شمـــــا..

واز قصد «شما» رو بیشتر کشیدم..

با فشار دادن دندوناش روی هم فکش منقبض شده بود..

از در که رفت بیرون یه نفس راحت کشیدم..

خدایا منه بدبخت قراره با این زبون نفهم زندگی کنم؟!..بیچاره تر از اینی که هستم میشم ..

طاقت حرف حسابم نداره سریع فاز و نولش قاطی می کنه ، جریانش منه کم شانس و می گیره..

خدایا کرمت و شکر اینم ادمه تو افریدی؟!..

*************************

لباس فرمم درست شبیه لباس قبلی ِگندم بود..ولی من از لباس فرم خوشم نمی اومد..تو خونه ی منصوری هم عادی می گشتم..

واسه همین یه سارافن بنفش و یه بلوزسفید تنم کردم با یه شلوار جین سفید..یه شال بنفش هم انداختم رو سرم که نمی نداختم سنگین تر بود..

یاد چند دقیقه پیشمون که می افتادم خنده م می گرفت..

یارو فقط قسمتای حساس بدنمو ندید وگرنه در حد عالی سر تا پامو دید زد..

از در که رفتم بیرون ندیدمش..داشتم تو دلم ذوق می کردم که سر و کله ش از ته راهرو پیدا شد..

نیشم که باز شده بود خود به خود بسته شد..

لباساشو عوض کرده بود..یه بلوز نوک مدادی و کت اسپرت همرنگش..شلوار جین مشکی و یه شال مشکی با خطای ظریف سفید هم با یه حالت جذابی انداخته بود دور گردنش..تیپ و قیافه ش درسته تو حلقـــم ..فقط قیافه داره وگرنه اخلاق زیر صفر..

نگاش که به من افتاد قدماشو اروم کرد ..از همونجا به سرتا پام نگاه کرد و دیدم که رو لبش پوزخند نشست..

کنارم نایستاد و به راهش ادامه داد ولی از بغلم که رد شد گفت: دنبالم بیا..

و منم مطیع پشت سرش راه افتادم ..خدا رو شکر به لباسم گیر نداد..

اون جلو می رفت و من پشت سرش و از همونجا نگام چرخید رو شونه های پهن و عضله ایش که کم مونده بود کت اسپرتش و از پشت جر بده..حسابی تو تنش کیپ شده بود..

ازپله ها پایین رفت ..خدمتکارا به صف جلوی پاگرد ایستاده بودن .. 

جلوشون ایستادیم که آرشام رو بهشون جدی گفت:تا مدتی که گندم نیست این خانم وظایف اون رو انجام میده..از حالا به بعد دلارام مستخدم مخصوصه منه.. قوانین رو می دونید و توقع دارم مو به مو به اونها عمل کنید..و اگه دلارام سوالی دراین خصوص داشت راهنماییش می کنید..همه چی روشنه؟..

همگی مطیعانه سر تکون دادن و اطاعت کردن..

مرخصشون کرد و بهم گفت باهاش برم..به طرف یه در رفت و جلوش ایستاد..

با لحن خشکی رو بهم گفت: به هیچ عنوان حق ورود به این اتاق رو نداری..این اتاق و اتاق ِ بالایی که درست انتهای راهرو قرار داره..این و به بقیه ی مستخدمین هم گفتم ..دیگه حرفی نمی مونه و اگه سوالی داشتی می تونی از من یا یکی ازخدمتکارا بپرسی..نکات مهم و خودم بهت گفتم..

از کنارم رد شد که فک کردم باید اینو بپرسم و یه دفعه از دهنم پرید: کجا میرین؟!..

سر جاش وایساد و به ارومی برگشت نگام کرد..

یه تای ابروشو داد بالا و به سردی گفت: چیزی گفتی؟!..

بی تفاوت شونه مو انداختم بالا و گفتم: پرسیدم کجا میرین؟!..خب مگه خدمتکار مخصوصتون نیستم؟..نباید بدونم کجا میرین؟!..کی میاین؟!..غذا چی می خورین؟!..و..

کلافه پرید وسط حرفمو گفت: بسه..تو فقط یه خدمتکاری ، مدیر و یا منشی من نیستی که این چیزا بهت مربوط باشه..گرچه من حتی به منشیمم چنین اجازه ای رو نمیدم چه برسه به تو..

« تو » رو یه جوری گفت که از توش بوی تحقیر شدن می اومد..

براق شدم تو چشماش و اروم گفتم: شما حرفاتو زدی منم یه چیزی میگم شما گوش کن..نمیذارم چپ و راست منو به باد حقارت بگیرین..درسته قبول دارم خدمتکارتونم و باید به وظایفم عمل کنم..ولی اینها دلیل بر رفتار ناشایسته شما نمیشه..

حالا این من بودم که یه پوزخند تحویلش دادم و سریع سالن و ترک کردم..

می دونستم الان به اندازه ی کافی عصبانیش کردم و اگه می موندم حسابمو می رسید..

*******************

دلم واسه فرهاد تنگ شده بود..

مطمئن بودم توی این مدت کلی نگرانم شده و نمی خواستم بیشتر از این ازم بی خبر باشه..

انقدر این مدت اتفاقات پشت سر هم برام افتاده بود و همه ش تو شوک بودم که بخوام بهش یه جوری از خودم خبر بدم..

پس بعد از رفتن خون آشام گوشی تلفن رو برداشتم و شمارش و گرفتم..

صداش که تو گوشی پیچید ناخداگاه لبخند زدم..اما یه کم گرفته بود..

--بله بفرمایید..

بعد از یه مکث کوتاه اروم گفتم: سلام اقای دکتر..

چند لحظه صدایی نشنیدم ولی یه دفعه انگار اونطرف بمب منفجر شد که همچین داد زد و گفت « دلارام »مجبور شدم گوشی رو کمی از گوشم دور کنم..

خندیدم که بلند گفت: خودتی دختر؟!..کجایی؟!..نصف عمرم کردی..دلارام..الو..الووو..

-خوبم فرهاد..می خوام ببینمت..

-- باشه باشه..وای خدا..

معلوم بود هول شده که اینجوری به نفس نفس افتاده بود..

-الو فرهاد..خوبی؟!..

شنیدم که نفس عمیق کشید ..

-- مهم نیست..فقط بگو کجایی؟!..الان خودمو می رسونم..

-نمی دونم..

-- چـــی؟!..یعنی چی که نمی دونم؟!..این مدت کجا بودی؟!..دلارام یه چیزی بگو داری منو می کشی دختر..د ِ یه حرفی بزن..

با خنده گفتم: اخه مگه مهلت میدی منم حرف بزنم؟!..چه خبرته اقای دکتر؟!..

-- تو اگه بدونی توی این مدت به من چی گذشته اینو نمی گفتی..خواهش می کنم بگو کجایی؟!..

صداش به حدی گرفته و عصبی بود که لبخند از رو لبام محو شد..

-باشه صبرکن الان می پرسم..

رفتم تو اشپزخونه و به یکی از خدمتکارا گفتم ادرس اینجا رو بگه..اونم با اکراه زیر لبی گفت و منم مو به مو به فرهاد گفتم..

-- باشه الان راه میافتم..

و گوشی رو قطع کرد..

با شنیدن صدای همون خدمتکار سرمو بلند کردم و نگاش کردم..

-- باید اقا رو در جریان میذاشتی..

-چی؟!..

با اخم گفت: اقا خوششون نمیاد بدون اجازه شون کسی کاری انجام بده..

جوری با اخم و تشر باهام حرف می زد که انگار چه خبر ِ..یه ادرس گفتم دیگه..اینجا خدمتکارم زندونی که نیستم..

- شما نگران نباش..من قبلا ازشون اجازه گرفتم..

ابروشو داد بالا و با تعجب نگام کرد..

به اشپزخونه نگاه کردم ..بزرگ و مجهز بود..

انواع لوازم اشپزخونه روی کابینت ها چیده شده بود و کابینت ها و سنگایی که تواشپزخونه کار شده بود همه به رنگ سفید صدفی بودن..

یه پنجره ی بزرگ هم درست رو به روم بود که با پرده هایی به رنگ سفید و شکلاتی پوشیده شده بود..

توی اشپزخونه 3 نفر بودن ..2 تا زن و 1 مرد..که زنا لباسای مخصوص به تن داشتن..سر تا پا سفید که البته فقط پیشبنداشون سرمه ای بود..

یکیشون که همون فضوله بود جوون بود وسبزه..بهش می خورد فوقش 27 یا 28 سالش باشه..

یکی دیگشون هم که مرد بود و نیمی از موهاش ریخته بود..چهره ش جدی بود و بهش می خورد 45 یا 46 سالش باشه..

بعدی که مسن تر از بقیه بود داشت پیاز خورد می کرد و گاهی با پشت دست اشکاشو پاک می کرد..

به خاطر پیازا به این روز افتاده بود..

دلم براش سوخت.. رفتم جلو و گفتم: بدین من خرد می کنم..

سرشو بلند کرد و مهربون نگام کرد..

-- نه دخترم این وظیفه ی منه..

- باشه منم اینجا مثل شمام..یه پیاز خرد کردن که جزو وظایفمون حساب نمیشه..می خوام کمکتون کنم..

-- نه دخترم نمیشه..اقا بفهمه عصبانی میشه..

سرشو انداخت پایین و به کارش ادامه داد..

همچین میگن اقا انگار کیه..غلط کرده عصبانی میشه..

واسه یه پیاز خرد کردن؟!..حالا من خرد کنم یا یکی دیگه..چی میشه مثلا؟!..

--حالا که این همه اصرار می کنه بتول خانم بدین بهش..به هرحال اونم اینجا خدمتکاره..

با اخم نگاش کردم و خواستم یه تیکه چرب و چیلی بارش کنم که بتول خانم رو بهش گفت..

-- نه مهری این دختر خدمتکار مخصوص اقاست..این کارا جزو وظایفش نیست..

اونم پشت چشم نازک کرد و درحالی که با خشم به من نگاه می کرد گفت: خدمتکار ، خدمتکاره ..چه فرقی می کنه؟..به نظرم گندم خیلی خوب با کارش اشنا بود فک نکنم این بچه بتونه از پس کارای اقا بر بیاد..

بعدم یه پوزخند حواله م کرد و تا خواستم بهش بگم « تو رو سننه؟..کجات می سوزه که داری این همه جلز و ولز می کنی؟!»

ولی زود از اشپزخونه رفت بیرون ..

با حرص رو به بتول خانم گفتم: این چرا با من لجه؟!..واسه اولین باره می بینمش اونوقت..

-- ولش کن مادر این دختر اخلاقش همینجوریه..پیش خودمون باشه ولی توقع داشت حالا که گندم نمی تونه بیاد اقا اونو خدمتکاره خودش بکنه..ولی حالا که می بینه اینجوری شده یه کم از تو رو ترش می کنه..به دل نگیر دخترم..

اهــــان..پس بگو مهری خانم دلش از کجا پره..

حالا خدمتکاری هم افتخار داره؟!..

اونم واسه این دیو سگ اخلاق..

خنده م گرفته بود..هر دقیقه یه چیزی بهش نسبت می دادم..

-بتول خانم می شه یه کم راهنماییم کنید دقیقا من باید چکار کنم؟!..

روغن تو ماهیتابه داغ شده بود که پیازا رو ریخت توش..

همونطورکه تفت می داد گفت: مگه اقا خودش بهت نگفته دخترم؟!..

- چرا گفت ولی انقدر یه نفس حرف زد من که هیچی از حرفاش نفهمیدم..

شعله ی گازو کم کرد و گفت: اقا هرروز راس ساعت 8 از ویلا میرن بیرون..گاهی برای ساعت12 ظهر میان ویلا ولی اکثر اوقات تو شرکتشون می مونن..اما هر شب سر ساعت 8 خونه هستن..دیگه یه وقت اگه براشون کار پیش بیاد شرکت نمیرن..

-خب این از رفت و امدش..وظیفه ی من چیه؟!..

-- والا اینطور که اقا گفتن هر روز صبح بعد از رفتنشون باید لباساشون رو بشوری و خشک کنی و اتو بزنی..

بعدم با نظم بذاری تو کمدشون..اتاقشون و مرتب کنی و این کارا تا قبل از ساعت 12 ظهر باید انجام بشه..

بعد هم که اگه ظهر برگشتن ویلا باید وسایل استراحتشون و اماده کنی..حالا به هر چی که نیاز داشته باشن..میز غذاشون رو تو باید بچینی و مو به مو به دستوراتشون عمل کنی..

پیازا سرخ شده بودن که گوشت و زردچوبه و نمک رو هم اضافه کرد..

ادامه داد: اقا رو وسایلشون خیلی حساسن..به تمیزی هم اهمیت میدن..از عطر گل یاس خیلی خوششون میاد..برای همین هر شب باید از اسپری گل یاسی که روی میز اتاقشون هست اطراف اتاقشون بزنی..

-عطر یاس بوش تند نیست؟!..

خندید: نه دخترم..اقا از اصلش استفاده می کنه..اتفاقا بوش خیلی هم مطبوع و لطیفه..

با لبخند سرمو تکون دادم..

لوبیا قرمز و سبزی سرخ کرده رو هم اضافه کرد ..داشت قرمه سبزی درست می کرد..

مواد و خالی کرد تو قابلمه و یه کم اب جوش ریخت روش..بعد هم گذاشت سر گاز و شعله ش رو گذاشت رو متوسط تا بجوشه..

به کابینت تکیه داد و منم کنارش وایسادم..

با لبخند تو چشمام نگاه کرد و گفت: شبا قبل از خواب عادت دارن دوش بگیرن..باید وسایلشون رو تو حاضر کنی..هیچ کدوم از خدمتکارا حق ندارن وارد اتاقشون بشن جز خدمتکارش..صبح ها قبل از رفتن به شرکت دوش می گیرن که تو باید اون موقع بیدار باشی..

-چه ساعتی؟!..

--7/5..

-شما چند ساله اینجا کار می کنین؟!..معلومه مدت زیادیه..

خندید..

پوست سفید و صورت گرد..چشمای قهوه ای و قدش هم متوسط بود و هیکلش هم کمی تپل بود..

و همین بانمک و مهربونتر نشونش می داد..

پیش خودم حدس می زدم 50 و خرده ای سالش باشه..با شنیدن صداش حواسم جمع شد..

--اره دخترم..من 10 ساله واسه اقا کار می کنم..

با تعجب گفتم: اوه چه باحال..10 سال؟!..پس از همه چیز اینجا خبر دارین..

--نه دخترم..فقط همونایی که به کارم مربوط میشه..من که مشاور اقا نیستم..

با خنده سرمو تکون دادم: اره ببخشید..حواسم نبود..

به اون اقا اشاره کردم و اروم رو به بتول خانم گفتم: ایشونم مثل شمان؟!..

--نه شکوهی مشاور اقاست..

با تعجب صدامو اوردم پایین و گفتم: واقعا؟!..

--اره دخترم..خب من دیگه برم ..کلی کار ریخته سرم..

-کمک خواستین حتما بهم بگین..

با محبت به گونه م دست کشید و گفت: فدای دل مهربونت ..تو هم وظایفه خودت و داری..

لبخند زدم..

-- تعارف نمی کنم بتول خانم..اگه وقتم آزاد بود میام کمکتون..

خندید و گفت: باشه عزیزم..تو هم برو به کارت برس..

اون مرد که اسمش شکوهی بود از اشپزخونه رفت بیرون..تا اون موقع داشت یه چیزایی رو یه برگه می نوشت..حتی سرشو بلند نکرد به من نگاه کنه..

منم برگشتم برم بیرون که بتول خانم صدام زد..

-بله.

-- دخترم اسمتم مثل خودت خوشگله..به دل من که نشستی..

از این همه مهربونی که تو صداش بود یه حالی شدم..به روش لبخند پاشیدم و درحالی که سرمو زیر انداخته بودم صادقانه گفتم: ممنونم..منم همین حس و نسبت به شما دارم..

نگاهش اروم بود..وهمون نگاهه مهربونش بود که منو یاد مادرم انداخت..

وقتی اسممو صدا می زد و می گفت: دلارامم ..ارومه مادر بیا..

قبل از اینکه بتونه نم اشک رو تو چشمام ببینه از اشپزخونه زدم بیرون..چشمامو محکم رو هم فشار دادم که اشکم پس بره ..

تا خواستم چشم باز کنم محکم خوردم به یکی که اگه به موقع بازومو نگرفته بود و منو نکشیده بود سمت خودش به پشت نقش زمین می شدم..

با وحشت چشمامو باز کردم که دیدم خودشه جلوم وایساده و با اخم داره نگام می کنه..

با دیدنش اب دهنمو قورت دادم و فشاری که به بازوم اورد باعث شد به خودم بیام..

-- شما مگه نرفته بودی؟!..

-- کار داشتم که برگشتم..باید بهت جواب پس بدم؟..

به جای جواب خواستم بازومو از تو دستش بیرون بکشم که بی فایده بود..

-ولش کن شکست..

دیدم هیچی نمیگه نگامو کشیدم بالا و زل زدم تو چشماش..اخمش کمرنگ شده بود..

بهش توپیدم: هوی با تو بودما.. بت میگم دستمو ول کن..

هیچی نگفت و اروم دستشو از دور بازوم برداشت..

با عصبانیت گفت: با چشم بسته تو ویلا می چرخی که چی بشه؟..اینجوری داری به وظایفت عمل می کنی؟..در ضمن بهتره درست حرف زدنو هر چه زودتر یاد بگیری..به هیچ عنوان از لحن و نوع گفتارت خوشم نمیاد..

تو دلم گفتم: به درک..حالا کی گفته تو باید حتما خوشت بیاد؟!..

-همینه که هـ..

یه دفعه بی هوا کف دستشو محکم گذاشت رو دهنم که هم خفه شدم هم چشمام از تعجب قد نعلبکی گشاد شد..

-- در ضمن اون زبون درازت و هم بهتره کوتاهش کنه..وگرنه خودم دست به کار میشم..

یه کم تو چشمام خیره شد و بلند گفت: حالیته؟..

سرمو تکون دادم..دستشو که برداشت چند تا نفس عمیق پشت سر هم کشیدم تا حالم جا بیاد بعد رو بهش گفتم: مگه لحنم چشه؟!..

جوابم و نداد..از کنارم رد شد و به طرف پله ها رفت ..

داشتم رفتنشو نگاه می کردم که تند تند از پله ها بالا رفت و یکی از دستاش هم تو جیب شلوارش بود..انگار این ژست واسه ش یه جور عادت بود..

ایفن زنگ خورد و کسی هم نبود جواب بده..چون ایفن تصویری بود چهره ی فرهاد و از توی مانیتور دیدم..

بدون مکث درو باز کردم ..

از پشت پنجره دیدمش که بدو به طرف ساختمون می اومد..

یه کت اسپرت سرمه ای و بلوز ابی روشن تنش بود و شلوار جین سرمه ای..

دوتا از نگهبانا جلوشو گرفتن..

فرهاد هم با عجله یه چیزایی بهشون می گفت که یکیشون نگهش داشت و اون یکی با موبایلش شماره گرفت..

فرهاد هم کلافه دور خودش می چرخید..

نگهبان که تلفنش و قطع کرد رفت کنار و گذاشت فرهاد بیاد تو..

سریع پرده رو انداختم و به طرف در رفتم که نرسیده بهش باز شد و فرهاد نفس زنون اومد تو..

بعد از این مدت دیده بودمش..واقعا ذوق زده شده بودم..

با لبخند و صدای بلند گفتم: سلام اق دکی خودمووون..چـ..

تا خواستم حالشو بپرسم با حرص به طرفم دوید و تا به خودم بیام دیدم منو گرفته تو بغلش و محکم فشارم میده..

از این کارش شوکه شدم..

همونطور که اروم تکونم می داد زیر گوشم نجوا کرد: دلارام کجا بودی تو دختر؟!..فرهاد و دق دادی ..

سرشو بلند کرد و صورتم و تو دستاش قاب گرفت..منم مبهوت سر جام خشک شده بودم و بهش نگاه می کردم..

باز محکم بغلم کرد و گفت: تو اینجا چکار می کنی دلارام؟!..چرا گذاشتی تو بی خبری بمونم؟!..چرا دختر؟!..چرا؟!..

عین مجسمه صاف و صامت وایساده بودم و اون زیر گوشم زمزمه می کرد..

خواستم یه چیزی بهش بگم و خودمو از تو اغوشش بکشم بیرون که صدای فریاد یه نفر هر دومون و از جا پروند..

-- اینجا چه خبـــره؟!..دارین چه غلطــــی می کنیـن؟!..

صدا از پشت سرم بود..

فرهاد به ارومی منو از خودش جدا کرد و برگشتم به پشت سرم نگاه کردم..

آرشام با اخم غلیظی زل زده بود تو چشمای فرهاد و منم با دیدن صورت سرخ از عصبانیتش مات سرجام مونده بودم که یک قدم به طرفمون برداشت..

جلومون که ایستاد رو به من کرد و با تحکم گفت:نکنه فکر کردی اومدی هتل که سر خود مهمون دعوت می کنی؟!..

دوست نداشتم جلوی فرهاد باهام اینطور حرف بزنه..چون در اونصورت توضیح دادن این مسائل براش سخت می شد..به هیچ عنوانم حاضر نبودم از این مدت چیزی براش بگم..

تک سرفه ای کردم و رو به آرشام گفتم:میشه چند لحظه باهاتون حرف بزنم؟..

دست به سینه سرشو بلند کرد و گفت: می شنوم..

به فرهاد نگاه کردم که کنجکاوانه نگاهش بین من و آرشام در رفت و امد بود..

-اینجا نه..

یه کم نگام کرد و بعد از چند لحظه به ارومی راه افتاد..

فرهاد خواست چیزی بگه که زیر لب بهش گفتم: همینجا باش فرهاد..الان بر می گردم..

دیگه صبر نکردم و رفتم طرف ارشام که جلوی پله ها ایستاده بود..

ویلا جوری بود که وقتی از در واردش می شدی مستقیم اولین چیزی که نگاهت بهش می افته ردیف پله های عریضی بود که وسط سالن قرار داشت و دو طرفش از پاگرد به راست سالن بزرگی قرار داشت که همون سمت زیر پله ها 2 تا اتاق قرار داشت ..یکیش همونی بود که حق ورود بهش رو نداشتم..

سمت چپ هم اشپزخونه و سرویس بهداشتی قرار داشت..و گوشه به گوشه ی ویلا مجسمه های کریستال و طلایی و اشیاء ِعتیقه به چشم می خورد..

دکوراسیون داخلیش ترکیبی از رنگ های شکلاتی وسفید و طلایی بود..حتی مبل های سلطنتی و صندلی هایی با روکش طلایی که توی قسمت مهمانخونه قرار داشت..

همه چیز زیبا و چشمگیر بود..

طبقه ی بالا هم که فقط اتاق بود و یه راهروی بزرگ که به دیواراش تابلوهای خوشگلی نصب کرده بودن..

کنارش که ایستادم بدون مکث گفت: هیچ معلوم هست داری چه غلطی می کنی ؟..نکنه یادت رفته وظایفه تو اینجا چیه؟..

پوزخند زد و در حالی که خیره تو چشمام بود گفت:چه جالب ..بدون اجازه ی صاحب خونه مهمون هم دعوت می کنی..اونم تو اولین روز کاریت..مگه بهت نگفتم قبل هر کاری باید با من مشورت کنی؟!..گفتـــم یــا نــــه؟..

خودمم پشیمون بودم..اینبار حق رو بهش می دادم..اون صاحب خونه بود و من مستخدم..باید از قبل باهاش هماهنگ می کردم نه اینکه سر خود کسی رو تو ویلا راه بدم..

فکر می کردم اینجا هم ویلای منصوری ِ که هر کار خواستم بکنم..ولی اینجا واسه خودش قوانین داشت که بارها آرشام بهم گفته بود و من گوش نمی کردم..

قُد بازی زیاد هم کار دستم می داد..باید کمی خودمو کنترل می کردم..

اروم بودم و سرمو زیر انداختم..

مثل کسایی که پی به اشتباهشون بردن زیر لب گفتم:حق با شماست..من معذرت می خوام..کارم درست نبود..باید قبلش بهتون می گفتم..

چند لحظه صداشو نشنیدم واسه همین نگامو کشیدم بالا و خیره شدم تو چشماش..دیگه لحنم گستاخ نبود ..

کلافه نگاهشو چرخوند و نفسشو بیرون داد..

وقتی دیدم چیزی نمیگه لبامو با زبون تر کردم و گفتم: اون موقع که بهش زنگ زدم انقدر نگرانم شده بود که وقتی بهم التماس کرد ادرسو بهش بدم منم نفهمیدم دارم چکار می کنم ادرسو دادم..ولی بعد که اومد اینجا و نگهبانا جلوشو گرفتن تازه فهمیدم چکار کردم..من به غیر از فرهاد تو اقوامه نزدیک کسی رو ندارم..واسه همین وقتی دیدم نگرانمه نخواستم ناراحتش کنم..

تموم مدت زل زده بود تو چشمام و به حرفام گوش می داد..

ادم غیرمنطقی نبودم..وقتی کسی بهم زور می گفت از خودم و حقم دفاع می کردم..ولی وقتی هم می فهمیدم اشتباه کردم گناهم و گردن می گرفتم..

اخلاقم اینجوری بود ..

به صورتش دست کشید و نگاهش و به پشت سرم دوخت..

برگشتم و به فرهاد نگاه کردم که کلافه اونجا قدم می زد وچشم از ما بر نمی داشت..

با شنیدن صدای جدی آرشام رومو به طرفش کردم..

-- برو یه جوری ردش کن..بیا اتاقم باهات کار دارم..

دیگه صبر نکرد جوابشو بدم و از پله ها بالا رفت..

داشتم نگاش می کردم که فرهاد از پشت سرم گفت: دلارام اینجا چه خبره؟!..این مرد کیه؟!..

برگشتم و اروم گفتم: رئیس جدیدم..

با تعجب ابروهاشو داد بالا و تکرار کرد: رئیس جدیدت؟!..نمی فهمم، یعنی چی؟!..مگه قبلا پیش اون پیرمرد ِ نبودی؟!..پس..

-قضیه ش مفصله فرهاد..یه روز بیرون با هم قرار میذاریم بهت میگم..الان اینجا نمیشه..

با حرص بازوهامو تو دستاش گرفت..با تعجب نگاش می کردم که خیره شد تو چشمام و گفت: دختر من این مدت داشتم از ترس و نگرانی سکته می کردم تو میگی بعد باهام قرارمیذاری؟!..حتی پیش پلیسم رفتم ولی اونام نتونستن پیدات کنن..دلارام می خوام الان بدونم..حتی شده خلاصه ولی همه چیز و بگو..

به ارومی بازومو از تو دستاش کشیدم بیرون..

-خیلی خب فرهاد..تو چت شده؟!..چرا همچین می کنی ؟!..

--فقط بهم بگو..

خدایا حالا چی بهش بگم؟!..

نمی خواستم ازموضوع گروگانگیری و اتفاقات اخیر چیزی بفهمه..

باید بهش دروغ می گفتم؟!..

اره خب مصلحتی که چیزی نمیشه..

- اون شب که تو منو رسوندی خونه وقتی رفتم تو دیدم چندتا چیز واسه خونه نداریم و باید تهیه می کردم..رفتم بیرون که ..با یه ماشین تصادف کردم..

با نگرانی نگام کرد..

-- تصادف؟!..چی داری میگی دلارام؟!..

-اره.. این مردی که دیدی منو رسوند بیمارستان..بعد چند روز که حالم بهتر شد منو اورد خونه ش ..بعد فهمیدم به یه خدمتکار نیاز داره..خدمتکار ِ شخصی..خب از پیش منصوری بودن که بهتر بود..تازه درامدش هم بیشتر ِ..دیدم ادم بدی نیست و کاری هم بهم نداره قبول کردم بمونم..

با عصبانیت گفت:پس چرا گذاشتی این مدت ازت بی خبر بمونم؟.. همین یارو بهت زد؟!..اره؟!..

-اره..خودش بود..

--و به جای اینکه یه چیزی هم ازش طلبکار باشی شدی خدمتکارش؟!..

و بلندتر گفت: اره دلارام؟!..

به اطراف اشاره کردم و اروم گفتم: تو رو خدا ارومتر فرهاد..مگه چی شده؟!..فوقش دیگه پیش منصوری نیستم مگه تو همینو نمی خواستی؟!..

-- اره ..می خواستم دیگه پیش اون مرد کار نکنی چون می دیدم که باهات چطور رفتار می کنه..ولی اون لااقل سنی ازش گذشته بود و با گفته های تو خیالم راحت بود کاری بهت نداره..ولی ..این مرد..

و به پله ها اشاره کرد..متوجه منظورش شدم..

آرشام هم جوون بود و هم جذاب..نگرانیش و درک می کردم.

می دونستم مثل یه برادر دوسم داره..محبت برادری که ندیدم ولی فرهاد برام کم نمی ذاشت..

یادمه هر وقت بهش می گفتم تو مهر برادرم و دزدیدی اون که بی عاطفه بود ولی تو جاش و برام پر کردی می خندید و چیزی نمی گفت..

- ولی اینم بهم کاری نداره..مطمئن باش اینجا جام خوبه..

محزون نگام کرد و اروم گفت: هنوزم نمی خوای از تصمیمت برگردی؟..دلارام با من بیا تو خونه ی من زندگی کن..

خندیدم..

-- بشم خدمتکار مخصوصت اقای دکتر؟!..

با اخم چپ چپ نگام کرد و جواب داد: دیگه نشنوم از این حرفا بزنی..تو اونجا خانمی می کنی ..

- نه فرهاد..قبلا هم سر این موضوع بحث کردیم..تو یه مرد جوون و تنهایی..اون بارم که پیشت موندم دیدی چقدر پشتم حرف در اوردن..نمی خوام موقعیتت به خطر بیافته..منو اینجا کسی نمی شناسه و همه به چشم خدمتکار نگام می کنن..ولی تو خونه ت که باشم همه می دونن ما با هم فامیلیم و اونجوری واسه هر دومون بد میشه..تو به اندازه ی کافی بهم کمک کردی..دیگه اینکه یه کاری کنم اذیت بشی رو نمی خوام..

--چه اذیتی دلارام؟!..تو..

سکوت کرد و من ادامه دادم: مثل خواهرتم؟..میدونم فرهاد..ولی مردم که اینو نمیگن..

خواست چیزی بگه که صدای آرشام رو از بالا شنیدم..داشت صدام می زد..

-من باید برم..اخر هفته یه جوری ازش اجازه می گیرم میام می بینمت..

نفس عمیق کشید و سرشو تکون داد..

تا دم در همراهیش کردم و وقتی می خواست ازم خداحافظی کنه اخماش تو هم بود..

بازم طاقت نیاورد و با حرص گفت: زیاد دور و برش نباش..

با خنده گفتم: نمیشه که ..خدمتکارشم..

--حس خوبی نسبت بهش ندارم..

-غیرتی شدی اقای دکتر؟!..پیش منصوری بودم این همه سفارش نمی کردی..

سرشو زیر انداخت و بعد از چند لحظه نگام کرد..

-- نمی دونم چرا ولی حس می کنم اینبار فرق می کنه..

گنگ نگاش کردم و گفتم: چی فرق می کنه؟!..

--هیچی..فقط مواظب خودت باش..

لبخند زدم و سرمو تکون دادم..

-چشم اقای دکتر..تو هم مراقب خودت باش..بتونم حتما بهت زنگ می زنم..

سر تکون داد و پشتش و بهم کرد..

--خداحافظ..

-خدانگهدار..

با رفتنش دلم گرفت..فرهاد حامی من بود..درسته هیچ وقت از مشکلاتم بهش چیزی نگفتم..همه رو تو دلم تلنبار کردم و نخواستم با گفتن غم و غصه هام ناراحتش کنم..

بارها خواست کمکم کنه اما من زیر بار نرفتم..هیچ وقت نخواستم زیر دِین کسی باشم حتی اگه اون ادم فرهاد باشه..خواستم رو پای خودم بایستم..با اینکه تنها و بی کس بودم ولی بازم غرورم و حفظ کردم..

نمی دونم شاید به قول پری زیادی یه دنده و مغرور بودم ولی بازم نمی تونستم زیر دِین بمونم..

تا همینجا هم که تنهام نذاشت و دورادور هوام و داشت ازش ممنونم..اونم مشکلات خودش و داره دیگه چرا منم بشم سربارش؟..

***************

پشت در اتاقش ایستادم..یه دستی به لباسم کشیدم و تقه ای به در زدم..

صداش و شنیدم که گفت: بیا تو ..درو هم پشت سرت ببند..

همین کارو کردم و وسط اتاق ایستادم..

کنار پنجره ی اتاقش ایستاده بود..اروم برگشت و روی صندلیش نشست..

-- امشب مهمون دارم..

سرمو تکون دادم و گفتم: خانم یا اقا؟!..

مکث کوتاهی کرد وگفت: خانم..

--باشه..من باید چکار کنم؟!..

- فقط می خوام به وظایفت عمل کنی..نمی خوام عیب وایرادی تو کارت ببینم..

چیزی نگفتم که جدی و بلند گفت: وقتی ازت جواب می خوام بلند اون رو به زبون میاری..فهمیدی؟..

نفسمو با حرص دادم بیرون و گفتم:باشه..

--چشم..

-چی؟!..

--بگو چشم..

چشمات پر بلا..مرتیکه انگار واقعا عقده داره ها..

-چـشـــم..

از رو صندلیش بلند شد و یه پرونده از رو میزش برداشت..

در حالی که به طرف در می رفت گفت:هر سوالی که داشتی بتول خانم می تونه کمکت کنه..

و با شنیدن صدای بسته شدن در همونطور که پشتم به در بود اداشو در اوردم و پوزخند زدم..

چــــشـــــم عقده ی ریاست..

همه رو برق می گیره منه خاک بر سر رو چراغ نفتی..

***********************

همه ی کارا رو مو به مو انجام دادم..ساعت 7 و 45 دقیقه بود که تموم شد..

هنوز یه ربع وقت داشتم واسه همین تندی یه دوش گرفتم..ولی موهام نم داشت و ترجیح دادم یه شال سبک بندازم رو موهام که همینجوری باز بمونن و خشک بشن..

خداروشکر هوای داخل ویلا خنک نبود..وقتش رو هم نداشتم که خشکشون کنم..

یه بلوز استین دار سبز روشن که بلندیش تا زیر باسنم بود و یه شلوار جین سفید ..

همه ی لباسای توی کمد ساده و بی زرق و برق بودن..همینجوری بهتر بود..

2 دست لباس فرم هم تو کمد بود که عمرا سمتشون برم...هنوز که بهم گیر نداده..هر وقت داد دلیلم و بهش میگم ..

فقط خدا کنه اگرم پرسید درخواستمو قبول کنه..

ساعت از 8 گذشته بود ولی نیومدن..

یه بار دیگه کارامو چک کردم..وسایل پذیرایی رو که اماده رو میز چیدم..موزیک لایت با صدای اروم تو فضا پخشه..همونطور که بتول خانم گفت..

شام هم قرمه سبزی بود و هم مرغ شکم پر..کوفت جونشون..ما که بخیل نیستیم..

جلوی شالمو باز گذاشتم و موهای نمناکم با هرحرکت من سُر می خورد می افتاد پایین..منم با حرص می فرستادم پشت..

تا اینکه بالاخره تشریفشون رو اوردن..همراهش یه خانم بود که فوق العاده جلف لباس پوشیده بود..کمی که فکر کردم دیدم همون دختریه که تو مهمونی شایان کنار آرشام دیده بودمش..

مانتوش که لابد واسه 13 سالگیشه..چون خیلی تنگ و کوتاه بود..

شالش هم سرخ بود و کوتاه ..همرنگ مانتوش..

شلوار سفید که مچ پاهای خوش تراشش به خوبی خودشون روبه رخ می کشیدن..

و از همه بدتر کفشای تق تقی قرمز ِ جیغش بود که رو اعصابم سورتمه می رفت..

رفتم جلو و بهشون سلام کردم..

دختر ِ تنگه آرشام وایساده بود..آرشام درجواب سلامم فقط سرشو تکون داد و یه نگاه به سر تا پام انداخت..

ولی دختره با دیدنم تعجب کرده بود و هم اینکه نمی دونم چرا گوشه ی لبشو با حرص می جوید..

خب مگه مرض داری؟!..حیف اون ماتیک جیگری..هه همه رو خورد..

ارایشش زیادی تو چشم بود..

آرشام داشت با مشاورش اروم حرف می زد..منم دختره رو انالیز می کردم از اونطرفم اون منو زیر ذره بین گذاشته بود..

اقای شکوهی که رفت ..آرشام راه افتاد سمت مهمونخونه و دختره هم پشت سرش..

آرشام رو بالاترین مبل نشست و دختره هم رو نزدیکترینش به اون..

داشتم ازش پذیرایی می کردم که صداش توجهمو جلب کرد..

-- عزیزم ایشونو معرفی نمی کنی؟!..

راست ایستادم و به آرشام نگاه کردم..

نیم نگاهی بهم انداخت و گفت: دلارام از امروز به عنوان خدمتکار مخصوص من اینجا کار می کنه..

دختره چشمای سبزش باریک شد و گفت: اِ.....چه جالب..

رو به آرشام گفتم: چای می خورید یا قهوه؟!..

بدون اینکه از دختره هم نظر بخواد گفت: 2 تا قهوه بیار..

خواستم بگم چشم ولی نمی دونم چرا اینکارو نکردم و به جاش سرمو اروم تکون دادم..

2 تا فنجون قهوه ریختم و براشون بردم..داشتن حرف می زدن که با ورود من رشته ی کلامشون پاره شد..

خم شدم و سینی رو گرفتم جلوی آرشام..

همین که خم شدم نیمی از موهام که از شال بیرون بود از روی شونه م سُر خوردن و افتادن پایین و درست وقتی که آرشام می خواست فنجونش رو برداره تره ای از موهام نشست رو دستش..

برای برداشتن فنجون قهوه مکث کرد و نگاهشو کشید بالا..منم همزمان نگاهمو دوختم تو چشماش..

نمی دونم چرا..ولی نمی تونستم نگاش نکنم..یا چشمامو بچرخونم و نگامو ازش بگیرم..

اون زودتر به خودش اومد و فنجون رو از تو سینی برداشت..

دیگه نگاش نکردم و برگشتم سمت دختره و سینی رو گرفتم جلوش..

دیدم با اکراه داره فنجون و بر می داره که وقتی نگاش کردم دیدم با اخم زل زده تو صورتم و چشم ازم نمی گیره..

قهوه شو که برداشت رو به آرشام گفتم: کاری با من ندارید؟..

و صدای ارومش تو گوشم پیچید: نه ..می تونی بری..

بدون هیچ حرفی عقب گرد کردم و برگشتم رفتم تو اشپزخونه..

سینی رو گذاشتم رو میز و نشستم رو صندلی..

پووووووووفـــ..

انگشتامو گذاشتم رو پیشونیم و چشمامو چند بار بستم و باز کردم..

عجب چشمایی داره..با هر بار نگاه کردنش تنم می لرزید..

یعنی از ترس ِ ؟!..

صدای بتول خانم منو به خودم اورد..

--چی شده رفتی تو فکر دخترم؟!..

به روش لبخند زدم: نه چیزی نیست..راستی خسته نباشید..

--ممنونم مادر..تو هم خسته نباشی..

- مرسی..ساعت چند شام می خورن؟!..

--معمولا ساعت 9/5..دیگه هر وقت اقا دستور بده ..

-باشه..پس من می تونم برم تو اتاقم؟..

-- اره مادر..اگه اقا کاری باهات نداره برو..

- نه چیزی نگفت....باشه پس من میرم..هنوز تا 9/5 نیم ساعت مونده..

--باشه دخترم..

*********************

تو اتاقم کاری نداشتم..یه کم پشت پنجره ایستادم و هوای خنک ِ شبانه رو استشمام کردم..

چقدر فکر و خیال داشتم..هیچ کدوم تمومی نداشت..

یاد آرشام و اون دختره افتادم..یعنی چه نسبتی باهاش داره؟!..نامزدش ِ یا دوست دخترش؟!..

دختره جای اینکه خوشگل باشه بیشتر ازاون لوند بود..

تو تموم حرکاتش عشوه و ناز داشت..

لابد با همین عشوه هاش تونسته آرشام رو بکشونه سمت خودش..

اینبار موهامو با یه گیره پشت سرم بستم ..

نمی دونم چرا یاد اون لحظه که می افتم ناخداگاه خنده م می گیره..

رفتم تو اشپزخونه که کمک کنم ولی بتول خانم گفت قبلا به کمک مهری و بقیه ی خدمتکارا میز شامو چیده..

اونا شام دونفرشون رو تو تنهایی خودشون می خوردن و منم پیش بقیه که واقعا جمعشون دوستانه و مهربون بود شاممو خوردم..

البته به جز مهری که به هیج وجه با من نمی جوشید..

اقای شکوهی هم ساکت و اروم بود ولی بقیه با شور و حال ِ خاص خودشون جمعمون و دوستانه کرده بودن..

3 تا دختر دیگه هم بینمون بودن هر کدوم 25،27،24 سالشون بود.. که البته خودشون اینطور می گفتن..

دخترای ساده و بانمکی بودن..ازشون خوشم می اومد..

اسماشون سمیرا،مهین ومهتاب بود که مهین و مهتاب با هم خواهر بودن..دخترای زبر و زرنگی بودن..

بتول خانم می گفت یه سرایدار هم دارن به اسم مش قاسم که ته باغ یه خونه ی کوچیک سرایداری داره و اونجا زندگی می کنه ..

بعد از شام به کمک بقیه میزو جمع کردیم و اون دوتا هم رفتن تو باغ قدم بزنن..

یه چند دقیقه که گذشته بود و من داشتم ظرفا رو مرتب می کردم بتول خانم یه سینی که 2 تا فنجون قهوه و یه بشقاب بزرگ کیک توش بود گرفت جلوم و گفت: اینا رو براشون ببر دخترم..اقا قهوه ی تلخ با کیک شکلاتی دوست داره..

با لبخند سینی رو ازش گرفتم..

-- قربون دستت بتول خانم..می گفتین خودم اماده ش می کردم..شرمنده م من هنوز تو کارم جا نیافتادم..

-اینو نگو دخترم..بالاخره تو هم راه می افتی..صبر لازمه..

-- قبلا پرستار یه اقایی بودم که خدمتکارش هم حساب می شدم..اونجا از اینکارا نمی کردم..یعنی انقدر اصولی و منظم نبود..

- اره مادر اقا به این چیزا خیلی اهمیت میده..تو هم کم کم راه و چاهه کارت و یاد می گیری..

با لبخند سرمو تکون دادم و از اشپزخونه اومدم بیرون..

یه راست رفتم تو باغ ولی کسی اونجا نبود..سینی رو گذاشتم رو میز توی بالکن و از پله ها پایین رفتم ..

می خواستم بهشون بگم که براشون قهوه اوردم..

داشتم اطراف و نگاه می کردم که صداشون رو از لا به لای درختا شنیدم..

دنبال صدا رو گرفتم و پشت درختا مخفی شدم..با دیدنشون تو اون وضع چشمام گرد شد..

دختره دستاش و دور گردن آرشام حلقه کرده بود و اونم دستش دور کمر دختره بود..

نمی دونم چرا ولی ناخواسته اخمام جمع شد..

-- آرشام پدرم واسه 3 روز میره مسافرت ..خودش که میگه مسافرت کاری ِ..راستش تو ویلامون تنهام و این برای اولین باره که از تنهاییم حس خوبی ندارم..

و صدای جدی ارشام توجهم رو جلب کرد..

-- 3 روز مدت زمان زیادی نیست..

--اره می دونم..ولی خب..

-- چیزی می خوای بگی شیدا؟!..

-- راستش..دوست دارم بگم..ولی نمی خوام با گفتنش دیدت نسبت بهم تغییر کنه..

-- بگو..

به قدری محکم گفت «بگو» که دختره مکث نکرد و گفت: دلم میخواد این مدت بیام پیش تو..خب هر چی نباشه بُوی فِرِندَمی..فکر نمی کنم مشکلی داشته باشه..البته از نظر من ولی اصل کار تویی..

ارشام ساکت بود..تو دلم به دختره فحش می دادم و خدا خدا می کردم ارشام قبول نکنه..

حس خوبی بهش نداشتم..اَه..نکبت..

صدای آرشام رو شنیدم قلبم شروع کرد به تند تند زدن..

-- باشه..از نظر من موردی نداره..میگم ویلای پشتی رو برات اماده کنن..این مدت به صورت مهمان اینجا می مونی..

احساس کردم کلمه ی « مهمان » رو محکمتر گفت..انگار یه جورایی روش تاکید کرد..

صدای شاد دختره تو گوشم پیچید که گفت: وای مرســـی عزیزم..

و خودش رو محکم چسبوند به آرشام که دیگه طاقت نیاوردم و ناخداگاه دستامو مشت کردم..

با شنیدن صدای تک سرفه ی من هر دو به خودشون اومدن و دختره یه کوچولو از آرشام فاصله گرفت..

اونم با دیدن من دستاشو از دور کمر دختره برداشت و جدی گفت: چی شده؟..

به دختره نگاه کردم که نگاه سبزش با اخم من و هدف گرفته بود..

تو چشمای آرشام زل زدم و جدی گفتم: براتون قهوه و کیک اوردم..گذاشتم روی میز تو بالکن..با اجازه..

و بعد از اینکه یه نگاه کوتاه به جفتشون انداختم دیگه صبر نکردم و سریع اومدم تو ویلا..

چون کل مسیر رو دویده بودم به نفس نفس افتادم.. 

رفتم تو اشپزخونه و یه لیوان برداشتم..تندی گرفتم زیر شیراب و بی معطلی سرکشیدم..

وای خدا..چرا انقدر ملتهبم؟!..

بتول خانم_ دخترم چرا صورتت سرخ شده؟!..

-چیزی نیست بتول خانم..تا اینجا رو دویدم..

-- اوا چرا مادر؟!..

- تو باغ بودن رفتم صداشون زدم..واسه همین..

--باشه دخترم.. بیا بشین یه فنجون قهوه برات بریزم..

نشستم رو صندلی و بتول خانم فنجون قهوه رو جلوم گذاشت..

-ممنونم بتول خانم..

سرمو بلند کردم و نگاش کردم.. با همون لبخند مهربونش تو صورتم نگاه می کرد..

نگامو چرخوندم که با مهری چشم تو چشم شدم..داشت رو کابینتا رو دستمال می کشید و در همون حال با اخم به من نگاه می کرد..

انگار توی خونه به این بزرگی جای اینو تنگ کردم که هی واسه من پشت چشم نازک می کنه!!..

بتول خانم از اشپزخونه رفت بیرون و منم داشتم قهوه م رو مزه مزه می کردم که صدای وز وزشو شنیدم..

مهری_ قصدت از اینکارا چیه؟!..

با تعجب فنجونو اوردم پایین و نگاش کردم..

-کدوم کارا؟!..

پوزخند زد و دستمال و پرت کرد رو کابینت..دست به کمر جلوم ایستاد و زل زد تو چشمام..

-- کوچه علی چپ بن بسته خانم خانما..این همه خودشیرینی واسه اقا و بتول خانم و، فک کردی کورم نمی بینم؟!..

منم متقابلا یه پوزخند تحویلش دادم و گفتم: لابد کوری دیگه ..خواب نما شدی؟..گیرم تو رو سننه..

عصبانی شد..اخماشو بیشتر کشید تو هم..

-- خوب گوشاتو وا کن ببین بت چی میگم..من الان خیلی وقته که اینجا کار می کنم..حتی از گندمم بیشتر..وقتی گندم رفت حقش بود من جاشو بگیرم ولی نمی دونم توی بی همه چیز از کدوم خراب شده ای تو این ویلا سبز شدی و تقی به توقی خورد جای گندمو گرفتی..مطمئنم قصد و غرضی داری و مخ اقا رو خوب کار گرفتی..ولی ببین چی دارم میگم بهتره چتری که اینجا پهن کردی رو یه جای دیگه باز کنی چون اینجا جای تو نیست ..

دیگه داشت بزرگتر از دهنش وراجی می کرد..

بی هوا فنجونم و کوبیدم رو میز و از رو صندلی بلند شدم که با تعجب یه قدم عقب وایساد..

قدش از منم کوتاه تر بود ولی هیکلش تو پُر بود..

با خشم زل زدم تو چشمای قهوه ای تیره ش و دست به سینه جلوش وایسادم..

با لحنی که پر از تحکم بود گفتم: وراجیات و کردی حالا تو گوش بگیر ببین من چی میگم..من نه توی این خراب شده چتر پهن کردم و نه با قصد وغرض اومدم اینجا..نکنه فک کردی من ملکه ی این قصرم و دارم حکومت می کنم؟!..نه جونم اشتباه گرفتی منم یکی َم مثل خودت و بتول خانم..خدمتکـــارم..حالیته؟!. .

حالا زده و کله ی اقاتون خورده به سر در ویلاتون و اَد اومده منو به عنوان خدمتکار مخصوصش انتخاب کرده که اونم از شانس گَندَم بوده نه از روی بخت و اقبال..

پس اینو بدون همچین دل خوشی هم از این قضیه ندارم و کاریم به تو و بقیه ندارم..فقط کار خودمو می کنم..

گندم جونتونم همین امروز فردا حالش خوب میشه بر می گرده سر کارش منم میرم رد زندگیم..خیال نکن ارزو دارم اینجا بمونم..نخیر از این خبرا نیست..همین امروز بهم بگه برو بشمر سه سر خیابونم..

و اروم زدم تخت سینه ش و گفتم: گرفتی مهــــری خانــــم؟!..

از کنارش رد شدم که صداشو از پشت سرم شنیدم..

-- خدا کنه حرفت راست باشه و گندم زود برگرده..چون من یکی نمی تونم تو رو اینجا تحمل کنم..

دیگه نایستادم به شر و وراش گوش کنم..زیادی رو اعصابم بود..

درد ِ دل منه بدبخت چیه این یکی رو این وسط مَسَطا هوا ورش داشته..هه..

خواستم برم بالا که آرشام صدام زد..برگشتم دیدم خودش تنها جلو پاگرد ایستاده..رفتم جلوش ولی نگاش نکردم..

-بله..چیزی می خواین..

چیزی جز سکوت عایِدم نشد..نگامو از رو پاهاش اوردم بالا و به صورتش نگاه کردم..

با اخم نگام می کرد و چیزی نمی گفت..

- صدام زدین بیام جلوتون وایسم زل بزنین بهم که چی بشه ؟!..

-- شیدا داره میره..برو مانتو و شالش و از تو سالن بیار..

حرصی شدم..به من چه که کارای خانمو انجام بدم؟!..ولی چون آرشام گفته بود مجبور بودم ..

رفتم مانتوش و از رو مبل برداشتم..برگشتم دیدم تو سالن نیست..مانتوی قرمزش رو اوردم بالا و نگاش کردم..اوه اوه خودشو خفه کرده تو عطر..چه بوی گندی هم میده..به جای عطر به خودش حشره کش می زنه؟!..در همون حد بوش افتضاح بود..

شال و کیفش رو هم برداشتم..اروم به طرف در سالن می رفتم که خب حالا بی منظور یا بامنظور مانتوش از دستم افتاد..

یه نگاه به در انداختم کسی نبود..یه کفش مشکی بندی پام بود که گذاشتم رو مانتو و چند بار با پام روش ضربه زدم و به چپ و راست پیچوندم..

خودش که دم دستم نبود حال مانتوشو که می تونم بگیرم..حالا چه هیزم تری بهم فروخته بود خودمم نمی دونستم ولی همه ی حرصم و سر مانتوی نگون بخت در اوردم..

خوب که حرصم و خالی کردم مانتوش و برداشتم یه تکونش دادم..قسمت پشتش کامل چروک شده بود جوری که اگه می پوشید هر کی از پشت می دید می فهمید..

بردم بیرون و دادم دست آرشام..

مشکوک نگام کرد ..

- چرا انقدر طولش دادی؟!..

شونه مو انداختم بالا و بی تفاوت نگاش کردم..

رفت سمت در..خانم خانما بیرون تمرگیده بودن..

با دیدن آرشام لبخند زد و وقتی دید منم پشت سرشم لبخندش اروم اروم محو شد..

فکر کردم آرشام مانتوش و نگه می داره تا شیدا بپوشه ولی اینکارو نکرد..داد دستش اونم با تشکر زیر لبی پوشید..

شالش رو انداخت رو سرش و کیفشو دستش گرفت..

لبای پروتزی و سرخش و اورد جلو و گونه ی آرشام و رو هوا بوسید..

--امشب خیلی بهم خوش گذشت آرشام..مشتاقانه منتظرم فردا از راه برسه..بای عزیزم..

و ارشام فقط سرشو تکون داد..

شیدا جلو افتاد و منم تو بالکن وایسادم..آرشام پشت سرش بود که فکر کنم نگاش به پشت مانتوی چروک شده ی شیدا افتاد که سرجاش ایستاد و خیره شد بهش..

بعد هم به ارومی برگشت طرف من و زل زد تو چشمام..دقیق نگاش کردم..اخماش تو هم بود ولی خب این همیشه اخم می کنه..

یه لبخند ژکوند و مامانی تحویلش دادم و همونجور که نگام می کرد منم عقب عقب رفتم تو ویلا..

بعد هم بدو از پله ها بالا رفتم و وارد اتاقش شدم..

اخه وقت لالاش بود و ایشونم که قبل از خواب دوش می گرفتن..به نفس نفس افتاده بودم..

وای خدا نکنه چیزی بهم بگه؟!..

خب بگه منم جوابشو میدم..

که چی بشه؟!..اینجوری که بدتره..به هر حال دوست دخترش ِ مگه ندیدی چطور لاو تو لاو بودن و داشتن..

در اتاق که باز شد انگار برق سه فاز منو گرفت با ترس تو جام پریدم..

با تردید نگاش کردم که دیدم سرش پایینه و چیزی نمیگه..انگار تو فکر بود..

رفتم سمت کمد لباساش و حوله ش و بیرون اوردم..در کمد باز بود واسه همین نمی دیدم داره چکار می کنه منم که سرم اون تو گرم بود ولی همین که درو بستم دیدم تکیه داده به کمد و دست به سینه با اخم داره منو نگاه می کنه..یا خدا..این اگه خون آشام نباشه حتما جن ِ..از ترس یه جیغ خفیف کشیدم و حوله شو بغل کردم..

-چـ..چکار می کنی؟..ترسوندیم..

و نگام افتاد به بالا تنه ی ب*ر*ه*ن*ه ش که اینبار برق از کله پرید..

این کی پیراهنشو در اورررررد؟!..

با ابروهای بالا رفته نگام می چرخید رو عضله های بازو و سینه ش..حس اینکه کله م داغ کرده و صورتم سرخ شده باعث شد چشمامو ببندم و صورتمو برگردونم..خاک به سرم ..

تا حالا هیکل ب*ر*ه*ن*ه ی یه مرد رو از نزدیک ندیده بودم..برام تازگی داشت..

نیم رخم طرفش بود و نگام به تخت و میز عسلی..

جدی گفت: تو با مانتوی شیدا اون کارو کردی؟!..

با این سوالش هول شدم....

در حالی که یه جورایی به من من کردن افتاده بودم گفتم:نـ..نه..مگه مانتوشون چیزیش بود؟!..

اومد جلوم ایستاد ..سرمو زیر انداختم..این قلب وامونده هم کم مونده بود از سینه م بزنه بیرون..

-- پس اون چروکای پشتش..نگو که کار تو نبوده..چون مطمئنم..

سکوت کردم..خب حالا کرده باشم چی میشه مثلا؟!..زن یا نامزدش که نبوده بخواد جوش بیاره..

داشتم تو دلم با خودم حرف می زدم که یه دفعه با خشونت بازومو گرفت و منو کشید طرف خودش..

حوله از دستام ول شد و افتاد جلو پامون وکف دستام رو پوست برنزه و سینه ی عضلانیش فرود اومد ..

چشمام داشت از حدقه می زد بیرون..دیگه قلبی برام نمونده بود..حس می کردم هران تو سینه م منفجر میشه..

حینی که تو چشمام خیره بود و فکش منقبض شده بود..محکم تکونم داد و سرم داد زد: وقتی دارم باهات حرف می زنم زل بزن تو چشمام..هیچ خوشم نمیاد وقتی با کسی حرف می زنم مخاطبم توجهش به هرکجا باشه غیر از من..

خواستم دستمو از رو سینه ش بردارم چون بدجور تنم داغ شده بود..اصلا نمی فهمیدم داره چی میگه ..گیج و منگ بودم..قفسه ی سینه ش داغ بود و ضربان قلبش رو زیر پوست دستم حس می کردم..

تو چشمای هم زل زده بودیم و من از ترس به نفس نفس افتاده بودم و اون از روی عصبانیت..

با همون خشونت بازومو ول کرد و پشت به من به طرف حموم رفت..منم بی حرکت سر جام مونده بودم..

اون که در حمومو محکم بست من تو جام شیش متر پریدم و اون موقع بود که تازه به خودم اومدم..

یه دفعه چی شد؟!..نمی فهمیدم دارم چکار می کنم..هول هولکی یه حوله ی دیگه از تو کمد بیرون اوردم و گذاشتم رو تخت..

می دونستم تو حموم حوله داره ولی اینو تنش می کرد..

رفتم طرف شیشه های ادکلنش که ردیف روی میز اینه چیده شده بود..یک به یکشون رو بو کشیدم و بعضیا که فوق العاده بودن..

باز حالم داشت عوض می شد..مثل اون شبی که منو انداخته بود رو پشتش و..

چرا از ادکلن م*ح*ر ک استفاده می کرد؟!..واسه جلب توجه یا..

با فکری که یه دفعه تو سرم اومد خشکم زد..اوه یعنی..

به کمک این ادکلنا دخترا رو جذب خودش می کنه و می کششون اینجا و..

ولی بهش نمیاد از این تیپ مردا باشه..

از تو همون اینه یه پوزخند تحویل خودم دادم و تو دلم گفتم: اره با کاری که امشب ازش تو باغ دیدم کاملا مشخصه ..

با حرص شیشه ی ادکلن و انداختم رو میز..ولی خب بوش که محشر بود..لااقل من که خیلی ازش خوشم اومده بود..لابد چون م*ح*ر*ک*ه..

یه شیشه ی مکعبی شکل رو میز بود که وقتی برداشتم و بوش کردم دیدم همون عطر گل یاس ِ..عجب بویی هم داشت..حق با بتول خانم بود این بو معرکه ست..

به چند جای اتاق و بیشتر طرف تختش زدم..

واسه چی دوست داره هر شب این بو رو استشمام کنه؟!..یعنی دلیل خاصی داشت؟!..

دیگه صبر نکردم بیاد بیرون ..

***********************

تو اتاقم روی تخت دراز کشیدم و چشمام بسته ست..

یه دفعه با استشمام ِ یه بوی بی نظیر و خاص چشمامو باز می کنم..با دیدن یه سایه که تو فضای نیمه تاریک اتاق کنارم نشسته چشمام کامل باز میشه..

نمی دونم چرا ولی به روش لبخند می زنم..سایه نزدیکم میشه و من حرکتی نمی کنم..دوست دارم که بیاد سمتم..چرا کاری نمی کنم؟!..

صورتشو میاره پایین و من اون بوی مطبوع رو به رویه هام می کشم..چشمام خمارمیشه و اون روی صورتم خم میشه..دستاش دور بدنم احاطه میشه و منو محکم بین بازوهای مردونه ش می گیره..منو تو اغوشش فشار میده و من از روی لباس حریری که به تن دارم حرارت بدنش رو کامل حس می کنم..

صورتش رو نوازشگرانه به صورتم می کشه و منو می بوسه..کاری نمی کنم ولی دوست دارم اون ادامه بده..چشمام بسته ست و دستام دورکمرش حلقه شده..

بوسه هاش به قدری تب دار و پر حرارته که درونم رو به اتیش می کشه..اغوشش سوزانه و من حس می کنم به درون کوره ای مملو از اتش کشیده میشم..

این گرما لحظه به لحظه داره بیشتر میشه وبا هر بوسه ش صدای اه و ناله ی من هم بلند شده..

چشمای خمارم رو باز می کنم و همزمان اون هم سرش رو بلند می کنه که با دیدنش انگار همه ی اتفاقات بینمون فراموشم میشه و حواسم جمع میشه..

با لبخند کجی که بر لب داره محو چشمای منه ..

با ترس داد می زنم :نــــــــــه..

خیس از عرق تو جام می شینم و با ترس در حالی که نفسم به زور بالا میاد به اطراف اتاق نگاه می کنم..ولی تاریکه..

لرزون چراغ خواب کنار تختم و روشن می کنم ولی کسی تو اتاق نیست..

نفس حبس شده م و بیرون دادم..وای خدا..

این دیگه چه خوابی بود؟!..دستمو روی قلبم گذاشتم که تند تند می زد..یه نفس عمیق کشیدم و از ابی که توی لیوان کنار تختم بود کمی خوردم..

خودمو به پشت پرت کردم رو تخت ..

پووووووفـــــــ..

خدایا این چه خوابی بود؟!..چرا اون مرد..چرا آرشام؟!..چرا اون داشت منو می بوسید؟!..

به بدنم دست کشیدم..همین لباسی که تنم بود رو تو خواب دیدم..تنم هنوز داغ بود..انگار جای دستاش رو تنم مونده بود و گرمی اغوشش رو پوستم جا مونده بود..

نگام به در افتاد..ناخداگاه از رو تخت بلند شدم و بدو رفتم پشت در..با ترس چکش کردم..قفل بود..

با بی حالی برگشتم تو تخت..هنوز داشتم به اون صحنه ای که تو خواب دیدم فکر می کردم و یه جوری شده بودم..

که نفهمیدم کی چشمام رو هم افتاد و ..

خوابم برد..

********************

« آرشام »

توی شرکت بودم و داشتم برگه ی تحویل یک سری از اجناس رو بررسی می کردم که گوشیم زنگ خورد..با دیدن شماره ی شایان سریع جواب دادم..

بدون اینکه بذاره حرفی بزنم گفت: آرشام دوباره تکرار نمی کنم تو باید اینکارو بکنی..

نفسم و عصبی بیرون دادم..چرا دست بردار نبود؟!..امروز با این تماس دقیقا دفعه ی سومی بود که زنگ می زد و اصرار می کرد..

-شایان گفتم که من اینکار و نمی کنم..جای بحثم نیست..

داد زد: یعنی چی ؟!..تو یه حرفه ای هستی ..

-اره حرفه ایم ولی نه تو بچه دزدی و..کشتن ِ اون..

-- اون بچه یه حرومزاده ست..بچه ی دشمن ِ من..اون طرف منصوری ِ..یکی از مردای من که دست راستم محسوب می شد رو کشت ککشم نگزید..حالا باید تاوانش رو پس بده..

با خشم کنترل شده ای گفتم: هیچ می فهمی چی میگی شایان؟!..به خاطر یه دست راست می خوای جون یه بچه ی 13 ساله رو بگیری؟!..

-- اون به من زخم زده..نمی تونم ازش بگذرم..فقط این مسئله وسط نیست ..تو کاریت نباشه پسر..فقط همین کاری که گفتم رو انجام بده..اصلا فکر کن اینم یه ماموریته..

- شایان داری وقتتو بی خودی هدر میدی..خودت هم خیلی خوب می دونی من سر تصمیمی که قاطعانه بگیرم می مونم..گفتم اینکارو انجام نمیدم..همین و بس..

بلندتر فریاد زد: خیلی خب اینکارو نکن..منم ادم کم ندارم واسه انجام دادنش..ولی ببین چی بهت میگم آرشام..تو تا الان ادم کشتی و با ذهن و ایده های دست اولت تونستی معاملاته منو به نحو احسنت انجام بدی..ولی حالا داری می زنی زیر قول و قرارات و از دستوراتم سرپیچی می کنی..

-اره من ادم کشتم ولی کیا رو؟!..کسایی که بهم خیانت کرده بودن..این همه سال پیشتم ولی فقط 3 نفر رو نیست ونابود کردم که یکیش از پشت بهم خنجر زده بود..

اون یکی هم سرش تو اخور ِ من بود واسه یکی دیگه دم تکون می داد ..که اخرشم جلوی خونه م بهم شلیک کرد که تیرش به هدف نخورد..چنین ادمی رو نباید زنده می ذاشتم..

نفر سومم که شهیاد بود و این ادم به هر دوی ما خیانت کرد..به تو چون معشوقه ت و ازت قاپ زد و عکساش رو تو استخر با اون دیدی..به من چون این هم قصد جونم رو کرده بود..فکر می کرد تو منو بیشتر قبول داری که زیر دستات واسه ت پشیزی ارزش ندارن..

می بینی شایان؟..من هر ادمی رو نکشتم..این 3 نفر لایقه مردن بودن که اگه دو نفر رو تو یه اتاق حبس کنی و این دو رو به جونه هم بندازی هر کدوم برای نجات جونش نفر مقابلش رو باید نابود کنه..منم همین کارو کردم..نفر سوم دینی بود که به تو داشتم ولی اون دو قضیه شون به کل فرق می کرد..حالا ازم می خوای یه پسر بچه ی 13 ساله رو بکشم؟!..این تو حرفه ی آرشام نیست..

-- فکر نمی کردم انقدر ترسو باشی پسر..از اول هم می دونستم تو به جایی نمی رسی..چون خودت نمی خوای..

طاقت نیاوردم و با عصبانیت فریاد زدم: اره من به جایی نرسیدم..ولی همینی که الان هستم و قبول دارم .. توی زندگیم این برام از هر چیز مهمتره..

--تو گناهکار شدی..ولی اونی که من انتظارش و داشتم نشدی..

بعد هم تماس و قطع کرد..

به قدری عصبانی بودم که گوشیم رو پرت کردم سمت دیوار و هر تکه ش یه طرف افتاد..

سرم و بین دستام گرفتم و فشردم..

شایان کثافت..رذل تر از تو به عمرم ندیدم..

نمی تونستم اون پسر بچه رو بکشم..

از اول چنین قراری نداشتیم..

حس می کردم باید کم کم خودمو از شر ماموریت های گاه و بی گاهه شایان خلاص کنم..به اندازه ی کافی دینمو بهش ادا کردم..

دیگه وقتشه تمومش کنم..

***********************

« دلارام »

ظهر بود و فکر نمی کردم واسه ناهار بیاد خونه.. ولی اومد..

تنها نبود و اون دختره ی نچسب چمدون به دست همراهش بود..

رفتم جلوی در و سلام کردم..آرشام فقط سرشو تکون داد و شیدا هم چمدونشو ول کرد و کنارش ایستاد..

نگام زیر چشمی آرشام رو می پایید .. یاد خواب دیشبم افتادم و ..

ناخداگاه حالم یه جوری شد..

با شنیدن صداش به خودم اومدم..صورتش رو به شیدا بود..

-- الان میری ویلای پشتی؟..

-اره دیگه الان برم بهتره..

--میگم یکی از خدمتکارا چمدونت و بیاره..

شیدا چشمای سبز ِ ارایش کردش و، روی من زووم کرد و با لحن حرص دراری گفت: خب عزیزدلم چه کاریه بده این دختره بیاره..مگه اینم خدمتکار نیست؟!..

همچین انگشتای دستمو مشت کردم و فشار دادم که صدای تیریک،تیریکشون در اومد..

آرشام نیم نگاهی به من انداخت که اخمام تو هم بود و رو به شیدا گفت: دلارام نمی تونه..چمدون سنگینه ممکنه بزنه زمین..

نفهمیدم واسه خاطره من اینو گفت یا چمدونه مزخرفه این زنیکه..

هه..خب این که معلومه خانم واسشون عزیزترن..

شیدا هم دور برداشت وبا لبخند به بازوی آرشام اویزون شد..

--اوه راست میگی عزیزم ..حواسم نبود..پس لطفا بده یکی دیگه بیاره و بهش هم سفارش کن حتما با دقت حملش کنه..

آرشام چیزی نگفت و در عوض بیخ گوشه من رو به سالن داد زد: مهری..

چند لحظه طول کشید که مهری نفس زنون اومد جلو در..

--بله اقا..

-- مش قاسم خونه ست؟..

-- بله اقا خونه ست..

-- برو صداش بزن بگو سریع بیاد..

-- چشم اقا..

و به طرف باغ دوید و منم نگامو به اون دوتا دوختم..نگاهه شیدا واسم سنگین بود..دختره ی ایکبیری..

زیر لب به آرشام گفتم: من میرم به بقیه ی کارا برسم..

مستقیم نگام کرد وسرشو تکون داد..

پشتمو کردم بهشون و رفتم تو..کاری نداشتم ولی دوست هم نداشتم نزدیکه اون خودشیفته باشم..

از دیدنش عصبانی می شدم وبا شنیدن صداش حرصم در می اومد..

چرا در مقابلش اینجوریَم؟!..

حتی انقدر که از این دختر بدم میاد نسبت به مهری اینجوری نیستم..

دلیلش چی بود که باعث شده خودمم گیج بشم؟!..

*********************

شیدا تو ویلای پشتی بود ولی وقت ناهار و شام که می شد می اومد اینطرف تا به قول خودش کنار عزیزدلش غذا بخوره..دختره ی اویزون..

وقتی شامشونو خوردن داشتم میزو جمع می کردم که شنیدم گفت: این دختر خیلی جوونه عزیزم.. مطمئنی می تونه از پس کارات بر بیاد؟!..

در حینی که داشتم بشقاب ِ جلوی آرشام رو بر می داشتم نگامم کشیده شد رو صورتش..

وقتی نگاه مستقیمش رو از اون فاصله ی نزدیک روی خودم دیدم یه جوری شدم..و زمانی که بشقاب رو برداشتم صداش با تحکم توی گوشم پیچید..

-- اگه مطمئن نبودم هیچ وقت انتخابش نمی کردم..

و بشقاب تو دستم لرزید که صدای برخوردش با بشقاب توی دستم تو سالن پیچید..

چرا هول شدم؟!..مگه چی گفت؟!..خودتو جمع کن دختر..

به شیدا نگاه کردم که واسه م پشت چشم نازک کرد..

-- اخه یه جورایی انگار دست و پا چلفتیه..

لیوانش رو که برداشته بودم محکم با بهانه زدم رو بشقابا..کثافت..

-- چطور؟!..

این صدای آرشام بود که شیدا جوابش رو با عشوه داد..

-- مگه نمی بینی عزیزم که چطور بشقابا و لیوانا رو می کوبه بهم؟..یه خدمتکاره کار بلد بی سر و صدا کارشو انجام میده ولی این دختره..

دختره رو جوری گفت که خودمم چندشم شد..پوزخند زد و زل زد تو چشمام.. 

--انگارنمی دونه باید چکار کنه..

ای خداااااااا..جوابشو بدم؟!..یه تیکه بارش کنم تا فیها خالدونش اتیش بگیره؟!..نه اصلا فحشش بدم..یا یه کشیده بخوابونم زیر گوشش عینهو روزنامه ی باطل شده بیخ تا بیخ بچسبه سینه دیوارهمچین جیگرم حال بیاد..بالاخره باید یه کاری کنم اتیشم بخوابه یا نـــه؟!..

دقیقه ی نود دهنم باز شد که یه چیزی بارش کنم ولی آرشام با اخم نگام کرد که انگار دستمو خوند..

به جای من، اون گفت: این بحث و تمومش کن شیدا..می خوام بیرون قدم بزنم..اگه می خوای می تونی باهام بیای..

لحنش جدی بود ..ولی شیدا نیشش تا بناگوش در رفت و چشماش برق زد..

دیگه طاقت نیاوردم و از سالن اومدم بیرون..مرتب انگشتامو مشت می کردم و ناخنای بلندم کف دستم فرو می رفت و جاشون قرمز می شد..

خواستم از پله ها برم بالا که صدای قهقهه ی شیدا باعث شد سرجام میخکوب شم..دست تو دست هم اومدن بیرون و یه راست به طرف باغ رفتن..

لحظه ی اخر وقتی خواستن از در برن بیرون شیدا نگاهشو چرخوند و با دیدن من که تو چشمای خاکستریم خشم و عصبانیت شعله می کشید لبخندش به یه پوزخند ِ غلیظ تبدیل شد..

ایکبیـــری واسه من پوزخند می زنی؟!..

واسه آرشام که با اون سلیقه ی مزخرفش اومده این میمون رو انتخاب کرده دلبری می کنی؟!..

حالیت می کنم با کی طرفی..به من میگن دلی..

کثافته بی شرم..کاری کنم با جیغ و داد از این ویلا فرار کنی..

از اول که ازش خوشم نمی اومد..با حرفای امشبش دیگه نمی تونستم جلوی خودمو بگیرم..

منو کوچیک فرض می کرد ولی نشونش میدم..

***********************

ملحفه به دست داشتم از ویلا می رفتم بیرون که بتول خانم رو دیدم..

تو دستش یه ظرف میوه بود..

--کجا میری دخترم؟!..

-هیچ جا..همینجام..دارم میرم ویلا پشتی ..

--ملحفه واسه چی می بری؟!..

- آرشام..یعنی اقا گفت که ملحفه ی تخت شیداخانم رو عوض کنم..

--باشه دخترم برو..منم دارم براشون میوه می برم..

- بتول خانم در دیگه ای به غیر از این در اصلی هست که بتونم از اونجا زودتر برم تو اون یکی ویلا؟!..

--چرا مادر یه در تو اشپزخونه هست..از اونجا نزدیکتره..

با خوشحالی لبخند زدم..

-وای مرسی کارمو راحت کردین..فقط یه چیزی اگه اقا گفت من کجام یا باهام کار داشت نگین کجا رفتم..

-- چرا دخترم؟!..

- چون بعدش سرم غرغر می کنه چرا زودتر اینکارا رو نکردم..

با یه لبخند مهربون به روی لباش سرشو اروم تکون داد..

-- باشه دخترم..برو به کارت برس..اگه گفت کجایی میگم تو اتاقتی..

- مرســــی..خیلی گُلین به خدا..

و گونه ش رو با شیطنت بوسیدم که صدای خنده ش بلند شد..

--قربونه تو دختر..من برم که الان صداش بلند میشه..

-باشه ..

حق با بتول خانم بود..از اون در خیلی راحت وارد ویلای پشتی شدم..

کسی جز یکی دو تا خدمتکار اونجا نبود که وقتی یکیشون رفت تو یکی از اتاقا و اون دوتا هم رفتن تو اشپزخونه منم بدو از پله ها رفتم بالا..

می تونستم اتاقشو پیدا کنم..خب تو هر اتاقی که چمدونش باشه اونجا لابد اتاقه شیداست..

در اول رو باز کردم ولی اون نبود..اما در دومو که باز کردم دیدم چمدونش کنار تخته..

یه لبخند شیطانی زدم و رفتم تو اتاق..درو پشت سرم بستم و سریع دست به کار شدم..

از تو جیب شلوارم جعبه ی پونز رو بیرون اوردم..5 تا بس بود ..ریختم رو تخت درست جایی که باید فروووووو بره..

بعد هم ملحفه ی نازک رو کشیدم رو تخت که روی پونزا رو بگیره..

چشمم افتاد به یه پوستر نقش برجسته که بالای تخت نصب بود..سریع از رو دیوار برش داشتم و گذاشتم رو میز اینه..

اینجوری اگه کسی هم بعد متوجه پونزا می شد به یه بهانه ای می شد گفت که مثلا داشتیم پوستر رو دیوار نصب می کردیم..چون کاغذی بود پس به پونز احتیاج داشت..

خب این از تخت..

پلاستیک تخم مرغا رو از تو جیب سارافنم در اوردم..دمپایی ابری کنار تخت رو اوردم جلو و تو سمت راستی یکیشو شکوندم..لیز خورد رفت جلوی دمپایی که بسته بود..خوبه دیگه اینجوری معلوم نمیشه..

شامپوی تو حمومش رو هم درشو باز کردم و یکی دیگه ش رو شکستم تو اون..

*******************

با لبخند از در ویلا اومدم بیرون و رو انگشت پام استه استه می رفتم طرفه اون یکی ویلا که یکی از پشت سر گفت: اینجا چکار می کنی؟!..

با جیغ خفیفی برگشتم و دستمو گذاشتم رو قلبم..وای خدا مردم..

با دیدنش که تنها بود و چند قدم باهام فاصله داشت ترس افتاد تو جونم..وای نکنه بفهمه؟!..

-س..سلام..

خاک تو سرم خیط کاشتم..با شنیدن سلام بی موقِعَم یه تای ابروشو با تعجب داد بالا و زل زد تو صورته رنگ پریده م..

قدم به قدم بهم نزدیک شد ومنم عین مجسمه سر جام خشک شده بودم..

-- نگفتی اینجا چکار داشتی؟!..

-هیـ..هیچی .. همینجوری داشتم هوا می خوردم..

--تو اون یکی ویلا بودی..دیدم که اومدی بیرون..چی می خواستی؟..

جلوم وایساد و منم با اینکه نگاش نمی کردم ولی به من من افتاده بودم..

-خـ..خب اره..تو اتاقم بودم..حوصله م سر رفته بود..گفتم بیام بیرون که گذرم افتاد به اینجا..منم رفتم یه سر تو ویلا پشتی زدم..باور کنین از رو کنجکاوی بود..وگرنه..

--برو تو اتاقت..

ازخدا خواسته یه چشم بلند گفتم و از همون در پشتی رفتم تو اشپزخونه..

وای خدا بخیرکنه..

مطمئن بودم می فهمه..

**********************

نمی تونستم اون صحنه رو از دست بدم..واسه همین وقتی همه ی برقا خاموش شد از اتاقم زدم بیرون و از همون راه اشپزخونه رفتم تو باغ..

برقای اون یکی ویلا هنوز روشن بود..انگار قصد خوابیدن نداشتن..آرشام هم اونطرف بود..

زیر پنجره فالگوش وایسادم..صداشون واضح نمی اومد..چون از پنجره دور بودن..دیگه انقدر تمرکز کردم و گوشامو تیز نگه داشتم که تونستم یه چیزایی بشنوم..

سرک کشیدم دیدم رو کاناپه نشستن..آرشام یه بلوز استین کوتاه خاکستری تنش بود ویه شلوار به همون رنگ ولی یکی،دو درجه تیره تر..

دوتا از دکمه های بالای بلوزش باز وقفسه ی سینه ش بیرون افتاده بود..

دستاشو از هم باز کرده و گذاشته بود بالای کاناپه ..

شیدا هم تو بغلش لم داده بود..یه لباس خواب سرمه ای ساتن تنش بود که شنلش روانداخته بود روش ولی بندش باز بود ..موهای بلوندشو با انگشته اشاره ش پیچ و تاب می داد و به صورت غرق در اخم آرشام زل زده بود..

لباشو به گوش آرشام چسبوند و به لاله ی گوشش زبون زد..آرشام سرشو بالا گرفت که با این کارش یه حالی بهم دست داد..تو صورتش نگاه کردم که چشماش بسته شد و اخماش بیشتر در هم کشیده شد..

ناخداگاه یاد خوابم افتادم..نگاهش کردم..

به قفسه ی سینه ی مردونه ش که الان با چه هیجانی بالا و پایین می رفت و دیشب تو خواب من .............

حس کردم تنم گُر گرفته و با هر بار نگاه کردن بهش حالم دگرگون می شد..سرمو خم کردم و چندتا نفس عمیق پشت سر هم کشیدم..هوا خنک بود ولی هم از بیرون و هم درون گلوله ی اتیش بودم..

صدای شیدا رو شنیدم ..پیش خودم گفتم لابد تو حال وهوله خودشونن..حتی فکرکردن بهش هم ازارم می داد..

دست و پام می لرزید و با اخم سرمو بلند کردم که دیدم آرشام مچ شیدا رو تو دستش گرفته و داره فشار میده..

با تعجب زل زدم بهشون..یعنی واسه این شیدا ناله می کرد؟!..

آرشام از کنارش بلند شد و ایستاد که شیدا هم تند از پشت بغلش کرد..دستاشو رو سینه ی آرشام قفل کرد و یه چیزی زیر لب گفت که نشنیدم..

ولی صدای آرشام چون یه جورایی بلند بود به گوشم خورد..

-- خسته م شیدا..میرم که بخوابم..

و بعد با یه حرکت دستاشو از رو سینه ش برداشت..قدم اول به دومی بود که شیدا صداش زد..آرشام ایستاد ولی برنگشت..

شیدا_ آرشام میشه اینجا بمونی؟!..ویلای به این بزرگی..منم که تنهام..می ترسم..

آرشام برگشت و نگاش کرد..شیدا به طرفش قدم برداشت ..

پاهای خوش تراشش رو با لوندی هر چه تمامتر به هم می کشید..جلوش ایستاد..با چشمای سبزش زل زد تو چشمای آرشام و منم گوشمو چسبوندم به پنجره که البته من پشت پرده بودم و اگه می خواستم ببینمشون باید گردنمو یه کم می کشیدم تا بتونم نگاشون کنم..سخت نبود ولی خسته می شدم..

-- من تو خونمون نموندم چون نمی خواستم تنها باشم..اینجا هم اگه تو پیشم نمونی که دیگه با اونجا فرقی برام نداره..پس خواهش می کنم بمون عزیزم..

به قدری تو صداش ناز داشت که چندشم شد و اخمامو کشیدم تو هم..تابلو ِ داره نقش بازی می کنه..

آرشام سکوت کرده بود و حرفی نمی زد..شیدا هم تو چشماش التماس ریخته بود و با لوندی نگاش می کرد..

دستاشو گذاشت رو بازوهای آرشام..

--می مونی عزیزم؟!..

بگو نه لعنتی..

بگو برو به درک..

بگو به من چه که می ترسی یا تنهایی؟!..

هر غلطی می کنی بکـــن ولی پیشه این زنیکه ی سوسمار نمون..

آرشام_ خیلی خب من تو اتاق رو به رویی َ م..

پوووووفـــــــــ..فقط واسه من اخم و تَخم می کنه..واسه این مارمولک جونش می خواد در شه..

شیدا با شوق خودشو چسبوند به آرشام و تو اغوشش فرو رفت..

--وای مرسی..مرســی..مرســــی عزیزم..

بعد هم آرشام و با خودش کشید برد طبقه ی بالا..خاک تو سر جفتتون کنن..

شیدا رو واسه این همه ناز و عشوه ی خرکی..

آرشام هم واسه..واسه..

واسه چی؟!..ه*و*س بازی؟!..

اگه می خواست باهاش باشه چرا گفت میرم تو اتاق رو به رویی؟!..

خب فیلمشه خره..مگه می تونه از این همه ناز و غمزه ای که این شترمرغ واسه ش میاد بگذره؟!..

گفتم شترمرغ یاد روناش افتادم..عجب شباهتی..تازه عین همونم راه می رفت..

من تو تشبیه ِ ادما به جک و جونور استادیم واسه خودما..

یه کم سردم شده بود ولی از رو نرفتم..منتظر بودم ..که حدودا یک ربع کشید که دیدم داره جیغ و داد می کنه و از پله ها میاد پایین..

دیگه شنل تنش نبود و ب*ا*س*ن*ش و با دست چسبیده بود..

حدس می زدم کار پونزا باشه..با چندش به پاهاش نگاه می کرد که کف پاهاش تخم مرغی بود و چند بار نزدیک بود لیز بخوره..

دستمو محکم گرفتم جلوی دهنم و خندیدم..قیافه ش خیلی مُضحک شده بود..موهای بلوندش هم پریشون افتاده بود رو شونه هاش..

آرشام به سرعت اومد پایین و با قدمای بلند کنارش ایستاد..

-- چی شده؟! چرا داد می زنی؟!..

شیدا با صدایی که امکان می دادم هران بزنه زیر گریه گفت: کی رو تخته من پونز انداخته آرشام؟!..دمپایی هامم پر از تخم مرغ بود..اََََه ه ه ه..

خودشو پرت کرد رو مبل و در حالی که گرمش شده بود با دست خودشو باد می زد..

با بغض تو چشمای آرشام نگاه می کرد..آرشام هم صورتش با اخم جمع شده بود و تو فکر بود..صورتش نشون می داد که عصبانیه..

دستاشو مشت کرد و به طرف در اومد که شیدا صداش زد..و آرشام داد زد..

-- همینجا بمون ..

بعد هم درو باز کرد..منم که قسمت پشتی بودم با ترس دویدم سمت در فرعی و رفتم تو اشپزخونه..نفهمیدم خودمو چطوری رسوندم تو اتاقم و درو قفل کردم..

پشتمو بهش تکیه دادم و تو دلم اشهدمو خوندم..داره میاد سر وقتممممم..گور خودتو کندی دلارام..داره میاد واسه خاطر دوست دخترش پدرتو در بیاره..

تو دلم به گ....ه خوردن افتاده بودم ..

یکی محکم زد به در که با ترس جلو دهنمو گرفتم تا جیغ نکشم..دستگیره تند،تند بالا و پایین می شد..

به اطرافم نگاه کردم..سریع رفتم سر وقت کمد لباسا .. چند دست لباس خواب اونجا بود..

حالیم نبود کدوم به کدومه یکیشو کشیدم بیرون و سریع لخت شدم اونا رو پوشیدم..

افتاده بود به جونه در و داشت باهاش کشتی می گرفت تا بازش کنه..

لباس خوابو پوشیدم.. نگام که بهش افتاد دو دستی زدم تو سر خودم..این چرا انقدر بازهههههه..تا بالای زانـوم بود..خیلی بالا..رنگش مشکی بود و جنسش از ساتن..جلو سینه ش که کلا نگم سنگین ترم..همه ش تور بود..ولی قسمت سر سینه هام از جنس همون پارچه بود..واسه همین معلوم نمی شد..

این لباس تو این کمد ِ وامونده چکار می کرد؟!..این مگه کمد ِ یه خدمتکار نیست؟!..یعنی چی آخه؟!..واااای خدا ..

وقت نبود عوضش کنم.. لباسای رو زمینو انداختم تو کمد و خودمم اول لامپو خاموش کردم بعدم شیرجه زدم رو تخت و پتو رو کشیدم رو سرم..

و همزمان در طاق به طاق باز شد و منم زیر پتو عین بید به خودم می لرزیدم.. 

صدای قدم هاش سکوت ِ اتاق رو بر هم زد و تن ِ منم هر لحظه بیشتر می رفت رو ویبره..

اَه..لعنتی اروم بگیر..

صدا درست کنار تختم متوقف شد و چشمامو رو هم فشار دادم..

وای..وااای..وااااای الان پتو رو می کشه..منتظر همین بودم ولی کاری نکرد..

ای کاش می تونستم یه جوری ببینم داره چه کار می کنه..

تخت که تکون خورد ترسم بیشتر شد..انگار نشست کنارم..اطرافم فقط سکوت بود..هیچ صدایی نمی اومد..

چشمامو باز کردم و اون زیر به تاریکی زل زدم..نفسم دیگه داشت بند می اومد..احساس خفگی بهم دست داده بود..

حس کردم سر پتو که تو دست من بود رو گرفته و داره اروم می کشه..اگه ولش نمی کردم سه می شد واسه همین چشمامو بستم و سعی کردم خونسرد باشم..

صورتمو به حالت نیمرخ فرو کردم تو بالشت و موهام خودسرانه ریخت تو صورتم و اون نیمه ای که بیرون بود رو هم پوشوند..

وای خداجون نوکرتم اینجوری بهتر می تونستم نقش بازی کنم..

یه دفعه یاد لباسم افتادم و نزدیک بود چشمامو باز کنم که از ترس محکم بسته نگهشون داشتم..

خدا،خدا می کردم پتو رو زیاد پایین نکشه که خداروشکر همینم شد..

از رو صورتم برداشت و تا سر شونه هام بیشتر پایین نیاورد..قلبم تو حلقم میزد..جوری که ضربانش رو کامل حس می کردم و صدای گروپ،گروپش تو کل وجودم می پیچید..

با خشونت ِ خاصی دستش رو به موهایی که تو صورتم ریخته بود کشید..اینو کامل حس می کردم که حرکاتش عصبیه..چون هم صدای نفساش نامنظم بود و هم اینکه دستش بی نهایت داغ بود..اینا اگه از عصبانیت نیست پس از چیه؟!..

موهای تو صورتمو زد کنار ولی بازم چشمامو بسته نگه داشتم..انگشتش همراه با تره ای از موهام پشت گوشم قرار گرفت و بعد هم این گرمی ِ نفس های آرشام بود که لاله ی گوشم و حتی گونه م رو اتیش زد..

و صدای زمزمه وارش که همراه با خشونت بود تنم رو لرزوند..

-- چرا می خوای برنامه های منو خراب کنی گربه ی وحشی؟..چی می خوای؟..قصدت از این کارا چیه؟..هــدفـــت چیــــه لعنتــــی؟!..

و جمله ی اخرش رو به قدری بلند گفت که چشمام تا اخرین حد باز شد ..نگاش کردم..با ترس تو جام نیمخیز شدم..پتو رو گرفتم تو دستام و محکم نگهش داشتم و تا زیر گردنم کشیدم بالا..

پشتمو به بالای تخت تکیه دادم و با وحشت نگاش کردم که توی اون تاریکی چیزی جز یه سایه ازش نمی دیدم..مثل ِ..همون سایه..تو خوابم..

ولی این ادم الان اینجاست تا قیمه،قیمه م کنه نه اینکه..

نیمخیز شد و چراغ کنار تختو روشن کرد..حالا می تونستم ببینمش..صورتش زیر اون نور کم ترسناک ولی در عین حال جذاب به نظر می رسید..

که من جنبه ی ترسناک بودنش رو توی اون لحظه بیشتردر نظر گرفته بودم..

ادم که از یکی بترسه توی اون هیر و ویر چیکار به قیافه و هیکله ش داره؟!..فقط یکی پیدا شه منو الان از دسته این خون آشام نجات بده خدا روهم شکر می کنم..

کف دستشو گذاشت رو تخت و خودشو کشید جلو..منم که راه به عقب نداشتم تا خودمو بکشم عقب تر پس لالمونی گرفتم و سرجام نشستم..

فقط تا می تونستم پتو رو تو دستام فشار می دادم..

یه نگاه به در اتاق انداختم..بسته بود..

در حینی که تو چشمام خیره بود زیر لب غرید: تو از من چی می خوای دختر؟..داری چکار می کنی؟..هدفت ازاین کارا چیه لعنتی؟!..

و بلندترداد زد: چرا خفه خون گرفتی؟!..

به خودم لرزیدم و هیچی جز سکوت عایدش نشد..چی بگم؟!..

حالا کامل کنارم بود ..تو فاصله ی کم از من نشست..یک ان بی هوا بازوهامو تو دست گرفت و منو به طرف خودش کشید..پتو از تو دستام ول شد ولی هنوز پاهام معلوم نبود و موهای بلندم قسمتای ل*خ*ت*ی بدنم رو پوشونده بود..

همون بلوز خاکستری تنش بود و دکمه هاشم هنوز باز بود..

نگاهه اون به صورتم بود و نگاهه من به قفسه سینه ی مردونه ش که حالا از خشم با هر بار نفس کشیدن بالا و پایین می شد..

لبام می لرزید و بازوهای سردم تو دستای قوی و مردونه ی آرشام فشرده می شد..پوستم سفید بود و حتم داشتم با این فشار اثرش کامل می مونه..

با تکون شدیدی که بهم داد نگام به سرعت همراه با وحشت تو چشماش دوخته شد..

-- نکنه گوشاتم کر شده؟..لالی؟..با تو َم..جلوی من که خوب بلدی بلبل زبونی کنی..پس چرا با همین زبونه درازت جواب اطرافیانت رو نمیدی و این کارای بچگانه ازت سر می زنه؟..چرا پا به حریم ِ خصوصی ِمن میذاری دختره ی احمق؟..می دونم که کاره تو ِ پس بگو چـــــرا؟!..

از بس تو سرم داد زد و چرا،چرا کرد که از کوره در رفتم ..باز شدم همون دلارام ِ زبون دراز..

منم صدامو انداختم پس کله م و داد زدم: چرا جوش اوردی اقای مهندس؟..واسه خاطره معشوقتون؟..من هرکار بخوام می کنم..اون زنیکه ی ایکبیری هم حق نداره به من توهین کنه..نوکره باباش که نیستم بخواد با من..

با سیلی که تو صورتم زد برق از چشمام پرید و همزمان با کج شدن صورتم به راست دستمو روش گذاشتم..موهام پخش شد تو صورتم..ازاین کارش شوکه شدم..

--خفه شو دختره ی نفهم..کی به تو چنین حقی رو داده؟..تو با اجازه ی من حق نفس کشیدن داری و اگه من بخوام حق نداری دقیقه ای به زندگیت ادامه بدی..بهتره جایگاهت رو از همین الان بدونی..شیدا و یا هر کس ِ دیگه ای که من به این خونه میارم برام مهمه و تو باید هر کار من ازت می خوام و انجام بدی..شیر فهم شد؟..

صورتم خیس از اشک بود..نه از درد سیلی که بهم زده بود..از سوزش قلبم که تو دلم تیکه تیکه شد..

چرا حس می کردم قلبم داره اتیش می گیره؟!..

چرا دارم اشک می ریزم؟!..

مگه بار اولمه که به ناحق سیلی می خورم؟!..

مگه بار اولمه که غرورم له میشه؟!..

دلارام مگه واسه اولین باره که یکی جلوت می ایسته و قدرت مردونه ش و به روخت می کشه؟!..

چرا به حرف فرهاد گوش نکردی؟!..

چرا از این ویلای کوفتی نرفتی؟!..

فرار می کردی بهتر بود که این همه حقارت رو به جون بخری..

تو که از حقیر شدن نفرت داشتی..

پس چرا دلارام؟!..چرا؟!..

پشت سر هم داد می زد و حرفاش رو با تحکم تو گوشم فرو می کرد ..

موهامو با دست زدم پشتم و با پشت دست اشکامو پاک کردم..

حالا که کار به اینجا رسیده بذار بی جواب نمونه..بذار منم حرفامو بهش بزنم..

وقتی موهامو زدم کنار ساکت شد و من هم خیره شدم تو چشماش و در حالی که صدام از بغض می لرزید گفتم: می دونی چیه؟!..شما مردا همتون سرتا پا یه کرباسین؟!..همتون عین حباب تو خالی هستین و فقط نیاز به یه تلنگر دارین..

نمونه ش خوده تو که فقط ضرب دست داری ولی مهمترین چیز که به یه ادم نشانه ی انسانیت میده رو نداری..تو قلب نداری..تو از سنگی..بی احساسی..تو وجدان نداری و به هیچ چیز و هیچ کس جز خودت ایمان نداری..

و اینو بدون شده باشه چه امشب و چه فردا .. و یا حتی چند ماهه دیگه بالاخره یه روز بی خبر از این ویلای لعنتی و از دسته توی دیو سیرت فرار می کنم..میرم جایی که دسته هیچ احدی مِن جمله تو بهم نرسه..حتی شده میرم زیر خـــاک..

تموم مدت با خشم نگام می کرد و خیلی راحت می دیدم که نبض کنار شقیقه ش به چه تندی می زنه و وقتی به اخر جمله م رسیدم دستش رفت بالا که سیلی ِدوم رو بهم بزنه ولی لحظه ی اخر که با ترس صورتمو برگردوندم دستش همون بالا موند و اروم اروم با غیض مشتش کرد ..جوری که رگای دستش بیرون زد و صدای تیریک،تیریک انگشتاش رو شنیدم..

و در همون حال یک دفعه پنجه های دستش رو فرو کرد تو موهام و منو کشید سمت خودش..و چون انتظارش رو نداشتم نتونستم تعادلم رو حفظ کنم و سینه به سینه ش شدم..

دردم گرفته بود .. جیغ کشیدم..حس می کردم موهام داره از ریشه کنده میشه..

درحالی که منو از رو تخت بلند می کرد با خشم فریاد زد: تو غلط کردی دختره ی عوضی..حتی اگه یه قطره اب بشی و بری زیر زمین بازم پیدات می کنم...از تو ادمترش نتونسته از دستم قِسِر در بره حالا واسه من دور برداشتی که چی احمق؟!..

اون ایستاده بود و من در حالی که از درد صورتم جمع شده بود تو بغلش تکون می خوردم..

یه دستش تو موهام بود و دست دیگرش دور کمرم حلقه شد و جوری کمرم رو از روی لباس می فشرد که انگار سعی داشت استخونامو یکی،یکی خرد کنه..

حواسم نبود که لباس خوابم زیاد از حد بازه .. 

صورتم جلوی صورتش بود و نگاهمون تو نگاهه هم گره خورده بود..ابروهای اون از خشم به هم پیوند خورده بود و گره ی ابروهای من از درد بود..

و حس کردم فشار پنجه هاش توی موهام کمتر شد و بِلواقع دردمم ارومتر شد..

و حالا ذهنم مثل ساعت به کار افتاد که این منم و اینی که جلومه آرشام..دستش تو موهامه و منم تو بغلشم..لباسم در حد لباس های س* * ی بازه و تا جایی که از اونم بدتر..

هیکلم تو این لباس ش*ه*و*ت انگیز شده بود و موقعیتمون هم جوری نبود که بتونم یه جوری از دستش فرار کنم..

صورتم از جای سیلی که بهم زده بود هنوز داغ بود ومطمئنم جاش مونده..

دستم که ازاد بود..جفتشونو گذاشتم رو سینه ش و فشار دادم ولی تکون نخورد..نگامو به گردنش دوختم تا بتونم به خودم بیام..تنم گر گرفته بود و این ..اصلا نشونه ی خوبی نبود..

به تقلا کردن افتادم و خبر نداشتم اینکارم اونو بیشتر ت*ح*ر*ی*ک می کنه..

-ولــــم کــن..

با حرص اینو زیر لب گفتم ولی اون نه ولم کرد ونه حتی حرفی زد..فقط نگام می کرد و سفت نگهم داشته بود..

پنجه هاشو از تو موهام بیرون اورد و اون دستش و هم دورکمرم حلقه کرد..حالا دو تا دستای آرشام منو در خودشون احاطه کرده بودن و تو اغوشش مثل یه عروسک فشرده می شدم..

از این همه تقلا و به نتیجه نرسیدن حرصم در اومد و یه دفعه از دهنم پرید در حالی که باز تو چشمای نافذش خیره بودم گفتم: ولم کن دیوووووونه..شیدا جونت تا الان حتما از ترس و تنهایی به درک واصل شده..و با مسخرگی دهنمو کج کردم و ادامه دادم: برو پیشش تا یه وقت خدایی نکرده یه بلای دیگه سرش نیومده..

یه کم تو چشمام زل زد و جدی گفت: تو انگارهیچ وقت نمی خوای دست از اینکارات برداری؟..

- اتفاقا درست حدس زدی..من دلارامم جناب..از هیچ کس باکی ندارم..حالا می خواد شیدا خانمت باشه ..یا حتی..

سکوت که کردم یه تای ابروشو داد بالا و چشماشو مشکوکانه باریک کرد..

--یا......؟!..

تمومه جسارتمو جمع کردم و زیر لب گفتم: یا حتی..خود ِتو..

صداش اروم شد ولی نگاش جدی و سرد بود..

-- پس می خوای شروع کننده ی یه بازی باشی..

-بازی؟؟!!..

حلقه ی دستاش و تنگ تر کرد ..حرارت اغوشش کامل حس می شد..قلبم خودش و تند به قفسه ی سینه م می زد..

در جوابم فقط یه پوزخند زد..

-- چرا این لباسو پوشیدی؟!..

چشمام گرد شد..وای حالا خر بیار و باقالی بار کن!..

با لکنت گفتم:هیـ..هیچی..همینجوری..خب اینم مثل بقیه ی لباس خوابا ست..اشکالش چیه؟!..

حس کردم دستش رو قوس ِ کمرم کشیده میشه..نوازشگرانه نبود..حتی این حرکتش هم با یه خشونت ِ خاصی همراه بود..

-- اره ..اینم لباس خوابه ولی با بقیه فرق داره..از کجا اوردیش؟!..

-تو کمد بود!!..

-تو کمد؟؟!!..چه جالب..

نگاه و لحنش جوری بود که انگار باور نکرده..خب به درک که باورت نمیشه..اون دیگه مشکله خودته..

حالم داشت یه جوری می شد..وقتی به لبا و گردن و سینه ش نگاه می کردم و اینکه تنگ تو اغوشش بودم و گرمایی که بینمون بود..همه و همه منو یاد خواب ِدیشبمم مینداخت و باعث می شد فکر و ذهنم کشیده بشه به..

تا اون موقع دست از تقلا برداشته بودم ولی باز شروع کردم..

- لطفا ولم کن..

-- هنوز تنبیهت نکردم..

-بابا بی خیال..اون دختره ی خودشیفته هر چی خواست بارم کرد منم حقشو گذاشتم کف دستش..هنوزم میگم حقشه بازم براش دارم..تا وقتی بخواد با زبونه نیشدارش اذیتم کنه منم جلوش کم نمیارم..

و با پرخاش ادامه دادم: تو که تنبهیت و کردی..با نامردی ِهر چه تمامتر یه سیلی خوابوندی بیخه گوشم دیگه چی میگی؟!..

پوزخند زد..

-- فقط یه سیلی کافی نیست..نه گربه ی وحشی..بیشتر از یه سیلی رو برات در نظر گرفتم..

با تعجب نگاش کردم ..زل زد تو چشمام و با لحن خاصی که چیزی ازش سر در نیاوردم گفت: تو از من چی می خوای؟!..

-یعنی چی؟؟!!..

-- این کارات واسه چیه؟!..چرا کاری کردی که شیدا ناراحت شه؟!..این طرز لباس پوشیدنت..و کار ِ اون روزت..خم شدن و سینی قهوه..می خوای با این کارات به چی برسی؟!..

با شنیدن حرفاش گوشم سوت کشید..این یارو چی داره میگه؟!..نکنه خیالاتی شده و هوا ورش داشته؟!..

با غیض اخمامو جمع کردم و جوابشو دادم: صبر کن بینم ..یه بارَکی بگو واسه ت تور پهن کردم و خلاص..نخیر از این خبرا نیست..اون روز تو سالن اتفاقی بود..رفته بودم حموم ولی چون موهام نم داشت نخواستم ببندم تا خشک شه..واسه همین از شال بیرون بود و سُر خورد افتاد..

این لباسم چه بخوای باور کنی چه نخوای تو این کمد ِکوفتی پیداش کردم که خب دقت نکردم ببینم مدلش چجوریه وقتی هم پوشیدم پیش خودم گفتم این اتاق حریم ِشخصی ِمنه و می تونم توش ازاد باشم..ولی فکرشو نمی کردم یکی سرخود کلش و بندازه پایین و نصفه شبی مزاحم بشه..

چون یه نفس حرف زدم دیگه نفس کم اوردم ساکت شدم..تموم مدت نگاش بین چشما و لبام حرکت می کرد..

--بهتره همینطور باشه که تو میگی..

-مطمئن باش همین الان بهم بگی از اینجا برو سه سوت می زنم به چاک جوری که خودتم نفهمی پس..

باز زد به سیم اخر و سرم هوار کشید: لال شو،می فهمــی؟!لال شــــو..بار اخرت باشه ..اگه یه روز چنین حماقتی بکنی پیدات می کنم و هم تو رو نابود می کنم هم اونی که بهت پناه داده..حواست باشه چی بهت گفتم..

-ولی من میرم جایی که نه تو بتونی پیدام کنی نه دار و دستَت.

جوری نگام کرد که وحشت کردم..دندوناش و از خشم به روی هم سایید و فریاد زد..

-- زیاد مطمئن نباش..بهت این هشدار رو میدم که حتی به فرار یا ترک کردن اینجا فکرم نکنی..پیدا کردنت برای من به اسونی ِاب خوردن ِ ولی مجازات شدن تو مطمئنا برات عذاب اوره..

تک تکه جملاتش مملو از خشم بود و جوری اونها رو با تحکم تو گوشم می گفت که قلبم از ترس تو سینه م می لرزید..

-ولی موندن ِ من تا اخر عمر تو قصر ِ تو دووم نمیاره..

و حرفش در جا میخکوبم کرد..

-- اگه عمرت به بیرون رفتن از این ویلا باز هم ادامه پیدا کنه تمومش می کنم..تو تا اخر عمرت باید اینجا بمونی..

داد زدم:که یه خدمتکار باشم و به دستورای تو گوش کنم؟..گندم همین امروز فردا میاد و منم میرم رد ِکارم..

یه لبخند ِکج نشست رو لباش..

-- واسه همینه که منو نمی شناسی..وقتی میگم اینجا موندگاری اون هم تا اخر عمر قبولش کن..چون راهه دیگه ای برات نمی مونه..

-منظورت چیه؟؟!!..

هیچی نگفت و بازم همون نگاهه پر معنا بود که جای جواب ِ سوالم ازش گرفتم..

منم قصد نداشتم امروز یا فردا از این ویلا برم..ولی وقتی بهم دستور می داد و امر و نهی می کرد خوشم نمی اومد..

پرتم کرد رو تخت و این دومین شوکی بود که بی هوا بهم وارد می کرد..

پتو رو تو مشتم گرفتم و خواستم بکشم رو پاهام که روم خیمه زد و دستشو گذاشت رو دستم..از اون فاصله تو چشمای هم خیره شدیم..

لباشو اورد زیر گوشم و به سردی نجوا کرد: دیگه اینجور لباس نپوش..قول نمیدم دفعه ی دیگه به همین ارومی باشم و بهت رحم کنم..

و صورتشو بالا اورد و منم به همون ارومی رو بهش گفتم: دیگه حتی نمیذارم یه تار از موهامو ببینی..از ادمای سُست و بی جنبه متنفرم..

ابروهاش تو هم گره خورد و چونه م و بین انگشتاش فشرد..بدون هیچ حرفی به عقب هولم داد و تو جاش ایستاد..

با همون پوزخندی که به لب داشت گفت: دیگه دور و بر ِشیدا نبینمت..سرت تو کار ِخودت باشه..گرفتی که؟..

رو تخت نیمخیز شدم و پتو رو انداختم رو خودم..

- تو هم به شیدا جونت بگو هوای زبونشو داشته باشه تا منم بتونم جلوی خودمو بگیرم..

نگاش کردم..چیزی نگفت .. با اخم از اتاق بیرون رفت و درو هم محکم به هم کوبید..

با رفتنش یه نفس راحت کشیدم و خودمو پرت کردم رو تخت..این ادم یه روانی ِبه تمام معناست..

هه..جوش ِدوست دخترشو می زنه؟!..منم بیدی نیستم با یه فوت بلرزم..

انگار از خدامه..فکر می کردم ادمی و جنبه داری..

اون نمی خواد من جوابش رو بدم و دوست داره مطیع باشم..بسیار خب..

دلارام بلده چطور مطیع باشه..جوری که به غلط کردن بیافتی و بفهمی برام مهم نیستی..

باورت بشه چشمم دنبالت نیست و تا وقتی که اینجا هستم می دونم جایگاهم چیه و باید چکار کنم..

نشونت میدم..

**********************

صبح اولین کاری که کردم بعد ازشستن ِ دست و صورتم یه بلوز ابی روشن استین بلند پوشیدم و روش یه سارافن سرمه ای تنم کردم..

یه شال ساده هم انداختم رو سرم که البته موهامو با گیره پشت سرم بسته بود و از جلو هم جمعشون کردم بالا که اگه شال حین ِ کار عقب رفت موهام بیرون نیافته..

چون اونشب تو ویلای پشتی مونده بود واسه ی همینم اونجا حموم می کرد که خب با اتفاقاته دیشب ترجیح دادم فعلا اونورا افتابی نشم..

رفتم تو آشپزخونه..همه مشغول خوردن صبحونه بودن و به یکی یکیشون سلام کردم توی اونها فقط مهری بود که جوابم و نداد..

صبحونه تو جمع ِصمیمیشون صرف شد و بعد از اون هر کس رفت سروقته کارای خودش..

باید از اتاقش شروع می کردم..

ملحفه ها رو جمع کردم و لباسای روی تختش و برداشتم..و درست زمانی که خواستم عقب گرد کنم و از در برم بیرون اومد تو اتاق..

با دیدنش برای چند لحظه سرجام ایستادم ولی خیلی زود به خودم اومدم و سرمو زیر انداختم..

- سلام اقا..صبح بخیر..

و طبق معمول صدایی ازش نشنیدم ..کمی سرمو بلند کردم و نگامو به یقه ی بلوزش دوختم..

لحنم به قدری جدی وسرد بود که خودمم توش موندم..

- می خوام لباساتون و بشورم اگه بازم هست بهم بگید..

و چند لحظه طول کشید تا اینکه صداشو شنیدم..

-- نه ..برو به کارت برس..

با اخم سرمو تکون دادم..

-بله..چشم..

ازکنارش که رد می شدم بوی عطرش رو حس کردم..عطر گل یاس..یعنی اونطرفم از این عطر داشت ؟!..

به این ترتیب و البته فعلا شدم یه خدمتکار ِحرف گوش کن و مطیع که آقا،آقا از زبونش نمی افتاد و پشت هم اوامر ِ رئیسش و اطاعت می کرد..

اون که همینو می خواست..منم حرفی نداشتم..

تو خونه ی منصوری که بودم اونو به عنوان ِ کارفرمام قبول داشتم و جرات نداشتم جلوش بلبل زبونی کنم..هر چی می گفت فقط می گفتم چشم..

ولی نمی تونستم قبول کنم که آرشام الان کارفرمای جدیدمه..

شاید به خاطر اتفاقاته اخیر بود که این حس رو نداشتم..دزدیده شدنم و حرفا و کارهاش..و در اخر به زور منو اینجا نگه داشت ..

هیچ کدوم از کاراش به حق نبود و شاید همینا باعث می شد که من در مقابلش گستاخ باشم و جواب هر حرفش رو بدم..

برای خودمم جای سوال داشت که چرا در مقابل ِ منصوری زیپ ِ دهنمو می کشیدم ولی در برابر ِ این ادم نمی تونم خوددار باشم؟!..

ادمی که به هیچ عنوان حس نمی کردم رئیسه منه و من هم باید بی چون و چرا اوامرش رو اجرا کنم..

می دونستم جایگاهم چیه..

می دونستم نباید زبون درازی کنم..

یه صدایی همیشه تو وجودم می گفت که دلارام این زبون ِ درازت بالاخره کار دستت میده پس یه جوری کوتاش کن..

ولی با همه ی این اوصاف بازم نمی تونستم جلوی خودمو بگیرم و وقتی از کوره در می رفتم دیگه آرشام و شایان و هرکس ِ دیگه ای جلو دارم نبود..

ای کاش می تونستم معمولی رفتار کنم..ولی دست ِ خودم نبود..انگار یه جورایی برام عادت شده..

*********************

می خواستن صبحونه شون رو تو این یکی ویلا بخورن..هه.. انگار اونور خدمتکار نداره یه کاره پا شدن اومدن اینور که البته بعد دلیلش رو فهمیدم..

داشتم میزصبحونه رو واسشون می چیدم که آرشام اومد نشست بالای میز و شیدا هم چند دقیقه بعد وارد شد..

تموم مدت که من و آرشام تنها بودیم نه اون حرفی زد و نه من..نگاش نمی کردم ولی سنگینی ِنگاهه اون رو خیلـــــی خوب حس می کردم..

شیدا با کفشای تق تقیش در حالی که یه بلوز استین حلقه ای ِمشکی تنش بود و یه شلوار جین سفید که دور کمرش زنجیر نقره ای کار شده بود با نگاهی مغرور ولی لبخندی که تنها آرشام رو هدف ِخودش قرار داده بود وارد شد و درحالی که به طرف آرشام می اومد بلند سلام کرد..

--سلام عزیـــزم..صبحت بخیر..

و بعد در کمال ناباوری کنار آرشام کج شد و گونه ش رو به نرمی و همراه با ناز بوسید..اَه..نکبت عجب رویی داره..

زیر چشمی می پاییدمشون و درهمون حال داشتم فنجوناشونو از تو سینی بر می داشتم ،می ذاشتم جلوشون..

شیدا که سرشو بلند کرد آرشام با اخم بهش نگاه کرد..

--حموم بودی؟!..

کنارش رو صندلی نشست وبا لبخند جوابش رو داد..

--اره چطور مگه؟!..

-- از چه شامپویی استفاده کردی؟!..

اینو که گفت من چند لحظه بی حرکت موندم ..

لبخند شیدا کمرنگ شد و به موهاش دست کشید..

موهاش رو ازادانه رو شونه هاش رها کرده بود..

-- همون شامپویی که تو حموم بود دیگه..روش که نوشته بود با رایحه ی یاس..چطور مگه؟!..

نگامو واسه 3 ثانیه به صورت آرشام دوختم که همون لحظه غافلگیرم کرد..

شیدا تره ای از موهاشو گرفت تو دستش و به بینیش نزدیک کرد..اخماش جمع شد..

-- نمی دونم چرا از همون موقع که شامپو رو زدم به سرم حس می کنم موهام یه بوی خاصی به خودش گرفته..یعنی میگی واسه شامپو َست؟!..

نگاهه آرشام روم سنگینی می کرد..

-- نمی دونم..میگم یکی از خدمتکارا یه نگاه بهش بندازه..حتما تقلبی بوده..

--اوهوم..شاید..مجبورم یه بار دیگه قبل از رفتن دوش بگیرم..راستی چرا گفتی حتما باید اینطرف صبحونه بخوریم؟!..

آرشام مکث کوتاهی کرد و در حالی که به میز نگاه می کرد جوابش رو داد..

-- دلیل ِ خاصی نداشت..من عادت به اون ویلا ندارم..

-- یعنی از روی عادت اینو گفتی؟!..چه جالب..

رو کردم به آرشام و جدی پرسیدم: آقا چای می خورین یا قهوه؟!..

انگشتاشو تو هم گره زده بود و گرفته بود جلوی صورتش..

-- فقط قهوه..

سرمو به ارومی تکون دادم و براش ریختم..

منتظر به شیدا چشم دوختم که خیر سرش بگه کدوم ، ولی خانــــم اخماشو کشید تو هم و گفت:پس چرا لال شدی؟!..فقط بلدی نگاه کنی؟!..

دندونامو روی هم فشار دادم و زبونمو محکم چسبوندم پشتشون که چیزی نگم..ولی اون دست بردار نبود..

پشت چشم نازک کرد و در حالی که دستشو با عشوه تو هوا تکون می داد رو به آرشام گفت: بهت گفتم آرشام این دختر نمی تونه از پس ِکارات بر بیاد..اگه به من می گفتی که به خدمتـــکار نیاز داری بهترینشون رو بهت معرفی می کردم..تو خونه ی ما همه ی مستخدمین باتجربه و کاریَن..

جمله به جمله ی حرفاش منو حقیر جلوه می داد..همینم باعث می شد ازش خوشم نیاد و لحظه به لحظه ازش متنفرتر باشم..

ای کاش می تونستم جوابش و بدم..ای کاش دیشب با خودم عهد نکرده بودم که اینبار با آرامش رفتار کنم و جلوی زبونمو بگیرم..

رفتم کنارش و با دستایی که از زور عصبانیت می لرزید فنجونشو پر کردم ولی اون کاملا از قصد دستشو اورد بالا و با ارنجش به دستم زد..

نتونستم کنترلش کنم و نیمی از قهوه ش پخش شد رو میز..

چون جلوی آرشام ایستاده بودم اون ندید که کار شیدا از قصد بوده..

چشمامو روی هم فشار دادم ..ازش معذرت نخواستم..همونجور که جوابش رو ندادم چون مقصر اون بود..

صدای فریاد ِ شیدا منو از جا پروند..

--لعنتی ببین چکار کردی؟..وقتی نمی تونی کاری رو درست انجام بدی بیخود می کنی که به چیزی دست می زنی..اَه..

دیگه نتونستم طاقت بیارم..اگه 1 ثانیه بیشتر می موندم حتما زبونم به کار می افتاد..

قهوه رو کوبیدم رو میز و بدون اینکه بهشون نگاه کنم با یه (با اجازه) از سالن زدم بیرون..

از زور خشم به خودم می لرزیدم..

دختره ی نفهم..کثافت..

واسه چی اینکارا رو می کرد؟!..

چرا می خواست منو جلوی آرشام دست و پا چلفتی جلوه بده؟!..

د ِ آخه از این کارا چه سودی می بری لعنتی؟!..

یکراست رفتم تو اتاقم و تا وقتی که از پنجره با چشمای خودم ندیدم هردوشون با ماشین ِ آرشام از در رفتن بیرون از اتاقم بیرون نیومدم..

تموم مدت کنار پنجره بودم ..خون خونم و می خورد..

ای کاش می تونستم اینکارش و تلافی کنم..ولی شیدا فقط 2 روز دیگه اینجاست..بالاخره میره و من نباید توی این مدت آتو دست ِ آرشام بدم..

چقدر دوست داشتم توی اون لحظه هر چی فحش بلد بودم بار شیدا کنم و موهاشو بین انگشتام بگیرم..

انقدر بکشم که از ریشه درشن و از درد جیغ بکشه..

ولی از قدیم گفتن جواب ِ ابلهان خاموشی ست..د ِ آخه خاموشی ماموشی هم تو کار ِ من نیست..

دلارام و خفه خون گرفتن؟!..نمی تونـــــم..

**********************

«آرشام»

-شیدا هیچ خوشم نمیاد تو محیط ِ شرکت باهام صمیمی برخورد کنی..می فهمی که چی میگم؟..

-- درکت می کنم آرشام..می دونم رابطه ی ما باید تنها به خارج از شرکت محدود بشه و جلوی همکارا صورته خوشی نداره..

-بسیار خب پس دیگه تکرارش نکن..

و با لحنی اغواگرانه گفت: باور کن سخته عزیزم..

-رابطه ی دوستی ِ ما خیلی زود شکل گرفت..اینطور فکر نمی کنی؟!..

-- نه..به نظرمن اگه همه چیز یهویی شد به این خاطر بوده که هر دو می خواستیم با هم باشیم..من از همون برخورده اول با تو فهمیدم می تونم بهت اعتماد کنم و این شد که انتخابت کردم..

- من چطور؟!..منم می تونم بهت اعتماد کنم؟!..

خندید و گفت: چرا اینو می پرسی آرشام؟!..خب این که معلومه..

- چی معلومه؟!..

-- اینکه می تونی بهم اعتماد کنی..مطمئن باش..

دیگه حرفی بینمون رد و بدل نشد ..

تو دلم پوزخند زدم..

می تونست بازیگر ِ خوبی باشه..

رسیدیم جلوی شرکت..از اسانسور که بیرون امدیم بازوم و رها کرد و با فاصله ازم قدم برداشت..

با لبخند نگام کرد و وارد اتاقش شد ..

جلوی میز منشی ایستادم..

- چه خبر؟..کسی تماس نگرفت؟..

-- چرا قربان..

- بسیار خب گزارش رو بیار تو اتاقم..

-- چشم قربان ..فقط یه چیزی..

- بگو..

-- یه آقایی اومدن تو اتاق ِمهمان منتظرتون هستن..

-کی؟!..خودشو معرفی نکرد؟!..

-- نه قربان..گفتن شما می شناسیدشون..

-- یعنی چی؟!..بدون اینکه خودش و معرفی کنه چطور گذاشتی تو اتاق مهمان منتظر باشه؟!..

با ترس به لکنت افتاد..

-- بـ..به خدا گفتن شما می شناسیدشون و.. کار فوری باهاتون دارن..وگرنه من..

-نمی خواد اشتباهت و توجیه کنی..گزارش ِ کارا رو بذار رو میزم..

--چشم قربان..

وارد اتاق شدم..مردی پشت به در روی یکی از صندلیا نشسته بود..

به طرف میز رفتم و زمانی که روی صندلیم نشستم نگام به صورتش افتاد..

جدی من رو نگاه می کرد و در همون حال سرش و تکون داد..

--سلام اقای مهندس..به جا اوردین؟!..

پوزخند زدم وبه پشتی صندلیم تکیه دادم..یه دستمو گذاشتم روی میز و دست دیگرم و به صورتم کشیدم..

- چی می خوای؟!..چرا اومدی اینجا؟!..

-- اومدم بهتون بگم دست از سر دلارام بردارید..

با اخم کمی به جلو خم شدم و هر دو دستم و روی میز گذاشتم..

- موضوع دلارام به تو چه ربطی داره اقـــای دکتــــر رادفـــر؟!..

-- زندگی و اینده ی دلارام به تنهای کسی که مربوط میشه منم..دلارام برای من مهمه..خیلی مهم..

- مگه نسبت ِ تو باهاش چیه؟!..جز اینکه فقط پسر دایی ِمادرش هستی؟!..

-- دلارام به جز من هیچ کسی رو نداره..نمی خوام از این بابت استفاده ی سو بکنید..

- کسی هم قصد نداره از اون سواستفاده ی بکنه..دلارام با میل ِخودش تو ویلای من موند..اون الان خدمتکار ِمنه و به من تعهد داره..

-- می دونم..ازش خواستم قبول نکنه و همراهه من بیاد..ولی خودش نخواست..اون دختر ِپر دل و جراتی ِ..می تونه از حق ِ خودش دفاع کنه و اگه میگه نمیام و اینجا جام خوبه پس حتما همینطوره..

- پس دیگه چی می خوای؟..مگه نمیگی خودش می خواد، پس این حرفا واسه چیه؟!..

کمی مکث کرد..

-- من دلارام و می خوام..بذارید بیاد پیش ِ من..وقتی پیش اون پیرمرد کار می کرد بهش اصرار کردم بیاد و با من زندگی کنه ولی اون قبول نمی کرد ومی گفت از حرف مردم می ترسه..اما الان دیگه توی اون خونه نیست و به میل ِخودش تو ویلای شما مونده..

مطمئنا به خاطر ِهمون تعهد اونجا موندگار شده که من از شما می خوام این تعهد رو نادیده بگیرید و بذارید دلارام برگرده پیش ِ من..

با خشم دستامو روی میز کوبیدم و از جا بلند شدم..

کمی به جلو خیز برداشتم: اون دختر چه بخواد و چه نخواد به من تعهد داده و تو خونه ی من می مونه..حق نداره پاشو یه قدم دورتر از اون ویلا بذاره..

با عصبانیت ایستاد.

-- ولی این کار ِ شما درست نیست..من مطمئنم شما به زور اونو نگه داشتید..من دلارام و خوب می شناسم..

میز و دور زدم و جلوش ایستادم..با سر انگشت به سینه ش زدم و گفتم: تو چی ازش می دونی؟..از من چی می دونی؟..کسی بهت گفته من اگه تصمیمی بگیرم حتی اگر زمین و زمان هم یکی بشن باز از تصمیمم بر نمی گردم؟..دلارام خدمتکار ِ منه و تا اخر عمرش هم تو خونه ی من می مونه..بهتره اینو تو گوشات فرو کنی..

یقه م و چسبید و با خشم فریاد زد: مگه اون دختر باهات چکار کرده که تا اخر عمرش باید نوکری ِ تو رو بکنه؟!..

دستاشو مشت کردم و پایین اوردم..با مشت محکمی که به صورتش زدم چرخید و محکم به دیوار خورد..

- برو بیرون..اگه بفهمم چه اینجا و چه جلوی خونه م مزاحمت ایجاد کردی بلایی به سرت میارم که تا اخر عمرت اسم اون دختر و فراموش کنی..

گوشه ی لبش پاره شده بود..با سر انگشت لمسش کرد ..

-- باشه مهندس.. از اینجا میرم ولی کوتاه نمیام..دلارام باید با من باشه..

فریاد زدم: اون صلاح ِ خودش و بهتر می دونه یا تــو؟..

-- اون به خاطر ِ تعهدش به تو داره تحت اجبار کار می کنه..جای دلارام تو خونه ی تو و امثاله تو نیست..لیاقته اون دختر خدمتکاری ِادمی مثل تو نیست..اون دختر لیاقتش خیلی بیشتر از این حرفاست..نمیذارم ازارش بدی..نمیذارم..

و به سرعت از در بیرون رفت..با کوبیده شدن در دستامو مشت کردم و با عصبانیت به روی میز کوبیدم..

این ادم یه مزاحم بود..هیچ وقت نمیذارم دستش به دلارام برسه..مطمئنا منو نمی شناسه..وگرنه حتی جرات نمی کرد پاشو به حریم شخصی من بذاره و این اراجیف و به زبون بیاره..

ایستادم و به صورتم دست کشیدم..پیشونیم عرق کرده بود و هنوزم عصبانی بودم..

شاید اگه لحظه ای بیشتر توی اتاق می موند نمی ذاشتم زنده از این در بیرون بره..

***********************

«دلارام»

روز دوم سپری شد و امروز روز اخری بود که شیدا توی این ویلا می موند..

دیشب تا دیروقت برق اون ویلا روشن بود و معلوم نبود چکار می کردن..

منم که به ظاهر خودمو بی خیال نشون می دادم و کاری بهشون نداشتم..

بعد از اون کاری که از شیدا دیدم کمتر دور و برش افتابی می شدم..چون خودمو می شناختم که یکی زیاد اذیتم کنه کنترلمو از دست میدم..

اما اون بی خیال نمی شد و هر جور بود زهرشو می ریخت..

تا اینکه عصر ِ همون روز که همه داشتن تو اتاقاشون استراحت می کردن من داشتم اشپزخونه رو مرتب می کردم..

در همون حال صدای پا شنیدم که وقتی سرمو بلند کردم دیدم شیدا تو درگاهه اشپزخونه ایستاده..

با حرص دستمال توی دستمو مچاله کردم و پرت کردم رو میز..حالا که آرشام نبود پس راحت می تونستم حاله این دختره ی خودشیفته رو جا بیارم..

یه دستمو زدم به کمرم و با پوزخند یه نگاه به سر تا پاش انداختم..

- چیزی می خوای؟!..

نگاهش مملو از غرور و تکبر شد..پوزخندی که روی لباش داشت بیش از پیش حرصمو در می اورد..

در حالی که اروم و شمرده جلو می اومد گفت:اگرم چیزی بخوام به تو نمیگم ..می دونی چرا؟!..

جلوم ایستاد و زل زد تو چشمام..

-- چون حالم ازت بهم می خوره دختره ی حمال..

دستامو مشت کردم..اخمام جمع تر شد..صدام عصبی بود ولی سعی می کردم از اشپزخونه بیرون نره..

- خفه شو، به کی بودی گفتی حمال؟..بینم قبلش یه نیگا تو اینه به خودت انداختی؟..

بازومو گرفت که منم دستمو کشیدم عقب..جوش اورد..

-- خیلی رو داری..نمی دونم این همه جرات و از کجا اوردی و کی پشتتو گرم کرده ولی اگه با اینجا موندنت خیالات ورت داشته بهتره اینجوری روشنت کنم که تو هیچی جز یه کلفته بی چیز و به دردنخور نیستی..

دستامو با حرص بالا اوردم و کف دستامو زدم تخته سینه ش که با شوک یه قدم رفت عقب..بی نهایت عصبی بودم..

- زر نزن عوضی..نمی دونم چه پدر کشتگی با من داری ولی حق نداری تحقیرم کنی..فکرکردی این مدت هیچی بهت نگفتم و در مقابله حرفای مفت و بیخودت سکوت کردم واقعا لالم و نمی تونم از خودم دفاع کنم؟!..نه جونــم ازاین خبرا نیست..

سیلی که خوابوند تو صورتم گیجم کرد..

-- دختره ی هیچی ندار واسه من دور برداشتی که چی؟..من امثال تو رو خیلی خوب می شناسم..اولش اینجوری واسه طرف خودتونو مظلوم نشون میدین بعد که خوب اوردینش تو باغ دخلشو میارین و خودتونو بهش بند می کنین..ولی اگه فکر کردی می تونی با اینکارات آرشامو خام ِ خودت کنی کور خوندی..من نمیـــذارم ه*ر*ز*ه..حالیته؟..

دستم رو صورتم بود ونفس نفس می زدم..زدم به سیم اخر و بهش حمله کردم..موهاشو گرفتم تو مشتم و تا جون داشتم کشیدم..اون جیغ جیغ می کرد و من تو اوج عصبانیت بودم..

-- چیه فک کردی همه لنگه ی خودتن احمق؟..به من میگی ه *ر*ز*ه اشغال؟..بدبخت خود ِ تو ه*ر*ز*گ*ی از سر و روت می باره..وگرنه اینجوری خودتو اویزونه آرشام نمی کردی..

دستاشو گذاشت رو دستام و در حالی که از ته دل جیغ می کشید التماس می کرد موهاشو ول کنم..باید از ریشه درشون می اوردم..کثافت..

هیچکی تا حالا بهم این حرفا رو نزده بود اونوقت این تازه به دوران رسیده زر ِ مفت می زد..

-- درد داره هــــان؟..کثافت چی فک کردی که منم ازت خوشم میاد اره؟..واسه دیدنت باید کفاره بدم عوضی..

موهاشو تو دستم گرفته بودم و دور اشپزخونه می چرخوندمش..قدش به خاطر کفشاش از من کمی بلندتر بود ولی خاک بر سر قد مورچه هم زور نداشت..

البته خیلی تلاش کرد که موهاشو ازاد کنه ولی مگه من میذاشتـــم؟!..

حواسم نبود بقیه با حیرت تو درگاه ایستادن و به مبارزه ی من و شیدا نگاه می کنن..

در این بین دستی مردونه و قوی روی دستم نشست و تو سرم فریاد زد: ولش کن دلارام..داری چکار می کنی؟!..

با صورت برافروخته از خشم نگاش کردم..

بالاخره تونست موهای شیدا رو از تو دستام ازاد کنه..

شیدا برگشت وبا گریه به آرشام نگاه کرد..بعد هم خودشو پرت کرد تو بغلش و با هق هق یه چیزایی زیر لب می گفت که نامفهوم بود و فقط یه جمله ش رو شنیدم..

-- این دختر ِ داشت منو می کشت آرشام..

بی خیاله بقیه سرش داد زدم: ای کاش می تونستم وگرنه همین کارو می کردم..بار اخرت باشه به من میگی ه*ر*ز*ه .. ه*ر*ز*ه خودتی و هفت جد و ابادت عوضی..

آرشام با اخم غلیظی روبه روم ایستاده بود وشیدا های و های تو بغلش زار می زد..

چند لحظه با خشم تو چشماش زل زدم و در اخر به طرف در اشپزخونه دویدم..

بقیه رو کنار زدم و رفتم سمت پله ها..

بدو داشتم به طرف اتاقم می رفتم و بین راه اشکام صورتمو خیس کرده بودن که بازوم بی هوا به عقب کشیده شد ..

با حیرت نگاش کردم که بازومو بین انگشتاش فشار می داد..انگار پشت سرم دویده بود که نفس نفس می زد..

کلا اشک ریختن فراموشم شد..منو کشید سمت اتاقش..دست و پا زدم و با تقلا گفتم: ولم کن..چکارم داری؟!..

زیر لب غرید: بیا تا بهت بگم..

-نمی خوام بیام..ولم کن..

در اتاقش و باز کرد و منو پرت کرد تو..

به طرف در حمله کردم که عین سد جلوم ایستاد ..دستگیره ی در تو دستاش بود و خواستم از زیر دستش در برم که بی مروت فوری درو بست که اگه به موقع خودمو نکشیده بودم کنار پیشونیم محکم می خورد بهش..

دستمو گرفت و برد پشت..همچین پیچوندش که از درد نالیدم..

پشتم بهش بود .. زیرگوشم گفت:باز که رَم کردی..مگه بهت نگفته بودم دور و برش نبینمت؟!..

زمزمه هاش با اینکه از سر خشم بود ولی در کمال تعجب حرصمو در نیاورد .. برعکس کاری کرد دست از تقلا بردارم..

حرف خوبی بهم نزد ولی چرا ارومم؟؟!!..

هنوز عصبانی بودم ولی نه در مقابله این مرد..

اروم زیر لب جوابشو دادم..

- تقصیره خودش بود..اون اومد تو اشپزخونه و شروع کرد..

- تو چرا ادامه دادی؟!..

-- خودش خواست..از اولم قصدش همین بود..

- چرا می خوای عصبانیم کنی دلارام؟!..

صدای اونم رفته رفته اروم شد و وقتی با یه جور حرص پنهان اسمم و به زبون اورد قلبم شروع کرد به تندتر زدن..

- من کاری با شما ندارم اقا..ولی اون..

-- چرا یه شبه این همه تغییر کردی؟!..

-نه!..

--تغییر کردی دلارام..

-گفتم نه!..

-- می تونم حدس بزنم دلیلش چیه..ولی نمیذارم به همین راحتی برنامه هام و خراب کنی..

-چه برنامه ای؟؟!!..

سکوت کرد ولی هنوز از پشت دستمو گرفته بود..

گرمی نفسش و درست کنار لاله ی گوشم حس می کردم..

چشمام و ناخداگاه بستم و نفس عمیق کشیدم..

- دستمو ول کن بذار برم..

-- کجا؟!..که بازم خرابکاری کنی؟!..

- من خرابکاری نکردم..فقط حق ِ دوست دختره مارصفتتون و گذاشتم کف دستش..

-- حقه تو این وسط چی بود؟!..تو به چه حقی این رفتارو با شیدا کردی؟!..

حس نمی کردم عصبانی باشه..لحنش اروم بود..

- چی می خوای بشنوی؟!..

--حقیقتی که روی زبونته ولی نمی خوای بگی..

- چی میگی تو؟!..ولم کن بینم..

خواستم برگردم طرفش که نذاشت..منم کوتاه نیومدم و انقدر خودمو اینور و اونورکردم تا دست برداشت و منم برگشتم..

بدون اینکه نگاش کنم درحالی که لرزش خاصی وجودمو در خودش گرفته بود از کنارش رد شدم که بین راه دستمو گرفت..

سرمو زیر انداختم ..قلبم تو سینه م اروم و قرار نداشت..

خواستم دستمو بکشم نذاشت..

-بذار برم..

-- یه کاری ازت می خوام..باید برام انجام بدی..

با تعجب دست از تقلا برداشتم و به ارومی نگاش کردم..

- چه کاری؟!..

-- بهت میگم..منتهی قبلش باید یه قولی بهم بدی..

- چی؟!..

-- هیچ کس از این موضوع خبردار نمیشه..و اگه بفهمم که چیزی به کسی لو دادی من می دونم و تو..خودت که می دونی تو این زمینه چقدر جدی َ م....

با این حرفش هم تعجبم بیشتر شد و هم یه جور ترس افتاد تو دلم..

- چی ازم می خوای؟!..

فقط نگام کرد که نفسمو فوت کردم بیرون..پووووفــــ..نخیر انگار دست بردار نیست..

-باشـــه..قول میــــدم..

-- این حرفت یعنی پیمان با مرگ و یا زندگیت..که اگه خطا بری مرگت حتمیه..

سرم و تکون دادم..

دستمو گرفت و منو نشوند روی مبل دونفره ای که توی اتاقش بود..

دکور ِ این اتاق هم تماما ترکیبی از رنگ های خاکستری و مشکی و قرمز بود..جالب بود و..ترسناک..

چقدر بدسلیقه ست ..

اگه به من بود می گفتم آبی روشن و سفید کار کنه..

یه تخت دونفره انتهای اتاق و یه قفسه پر از کتاب رو به روش..یه اینه ی قدی کنارش و دوتا میز عسلی هم کنار تخت که روی هرکدوم یه اباژور گذاشته بودن..

و یه تابلو..نمایی از دریای خروشان و خشمگین که موجهای کوچیک و بزرگش یکی پس از دیگری به صخره ای که سد راهش بود برخورد می کرد..عجب اتاقه عجیبی داره..

رو به روم نشست ومن با شنیدن صداش حواسمو جمع ِ اون کردم..

وحرفایی بهم زد که هم نزدیک بود یه جفت شاخ رو کله م سبز بشه و هم اینکه مونده بودم حرفاشو چجوری واسه خودم هضم کنم؟؟!!..

-واسه چی از من می خوای کمکت کنم؟!..

-- دلیلش مهم نیست..فقط باید مو به مو به حرفام گوش کنی و بهشون عمل کنی..

- ولی من باید بدونم چرا؟!..

-- فکر کن حس کردم دختر نترسی هستی و یه جورایی از جراتت خوشم اومده..مطمئنم می تونی به راحتی نقش بازی کنی..جوری که کسی شک نکنه..

- باشه..کی باید اینکارو بکنم؟!..

--پس قبول کردی!..

خندیدم و دستمو تو هوا تکون دادم..

-اره مگه دیوونه م قبول نکنم؟!..خیلی باحال میشه..هم هیجان داره و هم اینجوری دق و دلیم یه جورایی خالی میشه..

-- بسیار خب..قرارمون پنجشنبه..تو مهمونی شایان..

با ترس نیشم بسته شد..

-چی؟؟!!..آ..اخه چرا اونجا؟!..

-- برادرزاده ش ارسلان داره از امریکا بر می گرده..امروز مطلع شدم که به افتخاره ورودش می خواد مهمونی بده و اونجا بهترین موقعیت برای اجرای این نقشه ست..

-ولی من..اونجا..

یه جوری نگام کرد که بتونم اعتماد رو تو چشماش بخونم..

سرشو به ارومی تکون داد و جدی گفت: من اونجام..حواسم بهت هست ..نگران نباش شایان با وجوده من کاری نمی کنه..

- ولی تو اون نامردو نمی شناسی..اون هرکار بخواد می کنه..

اخماشو کشید تو هم..

-- وقتی بهت میگم مشکلی نیست بگو چشم و دیگه حرف رو حرفم نیار..

سکوت کردم..ولی هنوز نگام بهش بود..تردید داشتم..

من؟!..

تو خونه ی شایان؟!..

خدا کمکم کنه..

-- همه چی حله؟..نیاز به توضیحه دوباره نیست؟!..

- نه بابا مگه خِرِفتم؟!..گرفتم چی گفتی..

چند لحظه نگام کرد ..بلند شد ایستاد..

منم متقابلا ایستادم و زیر لب گفتم: من دیگه برم؟..

-اره..منتهی حرفامو فراموش نکن ..اگه بخوای زیر ابی بری و نقشه هامو بهم بزنی..

پریدم وسط حرفش و گفتم: بلـــــه..می دونم چی میگی اونوقته که یا خوراکه سگات میشم یا یه راست میرم سینه ی قبرستون ور دسته ننه بابام..حالیمه دیگه..

نگاش که کردم دیدم باز عصبانیه..

اروم به طرف در رفتم ولی نگام بهش بود..

-چی شده؟!..من..مگه..

-- بار اخرت باشه حرفم و قطع می کنی..

-اهان اونو میگی؟!..نمی دونستم..معذرت..

دستامو با یه حالت با مزه اوردم بالا و با لبخند جلوی در وایسادم..

- من تسلیمم رئیس..شما اسلحه ت و غلاف کن..تازه می خوام کمکتم بکنم دیگه باید یه جورایی واسم تخفیف قائل شی..

دستاشو برد تو جیبش و با یه لبخند کج به طرفم اومد که قهقهه زدم و تند از اتاق اومدم بیرون ..

دویدم سمت اتاقم و رفتم تو درو هم قفل کردم..

پشتمو چسبوندم به در و از ته دل خندیدم..

سر خوردم و در حالی که ته مونده ی خنده م تبدیل شده بود به لبخنده کمرنگ، نشستم رو زمین..

چقدر قیافه ش عصبانی می شد و اخماش می رفت تو هم جذاب تر می شد..

سرمو به درتکیه دادم و نگام و به سقف اتاق دوختم..

به حرفاش فکر می کردم..

چه شبی بشه اون شب..همه ش پر از هیجان..

دستامو مشت کردم و تو هوا تکون دادم..

واااااای خداجون..

**********************

بالاخره شر شیدا هم از این ویلا کنده شد..وقتی داشت می رفت از پنجره ی اتاقم دیدم چقدر ناراحته..

اره خب دیگه کِی می تونه این همه به آرشام نزدیک باشه و واسه ش خودشیرینی کنه؟!..

فرداشب مهمونی شایان برگزار می شد و من لحظه به لحظه استرسم بیشتر می شد ..همه ی حرفای دیشب آرشام رو از حفظ بودم..

ظهر وقتی کارامو تموم کردم خواستم برم تو اتاقم استراحت کنم که دیدم واسه ناهار اومد خونه ..

تو دستش یه بسته بود..

بتول خانم و مهری داشتن میزو می چیدن و من هم رفتم جلو تا بهش سلام کنم..

نیم نگاهی بهم انداخت و از پله ها بالا رفت..

منم خواستم برم تو سالن کمک بقیه که صداش درجا نگهم داشت..

-بیا بالا..

برگشتم و از همونجا نگاش کردم..پشتش بهم بود و اروم پله ها رو طی می کرد..پشت سرش رفتم..رفتیم تو اتاقش ..درو بست و بسته رو گذاشت رو میز کنار در..

کتشو در اورد و دکمه ی بالای پیراهنش رو باز کرد..یه پیراهن سرمه ای و کت مشکی..رنگای تیره خیلی بهش می اومد..

-بسته رو بردار..

با تعجب یه نگاه به خودش و یه نگاه به بسته انداختم..

دستمو روش کشیدم و پرسیدم: واسه منه؟!..

سرشو تکون داد..نشست پشت میزش و انگشتاشو طبق عادت تو هم گره زد..

- چرا واسه من؟!..

-- سه دست لباس توی این بسته ست..هر کدوم رو که خواستی مختاری واسه مهمونی بپوشی..

لبخند زدم..فکر کردم به فکره منه..ولی خیاله خام دلی خانم..

-اما نیازی نیست آقا..بالاخره یه چیزی پیدا می کنم واسه مهمونی بپوشم..

اخماشو کشید تو هم..به قدری جدی وسرد جملاتش رو به زبون اورد که جرات نکردم چیزی بگم..

-- اولا فعلا لازم نیست منو اقا صدا بزنی..ممکنه بعد از دهنت بپره و کارو خراب کنه..

دوما بار اخرت باشه روی حرف من حرف می زنی..این تذکر رو بارها بهت دادم ولی دلیلش رو نمی فهمم که چرا هر دفعه باید این کارو تکرار کنی.

اب دهنمو قورت دادم و منم متقابلا اخم کردم..

-در مورد اقا گفتنم که خب دارم وظایفمو انجام میدم..دوست ندارم کمکم به شما دخالتی تو کارم محسوب بشه..حالا شما میگی محض ِ احتیاط نگم منم میگم چشم فعــــلا نمیگم..

اره خب می دونم شما رئیسی منم چاره ای ندارم جز اینکه بگم چشم..حرف رو حرفتون نیاوردم فقط خواستم بگم لازم نبود واسه ش خودتونو به زحمت بندازید اونجا کی به من توجه می کنه؟!..

از پشت میز بلند شد..نگاهش اروم بود ولی هنوز اخم داشت..میزو دور زد و بهش تکیه داد..

-- اتفاقا برعکس..توی مهمونی باید توجه ِ همه به تو باشه..ولی نه اونطور که تو تصور می کنی..

-یعنی چی؟!..

-- من دیشب از تو چی خواستم؟!..

کمی فکر کردم تا به جملات و افکارم نظم بدم..

-خب گفتین شیدا رو دوست ندارین و می خواین از سرتون بازش کنید..منتهی اون ول کن نیست و بهتون ابراز علاقه کرده..

یه تای ابروشو داد بالا و اضافه کرد: و..

- و اینکه گفتین مزاحمتاش به قدری ِ که براتون دردسرساز شده و می خواین جوری از سر خودتون بازش کنید که هم غرورش خرد بشه و هم اینکه باورش بشه علاقه ای بهش ندارید..

انگشت اشاره ش و با به پایان رسوندن جمله م به طرفم نشونه گرفت..

--کاملا درسته..اون و پدرش هر دو برای من و ثروتم نقشه کشیدن..من هم دستش و خوندم و با علم به این قضیه از تو کمک خواستم..

با لبخند گفتم: منم فقط به خاطر اینکه دل خوشی از این دختره ندارم و می خوام یه جوری حرفا و توهیناش و تلافی کنم بهتون کمک می کنم..

هر دو در سکوت تو چشمای هم خیره شدیم..

با تعجب در حالی که دهنم باز مونده بود گفتم: اِوا من چقدر .. تو که..یعنی شما که هنوز نگفتی باید چکار کنم؟!..تا اونجایی که یادمه دیشب گفتین واسه برداشتن شیدا از سر راه بهتون کمک کنم و اینکه اینکار فقط تو مهمونی ِ شایان شدنیه منم حواسم نبود بپرسم چی به چیه و من این وسط چکاره م؟!..

نفس عمیق کشید و نگاهشو به زمین دوخت..درست جلو پای من..و به ارومی نگاهشو بالا کشید و توی چشمام زل زد..

-- به هیچ وجه کار سختی نیست..فقط باید جوری نقش بازی کنی که شیدا باورش بشه تو معشوقه ی جدیدم هستی..به همین اسونی..

دهنم باز مونده بود و مات و مبهوت نگاش می کردم..ولی اون کاملا خونسرد بود..

-مـ..من..من باید چکار کنم یعنی؟!..یعنی من بشم..معشوقه ی..

سرشو به ارومی تکون داد..

-- دقیقا.. 

و با لحن خاصی که یه جور بیزاری توش نهفته بود ادامه داد: شما زنا که خیلی خوب می تونین اینجور مواقع نقش بازی کنید..مطمئنم می تونی از پسش بر بیای..

با این حرفش از بهت در اومدم ..بد جور بهم برخورد..دیگه رسمی حرف نمی زدم..

-زنایی مثل شیدا و امثال اون شاید ولی خواهشا همه رو به یه چوب نزن..

خب اره یه جورایی بهت حق میدم با کاره این دختره نتونی به هر کسی اعتماد کنی ولی همه که مثل هم نیستن.. 

و یهو طبق معمول بدون فکر گفتم: مثلا خوده شما، خشنی..حرف زور زیاد می زنی..دم به دقیقه هم اخمات تو همه دستور دادنم که دیگه جزو برنامه ی روزانتونه ..دلیل نمیشه به خاطر اینکه شما اینجوری هستی منم همه رو به این چشم ببینم..

ادمای خوش اخلاق و مهربون..مغرور ومتکبر..خشن وسرد..گرم و خوش برخورد..همه جوری اطرافمون هست..حتی خائن و وفادار..

شما دیدت به ادما روشن نیست اونم به خاطره یه دختر که از همه جهت مشکل داره دیگه چرا یه چوب گرفتی دستت همه رو از دم می زنی که چی؟!..

شعارتون اینه همه ی زنا لنگه ی همن؟!..پس با این حساب منی که تا سرحد مرگ از شایان نفرت دارم باید بیست و چهار ساعت ورده زبونم این باشه که همه ی مردا عینه همن..

ولی اینجوری نیستم ..چرا؟..چون با چشم رفتاره ادما رو می بینم و با عقلم باطنشون رو می سنجم..

دقیقه ی اول ظاهرشون مشخص میشه ولی واسه شناخته باطنشون وقت لازمه..

وای خدا نفس کم اوردم..اخیـــــــش..یه نفس عمیق کشیدم و دهنمو بستم.

بدجور نگام می کرد..

اب دهنمو با سر و صدا قورت دادم و به میز کنار در تکیه دادم..

قدم به قدم بهم نزدیک شد وجلوم ایستاد..زل زدم تو چشماش..ابروهاش طبق معمول به هم پیوند خورده بود و حالا از نگاهش می خوندم که تا حدودی عصبانیه..

-- این حرفایی که زدی رو یه جور توهین به خودم تلقی کنم یا..چه منظوری داشتی؟!..

-نـ..نه بابا کی توهین کرد؟!..فقط خواستم بگم همه مثل هم نیستن همین..

بی توجه به حرفم سینه به سینه م ایستاد و زیر لب غرید:که من زیاد از حد خشونت به خرج میدم و حرف زور زیاد میزنم اره؟!..که خوشِت نیومده .. ببینم کی بهت گفته که هر حرکت و یا هر کاره من باید به میل و خواسته ی تو باشه که حالا اینطور جلوم بلبل زبونی می کنی؟!..

ترسیده بودم..انگار بدجور از دستم شاکی شده بود..

- من اصلا به شما توهین نکردم..فقط گفتم مثلا من که از شایان نفرت دارم دلیل نمیشه بگم همه ی مردا بدن..

--بهتره زبونت رو کوتاه کنی دختر..بالاخره یه روز کار دستت میده..

فقط نگاش کردم ..

پشتشو بهم کرد..

-- بسته رو بردار و از اینجا برو..

خواستم بگم فرداشب باید چکار کنم که برگشت و تا دید دهنمو باز کردم داد زد: برو بیرون..همین حالا..

بدون هیچ حرفی بسته رو با حرص برداشتم و از اتاقش زدم بیرون..

طرف مشکل داره انگار..

هیچ جوری نمیشه اخلاق و رفتارشو واسه 5 دقیقه دیگه پیش بینی کرد..زرتی می زنه جاده خاکی..

***********************

توی بسته 3 دست لباس بود..

یه دکلته ی بنفش که روش یه کت سفید می خورد..یه کمربند هم به رنگ بنفش که جنسش از چرم بود روی کت کار شده بود..

وقتی پوشیدمش دیدم تو تنم معرکه ست..ولی پاهام کامل از لباس مشخص بود..

بعدی یه لباس مجلسی قرمز بود که جلوش سنگ دوزی داشت و قسمت کمرش تنگ بود..پشتش تا کمی از باسنم بالاتر باز بود وکمرم کاملا ب*ر*ه*ن*ه می افتاد بیرون..

از مدلش خیلی خوشم اومد ولی خب زیادی بازه..لااقل اگه پشتش یه کم بسته بود می شد با شال یه کاریش کرد ولی اینجوری که من هر کار کنم باز معلومه..

اون یکی هم یه دکلته ی کوتاه تا بالای زانو به رنگ نقره ای بود که تو قسمت سینه و پایین دامن از پارچه ای براق ازهمون جنس ولی به رنگ سفید کار شده بود..

تن خورش عالیه ولی این وضعش از اون یکی خیلی بدتره..

چشمم اون دکلته بنفشه و کت سفیده رو گرفته بود..بالاخره با ساپورت و بوت می تونستم یه جوری ب*ر*ه*ن*گ*ی های پامو بپوشونم..

اگه این مهمونی واسه شایان نبود این همه خودمو نمی پوشوندم..هیچ دوست نداشتم جلوی چشم اون مرتیکه ی ه*و*س باز ل*خ*ت و عُ*ر*ی*و*ن ظاهر بشم..

با اینکه آرشام بهم اطمینان داد اتفاقی نمی افته بازم یه ترس مبهم تو وجودم افتاده بود..

*********************

اون روز آرشام خونه بود و بهم اجازه داد که کارهامو تا ساعت 2 انجام بدم و بعد از اون به خودم برسم تا واسه مهمونی اماده بشم..

ازم نپرسید کدوم لباسو انتخاب کردم منم چیزی نگفتم..بالاخره می پوشم می بینه دیگه..

تصمیم گرفتم همون دکلته و کت روش رو بپوشم که هم ساده بود و هم شیک..

ساعت 4 رفتم حموم و دیگه از اتاق بیرون نرفتم تا وقتی که اماده جلوی اینه ایستادم و هوا تاریک شده بود..دیگه وقتش بود که راه بیافتیم..

برای بار اخر تو اینه به خودم نگاه کردم..موهام که خودش حالت داشت فقط یه کم اسپری زدم که حالتش ازبین نره..

وقتی از حموم می اومدم بیرون فر ریز بود و وقتی خشک می شد موهام تا وسطاش حالت داشت و پایینش فراش درشت می شد..

یه تل سفید زدم رو موهام و تره ای از موهای جلوم رو به حالت کج ریختم تو صورتم..

آرایشم غلیظ نبود..یه سایه ی بنفش ِ مات و ماتیک صورتی روشن..ریمل و پنکک هم که خیلی کم استفاده کرده بودم..

ساپورت پوشیده بودم ..توی کشوی کمد چند جفت جوراب و ساپورت بود..برام جالب بود که این اتاق خدمتکاره آرشام ِ و همه چی توش پیدا میشه..ظاهرا فکر همه جاشو کرده بود،خیلی جالبه..خونه ی منصوری به خاطر مهمونیاش از این چیزا زیاد داشتم و حالا اینجا هر چند مثل اونجا نبود ولی اینجور لباسا هم پیدا می شد..ظاهرا فقط خدمه ی مخصوص این ازادی رو داشتن..اونم واسه اینکه واسه شون کسر شان نباشه..هه..

نمی دونستم که تو کمدم بوت هم دارم..2 تا بود که فقط یکیش به پام خورد..ساق بلند بود و سفید..با کت روی لباسم ست شد..

بدون شک به خاطر اینکه واسه خرید کردن و بیرون رفتن از ویلا بهونه نداشته باشم تو کمدم همه مدل لباس پیدا می شد..حتما همشونم کار خودشه..بالاخره این مدت اخلاقش تا حدی دستم اومده بود..

همه چی اماده بود .. رفتم سر وقت کمد تا یه مانتو در بیارم روش بپوشم که در اتاقم باز شد و جناب اقای خون آشام طبق معمول بدون اجازه اومد تو..

جلوی در ایستاد و سرتاپامو از نظر گذروند..نمی دونم چرا ولی تو نگاهش می دیدم که تعجب کرده..

یه کت و شلوار مشکی براق پوشیده بود و یه بلوز خاکستری تیره..یه کراوات دودی ومشکی هم بسته بود..

کلا تیریپش درسته تو حلقم محشر شده بود..

نگاش تو چشمام ثابت موند و اروم گفت: اماده ای؟..دیگه باید راه بیافتیم..

-اره من حاضرم ..صبر کنین مانتومو بپوشم الان میام..

همونطور که نگاش سر تا پامو می کاوید گفت: خیلی خب من میرم ماشینو روشن کنم..معطلش نکن..

سرمو تکون دادم ..رفت بیرون..منم تند یه مانتوی سفید و یه شال بنفش از تو کمد بیرون اوردم و رو لباسم پوشیدم..

دیگه دکمه هاشو نبستم چون تن و بدنم که معلوم نبود..

3 تا کیف تو کمد بود..مشکی..سفید..قرمز..سفیدو برداشتم و یه مقدار وسایل آرایش ریختم توش..

یادم افتاد به خودم عطر نزدم..

به قفسه ی سینه م و لا به لای موهام کمی ازعطری که روی میز بود زدم ..

شالمو رو موهام مرتب کردم و از اتاق رفتم بیرون..

داشتم از پله ها می رفتم پایین که مهری در حالی که یه سینی تو دستش بود از اونجا رد شد ..

با دیدن من سر جاش خشک شد..

منم با دیدنش یه جوری شدم و نگامو ازش گرفتم..

مطمئن بودم یه کم شُلش کنم می خواد تیکه بارم کنه که چی؟..تو خدمتکاری و اینکارا واسه چیه؟!..داری اقا رو می کشونی طرفه خودت تا خامش کنی و..

همون حرفایی که شیدا بارم کرد لابد اینم دو سه تا میذاره روش و تحویلم میده..

خواستم بی توجه از کنارش رد شم که نشد..چون با شنیدن صداش مجبور شدم بایستم..

-- چه جالب..یادمه می گفتی تو هم یکی هستی مثله ما و کارت فقط خدمتکاری ِ..

-هنوزم میگم من فقط یه خدمتکارم..

پوزخند زد و به سرتاپام اشاره کرد..

-اره می بینم..از عطری که زدی و تیپی که واسه خودت ساختی معلومه..

و به حالته مسخره ای گفت: حالا کجا بسلامتی؟!..از اقا اجازه گرفتی؟!..یادمه اونبار که بدون اجازه ش دوست پسرتو دعوت کردی بدجور اتیشی شده بود..

نخیر انگار یه روز خوش به من نیومده..بالاخره از زمین و اسمون یکی باید ظاهر بشه جلوی منه کم شانس تا اون روزمو سگی کنه..

خواستم جوابشو بدم که مش قاسم نفس زنون تو درگاه ایستاد..

رو به من گفت: اقا گفتن عجله کنین داره دیر میشه..

-بهشون بگید الان میام..

مش قاسم که رفت مهری مات و مبهوت نگام کرد..

-- اوهو..دیگه چی؟!..پس داری با آقا میری!! ..

و جوری نگام کرد که چندشم شد..منظورشو فهمیدم..

پوزخند زدم و از کنارش رد شدم..

-هر جور می خوای فکر کن..نرود میخ آهنین در سنگ..

سنگینی نگاهه مملو از خشمش رو روی خودم حس می کردم..باید بی توجه باشم..اینکه بخوام دهن به دهنش بذارم وهی جوابشو بدم اونم روش بهم باز میشه و دیگه نمی شد کاریش کرد..اخرش میشه یکی مثل شیدا که دهنش چفت و بس نداشت..

ایووووول ماشینو نیگااااا..فراری ِمشکـــی!!..بابا دمت گوگولی ..ماشینشم عین خودش بیستـــــه..

آره دیگه مایه داری و عشق و صفا..کوفتش نشه الهی..

درو باز کردم و نشستم..می دونستم بابت تاخیرم شاکی ِ..

واسه همین قبل از اینکه جوش بیاره و داد بزنه همونجور که نگام به رو به رو بود گفتم: داشتم می اومدم که..

--مش قاسم بهم گفت..

با تعجب نگاش کردم: چی گفت؟!..

نیم نگاهی بهم انداخت و سکوت کرد..ماشینو روشن کرد و راه افتاد..سرایدار کنار در ایستاده بود ..

با اشتیاق به اطرافم نگاه می کردم..چقدر دلم واسه محیط بیرون تنگ شده بود..

اون سکوت کرده بود و منم تو حال و هوای خودم بودم که صدای آهنگ سکوت بینمون رو شکست..

(آهنگ اشتباه با صدای مهدی همت)

همه حرفات یه حبابه همشون یه جوری خوابه

گفته بودی منو میخوای اما حرفات یه اشتباهه

روی من به روی اسمم باز دوباره خط کشیدی

عشقمو ازم گرفتی به غریبه ها رسیدی

فک نمیکردم که به این زودی بی وفایی رو بلد شی

از کنار قلبم به همین سادگی رد شی

یادته که قلب من رو چه ساده پس میدادی

پیش چشم عاشق من به غریبه دست می دادی

تک تکه خاطره هامو یه روز به یاد بیاری

عشقمو پس زدی باز به غریبه جامو دادی

فک نمی کردم که به این زودی بی وفایی رو بلد شی

از کنار قلبم به همین سادگی رد شی

آهنگش خوب بود ولی چرا انقدر ناامید؟!..

از گوشه ی چشم نگاش کردم که اخماش حسابی تو هم بود و فرمونو تو دستاش محکم فشار می داد..

سرعتشم زیاد بود منتهی دست فرمونش حرف نداشت..

صدای آهنگو کم کرد..واسه 1 ثانیه هم نگاه از خیابون نمی گرفت..

-- امشب باید هرکجا که من میرم همرام باشی..جوری رفتار می کنی که شیدا رو تحت تاثیر قرار بدی..باید باورش بشه که تو ..

یه مکث کوچولو کرد و گفت: معشوقه ی منی..

برام جالب بود که اون امشب می خواد چطور رفتار کنه؟!..لابد اونم میره تو فاز رمانتیک بازی..وای تصورش هم ادمو به خنده میندازه..

سکوتمو که دید سرشو چرخوند و نگام کرد..نمی دونم تو چشمام چی دید که باز نگاهشو به خیابون دوخت و اینبار با تحکم گفت: اگر فکر کردی منم مثل تو رفتار می کنم سخت در اشتباهی..کمی نرمش نشون میدم اونم واسه اینکه نقشه م خراب نشه ولی مهره ی اصلی امشب تویی..

-من که چیزی نگفتم..

--همونی که دلت می خواست بگی رو من گفتم..

لبخند زدم..

امشب ازادم هر کار می خوام بکنم..یه امشب از دست غرغراش راحتم..

خونشون بالاترین نقطه ی شهر بود..یه خونه ی ویلایی و بزرگ..با زدن چند بوق سرایدار درو باز کرد و سریع آرشامو شناخت..درو کامل باز کرد و واسه آرشام دست تکون داد..

-اینجا ویلای شایان ِ ؟!

-- مگه تا حالا نیومدی؟!..

-نه..با کی؟!..

--منصوری!..

- نه بابا من که همیشه همراش نبودم..تو اکثر مهمونی ها چرا بودم ولی نه همیشه..شاید اون چند باری که مهمونی دعوت می شده خونه ی شایانم اومده..

سرشو تکون داد و ماشینو خاموش کرد..

هر دو پیاده شدیم..در ماشینو بست وبه طرفم اومد..

نگام به ویلا بود و باغی که اونو در خودش داشت..یه باغ بزرگ وسرسبز..با وجوده اینکه هوا رو به خنکی می رفت سرسبزی خودش رو از دست نداده بود..

-- دستتوحلقه کن دور بازوم..

با این حرفش چون حواسم نبود شوکه شدم و عین خنگا نگاش کردم..

-هان؟؟!!..

باز اون لبخند کج نشست رو لباش..که بیشتر شبیه ِ پوزخند بود..

خودش دستمو گرفت و انداخت دور بازوش..

-- حواست کجاست؟!..

-هیچ کجا..همینجا!!..

حرکت کرد و منم کنارش به ارومی قدم برداشتم..

نمی دونم چرا ولی از این همه نزدیکی بهش و اینکه شونه به شونه ی هم راه می رفتیم یه حالی بهم دست داد..

قلبم یه جوری شد..

خوشم اومد..

هیچ حس بدی نداشتم..

جلوی در ورودی ایستادیم..قلبم دیوانه وار تو سینه م می زد..بدجور استرس داشتم..

-- اماده ای؟!..

همونجور که نگام به داخل ویلا بود سرمو اروم تکون دادم..

-آره!..

--رنگت پریده..

--من خوبم..فقط هیجان زده شدم..

قدم اول رو که برداشت همراهیش کردم..وارد شدیم رو به رومون یه سالن نسبتا کوچیک بود و هیچ کسم اونجا نبود..

خدمتکار مانتو و شالمو گرفت .. دوباره دستمو دور بازوی آرشام حلقه کردم..

-اینجا که کسی نیست!!..

هیچی نگفت ..راه افتاد، منم کنارش بودم..رفت سمت راست که یه در بزرگ و قهوه ای روشن اونجا قرار داشت..

دو تا مرد قوی هیکل و قد بلند هم جلوی در ایستاده بودن..با دیدن آرشام به حالت تعظیم کمی خم شدن و درو باز کردن..هر دو وارد شدیم و در پشت سرمون بسته شد..

با دهان باز به سالن بزرگی که پیش رومون بود نگاه می کردم..عجب جایی ِ..

زن و مرد..پیر و جوون محیط سالن رو اشغال کرده بودن و اطراف روی صندلی هاشون نشسته بودن .. عده ی کمی با اهنگ ملایمی که پخش می شد اون وسط اروم می رقصیدن..موزیک لایت بود و فضای اطراف یه آرامشه خاصی داشت که تونست کمی از استرسم کم کنه..

- چه جای محشری ..یعنی این ویلا کاملا متعلق به شایان ِ ؟!..

-- اینجا و خیلی جاهای دیگه..

نگام کرد وبا لحن خاصی ادامه داد: کسی که می خواست تو ملکه ی قصرش باشی..پس حالا ببین..این قصر ِ شایان ِ..

از حرفش حرصم گرفت..حس می کردم داره با کلامش بهم نیش می زنه..

- قصرش و تموم دم و دستگاش دوبله بخوره تو ســـرش..مرتیکه ی ه*و*س*باز..تا تو گور هم برم باز از این ادم نفرت دارم..

-- به خاطر نفرتت از اون خواستی که خدمتکاره من باشی ولی ملکه ی قصر شایان نه؟!..

صادقانه جوابش و دادم..

- دقیقا!!..

حس کردم اخماش تو هم رفت..

داشتیم کنار سالن قدم می زدیم که آرشام نگاهش به گوشه ای از سالن خیره موند ..

وقتی سرمو چرخوندم با دیدن شیدا که کنار یه مرد میانسال و شیک پوش ایستاده بود ابروهام بالا رفت..ظاهرا متوجه ِ ما نشده بود..لابد اونی هم که کنارش وایساده باباشه!..

با لبخند نگاش کردم..ولی هنوز اخماش تو هم بود..

- انگار سوژتون اومده رئیس..

-- رئیس؟!..

دستمو بغل گرفتم و سرمو به راست کج کردم که موهام از پشتم سر خورد و ریخت رو شونه م..

- چی صداتون کنم؟!..

نگاش تو چشمام خیره بود..اخماش کمرنگ شده بود..

یه مکث کوتاه کرد و گفت: بگو آرشام..و رسمی هم نباش..نمی خوام امشب اشتباهی تو کارت ببینم..یه امشب رو به خودت تلقین کن که معشوقه ی منی و به تازگی با هم رابطه داریم..می خوام جوری نقشت و بازی کنی که وقتی شیدا متوجه شد به چشم ببینم که غرورش چطور خرد میشه..

با دقت به حرفاش گوش می دادم و نگاهمو ازش نمی گرفتم..

- ای به چشــم..یه امشب واسه همین اینجام دیگه..کارمو بلدم..

و تو دلم گفتم: جوری نقشمو بازی کنم که خودتم باورت بشه..

خواستیم رو صندلی هامون بنشینیم که صدای شاد وسرمسته شایان از پشت سر میخکوبم کرد..رنگم شد عینهو کچ دیوار و دستام شروع کرد به لرزیدن..

ملتمسانه به آرشام نگاه کردم ..کمی نگام کرد .. به طرفم اومد و کنارم ایستاد..شایان که با لبخند جلومون ایستاد منم ناخداگاه دستمو سُر دادم طرف دست آرشام و همزمان پنجه هامون تو هم گره خورد..

آرشام نگام کرد ولی چیزی نگفت..

شایان _ ببین کی اینجاست..

نگاهش به آرشام بود که داشتن با هم دست می دادن..

و بعد از اون نگاه شایان چرخید روی من و به راحتی تعجب زیادی که تو چشماش نهفته بود رو دیدم..

نگاهش به ارومی سُر خورد رو دستای ما و بعد هم به آرشام نگاه کرد..

اخماش رو کشید تو هم و با حالت عصبی گفت:این دیگه چه وضعشه؟!..

سرمو زیر انداختم و صدای اروم آرشام تو گوشم پیچید..

-- فرمالیته ست..برای دک کردن شیدا..متوجهی که؟!..

سرمو بالا اوردم و به شایان نگاه کردم که اروم اروم لبخند نشست رو لباش و چشمای ه*و*س الودش رو بهم دوخت..

درحالی که به سر تا پام با شور ِ خاصی نگاه می کرد سرشو تکون داد..

-- فهمیدم..که اینم یکی دیگه از نقشه هات ِ..بسیار خب..امیدوارم موفق باشی..

و با خنده تو چشمای آرشام خیره شد و ادامه داد: پس بگو واسه چی می خواستیش..خوشم اومد،حالا می بینم همون آرشامی هستی که می شناختم..

با تعجب بهش نگاه کردم..

آرشام نیم نگاهی به من انداخت و درجواب شایان بعد از سکوت کوتاهی گفت: پس ارسلان کجاست؟!..اینجا ندیدمش..

--میاد..فعلا بالاست..خب من دیگه میرم..

و حین اینکه که نگاهش به من بود با لبخند گفت: موفق باشی پسر..مطمئنم واسه دک کردن شیدا خوب کسی رو انتخاب کردی..فقط.

رو به آرشام با وقاحته هر چه تمامتر گفت: اخر شب که مهمونا رفتن شماها بمونید..باهاتون کار دارم..

و با همون لبخند چندش اورش عقب گرد کرد و ازمون فاصله گرفت..

زیر لب با حرص گفتم: الهی بری دیگه بر نگردی مرتیکه ی کثافته ه*و*س*باز..چقد دوست دارم با همین ناخنام چشای ه*ی*ز*ش*و از کاسه در بیارم بندازم جلوی سگاش..عوضی..پست فطرت..

حواسم نبود تموم مدت که داشتم شایان رو فحش می دادم آرشام جلوم ایستاده و داره نگام می کنه..

مطمئن بودم حرفامو شنیده..زل زدم تو چشمای سرد وشیشه ایش ..

-- خالی شد؟!..

-چی؟!..

-- دق و دلیت..

- نه هنوز..هر وقت جون دادنشو به چشم ببینم راحت میشم..

--بشین..

نشستیم رو صندلی..داشتم به مهمونا نگاه می کردم و با استرس پامو تکون می دادم که آرشام از جاش بلند شد واومد کنار ِ من ..

تا اون موقع اونطرف میز بود و حالا کنارم درست چسبیده به من نشسته بود..

- چی شده؟!..

--شیدا داره میاد..

-باید برم تو نقشم؟!..

فقط سرشو تکون داد و به رو به رو نگاه کرد..

خودمو چسبوندم به آرشام و دستمو دور بازوش حلقه کردم..جوری بازوشو تو بغلم گرفته بودم که انگار می ترسیدم یکی اونو ازم بدزده..چیزی نمی گفت..خب اره دیگه اونم باید یه امشب رو نقش بازی کنه..

سرمو به شونه ش تکیه داده بودم که خودشیفته جلومون ظاهر شد..

نگامو از کفشای نقره ای پاشنه بلندش گرفتم و اومدم بالا..یه دکلته ی مشکی که روش پر بود از سنگ های نقره ای و بالای دکلته یه بند فقط رو شونه ی چپش داشت وشونه ی راستش کاملا ب*ر*ه*ن*ه بود..

و بلندی لباس هم تا بالای زانوهاش بود..

نگام به صورتش افتاد که دیدم اوه اوه چه اخمی کرده..سرمو از رو شونه ی آرشام برداشتم ولی هنوز نگاش می کردم..

رو به آرشام که خونسرد نشسته بود و به مهمونا نگاه می کرد گفت: آرشام اینجا چه خبره؟!..این دختره اینجا چی می خواد؟!..

آرشام هم خیلی ریلکس جوابشو داد..

-- دختره؟!..

--همین نکبتو میگم..چرا با خودت اوردیش؟!..

--مراقب حرف زدنت باش ..نکنه قبلش باید از شما اجازه می گرفتم خانم صدر؟!..

به قدری جدی وسرد جوابشو می داد که من به جای شیدا حساب می بردم..

-- منظورت چیه عزیزم؟!..

-- من عزیزم شما نیستم خانم..

-- ولی..آرشام تو..اصلا این دختر کیه؟!..کجای دنیا رسمه هر کی میره مهمونی خدمتکارشم با خودش ببره؟!..

-- دلارام خدمتکاره من نیست..

کم مونده بود یه جفت شاخ تر و تمیز رو سر شیدا سبز بشه..

چشماش به قدری گشاد شده بود که چیزی نمونده بود تخم چشمش از کاسه بزنه بیرون..

--خودت گفتی که این دختره خدمتکاره مخصوصته!..

-- بود..ولی الان نیست..

--یعنی چی آرشام..گیجم کردی..خواهش می کنم بگو اینجا چه خبره؟!..

آرشام سکوت کرد و من حلقه ی دستمو به دور بازوش تنگ تر کردم..

-- دلارام از امروز معشوقه ی منه..

و شیدا همچین جیغ زد :چــــی؟!..

که گوشای من و مهمونایی که نزدیکمون نشسته بودن بیخ تا بیخ کر شد..

دیگه نتونست حرفی بزنه چون مهمونا همه به هیاهو افتادن ..نگاهشون به در سالن بود که باز شد..

من و آرشام بی توجه به شیدا از روی صندلی بلند شدیم و ایستادیم و چند قدم ازش فاصله گرفتیم ..

به در سالن نگاه کردم که مردی جوان و خوش پوش و قد بلند وارد شد و با لبخند به مهمان ها نگاه کرد .. شایان هم کنارش ایستاده بود..

رو به جمع با خوشحالی و شعفی که تو صداش بود بلند گفت: مهمانان عزیز..شب خوبی رو برای تک تکتون ارزو می کنم..همونطور که همگی ِشما می دونید این مهمانی رو به افتخار ورود برادرزاده ی عزیزم ارسلان جان ترتیب دادم که بعد از مدت نسبتا طولانی از امریکا به ایران برگشتن..و من همینجا ورود ارسلان عزیز رو بهش تبریک میگم..

و در میان هیاهو و صدای دست زدن مهمانان ارسلان با لبخند باهاش دست داد ..و بعد از همونجا شروع کرد با تک تکه مهمانان که شایان اونها رو بهش معرفی می کرد سلام و احوالپرسی کردن..

یه مرد جوون که بهش می خورد 31 یا 32 سالش باشه..چشمای سبز و نافذ..پوست برنزه و موهای بلند که مثل عموش پشت سرش نبسته بود و اونها رو ازادانه روی شونه هاش رها کرده بود..صورت گیرایی داشت و معلوم بود برای این جذابیت زحمته زیادی کشیده..

صورتمو کمی کج کردم سمت آرشام..فهمید می خوام زیر گوشش حرف بزنم که سرشو کمی خم کرد ..

- میگم این دختره یا پسر؟!..

لحنم به قدری بامزه بود که حس کردم واسه یه لحظه لبخند زد ولی به سختی همون لبخنده نصفه نیمه رو جمعش کرد..

-- چطور؟!..

- شایان پیش مرگش بشه اخه خیلی گوگولی ِ..موهاش که از منم بلندتره..پوستش از دخترای اینجا هم برنزه تر ِ..چشماشم که هر ادمی رو افسون می کنه..یا دختره پسر جاش می زنن به مردم..یا اینکه می خواسته دختر بشه خدا دم اخری پشیمون شده..هر چی هست انگار امریکا حسابی بهش ساخته..

چند بار به لباش دست کشید ..حس می کردم می خواد بخنده ولی هر بار جلوی خودشو می گرفت..

نتونست جوابمو بده چون شایان به همراه برادرزاده ش جلومون ایستاد وبا لبخند بزرگی با دست به آرشام اشاره کرد..

- فکر نمی کنم دیگه لازم به معرفی باشه پسرا..

ارسلان با دیدن آرشام لبخندش پررنگ تر شد ..دستشو جلو اورد و آرشام با مکث کوتاهی دستشو پیش برد و جدی باهاش دست داد..

ارسلان اونو در اغوش گرفت و با خوشحالی گفت: چطوری پسر؟!..دلم برات تنگ شده بود..

و از هم جدا شدن و ادامه داد: خوشحالم که می بینمت..

نگام به آرشام بود که ببینم چی جوابشو میده..اخم نداشت ولی لحنش جدی و سرد بود..

-- بابت ورودت بهت تبریک میگم..

ارسلان با لبخند نگاهشو از روی آرشام به طرف من سوق داد ..قد بلند بود و چهارشونه..هیکل پُر و ورزیده ای داشت..کت و شلوار سفید و خوش دوخت و پیراهن لیمویی و کراوات سفید..کیپ ِ تنش بود..

ولی نگاهه سبزش به قدری نافذ بود که شرمم شد وسرمو زیر انداختم..مرتیکه کم از عموش نداره..جوری نگاه می کنه انگار ل*خ*ت و ع*ر*ی*و*ن جلوش وایسادم..

-- این خانم ِ زیبا رو معرفی نمی کنی؟!..

پیش خودم گفتم این یارو که شیدا نیست آرشام بخواد جلوش نقش بازی کنه..پس الان چی می خواد جوابشو بده؟!..

با تعجب دیدم که دستش دورم حلقه شد ومنو به سینه ش فشرد..سرمو بالا اوردم و مبهوت نگاش کردم...ولی نگاهه جدی و سرد اون به ارسلان بود..

-- دلارام معشوقه ی منه..

یه تای ابروی ارسلان بالا رفت..نگاهش بین من و آرشام در گردش بود..

-- دلارام..چه اسم زیبایی..نمی دونستم انقدر خوش سلیقه ای..یادمه همیشه از زن ا فراری بودی..

و شایان با لبخند و غروری که تو چشماش داشت به جای آرشام جواب داد..

-- پس معلومه بعد از این همه سال هنوز آرشام رو نشناختی..همیشه روی بهترین ها دست میذاره..که دلارام یکی از هموناست..

و در حالی که نگاش روی من بود با لحن چندشی ادامه داد: که البته فکر می کنم از این جهت آرشام شبیه به خودمه..همونطور که می خواستم..

مرتیکه ی بیشعور..حالم ازش بهم می خورد..خوب که دقت کردم دیدم شایان و ارسلان چقدر ظاهرشون بهم شبیه ِ..عین سیبی که از وسط نصف کرده باشی..منتهی شایان سنی ازش گذشته بود ولی ارسلان جوون تر بود..

ارسلان تموم مدت نگاهه خیره ش به روی من بود که تو اغوش آرشام فشرده می شدم..چقدر اغوشش گرم بود..نمی دونستم دلیلش چیه ولی از اینکه پیش ارسلان هم منو معشوقه ی خودش معرفی کرد خوشحال بودم..یه حس خاصی بهم دست داده بود که..دوستش داشتم..یا بهتره بگم خوشم می اومد..

شایان و ارسلان از پیشمون که رفتن من هنوز تو بغلش بودم و یه دستش دور شونه م بود..قدم که برداشت سرمو بلند کردم..به طرف پیست رقص می رفت..یعنی می خواد که باهاش برقصم؟!..

با شیطنت نگاش کردم و صداش زدم..همونطور که خودش می خواست..

- آرشام..

حس کردم قدماش ارومتر شد..نگاهشو به اطراف سالن چرخوند و اهسته گفت: بگو..

- الان داریم میرم وسط که چکار کنیم؟!..

-- بقیه دارن چکار می کنن؟!..

- خب می رقصن..

--پس حرف نباشه..

لحنش اروم بود ..

خندیدم و گفتم: یعنی می خوای باهات برقصم؟!..

وسط پیست ایستاد..بین زوج هایی که دو به دو تو آغوش ِ هم می رقصیدن..

خواستم ازش جدا شم و رو به روش بایستم که مچ دستمو گرفت و خیلی ماهرانه منو چرخوند ..یه دور کامل چرخیدم و از پشت بغلم کرد..

زیر گوشم زمزمه کرد: دقیقا..

قلبم تو دهنم می زد..کم مونده بود بزنه بیرون..

-- ولی تو هنوز ازم درخواست نکردی..

لحنم شیطون بود و اروم..نمی دونم چرا دوست داشتم یه امشب رو که ازادم در مقابل این ادم ِ مغرور و خودخواه شیطنت کنم..

با یه چرخش کوتاه منو برگردوند سمت خودش و سینه به سینه ی هم شدیم..هنوز تو بغلش بودم..نگاهمون تو هم گره خورد..چشماش برق عجیبی داشت.. با اخم کمرنگی که به روی پیشونیش نقش بسته بود بیش از پیش به جذابیتش افزوده بود..

با دیدن چشماش قلبم تندتر زد..این چه حسی ِکه نمیذاره لبخند بزنم ولی بی نهایت مشتاق ِ اینم که تو اغوشش باشم و در مقابلش با شیطنت جوابش رو بدم؟!..

حرفی نمی زد ..موزیک عوض شد..یه آهنگ خارجی بود..خواننده اسم آهنگ رو گفت..آهنگ Just in Love از Joe Jonas..

اون آهنگ به وجودم هیجان تزریق کرده بود و هم اینکه آرشام به قدری هماهنگ و منظم من رو تو اغوشش تکون می داد و هر بار دستم رو می گرفت و می چرخوند که به وجد اومده بودم..جوری که فارغ از ادمای اطرافم همراهیش می کردم ..

Love a girl in a whole 'nother language

یه دختر با یه زبون کاملا متفاوت رو دوست دارم!

People look at us strange

مردم هم یه جور عجیبی نگاهمون می کنن

Don't understand us, they try to change it

درکمون نمی کنن و سعی می کنن عوضش کنن

Try to say it won't change.

و ما هم سعیمون رو می کنیم که بهشون بفهمونیم که نمیتونن چیزی رو عوض کنن

Talk love when they say it sounds crazy

وقتی میگن دیوونگیه می گیم که عشقه

Love is even more wild when you’re angry

و عشق وقتی که عصبانی باشی حتی قویتره

I don’t understand why you wanna change it,

و من نمیفهمم که چرا میخواین عوضش کنید

Girl listen to me

دختر به من گوش کن

I was running from the truth

من داشتم از حقیقت فرار می کردم

I’m scared of losing you

از اینکه از دستت بدم می ترسم

You are worth too much to lose

تو اونقدر با ارزشی که نمی خوام از دستت بدم

Baby if you’re still confused

عزیزم اگه هنوزم هم برات مبهمه...

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

No other words to use

کلمه ی دیگه ای هم نمی تونه توصیفش کنه

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

When I tell you I would never leave you

وقتی بهت میگم هیچوقت ترکت نمی کنم

Do you hear what I say?

می شنوی چی میگم؟

Talk love when they say it sounds crazy

وقتی بقیه میگن دیوونگیه می گیم عشقه

Love is even more wild when you’re angry

و عشق وقتی که عصبانی باشی حتی قویتره

I don’t understand why you wanna change it,

و من نمی فهمم که چرا می خواین عوضش کنید

Girl listen to me

دختر به من گوش کن

I was running from the truth

من داشتم از حقیقت فرار می کردم

I’m scared of losing you

از اینکه از دستت بدم می ترسم

You are worth too much to lose

تو اونقدر با ارزشی که نمی خوام از دستت بدم

Baby if you’re still confused

عزیزم اگه هنوزم هم برات مبهمه...

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Do you hear what I say?

میشنوی چی میگم؟

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Can’t nobody change it

هیچکس هم نمی تونه عوضش کنه

No other words to use

هیچ کلمه ی دیگه ای هم نمی تونه عوضش کنه

I love you baby

دوست دارم عزیزم

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

من فقط عاشق توام

Oh oh oh

Never knew what we had

هیچوقت قدر چیزایی که داشتیم رو ندونستم

I don’t understand, if we’re just a waste of time

نمی فهمم،یعنی کار ما وقت تلف کردنه وقتی که

When you put your hand in mine

دستت رو تو دست من میذاری؟

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

No other words to use

هیچ کلمه ی دیگه ای نمیتونه توصیفش کنه

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Let me say it again, let me say it again,

بذار بازم بگم،بذار دوباره بگم...

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

Girl I’m just in love with you

دختر من فقط عاشق توام

با تموم شدن آهنگ همزمان دستمو گرفت و منو چرخوند ..یه چرخ کامل دورش زدم و برگشت ومنو رو دستش خم کرد..

هر دو نفس نفس می زدیم..رقصمون هیجان داشت..پر تحرک..هیچ فکر نمی کردم انقدر ماهرانه برقصه و بتونه این همه هماهنگ منو با خودش همراه کنه..

بقیه به افتخار دی جی دست می زدن ولی من هنوز رو دست آرشام بودم .. اون روی صورتم خم شده بود و نگاهمون تو هم گره خورده بود..

قلبم از زور هیجان تو سینه م اروم و قرار نداشت..

به حالت اول برگشتیم و من با گونه هایی گلگون سرمو زیر انداختم .. به لباسم دست کشیدم..گیج شده بودم..حالم یه جوری بود..یه جوره خاص..

دست سردمو تو دست گرم و ملتهبش گرفت و منو از پیست بیرون اورد..همراهش قدم برمی داشتم ولی تو حال و هوای خودم بودم..

نگاش کردم ..لبامو با زبون تر کردم و گفتم: معرکه بود..اصلا باروم نمیشه انقدر تو رقص حرفه ای باشی..

و جوابش یه کلام همراه با نگاهی سوزان به من بود..

-- تو هیچی از من نمی دونی !!..

بعد هم دستم و رها کرد و رفت اونطرف سالن چند تا مرد ایستاده بودن..همونجا وایساده بودم وبه رفتنش نگاه می کردم..

جذاب بود و در عین حال پر رمز و راز..

-- الان چه حسی داری اشغال؟!..

برگشتم..شیدا بود..بی توجه بهش چند قدم رفتم جلو و پشت ستون ایستادم که بازومو گرفت ..

--صبر کن ببینم..کجا فرار می کنی؟!..

-چی می خوای؟!..

--دختره ی کثافت تو عشقمو ازم گرفتی..چطور تونستی خامش کنی؟!..

- خفه شو..آرشام عشق تو نبوده و نیست..درضمن من خامش نکردم..خودش بهم ابراز علاقه کرد..

-- و تو هم خر کیف از این موقعیتی که برات جور شده زرتی چسبیدی بهش و ولش نکردی اره؟..

- هه..چیه داری می سوزی؟..نقشه ت نگرفت اره؟..

-- خفه شو کثافت..

- من کثافتم یا تو که واسه ثروت آرشام تور پهن کردی؟..ولی خوشم اومد دستت زود رو شد و نتونستی به هدفت برسی..

--به چه حقی این حرفا رو می زنی؟..تو هنوزم از دید من یه خدمتکاره بی مصرفی..

- چیه انگار خیلی مشتاقی بحث و عوض کنی..ولی شنیدی که آرشام چی گفت؟..خدمتکارش بودم ولی حالا معشوقشم..

-- تو دختره ی حمال نمی تونی آرشامو ازم بگیری..مطمئنم بهش باغ سبز نشون دادی که به طرفت کشیده شده..

ببینم چند بار باهاش خوابیدی؟..اره خب به اسم خدمتکاره مخصوص هر غلطی بخوای می تونی بکنی..انگار بدجورم ازت کام گرفته که بهش مزه کردی و ولت نکرده..

بدبخت آرشام اگه توی هیچی ندار و بخواد فقط واسه تن و بدنته که در اختیارش گذاشتی..وگرنه دو بار باهاش ه*م*ب*س*ت*ر نشو ببین چطور پرتت می کنه بیرون و تف میندازه تو روت..

توی بی شخصیت از این چیزا چی حالیته؟..لایقت همونه که این ادم ازت فیض ببره..نه فقط آرشام همه ی مردایی که دور و برت هستن..لیاقته تو فقط وفقط ج**گی ِ..شماها فقط به درد این می خورین که ازتون استفاده ی سو بشه..

ببینم تا حالا یه بار لباتو با عشق بوسیده؟!..یه بار با عشق بغلت کرده؟!..یا اینکه رابطتون فقط به رختخواب و س**س ختم شده؟!..ولی من و اون عاشق هم بودیم..توی کثافت بینمون قرار گرفتی..آرشام داشت شیفته ی من می شد که توی اشغال..

بغض بدی توی گلوم سنگینی می کرد..حرفاش به قدری ازارم داد که در اثر بغض زبونم بند اومده بود ..چشمام به اشک نشست..

نگاهه مملو از نفرت و خشمم که نمناک از اشک بود رو تو چشمای وقیح و شیطانی شیدا دوخته بودم..

هر جمله و هر کلمه ای که از دهنش بیرون می اومد بغض توی گلوم رو سنگین تر می کرد..

خدایا ای کاش زبونم می چرخید تا هر چی لایقه خودش و ابا و اجدادشه رو بارش می کردم..ولی می ترسیدم دهن باز کنم وبغضم بترکه..اونوقت بود که مورد تمسخرش قرار می گرفتم و من اینو نمی خواستم..

وقتی می گفت بی همه چیز و بی شخصیت اتیشم می زد..وقتی گفت بغل *خو ابه آرشامم دیوونه می شدم..

اون پشت سرهم ادامه می داد و من حواسم نبود آرشام از خیلی وقت پیش پشت سرم کنار ستون ایستاده و مخفیانه به مکالمه ی ما گوش می کرده..

شیدا داشت ادامه می داد که بازوم توسط آرشام کشیده شد و در میان بهت و ناباوری منو چسبوند سینه ی دیوار..

به قدری از کارش شوکه شدم که چشمام گرد شد و دهنم باز موند..

اخماش تو هم بود..فکش منقبض شده بود..یه دستش بازوم و گرفت و اون یکی دستشو کنار صورتم به دیوار تکیه داد..نم اشک رو تو چشمام دید..یه قطره از گوشه ی چشمم به روی گونه م چکید..

با دیدنش و اون حس عجیب بغضم سنگین تر شد..نگاه نافذ و سیاهش تو چشمای خاکستری و نمناکم گره خورد ..

نگام برای یه لحظه ی کوتاه رو صورت متعجب شیدا که کنارمون ایستاده بود چرخید و باز تو چشمای آرشام خیره شدم..

جوری که شیدا بشنوه صورتشو جلو اورد و به ارومی با حرصی که تو صداش بود گفت: دنباله اثباته این عشقه؟!..هنوز باورش نشده که تو معشوقه ی منی؟!..می خواد بوسه ی عاشقانه ی ما رو با چشم ِ خودش ببینه؟!..

همونطورکه تو چشمام زل زده بود لباش و رو هم فشرد و سرش و تکون داد..

و در کسری از ثانیه لبامو به اتیش کشید..داغیی رو به وجودم تزریق کرد که برام تازگی داشت....

قلبم دیوانه وار توی سینه م می کوبید..در اثر شوکی که بهم وارد شده بود نزدیک بود از روی دیوار سُر بخورم که بازمو محکم نگه داشت..

این همه هیجان..یکجا ..داشتم پس می افتادم..

منو با خشونت خاصی می بوسید..و همون حرارت تن یخ زده م رو گرم کرد..

قفسه ی سینه م با هیجان بالا و پایین می شد و کتش و تو چنگ گرفتم..دستش که کنار سرم بود لا به لای موهام لغزید..

اولین بوسه م بود..برای اولین بار تجربه ش کردم..خدایا داره چه به روزم میاد؟!..

چشمای خمارمو باز کردم..چشمای اون بسته بود..به نرمی بازشون کرد و همزمان خودشو کنار کشید..

حرکتی نمی کردم..یا بهتره بگم سرجام خشک شده بودم..

بدون اینکه کوچکترین تغییری تو حالتش ایجاد کنه سرش و چرخوند و به شیدا نگاه کرد..

پوزخند زد و با تحکم گفت: حالا چی؟!..باور کردی؟!..حالا که به چشم دیدی پس بزن به چاک..

تو چشمای خشمگین ِ شیدا اشک نشسته بود و چونه ش از زور خشم و بغض می لرزید..دستاشو مشت کرد ..

-- برو به درک کثافت..خیلی پستی آرشام..لیاقتت همین دختره ی هیچی نداره ..

آرشام ازم فاصله گرفت ..

--هیچی ندار تویی که تمومه مدت چشم به دارایی ِمن دوخته بودی..برو به پدرت بگو آرشام و خیلی دست کم گرفتی..من کسی نیستم که به همین اسونی از هر بی سرو پایی رو دست بخورم..آرشام اگه بخواد می تونه همه رو به بازی بگیره ولی هنوز کسی از مادر زاده نشده که بخواد بازیش بده..

شیدا نگاهه مملو از نفرتش رو تو چشمای من و آرشام دوخت و ازمون دور شد..کنار ستون جایی که کمترین دید رو به بقیه داشت ایستاده بودیم تا صدامون رو کسی نشنوه..

پشتش به من بود..صورتم خیس از اشک شده بود و وقتی برگشت با حرص بهش توپیدم..

- قرارمون این نبود که تو نقشه ت بوسه و..

بغضم گرفت..

در همون حال گرفته و لرزون گفتم: چرا منو بوسیدی لعنتی؟!..چرا منو بازیچه ی خودت قرار میدی؟!..فکر کردی کی هستی که هر کاربخوای می تونی انجام بدی؟..من عروسکت نیستـــم..

بغضم شکست و با هق هق به طرف دستشویی که درست سمت راستم بود دویدم از علامتی که روش داشت تونستم اینو بفهمم ..

بین راه صدام زد ..

--دلارام..

ولی صبر نکردم و با گریه رفتم تو و درو بستم..یک راست رفتم سمت روشویی و آب رو باز کردم..

چندتا مشت آب سرد به صورتم زدم تا نفسم بالا اومد..به خودم تو اینه نگاه کردم..اون عوضی به چه حقی منو ب و س ی د؟!..چرا داره با احساسم بازی می کنه؟!..چرا؟!..

در به شدت باز شد ..با ترس برگشتم..آرشام بود..درو پشت سرش بست و قفل کرد..

اخم غلیظی رو پیشونیش نقش بسته و نگاهش جدی تر از همیشه بود..

-- این کارا واسه چیه؟!..

بی پروا گفتم: فکر کردی با کی طرفی؟!..یه دختر بی کس و بدبخت که هر کار خواستی باهاش بکنی اره؟..عین یه عروسک تو دستات باهام رفتار می کنی که چی؟که مثلا رئیسه منی ومنم نباید جیکم در بیاد چون هیچ کس نیستم جز یه خدمتکار؟!..

--مگه چی شده؟..از اول قرارمون همین بود..

-نه نبود..قرارمون این نبود..قرارنبود منو بازیچه قرار بدی..مکث کردم و بلندتر گفتم: تو قرارمون بوسیدن نبود مهندس تهرانی..

چند لحظه با اخم نگام کرد..کلافه تو موهاش دست کشید..

-- یعنی این موضوع تو رو ناراحت کرده؟..ما تو بغل هم رقصیدیم و تو در همه حال با من بودی..حالا واسه یه بوسه داری اینکارا رو می کنی؟..پوزخند زد و ادامه داد: جالبه..

حرصم گرفت..یعنی اتفاقی که بینمون افتاد انقدر جلوی چشمش طبیعی بوده که داره اینا رو میگه؟!..حرفش برام سنگین بود..

نمی دونم چرا ولی بغضم گرفت..اما اونقدرا سنگین نبود که نتونم حرفامو بهش بزنم..

- به شایان چی گفتی؟!..گفته بودی که منو واسه چی می خوای؟..واسه بهره بردن تو نقشه هات؟..می خواستی منو یه وسیله قرار بدی واسه رسیدن به چیزهایی که می خواستی؟..تموم مدت داشتی منو بازی می دادی..منو نگه داشتی واسه همین کار آره؟..

با صدایی که سعی داشت بلند نباشه تا نتونه بیرون بره گفت:مگه خودت قبول نکردی تا اخرش باشی؟..

- منه خاک بر سر قبول کردم چون از اون دختره ی عوضی متنفر بودم..خواستم این وسط بهت کمک کنم ..

-- مگه غیر از این بود؟..

- تو انگار متوجه نیستی داری چکار می کنی؟..

از کوره در رفت..تموم مدت رو به روی هم گارد گرفته بودیم..

شونه هامو گرفت و پشتمو به سرامیکای سرد چسبوند..جوری که کمرم درد گرفت و اخمام جمع شد..

نگاهه پر از خشمش تو چشمام خیره بود..

زیر لب غرید: من هرکار که بخوام می کنم..اینا رو خوب تو گوشات فرو کن..هیچ چیز وهیچ کس برام مهم نیست..

پوزخند زد..هنوز چشماش لبریز از خشم بود..

-- بوسه که چیزی نیست..من اگر بخوام می تونم بدتر از ایناشم به سرت بیارم..پس به پر و پای من نپیچ و کاری که میگم و بکن..

با عصبانیت دستمو بلند کردم و خواستم بزنم تو صورتش که بین زمین و هوا مچمو گرفت..

تقلا کردم دستمو ازاد کنه ولی فایده نداشت..

به اوج رسیده بودم..از کاراش حرصم گرفته بود و حرفاش اتیشم زد..

خونسرد به تقلاهای من نگاه می کرد..به نفس نفس افتادم..

- خیلی خب..حالا که خودت می خوای ..می دونم باید چکار کنم..

با تموم قدرتم هولش دادم عقب ..کمی که ازم فاصله گرفت به طرف در رفتم..

- همه چیزو به شیدا میگم..میگم که من معشوقه ت نیستم و تو..

دستمو گرفت و همچین منو کشید طرف خودش که یه دفعه برگشتم و اگه به موقع کنترلم نکرده بود نقش زمین می شدم..

با خشم کنترل شده ای دندوناش و روی هم سایید ..

-- تو غلط می کنی دختره ی احمق..فقط دلم می خواد اینکارو بکنی بعد ببین چه بلایی به سرت میارم..جوری که مثل سگ از کرده ت پشیمون بشی..

-ول کن دستمو..حالا که میگی هر کار بخوای می تونی بکنی منم میگم که بهتره منو دست کم نگیری..

مشکوکانه نگام کرد..

-- حرف حسابت چیه دلارام؟!..

-ولم کن..

-- گفتم حرف حسابتو بزن..چی می خوای؟!..حس می کنم بی دلیل این حرفا رو نمی زنی..

- من از تو هیچی نمی خوام..فقط بذار برم..

-- که بری پیش شیدا و همه ی برنامه هامو خراب کنی؟..

- نــه..

آب دهنمو قورت دادم: منظورم این بود بذار از خونه ت برم..برای همیشه..

چند لحظه بی حرکت زل زد تو چشمام..فکش منقبض شد..

چشمای سرخش رو باریک کرد و گفت: پس بگو..که ازم باج می خوای آره؟!..

-- هر اسمی می خوای روش بذار..من حرفی به شیدا و هیچ کس دیگه نمی زنم به شرطی که بذاری برم..

داد زد: خفه شو تا دندوناتو نریختم تو دهنت..قبلام بهت گفتم که تو تا اخر عمرت تو خونه ی من می مونی..مجبوری که بمونی..

- هیچ اجباری تو کار نیست.. اون واسه وقتی بود که پای من وسط این ماجرا کشیده نشده بود..

-- به خاطره یه بوسه داری این کارا رو می کنی؟!..

- اون بوسه ای که واسه تو معمولی ِ واسه من خیلی مهمه..تو حقه اینکارو نداشتی..من شاید خدمتکارت باشم ولی برده ت نیستم..قبل از اینکه زیردستت باشم ادمم..

پوزخند زد و یه قدم بهم نزدیک شد..درست جلوی روم ایستاد..

با لحنی خاص و اروم ولی در عین حال عصبی گفت: چیه؟!..با یه بوسه خودت و باخت دادی؟!..نکنه می خوای بگی بار اولت بوده؟!..البته این یه مورد بعیده..دختری مثل تو مگه می تونه خودشو در چنین موقعیت هایی کنترل کنه؟!..

دستمو با خشم مشت کردم و اوردم بالا تا بزنم تو صورتش که نذاشت و باز مچ دستمو گرفت..

-- می دونی اگه هر کس دیگه ای بود و این حرکت ازش سر می زد جفت دستاش و خرد می کردم؟!..

- آخرش که یا به دست تو یا به دست شایان کشته میشم پس چرا همین الان کارو تموم نمی کنی؟..

-- کسی نمی خواد تو رو بکشه..اینا یه مشت توهم ِ پوچ و تو خالی ِ که تو داری..

پوزخند زدم..

- هه..مطمئنی؟!..تو شاید نخوای ولی شایان بعد از اینکه به مقصودش برسه همین بلا رو به سرم میاره..شک نکن..

در سکوت فقط نگام کرد..

-- قرار نیست چه الان و چه در اینده اتفاقی بیافته..ولی نمی تونم درک کنم که به خاطر یه بوسه این قِشقِرِق و به راه انداختی..خودت و باختی؟!..

با اون یکی دست ازادم که مشت شده بود زدم به شونه ش و بلند گفتم : من با یه بوسه خودمو باختم ؟!..کی بود اینکارو کرد؟!..کی ازم کمک خواست؟!..کی برام لباس خرید و بهم یاد داد چکار کنم؟!..کی گفت نقش معشوقه ی منو بازی کن جوری که شیدا شک نکنه؟!..توی نامرد همه ی اینارو بهم گفتی و اینکارا رو کردی..حالا جلوی من وایسادی و دم از چی می زنی؟!..

-- اون کاره من جزو نقشه نبود ولی باید انجامش می دادم..اینکار برای من یه جور تیر ِ خلاص محسوب می شد برای خرد کردن شیدا که خب دیدی بهترین راه همین بود..

- به چه قیمتی؟!..علاوه بر غروره شیدا غروره منم خرد کردی هیچ می فهمی اینا رو؟!..انقدر اطرافتو دخترای مغرور و ریلکس پر کردن که نمی تونی درک کنی بین اونایی که دست زدن به تن و بدنشون براشون یه امر عادیه دختری هم پیدا میشه که با یه وسه جسم و روحش درهم می شکنه و حس می کنه به بازی گرفته شده..من از اوناش نیستم اقا..من دلارامم..دختری که می دونه اطرافش پر از گرگه ولی هیچ وقت نمی خواد و نمیذاره که یه بره باشه واسه دَریده شدن اونم توسطه امثاله شماها..

تموم مدت تو چشمام خیره بود و حرفی نمی زد..

برگشتم از در برم بیرون که نذاشت..می دونستم چی می خواد..

همونطور که پشتم بهش بود گفتم: بذار برم..من مثل بعضیا بی معرفت نیستم که بخوام با دو کلوم حرف و یه کاره نابجا غروره کسی رو خرد کنم..نترس..شیدا از دهنه من حرفی نمی شنوه..ولی کار منم با شما تمومه..از همین الان..

دستمو ول کرد..بی معطلی دستم رفت رو دستگیره..

قلبم گرفته بود و جوشش اشک رو تو چشمام حس کردم..لبامو گاز گرفتم تا سرازیر نشن..

داشتم با قفل کشتی می گرفتم..چون دستام می لرزید کنترلی روی حرکاتم نداشتم..

آرشام بی هوا جلوم ظاهر شد و شونه ش رو به در تکیه داد..سرمو بلند نکردم..موهام ریخته بود تو صورتم و سرمو خم کرده بودم..

اون احساسی که اول تو قلبم داشتم عین حباب ترکیده بود و حالا حس می کردم وجودم خالی شده..

-- نگام کن..

نگاش نکردم..

-- دلارام با تو بودم..گفتم نگام کن..

لحنش جدی و محکم بود..سرمو بلند کردم..نیمی از موهام صورتمو پوشونده بود..با نوک انگشتم بردم پشت..

-- اولین بارت بود؟!..

نگاهه متعجبم تو چشمای شفاف و شیشه ایش در گردش بود..

-چی؟!..

-- بوسه !!..

سرمو زیر انداختم..به موهام دست کشیدم و سرمو به نشونه ی مثبت تکون دادم..

--یعنی تو تا به الان با هیچ مردی نبودی؟!..

باز خواستم جلوش گارد بگیرم که با اخم گفت: ازت سوال کردم..پس فقط جوابمو بده..

-معلومه که نه..اصلا چرا باید اینا رو به شما بگم؟!..

-- چون من رئیستم..

با حرص زیر لب گفتم: کِی میشه دیگه نباشــــی..

نشنید..یا اگرم شنید به روی خودش نیاورد..

--از موضوع امشب همونطور که قبلا هم گفتم پیش هیچ کس حرفی نمی زنی..درضمن من به کسی باج نمیدم..راه های بهتری اَم برای بسته نگه داشتن دهن ِ تو بلدم..پس هوای خودتو داشته باش که پاتو کج نذاری..

جوابشو ندادم و نگامو ازش گرفتم..

همیشه می خواست تهدیدم کنه..

دستگیره رو کشیدم و درو باز کردم ..خواستم برم بیرون که یکی با عجله جلوم ایستاد..نگاش که کردم دیدم ارسلان ِ..

لبخند نصفه نیمه ای تحویلش دادم..ولی لبخند رو لبای اون پررنگ شد ..

نگاهش یه جوره خاصی بود..سنگین و نافذ.

یه ببخشید گفتم و از جلوی در رفتم کنار..قبل از اینکه بره تو آرشام پشت سرم بیرون اومد..ارسلان با تعجب و لبخند ِ کجی که روی لباش داشت نگاهش بین من و آرشام در رفت و امد بود..

شرمم شد..سرمو انداختم پایین..مطمئنم با دیدن این صحنه فکرای خوبی تو سرش نیومده..

-- دستشویی زنونه و مردونه ست؟!..

آرشام اخم کرد و جوابشو نداد .. بازوی منو گرفت..البته اینبار نه با خشونت بلکه با آرامش..خواستم دستمو بکشم ولی جلوی ارسلان نمی شد..

ارسلان خندید و زیر گوش آرشام جوری که منم بشنوم گفت: نه خوشم اومد..معلومه این مدت خیلی تغییر کردی..

با قهقهه رفت تو دستشویی و من به وضوح صورت سرخ شده از خشم آرشام رو دیدم که دندوناشو روی هم سایید و زیر لب غرید: رذل ِ بی همه چیز..

از این حرفش تعجب کردم..

ارسلان حرف خوبی نزد و لابد برای همین آرشام عصبانی شد..

نگاهه ارسلان برام خوشایند نبود..حس نمی کردم نگاش به ه*و*س بازی عموش باشه ولی گرما و نافذ بودن نگاهه ارسلان بهم حس خوبی نمی داد..بهش می خورد مغرور و زیرک باشه.. 

درست برعکسش در مقابله آرشام ..که اصلا چنین حسی رو نداشتم..نگاهه اونم برای من گرما داشت و نفوذه چشماش خاص بود..ولی اذیتم نمی کرد..

شیدا رو تو سالن ندیدم..تا وقتی که آرشام بهم گفت شیدا دیگه تو مهمونی نیست و رفته..

اره خب دیگه جای موندن نبود..باید می رفت..می موند که چی بشه؟!..اینجوری دیگه مجبور نبودم نقش معشوقه ی این مرد مغرور و خودخواه رو بازی کنم..

ولی منکر اینم نمیشم که هر وقت کنارم می ایستاد و یا نزدیکم می شد انگار یکی احساساتمو قلقلک می داد..یه جوری می شدم که برام عجیب و نو بود..

شام تو محیطی اروم صرف شد..بعد از اون هم مهمونا عزم رفتن کردن ولی آرشام به درخواست شایان موند و منم مجبور شدم کنارش باشم..

حس خوبی نداشتم..

یعنی شایان ازمون چی می خواد؟!..

شاید کارش فقط با آرشام ِ..

ولی نه..خودش گفت که اخر مهمونی شماها بمونین باهاتون کار دارم..

پس لابد با منم کار داره..

توقسمت مهمونخونه نشسته بودیم..آرشام کنارم بود ..هر دو سکوت کرده بودیم..اون عمیقا تو فکر بود و من هم مدام از روی استرس پامو تکون می دادم و انگشتامو تو هم گره می زدم..

تا اینکه شایان به همراه ارسلان وارد سالن شدن..

کمی خودمو به سمت آرشام کشیدم .

.ارسلان _ خیلی خسته م..میرم بالا استراحت کنم..راستی آرشام واسه آخر هفته ی آینده برنامه نچین می خوام یه سر به اسبا بزنم گفتم همگی بریم بهتره..بعد از این مدت می خوام بیشتر ببینمت..

مکث کرد و ادامه داد: هر چی نباشه ما دوستای صمیمی هستیم..درضمن بی نهایت خوشحال میشم این خانم زیبا روهم همراهه خودت بیاری..مطمئنم بهش خوش می گذره..

با خنده ی جذابی به من چشم دوخت..ولی آرشام فقط نگاش می کرد..ارسلان دستشو اورد بالا و در حین اینکه از سالن بیرون می رفت شب بخیر گفت..

فقط شایان جلومون بود که با لبخند پت و پهنی رو لباش رو به رومون روی مبل سلطنتی نشست..

استرس داشتم .. نگاهه خیره ش اذیتم می کرد..

نیم نگاهی به اطرافم انداختم..دکور این سالن تماما ترکیبی از رنگ های سفید و نقره ای بود..

گوشه،گوشه ی سالن اشیاء ِعتیقه به چشم می خورد که معلوم بود کلی قیمتشونه..

مبل ها تمومش سلطنتی بودن و لوستری که به سقف نصب شده بود اویزی از کریستال و نقره بود..یا شاید هم فلزش شبیه به نقره ست..

صدای شایان رو که شنیدم نگاهمو بهش دوختم و محکم سر جام نشستم..

--آرشام امشب از شرابای من نخوردی..

-- میلی بهشون نداشتم..

--دیگه مهمونا رفتن و شیدا هم اینجا نیست..پس لازم نیست بازم نقش بازی کنید..ارسلانم که بالاست..

-- کی گفته ما الان تو نقشِمون هستیم؟!..

شایان با دست و لبخند کجی که رو لباش داشت به فاصله ی کم ِ بین من و آرشام اشاره کرد..آرشام نگاهه کوتاهی به من انداخت و باز به شایان خیره شد..

هنوز از دستش ناراحت بودم..ولی توی این موقعیت اینکه طرفه آرشام باشم بهتر از این بود که بخوام ازش دلخور باشم..واسه اینکارا وقت بود ولی الان باید جوری رفتار می کردم که آرشام نذاره اینجا بمونم..

حسم که اینو بهم می گفت..اینکه موندنمون اونم به اصراره شایان بی دلیل نیست..

آرشام _ علت اینکه گفتی بمونیم چی بود شایان؟!..مشکلی پیش اومده؟!..

خندید و به من نگاه کرد..

-- نه .. ولی الوعده وفا..

با تعجب نگاهشون کردم که آرشام با اخم گفت: کدوم وعده؟!..

-- گفتی دلارام رو لازم داری که خب امشب فهمیدم واسه چی می خواستی پیش خودت نگهش داری..حالا که شیدا رو از زندگیت پرت کردی بیرون دیگه بهونه ای نمی مونه..من تا به الان صبر کردم ولی بیشتر از این دیگه نمی تونم..

سکوت کوتاهی کرد ونگاهشو از روی آرشام به صورت من دوخت..و ادامه داد: دلارام از امشب اینجا می مونه..دیگه با تو بر نمی گرده..

اب دهنمو با ترس قورت دادم .. ناخداگاه اون فاصله ی کم رو هم پر کردم و چسبیدم به بازوی آرشام ..

صورتشو برگردوند و نگام کرد..هر چقدر که می تونستم التماس ریختم تو چشمام..

نباید می ذاشت من اینجا بمونم..دست و پام از سرما سِر شده بود..

زیر لب بهش گفتم: تو رو خدا نذار نگهم داره..مگه من خدمتکارت نیستم؟ پس نذار ..تو رو خدا نذار..

نگاهه نافذش تو چشمام در چرخش بود..با صدای شایان نگاهه هر دومون به طرفش کشیده شد..

-- نکنه می خوای بزنی زیر قولت آرشام؟!..که البته مطمئنم اینکارو نمی کنی..از آرشامی که من می شناسم اینکار بعیده..

نگاهه آرشام به اون بود ولی معلوم بود عمیقا تو فکره..به بازوش چنگ زدم..حس می کردم صورتش کمی به سرخی می زنه..

نگاهشو به میز وسط سالن دوخت..

چرا ساکتی لعنتی؟!..

جوابشو بده..

بگو نمیذاری اینجا بمونم..

تو رو خدا بگو آرشام..

نگام کرد..آروم و جدی ازم پرسید: چرا نمی خوای بمونی؟!..برای چی می خوای با من برگردی؟!..

وحشت زده نگاش کردم .. اشک تو چشمام حلقه بست..

- نمی دونم..به خدا نمی دونم..فقط می دونم نمی خوام اینجا باشم..همونجور که خواستی تا ابد تو خونه ت می مونم فقط نذار اینجا باشم..به قرآن خودمو می کشم..

چونم از بغض لرزید: اگه منو اینجا بذاری همین امشب خودمو خلاص می کنم..

با صدای فریاد شایان با ترس تو جا پریدم..

--این اراجیف چیه سر هم می کنی دختر؟..تو از اولم مال من بودی..این قراری بود که من با آرشام گذاشتم..آرشام چرا ساکتی؟..بگو آرشام کسی نیست که زیر قولش بزنه..

به آرشام نگاه کردم که لباشو به هم می فشرد ..دستاشو در هم گره زد ..نگاهش به دستاش بود که کمی به جلو خم شد..

بعد هم با یک حرکت از جاش بلند شد ..چون بازوش تو دستام بود منم با ترس بلند شدم و تقریبا چسبیده بهش ایستادم..

شایان روبه رومون قرار گرفت و با اخم و نگاهی مملو از خشم به من و آرشام زل زد..

آرشام با تحکم روبه شایان گفت: هنوز کار من با دلارام تموم نشده..

--این حرف یعنی چی ؟!..مگه امشب..

--فقط به امشب ختم نمی شد..من هنوز خیلی کارا با دلارام دارم..

--چقدر فرصت می خوای؟!..

-- 1 ماه..

-- یعنی سر 1 ماه اونو بهم تحویل میدی دیگه اره؟..

-- چرا که نه؟!..

-- آرشام من دارم مثل همیشه رو قولت حساب می کنم..اگه از 1 ماه بیشتر بشه به زور از تو خونه ت می برمش..می دونی که انجام دادنش برام کاری نداره..

آرشام فقط سرشو تکون داد..هم خوشحال بودم و هم ناراحت و هم عصبانی..

خوشحال از اینکه شایان به هدفش نرسید..

ناراحت از اینکه بعد از 1 ماه زندگیم از این رو به اون رو می شد..

و بیش از حد عصبانی بودم به خاطر ِ اینکه عین یه کالا باهام رفتار می کردن..هر دوشون داشتن سرم چونه می زدن..

ولی الان نمی تونستم حرفی بزنم ..

***************************

تند تند داشت پله ها رو طی می کرد منم عین گلوله ی اتیش پشت سرش بودم..رفت تو اتاقش ..بی معطلی رفتم تو و درو بستم..

کتشو پرت کرد رو تخت و با عصبانیت نگام کرد..

-- کی بهت اجازه داد وارد اتاق بشی؟..

- کی به شما اجازه داد که با من مثل یه کالای بی ارزش رفتار کنید؟!..

کلافه کراواتش و از دور گردنش باز کرد و اونم با حرص پرت کرد رو تخت..داشت دکمه های پیراهنشو باز می کرد..

-- از چی حرف می زنی؟!..دلارام برو بیرون حوصله ت و ندارم..

- از رفتار امشب شما و شایان..

پیراهنش و در اورد و انداخت رو تخت..یه رکابی جذب سفید تنش بود..

-- جای اینکه ازم ممنون باشی باید بهت جواب پس بدم؟!..

- بی چشم و رو نیستم..ازتون ممنونم ولی چرا بهش گفتین 1 ماهه دیگه می تونه منو از اینجا ببره؟..مگه نگفتین من تا اخر عمر باید اینجا بمونم؟!..

رو به روم ایستاد..قلبم تند تند می زد..دست و پام شروع کرد به لرزیدن..

-- تو چشمام نگاه کن و حرفتو بزن..

عصبانی بود..من من کنان جوابشو دادم..

- نمی خوام..

داد زد: چرا؟!..

نگامو به میز کنار تخت دوختم و با دست به بالا تنه ش اشاره کردم..خواستم دستمو بیارم پایین که رو هوا گرفتش..

-چکار می کنی؟!..

دوتا دستامو تو مشتش گرفت و کشید طرف خودش..

دستامو چسبوند به سینه ش و سرم داد زد: این همه حجب و حیا واسه چیه؟..می خوای چیو ثابت کنی؟..اینکه با بقیه ی دخترا فرق می کنی؟!..

صدام می لرزید..

- من هیچی رو نمی خوام ثابت کنم..من همینی اَم که هستم..همینی که جلو روتون وایساده..عادت به چنین چیزایی هم ندارم..

-- می تونی عادت کنی..یا بهتره بگم «بایــد» عادت کنی..

- بایـــد؟!..مگه قرار نیست از اینجا برم؟..پس این کارا واسه چیه؟

-- مگه خودت همینو نمی خواستی؟!..گفتم تا اخر عمرت اینجا می مونی ولی تو اینو نمی خوای..پس لابد قصر شایان برات بهترین گزینه محسوب میشه که اینجا به چشمت نمیاد..

از زور عصبانیت منفجر شدم..

- خواهش می کنم بفهم چی داری میگی..دیدی که تا گفت باید اونجا بمونم تن و بدنم از ترس می لرزید..انقدر از اون ادم نفرت دارم که اگه می موندم فردا جنازه م از در اون خونه بیرون می رفت..یعنی اگه دستش بهم می خورد خودمو می کشتم اینو می فهمی؟!..

--حاضر نیستی ملکه ی قصر شایان بشی؟!..چرا؟!..اینکه آرزوی هر دختری ِ..

- شاید آرزوی هر دختری باشه ولی من از این آرزوها ندارم..آرامشی که اوایل درکنار خانواده م داشتم رو به قصر شایان و تمومه ثروتش ترجیح میدم..فقط آرزوم اینه که اون آرامش دوباره به زندگیم برگرده..

چند لحظه خیره شد تو چشمام ..

-- حاضری برای تموم عمرت اینجا بمونی یا سر 1 ماه تحویلت بدم به شایان؟..

- معلومه اینجا موندنم خیلی بهتر از اون قصر و ادماشه..

-- چرا؟!..

- چی؟!..

-- چرا اینجا رو ترجیح میدی؟!..

تو دلم دنبال جواب می گشتم..

-- سوال من جواب داشت..پس بگو..

- خب فکر کن به خاطر اینکه دست شایان بهم نرسه..

-- ولی شایان یکی از نزدیکترین دوستان منه..پاش بخوای نخوای به اینجا باز میشه..در اونصورت چی؟!..

- به قوله خودت اینجاش و دیگه مجبورم ..دستش بهم نرسه بقیه ش مهم نیست..

وملتمسانه گفتم: کمکم می کنی؟!..

-- به چه قیمتی؟!..

دستش روی مچم لغزید بعد هم اوردش بالا و گذاشت رو بازوم..

- دستتو بردار!..

شونه مو کشیدم عقب..ولی بدتر شد اون یکی دستشم گذاشت پشت کمرم تا نتونم جُم بخورم..دستام حصار بین من و اون بود..

-- حاضری تو اغوش ِ من باشی ولی شایان نه؟!..

- به هیچ وجـــــه..منو اشتباه گرفتی ..ولم کن..

-- پس آغوش شایان و ترجیح میدی!..

- بمیرم نمیذارم همچین روزی برسه..

تقلا می کردم از تو بغلش بیام بیرون..میونه بازوهای قوی و مردونه ش گم شده بودم..دوست داشتم در برابرش سرسختی کنم ولی اون این اجازه رو بهم نمی داد..

-- اگر مجبور شدی از این دو یکی رو انتخاب کنی ..انتخابت کدوم بود؟!..

-یعنی چی؟!..

-- آغوش من..یا شایان؟!..

با حرص جوابش و دادم..

- هیچ کدوم..پیش خودت چی فک کردی؟!..

-- من هیچ فکری نکردم..فقط ازت جواب می خوام..همین حالا..

- واسه چی اینو می پرسی؟!..

-- فقط جواب منو بده..آغوش ِ من یا آغوش ِ شایان؟!..

- هیچ کدوم..هیچ کدومو نمی خوام..من ه*ر*ز*ه نیستم عوضی..ولم کن..

تقلا می کردم..به سینه ش مشت می زدم ولی بی فایده بود..عین آهن سفته لامصب..

-- منظور من به ه*ر*ز*گ*ی نبود..قرارم نیست همچین اتفاقی بیافته..فقط جوابه منو بده..

- جوابی ندارم که بهت بدم..بذار برم ..

لباش و اورد زیر گوشم ..زمزمه هاشم امیخته به خشونت بود..درست مثل حرکاتش..

-- می دونستی هربار که تقلا می کنی من راسخ ترمیشم؟!..

دستامو گذاشتم رو بازوهای ب*ر*ه*ن*ه و عضلانیش که از حرارت بالای تنش کف دستم اتیش گرفت..

- خواهش می کنم ولم کن..چرا ازارم میدی؟!..

و زیر گردنم زمزمه کرد: من یا تو؟!..

انگشتاش و لا به لای موهام فرو برد و صورتش و به گردنم فشرد..

وای خدا..

زمزمه کردم:من؟؟!!..

-- تویی که با زبونت و حرفات اتیشم می زنی..در برابرم گستاخی می کنی..کاری که این همه سال کسی جرات انجام دادنش و نداشت....قصدت چیه لعنتی؟!..

لحظه به لحظه جملاتش و عصبی تر به زبون می اورد..

به بازوش چنگ انداختم که خب غیرارادی بود..کارم از قصد نبود ..از حسی که تو قلبم داشتم ..از گرمای نفس های ارشام که گردنم رو می سوزوند..

ولم کرد..انقدر ناگهانی پرتم کرد عقب که به پشت محکم خوردم به در..

پهلوم گرفت به دستگیره و از دردی که تو تنم پیچید مردم و زنده شدم..محکم لبمو گاز گرفتم تا یه وقت جیغ نکشم ..چشمام و بستم و تو دلم داد زدم..

آروم نگاش کردم که دیدم پشتش و بهم کرده و داره نفس نفس می زنه..

عصبی بود..بدون اینکه برگرده و نگام کنه داد زد: برو بیرون..

معطلش نکردم..دستمو گذاشتم رو پهلوم و از اتاق بیرون رفتم..

رو پهلو خم شده بودم که خودمو رسوندم به اتاقم..اشک صورتمو خیس کرده بود..

حس می کردم پهلوی راستم داغ شده..واسه همین دردم کم بود..دماغمو کشیدم بالا و فین فین کنان در حالی که بی صدا اشک می ریختم لباسامو در اوردم رفتم تو حموم..

نگام به پهلوم افتاد.. با وحشت جلوی دهنمو گرفتم..حسابی قرمز و کبود شده بود..شدت ضربه به قدری زیاد بود که به همین زودی کبود شد..

دستمو که روش کشیدم اتیش گرفتم..

پیش خودم گفتم برم یه کم تو آب ولرم بشینم شاید دردش ساکت بشه ولی همین که نشستم تو وان وضعم بدتر شد..

دیگه به وضوح بلند گریه می کردم تا جایی که صدام کشیده می شد..

انقدر درد داشتم که خودمو تو وان تکون می دادم و زار می زدم..خدایا چکار کنم دارم میمیرم..

نمی دونستم توی اتاق مسکن پیدا میشه یا نه..شاید هم تو یکی از همین قفسه ها باشه ولی نمی تونستم از جام تکون بخورم..

دستمو گذاشتم رو پهلوم و سرمو بلند کردم..چشمام بسته بود و درحینی که لبمو گاز می گرفتم هق هق می کردم..

انعکاس صدای گریه م تو حموم می پیچید..

خواستم بلند شم نتونستم..دیگه پهلوم داغ نبود و دردم صد برابر شد..

حالم به قدری بد بود که نمی فهمیدم دارم چکار می کنم..

شامپو رو کامل تو وان خالی کردم..دستم می لرزید..دستمو تو آب تکون دادم تا کامل کف کنه..بعد مابقی ِ شامپو رو با ترس و لرز و گریه مالیدم به پهلوم ..بوی شامپو حس خوبی بهم داد..بوی یاس..ولی هنوز پهلوم درد می کرد..می خواستم زودتر حموم کنم و برم بیرون..دیگه طاقت نداشتم..

پایین موهام خیس شده بود و تنم تا کمی بالاتر از سینه هام تو اب مملو از کف بود..سرمو به وان تکیه دادم ..یه کم اینجوری بمونم شاید آروم بشم ولی نشد..

لحظه به لحظه حالم بدتر می شد..تا جایی که صدای گریه هام جیغ مانند شده بود ..

یهو یکی محکم کوبید به در حموم که با ترس و همراه با گریه جیغ کشیدم..

صدای خودش بود که بلند و فریاد مانند از پشت در به گوشم خورد..

-- دلارام..درو باز کن ببینم..باز کن بِت میگم ..

صداشو که شنیدم هق هقم بیشتر شد..

نالیدم: نمی تونم..درد دارم..

صدای هق هقم و شنید..محکمتر به در کوبید..انگار قصد داشت اونو بشکنه..

-- اون تو داری چکار می کنی؟!..باز کن این در لعنتی رو..

جیغ کشیدم: نمی تونــــــم..با در چکار داری؟!..بـ..

و همزمان در طاق به طاق باز شد و محکم خورد به دیوار..با دیدنش تو درگاهه حموم همون دقیقه با اینکه از درد داشتم میمردم خدا رو شکر کردم کفای شامپو بدنمو پوشوندن..

بیشترتو آب فرو رفتم و با درد سرش داد زدم: برو بیرون..واسه چی اومدی تو؟!..

ولی اون بی توجه به من در حالی که اخم وحشتناکی رو صورتش داشت اومد تو حموم..صورتم خیس از اشک بود و می خواستم گریه نکنم ولی نمی تونستم..

جلوی وان ایستاد و نگاهشو دور تا دور اونجا چرخوند..دستاشو به کمرش زد..

سرم فریاد کشید: تو که چیزیت نیست..پس چرا گریه می کردی؟!..

-به تو ربطی نداره.. برو بیرون..به چی نگاه می کنی؟برو دیگه..

جلوم رو زانو نشست..صورتمو برگردوندم..از یه طرف حالم خوب نبود و از طرفه دیگه به خاطر اوضاعی که توش گیر کرده بودم و موقعیتمون صورتم سرخ شده بود..

شونه م از زور هق هق می لرزید..ای کاش می رفت بیرون..حالم بدتر شده بود..

در کمال تعجب گرمی انگشتاشو زیر چونه م حس کردم..سرمو چرخوند سمت خودش..با شرم و درد تو چشماش زل زدم..اخماش هنوز تو هم بود.

-- هنوز که داری گریه می کنی..چی شده؟!..

- هیچی..فقط تو رو خدا برو بیرون..حالم خوب نیست..

اخماش و بیشتر جمع کرد..

-- یعنی چی که حالت خوب نیست؟!..و بلند داد زد: د ِ بِنال ببینم چه مرگته؟!..

چشمامو بستم و دستمو از زیر آب گذاشتم رو پهلوم..

همونطور با هق هق گفتم: پهلوم..

--پهلوت چی؟!..

- وقتی هولم دادی پهلوم خورد به دستگیره ..

سکوت کردم اونم همینطور..سرمو چرخوندم و با چشمای غرق در اشکم نگاش کردم..نگاهه اونم تو چشمای من خیره بود..

-- دردت شدیده؟!..

سرمو تکون دادم..

--می تونی پاشی؟!..

-نه..

با فین فین سرمو زیر انداختم که موهام از یه طرف ریخت تو صورتم..درست همون طرفی که آرشام کنارم بود..

چند لحظه به همون حالت بودم..لرزم گرفته بود..به مسکن نیاز داشتم تا دردمو تسکین بده..

حوله ی بزرگ و سفیدی که روی آب قرار گرفت باعث تعجبم شد..مبهوت نگاش کردم..حوله رو از روی همون کفا انداخت روی آب و بدون هیچ مکثی دستاشو برد زیر آب و بدون اینکه تماسی با بدنم ایجاد کنه از روی حوله بدنمو پوشوند..

با این کارش جیغ کشیدم چون به شدت دردم گرفت ولی اون بی توجه به من کارشو می کرد..نگام به صورتش بود و نگاهه اون به حوله ای که توی آب خیس شده بود..مثل همیشه صورتش اخم داشت..ولی اینبار ملایمتر ..

دست چپشو برد زیر پاهام و دست راستشو دور شونه های ب*ر*ه*ن*ه* م حلقه کرد..زبونم بند اومده بود ..جوری به خودم می لرزیدم که اونم فهمید در همون حال که حوله ی خیس دورم بود منو از اب بیرون کشید..

یکی از دستام از روی حوله رو پهلوم بود و اون یکی دستم رو شونه ش..نگاهش به من نبود و مستقیم به جلو نگاه می کرد ولی من نمی تونستم چشم ازش بردارم..

همونطور خیس منو از حموم اورد بیرون و گذاشت رو تخت..حوله کمی از زانوم پایین تر و تا قسمت بالای سینه هام و پوشونده بود..

فقط سر شونه هام باز بود که وقتی پتو رو کشید روم اونا رو هم پوشوند..

**************************

« آرشام »

به خودش می لرزید و رنگش پریده بود..هیچ فکر نمی کردم با اون حرکت ِ من چنین بلایی به سرش بیاد..

اون شب حوصله نداشتم..حتی رو تختی رو برنداشتم و همونطور دراز کشیدم و به فکر فرو رفتم..

تو حال خودم غرق بودم که صدای محوی از گریه ی یه دختر رو شنیدم ..غافل از اینکه اون دختر دلارام بود..

وقتی از اتاقم اومدم بیرون صدا کمی واضح تر به گوشم رسید..کسی جز من و دلارام طبقه ی بالا اتاق نداشت بنابراین شَکَم به اون رفت و وقتی وارد اتاقش شدم متوجه شدم صدای گریه ش از داخل حموم میاد..

کنارش نشستم..خودش رو زیر پتو مچاله کرد ..صورتشو به بالشت می فشرد..

از تو یکی از قفسه های کمد جعبه ی کمک های اولیه رو بیرون اوردم..یه مسکن به همراه لیوان آبی که روی میز عسلی کنار تخت بود برداشتم..

-- پاشو ..

صورتشو به آرومی از رو بالشت بلند کرد..چهره ش سرخ و غرق در اشک بود..نگاه کوتاهی به دستم انداخت و نیمخیز شد..زیر لب تشکر کرد و قرص و به همراه ِ آب سر کشید..

صداش گرفته بود..

- میشه بتول خانم و صدا کنید؟..

می دونستم در حضور من معذبه ولی این چیزا برای من مهم نبود..

--نـه !..

-خواهش می کنم..

-- گفتم که نه..الان ساعت 3 نیمه شبه و همه خوابیدن..کسی هم حق نداره این موقع از شب تو ویلا راه بیافته..

- ولی من درد دارم..باید یکی پهلوم و ببینه..خودم می ترسم و اگه..

جمله ش و ادامه نداد و با وحشت نگام کرد..دستمو بردم جلو که با درد خودش و کمی به عقب کشید..

-نــه نه نـه شمــا نـــه..اصلا مهم نیست ..اشتباه کردم..

بی توجه به التماس های پی در پیش دستمو پیش بردم و از رو پتو بازوشو تو چنگ گرفتم..حرکتی نکرد..ولی تو چشماش ترس و می دیدم..جدی بودم..اینو فهمید و سکوت کرد ..

ازش نپرسیدم کدوم پهلوت درد می کنه..پتو رو کامل کنار زدم..حوله ی خیس به بدنش چسبیده بود..اگه می خواستم اونو کنار بزنم بدون شک اندامش مشخص می شد..مطمئنا ترسش از همین بود..

دستمو روی پهلوی چپش گذاشتم که حرکتی نکرد..پس حدسم درست بود..پهلوی راستش ضرب دیده بود..

درحالی که تو چشمای وحشت زده ش خیره بودم دستم به طرف حوله رفت و خواستم از هم بازش کنم که جیغ زد وخودشو جمع کرد..

-نـــه ..تو رو خدا برو بیرون..به من دست نزن..من حالم خوبه..

رنگش بیشتر از قبل پریده بود..کارای این دختر و درک نمی کردم..ولی مطمئن بودم همچین کاری می کنه..

به طرف کمدش رفتم و یه شلوار و بلوز برداشتم و پرت کردم رو تخت..

--بپوش..

- روت و کن اونور..

کلافه تو موهام دست کشیدم و سرمو تکون دادم..پشتمو بهش کردم..کاراش اذیتم می کرد..رفتار و بیان تند و تیز ِ این دختر با هر کس ِ دیگه ای که می شناختم فرق داشت..همین باعث می شد نسبت بهش دقیق باشم..

- می تونی برگردی..

رو تخت نشستم و بدون فوت وقت دستم و به پهلوش بردم..نذاشت..

- نکن مگه تو دکتری؟!..

صبرم تموم شد .. با خشونت شونه هاش و گرفتم و پرتش کردم رو تخت..حرفی نمی زدم ولی نگاهی که از سر ِ خشم بهش دوختم باعث شد بیشتر از قبل وحشت کنه..

به پشت رو تخت افتاده بود ..صورتم و مماس با صورتش قرار دادم ..

-- می خوابی رو تخت جیکتم در نمیاد شیر فهم شد؟..

تند تند سرش و تکون داد..همونطور که روش نیمخیز بودم بلوزش و کمی بالا زدم.. با دیدن پهلوی راستش اخمام کمی ازهم باز شد و با تعجب تو چشماش نگاه کردم..هیچ فکر نمی کردم به این روز افتاده باشه..

جای دستگیره کامل روی پوست سفیدش مونده بود و از زور کبودی به سیاهی می زد..و دور کبودی رو هاله ای قرمز رنگ پوشونده بود..

وقتی نگاهم و از روی کبودی به صورتش دوختم دیدم چشماش و بسته و لباشو رو هم فشار میده..

همونطور که نگام به صورتش بود انگشتمو روی کبودی کشیدم..صورتش جمع شد و لبشو گزید..پوستش سفید بود..بی اختیار انگشتمو بالاتر اوردم و بالای کبودی رو لمس کردم..

چشماشو به آرومی باز کرد..

-- درد داری؟..

- نه..فک کنم مسکن ِ تاثیر کرد..

دستم روی شکمش بود و نگاهم به صورتش..

چــــرا؟!..

چرا این دختر....آه..

کشیدم کنار..از روی تخت بلند شدم و جلوی در ایستادم..نگاهش نکردم..با مکث کوتاهی دستگیره رو گرفتم و کشیدم..از اتاق زدم بیرون..نمی تونستم بمونم..حالم دگرگون بود..

از ویلا رفتم بیرون..سوار ماشینم شدم ..سرایدار با شنیدن صدای ماشین درحالی که چشماش خمار بود از اتاقکش بیرون اومد..دست تکون داد و درو باز کرد..پام و روی گاز فشردم و از ویلا خارج شدم..

ساعت 3 نیمه شب بود و مثل همیشه خواب با چشمای آرشام بیگانه بود..ضبط و روشن کردم..در همون حال با سرعت تو جاده ی خلوت و مسکوت ویراژ می دادم..

(آهنگ بزن تار _ شهاب تیام)

بزن تار که امشب باز دلم ازدنیا گرفته

بزن تارو بزن تار

بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار

بزن تار و بزن تار

برای کوچه غمگینم برای خونه غمگینم

برای تو برای من 

برای هر کی مثل ما 

داره می خونه غمگینم 

بزن تارهمیشه با 

من و از من قدیمی تر

واسه اون که تو کار عاشقی 

می مونه غمگینم

پامو بیشتر روی پدال گاز فشردم..

با سرعت فقط می روندم و فکر این نبودم که دارم کجا میرم..

بزن تار که امشب باز دلم ازدنیا گرفته

بزن تارو بزن تار

بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار

بزن تار و بزن تار

به راه عاشقی مردن

به خنجر دل سپر کردن

واسه هر کی که آسون نیست

برای جاودان موندن 

واسه عاشق دیگه راهی 

به جز دل کندن از جون نیست

بزن تار بخونم همینو می تونم

برای کوچه غمگینم برای خونه غمگینم

برای تو برای من 

برای هر کی مثل ما 

داره می خونه غمگینم 

بزن تارهمیشه با

من و از من قدیمی تر

واسه اون که تو کار عاشقی 

می مونه غمگینم

بزن تار که امشب باز دلم ازدنیا گرفته

بزن تارو بزن تار

بزن تا بخونم با تو آواز بی خریدار

بزن تار و بزن تار

فرمون و تو دستام فشردم..

اینجا بالاترین نقطه ی شهر بود..جایی که چیزی جز تاریکی رو در خودش نداشت و از همونجا شهر زیر پاهام بود..

ضبط و روشن گذاشتم و از ماشین پیاده شدم..هوا این موقع ازشب خنک بود ولی هیچ چیز در من اثر نداشت..

بدنم تو اتیش می سوخت..اتیشی که ناخواسته به جونم افتاد..داغ بودم..سوزشش چشمام از این حرارت بود..

دستام و بردم تو جیبم و از همون بالا اطرافم و نگاه کردم..

اون پایین ..این شهر..تو خودش روشنایی داشت..حتی این موقع..ولی اینجا..جایی که من ایستاده بودم تاریکی ِ محض بود و نورچراغای ماشین تونست کمی از تاریکی رو پس بزنه ..

رفتم جلوتر..به پایین نگاه کردم..صدای آهنگ تو سرم بود..سرمو بلند کردم و با خشم به آسمون ِ شب زل زدم..به ماه که انگار اونم داشت بهم پوزخند می زد..

به من..به گذشته ی من..به گذشته ی سیاهه من همه می خندن..به آرشام ..به زندگی ننگی که داشت..

احمق بودم..احمق بودم و نفهمیدم..حماقت های من تمومی ندارن..

دلم پر بود..نمی دونم چرا سوزش چشمام هر لحظه داره بیشتر میشه..چرا قلبم درد گرفته..یه چیزی تو گلوم سنگینی می کنه..یه چیز عجیب.. یه چیزی که هرکار کردم نتونستم بدم پایین و انگار با هر تلاش من اون هم سنگین تر می شد..

نخواستم و داد زدم..نخواستم که تو گلوم بمونه و با فریاد رو به آسمون شکستمش..

-- خـــــــــــداااااااااااا ااا..داری منو می بینی اره؟..تو هم به حماقتم می خندی..به ندونم کاری هام..به گناهکار بودنم..

چرا گرفتارم؟..چرا هنوزم درد دارم؟..چرا وقتی هنوز یه درد از روی دردام بر نداشتی یکی دیگه می ذاری رو دلم؟..فراموشت کردم..هنوزم فراموشت کردم ..

و بلندتر و از ته دل فریاد زدم : خدایی که اون بالایی..خدایی که منو می بینی..مــــــن..آرشام تهرانـــــی..تو رو فراموش کردم..همون شب بارونی ..همون شب نحس تو رو از یاد بردم..می بینی که اینجام..همه ش به خاطر بلایی ِ که داری به سرم میاری..می خوام بگم تمومش کن..تمومش کن دیگه ادامه نده..10 سال پیش با تو ..با همه چیزم عهد کردم که عوض بشم..شدم..من عوض شدم..

ببین منو..نگاه کن ببین من کیم..من عوض شدم..آرشام تونست تغییر کنه..این همه سال تلاش کردم تا قلبم از جنس سنگ شد..نگام به سردی آهن شد..جوری که هیچ چیز نتونه درونم نفوذ کنه..

ولی داری با این نگاهه اهنین و دل سنگی چکار می کنی؟!دیگه چه بازی رو می خوای باهام شروع کنی؟!..این دفعه بازنده کیه؟..

پوزخند زدم..دستامو به اطرافم باز کردم و رو به اسمون فریاد کشیدم: من اینم..من آرشامم..کسی که به راحتی دل می شکنه..غرور این و اونو زیر پاهاش خرد می کنه..من کسیم که معنی اسمم به قدرت جسمم دل ها رو خون می کنه..آره من همینم..تو خواستی که باشم..تو گذاشتی به اینجا برسم..وگرنه زندگیم و پر از ننگ و گناه نمی کردی..

حداقل نمی ذاشتی اون شبه پر گناه شاهد باشم..نمی ذاشتی عذابه بعد از اون رو به جون بخرم..درد پشت درد رو دلم نمی ذاشتی..نمی ذاشتی شاهد اون همه خیانت و دورویی باشم..

ولی عوض نمیشم..

من همینی اَم که هستم..

و بلندتر رو به اسمون فریاد کشیدم: اونی که فرستادی طرفم کاری ازش ساخته نیست..

**********************

«دلارام»

صبح با احساس درد ، سرمو از روی بالشت بلند کردم..چشمام هنوز خمار بود..به پهلوم دست کشیدم دست که می زدم درد می گرفت ولی همینجوری که کاری بهش نداشتم دردش تا حدی آروم بود..

از رو تخت بلند شدم تا به کارام برسم..نمی خواستم بهونه دستش بدم..

یه دفعه یاد دیشب افتادم..لب تخت نشستم ..حس می کردم تموش یه خواب بود..ولی حوله ی خیسی که هنوز کنارم بود..لباسام..همه ی اینا صدق ِ اتفاقات دیشب و بهم ثابت می کرد..

احساس گرما کردم..یاد چشماش و حرارته دستاش افتادم..وقتی بغلم کرد و..چرا وقتی منو از آب کشید بیرون مخالفت نکردم؟!..از شناختی که رو خودم داشتم باید همینکارو می کردم..

وقتی به پهلوم دست کشید..بیشتر از اینکه به دردم فکر کنم اون لحظه ذهنمو آرشام پرکرده بود..

چرا بهش فکر می کنم؟!..

چرا وقتی میبینمش ضربان قلبم میره بالاااااا ؟!..

چرا وقتی اسممو صدا می زنه میخکوب میشم؟!..

لرز تنم از چیه؟!..حالا اَم همونجوریم..همون حس و دارم..

ناخداگاه لبخند زدم..بهش که فکر می کردم سرحال می شدم..یعنی دیوونه شدم؟؟!!..

یه دوش مختصر گرفتم و اماده شدم.. قبل از صبحونه رفتم تو اتاق تا وسایل حمومشو اماده کنم ولی نبود..یعنی این موقع از صبح کجا رفته؟!..حتی تختشم دست نخورده بود..دیشب خونه نبوده یا اینکه صبح زود زده بیرون؟!..

اروم اروم از پله ها رفتم پایین..پهلوم تیر می کشید..خدا کنه زودتر خوب بشه ..اینجوری تو انجام دادن کارام به مشکل بر می خورم..

می دونستم از قصد اینکارو نکرده ولی باید باهاش سر سنگین رفتار می کردم..هر چی فکر می کردم نمی فهمیدم دیشب چرا اون کارا رو می کرد؟..اون حرفا..

رفتارش هر دقیقه یه جور بود..یه لحظه افتابی بود و لحظه ای بعد رعد و برق می زد..این وسط یه صاعقه هم درست می خورد تو فرق سر ِ منه بدبخت..

ادم مرموز و غیر قابل پیش بینی که میگن نمونه ش همین آرشام ِ ..

منو بگو می خواستم جلوش سر سنگین باشم و خودمو حدالامکان بپوشونم..ولی دست بر قضا این چند وقت اتفاقاتی افتاد که ناخواسته این مرد ِمغرور و خودخواه منو تو موقعیت های مخالف تصورم می دید ..

ای کاش می تونستم یه جوری از اینجا فرار کنم..ولی وقتی یاد حرفاش می افتادم غلاف می کردم و می تمرگیدم سرجام..گفت که اگه فرار کنم هم منو و هم اونی که بهم پناه داده رو درجا خلاص می کنه و من کسی رو هم من جز فرهاد نداشتم..پس نمی تونستم همچین ریسکی رو بکنم..

دلم براش تنگ شده بود..اون مدت که شیدا اینجا بود باید می رفتم می دیدمش ولی آرشام همچین اجازه ای بهم نداد..ولی در اولین فرصت باید برم پیشش..

داشتم می رفتم تو آشپزخونه که مهری با یه سینی جلوم ایستاد..سینی خالی بود..با دیدنم یه نگاه به سرتاپام انداخت..

یه بلوز استین بلند زرشکی وشلوار مشکی..یه شال مشکی که خطای قرمز داشت هم انداخته بودم رو موهام..

خواستم از کنارش رد شم که راهمو سد کرد..بهش اخم کردم .. 

-برو کنار..

عین قُلدرا سرشو انداخت بالا و دست به کمر گفت: فرض کن نرم چی می خواد بشه؟..

- حوصله یکی به دو کردن باهات و ندارم مهری برو کنار..

-- اوهــــــو خانم خانما یه شب با آقا بیرون بودن هوا ورشون داشته انگار..

- به تو ربطی نداره..اگه تا حد مرگ فضولی بهت فشار اورده برو از خود اقاتون بپرس حتما بِت میگه..

-- نــــه..خوش دارم تو بِم بگی..

مسخره خندید و چشمک زد: خو بگو بینم چکارا کردین؟..خوب حالشو بردی آره؟..

حرصم گرفت..داد زدم: چرا یاوه میگی؟..حرف دهنتو بفهم..

عصبانی شد..دست به کمر داد زد: صَب کن بینم واسه من شاخ و شونه می کشی؟..فک کردی یه شب باهاش بودی خبریه؟..

پسش زدم کنار..حالم خوب نبود و نمی خواستم باهاش دهن به دهن کنم.. 

با حرص گفتم: برو اونور مهری..انگار دنبال ِ شری..

-- وایسا بینم اشغال ، واس چی فرار می کنی؟.. 

و با سینی که تو دستش بود بی هوا محکم زد به پهلوم درست همونجایی که کبود شده بود و درد می کرد..

مردم و زنده شدم..جیغ کشیدم..چشمام سیاهی رفت و دستمو گرفتم به درگاهه آشپزخونه..

انگار کسی تو آشپزخونه نبود که این راحت بهم فحش می داد..

درد و طاقت نیاوردم .. لبمو گزیدم..تو درگاه زانو زدم و پهلوم و دو دستی چسبیدم..

تازه دردم تسکین پیدا کرده بود که با این ضربه حالم بدتر شد..جوری که ناخواسته و از زور درد به گریه افتادم..

صدای هق هقم و شنید ولی بازم ادامه داد..

بین هق هق ام صدای سیلی شنیدم..مات و مبهوت در حالی که صورتم خیس از اشک بود سرمو بلند کردم..

آرشام با صورتی خشمگین و ترسناک بالا سرم ایستاده بود و حین اینکه اخماش از همیشه غلیظ تر بود نگاهه مملو از خشونتش و تو چشمای وحشت زده ی مهری دوخته بود..

دست مهری روی صورتش بود..

بی صدا گریه می کردم چون درد داشتم..

ولی از بس تعجب کرده بودم که هق هقم کامل بند اومده بود..

آرشام به مهری سیلی زده بود!!..

مهری سرش و انداخته بود پایین و گریه می کرد..

آرشام سرش فریاد زد: همین حالا از جلوی چشمام گورتو کم کن..

مهری هق هق می کرد که بلندتر فریاد کشید: د ِ یالا بزن به چاک..

دستشو اورد بالا که مهری جیغ کشید و به طرف سالن دوید..آرشام دستشو همون بالا مشت کرد و اروم اروم اوردش پایین..

حس می کردم درد پهلوم بیشتر شده تا جایی که زیر دلمم تیر می کشید..

سرمو انداختم پایین..زیر لب ناله می کردم و اشکام گوله گوله از چشمام جاری بود..

ندیدمش داره چکار می کنه ..

خواستم بلند شم نتونستم و با ضرب نشستم..و همزمان دستای گرم و مردونه ش روی بازوهام قرار گرفت..صداش تو گوشم پیچید..گرفته و جدی..

-- پاشو وایسا..

در حالی که سعی داشت کمکم کنه وایسم با هق هق سرمو انداختم بالا..

- نمی تونم..

--پاشو بهت میگم..باید بتونی..

در همه حال زور می گفت..خب لامصب میگم نمی تونـــم..چرا حالیت نمیشـــــه؟!..

بلندم کرد ولی دستم رو پهلوم بود..دلمم درد می کرد..

با تعجب دیدم داره میبرتم سمت در..

- کجا میری؟!..

-- خودت می فهمی..

- خواهش می کنم بگو..

--بیمارستان..

- نه نمی خوام..استراحت کنم حـ..

-- حرف اضافه نزن راه بیافت..

بلوزی که تنم بود نه چسبون بود نه کوتاه..واسه همین می تونستم باهاش برم..

از زور درد حال ِ مخالفت کردنم نداشتم..

گرچه آرشام عادت داشت درهمه حال حرف زور بزنه..

**********************

رو تخت خوابیده بودم و دکتر داشت معاینه م می کرد..

آرشام اونطرف پرده ایستاده بود که خب خیلی تلاش کرد بیاد اینور ولی دکتر نذاشت..

خانم دکتر عینکش و روی بینیش بالاتر داد .. نگاش و از روی پهلوم اورد بالا و توی چشمام دوخت..

درحالی که اروم اروم شکمم رو معاینه می کرد با لحن صمیمی گفت: شوهرته؟..

با تعجب نگاش کردم..

-کی؟!..

-- همونی رو که به زور پشت پرده نگهش داشتم..

از حرفش خنده م گرفت..دردم کمتر شده بود و احتمالا واسه مسکنی بود که بهم تزریق کردن..

اخه دکتر تشخیص داده بود که یه کوفتگی ساده ست و خونریزی داخلی ندارم..حالا هم که گفتم زیر دلم تیر می کشه داشت معاینه م می کرد..

با شیطنت لبخند زد و سرشو تکون داد..

--تازه عروسی؟!..

خنده م خود به خود قطع شد..

-هـــان؟..نــــه ما..

-- پس مدت زیادی می گذره..گفتم شاید حامله باشی که خدایی نکرده با این ضربه بلایی سر جنین اومده باشه..

دهنم باز موند..

یه خانم دکتر تقریبا 40 ساله ی خوشرو و صمیمی..

به صورتم که نگاه کرد خندید..

-- نگران نباش دختر داشتم سر به سرت میذاشتم..می دونم هنوز ازدواج نکردی..گفتم شاید نامزدت باشه..

- نه نیست..رئیسمه..

یه تای ابروشو داد بالا و بلوزمو پایین کشید..

-- چه رئیسه خوش تیپی..چهره ی جذابی هم داره..

غرغر کنان تو جام نشستم..

- خدا ببخشه به خاطرخواهاش.. 

-- که لابد کمم نیستن..

لحنش به قدری بامزه بود که خندیدم..ولی با دردی که زیر دلم پیچید آخی گفتم و دستمو گذاشتم روش..

- درد داری؟!..

-- پهلوم یه کم، ولی زیر دلم اره خیلی..

- مشکلی نیست عزیزم..دوره ت نزدیکه؟..

- اره..

-- پس نگران نباش..ضربه باعث شده زودتر از موعدش باشه..

سرمو تکون دادم..خواستم از رو تخت بیام پایین که آرشام پرده رو پس زد و بی اجازه اومد تو..

خانم دکتر که داشت دستکشاشو مینداخت تو سطل ِ کنار تخت با اخم نگاش کرد که خب در برابر اخمای آرشام واقعا"هم هیچ بود..

--اقای محترم کی به شما اجازه داد بیاید داخل؟!..

آرشام بی توجه به خانم دکتر رو به من گفت: پاشو باید بریم..

-- شما چه نسبتی با بیمار دارید؟..

با تعجب به خانم دکترنگاه کردم..من که بهش گفته بودم!..

آرشام یه نگاه به من انداخت و یه نگاه به خانم دکتر..

به جای اینکه جواب خانم دکترو بده رو کرد به من و با تحکم گفت: حاضر شو..

از رو تخت اومدم پایین..رو به روی خانم دکتر ایستادم که یه برگه به عنوان نسخه داد دستم و زیر لب جوری که فقط خودم بشنوم گفت: عجب رئیسی داری تو دختر..من که هیچکارشم با دیدن اخماش کُپ کردم خدا به داده تو برسه..اصلا کسی رو ادم حساب نمی کنه..

اروم خندیدم..

دکتر باحالی بود..ازش خداحافظی کردم و همراه آرشام راه افتادم..

درست شونه به شونه ی هم قدم برداشتیم..

قدش خیلی ازمن بلندتر بود..نه بابا من در برابره این جوجو هم نیستم..

قدماشو اروم و در عین حال محکم بر می داشت..

جلوی بیمارستان بودیم که گفت: نسخه ت و بده من..

دادم دستش..یه نگاهه سرسری بهش انداخت و به ماشینش اشاره کرد که سوار شم..

نشستم..راه افتاد و کمی جلوتر رو به روی داروخونه نگه داشت..

بدون هیچ حرفی پیاده شد و رفت تو داروخونه..یه چند دقیقه طول کشید تا اینکه با پاکت داروها اومد بیرون..نشست تو ماشین و پاکت و گذاشت رو پام..

زیر لب ازش تشکر کردم..چیزی نگفت..منم توقع نداشتم حرفی بزنه..

سکوتی که بینمون بود اذیتم می کرد..موضوعی هم نداشتم که پیش بکشم..حالا چرا انقدر علاقه مند بودم باهاش حرف بزنم بماند.. چون خودمم درست و حسابی جوابشو نمی دونستم ..

گیر دادم به مهری و مثلا خیر سرم خواستم اینجوری سر حرفو باز کنم..

-بابت اتفاقاته امروز و..مهری..

-- مهم نیست..

مرض تو جونت نیاد بشــــر، خب بذار زرمو بزنم بعد رشته ی کلاممو تیکه پاره کن..

- ولی برای من مهمه..حرفای مهری بدجور ازارم می داد..نیاز به خشونت نبود اگه حالم خوب بود حتما جوابشو می دادم..

-- منم اون کارو واسه خاطره تو نکردم..

پوزخند زد و ادامه داد: زیادی تو کارام سرک می کشید..تازگیا سر و گوشش بدجور می جنبه..

-یعنی چی؟!..

جوابمو نداد..دوست داشتم انقدر ادامه بدم تا بالاخره خسته بشه و بگه منظورش چی بوده ولی می دونستم بی فایده ست..لااقل رو این مرد که روی سنگو کم کرده بود بی تاثیر بود..

- میشه یه خواهش کنم؟!..

نیم نگاهی بهم انداخت وباز به خیابون خیره شد..

-- چی می خوای؟!..

مونده بودم چجوری بگم..

- چیز خاصی نمی خوام..فقط دلم واسه فرهاد تنگ شده..خـ..

همچین برگشت و نگام کرد که مجبور شدم سکوت کنم..اخماشو بیشتر کشید تو هم..باز زل زد به خیابون..

-- ادامه بده..

جمله ش رو کاملا جدی و با رگه هایی از خشونت به زبون اورد..

معلوم نیست چِش هست..کلا انگار با من مشکل داره..

- می خواستم..اجازه بدید آخر هفته برم پیشش..

--نـه..

- چی نــه؟!..

- نمیشه..

-چرا خـب؟!..نکنه تا اخر عمر تو ویلاتون باید عینه اسیرا زندگی کنم؟!..

سکوت کرد..ولی من ادامه دادم: من باید برم ببینمش..حتما تا الان کلی نگرانم شده..

بلند و با تحکم گفت: گفتم نه یعنی نه..پس خفه خون بگیر و حرفه اضافه هم نزن..

حرصمو در اورده بود..

- نمی خوام خفه شم..من به اجبار خدمتکارتونم نه زندونیتون..

دیدم هیچی نمیگه و فرمونه بیچاره رو تو دستاش فشار میده رومو ازش برگردوندم..با حرص پوست لبمو می جویدم..

نگاش کردم..انگار تو فکر بود..با این وجود دقیق رو رانندگیش تسلط داشت..

- پس لااقل بذارید بهش زنگ بزنم..نگرانمه..

کلافه صورتشو چرخوند طرفم..به رو به روش نگاه کرد و جوابمو داد..

-- حرف حساب تو گوشت نمیره انگار اره؟..نذار جور دیگه حالیت کنم..

هر دقیقه بیشتر می رفت رو اعصابم..عجب ادمیه ها..

- ولی این شمایی که حرفای منو نمی فهمی..میگی نرو دیگه چرا نمیذارید بهش زنگ بزنم؟..

و همچین فریاد کشید : « خفـــه شو » که محکم چسبیدم به صندلی ماشین و تو دلم خالی شد..

چهار ستونه بدنم که هیچ در و پیکره ماشین بیچارشم رفت رو ویبره..

*******************

داشت می رفت تو ویلا که منه خر باز سیریش شدم..حالا چه گیری داده بودم خدا می دونه..

گوشه ی پیراهنشو گرفتم و کشیدم..مجبور شد وایسه..

حالا که به زور نمی تونم حرفامو بهش حالی کنم جور دیگه بهش می فهمونم..

نگامو مظلوم کردم و لحنمم که اینجور مواقع اروم می شد..مستقیم زل زده بود تو چشمام و منم که هیچ کجا رو جز چشماش نمی دیدم..

لامصب سیاهی ِشب باید بیاد جلو چشمای این لنگ بندازه..

پیراهنشو از تو دستم کشید..

مظلومانه و صمیمی گفتم: میذاری برم؟!..

پوزخند زد..روشو برگردوند و خواست برگرده که راهشو سد کردم..سینه به سینه ی هم شدیم..

- تو رو خدا بذار برم..خواهش..

-- انقدر برات مهمه؟!..

-فرهاد؟!..اره خب پوسیدم تو این خونه..دلم می خواد برم بیرون..

-- واسه بیرون میگی یا اون دکتره؟!..

- تو از کجا می دونی اون دکتره؟!..

-- سوالم و با سوال جواب نده..

- هر دوش..

با مکث کوتاهی زل زد بهم و گفت: چرا این همه اصرار می کنی؟!..

شمرده شمرده گفتم: چون..حوصله م..سر رفته..همین..

-- پس فقط همین..

- اره..

-- وقتی بری پیشش حالت میزون میشه ؟!..

-- شاید..

تموم مدت اخماش تو هم بود و نگاش به من..منم که تو همون حالت مظلومانه گیر کرده بودم..

در کمال تعجب دیدم که یه لبخند کج نشست رو لباش و ابروهاشو داد بالا..

-- بسیار خب..آخر هفته می تونی بری ببینیش..

و دیگه صبر نکرد جوابشو بدم به سرعت باد از جلوی چشمای مبهوتم رد شد..

الان دقیقا چی شد؟!..

قبول کرد؟!..

یعنی می تونستم آخر هفته برم پیش فرهاد و بعدشم یه روز عالی وبی دغدغه..گردش..تفریح..

واااای خداجون دمت گرم..

خودمم توش مونده بودم که من این همه خودمو جر دادم گفتم بذار برم ببینمش یا حتی شده بهش یه زنگ بزنم نذاشت حالا چه زود قبول کرد!! ..

دلیلش هرچی که هست مهم نیست همین که ازاد بودم برم بیرون خودش جای ذوق داشت..

رفتم بالا و به پاکت داروها نگاه کردم..مسکن و آمپول بود و یه پماد..

یه دفعه کمرم تیر کشید و زیر دلم درد گرفت..

انگار حق با خانم دکتر بود..

وقتش شده..

*********************

تا پنجشنبه 4 روز دیگه مونده بود..توی این مدت خیلی کم آرشامرو می دیدم ..اونم مواقعی بود که واسش میز شام و میچیدم یا وسایل استحمامش و اماده می کردم..

پهلوم خیلی بهتر شده بود و این مدت از مهری هم خبری نبود..یا اگر هم بود خیلی کم جلوم افتابی می شد..

نمی دونستم چشه ولی تا منو می دید اخم می کرد و یه جورایی انگار ازم فراری بود..

تا اینکه یه شب آرشام زودتر اومد خونه..داشتم میز شام رو واسه ش آماده می کردم که..

بتول خانم با سینی غذا وارد شد..هنوز نیومده بود سر میز..

داشتم کمک بتول خانم غذاها رو می چیدم، سر و کلش پیدا شد..زیر لب بهش سلام کردم که مثل همیشه در جوابم فقط به ارومی سرشو تکون داد..

دستمو از رو میز کشیدم عقب و ایستادم ..منتظر بتول خانم بودم که برگردیم اشپزخونه ولی با صدای آرشام نگاهم معطوفه اون شد..

--تو می تونی بری..

- منتظر بتول خانمم..

-- بتول خانم اینجا می مونه..باهاش کار دارم تو برگرد..

یه نگاه کوتاه بهش انداختم و برگشتم از سالن اومدم بیرون..

پیش خودم می گفتم چکارش داره؟!..

چی می خواد بهش بگه؟!..

بقیه داشتن غذاشونو می خوردن..منم بی هدف جلوی آشپزخونه رژه می رفتم..نمی دونم چِم شده بود ولی یه حالی داشتم..

نگاهشو زمانی که بهم گفت (می تونی بری) وقتی تصور کردم این حالتی که داشتم تشدید شد..یه جور ِ خاصی نگام کرد ..سنگین تر از همیشه..

بتول خانم که از سالن اومد بیرون بدو رفتم طرفش..بنده خدا سرش پایین بود که یهو جلوش ظاهرش شدم..ترسید و جلوی دهنشو گرفت..

--هــــی مادر ترسوندیم..وای قلبم..

-شرمنده ..نمی خواستم بترسونمتون..

-- دشمنت شرمنده باشه دخترم..چرا نرفتی شامتو بخوری؟!..

-همینجوری..منتظر شدم شمام بیای..راستی چکارتون داشت؟!..

راه افتاد طرف اشپزخونه منم کنارش در حالی که نگام به صورتش بود راه افتادم..

-- والا چی بگم.. گفت آخر هفته میره سفر..ظاهرا با ارسلان خان قرار اسب سواری دارن ..

- شما رو واسه چی نگه داشت؟!..

-- هیچی مادر بهم گفت به بقیه بگم این مدت که نیست مراقب همه چیز باشیم..گفت هر کی هم می خواد می تونه تو این چند روز یه سر به خونواده ش بزنه..

رفتیم تو آشپزخونه..دیگه حرفی نزد..

پس که اینطـــــور..می خواست بره واسه خودش عشق و حال..اونم با رفیقه شفیقش ارسلان..

با غذام بازی می کردم که کسی جز بتول خانم متوجه بی حوصلگیم نشد..

صورتشو اورد جلو و اروم بهم گفت: چته دخترم؟!..مریض شدی؟!..

-نه خوبم..

-- پس چرا با غذات بازی می کنی؟!..دوست نداری؟!..

رو صندلیم جابه جا شدم..

-نه اتفاقا برعکس من عاشقه فسنجونم..منتهی نمی دونم چرا امشب اشتها ندارم..

-- چرا دختر؟!..قبل از اینکه اقا بیاد می گفتی خیلی گرسنمه ؟!..

- انگار اشتهام کور شده..خودمم نمی دونم چِم شده..

احساس کلافگی بهم دست داد..از پشت میز بلند شدم و رفتم بیرون..همزمان آرشام هم از سالن اومد بیرون..

با دیدنش یاد سفرش افتادم و دمق شدم..

چرا جدیدا اینجوی میشم؟!..انگار حالا که دیدمش حس کلافگیم بیشتر شد..

با دیدنم سرجاش ایستاد..دستش طبق عادت همیشگیش تو جیبش بود ..اخم نداشت ولی حالت صورتش کاملا جدی بود..

حس می کردم چشمای سیاهش از همیشه نافذتر شده..یا شاید فقط جلو چشم ِ من اینجوری بود..

به طرفم اومد..آروم و شمرده....ناخداگاه سرمو زیر انداختم..از کنارم که رد شد سرمو بلند کردم..قلبم فشرده شد..صداشو از پشت سرم شنیدم..

-- بیا تو اتاقم..

اروم برگشتم و نگاش کردم که چطور پله ها رو آهسته طی می کرد..منم پشت سرش راه افتادم..قلبم تند می زد..استرسی که تو جونم افتاده بود باعث شد دستام به حالت نامحسوس بلرزه..

رفت تو اتاقش ولی درو برام باز گذاشت ..رفتم تو و درو بستم..وسط اتاقش ایستادم و بهش چشم دوختم..

به میزش تکیه داد..دستاشو به لبه های میز گرفت..ژست خاصی که به خودش گرفته بود دوست داشتنی بود..

مستقیم نگام می کرد..صداش گرم ولی در عین حال جدی بود..

- از اخر هفته برای یه مدت کوتاه میرم سفر..شاید 4 روز..شایدم بیشتر..مشخص نیست..

با این حرفش اخمام ناخواسته کمی جمع شد..نگاهمو از روش برداشتم و به کف اتاق دوختم..

چرا از رفتن این مرد ناراحت بودم؟!..

حس می کردم دوست ندارم از این ویلا بره..حتی واسه مسافرت..حس می کردم..دوست ندارم..اینجا..تنهام بذاره..من..من..

لبامو با زبون تر کردم و بی طاقت نگاش کردم..ولی چشمام اینو نشون نمی داد..چشمام مثل همیشه بود ولی درونم..قلب واموندم مگه می ذاشت اروم باشم؟!..

- با برادرزاده ی شایان؟!..منظورم ارسلان خان ِ..

-- اره..خودت که بودی دعوتم کرد..

سرمو تکون دادم ولی تو دلم گفتم: اره بودم و شنیدم..ولی اینو هم شنیدم که گفت منو هم با خودت بیاری..

پس چرا می خواست تنها بره؟!..

چرا نمی گفت تو هم اماده شو باهام بیا؟!..

واقعا دوست داشتم با آرشام به این سفر برم؟؟!!..

الان که فکرشو می کنم می بینم بدم که نمیاد هیچ خیلی هم مشتاقم..

ولی من اخر هفته باید به دیدن فرهاد برم..هم دلم براش تنگه و هم می دونم تا به الان کلی نگرانم شده..

اما با این حال آرشام..

پووووووفــــــــــ ..دلارام تمومش کن..مرض افتاده تو جونت؟!..

اره انگار افتاده..

-- باشه بهتون خوش بگذره..ایشاالله به سلامت برید و برگردید..

از میز که جدا شد نگاش کردم..به طرفم می اومد..جلوی روم که ایستاد نگامو از صورتش به یقه ی پیراهنش دوختم..یه پیراهن طوسی فوق العاده تیره..این چرا همیشه عزاداره؟!..یه بار ندیدم رنگ روشن بپوشه..همه ش تیره..

حتی رنگ دیوارای اتاقشم تیره ست..

بوی ادکلنش.. ت*ح*ر*ی*ک کننده نبود ولی تلخ بود..بوش معرکه ست و همینطورخاص..

-- برات مهمه؟!..

با این حرفش که کاملا جدی بود نگام رنگ تعجب به خودش گرفت..زل زدم تو چشماش..اونم همینطور..

-چی برام مهمه؟!..

رک جوابمو داد: اینکه من به سلامت برگردم ویلا..

به من من افتادم..

-خب ..چیزه..من..من....

-- تو چی؟!..

نفس عمیق کشیدم..

- خب هر کس دیگه ای هم بود ..حتما همین و می گفت..

--نه..

-چی نه؟!..

-- هیچ کس تا حالا اینو بهم نگفته بود..

چشمام از تعجب گرد شد..

-واقعا؟!..آخه مگه میشه؟!..

سرشو تکون داد..اروم حرف می زد..ولی اخماش تو هم بود..

-- تو اولین نفری..

- فکرنمی کردم اینو صادقانه بهم بگید..

--چطور؟!..

- خب ..از اونجایی که این مدت تونستم تا حدودی شما و اخلاقتون و بشناسم..یه جورایی انگار خیلی تودارید..

-- اره ..ولی این حرف ِ من جزو تودار بودنم محسوب نمی شد..خواستم که دلیلش و بدونم..

- دلیلی نداشت..همینجوری گفتم..

پوزخند زد..

--همینجوری؟!..

نیم نگاهی به صورتم انداخت وپشتش و بهم کرد..

به تابلویی که روی دیوار بود خیره شد..تابلویی از منظره ی یه جنگل ِ تاریک..وهم برانگیز بود..ولی در عین حال که می تونست ترسناک باشه ستودنی هم بود..عاشق نقاشی بودم..

- هنوزم تصمیم داری به دیدن اون دکتره بری؟..

-- منظورتون فرهاد ِ ؟!..اره باید ببینمش..

--چرا باید؟!..

- خب مدتیه ازش بی خبرم..اونم همینطور..نمیتونم اینو نادیده بگیرم..

برگشت..چشماشو خمار کرده بود..

-- چرا برات مهمه که از نگرانی در بیاد؟!..

- چون فرهاد تنها کسی ِ که برام مونده..مثل برادرم دوسش دارم..حتی از برادر خودم بیشتر کمکم کرده..

ابروهاشو بالا برد و لباشو روی هم فشرد..چند لحظه مکث کرد و با نگاهش سرتا پام رو از نظر گذروند..و در اخر تو چشمام ثابت موند..

-- انگار موضوع جالبتر از اون چیزیه که فکرشو می کردم..

- کدوم موضوع؟!..

-- مهم نیست..فقط تو مطمئنی اون مرد حسش نسبت به تو متقابله؟!منظورم حس خواهر و برادری ِ..

با این حرفش بیش از پیش تعجب کردم..

-چرا باید اینا رو به شما بگم؟!..

چیزی نگفت..رفت و پشت میزش نشست..

توی این اتاق از تختخواب و اینه ی قدی خبری نبود..این اتاق درست مجاور اتاق خوابش بود..اتاقی که بی شباهت به اتاق کار نبود..

--ارسلان منو به همراه تو دعوت کرد..و می دونی که من جلوش وانمود کردم که تو معشوقه ی منی..

- اره خب ولی شایان حتما تا الان بهش گفته هیچی بین ما نیست..

-- نه نگفته..

-مگه ممکنه؟!..

-- من ازش خواستم که چیزی بهش نگه..

-خب چرا؟!..اون شیدا یا هر دختر دیگه ای نیست که بخواین به این بهانه دکش کنید..

-- تو چیزی نمی دونی..

- حالا از من چی می خواین؟!..

بی مقدمه گفت: اینکه با من توی این سفر همراه باشی..در ظاهر به عنوان معشوقه نه..یک همراه.. که البته ارسلان جور دیگه ای فکر می کنه..

با شنیدن این حرف از دهان آرشام چند تا حس با هم هجوم اوردن طرفم..

تعجب..

ناراحتی..

عصبانیت..

وحتی خوشحالی..

که همه رو تو چندتا جمله سرش خالی کردم..

- اولا من قبول کردم فقط جلوی شیدا باهاتون همکاری کنم چون خودمم چشم دیدنشو نداشتم اونم واسه خاطره حرفایی که بهم زده بود و اینکه تموم مدت منو تحقیر می کرد..

دوما با کاری که اون شب کردید بهم ثابت شد هرکار بخواین می کنین و به هیچ وجه هم به طرف مقابلتون بها نمیدید که شاید اون از کارای شما خوشش نیاد یا تفکراتش یه چیزی خلافه ذهنیت و افکاره شما باشه..

خودش فهمید منظورم به بوسه ش ِاونم اونطور غیرمنتظره و..

لبخند کجی که روی لباش داشت پررنگتر شد..

با حرص ادامه دادم: سوما قبلا هم گفتم که من عروسکه خیمه شب بازی شما نیستم که به هر ساز شما برقصم و هرکار خواستید باهام بکنین..همون اولم گفتم من چطور دختریم و اخلاقم با دخترایی که دوره تون کردن کاملا فرق می کنه..

نفسمو که تموم مدت حبس کرده بودم تا بتونم پشت سر هم جملاتم رو ردیف کنم و تحویلش بدم رو دادم بیرون..

هیچی نمی گفت..فقط با همون لبخند کج که بی شباهت به پوزخند نبود منو نگاه می کرد..

رفتم سمت در و در همون حال گفتم: شبتون بخیر..

ولی با شنیدن صداش و حرفی که زد دستم رو دستگیره خشک شد..

-- شاید با قبول این درخواست از جانب من بتونیم بر سر رفتن یا موندن تو اون هم توی این ویلا یه تصمیماتی بگیریم..

برگشتم طرفش..تعجب رو تو چشمام دید که سرشو تکون داد..

- منظورتون چیه؟!..

-- فکر می کنم منظورم کاملا روشن بود..تو درخواست منو قبول می کنی و از طرفی من در مورد رفتن یا موندن تو یه تصمیم جدی می گیرم..

- مگه همین الانش تصمیمتون رو نگرفتید که من باید برای همیشه اینجا بمونم؟!..

-- خب همیشه یه استثنا وجود داره..

-یعنی من..می تونم به رفتن از اینجا فکر کنم؟! یا حتی امید داشته باشم؟!..

-- شاید..

-دیگه شایدش واسه چیه؟!..

--همه چیز بستگی به تصمیمی داره که تو می گیری..یا تا آخر این 1 ماه با من می مونی اخرش هم بدون شایان و یا تا آخر عمرت اینجا موندگار میشی و مسئله ی شایان به من مربوط میشه..

- ولی..منظورتون از اینکه می گید تا آخرش با شما بمونم چیه؟!..

-- شایان 1 ماه به من فرصت داده..تو هم طی این 1 ماه به عنوان معشوقه ی من جلوی ارسلان نقش بازی می کنی..

پوزخند زدم گفتم: اوهـــو..حالا گرفتم چی شد..بعدش هم سر 1 ماه منو تحویل میدی به شایان و اونوقت شما رو بخیر و ما رو به سلامت اره؟..نچ.. از این خبرا نیست ..

-- چرا هر دقیقه لحنت تغییر می کنه ؟!..اینو بدون یه بار دیگه حرفم و قطع کنی شده باشه تو اتاق به زنجیر می کِشمت ولی نمیذارم حتی باغ این ویلا رو ببینی چه برسه بیرون از اینجا..

سکوت کردم..می خواستم حرفاشو بزنه..

چه زودم قاطی می کنه..

-- توی این 1 ماه نقش معشوقه ی من رو داری و بعد از اون بهت قول میدم کاری کنم دست شایان بهت نرسه که هیچ، حتی چشمش هم بهت نیافته..

- مثلا می خواین چکار کنید؟!..

-- تو به اونش کار نداشته باش..ولی اینو بدون قول آرشام قول ِ..

- اره ..لابد مثل همون قولی که به شایان دادین..

-- شایان قضیه ش جداست که به تو هم مربوط نمیشه..

- چرا ازم همچین درخواستی رو می کنید؟!..چرا فقط جلوی ارسلان؟!..

-- اگه به تو ربط داشت اینو بدون حتما بهت می گفتم..موضوع من و ارسلان 2 موضوعه کاملا جدا از همه ..

- خب چرا من؟!..

-- چون تو رو به عنوان معشوقه م جلوش معرفی کردم..نمی تونم کس ِ دیگه رو جای تو بذارم..

- یعنی می تونم مطمئن باشم که سر 1 ماه ازادم و دست شایان هم بهم نمی رسه؟!..

-- مطمئن باش..........حالا چی؟..تصمیمت چیه؟..

سکوت کردم..تصمیم سختی نبود..حس می کردم می تونم بهش اعتماد کنم..هم نگاهش و هم نوعه بیانش این اعتماد رو تو قلبم ایجاد می کرد..

به دلم که رجوع کردم می گفت بگو قبوله..عقلمم همینو می گفت..

مگه خلم بگم نه؟!..قضیه ی شایان واسه من شده یه کابوس..اینکه از دستش خلاص شم ارزومه..

ولی خلاصم بشم دست از سرش بر نمی دارم..اون خانواده ی منو ازم گرفت..

مادرم..

پدرم وبرادرم..

و حالا منی که موندم باید تقاص خون اونا رو از این نامرد پس بگیرم..

- باشه من حرفی ندارم..این 1 ماه رو هم صبر می کنم..

سرشو به ارومی تکون داد..دستاشو گذاشت رو میز و کمی به جلو خم شد..

-- مطمئن باش تصمیم درستی گرفتی..

- ولی به شرطی که توی این مدت ..شما کاری نکنی از تصمیمم پشیمون بشم..

فهمید چی میگم..

گره ی ابروهاش محکمتر شد..یا بهتره بگم اخماش حسابــــی رفت تو هم..

--کسی حق نداره به من دستور بده که چکار کنم و چکار نکنم..می تونی بری ..

منم خودمو نباختم..

با اینکه از این ادم و اخماش یه جورایی حساب می بردم و گاهی جوری باهام رفتار می کرد که حد خودمو بفهمم ..

- منم حرفامو زدم..شب بخیر..

معطلش نکردم و از اتاق اومدم بیرون..ولی تا رفتم تو اتاق خودم دلم می خواست جیغ بکشم که چــــــی؟!..

اگه حالا پیش خودم رو حسابه معشوقه شدنم نباشه و اون یه تیکه رو فاکتور بگیرم .. می تونستم تو این سفر باهاش باشم..وای عالی میشه..

نشستم رو تخت..تو فکر بودم..

نه به اون موقع که فهمیدم می خواد بره پکر شدم وحتی اشتهامم کور شده بود..نه به الان که از بس شارژ شده بودم دوست داشتم جیغ بزنم و بگم خداجون نوکرتـــــــم..

ولی فرهاد چی؟!..

باید یه جوری آرشام رو راضی می کردم که فردا برم دیدنش..پس فردا که باهاش برم دیگه معلوم نیست کی بتونم ببینمش..وقتی هم برگردیم که دیگه دیر شده..

حالا کاملا اشتهام باز شده بود..رفتم تو اشپزخونه که یکی دو تا از خدمتکارا و بتول خانم اونجا بودن..

نشستم پشت میز و با لبخند رو به بتول خانم گفتم: چیزی از غذای امشب مونده بتول خانم؟..انگار گشنمه..

با تعجب خندید..

-- اره دخترم غذا هست..الان برات میارم..چی شده حس می کنم خیلی خوشحالی؟!..

- نه همینجوری..چیزی نشده..

بشقاب غذا رو گذاشت جلوم..

-ممنونم..دست و پنجه تون طلا..

-- نوش جانت مادر..

با اشتها غذام و می خوردم..

فکرم به این سفر نبود..پیش آرشام بود که می خواستم باهاش همسفر بشم..

انقدر شوق داشتم که به این فکر نمی کردم چرا از این بابت انقدر خوشحالم؟!..

***************************

«آرشام»

وارد شرکت شدم که همزمان شیدا رو،رو به روی خودم دیدم..نگاهمون درهم گره خورد ..نگاهی اجمالی به سر تا پاش انداختم و همراه با پوزخندی که بر لب داشتم از کنارش رد شدم..

جلوی میز منشی ایستادم..با دیدن من تو جاش ایستاد ..شیدا هم کنارم بود..

--سلام قربان..صبحتون بخیر..

سرمو تکون دادم ..

- بیا اتاقم باهات کار دارم..

-- چشم قربان..

راه افتادم ..صدای قدم های شیدا رو از پشت سر شنیدم..کیفمو روی میز گذاشتم و روی صندلی نشستم..

شیدا بدون اینکه اجازه بدم رو به روی من رو صندلی نشست..

منشی در حالی که چند تا پوشه در دست داشت جلوی میز ایستاد..

با اخم و صدایی پر تحکم رو به شیدا کردم و تقریبا بلند گفتم: خانم صدر من کی به شما اجازه ی ورود دادم؟!..

در کمال گستاخی نگاهش و تو چشمام دوخت..با لحنی که حرص درونش رو کاملا برملا می کرد در جوابم با غرور گفت: باهاتون کار داشتم اقای مهندس..کاملا فوری ِ..

- کارتون هر چی که می خواد باشه هر چند فوری و الزامی، تا قبل از اینکه من بهتون اجازه ی ورود ندادم سر خود چنین اجازه ای رو ندارید..پس بفرمایید بیرون ..

با عصبانیت از جا بلند شد و رو به روم ایستاد..یک دستشو روی میز گذاشت ..

-- من یکی از شرکای شما هستم و فکر نمی کنم برای ملاقات ِ شما اون هم در هر ساعت از زمان کاری باید وقت قبلی بگیرم..

- پس باید بدونید اینجا رئیس من هستم و من میگم که کی چه کاری رو در چه زمانی انجام بده..بفرمایید بیرون و بیشتر از این با من بحث نکنید خانم..

-- ولی کار من همینجاست..دقیقا با شما..

طاقتم تموم شد..خیلی غیرمنتظره از رو صندلی بلند شدم و مشتم و روی میز کوبیدم..ترسید و یک گام به عقب برداشت..

فریاد کشیدم: برو بیرون و تا خبرت نکردم نمیای تو اتاق..

تو نگاهش ترس و دیدم..حتی منشی هم که که تقصیری نداشت با این عمل ِ من وحشتزده پوشه ها رو بغل گرفته بود و منو نگاه می کرد..

شیدا لباش و روی هم فشرد .. با قدم هایی بلند از اتاق بیرون رفت و درو محکم به هم کوبید..

سرمو خم کردم و چند بار نفس عمیق کشیدم ..به گردنم دست کشیدم و روی صندلی نشستم..

رو به منشی گفتم: این پوشه ها چیه؟!..

هنوز هم ترس رو تو چشماش می دیدم..

--قربان اینا رو باید امضا کنید..مربوط به شرکتای طرف قرارداد هستند..

--کدوم شرکت ها؟!..

-- ققنوس و اهورا..

- بسیار خب ..قبل از اینکه یه نگاه بهشون نندازم امضا نمی کنم..بذار رو میز..

--چشم قربان..فقط گفتن چون قرارداد بسته شده برای عملی کردن این پروژه عجله دارن..گفتن که باهاشون تماس بگیرید..

-در خصوص سیستم های جدید چیزی نگفتن؟!..

-- خیر قربان..

پرونده ها رو گذاشتم تو کشوی میزم ..

- من برای یه مدت نسبتا کوتاه نیستم..اگه کسی با من کار داشت بگید مهندس رفته مسافرت ..و حد الامکان اگه با من کار ضروری دارن بگین به همراهم زنگ بزنن..هر خبری که تو شرکت شد مو به مو به من گزارش می کنی..هر حرکتی که دیدی و هر حرفی که شنیدی..من هر روز ایمیلام و چک می کنم....شیرفهم شد؟..

--حتما قربان..خیالتون راحت باشه..

- کوچکترین کوتاهی ازت ببینم بدون فوت وقت اخراجی..و اگه ببینم در نبوده من بر علیهم و به سود دیگران کاری رو انجام دادی..قبل از اینکه اخراج بشی مجازات سختی رو متحمل میشی....منظورمو کامل متوجه شدی؟!..

ترسید..من من کنان سرش و تکون داد ..

-- بله قربان..گـ..گفتم که خیالتون راحت باشه حواسم هست..

-بسیار خب می تونی بری..به خانم صدر بگو بیاد اتاقم..

-- چشم قربان..با اجازه..

و از اتاق بیرون رفت..

هر دو آرنجم و روی میز گذاشتم..دستامو مشت کردم و پیشونیم و بهشون تکیه دادم..

نمی تونستم قبل از رفتنم از خیر شیدا بگذرم..باید تکلیفش و یکسره می کردم..

منتظرش شدم..به صندلیم تکیه دادم و انگشتام و درهم گره کردم..صدای کفش های پاشنه بلندش رو حتی از پشت در به راحتی می شنیدم که هر لحظه نزدیک تر می شد..

دستگیره کشیده شد و شیدا ابتدا تو درگاه اتاق ایستاد و نگاهی مملو از خشونت به من انداخت..وارد شد و درو بست..

اروم وشمرده به طرفم امد و روی صندلی نشست..

نگاهم و ازش نگرفتم ..اونم همینطور..

به حالتی مسخره چشمانش و باریک کرد و گفت: چه عجب اجازه فرمودید مهندس تهرانی..ما کم سعادت شدیم یا شما ما رو پایین تر از خودتون می بینید؟!....قبلا خیلی بهتر از اینها باهام رفتار می کردی!..

- من به هر کس و ناکسی چنین سعادتی نمیدم خانم صدر..تا جایی که یادم میاد رفتارم با شما کاملا دوستانه بود..مگه اینکه شما جز این فکرکرده باشید..

-- نبوده آرشام..چرا با من اینکارو کردی؟!..چرا باعث شدی جلوی اون همه ادم غرورم خرد بشه؟!..

- به همون دلیل که تو و پدر ِ به ظاهر محترمت برای اموال من کیسه دوختین و منتظر یه فرصته مناسب که به راحتی تموم دارایی ِمنو تصاحب کنید..اونم با نقشه ای کاملا فریبکارانه توسط حلیه گری چون تو که می خواستی از راه عشق منو به سمت خودت بکشی که خب..

پوزخند زدم..

- دیدی که تیرت به سنگ خورد..الان اینی که رو به روته من هستم و پیروز ِ این بازی..و این تویی که بازنده بیرون از گود داری من و تماشا می کنی..

دندونامو از روی خشم روی هم ساییدم وغریدم: نفرتی که از تو و کسایی که هم قماشه تو هستن دارم فراتر از اون چیزیه که حتی بتونی بهش فکر کنی..ارزوی من خرد شدن افرادی مثل شماهاست..وقتی که می بینم شکست خوردید..به اونچه که می خواستید نرسیدید..بهم حس لذت میده..لذتی وافر..لذتی بی پایان..

آرشام به ارومی یه نسیم وارد زندگی شماها میشه ولی وقتی که پاشو خارج از زندگیتون میذاره چیزی جز ویرانی اون هم بر روحتون به جا نمیذاره..روحتون رو به نابودی می کِشم..با جسمت کار نداشتم..چون روحت و تو چنگ داشتم ..

فکر کنم اینو بدونی که هر ادمی از طریق روح بیشترین اسیب و می بینه..اسیبی که حتی با یه خنجر ِ تیز هم نمیشه این حس ِ درد رو ایجاد کرد..

بهت زده نگام می کرد..اشک تو چشماش حلقه بست..

و تیر خلاص و زدم..

- خنجر توی دستام مرئی نبود ولی می بینی که تا چه حد موفق بودم..تو خرد شدی..شکستی..تو اوج بودی و به حساب خودت داشتی من و تمومه داراییم رو مال خودت می کردی..ولی حالا چی شد؟..به ته خط رسیدی و دیدی این تویی که باختی..و برنده کسی نیست جز آرشام..

کسی که می باید بازنده ی این بازی باشه ولی آرشام کسی نیست که رو دست بخوره..

نگام رو خمار کردم و کمی به جلو خم شدم..

جملات همچنان مرموز ولی در عین حال دردناک از میان لبانم خارج می شد..

- با حس انتقامی که تو من شعله می کشید پا به زندگیت گذاشتم شیدا صدر..می خواستم وابسته تر از اینی که هستی بشی ولی دیدم نه..حالا این تویی که برای من نقشه کشیدی..نباید میذاشتم بیش از این پیشروی کنی..من هر ریسکی رو نمی پذیرم..همین که کمی نرمش از جانبه من دیدی خودت رو باختی..

چون توقع نداشتی آرشام به همین راحتی تو تله ی تو بیافته..بنابراین ادامه دادن این بازی بیش از این جایز نبود..تا همینجاش هم پیش خودت زیادی حساب کرده بودی که من به راحتی تمومش رو لگد مال کردم..

صورتش غرق در اشک بود و من همچنان ادامه می دادم..

لحنم مملو از نفرتی بود که قلبمو به اتیش می کشید..

- اوه راستی اینو هم بگم که من از جانب تو هیچ سرمایه ای رو وارد شرکت نکردم..اره خب به صورت صوری تموم این کارا انجام شد..ولی در واقعیت..همچین چیزی وجود نداشت..

اون سرمایه همین امروز بعد از اینکه تو وارد شرکت شدی توسط یکی از زیردستای ِ من به ویلای پدرت فرستاده شد..

می تونستم به حسابت واریز کنم ولی اینکارو نکردم تا بتونی تموم سرمایه ت و اینکه مُهر ِ برگشت خورده بود رو با چشم ببینی..چه به صورت قانونی و چه هر طور که خودت بخوای تو از حالا به بعد تو این شرکت هیچ سِمتی نداری..از قبل هم نداشتی..تمومش نقشه ی من بود..در ضمن به دنبال رد پایی از من تو گذشته ی خودت نباش..من اثری از خودم به جای نمیذارم..

تموم مدت به صورت آزمایشی اینجا فعالیت می کردی که خب از حالا به بعد اخراجی..اسنادی که دستت بودن و صدق این شراکت رو ثابت می کرد تمومش تا الان نابود شدن..

فکر می کنم دیروز درست جلوی ویلای پدرت یه موتورسوار که کلاه ایمنی روی سرش داشت کیف دستیت و زده باشه..کیفی که حامل ِ تموم مدارک مربوط به این شراکت می شده..یادته که خودم ازت خواسته بودم اونا رو به شرکت بیاری..و همزمان شخصی از طرف من اون و ازت گرفت..

به جلو خم شدم و نگاهم رو سوزان و ملتهب درون چشمان خیس و پر از خشمش دوختم..

- تموم شد شیدا صدر..همه چیز تموم شد..به همین راحتی خرد شدنت رو دیدم..اوه راستی سلام منو به پدرت برسون و از طرف من بگو لذت واقعی یعنی این..یعنی حسی که الان آرشام داره..

به در اتاق اشاره کردم..

-حالا می تونی بری..اون هم برای همیشه..دیدار دوباره ای نخواهیم داشت..و اگه بخوای مزاحم من بشی تاوان ِ سنگینی رو متحمل میشی..

به محض تموم شدن جمله م با خشم دستانش رو مشت کرد و از روی صندلی بلند شد..جلوم ایستاد و دستاشو روی میز گذاشت..کمی به طرفم خم شد و جملاتش رو عصبی به زبون اورد..

-- یادت نره که هر باختی می تونه بهت انگیزه ی بُرد رو بده..چون براش تلاش می کنی..ولی اونی که همیشه برنده ست خودش رو تو اوج می بینه..هیچ تلاشی نمی کنه چون فکر می کنه همیشه دنیا همینطور باقی می مونه..

و خشمگین فریاد کشید: ولی اینی که جلوت وایساده و به ظاهر شکست خورده ست یه روز..یه جایی.. تو یه زمان مناسب دنیات رو به اتیش می کشه..منتظر اون روز باش مهندس آرشام تهرانی..

با عصبانیت از روی صندلی بلند شدم..به طرف در می رفت که میز رو دور زدم وبا چند گام بلند پشت سرش ایستادم و بازوش رو تو چنگ گرفتم..اونو به طرف خودم برگردوندم..تقلا کرد ولی رهاش نکردم..

فریاد زدم: تو فکر کردی کی هستی؟..تو هیچی نیستی..هیچی..از تو قوی تراشَم نتونستن با من برابری کنن..با چند تا تهدید و یه لحن پر خشونت نمی تونی چیزی رو بهم ثابت کنی..من دست کسی نقطه ضعف ندارم..برای همین به اینجا رسیدم..

-- هیچ کس بدون نقطه ضعف نیست..اینو فراموش نکن..

هولش دادم سمت در که به خاطر کفش های پاشنه بلندش دستاشو به لبه ی میز ِ کنار در گرفت تا از سقوطش جلوگیری کنه..

- برو بیرون..دیگه هیچ وقت نمی خوام ببینمت..درضمن فراموش نکن جمله به جمله ی حرفام و به گوش پدرت برسونی..حالا هم برو بیــــرون از اینجا گورتو گم کن..

قبل از اینکه از اتاق بیرون بره نگاهی شیطانی همراه با خشم تو چشمام انداخت ..در که بسته شد چشماموبستم..به صورتم چند بار دست کشیدم و در اخر انگشتای شصتم و به پیشونیم فشردم..

پشت میز نشستم و دکمه رو زدم..

-- بله قربان..

هنوز عصبی بودم..بلند گفتم: بگو یه فنجون قهوه برام بیارن..همین حـــالا..

--چشم قربان..همین الان میگم براتون بیارن..

سرمو تو دست گرفتم..دستامو مشت کردم و به روی میز کوبیدم..خشمی تو وجودم بود که داشت اتیشم می زد..

این دختر نفرت انگیز بود..هیچ کدوم جرات نداشتن منو تهدید کنن ولی این..این دختر گستاخ تر از این حرفا بود..

قسم خوردم اگه پا کج بذاره و بخواد کاری کنه که تمومش برعلیه من باشه اون روز، روز مرگ شیدا خواهد بود..

طاقت نداشتم..امروز روز اخر کاریم بود و تا بعد از مسافرت و یه استراحت کوتاه از این همه استرس خبری نبود..

باز می شدم همون ارشامی که باید باشم..

بعد از خوردن قهوه م صبرم تموم شد و تصمیم گرفتم برگردم خونه..حس می کردم اونجا می تونم آرامش و پیدا کنم..

حسی درون قلبم می جوشید..حسی که می گفت بزن از اینجا بیرون ارشام..برو جایی که بتونی خودت باشی..جایی که حس کنن تو هستی..و در حال حاضر هیچ کجا برای من بهتر از ویلای خودم نبود..

جایی که تنهایی هام و توش سپری می کردم و برام رنگ و بوی یکنواختی داشت الان مأمن ارامشم شده بود..

حس می کردم شیشه ی کدر ِ تنهایی هام ترک برداشته..

حسی عجیب و در عین حال..

شاید قابل تحمل..

***************************

جلوی ویلا ترمز کردم..سرایدار درو باز کرد..

نگاهم به مردی افتاد که مضطرب به داخل ویلا نگاه می کرد..کنار یه پرشیای نقره ای ایستاده بود و عینک افتابیش رو تو دستاش تکون می داد..

خودش بود..همون دکتره..

ماشینو نبردم تو..پیاده شدم وبا اخم به طرفش رفتم..

- اینجا چی می خوای؟!..

-- اومدم دلارامو ببینم..حالش خوبه؟!..

- خوبه..حالا می تونی بری..

-- حتما باید ببینمش..

- گفتم از اینجا برو..دنبال شَر که نمی گردی؟..

-- شر واسه چی؟!..دارم میگم می خوام....

زدم تخت سینه ش و به ماشینش اشاره کردم..

- سوارشو و برو رد کارت..منو بیشتر از این عصبانی نکن ..

تمام مدت اروم و جدی حرف می زد..

-- من کاری به شما ندارم..فقط اومدم اینجا تا دلارامو ببینم..

مشکوکانه نگاهش کردم..

- ببینم نکنه خودش بهت زنگ زده؟!..

پوزخند زد..

--اون روحشم خبر نداره..

- پس برو..نمی تونی دلارامو ببینی..

-- ولی من حق دارم ببینمش..

- چه حقی؟!..

-- من تنها کسی هستم که دلارام داره..

به حالت عصبی رو به روش ایستادم و نگاهم و تو صورتش دوختم..

- دلارام از حالا به بعد یکی رو داره که تنهایی هاش و پر کنه..حالا که خیالت از این بابت راحت شد یالا بزن به چاک..

بهت زده نگام کرد..

-- یعنی چی ؟!..

- یعنی همین که شنیدی..

-- ولی من حتما باید ببینمش..نمی تونم بدون اینکه باهاش حرف بزنم از اینجا برم..مطمئن باش از اینجا هم که برم بالاخره یه فرصت پیدا می کنم تا بتونم ببینمش و باهاش حرف بزنم..

مکث کردم..نگاه کوتاهی به چهره ی مضطربش انداختم..

- اگه دیدیش ..بعدش باید برای همیشه ازش دور باشی..فهمیدی؟..

-- نمی تونم..

- همین که گفتم..هر چی که بهش نزدیک باشی به ضرر جفتتون تموم میشه..

-- چرا انقدر اصرار داری کسی دلارام و نبینه؟!..

- فعلا با تو مشکل دارم نه هرکس ِ دیگه..

-- چرا ؟!..

- فقط جواب منو بده..اگه می خوای ببینیش باید دیگه دور و برش افتابی نشی..

سکوت کرد..معلوم بود داره فکر می کنه..به ماشینش تکیه داد..نگاهشو به ویلا دوخت و بعد از چند لحظه به من نگاه کرد..

سرشو تکون داد و گفت: خیلی خب..بذار ببینمش..

- یادت باشه روی حرفت بمونی..وگرنه با من طرفی که منم به همین آسونی ولت نمی کنم..

-- خیلی خب..

- ماشینت و بذار همینجا..خودت میای تو و فقط واسه 10 دقیقه می مونی و میری..و اگه بخوای حرفمو ندید بگیری به بچه ها می سپرم بیرونت کنن که خب مطمئنا رفتارشون به مؤدبی ِ من نیست..

قفل ماشینش و زد و پشت سرم راه افتاد..نشستم تو ماشینم و گفتم که سوار شه..وارد ویلا که شدیم سرایدار درو بست..

*************************

توقع داشتم وقتی میرم تو خودش به استقبالم بیاد..مثل همیشه..ولی به جای اون یکی از خدمتکارا جلو اومد..

-- سلام آقا..

- دلارام کجاست؟!..

-- بالاست اقا..

- بگو بیاد تو سالن..

-- چشم اقا ..

از پله ها بالا رفت ..

رو بهش کردم و گفتم: برو تو سالن منتظر باش..

وقتی که رفت بتول خانم و صدا زدم..مثل همیشه مطیع بیرون اومد و جلوم ایستاد..

-- بله اقا کارم داشتید؟!..

- برو تو سالن و تا وقتی اون پسره و دلارام بیرون نیومدن حق نداری از اونجا خارج بشی..

-- کدوم پسره اقا؟!..

- خودت بری می فهمی..به بهونه ی تمیز کردن وسایل سالن سرتو گرم کن ولی دقیق به حرکاتشون نگاه می کنی..در ضمن..

گوشی ضبط صدا رو که همیشه همراه خودم داشتم، دادم بهش و گفتم: این دکمه رو فشار میدی و بعد هم گوشی رو میذاری کنار همون مجسمه ی طلایی..

-- باشه اقا همه رو انجام میدم..تو رو خدا شرمنده م اینا رو میگم ولی چرا خود شما نمیرید پیششون؟!..

می دونستم منظورش چیه..من هیچ کس و بدون اجازه ی خودم یا حتی بدون حضوره خودم جایی تنها نمی ذاشتم.. واین عمل برای اولین بار ازم سر می زد..

ولی من ادمی نبودم که به راحتی آتو دست کسی بدم..با حضور خودم خیلی از حدسیات رو اثبات می کردم..ولی در اینصورت خط بطلان بر تمام حرفها و حرکاتم کشیده می شد..

- تو فقط کاری که ازت خواستمو انجام بده..می تونی بری..

-- چشم اقا..

رفت تو سالن ..

مثل همیشه دستمو بردم تو جیبم و از پله ها بالا رفتم..همزمان که به بالای پله ها رسیدم خدمتکار از کنارم رد شد و دلارام و دیدم که .. شال رو سرش نداشت و متوجه من هم نشده بود..

شال سفیدی که تو دستاش بود و تکون دادم..موهای بلندش رو از روی شونه هاش برد پشت سرش و شال رو به نرمی روی سرش انداخت..

همونجا ایستادم و نگاهش کردم..

یه سارافن سبز کمرنگ و یه بلوز سفید..شلوار جین ابی تیره و.. شال سفید.. و اولین چیزی که به ذهنم رسید و تو دلم زمزمه کردم حالت دلنشینی بود که به خودش گرفته بود..

انتهای راهرو بود که وقتی به اواسطش رسید نگاهش به من افتاد..

به طرفش رفتم..با دیدنم لبخند زد..

--سلام..چه زود برگشتید..

سرمو به عادت همیشه تکون دادم..

-- خدمتکار گفت برم تو سالن..کارم داشتید؟!..

- برو..مهمون داری..

تعجب و تو چشماش دیدم ولی صبر نکردم که حرفی بزنه و از کنارش رد شدم.. 

*****************************

«دلارام»

منظورشو نفهمیدم..یعنی چی که مهمون دارم؟!..مگه کسیَم می تونست به دیدن من بیاد؟!..

ولی وقتی رفتم تو سالن و فرهاد و کنار پنجره دیدم همزمان هم ذوق کردم و هم از تعجب کم مونده بود پس بیافتم..

نگامو حس کرد..سرشو چرخوند و با دیدن صورت مبهوت من لبخند زد..از پنجره جدا شد و به طرفم اومد..

-واااای سلام..فرهاد تو اینجا چکار می کنی؟!..

با لبخند رو به روم ایستاد..با اشتیاق به صورتم نگاه می کرد..

-- سلام دلی خانمی..احوال شریف..می خواستی واسه چی اینجا باشم؟..محض دل تنگی که بدجور بهم فشار اورده بود..

خندیدم..

- خیلی خوشحالم که اینجایی..ولی آرشام..اون چطور اجازه داد که بیای تو؟!..

لبخندش کمرنگ شد..

-- آرشام؟!..یعنی انقدر باهاش صمیمی شدی که اسمشو صدا می زنی؟!..

هول شدم..

- نه خب..چیزه..اصلا بیا بشین تعریف کن این مدت چه خبر بوده؟!..

از زیر نگاه سنگینش رد شدم و رو صندلی نشستم..قسمتی از سالن رو مبل چیده بودن و اون قسمتی که رو به ورودی بود صندلی های سلطنتی قرار داشت..

نگامو چرخوندم..بتول خانم اونطرف وسایل رو گردگیری می کرد..با دیدنم لبخند زد که منم با لبخند جوابشو دادم..

فرهاد رو صندلی، کنارم نشست..نگاهشو از روم بر نمی داشت..حس می کردم این نگاه با نگاه های دیگه فرق می کنه..یه جور گرمای خاصی داشت..

به شوخی زدم به بازوش و گفتم: هی حاجی چشا درویش..

خندید..

-- چشمای من وقتی تو رو می بینن تازه بازتر از همیشه میشن..اصلا یه نوری می گیره دیدنی..

- کو پس ؟!..من که نوری نمی بینم..

اروم زمزمه کرد: چون دقت نمی کنی عزیزم..

وقتی گفت عزیزم خیلی تعجب کردم..فرهاد هیچ وقت از این حرفا نمی زد..اصلا حرکاتش امروز یه جورایی بود..

به بتول خانم اشاره کرد و اروم گفت: می خوام باهات تنها حرف بزنم..

- تو با قانون اینجا اشنا نیستی فرهاد..هر کس باید به وظایف خودش عمل کنه وگرنه آرشام..همون مهندس تهرانی عصبانی میشه..

-- ولی من می خوام باهات تنها باشم..

- خب باشه اون بنده خدا که کاری با ما نداره..فاصله ش که از ما دوره..پس مشکلی نیست..

از روی ناچاری سرش و تکون داد و نفسشو فوت کرد..

-- خیلی خب..تعریف کن..

- چی بگم؟..حالم که عالیه..موقعیتمم بد نیست، راضیم..مهندسم باهام کاری نداره..در کل صد پله از خونه ی اون پیری بهتره..

پوزخند محوی نشست رو لباش..

-- چرا اینجا رو دوست داری؟!..

- نگفتم دوست دارم..گفتم راضیم..مگه تواَم همینو نمی خواستی؟!..

-- نه..هیچ وقت اینو نخواستم..همیشه دوست داشتم بیای پیش خودم..تو خونه ی این و اون کار نکنی..ولی گفتی میخوای مستقل باشی و مردم برات حرف در نیارن..هنوزم سر حرفم هستم..مطمئنم اگه خودت بخوای خیلی راحت می تونی بی خیال این خونه و ادماش بشی و بیای پیش ِ من..

- ولی من اینجوری راحت ترم فرهاد..درکت می کنم..می دونم نگرانمی..ولی خیالت از بابت ِ من راحت باشه..جام خوبه..

-- نمیگم جات بده دختر ِ خوب..

به طرفم خم شد و دستمو گرفت..ادامه داد: من به فکر ِ هر دومونم..ولی تو برام مهمتری..نمی خوام از دستت بدم می فهمی؟..

گیج و منگ نگاش کردم..

- فرهاد!..یعنی چی که نمی خوای منو از دست بدی؟!..

-- عاشقتم دلارام..بفهم که دوستت دارم..

دستام که تو دستاش بود یخ بست..تو دلم خالی شد و نگام بازتر از حد معمول..

خدایا چی می شنوم؟!..فرهاد؟!..

ولی من که تموم مدت اونو..اونو به چشم برادری می دیدم پس..

خشکم زده بود..بازومو گرفت و تکونم داد..

-- چت شد دلی؟!..دلی؟!..چرا اینجوری می کنی؟!..

هول شده بود..سرمو اروم تکون دادم و لرزون گفتم: یه بار دیگه ..بگو..یعنی درست شنیدم؟!..تو......

لبخند کمرنگی زد و نفس عمیق کشید..

-- تو که منو کشتی دختر..و با لحن دلنشینی ادامه داد: اره می خوامت..علاقه م واسه همین یکی دو روز نیست..از خیلی وقته پیش می خواستمت..وقتی که فهمیدم از فکرم بیرون نمیری ..وقتی که هر جا رو نگاه می کردم تو رو می دیدم..زمانی پی به علاقه م بردم که دیدم با هربار نگاه کردن به تو به ارامش می رسم..اینا از عشقه و منم نمی خوام از دستت بدم..

بهت زده از جام بلند شدم..اونم ایستاد..نمی دونستم دارم چکار می کنم..گیج شده بودم..راه افتادم سمت در سالن که بازومو گرفت..تنم لرزید..

-- کجا میری دلارام؟!..صبر کن هنوز حرفام تموم نشده..

اروم و با صدایی مرتعش گفتم: نکن فرهاد..نذار اعتمادمو نسبت بهت از دست بدم..بگو همه ش یه شوخی بود..

با خشونت برم گردوند..حالتش عصبی بود..

تو صورتم بلند داد زد: هیچ کدوم از حرفام شوخی نبود..تمومش حقیقته محض ِ دلارام..چرا نمی خوای باور کنی که دوستت دارم؟!..

اشکام خود به خود رو صورتم جاری شد..

- چون..چـ .. چون من..چون این عشق..

-- این عشق چی دلارام؟!..من حرفای دلمو بهت زدم تو هم بگو..بگو و راحتم کن..

به هق هق افتادم..سرمو زیر انداختم و با گریه گفتم: عشقت یه طرفه ست..من..من تموم مدت..تو رو مثل ِ..مثل ِ داداشم دوست داشتم..به خدا من..

دستاش روی بازوهام شل شد..سرمو اهسته بلند کردم..دستاش افتاد..

چشماش دو دو می زد..نگاش یه لحظه ثابت نبود..تو چشمام و اجزای صورتم می چرخید..لباشو با زبون تر کرد..

-- یعنی می خوای بگی..

سکوت کرد..سرمو تکون دادم..

- مگه همیشه بهت نمی گفتم که می دونم حست برادرانه ست؟!..چرا اون موقع چیزی نگفتی؟!..

داد زد: چون فکر می کردم داری اشتباه برداشت می کنی..وقتیم می خواستم برات توضیح بدم حرف تو حرف می اومد یا یه بحثی کشیده می شد وسط و نمی شد حرف دلمو بزنم..دلارام..

صدام زد..نگاش کردم..

-- باهام بمون..قول میدم کاری کنم بهم علاقمند شی..تنهات نمیذارم..

هق هقم بلندتر شد..

نگام به بتول خانم افتاد که دستمال گردگیری تو دستاش بود و با ناراحتی منو نگاه می کرد..

باز به فرهاد نگاه کردم..اشک صورتمو خیس کرده بود..

هر چی تو قلبم می گشتم می دیدم هیچ حس خاصی نسبت بهش ندارم..حسی که بشه روش اسم عشق یا حتی دوست داشتن گذاشت..دوست داشتنم با دوست داشتنای دیگه فرق داشت..من اونو مثل برادرم می دونستم..شاید اگه همون اول از احساسش بهم می گفت من الان اینا رو بهش نمی گفتم..شاید بهش احساس پیدا می کردم..ولی ندونسته باعث شدم موضوع به اینجا کشیده بشه..

گریه می کردم..دست خودم نبود..

سرم داد زد..بدنم لرزید..

-- دیگه اشک ریختنت واسه چیه دلارام؟..چرا می ریزی تو خودت؟..هر چی تو دلت ِ رو بریز بیرون..بهم بگو..بگو دختر عذابم نده..داری داغونم می کنی..

بازومو گرفت تو دستاش و خیلی غیرمنتظره بغلم کرد..صدای هق هقمو خفه کردم..عین مجسمه تو جام خشک شده بودم و فرهاد سعی داشت ارومم کنه..ولی نمی تونستم ..

دستامو گذاشتم تخت سینه ش و خودمو از تو اغوشش بیرون کشیدم..

صدام بغض داشت..

-اینکارو نکن فرهاد..درست نیست..

--ولی من..

-می دونم..

-- دلارام جوابمو نمیدی؟..

- نمی تونم..

--نمی تونی چی؟!..

اب دهنمو قورت دادم..بغض لعنتی تو گلوم گیر کرده بود و پایین نمی رفت..

- نمی تونم از اون دیدی که تو می خوای دوستت داشته باشم..حسی که بهت دارم و خواهم داشت..فقط خواهر و برادری ِ فرهاد..

-- دلارام چرا حتی نمی خوای در موردش فکر کنی؟..چرا حاضر نیستی برای یه مدت کوتاه هم که شده پیشم بمونی؟!..قول میدم حست نسبت بهم تغییر کنه..من مطمئنم..

برای این سوالش جوابی نداشتم..خودمم نمی دونستم چرا نمی خوام بهش فرصت بدم..چرا حتی حاضر نیستم در موردش فکر کنم؟!..

چرا حس می کردم در ِ قلبم بسته شده ولی توش خالی نیست..یکی اونجا هست که نمیذاره فرد دومی واردش بشه!!..

نگاه غرق در اشکم به در سالن بود..خدا،خدا می کردم یکی بیاد تو و من بتونم از زیر نگاه گرفته و پریشون ِ فرهاد فرار کنم..برم تو اتاقم و تا جایی که می تونستم گریه کنم..به بخت و اقبالم لعنت بفرستم که اینجور گرفتارم کرده بود..

- فرهاد الان حالم خوب نیست..خواهش می کنم درکم کن..

مکث کرد و با ناراحتی سرشو تکون داد..

-- باشه دلارام..من از اینجا میرم..از اینجا میرم ولی این رفتنم رو این حساب نیست که ازت دست می کِشم..بهم یه فرصت بده..فکرات و بکن..بعد تصمیم بگیر..

- ولی من که..

--نگو دلارام..بذار حالا که دارم میرم امیدوار باشم که لااقل به من و پیشنهادم فکر می کنی..اگه دیدی ذره ای علاقه تو قلبت نسبت بهم پیدا میشه خبرم کن..اون روز بی برو برگرد مال خودم میشی.........مراقب خودت باش..خداحافظ..

پشتشو بهم کرد وبه طرف سالن رفت..دیدم سرشو زیر انداخت وبه صورتش دست کشید..

هیچ کدوم حال درستی نداشتیم..اون که رفت بیرون منم با گریه از پله ها بالا رفتم..می خواستم برم تو اتاقم که آرشام در اتاقشو باز کرد..صدای هق هقم تو راهرو می پیچید..

با دیدنش مکث کردم و ایستادم..حالت صورتش معمولی بود ولی با دیدن اشکا و حالت پریشونه من اخماش جمع شد..

از در گاه اتاقش فاصله گرفت و جلوم ایستاد..

-- چرا گریه می کنی؟!..این چه وضعی ِ ؟!..

با هق هق سرمو انداختم پایین..با انگشتام ور می رفتم..خواستم از کنارش رد شم نذاشت..بازمو گرفت برم گردوند سر جام..

-- ازت سوال کردم..گریه ت واسه چیه؟!..

-چیز مهمی نیست..

-- مهم نیست و گریه می کنی؟!..

از توجهش که میشه گفت غیرمستقیم بود یه جوری شدم..شایدم می خواست ازهر اتفاقی که تو ویلاش میافته باخبر بشه..ولی احساس من به اولی بیشتر بود..

- بذارید برم تو اتاقم..حالم خوب نیست..

-- اماده شو..

- کجا؟!..

-- بیمارستان..

از حالت جدی که به خودش گرفته بود میون اون همه اشک لبخند محوی نشست رو لبام..حس کردم دلم واسه توجه های پی در پیش ضعف میره..

- نه خوبم..از نظر روحی گفتم..

از تو جیب سارافنم یه دستمال بیرون اوردم و اشکامو باهاش پاک کردم..ولی مطمئن بودم هم چشمام سرخ شده هم بینیم..صدام بدجوری گرفته بود..

دیدم چیزی نمیگه و فقط داره نگام می کنه رفتم طرف اتاقم..اینبار جلومو نگرفت..

رو تختم نشستم..حس می کردم سرم داره منفجر میشه..این همه فکر و خیال یکجا هجوم اورده بودن طرفم..

با خودم و احساسم درگیر بودم..

فرهاد..حرفایی که بهم زد ..هنوزم باورم نمیشه فرهاد اونا رو گفته باشه..اخه چرا باید اینجوری بشه؟..

نمی تونستم همینجوری بی خیال ازش بگذرم..حالا که خودشو برادرم نمی دونست می خواستم که لااقل دوستم باشه..نمی خواستم از دستش بدم..سالهاست نزدیکمه و بهش مدیونم..

ولی رو این حساب نمی تونستم اینده مو بسازم..برای تشکیل یه زندگی علاقه لازمه..حالا علاقه هم نشد یه دوست داشتن کوچیک می تونه واسه شروع خوب باشه و تو زندگی مشترک پررنگ بشه..

ولی چی بگم که از اول اونو برادر خودم می دونستم نه چیز دیگه..

ناخداگاه فکرم کشیده شد سمت آرشام..نمی دونم دلیلش چی می تونه باشه ولی به اون که فکر می کردم نمی تونستم اروم باشم..

پیش خودم گفتم می تونم اونو هم در اینده مثل برادرم بدونم؟!..

نه اصلا امکان نداره..انقدر که صمیمی نیستیم..

اگه بودیم چی؟!..

بازم نه..نمیشه..

اسمش..نگاهش..شخصیت مرموز و جا افتاده ش..ابهتش و جدیت کلامش..همه و همه منو از خود بی خود می کرد..جوری که نمی تونستم یه دقیقه از فکرش بیام بیرون..

حرفای فرهاد تو گوشم زنگ زد..چشمام اروم اروم گشاد شد..

(وقتی که فهمیدم از فکرم بیرون نمیری ..وقتی که هر جا رو نگاه می کردم تو رو می دیدم..زمانی پی به علاقه م بردم که دیدم با هربار نگاه کردن بهت به ارامش می رسم..اینا از عشقه )..

تو سرم پشت سر هم تکرار می شد..

از .. عشقه؟!..یعنی چی؟!..

نسبت به فرهاد اینجوری نبودم..با دیدنش حس اینکه یکی رو دارم تنها نباشم و اینکه یه پشتوانه کنارم هست.. ولی علاقه اصلا..ولی..

ولی این مرد..آرشام..از فکرم بیرون نمیره..

و هر وقت می بینمش یه ارامشی میشینه تو دلم..مدتیه نسبت بهش ارومم..در مقابلش کمتر جبهه می گیرم..شیطنتام کم شده..

یاد پری افتادم..که یه بار با هم رفته بودیم بیرون داشت از دوستش برام می گفت که دختر سرزنده ای بوده و حالا که عاشق شده به قدری ارومه که صدای اطرافیانش دراومده .. 

پری اون روز گفت که یه جا خونده دخترا وقتی عاشق میشن تو خودشون میرن..ساکتن ولی در عین حال یه پریشونی تو چشماشونه..کم حرف میشن و بیشتر فکر می کنن..

رفتم جلوی اینه ایستادم..دقیق به خودم نگاه کردم..تغییر کردم؟!..

به صورتم و چشمام دست کشیدم..چطوری باید بفهمم که تغییر کردم یا نه؟!..از کجا بدونم که چی می خوام و این حس ِ عجیب و غریب اسمش چیه؟!..

تپش قلب دارم..خب لابد مریض شدم..

نگام پریشونه؟!..اره الان که انگار هست..

وقتی می بینمش دست و پام قندیل می بنده (یخ می زنه)..بوسه ی اون شبش..تو مهمونی و..اون همه نزدیکی..رقصمون..نگاهش در حین رقص..هر بار که منو چرخوند نگاهش که تو چشمام قفل می شد تنمو می لرزوند..

دستای گرمش ملتهبم می کرد ..گاهی بدنم سرد می شد وگاهی گرم..

خدایا چم شده؟!..مریضم؟!..مرضم چیه؟!..جسمی یا روحی؟!..شایدم هر دو..نکنه واقعا عاشق شــــدم؟!..یعنی ممکنه خل شده باشم؟!..حالا چرا ارشام؟!..کسی که هیچی ازش نمی دونم..نه می دونم کیه..نه می دونم چکاره ست.. هر چی که دیدم ظاهر بوده از باطنش هیچی نمی دونم..

اصلا می خوام این حس رو واسه همیشه داشته باشم؟!..می خوام همینجور بمونه؟!..حتی اگه به نتیجه نرسه؟!..

همینطور که تو اینه به خودم نگاه می کردم یه دفعه یاد مکالمه ی اون روز خودم و پری افتادم..ناخداگاه خندیدم..

(- ولی من اگه عاشق بشم سکوت مُکوت نمی کنم..وا مگه خرم؟!..

-- پس چی؟!..میری جلوش قد علم می کنی و میگی آق خوشگله خر مغزمو گاز گرفته عاشقت شدم یا خودت میای منو می گیری یا من میام پاچه تو می گیرم.. اره؟!..

- نچ از این خبرا نیست..اگه عاشقم بود که هیچ چه بهتر همه چی رله میشه..ولی اگه ندونم که منو می خواد یا نه.. اونوقت چی؟!..

-- چی؟!..

- نخود چی!!..

-- نه حالا بی شوخی چی؟!..

-هیچی دیگه بلایی به سرش میارم که با زبونه خودش بیاد تو چشمام زل بزنه بگه دلارام عاشقتــــم..

-- برو مسخره مگه میشه؟!..چطوری؟!..

- تو کاریت نباشه..شدنش که مطمئن باش میشه..فقط وقتی می فهمی که واقعا عاشق شده باشم..

-- بنده خدا..از همین الان واسش دلم می سوزه..

- نگران نباش دلی رو دست کم گرفتیا..)

صدای خنده ش تو سرم پیچید..دلم هواشو کرد..مدتی ِ ازش خبر ندارم..این غیبتاش همیشگی بود و برام تازگی نداشت..ولی خب اگرم می خواست منو ببینه نمی دونست کجام..الان که فرصتشو نداشتم ولی بعد از سفر باید برم ببینمش..یا حداقل بهش زنگ بزنم..یکی دو باری که تماس گرفته بودم خاموش بود..که البته اینم کار همیشه ش بود..ازدست نامزد سیریشش خاموش می کرد..

اون روز به حرفامون خندیدم..ولی الان ..

الان واقعا مطمئنم که حسم از چیه؟!..اره..مطمئنم..می تونم مطمئن تر از اینم بشم..

اون روز به پری گفتم می دونم عاشق شدم چکار کنم..هزار راه رو می شناختم که بتونم اونو هم شیفته ی خودم کنم..هم غرورم سر جاش می موند و هم اونو محک می زدم..محک که نه..عاشقش می کنم..

یه ذوقی نشست تو دلم..تو اینه نگاه کردم و زیر لب گفتم: نه انگار واقعـــا خـــل شدم..

یاد فرهاد که افتادم لبخندم محو شد..از این بابت مطمئن بودم که حسی بهش ندارم..باید از اول بهم می گفت..اون موقع که می فهمید بهتر بود تا اینکه این همه مدت ازش بگذره..

باید بتونه منو فراموش کنه..حتما سخته ولی باید بتونه..عشقی که یک طرفه باشه نمی تونه یه زندگی ایده ال رو تشکیل بده..

فرهاد از همه نظر عالی بود..چهره،اخلاق ..موقعیت شغلی و مالی..حتی موقعیت اجتماعی..از همه نظر ایده ال بود..

ولی قلبی که کسی رو نخواد دیگه بالا بری پایین بیای بازم اون ادم رو نمی خواد..

نباید بیخودی امیدوارش کنم..با اینکه جواب قطعیم رو بهش دادم ولی بازم..بازم اون قبول نکرد..

برگشتم حتما باهاش حرف می زنم و قانعش می کنم..

*******************************

-- تا حالا سوار هواپیما شدی؟!..

نشده بودم..دروغم نگفتم..

- نه..

از ماشین بیرونو نگاه کرد..تو تاکسی بودیم..داشتیم می رفتیم سمت فرودگاه..

--استرس داری؟ ..

- نه..مگه میخواد چیزی بشه؟!..

مکث کرد وگفت: خودت می فهمی..

- باشگاه اسب سواری که می خواین برین تو کیش ِ..

--شنیدی که..

-اره خب داشتین با ارسلان خان حرف می زدین شنیدم..

-- تو فرودگاه منتظره..بلیطا رو از قبل تهیه کردم تموم مدت کنار منی ..

نگام کرد وجدی ادامه داد: کاری نمی کنی که به چیزی شک کنه..

-باشه.. فقط چیزه..شایانم میاد؟!..

--نه..

لبخند زدم..

- یعنی کلا نمیاد دیگه؟!..

--میاد..منتهی الان نه..

زیر لب با حرص گفتم:ایشاالله که هیچ وقت نیاد..اصلا بره به درک عوضی..

--چیزی گفتی؟!..

نفسمو دادم بیرون..

-پووووفـــــــ.. نه با خودم بودم..

*****************************

سوار هواپیما شدیم..وقتی داشت اوج می گرفت انگار داشتن تو دلم رخت چنگ می زدن..

کی میــــگه من الان ارومم؟!..دارم میمـــیرم..

آرشام بغل دستم نشسته بود و چشماشم که بسته ست..صورتش نشون می داد ارومه..ولی من کنار دستش داشتم جون می دادم..

چشمامو بستم و زیر لب صلوات فرستادم.. تکون که خورد نزدیک بود جیغ بزنم جلو دهنمو گرفتم..وای خدا این چی بود دیگه؟!..

چشمامو تا اخرین حد باز کردم..رنگم پریده بود..

--چی زیر گوشم می خونی ؟!..

سرشو کج کرده بود و به من نگاه می کرد..

- هـ..هیچی ..دارم واسه خودم فاتحه می فرستم..

یه تای ابروشو داد بالا..

--انگار حالت خوب نیست ..

یه کم جا به جا شدم..

- نه خوبم..عالی ِ عالی..

-- از رنگ صورتت کاملا مشخصه..

خواستم جوابشو بدم که یه دکمه رو فشرد ..بعد از چند لحظه یکی از مهماندارا با عشوه ی خاصی بطرفمون اومد و کنارمون ایستاد..صداش نازک و میشه گفت جذاب بود..

-- بله مشکلی پیش اومده؟..

آرشام مثل همیشه با همون لحن جدی و گیرایی که داشت رو به مهماندار گفت: یه لیوان شربت قند و یه اب پرتقال به همراه یه شکلات..در ضمن لیمو ترش دارید؟..

-- بله ..

--بیارید..

-- بله چشم..الان براتون میارم..

مهماندار نیم نگاهی به صورت رنگ پریده م انداخت و رفت..

حالت تهوع داشتم ..فقط حالتش بود .. 

هیچی نمی گفت و فقط نگام می کرد..

همون مهماندار با یه سینی به طرفمون اومد و سفارش آرشام و بهش داد..

با لحن خوشی گفت: اگر به چیز دیگه ای نیاز داشتید در خدمتم..

آرشام سرشو تکون داد..من که حال نداشتم جُم بخورم..می ترسیدم با یه حرکت حالم بد شه..

میز کوچیکی که کنارم بودو باز کرد و سینی یک بار مصرف و گذاشت جلوم..یه لیوان کاغذی که توش حتما اب پرتقاله..اخه در داشت ویه نی هم توش بود..یه بسته شکلات و یه لیوان یکبار مصرف شربت قند..و یه دونه لیمو ترش که از وسط نصف کرده بودن..

برش داشتم..دستام می لرزید.. هم لیوانه.. هم اب و قندی که توش بود توی دستم بندری می رقصیدن..

آرشام زیرشو گرفت..

--ولش کن..

- مگه واسه من نیست؟!..

با این حرفم نگاش چرخید تو چشمام..یه لبخند کج نشست رو لباش و اروم گفت: ول کن بهت میگم..

ولش کردم..

در کمال تعجب لیوانو گرفت تو دستش و اورد سمت لبام..با همون حالم زل زدم بهش..

-- باز کن..

خواستم از دستش بگیرم نذاشت..مجبوری لبامو از هم باز کردم..کمی از محتویات لیوان و خوردم..شیرینی اب واقعا حس خوبی بهم داد..لیوان و گذاشت تو سینی..

-- کمی از این لیمون ترش مزه کن حالت تهوعت و کم می کنه.. چون عادت نداشتی این حالت بهت دست داد..حواس پرتی اینجور مواقع جواب میده..

- ممنون.. ولی حواسم به همین راحتی پرت نمیشه..مگه این حالم میذاره؟..

نگام کرد..به پشتی صندلیش تکیه داد..

-- دیروز اون دکتره چی بهت گفت؟!..

با تعجب نگاش کردم..

- هیچی..گفتم که چیز مهمی نبود..

-- ولی مطمئنا بینتون اتفاقی افتاده که اونطور گریه می کردی..غیر از اینه؟!..

- نه خب..ولی اتفاقه بدی نیافتاد..اصلا بهتره بی خیالش بشیم ..

پوزخند زد وسرشو تکون داد..نی رو گذاشتم دهنم و کمی از اب پرتقال خوردم..

حالت تهوم کم کم داشت برطرف می شد..انگار داشتم به محیط عادت می کردم..گاهی اَم زبونمو میزدم به لیمو ترش و ترشی دلنشینش رو تو دهنم مزه مزه می کردم..

گه گاه تک سرفه می کرد..انگار گلوش خشک شده بود..چون سعی داشت با این تک سرفه ها و قورت دادن اب دهنش خشکی گلوش و برطرف کنه..

-- بگم مهماندار اب بیاره؟!..

تک سرفه کرد و سرشو به نشونه ی نه تکون داد..نگاهشو به دستم دوخت..لیوان اب پرتقال تو دستم بود که تو یه عمل غیرمنتظره از دستم کشید و نی رو به سمت لباش برد..

میون بهت و تعجب من از همون نی که من دهن زده بودم اب پرتقال و تا ته خورد.. بعد هم لیوان خالی رو گذاشت تو سینی..

نگاه کوتاهی بهم انداخت و سرش و به صندلی تکیه داد..چشماش و بست ..ولی من چشم ازش بر نداشتم..باورم نمی شد چنین ادمی که بتول خانم بارها بهم گفته بود بی نهایت وسواسی ِ اینکارو بکنه..

سرمو خم کردم تا اونطرف و ببینم..ارسلان درست کنارمون بود..وقتی نگاش کردم دیدم نگاهه اونم به ما دو نفره..

با دیدنم لبخند زد وسرشو تکون داد..ولی من به همون لبخند کمرنگ بسنده کردم و هنوز داشتم نگاش می کردم که آرشام چشماشو باز کرد و به ما دو نفر نگاه کرد ..

دستشو اورد سمت من و گذاشت تخت سینه م..تقریبا پرتم کرد طرف صندلی ..تکیه دادم بهش..با اخم نگام می کرد..

- چرا همچین می کنی؟!..

خودمم فهمیده بودم وقتایی که از دستش حرصی میشم خودمونی حرف می زدم و وقتی که اروم بودم رسمی..

-- بشین سر جات .. مثل اینکه یادت رفته تو هواپیمایی..

- خب مشکلش چیه ؟!..

-- خم شدن اونم اینطور ناشیانه درست نیست..اگه یک دفعه هواپیما تکون بخوره می دونی چی میشه؟!..

دست به سینه نشستم و بهش زل زدم..

-اره خب گردنم می شکنه..

چیزی نگفت ولی دیگه چشماش و نبست..

چرا همه ی رفتارای این مرد واسه من دلنشینه؟!..حتی اخم کردن ها و زور گفتناش..کلا یه وضع و اوضاعی ِ..

بالاخره رسیدیم..تو فرودگاه ِ کیش بودیم..تاحالا اینجا نیومده بودم..همه چیزش برام تماشایی بود..

من و آرشام کنارهم قدم برمی داشتیم که ارسلانم طرف دیگه ی من ایستاد.. 

خیلی ریلکس جلوی آرشام سرشو خم کرد و زیر گوشم گفت: مطمئنم از اینجا خوشت میاد..من عاشق ِ کیشم..

تو دلم گفتم: بپا مات نشی ..که آرشام دستشو گذاشت پشت کمرم و یه کم منو کشید سمت خودش..

ارسلان با این حرکت آرشام لبخندش به پوزخند تبدیل شد..

جوابشو ندادم ..مگه جرات داشتم جلوی آرشام زبون باز کنم؟!..

فهمیده بودم جلوی ارسلان بدجور حساس ِ..و با علم به اینکه اگه می خواستم کاری کنم مطمئنا بعدشم بدجور سیماش قاطی می کرد..

چمدونا رو 2 نفر برامون تا بیرون اوردن..

جلوی در فرودگاه بودیم..پیش خودم گفتم لابد باید سوار یه کدوم از این تاکسی ها بشیم .. ولی اینطور نشد ..

آرشام رفت اونطرف خیابون جلوی یه ماشین مدل بالای مشکی ایستاد، منم دقیقا کنارش بودم..

راننده که لباس مخصوص تنش بود با تعظیم درو براش باز کرد..آرشام به من اشاره کرد که برم تو ..با لبخند نشستم..

خودشم کنارم نشست..ارسلان سر چمدونا بود که آرشام صداش زد..

-- بشین تو ماشین چمدونا رو یه ماشین دیگه میاره..

سرشو تکون داد و نشست جلو..

به پشت سرم نگاه کردم..یه مرد کت و شلواری که هیکلی هم بود کنار یه ماشین مشابهه همین ماشین ایستاده بود و با کمک همون راننده داشتن چمدونا رو انتقال می دادن تو ماشین پشت سری..

ارسلان کامل برگشت سمت ما..نگاه طولانی و سنگینی همراه با لبخند به من انداخت و رو به آرشام گفت:داریم میریم ویلای من درسته؟..

آرشام هم جدی جوابش و داد..

-- تو مختاری ولی من و دلارام میریم ویلای خودم..

یه تای ابروشو داد بالا و با پوزخند گفت: چه کاریه آرشام ..من دوست دارم همگی پیش هم باشیم..خیلی وقته به ویلام سر نزدم..گفتم اینجوری که بریم یه لطف دیگه داره..

-- گفتم که ..نمیشه..من قبلا همه چیز و هماهنگ کردم..

با همون پوزخند جواب آرشام و داد..

-- اره دارم می بینم..کاملا مشخصه..ماشین ، دم و دستگاه و امکانات..متعجبم چطور به فکرخودم نرسید..

تو مسیر بودیم و این دو همچنان داشتن با هم بحث می کردن..

خودم مایل بودم پیش آرشام باشم..یعنی تو ویلای اون..از نگاههای گاه و بی گاهی که ارسلان بهم می انداخت و اونم کاملا بی پروا جلوی آرشام هیچ خوشم نمی اومد..

حتی لحن و بیانش با اینکه در کمال ارامش بود یه جور سیاست خاصی رو تو خودش داشت..حالا یا من اینجوری فکر می کردم یا این کلا از اون بچه زرنگای روزگار بود که به راحتی هر چیزی رو بروز نمیدن..

آرشام _ مهم نیست ویلای من هم چیزی کم نداره..می تونی اونجا راحت باشی..

نیش ارسلان بازتر شد..

--جدا؟.. یعنی این حرفتو بذارم پای پیشنهادی که می خوای بهم بدی دیگه درسته؟..

--پیشنهاد؟!..

--اینکه بیام ویلای تو ..اینجوری گاهی هم به ویلای خودم سر بزنم..

آرشام مکث کرد..ولی جوابشو با جدیت تمام داد..

-- به هرحال تو اینجا مهمون ِ ما حساب میشی..اگه هنوز یادت نرفته باشه من هیچ وقت نمیذارم به مهمونم بد بگذره..هر چند..

تو چشمای ارسلان خیره شد.. با لحن خاصی که نفرت رو به راحتی می شد درش دید گفت: اون مهمون یه رفیق قدیمی باشه که رفاقت الانش یه رنگ و بوی دیگه ای داره و از گذشته فاصله گرفته..

لبخندش اروم اروم با هر جمله ی آرشام محو شد..لحن اون هم مملو از نفرت شد..چشماش برق خاصی داشت که با سبزی نگاهش هیچ جور در نمی اومد..وحشتناک بود..

-- بهتره هرچی که به قدیم مربوط میشه رو به همون قدیم بسپریم رفیق ِ امروز..باز کردن زخمای کهنه دردی ازت دوا نمی کنه ،بدتر..یه درد هم به دردایی که تو دلت ِ اضافه میشه..

بعد هم پوزخند زد و پشتشو به ما کرد..

به آرشام نگاه کردم..از همون فاصله ی نزدیک که کنارم نشسته بود دیدم چقدر عصبانیه..لباشو رو هم فشار می داد ..دست چپش که روی پاش بود مشت شد..به قدری محکم فشارش می داد که حس کردم کل وجودش داره می لرزه..

دلم گرفت..از حرفاشون چیزی سر در نیاوردم ولی با این وجود نگاهه من فقط آرشام رو می دید که عصبی و ناراحت، نامحسوس می لرزید و بیرون رو نگاه می کرد..

از دست ارسلان عصبانی بودم..نمی دونستم چی بینشون بوده و الان چرا این همه از هم کینه به دل دارن..ولی دوست نداشتم کسی باعث ناراحتی آرشام بشه..این حس قلبیم بود..حسی که وقتی ارسلان داشت اون حرفا رو بهش می زد به راحتی تو وجودم احساسش کردم..

ناخداگاه کاری که از من بعید بود رو توی اون لحظه انجام دادم..دستمو پیش بردم و روی دست داغ و مشت شده ی آرشام گذاشتم..

اخماش بدجوری تو هم بود..صورتش گرفته و ناراحت بود..قلبم فشرده شد..

با این کارم صورتشو به ارومی برگردوند و نگاهمون تو هم گره خورد..غم نگاهشو دیدم..تا به حال این همه نسبت بهش توجه نکرده بودم..با اینکه اخم داشت..با اینکه صورتش رو هاله ای از عصبانیت پوشونده بود..ولی تو عمق چشماش یه غم نشسته بود..یه غم کهنه..

به روش لبخند زدم..لبخنده من در مقابل ابروهای گره خورده ی آرشام..

حس کردم اخماش کمی از هم باز شد..ولی اون غم..هنوز اونجا بود..

صورتمو بردم جلو..زیر گوشش زمزمه کردم: «جواب ابلهان خاموشی ست»..اینو یه بنده خدایی هی بهم می گفت ولی منه زبون دراز هیچ وقت گوش نمی کردم..حالا می فهمم بعضی اوقات بدجور به کار میاد..این یه نصیحت دوستانه بود..اون دوستم بهم گفت ولی کو گوش ِ شنوا؟!..

منظورم به پری بود که همیشه اینو بهم می گفت..

وقتی با لبخند و یه هیجان خاصی داشتم زیر گوشش نجوا می کردم حس کردم مشتش اروم اروم باز شد و دستشو از زیر دستم بیرون کشید ..حرفام که تموم شد سرمو کشیدم عقب .. دستمو تو دستش گرفته بود..همونی که قبلا مشت شده بود الان دست ظریف منو تو خودش داشت..

پنجه هاشو لابه لای پنجه هام قفل کرد و روی پاش گذاشت ..ارنجشو به پنجره ی ماشین تکیه داد و انگشت اشاره ی اون یکی دستشو گذاشت رو لبش ..بیرونو نگاه کرد..اخم نداشت..همون لبخند کج رو لباش بود..

با لبخند کمرنگی به دستامون نگاه کردم..که چطور پنجه های مردونه ش رو حصار دست من کرده بود و می فشرد..

نزدیکش بودم و از این بابت خوشحالم..حس کردم همه ی حرکاتش رو دوست دارم..الان که پی به احساسم برده بودم می فهمیدم که نسبت بهش دقیق تر شدم..جوری که این همه مدت اون غم رو ندیدم ولی الان..

ماشین جلوی یه ویلا ایستاد ..سرایدار درو باز کرد..دیوارای کوتاه که یه در بزرگ ِ سفید بینشون قرار داشت..

درختای نخل گوشه و کنار خیابون و حتی وسط بلوار به چشم می خورد ..راننده ماشینو برد تو..

اطراف ویلا رو درختای بومی و نخل های بلند و..گل های بوته ای زیبا کرده بودن..

پیاده که شدیم نمی تونستم چشم از اون همه زیبایی بگیرم..یه ویلای شیک با نمایی کاملاسفید..نمونه ش رو تو هیچ کجا ندیده بودم..و یه سنگ فرش عریض که منتهی می شد به در ورودی ویلا..و از پشت سرمون هم به در خروجی..

دو طرفمون گل ها و درختای بلند وسرسبز قرار داشتن که به نظرم با وجود اونها ویلا جذاب تر به چشم می اومد..

وقتی پیاده شدم دیگه دستم تو دست آرشام نبود..ولی از کنارم تکون نمی خورد..

چند تا خدمتکار مرد از ویلا اومدن بیرون و حین سلام کردن و احترام گذاشتن به آرشام چمدونارو با خودشون بردن تو..

ارسلان لبخند می زد و اطرافشو نگاه می کرد..

واقعا عجب رویی داشت با اون حرفایی که تو ماشین بینشون رد و بدل شد و اون همه تندخویی با این حال اینجا مونده بود و ریلکس به روی همه چیز لبخند می زد..

لابد عادت داره که خیلی زود رنگ عوض کنه..مثل عموجونش..هر چی نباشه ارسلان برادرزادشه..هم خونن..

از عموش که متنفر بودم این یکی رو هم نسبت بهش حس خوبی نداشتم..

حس می کردم از اون ادمای زرنگ و هفت خطه که بدون برنامه تو هر کاری جلو نمیره..از اونایی با خونسردی پیش میرن و به هر اونچه که بخوان می رسن..

شونه به شونه ی آرشام قدم بر می داشتم و ارسلان پشت سرمون بود..

رو به آرشام آهسته گفتم: ویلای شما اینجاست؟!..

-- تو..

با چشمای گرد شده نگاش کردم..

-- چی من؟!..

خونسرد و اروم جوابمو داد..

-- نگو شما..بگو تو..مگه قرارمون این نبود؟!..

لبخند زدم..

-- آهان چرا..باشه فهمیدم..حالا اینجا ویلای خودته؟!..

سرشو به نشونه ی مثبت تکون داد..

بابا دمش گرم عجب جایی ِ..

داخل ویلا صد برابر از بیرونش خوشگل تر بود..

سمت راست یه سالن بزرگ که 2 ست مبل و2 ست صندلی مدل ِ سلطنتی ..

ترکیبی از رنگ های نقره ای و طلایی ..و البته شکلاتی تیره.. 

پرده ها رو کشیده بودن و رنگشون سفید و قهوه ای تیره بود..گوشه های سالن گل های طبیعی قرار داشت که حدس می زدم بومی باشن و متعلق به همین منطقه..واقعا زیبا بودن..

مجسمه های بزرگ و شیکی که اطراف سالن چیده شده بودن واقعا به زیبایی این ویلا افزوده بود..

اصلا باورم نمی شد یه همچین ویلای باشکوهی متعلق به ارشام باشه..معرکه ست..

و سمت چپ که ردیف پله ها قرار داشت و مطمئنا بالا هم باید به بزرگی وخوشگلی ِ پایین باشه..

کنار راه پله ها یه راهروی عریض قرار داشت که یه سرش به آشپزخونه و یه سرش که انتهای همین راهرو بود به سرویس بهداشتی ختم می شد..

آرشام قبلا بهم گفته بود که هر اتاق شامل سرویس بهداشتی میشه ..و به نظرم این خیلی خوبه..اینجوری دیگه نیاز نداشتم بیخود و بی جهت از اتاق بیرون بیام..

خدمتکارا به ردیف کنار پله ها ایستاده بودن که با دیدن آرشام سراشون و زیر انداختن و سلام کردن..هیچ کدوم رفتارشون صمیمی نبود..انگار قوانین این ویلا با ویلایی که تو تهران داشت فرق می کرد..

آرشام بی توجه به اونها از کنارشون رد شد..به طرف پله ها رفت..

پشت سرم و نگاه کردم ارسلان در حالی که نگاهش اطراف ویلا رو می کاوید یه پوزخند محو رو لباش داشت ..

بالای پله ها که رسیدیم چشمم به یه سالن نسبتا بزرگ افتاد که یه ست مبل و صندلی با طرح های مختلف در رنگ های تیره با فاصله از هم چیده شده بودن..

این سالن به بزرگی سالن پایین نبود ولی در نوع خودش هم بزرگ بود و هم شیک..

دو طرفمون راهرو قرار داشت که آرشام رفت سمت راست منم که بلاتکلیف بودم دنبالش رفتم تا ببینم کدوم اتاق رو واسه من در نظر گرفته..4 تا اتاق اونجا بود..

موبایلش زنگ خورد..نگاهی به صفحه ش انداخت و جواب داد..کمی ازمون فاصله گرفت..

زیر نگاه سنگین ارسلان اخمام رفت تو هم..واقعا نمی فهمم دلیل این نگاه هاش چیه؟!..اخه نگاه کردنشم با بقیه فرق داشت ..رو بهش بدی درسته قورتت میده..

آرشام هنوز داشت با تلفن حرف می زد..ارسلان انگار می دونست تو کدوم اتاق باید بره..یا شایدم از بس احساس راحتی می کرد سرخود تصمیم می گرفت که چمدونش و از خدمتکار گرفت و رفت تو یکی از اتاقا..

منم که دیدم ارشام قصد نداره تلفنش و تموم کنه پیش خودم گفتم بی خیال یکی رو بر می دارم..اتاق با اتاق مگه فرق داره؟! ..

چمدونمو از خدمتکار گرفتم که ممانعت کرد گفت خودش می بره تو اتاق .. نذاشتم و دسته ش رو گرفتم..

در یکی از اتاقا رو باز کردم..اتاقی که انتخاب کردم درست رو به روی اتاق ارسلان بود..رفتم تو وچمدونم و گذاشتم کنار تخت..دستمو به کمرم زدم و یه نگاهه سرسری به اطراف انداختم..

نسبتا بزرگ بود ..یه تخت دو نفره که رنگ ِ رو تختی و پرده ها ست سفید و سرمه ای و کمی هم مشکی ..یه میز آرایش کوچیک ولی شیک که جنسش از فلز و رنگش مشکی بود رو به روی تخت قرار داشت..میزهای عسلی کنار تخت که اونا هم از جنس همون میز آرایش بودن..

یه اینه ی قدی کنار میز و کمد دیواری هایی با درهای سرمه ای وسفید درست سمت چپ قرار داشتن..ترکیب جالبی بود..همه چیز این ویلا عالیه..ایرادی نمی شد ازش گرفت..مثل صاحبش..

دستامو با خستگی ازهم باز کردم و به بدنم کش وقوس دادم..برگشتم ..

با دیدن آرشام که به درگاه اتاق تکیه داده بود و منو نگاه می کرد اروم دستام و اوردم پایین و به روش لبخند زدم..

به طرفش رفتم..

- اینجا فوق العاده ست..سلیقه ی صاحبش حرف نداره..

رو به روش ایستادم..با همون لبخند کج نگام می کرد..

--باید بگی سلیقه ی طراح دکوراسیون ِ این ویلا فوق العاده ست..صاحبش تو این زمینه کاری انجام نداده..

با خنده زل زدم تو چشمای سیاه و نافذش..

- ولی من مطمئنم رنگ و دکور این اتاق و بقیه ی جاهای ویلا سلیقه ی خودته..

یه تای ابروش و داد بالا و با همون لبخند کج روی لباش، گفت: از کجا اینقدر مطمئنی؟!..

- از اونجایی که دکور اتاق و فضای ویلا همه از رنگ های تیره و خنثی تشکیل شده ..سالن پایین خیلی شبیه سالن ِ اون یکی ویلایی ِ که توی تهران داری..یادمه بتول خانم بهم گفته بود که واسه اونجا خودت رنگاشو انتخاب کردی..پس اینجا هم حتما همینطوره..از رنگای تیره خوشت میاد..کاملا مشخصه..

تموم مدت که من حرف می زدم گاهی نگاهش به روی لبام و گاهی چشمام خیره می موند..

با صدای ارسلان به خودمون اومدیم..

-- چه جالب..قراره جدا از هم باشین؟..

نگاش کردم..پشت سر آرشام ایستاده بود و با پوزخند زل زده بود به ما..

آرشام خونسرد برگشت و نگاش کرد..

ارسلان خونسردی آرشام رو که دید به اتاق کناری اشاره کرد..

-- دیدم که خدمتکار چمدونت و برد تو اون یکی اتاق..اینجا رو هم که دلارام برداشته..به نظرم یه کم دور از ذهنه که بخواین تو دوتا اتاق جدا بمونین....شایدم..

تو چشمای ارشام زل زد وهمراه با پوزخند و رگه هایی از تمسخر گفت: لابد عشق و عاشقیتون یه بلوف بوده که محض رو کم کنی انداختینش واسط حالا هم توش موندین که چطوری راست و ریستش کنید ..اره به نظرم این به واقعیت نزدیک تره..

و با لحن بدی ادامه داد:از تو که یه همچین چیزی بعید نیست ..

آرشام طاقت نیاورد و یقه ی ارسلان رو تو مشتش گرفت و چسبودنش سینه ی دیوار..صدای فریادشون راهرو رو برداشت ..وحشت زده نگاشون کردم که چطور با نفرت تو چشمای هم خیره شده بودن..

آرشام سرش داد زد: بهتره همین اول راهی باهات اتمام حجت کنم که تا وقتی اینجایی و تو خونه ی من ول می چرخی تحت فرمان ِ خودمی..پا کج بذاری روزگارت و سیاه می کنم ارسلان..من هنوزم همون آرشام قدیمم..اگه تغییر کرده باشم این اخلاقم هنوز سرجاش که به هر بی سرو پایی حق دخالت تو زندگی خصوصیم و نمیدم..پاتو از زندگی من بکش بیرون و حرفام و اویزه ی گوشت کن..

ارسلان با خشم دستای آرشام و از روی یقه ش برداشت..اونم داد می زد..

--پس یادت باشه منم هنوز همون ارسلان ِ سابقم..می بینی که سرحال و قبراق تر از همیشه..ازاد و بدون تعهد، خودم هستم و خودم..هرکارم که بخوام می کنم ..ولی خیلی وقته پامو از زندگی تو کشیدم بیرون..چون فهمیدم تو از ما نیستی..

-- اره نیستم..افتخارم همینه که نیستم..اینکه یه شارلاتان نیستم..اینکه مثل تو واسه گند بالا اوردن نمی زنم به چاک..اره من مثل تو نیستم..این مدت مهمون ِ منی خیلی خب قبول..به خاطر شایان هیچی بهت نگفتم و گذاشتم اینجا بمونی..اگه خودمم اینجا کار نداشتم هیچ وقت به بهانه ی تو راهم و اینورا نمی کشیدم ..ولی حالا که اینجا موندی مجبورم تحملت کنم..حد خودت و بدون و سعی کن منو عصبی نکنی..

برگشت وبه من نگاه کرد..ارسلان سینه ی دیوار وایساده بود و صورتش از خشم سرخ شده بود..

آرشام از زور عصبانیت نفس نفس می زد..به اتاقم اشاره کرد و با صدایی که سعی داشت کنترلش کنه تا بالا نره گفت: چمدونت و بردار ببر تو اتاق ِ من..

اوضاع جوری نبود که بخوام باهاش مخالفت کنم..پیش خودم گفتم بعدا یه کاریش می کنم..

چمدونم و بردم تو اتاق کناری که اتاق آرشام بود..تقریبا با اون یکی اتاق فرقی نداشت منتهی دکور و رنگش متفاوت بود..ترکیبی از رنگ های مشکی و زرشکی و سفید ..به نظرم حتی جالب تر از اون یکی اتاق اومد..

چمدونم و گذاشتم کنار چمدون آرشام و همونجا مردد ایستادم..

اومد تو و درو بست..انگار هنوز عصبانی بود..از حرفایی که آرشام به ارسلان می زد حدس زدم ارسلان تو گذشته درحقش نامردی کرده..حالا اینکه چکار کرده رو نمی دونم!!..

نشستم رو تخت و نگاش کردم..کت اسپرت مشکیش و از تن در اورد و انداخت رو تخت..ولی رو تخت بند نشد.. لبه ش افتاده بود که سر خورد افتاد پایین تخت..

کج شدم و کتش و برداشتم..بوی عطرش و حس کردم..صافش کردم و گذاشتم کنارم..سرمو که بلند کردم دیدم رو به روم ایستاده و داره نگام می کنه..

نگاهش سنگین ولی....باز حالم داشت یه جوری می شد که من من کنان سر حرف و باز کردم تا از این حالت در بیام..

-میگم که..حالا باید چکار کنیم؟!..

گنگ نگام کرد..اخماش و کشید تو هم و اومد کنارم نشست..

-- چی رو چکار کنیم؟!..

فاصله ش باهام کم بود..

من که خودم تو هوا سیر و سیاحت می کنم اینم میاد می شینه ور ِ دل منه بیچاره و رسوا دل..

نه خب هنوز رسوا نشدم..نمیذارمم بشم..اول اون، دوم من..از این حرفم که تو دلم به خودم زده بودم خنده م گرفت و اثرش یه لبخند بود که نشست رو لبام..

نگاهش و دیدم که با تعجب به لبام و لبخندی که روش جا خشک کرده بود دوخته بود..

جدیدا عین خُل مَشَنگا چرا هی دم به دقیقه لبخند ژکوند تحویلش میدم؟!..خودتو جمع کن دختر..

-همین دیگه..من..اینجا..نمیشه که اخه..

- چرا نمیشه؟!..

حالا این من بودم که با تعجب نگاش می کردم ..نگاهش یه جورایی بود ..پیش خودم چه جوری تعبیرش کنم؟!..

شیطنت؟!..اخه ازش بعید بود..

داره اذیتم می کنه یعنی؟!..اخه لحنش که جدیه..

- چراش که دیگه مشخصه..من میگم حالا که این ارسلان خان رو به روی اتاق ما اُتراق کرده و نمیشه کاریش کرد شبا وقت خواب من یواشکی میرم تو اتاق خودم همین بغل ..دیگه مرض که نداره بخواد نصف شبی بیاد تو اتاقت سرک بکشه..

یه جوری با اخم نگام کرد و گفت: اونوقت تو اتاق ِتو چی؟!..........که به تته پته افتادم..مگه چی گفتم؟!..

- اتاق من چی؟!..هیچی دیگه مگه قراره تو اتاق منم بیاد؟!..

-- غلـ..

حرفشو خورد و لا به لای موهاش دست کشید..پشت گردنش و ماساژ داد.. باز برگشت نگام کرد..انگار سعی داشت خودش و کنترل کنه ولی خب از لحنش فهمیدم که اصلا اروم نیست..

- خیلی خب همین کارو می کنیم..منتهی در اتاقت و قفل می کنی و تا مطمئن نشدی قفلش کردی یا نه نمی گیری بخوابی..شیر فهم شد؟..

با خنده سرم و تکون دادم و به ارومی با یه لحن خاص که مختص به خودم بود صدام و کشیدم..

-- چشــــم اقای رئیس..

یه کم تو چشمام نگاه کرد ..نه اخم داشت و نه لحنش مثل چند دقیقه پیش با تحکم بود..

-- مگه بهت نگفتم دیگه به من نگو اقای رئیس؟..

سر به سرش میذاشتم واسه همین با همون لحن گفتم: پس چـی بگم؟!..خب بالا بریم پایین بیایم شما رئیسی منم خدمتکار شخصیتون..غیر از اینه؟!..

سکوت کرد..انگار می خواست با همون نگاهه مستقیم و نفوذ گرش بهم یه چیزی بگه..ولی چی؟!..برام کاملا مبهم بود..

لبخند از روی لبام محو شد..فاصله مونم که کم بود..نگاهه خیره ی آرشام و تن ملتهب ِ من ..همه ی این نشونه ها چراغ قرمز ذهنم و روشن کرده بود..

ولی انگار با چسب منو به تخت چسبونده بودن..

شال رو موهام بند نبود..حتی حس نداشتم درستش کنم..با حرکتی که آرشام کرد و کمی به طرفم مایل شد عین گلوله از جام پریدم و نفس زنون کف اتاق وایسادم..

با این حرکت بی موقعم تابلو شدم..

نگاهه اونم تب دار شده بود..

درحالی که صدام می لرزید با انگشتام بازی می کردم..سرمو انداختم پایین که نگاهم و نبینه..شال کامل از سرم افتاده بود رو شونه هام و موهای مواج و بلندم کاملا در معرض دیدش بود..

-مـ..من..من مـیـ..میگم برم تو اتاق ..باید استراحت کنم..الان من..مـ..من..

نمی فهمیدم چی میگم و نمی دونستم باید چکار کنم..فقط بدجور هول شده بودم..

بدون اینکه نگاش کنم چرخیدم سمت در و قدم اول رو برداشتم ولی قدم اول به دومی نرسید و دستمو از پشت سر گرفت..تو جام خشک شدم یا بهتره بگم از زور هیجان یه جورایی مردم و زنده شدم..

قلب ِ بیچاره م جوری خودش و به قفسه ی سینه م می کوبید که صدای تپش هاش و به وضوح می شنیدم..

صداش رو زیر گوشم شنیدم..جدی بود..ولی..

ارامش صداش و تو همین چند جمله حس کردم..

- شب به اندازه ی کافی وقت داری و می تونی استراحت کنی..برو حاضر شو..

-واسه چی؟!..آخه ..من..

-- فقط بگو چشم..

سکوت کردم و اون ادامه داد:حاضر که شدی تو سالن ِ پایین منتظرم باش..

سرمو تکون دادم..لال شده بودم..دستم تو دستش بود ..کمی فشرد..نه جوری که دردم بگیره..تو همه ی کارهاش خشونت دخیل بود ولی اینبار از یه نوع ِ دیگه..جوری که اذیتم نمی کرد..فقط حالم و عوض می کردی..

یه حس نو..که نوپا بودنش و می تونستم با تمام وجود احساس کنم..

دستمو ول کرد ..نا اروم و بی طاقت به طرف در اتاق دویدم و حتی نتونستم درو پشت سرم ببندم به سرعت وارد اتاق خودم شدم و درو بستم و بهش تکیه دادم..

نفسم بالا نمی اومد..خدایا چه به روزم اومده؟!..این چه حسی ِ که هم بهم ارامش میده و هم به استرس و تشویشم دامن می زنه؟..

قلبم به قدری بی طاقت شده که یاد ندارم هیچ وقت این بلا به سرش اومده باشه..انگار دیوونه شدم..یه دیوونه ی عاشق..

خندیدم..ولی همین که یاد لباسام افتادم لبخندم محو شد..ای وای..چمدونم که تو اتاقش جا موند پس حالا چجوری لباس عوض کنم؟!..

خواستم یکی بزنم تو سر خودم که یه تقه ی کوچیک و اروم به در اتاقم خورد..درو اروم باز کردم..کسی نبود..نگاهم و به پایین دوختم..چمدونم و گذاشته بود پشت در اتاق..لبخند زدم..اوردمش تو و درو بستم..

باید اماده می شدم..بر خلاف اینکه می دیدمش حال و روزم به کل تغییر می کرد ولی در کنار همین احساس و هیجان دوست داشتم مرتب پیشش باشم..

نگاش کنم و..

نگاهه جدی و در عین حال ارومش رو به جون بخرم..

اره..

خریدارش بودم..

خریدار ِنگاهه سرسخت و پر از غرور ِ آرشام..

************************

خواستم سوار ماشین شم که دیدم اجازه نداد راننده پشت فرمون بشینه و خودش جاش و پر کرد..

برام جالب بود که با وجود راننده آرشام شخصا بخواد رانندگی کنه..یعنی اینم یکی دیگه ازعادتای خاصش بود؟!..چون به قدری قاطعانه گفت( خودم می شینم تو می تونی بری ) که حدسم غیر از این نمی تونست باشه..

تو مسیر بودیم..و اینکه کجا داشتیم می رفتیم رو نمی دونستم.. و بالاخره لب باز کردم و ازش پرسیدم..

- داریم کجا می ریم؟!..

نگاه کوتاهی به صورتم انداخت و باز به جاده خیره شد..

با یه نوع حرص ِ خاصی گفت: همونجایی که به خاطرش، همراه ارسلان اومدیم کیش..

لبخند زدم..

- اهان ، باشگاه سوارکاری..راستی یه چیزی، ارسلان اگه متوجه بشه ما جدا از هم اتاق داریم ..این..

نذاشت ادامه بدم..

--مهم نیست..اون مدتها تو امریکا زندگی کرده و فرهنگ اونجا تا حد زیادی روش تاثیر گذاشته..به این بهانه میشه باهاش کنار اومد..در ضمن اون حق دخالت تو زندگی خصوصی من و نداره..و برای من هم فقط ظاهر ِ قضیه مهمه..

سرمو تکون دادم..اره خب اینم حرفیه..چه می دونم صلاح مملکته خیش خسروان دانند..

-مگه خانما رو هم تو باشگاه سوارکاری راه میدن؟!..آخه فکر نکنم اینجایی که داریم میریم مخصوص بانوان باشه..

--منظور؟!..

-منظورم اینه زن و مرد می تونن با هم واردش بشن؟!..

سکوت کوتاهی کرد و جوابمو داد..

-- اون بخشی که مختص به ما میشه از قبل هماهنگ شده..فکر نمی کنم مشکلی باشه..در هر صورت سرمایه گذار اون باشگاه به عنوان یکی از دوستان نزدیک من محسوب میشه..در ضمن تا به حال چیزی در این خصوص نشنیدم..

نگام کرد وبا لحن خاصی ادامه داد: ولی خب، تا حالا یه خانم رو با خودم نیاوردم تو باشگاه که حالا از این چیزا با خبر باشم..به نظرم واسه اولین تجربه بد نیست..

پوزخند زد و باز به جاده خیره شد..

منظورش و یه جورایی هم درک کردم و هم نکردم..میگه تا حالا با هیچ زنی نیومده اونجا..خب اینکه حرف بدی نیست ولی چرا من حس کردم یه دلیلی برای گفتن این حرفش داشته؟!..

***********************

با دیدن اون همه اسب ذوق زده شدم..

تو اصطبل بودیم و شونه به شونه ی آرشام وسط اون راهروی عریض قدم می زدم و به اسبایی نگاه می کردم که جدا از هم تو مکان های مشخصی از اصطبل قرار داشتن و سراشون رو از در کوچیکی که جلوشون بسته شده بود اورده بودن بیرون ومن از کارای بامزه ای که می کردن خنده م گرفته بود..

تا حالا یه اسب رو از نزدیک لمس نکرده بودم..نمیگم ندیدم..اتفاقا دیدم اونم تو یه پارک تفریحی که یه کالسکه بهش وصل کرده بودن..ولی اینجا باشگاه اسب سواری بود و کلی با اونجا فرق داشت..

مسئول اسبا هم پشت سرمون با فاصله حرکت می کرد..وقتی رسیدیم رئیس باشگاه آرشام رو شناخت و با روی خوش گذاشت بیایم داخل ..ظاهرا از قبل می دونست ما قراره بیایم..

خیلی خلوت بود..تک و توک سوارکارا تو یه میدون دایره ای شکل که دورش حصار چوبی کشیده شده بود مشغول سوارکاری بودن..و حالا من بین این همه اسب ایستاده بودم و نمی دونستم آرشام می خواد چکار کنه..

به مسئول اسبا نگاه کردم..یه مرد تقریبا 45 ساله..از روی کارتی که به لباس مخصوصش وصل بود فهمیدم فامیلیش فرجی ِ..

آرشام _ اماده شون کن..

آقای فرجی _ همون اسبای همیشگی رو قربان؟!..

آرشام سرش و تکون داد..منم بی طرف داشتم نگاشون می کردم.......که صدام زد..

-- حتما باید لباس سوارکاری بپوشی..

با تعجب نگاش کردم..

- مگه قراره منم سوار شم؟!..

-- قرارم نیست همینجا وایسی و با لبخند به اسبا عین تابلوهایی که تو نمایشگاه به دیوار زدن زل بزنی ..

داره منو مسخره می کنه؟!..

حرصم گرفته بود ولی سعی کردم خودم و کنترل کنم..منتهی طبق معمول زبون درازم این اجازه رو بهم نداد..

اخمام و کشیدم تو هم..

-ولی من تا حالا سوار اسب نشدم..در حال حاضر قصدشم ندارم ..

-- نکنه می ترسی؟....

- ترس ِ چی؟!..

--مثل بیشتر خانما که از اسب خوششون نمیاد..

اِِِِِ.....اینجوریاست؟!..مثلا می خواست روی منو کم کنه..

- ترس نه، فقط بی تجربه م..این دو کاملا معقولشون از هم جداست..

-- جدا؟!..ولی من اگه جای تو بودم برای اولین بار تجربه ش می کردم..

با تردید نگاش کردم..نیم نگاهی به اسبا انداختم..پُر بی راهم نمیگه..

ولی اگه نتونستم و از پسش بر نیومدم چی؟..

نکنه اسب ِ وحشی بازی در بیاره پرتم کنه زمین؟..

ولی الان اگه هر چی بهش بگم یه چیزی تو اسیتنش داره جوابمو بده..

محض تجربه بد نبود..

هر چه بادا باد..

***********************

لباس مخصوص پوشیدم..ولی حاضر نشدم کلاه رو سرم بذارم..خود آرشامم کلاه نداشت..لابد زیادی وارده..

به اطرافم نگاه کردم..جایی که پرنده هم پر نمی زد چه برسه به ادم..یه فضای کاملا خاکی که گوشه و کنار چندتا درخت به چشم می خورد..با اینکه تو این فصل هوا باید خنک باشه اینجا خیلی گرم بود..

افسار اسبش رو تو دست داشت..اسب منو هم آقای فرجی اورد..

- چرا اینجا جز ما هیچ کس نیست؟!..

با بداخلاقی جواب داد: عادت ندارم یه جمله رو چند بار تکرار کنم.. قبلا گفتم که هماهنگ کردم..

- حالا من نمی اومدم چی می شد؟!..

-- چون ارسلان داره میاد اینجا..پس باید می اومدی..

یه تای ابروم و انداختم بالا..پس بگو واسه خاطره چی منو دنبال خودش راه انداخته..خیال خام که واس خاطره خودمه..هه..چی فک می کردم چی از اب در اومد..

آرشام افسار اون یکی اسب رو هم از اقای فرجی گرفت و گفت که می تونه بره..

پشت اصطبل بودیم..به هیچ کجا دید نداشت..

اسب انتخابی ِ آرشام رنگش مشکی بود..

خسته نمیشه از این همه رنگ تیره که دور و اطرافش رو پر کرده؟!..

به اسبی که واسه من انتخاب کرده بود نگاه کردم..

چه نازه..بدنش مشکی بود ولی رنگ یال ها و دمش سفید بود..پاهاشم کمی نزدیک به سُم به همین رنگ بود..

باز خوبه همه ش سیاه نیست!..کلا انگار به این رنگ آلرژی پیدا کردم!..

افسارش و داد دستم..نگام با تردید روی اسب می چرخید..

--اینجور مواقع باید نوازشش کنی.. در این صورت میشه به راحتی باهاش ارتباط برقرار کرد..

با تردید سرم و تکون دادم..دستم و پیش بردم .. بدن نرم و لطیفش و نوازش کردم.. اروم به گردن و یالش دست کشیدم..

ناخداگاه لبخند زدم..

- چه بامزه ست..هیچ کاری نمی کنه..انگار خوشش اومده..

و صداش با جدیت همیشگی تو گوشم پیچید..

-- ارتباط برقرار کردن با اسب تو بعضی مواقع خیلی سخته..باید نسبت بهت اعتماد پیدا کنه..به نوعی اگه بتونی اعتمادش رو جلب کنی سواری باهاش برات اسون میشه..

- چکار کنم تا بتونه بهم اعتماد کنه؟!..

--باید کاری کنی که حس کنه داری ازش حفاظت می کنی..در اون صورت از هر فرصتی واسه ی فرار استفاده نمی کنه..

با تعجب نگاش کردم..

- یعنی ممکنه سوارش که شدم رم کنه؟!..

سرشو تکون داد..

-- امکانش هست..به هر حال اسبم یه حیوون ِ که به طور طبیعی تو گله زندگی می کنه..و هر زمان که احساس خطر بکنه واکنش نشون میده..برای همین جلب اعتمادش کار سختیه..

به اسب نگاه کردم..این کجاش وحشی ِ !!..

نوازشش کردم....

-نژادش چیه؟!..

-- هر دو از نژاد عرب ..یه نژاد ِ عالی در نوعه خودش..

بی طاقت نگاش کردم و با شوق گفتم: می خوام سوار شم..الان می تونم؟!..

یه کم نگام کرد..اشتیاق ِ سوارکاری رو تو چشمام دید..افسار اسبش رو به میله ی آهنی که کنارش بود بست..به طرفم اومد و افسارو از تو دستم گرفت..

کنار اسب ایستادم..حالا چجوری سوارش بشم؟..

اول پامو بذارم رو رکاب یا خودمو بکشم بالا بعد پامو بذارم روش؟..

مونده بودم چکار کنم که کنارم ایستاد و دستمو گرفت..

--پاتو بذار رو رکاب و دستتم بذار رو زین..به ارومی خودتو بکش بالا..

یه دستم که تو دستش بود و اون یکی دستم و گذاشتم رو زین اسب و همون کاری که گفته بود رو انجام دادم..خیلی اسون بود..

وقتی نشستم با لبخند نگاش کردم..دستم و به آرومی رها کرد و افسار اسب و بهم داد..

-- ممکنه چندتا نکته رو ندونی یا اگه هم بگم فراموش کنی..ولی بهتر از اینه که ندونسته بخوای سوارکاری رو یاد بگیری..

منتظر چشم بهش دوختم ..رفت طرف اسبش و سوار شد..افسارو گرفت تو دستش و با پاش کمی به پهلوی اسب ضربه زد و افسار و به طرف من کشید..اسب به ارومی اومد طرفم..کنارم ایستاد..

-- همین حرکتی که من انجام دادم و به نرمی روی اسبت پیاده کن..یادت باشه ضربه ت نباید محکم باشه..

-باشه،باشه..هولم نکن..!

استرس داشتم..حس می کردم هران از روی اسب میافتم و این سقوط دخلم و میاره..

اسبا مطیعانه موازی با هم حرکت می کردند..

آرشام _ از روی بعضی حرکات که از خودش نشون میده می تونی متوجه منظور اسب بشی..

- چطوری؟!..

-- برای مثال حرکت گوش های اسب تو این زمینه بی تاثیر نیست..مثلا وقتی گوشاش رو به سمت جلو چرخوند و سرش و بالا گرفت معنیش اینه که یه صدایی ناراحتش کرده و دنبال منبع صدا می گرده..و زمانی که گوشای اسب به سمت پایین مایل میشه باید بدونی که در اون زمان مطیع تو شده و می تونی ازش سواری بگیری..که البته تو بیشتر موارد بعد از نوازش حس امنیتی که بهش میدی این کارو انجام میده..که این درمورد اسبای رام صدق می کنه ، نه وحشی..

نکته هایی که گفت به نظرم جالب اومد..اطلاعاتش تو این زمینه فوق العاده ست..مثل یه مربی جدی و با تجربه داشت اموزشم می داد..

همون موقع اسبی که سوارش بودم سرش و چرخوند و گردنش و تاب داد..آرشام که دید هول شدم سریع گفت: نترس مشکلی نیست..

- ولی اخه چرا همچین می کنه؟!..

-- داره سر به سرت میذاره..وقتی سرش و می چرخونه و زبونش و از دهنش بیرون میاره یعنی اینکه داره بازیگوشی می کنه..

با تعجب نگاش کردم..

- وا..یعنی چی خب؟..زبونش و میاره بیرون که سر به سرم بذاره؟..مگه این چیزا هم حالیشه؟!..

-- بیشتر از اونچه که فکرش و بکنی اسب می تونه حرکات و رفتارها رو درک کنه..

خندیدم و نگاش کردم..

- باورم نمیشه انقدر خوب همه چیزو در مورد اسبا بدونی..می تونی یه مربی نمونه باشی..

با یه لبخند کج رو لباش سرش و تکون داد و گفت: فعلام دارم همینکارو می کنم!..

یه تای ابروم و دادم بالا و با لبخند به یال اسب دست کشیدم..

سنگینی نگاهش رو حس کردم..توی اون موقعیت نمی خواستم باز احساساتم و قلقلک بده..

نگاش کردم و گفتم: میشه بازم از حرکات و عکس العملاش بگی؟..برام جالبه..راستی اسمشون چیه؟..

بعد از یه مکث کوتاه جوابمو داد: اسبی که تو داری ازش سواری می گیری اسمش طلوع ِ و اسب من..رعد..

- اوه چه باحال..حتما خیلی تند میره که اسمشو گذاشتی رعد..ولی حالا چرا طلوع؟!..

به اطرافش نگاه کرد..چیزی هم دیده نمی شد جز همون زمین خاکی و چندتا درختی که اطرافمون بود..

منتهی کمی جلوتر تعداد درختا بیشتر می شد..

جوابم و نداد..

منم دنبالش و نگرفتم..حالا طلوع یا هر چیزه دیگه..اسمش که خیلی خوشگله..

واسه اینکه بیشتر از اون شاهد سکوتش نباشم با لحن بامزه ای گفتم: نمی خوای بقیه شو بگی؟..تازه به جاهای جالبش رسیده بودیم استاد..

نگام کرد..سرشو تکون داد ..ولی بازم مکث کرد..انگار حواسش اونجا نبود..

لباش ازهم باز شد و صداش رو شنیدم..ولی اینبار کلامش سرد بود..گرمای چند لحظه قبل رو نداشت..

--وقتی که اسب گوشاش رو به عقب چرخوند و پاهای جلوش و به زمین کوبید باید کاملا احتیاط کنی..چون در اونصورت اسب احساس خطر کرده، یه جور عصبانیت..وبه همون حالت که گوشاش و به عقب داده اگه اونا رو خوابوند یعنی بیش از حد عصبانیه که در اون حالت باید مهارت کافی رو داشته باشی تا بتونی کنترلش کنی..در ضمن اینو هم یادت باشه که اگه پاهای عقبش و به زمین کوبید و خودش رو بالا کشید بدون داره به چیزی که ناراحتش کرده اعتراض می کنه..بهتره تو اینجور مواقع حواست و خوب جمع کنی..

با دقت به حرفاش گوش می دادم..ولی با این حال از اونجایی که به یه حالت باشم کسل میشم حوصله م سر رفته بود..

کمی محکمتر پامو به پهلوهای اسب فشار دادم و افسارش و تکون دادم که حرکتش تندتر شد..این حرکتش تحریکم کرد و باعث شد محکمتر بهش ضربه بزنم..و با این کارم آهسته شیهه کشید و ....وای خــدا سرعتش بیشتر شد..

دیگه هر کار می کردم نمی تونستم نگهش دارم..زانوهامو سفت گرفته بودم به پهلوهاش ونمی دونستم باید چکار کنم..

سرعتش هر لحظه بیشتر می شد..

اگه طلوعش اینه غروبش دیگه چیـــه؟!..

وای خدا عجب غلطی کردم.. 

صدای آرشام و از پشت سر می شنیدم..ولی از بس هول شده بودم نمی دونستم دقیق باید چکار کنم..

نزدیکم شد..اسبش به سرعت می دوید..ولی با این حال طلوع هم سرعتش خیلی زیاد بود..

--افسارو به طرف خودت بکش و اروم به شکمش ضربه بزن..حرکتش و نرم متوقف کن..

بلند گفتم: نمی تونم..خیلی تند میره..

عصبی داد زد: پشت فرمون که نیستی..همون کاریو بکن که بهت میگم..افسارشو محکم بکش..زانوت و بیش از حد تو پهلوهاش فشار نده..حرکتش و کند کن..د ِ زود باش چرا خشکت زده؟..

ترسیده بودم..لابه لای درختا بودیم..

اونجا که فضاش بازتر بود نتونستم هیچ غلطی بکنم اینجا که هیچ رقمه نمی شد کنترلش کرد..

افسارو با تمام توانی که داشتم کشیدم..صدای اسب بیچاره در اومد..همزمان به زیر شکمش ضربه زدم..حالا اهسته یا محکم نمی دونم چون توی اون لحظه فقط سعی داشتم متوقفش کنم..اونم به هر نحوی..

اسب شیهه کنان خودش و رو دو پای عقب بلند کرد..

اولش اروم بود که همچین جیغ کشیدم ظاهرا بیشتر ت*ح*ر*ی*ک شد و منه خاک بر سرم نابَلَد .. فک کنم زدم کلا پهلو مهلوش و ناقص کردم ..

اخه خره تو رو چه به اسب سواری..میمردی باز قُد بازی در نمی اوردی و سوارش نمی شدی؟!..

با ترس و لرز چسبیدم به افسار و از زور وحشت چشمامو بستم..اسب همچنان شیهه می کشید و خودش و به زمین می کوبید..

بالاخره هم موفق شد و منو از اون بالا پرت کرد پایین..چون پام و زیاد تو رکاب جلو نبرده بودم گیر نکرد و پرت شدم وگرنه حتما عین این فیلما که از اسب میافتن زمین منو دنبال خودش می کشید.. 

دست و زانوم بدجوری درد گرفت..مخصوصا آرنج دستم..پهلومم که تازه خوب شده بود ولی با اون ضربه درد بدی توش پیچید..

صدای اه وناله م در اومده بود..جوشش اشک رو تو چشمام حس کردم..آرشام به سرعت از اسبش پیاده شد و به طرفم دوید..تو صداش نگرانی موج می زد..ولی اون لحظه به قدری حواسم پرت بود که به این چیزا توجه نداشتم..

دستشو گذاشت رو بازوم..

--حالت خوبه؟..... و عصبی ادامه داد: مگه بهت نگفتم مراقب باش؟..اون همه برات توضیح دادم، چرا انقدر بی دقتی؟..

با حس از سر ِ درد آرنجم و فشار دادم ..صدام می لرزید..

-مگه نمی بینی حالم خوب نیست ..نشستی بالا سرم موعظه می کنی؟..

-- وقتی سر به هوا باشی و گوش نکنی همین میشه..

زیر بازومو گرفت و خیلی آروم بلندم کرد..

رو یه تخته سنگ نشستم و اونم جلوم زانو زد..حس می کردم گوشه ی پیشونیم کمی می سوزه..ولی کم بود..لابد خراش ِ..

-اسب ِکجا رفت؟!..

به دست و پام نگاه می کرد..

--خودش بر می گرده باشگاه..

سرمو زیر انداختم و با بغض گفتم: اخه من که گفتم بلد نیستم..

-- خودت خواستی تجربه ش کنی..

بهش توپیدم: همه ش تقصیر تو شد..اگه ت*ح*ر*ی*ک*م نمی کردی که سوار بشم الان به این روز نمی افتادم..

جوابمو نداد..نگاش و از چشمای خیسم گرفت و به آرنجم دوخت..همون قسمت پاره شده بود و سر زانومم همینطور..

سرتا پام غرق ِ خاک بود..اَه..لعنت به من..

دستمو گرفت و خواست به آرنجم نگاه کنه نذاشتم ولی اون لجبازتر از من بود..دستمو کشید که دردم چند برابر شد..

- آآ..آی چکار می کنی؟..شاید شکسته باشه..درد می کنه نکن..

-- ساکت شو تا خودم بدتر از اینت نکردم..

به قدری جدی و با خشم جمله ش و به زبون اورد که ترجیحا سکوت کردم..ولی بازم تقلا کردم چون درد داشتم..

آرنجم به شدت قرمز شده بود و یه زخم کوچیک رو پوستم افتاده بود..همین زخم ِ به ظاهر کوچیک همچین می سوخت که دوست داشتم زمین و گاز بزنم..

به زانوم نگاه کرد که اونم خراش پیدا کرده بود..شلوارم کمی پاره شده بود که از همونجا تونست زخم و ببینه..

یه دستمال سفید از تو جیبش در اورد و بدون اینکه نگام کنه یا من اعتراضی بکنم به دستم درست روی زخم بست..

اخمام از درد جمع شده بود ولی نگاهم و از روی صورت اخمو و عصبیش بر نداشتم..دستمو گذاشتم رو دستمال ..

- حالا چجوری برگردم باشگاه؟!..

سرش و بالا اورد و نگام کرد..حواسم پرت اون یه جفت چشم سیاه شد..نزدیکش که بودم اینکه بخوام رو احساساتم سرپوش بذارم یا به نوعی نادیده ش بگیرم برام سخت بود..

دیگه خیلی هنر می کردم نمیذاشتم حتی شده از نگام این حس رو بخونه..یاد ندارم همچین ادمی بوده باشم که اینکارا ازم سر بزنه..ولی در مقابله این مرد خلع سلاح می شدم..

-- با اسب..

تعجب رو تو چشمام دید.. هنوزم نم اشک توش نشسته بود..چشمامو روی هم فشار ندادم که قطره ای ازش جاری نشه..

- ولی من دیگه هیچ وقت سوار اسب نمیشم..اصلا دیگه غلط بکنم طرف اسب برم..کنترل کردن چرثقیل از این حیوون راحت تره..

بلند شد ایستاد..گردنمو کج کردم ..نگاش تو چشمام بود..اروم خم شد و زیر بازوم و گرفت..بدون هیچ حرفی بلندم کرد..

با آه و ناله راست ایستادم ولی بدجور شَل می زدم..

به طرف اسب خودش رفت..منظورش و فهمیدم..خواستم اعتراض کنم که تو یه عمل انجام شده قرارم داد، عین یه بچه بغلم کرد و مجبورم کرد بشینم رو اسب..

دهنمو باز کردم تا یه چیزی بگم که دیدم افسارو گرفت تو دستشو خودشم پشتم نشست..به زور جا شدیم ولی این ادم از بس قُد و یه دنده ست که هیچ جوری ول کن نیست..

نصف موهام از شال ریخته بود بیرون..نمی تونستم تکون بخورم..تلاشی هم واسه ش نکردم..

- اینجوری که سخته ..

بی حوصله جوابمو داد..انگار هنوزم عصبی بود..

-- نمیشه منتظر ماشین شد..کم کم داره شب میشه..

راست می گفت..خورشید دیگه داشت غروب می کرد..اسب اروم حرکت کرد..

از پشت تو بغل آرشام بودم..هرکار کردم ذهنم منحرف بشه یه طرف دیگه دیدم نمیشه..دستاش از کنار پهلوم اومده بود جلو و افسارو گرفته بود..

صورتمو که به نیمرخ بر می گردونم می دیدم صورتش با فاصله ی کمی از من قرار داره..نمی دونم چرا ولی از عمد اونطور نگهش می داشتم..و برای اینکه تابلو نشم خیلی کوتاه صورتمو می اوردم جلو و نگاهمو به اطراف می چرخوندم..اما فقط خدا می دونست که چشمم هیچ کجا رو نمی دید و فقط این چشم ِ دلم بود آرشام رو هدف خودش قرار داده بود..انگار فقط اونو می دیدم..

گرمی نفساش پوست صورتم و نوازش می داد..باد ملایمی که از رو به رو می وزید موهای بیرون افتاده از شالم رو با دست نوازشگر خودش آزادانه تو هوا تکون می داد..دقیقا حس می کردم موهام هر بار که تو صورتش می خوره نفس عمیق می کشه..فاصلمون کم بود، بایدم حسش می کردم..

درد زانوم زیاد نبود و حتی زخم آرنجم و توی اون موقعیت فراموش کرده بودم..تو دلم به خودم گفتم وقتی مرحم دردام پیشمه دیگه چطور باید دردی رو حس کنم؟!..

هر لحظه می دیدم که احساسم نسبت بهش بیش از پیش داره قوی تر میشه..

احساس به مردی که ازش هیچی نمی دونستم..مردی که برام گنگه و هنوز ناشناخته باقی مونده بود..ولی با تموم اینها این حس ِ دوست داشتن رو هم تو قلبم داشتم..حسی شفاف..

آرشام خاص بود..یه مردی که همه چیزش برام جالب بود..مخصوصا غرورش که نمونه ش رو هیچ کجا ندیده بودم..

بازوهای مردونه و عضلانیش محکمتر به دورم احاطه شد..به دستش نگاه کردم..افسار رو محکم گرفته بود..

از قصد سرم و بیشتر کج کردم تا بتونم صورتشو کامل ببینم..لبه های زین رو در همون حال تو دستام گرفته بودم، با وجوده اینکه آرشام ازپشت هوامو داشت..صورتامون مقابل همدیگه بود..من به حالت نیمرخ و اون کاملا واضح تو چشمام زل زده بود..

قلبم خودش و به در و دیوار سینه م می کوبید..صداش وجودمو پر کرده بود..

صورتم گر گرفته بود و نگام رو تا حد ممکن معمولی نگه داشتم..ولی ..

هر دو مسخ هم دیگه شده بودم..

گرمی نفسش علاوه بر صورتم به نرمی لبامو لمس می کرد ..با یک حرکت کوچیک کار تموم بود..

در حدی که دلم اروم بگیره خواستم تو صورتش نگاه کنم اما حالا می دیدم وضع بدتر شده و ضربان قلبم رو بی تاب تر از قبل تو همه ی وجودم حس می کردم..

نگاهش مخمور بود..شایدم به خاطر وزش باد بود و من فکر می کردم علت این نگاه از یه چیزه دیگه ست..

قبل از اینکه اتفاقی بیافته و اون نگاهه مستقیم و سوزان اتیشم بزنه صورتم و برگردوندم..اب دهنمو قورت دادم و چشمامو بستم..

به شدت میل به این داشتم که پشت سر هم نفس عمیق بکشم ولی نمی تونستم..در اونصورت تابلو بود یه چیزیم هست..تا همینجاشم زیادی پیش رفتم..

ولی خدا شاهد بود که کنترلی روی احساساتم نداشتم..انگار مغزم اینجور مواقع به کل از کار می افتاد و بدنم از قلبم فرمان می گرفت..از قلبی که با هر بار دیدن آرشام اینطور بی قراری می کرد..

وقتی رسیدیم دیگه هوا داشت تاریک می شد..غیر از ما کسی اونجا نبود..وقتی با کمکش از اسب اومدم پایین شالمو مرتب کردم..

خودم خنده م گرفته بود که همه برام نامحرم بودن ولی آرشام یا به قول خودم این خون آشام ِ مغرور با بقیه برام فرق داشت که جلوش حجاب رو یه جورایی اونم تا حدی بی خیال می شدم..

که خب احساسمم تا حد زیادی تو این امر دخیل بود..

************************

تو مسیر برگشت بودیم..بدون اینکه نگاش کنم گفتم: درسته سوارکاری امروز به نفع من تموم نشد ولی درهر صورت می تونه برام یه جورایی خاطره محسوب بشه..

نگاش کردم..ولی نگاهه اون مستقیما به جاده بود..انگار حواسش به من نیست و منم به سکوت گاه و بی گاهش عادت کرده بودم..

به لباسای خاکی و پاره پورم نگاه کردم..یه دفعه یاد چیزی افتادم و خواستم الان پیش نکشم ولی مگه این زبون میذاره؟!..

- یه چیزی بپرسم؟!..

کوتاه نگام کرد.. و سرشو تکون داد..

-- چرا تو کمد ِ منی که فقط یه خدمتکارم اون همه لباسای جور واجور هست؟..همشون سایزه من نیستن ولی خب بازم همه چیز توش پیدا میشه..کامل و بی نقص..

بعد ازسکوت کوتاهی لب باز کرد و خشک جوابم و داد..

-- اگه منظورت به ویلای تو تهران ِ که تنها قصدم از اون کار این بود بهانه ای برای بیرون رفتن از ویلا دستت ندم..مطمئن بودم یه همچین چیزی رو وسط می کشی که بتونی از اونجا بیرون بری..ولی خب..

نگام کرد..پوزخند زد و گفت: دیدی که نشد..

- ولی من نیازی بهشون نداشتم..

یه جور خاصی نگام کرد و گفت: جدا؟..........که به حرف خودم شک کردم !!..

به جاده خیره شد و ادامه داد: بهشون نیاز نداشتی که اون شب اون لباس رو از بین اون همه لباس خواب انتخاب کردی! ..شایدم به چنین لباسایی عادت داری..

بدجور بهم برخورد........

- پس حالا که بحث به اینجا کشیده شد بذار حقیقته ماجرا رو برات بگم تا بفهمی که قضیه از چه قراره..

و یه خلاصه ی کوچیک از اتفاقات اون شب و واسه ش گفتم..حرفام که تموم شد دیدم ابروهاش و داده بالا و داره سرشو تکون میده..

از پنجره بیرونو نگاه کرد..

- شاید داری حقیقت و میگی..ولی مهم نیست..

هه..

اگه براش مهم نبود عمرا حرفشو پیش می کشید..

خواستم بحثو عوض کنم..

- پس چرا ارسلان خان نیومد باشگاه؟!..

برگشت و نگاش و تو چشمام دوخت..اخم کمرنگی نشست رو پیشونیش..

-- چرا می پرسی؟..

- همینجوری..محض کنجکاوی..

-- نمی دونم..ولی به زودی معلوم میشه..

تو لحنش حرص داشت..خب من که حرفی نزدم..یعنی انقدر رو این موضوع حساسه؟!..

چند دقیقه که گذشت گفت: شایان فردا به مقصد کیش پرواز داره..

دلم هُری ریخت پایین..با چشمای گشاد شده نگاش کردم..

-آ..آخه..چرا انقد زود؟!..

متوجه وحشتم شد..نگام کرد و ارومتر از قبل گفت: وقتی داشتی اتاق انتخاب می کردی به گوشیم زنگ زد..گفت که داره میاد..

- ولی من..

نذاشت ادامه بدم: اون تو ویلای خودش می مونه..کاری با ما نداره..

ناخداگاه یه نفس راحت کشیدم..با لبخند گفتم: پس یعنی نمی بینمش؟!..

--می بینیش..منتهی زیاد تکرار نمیشه..

سرمو تکون دادم و با شَک پرسیدم: میگم نکنه منصرف بشه منو زودتر از 1 ماه ازت بگیره؟..از شایان هر کاری بر میاد..عین آب خوردن می زنه زیر حرفش..

اخماشو بیشتر کشید تو هم و با تحکم گفت: در مقابله بقیه اگه اینطور باشه جلوی من نمی تونه اینکارو بکنه..شایان روی قول من در همه حال حساب می کنه..

کمی فکر کردم و گفتم: چطور میذاره تو ویلای تو باشم؟..یعنی منظورم اینه به ارسلانم انگار چیزی نگفته..

-- تا وقتی من نخوام نه چیزی میگه و نه کاری ازش سر می زنه..

از جوابای کوتاهی که می داد چیزی سر در نیاوردم..فقط امیدوار بودم همه چیز به خیر و خوشی بگذره..

اصلا شاید با اومدن شایان ارسلانم شرش از ویلای آرشام کم شه..

اینجوری دیگه کسی نبود که جلوش بخوام معذب باشم..یا فیلم بازی کنم..

*************************

وقتی رسیدیم ویلا به دستور آرشام و به کمک یکی از خدمتکارا زخمام رو ضد عفونی و پانسمان کردم..چیز زیاد مهمی هم نبود ..

گوشه ی پیشونیم یه خراش کوچیک افتاده بود منتهی با این حال حاضر نشدم روش و با چسب زخم بپوشونم ..مگه چی شده بود؟!..از این لوس بازیا خوشم نمی اومد..

موقع شام طبق عادت خواستم به خدمتکارا کمک کنم ولی نه هیچ کدوم جوابم و دادن نه حتی اجازه می دادن به چیزی دست بزنم..

فقط یکیشون که انگار یه کم نرمتر از بقیه بود رو کرد بهم و گفت: اقا دستور ندادن ..اگه خلاف اینو ببینن عصبانی میشن..

بعدشم محترمانه گفت از آشپزخونه برم بیرون..

رفتم تو سالن نشستم تا آرشام بیاد ببینم تکلیفم چیه؟!..مطمئن بودم به واسطه ی ارسلان باید بینشون باشم و کنارش غذا بخورم..

یه شلوار جین سفید پوشیده بودم با یه بلوز خاکستری که قسمت جلوش طرحای شلوغ و جالبی داشت..مدلش اسپرت بود..به خاطر حضور ارسلان تو ویلا یه شال سفید هم انداخته بودم رو سرم..

با وجود اون دوست نداشتم لباسای باز بپوشم..اون موقع که به آرشام احساس نداشتم با الان کاملا فرق داشت..

نمی دونم چرا ولی الان هیچ کس و محرمتر از اون به خودم نمی دیدم..یه اعتماد خاصی بهش داشتم..

یعنی از روی احساس حس محرمیت بهم داشتم؟؟!!..

با وجود یکسری حریم ها می شد این محرمیت ِ از ته دل رو ثابت کرد..

شاید به زبون مسخره بیاد اما....عشق همه ی اینا رو تو خودش داره..

یاد حرفاش افتادم..وقتی توضیح داد که چرا اون لباسا رو واسه م خریده..

لبخند زدم..واقعا چه کارا که نمی کرد..به خاطر اینکه بهونه نداشته باشم و از ویلا نرم بیرون کمدم و پرکرده بود از لباسای جور واجور ..

ولی آخه چرا؟!..خب فوقش منو با یکی از محافظاش می فرستاد خرید..اصلا به همچین لباسایی نیاز نداشتم..

اما کی این وسط حق مخالفت داشت؟!..

بالاخره سر و کله ش پیدا شد..شیک و جذاب..

با دیدنش لبخند زدم و از جا بلند شدم..جلوم ایستاد و یه نگاهه دقیق به سرتا پام انداخت..

استین بلوزم روی پانسمان رو پوشونده بود ..خداروشکر اخم نداشت..ولی همچنان حالتش جدی بود..با همون جذبه ی همیشگی..

-- چرا اینجایی؟!..

- منتظرت بودم..باید کنار شما....منظورم اینه باید با تو شام بخورم؟!..

یه کم نگام کرد وسرش و به نشونه ی مثبت تکون داد..راه افتاد سمت میز منم پشت سرش..

روی بالاترین صندلی نشست..

مونده بودم کجا بشینم..

اون همه صندلی خب برو رو یکیش بتمرگ..

تو دلم داشتم غرغر می کردم که یکی از صندلی ها رو کشیدم عقب..تقریبا 2 تا صندلی با آرشام فاصله داشتم..

خواستم بشینم که صداش باعث شد بین زمین و هوا بمونم..

-- بیا اینجا..

نگاش کردم..با تعجب دیدم به کنارش اشاره می کنه..تعجبم و که دید اخماش و به ارومی کشید تو هم و جدی گفت: قرارمون یادت رفت؟..

از خنگ بازی های خودم خسته شده بودم..واقعا تعجبم بی مورد بود.. خب معلومه اینا همه ش یه بازی ِ..دلتو به چی خوش کردی آخه کم شانس..

یه لبخند نصفه نیمه تحویلش دادم که مثلا بگم حواسم نبود ..و رفتم رو همون صندلی که بهش اشاره کرده بود نشستم..درست نزدیک به خودش..

خدمتکارا میز رو از قبل چیده بودن..عجب میزی ..ادم اگه گشنه شم نباشه این غذاهای رنگ و وارنگ و که می بینه ناخداگاه حس می کنه 10 ساله داشته از گرسنگی تلف می شده..

لااقل حس من تو این لحظه دقیقا همینه..

صدای ارسلان رو از پشت سر شنیدم..کمی برگشتم تا نگاهش کنم..از در سالن اومد تو و انگار نه انگار امروز با آرشام بحثش شده به رومون لبخند زد..

-- سلام به همگی....اِ بدون من؟!..مثلا مهمون اوردین تو خونتون یه بفرمایی،تعارفی چیزی..

درست اومد روبه روی من صندلیش و کشید عقب و نشست..به آرشام یه نیم نگاه انداخت که اونم حسابی اخماشو کشیده بود تو هم و بدفرم به ارسلان خیره شده بود..اما ظاهرا ارسلان عین خیالش نبود..

اروم جواب سلامش و دادم و سرمو با غذام گرم کردم..خدمتکار برام سوپ ریخت..

ای کاش ارسلان پیشمون نبود ..اینجور که این میخ ِ منه مگه می تونستم یه لقمه غذا کوفت کنم؟!..

به آرشام نگاه کردم که قاشقش و بی هدف گرفته بود تو دستش و زیر چشمی ارسلان رو نگاه می کرد، که چطور بی پروا زل زده بود تو صورت من و با وجود اخمی که رو صورتم داشتم نگاهش و ازم نمی گرفت..

فقط ای کاش می تونستم همونجا بپرم بهش وبگم:د ِ آخه بزغاله مگه تو اون خراب شده ای که تا الان زندگی می کردی ادم نبوده که یه دل سیر نگاش کنی؟!..

ولی جلوی ارشام نمی تونستم..گرچه می دونم اگه به ارسلان رو بدم یا بخوام باهاش صمیمی رفتار کنم اونم متقابلا همینکارو می کنه..پس سعی کردم واسه هزارمین بار جلوی زبونم و بگیرم ..

ارسلان به بشقاب سوپم نگاه کرد که خیلی اروم داشتم غذام و می خوردم و گفت: پس واسه ی همینه که فرم ِ اندامت رو اینطور بی نظیر نگه داشتی..

حیرت زده سرم و از روی بشقاب بلند کردم..نگام به چشمای خندون و هیزش افتاد..سبزی چشماش پررنگتر از همیشه بود..

- ببخشید متوجه منظورتون نشدم!..

نیم نگاهی به صورت اخموی آرشام انداخت و با لبخند رو به من گفت: چرا خودت و معذب می کنی دختر؟..عادی باش..بهم بگو ارسلان..

اخمامو کشیدم تو هم..جرات نداشتم به آرشام نگاه کنم ولی زیر چشمی نگام بهش افتاد که قاشق و تو دستش فشار می داد و همونطور تو سوپش می چرخوند..به ظاهر آروم ولی..کاملا عصبی..

-معذرت می خوام ارسلان خان ولی من همینجوری راحت ترم..دلیلی نداره که بخوام باهاتون صمیمی برخورد کنم..

با این حرفم آرشام سرشو بلند کرد ونگاهش و انداخت رو من..

ولی نگاهه جدی و سرد من تو چشمای سبز و گستاخ ارسلان دوخته شده بود..

خندید و سرش و تکون داد..

- اگه خودت اینطور می خوای باشه حرفی نیست..ولی خصوصیات ِخاصی داری، که من..

و صدای عصبی آرشام رشته ی کلامش و از هم پاره کرد..

-- و تو مشکلی با خصوصیات دلارام ِ من داری؟؟!!..

همین که این جمله از دهنش در اومد هم من و هم ارسلان تو جامون خشک شدیم..اون که انگار فقط تعجب کرده بود ولی من دلم هری ریخت پایین وقتی گفت (دلارام ِ من)..

از هیجان نگام و زیر انداختم و به ظاهر سرم و با سوپ گرم کردم ولی خدا می دونست که تو دلم چه خبـــــــره..

ارسلان لبخند زد، که بیشتر به پوزخند شبیه بود ..نگاهش به من، ولی طرف صحبتش آرشام بود..

--نه چه مشکلی؟!..اتفاقا می خواستم بگم همین اخلاق خاصش باعث شد یه برداشت دیگه ای روش داشته باشم..

نتونستم جلوی کنجکاویم و بگیرم..نمی دونستم منظورش چیه..

-چه برداشتی؟!..

آرشام هم مثل من منتظر به ارسلان چشم دوخته بود ..

ارسلان سرش و تکون داد و در همون حال نگاهش بین من و آرشام می چرخید..

-- چه تو آمریکا و چه ایران دخترای زیادی رو دیدم که وقتی با دوست پسراشون هستن برای رسیدن به آزادی و آزاداندیشی ِ خودشون از هیچ کاری دریغ نمی کنن..اینجور دخترا خیلی راحت وبی ملاحظه َن..وقتی که آرشام گفت تو معشوقه ش هستی پیش خودم گفتم تو هم یه دختری مثل همونایی که دیدم..توقع داشتم با اطرافیانت راحت برخورد کنی ولی اینطور نبود..حتی الانم همینطوری..دقیقا برداشتم ازت روی این منظور بود..

حرفاش که تموم شد نگاهم و به میز دوختم..فکرکردم می خواد بگه از اوناشم که آب به خودم نمی بینم وگرنه شناگر ماهریم..

کلا از اون حرفش یه چیز دیگه پیش خودم برداشت کرده بودم ..اما اون منظورش به یه چیز دیگه بود..

اره خب خبر نداره من دوست دختر آرشام نیستم و همه ی اینا نمایشی ِ..که ای کاش نبود..لااقل الان اینو نمی خواستم..می خواستم که حقیقت داشته باشه ولی دوست دخترش نباشم..پیشش باشم ولی نه به عنوان دوست دختر..خودم و می شناسم..اهل اینجور روابط نبودم....

صدای جدی و محکم آرشام منو به خودم اورد..

-- مطمئنا کسایی که ذهنیت خرابی تو این زمینه دارن دچار برداشت اشتباه هم میشن..

و حس کردم پشت این جمله ش یه معنی ِ خاصی نهفته که زل زد تو چشمای ارسلان و با اخم ادامه داد: تجربه خیلی چیزا رو ثابت می کنه..پس الان دقیقا می تونم بفهمم منظورت از این حرفا چیه..

و با پوزخند نگاهش و از رو ارسلان برداشت..

دستای ارسلان کنار بشقابش مشت شد..

-- دوباره می خوای شروع کنی؟!..

و آرشام با همون پوزخند و لحنی سرد جوابش و داد: من خیلی وقته که این بازی رو تموم کردم..و می دونی وقتی بازیی رو به اتمام برسونم دیگه هیچ وقت هوس نمی کنم از نو شروعش کنم..

ارسلان با این حرف آرشام عصبی چشماش و بست و باز کرد..دیگه هیچ کدوم حرفی نزدن و به ظاهر مشغول خوردن شام شدن..

منم که تو خودم بودم و داشتم به افکار درهم و برهمم نظم می دادم گه گاه یه قاشق غذا میذاشتم دهنم ..

اشتهام به کل از بین رفته بود..

************************

نصفه شب به قدری گشنگی بهم فشار اورده بود که معده م می سوخت..از طرفی گلوم خشک شده بود وشدیدا میل به آب داشتم..

چون اینجا عادت نداشتم یادم رفته بود اب بیارم تو اتاق..ازاینکه برم تو دستشویی و از روشویی اب بخورمم خوشم نمی اومد..دست خودم نبود..

کلافه نشستم..اَه نمی تونم بخوابم..هرکار کردم بی خیال باشم نشد..

از تخت اومدم پایین..لباس خوابم یه بلوز وشلوار سفید بود که روی قسمت شکم و شونه هام طرح قلب داشت..قلبای قرمز و کوچولو .. اینو واسه راحتیش پوشیده بودم وگرنه با این لباس شده بودم عین دختربچه ها..

با چشمای خمار دنبال شالم می گشتم بندازم رو سرم ولی نبود..معلوم نیست کجا انداختمش..

بی خیال برو ابتو بخور کی این موقع از شب بیداره آخه؟!..اصلا شال می خوام چکار؟..

به ساعت روی میز نگاه کردم 2/5 بود..

به چشمام دست کشیدم و اروم و پاورچین از اتاق رفتم بیرون..

********************

آخیــــــش ..عجب حالی داد..

اینکه نصف شب با گلوی خشک پاشی بری دنبال یه لقمه نون و اب، بعدم که پیداش کردی با ولع بخوریش وای که عجب لذتی داره..

یه کم از نونی که تو سبد رو میز بود با آب خوردم..از هیچی بهتر بود..امشب که سر میز خوب غذا نخورده بودم اینم میشه کارم..

همه ی اباژورها روشن بودن واسه ی همین یه نور ملایم و دلنشین فضا رو، روشن کرده بود..

داشتم از پله ها می رفتم بالا.. که حس کردم یکی داره پشت سرم میاد..با ترس سر جام ایستادم و همین که برگشتم ارسلان رو پشتم دیدم..

از ترس «هــــــی» کردم و جلوی دهنمو گرفتم..

با لبخند نگام کرد .. اروم گفت: این موقع شب مگه نباید خواب باشی؟..

نفسم و دادم بیرون..

-بودم..منتهی تشنه م بود اومدم پایین آب بخورم....شب بخیر..

پشتمو کردم بهش و داشتم از پله ها می رفتم بالا که اونم دنبالم اومد..

-- بدون شال جذاب تری..حیف این همه زیبایی نیست که زیر اون لباسای پوشیده و بلند مخفیش می کنی؟!..

ناخداگاه ایستادم..از زیباییم تعریف کرده بود ولی خوشم نیومد..اصلا لحنش یه جوری بود..

شاید اگه هر دختر دیگه ای جای من بود و با تعریفایی که از ارسلان می شنید الان حسابی ذوق می کرد..

جدی برگشتم و نگاش کردم..بالای پله ها بودم و اون یه پله از من پایین تر....

- چه دلیلی داره که بخوام جلوی شما یا بقیه همه ی داراییم رو به نمایش بذارم؟!..

--دارایی؟!..منظورت چیه؟!..

-بله دارایی..تموم سرمایه و دارایی و هستی یه دختر که من به این شکل به قول شما مخفیش می کنم و از این بابت به هیچ عنوان ناراحت نیستم..

لبخند کجی نشوند رو لباش: من محض ِ خاطر خودت گفتم..اینکه چرا می خوای با وجود زیبایی ِ ذاتی که داری خودت و معذب کنی و در مقابله بقیه حجاب بگیری؟..

- من حجاب نمی گیرم..اتفاقا به اندازه ی خودم ازادم ولی می دونم باید چطور رفتار کنم که دیگران منو به هر چشمی نگاه نکنن..

راه افتادم که صداش و از پشت سر شنیدم: گستاخ و بی پروا، با لحنی قاطع و محکم..واقعا معرکه ای عزیزم..

دستام و مشت کردم و برگشتم طرفش..رو به روم ایستاد..طبقه ی بالا نور کم بود و اون موقع از شب درخشش چشماش منو به وحشت می انداخت..

-- چرا نمی خوای باهام صمیمی باشی خانم کوچولو؟..

- من خانم کوچولو نیستم جناب..دلیلی هم نداره که بخوام باهاتون صمیمی باشم..

-- من دوست صمیمی ِ ارشامم..می تونم دوست تو هم باشم..ولی لحنت با من حتی دوستانه هم نیست..

با حرص جوابش و دادم: می دونین چرا؟!..چون می دونم با هر کس در حدش باید رفتار کنم..در ضمن فکر نمی کنم شما و آرشام با هم دوستای صمیمی باشین..لااقل ظاهر قضیه که اینو نشون نمیده..

اخماش جمع شد..

جلوی اتاق خودم و آرشام ایستادم..دقیقا مابین دو اتاق..مونده بودم جلوی ارسلان وارد کدومش بشم؟!..

خب شاید بدونه که ما جدا از هم می خوابیم..احتمالشم هست ندونه..

باز جنبه ی احتمال رو در نظر بگیرم ریسکش کمتر ِ..

با همین فکر بدون تردید دستم رفت سمت دستگیره ی اتاق آرشام..ولی قبل از اینکه بازش کنم صدای ارسلان و اروم شنیدم..

تو درگاهه اتاقش ایستاده بود و منو نگاه می کرد..

--هر کس و از روی ظاهرش نمی تونی بشناسی خانم خوشگله..تو هم مستثنا نیستی..

و با لبخند بهم چشمک زد و زیر لب شب بخیر گفت..نرفت تو و همونجور منو نگاه می کرد..با خشم نگاش کردم و بدون اینکه جوابی بهش بدم نگام و چرخوندم رو دستگیره ی در..

خدا،خدا می کردم قفل نباشه..که وقتی کشیدم دیدم اروم باز شد..لبخند محوی زدم..رفتم تو و بدون اینکه برگردم و به ارسلان نگاه کنم خیلی اهسته بدون کوچکترین سر و صدایی درو بستم..

پشتم و به در تکیه دادم وسرم و بالا گرفتم.. نفس عمیق کشیدم..

عجب رویی داره این ادم..بی پروا که حرفاش و می زنه هر کارم بخواد می کنه..چیز عجیبی هم نیست..خب عموش شایان ِ ..

به خودم که اومدم فهمیدم کجام..قلبم لرزید..سرمو اوردم پایین و رو به روم و نگاه کردم..اتاق آرشام ..

و خودش که روی تخت دراز کشیده بود..دیوارکوب روشن بود.. یه نورخیلی کم و ملایم ..

رفتم سمتش..از روی استرس دستم و به موهام کشیدم و تره ای از اونها رو فرستادم پشت گوشم..بقیه رو هم ریختم یه طرف شونه م..

یه رکابی جذب مشکی تنش بود..یه ملحفه ی سفید هم تا کمر انداخته بود رو خودش..الان که خواب بود راحت تر می تونستم نگاش کنم..گرچه دیگه مثل سابق نبودم..

دستم و گذاشتم رو تخت و اروم نشستم..تخت یه کم صدا کرد ..آرشام تکون خورد ولی چشماش هنوز بسته بود..یه نفس عمیق کشید و برگشت..حالا به پشت خوابیده بود..

با دیدنش اونم از اون فاصله ی نزدیک حس کردم قلبم تو دهنم می زنه..صورتش به طرف من بود..قفسه ی سینه ش با هر نفس به نرمی بالا و پایین می شد.. 

دوست داشتم همونجا بشینم و تا خود صبح چشم بدوزم به صورتش که حتی تو خواب هم جذبه ی خودش رو حفظ کرده بود..

با تکونی که خورده بود ملحفه از روش کمی رفته بود کنار..

هوای کیش نسبت به تهران خیلی گرمتر بود و با این حال پنجره رو باز گذاشته بود..خب الان تو فصلی هستیم که هوا خنکه ولی اینجا اب و هواش کاملا با تهران فرق می کرد..

آهسته بلند شدم و پنجره رو بستم..باز برگشتم طرفش..کج شدم و به ارومی ملحفه رو کشیدم روش..خواستم دستم و بردارم که دست مردونه ش از زیر ملحفه بیرون اومد و مچم و گرفت..

قلبم اومد تو دهنم..با ترس و هیجان نگاش کردم..پلکش لرزید و بعد هم چشماش و کامل باز کرد..هیچ حرکتی نمی کرد و فقط نگاهش بود که داشت اتیشم می زد..

لبای خشک شده م و با زبونم تر کردم..دستمو به نرمی کشید ..نشستم کنارش..تو جاش نیمخیز شد..ملحفه رو انداخت کنار ولی هنوزم نگام می کرد.. نمی تونستم چشم ازش بردارم..

صداش گرفته بود..حتما واسه اینه که از خواب بیدار شده..

-- تو اینجا چکار می کنی؟!..

یه کم نگاش کردم و مهر سکوت رو از روی لبام برداشتم..

- راستش ..تشنه م شده بود..رفتم آب بخورم که تو پله ها ارسلان رو دیدم.....

میون حرفم اومد و با اخم گفت: چکارت داشت؟!..

صداش آهسته ولی آمیخته به خشونت بود..

- هیچی فقط باهام تا دم اتاق اومد دیدم اگه برم تو اتاقم ممکنه شک کنه ..شایدم شک کرده باشه و بدونه که تو اتاقای جدا می خوابیم..ولی باز احتمال دادم ندونه واسه همین اومدم اینجا تا بی خیال شه..فقط همین..

اخماش کمی ازهم باز شد..

ولی مچ دستم و هنوز چسبیده بود..خواستم بیارمش بیرون.. که نذاشت..

-- کجا؟!..

-اتاقم دیگه..

-- مگه نمیگی ارسلان دیده اومدی اینجا؟..

سرمو تکون دادم که حرفش و ادامه داد: پس فعلا همینجا بمون..

- اما آخه..خب زود میرم تو اتاقم از کجا می فهمه؟!..

-- واسه اینکه متوجه نشه باید اروم در اتاقا رو باز و بسته کنی..با این وجود چطورمی تونی سریع عمل کنی؟!..

اره خب.. اینم حرفیه..

لااقل اگه پیش خودش فکر کنه ما جدا می خوابیم می تونه باور کنه که یه شب کنار هم خوابیدیم اونم رو حساب همین رابطه ی کذایی..

سکوتمو که دید فهمید قبول کردم..

ولی تا صبح اینجا چکار کنم؟..اصلا چجوری بخوابم؟..

ازش که پرسیدم گفت: تو همین اتاق ..مگه قراره اتفاقی بیافته؟!..

چشمام گشاد شد..نه بابـــا عجب رویی داره این..

- می فهمی چی میگی؟!..اینجا؟!..لابد اونم رو تخت ِ تو؟!..

پوزخند زد .. ازم فاصله گرفت..دستم و ول کرد و به پشت رو تخت خوابید..

-- تخت ِ من مشکلی داره؟..

تو دلم گفتم: کی با تخت مشکل داره من با خودم و خودت مشکل دارم..اصل ِ کار تویــــی..

- نه ..منظورم این نبود..

با حرص نگام کرد..

-- نصف شبی اومدی تو اتاقم ومنو از خواب بیدار کردی بعدم واسه خوابیدن روی تخت ِ من ادا و اصول در میاری؟!..

لحنش شده بود مثل اون وقتایی که باهام سر ناسازگاری می ذاشت..

اب دهنمو قورت دادم..

-آخه درست نیست که مـ....

ولی نذاشت جمله م و کامل کنم و با خشونت ِ خاصی بازم و گرفت و به طرف خودش کشید..پرت شدم کنارش..ارنجم که زخم شده بود کمی درد گرفت..

-- حیف که کارم بهت گیره وگرنه حالیت می کردم..پس بگیر بخواب انقدرم اراجیف سر هم نکن..

از این کارش هم شوکه شدم و هم عصبانی..

نیمخیز شدم و تو صورتش توپیدم: حرفای من اراجیف نیست جناب..کارت گیر ِ که گیره..مگه من بهت پیشنهاد دادم؟!..

اخماش تو هم بود ولی دقیق نگام می کرد..نیمیخز شد..من رو دست راستم و اون رو دست چپ..با اخمای درهم روبه روی هم گارد گرفته بودیم..

-- بگیر بخواب دلارام..حوصله ی جر و بحث با تو یکی رو ندارم..

شمرده گفتم: ولی.. من.. اینجا.. نمی تونم بخوابم..

باز پرتم کرد و با حرص گفت: می خوابی چون من میگم..دیگه ام حرف نباشه..

از روی لجبازی و اون خوی سرکشم رو تخت نشستم و با صدایی که سعی داشتم بلند نباشه ولی تحکم رو بشه توش حس کرد گفتم: چرا همیشه باید هر چی که تو میگی باشه؟!..رئیسمی درست..ولی تو همه ی مسائل که اختیارم با تو نیست..من یه دختر مستقلم و می تونم واسه خودم تصمیم بگیرم..کسی ام نمی تونه به کاری زورم کنه..

رو تخت نشست ..صورتش زیر اون نور کم کاملا مشخص بود که تا چه حد عصبانی ِ..

بی هوا هر دو تا بازومو گرفت تو دستش و با حرص تو چشمام زل زد..

--ولی امشب به حرف رئیست گوش می کنی..فراموش نکن که کار تو هم به من گیره..

منظورش به شایان بود..می دونستم داره اینا رو میگه تا روی حرفش نه نیارم..

ازخدام بود پیشش باشم ولی می ترسیدم..ترسم از این بود کنارش بخوابم و این وسط شیطون بیافته به جونمون و..

اونوقت باید چه خاکی تو سرم بریزم؟!..

لج کردم وبازوم و کشیدم بیرون ولی بدتر شد چون نمی دونستم اون یه دنده تر از منه..نمی دونستم نمیشه با ادم مغروری چون آرشام مقابله کرد..

هنوزم باهاش در ستیز بودم که خودمو بین بازوهای عضلانی و محکمش حس کردم..با خشونت در حالی که تو اغوشش بودم پرتم کرد رو تخت..وضعمون بدتر شد ..اون سعی داشت منو نگه داره و من دست و پا می زدم تا از بغلش بیام بیرون..

این وسط خنده م گرفته بود.. 

اما حرصمم گرفته بود، چون طاقت حرف زور نداشتم..اصلا تو کتم نمی رفت..

ای کاش از همون اول می رفتم تو اتاق خودم..

حس کرد دارم می خندم..پشتم بهش بود و دستاش دور شکمم حلقه شده بود..تقلا نمی کردم و فقط می خندیدم..

برم گردوند و با تعجب نگام کرد..

نفس نفس می زد..واسه تقلایی که کرده بود..منم دست کمی ازش نداشتم..مخصوصا اینکه حسابی گرممم شده بود..

چند تار از موهام ریخته بود تو صورتم.. نمی تونستم جلوی خنده م و بگیرم که حالا به یه لبخند پررنگ رو لبام تبدیل شده بود..

صداش اروم بود و پر از تعجب..

-- به چی می خندی؟!..

با خنده گفتم: نمی دونم فقط بذار برم تو اتاقم..

زل زده بودیم تو چشمای هم..نگاهه متعجبش جاش و به همون جذبه ی همیشگی داد..ولی لحنش همچنان اروم بود..

مرموز گفت: و اگه نذارم؟!..

- مطمئن باش یه جوری میرم..

--می تونستی بی دردسر همینجا بخوابی..

- مطمئنی؟!..

--چطور؟!..

- هیچ رقمه به شما مردا نمیشه اعتماد کرد..

پوزخند زد..

-- منم همین نظرو نسبت به هم جنسای خودت دارم..

خواستم خودم و از تو بغلش بکشم بیرون واسه همین خیز برداشتم تا در برم که اروم دستشو زد تخت سینه م ..و باز افتادم رو تخت..

-- کجا؟!..

به حالت گریه نالیدم: من غلط کردم اصلا..بذار برم عجب گیری کردما..

-- چه بخوای چه نخوای امشب تو همین اتاق می مونی..پس بیخود تلاش نکن، نمی تونی از دست من فرار کنی..

ای کاش باهام بد رفتار می کرد .. مثل اون اوایل..ولی اینجوری باهام حرف نمی زد که این قلب ناارومم وضعش از اینی که هست بدتر بشه..

د ِ اخه لامصب تو چه می دونی تو دل من چه خبره؟..دارم واسه اغوشت بال بال می زنم..دوست ندارم از کنارت جُم بخورم ولی نمی تونم اینجوری بمونم..نمی خوام از اینی که الان هستم وابسته تر بشم..

همینجوریش حال خودم و نمی فهمم و هر لحظه وضعم بدتر میشه با این کارا و حرفاش به جونم اتیش می زد..

ترجیح دادم بیشتر از این کشش ندم چون مطمئن بودم نمی تونم از پسش بر بیام..همیشه این آرشام بود که برنده می شد..و به اون چیزی که می خواست می رسید..

- خیلی خب می مونم ..حالا ولم کن..

تو چشمام خیره شد..انگارمی خواست حقیقت رو توشون ببینه..

از اغوشش اومدم بیرون..خزیدم گوشه ی تخت که دستمو گرفت و کشید طرف خودش..تو دلم نالیدم..نخیر انگار نمی خواد بی خیال ما شه..

- دیگه چیه؟!..

-- گفتم کاریت ندارم پس بچه بازی در نیار بگیر بخواب..

- خبرم گرفتم خوابیدم دیگه باز ولم نمی کنی؟!..

-- بخواب..منتهی همینجا..

سرم و کوبوندم به بالشتش و نالیدم: باشه بابا بی خیال شو دیگه..بیا آآ خوب شد؟..

پتورو انداخت طرفم ولی روم نکشید..نامرد ِ بی احساس..

ولی من که بهش احساس داشتم گفتم: پس خودت چی؟!..

-- ملحفه کافیه..کاری به من نداشته باش بگیر بخواب..

زیر لب غرغر کردم: بداخلاق..به کجای دنیا بر می خوره یه نمه مهربونی تر باشی؟!..

پشتشو بهم کرده بود که برگشت وگفت: چیزی گفتی؟!..

چشمامو بستم ولبامو رو هم فشار دادم با حرص گفتم: نخیــــــر..شب بخیر..

از لای چشمام دیدم روش و کرد طرفم ..جدی و عصبی گفت: از بس مثل بچه ها لجبازی کردی دیگه چیزی تا صبح نمونده..

بی خیال شونه م و انداختم بالا و با چشم بسته زمزمه کردم: به من چه..در ضمن من الان خوابم ..گفتی بخواب خوابیدم ول کن جون ِ عزیزت..

دیگه صداش و نشنیدم ولی سنگینی نگاهش و حس می کردم..

خوابــــم نمی برد..

ولی تکونم نمی خوردم..نمی دونم چقدر گذشته بود ..که چشمام تو همون حالت بسته گرم شد..

و نفهمیدم کی خوابم برد..

**************************

«آرشام»

منتظر تماس شایان بودم..بعد از صرف صبحانه تو باغ قدم می زدم که بالاخره تماس گرفت..

- الو..

-- رسیدیم الان تو فرودگاهیم..

با تعجب بعد از مکث کوتاهی گفتم: یعنی چی که رسیدین؟!..مگه تنها نیستی؟!..

بلند خندید..

-- چرا تنها؟!..بفهمی کیا رو با خودم آوردم حتما خوشحال میشی..

و بی مقدمه گفت: دلربا و خانواده ش اینجان..

با شنیدن اسمش اخمام جمع شد: مگه نباید امریکا باشن؟..

صداش ارومتر به گوشم رسید..

-- صبر کن رسیدیم با هم حرف می زنیم..ممطئنم نظرت عوض میشه..

- قبلا حرفامو بهت زده بودم..دیگه تمومش کن....کلافه نفسم و بیرون دادم و گفتم: ببین شایان دارم بهت میگم اونا حق ندارن پاشون و اینجا بذارن..شنیدی که چی گفتم؟..

سکوت کرد..

بعد از چند لحظه اروم ولی عصبی صداش و شنیدم..

-- قصدم این بود ببرمشون ویلای خودم..منتهی دلربا بی قراره هرچه زودتر تو رو ببینه..

- غلط کرده..حق نداره اینورا افتابی بشه..

-- بعدا باهات رو در رو حرف می زنم..فعلا نمی تونم صحبت کنم..بعدا می بینمت..

و تماس رو قطع کرد..

لعنت به همتون ..

لعنت به تو شایان که هر بار با یه نقشه و حیله منو تو عمل انجام شده قرار میدی..معلوم نیست باز می خواد چکار کنه..

با خشونت تو موهام دست کشیدم ..کلافه بودم..

باید تکلیفم و از همین الان با این قضیه روشن کنم..

اینطور که معلومه در حال حاضر قرار نیست حالا حالاها آرامش به زندگیم برگرده..

**************************

«دلارام»

حوصله م سر رفته بود..نه کاری داشتم که انجام بدم و نه کسی بود که باهاش حرف بزنم..

صبح وقتی بیدار شدم دیدم تو اتاق نیست..یه حس خاصی داشتم..یه حس متضاد..

پشیمون بودم چون نباید کوتاه می اومدم ..ای کاش یه کاناپه ای چیزی تو اتاقش بود که لااقل رو همون می خوابیدم..

ولی با این حال بین دو حس نابرابر گیرکرده بودم و حالا که هوشیار شده بودم یه حال خاصی بهم دست داده بود..

گیج و منگ رفتم تو اتاقم..خداروشکر کسی هم تو راهرو نبود منو ببینه..مخصوصا ارسلان که معلوم نبود دیشب از کجا و چطوری پشت من سبز شد..

به دست وصورتم اب زدم و رفتم پایین کسی تو سالن نبود..از خدمتکار که پرسیدم گفت آقا داره تو باغ قدم می زنه..از پشت پنجره دیدمش..با اخم تو باغ راه می رفت و به صفحه ی موبایلش نگاه می کرد..

صبحونه م و خوردم ولی هنوزم بیرون بود..خداروشکر می کردم که ارسلان این اطراف نیست..

خداییش چی تو وجوده این بشر بود که نه من ازش خوشم می اومد و نه آرشام..خودم که کلا حس خوبی نسبت بهش نداشتم ولی کینه ی آرشام و خشمی که از ارسلان داشت انگار به خیلی سال پیش بر می گرده..

کلافه از جام بلند شدم..اینجوری نمی تونستم طاقت بیارم باید می رفتم بیرون..

حاضر شدم ..یه مانتوی مشکی و شلوار جین سفید و شال سفید و ساده ای که روی موهام انداخته بودم..یه کفش اسپرت که بتونم راحت باهاش قدم بزنم..آرشام و اون اطراف ندیدم..

به طرف در رفتم ولی نگهبان اونجا ایستاده بود..جلومو گرفت..

-- کجا خانم؟..

- یعنی چی کجا؟..مگه نمی بینی دارم میرم بیرون..بفرمایین کنار لطفا..

-- آقا دستور ندادن..

- مگه اون باید دستور بده؟..برو کنار بت میگم..

با کیفم زدم به بازوش ولی هیکل گنده ش یه تکون ِ کوچولو هم نخورد..

-- چه خبره اونجا؟..

برگشتم..آرشام با اخمای درهم پشت سرم ایستاده بود..

- می خوام برم بیرون ولی این اقا نمیذاره..

-- بیرون واسه چی؟..

- حوصله م سر رفته..گفتم برم این اطراف یه کم قدم بزنم..

-- تو باغم می تونی قدم بزنی..لازم نیست بری بیرون..

انگار از چیزی عصبانی بود..

- اما آخه..

-- اما و آخه نداره..برو تو..

باز افتادم رو دور لجبازی ..

-ولی من باید برم بیرون..مگه اینجا زندونی ام؟!..

با شنیدن صدای بوق ماشین سرمو کج کردم واز رو شونه های پهن و مردونه ی آرشام به پشت سرش نگاه کردم..

یکی از همون ماشینای مدل بالا ولی این یکی رنگش سفید بود..حدس زدم ماشین ارسلان باشه..از همون راه سنگلاخی به طرفمون می اومد..انگار قصد داشت از ویلا بره بیرون..

کنارمون زد رو ترمز و پنجره رو داد پایین ..

-- می خواین برین بیرون می رسونمتون..

آرشام با حرص جوابشو داد: مگه نمی خوای بری بیرون؟..پس سریعتر..

ارسلان ریلکس خندید و گفت: می دونم از خدات ِ ولی جواب سوالم و هنوز نگرفتم..دلارام چرا عصبانیه؟..نکنه دعواتون شده؟..

تو دلم گفتم مگه تو فضولی مرتیکه؟!..ولی از روی لجبازی با آرشام نگاش کردم و گفتم: اشتباه می کنید من و آرشام تا حالا نشده با هم دعوا کنیم..حوصله م سر رفته بود ولی ارشام اجازه نمیده برم بیرون..

آرشام با عصبانیت بهم توپید:لازم نکرده واسه کسی توضیح بدی..برو تو.. 

اروم بودم..در اصل نبودم ولی اینطور نشون می دادم..

- خب چرا؟!..نکنه تا اخر باید اینجا زندونی باشم؟!..

ارسلان رو کرد به من وگفت: اتفاقا منم دارم میرم این اطراف یه گشتی بزنم..خوشحال میشم همراهیت کنم..

قبل از اینکه جوابشو بدم آرشام با مشت زد رو سقف ماشین و از پنجره تو صورت ارسلان داد زد:دلارام حق نداره با تو هیچ کجا بیاد.. راتو بکش برو تا بیشتر از این عصبانیم نکردی..

ارسلان با پوزخند جوابشو داد: شاید به ظاهر تغییر کرده باشی ولی ذاتت همونه که هست..چرا باهاش مثل یه اسیر رفتار می کنی؟..دلارام حق داره ازاد باشه ..هیچ وقت این رفتار بیخودت و با خانما درک نکردم..

و آرشام دندوناش و روی هم سایید و به صورت کاملا وحشتناک سر ارسلان فریاد زد: ارسلان اگه همین الان نزنی به چاک قسم می خورم همون کاری رو باهات بکنم که سالهاست ارزومه به سرت بیارم..

حرفاش جدی بود..و ارسلان اینو فهمید ..صورتش سرخ شده بود و خشم از چشمای هردوشون شعله می کشید..

عجب غلطی کردما..حالا نخواد تلافی رفتار ارسلان و سر من در بیاره؟!..

ارشام به نگهبان اشاره کرد درو بازکنه و ارسلان با سرعت پاش و گذاشت رو گاز و از ویلا بیرون رفت..

موندن رو جایز ندونستم و خواستم یواشکی بزنم به چاک که صداش و از پشت سر شنیدم..

-- کجـــا؟..صبر کن باهات کار دارم..مگه نمی خواستی قدم بزنی؟..

با ترس پا گذاشتم به فرار بدون اینکه برگردم و پشت سرمو نگاه کنم..ولی صدای پاشو می شنیدم که به شتاب پشت سرم می دوید..

دستم از پشت کشیده شد ..وقتی یه دور، دوره خودم چرخیدم مجبورم کرد سر جام وایسم..

- ولم کن مگه دزد گرفتی؟..

داد زد:حالیت می کنم با کی طرفی دختره ی احمق.. اون حرفا چی بود تحویل اون کثافت دادی؟..

- مگه چی گفتم؟..ول کن دستم شکست..

-- خیلی دوست داشتی باهاش باشی اره؟..

پس بگو دردش چیه..

- معلوم هست چی میگی؟!..همونقدر که از عموی پست فطرتش بیزارم از اینم بدم میاد..اصلا به تو چه ربطی داره..ولم کن..

با خشم پوزخند زد و سرم داد زد: هم ازش متنفری و هم خوشت میاد باهاش باشی ..کورخوندی گربه ی وحشی..تا وقتی زیر دست منی حق نداری نزدیک اون بی شرف بشی..گرفتی که؟..

دستمو پیچوند ..کم مونده بود از درد دستشو گاز بگیرم..چند بار خیز برداشتم طرفش ولی امونم نداد و دستمو بیشتر فشار داد..صدای جیغ و دادم بلند شده بود..

- ولم کن بذار برم..بذار برم به درد بی درمون خودم بمیرم..ول کن دستمو..

دستمو برد پشتم ..چسبوندم سینه ی دیوار..سینه هام درد گرفت..صداشو بیخ گوشم شنیدم..

-- د آخه تو چه دردی داری؟..اصلا تو چی از درد می دونی؟..درد تو چیه؟..مریضی؟..بی پولی؟..خانواده نداری ؟..هــــــان؟..کدومش لعنتی؟..

اشک تو چشمام حلقه بست..با درد داد زدم: اره درد من ایناس..درد منه خاک بر سر از نداریه..نداشتن یه خانواده ی درست و حسابی..یه مادر که بشه مرهم دردام..یه پدر که سایه ش بالا سرم باشه..منم درد دارم..بدبختیای خودمو دارم..........جیغ کشیدم: اگه درد نداشتم که گیرادمایی مثل تو و شایان و منصوری نمی افتادم..

اشک صورتم و پوشونده بود..با خشونت برم گردوند..اخماش وحشتناک تو هم بود و فکش از زور خشم منقبض شده بود..

زل زد تو چشمای خیسم و فریاد کشید: ناراحتی که گیر من افتادی اره؟..داری عذاب می کشی؟..ولی باید تحمل کنی..فهمیدی؟«بایـــد»..

پوزخند زد..با خشم ..

-- از دست من خلاص بشی گیر یکی از من بدتر میافتی..یکی مثل شایان که واسه داشتن تو حاضره هر کاری بکنه..اره اینم درده..یه درد ناعلاج..تو انتخابت و کردی..بهت حق مخالفت نمیدم که حالا جلوم قَد عَلَم کنی و هر چی که دلت خواست بگی..حالیت ِ که چی میگم؟..

با گریه گفتم: اگه بفهممم باید خودمو بزنم به نفهمی..

همیشه همین بوده..این شماها هستین که برای دیگران تصمیم می گیرین و با قانون خودتون پیش میرین..همین قانون لعنتیتون منو به این روز انداخته..

شایان کثافت باعث مرگ مادرم شد و پدر بی غیرتم به اون روز افتاد..اینکه برادره نامردم وجود خواهرش و انکار کنه و انگار نه انگار یه بدبخت، یه گوشه از این دنیا داره بال بال می زنه..

بین گریه هام به حالت جیغ ادامه دادم: خودمو به اینجا رسوندم اونم با چنگ و دندون..تو فک کردی آسونه یه دختر بین این همه گرگ باشه و دست نخورده باقی بمونه؟..فک کردی به همین راحتیه که نگاههای دیگران و به روی خودم تو هر گورستونی ببینم ودم نزنم؟..انگار که ندیدم؟..

منم حق دارم عین ادم زندگی کنم..به کجای این دنیا بر می خورد اگه شایان پاش به خونمون باز نمی شد؟..به خدا منم ادمم..حق دارم یه نفس راحت بکشم..از شایان متنفرم..از اون کثافت بیزارم..بیزارم..بیـــزار..

شونه هام از زور هق هق می لرزید و صدام هر لحظه تحلیل می رفت..دستمو از تو دستش کشیدم بیرون و رو زمین زانو زدم..صورتم و با دستام پوشوندم و گریه کردم..

هنوز چهره ی معصوم و رنگ پریده ی مادرم جلوی چشمام بود..پدرم وقتی که هنوز بی غیرتیش به رخم کشیده نشده بود..برادرم و مهربونیاش....چرا زندگیمون یه شب ِ دود شد رفت هوا؟!..چرا؟..

بینیم و کشیدم بالا و از تو جیب مانتوم یه دستمال در اوردم..داشتم اشکامو پاک می کردم..

صداش گرفته و بم به گوشم خورد..

-- پاشو وایسا..

تکون نخوردم که کمی بلندتر تکرار کرد: گفتم وایسا..

حوصله نداشتم باهاش جر وبحث کنم..اروم ایستادم ولی نگاش نکردم..خواستم برم تو که دستمو گرفت..

-- مگه نمی خواستی بری بیرون؟..

با بغض گفتم: دیگه نمی خوام..

-- ولی با من میای..می خوام باهات حرف بزنم..

از پشت پرده ای از اشک نگاش کردم..

- چی می خوای بگی؟!..

دستمو ول کرد..

-- یه اب به صورتت بزن سرحال که شدی بیا تو ماشین ..منتظرم..

پشتش و بهم کرد و رفت سمت پارکینگ..

****************************

تو یه مسیر نامعلوم بودیم..هیچ کدوم حرف نمی زدیم..صدای زنگ اس ام اس گوشیش بلند شد..

یه نگاه بهش انداخت و نمی دونم چی توش نوشته بود که اخماشو کشید تو هم..

نگاهش سرگردون بود..

دستشو به طرف ضبط ماشین برد و با حرص دکمه ش و زد..کلافه تو موهاش دست کشید و آرنجش و به پنجره ی ماشین تکیه داد..

حسابی تو خودش بود..

.

(آهنگ تقدیر - شهاب بخارایی)

دلم عاشقت نمي شه

براي هميشه امروز ، دور اسمت خط كشيدم

با همه بدي و خوبي ، ديگه از تو دل بريدم

تو برام فقط يه خوابي كه تو چشمام خونه داره 

تويي اون قصه كهنه كه برام فايده نداره

دلم عاشقت نمي شه ، اينو خوب بدون هميشه 

كه من از آهن و سنگم ولي تو از جنس شيشه

چرا همیشه آهنگای مایوس کننده و غمگین گوش می کرد؟..این اهنگ در عین حال که هیجان داشت ولی غم و ناامیدی درش بیداد می کرد..

انگار یه آرشیو از اینجور آهنگا داره..

راه ما با هم يكي نيست ، ما زمين و آسمونيم

برو از دلم جدا شو ، نمي شه با هم بمونيم

برو با خاطره ي خوش از من خسته جدا شو

اينه تقدير من و تو ، گريه بسه ، بي صدا شو

دلم عاشقت نمي شه ، اينو خوب بدون هميشه

كه من از آهن و سنگم ولي تو از جنس شيشه

به صورتش نگاه کردم..اخماش تو هم بود..با سرعت رانندگی می کرد..

نگام فقط صورت گرفته وعصبی ارشام رو می دید..

می دیدم که تو خودش فرو رفته..می دیدم که حواسش به اطرافش نیست ..

سرعتش هر لحظه بیشتر می شد..

براي هميشه امروز ، دور اسمت خط كشيدم 

با همه بدي و خوبي ، ديگه از تو دل بريدم

تو برام فقط يه خوابي كه تو چشمام خونه داره

تويي اون قصه ي كهنه كه برام فايده نداره

دلم عاشقت نمي شه ، اينو خوب بدون هميشه

كه من از آهن و سنگم ولي تو از جنس شيشه

نتونستم بی تفاوت باشم و پرسیدم: همیشه به آهنگای غمگین گوش میدی؟!..

با اخم جوابم و داد: چرا می پرسی؟..

به ضبط اشاره کردم........

جوابمو نداد..

چند لحظه بعد یه گوشه نگه داشت..سمت چپم تا چشم کار می کرد دریا بود ..

پیاده شدیم..یه سراشیبی اونجا بود که ازش پایین رفت..منم با احتیاط پشت سرش راه افتادم..

نسبت به من بی توجه بود..رو به روی یه صخره ایستاد ولی نگاهش به دریا بود..

پشت سرش ایستادم..یه قدم به جلو برداشتم و کنارش قرار گرفتم..به صورت درهم و ناراحتش نگاه کردم..

اره ناراحت بود..

تو عمق چشماش همون غم همیشگی نشسته بود..غمی که از وقتی فهمیدم حسم نسبت بهش چیه تونستم اون رو تو چشمای سیاه و نافذش ببینم..

نفس عمیق کشید ..در همون حال تو موهاش دست کشید و نگاهشو به من دوخت..اطرافمون تا حدودی خلوت بود..ولی گه گاه مردم از کنارمون رد می شدن و با لبخند به دریا نگاه می کردن..

آرشام _ تو میگی تو زندگیت درد کشیدی..میگی نامردی دیدی و دم نزدی..تحمل کردی و چشمات و بستی..

مکث کرد..

-- امروز حرفات و زدی..منم شنیدم..ولی حالا من می خوام حرف بزنم..و تو باید بشنوی..

منتظر نگاش کردم که چشم ازم گرفت و به دریا خیره شد..

-- همه ی ادما یکسری اسرار تو زندگیشون دارن..یه راز..یه راز که هم می تونه بزرگ باشه ..و یا کوچک و بی ارزش..ولی از دید اون کسی که راز رو پیش خودش داره مهم و با ارزش ِ ِ..تو دختر ازادی هستی..ازاد فکر می کنی و ازاد هم عمل می کنی..بی پروایی..گستاخ و محکم..رفتاری که ذاتا تو وجودت هست..نگاهت و رفتارت به ظاهر نشون نمیده رازی تو دلت داشته باشی..اینکه بخوای یه گوشه از زندگیت رومخفی کنی یا حتی جزو اسرارت نگه داری....ولی همه چیز در ظاهره..

سکوت کرد..

نمی دونستم چی می خواد بگه ولی حسابی محو حرفایی که می زد شده بودم..

-- بعضی چیزا گفتنی نیست..جاشون تو اعماق قلبته..می خوای نباشه ولی باید بمونه..باید بمونه تا بتونه هدفت رو مشخص کنه..شایدم اهدافت و..

نگام کرد..

-- هدفت چیه دلارام؟!....می تونم حدس بزنم نابودی شایان!!..

با تعجب نگاش کردم..که ادامه داد: چرا؟..می خوای ازش انتقام بگیری؟..می خوای همونطور که اون تو و خانواده ت رو به روز سیاه نشوند تو هم همون بلا رو به سرش بیاری؟....هدفت همینه درسته؟!..

من من کنان گفتم: من..مـ..ن نمی فهمم چی داری میگی..

پوزخند زد وسرش و تکون داد..

-- می فهمی..اینبار همه ی حرفام و می فهمی..درکشون توی چشمات پیداست..

سرم و زیر انداختم..

-- تو می خوای حقت و بگیری..رازت همینه..

-رازم؟!..اما من..

--وقتی حرفات و زدی فهمیدم تا چه حد از شایان نفرت داری..و می دونستم شایان با تو وخانواده ت چه بازی کرده و از نتیجه ش باخبرم..فکر می کردم وقتی برای بار آخر شایان بهت پیشنهاد بده قبول می کنی چون برای گرفتن انتقام باید اینکارو می کردی..ولی تو قبول نکردی..حدس زدم قرار نیست به گرفتن حقت فکر کنی..ولی هر لحظه می بینم نفرتت نسبت به شایان بیشتر میشه و هراس ِاینو داری که اون حرف تو رو پیش بکشه..اسمش که میاد وحشت می کنی..نگاهت به وضوح همه چیز و نشون میده ....می فهمم که چی تو سرته..چون این نگاه رو خوب می شناسم..

و با لحنی محزون در حالی که چشم به دریا داشت ادامه داد: ازادی هرکار که می خوای بکنی..وقتی برگردیم تهران شاهد یه سری تغییرات تو زندگیت هستی..اون موقع دختر ازادی هستی که هر کار بخواد انجام میده..می خواستی ازاد زندگی کنی و منم جلوت و نمی گیرم..

نگام کرد..

--مسیرت و خودت انتخاب می کنی....ولی..

مکث کرد..

-- یکی هست که از دور مراقبت باشه....چون اونم یه درد ناعلاج داره..یه درد که صد برابر بیشتر از تو داره عذابش میده..درد تو رو می فهمه ..اونم واسه خودش یکسری اهداف رو دنبال می کنه..

نگاه آخرش و به دریا دوخت ..

نفسش وسنگین بیرون داد و با قدم هایی پیوسته رفت سمت ماشین..

و من موندم و یه ذهن درهم و برهم ..پس فهمیده بود..

ولی این رو تنها کسی می تونه از تو چشمام بخونه که خودشم حس مشابهه منو داشته باشه..کسی که دنبال انتقام باشه..

وگرنه مطمئن بودم هیچ کس تا به الان متوجه نشده..حتی فرهاد که همیشه کنارم بود..

به فکر فرو رفتم..

(-- یکی هست که از دور مراقبت باشه....چون اونم یه درد ناعلاج داره..یه درد که صد برابر بیشتر از تو داره عذابش میده..درد تو رو می فهمه ..اونم واسه خودش یکسری اهداف رو دنبال می کنه..)

درد ناعلاج..دردی که با انتقامم درمان نمی شد..پس آرشام هم دنبال انتقامه!!..

ولی از کی؟!..

برای چی؟!..

خدایا چقدر دوست داشتم بدونم این مرد ِ مغرور و محکم رو چی به این روز انداخته؟!..

چی باعث شده آرشام به فکر انتقام بیافته؟!..

گفت برگشتیم ازادم!!..

ولی چرا خوشحال نیستم؟!..

رفتم کنار ماشین ..دستاش رو فرمون بود و سرش و تکیه داده بود..نشستم کنارش که به ارومی سرش و بلند کرد..

وبدون اینکه نگام کنه ماشین و روشن کرد..

تو مسیر برگشت هیچ کدوم حرفی نزدیم..بی هدف تو خیابونا می چرخید..

منی که ذهنم درگیر آرشام و حرفاش بود..

و آرشام که....

***********************

«آرشام»

باز همون حس لعنتی..باز همون تشویش ها و ..تکرار و تکرار و تکرار..

کی می خواد تموم بشه؟..کی به آرامش حقیقی میرسم؟.. اصلا یه روزی میرسه که از اینهمه دروغ و تیرگی خلاص بشم؟..

ولی تموم میشه..تمومش به اون نفر اخر بستگی داره..نفر دهم..کسی که مهره ی اصلی ِ این بازی بود..و نفر نهم..خودش میاد طرفم..منم می دونم چطور ازش استقبال کنم..

تصمیمی که داشتم ازش بر می گشتم رو از نو گرفتم..

ماشین و بردم تو.. در کمال تعجب دلربا رو کنار ارسلان دیدم.. پیاده شدم و به طرفشون رفتم..نگهبان با ترس نگام کرد..

-- آقا من بی تقصیرم..ارسلان خان گفتن شما در جریان هستید..

زیر لب غریدم: خفه شو و برو سر کارت..

--چـ..چشم آقا..

برگشتم و به دلارام نگاه کردم که متعجب به ماشین تکیه داده بود..

ارسلان _ ببین کی اینجاست..

به دلربا نگاه کردم .چشمان عسلی و جذابش..با همون درخشش ِ همیشگی..

به طرفم اومد و با لبخند دستش و اورد جلو..

-- سلام ..مشتاق دیدارت بودم..

همون دلربای سابق بود..با همون غرور همیشگی..غروری که ..

نخواستم که بیاد..

ولی حالا که با پای خودش تا اینجا اومده ....پس باید بمونه..

دستش و تو دستم گرفتم و فشردم..

- خوشم نمیاد مهمونم ناخونده باشه..

دستشو رها کردم..لبخندش رو حفظ کرد..به طرف ساختمون حرکت کردم..

-- هنوزم همون آرشام سابقی..یه دنده و مغرور......

وارد سالن شدم و روی صندلی نشستم..با همون غرور خاص و زیبایی که همیشه در خودش داشت نگاهم کرد و با لبخند نشست..همزمان ارسلان هم وارد شد..

-- خب خب من دیگه میرم به کارام برسم..فکر کنم تنها باشین بهتره..حتما حرفای زیادی برای گفتن دارین..

انگشت اشاره ش رو به پیشانی زد : روز خوش..

به در سالن نگاه کردم..

دلربا خواست حرفی بزنه که خدمتکار رو صدا زدم..

-- بله آقا..

- دلارام تو باغ ِ..صداش بزن بگو بیاد داخل..

-- چشم آقا..

با رفتن خدمتکار نگاه کوتاهی بهش انداختم که یک تای ابروش رو بالا انداخت و گفت:بعد از این همه مدت اومدم دیدنت چه استقبال گرمی..

پوزخند زدم..

-- همون توقعات همیشگی..دلربا از این همه یکنواختی خسته نشدی؟..

-- خسته؟!..آرشام تو......

با یک نفس عمیق به پشتی صندلی تکیه داد..مغرضانه نگاهم کرد..

--از این لحاظ تغییر کردی..

--ولی تو تغییر نکردی..

لبخند زد..

--آره می دونم..واسه ی همینه که........

--سلام..

نگاهم به سمت دلارام کشیده شد..جلوی در ایستاده بود.. به طرفم اومد..نگاه کوتاهی به دلربا انداخت و کنارم نشست..

دلربا مشکوفانه به هر دوی ما نگاه کرد و گفت: ایشون رو معرفی نمی کنی؟!..

--دلارام..یکی از دوستان نزدیک ِ من ..

سرش و زیر انداخت..پنجه هاش رو در هم فشرد..

و به دلربا نگاه کرد و لبخند زد..

*************************

«دلارام»

وقتی گفت دوستشم حال بدی بهم دست داد..برام جای سوال داشت که چرا جلوی این دختر منو دوستش خطاب کرد؟!..

پس چرا جلوی ارسلان جور دیگه ای رفتار می کرد؟!..

اون دختر که بعد فهمیدم اسمش دلرباست با لبخندی از روی غرور نگام کرد..واقعا هم اسمش به چهره ی جذابش می اومد..

تو صورتش دقیق شدم..چشمای عسلی، کمی درشت و کشیده..

لبای نسبتا گوشتی و بینی قلمی و کوچیکی که بهش می خورد عمل کرده باشه..پوست برنز و براق..

موهای بلوند رنگ کرده که قسمت جلو رو کاملا از شال بیرون گذاشته بود..آرایشش غلیظ نبود..چهره ش بیشتر از اینکه زیبا باشه جذاب بود..جذاب و لوند..

-- جدا؟!..چه جالب..خوشبختم..

به زور سرمو تکون دادم و زیر لب گفتم: همچنین..

ولی تو دلم نالیدم: بدبختی از این بیشتر؟!..

-- یه دوستی ساده یا..؟!..

و آرشام با حرفی که زد نفسم بند اومد ..

-- فقط یه دوستی ساده..

کاملا جدی بود..نامرد خردم کرد..این مدت گرمایی از نگاه و حرارتی از دستاش دیده بودم که پیش خودم می گفتم حتما حس متقابلی نسبت بهم داره..ولی حالا با این جوابی که به دلربا داد همه ی دنیام و رو سرم آوار کرد..

دوست نداشتم بمونم ولی جونی تو پاهام نبود تا از جام بلند شم..می ترسیدم نگام و روش نگه دارم و از همون نگاهه گله مند دستم و بخونه..

می ترسیدم پاشم و عین ادمای فلج بین راه سقوط کنم و رسوا بشم..

بنابراین از روی درد به روی هردوشون لبخند پاشیدم و خراشی که رو قلبم نشسته بود رو پشت همون لبخند کذایی پنهون کردم..

ترجیح دادم سکوت کنم و فقط شنونده باشم..

کنجکاو بودم بدونم این دختر کیه؟!..

کیه که آرشام مثل بقیه بهش نمیگه من معشوقه شم؟!..

درسته اینها در ظاهر همه ش یه بازی بود..ولی حس می کردم این دختر با بقیه فرق می کنه..

دلربا با غرور پا روی پا انداخت و نگاه عسلی وجذابش رو معطوف چهره ی جدی و خشک آرشام کرد..

-- مدت زیادی نیست که همراه خانواده م از آمریکا برگشتم..پروازمون با ارسلان همزمان شد..اون شب که شایان مهمونی گرفته بود ما هم یه جشن خودمونی به مناسبت ورودمون و دیدن اقوام و اشناها ترتیب دادیم..ارسلان اصرار داشت به مهمونیش بیام ولی متاسفانه نتونستم مهمونای خودمو راضی کنم..

تا اینکه خواستم بیام دیدنت ولی شایان گفت اومدی کیش..این مدت هم کارای شرکت و کارخونه وقتم و گرفته بود..

شایان به پدرم پیشنهاد این سفر رو داد..منم فقط محض خاطر اینکه تو رو ببینم از این پیشنهاد استقبال کردم..

این شد که ما هم اومدیم..دیگه صبر نکردم تا فردا،خواستم همین امروز ببینمت..

و با شیفتگی ِ خاصی زل زد تو چشمای آرشام و گفت: از اینکه می بینم هنوزم مثل اونوقتا هستی خوشحالم..

--چی شد که برگشتی؟..

لبخند دلربا کمرنگ شد..

-- دلیل خاصی نداشت..پدر عزم برگشت به کشورش و کرده بود که من و مامی هم استقبال کردیم..دلم واسه اینجا و..مخصوصا تو تنگ شده بود..

یه لبخند کج نشست رو لبای آرشام..

--جالبه.. بر می گردی؟..

-- نه..قصد برگشت ندارم..می خوام همینجا به کارم ادامه بدم..خواستیم بریم ویلای خودمون ولی اماده نبود..این مدت که نبودیم معلومه هیچ کس بهش رسیدگی نکرده..

شایان پیشنهاد کرد این مدت که کیش هستیم تو ویلای اون باشیم..من که حرفی ندارم..منتهی اینجا رو بیشتر دوست دارم..

یادمه اونوقتا که می اومدیم کیش اولین نفر تو بودی که پیشنهاد می دادی اینجا بمونیم..واقعا چه روزایی بود..برای من پر از خاطره ست..

و لبخندی از روی ظاهر زد و نفسش رو آه مانند بیرون داد..

معلوم بود خیلی باهم صمیمین..رفتارش سبکسرانه نبود..نگاهش مملو از غرور بود و حرکاتش از روی لوندی..

مثل شیدا جلف و بی مزه رفتار نمی کرد..مهمتر از اون اینکه نگاهش به من با خصومت نبود..به روم لبخند نمی زد یا دوستانه نگام نمی کرد..کاملا معمولی..

لااقل خودش که اینو می گفت..خوبه باز منو دوست خودش خطاب می کنه نمیگه کلفتشم..

چقدر احمق بودم که فکر می کردم آرشام نسبت به من بی احساس نیست..می خواستم اون و عاشق خودم کنم..می خواستم شیفته م بشه و کاری کنم قلبش فقط برای من بتپه..

ولی این نگاه سرد و لحن جدی درست عکس ِ تموم تصوراتم رو به رخم می کشید..

آرشام _ گذشته ها گذشتن و تموم شدن..و هیچ وقتم مایل نبودم خاطرات قدیم رو پیش بکشم..

-- ولی من با اون خاطرات تا به الان زندگی کردم ..توی این 5 سال به امید اینکه یه روز برگردم و باز ببینمت روزشماری می کردم..

و به من نگاه کوتاهی انداخت و رو به آرشام گفت: می تونم تنها باهات صحبت کنم؟..

آرشام به من نگاه کرد..به منی که پدر خودم و در اوردم تا از حالت صورت و لرزش نامحسوس دستام پی به حال درونیم نبره..

بگو اره می تونی..بگو دلارام برو تو اتاقت و خبر مرگت دیگه هم بیرون نیا..

تو رو خدا آرشام بهم بگو برو....

حدس می زدم دلربا چیا می خواد بگه..خرفت که نبودم،اینا قبلا عاشق هم بودن..لابد الانم هستن..خودمم به همین درد ِ بی درمون گرفتارم می دونم چه مرضی ِ..

آرشام از روی صندلی بلند شد و ایستاد..تو چشمای جذاب دلربا خیره شد و گفت: بریم تو باغ..

هر دوشون که رفتن من موندم و یه مشت رویا و ارزوهای تخریب شده..یه خرابه..

شایدم یه سراب...

آره همه ش سراب بود..من عاشقش بودم..هنوزم هستم..

ولی آرشام....

یعنی تموم مدت این حس لعنتی بهم دروغ می گفت؟!..اینکه رفتار آرشام گرمتر از سابق شده؟..اینکه در برابر گستاخی های من کمتر عکس العمل نشون میده؟..اینکه وقتی باهام حرف می زنه محوم میشه و اینکه در مقابل ارسلان نسبت به من حساسیت نشون میده..

یعنی چشمم و به روی همه ی اینا ببندم؟..بگم چی؟..بگم تمومش توهم بود؟..یه خوابه شیرین ولی کوتاه؟..

چرا انقدر احمق بودم که فکر می کردم دارم آرشام و شیفته ی خودم می کنم؟..چرا به خودم امید الکی دادم؟..چرا تموم مدت خودم و به خواب زدم که حالا با یه تلنگر از طرف آرشام اینطور بپرم و هراسون بفهمم که همه ش رویا بوده؟..

خاک تو سرت کنن دلارام که این همه وقت عین عروسک تو دستاش بودی..هرکار خواست باهات کرد..اون به مثقال عقیده ای هم که برات مونده بود رو همین مرد به باد داد و تو چشمات و بستی..

اونو محرم خودت دونستی چون عاشقش بودی..

چرا عین منگولا تا فهمیدی عاشقشی گذاشتی باهات بازی کنه؟..چرا یه درصد به خودت و غرورت بها ندادی؟..چرا لعنتی؟..چــرا؟..

نفهمیدم کی صورتم از اشک خیس شد و نفهمیدم تموم مدت که اونا داشتن تو حیاط حرف می زدن من رو همون صندلی عین مجسمه خشک شده بودم و به در بسته نگاه می کردم که چند دقیقه ی پیش ارشام بدون توجه و یا حتی یه نگاهه هر چند کوتاه به من بیرون رفته بود..

این دختر کی بود؟..کی بود که داشت رویاهامو خراب می کرد؟..کیه که با وروده بی موقعش باعث شد قلبم بشکنه و بفهمم که تموم مدت تو توهمات ِ خودم سیر می کردم؟..

ولی با این همه می خوام که عقب بکشم؟..دلارام می خوای سرپوش رو عشقت بذاری و ندید بگیریش؟..چون آرشام تو رو نمی خواد؟..چون عشق سابقش برگشته؟..چون دلربا اومده و دلارام باید بره بمیره؟..

عشق رو تو نگاهه دلربا دیدم..اشتباه نکردم..

هه..اره..دلارام دلش و زد حالا دلربا رو تو مشتش داره..وگرنه ارشام به همین اسونی در مقابل کسی کوتاه نمیاد..اگه بینشون کدورتی هم بوده باشه مطمئنم دلربا بلده چطور رفعش کنه..

واسه همینم برگشته..برگشته که رشته پاره شده ی بینشون رو به هم پیوند بزنه..

و منم مثل یه علف هرز فقط کنار بشینم و نگاشون کنم..

یه برگ دستمال کاغذی از روی میز برداشتم و اشکامو پاک کردم..خواستم برم تو اتاقم ولی نتونستم و ناخواسته قدم هام رو به طرف باغ برداشتم..

ولی اونجا نبودن..

اصلا به درک..چرا بیخودی خودمو داغون می کنم؟..

سمت چپ دور تا دور باغچه رو سنگ کار کرده بودن که رفتم و روش نشستم..زانوهام و جمع کردم تو شکمم و چونه م و گذاشتم روشون..زل زده بودم به زمین و عمیق تو فکر بودم..

نمی دونم چند دقیقه تو همون حالت بودم و داشتم به بدبختیام فکر می کردم که با شنیدن صدای ارسلان حواسم جمع شد..

-- زانوی غم بغل گرفتی؟..

پــوف..د ِبیا..همینو کم داشتم....لولو سرخرمنم از راه رسید..

اخمامو کشیدم تو هم گفتم:اجازه ندارم چند دقیقه واسه خودم تنها باشم؟..

در کمال پررویی اومد کنارم با فاصله ی کم نشست ..کمی خودم و کشیدم عقب ولی نتونستم بیشتر برم چون یه کم دیگه می رفتم می افتادم..

-- تنهایی گاهی اوقات خوبه..منتهی اینکه یه سنگ صبور داشته باشی بهتر از تنهایی جواب میده..

نگاه سبزش رو تو چشمام دوخت..

--امتحان کن..من میشم سنگ صبورت..

خواستم بلند شم که مچم و گرفت..با پرخاش دستم و کشیدم عقب که به حالت تسلیم دستاش و برد بالا و با لبخند گفت: باشه بابا تسلیم..دختر چته؟..

خواستم بلند شم که با حرفش در جا خشکم زد..

-- فرارت از چیه دلارام؟..می دونم بین تو وآرشام چیزی نیست..

-چرا این رابطه رو می بینی و انکار می کنی؟!..

-- چون قبولش برام سخته که آرشام دوباره بخواد عاشق بشه..در ضمن شایان همه چیزو بهم گفته..

حیرت زده نگاهش کردم..ولی جدا از جملات آخرش قسمت اول حرفش بدجور ذهنمو بهم ریخت..

-تو گفتی که..آرشام دوباره..

-- چرا خودت بر نمی گردی تا نگاشون کنی؟!..

و با دست به رو به رو اشاره کرد..که آرشام و دلربا کنارهم تو باغ زیردرخت ها قدم می زدن و دلربا دستش و دور بازوی آرشام حلقه کرده بود..

داشت لبخند می زد و آرشام هم حالت صورتش جدی بود ولی نه مثل همیشه..اینبار اروم بود..

-خب..اونا..

-- هر دوی اونا عاشق هم بودن..و البته الانم هستن..5 سال پیش دلربا به خاطر موقعیت شغلی و ادامه ی تحصیل تو امریکا همراه خانواده ش مقیم امریکا شد..آرشام خواست جلوش رو بگیره ولی دلربا تصمیم خودش رو گرفته بود..کاراشون و خودم انجام دادم..چون اونجا زندگی می کردم و گه گاه می اومدم ایران..

- چطور..چطور با هم آشنا شدن؟!..

--شایان واسطه ی این اشنایی بود..پدر دلربا یکی از دوستان صمیمی شایان محسوب می شد و از این طریق تو یکی از همین مهمونی ها دلربا و آرشام همدیگرو دیدن..دلربا اخلاق خاصی داشت..با غروری که در عین حال با لوندی همراه بود تونست آرشام رو جذب خودش کنه..آرشام هم با بقیه فرق داشت..

مکث کرد..

--اون به زنها بها نمی داد..ولی به وضوح مشخص بود رفتارش با دلربا جدا از بقیه ست..

پس حدسم درست بود..حسی که نسبت به این قضیه داشتم دروغ نبود..می دونستم همینه..اونا عاشقه هَمَن..هنوزم هستن..وگرنه اینطور اویزون هم نمی شدن..

دلربا چه زود با یه ذره ناز و عشوه کدورتاشون رو از بین برد..شاید چون اسمامون به هم شبیه ِ این مدت آرشام با من نرمتر رفتار می کرد..هه..اره حتما همینه..

سرمو زیر انداختم..یه قطره اشک نزدیک بود از چشمم بیافته که با سر انگشت گرفتمش و صورتم و برگردوندم تا ارسلان نبینه..

-- ویلای شایان از اینجا دور نیست..امروز مجبورش کردم همه چیزو بگه..شک داشتم که امروز مطمئن شدم..برای همین دلربا رو با خودم اوردم..هم اون اصرار داشت که هر چه زودتر آرشام رو ببینه و هم من می خواستم از این طریق بفهمم که ارشام هنوز همون آرشام ِ و تغییر نکرده..

بغضم گرفته بود و چونه م بدجور می لرزید..چشمام می سوخت..اشک توش پر شده بود و دنبال یه موقعیت بودم تا همه شون و خالی کنم..صورتم و برگردونده بودم تا چشمای خیسم و نبینه..

-- آرشام جذابه..به هر چی که خواسته رسیده..تو سن 30 سالگی یه فرد قدرتمنده..

و حس کردم تموم این جملات رو با حرص و نفرت خاصی به زبون میاره..

خیلی خودمو کنترل کردم که گریه نکنم..

پاشدم برم که دستمو گرفت..مجبورم کرد وایسم..تقلا کردم ولی ولم نکرد..سرمو که بلند کردم دیدم آرشام با اخم غلیظی اونطرف کنار دلربا ایستاده و ما رو نگاه می کنه..

لعنت به تو که داری زجرکشم می کنی..دارم دق می کنم از دستت بی احساس..

-- دلارام چت شده؟!..دستت چرا انقدر سرد ِ؟!..

بی توجه به صورت عصبانی آرشام برگشتم طرف ارسلان..دستم و گرفته بود ول نمی کرد..

بهش توپیدم: فهمیدی بین ما چیزی نیست..ولی شایان چیز دیگه ای هم بهت گفته؟..

میخواستم بدونم در مورد این 1 ماه بهش حرفی زده یا نه..خواستم حرف و عوض کنم..تا بلکه یه جوری از دستش خلاص شم..

یه جور خاصی نگام کرد و با یه لبخند کج گفت: که قراره به زودی ملکه ی قصرش بشی؟..ولی قصر آرشام که چشمگیرتره..اینطور نیست؟..

با حرص جوابشو دادم: من با آرشام و قصرش کاری ندارم..حالا که همه چیزو می دونی حتما اینو هم می دونی که من فقط وفقط یه خدمتکارم..خدمتکارش که تو این سفر همراهش اومدم..اینکه چرا منو جلوی تو معشوقه ش خطاب کرده رو برو از خودش بپرس..به من ربطی نداره..ولی اون عموی پست فطرتت کور خونده که دستش به من برسه..همتون از یه قماشین..

با عصبانیت بازم و گرفت و کشید طرف خودش..سفیدی چشماش به سرخی می زد..یعنی تا این حد رو عموش حساس ِ ؟!..

ولی اینطور نبود..

-- بفهم چی داری از دهنت می ریزی بیرون..من کاری به شایان ندارم..ولی تو برام فرق می کنی..آرشام که باهات نیست..پس چرا به من فکر نمی کنی؟..

-ولم کن....

با حرص دستمو کشیدم بیرون و برگشتم تا دستش روم بلند نشده بزنم به چاک که صورتم محکم خورد تو سینه ی سفت و عضلانی ِ آرشام ..

دماغم و محکم چسبیدم..از درد اشک تو چشمام نشست..بهتر ..بالاخره یه جوری باید می ریختن بیرون..

در همون حال به جفتشون توپیدم: لعنت به همتون..

و خواستم از کنارش رد شم که نذاشت..

-- چی بهش گفتی ارسلان؟..

ارسلان پوزخند زد ..با نفرت گفت: یه مسئله ی خصوصی بود بین من و دلارام بود به کسی هم ربط نداره..مگه وقتی با عشق دست تو دست دلربا زیر درختا قدم می زدی سوال کردم چی دارید به هم می گید؟..حالا هم برو پیش دلربا من با دلارام کار دارم....

نگاهم و به ارشام دوختم تا ببینم عکس العملش در مقابله این حرف ارسلان چیه..ولی مثل همیشه فقط اخماش تو هم بود ..

نگام کرد و خواست یه چیزی بگه که امونش ندادم و به طرف ساختمون دویدم..

دلربا همونجا زیر درختا رو صندلی نشسته بود و نگاه کنجکاوش رو آرشام و ارسلان می چرخید..

رفتم تو اتاقم..دلم حسابی پر بود..دوست داشتم گریه کنم..در اتاق و قفل کردم و افتادم روتخت..دیگه جلوی خودمو نگرفتم و ازته دل زار زدم..

به حماقت خودم..به اینکه تموم مدت بیخود و بی جهت داشتم نقش بازی می کردم در صورتی که همه چیز به همین راحتی برملا شد..

دلیلش شاید برای ارشام مهم باشه ولی دیگه برای من پشیزی ارزش نداره..

اینکه معشوقه ش باشم یا نه..اینکه کنارش بمونم یا نمونم تمومش کذب بود...

هر وقت از چیزی ناراحت بودم خودم و با آهنگای غمگین خالی می کردم..خود به خود هرچی بغض رو دلم داشتم تخلیه می شد..با تموم اشکایی که از چشمام سرازیر می شد عقده هامم می ریختم بیرون..

ارسلان به همین راحتی همه چیزو فهمید و من بیخود خودمو درگیرش کرده بودم..اینکه ارشام بفهمه ارسلان همه چیزو می دونه برام مهم نیست می خواد چکار کنه..حتما می دونست که به دلربا گفت من فقط دوستشم..اگه نمی دونست هم لابد تصمیمش عوض شده چون دلربا رو دیده..

کسی که سالهاست عاشقشه..معلومه هنوزم عشقشون رو فراموش نکرده..

حالا باید چکار کنم؟..اگه دلربا خواست اینجا بمونه چی؟..حتما با پدر و مادرش میان اینجا..به قول خودش مثل قدیما پیش همن..

اونوقت منه بدبخت چه خاکی تو سرم کنم؟..صبح تا شب شاهد ِ نگاههای عاشقونه شون بهم باشم؟..

دلربا هر چی ام مغرور باشه جذابه..از همه مهمتر عاشقه..منی که یه مثقال عقایده داشتم دل و دینم و به باد دادم اون که 5 سالم آمریکا زندگی کرده لابد......

خدایا دارم دیوونه میشم..دارم هذیون میگم..چکار کنم؟..اگه بمونه چکار کنم؟..جایی رو ندارم که برم..نمی خوام شاهد باشم..شاهد نگاههاشون به هم..نمی خوام عذاب بکشم..

خدایا آه ِ فرهاد چه زود دامنم و گرفت..دسته رد به عشقش زدم و اینجوری به خاک سیاه نشستم..دیگه بدتر از این؟!..دیگه بدتر ازاینکه غرورم..عشقم..قلبم..همه چیزم و باختم؟..شکستم و نابود شدم؟..مگه از این بدترم هست؟..

کم درد داشتم که یه درد دیگه نشست تو دلم؟..این درد زجرم میده..الان که اولش ِ اینجوریم وای به حال بعدش..

اصلا شاید آرشام اون و نخواد..شاید بگه دیگه دوستت ندارم..

احمق شدی دلارام؟..خب اگه نمی خواستش که نمیذاشت اونجوری بازوش و بگیره..اصلا باهاش حرفم نمی زد..

شاید ازش گله داشته باشه ولی دلربا رفعش می کنه..عین اب خوردن..احساسش و برمی گردونه..من می دونم..من که شانس ندارم..

ای کاش یه جایی رو داشتم می تونستم اینجا نمونم..ولی کجا رو دارم؟..

ای کاش فرهاد پیشم بود..دوست داشتم باهاش حرف بزنم..ولی چه فایده؟..اون منتظر جواب مثبته..من گفتم جوابم منفیه ولی قبول نمی کنه..

ای کاش حرف از علاقه ش پیش نمی کشید تا الان با خیال راحت بهش زنگ می زدم و ازش می خواستم بیاد پیشم..

می دونم نامردیه..می دونم خودخواهیه..ولی چکار کنم؟..کسی رو جز اون ندارم..تموم مدت فک می کردم مثل برادرمه ولی حالا..

یاد حرف آرشام افتادم که گفت برگردیم تهران ازادم..

اره دیگه منو می خواد چکار؟..دلربا جونش پیششه..آی آی دلارام دیدی چطوری انداختت دور؟..

هر کار می کردم از ذهنم بیرونش کنم نمی شد..بدتر می شد که بهتر نمی شد..به جای اینکه عشقش و ندید بگیرم ترغیب می شدم عاشقش بمونم وبرای رسیدن بهش تلاش کنم..

همیشه تا می دیدم یکی عاشقه ولی تا تقی به توقی می خوره میگه فراموشت می کنم و بعدشم طرف میره رد کارش آی حرصم می گرفت که دوست داشتم با دستام طرف و ریز ریزش کنم..د ِ آخه اینم شد عشق؟!..

حالا قسمت خودم شده بود..داشتم جا می زدم..به خاطر اینکه فکر می کردم آرشامم دلربا رو دوست داره..

ولی باید مطمئن می شدم..باید مطمئن شم آرشامم اون و می خواد یا نه..بعد می تونستم تصمیم بگیرم..

تا اون موقع سنگین و اروم میشم..دیگه مثل سابق زرت و زرت نمیرم تو دست و پاش که فک کنه خبریه..

به قول مامانم خدابیامرز که همیشه می گفت (سنگ ِ سنگین رو هیچ وقت اب با خودش نمی بره..ولی سنگ ِ سبک با یه موج کوچیک کنده میشه و با جریان اب حرکت می کنه)..

منم میشم اون سنگ ِ سنگینی که هیچ موجی نتونه حرکتم بده..

الکی جا نمیزنم..وگرنه ممکنه بعدها پشیمون بشم..

می مونم..

تا مطمئن شم و بتونم یه تصمیم درست و منطقی بگیرم..

**************************

«آرشام»

-چی بهش گفتی عوضی؟..

--گفتم که ..خصوصــــیه..

- ارسلان منو بیشتر از این عصبانی نکن، بگو چی داشتی بهش می گفتی؟..

-- هر چی که می دونستم..دیگه چرا فیلم بازی می کنی؟..شایان همه چیزو بهم گفته..

یقه ش و چسبیدم: زر نزن ارسلان ..بفهمم پات و کج گذاشتی دودمانت و به باد میدم..می دونی که اینکارو می کنم..

-- کی رو داری می ترسونی آرشام؟..هر چی نباشه منم یکیم لنگه ی خودت..عشق سابقت که برگشته دیگه این همه هارت و پورت واسه چیه؟..

- دلربا عشق من نیست..هیچ وقتم نبوده..بهتره اینو خوب تو گوشاتون فرو کنین..هم تو وهم اون عموی پست فطرتت ..

پوزخند زد..

--جدا؟!..

به دلربا اشاره کرد..

-- ولی اینطور به نظر نمیاد..هر چی نباشه وقتی خواست از ایران بره عاشقت بود..الانم با همون حس برگشته پیشت..

- به درک..الان معشوقه ی من فقط دلارامه..

-- تو انگار حالیت نیست من چی دارم میگم..بهت میگم شایان همه چیزو بهم گفته ..

- از اول می دونستم اون عموی بی شرفت دهنش چفت و بس نداره..برام مهم نیست که از چیزی خبر داری یا نه..ولی دلارام معشوقه ی منه..چه از وقتی به تو معرفیش کرده باشم، چه از حالا به بعد..پس دورش و خط می کشی و حد خودت و نگه می داری ..حالیته که؟..

-- زیاد مطمئن نباش رفیق..اصل ِ کار دلارامه که اون میگه معشوقه ت نیست..قضیه ی دلربا رو هم می دونه..وقتی یه عاشق به این لوندی و خوشگلی کنارت داری دیگه دلارام رو واسه چی می خوای؟..ازش خواستم به من فکر کنه..لااقل من در حال حاضر تنهام..مثل تو یه عاشق سینه چاک کنارم ندارم..

و همراه با پوزخند : شاید دلارام همونی باشه که سال هاست دنبالشم..از اخلاقش خوشم میاد..خوشگلم که هست پس.........

از فرط عصبانیت بی هوا مشت محکمی تو صورتش زدم ..چرخید ..

و با صدایی که بی شک شبیه به نعره بود گفتم:یه بار دیگه بگو چه گ.....ی خوردی بی شرف..بگو تا تیکه تیکه ت کنم و لاشه ت و بندازم جلوی سگا ..

به خودش اومد خواست بهم حمله کنه که محکم زدم زیر دستش و چسبوندمش به درخت..تقلا می کرد یقه ش رو ازاد کنه..

-فکر کردی بازم ساکت می شینم تا هر غلطی خواستی بکنی؟..دور دلارام و خط می کشی..از همین حالا..شیر فهم شد؟..

زد زیر دستم..مشتی که ناغافل تو صورتم زد باعث شد گوشه ی لبم پاره بشه..با هم گلاویز شدیم..

-- دلارام مال تو نیست که بخوای واسه ش خط و نشون بکشی..اون ازاده هر کار بخواد بکنه..

- آزاد هست ولی نه واسه انتخاب کردن توی کثافت..تا وقتی پیش منه حق نداری نزدیکش بشی..

پرتش کردم رو زمین..لباسش پاره شده بود و یقه ی من هم از وسط جر خورده بود..طرف راست صورتم از ضربه ی ارسلان داغ شده بود..تو جای جای ِ صورتش کبودی به چشم می خورد و گوشه ی لبش خون آلود بود..

از روی زمین بلند شد..به لبش دست کشید..

-- ضرب شصتت هنوزم مثل قدیماست....پوزخند زد..

انگشت اشاره م و تهدیدکنان جلوی صورتش گرفتم : واسه بار اخر دارم بهت میگم ارسلان..حق نداری نزدیکش بشی..اگه یه بار..فقط یه بار دیگه ببینم مزاحمش شدی قسم می خورم زنده ت نذارم..به شایان بگو محض دهن لقیش واسه ش گذاشتم کنار، وقتش که شد تحویلش میدم..در ضمن همین امروز از ویلای من میری و از جلوی چشمام گورت و گم می کنی..بدون بدجور به خونت تشنه م..

و نگاهی از سر نفرت به صورت سرخ شده از خشمش پاشیدم و به طرف ساختمون رفتم..

-- آرشام چی شده؟!..چرا عین سگ و گربه افتادین به جون هم؟!..

به صورت نگرانش نگاه کردم..

- چیزی نیست..ارسلان داره میره می تونه برسونتت..

بازومو گرفت..ایستادم..مظلومانه نگاهم کرد..دستمال سفیدی از کیفش بیرون اورد و گذاشت رو لبم..از دستش گرفتم..

-- آرشام من کاری کردم؟..حرفی زدم؟..

-می بینی که حوصله ندارم..

لبخند زد..

--امشب شام بریم بیرون؟..پدر و مادرم می خوان ببیننت..

- اگر مشتاقن میتونن بیان اینجا..فعلا وقت گردش و این حرفا رو ندارم..

لبخندش کمرنگ شد..

--درکت می کنم..همیشه کارت تو اولویت قرار داشته و هنوزم داره..

- امیدوار بودم تو اینو نگی..

از لحن تندم پی به معنی کلامم برد..

-- گفتم که منو ببخش..

- و گفتم چی؟..

-- گفتی فرصتی واسه جبران نیست..ولی هست..به خدا هست تو بخواه میشه..

- نمیشه..

-- آرشام.. دوستم داری؟..

نگاهه مستقیمم رو به چشماش دوختم..کاملا جدی ....

جوابی از جانب من نگرفت و مغموم سرش رو زیر انداخت..

- سکوتت رو پای هیچی میذارم..معنیش نمی کنم ولی بذار جبران کنم..

- کسی حاضره جبران کنه که بدونه چیزی این وسط هست..وقتی نیست به چه امیدی می خوای جبران کنی؟..اصلا چی رو می خوای جبران کنی؟..

بغض کرد..

-- بذار بهت ثابت کنم که یه چیزی بینمون هست..می دونم..اشتباه کردم..داشتی بهم احساس پیدا می کردی که رهات کردم..بهم هیچ وقت نگفتی ولی نگاهت رو هنوز فراموش نکردم آرشام..می دونی که اهل التماس نیستم..ولی به خاطر عشقی که بهت دارم می خوام فرصت جبران رو بهم بدی..برای همین..می خواستم ازت یه خواهش بکنم..

-می شنوم..

-- اجازه میدی همراه خانواده م یه مدت اینجا باشیم؟..البته اینجا که نه..ویلای مجاور..

- که چی بشه؟..

-- قرار نیست چیز ِ خاصی بشه آرشام..چرا به همه چیز بدبینی؟..

سکوت کردم ولی اون ادامه داد: اجازه میدی؟..فقط به عنوان مهمون..

پوزخند زدم..

-- مطمئنی؟!..

لبخند زد..

--اره، مطمئنم..من به خودم این فرصت و دادم..از وقتی تصمیم گرفتم برگردم..

- ولی من فرصتی به خودم نمیدم..چون از اول چیزی نبوده که بخوام بیخود ذهنم و درگیرش کنم..

-- بوده آرشام..قبول کن که بوده..

- بس کن دلربا..با این حرفا به جایی نمی رسی..حرفی رو که بزنم تا اخر سرش می ایستم ..

محزون نگام کرد..

--باشه..هر چی تو بگی..اصلا هر چی تو بخوای..حالا اجازه میدی؟..

نگاهش کردم که تند گفت: گفتم که فقط به عنوان مهمون..باشه؟..

تردید نداشتم..ولی خواستم اون اینطور حس کنه..

با لوندی انگشتاش و در هم گره زد و زل زد تو چشمام..

سرمو به ارومی تکون دادم که با خوشحالی لبخند زد..

-- وای مرسی..بابا و مامی حتما خیلی خوشحال میشن..

عقب عقب رفت ودستش و برام تکون داد..

--پس فعلا بای..

برگشتم..نایستادم تا با نگاهم بدرقه ش کنم..

سرمو رو به بالا گرفتم..نگام به پنجره ی اتاقش افتاد..پشت پنجره ایستاده بود..انگشتش رو به نرمی به شیشه کشید..دستشو مشت کرد و نگاه خاکستری و ارومش رو از من گرفت..

دیگه پشت پنجره نبود..

نگاهم و به پایین دوختم..نفس عمیق کشیدم و طبق عادت دستم و بردم تو جیبم..

رفتم داخل..بالاخره شر ارسلان هم از اینجا کنده شد..می دونستم با شایان چکار کنم..مطمئن بودم احساس خطر کرده..اینکه دلارام پیش من موندگار بشه..دیگه بعد از این همه مدت کاملا می شناختمش..

از این رفتار شایان یه حدسایی زده بودم که..برای به یقین رسیدن باید یه کاری انجام می دادم..

ولی هنوز زمانش نرسیده بود..

واسه اینکه ارسلان و از دلارام دور کنم اون و معشوقه م معرفی کردم ولی ارسلان پست تر از این حرفا بود..

*************************

چند ساعت گذشته بود..باید باهاش حرف می زدم..

بدون اینکه در بزنم دستگیره رو کشیدم..رو تختش دراز کشیده بود که با حضور غیرمنتظره ی من با هراس ِ خاصی روی تخت نشست..

درو بستم ..به طرفش رفتم..

لباسم رو عوض کرده بودم ولی جای زخم کوچیکی که گوشه ی لبم بود به وضوح دیده می شد..با دیدنم در وهله ی اول تعجب کرد ولی خیلی زود به خودش اومد و با اخم نگام کرد..

چشمای خاکستریش تو این حالت تیره تر از حد معمول به نظر می رسید..ولی در عین حال معصومیتی خاص چهره ش رو پر می کرد..

-- واسه چی سرت و عین ِ..

مکث کرد..عکس العملی از جانب من ندید ولی تغییری هم تو حالت صورتش ایجاد نشد..

-- واسه چی اومدی اینجا؟..خواهش می کنم برو بیرون..

بی توجه به حالت پرخاشگرانه ای که به خودش گرفته بود رو تخت نشستم.. لحنم جدی بود..با اخم نگاهش کردم..

-به ارسلان چی داشتی می گفتی؟..

-- ببخشید ولی به شما ربطی نداره..

چونه ش رو با خشونت تو دستم فشردم..اخماش جمع تر شد..اینبار از روی درد..

- وقتی ازت سوال می پرسم درست جوابم و بده..پرسیدم بهش چی گفتی؟..

دستشو گذاشت رو دستم..

-- ول کن ..خردش کردی لعنتی..

- بخوای زیر ابی بری حالیت می کنم با کی طرفی..گرفتی؟..

سرشو تکون داد..ولش کردم..

-بگو، می شنوم..

-- خودش همه چی رو می دونست..من هیچی نگفتم..شایان همه چیزو بهش گفته بود..اونم بهم گفت خبر داره من خدمتکارتم..

حس کردم رو قسمت اخر حرفش یک جورایی تاکید داره..

بهش نزدیک شدم..نگاهم عصبی بود ..به عقب خزید..

-- بهت پیشنهاد داد، اره؟..

--منظورتو نمی فهمم..

داد زدم: اون کثافت بهت پیشنهاد داد باهاش باشی اره؟..جواب ِ منو بده..

به بالای تخت تکیه داد..زانوهاش و تو شکمش جمع کرد..هنوز هم گستاخ بود..ولی صداش می لرزید..

--اونش به خودم مربوط میشه نه شما..

پوزخند زدم..مچ دستش و گرفتم و فشار دادم..نالید..با خشونت کشیدمش سمت خودم..

جیغ کشید: ول کن دستمو عوضی..

-- ببر صدات و..به ارسلان گفتم معشوقمی..گفتم حق نداره نزدیکت بشه..پس هر چی رویا واسه خودت بافتی رو از همین الان می ریزیشون دور..فهمیدی؟..

پوزخند زد..

--اِ..نه بابا..تازه از دستت راحت شدم..به همین خیال باش که باز می تونی خرم کنی و پامو بکشی وسط..هه.. معشوقه؟!..در حال حاضر که عشق سابقتون برگشته دیگه چی میگی؟..دو تا دوتا؟..

- موضوع دلربا به تو ربطی نداره..

-- موضوع ارسلان هم به تو ربطی نداره..برو بیرون..

شونه هاش و گرفتم و با خشم تکونش دادم..چشماش از ترس گشاد شد..

-- ببین دختره ی احمق..بهتره از همین حالا موقعیتت رو بشناسی..تو هنوزم کارت به من گیره ..تا من نخوام خلاص نمیشی..پس بیشتر از این نذار عصبانی بشم..

بی پروا داد زد..

- برو به درک لعنتی..فک کردی هنوزم می تونی باهام بازی کنی؟..فک کردی انقدر پپه ام بتمرگم اینجا تا هر کار خواستی باهام بکنی اونم واسه خاطره اینکه کارم بهت گیره، اره؟..

کوچه رو عوضی اومدی، اینجا از این خبرا نیست..اگه چپ و راست بخوای تهدیدم کنی با پای خودم میرم پیش ِ شایان دیگه هر کارم خواستم بکنم به هیچ ..

با سیلی که تو صورتش خوابوندم پرت شد رو تخت..با خشم موهای بلندشرو تو مشت گرفتم وسرشو بلند کردم..صورتشو با دست پوشوند و از ته دل جیغ کشید..

فریاد زدم : فقط یه بار دیگه اون زِری که زدی رو تکرار کن اونوقت ببین باهات چکار می کنم..دلارام خودت می دونی اون روی سگم بالا بیاد چی میشه..بلایی به سرت میارم نه زنده ت معلوم بشه نه مرده ت..پس با اعصابه من بازی نکن و بتمرگ سر جات..

با گریه تو چشمام نگاه کرد..صداش می لرزید..

-- فک کردی الان حالم خوبه؟..فک کردی الان دارم راحت زندگیم و می کنم عین خیالمم نیست؟..الانم کم از یه مرده ندارم..من مردم..خیلی وقته که نابود شدم..یه مرده ی متحرک که تهدید کردن نداره..زدن نداره..

اصلا بیا بکش..بذار از این تحرک هم بیافتم..شاید اونوقت باورت بشه که دلارام مرده..خرد شده..

دلارام یه وسیله شده واسه بازی کردن..واسه استفاده بردن.. دست به دست می چرخم..فقط خوبه هنوز دارم نفس می کشم..هر کی جای من بود صد دفعه خودش و می کشت..

و با هق هق ادامه داد: شایان..منصوری..تو..ارسلان..

همه تون لنگه ی همین..هیچ کس منو به خاطر خودم نمی خواد..همه دنبال هوا و هوسشونن..همه چشم دوختن به جسم نیمه جونه من ونگاشون به این ته مونده نفسیه که از سینه م بیرون میاد..

میگن اینکه داره جون میده..اینکه همینجوریش بدبخت هست پس بذار این دم ِ اخری یه حالی ازش ببریم..

شایان چشمش دنبال جسم منه و یه شب باهام باشه همین سیرش می کنه..تو که معلوم نیس از کدوم جهنم دره ای سر و کله ت تو زندگیم پیدا شده و دم به دقیقه یه ساز می زنی و بهم میگی د ِ یالا پاشو برقص..

خدمتکار..معشوقه..دوست دختر..دوست..اخرشم یه برده که بهش میگی برو هری ازادی..

منم یه ادم عُقده ای َ م..مثل تو که به زنا به چشم یه وسیله واسه سرگرمیت نگاه می کنی..انگار نه انگار منم ادمم..عقده هات رو تَلَنبار کردی و داری سرمنه بیچاره خالیشون می کنی..

توقع داری دم نزنم؟..هیچی نگم؟..فک کردی این همه وقت دهنم باز نشده و ساکت موندم یعنی حالیم نیست؟..پیش خودت گفتی یه دختر خر و نفهم به پستم خورده پس تا می تونم ازش استفاده می کنم..

حالا که ارسلان همه چیزو فهمیده و دارم یه نفس راحت می کشم اومدی رو سرم هوار شدی که چی؟..که چرا ارسلان بهم پیشنهاد داده؟..

صورتش غرق ِ اشک بود..خیلی وقت بود که موهاش و رها کرده بودم ومحو چشمای خاکستریش شدم..

نگاهش همراه با گریه تو صورتم بود ..خاکستری تیره که رعد و برق چشماش درخشش اونا رو صد چندان کرده بود..

قدرت حرکت نداشتم..نگاهش طوفانی بود..

چشماشو بست ودوباره بازکرد..صداش از زور بغض می لرزید..

-- من شوهر دارم؟!..نامزد دارم؟!..دوست پسر دارم؟!..به کسی تعهد دادم؟!....نالید:من ازادم..می تونم برای خودم تصمیم بگیرم..حق دارم سرنوشتم و خودم انتخاب کنم..

گفتی برگشتیم تهران ازادم..ولی انگار هیچ وقت قرار نیست برگردیم..پس بهتره این 1 ماه رو جلو بندازی..میخوام برم ویلای شایان..می خوام هدفم و جلو بندازم..هرچه سریعتر بهتر..

- چی داری میگی؟!..

--هر چه زودتر برم اونجا بهتره..شاید الان وقتش نباشه ولی همین روزا موقعیتش جور میشه..به محض ِ اینکه پیشنهادش و تکرار کرد قبول می کنم..اینجوری هم من به هدفم می رسم و هم تو به....

سکوت کرد..سرش و زیر انداخت...انگشت اشاره م رو بردم زیر چونه ش و سرشو بلند کردم..

-جمله ت و ادامه بده..

-- مهم نیست..فقط حالا که عشقت دوباره برگشته پیشت درست نیست منم اینجا باشم..دوست ندارم اینم مثل شیدا باهام سر لج بیافته و تحقیرم کنه..

- دلربا رفتارش زمین تا اسمون با شیدا فرق می کنه..

--مشخصه..تو همون نگاهه اول تونستم اینو بفهمم..ولی بازم نمی خوام اینجا بمونم..برم بهتره..

بازوهاش و تو دست گرفتم..ترسید، ولی عصبانی نبودم..حرکاتم از روی خشم بود ولی نه اونی که دلارام فکر می کرد..

-- ولی تو حق نداری ازاینجا بری..

با تعجب نگام کرد که ادامه دادم: تا من نخوام نمی تونی..هنوز تو کیش هستیم و در حال حاضر من هنوز رئیستم..

نگاه ِ گرفته و محزونش رو تو چشمام دوخت..حس کردم دیگه اروم نیست..اون ارامش همیشگی رو نداشت..

-- ولی دلربا اومده..دلارام اینجا جایی نداره..طبق گفته های خودت دیگه خدمتکارتم نیستم..پس وجودم اضافیه..

- دلربا چه ربطی به تو داره دلارام؟..اره خدمتکارم نیستی ولی من هنوز رئیستم..

میون اون همه اشک لبخند زد..

-- هیچ می فهمی چی میگی؟..اگه خدمتکارت نیستم پس دیگه شما هم رئیسم نیستی..

برای یه لحظه همون ارامش همیشگی رو تو چشماش دیدم..

-هستم..تو فقط بگو چشم..

--مثل همیشه؟!..

-فقط بگو چشم..

-- ولی این تو بمیری دیگه از اون تو بمیری ها نیست..

از روی تخت بلند شدم..به طرف در رفتم..دستگیره رو گفتم..برگشتمو نگاهش کردم..

چشمای خاکستری و نگاهه ارومش برام پر از معنا بود..ولی....

تو معنی کردن این چشمها چندان پیشرفتی نداشتم..می دونستم باهام حرف داره اما..

نمی تونستم معنیشون رو بفهمم..

هنوز برام مبهم بود..

************************

شماره ی شرکت و گرفتم..

--الو..

-چه خبر؟..

-- هیچی اقای رئیس..خبر خاصی نیست..جز همونایی که براتون ایمیل کردم..

-جوابش و فرستادم،نشونه شرکا بده..در ضمن من مدت بیشتری کیش می مونم..شاید 1 هفته، بنابراین حواست به اوضاع ِ شرکت باشه..چشم و گوش من در حال حاضر تو هستی..

-- چشم قربان..خاطرتون جمع باشه..

**************************

«دلارام»

دلربا و خانواده ش 3 روزه که تو ویلای مجاور ساکنن..ولی خب..دلربا صبح تا شب اینطرف پرسه می زد..

گاهی با من سلام و علیک می کرد ..ولی بی خیال رد می شد و می رفت تو اتاق آرشام..منم عین گوشت تو روغن ِ داغ جلز و ولز می کردم..بدجور داشتم می سوختم..

مخصوصا که گاهی شاهد مکالماتشون هم بودم و از همه بدتر دلبری های دلربا..چقدرم کاراش به اسمش می اومد..بدجور دل می برد..

حس می کردم ارشام نرمتر از سابق باهاش رفتار می کنه..لااقل وقتی پیش هم بودن اخم نمی کرد و باهاش حرف می زد..

بی حیا گیری هایی که شیدا می کرد و این یکی نمی کرد..یا داشتن تو باغ قدم می زدن اونم شونه به شونه ی هم یا دم به دقیقه بیرون بودن..

منم از پشت پنجره ی اتاقم شاهدشون بودم..شاهد مکالمات عاشقانه ی دلربا و نگاهای پر از مهرش به آرشام..و نرمشی که آرشام در مقابل از خودش نشون می داد..

گاهی می نشستم رو تختم و به بخت خودم لعنت می فرستادم..

خوابم برده بود..

بیدار که شدم دیدم هوا تاریکه..ساعت 10 شب بود..گرسنه م بود ولی با خودم لج کرده بودم..نمی خواستم چیزی بخورم..شاید اینجوری اروم اروم جون بدم راحت شم..

نخواستم..این زندگی کوفتی رو نخواستم..زندگی که بخواد باهام این معامله رو بکنه..قلبم و بشکنه وعشقم و با یکی دیگه ببینم می خوام اون زندگی از بیخ و بُن نباشه..

عصر دیده بودم که با هم از ویلا بیرون رفتن..یعنی هنوز برنگشتن؟!..اره خب اگه تو ویلا بودن که تا الان صدای خنده ی دلربا ویلا رو پر کرده بود..

از اتاق رفتم بیرون..راهرو زیر نور اباژورها با نور کمی روشن شده بود..ناخداگاه دستم رفت سمت دستگیره ی در اتاق آرشام..می خواستم ببینم که هست..دلم بی قرارش بود..

یه نگاه..فقط یه نگاهه کوچولو بهش بندازم شاید این دل لامصبم اروم بگیره..

ولی نبود..با دیدن اتاق خالی قلبم فرو ریخت..ولی پا پس نکشیدم..رفتم تو..درو بستم..رفتم سمت تختش..روش نشستم..روتختیش و لمس کردم ..

دستام و سُر دادم..رو شکم خوابیدم و صورتم و تو تختش فرو بردم..نفس عمیق کشیدم..بالشتش و بو کشیدم..بوی عطر همیشگیش رو می داد..لبخند زدم..چشمامو بستم و دوباره بو کشیدم..نفسمو تو سینه حبس کردم..نمی خواستم این بوی خوش رو بیرون بدم..جاش تو سینه م بود..نزدیکه قلبم..جایی که متعلق به خودش بود..

عکسش رو میز عسلی بود..برش داشتم..به پشت رو تخت خوابیدم و قاب عکسش و جلوی چشمام گرفتم..انگشتم و رو صورتش کشیدم..یه کت اسپرت مشکی تنش بود و یه بلوز مشکی که یقه ش بند داشت..زمینه ی پشتش ابی تیره بود و نگاهه ارشام مستقیم تو دروبین نبود....طره ای از موهای جلوش ریخته بود رو پیشونیش و..

صلیبش..همونی که همیشه به گردنش داشت رو پوست سینه ش می درخشید..خیلی دوست داشتم بدونم چرا اون صلیب همیشه به گردنشه؟!..

عکسش و به لبام نزدیک کردم و صورتش و بوسیدم..چشمامو بستم ودوباره بوسیدمش..اوردمش پایین ومحکم تو بغلم گرفتمش..فشارش دادم..

زیر لب اروم و گرفته زمزمه کردم: خیلی نامردی آرشام..بی معرفت قلبم و بهت دادم چرا نگرفتی؟..چرا نگاه بی قرارم و ندیدی؟!..

آه کشیدم..

از بیرون صدای پا شنیدم..با ترس چشمامو باز کردم..وای خدا یکی داره میاد..

هراسون از جام پریدم و فقط تونستم قاب عکس رو همونجوری بذارم رو میز و بدوم طرف بالکن ..

قفلش و باز کردم و رفتم تو ولی نبستمش لاشو یه کم باز گذاشتم..کنار دیوار مخفی شدم..قلبم تند تند می زد..کم مونده بود بزنه بیرون و بیافته جلوی پاهام..

خداروشکر پرده ها از قبل کنار بودن ومی تونستم داخل اتاق و از پشت شیشه ببینم..

کمی سرم و خم کردم..آرشام و دلربا هر دوشون اومدن تو اتاق..دست دلربا یه بسته بود..لبا و چشماش می خندید..ولی صورت ارشام گرفته بود..انگار خسته ست..

-- وای ارشام خیلی خوش گذشت..ازت ممنونم..دوست ندارم تنهایی برم خرید..

-- پس این همه مدت با کی خرید می رفتی؟..

دلربا دلبرانه لبخند زد و یقه ی کت اسپرت آرشام رو گرفت..کشید طرف خودش و لبخند عاشقانه ای به صورتش پاشید..

-- نمی دونی وقتی که غیرتی میشی تا چه حد جذاب میشی..

آرشام یقه ی کتش رو از تو دستای دلربا اروم کشید بیرون..

کت رو از تنش در اورد ودر همون حال گفت: حرف مو پای غیرتم نذار..

ناز کرد و تو چشمای ارشام خیره شد..

-- نگران نباش این مدت دوست پسر نداشتم..با مامی و دوستام می رفتم خرید..

و بعد با اشتیاق در جعبه رو برداشت و یه لباس قرمز که خیلی هم زرق و برق داشت رو از توش اورد بیرون..

-- من عاشقه این لباسم..یاد 5 سال پیش افتادم..بعد از اون مهمونی..یادته آرشام؟..

و برگشت و تو چشماش زل زد..لباس و اورد بالا و نشونش داد..ارشام یه لبخند کج تحویلش داد وسرش و تکون داد..

-- می خوام امشب تکرارش کنیم..ولی تا آخرش..خواهش می کنم مثل اونبار نصفه رهاش نکن..

آرشام با تعجب نگاش کرد ولی دلربا لباس و برداشت و رفت قسمت رختکن کمد ایستاد..دیوار کشویی رو باز کرد و پشتش ایستاد..

نمی دونستم قراره چی بشه..ولی حس خوبی نداشتم..

اگه بر می گشتم و پشتم و نگاه می کردم بالکن اتاقم و می دیدم که با یه گام می تونستم بپرم توش و برم تو اتاقم ..

ولی نرفتم..وایسادم تا ببینم چی می خواد بشه..دلربا می خواست چکار کنه؟!..

نگاهه ارشام به قاب عکسش افتاد.. که بر عکس افتاده بود رو میز عسلی..وای خدا از بس هول شده بودم نتونستم درست بذارم سر جاش..

با تعجب برش داشت و نگاش کردم..بعدم گذاشتش رو میز..

باز خوبه ماتیک نزده بودم وگرنه جای لبام رو شیشه قاب عکس می موند..

به تختش دست کشید..عجب ادمیه ها..نکنه فهمیده؟!..می دونستم باهوش ِ ولی نه دیگه تا این حد..اصلا شایدم نفهمیده باشه..

با دیدن دلربا تو اون لباس ِ رقص عربی چشمام از کاسه زد بیرون و قلبم اومد تو دهنم..خدایا..اینجا چه خبــــــره؟!..

آرشام با دیدن دلربا که تو اون لباس قرمز و براق مخصوص رقص واقعا هم دل رو می ربود دهنش باز موند..نشست رو تخت ولی چشم از دلربا نمی گرفت..

قلبم درد گرفت..دستمو گذاشتم روش..نگاش نکن لعنتی..

به دلربا نگاه کردم..یه لباس مخصوص رقص ِ عربی قرمز رنگ که درخشندگی خاصی داشت..قسمت بالای لباس که یه نیم تنه از جنس ساتن بود و لبه های لباس ریشه های همرنگ و نقره ای کار شده بود..و رو قسمت شکم حریر سرخی که روش سنگ کار شده بود و درخشندگیش رو صد چندان کرده بود..و دامن بلند و راسته ای که روی پای چپش تا بالای رونش چاک داشت و وقتی با لوندی راه می رفت پای خوش تراشش کامل می افتاد بیرون و به رخ آرشام می کشید..اخمای ارشام جمع شد..

نم اشک نشست تو چشمام..حدس می زدم می خواد چه اتفاقی بیافته..

دلربا به طرف سیستم پخشی که رو به روی تخت آرشام بود رفت..یادمه قبلا اینجا نبود..پس..

صدای موزیک عربی تو اتاق پخش شد..ارشام محو دلربا شده بود و اونم با لبخند تو چشمای ارشام نگاه می کرد..

شروع کرد به رقصیدن..ماهرانه کمرش رو لرزوند..با هر لرزش کمر دلربا و نگاهه خیره ی ارشام قلبم صد تیکه می شد..

خواستم چشمامو ببندم ولی نتونستم..میخواستم ببینم..ببینم ارشام چکار می کنه..ببینم داره چه به روزم میاره..

دلربا به حالت رقص به طرف ارشام رفت که آرشام از روی تخت بلند شد وایستاد..رفت سمت پخش ولی بین راه دلربا نگهش داشت..دورش چرخید و پشتش ایستاد..شونه ش رو به حالت رقص به شونه ی آرشام کشید و دستاشو باز کرد..چرخید و رفت وسط اتاق..

آرشام رفت سمت یکی از کمدا و درشو باز کرد..یه قفسه پر از شراب..به واسطه ی منصوری و اینکه از مهموناش پذیرایی می کردم یک به یکشون رو می شناختم..یه شیشه اورد بیرون..یه لیوان پایه دار از زیر قفسه برداشت..

دلربا با لوندی لیوان شراب رو از دست آرشام گرفت..ازش خورد..نگاهش تو چشمای آرشام قفل شده بود..لیوانو برد سمت لبای ارشام و اونم تا تهشو سر کشید..

لیوانو از دست دلربا کشید..داشت مست می کرد..نه همین و کم داشتم..مست کنه تمومه..

دلربا مست..آرشام مست..هر دو تنها تو یه اتاق..

خدایا چه خاکی تو سرم بریزم؟..

دیگه کارم به هق هق رسیده بود..امشب به صبح برسه من می میرم..اونوقت باید ارشام و تو قلبم بکشم..این عشق و از بین ببرم..نمی تونم خدا..نذار بیچاره تر از این بشم ..

دلربا هنوز براش می رقصید..آرشام که داشت شرابش و مزه مزه می کرد با چشمای خمار محو اندام دلربا شده بود..

اندام ش*ه*و*ت انگیزی که تو اون لباس قرمز و موقعیتی که توش بودن صد چندان ت*ح*ر*ی*ک کننده شده بود..

چشمای دلربا خمار شده بود..اونم هر بار از لیوان آرشام می خورد..حرکاتش شل شده بود و عشوه هاش بیشتر ..قهقهه می زد..مست شده بود..

آرشام شیشه ی شراب و لیوانش و گذاشت رو میز.. تلو تلو می خورد..افتاد رو تخت..صدای آهنگ تو سرم بود..

دلربا مستانه خندید و چرخید..لب تخت که رسید خودشو پرت کرد رو آرشام و.....نزدیک بود جیغ بکشم که جلوی دهنمو گرفتم..پشتمو بهشون کردم تا نبینم که چطور دستای ارشام دور کمر دلربا حلقه شد..

تحمل نکردم..به سختی پریدم تو بالکن اتاقم و رفتم تو..داشتم اتیش می گرفتم..خودمو پرت کردم رو تخت و از ته دل زار زدم..

مشتای ظریف و کم جونمو می زدم رو تخت و می نالیدم..قلبم درد می کرد..شکسته بود..نابودم کردی آرشام..بدبخت شدم لعنتی..

همه چی تموم شد..بهش که فکر می کردم اتیش می گرفتم..اینکه الان دارن با هم رو تخت......

خدایـــا نــــــه..انقدر گریه کردم که چشمام می سوخت..اتاق تاریک بود..بالشت از اشکای من خیس شده بود..

نمی دونم چقدر گذشته بود که حس کردم یکی در اتاق و باز کرد..سرم و از رو بالشت بلند کردم..سایه ی یه مرد افتاده بود رو دیوار..

از پنجره نور کمی افتاده بود تو اتاق و همون اطراف و روشن می کرد..ولی اونقدر زیاد نبود که بتونم تشخیص بدم این مرد کیه..

ارسلان که دیگه تو ویلا نیست..هیچ مردی هم جز آرشام تو ساختمون نیست اونا هم که الان با همن....

بغضم گرفت..

صدام در نمی اومد..انقدر گریه کرده بودم که اگرم می خواستم حرف بزنم صدام نا مفهوم بود..

تو نور که ایستاد دیدمش..خـــــدایا....

آرشام بود..اون..مگه الان..با..

با دهان باز زل زده بودم بهش..انگار یه روح وسط اتاقم وایساده..سریع آباژور کنار تختم و روشن کردم..موها و صورتش خیس بود..چشماش سرخ شده بود..چشماش اروم نبود..طوفانی هم نبود..گرفته بود..

از موهاش قطرات اب به روی صورتش می چکید..نگاهش به من یه جوری بود..انگارهم منو می دید هم نمی دید..مثل ادمایی که تو خواب راه میرن..

رو تخت نیمخیز شده بودم..کنارم نشست..از حضورش اون هم کنارم به قدری شوکه شده بودم که دست و پام سِر شد..

خواستم تو جا بشینم..ولی دستش و گذاشت تخت سینه م..با ترس نگاش کردم..حالت صورتش بر عکس همیشه یه معصومیته خاصی داشت..اخماش تو هم بود ولی صورتش مثل همیشه نبود..

اروم زمزمه کردم: چیزی شده؟!..

جوابم و نداد..روم خم شد و چشمای منم از اونطرف گشادتر شد..سرش و گذاشت رو سینه م..کاملا کنارم دراز کشید..خشکم زد..سر آرشام رو سینه م بود..موهای خیسش و..حالت عجیبه صورتش..

تکون خوردم که عکس العمل نشون داد..دستشو انداخت روم و و بازومو گرفت..

-- تکون نخور..

- ولی..تو مستی..

-- نیستم..

- هستی..خود ِ....منظورم اینه از حالتت معلومه مستی..

با خشونت سرش و به قفسه ی سینه م فشار داد..

-- نیستم لعنتی..سرم و زیر اب سرد گرفتم..مست نیستم..

قلبم از زور هیجان تندتند می زد....

- چرا اومدی اینجا؟!..

--ارومم کن..

-چــی؟!..

--ارامشی که تو وجودت هست رو می خوام..ارومم کن..

تموم مدت صداش زمزمه وار بود..

- مگه من قرص آرامبخشم؟!..برو پیش دلربا تا اون ارومت کنه..

-- من دل آرام رو می خوام تا ارومم کنه..و با حرص گفت: این دل لامصب و همین امشب ارومش کن..دیگه طاقت ندارم....

- تو حالت خوب نیست..

--نه..

- مشخصه..وگرنه قفسه ی داروهات و با من عوضی نمی گرفتی..عشقت و می خوای اونوقت اتاق و اشتباه اومدی؟!..

-- من عشق نمی خواستم..فقط آرامش می خوام..

- لابد اونم از من می خوای..

-- فقط تو..

-چرا من؟!..

سرش و بلند کرد..سیاهی چشماش زیر اون نور کم می درخشید..

-- نمی دونم..فقط تو..

اینو با لحن اروم و خاصی گفت..در حالی که تو چشمام خیره بود باعث شد یه حسی بهم دست بده..حسی که تپش قلبم و تندتر کرد..

- چکار کنم تا اروم بشی؟..من خودم وضعم از تو بدتره..پس سراغ اهلش نیومدی..

صورتش و اورد پایین و گردنمو بو کشید..نفس داغش که به گردنم خورد ناخداگاه چشمام و بستم و دستم و گذاشتم رو بازوهاش تا از خودم دورش کنم..اما....دیدم نمی خوام..

-- اتفاقا اینبار راه و درست اومدم..تو منو می خوای..منم تو رو..

- مستی حالیت نیست چی داری میگی..فردا که هوشیار شدی و مستی از کله ت پرید می فهمی اطرافت چه خبره..

تو همون حالت خماری با حرص ِ خاصی گردنم و گاز گرفت..دردم نگرفت..برعکس یه حالی بهم دست داد..

-- بت میگم مست نیستم توام هی اینو نکوب تو سرم..اومدم پیشت تا اروم شم..پس اینکارو بکن..

عجب گیری کردما..

- خب چیکار کنم؟..تو بگو من همون کارو می کنم..

-- مگه دل آرام نیستی؟..

- خب هستم..

-- پس راهش و هم بلدی..

موهام و بو کشید..کامل روم نیمخیز شده بود..دستام و که گذاشته بودم رو بازوهاش پسش زدم ولی تکون نخورد..

-- چیکار می کنی؟..سو استفاده نکن بکش عقب ببینم..

زمزمه کرد:نمیشه....و نمی خوام.....

خنده م گرفته بود..

- تو سعی کن من مطمئنم میشه..

گونه م رو که بوسید گر گرفتم..خدایا این مرد داره باهام چکار می کنه؟!..

با همه ی زورم پسش زدم و تو جام نشستم..به پشت افتاد رو تخت..

نفس نفس می زدم..به گونه م دست کشیدم..جای لباش می سوخت..

-چکار کردی؟!..

-- بوسیدمت..مگه چیزی شده؟..

با حرص گفتم: پاشو برو تو اتاقت بذار منم به درد خودم......جمله م و ادامه ندادم..

اروم نیمخیز شد طرفم..چشماش هنوز خمار بود..

--دردت چیه؟!..

-هیچی..انگار اروم شدی..پس پاشو برو بذار منم بکپم..

باز خوابید رو تخت..دستاشو گذاشت زیر سرش و با اخم نگام کرد..

--هنوز که کاری نکردی..

زدم به بازوش..

- عجب گیری کردم..پاشو برو دلی جونت ارومت کنه..منو سننه..

رو پهلو خوابید .. یه جور خاصی نگام کرد و اروم زمزمه کرد:نگران نباش.. الانم پیشِشَم..

با تعجب گفتم: پیش ِ کی؟!..

--دلی ..

از این حرفش تنم بیشتر داغ شد..دمای بدنم هر لحظه بالاتر می رفت..

-منظور من ....دلربا بود..

-- اما منظور من دلارام بود..

- ولی دلربا به مزاج ِ تو سازگارتره..

یه لبخند کج نشست رو لباش .. تو دلم گفتم چقدر با این لبخند جذاب تر میشه..

- فعلا دل آرام به کار من بیشتر میاد..

حرصم گرفت ..

-عجب رویی داری ..حال وحولت و با دلربا کردی حالا اومدی دنبال ارامشش؟..

جدی گفت:من با کسی حال و حول نکردم..طبق معمول توهم زدی ..

بهش اشاره کردم..

-کاملا مشخصه..حاضرم شرط ببندم الان رو تختت گرفته خوابیده اونم به بدترین شکل ممکن ..

منظورم ب*ر*ه*ن*ه بود که خودش گرفت چی میگم..باز به پشت خوابید..انگار عین خیالش نیست من چی میگم..

--اون رو تخت من باشه یا نباشه..مهم اینه که من اینجام..

زل زد تو چشمام و تاکید کرد: پیش دلارام..نه دلربا..

-منظورت چیه؟!..

-- تو چرا هر حرف ِ منو به منظور می گیری؟..

- چون با منظور حرف می زنی وگرنه....

بی هوا دستم و گرفت کشید طرف خودش..افتادم تو بغلش ..با تقلا خواستم بیام بیرون نذاشت و از روی خشونت حلقه ی دستاش دورم تنگ تر شد..

-- ولم کن دیوونه..

--چرا؟..از دیوونه ها می ترسی؟..

- من از هیچ کس نمی ترسم..

-- چرا؟!..

-چرا چی؟!..

-- چرا با بقیه فرق داری؟!..چرا همیشه حاضر جوابی و با اینکه به راحتی میشه ترس رو تو چشمات دید ولی بازم گستاخی؟!..

بازم تقلا کردم..اما ول کن نبود..

-نمی دونم....حالا ولم کن..

دست چپش کمرم و گرفته بود ..دست راستش و اورد بالاتر و گذاشت پشت گردنم..

دست از تقلا برداشتم..زل زدم تو چشماش که یه شیفتگی خاصی رو توش دیدم..

با خشونت سرم و اورد پایین..لال شدم..فقط نگاش می کردم..دست و پام یخ بسته بود ولی تنم کوره ای از آتیش بود..

آرشام یه تیشرت مشکی تنش بود که رو سینه ش طرح های خاکستری داشت..

منم یه بلوز استین کوتاه آبی با یه شلوار کتان مشکی..

موهام موج مانند از روی شونه م ریخت تو صورتش..سرمو تکون دادم تا موهامو بزنم کنار ولی نذاشت..سرمو نگه داشت و عمیق تو موهامو نفس کشید..بعد از یه مکث نسبتا طولانی به نرمی موهام و کنار زد و نگاه خمارش رو تو چشمام دوخت..

عشق وصف حال رابطه ی ما نبود..من عاشقش بودم ولی اون نه....

اون منو به عنوان یه وسیله واسه رسیدن به اهدافش می خواست..

با فکر به این صدام لرزید..

-میشه بری؟..

خمار زمزمه کرد: کجا؟!..

- تو اتاق خودت..

--پیش دلربا؟..

اب دهنم و قورت دادم..نم خواستم اینو بگم..سخت بود اما.... گفتم: اره..فقط برو..

چند لحظه زل زد تو صورتم..می دونستم هنوز حالت مستی رو داره..منتهی خودش انکار می کرد..اون همه شرابی که خودم با چشمای خودم دیدم خورد حتم داشتم تا فردا اثرش نمی پره..هر چقدرم اب سرد بزنه به سر و صورتش..

ولی خب تاثیرش تا حدی کمتر شده بود..

اخماش و کشید تو هم..نگاهش دیگه ارامش چند لحظه پیش رو نداشت..انگار باز تو قالب اصلیش فرو رفته بود..

تقریبا پرتم کرد کنار و از روی تخت بلند شد..دیگه نگام نکرد..دوست داشتم داد بزنم بگم نرو..بمون..نرو پیش دلربا..

ولی اینبار تموم سعیم و کردم تا بتونم جلوی زبونم و بگیرم..رفت..با شنیدن صدای در قلبم لرزید..

خواستم بره چون طاقتش و نداشتم بمونه..چون با هر نگاهش بی تاب تر می شدم..نخواستم بمونه و خلاف میلم بیرونش کردم..پشیمون بودم ولی باید اینکارو می کردم..اون نباید با من مثل ِ یه عروسک رفتار کنه..دیگه نمی خواستم ازم سواستفاده بشه..تا همینجاش بس بود..

ولی داشتم میمردم..عین شبگردا رفتم تو بالکن..باید می دیدم تو اتاقش چه خبره..خودمو رسوندم به بالکن اتاقش..

بین بالکن اتاق من واتاق ارشام به نرده ی اهنی بود که ازش رد شدم..از پشت شیشه تو اتاقو نگاه کردم..نور اباژور فضا رو روشن کرده بود..دلربا غرق خواب با همون لباس افتاده بود رو تخت..

یعنی کاری نکردن؟..

پس....

نگاهم و دور اتاق چرخوندم..اما آرشام تو اتاق نبود..

ترسیدم یه وقت بی هوا برگرده تو اتاقم و ببینه نیستم..سریع خودمو رسوندم تو اتاقم..ولی اروم و قرار نداشتم..می خواستم بدونم کجاست..

واسه همین از اتاق رفتم بیرون..

به همه جا سرک کشیدم تا اینکه تو باغ دیدمش..دستشو برده بود تو جیبش و زیر درختا قدم می زد..چراغای باغ روشن بود..نسیم ارومی وزید و به صورتم خورد ..باعث شد حال خوبی بهم دست بده..

سایه به سایه دنبالش قدم برداشتم..به شدت تو خودش فرو رفته بود که نفهمید یه دیوونه ی عاشق دیوونه وار افتاده دنبالش و داره نگاهش می کنه..

با نوک کفش به زمین و چمنای زیر درخت ضربه می زد..گاهی هم نگاهش و به اسمون شب می دوخت و مهتابی که عکسش تو چشمای ارشام افتاده بود..

وقتی صورتش و به طرفم برگردوند پشت یکی از درختا مخفی شدم.. نگاهش به اسمون افتاد..و این نقش زیبا و شفاف رو تو درخشندگی چشماش دیدم..

خدایا هر لحظه که می گذره بیشتر عاشقش میشم..

کاری کن بهش برسم..

کاری کن اونم عاشقم بشه..

خدایا چی میشه یه معجره اتفاق بیافته؟..

می دونم عاشق شدن این مرد در حد معجزه ست..ولی فقط تو می تونی..

نذار حالا که برای اولین بار عشق رو تجربه کردم طعم تلخ شکست رو بچشم..

تو موقعیتی که حواسش نبود خودم و رسوندم به ساختمون و یک راست رفتم تو اتاقم..ولی تا خود صبح تو باغ قدم زد و منم پا به پاش با نگاهه سرگردونم از پشت پنجره همراهیش کردم..

************************

روز بعد از طرف شایان پیغام رسید که یه کشتی تفریحی اجاره کرده و توش یه مهمونی کوچیک ترتیب داده..همه رو هم دعوت کرده بود..

نمی دونستم منم می تونم باهاش برم یا نه..

به هرحال الان دیگه همه می دونن من نسبتی با آرشام ندارم مهمتر از همه ارسلان و شایان ..از طرفی چون مهمونی از طرف شایان بود خودمم تردید داشتم..نمی دونم یه جورایی انگار دودل بودم..

هم می خواستم که برم و ببینم چه خبره و خب دلم به آرشام گرم بود که همراهمه و نمیذاره شایان کاری بکنه..

و از طرفی دوست نداشتم تو مهمونیه اون کفتاره پیر شرکت کنم..ازش می ترسیدم..از چنین ادمی بایدم ترسید..

کسی که جون ادما براش کوچکترین اهمیتی نداره و گرگ صفته..کسی که حیا و نجابت یه زن شوهردار رو به راحتی ازش می گیره..از این ادم باید ترسید و دوری کرد..

و منتظر بودم ببینم آرشام چی میگه..اینکه باهاش برم یا نه..حالا که دودلم یکی تو انتخاب کمکم کنه خیلی بهتره..

پشت پنجره ی اتاقم نشسته بودم و از همونجا منظره ی باغ رو تماشا می کردم..

دیشب که هیچی نخورده بودم الانم از زور گرسنگی رو به موتم..

آرشام خیلی وقته از ویلا زده بیرون و الان می تونستم برم پایین یه چیزی بخورم..دیگه نمی تونستم طاقت بیارم..

فکر نمی کردم دلربا هم پایین باشه..تو سالن پشت میز نشسته بود و صبحونه ش رو می خورد..

با دیدن من لبخند کمرنگی نشست رو لباش و به نشونه ی سلام سرش و تکون داد ..منم مثل خودش فقط سرم و تکون دادم..

پشت میز نشستم..خدمتکار صبحونه م و حاضر کرد..حینی که اروم مشغول بودم صدای دلربا رو شنیدم..

-- خیلی وقته با آرشام دوستی؟..

-نه خیلی..

-- چطور آشنا شدین؟..

لقمه م رو جلوی دهنم نگه داشتم..نگاش کردم..از چشماش درصد بالای کنجکاویش رو خوندم..

لقمه رو گذاشتم دهنم و جویدم..یه قلوپ از چاییم خوردم و جوابش و دادم..

- مگه خودش بهتون نگفته؟..

--نه..یعنی ازش نپرسیدم..

-پس ازش بپرس..خودش بگه بهتره..

یه تای ابروش و داد بالا و با تعجب نگام کرد..

-- زیادم مهم نیست..روش حساس نیستم..

- روی کی؟!..

با عشق زمزمه کرد: آرشام..بهش اطمینان دارم..می دونم که عاشقمه..

فنجون و تو دستم فشار دادم..باید اروم باشم ولی نیستم..

-خودش بهت گفت؟!..

نه می تونستم و نه حتی می خواستم که باهاش رسمی صحبت کنم..وقتی اون این همه راحته من چرا خودمو بگیرم؟..

سرش و تکون داد و لبخند زد..

-- آره..وگرنه این همه ازش مطمئن نبودم..

کم مونده بود فنجون تو دستم منفجر بشه..

بی احساس..

بی وجدان..

منو ندیدی؟!..جلوت بودم..عاشقت بودم..

فنجونو گذاشتم رو میز..از بس فشارش دادم دستم قرمز شد..2 تا لقمه بیشتر نخورده بودم..دیگه راه گلوم بسته شد..

انقدر با اطمینان گفت (خودش بهم گفته دوستم داره) که دیگه جای شک و شبهه ای باقی نذاشت..

یعنی واقعا آرشام بهش ابراز عشق کرده؟!..

حتما همینطوره وگرنه چرا دلربا باید دروغ بگه؟!..

رفتار آرشام هم که باهاش خوبه..

خاک تو سر ِ من کنن که با اتفاق دیشب فکر کردم نسبت بهم بی میل نیست..فکر کردم وقتی بهم گفت پیشت ارامش دارم یعنی ....

پــووووووف..چه خیال خامی..

خواستم از پشت میز بلند شم که صداش از پشت سر درجا خشکم کرد..طرف صحبتش دلربا بود..

--فکر کردم تا الان رفتی..

دلربا با لبخند نیم نگاهی به من انداخت بعدم بلند شد و به طرف آرشام رفت..دستشو گرفت و زل زد تو چشماش..

یعنی آرشام این همه طنازی و دلبری رو از این دختر دیده که عاشقش شده؟!..

-- صبر کردم برگردی ویلا..وقتی بیدار شدم دیدم نیستی..سرمم درد می کرد..یه فنجون قهوه خوردم ولی بازم اروم نشدم..الان بهترم..

آرشام سرش و تکون داد و دستش و از تو دست دلربا بیرون کشید..به من نگاه کرد که منم سرم و انداختم پایین و وانمود کردم دارم صبحونه م و می خورم..ولی کوفتم شده بود..

مرتیکه ی مغرور فقط بلده واسه من خودش و بگیره..اونوقت واسه این خانم فاز عاشقانه در می کنه..دیشبم دید عشقش مست و خوابه اومد سر وقت من..عوضی..

تو دلم جواب خودم و دادم: خب شاید اونجوریا هم نباشه..تو که رفتارش و می بینی چرا اینو میگی دلارام؟..اگه عاشقه دلرباست پس چرا انقدر سرده؟..

دیگه دارم دیوونه میشم..خودمم گیج شدم..لااقل یه کوچولو احساسم از خودش بروز نمیده تا بفهمم یه چیزی بارشه..ادم به این بی بخاری به عمرم ندیدم..

--دلارام..

با شنیدن صداش سرم و با تعجب بلند کردم..رو به روم اونطرف میز ایستاده بود..دلربا هم کنارش بود..

- بله..

-- بیا تو اتاقم..باید باهات حرف بزنم..

منتظرجوابم نشد و از سالن بیرون رفت..

دلربا نگاه خمارش و از در سالن گرفت و به من دوخت..

بی توجه بهش از پشت میز بلند شدم..

اگه شیدا بود با اون صدای جیغ جیغوش ویلا رو، رو سر منو آرشام خراب می کرد..

ولی دلربا انگار با سیاست تر از این حرفاست..

***************************

-چیزی شده؟!..

لب تخت نشست و خونسرد نگام کرد..وقتی دیشب از خودم روندمش توقع داشتم الان بهم محل نده..ولی رفتارش مثل همیشه بود..

شایدم نمی خواد موضوع دیشب رو پیش بکشه..چون مطمئنا اونقدرام مست نبوده که بخواد فراموش کنه..دیشب تو حیاط که قدم می زد اینطور نشون نمی داد..

--بیا بشین..

جلوی در بودم..

- نه همینجا راحتم..فقط بگین که با مـ..

-- گفتم بیا بشین..

جوری با تحکم جمله ش رو تکرار کرد که زبونم بسته شد و رفتم سمتش..لب تخت نشستم ولی با فاصله..

جدی پرسیدم: چی می خواین بگین؟!..

سرش و کج کرد و نگام کرد..اخماش و کشید تو هم و گفت: یه دقیقه رسمی و یه دقیقا بعد خودمونی حرف می زنی..گفتم که عادی باش..

-گفتی.. ولی اون واسه وقتی بود که ارسلان رو داشتیم بازی می دادیم..

-- الان هم چیزی تغییر نکرده..من ازت خواستم پس انجامش بده..

پوزخند زدم..دیگه نباید جلوش ساکت باشم..انگار زیادی خودم و ساده نشون دادم..

- ولی من به خواسته ی کسی توجه نمی کنم..همیشه می بینم خودم چی می خوام همون کارو انجام میدم..

از لحن جدی و محکمم تعجب کرد..تو چشماش خوندم ولی اخماش هنوز تو هم بود..

-- تا وقتی که من رئیستم خواسته ت برام مهم نیست..

- این خودخواهانه ترین جمله ای بود که تا حالا شنیدم..رئیسم باشین یا نباشین بازم من سر حرفم هستم..در ضمن منو خواستین اینجا تا این حرفا رو تحویلم بدین؟!..

خواستم بلند شم که مچم و گرفت..دستمو به تخت فشار داد..شدیدا دردم گرفت ولی فقط اخمامو کشیدم تو هم و دندونامو رو هم فشار دادم تا ناله نکنم..باید جلوش محکم باشم..باید بفهمه من عروسکش نیستم..

با خشم زیر لب غرید: بتمرگ سر جات شر و ورم تحویل ِ من نده..

حرصم گرفت..

زل زدم تو چشمای خوشگلش که ادم و مسخ می کرد..ولی لحنم کاملا جدی بود..

- اینکه حرف حق جلو چشمای شما شر و ور به حساب میاد مشکل خودتونه نه من..حرفی دارین بزنین می خوام برم..

-- چیه؟..تا گفتم برگردیم ازادی فکر کردی خبریه اره؟..

و فشار دستش و بیشتر کرد..صدای ناله م رو تو گلو خفه کردم..

- به تو ربطی نداره..دستم و ول کن..

دستم و اورد بالا و با اون یکی دستش هولم داد عقب..حرکتش کاملا پیش بینی نشده بود..پرت شدم عقب که پشتم به تاج بالای تخت خورد.. دردم نگرفت..ولی دستمو هنوز ول نکرده بود..

خیز برداشت سمتم که قلبم در جا ایستاد و بعد از چند لحظه باز شروع به تپیدن کرد..

معلوم نیست چه مرگشه..چرا همچین می کنه؟..

جوری روم خیمه زد که خودمو کشیدم پایین و تقریبا افتادم رو تخت..بوی عطرش بینیم رو نوازش داد..از این همه نزدیکی نمی دونم چرا ولی بغضم گرفت..نخواستم که بفهمه .. بنابراین به سختی بغضمو قورت دادم..

صورتشو اورد پایین..نگاهش یه جوری بود..اتیشم می زد..چشماشو خمار کرد و با تحکم گفت: می دونی چیت بیشتر از همه جلب توجه می کنه؟!..

سکوت کردم و جوابم فقط نگاهه خیره ام تو چشماش بود..

لباشو به گوشم نزدیک کرد ..

-- در عین حال که می ترسی ولی گستاخی..بی پروا بودنت رو حفظ می کنی..حتی تو بدترین شرایط به رفتارت ادامه میدی..

داشتم کم کم در برابر اغوشی که با یک جهش متعلق به من می شد و اون گرمایی که بینمون بیداد می کرد می باختم که زود خودمو جمع و جورکردم..

دستامو زدم تخت سینه ش که یه کم ازم فاصله گرفت..

با اخم زل زدم تو چشماش و گفتم: برام مهم نیست که در موردم چی فکر می کنی..ولی اینو بدون من کسی نیستم که به راحتی بازیچه ی دست ِ این و اون بشه..حالا هم بکش کنار ممکنه از نظر عشقی واسه ت گرون تموم بشه..

پوزخند زد..

-- چطور؟!..الان داری تهدیدم می کنی؟!..

- هر چی..ولی عشقت یه دفعه سر برسه و ما رو تو این وضعیت ببینه ممکنه اینبار بره و دیگه هم پشت سرش و نگاه نکنه..همیشه که ادم شانس نمیاره..

اون فاصله ی کم رو تا حدی پر کرد ولی هنوز روم خیمه زده بود..

با یه جور حرص ِ خاصی که تو صداش بود در حالی که همه ی اجزای صورتم و از نظر می گذروند گفت: برام مهم نیست..حوصله ی یه دردسر تازه رو ندارم..

به چیزی که شنیده بودم شک داشتم..منم که کنترلی رو زبونم ندارم..

- یعنی چی؟!..مگه عاشق دلربا نیستی؟!..

اخماش بیشتر رفت تو هم..

-- این مزخرفات چیه که میگی؟..کی همچین حرفی زده؟..

- خودش..همین امروز..

زل زد تو چشمام..

-- چی بهت گفت؟..

- اولش از رابطه و اینکه چطور با هم اشنا شدیم پرسید..جوابشو ندادم که بعدش گفت بهت اعتماد داره چون مطمئنه دوسش داری..در ضمن اینو هم گفت که تو خودت بهش گفتی عاشقشی..

حرفام که تموم شد چند لحظه زل زد تو صورتم بعد هم کشید کنار..نشست رو تخت..منم نشستم..

منتظر بودم یه چیزی بگه..

بالاخره حرفامو زدم..بی کم و کاست..اینجوری می تونستم بفهمم این موضوع حقیقت داره یا نه..

کلافه تو موهاش دست کشید ..دستش و به پیشونیش زد..انگار تو فکره..

به زمین نگاه می کرد که صداش و شنیدم..

-- همچین چیزی بین ما نیست..از کسی هم خرده و برده ندارم..حرفی که هست رو می زنم..دلربا 5 سال پیش با خیال اینکه منم بهش احساس دارم گذاشت و رفت خارج..شاید حس دوستیم رو پای عشق گذاشت..

دختر مغروری که با دلبری هاش همه رو جذب خودش می کرد..رو من تاثیری نداشت..

با این حال دست دوستیش و رد نکردم..اصراری هم برای موندنش نداشتم ولی تنها یه سوال از جانبه من باعث شد اون اشتباه برداشت کنه.. 

رفت ولی قبل از رفتنش عشقش و ابراز کرد..و خیلی حرفای دیگه که بهم فهموند عشقش از چه نوعی ِ ..علاوه بر اینکه ازاد فکر می کرد، ازاد هم رفتار می کرد..

گفتم که می تونیم دوست باشیم ولی از نظر عشقی کوچکترین اعتقادی بهش ندارم..قبول نکرد و رفت..

و حالا برگشته..به خیال خودش می تونه منو جذب کنه..ولی من هنوزم سر حرفم هستم..به عشق اعتقادی ندارم ....مکث کرد و ادامه داد:آرشام تنهاست وتنها هم می مونه..قانون من همینه..تلاش دلربا مطمئنا بی نتیجه ست..هیچ کس تو قلب سنگی من جایی نداره..

نگام کرد..

-- کسی نمی تونه قلب آرشام رو نرم کنه..چه دلربا و چه هر دختر دیگه ای ..برای من همه شون مثل همن..

مسخ نگاه سرد و کلام سردتر از نگاهش شده بودم..حس که نه، مطمئن بودم همه ی حرفاش پرمعناست..

وقتی شروع کرد از دلربا گفت حیرت کردم که داره حقیقت رو به من میگه..ولی وقتی رسید به اخر حرفاش فهمیدم از قصد اینارو گفت تا به من بفهمونه که....

نمی دونم چرا ولی به جای اینکه ناراحت بشم یه حس دیگه ای بهم دست داد..یه حسی که باعث شد لبخند بزنم..

با دیدن لبخند من تعجب چشماش و پر کرد..

- اتفاقا کار خوبی می کنی..لابد یه چیزی ازشون دیدی که انقدر سر تصمیمت محکمی..من کاری به اعتقاداتت و چه می دونم تصمیماتی که می گیرید ندارم..به هر حال هر کس یه جوره..همه که مثل هم نیستن..یکی مثل فرهاد عاشق و احساساتی..یکی هم مثل شما از جنس سنگ..

تونستم نظرش و جلب کنم..

اره جون خودت تو گفتی و منم باور کردم..قلب تو اگه از سنگم باشه دلارام بلده چطور نرمش کنه..

اخم کرد و مشکوک پرسید: فرهاد؟!..نکنه منظورت همون دکتره ست؟..

لبخند زدم ولی با جدیت تمام گفتم:درسته..فرهاد ازم خواستگاری کرده..و الانم منتظر جوابه..

پوزخند زد..یه تای ابروش و داد بالا و سرشو تکون داد..

-- بذار بقیه ش رو من حدس بزنم..که تو هم جواب منفی دادی و اونم رفت ِ پی کارش..

تعجب کردم ولی به روی خودم نیاوردم..

- اره من جواب منفی دادم..ولی فرهاد گفت که منتظره نظرم برگرده..

پوزخندش محو شد..فکش منقبض شد و در حالی که یه کم به طرفم مایل شده بود بلند گفت: وایسا ببینم..نکنه نظرت برگشته؟..

حس کردم از این موضوع خبر داشته..ولی شایدم اشتباه می کنم..در هر صورت برام جالب بود اینجوری اذیتش کنم..

دستام و تو هم گره کردم و سرمو زیر انداختم..مثل دخترایی که خجالت کشیدن..واسه اینکه تابلو نشم لبخندم نزدم..

بازومو گرفت..تکونم داد..

--تو چشمام نگاه کن و جوابم و بده..

اروم نگامو کشیدم بالا..چشماش سرخ شده بود..

د اخه لامصب اگه این قلب وامونده ت از سنگه چرا در مقابل حرفام عکس العمل نشون میدی؟!..

حالا که فهمیده بودم دلربا رو نمی خواد می تونستم یه کارایی بکنم..می خواستم کار نیمه تمومم رو تموم کنم..اینکه آرشام رو شیفته ی خودم کنم..

اروم زمزمه کردم: خب..فرهاد یه مرد ایده ال ِ..چیزی هم تو زندگیش کم نداره..بهش گفتم عاشقش نیستم ولی اون قول داد کاری کنه نسبت بهش احساس پیدا کنم..هنوزم مطمئن نیستم چی می خوام..

زل زدم تو چشمای سرگردونش و ادامه دادم: اخه می دونی چیه؟..قلب من مثل تو از سنگ نیست..می تونم احساس ادمای اطرافم و درک کنم..و من الان مطمئنم فرهاد از ته دل منو می خواد..پس باید جدی روش فکر کنم..به هر حال حرف یه عمر زندگیه..الکی که نیست..

بدجور زد به سیم اخر..

حرفام تمومش پر از کنایه بود..حالا که کارام مستقیم جواب نمیده منم از راه فرعی دخل قلب سنگیش و میارم..جوری که نفهمه دلارام چطور اون دیوار سنگی رو با دستای خودش از بین برده ..

می دونستم اگه اراده کنم می تونم هرکاری انجام بدم..فقط باید به خاطرش هدف داشته باشم تا اراده مم قوی تر بشه..

اون یکی بازوم و هم چسبید..نگاهش ترس تو جونم انداخت..تا حالا این جوری ندیده بودمش..اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم که صدای فریادش بلند شد..

-- که می خوای روش فکر کنی؟..انگار یادت رفته..تا وقتی زیر دست منی بدون اجازه ی من اب هم نمی تونی بخوری چه برسه بخوای واسه اینده ت تصمیم بگیری..و بلندتر داد زد: فهمیدی احمق؟..

منم طبق معمول زدم به سیم اخر با اینکه ترسیده بودم ولی لرزون داد زدم: نه..من حرفای تو رو هیچ وقت نمی فهمم..تو رئیس من نیستی..به هیچ وجه حق نداری واسه زندگیم تصمیم بگیری..

همزمان با فریاد(خفه شو) یه کشیده خوابوند تو صورتم ..علاوه بر اینکه صورتم به راست خم شد خودمم به همون سمت پرت شدم ..

پنجه هاش و تو موهام فرو برد و سرم و بلند کرد..اتیش خشم وعصبانیت از تو چشماش شعله می کشید..

اشک تو چشمام می جوشید ولی نذاشتم سرازیر بشه..تا حالاش که جلوش محکم بودم بازم همینکارو می کنم..

تقلا نکردم چون تجربه ثابت کرده علاوه بر اینکه نمی تونم از دستش خلاص بشم بدتر به عصبانیتش دامن می زنم..

داد زد: انگار حالیت نیست چه خبره؟..هنوز جایگاهه خودتو نمی دونی .. باید نشونت بدم من کیم و تو چه نقشی این وسط داری؟..

و بلندتر داد زد: می دونی من کیم؟....نه..تو هنوز منو نشناختی..نمی دونی چکارایی ازم بر میاد ..تو آرشام و نمی شناسی لعنتی..

پرتم کرد عقب..از رو تخت بلند شد..

لبمو گزیدم که یه وقت حرف نزنم یا حتی گریه نکنم..هیچ وقت اینطور عصبانی ندیده بودمش..حتی وقتی درمورد منصوری منو بازخواست می کرد ..

انگار یه آرشام دیگه جلوم ایستاده و داره این حرفا رو می زنه..

مگه چی گفتم؟!..

دوست داشتم از جام بلند شم و برم سینه به سینه ش وایسم و هرچی از دهنم در میاد بارش کنم اخرشم یه کشیده بخوابونم زیر گوشش تا تلافی همه ی حرفا و کاراش در بیاد..

دم به دقیقه رنگ عوض می کرد..

اخه یعنی چی؟!..

تو اتاق راه می رفت .. کلافه تو موهاش و پشت گردنش دست کشید..

سرش و چرخوند و نگاه سرخش رو تو چشمام انداخت..به طرفم خیز برداشت ..انگشتش و تهدید کنان جلوم گرفت و جوری که از ترس قبض روح بشم داد زد: اون گوشای کرت و باز کن ببین چی دارم بهت میگم..کاری نکن جنازه ی اون عاشق سینه چاکت و بندازم جلوی پاهات..

و بلندتر داد زد: دلارام با اعصاب من بازی نکن..همین امروز بهش زنگ می زنی و میگی که جوابت منفی ِ..تکلیفش و مشخص می کنی می فرستی رد کارش..شیر فهم شد یا جور دیگه حالیت کنم؟..

- ولی من نمـ..

-- دلارام کاری رو که گفتم و بکن..من ادمی نیستم که بخوام بلوف بزنم..گفتم می کُشم پس می کشمش..انگار خیلی دوست داری جنازه ش و از نزدیک ببینی اره؟..

وحشت زده نگاش کردم..جدی بود..وای خدا این چی داره میگه؟..

-د..دیونه شدی؟..چکار به اون بیچاره داری؟..من که گفتم حسم چیه..

با پای چپش رو تخت زانو زد ..چشماش برق می زد..دیگه اون ارامش و توش نمی دیدم..دیگه اون نرمش رو از جانب آرشام حس نمی کردم..آرشامی که جلوم بود با اون آرشامی که فکر می کردم می شناسمش فرق داشت..

چونه م و گرفت تو دستش..فشارش داد..از اونطرف دندوناش و روی هم سایید جوری که صدای ساییده شدنشون رو شنیدم..

--کاری که گفتم و می کنم..منتهی اگه بخوای رو حرفت بمونی..

- مگه فرهاد چکارت کرده که به خونش تشنه ای؟..من دوسش دارم ولی جای برادرم..اون جور دیگه ای برداشت کرده که حرفمم همینه..

و جدی تر از قبل ادامه دادم: اگه بفهمم بلایی سرش اوردی به خداوندی خدا قسم با نفرتی که تو وجودم نسبت به خودت می ندازی کاری می کنم روزی هزار بار از کرده ت پشیمون بشی..انگار تو هم هنوز منو نشناختی..

هیچی نگفت..فقط نگام کرد..دستش و از چونه م پایین اورد.. از زور عصبانیت نفس نفس می زد..

خواست از اتاق بره بیرون که تند از تخت پریدم پایین و دستام و به درگاه گرفتم..سینه به سینه ش ایستادم..

خواست منو از جلوی در بزنه کنار نتونست..چسبیده بودم ول نمی کردم..

-- برو کنار..

- نمیرم..تا بهم قول ندی بلایی سر فرهاد نمیاری، بکشیمم از جام تکون نمی خورم..

شونمو گرفت خواست هولم بده که جیغ کشیدم: به خدا خودمو می کشم اگه کاریش داشته باشی..نمیذارم تنها کسی که برام مونده رو ازم بگیری..

دستش از حرکت ایستاد..زل زد تو چشمای نمناکم که اسمونش بارونی بود ..

با بغض زمزمه کردم: ازت خواهش می کنم کاری باهاش نداشته باش..شایان پدر ومادر و برادرم و ازم گرفت تو فرهاد و نگیر..

هیچی نمی گفت ..و اینجوری به تشویشم دامن می زد..

به سبکی یه پر منو زد کنار ..نتونستم بی خیالش شم..دستش رو دستگیره بود که بازوش و گرفتم..با حرص دستشو کشید..دستگیره رو تو مشتش فشرد..

صداش و بم ولی جدی شنیدم..

-- تا وقتی بهش فکر نمی کنی کاریش ندارم..اگه می خوای اسیب نبینه کاری که گفتم و بکن..

- برگشتیم بهش میگم..

پشتش بهم بود ولی سرشو بلند کرد و صورتش به حالت نیم رخ طرفم قرار گرفت..

--همین که گفتم..اگه غیر از این باشه.......

-خیلی خب..

مکث کرد..دستگیره رو کشید و از اتاق رفت بیرون..

عجب ادم قُدی ِ..به قدری عصبانی بود که شک نداشتم یه بلایی سر فرهاد میاره..

این رفتاراش از چیه؟!..

بگم عاشقمه که نیست..یه عاشق اینکارا رو می کنه؟!..

پس چی؟..چرا روی این موضوع این همه حساسیت نشون میده؟..

پشتم و به در تکیه دادم ..

تو دلم از خدا خواستم همه چیز رو تا آخر ختم بخیر کنه..

*********************

و همون روز بود که فهمیدم شایان یه کشتی اجاره کرده تا توش مهمونی بگیره..دلربا رو اون روز دیگه تو ویلا ندیدم..

چند بار با گوشی فرهاد تماس گرفتم ولی هر بار یا خاموش بود یا جواب نمی داد..نگرانش بودم اما خب احتمال می دادم سرش شلوغ باشه..

چون بار اولش نبود ..

*********************

کلافه بودم..امشب منم باید باهاشون برم؟..اگه بخوام برم چی بپوشم؟..لباس با خودم نیاورده بودم ..کمد اینجا هم لباسای توش معمولی بود..

داشتم با خودم حرف می زدم و کلا درگیر بودم که یه تقه به در اتاقم خورد..

امروز فقط به اندازه ی همون چند دقیقه آرشام رو دیدم که بهم گفت شایان ما رو هم دعوت کرده..

نه بهم گفت تو هم بیا و نه اصلا اشاره ای بهش کرد..

در اتاقم و بازکردم..کسی پشت در نبود..

با تعجب خواستم درو ببندم که نگام افتاد رو زمین ..یه بسته پشت در بود..با تعجب برش داشتم بردم تو..گذاشتم رو تخت و بازش کردم..

برق نقره ای که از روی سنگا و پولکاش تو چشمام جهید حیرت زده سرجام موندم..

اوردمش بیرون..جلوی صورتم گرفتم..یه لباس شب با یه طرح خاص..می دونستم چون کشتی ِ و خونه نیست حتما مهمونا هم باید پوشیده شرکت کنن..

ولی اینکه این لباس رو کی گذاشته پشت در..کار هیچ کس نمی تونست باشه جز آرشام..

با حرص انداختمش رو تخت..یه کاغذ تو جعبه ی لباس بود..برداشتم و بازش کردم..یه یادداشت بود..

«امشب این لباس و بپوش .. راس ساعت 7 تو ماشین منتظرت هستم..7 بشه 7:1 دقیقه حرکت می کنم..»

اداشو در اوردم..کاغذ و انداختم رو لباس..رفتم پشت پنجره..دیگه داشت شب می شد..

مردد برگشتم و به لباس نگاه کردم..

یعنی برم؟!..

علاوه بر اون این لباس و بپوشم؟!..لباسی که آرشام برام خریده بود..بدون اینکه حتی نظرمو بپرسه..همه ی کاراش از روی اجبار بود..

چرا انقدر این مرد مغرور و خودخواهه؟!..

حدس می زدم به خاطر جریان امروز نخواسته باهام رو به رو بشه..عصرم اگه مجبور نمی شد نمی اومد بهم خبر بده..

ولی خب می تونست به خدمتکارش بگه..چه می دونم هر کس جز خودش..میگم هنوز آرشام رو نشناختم دروغ نگفتم..هیچ کارش قابل پیش بینی نیست..

نیم ساعت گذشته بود و تا ساعت 7 ، 1 ساعت وقت داشتم..

هنوز داشتم فکر می کردم که برم یا نه..احتمال می دادم امشب دلربا هم تو مهمونی باشه..احتمال که نه مطمئنم هست..نباید بذارم با آرشام تنها باشه..حالا که می دونستم آرشام دوسش نداره دست منم واسه خیلی کارا باز بود..

به صورتم دست کشیدم..یاد سیلی که بهم زد افتادم..دلم نیومد بگم دستت بشکنه ولی نتونستمم فحشش ندم..

با اینکارش حرصم و دراورد..عصبانیم کرد..ولی نتونست قلبم و بشکنه..

اینکه تا گفتم فرهاد ایده اله و شاید قبول کردم ت*ح*ر*ی*ک شد..هنوز با رفتارهای گاه و بی گاهش اشنا نیستم..

واسه کار امشبش یه کم سنگین رفتار می کنم ولی تا جایی که بدونم لازمه..منم سیاست خودم و دارم..

حتم داشتم این رفتارهای ضد ونقیضی که ازش سر می زنه به خاطر قلبی ِ که خودش اعتقاد داره از جنس سنگه..

می خواد سخت و نفوذ ناپذیر بودن قلبش ..و سردی نگاهش رو بهم ثابت کنه..نگاهی که سرمای آهن رو به خودش داشت..

احساس می کردم خودش هم داره عذاب می کشه..کلافگی هاش رو می دیدم..خود درگیری هاش و رفتارهای ضد و نقیضش..اینها همه از ذهن ناارومش سرچشمه می گیره..

یه زمانی منم همینطور بودم..وقتی که فهمیدم بی کس ترین ادم توی دنیام..ولی وقتی یکی مثل فرهاد شد حامی و از دید خودم برادرم، تونستم به زندگی خودم و عادت بدم..ولی فراموش نکنم..

از روی کار دیشبش فهمیدم دنبال ارامشه..دنبال یه کسی می گرده که ارومش کنه..اومد سراغ من..این می تونه یه نشونه ی مثبت باشه..

اگه آرشام رو می خوام باید محکم باشم..کنار نمی کشم..تا وقتی به دستش نیارم عقب نشینی نمی کنم..

من اونو به ارامش می رسونم..وقتی که حس کنه یکی رو داره..یکی که به فکرش ِ می تونه احساس آرامش کنه..

که خب..منم راهش و بلدم..

رفتم سمت تخت..اینبار دقیق تر نگاش کردم..یه لباس مجسلی بلند به رنگ نقره ای..که استیناش بلند بود و دنباله ی لباس کمی روی زمین کشیده می شد..قسمت سر شونه و یقه به کمک حریر که روش سنگ کار شده بود پوشیده بود..و یه شال همرنگ..

باید دست به کار شم..امشب آرشام رو همراهی می کنم و بهش ثابت می کنم من کیم..کسی که به همین اسونی کنار نمی کشه..

لباس رو پوشیدم..موهام و ازجلو کج شونه زدم..با یه گل سر بزرگ موهام و بالای سرم بستم..رو طره ای از موهای جلوم که کج ریخته بودم تو صورتم کمی اکلیل نقره ای پاشیدم..خیلی خیلی کم فقط به اندازه ای که درخشش خودشون رو نشون بدن..

یه گیره ی سر نقره ای کوچیک هم سمت دیگه ای از موهام زدم..تو کمد کفش داشتم..یه کفش بندی مشکی که با کیف دستی مشکیم ست شد..

کمی پنکک و روژگونه زدم و یه سایه ی نقره ای هم پشت چشمام کشیدم..کمی ماتیک صورتی مات و یه برق لبم روش..معرکه شد..

رنگ نقره ای لباس و سایه ی پشت پلکم هارمونی خاصی با رنگ خاکستری چشمام ایجاد کرده بود..

شال رو انداختم رو سرم گوشه هاش رو از زیر موهام رد کردم و اوردم جلو..به حالت کج گره زدم که گره ش بیشتر شبیه به پاپیون نیمه بسته بود..

همون قسمتی از موهام رو که اکلیل نقره ای زده بودم رو از شال انداختم بیرون..مانتوی مشکیم و گرفتم دستم و از اتاق رفتم بیرون..بین راه مانتوم و پوشیدم..

به ساعتم نگاه کردم..6:55 دقیقه..فقط 5 دقیقه وقت داشتم..رفتم بیرون ولی پارکینگ پشت باغ بود..دیدمش که تو ماشینش نشسته ..دستاش و گذاشته بود رو فرمون ولی نگاهش مستقیما رو ساعت مچیش خیره بود..

کلافه از شیشه ی جلو بیرون و نگاه کرد..منم پشت دیوار مخفی شده بودم..با سر انگشتاش رو فرمون ضرب گرفت..

به ساعتم نگاه کردم..دقیقا 7 بود..پس چرا حرکت نمی کنه؟..اگه می خواست از در پارکینگ بره بیرون باید از کنار من رد می شد که خب منم یه جایی پشت دیوار ایستاده بودم که متوجهم نشه..

می خواستم سکته ش بدم..ریسک داشت و بستگی به دست فرمونشم داره..

ماشین و روشن کرد..اخماش حسابی تو هم بود..فرمون و تو دستاش فشرد و حرکت کرد..از قیافه ش کاملا معلوم بود تا چه حد عصبانیه..نزدیک شد..از پشت دیوار کنده شدم و جلوی در پارکینگ ایستادم فاصله ش باهام کم بود و با دیدنم وحشت زده پاش و محکم روی پدال ترمز فشار داد ..جوری که صدای گوش خراش لاستیکای ماشینش رفت رو مخم .. درست جلوی پاهام ترمزکرد..

اولش با چشمای گرد شده ولی بعد از چند ثانیه با عصبانیت در ماشین و باز کرد وخواست پیاده شه که مهلتش ندادم و سریع سوار شدم..

نیمخیز شده بود که بیاد پایین با دیدنم برگشت به حالت اولش و درو بست..

ریلکس از گوشه ی چشم نگاش کردم .. چند بار حرف اومد تو دهنش و هی لباشو باز و بسته کرد یه چیزی بهم بگه که هر بار منصرف می شد..لابد می خواست فحشم بده....

اخرم هیچی نگفت و حرکت کرد..

از طرز نفس کشیدنش که عصبی و کشیده بود فهمیدم وقتی زده رو ترمز تا چه حد ترسیده..هنوز نگاه وحشت زده ش وقتی که پاش و گذاشت رو ترمز تا ماشین بهم نخوره جلوی چشمام رژه می رفت..

یه دفعه بلند گفت: این بچه بازیا واسه چیه دلارام؟..اگه به موقع ترمز نکرده بودم که الان باید از زیر لاستیکای ماشین می کشیدمت بیرون..

با حرص پوزخند زدم و بیرون و نگاه کردم..

- ممطئنم اینکارو نمی کردی..میذاشتی همون زیر جون بدم..

اروم زد به شونه م تا برگردم و نگاش کنم..

--چی میگی تو؟!..هیچ می فهمی؟!..

نگاش نکردم..

-مهم نیست..حالا که چیزی نشده..گفتی بیا منم اومدم ..

سکوت کرد..بعد از چند لحظه محکم زد رو فرمون و زیر لب گفت: لعنتی..

چند دقیقه به سکوت گذشت..هنوز اخماش تو هم بود..

- راستی دلربا پیداش نیست..

مکث کرد وبا حرص گفت: با خانواده ش میاد..

لبخند حرص دراری به صورت عصبانی و جذابش پاشیدم..

-اِ..اخه احتمال می دادم با عشقش بیاد....

به اوج رسید..لبشو گزید تا داد نزنه..سرشو چرخوند ونگاهه کوتاهی از پنجره به بیرون انداخت..

وای که چقدر حرص می خوره باحال تر میشه..

فقط باید حدم و رعایت کنم چون وقتی زیادتر از حد حرصش بدم اونوقت واسه خودم گرون تموم میشه..

تا همینقدر که به جلز و ولز بیافته براش بسه..

**************************

رو عرشه که خبری نبود..فقط چند نفر زن و مرد لب کشتی ایستاده بودن و اطراف و تماشا می کردن..

همراه آرشام وارد سالن کشتی شدیم..صدای موزیک زنده فضا رو پر کرده بود..

- کشتی تفریحی ِ؟!..

سنگین جوابمو داد:تفریحی گنجایش ِ این همه مهمون رو داره؟..

پشت چشم نازک کردم..خوبه ازش سوال کردم..

شایان همراه ارسلان با لبخند به طرفمون اومدن..

چون تو کشتی بودیم و محیط جوری نبود که خانما بتونن ازاد باشن همه یا کت و دامن پوشیده بودن یا بلوزای استین بلند و چسبون با شلوار جینای ساق کوتاه که مچ پاهای خوش تراششون رو کاملا نمایان می کرد..

باز سر و وضع من انگار سنگین تر بود..لابد اگه تو خونه ای جایی این مهمونی برگزار می شد اینارَم در می اوردن مینداختن کنار.. انگار بدجور معذبن..

-- سلام..چه عجب ما شماها رو دیدیم..

شایان بود که با ارشام دست داد بعدم نوبت به ارسلان رسید..

شایان با لبخند ِ چندشش دستشو جلوم دراز کرد که من با اخم رومو ازش گرفتم..وقتی از گوشه ی چشم نگاش کردم دیدم در کمال پررویی زل زده تو صورتم..

تک سرفه ای کرد و رو به آرشام گفت: پس چرا دیر کردین؟..خواستیم حرکت کنیم گفتم صبر کنن..

آرشام نیم نگاهی به من انداخت و بعد هم جواب شایان رو داد: حالا که کشتی حرکت کرده پس کس ِ دیگه ای نمیاد..

شایان خندید و آروم زد رو شونه ی ارشام..

--منتظرشی؟..اومده نگران نباش..فکر کنم رو عرشه بود اومدی تو ندیدیش؟..

آرشام اخماش جمع شد ..

-- باید باهات صحبت کنم..

شایان چند لحظه نگاش کرد بعدم سرش و تکون داد..

************************

«آرشام»

به دلارام گفتم این اطراف باشه و اون هم که فهمید می خوام با شایان حرف بزنم قبول کرد..

-- خب بگو..چی شده؟..

- این بازیا چیه شایان؟..

--چه بازی ای؟..منظورت چیه؟..

-خودت و نزن به اون راه..می دونم داری یه کارایی می کنی..چرا دلربا رو فرستادی سراغ ِ من؟..

-- من نفرستادم..خودش اینطور خواست ..

- تو اونو با خودت اوردی..

-- حالا که چی آرشام؟..مگه چیزی شده؟..

دندونام و روی هم فشردم..از بینشون با غیض گفتم: دیگه چی می خواستی بشه؟..دختره هوا برش داشته پاشده اومده ویلای مجاور..

-- عاشقته پسر..تا تنور داغه نونُ بچسبون دیگه چرا دست دست میکنی؟..د یالا..

- لعنتی چرا حالیت نیس چی دارم میگم؟..شایان اون روی منو بالا نیار بگو چرا اینکارو می کنی؟..تو که می دونستی من ازش بیزارم..تموم اون کارا رو واس خاطره تو کردم ..تو خواستی نزدیکش بشم مگه غیر از اینه؟..

-- ردش نمی کنم..نه غیر از این نیست..ولی تو هم بدت نیومده بود..خوب کیف و حالت و کردی..

-ساکت شو ..خودت خوب می دونی هیچی بین من و دلربا نبوده و نیست..نمی دونم چی تو گوشش خوندی ..شک ندارم با یه مشت حرف ِ بیخود و بی ربط پرش کردی و فرستادیش طرفه من..

-- من کی بد ِ تو رو خواستم؟..تا کی می خوای به این رفتارت ادامه بدی؟..بچسب به همین دختر ..هم از یه خانواده ی با اصل و نصب ِ هم خودش تو رو می خواد..دیگه معطل ِ چی هستی؟..

- تمومه این گندکاریا واس خاطره تو ِ..اگه تو ازم نخواسته بودی الان این اوضاع ِ من نبود..وقتی هم که از شرش خلاص شدم تو دستش و گرفتی اوردیش اینجا؟..نمی دونم الان چی تو سرت می گذره ولی من دیگه راهم و از تو جدا کردم..دیگه خودمم و خودم..دِینَم و تموم و کمال بهت ادا کردم پس پات و از زندگی شخصی من بکش کنارشایان.....

با خشم نگام کرد ..

-- تو حالا حالاها به من مدیونی..اینو یادت نره..

- به نفع همه ست که هر چی برنامه تا الان واسه خودت چیدی رو کنسل کنی..چون بهت گفته بودم تا 10 سال باهات می مونم و کمکت می کنم ولی بعد از اون توافق کردیم هر کی راهه خودش و میره..

-- د ِ لامصب چرا الان داری اینو میگی؟..من هنوز باهات کار دارم..

- ولس من دیگه با تو کاری ندارم..می دونی که حرفی رو بزنم ازش کوتاه نمیام..در ضمن مگه بهت نگفته بودم حق نداری حرفی به ارسلان بزنی؟..چرا حقیقت و گذاشتی کف دستش؟..

کلافه دستاش و به کمرش زد ..نفسش رو بیرون داد..

-- پاپیچم شد..می دونی که ارسلان زرنگه..

- چی بهش گفتی؟..

-- دلارام معشوقه ت نیست وخدمتکار شخصیته..

پوزخند زدم..

- اینبار سست عمل کردی شایان..

-- ارسلان برادرزاده ی منه..انگار گلوش بدجوری پیشه دلارام گیر کرده..

خندید و با نگاهی خاص ادامه داد: هم خون ِ خودمه..تعجبی نداره که سلیقه ش به عموش رفته..

مشکوک نگاش کردم..باید می فهمیدم قصدش چیه..

-- دلارام رو واسه چی می خوای شایان؟..

--قبلا جوابت و دادم..

- اره ..ولی درست و حسابی نه..الان بهم بگو برای چی می خوای به دستش بیاری؟..

--اوایل فکر می کردم تو هم نسبت به این دختر کشش پیاده می کنی ولی با شناختی که رو تو و اخلاق بخصوصت دارم مطمئن شدم اتفاقی بینتون نمیافته..واسه همین تا الان ساکت موندم و گذاشتم پیشت بمونه..خب در عوض با تو َ م کار داشتم....امانت داره خوبی هستی پسر..از این بابت برات خوشحالم..

- طَفره نرو شایان..اصل قضیه رو بگو..دلارام و واسه چی می خوای؟..

نگاهش و چرخوند..به پشت سرم خیره شد که وقتی برگشتم دیدم دلارام کنار ارسلان ایستاده و هر دو گرم صحبت هستند..

دستم و مشت کردم..برگشتم سمت شایان که گفت:این دختر از نظر من زیادی لونده..شاید خودش متوجه نباشه ولی حرکاتش کاملا به دل می شینه..من زیاد در بند ِ اینجور مسائل نیستم که به عشق و این حرفا توجه کنم..نه بحثش کلا جداست..ولی کششی که به این دختر دارم برام فرق می کنه..تا حالا این کشش رو به زنای دیگه نداشتم..به شدت نیاز رو تو خودم نسبت بهش احساس می کنم..

-- چرا چرت میگی شایان؟..

--ببینم این چشمای سرخ شده از خشم رو پای چی بذارم؟..

نگاهش مشکوک بود..

- تو فقط جواب منو بده..

-- جوابت و دادم..همه چیزه این دختر واسه منه..میشه معشوقه ی من..سوگلی ِ عمارتم..ولی خب انگار چشم ِ ارسلانم دنبالش ِ..ذهنش و یه جوری منحرف می کنم..این دختر فقط متعلق به منه..

راستی یادت نره..شمارش معکوس از خیلی وقت پیش شروع شده..چیزی تا پایان این 1 ماه نمونده..حواست که هست؟..

مستانه خندید..

اگه فقط یه لحظه..فقط یه لحظه ی دیگه همونجا می ایستادم یا گردن این نامرده رذل رو خرد می کردم یا بلایی به سرش می اوردم که به کل یادش بره دختری به اسم دلارام رو می شناسه یا حتی وجود داره..

************************

« دلارام »

خسته شدم از بس به این و اون نگاه کردم..ظاهرا کشتی حرکت کرده بود..

با اون آهنگ زنده که خواننده ش پاپ می خوند و صدای جذابی هم داشت ..و*س*و*س*ه شده بودم برقصم..ولی من از اینا بیشتر می ترسم..لابد مجاز نبود..

پس بی خیال..

--ما رو نمی بینی خوش می گذره خانم خانما؟..

برگشتم طرفش..ارسلان ..که با لبخند خیره شده بود به من..

یه نگاهه سرسری به سرتا پاش انداختم..کت و شلوار دودی و پیراهن سرمه ای،کراواته دودی..خداییش عجب هیکلی داره..قد بلند و چهارشونه با هیکلی ورزیده..

ولی عمرا به پای آرشام نمی رسید..

از این هیکل بادکنکیا بدم میاد..

پشت چشم نازک کردم..

- بد نمی گذره..

--شرمنده بدون خداحافظی گذاشتم رفتم..

-نیازی نبود..

--امشب با این لباس فوق العاده شدی..

-چون تعریف کردین میگم ممنون..

-- و این تعریف رو پای حرف خاصی نمی ذاری؟..

- چرا باید اینکارو بکنم؟..

-- نمی دونم..اخه من الکی از هر کسی تعریف نمی کنم..

-اما زیاد باورپذیر نیست..

یه قدم جلو اومد و کنارم ایستاد..

--چی باورپذیر نیست عزیزم؟..نگاهه من به تو ..یا..

- کلی گفتم..

و ازش تا حدی فاصله گرفتم..رفتم رو صندلی کنار دیوار نشستم..اونم عین کش دنبال من راه افتاد و کنارم نشست..

--می دونستی دلربا هم اینجاست؟..

به روی خودم نیاوردم..

-چرا دونستنش باید برام مهم باشه؟..

-- گفتم شاید مایل باشی که بدونی..

- خب اشتباه فکر کردین..

--حتما آرشام خوشحال میشه وقتی که بفهمه «معشوقه ی واقعیش» اینجا توی کشتی حضور داره..

با حرص نگاش کردم..بدفرم از دستش عصبی بودم..

- خب اره..ولی محض خاطر دوست نه معشوق..

--فکر می کردم قبلا بهت گفتم که..

-بله گفتین..ولی تموم حرفاتون دروغ بود..خود ارشام حقیقت و بهم گفت..

پوزخند زد..

--لابد گفت من اونو مثل دوست می دونستم و اون سرخود برداشت اشتباه کرده و..از اینجور مزخرفات..اره؟..

تعجب نداشت که می دونه ..شایان عموش ِ..و پدر دلربا دوست صمیمی ِ شایان..لابد از طریق ِ اونم فهمیده..

-بر فرض که همینا رو گفته باشه..شما چرا این وسط انقدر سنگ دلربا رو به سینه می زنید؟..اینکه عاشقه هم باشن یا نباشن چه سودی به حال شما داره؟..

کمی به طرفم مایل شد..لحنش یه جوری بود..ازش می ترسیدم..مخصوصا با اون نگاهه سبز و وحشیش..

--چرا نمی خوای بفهمی دختر؟..نمی خوام از طرف آرشام صدمه ای بهت برسه..اون تعادل نداره..مطمئنم عاشقش میشی یا شایدم تا الان شدی..این مسئله نه تنها رو تو، بلکه نسبت به تمومه دخترا صدق می کنه..آرشام به راحتی دخترا رو جذب خودش می کنه و به همون راحتی به بدترین شکل ممکن بهشون ضربه می زنه..نمی خوام که تو هم طعمه ی یه همچین ادمی بشی..

-بسه تمومش کن..این مزخرفات چیه سر هم می کنی؟..یعنی چی که آرشام دخترا رو جذب ِ خودش می کنه؟..چرا می خوای اون و جلوی من بد جلوه بدی؟..

-- بد جلوه میدم چون آرشام اونی نیست که ظاهرش نشون میده..اون..

-- بدجور گرم صحبتین..سر چی بحث می کنید؟..

صدای آرشام بود..سرم و چرخوندم..ارسلان هم کمی خودش و عقب کشید..

یه نگاهه دقیق به سرتا پاش انداختم..مطمئنم ارسلان داره دروغ میگه..آرشام نمی تونه همچین ادمی باشه..درسته ظاهرش خشن ِولی جذابه..درسته اخلاقش خشک و جدی ِ..ولی اینا دلیل نمیشه آرشام یه فریبکار باشه..کسی که با زندگی دخترا بازی می کنه؟!..

نــه.. آرشام همچین ادمی نیست..

ارسلان _ بحث خاصی نبود..داشتیم در مورد مهمونی حرف می زدیم..من میرم پیش مهمونا....فعلا..

از جا بلند شد ..یه نگاهه کوتاه و پر معنا به من انداخت و از کنار آرشام رد شد..

آرشام جاش و پر کرد..خواست حرف بزنه که نگاهش به در سالن ِ کشتی خیره موند..مسیر نگاهش و دنبال کردم..دلربا همراه یه زن و مرد شیک پوشی وارد شدند..

پس تا الان کجا بودن؟..کشتی که خیلی وقته حرکت کرده..

کنجکاوانه رو به آرشام پرسیدم: اون زن و مرد پدر ومادرشن؟..

سرش و تکون داد..

--پدرش،مهندس معینی دو رگه ست..از پدر ایرانی و از مادر آمریکایی..اما همسرش ایرانی الاصل ِ..دلربا تو امریکا به دنیا اومده ولی خب..بعد از 15 سال برگشتن ایران ..و بعد از اون 5 سال اینجا موندن و باز برگشتن امریکا..

پس بگو..خانم با فرهنگ ِ اونور خودش و عادت داده..واسه همین پدر و مادرش با موندن دلربا تو ویلای ارشام مشکلی نداشتن..

میگم وگرنه هر خانواده ی دیگه ای بود همچین اجازه ای به دخترش نمی داد..که شب رو با یه مرد مجرد بگذرونه و......

دلربا همراه خانواده ش با روی خوش به طرفمون اومد..هر دو ایستادیم..همگی با هم سلام و علیک کردن و منم با دلربا دست دادم که نگاهه سردی به سر تا پام انداخت و با غرور روش و برگردوند..

پدرش چهره ی بانمکی داشت..موهای نسبتا بور ولی جو گندمی..پوست سفید..و چشمای عسلی که حتم داشتم دلربا چشماشو از پدرش به ارث برده..

و مادرش که کمی قد کوتاه ولی خوش اندام بود..صورت گرد و پوست گندمی..موهای شرابی رنگ کرده که با کت و دامن زرشکی پررنگش یه جورایی ست شده بود..موهاشو تا حد زیادی از شال زرشکیش بیرون گذاشته بود..

و دلربا که دستش و دور بازوی آرشام حلقه کرده بود..

موهاش فر ریز داشت..نیم ِ بیشتر اونها رو از شال قهوه ایش بیرون ریخته بود..ارایش مات و جذابی رو صورتش داشت که فوق العاده بهش می اومد..

و یه سارافن تنگ و کوتاهه شیری که بلوز زیرش شکلاتی رنگ بود ..شلوار جین شیری ساق کوتاه و کفشای بندی شکلاتی که بنداش مچ پای خوش تراشش رو پوشنده بود..

خداییش هیکلش حرف نداره..تیپشم محشره..لوند و تو دل برو هم که هست..دیگه آرشام چرا عاشقش نمیشه رو خودمم توش موندم..

البته ارزو ندارم همچین اتفاقی بیافته..زبونتو گاز بگیر دلارام..نفوس ِ بد نزن..

مهندس معینی_ پسرم ما رو قابل ندونستی یه شام در خدمتت باشیم یا کلا اهل رفت و امد نیستی؟..

-- این مدت کمی درگیر بودم..تو یه فرصت مناسب حتما خدمت می رسم ..

--خدمت از ماست.. این مدت مزاحمت شدیم..

-- یه ویلای کوچیک که این حرفا رو نداره..

-- لطف داری پسرم..فرداشب، دعوت شام رو قبول می کنی؟..

آرشام مکث کرد..دل تو دلم نبود ببینم چی میگه..

-- بسیار خب..

پـــــــــوف..قبول کرد..

--عالیه..راستی می خـواستـ..

شایان مهندس معینی رو صدا زد.. اونم با یه (ببخشید) همراهه همسرش رفتن پیش ِ شایان..

دلربا با لبخند تو چشمای آرشام زل زده بود ..منم با استرس اب دهنم و قورت می دادم و نگام رو جفتشون می چرخید..

بی توجه بهشون نشستم ولی نگاهم و به هیچ وجه از روشون بر نداشتم..

دلربا_ اینجا حوصله م سر رفته بود به بابا گفتم اونا هم باهام اومدن..پشت کشتی بودیم..یه کم باد شدیده ولی حس خوبی داره..راستی ای کاش می شد اینجا رقصید..نمیشه یه کاریش کنیم؟..

--می بینی که تو کشتی هستیم نه تو خونه..

--خب باشیم اشکالش چیه؟..

--نمیشه..

نفسشو فوت کرد بیرون و گفت:خیلی خب پس بریم رو عرشه کمی هوا بخوریم..دیدن منظره ی دریا از رو عرشه معرکه ست..

آرشام برگشت ونگاهه کوتاهی به من انداخت که عین برج ِ زهرمار تمرگیده بودم و مثلا داشتم مهمونا رو نگاه می کردم.. خیر سرم می خواستم نفهمه چه مرگمه..

نگاش کردم..احساس کردم می خواد یه چیزی بگه ولی مگه دلربا خانم مهلت داد؟..نرم بازوشو کشید..

--بریم دیگه آرشام..معطل ِ چی هستی؟..

اره راست میگه..د ِ چرا معطلی؟..برین هوا خوری..کوفت بخورین جا هوا..منم بمیرم از دست تو راحت شم که اینقدر جوش ِ بیخودی نزنم..

نگاهه بی تفاوتم و که دید همراهش رفت..

خب لعنتی تو که میگی بهش احساس نداری پس مرض داری ردش راه میافتی؟..یه کلام بهش بگو نمی خوایش و خلاص..

یا این وسط داره منو بازی میده و هیچ کدوم از حرفاش راست نیست..یا اینکه حرف ارسلان درسته و اون واقعا از بازی دادن دخترا لذت می بره..

شایان و ارسلان مرتب منو زیر نظر داشتن..ترسیدم اونجا باشم و باز سروکله ی ارسلان یا حتی شایان پیدا بشه..

منم رفتم رو عرشه..نیازی به گشتن نبود..کمی دورتر از من رو به دریا ایستاده بودن..دلربا با لبخند باهاش حرف می زد و آرشام با حرکت سر حرفاش و تایید می کرد ..و گه گاه دو کلوم حرف تحویلش می داد..

از بس ناخنام و کف دستم فرو کرده بودم و دستم مشت شده بود که جاش کامل مونده بود و گز گز می کرد..

راهمو کج کردم برم اونطرف که از پشت ِ دیواره ی کشتی درست سمت چپ صدای جر و بحث یه زن و مرد رو شنیدم..

--تو رو خدا دست از سرم بردار..چی از جونم می خوای؟..

--من نامزدتم چرا نمی خوای بفهمی؟..

--می خوام صد سال نباشی..دیگه از دستت خسته شدم می فهمی اینو؟..

--تو همون وقتی که منو قبول کردی متعلق به خودم شدی..پس هر چی که میگم وظیفه داری گوش کنی..

-- ذهنت خرابه می فهمی ؟..من هیچ وظیفه ای در قبال ِ تو ندارم..

-- حرف ِ مفت نزن پری ..نذار اون روی سگم بالا بیاد..

پری؟!..اره صدای خودش بود..

-- تنهام بذار..بذار یه کم تو حال ِ خودم باشم کیومرث..خواهش می کنم ازت..

-- خیلی خب..پایین منتظرتم..وای به حالت اگه 5 دقیقه بعد اونجا نباشی..

و صدای قدم هاش و شنیدم..بدون معطلی رفتم پشت دیواره..تکیه داده بود بهش و شونه هاش می لرزید..داشت گریه می کرد..

دستمو گذاشتم رو شونه ش..با ترس برگشت..هردو با تعجب به هم نگاه کردیم..اون به چشمای متعجب من ومن به نگاهه بارونی ِ اون..

--سلام خانم خانما..پری اینجا چکار می کنی؟..

وسط گریه لبخند زد..دستاشو از هم باز کرد وهمدیگرو بغل کردیم..

با شوقی که تو صداش می لرزید گفت: منم باید همین سوال و ازتو بپرسم..تو..اینجا تو کیش..توی این کشتی..

از تو بغلش بیرون اومدم..

--با منصوری اومدی؟..

-نه..

با دستمال ِ تو دستش اشکاش و پاک کرد..

-- با کیومرث بحثت شده؟..

- چیز ِ جدیدی نیست..بی خیال..بعدا همه چیزو برات میگم..کلی باهات حرف دارم..اول از همه بهم بگو اینجا چکار می کنی؟..واقعا میگم که از دیدنت هم تعجب کردم و هم خیلی خیلی خوشحال شدم..

به روش لبخند زدم..برگشت و به دریا نگاه کرد..نگاه جفتمون به درخشندگی اب دریا زیر نور ماه بود..

هر وزش ِ تندی که به صورتامون می خورد وجودمون رو مملو از حس آرامش می کرد.. 

پری_ می دونم رفیق بی معرفیتم..خیلی وقته ازم خبری نیست..نه زنگی..نه خبری..ولی باور کن تموم مدت گرفتار ِ مشکلات خودم بودم..

نفسش رو با آه بیرون داد..

-- خیلی حرفا رو دلم ِ که گفتنشون تو 2 ، 3 دقیقه فایده نداره..زمان ِ زیادی می بره که بخوام این همه حرف تلنبار شده رو دلمو یه دفعه برات بریزم بیرون..

به طرفم برگشت..چشمای قهوه ایش زیر نور ماه می درخشید..نم اشک رو تو نگاهش دیدم..

--چند وقت پیش با کیو بحثم شد..می خواست بره مسافرت اصرار داشت منم باهاش برم..بینمون فقط یه صیغه ی محرمیت خونده شده بود که بابام رو این حساب اجازه نداد منو ببره..خودمم نمی خواستم ..افتاد رو دنده ی لج و گفت حالا که اینطوره من می خوام پری رو عقد کنم..انقدر گریه و زاری راه انداختم تا تونستم نظر بابام و برگردونم..

اخه موافق این قضیه بود ..وقتی دید من امادگیش و ندارم به کیو گفت الان فرصت مناسبی نیست و خلاصه دکش کرد..

ولی بازتابش به جون خودم افتاد..منو به بهانه ی گردش برد بیرون..ولی به جای اینکه برم گردونه خونه ی خودمون منو برد خونه ی خودش..

وقتی رسید نخواستم پیاده شم ولی دستم و کشید و بردتم بالا..هر چی بیشتر باهاش لج می کردم بدتر می شد..

چشماش و بست..لبشو گزید..چونه ش می لرزید..انگار بغض داشت..نگاه گرفته و نمناکش رو تو چشمام دوخت..

--برام شربت اورد گذاشتم رو میز..نشست کنارم..از همه دری حرف زد..اصلا یه جور خاصی شده بود..از شغلش..کارخونه ش..شرکتش و دم و دستگاش..پدرو مادرش و..

خلاصه از همه چی..به قدری اروم و متین شده بود که دهنم باز موند..بهم گفت از شدت علاقه این کارا رو می کنه..گفت تموم سرسختیاش واسه همینه..

تعارف کرد شربتم و بخورم که تردید کردم ولی..اون لحظه که اروم شده بود و کاری باهام نداشت تردید رو کنار گذاشتم و....خوردم..

نامزدم بود..کسی که قرار بود همسرم باشه..غریبه نبود که از دستش نخورم..ولی فکرش و نمی کردم برام برنامه چیده باشه..اون پست فطرت برای رسیدن به من، برای تصاحب کردن ِ من نقشه کشیده بود..

وحشت زده نگاش کردم..اون چیزی که با شنیدن این حرف از دهن پری تو ذهنم تداعی شده بود ازارم می داد..ولی پری از نگام پی برد چی تو سرم می گذره..

از روی درد پوزخند زد وسرش و تکون داد..

--وقتی بهوش اومدم انگار که هیچ اتفاقی نیافته..ولی یادمم نمی اومد کی خوابم برده..اره.. فکرمی کردم تمومش یه خواب بوده..ولی وقتی اون عکسا رو دیدم..وقتی خودمو تو اون عکسا ب*ر*ه*ن*ه تو اغوشش دیدم..انگار دنیا رو سرم خراب شد..اون عوضی از این طریق می خواست به هدفش برسه..

منو تهدید کرد که اگه با عقد موافقت نکنم و بخوام تلاش کنم این نامزدی بهم بخوره اونم خوی خبیث و حیوانیش رو نشونم میده و..ابروم و بر باد میده..

گفت با پدرم حرف بزنم و راضیش کنم..از ترسم رفتم پیش دکتر زنان تا معاینه م کنه..می خواستم مطمئن بشم که شدم..اون باهام کاری نکرده بود فقط می خواست ازم زهرچشم بگیره و اون عکسا رو واسه همین ازم گرفت..واقعا یه روانی به تمام معنا بود....

هر روز زنگ می زد یا به بهانه ای می اومد خونمون و تهدیداش و از سر می گرفت..ولی من حرفی نمی زدم..تردید داشتم..از یه طرف اینده م که تو دستای این نامرد بود و از طرفی..ازش متنفر بودم..

تا اینکه یه روز............

-- دلارام..

با شنیدن صدای آرشام برگشتم..پشت سرم ایستاده بود..اما دلربا کنارش نبود..

حالا چه وقت اومدن بود؟..بدجور محو حرفای پری شده بودم..

نامرد خیلی راحت منو بین ارسلان و شایان ول کرد و رفت دنبال عشق و حالش..حالام اومده سراغم که چی بشه؟..

انگار نه انگار..

از سر کنجکاوی به پری نگاه کرد ..و بعد از اون نگاهش رو من چرخید که منتظر چشم بهش دوخته بودم..

صدای پری منو به خودم اورد..

-- دلی ..نمی خوای این اقا رو معرفی کنی؟..هنوزم نمی دونم تو اینجا چکار می کنی؟!..

لبام و با زبونم تر کردم و جوابشو دادم: ایشون مهندس آرشام تهرانی هستن که ..من براشون کار می کنم..

پری با تعجب نگام کرد..

-- کار می کنی؟!..چکاری؟!..پس..مگه واسه منصوری کار نمی کردی؟!..

خواستم جوابش و بدم که آرشام با همون لحن جدیش پرید وسط مکالمه ی من و پری..

عینهو پارازیت عمل می کنه..

-- شما منصوری رو می شناسید؟..

-- نه از کجا بشناسم؟..فقط می دونم دلی واسه اون کار می کنه..

- کار می کردم..ولی الان مدتیه همه چیز فرق کرده..

آرشام سرش و خم کرد .. زیر گوشم زمزمه کرد: بیا بریم، باهات کار دارم..

بدون اینکه تغییری تو حالت صدام ایجاد کنم با بداخلاقی گفتم: دارم با دوستم صحبت می کنم..مکالمات عاشقانه تون تموم شد؟..

اخماش جمع شد ..سعی داشت صداش بالا نره..

-- کم چرت و پرت بگو..بهت گفتم بیا بریم..

-گفتم که، الان نمیشه..

دندوناش و رو هم فشار داد..با حرص پوزخند زد ونگاهش و به دریا دوخت ولی هنوز به طرف من خم شده بود و صداش زیر گوشم بود..

-- اگه تا 10 دقیقه ی دیگه پشت کشتی بودی که هیچ..وگرنه میام کشون کشون می برمت دیگه هر چی ابروی داشته و نداشته برات مونده باشه جلوی همه به باد میره..پس اون روی سگ ِ منو بالا نیار..

بعدشم خیلی ریلکس سرش و بلند کرد ..از کنارمون که رد شد نگاهه من هنوز به قامت بلندش بود که هر لحظه از ما دورتر می شد..

-- دلارام خدا وکیلی تو واسه این کار می کنی؟!..

- اره..چطور مگه؟!..

-- دور برت نداره ها.. ولی خیلی جیگره..

- جیگریش بخوره تو سرش، اخلاق نداره..

-- خب همین جیگرش کرده دیگه..مرد باید سگ اخلاق باشه..وگرنه که مرد نیست..

ناخداگاه زدم تو پرش..از قصد نبود..از رو زبون درازم بود که همیشه بی موقع خودش و نشون می داد..

-ااینجوراست خانم خانما؟..پس تو چرا تا الان عاشق اخلاق سگی ِ کیو نشدی؟..فک کنم تا این حد خشن هست نه؟..

به شوخی خندیدم ولی با دیدن صورت گرفته و ناراحتش خندم و قورت دادم..

ای لال بمیری دختر که دو دقیقه نمی تونی زبون به دهن بگیری و ور ور نکنی..

بازوش و گرفتم..نگام کرد..

- به ارواح خاک مادرم قصدی نداشتم پری..ناراحت شدی؟..باور کن همینجوری از دهنم پرید..

به زور لبخند زد..ولی لبخندشم از روی درد بود..

-- از وقتی با کیومرث گشتم تونستم ادمای اطرافم و راحت تر بشناسم..از نگاهشون می خونم چی تو سرشونه..

کیومرث ادم نیست دلارام..اون و با کسی قیاس نکن..این مردی که تو بهم معرفیش کردی نگاهش و حتی طرز حرف زدنش زمین تا آسمون با کیومرث فرق داشت..

برعکس ِ کیومرث این مرد وقتی نگاهش به یه دختر افتاد نیشش تا بناگوشش باز نشد..نخواست صمیمی رفتار کنه..

نگاهش روی من شاید 5 ثانیه بیشتر نموند..باهام دست نداد..به روم لبخند ه*و*س الود نزد..

ولی درست برعکس ِ اون کیومرث..جلوی من با دخترا ل*ا*س می زنه..دوست دخترای سابقش رو می بوسه..حتی باهاشون می خوابه..روی من غیرت نداره..حتی یه ذره..

همه ی توجهش از روی خودخواهی و حس مالکیته..میگه من براش مثل یه شیء می مونم که اون صاحبمه..

بغلش کردم..داشت گریه می کرد..پشتش و نوازش کردم..هق هقش و رو شونه م ساکت کرد..

- عزیزدلم چی کشیدی تو این مدت..چرا زودتر اینا رو بهم نگفتی؟..یعنی تا این حد قبولم نداشتی؟..

خودش و از تو بغلم کشید بیرون..

-- اینو نگو دلی..معلومه که قبولت داشتم ولی درکم کن که بعضی حرفا گفتنی نیست..جاشون تو عمق ِقلبمونه..که مبادا به راحتی برملا بشه..

ترس از آبرو..رسوایی واسه خانواده ..و هزارجور ترس و واهمه نمیذارن به راحتی لب باز کنی وحرفای دلت و بریزی بیرون..

-باشه ..حرفات و قبول دارم..ولی حالا که باهام درد و دل کردی..بهم گفتی چه خبره پس اروم باش..

-- نه دلی ..من هنوز نصف حرفای دلم و بهت نزدم..ولی حالا که شروع کردم به گفتن دیگه نمی خوام ساکت باشم..حس می کنم به یکی نیاز دارم تا بهم کمک کنه..دیگه دست تنها نمی تونم..نمی تونم دلارام..

دستشو تو دستم گرفتم..با محبت نوازشش کردم..

-درکت می کنم عزیزم..دیگه خودت و ناراحت نکن..خدا بزرگه بالاخره یه کاریش می کنیم..

با گریه سرش و تکون داد..از تو کیفم یه کاغذ و خودکار در اوردم..روش ادرس ویلای آرشام هم تو کیش وهم تو تهران رو به همراهه شماره تلفن براش نوشتم..

خداروشکر این مدت کوتاه به تموم پلاکا و علامتا توجه کرده بودم و می دونستم اسم اون محل چیه و ادرس ویلاش کدومه..

- اینو بگیر..تو اولین فرصت یا بهم زنگ بزن یا بیا ویلا..ادرس پشتشم واسه تهران ِ..جایی که کار می کنم..

--باشه..ولی مگه موبایل نداشتی؟!..

- نه..الان ندارم..قضیه ش مفصله..منم کلی حرف دارم که برات بزنم..

لبخند زد..اشکاش و با دستمال پاک کرد..

-- مثل همیشه از زیر حرف زدن در رفتیا دلی خانم..واسه بار هزارم میگم که هنوز نمی دونم واسه چی اینجایی..

خندیدم..

- میگم برات..فردا می تونی بیای پیشم؟..

-- یه کاریش می کنم..با خانواده م اینجاییم..که کیومرثم تا فهمید دنبالمون راه افتاد..ولی اگرم بیام طرفای عصر می تونم بیام پیشت..

- باشه پس........

یه دفعه یکی از پشت دستم و گرفت..برگشتم..آرشام بود که با صورت عصبانی پشت سرم وایساده بود..

یاد تهدیدش افتادم..

کاملا برگشتم طرفش..

زیر لب غرید..

-- نشونت میدم دختره ی لجباز..

خواست دستم و بکشه که نگهش داشتم و اروم جوری که فقط خودش بشنوه تند تند گفتم: وای تو رو خدا آرشام داشتم می اومدم مگه 10 دقیقه شد؟..

مشکوک نگام کرد..هنوز اخماش تو هم بود..

-- هر کی رو بتونی رنگ کنی منو نمی تونی..د ِ راه بیافت..

خندیدم..

باید ارومش می کردم..

- کی؟!..من؟!..نه بابا من رنگ زدنم خوب نیست..سلیقه ت رو می شناسم واسه همین سراغ ِ تو یکی که اصلا نمیام..

چپ چپ نگام کرد و دستمو کشید..با خنده برگشتم طرف پری که دیدم اونم داره لبخند می زنه..

به آرشام اشاره کردم که سعی داشت منو با خودش ببره و رو به پری هول هولکی گفتم: شرمنده من باید برم..ولی منتظرتما..یادت نره..

سرشو تکون داد..

دنبال آرشام رفتم..برعکس تهدیدایی که کرده بود منو دنبال خودش نمی کشید..پنجه های محکم و مردونه ش لابه لای انگشتای ظریف من قفل شده بود..

فکر می کردم میره تو سالن..یا همون پشت کشتی ..ولی از اون سمتی که من و پری بودیم دور زد و رفت جلوتر..

یه در درست بغل در سالن مهمان بود که سریع بازش کرد..خودمو کشیدم عقب چون تو اتاقک کاملا تاریک بود و نمی دونستم می خواد چکارکنه..

اما اون خیلی نرم دستشو گذاشت پشت کمرم و..

هولم داد تو..خودشم پشت سرم اومد..

صدای کلید برق و.. بعد هم روشنایی اطرفمون رو پر کرد..

قفل درو زد..

برگشتم طرفش..درست پشت سرم ایستاده بود..دستاشو به حالت جذابی برد زیر کتش و به کمرش زد..

- منو اوردی اینجا که چی بشه؟!..

تو همون حالت نگام می کرد..جلو صورتش بشکن زدم..

- هی با تو بودما..کجایی؟..

پوزخند زد و از کنارم رد شد..به دیوار اتاق تکیه داد..دست به سینه نگام کرد..

نگاهم و یه دور اطراف چرخوندم..چیز خاصی توش نبود..چند تا حلقه ی کلفت طناب..قایق بادی..که 2 تا پارو هم کنارش به دیوار تکیه داده بودن..

با شنیدن صداش نگاهم و رو صورتش چرخوندم..

-- شایان بدجور تو نخت رفته..انگار ارسلانم بدش نمیاد این وسط یه ناخنک به اونی که چشمش عموش و گرفته بزنه..خب شایدم..از یه ناخنک بیشتر....نظر خودت چیه؟..

-این حرفا واسه چیه؟..شایان چی گفته؟..

-- خیلی چیزا..شمارش معکوسش رو از خیلی وقت پیش شروع کرده..چیزی هم تا پایانش نمونده..

با ترس یه قدم بهش نزدیک شدم..

-چی می خوای بگی؟..نکنه شایان حرفی زده؟..می خوای منو بدی بهش؟..پس قول و قرارمون چی میشه؟..

از دیوار فاصله گرفت..

-- قول و قرارمون سر جاشه..منتهی پای انتقام جویی ِ تو وسطه..مگه منتظر همچین لحظه ای نبودی؟..

- بودم ولی..الان نه..الان خیلی زوده..

-- در هر صورت باید خودت و اماده کنی..دیگه چیزی نمونده..

لرزون پشتمو بهش کردم..اب دهنمو با سر و صدا قورت دادم..

- تو رو خدا تو دیگه به تشویشم دامن نزن..خودم می دونم باید چکار کنم..

--که می دونی....خوبه..

صداش از فاصله ی نزدیک به گوشم رسید..پشت سرم بود..برنگشتم..بازوهامو بغل گرفتم..مضطرب بودم..

حرفاش این اضطراب لعنتی رو به جونم انداخت..فکر اینکه دست تنها بخوام به هدفم برسم..اینکه نمی دونستم با چند نفر طرفم..

اون اول فکر می کردم می تونم از پس همه چیزش بر بیام ولی حالا..

حالا که وارد این بازی شدم می بینم نمی تونم آسون بگیرم..

آسون بگیرم باختم..با یه نفر طرف نیستم..ارسلانم هست..شایان خودش به تنهایی شیطون رو درس میده..حالا که شدن 2 تا چطور تنهایی برم جلو؟..

به کمک ارشام نیاز داشتم..ولی از حرفاش معلومه نمی خواد کاری کنه..از این همه فکر و خیال سرم داشت منفجر می شد..

حالم..حرفام..هیچ کدوم دست خودم نبود..بدجوری بهم فشار اومده بود..

برگشتم و به پشت سرم نگاه کردم..با فاصله ی کمی از من ایستاده بود..

زدم به سیم اخر..چون ارامشی رو تو چشماش دیدم که عذابم می داد..

من که دلم خون ِ ..نگاهم سرگردون ِ و به دنبال دستی می گردم که بتونه کمکم کنه..

ارامش کلام و نگاهه آرشام رو که می دیدم ناخداگاه حرص می خوردم..

پوزخند زدم..مثل طلبکارا نگاش کردم..

-- اصلا تو این وسط چکاره ی منی؟..چرا شدی فرشته ی عذابم؟..دم به دقیقه این موضوع رو به یادم میاری و بهم حالی می کنی تنهام؟..

یادمه کنار دریا بهم گفتی تنها نیستم..یکی هست که مراقبمه..نپرسیدم کیه ولی الان دارم بهت میگم هر کی که باشه مطمئنم اون ادم تو نیستی..

شاید خوشت نیاد ولی میگم..میگم تا بدونی که من اونقدرام بی کس وتنها نیستم..هنوز یکی از اعضای خانواده م واسه م مونده..

کسی که اگه نتونه بهم کمک کنه می تونه دلداریم بده..دلگرمم کنه..تو لحظات سخت دستم و بگیره و ارومم کنه..

کاری که هیچ احدی واسه م نمی کنه..

یکیش توی نامرد..که جلوم قد علم می کنی و میگی شمارش معکوس شروع شده د ِ یالا..چرا معطلی یه کاری کن..

به جاش نمیگی کدوم راهمه و کدوم چاهم..راهنماییم نمی کنی..این همه بهت کمک کردم..نقش معشوقه ت رو بازی کردم وعین یه عروسک تو دستات چرخیدم..حالا که نوبت به خودت رسیده جا زدی؟..مگه مـ..

جوری فریاد کشید (بسه.. خفه خون بگیر) که حس کردم جفت پرده ی گوشام پاره شد..دستمو گذاشتم رو گوشم و چشمام و بستم..

بعد از چند لحظه اروم دستامو اوردم پایین وهمزمان نگاه گله مندم و تو چشماش دوختم..

اومد تو سینه م که از ترس رفتم عقب..با یه قدم تقریبا بلند خودم و رسوندم به دیوار اتاقک و دستامو کنارم به دیوار سرد و فلزی تکیه دادم..

انگار شدت باد زیاد شده بود که زوزه کشان خودش رو به در اتاقک می کوبید..یه پنجره ی کوچیک دایره ای شکل رو درش نصب بود که به وضوح نمی شد بیرون رو دید..

همونطور که با خشم منو مورد هدف جملات و نگاهه گر گرفته از عصبانیتش قرار داده بود به طرفم قدم برداشت..

-- یکی رو می خوای که دستتو بگیره..

تقریبا به طرفم حمله کرد که جیغ خفیفی کشیدم و خودم و محکمتر به دیوار تکیه دادم..

دستم و تو دستای ملتهبش گرفت..

تو صورتم فریاد زد:انگار بدجور وابسته ت کرده..که با گرفتن دستات ارومت می کنه اره؟..

دستم و جوری فشار داد که صدای «تیریک، تیریک» استخونام و شنیدم..

داد زد: د ِ بنال تا خوردشون نکردم..

-آ..آی آی..ول کن دستمو..شکستیش..

-- به درک..بگو..بگو اون لعنتی چطوری ارومت می کرد ؟..وقتی پیشش درد و دل می کردی چطور بهت ارامش می داد؟.. د ِ چرا لال مونی گرفتی، حرف بزن..

سعی کردم جلوی اشکامو بگیرم..داشت دستمو خرد می کرد..

- هیچی به خدا..هیچی نبوده..آی ول کن..

فاصله ی بینمون رو پر کرد..اون یکی دستمو هم گرفت..فشار دستش و تا حدی کم کرد ولی پوست دستم هنوز می سوخت و درد رو کاملا حس می کردم..دستامو برد بالای سرم و به دیوار سرد تکیه داد..

کشتی هر از گاهی تکون ِ ارومی می خورد..ولی شدید نبود..

صدای غرش ارشام همزمان شد با خاموش شدن لامپ اتاقک..که اون هم مطمئنا در اثر باد شدیدی بود که من ِ بدبخت رو گرفتاره خودش کرده بود..

از ترس جیغ کشیدم..خدایا خیلی شانس داشتم الان دیگه اگه چیزی هم اون ته مَه ها واسه م مونده بود در کل به باد رفت..

--چرا ازم توقع داری حمایتت کنم؟..چـــرا؟..

عین بلبل به حرف اومدم..

-چون..چون تو..چون فقط تو می تونی کمکم کنی..تو شایان رو بهتر می شناسی..

تاریک بود و من آرشام رو تو هاله ای از تاریکی می دیدم..از اون پنجره ی کوچیک نور کمی که از ماه به داخل می تابید وسط اتاقک رو تا حدی روشن کرده بود..

که بازتاب اون سایه ای رو صورت آرشام انداخته بود..

صورتش و به صورتم نزدیک کرد..نفسای داغش لاله ی گوشم و می سوزوند..

-- همین؟..فقط چون می شناسمش ازم کمک می خوای؟..شاید منم یکی از اونا باشم..یکی از ادمای شایان..

با ترسی امیخته به تعجب نگاش کردم..نمی دونم اونم منو می دید یا نه ولی با حرفی که زد مخم سوت کشید..

- مگه تو..یکی از ادمای اونی؟!..

-- پس تا الان چی فکر می کردی؟..اینکه من با شایان چه رابطه ای دارم؟..

- من..من خیال می کردم فقط باهاش دوستی..همین..

چند لحظه سکوت کرد..حس کردم نفساش منظم نیست..

-- در حال حاضر شایان فقط..یه اشناست..

با خیال راحت نفسم و بیرون دادم..

-پس می تونی راهنماییم کنی درسته؟..

-- چرا من؟..کسی که نمی تونه ارومت کنه..ولی اون دکتر ِ هیچی ندار همه کاری ازش ساخته ست..

ای خدا من تو کاره این مرد موندم ..حالا که من هیچی از فرهاد نمیگم این گیر داده بهش..

- دستام خسته شد..میشه ولش کنی؟..

ولشون نکرد..ولی سُر داد و اوردشون پایین..تو اون فاصله ی کم ..گرمی نفسایی که تو صورتم می خورد..و اون رایحه ی عطر مخصوص..که بوی تلخ و مدهوش کننده ای داشت ..

صداش..حضور ملتهب و گرمایی که از کف دستاش به دستا و بعد هم به همه ی وجودم تزریق می کرد..همه و همه.. لحظه به لحظه ..بیشتر منو از خودم دور می کرد..

صدام کمترین لرزش رو داشت..سعی داشتم بیشتر ازاین نشه..نرم..پراز ارامش..با لحنی که مختص به خودم بود وعاری از شیطنت و مملو از احساسی که از قلبم سرچشمه می گرفت تو چشمایی که سیاهی نافذش حتی تو این تاریکی هم می تونست به راحتی قلب بی قرارم رو مورد هدف خودش قرار بده زیر لب زمزمه کردم..

- قبلا هم گفتم من به فرهاد فکر نمی کنم..اونو مثل برادر یا حتی یه دوست قبولش دارم..اینو به خودشم گفتم..نظرمم عوض نمیشه..ولی تو..تو گفتی یکی هست که ازم مراقبت کنه..می خوام دقیق بدونم اون کیه؟!..

کمی جابه جا شد..این پا و اون پا کرد و باز به حالت قبلش برگشت..

معلوم نبود که اگه دستام ازاد بود ..کاری نمی کردم..

نفسای اون نامنظم بود واسه من بدتر از اون..

ای کاش می شد چند تا نفس عمیق پشت سر هم بکشم ولی نمی تونستم..یا شایدم نمی خواستم..

نمی خواستم که به 2 تا نفس عمیق عطر تنش رو از ریه هام بیرون بدم..

صداش ریز شده بود..درست زیر گوشم..سرش رو به گردنم خم شده بود و نگاهه خمار و گر گرفته ی من به سقف تاریک اتاقک بود..

یعنی الان اون بیرون چه خبره؟..در که قفل بود..پس کسی نمی تونست بیاد تو..

-- خودت دوست داری اون ادم کی باشه؟..

- مگه دل بخواهه؟!..

-- تو فکر کن آره..

- نمی دونم..

-- و اگه من باشم؟!

صورتش و به صورتم چسبوند..اینبار مست نبود..از روی هوشیاری حرف می زد و کاراش صدق این رفتار رو کاملا نشون می داد..

- چرا تو؟..

-- چرا من نه؟..

- نگفتم نه..

--پس چی؟..

مکث کردم..

- یعنی تو..مراقبمی؟..

-- مراقب..راهنما..و حتی..یه سایه..به نظرت می تونم باشم؟..

بازم مکث کردم..لحنش اروم بود..ولی حرکاتش درست برعکس گفتارش با خشونت همراه بود..

چشمامو بستم..داشتم دیوونه می شدم..بازوشو از روی کت گرفتم و فشار دادم..

- فکر کنم..بتونی..

-- می تونم دلگرمت کنم؟..

- شاید..

-- دستام چی؟..ارومت می کنه؟..

-نمی دونم..نمی دونم شاید..

داشت بی تابم می کرد..

حال اونم بدتر از من بود..

هیجان داشتم..اما ترس تو دلم نبود..جایی نبودیم که بترسم..اینجا..بین این همه ادم..درسته از دید همشون پنهونیم ولی..بازم ..

پیشش که بودم ذهنم سمت وحشت کشیده نمی شد..

پیش شایان که بودم..حتی ارسلان ..این واهمه به راحتی حس می شد ولی آرشام..

قلبم..عشقم..هر چی که نسبت بهش تو دلم داشتم نمی ذاشت ازش بترسم..نمی تونستم با هراس خودم و ازش دور کنم..

آه کشید..عمیق..از ته دل..انگار که از روی درد باشه..یه درد کهنه..

صورتش و تو گودی گردنم فرو کرد..

-- دلارام..........

یکی محکم کوبید به در .. نگاهه جفتمون به همون سمت کشیده شد..

آرشام حرکتی نکرد..

به نرمی صورتشو چرخوند و بی مقدمه زیر گردنم و بوسید..

هنوز کامل به خودم نیومده بودم..که با این حرکتش شوکه شدم..اخه اینبار نه مست بود نه نیمه هوشیار..

دستامو اوردم بالا و گذاشتم رو شونه های پهنش..

-آرشام..چکار می کنی؟..

سرش و از جلوی صورتم خم کرد و زیر لاله ی گوشم و با مکث طولانی بوسید..قلبم لرزید..هم قلقلکم اومد و هم تو دلم یه حس خاصی داشتم..

انگار واقعا از خود بی خود شده..

نالیدم: در زدن..تو رو خدا بریم..

صورتش و رو به روی صورتم گرفت..نگاهش تا حدودی رو به کم خمار بود..پس این کاراش از روی چیه؟..اگه هنوزمی تونه خودش و کنترل کنه؟..

- اون بیرون هم شایان هست هم ارسلان..اوردمت اینجا تا راحت بتونم باهات حرف بزنم..

- ولی دیدی که در زدن..

-- بس کن دلارام..

- اما..

--به دلربا همه چیزو گفتم..

با چشمای گرد شده نگاش کردم..زل زد تو چشمام..همون لبخند کجی که مختص به خودش بود رو لباش خودنمایی می کرد..

خیلی سریع خم شد و ..یه بوسه زیر گردنم نشوند..گره ی شالم و کامل باز کرده بود..

خندیدم..نگام کرد..

- چکار می کنی؟..حقش ِ الان یکی بزنم تو صورتت ..

-- نمی دونم..ولی اگه بزنی مطمئن باش اوضاع که تغییر نمی کنه هیچ..شاید بدترم بشه..

- پس چرا منو.... بوسیدی؟..

دستشو بالا اورد..به گونه م کشید..

-- چشمای خمار بهت بیشتر میاد..هیچ وقت اونقدر بازشون نکن..

با دهن باز نگاش کردم..

- این حرفت از روی تعریف بود؟..

-- تو اینطور فکر کن..

- مگه غیر از اینم میشه فکر کرد؟..

فقط نگام کرد..

-ولی کارت درست نبود..

-- درست یا غلطش و من مشخص می کنم..

- خب این نهایت خودخواهیت و نشون میده..

-- و من قبولش دارم..

-پس قبول داری که خودخواهی..

سرشو به ارومی تکون داد..

اخه من چطور می تونم بزنم تو صورتت؟!..

شاید کارش درست نباشه..بوسیدناش..بغل کردناش..

ولی صادقانه عاشقشم..نمی تونم اون کاری رو به سرش بیارم که اگه از هر مرد دیگه ای غیر از آرشام سر می زد الان یه سیلی جانانه ازم نوش جان کرده بود..

اما آرشام فرق داشت..همین تفاوت..همین حس..دستام و بسته بود..نگاهه سوزانم رو خاموش کرده بود..اروم بودم..

ولی دلم هنوز بی تابش بود..

لامپ روشن شد..نورش چشمم و زد..صورتمو تو سینه ی ستبرش پنهون کردم تا نور مستقیم نخوره تو چشمم..

آرشام کمی به سمت چپ مایل شد..و باز اطرافمون رو تاریکی پر کرد..لامپ رو خاموش کرده بود..سرمو بلند کردم..

تو صورتش نگاه کردم..اونم بی پروا زل زده بود تو چشمای من و نگاهش و نمی گرفت..

- به دلربا چی گفتی؟..

--همونایی رو که باید می گفتم..از خواب بیدارش کردم..از رویایی که داشت برای خودش تصور می کرد اوردمش بیرون..

- به همین اسونی؟..اون چکار کرد؟..

-- خیلی دوست داری بدونی؟..

دیدم باز دارم تند میرم ترمز کردم و گفتم: نه خب.. محض کنجکاوی پرسیدم..

سرش و کج کرد و نگام کرد..

-- به یقین رسیدم رنگ زنه خوبی نیستی..

گنگ نگاش کردم..

- چه ربطی داشت؟..

-- مهم نیست..

- الان دیگه میشه بریم؟..حرفامونم که زدیم..

-- اره زدیم..ولی هنوز تموم نشده..

با لحن بامزه ای گفتم: خب جناب مهندس تهرانی لطفا مابقی ِ حرفاتون و بذارید واسه وقتی که رسیدیم ویلا..

و یه جور خاصی نگام کرد و ازم پرسید: بقیه ی چی رو بذارم واسه وقتی که رسیدیم ویلا..

نگاهش به قدری واضح بود که سریع گرفتم منظورش چیه..

نزدیک بود به تته پته بیافتم که زود خود مو جمع و جورکردم..

- بقیه حرفات و دیگه..مگه منظورت همین نبود؟..

-- چرا بود..منتهی نه همه ش..

- پس چی؟!..

بازوهام و گرفت..چشماشو باریک کرد..هر چی که بود و نبود از تو همون یه جفت چشم سیاه خوندم..

بیشتر از این اگه خودم و می زدم به کوچه ی علی چپ تابلو می شدم..

-- خیلی خب..بریم..

دستمو تو دستش گرفت..به طرف در رفت..

چه غیرمنتظره..

- داری کجا میری؟..

-- بر می گردیم ویلا..گفتم که حرف واسه گفتن زیاد داریم..

خنده م گرفته بود..چقدر عجوله..اره حرف می زنیم..تو گفتی و منم باورکردم..

کور خوندی جناب..

باد بدی می اومد..سردم شده بود..کشتی به طرف اسکله حرکت می کرد..پس واقعا داریم بر می گردیم..

-- تو همینجا باش نمی خواد بیای تو..من میرم مانتوت و از تو سالن میارم..

- باشه..مرسی..

هیچ کس رو عرشه نبود..رفتم لب کشتی ایستادم..دستام و به نرده های کوتاه گرفتم..کمی خم شدم..نقش ِ سیاهی اسمون ِ شب افتاده بود تو دریا و از اون فاصله ادم رو به وحشت مینداخت..

حتی نگاه کردن بهشم دلمو لرزوند..

سرمو بلند کردم..همونطور که به جلو خم شده بودم نگاهم و به ماه دوختم..چشمام و بستم..نفس عمیق کشیدم..

بادی که از روی اب رد می شد سرمایی رو با خودش به همراه داشت که تا مغز استخونم نفوذ می کرد..تو ساحل گرم بود..ولی اینجا........

نفهمیدم چی شد..فقط دستی رو پشت کمرم حس کردم..اینکه یکی با کف دست محکم زد پشتم و به جلو هولم داد..

قدرتش زیاد نبود..به قدری عملش غیرمنتظره بود که حتی بهم فرصت نداد برگردم و پشت سرم و نگاه کنم..

همزمان با جیغ بلند و گوشخراشی که از ته گلوم خارج شد پرت شدم تو دریا..انقدر ترسیده بودم که وقتی سردی اب رو حس کردم و اینکه عین یه تیکه گوشت در اثر شوکه عمیقی که بهم دست داده بود ضعیف و کند دست و پا می زدم و هر لحظه بیشتر حس می کردم که دارم تو عمق دریا فرو میرم..

حس کردم قفسه ی سینه م از اب پر شده..شنا کردنم خوب نبود..هیچ وقت فرصتش و نداشتم که یاد بگیرم..و حالا........

سرم تیر کشید..هیچ صدایی نمی شنیدم..چشمام تار و.. تارتر شد..دیدم کامل از بین رفت چون پلکام به نرمی روی هم افتاد و........

دیگه هیچی حس نکردم..

انگار که از همه چیز رها شدم..

سبک و..اروم.... 

*********************

« آرشام »

ارسلان _ یهو کجا غیبتون زد؟!..دلارام کجاست؟!..

-- به تو ربطی نداره..بکش کنار..

خواستم از سالن برم بیرون که صدای جیغ ِ بلند یه دختر در جا میخکوبم کرد..

به خودم اومدم..بی درنگ از سالن زدم بیرون..صدای دلارام بود..شک نداشتم که خودش بود..

رو عرشه رو نگاه کردم..نبود..به طرف همونجایی که ایستاده بود دویدم..با وحشت از روی نرده ها خم شدم..موج هایی که روی اب دریا نقش بسته بود..و همزمان یه حس بد..

از سر وحشت با چشمانی بازتر از حد معمول به دریا زل زده بودم..بدون معطلی کتم و در اوردم..رو عرشه شلوغ شده بود..

ارسلان به طرفم دوید که همزمان با فریاد چند نفر که سعی داشتند جلوم و بگیرن نفسم و حبس کردم و شیرجه زدم تو اب..

تاریک بود..نمی دونستم باید چکار کنم..تقریبا زیر اب و توی اون تاریکی هیچ چیز مشخص نبود..

مطمئنم پرت شده..نقش اون موج ها بی دلیل روی اب نیافتاده بود..

اروم اورم داشتم نفس کم می اوردم .. نور کمی به داخل اب افتاد..نور کشتی بود..

شدت نور خیلی کم بود ولی باید تموم سعیم و می کردم..

حواسم رو کامل جمع کردم..نگاهم دقیق اطراف رو می کاوید که یه چیزی نظرم و جلب کرد..

به طرفش شنا کردم..قفسه ی سینه م می سوخت..به اکسیژن نیاز داشتم..نخواستم که برای ذره ای اکسیژن به روی اب برم..

بی حرکت زیر اب شناور بود..چشمای خاکستریش رو بسته و دستاش به سمت پایین رها شده بود..

با حرص بغلش کردم..اگه زود نمی جنبیدم ممکن بود خودمم در اثر کمبود اکسیژن غرق بشم..به سمت بالا شنا کردم..محکم نگهش داشتم..با یک جهش سرم و از اب بیرون اوردم و نفس حبس شده م رو به شدت بیرون دادم..

چند بار پشت سر هم نفس عمیق کشیدم..نگاهش کردم..بیهوش بود..رنگ صورتش مهتابی تر از همیشه بود..

به طرف کشتی شنا کردم..

چند نفر قایق نجات رو به همراه یک نفر که تو قایق بود توسط طناب ضخیمی به سمت پایین هدایت کردند..

************************

با وحشت جسم بی جونش رو کف کشتی خوابوندم..

نبضش رو از روی گردن گرفتم..نمی زد..یا حداقل انقدری کند بود که نشه حسش کرد..

تنش سرد بود..

دستامو حلقه وار زیر شکمش بردم..کمی بلندش کردم و گذاشتمش رو زانوهام ..بهش فشار اوردم..باید اب رو از ریه ش خارج می کردم..کمی اب از دهنش بیرون زد..ولی کافی نبود..

خوابوندمش کف عرشه ..دستامو گذاشتم روی سینه ش و پی در پی با مکث کوتاهی فشار دادم..تکرار کردم..فایده نداشت..باید اب رو بیرون می داد تا راه تنفسش باز بشه..

کمی اب از دهنش زد بیرون ..ولی همه ش رو بیرون نمی داد..نبضش و گرفتم تونستم حسش کنم ولی بی نهایت کند می زد..

مردم هیاهو کنان دوره م کرده بودند..می خواستم تمرکز کنم ولی توی اون سرو صدا نمی تونستم..

با خشم سرمو بلند کردم و با صدایی بلند فریاد زدم:خفه خون بگیرین لعنتیا..

صداها کمتر شد ولی زمزمه ها قطع نشد..نفس نفس می زدم..دستام لرزش محسوسی داشت..

خواستم بهش تنفس مصنوعی بدم که صدای فریاد ناخدا رو شنیدم: رسیدیم اسکله..

و در کسری از ثانیه دلارام رو در اغوش کشیدم و بلند شدم..اگه می خواستم تنفس مصنوعی بدم کم ِ کم تا یک ربع باید این عمل رو ادامه می دادم..یعنی تا زمانی که تنفسش نرمال بشه..و این یعنی ریسک که اگه جواب نده جونش و از دست می داد..

صدای شایان و ارسلان رو می شنیدم..داشتن دنبالم می اومدن ولی من بی توجه به اونها فقط دنبال راهی می گشتم که بتونم از شر اون کشتی لعنتی خلاص بشم..

ارسلان _ آرشام کجا می بریش؟..د یه چیزی بگو لعنتی؟..

دلارام و گذاشتم تو ماشین..از روی خشم سر تا پام به لرزش افتاده بود و توی این موقعیت کنترلی روی خودم نداشتم..

پشت سرم بود..زدم به سیم آخر..به سرعت برگشتم و مشت گره شده م رو تو صورتش فرود اوردم..هر چی دق و دلی داشتم با همین یه مشت سرش خالی کردم..

براش غیرمنتظره بود ..نتونست خودش و کنترل کنه و اگه شایان به موقع بازوشو نگرفته بود ارسلان نقش زمین می شد..

با خشونت در ماشین و باز کردم و نشستم پشت فرمون..با سرعت می روندم..هر از گاهی بر می گشتم و بهش نگاه می کردم..

نمی دونستم کار کی بوده..کسی پرتش کرده؟..خودش افتاده؟..

از اینکه چیزیش بشه.............

کلافه نفسم و بیرون دادم..با خشم مشتم و رو فرمون کوبیدم..

لعنتی..چرا باید اینطور می شد؟..

چرا؟..

چــــرا؟..

*************************

- حالش چطوره؟..

دکتر _ شما همسرشون هستید؟..

- دکتر فقط سوالم و جواب بده..حال دلارام چطوره؟..

مکث کرد..

-- ما تموم تلاشمون و کردیم..اب زیادی وارد ریه ش شده..اگه بعد از افتادن به داخل اب دست و پا می زد وبه جای اکسیژن اب تنفس می کرد بعد از 2 یا 3 دقیقه حتما جونش و از دست می داد..ولی ظاهرا در اثر شوک زیادی که بهش وارد شده نتونسته تقلا کنه و..قبل از اینکه اب رو به ریه ش بفرسته بیهوش شده....

-زنده می مونه؟..

-- من تشویش و نگرانی شما رو درک می کنم..ولی در حال حاضر باید جهت اندازه گیری گازهای خونی (اکسیژن و دی اکسیدکربن).. و اندازه گیری الکترولیت های خون و فاکتور عملکرد کلیوی از ایشون آزمایش های لازم گرفته بشه..در ضمن عکس رادیولوژی از ریه و گردن .. برای کنترل وجود آب در ریه یا شکستگی گردن هم لازمه که انجام بشه.. نوار قلب برای بررسی ریتم قلب و اکسیژن رسانی و و مهمتر از اون کنترل میزان اکسیژن خون از اقدامات نهایی هست که تا پیش از زمان ترخیص باید انجام بشه..

-حالش خوب میشه؟!....

--در حال حاضر بیهوشه ولی خوشبختانه تونستیم علائم حیاتیش رو حداکثر نرمال نگه داریم..ولی اینها می تونه موقتی باشه..و تا جواب ازمایش نیاد نمی تونم نظر قطعیم رو بدم..

ضمن ِ اینکه باید درنظر داشته باشین گاهی علائم و عوارض غرق شدگی چند ساعت بعد از خارج شدن از آب به وجود میاد و نباید در ترخیص از بیمارستان عجله کرد..فقط صبور باشید..

- اما اب زیادی وارد ریه ش شده..من تموم تلاشم و کردم اما..

-- خوشبختانه ما اب رو خارج کردیم..نگران نباشید..و دلیل مهمی که باعث شده این خانم جوان تا الان دوام بیاره بلعیدن اب دریا بوده..که اگر قائدتا اب استخر یا رودخونه وارد ریه ش شده بود بدون شک تا الان دوام نمیاورد..علتشم این هست که چون آب دریا فشار اسمزی برابر خون داره.. اتفاقات فوق رخ نمیده و فقط به دلیل نمک موجود در اون کمی سدیم و کلر خون بالا میره که علایم خفیفی را به وجود میاره..با این حال جای نگرانی نیست..بعد از اینکه جواب ازمایشات مشخص شد تشخیص قطعی رو میدم..

دستش رو به ارومی روی شونه م زد و با لبخند از کنارم رد شد..

ازپشت پنجره ی شیشه ای نگاهش کردم..زیر اون همه دستگاه چشماش و بسته بود..چشمایی که مملو از ارامش بود..

سرم و به شیشه تکیه دادم..چشمام و بستم..چرا نمی تونم این صحنه رو ببینم؟..چرا با دیدنش توی این وضعیت حس کلافگی وسردرگمی میاد سراغم؟..

چشمام و باز کردم..

این دختر چی داره؟..چی تو وجودش نهفته که من رو این همه مشتاق ِ خودش می کنه؟..

کششی که هر لحظه نسبت بهش حس می کنم و از روی همون حس ِ لعنتی پس می کشم و نمی خوام که اون کشش رو باور کنم..

ولی بازم برام غیرارادی میشه..

وقتی نگام می کنه..

وقتی اسمم و صدا می زنه..

حرکاتش..

بی پروایی هاش..

ارامشی که تو نگاه و رفتارش می بینم..

همه و همه..این حس رو در من تشدید می کنه..

نباید این اتفاق میافتاد ولی..........

افتاد..

*******************************

همیشه یه دست لباس کامل تو ماشین نگه می داشتم..

لباسای نمناکم و با اونها عوض کردم..

گوشیم تو ماشین بود که بر داشتم..

چندین تماس از طرف ارسلان........

********************************

بالاخره جواب ازمایشات اومد..مشکل خاصی نداشت..ولی بر اثر یکسری علائم و نتایجی که تو ازمایش دیده شده بود دلارام تا 48 ساعت دیگه باید تحت نظر باشه..

یه بار پلکاش لرزید..ولی چشماش و باز نکرد..منتظر بودم..نگاهم و از روی صورتش نمی گرفتم..

ویبره ی گوشیم رو حس کردم..از تو جیبم در اوردم..شماره ی ارسلان بود.

رد تماس زدم..ولی ول کن نبود..

-چی می خوای؟..

صداش کمی مضطرب بود.. 

-- لعنتی چرا جواب نمیدی؟..یه اتفاقی افتاده..

- چی شده؟..

-- شایان..وقتی داشتیم از اسکله بر می گشتیم تو مسیر تیراندازی شد..

-چی؟..کامل بگو ببینم چی شده؟..

-- من با ماشین خودم پشت سر ماشین شایان حرکت می کردم..خیابونا هم خلوت بود..رسیدیم تو کوچه یه ماشین مدل بالای مشکی که شیشه های دودی داشت کنار ماشین شایان حرکت می کرد..اونی که پشت سر راننده بود شیشه رو کشید پایین و با اسلحه به طرف شایان شلیک کرد..صدا خفه کن روش نصب بود واسه همین بی سر وصدا کارشون و کردن و در رفتن..

- الان شایان کجاست؟..

--تو اتاق عمل..دکترا میگن وضعیتش اصلا نرمال نیست..بدجور تیر خورده..

مکث کرد..

-- دلارام چطوره؟..

نفسمو عمیق بیرون دادم..

بی حوصله جوابشو دادم..

- 2 روز دیگه مرخص میشه..

--پس حالش خوبه..خوشحالم..

- خیلی خب باید قطع کنم..

--باشه..ادرس بیمارستانی که شایان رو اوردم واسه ت اس ام اس می کنم..فعلا..

تماس و قطع کردم..

متفکرانه و بی هدف به دیواری که رو به روم بود خیره شدم..

چه شبی ِ امشب..

پر از تشویش و اضطراب..

***************************

-- یعنی کسی هولت داد تو آب؟..

نگاه خاکستری و خمارش رو تو چشمام دوخت..صداش ریز به گوشم رسید..

-اره..یکی که انگار زورشم زیاد نبود..کاملا معلوم بود..

دستام و گذاشتم رو تخت و کمی به طرفش مایل شدم..

-- نتونستی ببینیش؟..

-نه..مهلت نداد برگردم..بی معطلی هولم داد....کی می تونم برگردم خونه؟..

به ساعتم نگاه کردم..

-- دقیقا تا 32 ساعته دیگه..

لبخند کم جونی نشست رو لباش..

- چه دقیق و حساب شده..

تو سکوت نگاش کردم..می خواستم یه چیزی بگم..

شاید اینکه از زنده بودنش........

نمی تونستم چیزی رو ابراز کنم..اصلا تو خودم نمی دیدم..به این حالت ِ سنگیم خو گرفتمه بودم..نمی خوام این لایه رو از بین ببرم و در مقابلش نرم باشم..

ولی می دونستم که حرفام با عملم نمی خونه..حرفام از روی عقل بود و کارام از روی.......

نمی خواستم که باشه..

چرا به اینجا رسیدم؟..

اصلا چطور شد که به اینجا رسیدم؟..

*****************************

-- قربان تا پشت تلفن گفتین باهام کار فوری دارید جَلدی خودمو رسوندم..فرمایش قربان..همه جوره در خدمتم..کسی رو باید نفله کنم؟..زیراب بزنم؟..تعقیب؟..

- میری به این ادرسی که بهت میدم..امار دقیق مسافرایی که پنجشنبه شب سوار کشتی مسافربری اطلس شدن رو برام در میاری..نتیجه رو که دیدم میگم باید چکار کنی..

-- اطاعت میشه..سه سوت واستون ردیفش می کنم قربان..

*********************************

بالاخره پیداش می کنم..کسی نمی تونه از دست من فرار کنه..اون ادم هرکی که می خواد باشه بالاخره به چنگم میافته ..

سوالات زیادی تو سرم پشت سر هم ردیف شدند..

برای یکسری از اونها جواب داشتم ولی خب..واسه بقیه ش هم دنبال جواب می گشتم..

و تا زمانی که اون ادم رو پیدا نکنم نمی تونم به جوابایی که می خوام برسم..

که اونم خیلی زود تو چنگم میافته..

خیلی زود..

***************************

«دلارام»

انگار از زندون ازاد شدم..

همیشه از محیط بیمارستان بیزار بودم..ادم اگه سالمم باشه یه شب و تو بیمارستان بگذرونه کارش تمومه..

داشتم می رفتم تو ساختمون از پشت سر صدای بسته شدن در ماشین آرشام رو شنیدم..هنوز احساس سرگیجه داشتم..

دکتر گفته بود به خاطر احساس خفگیی هستش که موقع غرق شدن بهم دست داده و به مرور با مصرف دارو برطرف میشه..

چشمام سیاهی رفت..دستمو به درگاه گرفتم..مکث کردم..چشمام و بستم و باز کردم..

تار می دیدم ولی می تونستم بقیه ی مسیر رو تا تو اتاقم..اونم طبقه ی بالا طی کنم؟!..

باید تحمل کنم..دستمو به حصار پله ها گرفتم که یکی بازومو گرفت ونگهم داشت..

-- کجا؟..

آرشام بود..با بی حالی برگشتم طرفش و نگاش کردم..

-بالا..تو اتاقم..

فهمید حالم زیاد رو به راه نیست..اخم نداشت ولی فوق العاده جدی بود..دستمو کشید..

--خیلی خب میری تو اتاقت..منتهی نه بالا..

داشت می بردم سمت سالن..

- کجا میری؟..به خدا حالم خوب نیست..بذار استراحت کنم..

--حرف نباشه..

تو دلم نالیدم و خواستم فحشش بدم که دم اخری زبونم و گاز گرفتم..

برخلاف تصورم مقصدش سالن نبود..یه در، درست کنار درگاه مهمونخونه قرار داشت که بازش کرد..

دستشو گذاشت پشتم و اروم هدایتم کرد داخل..

-- برو تو..

مطیع به حرفش گوش کردم..پشت سرم اومد ..تو درگاه ایستاد..خدمتکار و صدا زد..

منم با کنجکاوی اطرافم و نگاه می کردم..حواسم نبود که آرشام داره با خدمتکار حرف می زنه..

محو زیبایی اتاق شده بودم..یه تخت دو نفره که فلزش چون طلا می درخشید..جنس پارچه ی روتختی از ساتن و حریر کرم شکلاتی بود..مثل حجله می موند..دور تا دور تخت با حریر طلایی حفاظ شده بود..

وای محشره..تموم دکور اتاق از میز و کمد و میزآینه و عسلی بگیر تا سِت صندلی و راحتی و در و پنجره و پرده ها..همگی تو همین رده از رنگ بندی قرار داشتن ..طلایی..کرم شکلاتی و سفید..

وای خدا منو یاد اتاق پرنسسا میندازه..

عجب چیزیه خدا..رنگ دیوارا سفید درخشان بود..واقعا زیر نور لامپای لوستری که از سقف اویزون بود می درخشید..

--چرا ایستادی؟..

من که هنوز تو حال وهوای خودم و این اتاق بودم گیج نگاش کردم وسرم و تکون دادم..

-چکار کنم؟..

حس کردم پی برده که چقدر منگ ِ این اتاقم..

با همون لبخند کج از کنارم رد شد..رفت سمت پنجره..پرده ها رو کشید..هنوز غروب بود..

نور فضای اتاق و روشن کرد..

همونطور که به طرفم می اومد دستش و برد تو جیبش و گفت: این اتاق میشه گفت یه اتاق ویژه ست..ویژه نه به این خاطر که زیبایی خاصی داره..علاوه بر اون به این دلیل که برای من.........

ادامه نداد..تموم مدت که حرف می زد انگار حواسش اصلا تو این اتاق نبود..وقتی به خودش اومد جمله ش رو قطع کرد..

کلافه تو موها و پشت گردنش دست کشید ..نگام کرد..

-- فردا راه میافتیم..دیگه بیشتر از این نمی تونیم اینجا بمونیم..و امروز تا می تونی استراحت کن که فردا تو هواپیما دوباره حالت بد نشه..

-من حالم خوبه..یه کم استرحت کنم بهترم میشم..فقط یه سوال..

چشمای درشتش و کمی باریک کرد..

--بپرس..

- اونی که منو هول داد تو اب..به نظرت بهتر نیست در موردش به پلیس بگیم؟..

کمی نگام کرد..اخم کمرنگی نشست رو پیشونیش..

-- خودم می دونم باید چکار کنم..

-می خوای چکار کنی؟..

-- اون ادم و پیدا می کنم..

با تعجب نگاش کردم..

-واقعا؟!..مگه می دونی کیه؟!..

--من گفتم می دونم؟..

-اخه همچین مطمئن حرف زدی که گفتم شاید بشناسیش..

نیم نگاهی به صورتم انداخت .. به طرف در رفت..تو درگاه ایستاد..نگام کرد..

-- بعد از استراحت خبرم کن باید باهات حرف بزنم..

سرمو تکون دادم..از اتاق بیرون رفت..

نشستم رو تخت..به حریرش دست کشیدم..چه لطیفه..ادم بیشتر از اینکه مشتاق باشه روش بخوابه دوست داره بشینه و نگاش کنه..

تا حالا نمونه ش رو هیچ کجا ندیده بودم..رو میز عسلی 2 تا قاب کنارهم بود با چند بیت شعر از حافظ..

(قاب اول)

می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر

سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم

طره را تاب مده تا ندهی بر بادم 

یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم

غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گلم

قد برافراز که از سرو کنی آزادم

(قاب دوم)

شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی مارا

یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

شهره ی شهر مشو تا ننهم سر در کوه

شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس

تا به خاک در آصف نرسد فریادم

حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی

من از آن روز که در بند توام آزادم

عجیب دوسشون داشتم..این چند بیت بدجور به دلم نشست..قاب شعرا رو برگردوندم سر جاش..

گفت می خواد باهام حرف بزنه..با اینکه کنجکاو بودم حرفاشو بشنوم ولی خب حالمم خوب نبود و باید استراحت می کردم..

تقه ای به در خورد..با (بفرما)ی من در باز شد و خدمتکار سینی به دست وارد اتاق شد..

سینی رو گذاشت رو میز و همونجا ایستاد..بلند شدم رفتم سمتش..نگام به سینی افتاد که به ترتیب یه لیوان شیر و یه ظرف عسل وخرما کنار هم چیده شده بود و همینطور یه بشقاب پر از میوه که به طرز ه*و*س انگیز و زیبایی میوه ها پوست گرفته و حلقه شده بودند..

-همه ی اینا رو واسه من اوردی؟..

مطیع سرش و زیر انداخت..

-- آقا فرمودن همه ش و باید میل کنید..

-آرشام؟!..

--بله..

-ولی اینا خیلی زیاده..همون شیر کافی بود..

سرش و بلند کرد..ملتمسانه با لحن ارومی گفت: خانم لطفا هر چی اقا گفتند و انجام بدید..وگرنه ایشون از چشم من می بینن..

-چرا از چشم تو؟!..خب اگه این همه رو بخورم که می ترکم..

-- ایشون تاکید کردن که باید همه شون و بخورید..

نفسم و بیرون دادم..

- خیلی خب..می خورم..فقط اگه دیدیش بگو خوابش می اومد نخورد..

با ترس نگام کرد که اروم و با لبخند اطمینان بخشی گفتم: نگران نباش..

-- خانم شما مگه اقا رو نمی شناسید؟..اگه بفهمن اوامرشون اجرا نشده خون به پا می کنن..

- واسه یه غذا خوردن یا نخوردن من خون به پا نمیشه نترس..

-- ولی اخه..

-- اما و اخه نداره..تو همون کاری رو بکن که من میگم..باشه؟..

- آقا عصبانی میشن..

-- نمیشه نترس..اونش با من..خودم بهش میگم که من ازت خواستم..

با تردید نگام کرد که با اطمینان به روش لبخند زدم وسرم و تکون دادم..

از اتاق که رفت بیرون مطمئن بودم همون کاری رو می کنه که ازش خواستم..باز شیطنتم گل کرده بود..

حتی الان که حالم زیاد تعریفی نیست بازم دوست دارم اذیتش کنم..

اگه اونطور که خدمتکار می گفت عصبانی بشه پس چهره ش تماشایی ِ..

حالت تهوعی که داشتم کمتر شده بود..با دیدن اون خوراکیا بایدم از بین می رفت..هر اونچه که تو سینی بودو تا ته خوردم..

سینی خالی رو گذاشتم زیر تخت دهنم هنوز داشت می جنبید که رو تخت دراز کشیدم..وای چه حس خوبی..

رو تخت وایسادم و حریر رو انداختم پایین..

شد عین حجله ی عروس و دوماد..

لبخند زدم..

به پهلو دراز کشیدم..به بالشتی که کنار بالشتم بود دست کشیدم..تو فکر بودم..چرا گفت این اتاق برام خاص ِ؟..البته خاص که بود..لنگه ش رو هیچ کجا ندیدم..

ولی آرشام جوری تو خودش فرو رفته بود و ازش حرف می زد که انگار..

انگار..

انگار ازش خاطره داره..

گردنم و کج کردم ونگاهم و یه دور از پشت حریر طلایی اطراف اتاق چرخوندم..

چه خاطره ای؟!..با کی؟!..

اون خوره ای که داشت میافتاد به جونم رو پس زدم..

چرا منفی بافی می کنم؟..

یعنی الان با خدمتکار حرف زده؟..

بهش گفته من لب به خوراکیا نزدم؟..

نقشه م این بود بکشونمش تو اتاق..اینکه عکس العملش و ببینم..

اصلا براش مهم هستم یا نه؟..

ولی تا الان که خبری نشده..

نیم ساعتی گذشته بود و من منتظر بودم اون دستگیره ی لعنتی یه تکونی بخوره..اما دریغ از یه اشاره..

بی خیال انگار نمیاد..اصلا شاید خدمتکاره ترسیده بهش نگفته..اَه بخشکی شانس..اصلا مگه من شانسم دارم؟..اگه داشتم که وضع و اوضاعم اینجوری قاراشمیش نبود..

تو جام نشستم..یه مانتوی لیمویی تنم بود..می خواستم مرخص بشم دیدم یه کیسه داد دستم که توش لباس بود..

اینجا که لباس ندارم..بعدا به خدمتکار میگم لباسام و از بالا برام بیاره..یه امشب که بیشتر اینجا نیستیم..

مانتوم و در اوردم..زیرش یه تیشرت سفید استین کوتاه پوشیده بودم..تو موهام دست کشیدم..کج ریختم یه طرفم..

اروم دراز کشیدم..موهام رو بالشت پخش شد..حس می کردم رو تختی بوی گل یاس میده..وقتی بو کشیدم دیدم واقعا همین بو رو می داد..

قفسه ی سینه م هنوز کمی درد می کرد....

به قول دکتر معجزه بود که زنده بمونم..که خب اگه آرشام چند دقیقه منو دیرتر از اب می کشید بیرون حتما تا الان نظاره گر ِ اون دنیا بودم..

زندگیمو مدیونشم..

مدیون کسی که عاشقانه خواهانشم..

دیگه هوا داشت تاریک می شد..به نیت خوابیدن چشمامو بستم ولی چند لحظه نگذشته بود که صدای درو شنیدم..دلم ریخت ولی چشمامو باز نکردم..لبه های پتو که تو دستم بود رو فشار دادم..

یعنی خودشه؟!..

صدای قدمهای مردونه ش تو گوشم پیچید..لحظه به لحظه هیجانم بیشتر می شد..حس کردم حریر رو کنار زد..تخت خیلی خیلی نامحسوس تکون خورد..نشست کنارم..صورتم جهت مخالفش بود..

چند تار از موهام ریخته بود تو صورتم..بوی عطرش مثل همیشه نبود..شک کردم..خواستم چشمام و باز کنم که گرمی دستش و به روی گونه م احساس کردم..

چند تار از موهام و به نرمی کنار زد..گرمی نفساش و رو گونه م حس کردم ....با اون گرما بیگانه بودم..

چشمامو تا اخرین حد باز کردم و خودمو کشیدم کنار..با وحشت نگاش کردم..

-ارســــــلان؟؟!!....

نگاهه شیفته ش رو از روم برنداشت..لبخند زد..

--تعجب کردی عزیزم؟..

با اخم و تَخم نفس زنون در حالی که پتو رو تو بغلم جمع کرده بودم گفتم: اینجا چی می خوای؟..

خندید..دستشو به بازوم کشید..با غیض خودم و جمع کردم..

-دستتو بکش..

-- خیلی خب ..چت شده؟..می بینی که کاریت ندارم..

-برو بیرون از اتاق..

-- اومدم عیادتت دیگه چرا بیرونم می کنی؟..این رسمشه؟..

- آرشام خبر داره اومدی اینجا؟..

اخماش رفت تو هم..

-- چرا باید خبر داشته باشه؟..خدمتکار گفت اینجایی اومدم عیادتت..به کسی چه ربطی داره؟..

-اینجا خونه ی اونه..عیادتم کردی حالا پاشو برو..

اخماش باز شد..

-می ترسی سر و کله ش پیدا بشه و با هم گلاویز بشیم؟..

- بهت میگم پاشو برو..چرا نمی فهمی؟..

--اتفاقا می فهممت..............و چهار دست و پا اومد طرفم و با لحنی که به هیچ عنوان به دلم نمی نشست گفت: فقط نمی تونم بفهمم چرا اینقدر بد داری باهام تا می کنی؟..

رفتم عقب..ولی دیگه جا نبود..

-نیا جلو..وگرنه جیغ می کشم................و دهانم و باز کردم اما ارسلان با یه خیز به سمتم با دست جلوی دهنم و محکم گرفت..

به تقلا افتادم تا دستشو برداره ولی اینکارو نکرد....

در با صدای وحشتناکی طاق به طاق باز شد..فهمیدم آرشام ِ..ندیدمش چون این لندهور جلوی دیدم و گرفته بود..از طرفی چشمام داشت تار می شد..

اون حس خفگی که کم کم داشت برطرف می شد اومد سراغم..

چشمام داشت از حدقه می زد بیرون که با وحشت دستش و برداشت یا شایدم به خاطر حرکت آرشام بود که به عقب کشیده شد......

به سرفه افتادم..سینه م خس خس می کرد وبا هر سرفه نفسم می رفت و بر می گشت..صورتم خیس از اشک شده بود..در حالی که تند تند اب دهنمو قورت می دادم و به قفسه ی سینه م مشت می زدم صداها تو سرم می پیچید..

با هم گلاویز شدن.. آرشام با زدن چند مشت ارسلان رو نقش زمین کرد..فریاد زد و یکی از نگهبانا رو صدا زد..

از پشت پرده ی اشک تقلا کنان می دیدمش ولی صداها برام گنگ بود..حس می کردم گوشم کیپ شده..

یه مرد قد بلند و چهار شونه که یکی از نگهبانا بود اومد تو اتاق..ارسلان که افتاده بود رو زمین رو بلند کرد و با خودش برد بیرون..

داشتم جون می دادم..حس تلقین به خفه شدن..عوارض غرق شدن تو دریا که هنوز تو بدنم مونده بود و از همه بدتر اون حس خفگی و درد تو قفسه ی سینه م که بهم فشار می اورد..

سرفه می کردم..می خواستم نفس بکشم واسه خاطره یه ذره اکسیژن تقلا می کردم..دست و پام یخ بسته بود..

خودم و تو یه جای گرم حس کردم..اغوش آرشام..منو به سینه ش فشار می داد..ولی من تو بغلش بال بال می زدم..

نفسای بلند و ممتد پشت سر هم....چشمام تا اخرین حد گشاد شده بود..دست و پا می زدم ولی اون مچ جفت دستامو محکم نگه داشت..منو خوابوند رو تخت..تقریبا نشست رو پاهام تا تکون نخورم..دستامو ول کرد..روتختی رو تو مشتم گرفته بودم و فشار می دادم..

داد می زد ( اروم باش..سعی کن نفس بکشی ) ولی من حس می کردم دارم خفه میشم..نمی دونم تلقین بود..یا از روی وحشت..هر چی که بود بهم می گفت دیگه نمی تونی نفس بکشی..داری خفه میشی..

لبام و از هم باز کرد..لبام سرد بود..یخ..بی روح..ولی لبای اون از جنس اتیش بود..حرارتی که به وجودم دمید..نفس خودش رو با شدت بیشتری تو دهنم بیرون داد..حس کردم قفسه ی سینه م مثل بادکنک با هر دم و بازدم پر و خالی میشه..

نفسی که نفسم بهش بسته بود..نفسی که سعی داشت زندگی رو بهم برگردونه..

تا چند دقیقه این عمل رو تکرار کرد..تا اینکه با یک نفس عمیــــق و بلند سرم و از روی تخت بلند کردم..نفس کشیدم..هوا رو استشمام کردم..حس زندگی و زنده بودن..چقدر می تونه توی اون لحظه برات ل*ذ*ت بخش باشه..

سرفه می کردم..ولی اینبار از روی برگشتن حس زندگی به درون تک تک سلول های بدنم..نفس زنان خودم و پرت کردم رو تخت..

به صورتم دست کشیدم..اشکام و پاک کردم..دستام و همونجا رو صورتم نگه داشتم..نفس کشیدم..حالم بهتر شده بود ولی قفسه ی سینه م هنوز می سوخت..

دستام و گرفت از روی صورتم اورد پایین..نگاهش کردم..توی چشمای مشکی و نافذش ترس نشسته بود..

صورتش خیس از عرق بود.. دستاش و مثل ستون کنار بازوهام گذاشت و خودش هم روی صورتم خم شد ..

نفساش نامنظم بود..

--تازه برگشتی دختر....چرا جلوی صورتت و می گیری؟..

راست می گفت..حس می کردم تازه به زندگی برگشتم..اون موقع که افتادم تو دریا و دکترا تونستن برم گردونن چیزی حس نکردم..ولی امشب....

با وجوده آرشام و نفسی که بهم زندگی بخشیده بود تونستم ل*ذ*ت زنده بودن و با عشق زنده شدن رو کاملا حس کنم..

صدام ریز شده بود..

- ممنونم..مـ..

انگشت اشاره ش رو گذاشت رو لبام.........ساکت شدم..نگاهش سرگردون توی چشمام در چرخش بود..

آهسته انگشت و برداشت..

-- نمی خواد چیزی بگی..فقط سعی کن اروم باشی..

- من حالم خوبه..و اینو مدیونه توام..ارسلان که..

-- اسمش و نیار..فعلا سپردمش دست بچه ها تا بعد برم ببینم اینجا چه غلطی می کرده..

-می گفت اومده عیادت ِ من..

طره ای از موهام و گرفت تو دستش و لمسشون کرد..با اینکارش حس ارامش نشست تو دلم..

-- غلط کرده....نسبتش با تو چیه که بخواد بیاد عیادتت..

با غیض جملاتش و به زبون می اورد و نگاه از نگاهم نمی گرفت..

لبخند زدم..چشماش چرخید رو لبام که به لبخند دلنشینی از هم باز شده بود..نمی خواستم نگام بهش جوری باشه که راز دل بی قرارم رو برملا کنه..

ولی خب با این حال نتونستم شیفتگی رو هم از توشون بدزدم..پاشیدم تو چشماش..حرفاش تو اون اتاقک هنوز یادم هست..اینکه گفت مراقبمه..مثل یه سایه..

دیگه نمی خواستم به اون شدت سابق در برابرش سرسختی نشون بدم..غرورم و حفظ می کنم..واسه همینم حرفی نمی زنم..ولی اگه بخوام باهاش سر ناسازگاری بذارم و توی هر موردی سرتق بازی در بیارم پس چطور اونو عاشق خودم کنم؟..

چطور می تونم وقتی که باهاش بحث ودعوا راه انداختم اونو هم شیفته ی خودم کنم؟..

فهمیده بودم آرشام دنبال آرامش می گرده..میگه اون و تو چشمام دیده..پس یعنی ارامش زندگیش رو پیدا کرده..

اگه بتونم کاری کنم عشق رو هم در من پیدا کنه اون وقته که می تونم به این احساس امیدوار باشم..تا اینجاش که پیش رفتم..پس اگه بخوام با ندونم کاری به همه چیز پشت پا بزنم..این وسط بیشتر از همه دودش تو چشمای خودم می رفت..

نرم و اروم جوابش و دادم..

- نمی دونم..ولی لابد پیش خودش یه چیزایی برداشت کرده..

با حرص نگاش تو کل صورتم چرخید..صورتشو کج کرد..

زیر گوشم با همون حرص تو صداش گفت: مثلا چه برداشتی؟..

قلبم تندتند می زد..از روی هیجانی که آرشام خواسته یا ناخواسته به وجودم ریخته بود..

- اینکه من نسبت بهش ..بی میل نیستم..

--نیستی؟..

- هستم..

--چی هستی؟..

- همونقدر که از عموش بیزارم از ارسلان هم بدم میاد..چه فرقی می تونم بینشون بذارم؟..

سرش و بلند کرد..فاصله ش و باهام کمتر کرده بود..زل زد تو چشمام..درخششی رو تو نگاهش دیدم که برام تازگی داشت..

-- امشب با هم حرف می زنیم..

-در مورد چی؟!..

-- بعدا خودت می فهمی..

سرمو تکون دادم: باشه..

چرا حس می کنم نگاهه اونم به من گاهی از روی بی قراری ِ..گاهی التماس رو تو چشماش می بینم..اره..یه جور التماس که می خواد بهم چیزی رو بفهمونه..ولی به قدری برام مبهم و گنگ ِ که قادر به معنا کردنش نیستم..

به ارومی ازم فاصله گرفت..به خیال ِ اینکه داره از رو پاهام بلند میشه خواستم تو جام بشینم که یه دفعه بدون حرکت تو همون حالت نیمیخز موند منم بی هوا خوردم به سینه ش که باز دماغم درد گرفت..

دستم و گذاشتم روش..اشک تو چشمام حلقه بست..به آخ و اوخ کردن افتادم..ولی اون چیزی نمی گفت..

از پشت پرده ی اشک نگاش کردم با همون لبخند کج تو صورتم زل زده بود..

-ببخشیدا خوردم بهتون..

-- اگه دیگه تکرار نشه مشکلی نداره..

عجبا..رو که رو نیست زیر و رو ِ..

نالیدم: تکرارش کنم چی میشه ؟..

نشستم اونم از روم کامل بلند شد..دستمو از روی دماغ قرمز شده م برداشت و با سر انگشت ِ اشاره ش زد به نوک دماغم که از درد سِر شده بود..

با لحنی که لرزه به دل و جونم می انداخت گفت: اونوقت عواقبی داره که فقط و فقط پای خودت نوشته میشه گربه ی وحشی..

صاف جلوم ایستاد..با اخم دستش و برد تو جیبش..

--خدمتکار گفت قبل از اینکه چیزی بخوری خوابیدی..بهش گفته بودم که حتی شده مجبورت کنه همه ش و بخوری..

با شیطنت لبخند زدم..ابروم و انداختم بالا و دست به سینه نگاش کردم..

از گوشه ی چشم مشکوک نگام کرد..

--و این حرکت چه معنی میده؟..

-مگه باید معنی ِخاصی داشته باشه؟..

-- حس من هیچ وقت بهم دروغ نمیگه..

- خب حستون اینبار داره سرتون کلاه میذاره زیاد بهش توجه نکنین..

--چرا هر بار این تو هستی که از دستوراتم سرپیچی می کنی؟..

- یعنی فقط منم که اینجوریم؟..

--فقط تو..

لبخندم پررنگ شد..

-واقعا؟!..

اخماش و بیشتر کشید تو هم..و تشر زد: خنده ت واسه چیه؟..

لبخندم و که درسته خوردم هیچ اب دهنمم پشت سرش قورت دادم که دیگه برنگرده ..

چه خشن..

-اخه یه وقتایی دیگه دستور نمیدی، زور میگی..

--منظور؟..

-همین دیگه..ادمو مجبور به کاری می کنی که نمی خواد..

-- شاید تو نخوای..ولی برای من این مهمه که خودم چی می خوام..

-خب این یعنی کمال خودخواهی..

--که قبلا هم بهت گفته بودم این خودخواهی رو قبول دارم..

-اخه چرا؟!..

--این بحث و همینجا تموم کن..خدمتکارو می فرستم تو اتاق و اگه ببینم اینبارم سرپیچی کردی تا فردا تو تهران از غذا خبری نیست..

و خواست عقب گرد کنه و از اتاق بره بیرون که صداش زدم..ایستاد وبا مکث برگشت طرفم..

سینی رو از زیر تخت اوردم بیرون و گرفتم سمتش..با تعجب به دستم که سینی توش بود نگاه کرد..

-پس بی زحمت حالا که داری میری بیرون اینو هم با خودت ببر..

--این چیه؟..

-معلوم نیست؟..

-درست جوابم و بده دلارام..

وقتی اینجوری با حرص اسممو صدا می زد می تونستم با اطمینان بگم قیافه ش جذاب تر می شد..یا من خُلم اونم از فرط ِ عاشقیت..یا این شازده زیادی جذاب تشریف داره..

-خب دستور فرمودین بخورم، خوردم....نمی گیریش؟..دستم افتاد..

با اخم نگام کرد و لباشو به روی هم فشرد..پشتشو بهم کرد وبا همون خشم کنترل شده گفت:خدمتکار و صدا می زنم..

و بعد هم رفت بیرون..خندیدم..وای که من عاشق ِ خشونتای بی موقعشم..

خدمتکار که اومد ازش پرسیدم آرشام چیزی بهش نگفت؟..اونم با لبخند گفت که چیزی نگفته ..فقط اخماش حسابی تو هم بوده..

اره خب منو هم یکی سرکار بذاره همینجوری اتیشی میشم..

می دونست همه ی این کارا زیر سر منه..همونطور که من تا حدی اونو شناختم و با اخلاق و روحیاتش اشنا شدم اونم در مقابل حتما همین شناخت رو از من پیدا کرده..

ولی اینکه امشب چی می خواد بهم بگه بدجور ذهنمو به خودش درگیرکرده بود..

با ارسلان می خواد چکار کنه؟..

مرتیکه ی عوضی سرش و انداخته پایین و اومده تو ..حتما چشم آرشام و دور دیده بود..

نگاهموبه زمین دوختم..با دیدن سوئیچ ماشینش از رو تخت بلند شدم..برش داشتم..شاید وقتی با ارسلان درگیر شده از جیبش افتاده..

خواستم بذارم واسه بعد ببرم بهش بدم..ولی یه حسی باعث شد همین الان اینکارو بکنم ..حتما زیاد از اتاق دور نشده..

گذاشتمش تو جیب شلوارم ودر اتاق و باز کردم..

حدسم درست بود..همزمان که رفتم بیرون دیدم از در ویلا خارج شد..پشت سرش رفتم..خواستم صداش بزنم ولی..

نمی دونم چرا اینکارو نکردم..کنجکاو بودم ببینم داره کجا میره..از لابه لای درختا رد شد و رفت پشت ویلا..

یه در ِ بزرگ سفید رنگ اونجا بود که بازش کرد و رفت تو..اهسته قدم برداشتم..هیچ پنجره ای هم رو دیوارش نبود که بتونم داخل رو دید بزنم..چاره ای نبود باید می رفتم تو..

حالا می تونستم بگم فضولیم بدجور گل کرده بود..اینکه آرشام اومده اینجا چکار؟!..

دستگیره رو گرفتم وکشیدم سمت خودم..باز شد..از لای در سرک کشیدم..شبیه به یه اتاق بود..یا شایدم انباری..رفتم تو ولی درو نبستم..

یه راهروی کوچیک که وقتی خواستم اونو هم رد کنم درست سمت راستم یه اتاق دیگه رو دیدم که ارسلان و همون نگهبان ِ و آرشام رو به روی هم ایستاده بودن..سرمو کشیدم عقب..پس ارسلان رو اورده اینجا..

پشتشون به من بود..و هر وقت که بر می گشتن خودمو پشت دیوار مخفی می کردم..صداشون رو واضح شنیدم..آرشام نگهبان رو مرخص کرد..چسبیده به دیوار تو قسمت تاریکی از اون مخفی شدم..

نگهبان با قدم های بلند از در بیرون رفت ..صداشون رو شنیدم..کج شدم و نگاهشون کردم..ارسلان کلافه دور خودش می چرخید و آرشام دست به سینه با خشم نگاهش می کرد..

آرشام_ مگه بهت نگفته بودم که دیگه حق نداری پاتو اینجا بذاری؟..

ارسلان پوزخند زد..

-- از کی قرار گذاشتیم که هر چی رو تو امر کردی من بگم چشم؟..ظاهرا فراموش کردی به نگهبانت بگی منو تو ویلات راه نده چون تا بهش گفتم آرشام خبر داره درو باز کرد..خدمتکارت گفت دلارام تو کدوم اتاق ِ و منم اومده بودم عیادتش..حالا تو با این قضیه مشکل داری پای خودته نه من..

سینه به سینه ی هم ایستاده بودن..

-- ببند دهنتو..تو با دلارام چه صنمی داری که به بهانه ی عیادت جرات کردی پاتو بذاری تو ویلای من؟..

-- جرات ؟!..اومدم چون دلم خواست..اگه من صنمی باهاش ندارم تو هم نداری پس حرف زیادی نزن..

آرشام یقه ش و چسبید که ارسلان زرنگی کرد و مشت محکمی خوابوند تو صورتش..با این حرکت دندونام و روی هم فشار دادم و از بابت ِضربه ای که خورده بود تو صورتش چهره م جمع شد..

آرشام بهش حمله کرد..با هم گلاویز شدن..ارسلان با مشت محکم آرشام نقش زمین شد..

-- انگار فراموش کردی من کیم..

ارسلان به فکش دست کشید..با پوزخند جواب آرشام و داد..

--نه اتفاقا ..تنها چیزی که تو زندگیم نمی تونم ازش بگذرم و یا حتی فراموشش کنم تویی..بهتره زیادی جوش نزنی..دلارام با تو نسبتی نداره..اون خدمتکارته که از حالا به بعد دیگه نیست..یادت نره اون معشوقه ی شایان عموی منه..

آرشام با خشم یقه ی ارسلان و گرفت و از روی زمین بلندش کرد..با غیض سرش داد کشید..

-- انگار هنوز شیرفهم نشدی..نذار یه جور دیگه حرفام و حالیت کنم......و با خشم بلندتر گفت: تا دخلت و نیاوردم بزن به چاک عوضی..

-- تا دلارام و با خودم نبرم از اینجا تکون نمی خورم..بزن..انقدر بزن تا خسته شی..منم بلدم از خودم دفاع کنم..ولی تهش به هیچی نمی رسی..شایان زنده ست..همون روزی که دلارام و بردی بیمارستان شایان رو هم عمل کردن، امروز اوردنش بخش..یکی دو روز ِ دیگه مرخص میشه..وِرد ِ زبونش دلارام ِ..من امروز فقط اومده بودم ببینمش..ولی حالا که تا اینجا اومدم اونو هم با خودم می برم..

آرشام همونطور که یقه ی ارسلان رو تو مشتش داشت پشتشو کوبوند به دیوار ..در حالی که با خشونت تکونش می داد داد زد:ببینم تو رو سننه..قول وقراره من با شایان بوده نه تو..هنوز تا پایان 1 ماه چند روز مونده..این قضیه به تو یکی هیچ ربطی نداره..پس بکش کنار وگرنه به صرفت تموم نمیشه ارسلان..

ارسلان با حرص دستای آرشام و از یقه ش پایین کشید..

-- چیه گلوت پیشش گیر کرده اره؟..عین من..عین شایان..خب پس بگو دردت چیه..می خوای دودره اش کنی واسه خودت ..ولی کور خوندی، انگار هنوز شایان و نشناختی..

-- این شما دوتایین که هنوز ارشام و درست و حسابی نشناختین..من با این دختر کاری ندارم..نمی دونم کی این چرت و پرتا رو تحویلت داده..حتما اون عموی بی همه چیزت.. ولی من هدفم یه چیزه دیگه ست..شایان هم خبر داره..

پوزخند زد..

-- اره می دونم..از سیر تا پیازش و شایان برام گفته..دیگه چیزی این وسط ازم پنهون نیست..پس اگه میگی هدفت یه چیز دیگه ست این دختر برات پشیزی ارزش نداره.. دیگه چرا ولش نمی کنی تا بیاد سمت ِ من؟..

غرید : تو یا شایان، کثافت؟..

ارسلان با خباثت خندید..

-- چه دخلی به تو داره؟..این دیگه بین عمو و برادرزاده ست..تو ردش کن اینطرف، من باور می کنم که هنوز همون ارشام ِ سابقی..

-- من همونی که بودم هستم..بدون کوچکترین تغییری..دلارام و نگهش داشتم چون جسور بود و به کمکه همین جسارتش تونستم شر اون دختره ی مزاحم و از زندگیم کم کنم..

ارسلان سرشو تکون داد..هنوز همون لبخند نفرت انگیز رو لباش خودنمایی می کرد..

-- پس بگو..هنوز همون ارشامی هستی که جایی نمی خوابه آب زیرش بره..کسی که جنس مخالف براش مثل اسباب سرگرمی می مونه..

و آرشام وحشتناک فریاد زد : کثافت داری می بینی دیگه چی میگی؟..دخترا چه ارزشی می تونن برای من داشته باشن؟..می گیرمشون و بازیشون میدم..حالیت میشه چی دارم میگم؟....

-- این همون آرشامی ِ که من می شناختم..

--هیچ کس نمی دونه تو سرم..تو دلم..تو زندگی سراسر پر رمز و رازم چه خبره..کسی هم جرات اینکارو نداره که بخواد تو زندگی من سرک بکشه..قبلا بهت هشدار داده بودم که پاتو بکشی کنار..ولی انگار اینجوری فایده نداره..

دیگه حرکاتشون رو نمی دیدم چون پشتم و به دیوار تکیه داده بودم و با چشمای بسته فقط صداشون رو می شنیدم..اینایی که آرشام میگه ..حقیقت داره؟!..

ارسلان_ دیگه کاری به گذشته و تو و زندگی مزخرفت ندارم..اگه اینجام فقط به خاطر دلارامه..و تا اونو با خودم نبرم ساکت نمی مونم..

-- جدا؟..بذار از گرد راه برسی بعد رو دست عموی هفت خطت بلند شو..

-- همون عموی هفت خطه من بود که تو رو به اینجا رسوند..

-- کسی منو به اینجا نرسوند احمق..اگه تونستم محکم بشم خودم خواستم و واسه ش تلاش کردم..عموی تو چی می تونست به من یاد بده جز عیش ونوش وخلاف و بردگی؟..

-- تو که بدت نیومده بود..همه کاری واسه ش می کردی..

-- واسه رسیدن به اهدافم بهش نیاز داشتم..گفت دِینت و ادا کن منم با بهانه اینکارو کردم..ولی پامو جایی نذاشتم که واسه خودمم گرون تموم بشه..

-- زیاد مطمئن نباش..شایان و نمیشه دست کم گرفت جناب مهندس..اون فکر همه چیزو می کنه..

-- دیگه برام اهمیت نداره..این بازی خیلی وقته که تموم شده..

--و هدفت؟..

سکوت کرد..

-- از ویلای من برو بیرون ارسلان..

-- بدون دلارام؟..

-- بدون دلارام اومدی بدون اونم میری..

-- بدون اون اومدم تا با خودم ببرمش..دست خالی از اینجا بیرون برو نیستم..مگه نمیگی برات مهم نیست؟..مگه کارت باهاش تموم نشده؟..پس چه بهتر..ردش کن بیاد..

سکوت..سکوتی عذاب اور..قلبم به تندی توی سینه م می زد..

آرشام_ قبل از اینکه برگردیم تهران تحویلت میدم..به تو و اون عموی بی شرفت ثابت می کنم هیچ دختری برای ارشام ارزش نداره..

لحنش به قدری جدی بود که جسم و قلب و روحم و درهم شکست..

-- هیچ اعتمادی بهت ندارم..

فریاد کشید: به جهنم..حرف من همینه..بعد از اون میدم دستت هر کجا که خواستی میتونی با خودت ببریش..

--واسه داشتنش لحظه شماری می کنم..شایان فقط اونو واسه یه رابطه ی کوتاه و یه شبه می خواد..می دونم اولش که میشه اتیشش تنده ولی کم کم فروکش می کنه..تا الان هیچ کدوم از رابطه هاش به دوبار نکشیده..ولی خب منم بلدم چطور دلارامو از چنگش در بیارم..اینو بدون بد جایی نمی افته..

بلند خندید..

و صدای بی تفاوت آرشام مثل پوتک رو سرم فرود اومد..

--هر کار خواستین باهاش بکنید..فقط می خوام برای همیشه شرتون از زندگیم کنده شه..

صدای خنده ی بلند و مستانه ی ارسلان تنم و لرزوند..

-- شایان بفهمه دلارام قراره برگرده پیشش حالش زودتر از اینا خوب میشه..منتهی کیه که بخواد همچین لُعبتی رو بسپره دستش..واقعا حیف نیست؟..

با نفرت دستام و مشت کردم و به دیوار سردی که بهش تکیه داده بودم فشردم..صورتم خیس از اشک بود..

بی صدا گریه می کردم .. 

خدایا آرشام امشب منو نیست و نابود کرد..

-- تا نظرم برنگشته بزن به چاک..

-- دیگه برگشتی تو کار نیست رفیق قدیمی..

- بین ما دوستی نیست..دلارام رو که تحویلتون دادم دیگه نمی خوام یک ثانیه هم باهاتون رو به رو بشم..

-- نگران نباش.. من که از اولم کاری با تو نداشتم..وقتی تو مهمونی دیدمش بدجور چشمم و گرفت..زیبایی ذاتی و نگاهه جذابش می تونه هر مردی رو از پا در بیاره..موندم چطور تا الان رو تو جواب نداده؟..

و با یک قهقهه ی بلند جواب خودش و داد.............اره خب تو از جنس سنگی..نمی تونی اون نگاه و اون زیبایی و اون همه لطافت رو تو این دختر ببینی..ولی من مثل تو نیستم..عشقی که من به دلارام دارم تو یه لحظه اتفاق افتاد ولی موندگاریش حالا حالاها تو دلم هست..دلارام باید مال کسی بشه که لیاقتش و داره..

سرم و خم کردم..از پشت پرده ی اشک نگاشون کردم..ارسلان با لبخندی که اصلا دوستانه نبود دستش و رو شونه ی آرشام زد وهمزمان که داشت از کنارش رد می شد گفت: هر چیزی لیاقت می خواد رفیق..بسپر به اهلش..

و خنده کنان از کنار آرشام رد شد..سرمو دزدیدم..تو همون قسمتی که بودم مخفی شدم..صدای بسته شدن در توسط ارسلان برای بار هزارم وجود سست شده و خرد شده م رو به لرزه انداخت..

دلم جوری ضعیف شده بود که با هر صدا می لرزید..دستمو جلوی دهنم گرفتم تا صدای هق هقم بلند نشه..سرمو کج کردم..آرشام دست راستش و مشت کرده و گذاشته بود رو دیوار و پیشونیش و بهش تکیه داده بود..

از ژستی که به خودش گرفته بود بر خلاف دلی که لگدمالش کرده بود همون حس رو تو خودم دیدم..

انگار این عشق نمی خواد دست از سرم برداره..

ولی کدوم عشق؟..عشقی که یکطرفه ست مگه میشه بهش گفت عشق؟..

زهر ِ نه عشق..

از دیوار فاصله گرفتم..می خواستم ببینه که من همه چیزو شنیدم..با چشمای خودم دیدم و دیگه چیزی نیست که بخواد پنهونش کنه..

چند لحظه طول کشید که از دیوار کنده شد..گریه م هنوز بند نیومده بود..چطور جلوی قطره قطره ی اشکام رو بگیرم؟..

با حرفایی که شنیدم مگه می تونستم؟..

سخت بود..اصلا غیرممکن بود..

کلافه تو موهاش دست کشید و نفس عمیقش رو از سینه بیرون داد..برگشت طرفم..سرش پایین بود که به نرمی بلندش کرد..منو تو درگاه اتاق دید..به وضوح جا خورد..نگاهش محو چشمای اشک الودم شد..

و تنها یه جمله بود که از گلوی بغض گرفته م خارج شد..

- خیلی پستی آرشام..خیلی پستی..

نگاهه طوفانیم و از روش برداشتم ..صداش و بلند و رسا که اسممو فریاد می کشید از پشت سر شنیدم ولی نایستادم..دویدم..قفسه ی سینه م می سوخت و تیر می کشید..

اره..

واسه من از دست دادن آرشام کم از مصیبت نداشت..

-- دلارام..صبر کن بهت میگم..صبر کن دختر باید باهات حرف بزنم..

دیگه جلوی هق هقم و نگرفتم..رفتم تو اتاق و خواستم درو ببندم که پاش و گذاشت لای در..

فشار دادم ..زورم بهش نرسید..درو هول داد..خیلی راحت اومد تو..نفس نفس می زد..منم همینطور..

چون گریه هم می کردم نفسام منظم نبود..

زل زدم تو چشماش و با گریه جیغ کشیدم: برو بیرون لعنتی..برو بیرون..

درو محکم پشت سرش هول داد و بست..خواست بازوهام و بگیره نذاشتم..اومد سمتم ولی من عقب رفتم و رو تخت نشستم ..

سرم و گرفتم تو دستام..در حالی که خودم و تکون می دادم با هق هق زیر لب زمزمه کردم: تو یه عوضیی..مرد نیستی..تو مرد نیستی ..از هر چی نامرد ِ تو این دنیا پست تری..

صدام رفته رفته بلندتر شد..سرمو بلند کردم..وسط اتاق ایستاده بود..

-- چی داری میگی؟..کی بهت..

- به خاطر خدا خفه شـــــو..همه چیزو شنیدم..از اول تا اخرش..پس قصدت همین بود لعنتی اره؟..می دونستم..می دونستم من یه وسیله ام واسه از سر راه برداشتن دخترایی که تو مسیرتن..هدفت چیه؟..چیه که باعث شده منو به اینجا بکشونی؟..اون هدف لعنتی که با ارسلان ازش حرف می زدی و بهش افتخار می کردی چیه که باعث شده دخترا تو مشتت باشن و مثل عروسک باهاشون بازی کنی؟..منم یکی از اونام اره؟..منم یه اسباب بازی بودم برات اره؟..ارهههههه؟..

هیچ کدوم از کارام دست خودم نبود....بلند شدم..با استرس و تشویش تو اتاق قدم می زدم..بازوهام و بغل گرفتم..

با بغض و گریه گفتم: اینجوری می خواستی کمکم کنی؟..اینجوری؟..سرمو گرم کردی که بعدش خیلی راحت منو تحویل شایان و اون برادرزاده ی اشغالش بدی اره؟..ای کاش زودتر از اینا دستت و خونده بودم..

با اخم نگام می کرد ولی چشماش اون جدیت همیشگی رو نداشت..سرخ شده بود..

- اینجا دیگه جای من نیست..چرا تا قبل از اینکه سوار هواپیما بشی برم پیشش؟..همین الان میرم....

به طرف در هجوم بردم که بازش کنم ولی اون سرعتش بالاتر از من بود و بازوم و تو چنگ گرفت و کشید سمت خودش..

بازوم تو مشتش بود..محکم نگهم داشت..داد زدم..به سینه ش مشت زدم ولی ولم نکرد..

با خشم زیر لب غرید: کجا میخوای بری دختره ی احمق..

-- احمق تویی نه من..نامرد دستمو ول کن..گوشه ی خیابون بخوابم بهتر از اینه که یه لحظه هم اینجا بمونم و ادمی مثل تو رو تحمل کنم..دیگه اسباب ِ سرگرمیت نمیشم..دیگه عروسکی نیست که بخوای هر کار خواستی باهاش بکنی..

تقلا می کردم ولی راه به جایی نمی بردم..

-- چرا خفه خون نمی گیری تا منم حرفم و بزنم؟..

اشکامو با پشت دست پس زدم..قلبم اتیش گرفته بود..

- دیگه چی مونده که بگی؟..گفتنی هارو که به ارسلان گفتی و هر چی که باید می شنیدم و شنیدم..مگه چیزی هم واسه گفتن باقی گذاشتی؟..می خوای بگی بدبختم؟..می خوای بیشتر از این خردم کنی؟..دیگه تموم شد جناب مهندس..ول کن دستمو..

از تقلا کردنم خسته شد و جفت بازوهام و گرفت تو دستش..چسبوندم سینه ی دیوار..احساس کردم مهره های کمرم دونه به دونه خرد شد..برای چند لحظه درد بدی تو کمرم پیچید ولی با فشار دادن لبام به روی هم دردم رفته رفته ساکت شد..

محکم تکونم داد..

-- چرا لالمونی نمی گیری؟..برای رفتن پیش اون کفتار عجله داری؟..مگه نمی دونی خواسته ی اون چیه؟..

با گستاخی زل زدم تو چشمای سرخش..

-- چرا می دونم..می دونم و می خوام برم..شاید اونجا کسی باشه که براش مهم باشم..ولی اینجا واسه هیچ کس پشیزی ارزش ندارم..خودت همین و گفتی ..اره تو گفتی و منم همه ش و شنیدم..دیگه حرفی ام مونده؟..

--اره مونده..چرا نمی خوای بفهمی؟..من اون حرفا رو زدم..چون باید می زدم..

گریه م بی صدا بود..ولی کنترلی رو اشکایی که خود به خود از چشمام جاری می شد نداشتم..

- اره باید می زدی..تا لحظه ی اخر ازم استفاده بردی..به ارسلان گفتی دلارام و میدم بهتون فقط برای همیشه شرتون و از سرم کم کنین..می بینی؟..اینجا هم ولم نکردی و باهام بازی کردی..دیگه چرا بمونم؟..چه الان چه 1 ساعت چه 10 ساعته دیگه بالاخره باید گورم و از اینجا گم کنم یا نه؟..اینکه کنار یه نامرد نباشم ثانیه شم واسه م ارزش داره..

مشتشو محکم کوبید به دیوار..درست کنار سرم..و با صدای وحشتناکی سرم فریاد کشید: د لعنتی ببند اون دهنتو..انقدر نگو نامرد..نذار بلایی به سرت بیارم که اونوقت بفهمی نامردی کردن یعنی چی..

قفسه ی سینه ش با خشم پر و خالی می شد..نبض کنار شقیقه ش به تندی می زد..قطره های عرق روی پیشونیش خودنمایی می کرد و نفسای داغی که از سر خشم و عصبانیت تو صورتم پخش می شد..

دلم می سوخت..این دل ِ وامونده که هر چی دارم می کشم از دست همین دل ِ اتیش گرفته ست..

چطور فراموشت کنم؟..چطور از امشب نادیده بگیرمت؟..

من که تا امروز فکر می کردم تو هم بهم یه حسی داری حالا باید چکار کنم؟..بذار برم که اگه بمونم تا صبح دووم نمیارم..

لعنتی منو کشتی ..

کنترلم و از دست دادم..صدای هق هقم بلند شد..دردناک بود..صدای این هق هق از روی درد بود..دردی که تو سینه داشتم..

دستام و اوردم بالا و صورتم و باهاشون پوشوندم..شونه هام از روی این درد و سوزش می لرزید..اشکام در کسری از ثانیه کف دستام و خیس کرد..صورتم داغ بود و کف دستام سرد..

وجودم در مقابل آرشام مرتعش بود..

حس کردم دارم از حال میرم..دیگه با چه جونی زنده بمونم؟..کسی که جلوم وایساده و داره سرم داد می زنه منو نمی خواد..

ذره ای احساس نسبت به من تو قلبش نداره..

امشب به یقین رسیدم هیچ قلب ِ سنگی رو نمیشه نرم کرد..نتونستم قلب سرد ِ آرشام رو گرم کنم..نتونستم..نتونستـــــم..

بازوی راستم و گرفت..منو از دیوار جدا کرد..همزمان که دستام و از روی صورتم اوردم پایین گونه م قفسه ی سینه ش و از روی پیراهن لمس کرد..نگاه مسخ شده م به شونه ش بود..و تموم حواسم جمع گرمایی شد که از کف دستای آرشام به کمرم و بعد هم همه ی وجودم تزریق می شد ..

و دستی که دور شونه م پیچ خورد و منو کیپ تو اغوشش جای داد..

یعنی ..الان.. تو بغلشم؟!..

منو کشید تو بغلش؟!..

آرشام؟؟!!..

اگه نمی شناختمش و مطمئن نبودم ادمی نیست که به کسی ترحم کنه الان می گفتم به خاطر گریه هام دلش برام سوخته..ولی ارشام همچین شخصیتی نداشت..

زیر گوشم نرم زمزمه کرد: چی رو می خوای بشنوی؟..

با بغض تو بغلش نالیدم: هیچی..فقط می خوام برم..

-- کجا بری؟..

- نمی دونم..شاید همونجایی که قول ِ منو به ارسلان دادی..

محکمتر به سینه ش فشارم داد..دلم لرزید..اینبار نه از روی درد..از روی همون حس لعنتی که از توی قلبم بیرون برو نبود..شایدم واقعا نمی خواستم که بیرونش کنم..

خواستم از بغلش بیام بیرون..خواستم از اغوش گرم و خواستنیش جدا شم ولی نذاشت..نتیجه ش این شد که حصار دستاش و دورم تنگ تر کنه..

- مگه همون شب..تو ویلای شایان نگفتی خونه ی منو به قصر ِ اون ترجیح میدی؟..

بغض داشتم..چونه م می لرزید..پیراهنش از اشکام خیس شده بود..

- اون موقع از قصد و نیت ِتو خبر نداشتم..

-- نمی دونستم قراره چی بشه..ولی نگهت داشتم..

- اما تو..

--هیسسسس..اون لبای..............سکوت کرد و نفس عمیق کشید..ولی چند لحظه بیشتر طول نکشید که ادامه داد........لبات و واسه چند لحظه هم که شده روی هم نگهشون دار بذار منم حرفام و بزنم..تو حرفایی که بین من و ارسلان رد و بدل شد رو شنیدی ولی نفهمیدی که تموش صحنه سازی بود؟..

-چی؟؟!!..

سرم و بلند کردم تا شاید بتونم صورتشو ببینم..می خواستم صدق گفته هاش و از تو چشماش بخونم..حلقه ی دستاش و یه کم بازتر نمی کرد که راحت بتونم تو بغلش جُم بخورم..انگار می ترسید فرار کنم..شاید اگه ولم می کرد همینکارم می کردم..ولی این تصمیم واسه وقتی بود که آرشام این حرف و نزده بود..

صورتم مماس با صورتش شد..نفسای گرم و منظمش رو تو صورتم پاشید..اروم بود..ولی در عین حال جدی..

خشونت تو حرکاتش و اینکه نمیذاشت ازش جدا بشم کاملا پیدا بود اما..منو رها نمی کرد..

-- قرار بود امشب باهات حرف بزنم یادته؟..

سرمو تکون دادم..دیگه گریه نمی کردم ..ولی صدام هم بغض داشت و هم گرفته بود..

-- با ورود ارسلان همه چیز بهم ریخت..من باید اون حرفا رو بهش می زدم..که این هم بخشی از نقشه م محسوب می شد..

چشمام گرد شد..

-نقشه؟!..اخه واسه چی؟!..

یه کم تو چشمام زل زد..دستشو از روی کمرم اورد بالا و گذاشت پشت گردنم..به سینه ش تکیه داد و فشرد..

الحمدالله نوازش کردنم بلد نیست..حرکاتش اینو کاملا نشون می داد ولی راهش و بلد نبود..

نالیدم: چکار می کنی گردنم خرد شد..

فشار دستش کمتر شد..قفسه ی سینه ش که بالا و پایین رفت نفس عمیقش لا به لای موهام پخش شد..چونه ش رو به سرم تکیه داد..

-- مگه اون شب بهت نگفتم دیگه از روی تعجب چشمات و اینجوری نکن؟..

یه کم مکث کردم و گفتم: دست خودم نیست..

سکوت کرد و چیزی نگفت..به ارومی منو از خودش جدا کرد..نگاهمون تو هم گره خورد..اونو نمی دونم ولی من به هیچ وجه نمی تونستم نگاهم و از اون یه جفت چشم نافذ بگیرم..

زمزمه کردم: از کجا باور کنم که داری راستش و میگی؟..

می دونستم داره حقیقت و میگه..ولی می خواستم عکس العمل خودش و هم ببینم.. نباید به همین زودی بعد از اون همه داد و هوار خودم و در مقابلش ببازم..

--فکر می کنی دارم دروغ میگم ؟..

- شک دارم راست بگی..

-- چرا؟..

- بعد از شنیدن اون حرفا..اونم اونطور جدی و با اطمینان توقع داری برداشتم چی باشه؟..

زدم به هدف..اخماش جمع شد..منو ول کرد و سرش و تکون داد..رفت رو تخت نشست..دستاش و تو هم گره زد و گذاشت رو پاهاش و خودش هم کمی به جلو مایل شد..

پاهام می لرزید..واسه خاطر اینکه جلوش رسوا نشم رو به روش رو صندلی نشستم..

مشتاقانه منتظر بودم حرفاش و بشنوم..

--کاری به این ندارم که می خوای حرفامو باور کنی یا نه..ولی من کار خودم و می کنم و حرفایی روکه باید بهت بزنم و می زنم..

چند لحظه سکوت کرد..

یه چیزی عین خوره افتاده بود به جونم که باید ازش می پرسیدم..لااقل خیال خودم راحت می شد..

بی مقدمه گفتم: چرا بغلم کردی؟..

با تعجب سرشو بلند کرد و خیره شد تو چشمام..

--چی؟!..

- همین چند دقیقه پیش..چرا منو گرفتی تو بغلت؟..مگه ازم متنفر نیستی؟..مگه من یه دختر نیستم که فقط بتونی ازم استفاده ببری؟..کسی که از هم جنساش متنفری..پس چرا اون کارو کردی؟..

حیرت زده از این همه رک گویی ِ من با ابروهای بالا رفته نگاهش و تو چشمام دوخته بود ..اینکه ادم رکی بودم بماند ولی اگه اینو نمی پرسیدم اروم نمی گرفتم..

--تو فکر کن دلم برات سوخت..

-نیاز به فکر کردن نیست..چون مطمئنم دلت برای من نمی سوزه..

-- چرا اینو میگی؟..

-از روی شخصیتی که داری..ادمی نیستی که به کسی ترحم کنی..

-- اره خب..هر کسی....

- پس چرا اون کارو کردی؟..

خم شد طرفم و مشکوفانه نگام کرد..

-- چرا این همه مشتاقی که دلیلش و بدونی؟..

- شما فک کن محض ارضای حس کنجکاویم..

-- خب از این بابت بذار رو حساب اینکه خواستم دهنت و ببندم تا خودم بتونم حرفام و بزنم..

پوزخندی که رو لبام کاشته بودم درجا خشک شد..

مشکوک نگاش کردم..یعنی داره راست میگه؟..

پس اون ارامشی که تو چشماش دیدم..

ولی هر کار از دست این مرد بر میاد..خدا ازت نگذره خب اگه یه کلام همون حرفی رو می زدی که دلم می خواست بشنوم چی ازت کم می شد؟..

ولی خیال خام..عشق و عاشقی به همین راحتی تو دل این مرد جا نمی گیره..

وقتی دید ساکت شدم و چیزی نمیگم پوزخند زد..

-- حالا که جواب سوالت و گرفتی..بذارحرفام و بزنم..

- منظورت همون نقشه ای ِ که حرفش و زدی؟..

سرشو تکون داد..

-- دقیقا..

به پشتی صندلی تکیه دادم..باید می شنیدم تا مطمئن بشم حرفاش از روی حقیقته یا...

-- اینایی که می خوام برات بگم مطمئن باش تاثیر زیادی روی زندگی و اینده ت داره..حرفایی که تمومش رو نمیشه گفت..

کلافه نفسش رو داد بیرون..از روی تخت بلند شد..در همون حال که یه دستش تو جیبش بود دست دیگه ش رو کشید تو موهاش..

به طرف پنجره رفت..

از پشت سر نگاش کردم..ژستی که به خودش گرفته بود و اون نگاهه عمیقش رو به اسمون ..بیش از اندازه جلوی چشمام خواستنی اومد..

منتظر بودم تا ادامه ی حرفش و بزنه..که با لحن ارومی شروع کرد..

-- منم مثل خیلی های دیگه خاطره های تلخ و شیرینی تو زندگیم داشتم و دارم..که بدون اغراق میگم تلخی هایی که این روزگار بهم نشون داده پررنگ تر و دردناک تر از تموم اون شیرینی بود ِ که شاید مدتش به اندازه ی یه خواب یا حتی یک رویا هم به حساب نمی اومد.......بگذریم..

مکث کرد..

-- نه دوست دارم که اون روزها رو دوباره به یاد بیارم و نه حتی می خوام اینا رو برای کسی بازگو کنم..اتفاقاتی که به هیچ کس جز خودم مربوط نمی شدن و جاشون تو عمیق ترین جای از قلبم محفوظه..

می دونی؟..به عقیده ی من تلخی باید بمونه..بمونه و کهنه بشه تا بتونه اثر کنه..هر لحظه با چشیدن مزه ی تلخ چون زهرش به یادت بیاره که اطرافت چه خبره..

پشتش و به پنجره کرد..نگاه عمیقی بهم انداخت..

-- هر ادمی با هدف زنده ست..هدف از زنده بودن من تنها یک چیز بوده و هست..نمی خوام جز به جز چیزهایی که تو زندگیم داشتم رو برات بگم ..و اینو مطمئن باش اگه تو چنین وضعیتی به کمکت نیاز نداشتم تا همینجاشم باید سکوت می کردم..ولی خب..

می بینی که ..هم کارم به تو گیر کرده و هم اینکه تو در مقابل شایان دست تنها و بدون راهنما نمی تونی راه به جایی ببری..غیر از اینه؟..

جوابشو ندادم..همون سکوت می تونست برای سوالش بهترین پاسخ باشه..

خودشم متوجه شد و با پوزخند سرش و تکون داد..

تو اتاق قدم می زد..و در همون حال ادامه ی حرفاش و از سر گرفت..

-- این مقدمه چینی رو کردم تا با جزئی از قضایا اشنا بشی..و اینو هم باید بگم من برحسب همون هدفم مجبور شدم از شایان کمک بگیرم..خواه ناخواه این کار باید انجام می شد و در این راستا مطمئنم اون مدارکی از من در دست داره که می تونه زندگی من رو به کمک اونها از این رو به اون رو کنه..تموم مدت می دونستم و سکوت کردم..چون تا انتهای این بازی رو باید طی می کردم..و حالا که دیگه کاری باهاش ندارم می خوام اون مدارک رو نابود کنم..

-برای همین می خوای ازم کمک بگیری؟..ولی اخه مگه من می تونم؟..

--می تونی..یعنی فقط تویی که می تونی از پسش بر بیای..

-چرا من؟!..

--جوابش خیلی واضحه..چون تو هم دقیقا عین خودمی..از اون لحاظ که هر دو به دنبال یک چیزیم..تو انتقام به خاطر خانواده ت و من گرفتن مدارکی که باهاشون می تونم اینده م رو تضمین کنم..اگه اون اسناد برملا بشن..شایان می تونه هر کار که خواست انجام بده..کارهایی که به نفع اون و مسلما به ضرر من تموم میشه..

-خب چرا نمیگی یکی از همین زیردستات برات انجامش بده؟..مطمئنا از من واردترن..

-- تو به خیلی چیزا دسترسی داری..اگه همونطور که من فکر می کنم پیش بره با ازادی که بهت داده میشه دستت بازتره و اگه بتونی اعتمادشون رو جلب کنی من می تونم کارم و شروع کنم..

-چطور می تونی به من اطمینان کنی؟!..

سوالی که بی نهایت مایل بودم جوابش رو از خود آرشام بشنوم..عمیق نگام کرد..به طرفم قدم برداشت..محکم و جدی..جلوم ایستاد..برای دیدن چشماش باید سرم و بالا می گرفتم..چشمای درشتش رو باریک کرد..

-- تو چی فکر می کنی؟..

اب دهنم و قورت دادم..

-در حال حاضر هیچ فکری نمی کنم..چشمات داد می زنه که این اعتماد و بهم داری..فقط می خوام بدونم دلیلش چیه؟..

جلوی پاهام زانو زد..دستاش و از هم باز کرد و لبه های صندلی رو گرفت..نگاه مجذوب کننده ای بهم انداخت..خدایا طاقتم و زیاد کن..قلبم به سرعت نور تو سینه م ضربان داشت..

--جدا؟..خب این چشما دیگه چه چیزایی رو داد می زنه؟..

-منظورتو نمی فهمم..

--می فهمی..کاملا متوجهی چی دارم میگم..

لبامو با نوک زبونم تر کردم..

- نمی خوای جوابم و بدی و برای همین داری سر یه بحث جدید و باز می کنی..

اخماش تا حدودی جمع شد..بلند شد و ایستاد..روی صندلی کنارم نشست..یه دستش و به پیشونیش تکیه داد..

تا چند لحظه سکوت کرد..

-- وقتی برگشتیم همون کاری رو می کنی که من ازت می خوام..

- چه کاری؟!..

صورتش و برگردوند طرفم و نگاهش و تو چشمام دوخت..

-- فردا با من برمی گردی تهران..

- ولی مگه به ارسلان نگفتی قبل از اینکه برگردی منو تحویلش میدی؟!..

کامل چرخید طرفم..

-- و تو باور کردی؟..

- نباید می کردم؟!..

مکث کرد..

-- خوب گوش کن ببین چی میگم..ما بر می گردیم تهران..شایان و ارسلان از اینکه بهشون نارو زدم عصبانی میشن و برای پیدا کردنم حتما برمی گردن و اون وقت ِ که تو رو به زور از من می گیرن ..

باهاشون میری..باید جوری رفتار کنی که انگار دارن به این کار زورت می کنن..تموم این اتفاقات باید کاملا حقیقی باشه جوری که کوچکترین شکی به این قضیه نکنن..

- تو رو خدا یه جوری بگو منم بفهمم..اخه چرا می خوای عصبانیشون کنی؟..اینجوری که بدتره..

پوزخند زد..با غرور نگاهش و از روم برداشت و به صندلی تکیه داد..

-- فکر کردی به همین اسونی ارسلان خام حرفای من میشه؟..وقتی بهش گفتم دلارام رو تحویلت میدم شک و بی اعتمادی رو تو نگاهش خوندم..وقتی تو رو دو دستی طبق گفته های خودم تحویلش بدم شک می کنه که حتما کاسه ای زیر نیم کاسه ست..ولی وقتی بزنم زیر همه چیز و با خودم برت گردونم می فهمن با همون آرشامی طرفن که حاضر نیست زیر بار حرف زور بره..و این همون چیزی ِ که خیال ارسلان وشایان رو راحت می کنه....بنابراین..

نگام کرد و با همون پوزخندی که رو لب داشت گفت: اگه همه چیز طبق نقشه پیش بره مطمئن باش هم تو به هدفت می رسی و هم من به اون چیزی که می خوام دست پیدا می کنم..

مضطرب جمله م رو به زبون اوردم..

-خب تا اینجای حرفات درست..ولی اگه منو با خودشون بردن و..بعدشم اون بلایی که نباید رو به سرم اوردن چی؟..اصلا من برم اونجا بعدش چه غلطی بکنم؟..

آرنجش و به لبه ی صندلی تکیه داد..متفکرانه به زمین خیره شد..

--توسط شنود با من در ارتباطی..ادمای تعلیم دیده ن و کارشونو بلدن..تا به الان یک قدم از شایان جلوتریم..همین الان که من ،تو و شایان و ارسلان اینجا هستیم ادمای من دارن کارشون و تو تهران انجام میدن..

با تعجب زل زدم تو چشماش ..یه جورخاصی نگام می کرد..

-- دوربینا رو نصب کردن و شنود و هم تو وسایل خونه جاسازی کردن ..

- اخه چجوری؟!..

-- نیازی نیست همه چیزو بدونی..فقط تا همین قدر بدون که من بین شایان و گروهش نفوذ دارم..ادماش همونقدر که از خودش اطاعت می کنن منو هم رئیس خودشون می دونن..نگران نباش..بچه های من ویلا رو تحت کنترل دارن..کسایی رو اونجا دارم که شایان در ظاهر فکر می کنه از ادمای خودشن ولی در اصل اینطور نیست..با پول هر چیزی رو میشه خرید..حتی ادما رو..

وقتی جمله ش رو تموم کرد دستی که کنار صورتش بود رو مشت کرد و اورد پایین و به لبه ی صندلی فشرد..

- انگار فکر همه جاش و کردی..

-- من از قصد به این سفر اومدم..در اصل اینجا کاری نداشتم..همه ی کارای من تو تهران در حال انجام شدن ِ..تا امروز که خبر رسید همه چیز اماده ست..پس دیگه نباید وقت و از دست بدیم..دنبال یه بهونه بودم تا نقشه م رو عملی کنم و ارسلان این فرصت و برام جور کرد..

انگشتای دستم و تو هم گره کردم و سرمو زیر انداختم..

- یعنی..انقدری از این نقشه و به سرانجام رسیدنش مطمئن هستی که من بتونم..بتونم بهت..یعنی هم به تو و هم به اینکه بلایی سرم نیاد.......

حرفمو قطع کرد..

-- همه چیز تحت کنترل منه..جای نگرانی نیست..

- اما من..من تا حالا از این کارا نکردم..می دونی چی میگم؟..برام سخته..حتی از ذهنمم که می گذره دلشوره می گیرم..دست خودم نیست..

-- می ترسی؟..

هنوز سرم زیر بود..اره می ترسم..بدجورم می ترسم..هر کس دیگه ای هم جای من بود خوف برش می داشت..

درسته از اولم می خواستم از شایان گور به گور شده انتقام خون اعضای خانواده م رو بگیرم ولی اون موقع داغ بودم..فک می کردم شدنیه..نمی دونستم شایان انقدر کله گنده ست که من در برابرش جوجه هم به حساب نمیام..باید یه کم منطقی تر به قضیه نگاه می کردم..

نگام و خیلی کوتاه تو چشماش انداختم..صادقانه سرم و به نشونه ی مثبت تکون دادم..

خب وقتی می ترسم بگم نمی ترسم؟..شاید اینجوری یه فکری هم واسه این موضوع بکنه..الان وقت قُدبازی نیست..بخوام لج بازی کنم تهش چی میشه؟..خب معلومه خودم بدبخت میشم..

با یه حرکت سریع از روی صندلی بلند شد..تا خواستم سرمو بلند کنم ببینم می خواد چکار کنه دست یخ زده م و تو دستش گرفت و مجبورم کرد بلند شم..بی اختیار پاشدم ..

به طرف در رفت..

-کجا؟..

--حرف نزن..راه بیافت..

قدماش به قدری بلند و محکم بود که تقریبا دنبالش کشیده می شدم..

- منو کجا می بری؟..ول کن دستمو، چرا می کشی؟..

جوابم و نداد..تو راهرویی که انتهاش در خروجی ویلا قرار داشت ایستاد..جعبه ی کوچیکی که تو دیوار کار شده بود رو باز کرد..نصف کلیدای برق رو یکی یکی زد..چراغای باغ تمومش خاموش شد..

و همزمان صدای پارس سگا بلند شد..برقای ویلا هنوز روشن بود..

از صدای بلند سگا وحشت کردم..

دستم و کشید تا از ویلا بریم بیرون که با شنیدن صدای خدمتکار برگشتم..

مضطرب بود..

--آقا چی شده؟..دزد اومده؟..

آرشام رو بهش تشر زد: برو سرکارت..به بقیه بگو حق ندارن از ویلا برن بیرون..

-- چـ..چشم آقا..حتما..

دستم و کشید..

تو این تاریکی کجا داره میره؟..حتی جلوی پامو نمی دیدم..جوری که چندبار نزدیک بود بخورم زمین ..

- تو رو خدا بگو کجا میری؟..چرا برقا رو قطع کردی؟..

بازم سکوت..

دستش و تکون دادم..ولم نمی کرد..

-با تو بودم..چرا جوابم و نمیدی؟..

درختای بلند توی اون تاریکی وهم انگیز بودن..بدتر از اون صدای پارس سگا بود که به وحشتم دامن می زد..

داشتم زهرترک می شدم..دستمو ول کرد..تو تاریکی گمش کردم..بین درختا..ظلماتی از شب..

کم مونده بود قلبم بایسته..

دور خودم چرخیدم..همه جا تاریک بود....خدایا..

لرزون گفتم: آرشام..کجا رفتی؟!..این دیگه چه بازی ای ِ..داری منو می ترسونی..

صداش و از پشت سر شنیدم..

--ترس از چی؟!..

تند برگشتم..نبود..یا انقدری تاریک بود که نبینمش..بین اون همه درخت که اطرافم و چون حفاظ احاطه کرده بودن بایدم تو دل شب گم بشم..

-کجایی؟!..

--اون ترسی که از شایان داری بیشتر ازترسی ِ که الان داری تجربه ش می کنی؟..

صداش و می شنیدم ولی از خودش حتی یه سایه هم نمی دیدم..بازوهام و بغل گرفتم..سرد نبود ولی من از ترس می لرزیدم..

-تو رو خدا تمومش کن..دارم سکته می کنم..

--باید بتونی بهش غلبه کنی..توی این راه اگه پات بلغزه با سر رفتی ته چاه و کسی هم نیست بخواد درت بیاره..خودت باید بتونی..

اینجا رو ببین..اطرافت و تاریکی وسیاهی پر کرده..می دونی چرا؟..چون می ترسی..چون ترس تونسته بر شجاعت چیره بشه..اون گستاخی که تو وجودت دیدم با ترسی که حالا تو چشمات می بینم جور در نمیاد..

با بغض گفتم: خواهش می کنم لااقل سگات و ساکت کن..

--ارسلان وشایان وقتی مثل همین سگا به جونت بیافتن می خوای چکار کنی؟..با ترس خودت و در اختیارشون میذاری؟..

گفتم راهنمات میشم..و راهنماییت هم می کنم..ولی الان فقط مثل یه سایه می مونم..شایدم یه صدا....می شنوی اما نمی تونی ببینی..

حرفایی که الان می زنم بعدها ممکنه به دردت بخوره..پس به جای اینکه بترسی سعی کن ازش فرار کنی..اگه دنبالت اومد اونو تو وجودت خفه کن..نذار پیشروی کنه..

بی هدف با چشم دنبالش می گشتم..اطرافم و نگاه کردم..نبود..نمی دیدمش..خدایا دارم دیوونه میشم..

-اینا رو می تونی تو آرامش و روشنایی هم بهم بگی..پس تو رو قرآن تمومش کن..دستی دستی داری منو به کشتن میدی..

-- دارم نجاتت میدم..الان نمی فهمی ولی بعد که تو چنین وضعیتی گیر افتادی می تونی درک کنی چی دارم میگم..

نالیدم: همین الانشم می فهمم چی میگی..ولی باور کن دست خودم نیست..

حضورش و پشت سرم حس کردم..برگی هم روی زمین نبود که از صدای خش خش ِ اونها هم که شده بتونم تشخیص بدم کدوم طرفم ایستاده....ولی الان..

این دستای گرم آرشام بود که روی شونه هام قرار گرفت..با ترس تو جام پریدم و خواستم جیغ بکشم که دو دستی جلوی دهنم و گرفتم..

زمزمه ش رو زیر گوشم شنیدم....خدایا نفساش چقدر داغ ِ..

-- همه چیز دست خودته..منتهی نمی خوای پس در نتیجه نمی تونی..

نفسم و با استرس و آه بیرون دادم..

زمزمه کردم: تو میگی چکار کنم؟!..

دستش و از روی مچ تا بالای بازوهام کشید..روی شونه م نگه داشت و لباش و به گوشم نزدیک کرد..و اون حرارت..صدبرابر شد..

نرم گفت: بهش غلبه کن..این راه به تاریکی ِهمینجاست..خونه ی شایان دیواراش به بلندی همین درختاست..سگایی که به دستور من بسته شدن می تونی وجود نحس و کریهه شایان و ارسلان رو درونشون ببینی..

اگه آزاد بشن با یه اشاره ی من تیکه و پاره ت می کنن..فعلا فقط صداشون و می شنوی و ترسیدی..ولی اگه نتونی باهاشون مقابله کنی و به نوعی از خودت دفاع کنی، تهش همونی که گفتم میشه..اونا تو رو مثل دو تا گرگ گرسنه میدرن و عین خیالشونم نیست....

-ولی هراسی که تو دلمه ..

--آرومش کن..

-اگه نشد..

--اگه بخوای میشه..مثل الان..

-الان چی؟!..

--ارومی؟..

به خودم اومدم..اروم بودم؟!..

به اون سیاهی و درختا نگاه کردم..صدای پارس سگا رو هنوز می شنیدم..پس چرا وقتی ارشام نزدیکم شد حس کردم هیچ چیزی و نمی شنوم جز صدای اون..انگار همه جا از سکوت پر شده بود..

فقط من بودم و.. اون..

اره اروم بودم..وقتی پیشم بود ترسی تو دلم نداشتم..

سرمو به نرمی تکون دادم..به زبون نیاوردم..ولی برای اینکه بهش نشون بدم ارومم همین حرکت کافی بود..

دستاش و سوق داد پایین و از روی کمرم رد کرد و اورد جلو..انگشتای کشیده و مردونه ش رو تو هم قلاب کرد..حصار دستای نیرومندش راحتی منو به در بر گرفت..صورتم و برگردوندم تا بتونم ببینمش ولی نشد..در عوض اون صورتش و کمی کج کرد ..

از اون فاصله ی نزدیک چهره ی جذابش رو تو هاله ای از تاریکی می دیدم ..صداش کاملا واضح بود....اروم و در عین حال جدی....

-- و چرا آرومی؟..

-نمی دونم!..

-- می دونی..

-آرشام.........

تنگ تر منو تو اغوشش گرفت..یه حس خوبی بهم دست داد..

-- مهم اینه که ارومی..از تاریکی..از این درختا و از پارس سگا وحشت نداری؟..

-انگار نه..

-- پس بگرد دنبال منبع این ارامش..و تو این هدف اولین ملاک برای رسیدن به پیروزی قرارش بده..اینکارو می کنی؟..

- آره..

اگه می خواستم شک کنم که آرشام هم متقابلا حسی بهم نداره با این کاراش منو بدجور به شک مینداخت..رفتارای ضد و نقیضش هر لحظه منو گیج تر می کرد..

حق با آرشام بود..باید منبعش و پیدا می کردم..

که نیازی به گشتن نبود..حضورش ..صداش..نگاهش..همه ی اینا به راحتی منو به ارامش می رسوند..

آرشام همون منبعی بود که دنبالشم..اگه میگه همه چیز تحت کنترلش ِ حتما همینطوره..نباید ناامیدش کنم..

می دونم که می تونم..می تونم از پسش بر بیام..

به قول آرشام.... فقط باید بخوام..

**************************

به موبایلی که تو دستام بود نگاه کردم..

--از این به بعد باید اینو همرات داشته باشی..

-مگه رو اینم شنود کار گذاشتین؟..

-- افراط توی کار جواب معکوس میده..قرار نیست تو هر چیزی شنود و ردیاب کار بذاریم..

-موبایل خودم و بهم نمیدی؟..

--دیگه موبایلی در کار نیست..گوشی سابقت و همون شبی که اوردمت ویلا از بین بردم..

با شیطنت نگاش کردم وبا لبخند ابروم و انداختم بالا..

-اشکال نداره شماره ها رو از حفظم..

از گوشه ی چشم نگام کرد..

--منظور؟..

بی خیال شونه م و انداختم بالا..

-هیچی..من فقط با دو نفر در ارتباط بودم یکی فرهاد یکیم پری دوستم، که واجبه به هر دوشون زنگ بزنم..مخصوصا فرهاد که خیلی وقته ازش بی خبرم..

از روی صندلیش بلند شد..اروم به طرفم اومد..چشماش و باریک کرد..

-- تو انگار خیلی خوشت میاد هر دقیقه با هر جمله ای که از دهنت در میاد پا رو اعصابه من بذاری اره؟..

-نه..چرا؟!..

گوشی رو از دستم گرفت..تو هوا تکونش داد و تقریبا بلند گفت: اینو ندادم دستت که باهاش حال و احوال ِ این و اون و بپرسی..مطمئن باش اگه مجبور نبودم همچین کاری رو هیچ وقت نمی کردم..

- مگه اسیر گرفتی؟!..

اخمام و جمع کردم و روم و ازش گرفتم..

--انگار یادت رفته، تا دیروز یه جورایی اسیرم بودی..

زل زدم تو چشماش..

- اشتباه نکن، اسیرت نبودم خدمتکارت بودم..گفتی برگردیم ازادم پس چه اینجا و چه تو تهران مطمئن باش بی گوشی نمی مونم..

با نوک انگشتم زدم رو گوشی که بین انگشتاش داشت خرد می شد و با غیض گفتم: این ماسماسکم ارزونی خودت..

از کنارش رد شدم..

-- باز که رم کردی..

خونم و به جوش اورده بود..انگار با اسب طرفه..

برگشتم سمتش و با حرص گفتم:فقط بذار پام برسه به تهران اونوقت ببین چطوری رم می کنم..

از حاضر جوابیم انگار خوشش اومد که اون لبخند کج رو لباش اینبار هم همونجا جا خشک کرد..

-- کاری نکن از کرده م پشیمون بشم..

دست به کمر رفتم تو سینه ش..

-مثلا می خوای چکار کنی؟..تحویلم بدی به شایان؟..

دستش و برد تو جیبش و مغرور نگام کرد..

-- بدتر از اونم میشه..

گنگ نگاش کردم..

-چی؟!..

نگاهش می درخشید..یه جوری از گوشه ی چشم نگاهه چپ بهم انداخت که دلم و لرزوند..

ولی بازتابش لبخند رو لبام نبود اینبار اخمی بود که بین ابروهام نشست و این درست خلاف اون چیزی رو که تو دلم داشتم نشون می داد..

گوشی تو دستش و گرفت جلوم....

-- بگیر..

دست به سینه سرم و انداختم بالا و عین بچه تخسا گفتم: نمی خوام..ازاد که شدم حتما می خرم..بی منت..

جلوم ایستاد..گوشی رو در همون حالت تو دستش تکون داد..

-- بهت گفتم بگیرش..

- منم گفتم نمی خوامش..چه اجباریه؟..

خواستم از اتاق برم بیرون که راهم و سد کرد..

خیلی اروم جلوم ایستاد و در نهایت محکم شونه ش رو به در تکیه داد که دیگه نتونم کاری کنم..

منم به تبعیت از اون به در تکیه دادم و دست به سینه نگاش کردم..

-- بدون گوشی حق نداری پات و از این در بذاری بیرون..

- گوشی رو که نتونم به هر کی که دلم خواست زنگ بزنم و نمی خوام..اون دیگه اسمش گوشی نیست یه وسیله واسه کنترل کردن منه..

-- مگه غیر از اینه؟..

- یعنی چی؟!..می خوای با این کنترلم کنی؟!..

-- از اولم با همین قصد بهت دادم..

بدفرم اذیتم می کرد..انقدریم جدی بود که نتونم بگم داره سر به سرم میذاره..شونه ش و گرفتم و خواستم بکشمش کنار ولی عین سنگ سفت بود و چسبیده بود به در..

-برو کنار..انگار من و تو نمی تونیم تو هیچ زمینه ای به توافق برسیم..

-- به خاطر یه گوشی؟..

-گوشی نه و کنترل از راه دور..

انداختش تو بغلم که اگه به موقع نگرفته بودم تیکه هاش هر کدوم یه طرف افتاده بود..

--تماسات و چک می کنم..

-پس می تونم زنگ بزنم؟..

--معنی جمله م و نفهمیدی؟..

- یعنی زنگ بزنم دیگه؟..

سرش و تکون داد ..

--فراموش نکن که گفتم چکت می کنم..

واسه اینکه کم نیارم گفتم: باشه چون یکی دو روز بیشتر دستم نمی مونه مشکلی نداره..

--چرا یکی دو روز؟!..

بی تفاوت نگاهم و یه دور تو صورتش چرخوندم و گفتم: پام برسه تهران خودم یکی می خرم..اونوقت دیگه کسی نمی تونه تماسام و چک کنه..

اخماش و کشید تو هم و تکیه ش و از در برداشت..لبخند زدم و خواستم درو باز کنم اینبار مچم و گرفت..با تعجب نگاش کردم..

نگاه و کلامش کاملا جدی بود..

-- تو همون کاری رو می کنی که من ازت می خوام..اگه همین اول کار بخوای لج کنی منم بلدم جوابت و بدم..پاسخ م*ح*ر*ک و فراموش نکن..ممکنه برات گرون تموم بشه..

- که چی؟!..

--تنهایی..تو تاریکی..بین اون همه سگ و گرگ..دووم میاری؟..

اب دهنم و با سر و صدا قورت دادم..

-تهدیدم می کنی؟!..

-- مختاری هرجور که دوست داری فکر کنی..فقط خواستم روشنت کرده باشم..

با حرص دستم و از تو دستش کشیدم بیرون و درو باز کردم..تو همون اتاق به اصلاح ویژه داشتیم بحث می کردیم و حالا این گوشی که تو دستم بود..

خب من جز فرهاد و پری کسی رو نداشتم که بخوام ازشون خبر بگیرم..

تموم حرفاش و یه بار پیش خودم مرور کردم..از چه تلخی هایی تو زندگیش حرف می زد؟..

آرشام چه سختی هایی رو متحمل شده بود که وقتی ازشون حرف می زد حالت ادمای مغموم رو به خودش می گرفت؟..

وقتی داشت به اسمون نگاه می کرد انقدری محوش شده بود که تموم جملاتش عمیق از بین لباش بیرون می اومد..

دوست داشتم سر از کاراش در بیارم..هم کنجکاو بودم..هم اینکه واقعا برام مهم بود بدونم..کلا هر چیزی که به ارشام مربوط بشه برای من اهمیت داره..

دوستیش با شایان، به خاطر رسیدن به کدوم هدف؟..

اون گفت ما تو این زمینه مثل همیم..پس یعنی اونم به خاطر انتقام داره خودش و به اب و اتیش می زنه؟..انتقام از چی؟..به خاطر کی؟..

خدایا چقدر سوال تو سرم ردیف شده..

باید بدونم چی آرشام رو این همه بهم ریخته که دنبال ذره ای ارامش می گرده..هنوزم نگاهه اون شبش و تو اتاق فراموش نکردم..

نفس عمیق کشیدم..از فکر و خیال بیرون اومدم..حالا چکار کنم؟!..

بدون فوت وقت شماره ی فرهادو گرفتم..خاموش بود..ای بخشکی شانس..یه بار دیگه امتحان کردم..

واقعا خاموش بود..

با مکث کوتاهی شماره ی پری رو گرفتم..جواب نداد..

تو سالن با دلهره قدم می زدم و تندتند شماره ش و می گرفتم..تا اینکه بالاخره جواب داد..

--الو..

-الو، سلام ..کجایی تو دختر؟..عجب اومدی دیدنم..دستت درد نکنه..

تا چند لحظه سکوت بود..ولی بعد صداش پر از خوشحالی شد ..

-- سلام دیوونه..این شماره ی تو ِ..

-اره..بگو ببینم خوبی؟..

دیگه نمی شد خوشحالی رو تو صداش حس کرد....

--بد نیستم..تهرانی؟..

- نه هنوز..ولی اگه خدا بخواد دیگه دارم بر می گردم..تو چی؟..

-- من تهرانم..دیروز برگشتیم..

-پس چرا نیومدی پیشم؟..

--باور کن نتونستم..باید ببینمت تا واسه ت بگم..اون شب تو کشتی وقتی ازت جدا شدم رفتم پیش کیومرث ولی ..

ادامه نداد..

-الو..پری..حالت خوبه؟..

با گریه گفت: نه دلی..خوب نیستم..به خدا خسته شدم..

صدای هق هقش و شنیدم ..با ناراحتی گفتم:اروم باش عزیزم..من فردا دارم بر می گردم..به محض اینکه رسیدم می خوام ببینمت..ادرس و که داری؟..

--اره دارمش..به خدا دارم دق میکنم دلی..یکی رو می خوام به دردای دل وامونده م گوش کنه.........وبا مکث گفت: از فرهاد خبر داری؟..

از سوال بی موقعش تعجب کردم..پری چکار به فرهاد داشت؟!..

-فرهاد؟!..چطور؟!..چرا پرسیدی؟!..

--مگه توخبر نداری؟!..بهت نگفته؟!..

-چی شده پری؟!..

با ترس گفت: یعنی حتی یه زنگم بهت نزده؟!..وای خدا..

پاهام سست شد..ترسی که تو صدای پری بود دلشوره م و بیشتر کرد..نشستم رو صندلی..

-بگو ببینم چی شده؟..تو که منو دق دادی دختر د ِ یه حرفی بزن..

با گریه گفت: به خدا همه ش تقصیر من بود..نمی خواستم اینجوری بشه..

کم مونده بود منم بزنم زیرگریه..

من که حتی یه گوشی هم نداشتم این مدت فرهاد بهم زنگ بزنه..هر وقتم که باهاش تماس گرفتم یا در دسترس نبود یا خاموش بود..

حالا ....با این حرفا....

-- دلی کیومرث اومده اینجا..نمی تونم حرف بزنم..مامان داره صدام می کنه..فردا که رسیدی خبرم کن میام دیدنت..رو در رو بهت بگم بهتره..

صداش بغض داشت..

-باشه ولی من تا فردا دق مرگ نشم خیلی ِ..نگرانم کردی..

-- امیدوارم اتفاقی نیافتاده باشه..فعلا باید برم..

-باشه..سلام به خانواده ت برسون..خداحافظ..

--قربونت..مراقب خودت باش..خدانگهدار..

تماس که قطع شد سریع شماره ی فرهاد و گرفتم ولی بازم خاموش بود..

خدایا یعنی چی شده؟!..

*************************

پامو که گذاشتم تهران یه نفس راحت کشیدم..

تموم مدت تو هواپیما حواسم پرت بود..یه لحظه از فکر فرهاد و پری بیرون نمی اومدم..همه ش دعا می کردم چیزی نشده باشه..

آرشام چند باری خواست از زیر زبونم حرف بکشه تا بفهمه چمه ولی هر بار من با جوابای کوتاهی که بهش می دادم مسیر بحث رو منحرف می کردم..اما اون زرنگ تر از این حرفا بود..هیچ رقمه کوتاه نمی اومد..

به پری اس ام اس دادم که رسیدم و غروب بیاد پیشم..باید به آرشام هم می گفتم..یه بار بی اجازه ش مهمون دعوت کردم اوضاع قمر درعقرب شد اینبار با اینکه مهمونم و از قبل دعوت کردم ولی خبرش کنم بهتره..

پشت در اتاقش بودم..

دستم و اوردم بالا تا در بزنم که صدای داد و هوارش و از تو اتاق شنیدم..به قدری صداش بلند بود که قلبم ریخت..

آرشام_ یعنی انقدر احمقی که فکر کردی با یه تهدید بچگانه جا می زنم و دو دستی دلارام و تقدیم شماها می کنم؟..................داد نزن گوش بگیر ببین چی بهت میگم من یه قول و قراری با شایان گذاشتم..طرف حسابمم خود ِ اون ِ نه تو..پس بتمرگ سرجات زر زر ِ زیادی هم واسه من نکن...................غلطه زیادی..از مادرزاده نشده کثافت..

و بعد صدای برخود و شکستن شیشه..مات و مبهوت با وحشت به در اتاقش خیره شدم..

تردید داشتم..که در بزنم یا نزنم..الان وقتش بود؟..ولی اگه الان نرَم تو و خبرش نکنم بعدا ممکنه حسابی از دستم عصبانی بشه..

از ظاهر امر مشخصه این داد و هوارا به خاطر شایان و ارسلان ِ..انگار فهمیدن و بهش زنگ زدن..

چشمام و بستم و با یک نفس عمیق باز کردم..آرامشت و حفظ کن دختر نمی خُورَدِت که..

تقه ای به در زدم..صداش و بعد از چند لحظه گرفته و سنگین شنیدم..

-- بیا تو..

درو باز کردم..لای در وایسادم..پشتش بهم بود و صورتش رو به پنجره..با یه حرکت رو پاشنه ی کفشش چرخید و نگاهه پرجذبه ش رو تو چشمام دوخت..

اروم رفتم تو و درو بستم..

-چیزی شده؟..

به طرفم اومد..

--فال گوش وایساده بودی؟..

نمی دونم چرا هول شدم..شاید به خاطر اون اخم غلیظ وسط پیشونیش بود..

-فال گوش؟!..نه، ولی صدات خیلی بلند بود..واسه همین....مکث کردم: خواستم در بزنم صدای فریادت و شنیدم....و با تردید گفتم:ارسلان بود درسته؟..

کلافه سرش و تکون داد و جلوم ایستاد..نگاهش و چرخوند رو زمین..همزمان منم همین کارو کردم..روی خرده کریستال هایی که رو زمین پخش شده بود و گوشی آرشام که درش باز شده و افتاده بود کنار یه تیکه ی بزرگ از گلدون کریستال..

کمی ازم فاصله گرفت..

--راه میری مراقب باش پات رو شیشه نره..الان میان جمع می کنن..

صداش گرفته بود..رفت پشت پنجره..بیرون و نگاه می کرد..

انگار حواسش نبود..چون من کفش پام بود و اگه رو شیشه ها راه می رفتم چیزی نمی شد..

ترجیح دادم فعلا بذارم تو خودش باشه..هیچی نگفتم..

خبر کرد خدمتکار اومد و خرده شیشه ها رو جمع کرد..بعد از رفتن خدمتکار صداش زدم..

صورتش و به طرفم برگردوند..

لبخند زدم..محو لبام و لبخند دلنشینی که روش نشسته بود شد..سعی کردم لحنم آروم باشه..که جدیدا همینطورم شده بود..زیاد اروم بودم..که خب این مختص به خود ِ آرشام بود نه هر کس دیگه..

-دختری که اون شب تو کشتی دوستم معرفیش کردم رو یادته؟..

چهره ش متفکر شد.. به نشونه ی مثبت سرش و اروم تکون داد..

چشماش و باریک کرد و گفت:خب که چی؟..

-- اون روز بهش ادرس اینجا رو دادم و گفتم بیاد ببینمش..یه مشکلی داره که می خواد باهام در موردش حرف بزنه..امروز بهش خبر دادم که رسیدم تهران..اونم الان تهران ِ..ازش خواستم بیاد اینجا..خواستم....

سرمو زیر انداختم..

-یعنی اولش خواستم ازت اجاره بگیرم منتهی موقعیت جوری بود که نتونستم..

به طرفم قدم برداشت..جلوم ایستاد..دست به سینه سرش و تکون داد و با پوزخند گفت: عادت داری منو تو عمل انجام شده قرار بدی؟..

با تعجب نگاش کردم..

--هر کار بخوای همون و انجام میدی..و بعد تازه یادت میافته باید منو هم درجریان میذاشتی..اونوقت الان توقع داری من چی جوابت و بدم؟..

لباش و روی هم فشار داد..با اون اخمای درهمش ترکیبی ایجاد کرده بود که دل بی جنبه ی منو سمت خودش منحرف می کرد..

ای که چقدر دلم می خواست اینجور مواقع یه بوس از لپش بکنم و با ناز دستم و دور گردنش حلقه کنم تا کم کم اون اخمای خوشگلش از هم باز بشن..

سرمو نامحسوس تکون دادم..منم رسما خل شدم..ولی نه دلم که می خواد..اره خیلیــــم می خواد..یعنی میشه؟!..

-- سوالم جواب نداشت؟..

هول شدم..صدام می لرزید ولی با یه تک سرفه صافش کردم..

-حق داری..من معذرت می خوام..باور کن از روی عادته..

--فقط چون معذرت خواستی می تونم بگم اینبارو ندید می گیرم..منتهی سعی کن این عادت و از بین ببری..

با لبخند و نازی که تو نگاهه بی قرارم ریختم زل زدم تو چشماش و با صدای ظریفی که ذاتا همینطور بود گفتم: تَرک ِعادت موجب مرض ِ ..اونوقت میگی به کل از بین ببرش؟..یعنی شدنیه؟..

خیره نگام کرد..نگاه خواستنیش روی تموم اجزای صورتم چرخید و نرمشی رو تو این نگاه حس کردم که تا به حال ازش ندیده بودم..

قلبم و گرم کرد..نمی دونم چرا ولی از اینکه می خواستم تنهاش بذارم و از پیشش برم ناخداگاه قلبم گرفت..

لبخند به ارومی از روی لبام محو شد و جاش و به نم اشکی داد که توی چشمام حلقه بست..

چرا به اینش فکر نکرده بودم؟..

بدون آرشام..این مدت طولانی..چکار کنم؟..

قطره اشکی که ناخواسته از چشمام چکید و چونه م که در اثر بغض تو گلوم لرزید توان نگاه کردن به اون دو تا چشم سیاه و نافذ که تعجب درونش هر لحظه بیشتر می شد رو ازم گرفت..

سرم و انداختم پایین و با دکمه ی لباسم ور رفتم..انگشتای سردم لرزون دکمه رو بین خودشون گرفته بودن واز روی تشویش فشارش می دادم..

فاصله ش و باهام کم کرد..بازوهام و گرفت..فشرد..صداش تو گوشم پیچید..خدایا ..یعنی باید با صداشم خداحافظی کنم؟..

چرا الان؟..چرا الان دارم به این قضیه فکر می کنم؟..چرا زودتر از اینا به فکرش نیافتادم؟..

-- این اشکا واسه چیه؟..

تو دلم داد زدم همه ش به خاطر تو ِ..اصلا همه ی اینا تقصیر تو ِ..

انگشت اشاره ش و گذاشت زیر چونه ی مرتعشم و سرم و بلند کرد..وادارم کرد نگاش کنم..نگاش کردم..اخماش بیشتر رفت تو هم..اشکام و دید و چشماش بین جفت چشمای من چرخید..

دلم گرفته بود..باید یه جایی رو پیدا می کردم تا بتونم این اشکای لعنتی رو بریزم بیرون..دوست داشتم برم تو بغلش و سرم و بذارم رو سینه ی ستبرش.. بزنم زیر گریه و تا می تونم هق هق کنم..

خدایا تنها بودم..آرشام رو سر راهم گذاشتی..الان باید ازش جدا بشم..برم جایی که نمی دونم برگشتی توش هست یا نه..چرا می خوای ازم بگیریش؟..چرا می خوای بازم تنها بشم؟..بدون آرشام....نــه..نمی تونم..

حتی اگه ازش یه سایه در کنارم داشته باشم..بازم اون سایه وجود خودش نمیشه..اون سایه شاید ترسم و از بین ببره ولی وجودش به دلم ارامش میده..

نرم تکونم داد..با حرص زیر لب زمزمه کرد: چته تو؟..پرسیدم چرا گریه می کنی؟..

با بغض از پشت پرده ی اشک که تصویر آرشام رو با هر بار پلک زدن محوتر می کرد گفتم:میذاری برم پیش خانواده م؟..

مات موند..با تعجب و کمی خشم که تو صداش بود محکمتر تکونم داد و اینبار بلندتر گفت:یعنی چی که بری پیش خانواده ت؟..

فهمیدم بد متوجه شده..دلم خواست لبخند بزنم ولی این بغض مزاحم که تو گلوم جا خشک کرده بود نذاشت..

-می خوام برم بهشت زهرا..پیش پدر ومادرم..دلم براشون تنگ شده..

و با گریه صورتم و پوشوندم و گفتم: تو رو خدا بذار برم..

دستش و برنداشت..باید می رفتم ..اونجا همونجایی بود که می تونم خودم و خالی کنم..اشک بریزم..هق هق کنم..پیشونیم و رو سنگ سرد قبرشون بذارم و هر چی تو دلم هست رو بگم..

به مادرم..به مادری که همیشه پای درد و دلام می نشست ..

دوستم بود..

خواهرم بود..

اون مادرم بود..

دلم براشون تنگ شده..

و صدای ارومش که به نظرم کمی مرتعش اومد تو گوشم پیچید..

--برو حاضر ش و..پایین منتظرتم..

نخواستم صورت خیسم و ببینه..بدون اینکه سر بلند کنم برگشتم .. دستام و از روی صورتم برداشتم..درو باز کردم و رفتم بیرون..

هنوزم وقتی داشتم لباس می پوشیدم هق هق می کردم..به صورتم تو اینه نگاه کردم..چشما و نوک بینیم سرخ شده بود..

یاد ِداشته ها و نداشته هام افتادم..آرشامی که داشتم و خانواده ای که نداشتم..

دستام و گذاشتم رو میز ِ اینه و خودم و به جلو خم کردم..با بغض تو چشمام خیره شدم..سرگردون بودن..

این سرخی که سفیدی چشمام و پرکرده بود داد می زد تو دلم چه خبره..

خودم می فهمیدم..منی که توی این شرایط عاشق شدم و حالا دارم قدم به جایی میذارم که تهش به ناکجا اباد ختم میشه..نمی دونم چی در انتظارمه..

کاش قبلش می فهمیدم ارشام هم منو می خواد یا نه..نگاهش یه جور ِ و کلامش یه جور ِ دیگه..گیجم می کنه..باعث میشه به شک بیافتم..

ای کاش این شک رو از بین می برد..حتی اگه یه اشاره ی کوچیک هم بکنه من راضی ام..

بهم بفهمونه..حالیم کنه که تو دل اونم همون چیزی می گذره که حال وهوای منو عوض کرده..

**************************

فاتحه فرستادم..

رو به قبر بابا لبخند تلخی زدم و زیر لب گفتم:می بینی بابا؟..می بینی باهامون چکار کردی؟..این چه معامله ای بود بابا؟..دزد ناموس اوردی تو خونت؟..نشوندی پای سفره ی زن و بچه ت؟..چشم ناپاک نشوندی روبه روی زنت و نفهمیدی؟..

بابا بد کردی..بابا خدا بیامرزدت ولی زندگی تک تکمون و تباه کردی..من از چشم تو می بینم چون تو پای شایان و به زندگیمون باز کردی..اون کفتار فکرای شومی تو سرش داشت ولی تو نفهمیدی بابا..

از ناموست نتونستی اونطور که باید مواظبت کنی..بد کردی بابا..بد کردی....

سرم و خم کردم و سنگ قبرش و بوسیدم..بابام بود..با همه ی اینا هنوزم صداش می کردم بابا..مگه خدا نگفته پدر و مادر به قدری احترام دارن که اگه نامسلمون بودن نباید بگی مسلمون شو..احترامی که فرزند موظفه در حق پدر و مادرش داشته باشه..

ولی حیف و صد حیف که بابام با یه عمل اشتباه و با یه ندونم کاری همه ی مارو به تاریکی سوق داد..

سنگ قبر شسته ی نیما رو بوسیدم ..برادری که دلم خوش به غیرتش بود که نداشت..برادری که بچگی کرد..نادونی کرد..رفت دُم ِ شیرو قیچی کنه ولی ندونست عاقبت خودش طعمه ی همون شیر میشه..

گفتم اگه بابام معتاده و حواسش به دخترش نیست نیما رو دارم که مراقبم باشه..ولی نشد..

اونطور که فکر می کردم نبود و نشد..

نیما هم تنهام گذاشت..

به قبر مادرم دست کشیدم..اروم اروم اب رو ریختم روی سنگش ..روی قبر هر سه نفرشون گلاب پاشیدم..قبر مامان رو بوسیدم..

گلا رو پرپرکردم و ریختم رو قبرشون..

به روی اسم مامان دست کشیدم..ماه بانو..

باهاش حرف زدم..از همه و همه براش گفتم..از هر اونچه که تو دلم داشتم..از آرشام و این حس شیرین تو دلم ..ولی خبر نداشتم تو دل اون چی می گذره..

-مامان دختر یکی یه دونه ت می خواد انتقام بگیره........

لبخند تلخی زدم..

-می بینی مامان؟..اگه بودی می گفتی دخترتو رو چه به انتقام؟..اینکارا واسه تو فیلماست..واسه تو کتاباست مگه تو که یه دختری می تونی از پس اینجور کارا بر بیای؟..

اونم از کی؟..شایان ِ بزرگ..یه ادم خوک صفت..کسی که رذالت از سر و روش می باره..مامان اگه بودی چی می گفتی؟..

ای کاش بودی..اونوقت دیگه شایانی تو زندگیمون نبود..باز می شدیم همون خانواده ی 4 نفره ای که خوشبخت کنار هم زندگی ارومی داشتیم..

تو و بابا مثل همه ی زن و شوهرا با هم بحثتون می شد ولی اون مشاجره شیرین بود..اره شیرینیش به تلخی اون دعواها و کتک کاری ها ارزش داشت..

مامان دخترت می خواد برای اولین بار تو عمرش دست به کارایی بزنه که تا حالا نزده..یادته هر وقت زبون درازی می کردم می زدی به بازوم و می گفتی دختر ِ منو باش، با وجود ترسی که تو دلش داره ولی از اونور خدا زبون درازی بهش داده..

همیشه نصیحتم می کردی که همه جا زبون درازی نکنم..می گفتی واسه دختر زشته..

یادته کوچیک که بودم موهای بلندم و شونه می زدی و منم چند تارش و تو دستای کوچولوم می گرفتم و تاب می دادم تو هم با لبخند شونه رو می کشیدی تو موهامو می گفتی..کی برسه تو رخت سفید عروسی ببینمت مادر به قربونت بره..

همیشه این مَثَل رو لبات بود که « دختر بشینه اروم ..خواهان بیان از کِرمون»..

این ضرب المثل هنوز که هنوزه یادمه..ولی من اروم نبودم..دختر گوشه گیری نبودم..جنب و جوش داشتم..سر و زبون دار بودم..ولی تو جوری تربیتم کردی که بدونم در کنار این رفتارا باید خانم باشم..متین رفتار کنم..

نذاشتن مامان..نذاشتن اروم باشم..بهم زخم زدن..مادرم و.. خانوادم و ازم گرفتن..............

کف دستامو به چشمام فشار دادم..با هق هق گفتم: زخمی نشوندن رو این دل لامصبم که با هیچ مرهمی درمون نمیشه..هنوزم یادش که میافتم جیگرم اتیش می گیره..

اون از خدا بی خبر شماها رو ازم گرفت..............

دستامو از روی چشمام برداشتم..

- به دعای هر سه نفرتون نیاز دارم..می دونم کار بابا خواسته ی خودش نبود..اصلا خبر نداشت همچین چیزی میشه..واسه همینم بخشیدمش..

دست شماها از این دنیا کوتاست..ولی تو اون دنیا دستاتون پیشه..پس کمکم کنید..بذارید دعاتون بدرقه م باشه..

منو با خودتون نبردین..پس حالا که موندم انتقامتون و از این ادمای پست می گیرم..عدالت رو باید اجرا کرد..این ادم دم کلفت تر از این حرفاست..

به قانون اینجا عدالت اجرا نمیشه..ولی به قانون انتقام و به جرم گناه ..من اون ادم رو قصاص می کنم..

تنها نیستم..اون مردی که نگاهش و حتی کلامش بهم فهمونده همراهمه، کمکم می کنه..نمی خوام تنهاش بذارم ولی باید اینکارو بکنم..

اینو هم من می خوام و هم..آرشام....

*****************************

تموم مدت که بالا سرقبر خانواده م بودم و باهاشون درد و دل می کردم آرشام با فاصله ی زیادی از من به یکی از درختای اونجا تکیه داده بود و نگام می کرد..

خوب بود که تنهام گذاشت..به این تنهایی وخلوت نیاز داشتم..حالا اروم و سبکم..ولی هنوز نتونستم با خودم کنار بیام..با خودم و دوری از کسی که قلبم و تصاحب کرد..

صورتم و برگردوندم و نگاش کردم..مسلط رانندگی می کرد..عینک افتابی شیکی به چشماش داشت..یه بلوز پاییزه به رنگ قهوه ای سوخته و یه شلوار جین مشکی..

فوق العاده جذاب بود..جذابیتی که چشم هر دختری رو به راحتی خیره می کرد..تیپ همیشه سنگین و تیره ای که می زد و غرور خاصی که همیشه و همه جا تو چشماش داشت..

آرشام هیچی کم نداشت..فقط از نظر من زیاد از حد مغرور بود..و مطمئنا برای این رفتارش دلیل داشت..

دلیلش هر چی که باشه این مرد رو بی نهایت پرجذبه و محکم کرده..

و من این مرد مغرور و خواستنی رو ..

دوست داشتم..

****************************

-وای دختر نمی دونی چقدر از دیدنت خوشحال شدم..

لبخند زد..

--منم همینطور..شاید حتی بیشتر از تو..

نگاهش کردم..انگار یه جورایی اضطراب داشت..انگشتاش و تو هم گره می کرد و باز می کرد..کف دستاش و به هم می سایید و از تو نگاهش نگرانی رو واضح می دیدم..

بعد از برگشتن ما دقیقا نیم ساعت بعد پری اومد دیدنم..

قبلش به آرشام گفتم که الاناست پری برسه اونم بدون اینکه نگام کنه از پله ها رفت بالا و گفت:به خدمتکار بگو می خوام استراحت کنم فعلا کسی مزاحمم نشه..

همین که باز گله نکرد خودش خیلی بود..سفارشی که کرده بود رو عملی کردم و به خدمتکار گفتم..

بعد از اومدن پری رفتیم تو اتاق من ..

روی تخت نشسته بودیم..دستای سردش و تو دست گرفتم..با چشمای خیسش نگام کرد..

- تو رو خدا یه چیزی بگو پری..به خدا دقم دادی..چرا هر چی به فرهاد زنگ می زنم خاموشه؟..هیچ وقت سابقه نداشت..

--همه چیزو برات میگم..همه چیزو..

یه برگ دستمال کاغذی از روی میز برداشت و اشکاش و پاک کرد..

--اون روز تا اونجایی برات تعریف کردم که کیومرث اون عکسای لعنتی رو ازم انداخت وبه بهونه ی همونا خواست عقد کنیم..ولی من با این وجود بازم کله شقی کردم و گفتم نه..

یکی از دوستام تصادف کرده بود..رفتم عیادتش..و همون روز بعد از عیادت فرهاد رو اتفاقی تو بیمارستان دیدم..بعد از سلام و احوال پرسی خواستم از بیمارستان بیام بیرون که ازم پرسید ماشین دارم یا نه منم گفتم نه....چون خراب شده بود گذاشته بودم خونه .. 

فرهاد گفت داره میره خونه و سر راه منو هم می رسونه..اولش تو رودروایسی یه کم من من کردم ولی بالاخره موافقت کردم و همراهش رفتم..

تو مسیر ازش حال تو رو پرسیدم..دیدم دمق شد و رفت تو خودش..گفت حالت خوبه و چیز دیگه ای نگفت..

نگران شدم..این مدتم به گوشیت زنگ می زدم خاموش بود..بهش اصرار کردم اگه چیزی شده به منم بگه..

یه دفعه نمی دونم چی شد گفت می خواد یه چیزیی رو باهام در میون بذاره ..منم قبول کردم..گفت کجا بریم منم پیشنهاد رستوران و دادم..

خیلی خوب رفتار می کرد..کاملا مردونه و متین..درخور ِشخصیتی که داشت..

بعد از اینکه کیک و قهوه سفارش دادیم پیشنهاد کرد یه کم حرف بزنیم..احساس کردم می خواد حرفی رو بهم بزنه که تو زدنش تردید داره..

دروغ چرا فکرم به خیلی چیزا کشیده شد ولی خب وقتی چهره ی گرفته ش و می دیدم خط باطل می کشیدم رو تموم افکارم..

گفت تو رو دوست داره و بهت از عشقش گفته ولی تو دست رد به سینه ش زدی..ازت خواسته در موردش فکرکنی و بعد جوابش و بدی..

قطره های اشک تند تند صورتش و خیس کردن..

دستمو گذاشتم رو شونه ش..با بغض نگام کرد..رنگش پریده بود..

- چرا گریه می کنی؟!..

--هیچی..

- نه بگو می خوام بدونم..حتما یه چیزیت هست..به من نگو نه که خوب می شناسمت..

با بغض و صدایی که انگار از ته چاه در می اومد گفت: بهم فرصت بده..

نفسم و فوت کردم بیرون..از روی ناچاری گفتم: خیلی خب مجبورت نمی کنم..بقیه ش و بگو..فرهاد چی گفت؟..

بغضش و قورت داد..اشکاش و پاک کرد..

-- ازم خواست باهات حرف بزنم..فکر کرد می دونم تو کجایی..واسه همین از نشونی و این حرفا چیزی نگفت..منم نمی دونستم رفتی تو اون ویلا وگرنه حتما ادرس و ازش می گرفتم..فرهاد داغون بود..دل سنگ به حالش اب می شد چه برسه به من که....

ساکت شد..

- اخه تو چته پری؟..راست و حسینی هر چی تو دلت هست و بریز بیرون..

با بغض گفت: چی بگم؟..درد من یکی دو تا نیست دلارام..خیلی کم شانسم..نه اصلا شانس ندارم..

وگرنه چرا اون کسی رو که عاشقشم منو نخواد و در عوض خواهان ِ بهترین دوستم باشه؟!..چرا دلارام؟!..

و با هق هق سرش و انداخت پایین..دهنم از تعجب باز موند..چند بار پشت سر هم پلک زدم تا حواسم جمع شد..

زمزمه کردم:چی؟!..تو..یعنی فرهاد و....

سرش و تکون داد..از زور هق هق شونه هاش می لرزید..خودمو کشیدم جلو و بغلش کردم..سرش و نوازش کردم..

- پس چرا اینارو زودتر بهم نگفتی؟....از کی؟..

-- از بار دومی که دیدمش..فهمیدم نمی تونم از فکرش بیام بیرون..فرهاد واقعا همون کسی ِ که می تونم بهش تکیه کنم..ولی اون دلش با من نیست..

هق هق کرد و صورتش و به شونه م فشار داد..

- من به فرهاد گفته بودم مثل برادرم دوسش دارم..حتما تو رو یکی دو روز بعد از اینکه با هم حرف زدیم دیده و چون هنوز داغ بوده اون حرفا رو بهت زده..مطمئنم الان همه چیزو فراموش کرده..

اروم خودش و کشید عقب..اشکاش و پاک کرد..

-- مگه میشه دلی؟..عشق به همین اسونی از دل ادم بیرون نمیره..

-عشق یکطرفه زود از بین میره..می دونی چرا؟..

منتظر نگام کرد..

با لبخند کمرنگی جوابش و دادم: چون مهری از طرف مقابلش نمی بینه که بخواد به این عشق دلگرم باشه..اگه دو نفر متقابلا عاشق هم باشن دلشون همیشه باهمه و این گرما با هر بار شعله کشیدن عشقشون گرمتر میشه..

ولی وقتی یکی گرم باشه و یکی سرد بالاخره یکی از اونها بر دیگری چیره میشه..یا می زنه و طرفم عاشقش میشه..یا اینکه نه..اونی هم که عاشق شده پشیمون میشه..براش سخته ولی به زمان نیاز داره..

حالا هم اگه فرهاد از من سردی ببینه مطمئن باش فراموش می کنه..

سرش و زیر انداخت..با دستمال تو دستش ور می رفت..

-- ولی اگه دل تو رو هم گرم کرد چی؟..خودت گفتی دو تا احتمال داره..مگه میشه از مردی مثل فرهاد گذشت؟..

-اگه عاشقش نباشی می گذری..

--اگه عاشقش شدی چی؟..

خندیدم..

-نمیشم..

-- چرا نشی؟..

دستم و گذاشتم رو سینه م با شیطنت اروم گفتم: چون یه مرد ِ مغرور ِ کله شق ِ خودخواه ِ یه دنده ی از خود متشکر تو این دل وامونده م جا خشک کرده هیچ رقمه هم بیرون برو نیست..یعنی عمرا اگه بیرونش کنم..

مات و مبهوت زل زد تو چشمام..لبخند اروم اروم مهمون لباش شد..با تعجب جلوی دهنش و گرفت..

ریز گفت: نـــــه..

خندیدم..

-آرههههههه..

-- بگو جون پری..

- وا دروغم چیه؟..به قول خودت، دلی ِاتیش پاره ی زبون دراز، بالاخره دلش و به یکی باخت..

با لبخند دستم و گرفت..با خوشحالی گفت: وای دلی طرف کیه؟..اینجور که تو ازش تعریف کردی مطمئنم ادم خاصی ِ..

-خاص، چه جــــورم..

-- جونم در اومد بگو کیه؟!..

- نمی شناسیش..

عین لاستیک پنچر شد..

--جدا؟..پس ندیدمش؟..خب یه روز قرار بذار منم....

یه دفعه چشماش گشاد شد و دهنش باز موند..از اون طرف لبخند رو لبام پررنگ تر شد..

مات و مبهوت گفت: نکنه..نکنه همون و میگی؟!..

با خنده گفتم: کدوم؟..

زد به بازوم..

-اره؟!..همون یارو بداخلاق جذابه تو کشتی؟!..که وسط حرفامون سر رسید دستت و کشید و به زور با خودش برد..

-- نه بابا کجا به زور؟.. 

خندیدم..پری هم خندید..

- پس خودشه..آرشام بود اسمش اره؟..گفتی مهندس ِ..

-- اوهوم، مهندس آرشام تهرانی..صاحب همین ویلا..

- تو گلوت گیر نکنه دختر عجب لقمه ی چرب و چیلی هم برداشتی..

با شیطنت پشت چشم نازک کردم..

- نترس واسه جویدنش دندونای تیزی دارم..تو گلوم نمی مونه..

-- یه مرد مغرور و بداخلاق با یه دختر شیطون و زبون دراز..اوه اوه چه اعجوبه ای از اب در بیاین شماهاااااا..

- چشم حسودا از دَم کــــور..

-- هوی، منم؟..

- مگه تو حسودی؟..

دمق شد..آه کشید و گفت: نه ..هیچ وقت به زندگی بهترین دوستم حسودی نمی کنم..ارزومه خوشبخت بشی..ولی کِی خوشبختی قسمت منم میشه؟..

دستمو انداختم دور شونه ش..

-خیلی زود....از فرهاد بگو..چرا نگرانش بودی؟..

دوباره ترس و نگرانی نشست تو چشماش..

-- اون روز خبر نداشتم کیومرث برام به پا گذاشته و اون امارم و ثانیه به ثانیه بهش میده..طرف حتی وقتی تو رستوران بودیم از من وفرهاد عکسم انداخته بود..

وقتی اومد خونمون مامان گفت با دوستش داره میره بیرون و زود برمی گرده..از همون اول دیدم کیومرث اخم کرده ..ولی به روی خودم نیاوردم..ولی همین که مامان رفت برزخی شد و صداش و انداخت پس کله ش که اون پسره کدوم خریه که داشتی باهاش ل*ا*س می زدی؟..

حرفایی بهم زد که فقط لایق خودش بود و جد و ابادش.. 

منم بلند شدم و جلوش وایسادم..هر چی از دهنم در اومد گفتم و تهشم فهمید من فرهاد و می خوام..وقتی دو تا سیلی ازش خوردم ویه لگد تو پهلوم زد گفت داغش و به دلم میذاره..گفت هنوز به من حال ندادی رفتی زیر یکی دیگه خوابیدی؟..

حرفایی زد که شرمم میشه حتی واسه تو بگم..واسه اینکه مامان وقتی برگشت نفهمه اینجا چه خبر بوده رفتم حموم و پهلوم و با اب گرم ماساژ دادم..درد داشتم ..اومدم بیرون و به بهونه ی سردرد یه مسکن خوردم خوابیدم..

همون شب بابا گفت بلیط گرفته واسه کیش، بریم یه مدت اب و هوا عوض کنیم..اون مارصفت هم سریع زنگ می زنه به بابام و میگه منم تو کیش کار دارم باهاتون میام..

نمی دونی وقتی کنارمه چقدر زجر می کشم..

روز قبلش بهم گفته بود یکی از دوستای نزدیکش یه مهمونی تو کشتی ترتیب داده و جلوی بابام ازم خواست باهاش برم..بهونه اوردم و گفتم رو اب باشم حالم بد میشه ولی از بس اصرار کرد و خودش و جلوی بابام به موش مردگی زد اونم اجازه داد ..و وقتی هم بابام اجازه بده دیگه حرفی نمیشه زد..

مامان قبلش یه قرص بهم داد که اونجا حالم بد نشه..می دونی که رو کشتی باشم حالت تهوع بهم دست میده..

-اره یادمه..بهم گفته بودی..

--ولی کی بود که گوش کنه؟..منم از ترس اون عکسا باید می گفتم چشم..مخالفت می کردم ولی اخرش مجبورم کردن..اون شب حالم خوش نبود اونم پیله کرده بود که چرا با دوستاش خوب برخورد نمی کنم..بعدشم که تو رو دیدم.. 

ولی بالاخره اون شب بیشتر از اون طاقت نیاوردم و حالم بد شد..اصلا تو حال خودم نبودم..همه ش یه گوشه رو صندلی افتاده بودم و سرم رو میز بود و چشمام بسته..

اون قرص یه جورایی خواب اور بود..راضی بودم چون اینجوری قیافه ی نحسش و نمی دیدم..کاری َ م بهم نداشت و با دخترای تو مهمونی یکی از یکی جلف تر ل*ا*س می زد..

بعدشم برگشتیم تهران و الانم که اینجام..من شماره ی فرهادو ندارم..ولی وقتی گفتی زنگ می زنی خاموش ِ ترس افتاد تو دلم..

با نگرانی دستام و مشت کردم..

- نمی دونم والا..من از تو بدترم..خیلی نگرانشم..اون کیومرثی که تو ازش میگی و من چندباری دیدمش ازش بعید نیست کاری کرده باشه..ولی گفتی با میزبان اون مهمونی یعنی شایان اشناست؟..

-- شایان؟!...........کمی فکرکرد..سرش و تکون داد........... اره اره..اسمش همین بود..کیومرث وِرد ِ زبونش این بود که این مهمونی ِ جناب شایان ِبزرگه..

-باشه من یه کاریش می کنم..فک کنم بتونم پیداش کنم..البته به کمک یه نفر..

مشتاقانه نگام کرد..

-- کی؟!..

-صبر کن بعد بهت خبر میدم..راستی شماره ی منو که داری..شماره ی فرهاد و هم میگم سیو کن تو گوشیت شاید یه وقت به درد خورد..

--باشه، بگو سیو کنم..

شماره رو گفتم..

تو سرم یه فکرایی داشتم..کیومرث دوست شایان بود..آرشام هم شایان و دوست و رفیقاش و حتما خیلی خوب می شناسه..

یعنی کمکم می کنه فرهاد و پیدا کنم؟!..

حتما تو این یکی دو روزه سر و کله ی شایان و ارسلان هم پیدا میشه..باید هر چه زودتر دست بجنبونم وگرنه دیر ِ..

بعد از رفتن پری همه ش به این فکر می کردم که چطوری به آرشام بگم؟..

خدا خدا می کردم کمکم کنه.. 

****************************

در بزنم؟..نزنم؟..لابد تا الان بیدار شده..اره خب 2 ساعت گذشته..

بالاخره دلم و یکی کردم و در زدم..جواب نداد..دستمو اوردم بالا تا دومی رو هم بزنم که صداش باعث شد دستم رو هوا بمونه..

--بیا تو..

دستم و اوردم پایین و گذاشتم رو دستگیره..درو باز کردم..داخل اتاقش سرک کشیدم..رو تخت دیدمش..دراز کشیده بود ولی چشماش باز بود..آروم رفتم تو و درو بستم..همونجا وایسادم..

حرکتی نکرد..حتی نگامم نمی کرد..همونطور که قدمام و کوتاه به طرفش برمی داشتم گفتم:میشه چند دقیقه با هم صحبت کنیم؟..

سرش و برگردوند و نگام کرد..کمی به طرفم نیمخیز شد و جدی گفت: واسه همین اومدی اینجا؟..

سرم و تکون دادم..

خواست رو تخت بشینه که اخماش جمع شد..آه کوتاهی کشید و دستش و گذاشت رو گردنش..

-- در رابطه با چه موضوعی؟..

-مفصله..وقتش و داری؟..

سرش و به نشونه ی مثبت تکون داد..ولی اخماش جمع تر شد..دستشو به گردنش فشار می داد..

-چیزی شده؟..

نگاهشو که انداخته بود رو تخت کشید اورد سمت پاهام و اوردش بالا تا توی چشمام نگه داشت..

یه قدم رفتم جلو..با 2 قدم دیگه می رسیدم کنار تختش..ولی همونجا وایسادم..

-گردنت درد می کنه؟..

خیره تو چشمام گفت:به نظرت طبیعی نیست؟..وقتی یکی مثل من شب برای نجات جون یه دختر شیرجه بزنه تو آب طبیعتا عضلاتش نمی گیره؟..

لبخند زدم..می خواست تیکه بندازه..

-یعنی توی این چند روزم همینطور بودی؟..

--تا حدودی..

-پس چرا من نفهمیدم؟..

جوابم و نداد و نگاهش و از روم برداشت..

خواستم موضوع فرهاد و پیش بکشم که موبایلش زنگ خورد..رو میز کنار تختش بود..خواست کج شه برش داره که من چون نزدیک تر بودم از روی میز برداشتم و گرفتم جلوش..زل زد تو چشمام و گوشی رو از دستم گرفت..

همونطور که نگاهش به من بود جواب داد..ولی نمی دونم کی پشت خط بود که اخم کرد و نگاهش و از روم برداشت..

-- بگو می شنوم...........کجا؟..........چند نفرن؟.............باشه...........امشب یه سر می زنم...........مراقب همه چیز باش به بچه ها هم سفارش کن....................

گوشی رو از کنار گوشش اورد پایین و تماس و قطع کرد..صورتش سرخ شده بود..مرتب نفس عمیق می کشید..چهره ش داد می زد که عصبانی ِ..

یه پیراهن استین کوتاه سرمه ای تنش بود..تو خونه ضخیم نمی پوشید ولی بیرون اکثرا لباساش پاییزه بود..و یه شلوار جین مشکی..

رنگای تیره جذاب ترش می کرد..ولی چی می شد یه کمم واسه تنوع از رنگای شاد استفاده می کرد؟..

واقعا دلیل این کارش و نمی فهمم..

دکمه هاش و از سمت یقه 3 تاش و تا پایین باز کرد..انگار گرمش شده بود..

لب تخت نشست..دستاشو کنارش تکیه داد..دست راستش و اورد بالا و به گردنش کشید..

خواستم لب باز کنم و حرفم و بزنم که جمله ش متعجبم کرد..

همونطور که دستش رو گردنش بود نگام کرد و گفت: تو ماساژ بلدی؟..

-من؟!..واسه چی؟!..

-- فقط جوابم و بده..

مکث کردم..

-یه کم، نه زیاد..

سرش و اروم تکون داد..

-- همونم خوبه..

با تعجب نگاش کردم که گفت :پس چرا معطلی؟..

-چکار کنم؟!..

به گردن و شونه هاش اشاره کرد..

چهره ش از درد جمع شده بود..

- ولی من اینکاره نیستم..

-- گفتی که بلدی..

-اره اما خب، نه زیاد..

-- شروع کن..

-اما آخه نمـ ..

-- دلارام..

همچین اسممو با تشر صدا زد که تو جام خشکم زد..نگاهم و نرم از چشماش به سمت پایین کشیدم..رو قفسه ی سینه ش..عضله های محکم و ورزیده ش به وضوح مشخص بود..

نگام خیلی کوتاه رو سینه ی ستبرش موند و بعد با هیجان تو چشماش خیره موندم..

یعنی چی آخه؟!..

برم ماساژش بدم؟!..

جونم در میاد که....

دستم بهش بخوره....واویلااااا....

-آخه من..خب این همه ادم تو این ویلاست بگو یکی دیگه بیاد..حتما از منم واردترن..

--زمانی که میگم تو باید انجامش بدی یعنی اگه بهترین ماساژور شهرم بیاد اینجا فقط و فقط تو باید اینکارو بکنی..بی حرف کارت و انجام بده..

به قدری جدی حرف زد که نتونستم لام تا کام چیزی بگم..دوست داشتم برم جلو و همون کاری که ازم خواست و انجام بدم ولی پاهام چسبیده بود به زمین..

دو دل بودم..

نه اینکه نخوام..ولی چرا الان؟!..

من که همینجوریش بی تابش شدم به بهونه ی این دوری کار دست خودم میدم..دیگه هرکی رو نشناسم خودم و که خوب می شناسم..

به خودم که اومدم لبای خشک شده از هیجانم رو با زبون تر کردم..با تردید رفتم طرفش..جلوش وایسادم..نمی دونستم باید چکار کنم..حواسم جمع اون دو تا چشم سیاه شده بود و مونده بودم چه خاکی تو سرم بریزم..

د ِ اخه می مردی نمی گفتی بلدی ماساژ بدی؟!..

اصلا من تا حالا توعمرم کی رو ماساژ دادم؟!..

اره خب مادر خدابیامرزم و..وقتی قلنجش می گرفت به من می گفت کمرش و بمالم..ولی اون مشت و مال کجا و این کجا؟!..

--پس چرا وایسادی منو نگاه می کنی؟..

صادقانه گفتم: نمی دونم چجوری باید شروع کنم....

نفسش و عمیق داد بیرون..سرش و تکون داد و دستاش و گذاشت لب تخت..

--برو پشتم ..

اروم رفتم رو تخت..پشتش رو زانوهام نشستم..دستام و اوردم بالا..نرسیده به شونه هاش رو هوا نگه داشتم..انگشتام می لرزید..یخ ِ یخ ..نه اصلا سِر شده بودن..چند بار مشتشون کردم..

خواستم دستم و ببرم جلو بذارم رو شونه هاش نفهمیدم کی دکمه هاش و باز کرده بود که با یه حرکت پیراهنش و درآورد..

یه زیرپوش جذب استین حلقه ای مشکی تنش بود..پشت سرش خشک شدم..به حالت قبل برگشت..منتهی اینبار دستاش و کمی عقب تر گذاشته بود و گردنش و به عقب کج کرده بود..

منتظر بود شروع کنم..ولی قلبی که با شتاب تو سینه م می زد و دستایی که از سرمای هیجان یخ بسته بود..بهم اجازه نمی داد..

بالاخره دستام و با تردید گذاشتم رو شونه هاش..حرکت ندادم..چند تا نفس عمیق و کوتاه کشیدم..بوی عطرش دیوونه کننده ست..

دستم و به نرمی از روی زیرپوش به شونه و قسمت پایین گردنش کشیدم..بیشتر شبیه به نوازش بود تا ماساژ..

اگه همینجوری ادامه بدم سه سوت دستم پیشش رو میشه..سعی کردم اروم باشم..سخت بود ولی باید بتونم..

دستم و با فشار ِنسبی روی عضله های سفت و محکمش کشیدم..عین سنگ می مونه..

اخه مگه میشه اینو ماساژ داد؟!..دستم درد گرفت..

یا من کم جونم یا عضله های آرشام زیادی سفته..

گرم کارم بودم و دیگه خبری از سردی دستام نبود..داغ ِ داغ بودم..بدجــــور..

نگاهم و کشیدم بالا ..

نگاهمون تو هم قفل شد..یه اینه ی قدی درست رو به رومون بود که خبر نداشتم آرشام از کی تا حالا از تو همون اینه منو زیر نظر گرفته..

محو حرکات و صورتم شده بود..دستای منم خود به خود رو عضلاتش کشیده می شد..فک می کردم پشت گردنش و که فشار بدم از درد ناله ش در میاد ولی هیچی نگفت..حتی اخماشم جمع نشد..فقط منو نگاه می کرد..

- به نظرم چند دقیقه تو وان آب گرم دراز بکشی بهتر میشی..

بدون کوچکترین تردیدی گفت: اماده ش کن..

با تعجب گفتم: چی رو؟!..

-- وان آب گرم..

- من که دیگه خدمتکار نیستم..

-- محض کمک که می تونی..

- فقط کمک؟!..

سرش و تکون داد..نفسم و فوت کردم بیرون و شونه م و انداختم بالا..

-خیلی خب باشه..الان اماده ش می کنم..

از رو تخت اومدم پایین و رفتم سمت حموم..وان رو براش پر از آب کردم..گرم و ل* ذ *ت بخش..

کارم که تموم شد برگشتم سمت در حموم که برم بیرون دیدم تو درگاه دست به سینه تکیه ش و داده به دیوار و داره نگام می کنه..

و از همه بدتر اینکه همون زیرپوش ِ ناقابل رو هم از تنش در اورده بود..طپش قلبم بالای هزار می زد..خواستم نگاش نکنم..سرم و تقریبا انداختم پایین و خواستم از کنارش رد شم که انگشتای قوی و مردونه ش دور مچم پیچ خورد..نگهم داشت..سرمو بلند کردم..تو چشماش خیره شدم..تعجب ِ زیادم رو تو چشمام خوند..

-- کجا؟..

- وان و اماده کردم..

-- دیدم..

خواستم مچم و از حصار انگشتاش ازاد کنم ولی نذاشت..

-- عادت داری کارت و نیمه کاره رها کنی؟..

-کدوم کار؟!..

دستم و کشید برد تو و در حموم و بست..مردم و زنده شدم تا دستمو ول کرد..رو به روم وایساد..درست پشت به در..

خیز برداشتم که از کنارش رد شم برم سمت در ولی سینه به سینه م ایستاد و راهم و سد کرد..

سعی می کردم نگام رو عضلاتش کشیده نشه..کنترلش خیلی سخت بود..

با حرص گفتم: بکش کنار..

بی حرف پشت به در وایساده بود و نمیذاشت رد شم..

بازوشو هُل دادم..

- برو کنار، می خوام برم بیرون..

-- خیلی خب میری بیرون..منتهی بعد از اینکه کارت و تموم کردی..

- اصلا من بلد نیستم ماساژ بدم دیگه چی میگی؟..برو کنار..

بازوهام و تو چنگ گرفت..تکونم داد و تقریبا چسبوندم به خودش..با حرصی که تو صداش به وضوح دیده می شد نگاه نافذش و دوخت تو چشمام و با پوزخند گفت: اگه تجربه ش نمی کردم می گفتم داری راست میگی..

تقلا کردم..

- همون که شنیدی..تو هم نمی تونی جلوم و بگیری..

دست چپش و حلقه کرد دور کمرم و دست راستش و فرو کرد تو موهام..سرم و به عقب کشید..صورتشو مماس با صورتم قرار داد..

--خیلی مطمئن حرف می زنی..

-ولم کن....چرا اوردیم اینجا؟..

-- خودت چی فکر می کنی؟..

لحنش ه*و*س آلود نبود..جدی بود..

- هر فکری که می کنم به خودم مربوطه..رد شو کنار..

حلقه ی دستش تنگ تر و فشار دست راستش تو موهام بیشتر شد..نمی کشید..فقط محکم نگهشون داشت..

نفسای داغ و ملتهب آرشام گونه م رو اتیش می زد.. حرارت نفسای منم کم از آرشام نداشت..ولی حس می کردم تموم وجودش مثل کوره ای از اتیش می مونه که جسم منو به راحتی درون خودش ذوب می کنه..

دقیقا همین حس رو داشتم..حرارتی که حالا بدون پوشش حسش می کردم..با اینکه لباس تنم بود ولی گرمای بدن آرشام به قدری بود که همونم برای به اتیش کشیدن روح و جسمم بس بود..

اب دهنم و قورت دادم..

-چی می خوای؟..

-- می ترسی؟..

- چرا بترسم؟..

-- چرا می خوای فرار کنی؟..

- فرار نکردم....جای من اینجا نیست..

-- و جای تو کجاست؟..

-بیرون از اینجا..

-- ولی من میگم همینجاست..

با حرص گفتم: نیست....تقلا کردم: ولم کن..

-- تا الان کسی جرات نکرده رو حرف من حرف بزنه..

-خودت گفتی من اولین کسی هستم که جرات کردم جلوت وایسم..

لباشو اورد زیر گوشم..زمزمه کرد: این همه جرات..تو وجوده یه دختر؟..

نفساش چقدر داغه..یه کم دیگه بمونم نرم میشم دیگه بیرون رفتنم با پاهای خودم نیست..

- جای تعجب داره؟..

--برای من اره..

- بذار برم ..اگه یکی بفهمه بد میشه..

--پس دردت اینه..

-درد من خیلی چیزاست..

سرش و کشید عقب و نگام کرد..

-- حس نمی کنی باید به من بگی؟..

-ابدا؟..

--چرا؟..

-گردنت خوب شد؟..

از سوالی که بی هوا ازش پرسیدم جا خورد..کم کم اخماش و کشید تو هم..

-- خیلی دوست داری بحث و عوض کنی؟..

- هیچ بحثی وجود نداره..

-- پس کارت و ادامه بده..

- چه کاری؟..

--ماساژ..

نالیدم: گفتم که بلد نیستم..داری خفه م می کنی..دستت و بردار..

-- من قبلا ماساژور داشتم..ولی کار تو رو هم یه جورایی تایید می کنم..

با تمسخر گفتم: چیه نکنه می خوای استخدامم کنی؟..

-- فکر خوبیه....نه به نظرم عالیه..

ابروهام از فرط تعجب خود به خود بالا رفت ..

خودم و کشیدم عقب و گفتم: شتر در خواب بیند پنبه دانه..فک کنم خیالاتی شدی..

پوزخند زد..همونطور که منو محکم بین بازوهاش گرفته بود عقب عقب رفت..منو هم دنبال خودش کشید..دستش و برد پشت و خواست در حموم و قفل کنه ..دستم و از زیر بغلش رد کردم تا به کلید برسونم و نذارم قفلش کنه ..ولی اون از من فرزتربود.. درو قفل کرد..کلیدشو برداشت و سریع گذاشت تو جیب شلوارش و اون لبخند کج خواستنیش مهمون لباش شد..

نگاهش یه جورایی بدجنس شد..

-- یه شتری نشونت بدم که خودت حض کنی گربه ی وحشی..در ضمن چرا تو خواب؟..تو بیداری هم میشه دید..نه فقط من، هر دومون با هم می بینیم..

جوش اورده بودم: عمرا..

-- صبر کن و ببین..

از روی ناچاری نالیدم: یعنی اگه ماساژت بدم حل ِ؟..درو باز می کنی؟..

-- تا حدودی شاید..

ولم کرد ولی دستم و گرفت..رفت سمت وان..حالا که در قفل بود نباید ت*ح*ر*ی*ک*ش می کردم..اون موقع خیالم راحت بود یه جوری در میرم حالا که کلید تو جیبش ِ چه غلطی بکنم؟..

وای اگه کسی صدامون و تو حموم شنیده باشه چی میگه؟..

مخصوصا جیغ و دادای منو..

یه دست تو اب زد ..صاف جلوم وایساد و گفت: عوضش کن..سرد شده..

دستمومحکم از تو دستش کشیدم بیرون و دست به سینه گفتم: به من چه..خودت می خوای بشینی، خودتم عوضش کن..

خواست بیاد طرفم ..

--اگه خیلی دلت می خواد تو رو هم با خودم می برم..

با حرص نگاش کردم..این چرا همچین می کنه؟..

انگار هیچ رقمه کوتاه بیا نیست..

با اخم درپوش وان و برداشتم..وان که خالی شد درپوش و گذاشتم .. پرش کردم و کشیدم عقب....

بدون هیچ حرفی نشست ..یا بهتره بگم لم داد و دستاشو گذاشت لب وان..سرش و تکیه داد و چشماشو بست..منتظر من بدم..

نگام بین چشمای بسته ش و جیب شلوارش در حرکت بود..

چشم بسته گفت: فکر فرارو از سرت بنداز بیرون..

عجبا..

خیلی خب..حالا که انقدر دلت ماساژ می خواد همچین مشت و مالت بدم که سالهای سال وقتی اسم ماساژ و ماساژور به گوشت خورد با وحشت ازش یاد کنی..

رفتم و بالا سرش وایسادم..اخه یکی نیست بهش بگه من کیه تو میشم که ازم توقع داری اینجا..تو حموم..تنها باهات باشم و از قضا ماساژتم بدم..

چرا انقدر زورمیگه؟..قُد و لجباز ِ..هر کار بخواد می کنه..هر دستوری هم صادر می کنه طرف بی چون و چرا باید بگه چشم..

اگه داشتمش..اگه بهش تعلق داشتم..اونوقت همچین با احساس ماساژش می دادم که کیف کنه..ولی نه الان که تموم کارام یا از روی اجباره یا در همه حال باید معذب باشم..

بدون اینکه نرم کننده بزنم رو پوستش همونطور خشک شروع کردم به ماساژ دادن..اینبار دستم مستقیم با بدنش در تماس بود..

خدایا من می دونم قصدش از این کارا چیه..د ِ می خواد منو با این کاراش بکشــــــه..

همین الان ِ که پس بیافتم..

دندون گذاشتم سر جیگرم و پا گذاشتم رو قلبم و همچین گردن و شونه ش رو فشار دادم که دست خودم درد گرفت چه برسه به گردن اون..

ولی فقط اخماش رفت تو هم و صداش در نیومد..

اره می دونم زیادی مغروری..ولی همینم حالت و جا میاره....

تند تند به عضله هاش فشار می اوردم و تقریبا داشتم له و لَوَردش می کردم..خودم به نفس نفس افتادم ولی اون هیچی نمی گفت..دریغ از یه آه که از سر درد بکشه..

-- این عضله ها به همین راحتی زیر اون پنجه های ظریف خُرد نمیشن..بیخود تلاش نکن..

حرکت دستام شل شد..به جای اینکه دردش بگیره به روم میاره..

فرصت و مناسب دیدم حرف فرهاد و پیش بکشم..

انگار حالش خوبه..مرتب داره بهم تیکه میندازه..

- میشه در مورد همون موضوعی که می خواستم باهات در میون بذارم حرف بزنیم؟..

چشماش و باز کرد..نگاهش و به رو به رو دوخت..منم از کنار تموم حواسم بهش بود..

تقریبا نوک انگشتام و می کشیدم به شونه و گردنش..

--می شنوم..

- دوستم پری..همونی که امروز اومده بود اینجا..

--خب..

- نامزد داره..کیومرث یکی از دوستای شایان ِ..می شناسیش؟..

مکث کرد..

--کیومرث نامزد همین دوستته؟..

-متاسفانه اره..

--چرا متاسفانه؟..

-چون ادم نرمالی نیست..بیچاره پری هم دوسش نداره.. و هم مجبوره تحملش کنه..

--چرا؟..

-- بماند..فقط اینو می دونم کیومرث مردی نیست که بشه تو زندگی بهش تکیه کرد..یه ادم ب*و*ا*ل*ه*و*س و خوش گذرون که هر کار دلش بخواد می کنه..برای اینکه پری رو مجبور به ازدواج کنه دست به عمل وحشتناکی زده..

صورتش و به ارومی برگردوند سمتم..نگاهمون تو هم قفل شد..چند لحظه بهم خیره موند..

-- کیومرث چکار کرده؟..

- پس می شناسیش؟..

--من هر کسی که یه ربطی به شایان داشته باشه رو می شناسم..

لبخند زدم..

-پس عالی شد..

مشکوک نگام کرد..هیچی نگفت..فقط همون نگاه برام بس بود تا بگم: اخه می دونی چیه؟..فرهاد و پری اتفاقی همو تو بیمارستان می بینن..وقتی که پری رفته عیادتت دوستش..فرهاد پری رو می رسونه ولی بین راه میگه که می خواد در مورد من باهاش حرف بزنه..به پیشنهاد پری میرن رستوران ..تموم مدت کیومرث یکی رو گذاشته بوده که امار لحظه به لحظه ی پری رو بهش بده..اون بیچاره هم خبر نداشته..

وقتی کیومرث می بینتش حرفای بدی بهش می زنه..در صورتی که پری بی گناه بوده..اون به خاطر من همراه فرهاد رفته بود..فرهاد هم رفتار معقولی داشته..

بعد از اینکه کیومرث پری رو می زنه تهدیدش می کنه که داغ فرهاد و به دلش میذاره..از اون موقع به بعد خبری از فرهاد نیست..

راستش هم من نگرانشم هم پری..هر چی هم بهش زنگ می زنم خاموشه..

با دقت به حرفام گوش می کرد..

--کیومرث گفته داغش و به دل دوستت میذاره؟..چرا؟..مگه چیزی بینشون بوده؟..

-نه..یعنی از طرف فرهاد نه..ولی پری..

لبخندم پررنگ شد..خودش منظورم و فهمید ..

سرش و تکون داد و با اخم گفت:اینا به من چه ربطی داره؟..

-خب می دونی؟..من پیش خودم گفتم تو شایان و می شناسی..حتما کیومرث و هم که دوست شایان ِ می شناسی..واسه همین..گفتم شاید بدونی کیومرث با فرهاد چکار کرده..

-- کارای کیومرث به من ربطی نداره ..

اخم ملایمی نشست رو پیشونیم..

-شاید تو بتونی کمکمون کنی تا پیداش کنیم..می ترسم اون عوضی بلایی سرش اورده باشه..

تکیه ش و از وان برداشت و کامل برگشت طرفم..

کنارش زانو زدم و دستم و به لب ِ وان گرفتم..

--برات مهمه؟..

- معلومه که مهمه..نمی دونی وقتی شنیدم چه حالی شدم..

--چه حالی شدی؟..

- نگرانشم..فرهاد بنده خدا این وسط بی گناهه..

-- و گناهکار کیه؟..

- کیومرث..

--از کجا می دونی کار اونه؟..شاید خونه ش باشه..یا حتی می تونه رفته باشه مسافرت..

- پس چرا گوشیش خاموشه؟..چرا خبری ازش نیست؟..حتی اون بیمارستانی که توش کار می کنه؟..

-- مگه امار اونم داری؟..

- پری بهم گفت..

با ژست خاصی که دلم و بی تاب ِ خودش می کرد دست به سینه تکیه ش و به کناره ی وان داد و به حالت نیمرخ برگشت و نگام کرد..پوزخند زد و با لحنی که درش بیزاری موج می زد گفت: این یارو دکتره..عجب مهره ی ماری داره که دخترا در به در عاشقش میشن؟..معلومه اینکاره ست..

اخم کردم..

- اصلا اینجوری که میگی نیست..فرهاد هم اقاست هم با شخصیت..دخترا هم عاشقش نشدن فقط پری این حس و بهش داره..

به ارومی با یه خیز اومد سمتم و آرنجش و به لب وان تکیه زد..جدی زل زد تو چشمام وگفت: فقط پری؟..

اب دهنم و قورت دادم..نمی تونستم برم عقب..نگاهش مجذوبم کرد..

-پس کی؟!..

-- شاید تو..

- مثل اینکه یادت رفته ..من بارها گفتم فرهاد و مثل برادرم می دونم..

--ولی تو جلو چشم اون مثل خواهرش نیستی..

- حالا هر چی..مجبوره فراموش کنه..

-- و اگه نخواد؟..

-بایــد فراموش کنه..

-- مگه نمیگی اقا و متشخصه؟..پس واسه چی ردش می کنی؟..

سکوت کردم..خیره شدم تو چشماش..سکوتم و که دید گفت: زن یه ادم متشخص شدن مگه ارزوی هر دختری نیست؟..

-هست..ولی نه من..

-- پس ارزوی تو چیه؟..

- من هیچ ارزویی ندارم..ارزویی که تحقق پیدا نکنه رویاست..رویا هم همون رویا بمونه بهتره..

-- اگه روزی خواستی ازدواج کنی چی؟..بازم میگی تمومش یه رویاست؟..

قلبم داشت از جاش کنده می شد..

اینا چیه می پرسه؟..نمیگه من بی جنبه م پس میافتم؟..

- فعلا که قصدشو ندارم..قصدش و پیدا کردم اونوقت در موردش فکر می کنم..اگرم خیلی اصرار داری می خوای در مورد فرهاد بیشتر فکر کنم؟..

و با خباثت ابروم و انداختم بالا و یه لبخند مکش مرگ و ما تحویلش دادم..

اخمش غلیظ تر شد ..فک منقبض شده ش و روی هم محکمترکرد..

-- تو اینکارو بکن ببین بعدش من باهات چکار می کنم..

- مثلا چکار می کنی؟..

-- امتحانش برات مجانی ِ..ولی تاوانش خیلی سنگینه..

لبخندم اروم اروم محو شد..

چرا انقدر جدی حرف می زنه؟..داشتم سر به سرش میذاشتم..

تک سرفه کردم..

- من سر حرفم هستم..اصلا کاری به این حرفا ندارم..کمکمون می کنی؟..

چند لحظه هیچی نگفت..نفس عمیق کشید..به حالت اولش برگشت..

با تمسخر گفت: به خاطر عشقی که دوستت بهش داره یا علاقه ی خواهرانه ی تو؟..

منم لبام و با مسخرگی کج کردم و گفتم: تو فک کن هر دو..

پوزخند زد..

--پیدا کردنش برای من کاری نداره..منتهی یه شرط داره..

- چه شرطی؟!..

مکث کرد..

--اگه زنده بود و تحویلت دادم..باید کاری کنی فکر تو رو برای همیشه از سرش بیرون کنه.. وگرنه کار نیمه تموم کیومرث رو خودم تموم می کنم..

جدی بود..

خواستم بپرسم چرا ولی ترسیدم بزنه زیر همه چیز..

- باشه..باهاش حرف می زنم..

-- قانعش کن که خودش و بکشه کنار..

- پری فرهاد و دوست داره..لیاقت همو دارن..اگه بشه یه جوری کیومرث و از پری دور کنیم و این نامزدی بهم بخوره پری می تونه به فرهاد نزدیک بشه ..اونوقت شاید یه اتفاقایی این وسط افتاد..

سرش و تکون داد..

-- آتو گیر اوردن از کیومرث کار چندان مشکلی نیست..فقط ظاهرش ِ که نشون میده ادم سرسختیه..ولی به راحتی میشه از دور خارجش کرد..هر ادمی یه نقطه ضعفی داره..

- ولی کیومرث از پری عکس داره..به هوای اونا پری رو نگه داشته و می خواد به زور عقدش کنه..

--مشکلی نیست..

لبخند زدم..نتونستم جلوی ذوق زدگیم رو بگیرم..

- یعنی کمک می کنی پیداش کنیم؟..واااااااای مرسی آرشام..

دستام و با خوشحالی زدم به هم..اصلا حواسم به این نبود که آرشام با یه نگاه خاص خیره شده بهم و حرکاتم و زیرنظر داره..

به خودم که اومدم متوجه نگاهش شدم..لبخندم اروم اروم کمرنگ شد..

از تو وان بلند شد..فک کردم می خواد بیاد بیرون..رفتم حوله رو از رو جالباسی که به دیوار نصب بود برداشتم و گرفتم جلوش..نگرفت..

ترسیدم سرما بخوره..مخصوصا حالا که گردنش هم گرفته بود..خودم انداختم رو شونه ها ش..از وان اومده بود بیرون..

دستم و اوردم پایین..بین راه گرفتش..جفت دستام و گرفت..با تعجب نگاش کردم تا دلیل کارش و بفهمم..نگاهش همونطور خاص به من خیره بود..

محو اون چشما و اون نگاهه جذابش بودم..

نفهمیدم چی شد که پشتم و چسبوند به دیوار..دیوار کاشی کاری شده ی حموم واقعا سرد بود..ولی من از درون داغ بودم..

رو به روم ایستاد..صورتش و به قدری به صورتم نزدیک کرد که چشم تو چشم همو نگاه می کردیم ..از همون فاصله ی کم..خیلی کم....

زمزمه کرد:شایان و ارسلان پس فردا راه میافتن..تاخیرشون به خاطر وضعیت شایان ِ..

- مگه شایان چی شده؟!..

-- بعدا بهت میگم..مسئله ی مهم اینه که چیزی تا اجرای نقشه مون نمونده..

دستاش و گذاشت رو بازوم..و دست راستش حرکت داد..

--باید خودت و اماده کنی..کل نقشه رو فرداشب مرور می کنیم..بخش های مهم و حتی جزئی که هنوز در موردشون بهت چیزی نگفتم..

سرم و تکون دادم..ترسم به نگرانی تبدیل شد..نگران از نبودن آرشام..این مدت پیشم بود..تنها نبودم..و از همه مهمتر حسی که بهش دارم..

از نگام فهمید که حالم گرفته ست..

فاصله ش و کمتر کرد..حوله رو شونه ش بود..سرش و خم کرد و زیر گوشم اروم گفت:همه چیز طبق نقشه پیش میره..

با بغض گفتم: خدا کنه..وگرنه من....

--هیسسسس..هیچی نمیشه..اینو من دارم بهت میگم..

- ای کاش یه راه دیگه پیدا می کردی..یکی دیگه جای من می رفت..چه می دونم هر چیزی به غیر از اینکه من برم بین یه مشت ادم پست وعوضی..

-- فکر می کنی هیچ کدوم از اینا به فکر خودم نرسیده؟..ولی تو بهتر از هر کس دیگه ای می تونی از پسش بر بیای..شایان اونقدرا احمق نیست که اون مدارک و بذاره دم دست..

- پس من چطوری می تونم؟..من که نه بلدم از خودم دفاع کنم و نه تجربه ی اینکارا رو دارم..

-- می تونی..اگه ترس به خودت راه بدی همه ی تلاشمون به هدر میره..

-نگرانم..اگه تو یه فرصت کارش و بکنه چی؟..اگه مست کنه؟..اگه تو یه خلوت گیرم بیاره؟..اگه همون شب اول منو بی حیثیت کنه چی؟..اگه من....

کنار صورتم تشر زد: بس کن دلارام..

تنم لرزید..ساکت شدم..

نمی دونم از چی بود..از ترسی که با گفتن تک تک جمله هام نشست تو دلم و یا از تشری که آرشام بهم زد و این شد بهونه ای واسه شکستن سد ِاشکام..و قطره قطره رو صورتم نشستن..

-به خدا نمی تونم..اول که قصد انتقام داشتم کله م باد داشت حالیم نبود..بعد که دیدم چه ادم گرگ صفتیه فهمیدم تنهایی از پسش بر نمیام..برای همین ازت کمک خواستم..ولی حالا که پای عمل اومده وسط نه از انتقام می ترسم نه از اینکه اون اشغال رو به سزای عملش برسونم..همه ی هراس و نگرانیم از اینه که روح و جسمم توسط اون شایان و یا حتی ارسلان ِ بی شرف به کثافت کشیده بشه..می ترسم نتونم جلوشون و بگیرم..

به هق هق افتادم..دستام و ناخداگاه اوردم بالا و گذاشتم رو شونه هاش..از روی حوله فشار دادم..گونه ی ملتهبش رو به صورت خیس از اشکم چسبوند..صورت اونم از اشکای من خیس شد..بازوهای مردونه ش دورم احاطه شد..دستش و تو موهام فرو برد..سرم و گذاشت رو سینه ش..وبا همون حرکت به راحتی صدای کوبش قلبش و شنیدم..به قدری بلند که انگار بیرون از سینه ش ضربان داشت..

صدای تپش قلب خودمم می شنیدم..هر دو در هم امیخته شدند..

دوست داشتم تو اغوشش حل بشم..

دستای ظریفم و دور کمرش حلقه کردم..سرش و روی شونه م گذاشت..

-- ولی راهیه که باید تا تهش بریم..تنها نیستی که این اتفاقا بخواد برات بیافته..اره می دونم..از شایان هیچ کاری بعید نیست..ولی من ادمای خودم و اونجا میذارم..کل اون خونه زیر نظر ِ منه..شنود و ردیاب بهت میدم....

منو محکم به سینه ش فشار داد..زیر گوشم با لحن خشنی گفت: کسی حق نداره اذیتت کنه..نمیذارم این اتفاق بیافته..

صدای هق هقم بلندتر شد..اینکه آرشام و داشتم برام دنیایی ارزش داشت..ولی ای کاش پیشم بود..خیلی جلوی خودم و گرفتم که اینو بهش نگم..اما نتونستم..

قفسه ی سینه ش از اشکای من خیس شد..

- نمیشه تو هم اونجا باشی؟..

-- امکانش حتی یه درصدم نیست..وقتی تو رو به زور از اینجا ببرن اونوقت من چطور می تونم پامو بذارم تو ویلای شایان؟..

پس من چکار کنم؟..این نگرانی دست از سرم بر نمیداره..

انقدرتو همون حالت موندیم تا چشمه ی اشکم خشک شد..هق هقام ریز شده بود..از اغوشش اومدم بیرون..اخماش تو هم بود..شونه هام و گرفت..

--هنوزم می خوای بدونی کی اون شب پرتت کرد تو اب؟..

-پیداش کردی؟!..

-- برو حاضر شو..

- واسه چی؟!

-- حاضر شو می فهمی..می خوام ببرمت پیشش..

- اما..مگه کجاست؟!..

-- دور نیست..

از تو جیبش کلیدو در اورد..درو باز کرد..رفت بیرون..منم پشت سرش رفتم..رفت سمت کمدش..بدون اینکه برگرده و به من نگاه کنه در حالی که به لباسای تو کمدش دست می کشید تا یکی رو انتخاب کنه گفت: تو که هنوز اینجایی..

به خودم اومدم..

-الان حاضر میشم..

-- پایین منتظرم..

تند رفتم تو اتاقم..همونطور که داشتم دکمه های مانتوم و می بستم به این فکر می کردم اون ادمی که پرتم کرد تو اب کیه؟!..

دل تو دلم نبود..

از تو اینه به خودم نگاه کردم..دکمه هام و بستم..به قفسه ی سینه م دست کشیدم..یاد آرشام افتادم ..وقتی منو کشید تو بغلش ..

ناخداگاه لبخند دلنشینی نشست رو لبام..با همون لبخند شالم و انداختم رو سرم ..یه چشمک بامزه از تو اینه به خودم زدم..

یعنی داره میشه؟!..

همون چیزی که می خواستم؟!..

خدایا یعنی شدنیه؟!..

وای اگه بشه چی میشـــــه؟!..

صداش هنوزم تو سرم تکرار می شد..صدایی که خشونت درونش موج می زد.. ولی برای من مملو از آرامش بود..چون می تونستم احساس رو درونش درک کنم..قلبم اینو می فهمید..

(کسی حق نداره اذیتت کنه..نمیذارم این اتفاق بیافته..)

مخلصتم در بست خدا جــــون..

کاری کن دلش نرمتر بشه..جوری که بهم بفهمونه چی تو دلش می گذره..

نفس عمیق کشیدم..

از اتاق رفتم بیرون..

**************************

«آرشام»

جلوی در آهنی انبار ایستادم..

رو به نگهبان غریدم: بقیه کجا گم و گور شدن؟..

با نگاهی از سر ترس جوابم و داد: قربان جایی نرفتن همینجان..طرف زیادی کولی بازی راه انداخته بود بچه ها بردنش ته انبار..

-باهاش که کاری نکردین؟..

-- نه قربان..شما دستور دادین کاری باهاش نداشته باشیم..ولی پدرسگ بد جفتک میندازه..

برگشتم..نگاهش کردم..ترسیده بود..اینو خیلی راحت از نگاهش خوندم..وحشت از مکان و موقعیتی که درش بود..و این اضطراب تو حرکاتش مشهود بود..

دستاش و به خاطر سردی هوا درهم مشت کرده بود و گاهی نگاهش و از روی من به اطراف می چرخوند..

-نترس، اینجا کسی به تو کاری نداره..

کنارم ایستاد..

--خیلی تاریکه..سردمم هست..

دستش و گرفتم..نگام کرد..

در اتاقک و باز کردم..بردمش تو..با کنجکاوی به دیوارای ریخته شده ی اتاقک خیره شد..

-همینجا بمون تا وقتی هم نگفتم بیرون نمیای..فهمیدی؟..

با ترس نگام کرد..

-- نه تو رو خدا..منو تنها اینجا ول نکن..

- یکی رو می فرستم دنبالت..گفتم که نترس اینجا برای تو امن ِ..

-- دست خودم نیست..اصلا اینجا کجاست منو اوردی؟..پس اونی که منوانداخته تو اب ....

- می تونی به من اعتماد کنی؟..

زل زد تو چشمام..خاکستر چشماش توی اون نور کم درخشش خاصی داشت..

--بحث این حرفا نیست من....

- فقط جواب منو بده..می تونی اعتماد کنی یا نه؟..

بعد از مکث کوتاهی سرش و تکان داد..تو درگاه اتاقک ایستادم..به طرفم اومد ولی بین راه ایستاد..

- پس همینجا بمون تا خبرت کنم..زیاد طول نمی کشه..

لباش ازهم باز شد ولی قبل از اینکه چیزی بگه در و بستم..

بیشتر از این نمی تونستم لفتش بدم..الان وقتش نبود..

از راهروی تنگ و تاریک گذشتم..به قسمتی رسیدم که کارتونای خالی، کنار دیوار با فاصله روی هم چیده شده بودند..

از بینشون رد شدم..

- کجاست؟..

--اونطرف قربان..خیلی جیغ و داد می کنه..

با خشم از همون فاصله بهش نگاه کردم..هار شده کثافت..

- همه رو صدا کن..کسی تو انبار نباشه..

--چشم قربان..

-وایسا جلو اتاقک و مراقب باش کسی نره تو..غیر از این بشه دودش تو چشم خودت میره..

--چشم آقا خاطرتون جمع حواسم شیش دونگ بهش هس..

- بهت زنگ می زنم میگم کی بیاریش..دستت بهش بخوره روزگارت سیاهه حشمت..هیچ حرفی ام بهش نمی زنی..با احترام میاریش پیش من ..گرفتی چی گفتم؟..

-- بله قربان، حالیمه..

با رفتن بچه ها انبار خلوت شد..همه ی چراغا رو خاموش کردم به جز یکی از اونا که نور بیشتری داشت و تو دیوار کار شده بود..دقیقا پشت سرم..و اون مقابل من به صندلی بسته شده بود..به خاطر جهتی که نور می تابید و من جلوی اون بودم قادر به شناسایی چهره م نبود..

صدای قدم هام رو شنید..سرش و بلند کرد..نور چشماش و زد..نگاهش و از روی من برداشت..چشماش و باز کرد..

داد زد: تو دیگه کدوم خری هستی؟..چی می خوای از جونم؟..

- تو بگو شیدا صدر..تو از من چی می خوای؟..

صدامو شناخت..از جلوی نور کنار رفتم..نور مستقیم اذیتش می کرد..نمی تونست سرش و بلند کنه..اون تو قسمتی از تاریکی غرق شده بود و این نور باعث ازارش می شد..

--من جونت و می خوام لعنتی..همه ی زندگیت و..همه ی هست و نیستت و کثافت..

پوزخند زدم..به طرفش رفتم..کنارش ایستادم..سرش و کج کرد و خواست نگام کنه که موهاش و از روی شال تو چنگ گرفتم و کشیدم..

صدای ناله ش بلند شد..

-خواستی چی و ازم بگیری؟..این غلطا به تو نیومده، هنوز اینو نفهمیدی؟..

نالید: این فقط واسه شروع بود..هنوز کارم باهات تموم نشده..

-ببند دهنتو .. عین ِ پدرت کفتارصفتی..

-- حق نداری به پدرم توهین کنی اشغال..کفتارصفت تویی وهمه ی دور و بریات....با غیض گفت:آرشام اومدم که نابودت کنم..گفته بودم هر ادمی یه نقطه ضعفی داره..

موهاش و محکمتر کشیدم..جیغ زد..

- ولی من نقطه ضعف دست هیچ کس نمیدم..تو که واسه من هیچی هم به حساب نمیای..

--هرجور می خوای فکر کن..ولی من دست بردار نیستم..من مثل اون دخترایی که سرشون کلاه گذاشتی نیستم پست فطرت..من بلدم چطوری حقم و ازت بگیرم..

-خفه شــو..

و صدای سیلی محکمی که فضای مسکوت انبار رو پر کرد..موهاش و رها کردم..نفس زنان شماره گرفتم..

--بله قربان..

-بیارش..

-- چشم..

به طرفش رفتم..گوشه ی لبش پاره شده بود..ردی از خون تا زیر چونه ش به چشم می خورد..

- هر بلایی که به سرت اوردم حقت بود....برات کم گذاشتم..اگه تو هم مثل قبلیا واسه یه چیز کشیده می شدی سمتم بیشتر طولش می دادم..حالا که چی؟..هار شدی می خوای پاچه کیو بگیری؟..

-- کار از پاچه و این حرفا گذشته..اره من هار شدم..مراقب خودت و اون خانم کوچولوت باش..میخوام اتیشش بزنم..اینبار باهاش کاری می کنم که داغش به دل خیلیا بمونه..مخصوصا تو..

پوزخند زد..

با خشم فریاد کشیدم و سیلی دوم و تو صورتش خوابوندم..به قدری شدتش زیاد بود که همراه صندلی پرت شد رو زمین..

صدای دلارام رو شنیدم..برگشتم..

از لابه لای کارتونا رد شد و به طرفم اومد..کنارم ایستاد..با تعجب به شیدا نگاه کرد..

به حشمت اشاره کردم..شیدا رو به حالت اولش برگردوند..جای انگشتام رو گونه ش مونده بود..از گوشه ی لبش خون زده بود بیرون..نگاه مملو از نفرتش به سمت دلارام کشیده شد..

-حشمت بازش کن..

--ولی آقا..

-مگه خوب نگشتیش؟..

--چرا قربان..یه چاقو ضامن دار تو کیفش بود..دیگه چیزی نداشت..

- لباساش و چی؟..

-- گشتم قربان..

-بازش کن..هیچ غلطی نمی تونه بکنه..

--چشم اقا..

دستاش و باز کرد..شیدا از روی صندلی بلند شد..چشم از دلارام نمی گرفت..تعجب تو چشمای دلارام هر لحظه بیشتر می شد..

زمزمه کرد: تو منو انداختی تو آب؟!..

شیداخندید..خنده ش عصبی بود که به قهقهه تبدیل شد..با فاصله رو به روش ایستاد..

-- وای چقد تو باهوشی دختر..پس چی فک کردی؟..اومدن به اون مهمونی کار چندان سختی نبود..فقط برام کلی خرج برداشت..همه ی اون دردسرا رو کشیدم واس خاطره اینکه تو رو سر به نیست کنم..خودم پرتت کردم..با همین دستام..

دستاش و اورد بالا و جلوی صورت دلارام تکون داد..

خنده ش قطع شد..اخم کرد و وحشیانه فریاد کشید: ولی تو سگ جون تر از این حرفایی..توی کثافت الان باید زیر خروارها خاک باشی ولی حالا..

به طرف دلارام حمله کرد..سد راهش شدم..به سینه م مشت زد..دستاش و گرفتم..تلاش کرد تا ازادشون کنه ولی مچ هر دو دستش بین مشت های گره کرده ی من در حال خُرد شدن بود..

--ول کن عوضی..

هولش دادم عقب..به پشت نقش زمین شد..دلارام به بازوم چنگ زد..

نفس زنان نگاهش کردم..ترسیده بود..زیر لب زمزمه کرد: چرا ..چرا اون کارو با من کرد؟..

درخشش اشک رو تو چشماش دیدم..هیچی نگفتم..فقط نگاش کردم..قطره اشکی از گوشه ی چشمش چکید..به شیدا نگاه کرد..

از روی زمین بلند شد..با نفرت به ما نگاه کرد..

دلارام قدمی به جلو برداشت..

-- ولی من با تو کاری نداشتم..نفرتت از من به خاطر چیه؟..

-دلارام بیا کنار....

برگشت و نگام کرد..

- بذار بهم بگه..مگه میشه یکی بخواد الکی کسی رو بکشه؟..

- این دختر دیوونه ست..برگرد اینجا..

صدای قهقهه ی شیدا بلند شد..

-- اره راست میگه، من یه دیوونه م..هر کاری ازم بر میاد..هر کاری..

-- چرا خواستی منو بکشی؟..

-- تو یه وسیله ای احمق..هنوز خودت نفهمیدی؟..

صدای دلارام می لرزید..

--وسیله؟..چرا من؟..

شیدا به حالت هیستریک خندید و با دست به من اشاره کرد..

-- اینجا وایساده..چرا از خودش نمی پرسی؟..به تو یکی که باید راستش و بگه..مهندس آرشام تهرانی صاحب اون همه دم و دستگاه و تشکیلات بالاخره دم به تله داد..بعد از....

-- خفه شو شیـــدا..

با سر به حشمت اشاره کردم..دستای شیدا رو از پشت گرفت و نگهش داشت..شیدا تقلا می کرد..

دست دلارام و گرفتم..

--بیا بریم..

- نه بذار باهاش حرف بزنم..

-- گفتم بریم..

- ولی من نمیام..باید....

فریاد زدم: دلارام..

ساکت شد..با بغض نگام کرد..

راه افتادیم ولی صدای شیدا هنوزم می اومد..

شیدا _من به همین اسونی ساکت نمیشینم..اون بیرون منتظرم باش..دیر یا زود میام سر وقتت..تو نمی تونی منو اینجا نگه داری..نمی تونــــی..

از در انبار اومدیم بیرون..

دستش و کشیدم..بردمش سمت ماشین..

تو خودش بود..

**************************

«دلارام»

خدایا یعنی منظور شیدا از اون حرفا چی بود؟..یعنی چی منم یه وسیله م؟..خدایا دارم دیوونه میشم..

--ذهنتو با حرفای بیخود شیدا درگیر نکن..اون تو فکر انتقامه..

- چرا انتقام؟..چرا از من؟..

نگام کرد و باز به جاده خیره شد..چند لحظه چیزی نگفت..

-- از تو نه..از من..

- اگه می خواد از تو انتقام بگیره چرا من شدم هدفش؟..

--دختره ی احمق خیالات برش داشته ..

- پس چرا اینا رو بهش نمیگی؟..اگه تهدیداش و عملی کرد چی؟..

-- نگران نباش با تو کاری نداره..

- منظور من به خودم نبود..اگه تو رو....

ساکت شدم..داشتم زیاده روی می کردم..

آرشام یه گوشه نگه داشت..تو اتوبان بودیم..

کامل برگشت طرفم..با استرس انگشتام و تو هم فشار می دادم و گوشه ی لبم و می جویدم..

-- اگه منو چی؟..

-هیچی..

-- بگو..

-فقط نگرانم همین..

-- گفتم که به تو کاری نداره..

- اما..

--دلارام حرفت و بزن..

-- اگه یه وقت..یه وقت خدایی نکرده خواست بلایی سر ِ..جفتمون بیاره چی؟..

با زدن این حرف محکمتر گوشه ی لبم و گزیدم و سرمو انداختم پایین..نوک انگشتام بس که سرد بود گِزگِز می کرد..

از گوشه ی چشم نگاش کردم..همون لبخند کج رو لباش بود..بعد از امشب و اتفاقات تو حموم احساس می کردم بهش نزدیک تر شدم..حس می کردم می تونم رفتارای ضد و نقیضش و ندید بگیرم..

می تونم حس کنم اونم به من بی میل نیست..ولی داره فرار می کنه..اره این حس قوی تره که آرشام داره از یه چیزی فرار می کنه..این رفتارا و این نگاه ها..حتما به خاطر همینه..

راه افتاد..

-- من کارمو بلدم..

- حتما اونم بلده..

--از کجا می دونی؟..

- من نمی دونم..ولی احتمال میدم..شیدایی که امشب دیدم زمین تا اسمون با اون شیدای افاده ای وسیریشی که قبلا دیده بودم فرق داشت..

-- فعلا که تو دستای من اسیر ِ..کاری ازش ساخته نیست..

- اگه فرار کرد چی؟..

-- همچین شهامتی رو نداره..

-ولی تهدید کرد..

-- توجه نکن..

-مگه میشه؟..

--میشه..

-می خوای باهاش چیکار کنی؟..

-- فعلا کارم با شایان از هر چیزی مهمتره..

وای خدا باز یادش افتادم..

دیگه تا خود ویلا لام تا کام هیچی نگفتم..

خدایا پس این دردسرا کی می خواد تموم بشه؟..

*************************

بعد از خوردن صبحونه داشتم از آشپزخونه می اومدم بیرون که صدای مکالمه ی بتول خانم و مهری رو شنیدم..پشت دیوار مخفی شدم..صداشون از بیرون می اومد..تو اشپزخونه هیچ کس جز من نبود..

بتول خانم _ بس کن دختر..کم از این بنده خدا بد بگو..استغفرالله..

مهری _ مگه چی میگم بتول خانم؟..چرا جوش میاری؟..بد میگم؟..نه تو رو خدا خودت دیشب دیدی کی برگشتن..دو تاشون با هم بودن..

-- خب به من و تو چه دختر؟..به کارت برس..

-- پس به کی چه؟..هرچی نباشه من خیلی وقته دارم اینجا کار می کنم..اولش به بهونه ی مریضی گندم پاش باز شد اینجا..بعدشم تقش در اومد گندم رفته خونه ی یکی از دوستای آقای مهندس مشغول شده و دیگه بر نمی گرده..پا میشه با اقا میره مسافرت و مهمونی و گردش..اونم با چه سر و شکلی..مگه اینجا خدمتکار نیست؟..مگه جا گندم نیومده؟..پس این عشوه خرکیا چیه واسه آقا میاد؟..

--کم پشت سرش غیبت کن..هر چی که هست به خود آقا مربوط میشه نه من و تو..اقا صلاح کار خودش و می دونه..حتما یه چیزی هست تو چه کار به این کارا داری اخه؟..

-- همین دیگه..منم میگم حتما یه چیزی بینشون هست..دختره خیر سرش بَر و رو داره..اقا هم که ماشاالله از ظاهر و تیپ و سر و شکل و موقعیت کم نداره..این دختره هم از خدا خواسته افتاده دنبالش..اقا هم که بدش نمیاد..خب مرده چکار کنه؟..من مطمئنم هر چی هست زیر سر همین دختره ی مارمولکه..

-- بسه مهری..بذار به کارم برسم..

-- وا بتول خانم..من چکار به شما دارم..حرفای دلمو به شما نزنم برم به کی بزنم؟..

-- دختر تو که یه نفس داری غیبت می کنی..

-- حالا اسمش هر چی که می خواد باشه..ولی من نظرخوبی به این دختره ی هفت خط ندارم..

-- اتفاقا دخترخوب وخانمی ِ..اگرم چیزی بینشون باشه خیلی ام بهم میان..دختره خوشگله هزار ماشاالله عینهو پنجه ی آفتاب می مونه..می بینی که آقا وقتی از سفر برگشته اخلاقش چقدر عوض شده..دیگه به چیزی گیر نمیده..همیشه قبل از رفتن کلی دستور می داد ولی الان آسته میره و آسته میاد..کاری هم به کسی نداره..

--همین دیگه..آقا به کل عوض شده..معلوم نیست این دختره باهاش چیکار کرده خواب وخوراک و ازش گرفته..دیگه مثل سابق با اشتها غذا نمی خوره..الان 2 روزه برگشته اما نکرده یه سر به خدمتکارا بزنه ببینه در نبودش چه خبر شده..

-- پس شکوهی اینجا چکاره ست؟..امار تک تک چیزا رو به آقا میده..وقتی هم نبود مرتب با هم تلفنی در تماس بودن..

-- اینا رو خودمم می دونم..ولی این همه تغییر به نظرت طبیعیه؟..

-- هر چی که هست دل من روشن ِ..اگه به خاطر این دختر باشه که به خدا باید شکر کنیم..دختر به این خوبی، مطمئنم می تونه روحیه ی آقا رو عوض کنه..

--می خوام صد سال سیاه نکنه..من میگم چشم ندارم ببینمش اون وقت تو.....

با تک سرفه ی من صداش بند اومد..

به صورت مهربون بتول خانم لبخند زدم..با خوشرویی جواب لبخندم ..

-صبحونتو خوردی مادر؟..

-بله دستتون درد نکنه..

مهری پشت چشم نازک کرد..

--چیه دیگه دست به سیاه و سفید نمی زنی؟..اولا خودت کارات و می کردی ولی از وقتی برگشتی انگار نه انگار خدمتکاری..

بتول خانم بهش چشم غره رفت ولی مهری عین خیالش نبود..

به روش پوزخند زدم..

- اولا من وظیفه ندارم جواب تو یکی رو بدم..دوما اگه خیلی فضولی بهت فشار اورده برو از خود آقا بپرس..ولی شک دارم جوابتو بده..

با نفرت نگام کرد..

رو به بتول خانم با لبخند گفتم: بتول خانم من میرم بالا..یه کم کار دارم..

--باشه دخترم برو..آقا امروز زود بر می گرده..گفت ناهار خونه ست..

سرم و تکون دادم..بدون توجه به قیافه ی عصبانی مهری از پله ها بالا رفتم..

دختره داره از حسودی می ترکه اونوقت زِر ِ مفت می زنه..عجب ادمیه..هر چی دلش بخواد میگه و هر نسبتی بخواد بهم می چسبونه اونوقت طلبکارم هست..حالا خوبه همه ی کاراش حرف ِ..

نگران امشب بودم..امروز عصر هواپیماشون می شینه..یا امشب یا فردا میان سراغم..

قرار بود امروز بعد از ناهار آرشام باهام حرف بزنه..دیشب تاکید کرده بود..

دلم برای خودش..برای این خونه..برای تموم خاطراتی که توی همین مدت کم اینجا داشتم تنگ می شد..

دیشب ازش در مورد فرهاد پرسیدم گفت پیگیره و به زودی خبرش و بهم میده..با پری هم در تماس بودم..اونم نگران فرهاد بود..

گوشیش هنوزم خاموشه..

تا ظهر 3 ساعت مونده بود..پس وقت داشتم یه کم تو ویلا بچرخم..به تک تک اتاقا..سالن..باغ..به همه جا سرک کشیدم..به غیر از دو تا اتاقی که آرشام همون روزای اول تاکید کرده بود سمتشون نرم..

اتاقی که طبقه ی پایین بود..قفل بود..هر چی دستگیره رو کشیدم باز نشد..بی خیالش شدم..و اتاقی که طبقه ی بالا بود..یه در قهوه ای روشن داشت..چند بار دستگیره رو حرکت دادم ..ولی اینم قفل بود..

نمی دونم چرا ولی بی اندازه فضولی بهم فشار اورده بود..تا الان اینکارو نکردم چون فرصتش و نداشتم..

به موهام دست کشیدم و اطراف راهرو و از نظر گذروندم..دیگه پیش آرشام شال نمینداختم..

چه کاری بود؟..خودمو مسخره کردم؟..

تا وقتی ارسلان تو کیش پیشمون بود به خاطر حضور نحسش مجبور بودم..چون نگاهش بی تفاوت رو من نمی چرخید..برام سنگین بود..

ولی تو این مدت که پیش آرشام بدون شال و روسری می گشتم حتی لحظه ای نگاهش رو موها و اندامم ثابت نمی موند..گاهی تو صورتم خیره می شد..بیشتر موقع غذا خوردن و حرف زدن..اما نگاهش نه از روی ه*و*س بود که اذیتم کنه نه برام سنگین تموم می شد..

اگه عصبیش نمی کردم کاری بهم نداشت اما خب..از قدیم گفتن کرم از خود درخته....

اون اوایل که نمی دونستم بهش احساس دارم مثل یه غریبه رفتار می کردم ولی الان همه چیز فرق می کرد..بی بند وبار لباس نمی پوشیدم ودر حد خودم پوشش داشتم ولی جوری هم رفتار نمی کردم که جلوی چشمش زیاد از حد ازاد به نظر برسم..

یادمه یه بار که در مورد این دو تا در از بتول خانم پرسیدم گفته بود هیچ کس کلیداشون و جز خود اقا نداره..حتی خدمتکارا هم نمی تونن برن اونجا واسه نظافت..

پس حتما یه چیزایی این تو هست..خواستم بی خیالش بشم ولی نتونستم..پیش خودم گفتم من که فوقش تا فردا بیشتر اینجا نیستم پس لااقل این حس سرکش و کنجکاوم و ارضا کنم بعد..

خودمم می دونستم بهونه م الکیه اما خب مثلا یه جورایی به خودم تلقین می کردم ..

اونجا هم که چیزی نبود..جز چندتا تابلو که به دیوار بود..نخواستم برم تو اتاقش..نمی دونم چرا ولی همچین اجازه ای رو به خودم نمی دادم ..

این سمت فقط همین یه در قرار بود..خب اینجاها که چیزی نیست..به فکرم رسید پشت تابلوها رو هم بگردم..همینکارو کردم..ولی نبود..اخرین تابلو سمت در نصب شده بود..کجش کردم تا بتونم پشتش و نگاه کنم..چیزی ندیدم..سنگین بود نتونستم برش دارم..فقط همونجوری دستم و بردم جلو و کشیدم پشتش..کمی بالاتر دستم به یه چیزی خورد..یه کلید که تو دل قاب چسبیده بود..به سختی وهزار بدبختی اوردمش بیرون..

با لبخند نگاش کردم و عین کسایی که می خوان برن دزدی اطرافم و پاییدم..کسی نبود..

خب معلومه این موقع از روز همه سرگرم کاراشونن..بدون اینکه وقت و از دست بدم کلید و انداختم تو قفل و با یه تیک..

باز شد..

***************************

تاریک بود..درو سریع بستم..دنبال کلید برق گشتم که کمی بعد پیداش کردم..با زدن کلید لامپای لوستری که وسط اتاق بود روشن شد..

چشم چرخوندم..با دهن باز اطرافم و نگاه کردم..

اوهو..اینجارو..

یه اتاق پر از اسباب و وسایل ..بوم نقاشی..وسایل نقاشی وتابلوهایی که کنار هم چیده شده بودن ..پنجره هایی که با پرده های سرمه ای ضخیم پوشونده بودن..یه کمد قدیمی کنار دیوار..یه میز و صندلی و یه چراغ مطالعه درست رو به روی وسایل..رنگ دیوارا آبی تیره بود..کلا فضای اتاق و دیوارا و رنگ پرده ها جوری با هم ترکیب شده بودن که اتاقو تاریک کرده بود ..بدون روشنایی لامپ نمی شد راحت جایی رو دید..

رو یه سری از تابلوها رو پوشونده بود..روشون و برداشتم..با تعجب نگاهشون کردم..تابلوهایی با زمینه ی مشکی..که انگار رنگ قرمز و روشون پاشیده بودن..چند تا لکه ی سفید هم رو بعضی از تابلو ها دیده می شد..و یه سایه..

اره یه سایه ی خاکستری از یه ادم..معلوم نبود مرد ِ یا زن..فقط سایه ی یه ادم بود..و این سایه رو هر کدوم از تابلوها یه جور بود..

یه جا نشسته..یه جا در حال حرکت..یه جا..خوابیده بود..

و یه نقاشی از یه زن..یه زن فوق العاده زیبا..یه لباس حریر مشکی تنش بود..موهاشو شینیون کرده بود و با چشمای ابی و افسونگرش از توی تابلو به من نگاه می کرد..

یعنی اینا رو کی کشیده؟..این زن با اون چشمای درشت و ابروهای کمونی و لب های قلوه ای و سرخ..بینی قلمی و خوش تراش و پوست سفید..

این تابلوهای سیاه و مبهم..این نقاشی های درهم و برهم که یکسری هاشون تصویر یه جنگل و یکی از اونها تصویر یه خیابون و نشون می داد..یه اتاق..یه تخت..و اون یکی یه ماشین ..یه ماشین شیک و مدل بالای مشکی..

خدایا اینا چیه؟..یعنی آرشام اینا رو کشیده؟..بعضی از تابلوها رو که واقعا می تونم بگم به بهترین شکل ممکن طراحی شده بودن..مناظری رو خلق کرده بود که چشم هر بیننده ای رو خیره می کرد..

باورم نمیشه تموم اینها کار آرشام باشه..بعضیاشون انگار روح داشتن..

ولی خیلیاشون بی روح و وحشتناکن..

به طرف کمد رفتم..درش و باز کردم..لباسای زنونه و مردونه ای که مرتب کنار هم چیده شده بود..مانتو..شلوار..

یه قاب عکس اونجا بود..برداشتم..روش گرد و خاک نشسته بود با کف دست اونها رو زدودم..یه زن و مرد با دو تا بچه..انقد کوچولو بودن که معلوم نبود پسرن یا دختر..ولی چشمای زنه می خندید..دقت که کردم فهمیدم تصویرهمون زنی ِ که رو تابلو نقاشی شده ش رو دیدم..و اون مرد..خیلی جذاب بود..قد بلند و چهارشونه..یکی از بچه ها رو بغل گرفته بود..قاب عکس و برگردوندم سر جاش..ترسیدم بفهمه خاکای روش و یه نفر پاک کرده..واسه همین یکی از لباسا که در حین مرتب بودن مملو از خاک بود رو کمی روی قاب تکون دادم..ردی از گرد و خاک نشست روش..برش گردوندم سر جاش..

یه پاکت تو طبقه ی دوم کمد بود..یه پاکت کرمی رنگ..اوردمش بیرون..درش باز بود..نشستم رو زمین و دستم و بردم توش..یه کلید ..یه دفتر یا شایدم سررسید..هر چی که بود نسبتا قطور بود..یه سی دی قرمز رنگ که روش به لاتین حرف A نوشته شده بود..

سرم و بلند کردم..دنبال یه چیزی می گشتم تا بتونم سی دی رو گوش کنم..اگه این سی دی اینجاست شاید یه دستگاه پخشم تو اتاق باشه..

نزدیک 5 دقیقه داشتم می گشتم تا اینکه رو میز پیداش کردم..یه پارچه ی ضخیم کشیده بود روش ..

دوشاخه ش رو زدم تو پریز و سی دی رو گذاشتم تو پخش..چند لحظه هیچ صدایی نیومد..نشستم رو صندلی..صدا، صدای غمگین یه مرد بود..چقدر آشناست..

یعنی این صدا متعلق به..

آرشام ِ؟!..

نمی دونم ازکجا شروع کنم قصه ی تلخ سادگیمو

نمی دونم چرا قسمت می کنم روزهای خوب زندگیمو

چرا تو اول قصه همه دوستم می دارن

وسط قصه میشه سر به سر من میذارن

تا می خواد قصه تموم شه همه تنهام میذارن

می تونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم

می تونم مثل همه یه عشق بادی بسازم

تا با یک نیش زبون بترکه و خراب بشه

تا بیان جمعش کنن حباب دل سراب بشه

می تونم بازی کنم با عشق و احساس کسی

می تونم درست کنم ترس دل و دلواپسی

می تونم دروغ بگم تا خودمو شیرین کنم

می تونم پشت دل ها قایم بشم، کمین کنم

ولی با این همه حرفا باز منم مثل اونام

یه دروغگو می شم و همیشه ورد زبونام

یه نفر پیدا بشه به من بگه چیکار کنم؟!

با چه تیری اونی که دوستش دارم شکار کنم؟!

من باید از چی بفهمم چه کسی دوستم داره؟!

توی دنیا اصلا عشق واقعی وجود داره؟!

صدای پیانو هم پخش می شد..انگار خودش نمی زد..مثل این می موند که صدای خودش با صدای پیانو با هم ضبط شده باشه ولی صدای پیانو از یه جای دیگه پخش می شد..

2 بار به صدا گوش دادم..گیج و منگ بودم..

دفتر و برداشتم..یه جلد قهوه ای چرم..بازش کردم..یه دفتر قطور که صفحات اولش نشون می داد نو نیست..

صفحاتش و ورق زدم..نیمه بیشتر صفحات پر شده بود..به اخرین برگه و تاریخ پایین نوشته ها نگاه کردم..واسه قبل از سفرمون به کیش بود..

به ساعتم نگاه کردم..وای چیزی تا ظهر نمونده..سریع همه چیزو مرتب کردم و دوشاخه ی پخش و از برق کشیدم..همون پارچه رو انداختم روش..خواستم پاکت و برگردونم تو کمد ولی..اینکارو نکردم..

دفتر و اون سی دی رو برداشتم..اون کلیدو هم انداختم تو پاکت و گذاشتمش سرجاش..

*******************************

بعد از ناهار صدام زد تو اتاقش..می دونستم می خواد در مورد شایان باهام حرف بزنه..

از وقتی دفتر و سی دی رو برداشته بودم اضطراب و استرس افتاده بود به جونم..یعنی کارم درسته؟..مطمئنا نه..

عذاب وجدان گرفته بودم..ولی داشتم می مردم از فضولی تا بفهمم توش چی نوشته..با این اوصاف تصمیم گرفتم شب که همه خواب بودن برش گردونم سرجاش..

اینجوری با خیال راحت از اینجا میرم..

************************

-یعنی همه ی اینکارا رو باید انجام بدم؟..مطمئنی بو نمی برن؟..

-- هیچ وقت تو یه همچین کاری نمیشه از موفقیت صددرصد حرف زد..ولی خب ریسکش زیاده..

-نقشه ت خیلی دقیق و حساب شده ست..می ترسم نتونم از پسش بر بیام، اونوقت چی؟..

--پشیمون شدی؟..

-اصلا و ابدا..فقط..

-- همینایی رو که بهت گفتم اگه انجام بدی بقیه ش با من..

سکوت کردم..فقط برای چند لحظه..مردد نگاش کردم..

- حرفای شیدا بدجور ذهنم و به خودش مشغول کرده..

دقیق کل اجزای صورتم و از نظر گذروند..

--چطور؟!..

-نمی دونم..فقط اینو می دونم حرفاش یه جوری بود..اینکه گفت منم یه وسیله م..منظورش چی بود؟..

مکث کرد..نفسش و عمیق بیرون داد..

--گفتم که داشت شر و ور می گفت..تو چرا باور کردی؟..

- نگفتم باور کردم..هیچ کدوم از حرفاش و نتونستم معنی کنم..همینش گیجم کرده..

-- اون دختر دیوونه ست..حرکاتش و که دیدی..

-اره ..خودم همه ی اینا رو می دونم..ولی بازم سر در نمیارم این کاراش واسه چیه؟..مطمئنم اونقدرام علاقه ش شدید نبوده که با یه پس زدن بخواد قصد جون من یا تو رو بکنه..خب حدس می زنم خواسته منو از سر راه برداره چون نقش دوست دخترت و بازی کردم و اونم باور کرد..خواست با این کارش بهت ضربه بزنه..ولی نمی فهمم چرا انقدر مُصر ِ انتقام بگیره؟..اونم اینطور بی رحمانه..

-- برای سوالات جوابی وجود نداره..از یه ادم دیوونه هر کاری ساخته ست..این بحث و همینجا تموم کن..

چند لحظه نگاش کردم..

حس می کردم داره یه جورایی طفره میره..ولی اینو هم مطمئنم اگه خودش نخواد تا هر چقدرم اصرار کنم بازم لب از لب باز نمی کنه و چیزی نمیگه..

-گفتی امروز عصر می رسن؟..

سرش و تکون داد ..

-- یه چیزی رو باید بدونی..

-چی؟!..

--اون شبی که بردمت بیمارستان تو راه برگشت از اسکله به شایان شلیک میشه..حالش وخیم بوده ولی ظاهرا جون سالم به در برده..به همین خاطر برگشتشون با تاخیر مواجه شد..

با تعجب زل زدم بهش..

-کار کی بوده؟!..

-- مشخص نیست..ولی من به تنها کسی که بیش از بقیه مشکوکم.. منصوری ِ..

- چرا اون؟!..مگه پیداش شده؟!..

-- همیشه عادت داره که حضورش و غیرمنتظره اعلام کنه..تا وقتی به شایان نزدیک بودم دشمن خونی منم محسوب می شد..چون زیردستاش از همه طرف بهم ضرر رسوندن..منو با شایان یکی می دونست..جنگ منصوری وشایان تموم شدنی نیست..نفرت منم ازش هنوز پابرجاست..ولی دیگه شدتش مثل سابق نیست..نمی دونم..شاید به این خاطره که دیگه راهم و از شایان جدا کردم..

- یعنی چی؟!..مگه تو هم..

ادامه ندادم..که گفت: اره..منم یه زمانی یکی بودم مثل همین شایانی که می بینی..ولی با اخلاقیات خاص خودم..راه من باهاش یکی بود ولی اهدافمون فرق می کرد..اخلاق و روحیات شایان با من جور نبود..بهش دِینی داشتم که باید ادا می کردم..یه قول وقراری بینمون بود..سر همون 10 سال باهاش کنار اومدم..

ماتم برد..ابروهام از فرط تعجب بالا رفت..

-10 ســـال؟!..باور کن الان گیج ِ گیجم..یعنی تو یکی بودی مثل شایان؟..به همین..رذلی؟..

پوزخند زد..صورتش و برگردوند..به چونه ش دست کشید..

دل تو دلم نبود..با شنیدن حرفاش صدها سوال همزمان تو سرم ردیف شد..

نگام نکرد..جدی گفت:بهت گفتم..اهدافمون مشترک نبود..من هر کاری رو براش انجام نمی دادم..رذالت شایان زبانزده..منم پاک نیستم..منم .........

نگام کرد..عمیق و کوتاه..

--منم یه گناهکارم..ولی به روش و از دید خودم..

- نمی تونم حرفات و درک کنم..

از جا بلند شد..دستش و برد تو جیبش و تو اتاق قدم زد..

-- الان حق داری تعجب کنی..به وقتش همه چیزو می فهمی..

ایستاد..رو پاشنه چرخید و نگام کرد..چند لحظه طول کشید تا صداش و شنیدم..

-- وقتی برگشتی خیلی حرفا دارم که باید بهت بزنم..از خیلی چیزا..

قلبم لرزید..نگاهش عمیق و کلامش جدی بود..

این نگاه مثل همیشه نبود که بخواد بهم تفهیم کنه حرفاش عادی ِ..

نه....مطمئن بودم یه جورایی خاص و غیرمنتظره ست..

-از چی حرف می زنی؟!..

-- تو برگرد..اونوقت می فهمی..

خندیدم..بی حرکت بهم زل زد..

- واسه خاطر اینکه بفهمم شده باشه نیمه جون برگردم میام پیشت تا حرفات و بشنوم..

اخماش یه نمه رفت تو هم..رو دسته ی مبل نشست..کمی به جلو خم شد..

--تو نیمه جون بر نمی گردی..سالم میری، سالمم بر می گردی..اینو من دارم بهت میگم..

لبخندم پررنگ شد..سرم و زیر انداختم..

دقیق سر بزنگاه دلم و اروم می کرد و به افکار درهمم مهلت پیشروی نمی داد..

**************************

آرشام بعداظهر برگشت شرکت..انگار فقط واسه اینکه با من حرف بزنه اومده بود خونه..

الان همه یا سرگرم کاراشونن یا خوابیدن..بهترین فرصت بود واسه اینکه دفترو برگردونم تو اتاق..اطرافم و پاییدم..کلید و برداشتم..فرز درو باز کردم و بستم..

وای خدا قلبم..به در تکیه دادم..دستمو گذاشتم رو قلبم که با چه شدتی می زد..نفس عمیق کشیدم..بجنب دختر ..

بدون اینکه اطرافم و نگاه کنم یک راست رفتم سر وقت کمد..با دست لرزونم پاکت و اوردم بیرون و دفتر و سی دی رو گذاشتم توش..در کمد و بستم..

تو دلم به خودم فحش می دادم..اینکه خواستی بذاری سرجاش دیگه چه مرگی بود که برداشتیش؟..به این همه دردسرش می ارزید؟..

اون موقع نتونستم جلوی خودم و بگیرم..از روی فضولی برش داشتم..ولی الان..

چون قرار بود این ویلا رو ترک کنم مجبور بودم برش گردونم..در غیر اینصورت آرشام می فهمید و این برای خودمم بد می شد..

حالا که همه چیز داره خوب پیش میره من دیگه چرا آتو بدم دستش؟..

همونجور که وایساده بودم ..دست به کمر نگاهم و یه دور تو اتاق چرخوندم..همه جا رو از نظر گذروندم..تا اینکه............

نگام روی زمین ثابت موند..زیر میز..درست رو به روم..اروم رفتم طرفش..رو زمین خم شدم..برش داشتم..پر از خاک بود..روش و تکون دادم و دست کشیدم..

یه دفترچه..نه کوچیک بود نه بزرگ..گوشه ش از زیر میز معلوم بود..مشخص ِ خیلی وقت این زیر افتاده..

پس یعنی آرشام یادش رفته..یا شایدم گمش کرده..

بازش کردم..چند صفحه ی اولش که به حالت دکلمه نوشته شده بود..بقیه شم چندتا شماره تلفن و یه سری یادداشت..

برگه های اخرش و نگاه کردم..چند خط دست نوشته..انگار خط خودش بود..چون اخرنوشته ها امضا کرده بود " آرشام "..

و یه کاغذ نسبتا کوچیک تا شده که تو جلدش بود..خواستم لااقل اینو بردارم..مطمئنم نمی فهمه..چون اولا که افتاده بود زیر میز..ازخاکی که روش نشسته بود معلومه خیلی وقته اون زیر ِ و آرشام ندیده..

پس یا بی خیالش شده یا گمش کرده..

حالا که من پیداش کردم..فضولیمم نمی تونم نادیده بگیرم..

لبخند زدم..دفترچه رو گذاشتم تو جیب سارافنم..

*************************

هوا داشت تاریک می شد..پشت پنجره ی اتاقم بودم..دل تو دلم نبود..مرتب دستای سردم و به هم فشار می دادم و تو اتاق راه می رفتم..

گاهی می رفتم پشت پنجره وبه اسمون نگاه می کردم که خورشید چطور زردی خودش رو به سرخی غروب می داد..

خدایا.. نکنه امشب بیان سراغم..خدایا خودت بهم شهامت بده..ترس و از تو دلم بردار..

نقشه ی آرشام حساب شد ست ولی هر چیزی امکان داره اتفاق بیافته..خودم و به تو سپردم خدا..

اشک می ریختم..پر بودم..پر از نگرانی و هراس..هراس ازدست دادن شرف و ابروم..

داشتم میون یه گله گرگ قدم می ذاشتم..تو یه سرنوشتی پا می ذاشتم که پر از سیاهی بود..می ترسیدم تو این سیاهی گم بشم..محو بشم..آرشامم نتونه پیدام کنه..گفت مراقبمه ولی می ترسم نتونه بمونه..

خدایا این چه عذابیه؟..کم واسه خاطر خودش دارم بال بال می زنم حالا این دردم به بقیه ی دردام اضافه شده..

رو تخت نشستم..خودمو از زور استرس تکون می دادم ولی اروم نمی شدم..

*********************

-ولم کن احمق بی شعور..

قهقهه زد..

-- نگو اینو خوشگله..تو سوگلی منی..از این به بعد همینجا پیش خودم می مونی..

- بکش کنار دستت و..ازت متنفـــرم ..

با یه خیز افتاد رو تخت و بغلم کرد..خواستم قلت بزنم ولی منو گرفت..زیر تنش داشتم له می شدم..نفساش که تو صورتم خورد حالم و بد کرد..نتونستم پسش بزنم..وحشیانه به جونم افتاده بود..

سوزشی روی لبم حس کردم..جیغ می زدم..ازته دل فریاد کشیدم..

- نکن آشغال..با من اینکارو نکن..برو کنار..نکن..نـــه..نــــــــه ..

خیس عرق از خواب پریدم..رو تخت نشستم..نفس نفس می زدم..قفسه ی سینه م می سوخت..حس می کردم واقعا اونو از روم پس زدم..

با وحشت رو تخت و نگاه کردم..نبود..نفس راحت کشیدم..ولی از ترسم کم نکرد..اتاقم تاریک بود..پس یعنی شب شده..

ناخداگاه زدم زیر گریه..سرمو کوبیدم رو تخت..مشت زدم..چنگ زدم..رو تختی رو تو مشتم فشار دادم..اگه حقیقت پیدا کنه..

اگه شایان یه جا تنها گیرم بیاره؟..مگه واسه همین منو نمی خواد؟..

خدایا نکنه همون شب اول کارم و بسازه؟..

از ترس می لرزیدم..یکی رو می خواستم دلداریم بده..با حرفاش اروم جونم بشه..تو این موقعیت، سخت به یه نفر احتیاج داشتم..یه نفر که فقط اون بتونه قلبم و به ارامش دعوت کنه..

با گریه و دلی نااروم ازرو تخت بلند شدم..رفتم سمت در..دستم رفت سمت دستگیره..اولش تردید داشتم..به هق هق افتادم..تردید و پس زدم..با خشونت دستگیره رو گرفتم کشیدم..داشتم خفه می شدم..تو راهرو دویدم..می خواستم از پله ها برم پایین ولی نرفتم..نگام چرخید سمت اتاقش..مثل دیوونه ها دور خودم می چرخیدم..

دستمو گرفته بودم جلوی دهنم که صدای گریه م تو راهرو نپیچه..خواستم در بزنم که صدای مهری رو از پشت در تشخیص دادم..

-- اقا خودم دیدم اطراف اتاق پرسه می زد..ولی بتول خانم صدام زد نتونستم بفهمم اونجا چکار داره..

- کم چرت و پرت بگو..برو سر کارت..

- اقا به خدا دارم راستش و میگم..من....

-- گفتم برو بیرون..همین حالا..

صدای قدم های مهری رو شنیدم که به در نزدیک می شد..رفتم تو سالن و پشت گلدون بزرگی که گوشه ی اتاق بود مخفی شدم..سرم و کج کردم..مهری از پله ها پایین رفت..

با اون حرفش داغ دلم و تازه کرد..خدایا من چقدر تنهام..یعنی آرشام حرفاش و باور کرد؟..ولی صداش اینو نشون نمی داد..

اهسته رفتم سمت اتاقش..خواستم در بزنم..صدای آهنگ شنیدم..از پخش بود..صداش یه جوری بود که غم تو دلم و چند برابر کرد..دیگه کسی نبود جلوی هق هقم و بگیره..

چشمات آرامشی داره , که تو چشمای هیشکی نیست

می دونم که توی قلبت , بجز من جای هیشکی نیست

چشمات آرامشی داره , که دورم می کنه از غم

یه احساسی بهم میگه , دارم عاشق میشم کم کم

تو با چشمای آرومت , بهم خوشبختی بخشیدی

خودت خوبی و خوبی رو , داری یاده منم میدی

تو با لبخند شیرینت , بهم عشقو نشون دادی

تو رویای تو بودم که , واسه من دست تکون دادی

از بس تو خوبی ، میخوام , باشی تو کل ، رویاهام

تا جون بگیرم ، با تو , باشی امیده ، فرداهام

چشمات آرامشی داره , که پابند نگات میشم

ببین تو بازیه چشمات , دوباره کیش و مات میشم

بمون و زندگیمو با نگاهت آسمونی کن

بمون و عاشق من باش , بمون و مهربونی کن

تو با چشمای آرومت , بهم خوشبختی بخشیدی

خودت خوبی و خوبی رو , داری یاده منم میدی

تو با لبخند شیرینت , بهم عشقو نشون دادی

تو رویای تو بودم که , واسه من دست تکون دادی

از بس تو خوبی ، میخوام , باشی تو کل ، رویا هام

تا جون بگیرم ، با تو , باشی امیده ، فرداهام

صورتم از اشک خیس بود..حالم بدتر شد..

الان دوست داشتم بدون اینکه در بزنم برم تو و نگاهم و محو چشمای خوشگلش کنم..چشمای سیاه و نافذی که قلبم فقط نیازمند یه نگاه هر چند کوتاه از همون چشما بود..

دستم و گذاشتم رو دستگیره ولی قبل از اینکه درو باز کنم خودش باز شد..یعنی آرشام بازش کرد و هر دو رو به روی هم قرار گرفتیم..

صورت خیسمو دید..درخشش اشک رو تو چشمای بی قرارم دید..خدایا یعنی حس نیاز به ارامش و اروم شدن رو هم تو این چشما می تونه ببینه؟..

با دیدن اشکام اخماش جمع شد..بوی عطرش بینیم رو نوازش داد..چشمامو بستم و با شنیدن صداش باز کردم..

-- چی شده؟!..

همین کافی بود که چونه م بلرزه و نشون بده که چه بغض بزرگی داره به گلوم چنگ می زنه..

رفت کنار..رفتم تو..درو بست..پشتم بهش بود..یاد خوابم افتادم..سعی کردم صدای گریه م بلند نشه ولی نتونستم جلوی هق هقم و بگیرم..

گرمی دستش و رو بازوی راستم حس کردم..خواست که برگردم..چشمام و روی هم فشار دادم..نیاز داشتم..بهش..به دستاش..به اینکه ارومم کنه..به آرشام نیاز داشتم.. با تموم وجود..داشتم ازپیشش می رفتم..به ناکجا ابادی که ....می ترسم دیگه ازش برنگردم..دیگه نبینمش..

با این فکر طاقتم و از دست دادم و سریع برگشتم سمتش و بدون هیچ مکثی خودم و پرت کردم تو بغلش و دستام و دور کمرش حلقه کردم..

از پشت به پیراهنش چنگ زدم..گرمای اغوشش وقتی شدیدتر شد که دستای مردونه ش دور کمرم پیچ خورد..چونه ش و گذاشت رو موهام..زمزمه کرد..

-- این کم طاقتیت از چیه دلارام؟..ترس ِ تو نگاهت....دلارام چت شده؟..

بریده بریده با هق هق گفتم: به خدا ..می ترسم ازش..اون..اون می خواد..منو....خواب دیدم..اون با من..رو تخت....................با گریه تو بغلش ضجه زدم و اسمشو صدا زدم..

جسم لرزونم و تنگ تو اغوشش گرفت..

--سرت و بلند کن..

اروم صورتم و از روی سینه ش برداشتم..نگاهمون تو هم گره خورد..دست راستش و اورد بالا..گذاشت رو چشمام ..بستمشون..انگارکه می خواست اشکام و پاک کنه..ولی من احساس رو از تموم حرکاتش می فهمیدم..

به چشمام دست کشید..دستش و برداشت..بازشون کردم..نگاهم و دوختم تو اسمون شب چشماش..صورتش و به صورتم نزدیک کرد..

اروم گفت:از هیچی نترس..تا وقتی شهامتت رو حفظ کنی ذهنت باز می مونه که بتونی فکر کنی..من که گفتم تموم مدت زیر نظر خودمی..

- اما تو نمی تونی حالم و درک کنی..به قرآن نمی تونی..اون لاشخور منو بگیره ..........

سرمو به سینه ش چسبوند..نذاشت ادامه بدم..

--هیسسسسس..بسه..من شایان و خیلی خوب می شناسم..نقطه ضعفاش و بهت گفتم..ارسلان و هم همینطور..گفتم چکار کنی..می دونم خطرناکه..ریسکش بالاست..اگه پشیمونی همین الان بهم بگو..ترتیبش و میدم همین امشب منتقلت می کنم به جایی که نه شایان بتونه پیدات کنه نه ارسلان..

هق هق نمی کردم ولی از طرفی اشکامم بند نمی اومد..

-نه..از همون اولش گفتم هستم پس تا تهش می مونم..من تو فکر انتقامم..ولی این فکر عین خوره افتاده به جونم..چکارش کنم؟..

--پسش بزن..

-خواستم..نشد..

-- سعیت و نکردی..

- می ترسم برم تو اون خراب شده و دیگه نتونم برگردم..

کمی ازش فاصله گرفتم..نگاهش کردم..

--تو برمی گردی..

با بغض گفتم: به چه امیدی برگردم؟..کسی واسه زنده بودن تلاش می کنه که یه امیدی تو زندگیش داشته باشه..ولی من تنهام..بی کس موندم و بی کسم میرم..رسم زمونه همینه که قسمت منم شده..

دست چپش و گذاشت رو گونه م..با اخم، جدی گفت: مگه نگفتم منتظرتم؟..مگه نگفتم باهات حرف دارم؟..پس باید برگردی..

--ولی هیچ چیز تو این دنیا دست خودمون نیست..نه به دنیا اومدنمون نه از دنیا رفتنمون..اگه تعیین و تکلیفش دست ما بود که الان..

سرمو زیر انداختم..می خواستم بگم حاضر بودم ثانیه ای با عشق نگام کنی و اون موقع همه ی دنیا و عمرم و می دادم..

ولی دست من نیست..ای کاش بود..

بازومو گرفت..به نرمی تکونم داد..

--دختر تو امروز چته؟..می دونم اهل جا زدن نیستی..

حرصی شدم..هی هر چی من میگم سخته..یه دخترم..برام حتی فکر کردن بهشم عذاب اوره، باز حرف خودش و می زد..

تقریبا بلند به حالت گریه گفتم: تو انگار حرفای منو نمی فهمی..اصلا بیخود اومدم پیشت..حق داری درکم نکنی..تو یه مردی..چه می فهمی من چی میگم؟..تو چی می فهمی وقتی یه دختر ترس از مورد تعرض قرار گرفتن بیافته به جونش و هر لحظه تا سر حد مرگ پیش بره و همه ی لحظاتش پر از فکر و خیال باشه یعنی چی؟..تو نمی تونی منو درک کنی..منه احمق و بگو اومدم پیش کی..نمی دونستم این کار در برابر ادمی مثل تو یه جُو غیرت می خواد و یه اَرزَن همت..

محکم پسش زدم..خیز برداشتم سمت در و بازش کردم ولی دستی که محکم رو در قرار گرفت با صدای مهیبی بستش و به همون سرعت و به همون فاصله ی کم منو از پشت نگه داشت یا بهتره بگم تو بغلش قفلم کرد..

تقلا کردم..نذاشت بیام بیرون..گرمی نفساش کنار صورتم..و ارامش صداش زمزمه وار زیر گوشم پیچید..

--اروم باش....اون بارم بهت گفتم اَنگ بی غیرتی بهم بزنی من می دونم و تو..از بی غیرتیم نیست که میگم از فاصله ی نزدیک هوات و دارم..مگه بهت نگفتم؟..به همین زودی یادت رفت؟..

متقابلا منم اروم گفتم: یادمه..ولی چرا درکم نمی کنی؟..

--درکت می کنم..

-نمی کنی..

--هیچ کس بهتر از من درکت نمی کنه دلارام..اینو بفهم..

سکوت کردم..از زور تقلا نفسام نامنظم بود..مخصوصا با وجود اون همه هیجان..

-- اومدی دنبال ارامش؟..

-نه..

--می دونم که اومدی..دیگه انکار کردنش واسه چیه؟..

اب دهنمو قورت دادم..می خواست مچم و باز کنه..

- اون اهنگ و که شنیدم نتونستم طاقت بیارم..به خاطرهمون خواب حالم خوب نبود..فقط همین..

--از اون اهنگ خوشت اومد؟..

صادقانه گفتم: اره..خیلی..

صداش ارومتر شد..یه جور خاصی زیر گوشم زمزمه کرد:از من ارامش می خواستی؟....... که قلبم از هیجان زیاد درجا ایستاد..

به من من افتادم..

-من..من..نه...من فقط..فقط می خواستم که....

--می دونم..

-نه نمی دونی..من..

-- چرا دلارام..می دونم که می دونی هر دوی ما به این ارامش نیاز داریم..

-چطوری؟..

--خودمم جوابش و نمی دونم..

ناخداگاه خندیدم..

صداش بم و جذاب تو گوشم پیچید..

-- شایدم همینطوری..

منظورش به خنده م بود..خدایا الحق که آرشام بالاترین و بهترین مرهم تو دنیا، به روی تموم دردای زندگیم بود..

-فرض کن الان اروم شدم..تو چی؟..

-- من چی؟!..

-ارومی؟..

-- اینطور به نظر نمی رسم؟..

- نمی دونم..تو همیشه همینجوری هستی..

و لباشو به گوشم چسبوند و نجوا کرد: همیشه همینقدر ارومم؟..همیشه همینطور با آرامش حرف می زنم؟..بدون اخم..بدون اینکه صدام بلندتر از این باشه؟..

خندیدم..

- انصافا نه..

حلقه ی دستاش و که روی شکمم قفلش کرده بود تنگ کرد..با حرصی که تو صداش بود گفت: پس هیچی نگــو..

باخنده و کمی ناز که چاشنی حرکاتم کرده بودم سرم و بردم عقب..چسبوندم به شونه ی راستش..گونه ش و به گونه م چسبوند..

اونم احساس داره..فقط از روی غرور بیش از اندازه ای که داشت نمی خواست رو کنه..

دیگه کمتر رفتار ضد و نقیض ازش می دیدم..اینم خودش جای امیدواری داشت..

سرمو به همون حالت نیمرخ چرخوندم سمتش..صورتم رو به روی صورتش بود..سرش و خم کرد تا بهتر بتونه صورتم و ببینه..نگاهش بیشتر توی چشمام می چرخید..کشیده شد پایین..به نرمی روی لبام ثابت موند..

با تردید نگاه کوتاهی تو چشمام انداخت..ولی باز نگاهش محو لبام شد..لبایی که لبخند ِ روش با این حرکت آرشام اروم اروم کمرنگ شد..صورتم داغ شد..گونه م بی شک رنگ گرفت..چشمام و از تو چشماش گرفتم..خواستم سرمو برگردونم ولی با خشونت خاصی پنجه هاش تو موهام فرو رفت و سرم و نگه داشت..

تنم لرزید..

اخم داشت..نگاه جذابش گاهی تو چشمام و گاهی رو لبام میخکوب می موند..زمزمه وار نالیدم :آرشام..

نگام کرد..فقط تو چشمام..

همزمان صدای گوشیش بلند شد..قلب هر دوتامون تندتند می زد..تو بغلش بودم..اینو حس کردم..

مردد ولم کرد..انگار دلش نمی خواست..ولی مجبور بود..

در حینی که به سمت موبایلش می رفت تو موهاش چنگ زد و به گردنش دست کشید..گوشی رو برداشت..با صدای گرفته جواب داد..

--بگو...........

برگشت سمت من..زل زد تو چشمام..جواب مخاطبش و داد..

--بذار بیاد تو..نمی خواد جلوش و بگیری................

تماس و قطع کرد..کلافه بود..

-چی شده؟..

--ارسلان اینجاست..

با وحشت نگاش کردم..

وای خدا..

یعنی شروع شد؟..

به طرفم اومد..دستم و گرفت..

- نه..من الان نمیام..

-- بیا بریم..من هستم..

-می دونم..ولی....

-- دلارام سعی کن اروم باشی..بذار همون دلارامی رو ببینم که با گستاخی جواب همه رو می داد..امشب همون و نشونم بده..طبیعی باش..

سرمو تکون دادم..

دیر یا زود اینکار باید انجام بشه..لااقل جلوی ارسلان و شایان باید به صورتم نقاب بی تفاوتی بزنم..

درونم شکننده ست..ولی ظاهرم نباید اینو نشون بده..

با یه نفس عمیق همراهش از اتاق بیرون رفتم..

************************

ارسلان وسط سالن داشت رژه می رفت و دو تا قُلچماقم با خودش اورده بود..دروغ چرا حسابی وحشت کرده بودم ولی از طرفی همه ی سعیم و کردم تا خودم و بی تفاوت نشون بدم..

آرشام_ چیه عین یابو سرتو انداختی پایین و اومدی تو خونه ی من؟..

ارسلان_ تو یکی خفه شو که بدجور از دستت شِکارم..شایان اینجوری می گفت قول آرشام قول ِ ؟..پس چی شد؟.چرا جا زدی؟................و بلندتر داد زد: به چه حقی اون و با خودت برداشتی اوردی تهران؟..

-- ببُر صداتو..تو یکی حرف از قول و قرار و حق و حق خوری نزن که هفت خط تر از تو، خودتی و عموی شارلاتانت..

ارسلان با صورتی برافروخته و چشمای سرخ شده از خشم خیز برداشت سمتم که آرشام راهش و سد کرد و جلوم ایستاد..

--بکش کنار..محض اطلاعت اومدم امانتی شایان و با خودم ببرم..

-- کسی اینجا امانتی نداره..هِــری..

-- نذار اون روی سگم بالا بیاد..وگرنه..

-- وگرنه چی؟..هـــان؟..چه غلطی می کنی؟..ببینم اصلا وجودش و داری؟..

با هم گلاویز شدن..اون دوتا دویدن سمتشون و به دفاع از طرف ارسلان ریختن سر آرشام..از صدای فریاد اونا و جیغای وحشتناکی که من می کشیدم نگهبانا ریختن تو ویلا ..از هم جداشون کردن..هنوز داشتن داد و هوار می کردن و واسه هم شاخ و شونه می کشیدن..

این وسط منم با ترس و چشمای از حدقه در اومده زل زده بودم بهشون..اصلا انگار خشک شده بودم..

از گوشه ی لب آرشام خون می اومد..ارسلان و اون دوتا همدستش خودشون و از دست نگهبانا کشیدن بیرون و ارسلان به حالت تهدید دستش و اورد بالا و تکون داد..روی صحبتش با آرشام بود..

-- ببین چی دارم بهت میگم..به نفعته از همین حالا که می خوام دلارام و با خودم ببرم تو هم پات و از این ماجرا بکشی بیرون و حد و مرزت و بشناسی..اونجوری نه خانی اومده و نه خانی رفته..نمی دونم چکار کردی و شایان ازت چی دیده..ولی بدجور دَمِ چشمشی و نمی خواد از دستت بده..پس باهامون راه بیا تا برات گرون تموم نشده جناب مهندس..

کنار آرشام ایستادم..آرشام خواست به سمتش حمله کنه که از پشت بازوش و چسبیدم..نگرانش بودم..به حالت نیم رخ برگشت و نگام کرد..ولی کوتاه بود و خیلی زود نگاه عصبی و پر از خشمش عایِد ارسلان شد..

بازوش و از تو دستم کشید بیرون..یه قدم رفت جلو..

-- طرف حساب ِ من شایان ِ نه تو..پس زر مفت نزن از خونه ی من گمشو بیرون..

ارسلان پوزخند زد..

--حال شایان اونقدرا رو به راه نبود که بخواد باهام بیاد..ولی بی صبرانه منتظره تا سوگلیش و واسه ش ببرم..

و نگاه چندش اوری به من انداخت که مو به تنم سیخ شد..

به آرشام قول داده بودم در برابرش بی تفاوت باشم ..نمی خواستم ناامیدش کنم..دوست نداشتم جلوش یه دختر بی دست و پا به نظر بیام..

می ترسم..اینو انکار نمی کنم..ولی این کارو هم باید انجام بدم..چون..هدف من و آرشام به یک مسیر ختم می شد..

کنار آرشام وایسادم..با تمام وجود هر چی که نفرت در خودم از ارسلان و شایان سراغ داشتم ریختم تو چشمام و و سرش داد زدم: من با توی کثافت هیچ قبرستونی نمیام..

-- چرا قبرستون؟..جای تو اون بالا بالاهاست..خودم می برمت..فقط کافیه دستای خوشگلت و بذاری تو دستای من..

بهم نزدیک شد..عقب رفتم..فهمیده بودم وقت اجرای نقشه ست..

-نیا جلو..دستت بهم بخوره روزگارت و سیاه می کنم عوضی..

-- کاریت ندارم دختر..از من می ترسی؟..

می لرزیدم ولی کوتاه نیومدم: از تو بترسم؟..خر ِ کی باشی..

دستم و گرفت..کشید سمت خودش..به حالت التماس با صورتی که خیس از اشک بود به بازوش چنگ زدم ولی نامرد جفت دستمام و گرفت و کشید ..داشت به زور منو دنبال خودش می برد..

-ولم کن..من با تو هیجا نمیام..دستمو ول کن..تو رو خدا ولم کن..دست از سرم بدار..نمی خوام بیام..چی از جونم می خواااااای؟......آرشام..خواهش می کنم یه کاری بکن..نذار منو با خودش ببره..آرشام تو رو خدا بیا نذار منو ببره..آرشااااام..

تموم مدت سرش و برگردونده بود تا صورتش و نبینم..جزو نقشمون بود اینکارا..نباید می اومد جلو..نباید دخالت می کرد..باید می ذاشت ارسلان منو ببره..

اولش با یه مشاجره شروع بشه و یه زد و خورد کوچیک..بعدم که یه جواب قانع کننده از ارسلان گرفت جلوش و نگیره..

به خداوندی خدا حرکاتم و حرفایی که با جیغ از گلوم خارج می شد تمومش حقیقت داشت..ضجه هام راست بود..گریه ها و فریادام مصنوعی نبود..

خدمتکارا با ترس به ما نگاه می کردن..ارسلان داشت منو از در بیرون می برد و اون دوتا نرغول هم عین حصار دوره م کرده بودن که یه وقت فرار نکنم ..

با صدایی که از بلندیش خودمم وحشت کردم جیغ کشیدم و اسم آرشام و صدا زدم..نباید می اومد و جلوی ارسلان و می گرفت ولی انگار اونم توی اون لحظه کنترلشو ازدست داده بود .. 

بالاخره طاقت نیاورد..

کاری رو انجام داد که جزو نقشمون نبود..با اون دوتا گلاویز شد..نگهبانا رفتن کمکش..اونارو ول کرد ..نفس زنان مثل شیر زخمی به ارسلان حمله کرد..ارسلان ولم کرد..

آرشام با هر فریادی که می کشید یه مشت حواله ی صورت ارسلان می کرد..3تا مشت که خورد انگار به خودش اومد..اونم به آرشام حمله کرد..

با گریه به منظره ی خشونت باری که جلوی روم بود نگاه می کردم..نتونستم بمونم و هیچ کاری نکنم..رفتم جلو ..آرشام افتاده بود رو زمین و ارسلان یقه ش و چسبیده بود..

هیکلش از آرشام تا حدودی درشت تر بود..ولی ضرب دست آرشام از صورت خون الود ارسلان مشخص بود..

یقه ی ارسلان و از پشت گرفتم..داد می زدم ولش کنه..کشیدمش..زورم بهش نرسید..موهاش و تو چنگ گرفتم..صدای فریادش بلند شد..موهای بلندش و عین دیوونه ها می کشیدم و فحشش می دادم..برگشت و با عصبانیت هولم داد..عقب عقب خوردم به دیوار..آخ....از درد نالیدم و لبم و به دندون گرفتم..چشمام داشت سیاهی می رفت....

هیچ کدوم از اینکارا جزو نقشه ی آرشام نبود ولی چرا آرشام دخالت کرد؟..

داشتم از درد به خودم می پیچیدم .. آرشام از موقعیتی که با کشیدن موهای ارسلان براش فراهم کرده بودم استفاده کرد و ارسلان رو با لگد پرتش کرد عقب..افتاد زمین ..ظاهرا پاش بدجور درد گرفت..

آرشام بدو اومد سمتم..از درد خم شده بودم..

--حالت خوبه؟..دلارام..

نالیدم: خوبم..فقط مواظب خودت باش..چرا اومدی جلو؟..

--طاقت بیار، خیلی زود تمومش می کنم..اصلا فکرش و نمی کردم انقدر برام سخت باشه..

سرم و به ارومی اوردم بالا..خواستم تو چشماش نگاه کنم که ارسلان نذاشت و آرشام و ازم دور کرد..یکی از مردای ارسلان منو انداخت رو دوشش..با همون وضعی که داشتم سرش داد زدم..بی جون به شونه ش مشت زدم ولی اون مستقیم منو برد سمت ماشین..یه ماشین مشکی مدل بالا..

پرتم کرد تو ماشین و نشست کنارم..خیز برداشتم درو باز کنم که اون یکی نرغول هم نشست و هر دوشون دو طرفم قرار گرفتن..

راننده پشت فرمون بود..ارسلان نفس زنان نشست جلو و سریع گفت حرکت کنه..در ویلا باز بود..ماشین به سرعت راه افتاد..نگهبانا که با نوچه های ارسلان درگیرشدن پس جلوی در نبودن تا درو ببندن..

تقلا کردم وبا گریه برگشتم ازشیشه ی عقب ماشین ویلا رو نگاه کردم..آرشام چند قدم دنبال ماشین دوید..نفس زنان ایستاد و دستاش و به زانو گرفت..ماشین که پیچید و رفت تو کوچه دیگه ندیدمش..

ارسلان_ بسه ..اگه حرفم و گوش بگیری نمی ذارم اتفاقی واسه ت بیافته..البته فقط از جانب شایان..

با هق هق داد زدم: خفه شو عوضی..

-- چرا مگه درد تو همین نیست؟..غصه ش و نخور عزیزم..تا منو داری از هیچی نترس..

و مستانه قهقهه زد..زیر لب جوری که نشنوه گفتم: الهی همه تون و سینه ی قبرستون ببینم..تو و اون عموی بی شرفت که آرامشم و ازم گرفتین..بدبختم کردین..

و با بغض نالیدم و اسم ارشام و اوردم..تو کمرم تیر کشید..به خاطر همون ضربه بود..یاد حرف آرشام افتادم و بغضم سنگین تر شد..

(--طاقت بیار، خیلی زود تمومش می کنم..اصلا فکرش و نمی کردم انقدر برام سخت باشه..)............

********************************

به خاطر تقلاهایی که می کردم ارسلان با عصبانیت پرتم کرد کف سالن..دستام سرامیکای سرد و لمس کرد..سرم و بلند کردم..شایان روی مبل لم داده بود..با نفرت نگاش کردم..خندید..از قیافه ش حالم بهم می خورد..

--خوش اومدی عزیزم..خیلی وقته که منتظر چنین لحظه ای َم..باید به ارسلان افرین گفت، فکر نمی کردم بتونه تو رو از چنگ آرشام در بیاره..

همراه ارسلان قهقهه زد..فقط سکوت کردم..و همون نگاه که آتیش بیزاری درونش شعله می کشید..

-- چرا ساکتی خوشگلم؟از این به بعد خوشحال باش..قرار ملکه ی قصرم باشی..می دونم ارزوت همینه..

نتونستم زبون به دهن بگیرم و داد زدم: من بمیرمم تن به این ذلت نمیدم..همه ی این در و دیوارای شیک و وسایل انتیکت خراب شه رو سرت که با مردن تو انگار یه دنیا به آرامش می رسن..

با خشم دندوناش و روی هم فشار داد..به ارسلان اشاره کرد..بلندم کرد..خواستم دستم و بکشم نذاشت..محکمتر منو گرفت..

--ببرش تو اتاق..

--به نگهبانا سپردم حواسشون باشه..

شایان زل زد تو چشمام و خندید..

--پنجره های اینجا حفاظای محکمی داره خانم کوچولو..مثل ویلای آرشام نیست..

و بلندتر زد زیر خنده..ارسلان با لبخند چندش اوری منو دنبال خودش کشید..از پله ها نرفت بالا..زیر راه پله یه در بود..رفتیم تو اتاق..درو بست..

-تو حق نداری با من این رفتار و کنی..

--خودمم اینو نمی خوام ولی مجبورم می کنی..اگه اون همه تقلا نمی کردی .............

- چی از جونم می خواین؟..

-- فعلا هیچی عزیزم..خیلی شانس اوردی که شایان به خاطر حالش نمی تونه نزدیکت بشه..ولی من عموی خودمو خوب می شناسم..به عشق تو هم که شده خیلی زود سرحال میشه..

-امیدوارم که هیچ وقت رنگ ارامش و سلامتی رو نبینه چون لیاقت نداره..نه اون..نه تویی که دست کم از اون عموی بی همه چیزت نداری..

با غیض زل زد تو چشمام..چونه م و گرفت تو دستش و با فشار کمی که بهش اورد گفت: ببین چی دارم بهت میگم..من کار به کار ِ عموم ندارم که می خواد چکار کنه ..در حال حاضر برای من تو مهمی که نذارم قبل از من گیر یکی دیگه بیافتی..

با خشم لبام و جمع کردم ..

-خیلی پستی..

خندید..عصبی بود..

--اره تو اینطور فکر کن..من پستم..پس از یه ادم ِپست توقع ِ رفتارای درست نداشته باش..

چشمام و باریک کردم..

-تو چی می خوای؟..

چونه م و ول کرد..پوزخند زد..

--چیز زیادی نمی خوام..فقط اینکه با من باش..

-یعنی چی؟!..

--واضحه..هر دوی ما دور ِ شایان و خط می کشیم..

با نفرت نگاش کردم..

-من با اون کفتار کاری ندارم که حالا بخوام دورش و خط بکشم..شماها آسایش و از من گرفتین..وگرنه که من داشتم زندگیم و می کردم..اون عموی بی همه چیزت همه چیزم و ازم گرفت..

--کارای شایان برای من مهم نیست..شانس جفتمون زده که الان حال و روزش رو به راه نیست..مطمئنا همبستر شدن با من برات زمین تا اسمون فرق می کنه تا اینکه بخوای به قول خودت همه ی دارایی و هستیت و شایان بگیره..اینطور نیست؟..

-از جفتتون متنفرم..تو هم دست کمی از اون اشغال نداری..

پوزخند زد..

--چی فکر کردی؟..اینکه یکی باشم مثل شایان بیشتر از اینا به نفعمه تا یه بزدل و ترسو لنگه ی آرشام..آرشام حتی عرضه نداشت تا وقتی پیششی ازت استفاده ببره..از اولش می دونستم حس مرد بودن رو تو خودش کشته..آرشام به زن ا کشش نداره..این حس و خیلی وقته که تو خودش سرکوب کرده..ولی فکر می کردم با وجود تو و این همه زیبایی نتونه طاقت بیاره..

لبخند بدی رو لباش خودنمایی می کرد..

به قدری مطمئن و از روی نفرت جملاتش و نسبت به آرشام به زبون می اورد که حیرت زده مونده بودم و فکر نمی کردم داره چه مزخرفاتی تحویلم میده..

--تعجب کردی؟..چیز جدیدی نیست کارای آرشام خیلی از دخترا رو سوپرایز می کنه..دخترایی که چشمشون فقط دنبال یه نگاه از طرف این ادم ِ..ولی اون احمق خیلی راحت ازشون دریغ می کنه..

زل زد تو چشمام..

--چطور این چشما رو دیده و کاری نکرده؟..بدون دلبری هم زیبایی ..می تونی هر مردی رو بکشونی سمت خودت..آرشام واقعا کور بوده و تو رو ندیده..این همه زیبایی که تو وجود ِ تو می بینم..مگه میشه ازش گذشت؟..

دستم و گرفت..از حرص پر شدم..

-دستتو بکش عوضی..

-- وقتی دستت و گرفتم و از تو خونه ی آرشام کشیدمت بیرون یعنی برای همیشه گرفتمت و قصد ندارم ولت کنم..تو به قدری برام جذابیت داری که نتونم با یه هم اغوشی ِ ساده فراموشت کنم..

با حرص ادامه داد: بفهم دختر..من واقعا می خوامت..چرا عشقم و باور نداری؟..

پوزخند زدم..با نفرت ..

- هه..عشق؟!..کدوم عشق لعنتی؟..این اسمش عشقه؟..خفه خون بگیر و بیشتر از این با چرت و پرتایی که می پرونی واژه ی عشق و به گند نکش..

با حرص ولم کرد..کشید عقب..

--حالیت می کنم..بالاخره باور می کنی..مجبوری که باور کنی..هیچ راه فراری برات باقی نمونده ..دلارامی که یه روز آرشام ادعای مالکیتش و می کرد..کسی که یه روز عنوان معشوقه رو به خودش گرفته بود الان تو اغوش من بین پنجه های ارسلان اسیر ِ..هر چی بیشتر تقلا کنی..بیشتر تو اغوشم غرق میشی..

سرخوش خندید..خنده ای که به قهقهه تبدیل شد..

و جواب من بهش تنها سکوت تلخی بود که از سر ناچاری تحویلش دادم..

باید حساب شده پیش می رفتم..برای همینم اینجام..

عقب گرد کرد..خواست از اتاق بره بیرون که دم در ایستاد..رد لبخند هنوز رو لباش بود..

-- راستی خیالت راحت اینجا اتاقت نیست..از دوربینم خبری نیست..اوردمت اینجا تا بتونم حرفام و بدون مزاحم بهت بزنم..می فرستم دنبالت..بازی داره شروع میشه خوشگلم..من که خیلی وقته امادگیم و اعلام کردم..به نفعته هر چه زودتر رام آغوشم بشی..درسته که از دخترای سرکش خوشم میاد..ولی من ادم احساساتی هستم..

خندید و چشمک زد..اینبار کمی ارومتر ولی سرمست بود..

تموم مدت با نگاهی تیز و فکی منقبض شده زل زده بودم بهش .. هر چی نفرت تو وجودم داشتم ریختم تو چشمام..

ولی اون نمی دید..شایدم می بینه و داره با مهارت خودش و کور جلوه میده..

ولی من چشمای تک تکتون و به روی این نفرت باز می کنم..

****************************

«آرشام»

در آپارتمان و باز کردم..از صدای بسته شدن در یکی از بچه ها مسلح جلوم ایستاد..

- همه حاضرن؟..

--بله قربان..تواتاقن..

درو باز کردم..بچه ها با دیدنم از پشت مانیتورها بلند شدن..با دست اشاره کردم..به حالت قبل برگشتن..

به کیوان اشاره کردم بیاد نزدیک..

- کی رسیدن؟..

-- نیم ساعتی میشه..

-همه چیز تحت کنترله؟..

--اره مشکلی نیست..فقط باید صبر کنیم تا شنود و پیدا کنه..

رفتم سمت پنجره..از قصد این واحد و انتخاب کردم..درست رو به روی ویلای شایان..

کارها از قبل انجام شده بود..می دونستم کدوم اتاق می برنش..بار اولم نبود..شایان هر دختری رو که به خونه ش می اورد تا وقتی که بخواد باهاش باشه اون و تو یه اتاق مخصوص نگه می داشت..

دخترایی که با وعده های پوچ و توخالی ِیه همچین ادمی اراده و حیثیتشون سست می شد و خیلی راحت خودشون رو تسلیم می کردن..

نمی ذارم این بلا به سر دلارام بیاد..بیشتر مواقع شاهد کثافتکاری های این چنینی شایان بودم..می دونستم چی در انتظار دلارام ِ..مخصوصا با وجود ارسلان ریسکش بیشتر از این حرفا بود..

هر دوی اون بی شرفا رو می شناختم..از روی همین شناخت نقطه ضعفشون دستم بود..

--قهوه؟..

کیوان بود..سرم و تکون دادم و فنجون قهوه رو از دستش گرفتم..

مزه ی تلخش و دوست داشتم..در همون حال که مزه ش می کردم نگاهم و به ویلا دوختم..

--اروم و قرارو ازت گرفته؟..

-منظور؟!..

--خودت خوب می دونی چی دارم میگم..سالهاست که دارم باهات کار می کنم..دیگه بعد از این همه مدت رنگ نگاهت و می شناسم..

برگشتم..با اخم نگاش کردم..

-- کیوان حرفت و بزن..همونی که می خوای بگی ولی واسه گفتنش تردید داری..

خندید..قهوه ش رو مزه کرد..سر تکون داد..

--نه خوبه..خوشم اومد پس معلومه منو خوب شناختی..

پوزخند زدم..

-بذار پای تجربه..

--غیر از اینم نمیشه.........اون دختر..

-دلارام..

خندید..از گوشه ی چشم نگام کرد..

--اره خودشه..تو چه جایگاهی ِ؟..

-قرار نیست جایگاهه خاصی داشته باشه..

-- این همه سال که باهات کار کردم یک بار ندیدم از یه دختر کمک بگیری..حتی چند بار خودم بهت پیشنهاد دادم ولی قبول نکردی..حالا چی شده؟..این دختر کیه؟..

-فضولیش به تو نیومده..فقط کارت و بکن..

با خنده سر تکون داد..

--اون که سر جای خودش..فقط..

نگاهش کردم..ادامه داد: آرشام داری فرار می کنی..ولی هنوزم نمی خوای بگی از چی؟..

نفسم و عمیق بیرون دادم..به ویلای شایان خیره شدم..

--تو فکر کن از گذشته..

-چی رو تو گذشته جا گذاشتی؟..

--جا نذاشتم..رهاش کردم..

--ولی من حس می کنم هر چی که هست..گمش کردی..

به ویلای شایان اشاره کرد..

--گمشده ت همینه ؟..

اخمام جمع شد..دستاش و به حالت تسلیم بالا برد..

- خیلی خب بابا من طرف تو َم..

-تو اینجور مسائل دخالت نکن..می دونی که عواقبش چیه؟..

خندید..

--تازه کار که نیستم..اگه تو 10 ساله وارد این حرفه شدی من 7 سالش و صادقانه باهات همکاری کردم..کم چیزی نیست..

-رو همین حساب موندم..تو این مدت خیلیا بهم خیانت کردن..

--ولی طرفم و شناختم که تونستم باهاش همکار بشم..نصب شنود و میکروفن و هک ِ دوربینا خوراکه 12 سالمه..

باز به ویلا خیره شدم..

- نباید حتی برای یه لحظه ازشون غافل بشیم..اون دختر به من اعتماد کرده..

-- از کی تا حالا اعتماد کردن یه دختر برات این همه مهم شده؟..

-واسه تنوع بد نیست اینو هم ببینی..

--اره خب..تنوع بعد از این همه سال..واقعا هم بد نیست....برات با بقیه فرق داره درسته؟..

نگاش کردم..بعد از مکث کوتاهی سرم و تکون دادم..لبخند روی لباش پررنگ شد..

کیوان با بقیه برام فرق داشت..صمیمیتی تو رفتارش و صداقتی تو کارهاش دیده بودم که بعد از این همه سال تونسته بود اعتمادم و نسبت به خودش جلب کنه..

همیشه سرش شلوغ بود..بیشتر همدیگرو تو ماموریتا می دیدیم..از شایان دل خوشی نداشت..ولی با من همکاری می کرد..فرد فوق العاده باهوشی بود..

انگشت اشاره ش و تو هوا تکون داد..

--پس حدسم درست بود..این دختر با بقیه فرق داره..

نفس عمیق کشیدم..به پنجره تکیه دادم..

-و شاید همین تفاوتش ِ که ذهنم و از خیلی وقت پیش به خودش مشغول کرده..

--عاشق شدی..

پوزخند زدم..

-عشق؟........و زمزمه کردم: عشق....حس می کنم نمی شناسمش..

--می شناسیش..فقط نمی خوای قبولش کنی..

سکوت کردم..بعد از چند لحظه در حالی که نگام مستقیم به ویلا بود گفتم: امشب که ارسلان داشت اون و با خودش می برد، یه حال عجیبی داشتم..وقتی که جیغ کشید..تقلا کرد..همه رو می دیدم..خواستم جلو نرم..باید همین کارو می کردم..باید طبق نقشه عمل می کردم..ولی نکردم..همه چیز اونطور که باید پیش نرفت..

خواستم نذارم..از روی قصد..از روی عمد رفتم جلو..با اون حرومزاده گلاویز شدم..دلارام ترسیده بود..اشک و تو چشماش دیدم..بهش گفتم تمومش می کنم..نمی دونستم این اتفاق می تونه این همه برام سخت باشه..فکر می کردم مثل همیشه ادامه ش میدم....ولی نشد..

--باورم نمیشه این تو هستی که اینطوری از یه دختر حرف می زنی..

- نمی دونم..شاید بازم باور نکنی ولی اینا رو حتی پیش خودمم اعتراف نکردم..این همه مدت در پی اثباتش بودم..

--با این وجود چطور حاضر شدی بفرستیش تو دهن شیر؟..

- چون اگه من اینکارو با فکر و نقشه نمی کردم خودش دست به کار می شد..اون وقت بدون کمک من راه به جایی نمی برد..ممکن بود جون خودش و به خطر بندازه..

--پس همه ی این کارا به خاطر دلارام ِ ؟..

- قبلش قصد داشتم خودم اون مدارک و به دست بیارم..تو فکر راه و چاهش بودم که فهمیدم دلارام هم قصد انتقام داره..نفرتی که تو چشماش دیدم بهم فهموند این دختر از پسش بر میاد..اینجوری هر دوی ما به اونچه که می خواستیم می رسیدیم..دلارام انتقامش و می گرفت..اونم با کمک من و تحت نظر من..دختر ِ یه دنده و لجبازی ِ ..می دونستم ساکت نمی شینه و کارخودش و می کنه..

--به نظرم بهترین فکرو کردی..

-اون موقع اره..ولی الان..

-- پشیمونی؟..

- نمی تونم بگم نه..

خندید..

- نخواستم این حرفا رو بهت بزنم..ولی نمی دونم چی شد که خود به خود برات گفتم..شاید..نیاز داشتم که حرفای تو دلمو بریزم بیرون..اعتمادی که بهت دارم..بهم ثابت شده..

-- از اون حالی که وقتی داشتن می بردنش برام گفتی..شک ندارم ذهنت و بدجور به خودش مشغول کرده..حس می کنم دیگه آرشام سابق نیستی..

سکوت کردم..نمی دونم چی می خوام..

خواستم فراموشش کنم ..اما نشد..

خواستم از خودم دورش کنم..بازم نتونستم..

کم کم برام مهم شد..شاید از همون اول..از همون دیدار اول ذهنم و درگیر خودش کرد..

با بقیه برام فرق داشت..همون موقع هم گفتم این دختر گستاخ و بی پروا منو با کاراش به فکر میندازه..

خواستم تحت کنترل بگیرمش..ولی حالا چی شد؟..

حالا این دلارام ِ که منو به این روز انداخته..

الان مصمم تر از سابق می خوام کارم و به اتمام برسونم..حالا که جراتش و پیدا کردم پیش خودم اعتراف کنم نمی تونم ازش بگذرم..

مراقبشم..تو هر شرایطی..

یعنی این حس می تونه به قدری قوی باشه که یه ادم رو از اهدافش دور کنه و مرگ و زندگی رو جلوی چشماش ناچیز بدونه؟..

اسمشو چی بذارم؟..عشق؟؟!!..

برام اسون نبود..راحت قبولش نکردم..با گذشته ای که من دارم..

با زندگی که در حال حاضر برای خودم تشکیل دادم..

واقعا می تونم با این حس کنار بیام؟..

زمان..

همه چیز و به زمان می سپرم..

*************************

- یه گیره ی مو رو میز تو ظرف مخصوص هست..قرمز رنگه..اونو همیشه به موهات داشته باش..این گوشواره ها رو هم هیچ وقت از گوشات در نیار..کافی ِ پشتش و لمس کنی تا ارتباط برقرار بشه..همه چیز اماده ست..طبق همون چیزی که گفتم عمل کن..

-- باشه ولی اینا خیلی تیزن آرشام..به بهونه ی دستشویی اومدم دارم باهات حرف می زنم..ارسلان می گفت تو اتاق دوربین کار گذاشتن..

-همه ی اینا رو می دونم..تو نگران چیزی نباش..لازم نیست تو اتاق کاری کنی..اگه طبق اون چیزی که بهت گفتم بتونی اعتماد ارسلان و جلب کنی دستت بازتر ِ..

-- ولی اون اشغال بدتر از عموش رفتار می کنه..نمی دونی چه حرفایی بهم می زنه..

سکوت کردم..چند لحظه چشمام و بستم و باز کردم..خودت و کنترل کن..

-می دونم دلارام..می دونم چی داری میگی..ارسلان و خیلی خوب می شناسم..فقط همون کاری که گفتم و بکن..مطمئن باش اینجوری کاری از دستش ساخته نیست..هر وقت خواستی باهام حرف بزنی برو تو دستشویی یا حموم..اونجاها دوربین نداره..

صدای خنده ش و شنیدم..یه جوری شدم..که باعث شد گره ی اخمام به نرمی از هم باز بشه..

-- وای فکرش و بکن اونجاها هم بخوان دوربین کار بذارن..مخصوصا حموم..فک کنم نگهبانا به جای رویت مانیتوراشون اونم تو بخشای دیگه ی ویلا تمام مدت گیر بدن به حموم و اون بدبختی که داره دوش می گیره..فقط شانس بیاره بخار جلوی دیدش و بگیره..اونوقت دیگه شیر اب گرم و نمی بنده..

و صدای خنده ش تو گوشم پیچید..کسی تو اتاق نبود..ناخواسته لبخند کمرنگی به روی لبام نشست..ولی صدام اینو نشون نمی داد..

- بسه دختر..یه وقت صدات و می شنون..

-- نه این دستشویی ِ دو تا در داره..اینجا همه چیزش عجیب غریبه..

- درست مثل ادماش..

-- اوهوم..خب من برم..می ترسم شک کنن..

-مرتب با من در تماس باش..در ضمن....بیشتر مراقب خودت باش..

مکث کرد..صداش نرم تو گوشم پیچید..

- نمی دونم باید این و بگم یا نه....ولی دلم تنگ شده..

چرا با شنیدن این جمله ی هر چند کوتاه از جانب این دختر حس می کنم ضربان قلبم از نظم خودش خارج شده؟..این سکوت لعنتی از سر چیه؟..

-آرشام....

--دلارام دیگه برو..

-آرشام تو هم مواظب خودت باش..

لب باز کردم تا چیزی بگم که صدای سوت ممتدی تو گوشم پیچید .. ارتباط و قطع کرده بود..سریع گوشی و از رو گوشم برداشتم..تو سرم تیر کشید..

چشمام و بستم و باز کردم..باز یادش افتادم..کلافه تو موهام دست کشیدم..

رفتم پشت پنجره..از این اتاق ویلا زیاد مشخص نبود..ولی می تونستم ببینمش..به دیوار تکیه دادم..

-- چی از جون من می خوای تو دختر؟!..

چرا اومدی تو زندگیم؟!..

چرا موندی؟!..

چرا منو از خودم دور کردی؟!..

چرا با حضورت ذهنم و پرکردی و هدفم و ازم گرفتی؟!..

چرا قلب سنگی آرشام و نرم کردی؟!..

چرا سرما رو از وجودم بیرون کردی؟!..

اصلا چطور شد که به زندگی تلخ و سوزناک آرشام قدم گذاشتی؟!..

دلارام.......

چرا اومدی؟!..........

*********************

«دلارام»

اوردنم تو یه اتاق دیگه..یه اتاق تقریبا بزرگ و شیک..

رنگ دیوارا تماما سفید..یه تخت دو نفره با طراحی فانتزی .. روتختی ساده ای از ترکیب رنگ های سفید و بنفش..و از همین رنگ بندی توی پرده ها هم به کار رفته بود..

یه میز آرایش کوچیک..دو تا کمد کنارهم به رنگ سفید..یه لوستر فانتزی بنفش که از سقف اویزون بود و دو تا میز عسلی کنار تخت ..رنگ اباژورهایی که روشون بودن به رنگ بنفش کمرنگ بود..عجب ترکیب جالبی..ساده و شیک..

آرشام قبلا بهم گفته بود که شنود به یه جفت گوشواره نصب شده و تو کشوی میز آرایش می تونم پیداش کنم..یه گوشواره ی ساده تک نگین که پشتش درست رو قسمت قفل دستگاه کوچیکی زیر یه نگین میخی جاساز شده بود..

از طریق اون می تونستم باهاش ارتباط برقرار کنم..فقط کافی بود لمسش کنم..حس گر داشت..

و یه گیره ی مو به رنگ قرمز که هر وقت آرشام بهم گفت باید بزنم به موهام..انگار گفته بود ردیاب یا یه همچین چیزایی ِ ..

مثل اینکه راست می گفت..وقتی ما تو کیش داشتیم با ارسلان و دلربا سر و کله می زدیم زیردستای آرشام اینجا داشتن به دستوراتش عمل می کردن..

عجب فکر بکری..ارسلان وقتی منو از خونه ی آرشام اورد قاعدتا نمی تونستم با خودم ردیاب و شنود بیارم..چون سه سوت می فهمیدن چه خبره..

ولی اینجوری هم طبیعی عمل کردیم و هم اینکه این دستگاه ها رو از تو ویلای شایان رو خودم نصب می کنم..بدون اینکه کسی شک کنه..

آرشام بهم گفته بود تو اون اتاق همه جور وسایلی واسه دخترا فراهمه..از زیورالات گرفته تا لباسای فخار و شیک..از این شایان مارمولک هر کاری بر میاد..

اون دفترچه تو جیبم بود..وقتی ارسلان منو انداخت تو اتاق و رفت تا یکی از نوچه هاش و صدا بزنه و منو ببره تو اتاق مخصوص، پرتش کردم زیر ِ تختی که تو اتاق بود..

گفته بود تو اتاق دوربین نیست پس می دونستم کسی نمی فهمه..وقتی اوردنم تو این اتاق یه زن که خیلی هم خشن بود سر تا پام و بازرسی کرد..بعدشم ولم کردن اینجا..

باید اون دفترچه رو بردارم..ممکنه بیافته دست کسی..اون وقت رسما بدبخت میشم..

دفترچه ی آرشام..بیافته دست یکی از این ادما..دیگه معلومه چی میشه..

به بهونه ی دستشویی، بردنم بیرون..تو دستشویی توسط شنود تونستم با آرشام حرف بزنم..دستگاه شنود به قدری قوی عمل می کرد که با یه پچ پچ ساده هم می تونستم باهاشون حرف بزنم..

اینا رو قبلا آرشام برام گفته بود..

چون تو اتاقم دوربین کار گذاشته بودن سعی کردم از روی کنجکاوی کشوها رو بگردم..و مثلا گوشواره رو پیدا کنم ..چند تا گوشواره اونجا بود که مجبور شدم یک به یکشون و امتحان کنم و مثلا از این خوشم بیاد..نباید اونا رو به شک مینداختم..

از شال و روسری هم خبری نبود..اینجا همچین اجازه ای بهم نمی دادن..تا قبل از اون پیش ارشام برام مسئله ای نداشت ولی حالا....مجبورم کوتاه بیام..

اگه یه دختری بودم که به اینجورمسائل عادت نداشت شاید به بدترین شکل ممکن برخورد می کردم ولی نه..من دیگه به حرف زور شنیدن عادت کردم..

جلوی آرشام کوتاه نمی اومدم..ولی جلوی منصوری مجبور بودم..حالا هم به خاطر انتقام مجبورم کوتاه بیام..

اجبار..

اجبــار....

و باز هم اجبـــــار..

همه ی زندگی من بر پایه ی اجبار بنا شده و من با سرکشی دارم ادامه ش میدم..

مرحله ی دوم نقشه رو باید اجرا می کردم..مرحله ی اول اومدنم به اینجا بود و حالا مرحله ی دوم....جلب اعتماد ارسلان..

ولی به همین اسونی نبود..با حرف می تونستم درستش کنم اما..اونم باید یه حرکتی از خودش نشون می داد..

آرشام بهم گوشزد کرده بود زیاد از حد نزدیکش نشم..

ولی اگه بتونم اعتمادش و جلب کنم ارسلان حاضره شایان رو از میدون به در کنه..

و زمانی که شایان تو گود نباشه..جا واسه بازی کردن ما هم فراهم میشه..

پس مرحله ی سختیه..خدا کنه بتونم از پسش بر بیام..

رو تخت چمباتمه زدم..چونه م و به زانوم تکیه دادم..صدای آرشام هنوز تو گوشمه..

وقتی بهم گفت مراقب خودم باشم..خشک نبود..رسمی هم حرف نمی زد..اروم بود..یه جور احساس تو صداش موج می زد..

لبخند کمرنگی نشست رو لبام..

یعنی باور کنم؟..

آرشام و من..

آه..

خدایا برام رویا نشه..

حقیقت داشته باشه..

آرشام مال من بشه..خب مگه چی میشه؟..........

شام نخورده بودم..چیزی َم بهم ندادن..به درک..با این همه استرس کوفتم بود از گلوم پایین نمی رفت..

این اتاق حتی یه حموم و دستشویی مستقلم نداشت..

رو تخت درازکشیدم..تو فکر بودم..به همه چیز فکر می کردم..

به آرشام..

به این جدایی که معلوم نیست چقدر می خواد طول بکشه..

به ترسی که تو دلمه..هراسی که اروم وقرارو ازم گرفته..

نقشه ی مشترکمون..

مدارک آرشام و محلی که اونا رو مخفی کردن..

و انتقامی که از وقتی اوردنم اینجا حس می کنم در من قوی تر شده..

با اینکه می ترسم ولی نشون نمیدم..

با اینکه نمی تونم چند لحظه بعدم و پیش بینی کنم ولی خودم و اماده کردم..

همه چیز اینجا بر پایه ی اجباره..همه چیز..

خودم خواستم که حالا اینجام..حتی اگه آرشام کمکم نمی کرد بازم می اومدم..نمی دونم چجوری..شاید اون موقع به قیمت جونم تموم می شد ولی..

باز خیالم راحت بود که هدفم و نصفه نیمه رها نکردم..تا تهش رفتم..

**************************

خوابم نمی برد..خداوکیلی هر کس دیگه ای هم جای من بود خواب به چشماش نمی اومد..

در قفل بود ولی کلیدش دست من نبود..

از شب می ترسم..

از این سکوت هراس دارم..

از تنهایی..

از اینکه اون سایه رو هم از دست بدم..

گفت مثل سایه باهامه..مراقبمه..

می ترسم..دست خودم نیست..

ای کاش دست خودم بود و روش کنترل داشتم ..ولی نیست..

دستگیره تکون خورد..

چشمام کم مونده بود از حدقه بزنه بیرون..بستمشون..

صدای چرخش کلید توی قفل ضربان قلبم و بالا برد..

صدای باز شدن در....تنم یخ بست..

گوشه ی پتو رو تو مشت سردم فشردم..و در بسته شد..

خدایا خودم و به تو سپردم..خدایا تنهام نذار..

یکی از دستام زیر سرم بود..بدون مکث با سر انگشت پشت گوشواره رو محکم لمس کردم....آرشام..

**************************

«آرشام»

-- قربان دستگاه شنود روشن شد..

با تعجب از پنجره فاصله گرفتم..پشت مانیتور ایستادم..

-صدا رو واضح تر کن..

--چشم قربان..

کیوان کنارم ایستاد..

با شنیدن صدای شایان اخمام جمع شد..

-- می دونم که خواب نیستی..بذار چشمای خوشگلت و ببینم..

یه مکث کوتاه..

بی طاقت به مانیتور که نواری از امواج صدای پخش شده از دستگاه شنود رو نمایش می داد زل زدم..

صدای پر از ترس دلارام..

خم شدم سمت مانیتور..با اشاره ی دست من بچه ها صدا رو بلندتر کردن..

- دستت و به من نزن عوضی..

-- چرا عزیزم؟..من تو رو می خوام..برای همینم اوردمت اینجا..

- من به میل خودم نیومدم تو این خراب شده..دستت بهم بخوره خودم و می کشم..

-- دستم؟.......و صدای خنده ی بلند شایان........

-- دستم که هیچ عزیزدلم..تو قراره تو آغوش من یه زندگی جدید و شروع کنی..قراره مالک همیشگی ِتو، من باشم..این آغوش از این به بعد فقط خواهانه هیکل ظریف و جذاب ِ تو ِ دختر..اینو بفهم..

صدای دلارام بغض داشت..کلافه از مانیتور فاصله گرفتم..

- خفه شو روانی....دستم و ول کن..بهت میگم ولم کن....تو رو خدا بکش کنار..به من دست نزن....نکن..

هجوم بردم سمت پنجره .. مشت محکمی به دیوار کوبیدم..کیوان بازوم و گرفت..

--آرشام آروم باش ..

پنجه هام و از سر خشم تو موهام فرو بردم..با دادی که زدم مشت دوم رو به شیشه ی پنجره کوبیدم..شیشه با صدای بلندی لرزید ولی نشکست..

- نمی تونــم .. بفهم کیوان..اون عوضی داره چکار می کنه؟..

-- ولی ما دیگه شروع کردیم..نمی تونیم راهی رو که رفتیم برگردیم..

صدای شایان و شنیدم..مستانه قهقهه می زد..

-- از چی می ترسی خوشگلم؟..فعلا فقط دستتو گرفتم..تا یکی، دو روز اینده کاملا سرپا میشم..نمی خوام وقتی تو اغوشم می گیرمت دردی رو حس کنم..می خوام تمومش ل*ذ*ت باشه..ل*ذ*ت از اندام ه*و*س انگیزت..اینهمه مدت صبر کردم این 2 روزم روش..

از پشت پنجره بدون اینکه کنترلی رو خودم داشته باشم داد زدم: د ِ آخه لاشخــور.... پیر ِ سگ تو که این همه سوگلی دور و برت و پر کرده دیگه چه گیری دادی به این دختر؟..

کیوان _ آرشام..

برگشتم و تو صورتش داد زدم: چیــــه؟..چیه هی آرشام آرشام راه انداختی؟..اون کفتار داره دلارام و تو اتیش ه*و*س*ش می سوزونه..چرا نمی فهمی کیوان؟..

کلافه دور خودم چرخیدم..به صورتم دست کشیدم..

- ولی من نمی ذارم..همه کسِش ُو به عزاش میشونم..حالا ببین..

-- ما هم برای همین اینجاییم..شایان عاقبتش معلومه..

- زنده ش نمی ذارم..حالا ببین کی گفتم..حرفیه که زدم، پاشم وایسادم..

-- تو یه مکالمه ی کوتاه از اون و دلارام شنیدی این همه بهم ریختی پس با چه جراتی تونستی شروع کننده ی این بازی باشی؟..مگه نمی دونستی چی در انتظارشه؟..

-بسه کیوان..واسه من موعظه نکن..نمی دونستم تو شرایطش که قرار بگیرم حالم میشه این..

-- یه جورایی حق داری..تا حالا تجربه ش نکردی..

دستم و رو چارچوب پنجره گذاشتم .. پیشونیم و به مچ دستم تکیه دادم..

- اخه چرا اینجوری شد؟..

--نباید می شد؟..

-از همون اول که حسش کردم خواستم جلوش و بگیرم ولی..

-- نتونستی..

نگاش کردم..اون غم همیشگی رو تو چشماش دیدم..

از پشت پنجره به ویلای شایان نگاه کردم..

- هنوزم یادش میافتی؟..

نفسش و عمیق بیرون داد..

-- هیچ وقت فراموشش نکردم..

- به عذاب کشیدنش می ارزه؟..

چند لحظه سکوت کرد ..نگاهش و تو چشمام دوخت و با لحن خاصی گفت: تو بودی چی؟..می تونستی فراموشش کنی؟..کسی که عاشقشی..کسی که با دیدن ناراحتیش جون میدی..کسی که با دیدن اشکاش واسه اروم کردنش تنها ارزوت این میشه که توی اون لحظه محکم تو بغلت بگیریش و زیر گوشش زمزمه کنی من اینجام..پیش تو..با وجود من پس این اشکا از چیه؟...........

لبخند کجی نشست رو لبام..از پنجره بیرون و نگاه کردم..

- یه روزی بود که با شنیدن این حرفا مسخره ت می کردم..

تلخ لبخند زد..

-- اره یادمه..می گفتی هیچ دختری ارزش اینو نداره که یه مرد و به زانو در بیاره..هنوزم رو حرفت هستی؟..

جوابم بهش تنها سکوت بود..

یادمه بهش چیا می گفتم..

اما من ادم احساساتی نیستم..

من نمی تونم مثل کیوان باشم..تا به الان هیچ حرف عاشقانه ای به زبون نیاوردم..

از این چشما نگاه پراحساسی نصیب هیچ دختری نشده..

آرشام و ابراز احساسات؟!..

نمی شناسمش..

چون ندیدم..

چون نخواستم که ببینم..

حالا چی شده؟..

یه دختر خیلی راحت اومد جلو و مسیر زندگیم و تغییر داد؟..

با این دل چکار کرد؟..

دلی که همیشه ایمان داشتم از جنس سنگ ِ ؟..

نگاهی که سرد بود..حالا نسبت به اون دختر..هیچ سرمایی رو در خودش نداشت..

حس می کردم به هر کسی که بخوام می تونم این نگاه سرد و بندازم ..

اما در برابر این دختر..

توانم و از دست میدم..

**********************

«دلارام»

دیشب تا صبح پلک رو هم نذاشتم..حرفای شایان..اون نگاه کثیفش..مثل بید به خودم می لرزیدم..

جرات نمی کردم تو اتاق یه بلوز عوض کنم..اینکارو باید تو حموم می کردم که اونم بیرون از اتاق بود..

عوضیا از قصد این اتاق و برام در نظر گرفته بودن که همه چیز زیر نظر خودشون باشه..

نمی تونستم اینجا زندونی باشم..باید زودتر یه فکری بکنم..تنها راه حلشم ارسلان بود..

دیشب بعد از رفتن شایان آرشام خواست باهام حرف بزنه ولی موقعیتش نبود..اونا صدامون و می شنیدن..

دلم براش تنگ شده بود..برای یه لحظه نگاه کردنش..حتی اون اخمایی که جذبه ش و صد چندان می کرد..

وای آرشام..

الان چقدر بهت احتیاج دارم..

ای کاش بودی و ارومم می کردی..

بعد از تعویض لباس یه قلچماق منو واسه صرف صبحونه برد پایین ..دیگه لجبازی نمی کردم..ولی رامشون هم نشده بودم..

صبحونه م و با اخم و تخم خوردم..تو سالن بودم واسه همین نگام هر از گاهی به در اون اتاق خیره می موند..همونی که دفترچه رو انداخته بودم زیر تختش..

تا وقتی از شر این مزاحما خلاص نشم نمی تونم کاری کنم..

مرتب داشتم لفتش می دادم تا شاید سر و کله ی ارسلان پیدا بشه..وقتی این گردن کلفتا ازم دور بشن می تونم دائما شنود و روشن بذارم..ولی تا اون موقع می ترسیدم شک کنن..

خدایا همه چیز به ارسلان بستگی داره..وگرنه این 2روزم طی میشه و....

هر چی نشستم و مثلا با فنجونم ور رفتم تا شاید ارسلان پیداش بشه نشد..

با اخم بلند شدم و اون یارو اومد سمتم که صدای سرخوش ارسلان و از پشت سر شنیدم..

دستم و اروم به گردنم کشیدم و نامحسوس اوردمش بالا و پشت گوشواره رو لمس کردم..

ارسلان _ به به ببین کی اینجاست..خانم خانما..صبح بخیر..

برنگشتم..در عوض اون جلوم ایستاد..با اخم کمرنگی نگاش کردم و زیر لب بهش صبح بخیر گفتم..

خواستم راهم و کج کنم برم که بازوم و گرفت..جلوش و نگرفتم..ولی خیلی نرم خودم و کشیدم عقب..

به اون مرد اشاره کرد..اونم سر تکون داد و ازمون دور شد..

ارسلان با دست به بیرون از ویلا اشاره کرد..با لبخند گفت: بفرمایید بانو..افتخار همراهی میدین؟..

-کجا ؟!..

-- تو باغ قدم می زنیم..

بهترین فرصت بود....دلارام از دستش نده..

سرم و تکون دادم..لبخند رو لباش پررنگ شد..

شونه به شونه ش قدم برداشتم..

یه تونیک استین بلند لیمویی تنم بود با شلوار جین ابی تیره..ارسلان هم یه بلوز پاییزه ی قهوه ای روشن و شلوار پارچه ای خوش دوخت مشکی..

موهای بلندش ازادانه رو شونه های پهن وعضلانیش رها بودن..چشمای سبزش زیر نور افتاب می درخشید..

فکر می کردم بیرون خبری نباشه ولی دور تا دور باغ نگهبان بود..

خب معلومه..ادم خلافکار و دم کلفتی مثل شایان بایدم این همه محافظ دور خودش جمع می کرد.. 

باید یه جوری سر صحبت و باهاش باز می کردم..ولی یهویی هم نمی شد..

از زور اضطراب انگشتام و تو هم فشار می دادم..نگام به رو به رو بود و عمیقا تو فکر بودم که صدای ارسلان منو به خودم اورد..

--میشه بدونم چی باعث شده اینطورعمیق بری تو فکر؟..

-مهم نیست..

-- دلیل این همه سردی رو نمی فهمم..

تو دلم گفتم حق داری نفهمی..تو چه می دونی عموی گرگ صفتت چه به روز من و خانواده م اورده؟!..اینی که جلوت وایساده یه زخم خورده ست..

--دلارام..

با حرص نگاش کردم..خندید..

-- خیلی خب دخترفقط صدات زدم..

اخمام و جمع کردم..

ایستاد..رو به روش وایسادم..یه کم نگاش کردم ولی از بس هیزبازی در اورد که پشیمون شدم و سرم و انداختم پایین..

این دیگه کیه؟..2 ثانیه نمیشه تو صورتش نگاه کرد..

--به حرفام فکر کردی؟..

-کدوم حرف؟!..

--می دونم که یادت نرفته..من و تو....بدون شایان..

خودش داشت زمینه رو برام جور می کرد..

- یعنی به همین سادگی می خوای عموت و دور بزنی؟..

پوزخند زد..صورتش و به راست برگردوند و اطرافش و نگاه کرد..

-- همچین ساده هم نیست..ولی خب....

نگاهش و به من دوخت و جمله ش و ادامه داد: ارزشش و داره..

-- به چه قیمتی؟..

یه قدم بهم نزدیک شد..

--به قیمت به دست اوردن تو..

اب دهنم و قورت دادم..کمی دور و بَرَم و نگاه کردم و سرم و انداختم پایین..

-- دلیل از این محکم تر؟..

- از کجا باور کنم؟..

--باور می کنی..خیلی زود..

- شایان به درک..برام مهم نیست می خوای چکار کنی..ولی من..

-- تو با من می مونی..خونه ی اخرش میشه همین..

پوزخند زدم..

- اگه بتونی به خونه ی اخر برسی..

-- منظورت چیه؟..

-دستتون به من بخوره خودم و می کشم..فک کردی همه چیز به همین آسونی ِ که ازش حرف می زنی؟..

با خشونت بازوم و تو چنگ گرفت..تکونم داد..وحشت زده نگاش کردم ولی جیکم در نیومد..

-- ببند دهنتو..من مثل شایان نیستم..درسته عموم ِ ..ولی اگه بابامم بود همین کار و می کردم..اون خیلی چیزا داره که متعلق به منه..ولی هیچ وقت ازشون حرفی نزدم..تو رو ازش می گیرم در ازای اون چیزایی که از من گرفته..

پس بگو..با عموش خرده فرمایشاتی داره منو انداخته وسط حساباش و تسویه کنه..

- من جزء ِ مال و اموال عموت نیستم که بخوای گرو کشی کنی..

-- کدوم گرو کشی؟..تو برای همیشه واسه من میشی..

خودمو کشیدم عقب..

- صنار بده آش به همین خیال باش..

خندید..به صورتش دست کشید..

-- هر چی بیشتر خودت و بکشی عقب منم بیشتر کشیده میشم سمتت..

حالا که پا داده بود نباید بیش از این پیشروی می کردم..واسه همین رو نفرتم سرپوش گذاشتم و سرم و انداختم پایین..

آرشام _ دلارام برگرد تو ویلا..

ارسلان _ وقتی اینطور با شرم سرت و زیر میندازی نمی دونی با دلم چکار می کنی..

آرشام تو گوشم فریاد زد: د ِ برو تو بت میگم لعنتی..

ناخداگاه با همون فریادی که کشید برگشتم سمت ویلا ولی ارسلان دستم و گرفت و نگهم داشت..

مطمئن بودم آرشام داره ما رو می بینه..چه می دونم لابد زیردستاش بین این درختا هم دوربین کار گذاشتن..

شایدم از تو همون ساختمون داره اینور و نگاه می کنه..

از ترسم سرم و بلند نکردم..

- بذار برم ..

-- کجا؟..تازه اومدیم بیرون..

- نــ..نه دیگه بسه..اینجا خوب نیست..

نمی دونم جمله م رو پیش خودش چطور برداشت کرد که لبخندش پررنگ شد و نگاهش برق زد..

آرشام _ دلارام تا یه کار دست ِ تو و خودم ندادم و همه چیزو خراب نکردم برگرد تو ویلا..د ِ یـــالا..

بدجورعصبانی بود..

دستم و با شتاب از تو دست ارسلان کشیدم بیرون..بدون اینکه نگاش کنم تند تند به طرف ویلا قدم برداشتم..

جلوم و نگرفت..انگار می خواست همون جمله رو از زبونم بشنوه که شنید..

رفتم تو اتاقم ولی قبل از اینکه درو ببندم یکی از نگهبانا جلوم ظاهر شد و با خشونت درو بست و قفل کرد..

نشستم رو تخت..بین راه شنود و خاموش کرده بودم..

اینجا اگه حرف می زدم توسط دوربینی که تو اتاق بود متوجه می شدن چه خبره..

صدای ارشام بی نهایت عصبی بود..جوری که شک نداشتم اگه جلومون بود ارسلان و زیر مشت و لگد له می کرد..چه به روز من میاورد بماند..

ولی تموم اینا نقشه ی خودش بود..پس دیگه این همه داد و فریاد واسه چیه؟..

نکنه غیرتی شده؟..

اینکه ارسلان دستم و گرفت و اون حرفا رو بهم زد....

از ذوقی که تو دلم نشست بازتابش لبخندی شد که رو لبام جا گرفت..

حالا چکار کنم؟..کرم افتاده بود تو جونم که باهاش حرف بزنم..

نمی دونستم نزدیکش کسای دیگه ای هم هستن یا نه ولی اینجور مواقع که عصبانی می شد وقتی پیشش بودم با حرفام اذیتش می کردم..

الانم دلم می خواست..

وای خدا شدید دلم می خواد باهاش حرف بزنم..

باید یه چیزی رو بهونه می کردم..

مثلا حموم..

اره اینجوری می تونم بیشتر طولش بدم..

یه کم تو اتاق رژه رفتم..با یه تصمیم آنی به در اتاق ضربه زدم..کلید تو قفل چرخید..هیکل چهارشونه ی نگهبان تو درگاه ظاهر شد..

--چی می خوای؟..

با اخم جوابش و دادم: باید برم بیرون..

--کجا؟..

- شما اینجا خدمتکار زن ندارین که من دم به دقیقه باید قیافه ی نحس شماها رو.........

با خشم نگام کرد بعدشم درو محکم بهم کوبید..زهرمار تو جونت مرتیکه ی چلغوزو نیگا کنا..نذاشت حرفم و بزنم..

شیطونه میگه.....

در باز شد..همون زنی که منو اورد تو این اتاق و بازرسیم کرد جلوم وایساد..

به حالت سوالی نگام کرد ..

- می خوام برم حموم..

یه نگاه سرسری به سرتا پام انداخت..

با سر به دراتاق اشاره کرد..

--راه بیافت..

انگار گروگان گرفتن..

************************

رفتم تو حموم و درو بستم ..واسه محکم کاری 2 تا قفل پشت سر هم ..

اولش خواستم حموم نکنم ولی بعدش گفتم اینا به یه مگس تو هوا وِز بزنه مشکوک میشن..اونوقت اینکار من که دیگه خیلی تابلو بازیه..

لباسام و دراوردم و وان رو پر از اب کردم..

سرویس حموم ِ اینجا کاملا با ویلای آرشام فرق داشت..یه وان بیضی شکل سفید و براق..کاشی ها و سرامیکای سفید با طرح های نقره ای پیچ در پیچ..قشنگ بود ولی بخوره تو سرشون هیچ کجا ویلای ارشام نمیشه..

قبل از اینکه دستام خیس بشه شنود و روشن کردم..

نشستم تو وان..وای چه گرمه..

کاملا حواسم بود گوشواره خیس نشه..شاید ضدآب باشه ولی خب احتیاط شرط عقل ِ ..

اب و باز گذاشتم تا صدام بیرون نره..

با لبخند اسمش و صدا زدم..

-آرشام..

تشر زد: تو داری چکار می کنی دلارام؟..چرا گذاشتی.............

جمله ش و ادامه نداد..

-مگه چکار کردم؟..همه ش از طرف ارسلان بود..............با شیطنت ادامه دادم:من که دارم طبق نقشه پیش میرم پس چی شد؟..

-- حرف من یه چیز دیگه ست..بحث و عوض نکن..

-چه چیزی؟..

صداش از حرص پر شد..

--دلارام اذیت نکنا وگرنه..

-آرشام اذیتت نمی کنما.. وگرنه چی؟..

تموم مدت لبخند رو لبام بود و تن صدام غرق شیطنت..

انگار یکی پیشش بود که صدای پچ پچش و شنیدم..

-- تو برو بیرون............................دلارام الان کجایی؟..

- با کی حرف می زدی؟!..

--ازت سوال کردم کجایی؟..

با همون لبخند ریلکس به بدنه ی وان تکیه دادم و گفتم: یه جـــای خـــوب..نمیشه بگم جای شما خالی..شرمنده..

فکر می کردم فقط خودش صدام و می شنوه..واسه همین راحت باهاش حرف می زدم..

--کجا؟!..

کش دار گفتم:اووووممممممم..تو یه حموم شیک و مجهـــز..تو یه وان خوشگل و........

--خیلی خــوب..

صداش به قدری بلند بود که تو جام پریدم..انگار که پیشمه..

-چرا داد می زنی؟..خودت گفتی بگو کجایی منم گفتم..

-- اینجوری؟..

باز شیطون شدم..

- مگه چجوری گفتم؟..

صدای نفسای نامنظمش به گوشم خورد..

-حالتون خوبه جناب مهندس؟..

-- دلارام مگه اینکه...........

خندیدم..

- مگه اینکه چی؟..دستت بهم نرسه؟..برسه چی میشه مثلا؟.......آخ..

تند گفت: چی شد؟!..

خندیدم:آخ آخ آهِت منو گرفت..

صداش نرم و گرفته تو گوشم پیچید..

-- دلارام نکن..

سکوت کردم..سکوت کرد..صدای نفساش چقدر برام ل*ذ*ت بخش بود..

-آرشام..تنهایی؟..

--چطور مگه؟..

با شَک پرسیدم: فقط خودت صدام و می شنوی دیگه مگه نه؟..

مکث کرد..

-- یه گروه اینجا دارن امواج شنود و دریافت می کنن..درضمن ضبطم میشه..

رنگم پرید..وای خدا..

صدام می لرزید..

-آ..آرشام..تو رو جون من راست میگی؟..همه شنیدن؟..

بعد از یه سکوت کوتاه که جونم و به لبم رسوند صداش و شنیدم..

--صدا رو فقط خودم دریافت می کنم..یعنی درحال حاضر..مکالمات تو و شایان رو بچه ها بهش رسیدگی می کنن..

یه نفس راحت کشیدم..

-پووووف..خواستی تلافی کنی اره؟..

-- تو فکر کن اره..

- دیگه فکر کردن نمی خواد..قلبم وایساد..

هیچی نگفت..فقط صدای نفسای بلندش و می شنیدم..

- خب دیگه من باید برم..ممکنه شک کنن..

--باشه..بیشتر مراقب باش..

خندیدم..

-نترس حواسم هست..فقط..

-- چی؟..

- خدا کنه تا فردا بتونم ارسلان و.......مکث کردم و ادامه دادم: وگرنه شایان....

--نگران نباش..کار به اونجاها کشیده نمیشه..منم امروز دست به کار میشم..

-باشه..تو هم مواظب خودت باش..واقعا نگرانم..

--دیگه واسه چی؟..

اروم گفتم: واسه چی نه..واسه کی....نگرانم واسه جفتمون..خدا کنه بتونم از پسش بر بیام..

سکوت کرد..تا چند لحظه..

-آرشام..آرشام صدام و می شنوی؟..

--آره شنیدم..نگران چیزی نباش..فقط اگه.......تو چنین مواقعی یاد اون سایه بیافتی شاید تونستی آروم بشی..اون شب و فراموش نکن..

منظورش وفهمیدم..رو لبام لبخند نشست..

تقه ی محکمی به در خورد..سریع اب و بستم..

صدای همون زن و شنیدم..

-- بسه دیگه بیا بیرون..

-خیلی خب اومدم..

آب و باز کردم..

- من باید برم..

--برو..فقط تموم مکالمات و وصل کن..چه با شایان و چه با ارسلان..

-باشه حتما..

*************************

«آرشام»

هدفون و از رو گوشم برداشتم..

این قسمت از مکالمات رو از روی مانیتور حذف کردم..

در باز شد..

کیوان بود.. با لبخند خاصی نگام می کرد..

--تموم شد؟..

-می بینی که..

کنارم ایستاد..خندید..

-- دختر شیطونیه..خدا به دادت برسه..

- دلارام تنها دختری ِ که نتونستم نرمش کنم..همیشه از من یه قدم جلوتر بود..

--از چه نظر؟..

-شیطنت، حاضرجوابی..یه جورایی بی پرواست.. ولی نگاهش برخلاف حرکاتش ارومه..

-- پس....

-تموم فکر و خیال من از همین چشما شروع شد..نه به زیباییش توجه داشتم و نه به هر چیز دیگه ای..در وهله ی اول بی پروا بودنش و بعد هم نگاهش که درست مثل اسمش می مونه..

به میز تکیه داد..دست به سینه سرش و تکون داد..

-- و برای مردی مثل تو همین کافیه تا دل ببنده..یادته همیشه می گفتم آرشام تو باید بگردی دنبال کسی که اول بتونه به زندگیت ارامش بده..ولی تو درهمه حال غرور بیش از اندازه ت رو تحسین کردی و گفتی آرشام هیچ وقت تغییر نمی کنه..

با اخم نگاش کردم..

- هنوزم سر حرفم هستم..

-- غرور و عشق با هم؟!..به نظرت شدنیه؟..

-میشه انقدر از واژه ی عشق استفاده نکنی؟..کلافه م می کنه..

کمرم و به پشتی صندلی تکیه دادم و سرم و به عقب فرستادم..به صورتم دست کشیدم و نفسم و عمیق بیرون دادم..

-- تو عاشقی منتهی داری فرار می کنی..هم قبولش داری و هم نه..مشت ِ دل ِ ناآرومت پیش خودت باز شده..ولی ببین کی بهت گفتم، تو بالاخره قبولش می کنی..یه روز به این حرفم می رسی..

- دیگه بس کن کیوان..

-- باشه..اما هنوزم یه دنده ای..وقتی خواستی با دلارام تنها باشی و من و بچه ها رو از اتاق بیرون کردی فهمیدم باهاش راحتی ..ولی به حدی مغروری که نمی خوای بچه ها نرمش و تو رفتارت ببینن..

خیلی راحت می تونستی صدا رو از اسپیکر قطع کنی ولی همه ی ما رو فرستادی بیرون..

نمیگم عشق..خیلی خب..ولی به علاقه ت توجه کن..کاری نکن یه روز از دستش بدی و یه عمر پشیمونی برات باقی بذاره..راهی رو که من رفتم تو نرو..اخرش میشی یه مجنون ِ حسرت به دل..درست مثل همین ادمی که جلوت وایساده..

از رو صندلی بلند شدم..

- من هیچ وقت مجنون نمیشم..

زدم رو شونه ش و با پوزخند ادامه دادم: راهی که تو رفتی رو من خیلی وقته تجربه کردم..ولی مسیرامون با هم فرق می کنه.. تو با پای دلت رفتی و من با پای خودم..

--حالا کجا میری؟..

- باید برم خونه..بعدشم شرکت..اگه بخوام تموم مدت اینجا بمونم شایان و دور و بریاش از نبودم شک می کنن..

وقتی ارسلان و کشیدیم وسط من وارد عمل میشم..یادت نره تلفنی آمار لحظه به لحظه شون و بهم میدی..آخر شب باز سر می زنم..

--باشه..خبری شد بهت میگم..

**********************

منشی _ قربان یه خانمی اومدن میگن با شما کار دارن..

-فعلا سرم شلوغه بگو منتظر باشه..

--بله،چشم..

داشتم به پرونده های شرکت رسیدگی می کردم..تو این مدت که نبودم همه ی کارا بی نقص انجام شده بود..

گرچه وقتی هم که کیش بودم دورادور رو کارای شرکت نظارت داشتم..به هر کسی اعتماد نداشتم ولی کسایی رو که بهم امتحان پس داده باشن و می شناسم..

پرونده رو بستم..به صندلیم تکیه دادم..دستامو روی دسته ش گذاشتم و انگشتام و در هم گره زدم..

توی همین حالت به دلارام فکر می کردم..به کسی که این روزا ذهنمو درگیر کرده بود..

حرفای کیوان..

سالهاست می شناسمش..یه همکار صمیمی ..کسی که برام شناخته شده بود..فرد مطمئن و کاملا زیرک..

ولی بر عکس من اون احساسات رو تو کارش دخیل کرد..برای همین هم شکست خورد..دختری که ناخواسته وارد زندگی کیوان شد..ولی نتونست باور کنه که کیوان چطور ادمیه..

تا اینکه یک شب غرق در خون در حالی که رگش و زده بود تو خونه پیداش می کنن..

کیوان به وضوح از بین رفت..تا اون موقع یه ادم احساساتی بود ولی با این اتفاق ..اون هم اینطور ناگهانی تبدیل به یه ادم سرد شد..

کسی که تو کارش جدی بود و تا پای عمل می ایستاد..خودش و غرق کرد..غرق در کار و افکار و ذهنیت های پوسیده که تمام اونها متعلق به گذشته بود..

هیچ وقت نتونستم درکش کنم..همیشه اون رو به باد تمسخر می گرفتم چون درکی از عشق نداشتم..من جایی به دنیا اومدم که مردمانش عشق رو با خیانت همسان می دونستند..

به ادم عاشق ناسزا می گفتند ..

دروغ رو سرلوحه ی خودشون قرار داده بودند و از شیطان فرمان می گرفتند..

من از احساس چیزی نمی دونم..

من با لبخند بیگانه م..

به من یاد دادن سخت باشم..

ولی نبودم..

تا وقتی که 20 سالم شد یه جوون بودم مثل بقیه ی جوونا..

من بین اون همه ادم مغرور و متکبرخواستم که همه چیز رو تغییر بدم ولی..خودم تغییر کردم..

تقدیر با من بازی خوبی رو شروع نکرد..باهام کاری کرد که از زندگی گذشته م دست بکشم..بشم یه آرشام دیگه..آرشامی که متولد شد، زمین تا اسمون با آرشام سابق فرق می کرد..

گناهکارم کردن..نتونستند لحظه ای آرامش رو به من ببینن..

من همه چیزم و از دست دادم..

همه چیزم و..

دکمه ی تماس با منشی رو فشار دادم..

- به اون خانم بگو بیاد داخل..

--چشم قربان..

چند لحظه طول کشید که در اتاق به ارومی باز شد..

با کمی تعجب به دلربا که تو درگاه ایستاده بود نگاه کردم..اومد تو و با لبخندی افسونگر درو بست..

--سلام ..از دیدنم شوکه شدی؟..

- چرا اومدی شرکت؟..

--می تونم بشینم؟..

کمی تعمل کردم..باید می فهمیدم چی می خواد..با سر اشاره کردم....نشست..

-- راستش اومدم باهات حرف بزنم..

- حرفامون و همون شب تو کیش زدیم..

-- تو حرفات و زدی نه من..

- چرا حالا اومدی؟..

-- سرم شلوغ بود..بابام تصادف کرده..

-چطور؟!..

-- برگشتیم این اتفاق افتاد..تو کیش هم می خواستم بیام پیشت ولی دوست مامی رو اونجا دیدیم و اونا هم دعوتمون کردن..مامی هم اصرار کرد که بمونیم..بابام هنوز بیمارستانه..

- حالش چطوره؟..

--خوبه..چیز مهمی نبود..فقط پا و سرش شکسته..نمی تونستم تنهاش بذارم..مامی هم حالش خوش نبود..ولی دیگه امروز دلم و به دریا زدم و اومدم پیشت..

دستام و روی میز گذاشتم و انگشتام و در هم فشردم..

-چی می خوای بگی؟..

-- همه ی حرفای نگفته..حرفایی که تو دلمه و تو نمی خوای بشنوی..

- پس از اینجا برو..

-- نیومدم که برم..اومدم بمونم..

- هیچ وقت ندیدم بخوای خودت و به پسری نزدیک کنی و یا حتی جلوش التماس کنی..

-- تو برای من هر پسری نیستی آرشام..تو برای من فرق می کنی..تو یه ادم متفاوتی..کمتر کسی رو با اخلاق و خصوصیات تو دیدم..برام جذابی..یه جورایی خاصی..

- اما مجبوری..من اهل این برنامه ها نیستم..

--می دونم..چیز زیادی هم ازت نمی خوام..چون می شناسمت اینو میگم..

- چرا این همه اصرار داری؟..

-- چون دوستت دارم..اگه عاشقت نبودم هیچ وقت قدم جلو نمی ذاشتم..

- ولی من هیچ حسی بهت ندارم..اینو قبلا بهت گفتم..

-- گفتم که می دونم..ولی تمومش پای خودمه..درضمن می دونی که..

-چی؟!..

با لبخند نگام کرد..

--دقیقا 4 روز دیگه تولدته..تصمیم دارم یه مهمونی بزرگ ترتیب بدم..خواستم بهت نگم تا وقتش برسه ولی می شناسمت و می دونم اگه حرفی بزنی سرش وایمیستی خواستم از قبل در جریان باشی..

با اخم غلیظی زل زدم تو چشمای عسلیش که با شیفتگی هر چه تمام تر نظاره گر چهره ی پر شده از خشم من بود..

- هیچ می فهمی چی داری میگی؟..بهت گفتم نه..اونوقت تو به خاطر من مهمونی ترتیب دادی؟..دلربا همه چی تموم شده..حتی همون دوستی ساده ..

اشک تو چشماش حلقه بست..از روی صندلی بلند شد وجلوی میز ایستاد..

با اخم و عصبانیت گفت: ساده نبوده و نیست..چرا نمی خوای بفهمی آرشام که من دوستت دارم؟..تو تمومش کردی ولی من نه..اون شب حرفات و زدی ولی نذاشتی منم حرفای دلمو بهت بزنم..سریع رفتی..آرشام.. پای کس ِ دیگه ای در میونه؟..

از جا بلند شدم و دستام و رو میز گذاشتم..

کمی به جلو خم شدم و داد زدم: به تو مربوط نیست..حق نداری من و بازخواست کنی..

بغض داشت..به ارومی گفت:پس هست..کی؟..نکنه اون دختر ِ که تو کیش باهات بود؟..اسمش دلارام بود درسته؟..

یه قطره اشک رو صورتش نشست..صدام و کمی پایین اوردم..

-- من قلبی ندارم که بدمش به کسی..این بحث و همینجا تموم کن..

- مگه میشه؟..تو هم یه ادمی..مثل همه ی این مردمی که اطرافت دارن زندگی می کنن حق حیات داری..تا وقتی نفس می کشی می تونی عاشق بشی..

-- نمیشم چون بلد نیستم..من از عشق وعاشقی بیزارم..دلربا برو بیرون از اتاق..اعصابم و بیشتر از این نریز بهم ..

- باشه میرم..ولی بهم قول بده که میای مهمونی ..قول بده تا برم..

کلافه تو موهام دست کشیدم و سرم و چرخوندم..نفس عمیق کشیدم و نگاهش کردم..منتظر بود..

- چرا اصرار می کنی؟..

-- چون برام مهمی..من که دشمنی باهات ندارم اینطور باهام رفتار می کنی..بعد از 5 سال برگشتم و می خوام تلافی کنم..

- تو درخواستت اینه که من به این مهمونی بیام و من به خاطرش یه شرط میذارم..

-- چه شرطی؟!..

-اینکه بعد از مهمونی منو برای همیشه فراموش کنی..دیگه نمی خوام به من فکر کنی و یا به دیدنم بیای..قول میدی؟..

سکوت کرد..چونه ش از بغض لرزید..

-نمی تونم..من....

--فقط قول بده..در اینصورت میام..

گوشه ی لبش و به دندون گرفت و سرش و زیر انداخت..قطره ی اشکش رو با سر انگشت پاک کرد..

با صدای بم و گرفته ای گفت: باشه..فقط تو بیا بعدش من برای همیشه از زندگیت میرم بیرون..

- نه..........سرش و بلند کرد..انگشت اشاره م و جلوش گرفتم : تو هیچ وقت تو زندگی من نبودی دلربا..من به تو به چشم یه دوست نگاه می کردم نه معشوق..اگه از اول بهم می گفتی همون موقع می کشیدم کنار..مقصر این اتفاقات خودتی ..

چند لحظه تو چشمام نگاه کرد..مخمور و اشک آلود..

- آرشام خیلی سخته..معامله ی بدیه..به خدا عین این می مونه که بگی قلبت و با دستای خودت از تو سینه ت در بیار و بنداز دور..

همچین دردی رو دارم حس می کنم..آرشام من که بعد از این مهمونی میرم رد کارم ولی امیدوارم یه روز تو هم این حس رو تجربه کنی..

تو میگی قلبی تو سینه ت نیست ولی یه روز می فهمی که تو سینه ت قلب داشتی ولی خودت از وجودش بی خبر بودی..و زمانی حسش می کنی که صدای تپش های بلند و نامنظمش رو بشنوی..

اونوقته که می فهمی به درد من دچار شدی..درد عشقی که نافرجامه..فقط خدا کنه طرفت اونقدر بخوادت که دست رد به سینه ت نزنه..

ولی امیدوارم واسه یه بارم که شده طعمش و بچشی و بفهمی من چی دارم میگم..............

قطرات اشک صورتش و خیس کرده بود که زمزمه کرد:خداحافظ..اخر هفته یادت نره..منتظرتم..

و به سرعت باد از اتاق بیرون رفت..

بعد از رفتنش لحظه ای به حرفاش فکر کردم..

تپش های بلند و نامنظم..

برای اولین بار این تجربه رو در خودم دیده بودم اون هم زمانی که با دلارام حرف می زدم..

گفته های کیوان مبنی بر عاشق شدن..

عشق..

عشق..

اصلا نمی تونم درکش کنم..چرا از وقتی فهمیدم این حس داره در من پیشروی می کنه دائم خودم و کنار می کشم؟..

چرا نمی خوام قبول کنم؟..با اینکه هست و وجودش و حس می کنم ولی هر بار ردش کردم..

می خوام خوددار باشم و هستم اما..در مقابل صورت خیس از اشک هر دختری مقاومم ولی اون..قطره ای رو به دریایی می بینم..

تا حالا نخواستم پناه کسی باشم و یا دختری رو کنار خودم نگه دارم..

ولی اون دختر..یه جور دیگه بهش نگاهش می کردم..وقتی میگه تنهام می خوام بگم که نیستی..ولی غرور این اجازه رو بهم نمیده..اما حرکاتم از غرورم فرمان نمی گیره..پس............

نفسم و محکم بیرون دادم و خودم و رو صندلی پرت کردم..نمی تونم به افکار درهمم نظم بدم..سرم به خاطر حجم این همه سوال داره منفجر میشه..

به ساعتم نگاه کردم..می دونستم الان سرش خلوت ِ و مزاحمی کنارش نیست..با فکری که به سرم زده بود می تونستم نقشه م رو بهتر از قبل پیش ببرم..

تلفن و برداشتم و شماره ش و گرفتم..بعد از 3 بوق صدای نحسش تو گوشی پیچید..

شایان_ الو..

-می خوام باهات حرف بزنم..وقت که داری؟..

-- این همه سال گذشته و تو هنوز یاد نگرفتی قبل از هر حرفی باید سلام کنی پسر؟..

- گیرم سلام و بعد هم احوال پرسی..اینا به کار ِ من نمیاد..

--اگه نمی شناختمت یه چیزی ....خب بگو ببینم واسه چی زنگ زدی؟..ارسلان می گفت اون شب سر اوردن دلارام بدجور گرد و خاک راه انداخته بودی..

- می بینم که عین بچه ها اومده پیش بزرگترش چقولی کرده..چرا خودت نیومدی دنبالش؟..تو می دونستی من از ارسلان دل خوشی ندارم..

-- پس واسه همین افتاده بودین به جون هم آره؟.........

قهقهه ی مستانه ش گوشم رو پر کرد..دستم و روی میز مشت کردم..

شایان_کی می خواین این بچه بازی رو تموم کنید؟..

- دشمنی من و ارسلان بچه بازی نیست.... برای این بهت زنگ نزدم..

--می خوای بدونی حال دلارام چطوره؟..

- برام مهم نیست..اونم مثل بقیه..

--چطور؟!..

- کار من که باهاش تموم شده امیدوارم واسه تو هم یه سودی داشته باشه..

-- مطمئن باش که وجود دلارام برای من سرشار از سود و منفعته..یعنی تو هیچ حسی بهش نداشتی درسته؟..

- چه حسی؟!..تو که باید منو بهتر بشناسی..من قلبی ندارم که کسی رو بهش راه بدم..هیچ دختری نیست که من ازش خوشم بیاد..

-- ولی دلارام علاوه بر زیبایی یه چیز ِ خاصی تو وجودش داره که هر مردی رو می کشونه سمت خودش..از اینکه لونده ولی حرکاتش غیرارادیه خوشم میاد..............

و صدای خنده ی بلندش که منو تا سرحد مرگ عصبی می کرد..

دست مشت شده م رو باز کردم..کاغذ سفید ِ روی میزم و برداشتم و با حرص تو دستم مچاله کردم..

اگه جلو دستم بود اونوقت می دونستم جای این کاغذ چطور باید گردن اون کثافت و خرد کنم..

- اخر هفته دلربا مهمونی گرفته..خبرشو داری؟..

-- نه، چطور مگه؟!..

- گفتم شاید به تو هم خبر داده..

-- هنوز که چیزی نگفته منتهی اگرم دعوت کرد ممکنه رد کنم..

- ولی من حتما شرکت می کنم..

--فکر می کردم از دلربا متنفری؟..

- بخوای بدونی من از همه ی دخترا فاصله می گیرم..

-- پس دلیل تماست چیه؟..

- اینکه تو این مهمونی می خوام ترتیب یه معامله ی بزرگ و بدم..هستی؟..

-- چه معامله ای؟!..

صداش جدی و در عین حال کنجکاو شد..

پوزخند زدم..

-قاچاق مواد..تمومش هروئین ِ ..

--تو که تو این خطا نبودی..پس چی شد؟..

- معامله از طرف من نیست..یه نفر که تو اکثر شاخه ها بهم کمک کرده الان کارش گیر ِ ..ازم کمک خواسته تا براش مشتری جور کنم..محموله ش بزرگه..دنبال یه واسطه ست و یه طرف معامله که ابشون کنه..

--پس باید از اون دُم کلفتای حرفه ای باشه..

- آره کار بلده..تو رو بهش پیشنهاد کردم..می گفت تعریفت و زیاد شنیده..

-- خب، داره جالب میشه..تعریف کن..

- خواستم پشت تلفن آمار ندم ....

-- نه نه همین الان اگه می تونی پاشو بیا اینجا..

لبخند کجی رو لبام جا گرفت که در همون حال گفتم: تا 1 ساعت دیگه اونجام..فعلا..

--منتظرم..

تماس و قطع کردم..

درست همونطور که می خواستم..قرار بود من یه مهمونی به همین منظور ترتیب بدم منتهی به خاطر مهمونی ِ دلربا این قسمت از نقشه م برگشت..

بنابراین می تونستم از این فرصت استفاده کنم..

معامله ی سنگینی بود.. 

**************************

«دلارام»

در حالی که از زور بی حوصلگی با سر انگشتم روتختی رو لمس می کردم و عمیق تو فکر بودم در اتاق باز شد..

سرم و بلند کردم و نگام که بهش افتاد صاف سرجام نشستم..

ارسلان بود..

لبخند به لب وارد شد و درو بست..

--انگار حوصله ت سر رفته..

و با سر به دوربینی که گوشه ی سقف نصب بود اشاره کرد..پس منو دیده..

سرم و تکون دادم و با اخم نگام و ازش گرفتم..به بهونه ی اینکه می خوام به موهام دست بکشم دستم و بردم زیر موهام و نامحسوس شنود و روشن کردم..

نشست رو تخت..درست رو به روم..

-- نمی دونم می دونی یا نه ولی من ادم عجولیم..راجع به پیشنهادم فکر کردی؟..

مکث کردم..دیگه طاقت نداشتم..باید تمومش کنم..حتم داشتم فرداشب شایان میاد سروقتم..طبق گفته های خودش و توی این موقعیت انجام هرکاری رو ریسک می دونستم..

- پیشنهادت چی بود؟!..

کمی نگام کرد..خواستم سرم و بندازم پایین ولی اینکار و نکردم..

دیگه دستش پیشم رو شده بود که چطور ادمیه..طبق سفارشات آرشام نقطه ضعفشون و می دونستم..

شایان عاشق معاملات بزرگ بود..

و ارسلان به دخترایی که دست نیافتنی باشن و براش به قول معروف طاقچه بالا بذارن یه جور دیگه ای عکس العمل نشون می داد ..

البته آرشام تاکید داشت تا می تونم ازش دور بمونم ولی خودم می خواستم هرچه زودتر این بازی تموم بشه ..که واقعا دیگه صبر و حوصله م نمی کشید..

-- خیلی زود فراموش کردی..اینکه با من باشی و منم کاری کنم تا شایان بی خیالت بشه..

- فکر نکنم بتونی..شایان زرنگ تر از این حرفاست..

صورتش و اورد جلو و با لحن مرموزی گفت: هیچ کس رگ خواب شایان و بهتر از من نمی شناسه.. اینجور مواقع وقتی پای یه دختر بیاد وسط ، دست و دلش می لرزه ولی خیلی زود دلش و می زنه..من کاری می کنم قبل از اینکه به خواسته ش برسه ازت دست بکشه..

- چطوری؟!..

خواست صورتم و نوازش کنه که سرم و کشیدم عقب..دستش رو هوا موند..اروم اوردش پایین و گفت: اونش با من..

-یعنی تو می خوای منو از دست شایان نجات بدی و..

-- و برای همیشه پیش خودم بمونی..

- و رو چه حسابی فک کردی من قبول می کنم؟..یعنی تو از شایان بهتری؟..

-- نه..من از اونم بدترم..ولی شایان دیگه ته ِخطه..نمی تونه ادامه بده..چیزی نمونده که این تشکیلات بیافته دست من..من با شایان فرق می کنم..چشمم دنبال هر کسی نیست..طرفدارعیش و نوشم ولی در کنارش همیشه به دنبال کسی گشتم که متعلق به خودم باشه..دست نیافتنی وخاص....دختری که نمیشه به راحتی به دستش اورد ..به زور می تونم..ولی اینکه خودت بیای پیشم برام یه جذابیت دیگه ای داره..

سکوت کردم..چند لحظه طولش دادم..منتظر جوابم بود..از قصد و نیتش باخبر شدم..ارسلان یکی پست تر و رذل تر از شایان بود..........

اروم تر گفت: 2 راه داری.. یکیش می رسه به شایان.. و راه بعدی مستقیم میاد پیش خودم.. 

سرم و زیر انداختم که درهمون حال زمزمه کردم: ظاهرا راه دیگه ای ندارم..از شایان متنفرم..

-- از من چطور؟..

به دروغ و با لحنی اروم گفتم: تو؟..مگه باهام چکار کردی که بخوام ازت نفرت داشته باشم؟..

و بی مقدمه جوابم و داد: از چنگ کسی که عاشقشی درت اوردم..

- کدوم عشق؟!..

--آرشام..

پوزخند زدم..سعی کردم خودم و عصبی نشون بدم..

- آرشام عشق من نیست..هیچ وقتم نمی تونه باشه..اونم یکیه لنگه ی شایان بلکن بدتر..فقط تا تونست ازم سواستفاده کرد..چه وقتی منو از چنگ منصوری کشید بیرون و شدم کلفتش و چه وقتی که وادارم کرد بیام کیش و نقش معشوقه ش و بازی کنم..حالا هم که با دلرباست..

--خودش بهت گفته با دلرباست؟..

- تو کیش که با هم بودن..از مابقیش خبر ندارم که چکار کردن ولی دلربا به خودم گفت که عاشق آرشام ِ ..اونم که رفتارش باهاش نرم بود..به من که می رسید اخماش و می کشید تو هم..ولی جلو اون دختر ِهیچ کاری نمی کرد..

تموم مدت مشکوکانه بهم چشم دوخته بود..

--شک دارم ارشام عاشقت باشه..چون می شناسمش می دونم چطور ادمیه..ولی تو..نگاهت بهش اون شب که به زور می اوردمت یه جورایی بود..دروغ که نمیگی؟..

اخمام و بیشتر کشیدم تو هم..بهش توپیدم : چه دروغی؟..دارم بهت میگم دوسش ندارم..مگه مغز خر خوردم عاشق آرشام بشم؟..ادم قحطه؟..شاید جذاب باشه ولی اخلاق نداره..ازش چی دیدم که بخوام عاشقش بشم؟..اون شب ترسیده بودم..خواستم کمکم کنه..وگرنه خودش می دونه که چقدر ازش بیزارم..فقط تا تونست ازم سواستفاده کرد..

به قدری محکم و جدی حرفام و تحویلش دادم که بهت زده تو جاش موند..

خودمم داشت باورم می شد..خدایا منو ببخش.. کی میگه من عاشق آرشام نیستم؟..جونمم واسه ش میدم..اصلا عاشق ِ همین اخلاقش شدم..

جذبه ای که آرشام تو وجودش داشت رو تا به حال درون هیچ مردی ندیده بودم..

محکم بودنش..اینکه تو کارش جدی بود و به حرف هیچ کس جز خودش بها نمی داد..

واقعا مرد خاصی بود..

-- نمی دونم..ولی خب حرفات منو به شک انداخت..در هر صورت مهم اینه که تو الان اینجایی..رو به روی من..مهم نیست که عاشق آرشام باشی یا هر کس دیگه..تنها چیزی که الان اهمیت داره تویی و اینکه درخواستم و قبول کنی..این اخرین شانس ِ تو ِ..پس ازش استفاده کن..

خواستم تردید رو تو چشمام ببینه واسه همین گفتم: می خوام قبول کنم..اما..

--اینکه پیش من باشی با اونی که فقط برای یک شب طعم آغوش شایان رو مثل خیلی های دیگه تجربه کنی بینشون کلی فرق وجود داره ..من همه چیزو تضمین می کنم..بهت این اطمینان و میدم که زندگیت با این تصمیم کاملا زیر و رو میشه..

- باشه..قبول می کنم..فقط چون راه دیگه ای برام نمونده..

لبخند زد..

-- می دونم یه روز این رابطه به یه علاقه ی دو طرفه تبدیل میشه..از طرف من مطمئن باش..بدون اگه عاشقت نبودم هیچ وقت این همه اصرار نمی کردم..

تو دلم پوزخند زدم ولی رو لبام هیچ نقشی نیافتاد..فقط نگاش کردم و سرم و به نرمی تکون دادم..

لباش و اورد جلو که گونه م و ببوسه ..ناخداگاه سرم و کج کردم و نذاشتم..اخم کرد..انگار توقع این عکس العمل و نداشت..

واسه اینکه یه جورایی ماست مالیش کرده باشم گفتم: اول شر شایان و کم کن بعد هرکار خواستی می کنم..تو باهام معامله کردی یادت که نرفته؟..

انگار قانع شد که اخماش اروم ازهم باز شد..

-- اینم حرفیه....

- فک کنم فرداشب شایان بیاد سروقتم..خودش گفت 2 شب دیگه پس فرداشب میاد..باید یه کاریش کنی..

-- بهم گفته..نگران نباش کنترل همه چیز دست منه..فرداشب پاش به اتاقت هم نمی رسه..

- می خوای چکار کنی؟..

-- شایان وقتی بد مست کنه گیج میشه..اون شب میشه یکی از همین دخترا رو که از نظر هیکل و ظاهر شبیه به تو باشه رو با کمی گریم بفرستیم تو اتاق..

-ولی اگه فهمید چی؟!..

-- ممکنه..اونوقت یه فکری واسه ش می کنیم..

- تا حالا شده اینجوری سرش و شیره بمالی؟..

خندید..

-- نه ولی وقتی حسابی مستش کردم دیدم چجوری میشه..

- ولی شاید اینبار فرق کنه..

--شاید..درضمن دیگه نگهبان پشت در نیست..می تونی بیای بیرون..با شایان حرف زدم..

با لبخند نگاش کردم..

- واقعا؟!..یعنی دیگه نگهبان نمیذارین یا در اتاق و قفل نمی کنین؟!..

-- انگار خیلی بهت بد گذشته..گفتم که می تونی بیای بیرون..ولی اینو دارم جدی میگم که اگه پاتو بخوای کج بذاری یا فکر فرار به سرت بزنه اونوقت خودم همون کاری رو باهات می کنم که تو سر شایان خیلی وقته می گذره..شک نکن..

سر تکون دادم و هیچی نگفتم..

خواست از اتاق بره بیرون که تند صداش زدم..برگشت و نگام کرد..

- دوربین..الان هر چی گفتیم و که شایان دیده و شنیده..پس....

-- یعنی تو فکر کردی من انقدر احمقم که راحت با وجود دوربین بیام تو اتاقت و باهات حرف بزنم؟..نترس دوربین این اتاق و از سیستم اصلیش خاموش کردم..

- یعنی شایان نفهمیده که خاموشش کردی؟..

مکث کرد..یه جور خاصی نگام کرد و گفت:وقتش و نداره که بخواد سرکشی کنه..چون در حال حاضر با رئیس سابقت جلسه تشکیل داده..

اولش نفهمیدم منظورش چیه..ولی کمی که فکر کردم متعجب رو بهش گفتم: آرشام اینجاست؟؟!!..

سرش و تکون داد..کم مونده بود قلبم وایسه..

خداروشکر ارسلان از اتاق رفت بیرون وگرنه لبخندی رو که نرمک نرمک داشت رو لبام می نشست رو می دید و اونوقت دستم پیشش رو می شد..دستم و پشت گوشواره کشیدم و شنود و خاموش کردم..

وای خدا آرشام اینجاست..حالا که می تونستم برم بیرون پس یعنی می تونم برم ببینمش؟!..

ولی نمی دونم تو کدوم اتاقه..بی خیال یه جوری پیداش می کنم..

باید از این موقعیت استفاده کنم..

************************

«آرشام»

شایان_ خب تعریف کن..طرف کیه؟..از آشناهاست؟..

-می شناسیش..من با غریبه ها طرف نمیشم..

--اسمش چیه؟..

-شاهین خان..

چشماش رو باریک کرد .. سر انگشت اشاره ش و به پیشونیش کشید..

داشت فکر می کرد..مطمئن بودم شاهین خان و می شناسه..

با لبخند سرش و بلند کرد..

-- حالا فهمیدم منظورت کیه..یکی دو بار باهاش رو به رو شدم..اسم و رسمی واسه خودش داره..شنیدم خیلی تو کارش محتاطه..

-حالا چی میگی؟..حاضری باهاش همکاری کنی؟..

-- این وسط چی قراره به تو برسه؟..

با همون لبخند کج به پشتی مبل تکیه دادم..

-نمیشه گفت هیچی..به هر حال منم باید به فکر منافعه خودم باشم..

نگاهش رنگ گرفت..سر تکون داد و گفت: حدس می زدم ..گفتم آرشام ادمی نیست که الکی واسه کسی کارانجام بده..خب بگو ببینم در مقابلش چی می خوای؟..

-از تو هیچی..ولی شاهین خان قراره واسه م یه کارایی انجام بده..یه جورایی میشه گفت پارتی بازی............چهره ی درهم و کنجکاوش رو که دیدم ادامه دادم: می خوای بدونی؟..

نگاهه مشکوکی به چشمام انداخت..

-می دونی که من هنوز دست از انتقام بر نداشتم..هنوز نفر دهم و پیدا نکردم..نمی دونم کیه؟..یا حتی دقیق کجاست؟..فقط می دونم برعکس تموم دخترایی که باهاشون رو به رو شدم این یکی جنسش فرق می کنه و یه مرد ِ...

قرار شده شاهین خان واسه پیدا کردنش بهم کمک کنه..در مقابل منم جنساش و آب می کنم که این وسط رو کمکت حساب کردم..

--که اینطور..پس هر 9 نفر رو کشیدی وسط حالا رسیده به نفر دهم..دلربا چی؟..

- دلربا با بقیه تا حدی فرق داشت..اونطور که می خواستم نشوندمش سرجاش..بهش سخت نگرفتم چون کینه م ازش به اون شدت نبود که نسبت به نفرات قبل داشتم..ولی خب..هر عمل نادرستی جلوی چشم من یه تاوانی پشت سر خودش داره..نمی تونم ازش بگذرم..

-- پس قضیه ی مهمونی چیه؟..مگه نمیگی نشوندیش سرجاش؟..

- تا امروز فکر می کردم همینطوره..ولی اون دختر دست بردار نیست..این مهمونی هم دیدار آخر من و دلرباست..بعد از اون کاری می کنم که دیگه جرات نکنه حتی به سایه م نزدیک بشه..

خندید و بلند شد..رو به روش ایستادم..

-- هیچی نباشه زیر ِ دست ِ خودم تعلیم دیدی..فقط مراقب باش پدر دلربا ادم ساده ای نیست..به دخترش ضربه بزنی صدبرابر بدترش و به خودت بر می گردونه..

- این موضوع باید بین خودمون بمونه..

به شونه م زد..

--خیالت راحت پسر..یه طرف قضیه منم..حاضر نیستم همچین ریسکی رو بکنم....تو اینجا باش من الان برمی گردم..

بعد از خارج شدن شایان روی مبل نشستم..

نگاهی اجمالی به اطراف انداختم..توی این اتاق هیچ دوربینی نصب نبود..اتاقی که فقط درش مکالمات محرمانه ی من وشایان رد و بدل می شد..

تخت..ست کامل مبل وصندلی..میز و آینه..میز کار و تابلوهای بزرگی که به روی دیوار نصب شده بود..

اتاق شخصی شایان اینجا نبود..تو اتاق شخصیش دوربین نصب کرده بود اما اینجا..به قول خودش محرمانه ست بنابراین نباید چیزی به بیرون درز کنه..

نگام به زمین افتاد..

درست....کنار تخت..

************************

«دلارام»

دل تو دلم نبود که از اتاق بزنم بیرون..با شک دور و برم و نگاه کردم..انگار کسی نیست..حالا نمی دونستم کدوم طرف برم..

اینجا..توی این راهرو چندتا در بود که مطمئن نبودم همون اتاق باشه ..با این حال پشت در تک تکشون گوش وایسادم تا شاید یه چیزی بشنوم ..ولی هیچی نبود..

به سرم زد شاید تو اتاقای پایین باشن..

خواستم از پله ها برم پایین که یکی از محافظا جلوم سبز شد..با ترس نگاش کردم که با یه اخم گنده یه کم زل زد بهم بعدشم از کنارم رد شد..

نکبت....مردشورت و ببرن..یه لحظه قلبم وایساد..

دیگه معطلش نکردم که به دومی بربخورم تند تند از پله ها رفتم پایین..جوری که به نفس نفس افتادم..

باز چشمم به جمال یکی از محافظا روشن شد که این یکی صد برابر خشن تر از نفر قبلی نگام کرد..لباس ِ سرتاپا مشکی ..دستاش و رو هم گذاشته بود و گرفته بود جلوش..

--خانم کجا میرید؟..

تو دلم گفتم به تو چه؟..

-داشتم یه گشتی این اطراف می زدم..بهم گفته بودن اشکالی نداره..

--اقا الان مهمون دارن برید اتاقتون..

- مهمون آقا به من چه ربطی داره؟..

--برید تو اتاقتون خانم..اقا بفهمن اومدید پایین عصبانی میشن..بفرمایید..

و با دست به پله ها اشاره کرد..

ای تو اون روحت تو دیگه از کدوم گوری پیدات شد؟..

با لب و لوچه ی اویزون برگشتم و پشتم و بهش کردم..هر قدمی که بر می داشتم تو دلم یه فحش ِ چرب و چیلی نثار شایان و ارسلان و محافظاش می کردم..

ولی خب از طرفی مطمئن شدم که آرشام و شایان تو یکی از اتاقای پایینن..

ارسلان که گفت ازادم بیام بیرون پس چرا این غول بیابونی جلوم و گرفت؟!..

نامرد تا دم ِ در اتاقم باهام اومد تا مطمئن شه میرم تو..

جلو در حرصم گرفت بهش توپیدم: دِ برو دیگه ..تو کار و بدبختی نداری؟..

اخماش جمع شد..درو باز کرد و اشاره کرد برم تو..

مرض تو جونت نرِغول..

اَکِه هی..

با اخم و تخم رفتم تو و قبل از اینکه درو ببنده خودم بستمش و با پا محکم کوبیدم بهش..صدای بلندش مو به تنم سیخ کرد..

باید صبر کنم..شاید پشت در باشه..یه 5 دقیقه ای صبر کردم..طاقتم طاق شد..

اینجا موندن اونم با علم بر اینکه آرشام اون پایینه داشت دیوونه م می کرد..

عقلم می گفت صبر کن ولی دلم می گفت د ِ چرا معطلی برو دیگه..

از ترسم اینبار با خودم مسابقه ی دو گذاشتم تا وقتی که خودم و رسوندم به راهروی طبقه ی پایین نفس کم اوردم..حتی چندبار نفس عمیق کشیدم ولی هنوزم نفس نفس می زدم..

صدای پا از پشت سر شنیدم..هول شدم..دنبال سورخ موش می گشتم که سریع پشت ستون مخفی شدم..

سایه ش و دیدم..یکی از محافظا بود..مگه امروز چه خبره که این همه محافظ دارن تو خونه رژه میرن؟!..از شانس ِ منه خب..

همین که رد شد خواستم یه نفس راحت بکشم که صدای باز شدن در یکی از اتاقا رو شنیدم..تازه از ستون کنده شده بودم که باز خودم و چارچنگولی چسبوندم بهش..

سرک کشیدم تا ببینم کیه..

شایان بود..با لبخند از اتاق اومد بیرون ..خداروشکر ستون به اونطرف دید نداشت..یه جورایی سایه ی دیوار زیر نور چراغا که درست از رو به رو به اینطرف می تابید باعث شده بود سایه ی دیوارِ پشتیم بیافته رو من وقسمتی از ستون.. واسه همین منو تو خودش محو کرده بود..

دیدم که از راهرو رد شد و رفت تو سالن..هیجان زده نگام و به در همون اتاقی که شایان چند لحظه پیش از توش اومده بود بیرون دوختم..

پس آرشام اونجاست..یکی از محافظا کمی دورتر از من ایستاده بود..

2،3 دقیقه طولش داد تا اینکه یه نفر صداش زد اونم رفت سمتش..

وای خداروشکر..

دلم پَر می زد واسه اون اتاق و کسی که بیش از اندازه دلتنگش بودم..

رفتم سمتش..لای در باز بود..به داخل سرک کشیدم..رو مبل نشسته بود..از پشت سر دیدمش..بوی ادکلن تلخش فضای اتاق رو پر کرده بود..

چشمام و لحظه ای بستم و عمیق نفس کشیدم..فداش بشم که بوشم مثل اخلاقش تلخ و سرده..

آروم رفتم تو..درو بستم..برنگشت..نمی دونست من پشت سرشم..

صداش وشنیدم..

-- راستی ارسلان کجاست؟..نکنه تا فهمیده من اومدم رفـ....

بی هوا زیر گوشش اروم گفتم:باور کنم که خودتی؟..

لرزشی که به تنش افتاد رو واضح به چشم دیدم..شوکه شده بود..

با کمی تأمل برگشت..چشم تو چشم هم شدیم..نگاه از هم نمی گرفتیم..

من که اگه اون لحظه دنیا رو هم بهم می دادن دو دستی پسش می زدم و فقط می گفتم زمان همینجا بایسته و یک ثانیه هم جلو نره....فقط من باشم و آرشام..

از جاش بلند شد..به سمتش خم شده بودم که صاف ایستادم..از نگاهش خیلی چیزا می خوندم..همونایی که مدتها منتظرش بودم..

نگاهش مخمور بود..آروم..بدون اخم..عاری از سرما..گرما داشت..نگاهی که درونش شیفتگی موج می زد..

قدمای لرزونم و به طرفش برداشتم..سراپا اضطراب..ترس..هیجان..عشــق..

خدایا دارم دیوونه میشم..

دست راستش به نرمی رو بازوم قرار گرفت..

« س » سلام که رو زبونم جاری شد، خودم و یه جای دیگه غیر ازمحیط سرد اتاق حس کردم..یه جایی دور از زمین..تو آسمون..جایی که ارزوم بود..

گرم بود..جایی که دوستش داشتم چون مملو از ارامش بود..خودم و تو حصار دستاش..میون ِ بازوهای قدرتمندش حس کردم..

فقط خودم و خودش و می دیدم ..از یه فاصله ی نزدیک..خیلی نزدیک..اصلا فاصله ای بینمون نبود..من که حس نمی کردم..

هر چی که بود رو با ذره ذره ی وجود به تن می کشیدم..دستام که بلوز مردونه ش رو تو خودشون مشت کرده بود..

به لباسش چنگ زدم..حلقه ی اشکی که تو چشمام جمع شده بود..سُر خورد..مسیرش رو پیدا کرد..در کسری از ثانیه گونه م خیس شد..از اشک..

بغضم و قورت دادم..گلوم درد گرفت..احساس خفگی کردم ولی جلوی خودم و گرفتم..

صداش به زیباترین شکل ممکن تو گوشم پیچید..

--دلارام..خوبی؟..

تو بغلش بودم..حاضر نبودم ولش کنم..

خودم و محکم تر بهش فشار دادم..سرم رو سینه ش بود..صدای تپش های بلند قلبش زیر گوشم بود..تند و محکم می کوبید..

صدام لرزید..

-خوبم...........

بابغض..

-نــه..

--چی نــه؟..دلارام.........

و سرم و از روی سینه ش برداشت تا به چشمام نگاه کنه..

دیگه صدای قلبش و نشنیدم..بغضم شکست..ولی هق هقم و بند اوردم..لب پایینم رو گزیدم..چشمای سرخ از اشکم و دید..گونه ی خیسم..نگاه گرفته و دلتنگم..

-خوب نیستم..دلم تنگ شده بود آرشام..

مثل بچه ها اعتراف می کردم..به اینکه دلتنگش بودم..داشتم آتیش می گرفتم..چند لحظه تو صورتم زل زد..نگاش تو چشمام می چرخید..

لباش لرزید..انگار حرفیو رو زبونش مزه مزه می کرد..ولی نمی زد..لب باز کرد..ولی خیلی زود بستش..

چرا نمی گفت؟..

چرا سکوت می کرد؟..

نمی بینه؟..

حالمو نمی بینه؟..

بگو آرشام..تو هم یه چیزی بگو..بذار آروم بگیرم..

صدای قدم هایی رو شنیدم که هر لحظه به در نزدیک تر می شد..

آرشام منو از خودش جدا کرد..نگران اطراف رو از نظر گذروند..دستم تو دستش بود..هنوز گریه می کردم ولی بی صدا..هنوزم نگاش می کردم..عین خیالم نبود که یکی داره میاد تو اتاق..ولی اون دنبال راهی بود تا منو مخفی کنه..

کمدی که تو اتاق بود..منو برد سمتش و مجبورم کرد برم تو..نخواستم ولی در آخرین لحظه هولم داد و زیر لب گفت: برو تو جیکتم در نیاد..تا وقتی نگفتم پاتم بیرون نمیذاری دلارام..فهمیدی؟..

با تکون دادن سرم، جوابش و دادم..تند درو بست و دیگه نفهمیدم چی شد..فقط صدای باز و بسته شدن در اتاق و بعد هم صدای شایان..

-- اگه بمونی ترتیب یه سور و سات ِ حسابی رو میدم..

-نه دیگه باید برم..

--امشب که میای؟..

صداش و نشنیدم..این تو هوا کم بود..نمی تونستم راحت نفس بکشم..

-شاید..خواستم بیام خبرش و بهت میدم..

-- پیشنهادم اینه که حتما بیای..یه کاری باهات دارم..

-چه کاری؟!..

-- شب بیا مفصل درموردش حرف می زنیم..

*********************

«آرشام»

نفس زنان در آپارتمان و باز کردم..یکی از محافظا که نمی دونست من پشت درم جلوم ایستاد..با کف دست زدم تخت سینه ش ..

به طرف اتاقی که بچه ها مشغول بودن دویدم..

کیوان_ چه خبر شده؟..چرا دستپاچه ای؟..

گوشی رو از روی میز چنگ زدم..در حالی که رو گوشم میذاشتم به سهایی که پشت مانیتور بود اشاره کردم....صدا از روی اسپیکرها قطع شد..

چند بار اسمش و صدا زدم..امیدوار بودم شنود و روشن کرده باشه..صدای سوت بلندی که تو گوشم پیچید باعث شد اخمام و جمع کنم و گوشی رو کمی از گوشم فاصله بدم..

صداش و شنیدم..ولی خیلی آروم ....انگار هنوز ..

-دلارام کجایی؟..

گرفته و اروم گفت:آرشام دارم خفه میشم..اینجا هیچ هوایی واسه نفس کشیدن نیست..چکار کنم؟..

- آروم باش، بهت میگم چکار کنی..فقط سرفه نکن..ممکنه بفهمه اونجایی..آب دهنتو مرتب قورت بده..دستات و مشت کن و بگیر جلوی دهنت..خیلی اروم نفس بکش..سعی کن نترسی..

--باشه باشه..همینکارو کردم..دستام شده کاسه ی اکسیژن..

تو صدای ارومش خنده موج می زد..لبخندی که اگه به موقع جلوش و نگرفته بودم رو لبام جای می گرفت از نگاه تیزبین کیوان دور نموند..

تازه فهمیدم کجام..به کل فراموش کرده بودم..

با تک سرفه ای، صدام جدی شد..

- یه جوری شایان و می کشونمش بیرون..هر وقت بهت خبر دادم سریع اتاق و ترک کن..شنیدی چی گفتم؟..

-- باشه..فقط تو رو خدا زودتر..

گوشی رو از روی گوشم برداشتم..رو به کیوان کردم و با اخم جواب لبخندش و دادم..

-توی این موقعیت داری به چی می خندی؟..زود زنگ بزن به یکی از بچه ها که داره کشیک میده بگو یه جوری شایان رو از اتاقش بکشه بیرون..تاکید کن که حتما بیارش تو باغ..

با خنده ای که سعی داشت از من مخفی کنه سر تکون داد و موبایلش و در آورد..بعد از تماس هدفون و روی گوشم گذاشتم..

صداشون رو واضح نمی شنیدم ولی از هیچی بهتر بود..

-- قربان پشت ویلا بچه ها سر و صدا شنیدن..

شایان_چه سر و صدایی؟..

-- فکر کنم خودتون بیاید ببینید بهتر باشه..

--پس شماها اونجا چه غلطی می کنید؟..پول یامفت میدم بهتون که.........

و صدای بسته شدن در..

-- آرشام..صدام و می شنوی؟..

- می شنوم..یه کم صبر کن ..دوربینای تو سالن توسط ما هک شدن شایان باید از ویلا بره بیرون..وقتی بهت گفتم بیا..

شایان از ویلا خارج شد ..به دلارام گفتم که می تونه بیاد بیرون..رو پله ها یکی از محافظا بهش گیر داد..ولی دلارام هم دختر زرنگی بود..

وقتی مطمئن شدم که رسیده تو اتاقش نفسم وعمیق بیرون دادم..تمام مدت کیوان حرکاتم رو زیر نظر داشت..

گوشی رو که یه جورایی پرت کردم رو میز خم شد و زیر گوشم گفت: تو هم که از دست رفتی..به جمع عاشقای بی دل، خوش اومدی آرشام خان..

خواستم اخم کنم..

ولی .........

به طرف پنجره رفتم..دستم و بردم تو جیب شلوارم ..اوردمش بیرون و با اخم کمرنگی نگاش کردم..

این تو خونه ی شایان چکار می کرد؟..اونم زیر تخت..همون موقع که تو اتاق بودم گوشه ش رو از زیر رو تختی دیدم..خوب می شناختمش..

خیلی وقته گمش کردم....

ولی حالا..اونو تو خونه ی شایان پیدا کردم..اصلا سر در نمیارم..

یه لحظه به دلارام شک کردم..اینکه شاید کار اون باشه..ولی نه..این امکان نداره..من این دفترچه رو مدت هاست گم کردم..حتی قبل از آشنایی با این دختر..

کیوان_ به چی فکر می کنی؟..

دفترچه رو گذاشتم تو جیبم و سکوت کردم....

بعد از مکث کوتاهی گفت: دیدیش؟..

سرمو به نشونه ی مثبت تکون دادم..

-- حالش چطور بود؟..

کلافه به موهام دست کشیدم..پشت گردنم و ماساژ دادم..

-نمی دونم..

--نمی دونی؟!..

- بس کن کیوان....

ساکت شد..از اتاق بیرون رفتم..کمی بعد صداش و از پشت سر شنیدم..

-- تا الان همه چیز خوب پیش رفته؟..منظورم شایان ِ..

-قراره باز شب برم اونجا..

رو به روم ایستاد..

-- چی؟!..اینکه جزو نقشه نبود..

- می دونم..ولی باید برم..

-- آرشام داری چکار می کنی؟..نذار همه چیز بهم بریزه..اون عوضیا رو به شک ننداز..

رو بهش با تشر گفتم: لازم نکرده تو بگی چکار کنم و چکار نکنم..

خواستم از کنارش رد شم که دستش و گذاشت رو شونه م..

--آرشام صبر کن..می دونم همه ی اینا به خاطر دلارامه..ولی تو از اول باید فکر اینجاش و می کردی..

- منظورت چیه؟..

-- تو نگران ِ دلارامی اینو خوب می فهمم..نمی خوای تنهاش بذاری..ولی دیگه چیزی نمونده ..تا پیروزی چند قدم بیشتر فاصله نداریم..

داد زدم و کلافه مشتم و جلوش گرفتم..

- نمی تونم ، اینو بفهم..امروز اونجا نبودی تا ببینی اون.........

--منم می دونم اون تو وضعیت خوبی نیست..ولی با رضایت خودش وارد این بازی شد..هم من، هم تو واسه اینکه به اینجا برسیم خیلی تلاش کردیم..نذار زحماتمون به هدر بره..

با عصبانیت یقه ش رو تو چنگ گرفتم..

-بهت گفتم حق نداری به من امر و نهی کنی..خودم می دونم باید چکار کنم ..بشین سر جات و حرف اضافه نزن..

با حرص دستم و پس زد..

--من حالت و می فهمم..اینو هم می دونم که تو قبل از عمل اول خوب فکر می کنی..ولی چون خودمم این راه و رفتم می دونم تو بیشتر مواقع مجبور میشی چشمات و ببندی..آرشام با چشم بسته نمی تونی راهت و پیدا کنی..به بن بست می خوری پسر چرا نمی خوای اینو بفهمی؟..

- من امشب میرم خونه ی شایان..باید بفهمم حرف حسابش چیه..قضیه ی مهمونی رو حل کردم..همه چیز طبق نقشه داره پیش میره پس تو حرص ِ چی رو داری می زنی؟..

--من حرص چیزی رو نمی زنم..فقط میگم به خاطر دلارام مجبور میشی خیلی کارا رو برخلاف میلت انجام بدی..بذار همه چیز اروم پیش بره..اگه شک کنن کار همه مون تمومه..

-همه ی اینا رو می دونم..تو هم خوب می دونی که من اگه تصمیم بگیرم کاری رو انجام بدم حتی اگه پای جونمم وسط باشه عملیش می کنم..دیگه ادامه نده..

نفس عمیق کشید..چشماش و بست..کلافه گفت: امیدوارم همونطورکه میگی همه چیز خوب و حساب شده پیش بره.........

نگام کرد.........

-- فقط مراقب باش داری چکار می کنی..خودمم قبلا این مسیر و طی کردم دارم بـ....

-بس کن کیوان..من به ارومی تو نیستم..نمی تونم ساکت بشینم..

به طرف در رفتم.............

-میرم شرکت..از اونورم یه سر به خونه می زنم..شب می بینمت..

بدون اینکه منتظر جواب باشم از آپارتمان زدم بیرون..همیشه از در پشتی رفت و امد می کردیم تا کسی از ویلای شایان متوجه ما نشه..از رو به رو مستقیم جلوی در ویلا قرار می گرفتیم و اینجوری خیلی زود دستمون رو می شد..ولی از در پشتی هیچ کس بهمون شک نمی کرد..

تازه پشت فرمون نشسته بودم که گوشیم زنگ خورد..یکی از بچه ها بود..جواب دادم..

-چی شده اصلان؟..

-- قربان یه چیزایی دستگیرم شده..در مورد همون دکتره..فرهاد..

- خیلی خب بیا شرکت..منتظرم..

-- چشم قربان..

**********************

امروز با دیگر شرکا تو شرکت جلسه داشتم..بعد از جلسه به ایده ها و مباحثی که بهشون پرداخته شده بود فکر می کردم..

کارا خوب پیش می رفت..مشکلی تو تولید قطعات نداشتیم..این یعنی اینکه از جهت شرکت و کارخونه می تونه خیالم راحت باشه..

نگاهی اجمالی به صورت جدی اصلان انداختم..

-- خب تعریف کن..چی دستگیرت شد؟..

- قربان همونطور که دستور دادید مدتی کیومرث خان و زیرنظر گرفتیم..اولش که کار خاصی نمی کرد..بیشتر وقتش و یا خونه ی نامزدش می گذروند یا تو مهمونیا..یه بارم جلوی خونه ش با پدرزنش دعواش شد..در کل مورد مشکوکی ندیدیم تا امروز..

--خب، ادامه ش!..

-- امروزم مثل بقیه ی روزا تعقیبش کردم..از شهر رفت بیرون..تو یه جای پرت جلوی یه خونه که سقف و دیواراش ریخته بود نگه داشت..وقتی اومد بیرون سر و وضعش بهم ریخته بود..ماشین و دادم به یکی از بچه ها بره دنبالش خودم موندم همونجا تا ببینم چه خبره..

-اونجا بود؟..

-- اونجا بود قربان..3 تا محافظ اون اطراف پرسه می زدن..نتونستم جلوتر برم ولی وقتی از خرابه اوردنش بیرون صورتش با اینکه زخمی بود ولی همونی بود که تو عکس دیدم..

نفس عمیق کشیدم..متفکرانه به صندلی تکیه دادم..انگشتای دستم و تو هم گره کردم و جلوی صورتم گرفتم..

چند لحظه سکوت و بعد از اون نگاهم و بهش دوختم..

- پس اون دکتر ِ سمج تو چنگال کیومرث اسیره..گفتی که زخمی بود؟..

--بله قربان، نا نداشت راه بره..زیر بازوش و گرفته بودن..

- خوب گوش کن ببین چی میگم..امشب و تا صبح اون اطراف کشیک بدید ببینید چه خبره..اگه تعداد محافظا بیشتر نشد و یا محلشون و تغییر ندادن فرداشب راس ساعت 12 با چند تا از بچه ها بریزید اونجا..

-- چشم قربان..فقط دکتره چی؟..

- زنده می خوامش..مراقب باشید تو درگیری اتفاقی واسه ش نیافته..کار که تموم شد بیاریدش پیش من تو انبار..هر اتفاقی هم که افتاد بهم خبر میدی..

-- به روی چشم..بلدیم کارمون و..

- بازم دارم تاکید می کنم که اون و زنده می خوام..اینو یادتون نره..

--حتما آقا..خیالتون راحت..

**************************

حتما باید یه سر به خونه می زدم..همیشه جنبه ی احتمال رو در اولویت قرار می دادم..

برای رسیدن به اون چیزی که می خوام باید تو کل نقشه طبیعی رفتار کنم..انگار که هیچ اتفاقی نیافتاده..برای همین شبا می رفتم پیش بچه ها تا کسی به چیزی شک نکنه..

ولی قبلش یه سر به انبار زدم..امار لحظه به لحظه ی شیدا رو داشتم..اما امروز ازش خبری نگرفتم..

ترجیح دادم شخصا برم وببینم چه خبره..این مدت هیچ فرصتی پیش نیومده بود ..

نگهبان با دیدنم در انبار و باز کرد..

-حشمت و صدا کن..

-- چشم اقا همین الان..

چند لحظه طول کشید..تا اینکه حشمت و دیدم سراسیمه از بین کارتون ها رد شد و به طرفم اومد..

--سلام اقا..خوش اومدین..

-کجاست؟..

--همون جای همیشگی..پدرسگ بدجور رو اعصابه..تا حالش جا میاد جیغ و داد می کنه..یه لحظه نمیشه ازش غافل شد..

-مگه چی شده؟..

--دیشب می خواست فرار کنه..خودش و زده بود به مریضی..لاکردار جوری نقش بازی می کرد که همه مون باور کردیم یه مرگیش هست..

دستاش و باز کردم که بی وجدان از فرصت استفاده کرد و زد به چاک..با اسلحه افتادیم دنبالش و تهدیدش کردیم ولی فایده نداشت..

خواست از در بزنه بیرون که نگهبان جلوش و گرفت..اقا نبودی ببینی چه کولی بازی راه انداخته بود..هی پشت هم نعره می کشید..

بچه ها هم از خجالتش در اومدن و کاری کردن که تازه امروز ظهر بهوش اومد..

یقه ش و چسبیدم..محکم تکونش دادم..

فریاد زدم:مگه بهتون نگفته بودم هر حرکتی انجام داد اولین کاری که می کنید به من خبر بدید؟..چرا سرخود هر غلطی دلتون خواست می کنید؟..

شوکه شده بود..

--قـ..قربان کاریش نکردیم..مگه میشه از دستورات شما سرپیچی کرد؟..به جون مادرم فقط یه کم گوش مالیش دادیم..یکی دوتا از بچه ها خواستن دست درازی کنن من نذاشتم..آقا باور نمی کنی بیا خودت ببین..

داد زدم: بیام چی رو ببینم احمق؟..........

هولش دادم عقب..........کثافتکاری که کردین و؟..حشمت وای به حالت اگه دختره چیزیش شده باشه..همینجا دخلتون و میارم..

با رنگی پریده و نگاهی از سر ترس لب باز کرد..

--آقا به پیر به پیغمبر کاریش نکردیم..دختره هار شده بود واسه اینکه دیگه از این غلطا نکنه....

-ببند دهنت و..........الان کجاست؟..

--تو اتاقکه..دست و پاش بسته ست..

راه افتادم..پشت سرم اومد..

- به پدرش زنگ زدید؟..

-- زنگ زدیم ولی طبق دستور شما چیزی بهش نگفتیم..از صداش معلوم بود خیلی ترسیده..

با نفرت دندونام و رو هم ساییدم..در اتاقک و باز کردم..نگاهمو به سمت راست چرخوندم..گوشه ی اتاق کز کرده بود وبا وحشت به من نگاه می کرد..

با اخم و نگاهی غضبناک به طرفش رفتم..از ترس می لرزید..رو به روش ایستادم..نگاهش دیگه از غرور پر نبود..حالا از ترس جلوی پاهام به خودش می لرزید..

با نوک کفشم اروم به بازوش زدم....

همراه با پوزخند ..

--شنیدم می خواستی فرار کنی....با چه جراتی؟..مگه کسی تا حالا وجودش و داشته بخواد از دست من در بره؟..

جلوش رو یه زانو نشستم..ته اون چشمای سبز نفرت موج می زد..ترس هم نتونسته بود اون حس نفرت رو تو خودش محو کنه..

گونه ی چپ و گوشه ی چونه ش به کبودی می زد..گوشه ی لبش پاره شده بود و رنگی به چهره نداشت..

لب باز کرد..گرفته و بی روح..

--ازت متنفرم..

-انگار هنوز ادم نشدی..

-- چون هنوز همنشین ِ تواَم..از دستت که خلاص شم نشونت میدم کی ادمه و کی عین حیوون وحشی و درنده..

موهاش و تو مشت گرفتم و کشیدم..

همراه با خشم داد زدم: به کی میگی حیوون کثافت؟..حیوون منم یا تو و امثال پـ.........

لب فرو بستم..الان وقتش نبود......

ادامه دادم: هنوز وقت هست تا ادمت کنم..فعلا بذار پدرت و از نگرانی در بیارم..به هرحال دختر یکی یکدونه ش اینجا اسیره ِ منه..باید خیالش و راحت کنم..چند صباحی رو تو ویلای من گذروندی..اونم به دستور پدرت و با یه نقشه ی به ظاهر حساب شده..واسه تصاحب من و اموال من....بذار بدونه که تیرش به سنگ خورده..بدونه که دختر مهندس صدر تو چنگال آرشام گرفتار شده..

با وحشت نگام کرد..

--چی می خوای بهش بگی؟..عوضی اون مریضه هیجان و ناراحتی واسه ش سمه..

پوزخند زدم..ایستادم..

-اون گرگ ِپیری که من می شناسم حالا حالاها جونش و تسلیم عزرائیل نمی کنه..هنوز خیلـــی مونده تا پیراهن مشکی تنت کنی..نگران نباش حتما تو مراسمش شرکت می کنی..

--خفه شو..خیلی پستی..چطور می تونی این حرفا رو بزنی؟..مگه پدرم چه بدی در حقت کرده؟..

با خشونت لگد محکمی به بازوش زدم..جیغ کشید..

فریاد زدم: چکار کرده؟..تو، کسی که از وجود همون خائن ِ داره از من می پرسه اون کفتار باهام چکار کرده؟..

دختره ی احمق من از اول که اومدم سمتت با قصد و نیت قبلی اینکارو کردم..اون موقع خبر نداشتم واسه من نقشه ریختید..

پس خیال نکن واسه این موضوع گرفتم اوردمت اینجا..نه از این خبرا نیست..

نَفَرات قبل رو خیلی راحت گذاشتم کنار و زهرم و بهشون ریختم..ولی تو نخواستی بکشی کنار..وارد بازی شدی که بهت مربوط نمی شد..

و کسی که خواسته یا ناخواسته بخواد وارد بازی من بشه باید یه جوری تقاص کارش و پس بده..مجازاتی که خودم مشخص می کنم..

می تونی از پدرت بپرسی که چرا اینجایی..مطمئنم هنوز فراموش نکرده....

جیغ می کشید..داد می زد و پشت سر هم اشک می ریخت..

بی توجه به حشمت اشاره کردم..سر تکون داد و گوشیش و در اورد..یه پارچه ی حریر روی دهانه ی گوشی گذاشتم..نمی خواستم صدام و تشخیص بده..

شماره ی صدرو گرفتم..بعد ازچند بوق جواب داد..صداش نگران بود..

--الو!..

- چطوری جناب صدر؟..

--شما کی هستید؟!..

- کسی که جون دخترت تو دستاشه..

مکث کرد..تند نفس می کشید..

با صدایی مرتعش همراه با فریاد گفت: چی می خوای از جونش؟..با دخترم چکار داری بی وجود؟..

- اگه نمی خوای جنازه ی دخترت و بفرستم واسه ت ساکت شو و خوب گوش کن ببین چی دارم بهت میگم..

-- چی می خوای؟.پول؟..طلا؟..زمین؟..بگو. .هر چی که دارم بهت میدم فقط.......

-بهت گفتم ساکت شو..می دونم که پای پلیس و وسط نمی کشی، چون واسه خودتم بد میشه..دست راستت پیش منه..دختر یکی یکدونه ت..کسی که تو جزء جزء ِ نقشه هات باهات شریکه....

فرداشب..ساعت 10 به این ادرسی که واست اس ام اس می کنم میای....اگه بخوای چیزی رو لو بدی ادمای من خیلی زود جای انبار موادا و زمان حمل و نقل کامیون ِ به ظاهر حامل لوازم بهداشتی ولی پر ازهروئینت و به پلیس گزارش می کنن..

بدون با بد کسی طرفی..

--تـ..تو کی هستی؟..اینا رو از کجا می دونی؟..

- فرداشب می بینمت مهندس صدر..

تماس و قطع کردم..رو به حشمت گفتم که ادرس و واسه ش بفرسته..

به شیدا نگاه کردم که چطور با نفرت به من خیره شده بود..

-- از اینجا که خلاص بشم اولین کاری که بکنم اینه که داغ اون دختره ی عوضی رو به دلت بذارم..بعدشم کاری می کنم که به روز سیاه بیافتی..تقاص تک تک این روزایی که دارم می گذرونم رو پس میدی..فقط صبر کن و ببین باهات چکار می کنم آرشام..

رو به روش زانو زدم..چونه ی کبودش رو تو مشت گرفتم..از درد صورتش جمع شد..

با غیض گفتم:منم منتظر اون روز می مونم..البته.....پوزخند زدم.........اگه از چنگال من جون سالم به در ببری..

ترس ِ تو چشماش، بیشتر شد..

باهاش خیلی کارا داشتم..وجودش برای من و اطرافیانم..علی الخصوص دلارام خطرناک بود..

قصد کشتنش و نداشتم..چون تا کسی نخواد از پشت بهم خنجر بزنه کاری بهش ندارم..

شیدا هم حرف زیاد می زد..

ادم باتجربه ای بودم....

ولی پای انتقامم وسطه..پس باید زجر بکشه..

انقدری که بفهمه با آرشام در افتادن چه عواقبی داره..

*******************************

شب بعد از شام واسه رفتن به خونه ی شایان آماده شدم..

دلایلم برای رفتن به اونجا زیاد بود..

نمی دونستم امشب قراره چه حرفایی بینمون رد و بدل بشه..اصلا قراره چه اتفاقی بیافته..

ولی در هر صورت..

باید می رفتم..

**************************

دلارام رو در جریان نذاشتم..امیدوار بودم کیوان هم اینکارو نکنه..

گرچه بدون اجازه ی من کاری انجام نمی داد..

نمی خواستم ملاقات امشبم با شایان خدشه ای تو نقشه مون ایجاد کنه..

اینکه دلارام از این ملاقات بی خبر باشه به صلاح همه ی ماست..مخصوصا خودش..ممکنه بی اختیار کاری رو انجام بده و دیگران رو به شک بندازه..

از اینکه دختر خودداری ِ مطمئنم..منتهی اگر با احتیاط پیش می رفتیم در نتیجه بهتر هم جواب می گرفتیم..بدون مشکل و دردسر..

دقایقی از اومدنم به ویلای شایان می گذشت..

شایان با دیدنم لبخند زد و با صدای بلند خوش امد گفت..

با لبخند نگام کرد..

--می دونستم که میای..آرشام سرش بره قولش نمیره..

-قول ندادم که میام..ولی راسخ بودم که بدونم با من چکار ِ مهمی داری؟..

بلند شد..دستاش و باز کرد و با شعف خاصی گفت: امشب قراره بین صحبتامون کمی هم خوش گذرونی کنیم..مدتیه تو کار غرق شدیم حالا وقتشه کمی هم واسه خودمون وقت بذاریم..واسه برنامه های بعدی..

پس واسه امشب نقشه چیده..

باید خونسرد پیش می رفتم تا بفهمم چی می خواد..

--چرا هنوز نشستی؟..پاشو حاضر شو.............به پایین اشاره کرد....... منتظرم نذاری پسر..

و همراه با قهقهه ی بلندی از سالن بیرون رفت..

منظورش به استخر بود..شایان تو ویلاش 2 تا استخر ساخته بود..استخر سرپوشیده ای که تو حیاط بود و مختص به فصل تابستان..

و استخر دیگری که دقیقا تو زیرزمین ساختمون قرار داشت و بیشتر تو فصل سرما ازش استفاده می شد..

این حرفا برام عادی بود..می دونستم امشبم باید شاهد باشم..خوش گذرونی های شایان تمومی نداشت..

زمانی که باهاش کار می کردم هر هفته یکی از این شب ها رو مختص به ع*ی*ا*ش*ی می داد..

ازمنم می خواست همراهش باشم ولی زمانی که می دید مشتاق به این کار نیستم به بهانه ی اینکه باهام حرفای مهمی داره من و هم وارد بازی می کرد..ولی خب....گاهی واقعا راست می گفت..

میگم بازی دقیقا همینطوره..یه بازی ِ کثیف..

امیدوار بودم امشبم نخواد چنین کثافتکاریایی رو بکنه که هر کس با دیدنش از انسان بودن خودش به عجز می اومد..

شایان یه فرد کاملا افراط گر بود..تو هر چیزی..علی الخصوص مسائلی که ع*ی*ش*ش رو به اوج می رسوند..

لباسم و تو رختکن عوض کردم..

سر و صداشون و می شنیدم..انگار که دست بردار نیست..

نمی تونستم بکشم عقب..واسه رو به رو کردنش با شاهین خان یه امشب رو باید به میلش پیش می رفتم..

شایان همینقدر که با شنیدن اسم مواد از خود بی خود می شد همونقدرم به خاطر رد کردن خواسته هاش خیلی راحت کنار می کشید..

مخصوصا الان که می دونه از گروهش کشیدم کنار..حاضره هر کارى بکنه تا منو کنار خودش داشته باشه.. 

می شناختمش..الان 10 ساله که باهاش کار مى کنم ..

همونطور که اون واسه من یه مهره برای رسیدن به اهدافم بود..منم واسه ش کم نذاشتم..

لب استخر ایستادم..بدون اینکه نگاهشون کنم با یک شیرجه ی کاملا حرفه ای پریدم تو آب..نه زیاد سرد بود و نه گرم..

سرم و که از آب بیرون اوردم به صورتم دست کشیدم..به طرف دیواره ی استخر شنا کردم..پشتم و بهش تکیه دادم..

درست گوشه ی استخر..چشمام و بستم و دوباره باز کردم..تو موهای خیسم دست کشیدم..

نگام سمت شایان کشیده شد..3 تا دختر دوره ش کرده بودند..شایان نیمه ب*ر*ه*ن*ه رو به روی من با فاصله ی زیادی به دیواره ی استخر تکیه داده بود..

یکی از دخترا که موهای بور و بلندی داشت جام شرابش و تو دستش گرفت ..گه گاه به لب های غرق در لبخند ِ ه*و*س*آ*ل*و*د ِ شایان نزدیک می کرد..

نفر دوم ..دختری با موهای کاملا مشکی و بلند..مایوی نیمه ب*ر*ه*ن*ه* ا*ی به تن داشت و درون اب رو به روی شایان با عشوه و ناز نگاهش می کرد و قفسه ی سینه ش رو نوازش می داد..

و نفر سوم....دختری با موهای شرابی..پوست سفید..چشمان آبی..هیکل توپر و سکـ***ی و تو اون مایوی دو تیکه نگاهه خیره و خمار شایان رو سمت خودش کشیده بود..دست شایان نوازشگرانه به روی بدن دختر حرکت کرد ..

نگاهش و به من دوخت..

-- از اینکه به دعوتم دست رد نمی زنی خوشم میاد..ولی تا کی می خوای تنها بمونی؟..تو هم قاطی ِ ما شو..کم کم دارم بهت شک می کنم پسر..

-چرا شک؟..

-- به اینکه مرد هستی یا نه..من که بعد از این همه سال در تو هیچ غ*ر*ی*ز*ه* ا*ی ندیدم..پسر، بی خیال افکار پوچت شو..اگه اینکه میگن دنیا 2 روزه راست باشه پس از این 2 روزت استفاده کن..ل*ذ*ت ببر..عشق و حال کن، دیگه چرا معطلی؟..

دستام و ازهم باز کردم..به لب استخر تکیه دادم..نگام مملو از غرور بود..غروری سرد..

بدون اینکه تغییری تو چهره م ایجاد کنم گفتم: من همینی َم که هستم..بیشتر مایلم تماشاچی باشم تا بخوام کاری بکنم که از انجام دادنش هیچ خوشم نمیاد..

قهقهه زد..صداش انعکاس خاصی تو فضای استخر ایجاد کرد..

-- نه دیگه نشد، امشب فرق می کنه..امشب نمی تونی از زیرش شونه خالی کنی..گفتم باهات کلی حرف دارم..ولی تا تقويت نشم نمی تونم درست و حسابی رو چیزی تمرکز کنم..

پوزخند زدم..

- وقتی ازم خواستی بیام تو استخر فهمیدم حرفات باید مهم باشه..

--پس معلومه منو کاملا شناختی..

نفسم و عمیق بیرون دادم..

- برام عادی شده..

--واسه همینه که نمی خوام از دستت بدم..واسه نگه داشتنت خیلی کارا می کنم..

نمیگه همه کار می کنم..میگه خیلی کارا می کنم..

به هیچ کس باج نمی داد..

نگام کاملا جدی معطوف اون 4 نفری شده بود که درست رو به روی من مشغول ِ................

شایان انگشتاش و وحشیانه تو موهای دختری که چشمان آبی داشت فرو برد و لباش و به شدت بوسید..

دختری که رو به روش ایستاده بود خودش و به بدن شایان می کشید و ل*و*ن*د*ی می کرد....

نفر بعد جام شراب و، رو سینه ی شایان سرازیر کرد ..اروم زبونش و رو بدن غرق به شراب سرخ حرکت داد..

کاراشون هر ادمى رو ت*ح*ر*ی*ک مى کرد ..از قصد شایان با خبر بودم..

می خواست منو هم بکشه وسط..بگه که اشتباه نمی کردم..

تو مرد بودنم شکی نیست..ولی الان 10 ساله که دارم این غ*ر*ی*ز*ه رو در خودم سرکوب می کنم..دقیقا 9 ساله که موفق شدم..10 ماهش رو تو تعلیم از دست دادم..خیلی رو خودم کار کردم..اینکه بتونم با کسایی که طعمه ی اهدافم می شدن چطور رفتار کنم..

دخترایی که جلوم به زانو در می اوردم، حس نیاز رو درونشون تقویت می کردم ولی در اخرین لحظه رهاشون می کردم....

اما.. 

از این 10 سال 2 ماهش رو باختم..خودم و باختم..خط قرمزی که برای خودم تعیین کرده بودم رو شکستم..من در برابر دلارام حسی رو در خودم دیدم که نباید می دیدم..در مقابل دلارام دووم نیاوردم..اون احساسی که فکر می کردم در خودم کشتم رو یکبار دیگه بیدار دیدم..

فهمیدم تموم مدت داشتم اشتباه می کردم..با این همه تلاش فقط تونستم حسم رو خفته نگه دارم..نتونستم اون رو کامل از بین ببرم..

فهمیدم شدنی نیست..حتی بعد از گذشت این همه سال....

اون شب از حموم اوردمش بیرون و بدنش رو لمس کردم..هر بار که بی اختیار می کشیدمش تو بغلم این حس لعنتی رو سرکوب نشده می دیدم..

از همین می ترسیدم..از اینکه نتونم رها بشم..نتونم کنار بکشم ..

خواستم دور بمونم....

اما نشد..

به خودم اومدم..

تموم مدت بی اختیار نگام رو اونا بود ولی بی خبر از همه جا تو افکار ِ خودم غرق بودم..تو فکر دلارام..

شایان که نگاهه خیره م و روی اون سه تا دختر دید لبخندش غلیظ تر شد..

می دونستم داره در موردم اشتباه فکر می کنه..ولی سکوت کردم..

سرم داغ شده بود..نفسام کش دار و بلند شده بود..و نگاهه تب زده م..سرم و چرخوندم تا نبینم..هیچ حسی به اون سه دختر نداشتم..

ذهنم پر شده بود از تصویر دلارام..اگه حسش نکرده بودم..اگه تو بغلم نگرفته بودمش..اگه دلارام.......

شاید الانم مثل دفعات قبل..مثل زمانی که دیدن این صحنه ها عادت هر هفته م شده بود بی خیال چشم می بستم و تنم و به دست اب می دادم..

زیر اب سکوت حکم فرما بود..شاید اونجا بتونم این حس مزاحم رو از بین ببرم..جاش و به سکوت بدم..به ارامش..

ناارومم..کم کم دارم می بُرم..از همه چیز..چرا تصویرش از جلوی چشمم یک لحظه هم محو نمیشه؟..این دختر با من چکار کرده؟..سینه م می سوخت..داغ بودم..مثل اتیش گرم و سوزان..

چشمام و بستم..نفسم و تو سینه حبس کردم..شیرجه زدم زیر اب..اروم شنا کردم..سکوت بود..هیچ صدایی نمی شنیدم..دوست داشتم همونجا بمونم..سرم و از اب بیرون نیارم تا شاهد چیزایی نباشم که همه ی عمر ازشون دور بودم..فقط چشمام و ببندم..

انقدری زیر آب موندم تا اینکه حس کردم دارم نفس کم میارم..

به همون سمتی که قبلا تکیه داده بودم شنا کردم..سرم و با یک حرکت از اب بیرون اوردم..نفس عمیق کشیدم..به صورتم دست کشیدم و چشمامو باز کردم..دستمو به لب استخر گرفتم..

کسی رو به روم ایستاده بود..نه..یک نفر نبود..بیرون از اب..درست لب استخر..

سرم و بلند کردم..و.........

با ديدنش .. از تعجب قادر نبودم نگاهم رو از صورت ترسیده و رنگ پریده ش بگیرم..

سرم تیر کشید..با فکری که داشت ازارم می داد..

امشب قراره چی بشه؟!..

نکنه....................

***************************

«دلارام»

هیچی نفهمیدم..فقط سر شب دیدم که ارسلان با شتاب از ویلا زد بیرون..بعدشم موندم تو اتاقم و به اتفاقات امروز فکر کردم..

تا الان که می بینم اینجام..یه نفر که از همین محافظای غول تشن بود به زور منو کشید و با خودش اورد پایین..

نمی دونستم داره کجا میره..فقط دستم و محکم گرفته بود و دنبال خودش می کشید..

فضای استخر رو که دیدم قلبم واسه چند ثانیه از تپش ایستاد..ازهمه بدتر دیدن شایان توی اون وضعیت و بین اون 3 تا دختر تو استخر بود..

یعنی چی؟!....

من....

کنار استخر....

جایی که شایان با 3 تا دختر داره ل*ا*س می زنه..

خدایا به دادم برس..نکنه می خواد من و...........

عین مجسمه خشکم زده بود که یک دفعه یه نفر جلوی پاهام تو استخر سرش و از اب اورد بیرون..با ترس یه قدم رفتم عقب..محافظ نگهم داشته بود که فرار نکنم..

ولی من مبهوت سرجام مونده بودم..با دیدنش قلبم اومد تو دهنم..آرشام.. اینجا بین اینا چکار می کرد؟..

یه حس بدی بهم دست داد..مخصوصا با دیدن اون سه تا دختر..نکنه ارشام اومده اینجا تا با اینا........

خواستم بهش فکر نکنم ولی ..

دارم با چشم می بینم..آرشام با بالا تنه ی خوش فرم و ب*ر*ه*ن*ه*ش تو استخر شنا می کرد..

منو دید..انگار اونم از دیدنم تعجب کرد..

خب چیزیش که نیست..داره با اینا حال می کنه..

منه خرو بگو که تموم مدت واسه ش نگران بودم..

یعنی خاک تو سرت کنن دلارام که واقعا به هیچ دردی نمی خوری جز اینکه راه به راه ازت سواستفاده کنن..

نگاش کن..خوب نگاه کن ببین این آخه کجا جونش تو خطره؟..

اخمام خود به خود جمع شد..نگاهی از سر بیزاری به آرشام و بعد به شایان انداختم..سر شایان داد زدم..جوری که صدام تو کل محوطه ی استخر پیچید..

-- چرا راحتم نمیذاری؟..

لحظه ای لبخند از رو لباش کنار نمی رفت..بی شرمی تا به کی؟..

-- حرص نخور عزیزدلم..اتفاقا اوردمت اینجا که راحت باشی..

به محافظ اشاره کرد..ولم کردن..

دوتا از اون دخترا که یکیشون موهاش بور بود و اون یکی مشکی از کنار شایان بلند شدن و اومدن طرف من..

اون یکی که خوشگل تر بود و چشمای آبی داشت موند پیشش..تو وضعیت بدی بودن..دختره افتاده بود رو شایان و....

از دیدنشون چندشم شد..مخصوصا از شایان..کثافت ِ بی شرم.......

به طرف در دویدم که اون دوتا جلوم و گرفتن..خواستم برگردم که از پشت سر دستام و گرفتن و نگهم داشتن..

مرتب تقلا می کردم و بهشون ناسزا می گفتم..

دیدم که شایان بهشون اشاره کرد..اون دوتا هم در حالی که زیر لب یه چیزایى می گفتن منو بردن سمت دیگه ی استخر..

خواستم دستم و ازاد کنم تا موهاشون و بکشم و تو صورت هر کدومشون یه سیلی محکم بخوابونم ولی نشد..

چون دو نفر بودن زورشون بهم می چربید..

شاید تقلا کردنام بیشتر به خاطر آرشام بود..دیدنش اینجا و توی این وضعیت به کل حال و روزم و ریخته بود بهم..

مجبورم کردن یه ست مایوی کامل بپوشم..نمی خواستم عین وحشیا رفتار کنم..بی عقلی بود اگه می خواستم بیشتر از اون مقاومت کنم..

آخه چطور می تونم بین این همه ادم که همه شون دشمنم هستن راه به جایی ببرم؟..فکر کردن بهشم دیوونگیه..

با ترس و لرز وایساده بودم.. 

به زور مایوی بنفش رنگی رو تو تنم کردن..منکر خوشگلیش نمیشم.. سک***ی و ناز بود..خواستن ببرنم بیرون که سرجام وایسادم..

اگه اینجوری جلوی شایان ظاهر می شدم همونجا سرم و می کوبیدم لب استخر و خودم و می کشتم..

لحظه ی آخر یه بلوز حریر نسبتا ضخیم از روی جالباسی برداشتم..مدل پیراهن مردونه بود..وقتی پوشیدم بلندیش تقریبا تا یک وجب زیر ب*ا*س*ن*م می رسید..

جلوی لباس و با دستم گرفتم که از هم باز نشه..

صورتم سرخ و تنم داغ شده بود..

اون دوتا بردنم بیرون..لرزون دنبالشون می رفتم..

کجا فرار کنم؟..

چجوری برم بیرون؟..

با این همه محافظ؟..

تو استخر کسی جز ما 6 نفر نبود..ولی بیرون از اینجا چی؟..

بدجوری گیر کردم..قرار نبود این اتفاق بیافته..

قرار نبود آرشام اینجا باشه..پس نقشه مون چی؟..

مگه قرار نبود شایان و گیر بندازیم و منم انتقامم و ازش بگیرم؟..

پس چرا داره ازم سواستفاده می کنه؟..

قرار بود زندگی رو به کامش تلخ تر از زهر بکنم ولی حالا چی؟..زندگیم و زهرمارم کرده..داره بدبختم می کنه..

جلو چشم کسی که عاشقشم می خواد باهام........

حتم داشتم اینکارو می کنه..از نگاهه متعجب آرشام فهمیده بودم انتظار منو نداشته..پس خبر نداره..

ولی خب مگه چکار می تونه بکنه؟..با اینکه می دونم اونم گیرکرده..ولی.......

با فکر به اینکه اینجا داشته مثل شایان با این دخترا...........

اصلا نمی تونم ..نمی تونم طاقت بیارم..

از دستش عصبانیم..

حتی بیشتر از شایان..

از زور شرم صورتم داغ شده بود....وقتی به خودم اومدم که دیدم جلوی شایان نشستم..به صورتم دست کشید..خودم و کشیدم عقب ولی دستم و گرفت نذاشت بیشتر از اون عقب نشینی کنم..

لال شده بودم..انگار یادم رفته بود چطور باید حرف بزنم..

همه چیز پشت سرهم اتفاق می افتاد..حتی نمی تونستم قبل از عمل خوب فکر کنم..

قلبم به قدری تند می زد که قفسه ی سینه م درد گرفته بود..

شایان_ خیلی خوشگلی..تو این لباس فوق العاده شدی............به بازوم دست کشید............حیف این اندام ه*و*س انگیز نیست که پشت این حریر مخفی بمونه؟..دوست دارم بدن خیست و ببینم..زمانی که تو استخری و حریر خیس به بدنت چسبیده..می خوام ببینمت..از همین الان می تونم تو رو توی اون حالت تصور کنم....بیا تو آب......

با چشمای گشاد شده نگاش کردم..

حرکتی نکردم..

اخماش رفت تو هم..

-- یا با زبون خوش میای تو اب..یا میگم به زور اینکارو بکنن، انتخاب با خودته..

بی اختیار نگام چرخید رو آرشام..اخماش حسابی تو هم بود..فک منقبض شده ش و دیدم و به وضوح از چشمای سرخش فهمیدم تا چه حد عصبانیه..

منم عصبانیم..از دستش گله دارم....

به اندام نیمه ب*ر*ه*ن*ه*ش نگاه کردم..کمی بالاتر از شکم تا قفسه ی سینه ش بیرون از اب بود..عضلات محکم و خیسش زیر نور برق می زد..

شایان نگاش به من بود..

آرشام نامحسوس کمی سرش و رو به پایین مایل کرد..منظورش این بود که بیام تو آب..

می خواست به حرف شایان گوش کنم؟!..

ولی نرفتم..شایان دستم و کشید..کم مونده بود پرت شم که جیغ کشیدم..

بهتر بود با این جماعت در نیافتم..وقتی کاری ازم ساخته نیست دیگه چرا تقلا می کنم؟..

اما واسه حفظ هستیم باید تلاش کنم..پس تقلا کردنم بیهوده نیست..

رفتم تو استخر..دستم هنوز تو دست شایان بود..عمق اب زیاد نبود..می تونستم تا حدی خودم و کنترل کنم..همه ی وجودم می لرزید..

دمای اب معمولی بود..ولی من سردم شد..

شایان دستم و کشید و مجبوم کرد کنارش حرکت کنم..شنا کردنم خوب نبود که اگه نگهم نمی داشت می رفتم زیر آب..فقط خداروشکر می کردم که عمقش زیاد نیست ..اما تو حرکت سخت بود..

دیدم داره میره سمت آرشام..هیچی حالیم نبود..ترس وجودم و پر کرده بود..شاید از روی همین ترس ِ که احساس سرما می کنم..

جلوی آرشام ایستاد..

شایان با لبخند چندش اوری که حالم و بدتر می کرد و نفرت درونم رو بیشتر..

رو به آرشام گفت:طلسم 10 ساله رو باید همین امشب بشکنی..هر بار دخترای زیادی رو فرستادم طرفت ولی تو با سماجت اونا رو نادیده گرفتی..رو زیباترین دختر چشم بستی..ولی امشب نگات یه جور دیگه ست..هیچ وقت خیره نمی شدی ..فکرش و که می کنم می بینم هیچ اتفاقی نیافتاده که آرشام و این همه تغییر بده..ولی چرا..یه چیزی شده..اما هنوز بهش شک دارم ..

پرتم کرد سمت آرشام..افتادم تو بغلش..دست چپش دور کمرم حلقه شد تا نیافتم..

از یه سمت تو اغوشش بودم..نگام تو چشمای مشکی و نافذش قفل شد..

با صدای شایان به خودمون اومدیم..

-- امشب گفتی که منو شناختی..پس باید اینو هم بدونی دیدن چنین صحنه هایی به من ل*ذ*ت*ی میده که تو عمل نمی تونم حتی به اون شدت لمسش کنم....امشب می خوام شاهد عشق بازی شما دوتا باشم..می خوام تو ل*ذ*ت غرقم کنید.............

به آرشام اشاره کرد.............

-- تو گروهم از بهترین ها بودی و هستی..کسی که 10 سال ِ جلوی خودشو گرفته تا پا فراتر از خط قرمزش نذاره می بینم که امشب شل گرفته..معلومه که بی میل نیستی..مورد اعتمادمی..کسی هستی که جلوتر از حد تعیین شده نمیری...............

نگاش و به من دوخت و طرف صحبتش آرشام بود............

--با کسی هستی که قراره امشب حس منو کامل کنه..ولی قبل از باید تموم لحظاتش و تو ذهنم ثبت کنم..که وقتی می گیرمش تو بغلم با چشم ِ بسته هم بتونم اونو تجسم کنم..تو تموم حالت ها..ملکه ی من امشب با مورد اعتمادترین عضو گروهم عشق بازی می کنه و من مشتاقانه شاهدش خواهم بود..

اروم رفت سر عقب و به دیوار استخر تکیه داد..هر 3 تا دختر اومدن تو استخر و.............

تو اغوش شایان هر کار که می خواستن می کردن..شایان هم معلوم بود تو حال خودش نيست ..

و اینطرف استخر..من و آرشام مات و مبهوت مونده بودیم چه کنیم..

هنوز نتونسته بودم حرفای مزخرف ِ شایان و هضم کنم..

گفت 10 سال؟..یعنی 10 سال ِ که ارشام با کسی نیست؟..پس اینجا چکار می کنه؟..

شایان گفت امشب می خواد با من....

یعنی چی این حرف؟..نکنه می خواد من و آرشام با هم .......

اونوقت اون کثافت ببینه و وقتی هم که خوب حس ش*ه*و*ت*ش و تقویت کرد دستم و بگیره ببره تو اتاقش و..........

نه.. خدایا نه..اینجوری نشه..حتما آرشام یه کاری می کنه..اره..اره مطمئنم ..

ولی اگه نشد چی؟..

شایان خیلی عوضیه..حتما به خاطر اینکه امشب کارش و عملی کنه ارسلان و دک کرده..

یعنی فهمیده؟..

نکنه به من و ارشام شک کرده باشه؟..واسه همین ما رو انداخته به هم..

خدایا دارم دیوونه میشم..به قدری تو خودم فرو رفته بودم که نفهمیدم از کی تا حالا تو همون حالت موندم و دارم بی صدا گریه می کنم..

با شنیدن صدای ارشام برگشتم..نگاش کردم..

صدام زده بود..صورتم و دید..دید دارم گریه می کنم..

ساکت شد..منو کشید جلو..پشت به شایان نگهم داشت..

جدی بود..جدی تر از همیشه..

با بغض گفتم: آرشام اون می خواد امشب باهام چکار کنه؟..اون يه عوضیه....

بغضم شکست..شونه م از هق هق لرزید..سرم و خم کردم رو شونه ش..صورتش و تو موهای نمناکم فرو برد..

زیر گوشم اروم گفت: گریه نکن، امشب اتفاقی نمیافته......دلارام.........

سرم و بلند کردم..سعی کردم صدام بالا نره..با اون بغضی که تو گلوم بود اگرم می خواستم نمی شد..صدام گرفته بود..

-آرشام گفته بودم بهت، می ترسم..تو جای من نیستی..اون خیلی پَست ِ..اون به مادرمم رحم نکرد..به یه زن شوهر دار..حالا بیاد به من رحم کنه؟..شایان قوی ِ..نمی تونم از پسش بر بیام..

صورتم و با دستاش قاب گرفت..مصمم تو چشمام زل زد ..

-- تموم کن این حرفا رو دلارام..اگه شایان قوی ِ من صد برابر از اون قوی ترم..به قدری که تونستم تو گروهش نفوذ کنم و ادمام و بینشون جا بدم..اگه قدرتی نداشتم فکر می کردی این کار شدنی بود؟..

- پس چرا اومدی اینجا؟..چرا گذاشتی من و..........

-- بس کن دختر، من نمی دونستم قراره این اتفاق بیافته..قرار بود باهام حرف بزنه..همیشه همین کارو می کرد..برام عادی بود..یه لحظه م شک نکردم که پای تو رو بکشه وسط ..

- حالا چی؟..بذاریم به خواسته ش برسه؟..

-- نه هر خواسته ای..ولی فعلا واسه اینکه شک نکنه مجبوریم کوتاه بیایم..

پوزخند زدم و با لحن بدی گفتم: اره خب واسه تو که بد نمیشه..حالت و می بری تهشم به ریشم می خندی..اصلا می دونی چیه؟..همه تون از یه قماشین..این حرفا رو داری می زنی تا خرم کنی..اخرشم هیچ کاری نمی کنی میذاری اون کفتار اخر شب که شد دستم و بگیره و ببره تو اتاقش............

دستش و برد زیر سرم .. پنجه هاش و تو موهام فرو کرد و محکم کشید..از درد لال شدم و صورتم جمع شد..

سرم و کشید عقب..صورتش و تو گردنم فرو کرد و زیر لب با لحن خشن و عصبانی گفت: فقط برو خدارو شکر کن که اینجایی..اگه تنها بودیم، دونه دونه دندونات و تو دهنت خرد می کردم دختره ی نفهم..............

موهام و بیشتر کشید..جوری زیر گردنم و بوسید که دردم گرفت.....................

زمزمه کرد: این حرفات و می ذارم پای وضعیتی که داری..می دونم عصبی هستی ولی حق نداری به من توهین کنی..تموم مدت به فکرتم، وقتی میگم نمی تونه کاری بکنه بدون که حرفم حرفه..

سرم و اورد پایین..با چشمای خیس از اشک نگاش کردم..تو گلوم بغض نشسته بود..

لحنش با دیدن صورتم اروم تر شد..

--سعی کن بفهمی، موقعیتی که الان توش هستیم خوب نیست..باید یه جوری ازش خلاص بشیم..شایان با اینکه سرش گرمه ولی تموم حواسش به ماست..جلوی حرفات و نمی گیرم چون باید مطمئن بشه که چیزی بین ما نیست..

تو همون حالت اروم گفتم: واسه چی؟........

-- شک کرده، وگرنه اینکارو نمی کرد..با این حال کاری نمیشه کرد..اگه وقت کُشی نکنیم ممکنه همین حالا تو رو ببره..اگه به جای اینکه این حرفا رو بزنی و فکرای بیخود بکنی کمی ذهنت و درگیر این قضایا کنی می فهمی کار ِ درست در حال حاضر کدومه..من راه خلاص شدنمون و از این مخمصه می دونم..ولی قبلش باید هر کار می خواد انجام بدیم..تا زمانی که دخترا کارشون و انجام بدن..

خواستم برگردم تا ببینم دارن چکار می کنن که آرشام نذاشت..شونه م و گرفت و برم گردوند..

-می خوام ببینم..مگه دارن چکار می کنن؟..

اخم کرد.........

-- لازم نکرده ببینی..

-اما آخه..

--دلارام..

جوری غرید که ترسیدم صداش و شایان هم شنیده باشه..حتما شنیده..حالا خوبه فقط اسمم و صدا زد..بیشتر از اون اینکه هیچ صمیمیتی تو تن صداش حس نکردم..

یه جورایی حق با آرشام بود باید به جای اینکه خودم و سست نشون بدم یه کم فکر کنم..می خواستم ترس و از خودم دور کنم ولی نمی تونستم..شدنی نبود..

نیم نگاهی به اونطرف انداخت..نگاهش و تو چشمام دوخت..یه جور خاصی بود..جوری که باعث می شد صورتم داغ بشه..من داشتم نگاش می کردم..حواسم به چیز دیگه ای نبود..عصبانیتم ازش وقتی که حرفاش و شنیدم تا حدی فروکش کرده بود..

نگام تو چشمای سیاه و مخمورش بود و خواستم حرفی بزنم که بی هوا خم شد رو صورتم و......با لباش وادار به سکوتم کرد

تا چند لحظه تو شوک این حرکتش بودم..ولی اون فارغ از اطرافش چشماش و بسته بود و منو می بوسید..

هر دو دستش دور کمرم حلقه شد..تنگ منو تو اغوش کشید..توی اب..هر دو خیس ولی پرحرارت..نفسای هردومون داغ بود..صورت هر دوی ما از حرارت و داغی این نفس ها می سوخت..

قلبم تند می زد..آرشام نفس نفس می زد..سرش و برد زیر چونه م..

این وسط یه حس مزاحم داشت اذیتم می کرد..ناخداگاه دستام و گذاشتم تخت سینه ش..خواستم از خودم دورش کنم..با اینکه حال خودمم تعریفی نداشت ولی مقاومت کردم..

سرش و اورد بالا..سفیدی چشماش به سرخی می زد..صورتش ملتهب بود..می دونستم تو چه وضعیتی ِ..

نفسام نامنظم بود..تو چشمای خمارش زل زدم..

اروم و مردد گفتم: بگو که نمی خوای ازم سواستفاده کنی..بذارمطمئن بشم..

چند لحظه با سکوت تو چشمام خیره شد..نگاش سرگردون بود..لباش و به لاله ی گوشم چسبوند..پشت کمرم و نوازش کرد..جدی بود.. 

-- من اگه می خواستم ازت سواستفاده کنم خیلی وقت پیش اینکارو می کردم..موقعیتایی برام جور شد که بدون مزاحم می تونستم به خواسته م برسم..اینطور نیست؟..

انگشتای دستم و تو موهاش فرو بردم..خودم و بیشتر بهش چسبوندم..

- ولی اینکارمون غیر از این نیست..ما هر دو....

--نمی تونیم...............و لاله ی گوشمو بوسید..تنم مورمور شد..

-- چرا نتونیم؟..

-- تو می تونی؟...........صداش حالم و بدتر کرد..یه جوری بود..یه جوری که مجبورم می کرد پیش برم وهیچی نگم..

-شاید..شاید بتونم..

--نه........محکمتر منو بین بازوهاش فشرد............نمی تونی..دلارام نمی تونیم..............

با زدن این حرف انگار کنترلم و ازم گرفت..توانم و از دست دادم..منم بغلش کردم..

انگار هر دو فراموش کرده بودیم که شایان با فاصله شاهد حرکات ِ ماست ..

نمی دونستم با دخترا در چه حال ِ ولی صداشون رو مى شنيدم ..بهشون بی توجه بودم..انگار که هیچی نمی شنوم..

فقط آرشام بود و..آغوش گرمش..بوسه هایی که حرارت و داغی ِ اتیش و به خودشون داشت..

هر دو ساکت بودیم..همه ش می خواستم به خودم تلقین کنم که درسته با آرشامم ولی از سر اجبار داره باهام اینکارو می کنه نه از روی عشق..

ولی هر بار با بوسه هایی که رو لبام و جای جای صورتم می نشوند به این باور می رسیدم که این کشش از طرف هر دوی ماست..این احساس نمی تونه یکطرفه باشه..

اگه همه چیز از سر اجبار اتفاق می افتاد پس این گرما ازچیه؟..این طپش های بی قرار..این همه هیجان و این همه اشتیاق..

کاملا حسش می کردم..برام قابل لمس بود..

بلوز حریر خیس شده و به تنم چسبیده بود ..یقه ش رو از سر شونه ی راستم کمی پایین داد..لباش داغ بود....خدایا..

ناخداگاه زمزمه کردم: آرشام نمی تونم..دارم دیوونه میشم تو رو خدا تمومش کن..

دروغ نگفتم..واقعا حالم خوب نبود..شرمم می شد اینو بگم..حتی پیش خودم اعتراف کنم ولی حالم خیلی بد بود..

می دونستم افکارم اشتباهه و نباید اینجوری باشه ولی اگه تنها بودیم..اگه خودمون دو تا بودیم..اونوقت ..

یعنی اونوقت من می تونستم انقدر خوددار باشم؟..فکر نکنم....

پیش خودم که می تونستم اعتراف کنم..اين حس در من بیداد می کرد..حتم داشتم آرشام هم همینطوره..

سرش و از رو شونه م بلند کرد..چند لحظه نگام کرد..حالم و از چشمام فهمید..

با شرم سرم و انداختم پایین..

خدایا یعنی فهمید؟..فهمید که دلم خودش و می خواد؟..فهمید که امشب جای شایان اگه آرشام می خواست باهام باشه..شاید....

نه..نمی تونم تصمیم بگیرم..حالم بده..دارم هذیون میگم..نگاش بهم جوری بود که.......انگار متوجه ِ همه چیز شده..

هنوز تو بغلش بودم..ولی کاری نمی کرد..

-- نگام کن..

سرم و همونطور که زیر بود به راست چرخوندم..

صدام زد..

--دلارام با تو بودم..ببینمت..

گونه هام اتیش گرفته بود..از داغی پوست صورتم گزگز می کرد..از اینکه فهمیده باشه چی می خوام و واسه چی کشیدم کنار شرمم می شد..........

سرمو به نرمی بلند کردم..نگاهه خجالت زده م رو تو چشمای جذابش دوختم..

گوشه ی لبم و به دندون گرفتم..نگاش به لبام افتاد..ولش کردم که همزمان خیلی ناگهانی خم شد رو صورتم و لبای خیسم و بوسید..

به نفس نفس افتادم..سرش و که بلند کرد خواستم بکشم کنار..

لرزون گفتم: ولم کن ..خواهش می کنم....نمی تونم..حالم خوب نیست..

ولم نکرد..محکمتر نگهم داشت..

-- چته دلارام؟ چرا می لرزی؟..

صدای آه و ناله ی دخترا تو سرم پشت سر هم تکرار می شد..گوشام و چسبیدم تا نشنوم..سرم و محکم به شونه ی آرشام فشار دادم..

نالیدم: نمی خوام بشنوم..اذیتم می کنه..

همینطورم بود..خودم که بدجایی گیر افتاده بودم..حالمم که بدتر از قبل شده بود خصوصا با بوسه ی اخرش دیگه کاملا از خود بی خود شدم....و حالا با شنیدن این صداها..

زیر گوشش نجوا کردم: ای کاش می تونستم بهت بگم از اینجا بریم..

نمی دونم جمله م و پیش خودش چطور تعبیر کرد که اونم زمزمه کرد: بریم یه جا تنها..بدون هیچ صدایی..

سربلند کردم..نگاش کردم..شیفتگی رو تو اون یه جفت چشم سیاه و نفوذگر دیدم..

و جمله ش و تکرار کردم: تنها..بدون هیچ صدایی..

--اگه می تونستم درنگ نمی کردم..

دستام و دور گردنش حلقه کردم..بدون اینکه بخنده گفت: حالا کی داره سواستفاده می کنه؟..من؟..

بدون اینکه کوچکترین تغییری تو حالتم ایجاد کنم گفتم: این شما مردا هستید که همیشه می خواین از هر موقعیتی سواستفاده کنین..بله تو..

هیچی نگفت..فقط با یه لبخند کج گوشه ی لباش نگام کرد..

- چرا هیچ وقت نمی خندی؟..

سکوت کرد..دستش و برد تو موهام و سرم و به صورتش نزدیک کرد..

مثل همیشه ته ریش داشت..مرتب وجذاب..فوق العاده بهش می اومد..

با لباش زیر گردنم و لمس کرد..

نالیدم: نکن........

نرم بوسید..

دستام و گذاشتم تخت سینه ش..

-آرشام.........

نفس داغش و اروم فوت کرد زیر گردنم..سوختم..

یعنی داره از قصد اینکارا رو می کنه؟!..

نفس زنون خودم و کشیدم عقب..تقلا کردم ولی دستاش و از دور کمرم برنداشت..

- ولم کن..تو رو خدا آرشام..

--چرا؟..

- چرا چی؟!..

-- ولت کنم شایان می گیرتت..

با شنیدن این حرف بی اختیار خودم و محکم بهش فشار دادم..

-راست میگی؟..

حالتم انقدرمظلومانه بود که اون نیمچه لبخند هم از رو لباش محو شد ..

گرفته نگام کرد..نگاش تو چشمام می چرخید..صداش اروم بود..و واقعا هم همین اروم بودن صداش تونست ارامش و به وجودم تزریق کنه..

-- نمیذارم اتفاقی واسه ت بیافته، نگران چیزی نباش..

و اروم تر ادامه داد: شده باشه نقشه رو بهم می زنم..حتی مجبور بشم شایان رو می کشم..ولی نمیذارم تو چیزیت بشه..از من خیلی کارا برمیاد..

نمی دونستم چی بگم..همه ی حرفام و با چشمای نمناکم بهش می زدم..

خدایا چقدر من این مرد و دوست داشتم..وقتی اینجوری ازم حمایت می کرد دلم می خواست تو گوشش داد بزنم که چقدر عاشقشم..

--اماده ای؟..

با تعجب نگاش کردم..

لبخند کمرنگ و خاصی مهمون لباش شد..تا به خودم بیام دیدم زیر ابم.. 

چون این حرکت برام غیرمنتظره بود نفس نداشتم..

خودش فهمید....کشیدم بالا..

چندبار پشت سر هم نفس عمیق کشیدم..چند تا سرفه کردم..

-- نفست و تو سینه حبس کن..

-نمی خوام..من نمیام پایین..

-- کاری که گفتم و بکن وگرنه همینجوری می کشمت پایین..

دستم و کشید که تسلیم وار سرم و تکون دادم و نفس عمیق کشیدم ولی بیرون ندادم..

خواستم نگاش کنم که باز غافلگیرم کرد و پرتم کرد تو آب..خوابوندم کف استخر..بلوز حریر رو آب معلق بود..آرشام زیر اب رو من خیمه زد ..اون هم نفسش و حبس کرده بود..

نگاه خواستنیش و بهم دوخت..منو تو بغلش گرفت..چرخید و منو کشید بالا..اون هنوز نفس داشت ولی من داشتم کم می اوردم..اشاره کردم بهش..ولم نکرد..سرم و تکون دادم..چشماش شیطون بود..هیچ وقت اینجوری ندیده بودمش..کمرمو ول نکرد ولی هردو اومدیم رو اب..بلند نفس کشیدم....

خندیدم..اروم..بی توجه به شایان..اصلا نمی دیدمش..شایان اونجا بود و من نمی دیدمش..فقط آرشام و می دیدم..فقط اون..

عین خیالم نبود که چی می خواد بشه..آرشام بازم تونسته بود منو از افکاری که ترسم و بیشتر می کرد دور کنه..همیشه با کاراش حیرت زده م می کرد..

به صورت خیسش دست کشید..قطرات اب ازنوک موهاش به روی شونه های عضلانیش می چکید..

تو موهای خیسش دست کشیدم..روبه روش بودم..دست راستش دور کمرم حلقه بود..صورتش خیس بود..

نمی تونستم بی توجه باشم..نمی تونستم همینجوری بکشم کنار..چشمام فقط اون و می دید..دلم فقط آرشام و می خواست..

شاید دیگه همچین موقعیتی پیش نیاد..این بازی ِ خطرناکیه..نمی تونم به 2 دقیقه دیگه هم امیدوار باشم..که زنده می مونم یا نه....

چه اشکالی داره، واسه چند دقیقه هم که شده غروم و کنار بذارم؟..

صورتم و بردم جلو..نزدیک و نزدیک تر..پیش چشمای خواستنی و متعجبش لبام و به روی لباش گذاشتم..واسه چند ثانیه..فقط واسه چند لحظه..بی حرکت موندم..و یه بوسه..واسه اولین بار..یه بوسه ی کاملا عاشقانه..بوسه ای که از سر عشق بود..از سر حس قلبیم..نه از روی ه*و*س..نه نیاز....فقط عشق..

چشمام بسته بود..سرم و اروم کشیدم عقب..چشمام و که باز کردم دیدمش..سیاهی چشماش می درخشید..مبهوت نگام می کرد..

یعنی تونست درک کنه که چقدر می خوامش؟..

هنوز داشت نگام می کرد..یه قطره اشک از گوشه ی چشمم چکید..فقط همون یه قطره کافی بود تا بغض گلوم و بگیره..

زمزمه کردم: اگه امشب .. نتونیم کاری بکنیم وشایان منو........بغضم و قورت دادم..کم مونده بود خفه بشم.............

ادامه دادم: خودم و می کشم..هرطور شده باشه اینکارو می کنم..در اونصورت دیگه نمی خوام فردا رو....................

انگشت اشاره ش و محکم گذاشت رو لبم ..نذاشت حرفمو بزنم..نذاشت ادامه بدم و بگم که نمی مونم........

فقط همدیگرو نگاه می کردیم..نگاهی بهم انداخت که تونستم خیلی چیزا رو توش معنا کنم..

دستش و از رو لبم برداشت..یکی از پشت بازوم و گرفت..تنم لرزید..با وحشت برگشتم و به صورت شایان نگاه کردم..

آرشام دستم و زیر اب گرفت..پنجه هامون تو هم قفل شد..

ولی شایان..

پست فطرت با اون چشمای بى شرمش به من خیره شده بود..

***************************

«آرشام»

شایان در حالی که بازوی دلارام و گرفته بود رو به من کرد ..

-- می دونم نمی تونی ازش دل بکنی ولی حالا نوبتی هم باشه نوبت کسی ِ که قراره مالکش باشه..فکرش و نکن پسر فعلا راه افتادی خیلی کارا باهات دارم..شکستن این طلسم اولین قدم بود که تونستی از پسش بر بیای..

دستش و دور شونه ی دلارام حلقه کرد..دست ازادام و مشت کردم..

--دلارام مثل یه تیکه جواهره..ارزشش بیشتر از ایناست..حالا که می تونه مردی مثل آرشام و از پا در بیاره، وقتی تو بغلم بگیرمش چه کارایی می تونه بکنه؟..بالاخره به دستت اوردم عزیزم..دور به نزدیک رسید..به همین اسونی..

شایان قد بلند و چهارشونه ..جثه ی ظریف و شکننده ی دلارام در مقابلش همچون عروسک بود..

می دیدم که تو شوکه..رنگش پریده بود و حرفی نمی زد..

شایان دلارام و ازم جدا کرد..

نای تقلا کردن نداشت..پای رفتنم نداشت..دستم پیش رفت تا دستش و بگیرم ولی بین راه قبل از اینکه شایان متوجه بشه دستم و پس کشیدم..

نمی تونستم شاهد باشم..شاهد جدا شدنش..شایان فهمیده بود من دلارام و می خوام..فهمیده بود به تنها دختری که بی میل نیستم دلارامه..

همون لحظه ی اول که حرفش و پیش کشید تا تهش و خوندم..

برای اینکه به خودش و من ثابت کنه که چیزی بین من و دلارام هست حاضره هر کاری بکنه..هر کاری که حس ل*ذ*ت*ش و جاودانه کنه..

نمی تونستم جون دلارام و به خطر بندازم..اگه نمی بوسیدمش..اگه مطابق میل شایان پیش نمی رفتم از یه راه دیگه وارد می شد..

برای امتحان کردن من هرکاری می کرد..حتی خیلی راحت می تونست با جون دلارام بازی کنه..

اینکه ببوسمش..اینکه دختری رو تو اغوشم بگیرم که نسبت بهش بی میل نیستم..دختری که سراپا احساس بود، فراتر از اونچه که فکرش و می کردم می تونست جونش و از خطر و بدتر از اون شایان دور کنه..

واسه اینکه دلارام طبیعی رفتار کنه بهش گفتم شایان شک کرده و برای اینکه به شکش دامن نزنیم باید هرکار که می خواد و انجام بدیم..

اگه حقیقت رو می فهمید نمی تونست اینطور دقیق بازی کنه..حتم داشتم در اونصورت شایان بازی خطرناک تری رو با هر دوی ما شروع می کرد..

هنوز بهش نیاز داشتم..برای بیچاره کردنش هر کاری می کنم..نمیذارم تلاشمون به هدر بره..سر بزنگاه مچش و رو می کنم..زمان زیادی نمی خواد..ولی....

بالاخره عملیش می کنم..

پشتم و به شایان کردم..نمی خواستم ببینم و شاهد نگاهه ملتمسانه ی دلارام باشم..با صدای شایان مردد برگشتم..بیرون از استخر سعی داشت جلوی تقلاهای دلارام و بگیره..

--چرا وایسادی نگاه می کنی؟..بیا بیرون نگهش دار..

بدون اینکه فرصت و از دست بدم از استخر بیرون رفتم..دستای دلارام و گرفتم که سعی داشت تو صورت شایان چنگ بندازه..

حس می کردم دیگه توان این بازی رو ندارم..ولی مجبورم ادامه ش بدم..

- چرا به محافظا خبر نمیدی؟..

نگام کرد..چند لحظه چیزی نگفت..شک داشت..با چیزایی که تو استخر از من و دلارام دیده بود حق داشت..ولی منو هم نباید دست کم می گرفت..

-- امشب شب ِ منه..شب من و دلارام..هیچ کس نباید تو بزمه ما شرکت کنه....ببرش بالا تو اتاقم..

نگاش کردم..می خواستم از چشماش بخونم که قصدش چیه..ولی انگار امشب تو یه حال ِ دیگه ست..

رفت سمت رختکن..

--ببرش منم الان دوش می گیرم میام..به دخترا بسپر اماده ش کنن..خودشون می دونن..

سوت زنان از زور سرمستی با قدم هایی پیوسته از کنار ما رد شد..

برگشتم و با دیدن لبخند روی لبای دلارام اخم کردم..که با این حرکتم از روی لبای صورتی و دلنشینش محو شد..

دستش و کشیدم..

--راه بیافت..مگه نشنیدی چی گفت؟..

مات ومبهوت دنبالم کشیده شد..

-آرشام!....

-- خفه شو..

با صدای فریادم ساکت شد..بدون هیچ حرفی حرکت کرد..برنگشتم نگاش کنم..تموم راه فقط نگام به رو به رو بود..بی هدف..بدون اینکه حتی بفهمم دارم کجا میرم..

همه چیز از روی عادت بود..راه رفتنم..قدم برداشتنم به سمت اتاق شایان..

بارها وبارها این مسیر رو طی کردم ولی حالا با نفرت دارم قدم بر می دارم..از روی حرص و عصبانیت..

دوست داشتم همین امشب این ویلا رو با تموم دم و دستگاش به اتیش بکشم و دنیای غرق در کثافت ِ شایان و به جهنم تبدیل کنم..

در اتاق و باز کردم..این اتاق شخصیش بود..گوشه ی اتاق دوربین نصب بود..می دونستم تموم حرکات ِ ما رو ضبط می کنه..

پرتش کردم تو اتاق..چند قدم عقب رفت..تازه به صورتش نگاه کردم..یه چیزی رو تو وجودم حس کردم..یه چیز خاص..یه چیزی که ترغیبم می کرد فاصله ی بینمون رو با یک قدم طی کنم و صورت خیس از اشکش رو به سینه م فشار بدم..

دستام و مشت کردم و انگشتام و به کف دستم فشار دادم تا بتونم خودم و کنترل کنم..

فرصتی نبود..

دلارام لب باز کرد تا چیزی بگه که بهش امون ندادم..زدم تخت سینه ش و محکم پرتش کردم رو تخت..

حیرت زده فقط نگام کرد..حتی صدای هق هقش و نمی شنیدم..فقط سکوت بود..و بعد از چند ثانیه..زمزمه های ریزی که از دهنش خارج می شد..داشت اسمم و صدا می زد..

روش خیمه زدم..دکمه های بلوز حریرش و بسته بود..دستم و تو یقه ش بردم و کشیدم..دکمه ها هر کدوم یه طرف پرت شد..

ترس و تو نگاش دیدم..هیچی نمی گفت..

چرا داد نمی زد؟..

چرا کمک نمی خواست؟..

چرا جلوی خودش و می گرفت؟..

چی نمی ذاشت تقلا کنه؟..

با دیدن چشماش طاقت نیاوردم و فاصله ی بینمون و برداشتم..تو اغوشم بود..زیر گوشش نجوا کردم..خیلی اروم..فقط خودش می شنید که دارم چی میگم..

-- چرا داد نمی زنی لعنتی؟..کمک بخواه..جیغ بکش..بزن تو صورتم..چرا جلوی من ارومی و جلوی اون کفتار وحشی میشی؟..یه کاری بکن..اروم نباش دلارام..

نفس عمیق کشید..بغضش شکست..به کمرم چنگ زد..ولی نه از ترس..

-آرشام تو رو خدا نرو..تنهام نذار..من بـ........

--هیسسسسس..ادامه نده......و ارومتر از قبل زیر گوشش گفتم: هر کار کردم بدون بازی ِ..راه بیا..ساکت نمون..منو پس بزن..همین حالا..فکر کن من یه غریبه م..مثل شایان..زود باش داره دیر میشه..

سرم و بلند کردم..چند لحظه تو چشمای خیسش خیره موندم..سر تکون دادم..با حرکت سر بهم فهموند اماده ست..

وحشیانه صورت و لباش و بوسیدم..تقلا کرد..داد زد و خواست پسم بزنه..

-- خیلی وقته تو این اتیش دارم می سوزم..ولی هربار یه جوری از دستم فرار کردی..تو کیش اگه دلربا مزاحممون نمی شد کلی برنامه چیده بودم واسه ت.............

زیر گردنش و بوسیدم..به شدت با من درگیر بود و سعی داشت کنار بکشه ولی محکم گرفته بودمش...............

--باید از شایان ممنون باشم امشب به کمک اون گیرت انداختم............بعد از این همه سال تو اولین دختری هستی که بهش کشش دارم..توی احمق فکر کردی از روی عشق ِ ولی نیست..آرشام اهل عشق وعاشقی نیست..تمومش مسخره ست..حسی که من به تو دارم فقط و فقط نیازه..نیاز دارم که باشی..تا بتونم به اون چیزی که می خوام و مدتهاست در انتظارشم برسم...............

دیگه هیچ کاری نمی کرد..فقط تو صورتم خیره شده بود..حتی پلک هم نمی زد..

ساکت شدم..

زل زدم تو اون نگاه ِ نمناک و خاکستری ..

دلارام....

باور کرد؟!..

گفته بودم که باور نکنه..پس چرا..........

نخواستم که کنار بکشم..باید ادامه می دادم..

جوری سرش داد زدم که تنش لرزید..ترس و تو چشماش خوندم..............

--دختره ی احمق نفهمیدی من تو رو تموم این مدت واسه چی می خواستم؟..اگه پای شایان وسط نبود همین امشب درنگ نمی کردم و..

-خفه شو..خفه شـــــو..دیگه نمی خوام صداتو بشنوم..از همه تون متنفرم..همه تون یه مشت حیوونین..

از روش بلند شدم..شونه ش و گرفتم و کشیدمش سمت خودم..می خواست از دستم خلاص بشه ولی نذاشتم..

شایان ما رو زیر نظر داشت اینو کاملا حس می کردم..

نه اشتباه نمی کردم اون همین و می خواست..

دلارام جیغ می کشید و گریه می کرد..بی هوا دستم رفت بالا و....

نفهمیدم که شدت ضربه زیاده..تا حالا کسی رو محض شوخی نزده بودم..همیشه تو کارم جدی عمل کردم..و حالا..

نفهمیدم که چطور زدم تو صورتش و ..نقش زمین شد..

با درد نگام کرد..صورتشو با دست چپ پوشوند..روش خم شدم..شونه ش و گرفتم و تکونش دادم:کار شایان که باهات تموم شد یه شب و هم با من می گذرونی..شاید نتونم مثل شایان واسه ت رویاییش کنم ..ولی قول میدم برات کم نذارم..........

پوزخند زدم..........

--شایان برام فرصتی نذاشت..تا پیدات کردم تو رو ازم گرفت..اما خب، ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه ست..

به صورت خیسش نگاه کردم..

--نترس اغوش شایان کم از اغوش من نداره..سعی کن امشب حسابی ازش لذت ببری گربه ی وحشی..

پشتم و بهش کردم..مکث کردم..با یک گام به طرف در رفتم..

با صدایی پر از بغض اسمم و صدا زد..قدمام سست شد..اما....

قدم دوم و برداشتم ولی اینبار صبر نکردم و از اتاق زدم بیرون..

خدمتکار از قبل لباسام و اماده کرده بود..کلافه و با خشونت خاصی دکمه های پیراهنم و بستم....

داشتم خفه می شدم..حس می کردم هیچ هوایی واسه نفس کشیدن نیست..هوایی که توش دلارام نفس می کشید برای من منبع زندگی بود ولی حالا....

هر دوی ما تو وضعیت درستی نبودیم..داشتم عذاب می کشیدم..

***********************

کیوان نگاهی به سر و وضع آشفته م انداخت..

--چی شده آرشام؟..این چه وضعیه؟..

با خشم دور خودم چرخیدم..تو موهام دست کشیدم..کنترلی رو رفتارم نداشتم..با یه حرکت صندلی کنار دیوار و برداشتم و پرت کرد کف سالن..

داد می زدم..فریاد می کشیدم..از سر خشم نمی دونستم دارم چکار می کنم..

رو به کیوان بلند گفتم: زنگ بزن..زنگ بزن بچه ها خودشون و اماده کنن..همین امشب کار اون کثافت و یکسره می کنیم..زندگیش و جهنم می کنم..اون ویلا رو، رو سرش خراب می کنم..

--د ِ اخه چرا درست و حسابی حرف نمی زنی تا ببینم چی شده؟..اروم باش..

به پنجره اشاره کردم..نفس نفس می زدم..صورتم از عرق خیس بود..دست و پام از زور عصبانیت می لرزید..

- اون عوضی الان با دلارام تو اتاق تنهاست..چطور اروم باشم؟..چطور اروم باشم کیـــوان؟..

فقط نگام کرد..

بعد از مکث نسبتا طولانی گفت: که اینطور..پس واسه همین ارسلان و دَک کرد..دیدم چطوری از ویلا زد بیرون..حتما نقشه ی شایان بوده..یا به قول معروف ارسلان و فرستاد دنبال نخود سیاه..ای ناکس ِعوضی..

-فکر همه جاش و کرده بی شرف..همه چیزو واسه امشب برنامه ریزی کرده بود..منو تو عمل انجام شده گذاشت..الان دلارام تو چنگال اون کثافت اسیره..نتونستم کاری کنم بدتر یه مشت حرف مزخرف تحویلش دادم و تو صورتش سیلی زدم....زنگ بزن کیوان..پس چرا معطلی؟..

-- بذار فکر کنم..نمیشه نسنجیده کاری کرد..

با این حرفش زدم به سیم اخر..نفهمیدم چکار می کنم..با خشم به طرفش حمله کردم..یقه ش و تو مشت گرفتم..

تو صورتش داد زدم: مرتیکه انگار حالیت نیست چی دارم میگم..دلارام اونجاست تو اتاق اون پست فطرت ..اونوقت من اینجا بشینم و فکر کنم؟..دیگه چه فایده وقتی کار از کار گذشته؟..چرا نمی خوای بفهمی؟..

هولش دادم..سمت دیوار پرت شد.. بهت زده نگام می کرد..

تا اروم بودم که هیچی..ولی وقتی می زدم به سیم اخر و خشم وجودم و احاطه می کرد کنترلی رو حرکات و رفتارم نداشتم..

کیوان به یقه ش دست کشید..از دیوار فاصله گرفت..اب دهنش و قورت داد..تک سرفه ای کرد و.......

-- ارسلان الان، قبل از اینکه بیای تو ساختمون رسید ویلا..با وجود اون فکر نکنم چیزی بشه..

ارامشش رو که دیدم حالم بدتر شد..مخصوصا که اسم ارسلان و اورد..گلدون و از رو میز برداشتم و پرت کردم سمت دیوار..صدای شکسته شدنش سکوت سالن و بر هم زد..اعصابم بیش از قبل بهم ریخت..

- دارم بهت میگم دلارام تو وضعیت خوبی نیست تو اسم ارسلان و میاری؟..اون صد پله بدتر از شایان ِ..من و باش دارم به کی میگم....نه اینطوری نمیشه..باید خودم دست به کار شم..

گوشیم و در اوردم..کیوان دستش و رو دستم گذاشت..

--نکن آرشام..همه چیزو خراب نکن.........

با صدای یکی از بچه ها نگام سمت مانیتورها کشیده شد..

_ قربان شنود روشن شد..

جوری خودم و رسوندم به میز که اگه به موقع مانیتور و نگه نداشته بودم هر تیکه ش یه گوشه از اتاق افتاده بود..

صدای ارسلان و تشخیص دادم..

--اینجا چه خبره؟..داشتی چه غلطی می کردی؟..چرا دلارام و..........

شایان_ برو بیرون ارسلان..به تو مربوط نیست..

--چی به من مربوط نیست؟..بهت میگم داشتی چکار می کردی؟..چرا دلارام بیهوشه؟..باهاش چکار کردی؟..

شایان_ هنوز کارم و شروع نکردم که تو عین عجل معلق سر رسیدی..برو بیرون تو کار من دخالت نکن.......داد زد و یکی از محافظاش و صدا زد..

--یادت نره که من یه شب ِ می تونم به خاک سیاه بنشونمت..خودت خوب می دونی که بد آتویی ازت تو دستمه..برو کنار..

شایان_ حالیت می کنم..کاری می کنم برگردی همون گورستونی که ازش اومدی..

-- هیچ غلطی نمی تونی بکنی....دلارام..دلارام صدامو می شنوی؟.....باهاش چکار کردی لعنتی؟..چرا به این روز افتاده؟..

صدای خش خش و بعدم صدای سوت دستگاه بلند شد..صدای اسپیکرو کم کردم..

کیوان_ اینطور که معلومه حال دلارام بد شده..

کلافه رو صندلی نشستم..سرم و تو دست گرفتم..

-همه ش تقصیره منه..اگه اتفاقی براش افتاده باشه..اگه ارسلان دیر رسیده باشه چی؟..بیخود و بی جهت که بیهوش نشده ..

-- شاید شوکه شده..یه شوک عصبی می تونه باعث شه از حال بره..همه جور احتمالی میشه داد..درضمن یعنی شایان این همه فرصت داشته که بعد از خارج شدن تو از ویلا اون کارو.........

- از اون کفتار همه کاری بر میاد..مطمئن نیستم ولی....

--ولی چی؟..

نگاش کردم..

- اون حرفایی که بهش زدم و اون سیلی..درسته همه ش یه بازی بود..اما زیادی تند رفتم..اگه دلارام حرفام و باور کرده باشه چی؟..شک ندارم شایان تموم قضایا رو باور کرده ولی دلارام....

یه لیوان اب جلوم گرفت ..بهش احتیاج داشتم..گلوم می سوخت..همه ی وجودم داشت تو اتیش خشم به خاکستر تبدیل می شد..

سر کشیدم..ولی خنکی اب هم نتونست اتیش درونم رو خاموش کنه..هر لحظه شعله ورتر می شد..

--امشب تو ویلای شایان چه اتفاقی افتاد؟..چرا انقدر بهم ریختی؟..

لیوان و تو دستم فشار دادم..یاد اون سیلی از تو ذهنم بیرون نمی رفت..

نگاه ملتمسانه ی دلارام....

وقتی که با بغض صدام زد..ولی من برنگشتم..

نگاه نمناک و خاکستریش..عذابم می داد..این حس عجیب چیه که راحتم نمی ذاره؟..چطور شد که ارامشم و از دست دادم؟..چی باعث شد به اینجا برسم؟..

سوزشی رو کف دستم احساس کردم..لیوان تو دستم خرد شده بود....خون سرخ و غلیظی از کف دستم جاری شد و چند قطره از اون رو زمین چکید..

کیوان سریع با یه پارچه ی سفید دستم و بست..

--آرشام حواست کجاست؟..از کی تا حالا دارم صدات می کنم..امشب اصلا تو حال خودت نیستی..

دست زخم دیده َ م رو مشت کردم..هیچ سوزشی احساس نکردم..انگار فقط وقتی که زخمیم کرد تونستم سوزشش و با تموم وجود حس کنم..

ولی الان..عین خیالم نبود که دستمال سفید به خون من رنگین شده..

- تو که داری می بینی رو به راه نیستم پس انقدر به دست و پای من نپیچ..

نفس عمیق کشید..رفت پشت سیستم..

روکردم بهش و جدی گفتم: چشم از مانیتورا برندارید..امشب باید صداش و بشنوم..باید مطمئن بشم که حالش خوبه....حالام که افتاده دست ارسلان..

--چی انقدرعصبانیت کرده؟..موقعیتشون یا یه چیز دیگه؟..

لبام و رو هم فشردم..

- دلارام تو وضعیت خوبی نبود..لباسش..

--فهمیدم چی می خوای بگی..غیرتی شدی؟..

پوزخند زدم..

- تا به الان اصلا نمی دونستم غیرت چی هست..

سکوت کردم..تو فکر فرو رفتم..

همیشه بی توجه از کنار هر دختری رد می شدم و به اونایی هم که باهاشون دمخور بودم فقط به خاطر یه چیز نزدیکشون می شدم..

هیچی برام اهمیت نداشت..هیچ ناموسی نداشتم که مواظبش باشم..

من از زندگی گذشته م فاصله گرفتم..

ولی حالا نسبت به دلارام این حس و در خودم شدیدتر می بینم..

شایان یه روز تقاص کاری که امشب با ما کرده رو پس می دیده..شاهد چیزایی بود که نباید می بود..کاری می کنم که حتی برای یه لحظه هم نتونه به دلارام فکر کنه..همه ی ارزوهاش تو دستای منه که یک شب ِ به فنا میره..

کیوان کنارم نشست..تا چند لحظه فقط بینمون سکوت حکم فرما بود ..تو موهام چنگ زدم..

- شایان شک کرده بود..به رابطه ی من و دلارام..گذاشتم به یقین برسه که یه چیزی بینمون هست..ولی فقط از جانب دلارام نه من..گذاشتم فکر کنه که احساس ِ دلارام از روی عشق ِ و من از روی ه*و*س..

ساکت شدم..

شب سختی بود..پر از تشویش ودلهره..و همینطور هیجان..

امشب چندتا حس رو با هم تجربه کردم..برای اولین بار بعد از10 سال..

به کیوان نگاه کردم..

-مطمئنم از این به بعد تا وقتی که این ماجراها تموم بشه ارامش ندارم..

--تا وقتی دلارام توی اون خونه ست اوضاعت همینه..

-بعد از مهمونی دلربا همه چیز تموم میشه..امشب فهمیدم که از اول این راه و اشتباه اومدم..نباید دلارام و وارد این بازی می کردم..تجربه ای تو این کارنداشتم..تا حالا با هیچ جنس مخالفی همکاری نکردم..مخصوصا دختری که به هیچ وجه نمی تونم نسبت بهش بی توجه باشم..

--ولی خودت بودی که گفتی به خاطر خود ِ دلارام قبول کردی اونم وارد نقشه ت بشه..اینطور نیست؟..

-به خاطر اینکه کار دست خودش نده..ولی شاید می تونستم از اینکار منعش کنم..گرچه..دختر سرسختیه..

خندید..دوستانه زد رو شونه م..

--عجب زوجی بشین شما دوتا..هر دو مغرور و سرسخت....که البته دلارام شیطونم هست..ولی تو به جاش کوهی از غروری..

پوزخند زدم..حق با کیوان بود..همین شیطنت ها..حاضرجوابی ها و متفاوت بودن ها در دلارام نظر من رو به خودش جلب کرده بود..

- اگه دلارام بیهوشه پس شنود چطور روشن شد؟..

-- شاید به جایی گیر کرده و روشن شده..امکانش هست..حسگرش خیلی قوی ِ..

بلند شدم..بی قرار کنار پنجره ایستادم..

چقدر دلم می خواد همین الان برم و.......

_ قربان صداشون و داریم..

کیوان کنارم ایستاد..صدای ارسلان و دلارام بود..صدای دلارام کمی ضعیف تر به گوش می رسید..

ارسلان_ امشب برام کاری پیش اومد مجبور شدم برم..من هنوزم سر قولم هستم..

- چه قولی؟..اگه دیرتر رسیده بودی که....

--واسه همینه که بیهوش شدی؟..

- هم اره..هم نه..

-- یعنی چی؟..تعریف کن ببینم چی شده؟..

- تنهام بذار..همه تون لنگه ی همید..به هیچ کدومتون نمیشه اعتماد کرد..

--چی داری میگی؟..

جیغ کشید: برو بیرون..دیگه خسته م..نمی کشم..بسه دیگه..

--خیلی خب ..باشه..اروم باش..بهتره یه کم استراحت کنی....اصلا یه کاری می کنیم..فردا عصر هر دو با هم می ریم بیرون یه گشتی می زنیم..اینجوری فکر کنم واسه روحیه ت هم خوب باشه..چطوره؟..

صدای دلارام و نشنیدم ولی صدای خنده ی ارسلان تو گوشم پیچید..

مرتیکه ی عوضی..

هر کی تو رو نشناسه که من می شناسم ومی دونم چه مارمولکی هستی..بی وجودتر از تو همون عموی بی همه چیزته..

--باشه پس حالا استراحت کن..

چند لحظه سکوت..و صدای بسته شدن در..

صدا رو از روی اسپیکرها قطع کردم..گوشی و رو گوشم گذاشتم..اروم صداش زدم..

-دلارام..صدامو می شنوی؟..

گریه می کرد..اخمام جمع شد..

- دلارام اگه صدام و می شنوی جواب بده..زیر لب یه چیزی بگو که اونا نتونن ببینن..انگار که داری با خودت حرف می زنی..دختر باید باهات حرف بزنم..

صدای بلند ِ گریه و............

*******************************

« دلارام»

هنوز دلم از حرفاش گرفته ..اگه راست گفته باشه چی؟..اگه تموم توجه ش به من از سر ِ....

نه..درست نیست..اره می دونم که حقیقت نداره..اون خیلی کمکم کرده..موقعیتایی براش جور می شد که خیلی راحت می تونست ازم سواستفاده کنه..ولی نکرد..

پس اون حرفا..قبل از اون می گفتم جزو نقشه ست اما....سیلی که تو صورتم زد..هنوزم حسش می کنم..جدی زد..اینو دیگه مطمئنم..

اگه گفت یه بازی ِ پس چرا نقش بازی نمی کرد؟..چرا انقدر جدی بود؟..

حرفای ارشام، شوکی که از دیدن شایان اونم تنها تو اتاق بهم دست داده بود باعث شد نفهمم داره چم میشه و از حال برم..

وقتی چشم باز کردم که دیدم رو تخت تو اتاقمم..و ارسلان کنارم رو تخت نشسته..

بهم گفت چیزی نشده..

پس یعنی شایان به هدفش نرسید....با وجود این اتفاقا نمی دونستم باید خوشحال باشم یا ناراحت؟..

اون از آرشام و حرکتش ..و این از شایان که.........

آرشام می خواست باهام حرف بزنه..اینجا نمی شد..به بهونه ی دستشویی از اتاق زدم بیرون..درو بستم و قفل کردم..

بغضمو قورت دادم..

عجب شب گندی ِ..

پس چرا تموم نمیشه؟..

--دلارام..

-می شنوم..

--کجایی؟..

- تو دستشویی..شیراب و باز کردم صدا بیرون نره..

-- باشه..چون فرصت کمه سریع حرفمو می زنم..ببین..تموم حرفایی که امشب بهت زدم........

منتظر بودم بگه..سرتاپام می لرزید..استرس داشتم..

-- دلارام.. تو باور کردی؟..

صدام می لرزید..

- نکنم؟..

-چرا باید باور کنی وقتی قبلش بهت گفته بودم تمومش یه بازی ِ؟..گفتم باور نکن، نگفتم؟....

خواستم لبخند بزنم ولی از روی درد بود..به لبخند شبیه نبود..

- پس اون سیلی..اون واقعی بود..آرشام نگو نبود..

--واقعی بود..چون باید اینکارو می کردم..الان نمی تونم چیزی رو برات توضیح بدم ولی فرصتش که پیش بیاد همه چیزو برات میگم..فقط خواستم اینو بدونی که.........

- که چی؟..

جوابمو نداد و به جاش با لحن جدی گفت: فردا به هیچ وجه با ارسلان بیرون نمیری ..شنیدی چی گفتم؟..

حرصم گرفت: دیگه حاضر نیستم یه لحظه هم این ویلا رو تحمل کنم..همه ش دارم می ترسم یه اتفاقی بیافته..

-- دیگه اتفاقی نمیافته..شایان همیشه انقدر سرحال نیست..ارسلان بدتر از شایان ِ بهتره خام حرفاش نشی..اون حامی ِ تو نیست..

- هر چی که هست امشب جون منو نجات داد..اگه اون نبود....

تو گوشم داد زد: همینی که گفتم..حق نداری باهاش جایی بری....

-- ولی من فردا باهاش میرم..دلم می خواد نفس بکشم..اینجا دارم خفه میشم..مثل یه ماهی که از اب افتاده بیرون دارم جون می کنم....من میرم..حالا هر چی هم می خواد بشه بذار بشه..

-دلارام تو........

شنود و خاموش کردم..

اعصابم خرد بود..سرم داشت منفجر می شد..دستمو زیر شیر مشت کردم و اب سرد و به صورتم پاشیدم..

تو اینه نگاه کردم..رنگم پریده بود..زیر گردنم یکی دو جاش به کبودی می زد..اروم لمسشون کردم....

وای از دست آرشام..

لبخند کمرنگی نشست رو لبام....

تو سرم افکار جور واجور می رفتن ومی اومدن..

دارم دیوونه میشم..ولی شدم خودم خبرندارم..هر کی دیگه هم باشه پاشو بذاره اینجا خل و چل میشه..

با این همه فشار عصبی که رومه....

خدایا..

اون موقع فرهاد و پری رو داشتم که باهاشون درد ودل کنم..ولی حالا..از هر دوشون بی خبرم..

خدایا چقدر درد؟..پس کی تموم میشه؟..

آرشام هیچ خبری ازش بهم نمیده..این مدت به قدری تو اضطراب بودم که لحظه ای نتونستم به تموم این ماجراها فکر کنم..

دلم برای پری تنگ شده..برای فرهاد..

خدایا فقط تو می تونی از این مخمصه نجاتم بدی..

به لباسم نگاه کردم..یه پیراهن مردونه تنم بود..خیلی بلند و گشاد بود..انگار که مانتو تنمه .. بلندیش تا بالای زانوهامه..

بوی ادکلن می داد..یه بوی غلیظ و شیرین..دماغم سوخت..این دیگه چه عطریه؟..

اینو کی پوشیدم؟..

حتما وقتی بیهوش بودم..

یعنی ارسلان تنم کرده؟..

یاد اتفاقات ِامشب افتادم..شایان ِ کثافت هر چی خوشی کرده بودم از بغلم در اورد..

من..و آرشام..هر دو با هم..

اون بوسه ای که از سر عشق رو لباش نشوندم..هنوزم تعجب ِتو چشماش و یادمه..

تو اتاق ِ شایان..آرشام وحشیانه منو می بوسید و اون حرفا رو بهم می زد..

با اینکه تو رفتارش خشونت داشت ولی جذاب بود..گرم بود..

اون حرفا رو که بهم زد دلم گرفت اما..هنوزم دوستش دارم..هنوزم می خوامش..

میگه همه ش دورغ بود ولی اذیتم کرد..

اون سیلی..

سرمو تکون دادم..دیگه نمی خوام بهش فکر کنم..

وقتی شایان اومد تو اتاق جلوی بلوزم و نگه داشتم..چشماش برق می زد..از ترس می لرزیدم..

وقتی اومد طرفم چشمام کم کم سیاهی رفت..

چه شبی بود..

اتفاقات ِ امشب رو هیچ وقت نمی تونم از ذهنم پاک کنم..

دیگه خسته شدم..

*********************

کل روز و تو اتاقم بودم..یکی دو بار ارسلان بهم سر زد ولی من یه کلمه م باهاش حرف نزدم..

خدمتکار صبحونه و ناهارم و اورد تو اتاق ولی بهشون لب نزدم..فقط یه قلوپ اب خوردم..اونم چون گلوم از بس خشک شده بود می سوخت..

عصر شده بود..خدمتکار به دستور ارسلان اومد تو اتاق تا اماده م کنه..

یه مانتوی مشکی..شلوار سفید وشال سفید..کیف و کفش ست مشکی..

بدون اینکه حتی یه نیم نگاه به اطرافم بندازم تا خود باغ رفتم..ارسلان با ماشینش جلوم ایستاد..بی توجه بهش سوار شدم..

معلوم نبود شایان کجاست..چطور اجازه میده خیلی راحت با ارسلان برم بیرون؟..

شک نداشتم آرشام کسی رو واسه تعقیبمون گذاشته..

تو شهر می چرخیدیم..بی هدف به اطرافم نگاه می کردم..ارسلان هم سکوت کرده بود..

با حسرت به مردمی نگاه می کردم که بی خیال و فارغ از دنیای اطرافشون از کنار هم رد می شدن..

ای کاش منم ازاد بودم..مثل بقیه می تونستم واسه خودم بدون دردسر توی این پیاده روها راه برم و دغدغه ای نداشته باشم..نگران نباشم و نترسم که چند دقیقه بعد قراره چه اتفاقی واسه م بیافته..

به خودم که اومدم دیدم داره صدام می زنه..

--دلارام رسیدیم..می تونی پیاده شی..

به سمت راستم نگاه کردم..یه پاساژ بود..

با صورتی گرفته و درهم پیاده شدم..

خواست دستم و بگیره نذاشتم..

-چرا اومدیم اینجا؟!..

خندید و به صورتش دست کشید..

نگاهش و به پاساژ دوخت و راه افتادم..کنارش اروم قدم برداشتم..

--اومدیم خرید واسه یه خانم خوشگل و اخمو..اشکالی داره؟..

اخمام و بیشتر جمع کردم..با بداخلاقی جوابش و دادم..

- ازت نخواستم بیاریم اینجا و واسه م خرید کنی ..من به چیزی احتیاج ندارم..

خواستم برگردم که راهم و سد کرد..نفسم و با حرص بیرون دادم و نگام و ازش گرفتم..

--خیلی خب دختر تو چه زود جوش میاری..فکر می کردم دوست داری تو جشن تولد رئیس سابقت حضور داشته باشی..

-منظورت چیه؟!..

راه افتاد سمت پاساژ..

--بجنب داره دیر میشه..

تندتند کنارش راه افتادم..

-گفتی جشن تولد آرشام ِ ؟!..مهمونی خونه ی خودشه؟!..

نگاش به ویترین مغازه ها بود ..

-- نه دوست دخترش واسه ش مهمونی گرفته..

ایستادم..تو شوک بودم..

-دوست دخترش؟؟!!..منظورت کیه؟!..

متفکرانه به لباسای پر زرق و برق پشت ویترین ِ یکی از مغازه ها خیره شده بود..

-- دلربا..تو کیش دیده بودیش..

کنارش ایستادم..

کاملا جدی بود..هیچ شوخی در کار نبود..

-یعنی دلربا برای آرشام جشن تولد گرفته؟!..اونم قبول کرد؟!..

خندید..نیم نگاهی به صورت متعجبم انداخت و باز نگاهش و معطوف اون لباسای مزخرف کرد..

--چرا قبول نکنه؟..اینکه دوست دخترش بخواد براش مهمونی بگیره چه اشکالی داره؟..دلربا رسما رفته شرکتش و خودش ارشام و دعوت کرده..اونم که انگار خیلی مشتاق بوده تا دلربا گفته قبول کرده..

خدایا یعنی باور کنم؟..ارشام هنوز با دلربا رابطه داره؟..

گفت بود با دلربا تموم کرده و دیگه چیزی بینشون نیست..یعنی همه ش دروغ بود؟..

چی رو باید باور کنم؟..کی این وسط داره حقیقت و میگه؟..

اگه دروغه پس اون مهمونی چیه؟..

چرا به من چیزی نگفت؟..

--به نظرت اون قرمزه معرکه نیست؟..

تو حال خودم نبودم..به اون سیلی فکر می کردم..

قبلش بهم گفته بود حرفاشو باور نکنم ..منم اولش تو شک بودم ولی بعد از اینکه برام توضیح داد فهمیدم به خاطر شایان بوده..

اما می تونست نمایشی بزنه نه اینطور واقعی که حس کنم تموم بدنم داره تو اتیش اون سیلی می سوزه..

درد داشت..

نه جسما..روحا اون درد و خیلی راحت حس کردم..

و حالا..می شنوم که می خواد بره مهمونی..اونم به دعوت دلربا..

اصلا نمی فهمیدم داره چی میشه..فقط بدون اینکه متوجه باشم دنبال ارسلان راه افتاده بودم و می ذاشتم هرکار می خواد بکنه..برام مهم نبود..

نظر نمی دادم چون اصلا چیزی رو نمی دیدم..حواسم به کل پرت شده بود..

بدون پرو همون لباس پشت ویترین و خرید..اصرار داشت بپوشم، قبول نکردم..دختری که فروشنده بود همینطوری از روی سایزم لباس و انتخاب کرد..

بی توجه به ارسلان از در مغازه بیرون رفتم..

--کجا میری؟..دلارام با تواَم..

-می خوام یه کم قدم بزنم..

--خیلی خب ..منم لباس و تحویل می گیرم میام..دختره میگه سایزت و تموم کرده رفت از تو انبار بیاره................و جوری نگام کرد که یعنی حواسم بهت هست..

ولی کی حال داشت فرار کنه؟..فرار کنم کجا برم؟..دیگه نه فرهاد و دارم نه....

بدبخت تر از منم تو این دنیا هست؟!..

بی حوصله قدم می زدم ..توی فکر بودم..

منه بدبخت دارم بین یه مشت ادم گرگ صفت و بی شرف دست وپا می زنم تا بتونم همه ی هستیم و حفظ کنم اونوقت اون کسی که تموم مدت بهش اعتماد کرده بودم می خواست تنهام بذاره و بره پیش دلربا..

چرا اون شب کمکم نکرد؟..

چرا وقتی انتظار ارشام و می کشیدم که بیاد و منو از تو بغل شایان بکشه بیرون ارسلان سر رسید و کمکم کرد؟..

چرا ارشام گذاشت و رفت؟..یعنی این ماموریته کوفتی انقدر براش اهمیت داره؟..که بذاره هر کس و ناکسی که از راه رسید بیاد و باهام........

اگه دوستم داشت منو می فرستاد پیش شایان؟..حتی اگه نقشه باشه؟..

اگه منو می خواست حاضر می شد جونم و به خطر بندازه؟..

صدایی تو وجودم پیچید..بلند و رسا..

--مگه خودت همین و نمی خواستی؟..مگه اصرار نداشتی از شایان انتقام بگیری؟..اگه ارشام پشتت نبود که تا الان صد دفعه شایان کارت و ساخته بود..

اره خودم خواستم..می خواستم انتقام بگیرم ولی باعث و بانی تموم این اتفاقات ارشام بود..اون گفت مثل سایه همیشه و هم جا همراهمه.. ولی نبود..

اون شب تو استخر فکر می کردم دیگه همه چیز تمومه و ارشام هم عاشقم شده..در اصل به یقین رسیده بودم ولی حالا..این شک لعنتی..

به کسی تنه زدم ولی بی توجه رد شدم..

نگاهم و چرخوندم..جلوی ویترین یکی از مغازه ها ایستادم..

نگام روش ثابت موند..

************************

«آرشام»

-- قربان همین الان رفتن تو ویلا..

-بسیار خب برگرد انبار پیش بچه ها..بهشون بگو منتظر دستور من باشن و تا من نگفتم کسی حق نداره سر خود کاری انجام بده..فهمیدی چی گفتم؟..

-- به روی چشم قربان..حتما به گوششون می رسونم..

کلافه روی صندلیم نشستم..

مرتیکه ی عوضی اول دلارام رو برده خرید..بعدشم گردش و.....

با خشونت دستم و مشت کردم......

تو اون سرت چی می گذره ارسلان؟..

تقه ای به در خورد..

-- بیا تو..

منشی_ قربان مهموناتون رسیدن..

-- کدوم مهمون؟!..

- امروز با 2 تا از نمایندگان شرکتای آلمانی جلسه داشتید..

به صورتم دست کشیدم..به کل فراموش کرده بودم..این مذاکره و قرارداد برای شرکت و کارخونه حیاتی بود..نباید از دستش می دادم..

--تو اتاق جلسه هستند؟..

--بله قربان..منتظرتونن..

-بسیار خب الان میام..ازشون خوب پذیرایی کنید..

--چشم قربان..

*************************

به ساعتم نگاه کردم..پوزخند زدم..تو چشمای وحشیش خیره شدم..

- هنوز دیر نشده..تا چند دقیقه ی دیگه پدرت و ملاقات می کنی..

-- به پدرم کاری نداشته باش عوضی..

رو صورتش خم شدم..نگاه سرد و چشمای سبز و گستاخش دوختم..حتی پلک نمی زد..

-نمی ترسی همینجا بکشمت؟..با این زبون درازی که داری غیر از این کار دیگه ای نمی تونم بکنم..

اب دهنش و قورت داد..

-- می دونم که اخرش منو می کشی..

- ظاهرا که نمی دونی..ارشام بیخود و بی جهت جون کسی رو نمی گیره..تا کسی نخواد از پشت بهم خنجر بزنه کاری باهاش ندارم..اگه عملش غیرمنتظره باشه من هم کاملا غیرمنتظره از رو زمین نیستش می کنم..برای نجات جون خودم بایدم اینکاروبکنم..اینطورنیست؟..

پوزخند زد..

-- پس فکر می کنی من هنوز از پشت بهت خنجر نزدم درسته؟..

لبام و از سر خشم رو هم فشاردادم..چونه ش و تو مشتم گرفتم..صورتش از درد مچاله شد..

داد زدم: تو نخواستی خنجر بزنی؟..پس کار اون شبت و پای چی بذارم؟..دلارام حقش نبود وارد این بازی بشه..

سرشو کشید عقب..

-- اون دختره ی مزاحم اگه سد راهم نشده بود من الان اینجا نبودم و به اون چیزی که می خواستم رسیده بودم..ولی اون نذاشت..ازش عقده داشتم باید می کشتمش جوری که دستام به خونش الوده نشه..

حشمت_ قربان طرف رسید..

از شیدا فاصله گرفتم..ولی چشم ازش برنداشتم..

--بیارینش..

--ای به چشم..

صدر_ از من و دخترم چی می خوای؟..

روبه روش ایستادم.. 

هر دوشون و به صندلی بسته بودند..و تو نگاه هر دو خشم و عصبانیت بیداد می کرد..

--می خوام بدونم شماها چی می خواین؟..من که کشیده بودم کنار ولی دخترت انگار هنوز مشتاقه این بازی رو ادامه بده..

-- تو با غرور دخترم بازی کردی..تو فکر کردی کی هستی که هرکار دلت بخواد می کنی؟..چطور جرات می کنی جلوی من بایستی؟..

به طرفش خیز برداشتم..دسته های صندلیش و گرفتم و با خشونت تو صورتش غریدم:خیلی دوست داری بدونی که من کیم؟..پس خوب گوشات و باز کن..من آرشامم..آرشام ِ تهرانی نَسَب..پسر فرهاد تهرانی نسب و دریا صالحی..برادر آرام و آرتام..هنوزم به یاد نمیاری که من کیم؟..

بهت زده با رنگی پریده نگام کرد..لب باز کرد و زمزمه وار با صدایی مرتعش گت: تـ..تو..تو..تو پسر فرهادی؟!..

--پس تونستی بشناسی..نسب رو از فامیلیم حذف کردم..تو و امثال ِ تو باعثش شدین..با من و گذشته م کاری کردین که از همه چیزم دور بشم حتی از هویت واقعیم..حتی برای یکبارم که شده شک نکردی من کیم؟..

--من گذشته رو خیلی وقته که فراموش کردم..

یقه ش و تو مشتم گرفتم و محکم تکونش دادم..

-- ولی من هنوز فراموش نکردم..همه چیز یادمه..مو به مو لحظه به لحظه ش تو ذهنم ثبت شده..

یه روز تو زندگیه منو به گند کشیدی و حالا تو اینجایی..جلوی من با دست و پای بسته..

دیگه راه به جایی نداری جناب صدر..قراره خیلی زود مهمونای بعدیمونم از راه برسن..صبور باش کم کم اونا رو هم میارم پیشت..گذشته باید مرور بشه..می خوام کاری کنم تک تکتون به یاد بیارین که من کیم..

مبهوت نگام کرد..حتی توان حرف زدن هم نداشت..

دیگه دارم به پایان این بازی نحس نزدیک میشم..

کم کم همه سر از این راز کهنه در میارن..

بالاخره این معما هم حل میشه..

با پیدا کردن نفر دهم ..همه چیز تموم میشه..

همونطورکه از اول انتظارش و می کشیدم..

الان 10 ساله که منتظر چنین روزیم..

************************

« دلارام »

نگاهم و به آینه دوختم..به تصویری که نقش منو در خودش داشت..

نقش یه دختر با موهای حالت دار و بلند..چشمان خاکستری و سرد..ولی هنوزم زیبا بود..همونطور که مادرش همیشه می گفت..

تو اون لباس قرمز و بلند که سنگای روی لباس تحت تاثیر نور چراغای اتاق درخششون رو به رخ می کشیدن پوست سفید دختر چون مرمر می درخشید..

لبای سرخش..درست همرنگ لباسش بود..ه*و*س انگیز و..دلنشین..

باورم نمی شد این دختر..این دختری که تو اینه می بینم خودم باشم..ارسلان آرایشگر خبر کرده بود..هر چی اصرار کردم نمی خوام به این مهمونی بیام باز حرف خودش و می زد..

اینجا من قدرت تصمیم گیری نداشتم..کسی به یه برده اجازه ی تصمیم گیری نمی داد..

من اینجا اون دلارامی نیستم که تو خونه ی ارشام بودم..اونجا با اینکه خدمتکار بودم ولی احساس محبوس بودن بهم دست نمی داد..

آرشام با اینکه از جنس آهن بود، بازم درونش رو می تونستم حس کنم و بفهمم اونطور که نشون میده نیست..ظاهرش با باطنش زمین تا اسمون فرق می کرد..

همیشه فکر می کردم تونستم بشناسمش..

ولی الان..احساس می کنم به بن بست رسیدم..دیگه قادر نیستم فکر کنم و در مورد چیزی اونطور که می خوام برداشت کنم..زمان در گذره..کسی نمی تونه اونو به عقب برگردونه و یا حتی متوقفش کنه..

هیچ چیز تو این دنیا به دل و خواسته ی ما ادما پیش نمیره حتی..عشق..

شال حریرم و رو دستم انداختم..کل روز گوشواره ها رو از گوشم در اورده بودم..هنوزم نمی خواستم اونا رو بندازم..

یه امشب دیگه می خوام مال ِ خودم باشم..می خوام برای یک بارم که شده حس کنم بیرون از این خونه ی کوفتی ازادم..

تو کشو انواع گوشواره و انگشتر و....هر چی که می خواستم بود..ولی هیچ کدوم و برنداشتم..هیچ کدوم از اینا مال من نیست..

تقه ای به در اتاق خورد..

نگام به در بود که باز شد..

ارسلان لبخند به لب وارد اتاق شد ..وقتی برگشتم و نگاش بهم افتاد لبخند اروم اروم از روی لباش محو شد..

سرمو زیر انداختم تا نبینم..چهره ی مردی که رو به روم ایستاده رو نبینم..اینکه این مرد ارشام نیست..

به طرفم اومد..دستام می لرزید..مشتشون کردم و تو هم گره شون زدم..

جلوم ایستاد..چشمم به کفشای سیاه و براقش افتاد..بوی ادکلنش اذیتم می کرد..

من این بو رو نمی خواستم..این بوی عطر با من بیگانه بود..

--دلارام سرت و بلند کن..

حرکتی نکردم..

-- می خوام اون چشمای گیرا با اون نگاهه افسونگرو ببینم..

دوست داشتم بزنم زیر گریه..چی می شد به جای ارسلان ارشام جلوم ایستاده بود و این حرفا رو بهم می زد؟..

با اینکه ازش دلگیرم ولی خدا می دونه که چقدر عاشقشم..

بغض داشتم..اشک تو چشمام حلقه بست..سرمو به ارومی بلند کردم..نتونستم تو چشماش خیره بشم..بیشتر از اون طاقت نداشتم اونجا بمونم..خواستم از کنارش رد شم..

-بهتره بریم....

که دستم و گرفت..گرم بود ولی گرمای دست ارشام و نداشت..خدایا همه ی زندگیم شده آرشام..این مرد داره دیوونه م می کنه..

--نه صبر کن..هنوز یه چیزی کمه..

نگاش کردم..

منظورش چی بود؟!..

با لبخند جعبه ای رو از تو جیبش بیرون اورد..جعبه ای مکعبی شکل با روکش مخمل سرمه ای..

درش و باز کرد ..جعبه رو گرفت جلوم..

نگینای ریز و براق گردنبند به زیبایی درون جعبه می درخشیدن..

- این چیه؟!..

--معلوم نیست؟..

-منظورم این نبود..واسه چی میدیش به من؟..

با همون لبخند گردنبند و از تو جعبه در اورد..قفلش و باز کرد..در بین بهت و ناباوری من رفت و پشت سرم ایستاد..گردنبند رو جلوی صورتم گرفت..اورد پایین..سردی زنجیر تنم و مور مور کرد..

در حالی که قفل گردنبند و می بست گفت: چون صاحبش تویی..امشب می خوام مثل نگینای این گردنبند تو جمع بدرخشی..می خوام همه بفهمن که دلارام با منه..بفهمن چه جواهری رو کنار خودم دارم..

رو به روم ایستاد..به گردنم دست کشیدم..

تو چشمام نگاه کرد..چشمای سبزش برق می زد..می خندید..

-- حالا می تونیم بریم..

نمی دونم چرا..ولی به اینکارش اعتراض نکردم..

می دونم باید گردنبند و از گردنم می کشیدم و پرت می کردم تو صورتش ولی نکردم..

می دونم باید به خاطر اینکارش یه سیلی مهمونش می کردم ولی....

نمی دونم چرا فقط عین مجسمه جلوش خشک شده بودم و نگاش می کردم..

حس بدی داشتم..

***********************

سرایدار درو باز کرد..ارسلان ماشین و برد تو..

-امشب شایان نمیاد؟..

--نه امشب ازش خبری نیست..واسه یه کاری مجبور شد از شهر بره بیرون.........

نگام کرد..و یه جور خاصی جمله ش و به زبون اورد..............

--امشب فقط منم و تو..

خودم و زدم به اون راه..روم و ازش گرفتم..

کنار بقیه ی ماشینا پارک کرد..خواستم پیاده شم که نذاشت..

--صبر کن..

--صبر کن..

از ماشین پیاده شد..با لبخند به طرفم اومد و در سمت منو باز کرد..دستش و به طرفم دراز کرد..

پوزخند محوی رو لبام نشست..بدون اینکه دستش و بگیرم از ماشین پیاده شدم..از گوشه ی چشم دیدمش که لبخندش و قورت داد..

رفتیم سمت ویلا..باغ بزرگ و سرسبزی داشتن..با اینکه الان هوا نسبتا سرده و کم کم داره زمستون از راه می رسه اما اینجا انگار هنوز حال و هوای تابستون و داره..درختا سرسبز و شاداب بودن..

بیشتر از این نخواستم عین ندید بدیدا کنجکاوی کنم..

صدای موزیک لایت به گوش می رسید..به محض حضور ما دوتا خدمتکار به طرفمون اومدن تا مانتوی من و پالتوی پاییزه ی ارسلان رو از دستمون بگیرن..

تشکر کردم و مانتوم و در اوردم..شال حریری که رو موهام انداخته بودم و هم رنگ لباسم بود و رو شونه هام انداختم..

یقه ی لباسم زیادی باز بود..اینجوری کمی پوشیده تر می شد..

بار اولم نیست که از این لباسا می پوشم..اما جوری هم لباس نمی پوشیدم که همه یه جورایی خاص نگام کنن..

اینجا عادی بود..حتی اگه ب*ر*ه*ن*ه ترین لباس و هم تو اینجور مهمونیا بپوشی بازم برای مردای اینجا یه امر عادیه..

نیم نگاهی به ارسلان انداختم..کت و شلوار مشکی و خوش دوختی به تن داشت..همراه با پیراهن کرمی و کراوات مشکی ..

خیالم راحت بود که امشب شایان و اینجا نمی بینم..از اون شب به بعد به کمک ارسلان از جلوی چشمش دور می موندم..

--چرا شالت و برنمی داری؟..بذار لباست مشخص باشه..

-همینجوری خوبه..من راحتم..

لحنم به قدری جدی بود که بفهمه و دیگه ادامه نده..

وارد شدیم..زن و مرد دور تا دور سالن تجمع کرده بودن و با هم حرف می زدند..موزیک فضا رو پر کرده بود..عده ای اون وسط در حال رقص بودن..

زن و مرد تو اغوش هم اروم می رقصیدند..

کنار ارسلان بودم ..با بعضی از مهمونا سلام و احوال پرسی کرد..ولی چشم من اطراف سالن و می پایید تا شاید بتونم اونی که با دیدنش قلبم اروم می گیره رو پیدا کنم..

تقریبا ما اخر از همه رسیده بودیم پس باید تا الان رسیده باشه..

بالاخره دیدمش..بین رقصنده ها ایستاده بود..بهت زده نگاش کردم..هم به اون و هم به دختری که با دلبری هر چه تمام تر تو اغوشش تکون می خورد..

وقتی صورتش و دیدم شناختمش..دلربا بود ..

با اون موهای بلند و لخت..دکلته ی ابی تیره و اون آرایش خواستنی واقعا می تونم بگم معرکه شده بود..

دست چپش تو دست ارشام بود و دست راستش رو شونه ی اون..دست چپ ارشام دور کمرش حلقه شده بود و هر دو نرم تو بغل هم می رقصیدند..

دلربا سرش و رو شونه ی ارشام گذاشت..اگه بگم سوختم دروغ نگفتم..جوشش اشک و تو چشمام حس کردم..

بدون اینکه ذره ای هم به من فکر کنه با خیال راحت داره تو بغل اون دختر می رقصه..

هه..چقدرم که رمانتیک..یعنی خاک بر سر من کنن..

--دلارام..دلارام حواست کجاست؟..

به خودم اومدم..نگام و به ارسلان دوختم..

-چیزی گفتی؟..

-- دختر از کی تا حالا دارم صدات می زنم..میگم می خوای برقصیم؟..بدجور داری به اون وسط نگاه می کنی گفتم شاید دلت بخواد ما هم.......

دوباره نگام و به اون سمت انداختم..ارشام پشتش به من بود..که دلربا چرخید و..

حالا کاملا می دیدمش..مطمئن بودم هنوز منو ندیده..

دست سردم و پیش بردم و گذاشتم تو دست ارسلان..با هر قدمی که بر می داشتم تپش های قلبم بلندتر می شد..

سعی می کردم خودم و نگه دارم..

کنار بقیه ایستادیم..ارسلان پشتش به ارشام بود ولی من..از روی شونه ی راست ارسلان کاملا اونا رو می دیدم..

ما هم مشغول شدیم ولی همه ی حواس من به رو به رو بود..ارسلان منو با خودش همراه کرده بود وگرنه که اگه به خودم بود کوچکترین تکونی نمی خوردم..

دلربا لباش و برد زیر گوش ارشام و چیزی زیر گوشش زمزمه کرد..همزمان سرش و چرخوند و..نگاهمون درهم گره خورد..

نگاهه سردم و تو چشمای متعجبش دوختم..دیگه حرکتی نکرد..سرجاش ایستاد ..مات و مبهوت به من خیره موند..

دلربا این حرکت ارشام رو که دید برگشت..با دیدن من اخماش جمع شد..تو صورت ارشام نگاه کرد..چیزی گفت ولی ارشام نشنید..نگاش فقط به من بود..

انگار هنوز باورش نشده بود دختری که داره کمی با فاصله ازش می رقصه دلارام ِ..

نگام و ازش گرفتم..سرم و زیر انداختم..

ارسلان زیر گوشم زمزمه کرد: شنیدم اون شب ارشام هم تو ویلا بوده..درسته؟..

سکوت کردم..

-- فکر می کردم بخواد نجاتت بده..ولی ظاهرا عین خیالشم نبوده ....

دوست نداشتم بشنوم..

ارشام از هیچ زنی خوشش نمیاد..اون به کسی دل نمی بنده..اگه می خواست تو این 10 سال برای یک بارم که شده این اتفاق می افتاد..دخترایی که اطرافش و پر کردن فقط واسه سرگرمین..ارشام حتی غ*ر*ی*ز*ه* ش رو هم سرکوب می کنه..

-خواهش می کنم بس کن..نمی خوام چیزی بشنوم..

--ناراحتت کردم عزیزم؟..

-دوست ندارم از اینجور ادما چیزی بدونم..

-- اره خب حق داری..ارشام ظاهرش جذابه و دخترا رو می کشه سمت خودش..ولی دراصل با اون اخلاق خشک و نگاهه سردش نمی تونه دختری رو کنار خودش نگه داره..

- پس دلربا چی؟..

خندید..سرش و خم کرد زیر گوشم..نگام به ارشام افتاد که درحال رقص هم چشم از من نمی گرفت..

این حرکت ارسلان و که دید اخم ِ روی پیشونیش غلیظ تر و خشم درون چشماش بیشتر شد..

از دلربا جدا شد و سالن رقص و ترک کرد..برنگشتم تا ببینم داره کجا میره..

ارسلان_ مگه مردی هست که از دلربا بگذره؟..ارشام هرچند بارم که بخواد غ*ر*ی*ز*ه* ش و نادیده بگیره بازم یه مرد ِ..هر مردی تحت تاثیر زیبایی ِ دلربا قرار می گیره..

ارشام همینطور که می بینی دخترای زیادی رو به خودش نزدیک کرده و بعد از یه مدت هم اونا رو مثل یه دستمال چرک انداخته دور..

ادم تنوع طلبی نیست ولی خصلتش همینه که می بینی..دخترا براش ارزشی ندارن..به قول خودش زیباترین دختر شهرم نمی تونه اونو تحت تاثیر قرار بده..عشق وعاشقی تو کار ارشام نیست..این به خود من هم ثابت شده..

سرم از این همه حرف درد گرفته بود..کمی ازش فاصله گرفتم..نگام کرد..

- می خوام این اطراف کمی قدم بزنم..

-- می خوای همراهت بیام؟..تو اینجا رو نمی شناسی..

- مگه تو می شناسی؟..

--اره چند باری اومدم..شایان با پدر دلربا دوستای صمیمی هستن..وقتی هم امریکا بودیم همدیگه رو می دیدیم..حالا می خوای باهات بیام؟..

- نه ممنون..بر می گردم..

از کنارش رد شدم..حرفاش بدجور ذهنم و به خودش مشغول کرده بود..

پرده ی حریر رو کنار زدم و خواستم برم رو تراس که.....

دستی مردونه و قوی از تو تراس دور مچم حلقه شد و منو کشید تو ..نزدیک بود از ترس قلبم بیاد تو دهنم..

برگشتم تا ببینم کار کی بوده که آرشام و رو به روی خودم دیدم..پرده رو کشید و در تراس و بست..

برگشت و نگام کرد..مثل همیشه شیک و جذاب..کت و شلوار دودی خوش دوخت ..پیراهن همرنگش فقط یکی دو درجه تیره تر..

بوی ادکلنش همونی بود که مستم می کرد..ای کاش ازش دلگیر نبودم..ای کاش اونشب تنهام نذاشته بود..ای کاش جدی و بی ملاحظه اون سیلی رو بهم نمی زد تا الان.......

بازوم و گرفت..اروم تکونم داد..با لرزش تنم به خودم اومدم..

--تو اینجا چکار می کنی؟..واسه چی اومدی اینجا؟..

پوزخند زدم..نگام که سرد بود لحنم صد برابر از اون بدتر..

- نباید می اومدم؟..اصلا واسه چی باید برای تو مهم باشه؟..

متعجب بازوم و ول کرد..

--چی داری میگی تو؟..حواست هست؟..

عصبانی شدم..

-اره کاملا حواسم هست..من دیگه با تو کاری ندارم..مِن بعد من راه خودم و میرم تو هم راهه خودت و..

-- اینکارا واسه چیه؟..

-چرا از من می پرسی؟..یه نگاه به خودت بنداز..منو ول کردی اونجا و خودت اینجا داری کیف می کنی ..انگار نه انگار که من به خاطر تو توی این منجلاب گیر افتادم..

--حرفات و نمی فهمم دلارام..چرا رفتارت عوض شده؟..به خاطر ارسلان؟..

-اتفاقا خیلی هم خوب می فهمی چی دارم میگم..چرا پای اون و می کشی وسط؟..تو چه می دونی که اگه اون شب ارسلان به موقع نرسیده بود من الان تو چه وضعیتی بودم؟..

عصبانی تر از قبل با خشمی کنترل شده پوزخند زد و گفت:چه جالب..پس طرفداریشم می کنی..خوب تونسته مغزت و شست و شو بده..

خواستم از کنارش رد شم که نذاشت و بازوم و گرفت..

-ولم کن می خوام برم..

--نگران نباش اون بدون تو هم بهش خوش می گذره..واسه دیدنش بی تابی؟..

از لجش جواب دادم : اره.. همونطور که تو واسه بغل کردن و رقصیدن با دلربا بی قراری..

--بین من و دلربا هیچی نیست چرا نمی خوای اینو بفهمی؟..

- که اینطور..چیزی نیست و تو الان اینجایی اره؟..

--اینجام چون مجبورم..

- بس کن ارشام..

بازوم تو دستش بود..کشید سمت خودش..از سمت راست کامل افتادم تو بغلش..درست چسبیده به قفسه ی سینه ش که با چه خشونتی بالا و پایین می شد..

-- بهم بی اعتماد شدی..این بی اعتمادی رو تو چشمات می بینم..

پوزخند زدم..چشم تو چشم بودیم..

-خودت که باید بهتر بدونی..منو وارد بازی کردی که خودتم نمی دونستی قراره چی پیش بیاد..بهم گفتی نترس من پشتتم..نترس من هوات و دارم..نترس هیچ اتفاقی نمیافته..ولی دیدی که اتفاق افتاد تو هم وایسادی و تماشا کردی..

به جای کمک زدی تو صورتم و اون حرفا رو تحویلم دادی..باشه قبول اون حرفات به خاطر شایان بود ولی اون سیلی چی؟..واقعی بود..بعدم که ولم کردی تا اون کثافت ازم.........

--خفه ش و..دو دقیقه ساکت باش ببین چی می خوام بگم..من تا حالا محض شوخی تو صورت کسی نزدم..اون شب حواسم نبود و نمی دونستم دارم چکار می کنم..وگرنه همه ش از روی نقشه بود تا بتونم حواس شایان و از این قضایا پرت کنم..

- کدوم قضایا؟..بگو تا منم بدونم..

ساکت شد..منتظرهمچین لحظه ای بودم..اینکه بهم بگه..هرطور که خودش می خواد فقط از زبونش بشنوم..

نگاه جذاب وعصیانگرش تو نگاهه منتظر من خیره بود..

--چی رو می خوای بشنوی؟..

- همه چیزو..چی باعث شد اون کارو بکنی؟..فقط بهم گفتی نمایشی ِ ولی نگفتی چرا..بگو می خوام بدونم..

-- چون شایان به ما دو نفر شک کرده بود..قصدش این بود دست منو رو کنه..حالا به هر روشی که من نمی خواستم از روش های خطرناک برای فهمیدنش استفاده کنه..برای همین جوری رفتار کردم که فکر کنه این ......

- این چی؟..

چند لحظه نگام کرد..سرش و خم کرد..منو نرم و اروم کشید تو بغلش..سرش و گذاشت رو شونه م..

زمزمه کرد: بس کن..دیگه ادامه نده..

لحن منم خود به خود اروم شد..

-این حق منه که بدونم..

خودم و از اغوشش کشیدم بیرون..

-دیگه خسته شدم..از این موش و گربه بازیا از این همه اضطراب خسته شدم ارشام اینو می فهمی؟..

یه قطره اشک نشست رو گونه م..با دستاش صورتم و قاب گرفت..

- ولی چاره ای جز این نداریم..اگه مونده بودی ویلا همین امشب کار تموم بود..از صبح می خوام یه جوری باهات حرف بزنم ولی شنود و روشن نکردی..هر چی منتظر شدم جواب ندادی..موبایلتم که خاموش بود واسه همین خـ........

نگاش به گردنم افتاد..به گردنبند ارسلان..اخماش جمع شد..

-- این چیه؟..یادمه قبلا یه چیز دیگه گردنت بود..ظریف تر ازاین..

دستمو گذاشتم روش..

- این..اینو ارسلان..

-- فهمیدم..

ازم فاصله گرفت..کلافه تو موهاش دست کشید و دلخور نگام کرد..

--مگه بهت نگفته بودم گول حرفاش و نخور؟..تو به هیچ کدوم از ادمای اون ویلا نباید اعتماد کنی..

- من بهش اعتماد نکردم..در کل به هیچ کس اعتماد ندارم..

فاصله رو کم کرد..با اون چشمای سیاه و نافذش زل زد تو چشمام..

--حتی به من؟..

خواستم بخندم ولی جلوی خودم و گرفتم..

- مخصوصا به تو..

نگاهش کدر شد..چشماش و خمار کرد وسرش و به چپ برگردوند..از اونجا به باغ خیره شد..

یکی در تراس و باز کرد..دلربا لبخند به لب به ارشام نگاه کرد ولی با دیدن من کنارش لبخند رو لباش ماسید..

رو به ارشام اروم گفت: عزیزم مهمونا منتظرت هستن..

پوزخند محوی نشست رو لبام..پشتم و به دلربا کردم و حالت نیمرخم سمت آرشام بود..

بدون اینکه نگاش کنم و جوری که خودش بشنوه زمزمه کردم:هه..عزیزم..اره خب نقشه ست..

شنید چی گفتم..از گوشه ی چشم نگاش کردم..با حرص لب پایینش و گاز گرفت..

رو به دلربا گفت: خیلی خب تو برو منم الان میام..

--باشه، فقط زیاد طولش نده..راستی دلارام جون..

برگشتم ونگاش کردم..

-بله..

لبخند زد وبا لحن خاصی گفت: ارسلان دنبالت می گرده..بگم که اینجایی؟..اخه انگاری خیلی نگرانت شده بود..

نگاهه کوتاهی به ارشام انداختم..خواستم جواب دلربا رو بدم که ارشام پیش دستی کرد و با صدایی بلندتر از حد معمول جوابش و داد..

-- لازم نکرده بهش چیزی بگی..الان میایم..

دلربا با دلخوری نگاش کرد..ظاهرا دوست نداشت ارشام جلوی من اینجوری باهاش حرف بزنه..

یه پشت چشم واسه من نازک کرد و رفت تو..

منم خواستم برم که آرشام دستم و گرفت..

--تو کجا؟..

- مگه نشنیدی چی گفت؟..ارسلان نگرانم شده.......

و یه لبخند ملوس تحویلش دادم و دستم و از تو دستش کشیدم بیرون......اینبار راهم و سد کرد..اخماش حسابی تو هم بود..این نگاهه عصبانی مو به تن ادم سیخ می کرد..

--که تو هم می خوای بری و از نگرانی درش بیاری اره؟..خیلی خب ولی قبلش.....

در کمال تعجب بی هوا دستش و به طرف یقه م اورد و تو کسری از ثانیه زنجیرو گرفت تو دستش و کشید..

گردنبند از دور گردنم پاره شد..دردم نگرفت چون ظریف بود و راحت پاره شد..

تو مشتش فشار داد..مات و مبهوت نگاش کردم..بدجور شوکه م کرد..

زنجیرو گرفت جلوی صورتم..صداش از خشم پر بود..

--حالا می تونی بری..فقط یه چیزی..1 ساعت دیگه بیا طبقه ی بالا..دست راست اولین اتاق..اونجا باهات کار دارم..فراموش نکن دیر کنی خودم میام پایین به زور می برمت..

زنجیر ِ پاره شده رو گذاشت کف دستم و رفت تو..

اصلا از کارش ناراحت نشدم..اتفاقا برعکس خنده مم گرفته بود..

آرشام داشت حسادت می کرد..می دونستم از ارسلان خوشش نمیاد ولی این رفتاراش بدجور به دلم می شینه..

***********************

نیم ساعت گذشته بود که کیک رو اوردن..یه کیک بزرگ 2 طبقه که شبیه به قلب بود..

چه کرده دلربا خانم..

همه به افتخار ارشام دست زدن..قبل از بریدن کیک ازش خواستن چند کلمه ای حرف بزنه ولی قبول نکرد..انگار زیاد حال و حوصله نداشت..

دلربا لحظه ای از کنارش دور نمی شد..چاقوی تزئین شده رو داد دستش..همه خواستن آهنگ تولدت مبارک و بخونن که ارشام با همون لحن جدی و محکمش رو به همه اولتیماتوم داد که اینکار رو نکنن..

حتی اینجور مواقع هم از غرورش ذره ای کم نمی شد..

دلربا یه تیکه از کیک و برداشت و جلوی دهن ارشام گرفت..دل تو دلم نبود که ببینم ارشام چکار می کنه..

انتظار اینو می کشیدم که دستش و پس بزنه ولی اینکارو نکرد..دهنش و باز کرد ودلربا با کلی عشوه و ناز یه تیکه از کیک و گذاشت دهن آرشام..

همون لحظه آرشام برگشت و منو دید..جوری بهش اخم کردم و روم و ازش گرفتم که فهمید تا چه حد عصبانیم..از بین جمعیت رد شدم و رفتم تو اشپزخونه..کسی اونجا نبود..خدمتکارا بیرون مشغول پذیرایی بودن..

نشستم رو صندلی..با نوک انگشتام رو میز ضرب گرفتم..

حالا اون یه تیکه از کیک و نمی خوردی چی می شد؟..

امشب تا بخواد تموم بشه من صد دفعه جون میدم..

صدای همهمه از سر گرفته شد..صداشون تا توی اشپزخونه می اومد..دیگه داشتم کلافه می شدم..

پاشدم و برگشتم تا از اشپزخونه بزنم بیرون که ارشام و بشقاب به دست رو به روی خودم دیدم..

حالت صورتش جدی بود..بشقاب و گرفت جلوم..توش یه تیکه کیک بود..

بشقاب و پس زدم..

-ممنون اشتها ندارم..نوش جان خودت و بقیه..

خواستم برم بیرون که نذاشت و با دستی که بشقاب کیک توش بود جلوم و گرفت..

-- کی گفته واسه تو اوردم؟..

با تعجب نگاش کردم..به کیک تو بشقاب اشاره کرد..

- بردار..

-گفتم که نمی خوام..

--بهت گفتم بردار..

- چرا زور میگی؟..

-- هر جور می خوای فکر کن حالا یه تیکه از کیک و بردار..ترجیحا زیاد کوچیک نباشه..

توی اون لحظه با اینکه از دستش حرصی بودم ولی دوست داشتم بخندم..این امشب چش شده؟!..

چنگال و برداشتم که دستم و گرفت..نگاش کردم..

-با دست بردار..

پــــــوف.. عجب گیری کردما..

یه تیکه از کیک و با دست برداشتم..همزمان صورتش و اورد جلو..درست مقابل دستم که کیک توش بود..

منتظر بود کیک و بذارم دهنش..بهت زده نگاش می کردم که دهنش و باز کرد..ولی دستم بی حرکت مونده بود..

خودش مچم و گرفت و کیک توی دستم و برد سمت لباش..گذاشتم تو دهنش..دلم ضعف رفت..

چشمامون فقط همدیگه رو می دید..یه تیکه از کیک تو بشقاب و برداشت و گرفت جلوی لبام..

--باز کن دهنت و..

-نمی تونی یه کم لطیف تر رفتار کنی؟..همه ش با خشونت..

چشماش برق زد..برق شیطنت..برام عجیب بود..این روی آرشام و تا به حال ندیده بودم..

بشقاب و گذاشت رو میز..ولی اون تیکه از کیک دستش بود..بهم نزدیک شد..رخ تو رخ هم ..

اروم زمزمه کرد: چرا نتونم؟..من در مقابل تو می تونم هر کاری انجام بدم..

مبهوت نگاش کردم..کمی از خامه ی کیک و مالید به لبام..نمی فهمیدم داره چی میشه..گیج و منگ نگاش می کردم..

اینکارو که کرد لبام و از هم باز کردم..کیک و گذاشت تو دهنم..همونطور که نگاش می کردم جویدم و قورتش دادم..

خواستم دستم و بیارم بالا تا خامه ی رو لبم و پاک کنم که نذاشت..دستمو اورد پایین..فهمیدم می خواد چکار کنه..

میخکوبش شده بودم..دستش و گذاشت رو گونه م..چیزی نمونده بود که لباش روی لبای اغشته به خامه ی من بشینه که صدای قدم هایی رو شنیدیم..سریع خودم و کشیدم عقب و با احتیاط لبام و پاک کردم..

خدمتکار بود..

نیم نگاهی به ما انداخت و بعد از اینکه سینی ِ بشقابا رو گذاشت رو میز از اشپزخونه رفت بیرون..

سرم و زیر انداختم..دست و پام و گم کرده بودم..دستم و به میز گرفتم..از هیجان می لرزیدم..

سرش و خم کرد..زیر گوشم گفت: وقتی با زبون ِ خوش کاری که میگم و انجام ندی اخرش میشه همین که یه خروس بی محل سربزنگاه سر برسه..

خندیدم ولی سرم و بلند نکردم..لاله ی گوشم و بوسید..

-- اون رژتم کمرنگ کن..زیادی تو چشمه..قول نمیدم دفعه ی بعد به همین راحتی....

-آرشام..

لبخند کمرنگی نشست رو لباش..وقتی که می خندید رو لپاش چال می افتاد..عاشقشون بودم..

واقعا هر دو حالت بهش می اومد..

-نیم ساعت دیگه بیا تو اتاق..

-واسه چی بیام؟..

جوابم و نداد..نگاهه کوتاهی تو چشمام انداخت و از اشپزخونه رفت بیرون..

بوی عطرش تو هوا پخش بود..ریه م پرشده بود از این بوی مطبوع و دلنشین..

چقدر دوسش داشتم..با همه ی وجودم خواهان ِ این مرد بی نهایت مغرور بودم..

سرم و برگردوندم..به بشقاب کیک نگاه کردم و لبخند زدم..

*************************

بر خلاف اون چه که ارسلان گفت سر و کله ی شایان پیدا شد..همین و کم داشتم که از راه رسید..دیگه از پیش ارسلان جم نخوردم..حداقل خیالم راحت بود تا اون هست کاری بهم نداره..

اتفاقا برعکس اون شب هیچ توجهی به من نداشت..حتی ارسلان و هم تحویل نگرفت..یکراست رفت سمت ارشام و مردی که کنارش نشسته بود..

از همون فاصله نگاش کردم..نسبتا جوون بود شاید چند سالی از ارشام بزرگتر..چشمای نافذی داشت..

چند بار در طول مهمونی دیده بودم که نگام می کنه ولی بهش توجه نمی کردم..ارشام و شایان از کنارش تکون نمی خوردن..

یه میز رو به خودشون اختصاص داده بودن..مرتب ازشون پذیرایی می شد..پدر دلربا هم کنارشون نشسته بود..روی میز پر بود از شیشه های رنگ و وارنگ مشروب..

دلربا کنار ارشام ایستاد..دستش و گذاشت پشت صندلیش و بهتره بگم خودش و از کنار کاملا چسبونده بود به ارشام..

منم اینور در حال حرص خوردن بودم..کار دیگه ای هم ازم ساخته نبود..بیشترم از همین حرص می خوردم..

نیم ساعت گذشت ولی اونا هنوز سرگرم بودن..بدتر از اون اینکه دلربا مرتب برای ارشام می ریخت و اونم نمی دونم چرا پشت سر هم می خورد..

تا حالا ندیده بودم این همه زیاده روی کنه..ولی امشب..رو لبای اون مرد غریبه و همینطور شایان لحظه ای لبخند دور نمی شد..

نکنه دارن معامله می کنن؟..ارشام بهم گفته بود که شایان از هر چی بگذره از معاملات ِ مواد نمی تونه دست بکشه..شاید منظور ارشام از نقشه..همین بوده..

ارسلان چند باری خواست باهام برقصه ولی من قبول نکردم..فهمید گردنبند به گردنم نیست منم به دروغ گفتم زنجیرش گرفته به لباسم و پاره شده..نمی دونم باور کرد یا نه ولی عمرا به ذهنش خطور کنه که کار ارشام بوده..

چشمای هر سه مرد خمار شده بود..از سر مستی اون دوتا می خندیدن ولی ارشام سرش و انداخته بود پایین و به میز نگاه می کرد..

دست راستش که رو میز بود و مشت کرد..از جاش بلند شد..

نرم و اهسته از پله ها بالا رفت..

خواستم قدم اول و بردارم و به سمت پله ها برم که دیدم دلربا از میز فاصله گرفت و با لبخند دنبال آرشام رفت طبقه ی بالا..

هر دو تا پام به زمین خشک شد..خیره شده بودم به پله ها که صدای ارسلان و کنار گوشم شنیدم..

--آرشام بهت چی می گفت؟..

-چطور مگه؟!..

--دنبالت می گشتم ولی پیدات نکردم..دلربا گفت با آرشام تو تراس بودی..باهات چکار داشت؟..

اخمام و جمع کردم..

-چیز مهمی نبود..رفته بودم هوا بخورم اونم اونجا بود..

تو چشمام نگاه کرد..

-- می دونم که حقیقت و نمیگی..

حرصم و در اورده بود..

- می خوای باور کن می خوای نکن ولی من باهاش کاری نداشتم..اتفاقی دیدمش..

-- وقتی کیک و اوردن تو رفتی تو اشپزخونه..چند دقیقه بعد دیدم که آرشام پشت سرت اومد..خواستم بیام ولی یکی از مهمونا شروع کرد به حرف زدن و فرصت نشد..حالا تو بگو..اینم اتفاقی بود یا از قبل....

-بس کن ارسلان..من مجبور نیستم چیزی رو واسه تو توضیح بدم..

دندوناش و روی هم فشار داد و بازوم و تو دستش گرفت..

--اتفاقا برعکس..تو حق نداری به خواسته ی دلت هر کار خواستی بکنی..بهتره اینو بدونی حواسم بهت هست..

-ول کن دستم و..

بی پروا تو چشمای سبزش زل زدم..اروم دستم و رها کرد..برگشتم سمت پله ها..

--کجا میری؟..

با خشم زیر لب توپیدم..

- ای کاش نمی اومدم اینجا..اگه نقشه ای داشتم و می خواستم از قصد آرشام و ببینم با اومدنم مخالفت نمی کردم..می خوام یه کم این اطراف بگردم..از یه جا وایسادن خسته شدم..

-- خیلی خب صبر کن منم باهات بیام..

مخالفتی نکردم..فهمیده بودم شک کرده..نباید بیشتر از این به چیزی مشکوکش می کردم..

شونه به شونه ی هم اون اطراف قدم می زدیم..اصرار داشت بریم تو باغ ولی من قبول نکردم..

یکی از مهمونا که از قضا دختر خوشگلی هم بود با ذوق راهمون و سد کرد..با شعف خاصی شروع کرد با ارسلان صحبت کردن..

منم بی توجه از کنارشون رد شدم..بهترین فرصت بود..حالا که سر ارسلان گرم شده باید یه جوری خودم و برسونم طبقه ی بالا..

آهنگی که دی جی می زد شاد بود و همه رو به وجد اورده بود..لوسترها خاموش شدن و نورهای کم و رنگارنگی از سقف به روی رقصنده ها افتاد..

فضا جوری بود که هر کی هم نمی خواست یه جورایی سر ذوق می اومد و شادی می کرد..

همه به جز من که دل تو دلم نبود ببینم بالا چه خبره..خودم و برای رویارویی با هر صحنه ای اماده کرده بودم..

طبقه ی بالا روشن بود..رفتم همون سمتی که آرشام بهم گفته بود..لای در باز بود..

پشت دیوار مخفی شدم تا یه وقت متوجه من نشن..می دونستم اونجان..آرشام کنار پنجره ایستاده بود و دلربا روی تخت نشسته بود..

هر از گاهی سرک می کشیدم..

صداشون و کاملا واضح شنیدم..

دلربا_ یعنی می خوای بگی از امشب به بعد دیگه نمی بینمت؟..

-- درستشم همینه..

--نه آرشام..این درست نیست..

-- بس کن دلربا..

-- ولی ما باید با هم حرف بزنیم..حتما به یه نتیجه ای می رسیم..

-- هیچی بین ما نبوده و نیست ..دنبال چی هستی؟..

--تو..من فقط تو رو می خوام..از غرورم گذشتم فقط به خاطر تو..

-- من ازت نخواستم..

-- اره خودم خواستم..الانم راضیم ولی تو بهم فرصت نمیدی..کلا منو نادیده گرفتی..

--بهتره ادامه ندی..

سکوت..دیگه چیزی نشنیدم..

سرک کشیدم ببینم چه خبره که دیدم دلربا از رو تخت بلند شده و داره میره سمت آرشام..

فقط خدا می دونه قلبم با چه شدتی تو سینه م می کوبید..دست و پام از سرمای اضطراب سر شده بود..

دلربا دستش و گذاشت رو شونه ی آرشام..آرشام صورتش و برگردوند سمتش..رو به روی هم ایستادن..

دلربا با اون نگاهه افسونگرش الحق هم دلربایی می کرد..هر دو دستش و گذاشت رو شونه ی آرشام..آرشام مسخ اون چشمای عسلی شده بود..هیچ حرکتی نمی کرد..

دلربا زمزمه می کرد..اروم و نرم دستاش و اورد پایین..دور کمر ارشام حلقه کرد..سرش و برد جلو..صداش و شنیدم..

هیچ چیز رو جز اون دوتا نمی دیدم..

گونه ش و به صورت ارشام چسبوند..زیر گوشش زمزمه وار حرف می زد..با لحنی که هر ادمی رو افسون خودش می کرد..چه برسه به آرشام که دست بر قضا هم مرد بود وهم.. مست..

دلربا_ بذار امشب رو کاملش کنیم..هر دو با هم..امشب شب من و تو میشه آرشام..عشقم و بهت ثابت می کنم..من باهات صادقم آرشام..بذار امشب خوش باشیم..با عشق....نظرت چیه؟..

آرشام که چشماش خمارتر از حد معمول شده بود دست راستش و گذاشت رو کمر دلربا..

اگه بگم اون لحظه قلبم در جا ایستاد و دوباره بعد از چند ثانیه به کار افتاد دروغ نگفتم..کم مونده بود زانوهام خم بشه..

دلربا دست چپش و برد پشت گردن آرشام..تو بغلش تکون می خورد ..

دلربا_ تو منو نمی شناسی برای همینم هست که رَدم می کنی..بذار بمونم آرشام..بذار خودم و بهت ثابت کنم..

آرشام نجواکنان کنار صورتش...........

--تو نمی تونی توی قلب من جایی برای خودت داشته باشی..پس برو..همین حالا..

دلربا خودش و بیشتر به آرشام فشار داد..آرشام چشماش و محکم روی هم گذاشت..بازشون کرد..فکش منقبض شده بود..چشمای نفوذگرش هنوز خمار بود..

دلربا_ می تونم آرشام..می خوام اینو بهت نشون بدم که می تونم خودم و تو قلبت جا کنم..این قلب سنگی رو خودم نرم می کنم..فقط بهم فرصت بده..

صورتش و روبه روی صورت آرشام گرفت..تو چشمای خمار وسرخ ارشام خیره شد..

دلربا_ این چشمای نافذ و این نگاهه شیشه ای..تو از سنگ نیستی آرشام..می تونی عاشق بشی..می خوام اون من باشم..

لباش و برد زیر گوشش و به گردنش کشید..

دلربا_ این نقاب سرد و از چهره ت برمی دارم..تو کی هستی آرشام؟..یه مرد کامل..مغرور..سنگدل و بی رحم..کسی که میگه قلبش از جنس سنگ ِ..همینا منو شیفته ی تو کرده..یعنی تسخیر کردن قلب تو اینقدر سخته؟..

کمر ارشام و گرفت..خودش و بهش فشار داد..چشمام نمدار شده بود..تار می دیدم..چند بار پلک زدم..اشک هایی که پشت سرهم رو گونه هام نشستن باعث شدن دیدم بهتر بشه ولی قلبم داشت از جا کنده می شد..چقدر سخته..

آرشام صورتش و تو موهای دلربا فرو برد..نفس عمیق کشید..زیر لب چند بار پشت سر هم تکرار کرد........

آرشام_ دلارام..

همه ی وجودم لرزید..

بهت زده با صورتی خیس از اشک نگاش کردم که با چه التهابی صورتش و تو موهای دلربا فرو برده بود و اسم منو صدا می زد..

سر در نمی اوردم..

دستای دلربا از دور کمر آرشام شل شد..اروم خودش و کنار کشید..مات و مبهوت تو چشمای خمار و جذاب ارشام نگاه کرد..

دلربا_ تو..تو چی گفتی؟!..گفتی دلارام؟!..

آرشام فقط نگاش می کرد..هیچ حرفی نمی زد..و دلربا با صورتی برافروخته از خشم .......

دلربا_ آرشام تو گفتی دلارام؟!..چرا اون؟!..الان من و تو اینجاییم..چرا اون دختر؟!..تو اونو....

--برو بیرون دلربا..همین الان از اینجا برو..تو باید باور کنی که هیچی بین ما نبوده و نیست..من و به حال خودم بذار..

--باورم نمیشه..

لباش و با حرص روی هم فشرد..کاملا از ارشام فاصله گرفت..عقب عقب به طرف در اومد..

نگاهم و به اطراف انداختم..بدو از پله ها رفتم پایین..بین راه تندتند اشکام و پاک کردم..

ارسلان تکیه به دیوار هنوز داشت با اون دختر حرف می زد و می خندید..

وقت شام بود..داشتن میز و اماده می کردن..زیر چشمی نگام به پله ها بود که دیدم دلربا اروم و آهسته با رنگ و رویی پریده داره میاد پایین..

نمی دونم چرا..ولی لبخند نامحسوسی نشست رو لبام..

آرشام تو اوج مستی اسم منو صدا زد..حواسش بود داره با کی حرف می زنه که اونجور صحبت می کرد پس چرا؟!.....چرا به جای دلربا اسم منو اورد؟!..

همه رفتن سر میز شام..ارسلان شونه به شونه ی اون دختر اومد کنارم ایستاد..شایان و همون مردی که باهاشون بود کمی با فاصله از ما سر میز ایستادن..

داشتن با خنده و تو حالت مستی غذا می خوردن..نگاهه اون مرد ناشناس و رو خودم دیدم..سرم و زیر انداختم..

از گوشه ی چشم نگاهه خیره ی شایان و رو خودم دیدم..ولی نمی دونم چرا اخماش جمع شد..هنوزم با دیدنش ترس بدی به جونم میافته ..

اشتهای چندانی نداشتم..فقط یه کم سالاد الویه خوردم..

حس کردم یکی تو همین فاصله ی نزدیک داره نگام می کنه..سرم و چرخوندم و با دلربا چشم تو چشم شدم..

درست رو به روی ما ..

پدرش که کنارش ایستاده بود رو کرد بهش و گفت: پس آرشام کجاست دخترم؟..

دلربا نگاهه سردی به من انداخت و جواب پدرش و داد: انگار امشب یه کم زیادی شراب خورده حالش زیاد خوب نبود بالا داره استراحت می کنه..

اینو من و ارسلان وشایان هم شنیدیم..ارسلان نیم نگاهی به من انداخت تا عکس العملم و ببینه که وقتی دید بی خیال دارم سالادم و می خورم چیزی نگفت..

خیلی زود کشیدم کنار..

ارسلان_ چرا دیگه نمی خوری؟..

به بهانه ی اینکه حالم خوب نیست دستم و گذاشتم رو قفسه ی سینه م..

-نمی تونم..احساس می کنم حالم زیاد خوب نیست..هر وقت سالاد الویه بخورم اینجوری میشم..

--تو که می دونی حالت بد میشه چرا خوردی ؟..

- دلم خواست..چرا هی سوال می کنی؟..

نگاش نگران شده بود..

-احساس سرگیجه می کنم..

خودم و به این حالت زده بودم تا بتونم برم بالا..

--خیلی خب عزیزم الان میریم تو یکی از اتاقا استراحت کن..

-نمیشه برگردیم؟..دیگه دوست ندارم اینجا باشم..

-- الان نمیشه..بعد از شام با چند نفر کار مهمی دارم..

- باشه پس منو ببر تو یکی از همین اتاقا استراحت کنم..چشمام داره سیاهی میره..

--باشه عزیزم الان می ریم..همراه من بیا..

شونه هام و گرفته بود و منم بی هیچ حرفی کنارش قدم برمی داشتم..جوری که حس کنه واقعا حالم خوش نیست..

به کمک ارسلان رفتیم طبقه ی بالا..از قصد گفتم بریم تو یکی از اتاقای پایین که گفت نه پایین سر و صداست نمی تونی استراحت کنی..منم که از خدام بود حرفی نزدم..

چندتا اتاق اونطرف تر از اتاق آرشام..در یکیشون رو باز کرد..رفتیم تو و کلید برق و زد..روی تخت دراز کشیدم..

--به چیزی احتیاج نداری؟..

- نه ممنون..همینجا یه کم دراز بکشم خوب میشم..

سرش و تکون داد..

--باشه پس من میرم..راستی اینجا بعد از شام احتمال داره شراب سرو بشه..بنابراین دراتاق و قفل کن که یه وقت کسی ..

-باشه همینکارو می کنم..

از اتاق رفت بیرون..منم درو قفل کردم و باز برگشتم تو تخت..یه 5 دقیقه ای گذشته بود..از پایین همچنان صدای موزیک می اومد..قفل درو باز کردم..شالم و رو شونه هام مرتب کردم..درو قفل کردم و کلیدش و انداختم پشت گلدون..

سریع رفتم سمت اتاقش ..دیدم رو تخت نشسته ..

سرش و تو دستاش گرفته بود..

با باز شدن در سرش و بلند کرد..از رو تخت بلند شد..لبخند نمی زدم چون هنوزم ازش دلگیر بودم..خودش اومد جلو .. در اتاق و بست و قفل کرد..

- چی می خواستی بگی؟..چرا گفتی بیام اینجا؟..

-- پایین چه خبر بود؟..

- هیچی، دارن شام می خورن..منم به بهونه ی اینکه حالم خوب نیست اومدم بالا..یعنی ارسلان منو اورد..

--خیلی خب گوش کن ببین چی میگم..تو توی تهران امنیت نداری..نمی تونم هر ثانیه منتظر باشم تا یه خبر بد بهم بدن که اتفاقی واسه ت افتاده..و اینکه..بچه ها همین حالا کارشون و انجام دادن..

-آرشام چی داری میگی؟!..چه کاری؟!..

پوزخند زد..

--ویلای شایان همین حالا که ما رو به روی هم ایستادیم داره تو شعله های اتیش به خاکستر تبدیل میشه..

-چــــی؟!..

--هیسسسسس..اروم باش..

- ولی این جزو نقشه نبود..مگه من نباید.......

-- نقشه عوض شده..امروز می خواستم همه ی اینا رو بهت بگم ولی تو شنود و موبایلت و خاموش کرده بودی....راه بیافت..

-کجا؟!..

مانتوم و داد دستم..در حالی که می پوشیدم........

-اینو کی برداشتی؟!..

--یکی از خدمتکارا برام اورد..دنبال من بیا..

-آخه کجا داری میری؟!..

-- باید تو رو از اینجا دور کنم..بچه ها می برنت یه جای امن..منم..........

با ترس به لباسش چنگ زدم..

- تو چی؟!..تو هم با من میای درسته؟!..

نگام کرد..محزون و گرفته..

-- من کار دارم..این همه تلاش باید به یه نتیجه ای برسه..

- منظورت چیه؟..آرشام تو هم باید با من بیای..

دستم و گرفت و کشید..از اتاق رفتیم بیرون..درو قفل کرد..رفت انتهای راهرو و پیچید دست چپ..

-- باید برم ویلای شایان..الان بهترین موقعیته..بچه ها اونجا منتظرمنن..

-حرفات و نمی فهمم ارشام..می خوای جونتو به خطر بندازی؟..

پوزخند زد..پنجره ی انتهای راهرو رو باز کرد..به پایین خم شد و سرش و تکون داد..

تو چشمام نگاه کرد..با لحنی که خیلی راحت تونستم ناراحتی رو توش ببینم گفت: زندگی من سراسر خطره..سالهاست دارم با ریسک زندگی می کنم..ولی دیگه تموم شد..تو از اینجا میری..فعلا سلامتی تو از هر چیزی مهم تره..باید از این بابت خیالم راحت بشه..از اینجا به بعدش با من..

-ولی من بدون تو هیچ کجا نمیرم..حتی فکرشم نکن..

عصبانی شد..

--دلارام الان وقت بحث کردن نیست..تو با بچه ها میری منم وقتی کارم و انجام دادم میام پیشتون..سعی کن اروم باشی حالا هم برو پایین..

مات نگاش کردم..باورم نمی شد..ترس بدی تو دلم افتاده بود..

- ولی تو مستی..نمی تونی از پسش بر بیای منم باید پیشت باشم..

لبخند کمرنگی نشست رو لباش..

-- من مست نیستم دختر خوب..

- هستی..خودم دیدم کلی مشروب خوردی..

-- اره خوردم..ولی نه مشروب..اون شیشه فقط مخصوص من بود..

- یعنی چی؟!..پس....آخه نفست یه کم بوی الکل میده.......

-- من بی برنامه کاری انجام نمیدم..اون مشابه ِ شراب بود ولی در اصل بدون الکل..فقط یه پیک خالصش و خوردم که وقتی با دلربا خواستم حرف بزنم شک نکنه..

- تو و دلربا، تو اتاق بودید که....

--ما رو دیدی؟..

- خودت گفتی بیام..منم اومدم ولی بعدش....

-- باید اون کارو می کردم تا مطمئنش کنم که مستم..می خواستم به این بهانه تو اتاق بمونم..اینجوری کسی بهم شک نمی کرد و همه با چشم دیده بودن که کلی شراب خوردم و قاعدتا باید بدجور مست شده باشم..دیگه فرصتی نیست..الان حتما به شایان و ارسلان خبر دادن ویلا اتیش گرفته..وقتی برگشتم همه چیزو برات توضیح میدم..الان باید بری..

- نه..گفتم که بدون تو نمیرم..

--دلارام برو و با من بحث نکن..ممکنه کسی بیاد بالا اونوقت هم تو توی دردسر میافتی هم من..نذار این همه تلاش بی نتیجه بمونه..

جدی و محکم حرفاش و می زد..نتونستم چیزی بگم..

دستم و گرفت..از پنجره پایین و نگاه کردم..یه نفر اونجا ایستاده بود .. یه نردبون بلند زیر پنجره قرار داشت..

به کمک آرشام روش ایستادم..اینبار واقعا داشت سرم گیج می رفت اخه فاصله ش تا زمین زیاد بود..

با چشمای به اشک نشسته م نگاش کردم..اونطرف پنجره ایستاده بود..دستاش و به لبه ی پنجره گرفت و کمی به طرفم خم شد..

- قول بده مواظب خودت هستی..

سر تکون داد..

- نه..اینجوری نه..مردونه قول بده..چرا نمی خوای باورکنی که نگرانتم؟..

چیزی نگفت..فقط نگام کرد..اخماش تو هم بود ولی چشماش..غم درونش هر لحظه بیشتر می شد..

دستشو گذاشت رو گونه م..جدی بود..حتی کلامش..

--بهت قول میدم دلارام..حالا برو..

همونطور که نگام بهش بود یکی دو تا از پله ها رو رفتم پایین..ولی رو پله ی سوم پام لیز خورد ارشام به طرفم خم شد و با نگرانی صدام زد..از ترس می لرزیدم..نگاش کردم..نگرانم بود و بی اراده دستش به طرفم دراز شده بود..انگار می ترسید بیافتم..دلم گرفت..نمی دونم چرا..

بدون اینکه به چیزی فکر کنم رفتم بالا..با تعجب نگام کرد ولی اون هم حالش بهتر از من نبود..

بی هوا و کاملا غیرمنتظره با دلی پر از درد و صورت خیس بغلش کردم..

--چکار می کنی دختر پنجره رو بگیر میافتی..

- تو نمیذاری بیافتم..مگه نه؟..

دستاش که دورکمرم حلقه شده بود و محکم تر کرد..

-- دلارام سخت ترش نکن..خواهش می کنم برو..تا کسی نفهمیده باید از اینجا دور بشی..

نگاش کردم..اخه چطور می تونستم؟..نگرانش بودم..

سرش و خم کرد..صورتم و تو دستاش قاب گرفت..لبای داغش پیشونی سردم و نوازش داد..بوسه ی نرمی رو پیشونیم نشوند..سرش و به سرم چسبوند..زیر لب لرزون زمزمه کرد: برو..

-آرشام..

--هیسسسس..فقط برو..برو دلارام..

صورتش داغ بود..دستاش گرم بود ولی من..از سرما به خودم می لرزیدم..

با اینکه مانتوم تنم بود و شال و انداخته بودم رو سرم ولی می لرزیدم..از ترس بود..ترس از دست دادن آرشام..

***********************

نمی دونستم داریم کجا می ریم فقط دیدم که به کمک همون مرد از ویلا زدیم بیرون و بعدشم نشستیم تو یه ماشین مشکی مدل بالا که شیشه هاش دودی بود..

راننده به سرعت می روند .. یه نفر جلو، یه نفر هم کنارم نشسته بود..

ظاهر شیک و اتو کشیده ای داشتن..هر سه نفر کت و شلوار مشکی و پیراهن سفید..انگار محافظ بودن..

تو فکر بودم..تو فکر آرشام..

و اینکه قراره چی بشه؟!..

آخر این بازی به کجا می رسه؟!..

-رئیس گفتن گردنبندی که همراهتون دارید رو ازتون بگیرم..اون کجاست؟..

لابد منظورش به گردنبند ارسلان بود..دادم بهش..گردنبند و از شیشه ی ماشین پرت کرد بیرون..

- چرا اینکارو کردی؟..

-- امکان داره توی گردنبند ردیاب کار گذاشته باشن..به هر حال آقا دستور دادن باید اجرا بشه..

دیگه چیزی نگفتم..یعنی امکانش بود که ارسلان توی گردنبند ردیاب کار گذاشته باشه؟..آخه چرا؟..هر چند از اینا هر کار بگی بر میاد..

چند ساعتی تو راه بودیم..نفهمیدم چطور رسیدیم فقط وقتی به خودم اومدم که دیدم ماشین از حرکت ایستاد و هر سه مرد از ماشین پیاده شدن..

پام و رو زمین خیس و بارون خورده گذاشتم..با تعجب به اطرافم نگاه کردم..این اب و هوا..این بوی نم..این محیط و..صدای دریا...........

- ما کجاییم؟!..

--همراه من بیاید..

- پرسیدم کجاییم؟!..

-- تو یکی از روستاهای شمال..

در زد..یه خونه ی قدیمی .....

صدای مردی رو از پشت در شنیدم..

-- کیه؟!..

مردی که کنار ما ایستاده بود جوابش و داد..

--باز کنید، از طرف مهندس تهرانی اومدیم..

در باز شد .. قامت پیرمردی با موهای سفید و قد تقریبا متوسط تو درگاه نمایان شد..نگاهش و روی هر 4 نفرمون چرخوند..

همون مرد رو کرد بهش و گفت:آقای مهندس قبلا باهاتون هماهنگ کرده بودند..

لبخند مهربونی نشست رو لباش..نگاهش روی من ثابت موند..با همون لبخند و نگاهه پدرانه رو به من گفت: تو باید دلارام باشی اره بابا؟..

لبخند کمرنگی نشست رو لبام ولی زبونم نچرخید چیزی بگم فقط سرم و به نشونه ی مثبت تکون دادم..

--بیا تو بابا دم در واینستا..بفرما..

از توی درگاه کنار رفت و همزمان که داشتم وارد حیاط می شدم رو به خونه صدا زد.......

--بی بی..بیا مهمونمون از راه رسید..

با کنجکاوی نگاهم و دور تا دور حیاط چرخوندم..صدای قدقد مرغا و بع بع گوسفندا..اینجا روستا بود پس این صداها باید طبیعی باشه..گرچه بهش عادت نداشتم..

رو به روم نمایی کامل از یه خونه ی روستایی به سبک دیگر خونه های شمالی رو دیدم..فوق العاده بود..با اینکه قدیمی بود ولی با این نمای سنتی چشم هر بیننده ای رو خیره می کرد..

در خونه باز شد و زنی میانسال در حالی که چادر سفید و گل گلیش و به کمرش می بست لبخند به لب اومد تو ایوون و از همونجا گفت: خوش اومدن..قدمشون سر چشم..بفرمایید..

ناخداگاه با دیدنش لبخند زدم..عجیب منو یاد مادرم انداخت..اونم همیشه عادت داشت موقع کار چادرش و به کمرش ببنده..

اومد جلو و منو که مبهوت وسط حیاط ایستاده بودم رو بغل کرد..چه اغوش گرمی..چقدر مهربون..

--خوش اومدی دخترم..صفا اوردی..

از تو بغلش اومدم بیرون..هیچ جوری نمی تونستم لبخند و از رو لبام محو کنم..

- ممنونم..

-- بیا تو دخترم چرا اینجا وایسادی؟..

صدای یکی از محافظا رو از پشت سر شنیدم..

--آقای مهندس همه چیزو براتون گفتن؟..

پیرمرد_ اره پسرم نگران نباش..مهمون آرشام خان رو سر ما جا داره..حتما خسته این بیاید تو یه چایی چیزی بخورید خستگی از تنتون در بره..بفرمایید..

بی بی دستش و گذاشت پشت کمرم و به سمت خونه هدایتم کرد..

************************

نیم ساعتی بود که رسیده بودیم..توی این مدت مرتب از توی اتاق بغلی صدای آه و ناله می اومد..انگار که یکی مریض بود..

رو به بی بی که داشت برامون سفره پهن می کرد گفتم: ببخشید ..این صدا....کسی مریضه؟!..

نمی دونم چرا کنجکاوی می کردم..خب شاید طرف نخواد بگه دختر مجبوری بپرسی؟..

اما بی بی با خوشرویی جوابم و داد..

-- خودت برو ببین دخترم..می شناسیش..

با تعجب نگاش کردم..نیم نگاهی به صورت پیرمرد که بی بی عمو محمد صداش می زد انداختم..لبخند کمرنگی نشست رو لباش..اون سه نفرمحافظ هم تو حیاط بودن..

اروم از جام بلند شدم..به طرف اتاق قدم برداشتم..دستگیره رو گرفتم و کشیدم..در با صدای (قیژی) باز شد..انگار لولاهاش مشکل داشت..

درو که باز کردم خودم و تو یه اتاق تقریبا کوچیک با یه کمد گوشه ی دیوار و یه صندوق آهنی کنارش دیدم..

و یه بخاری کوچیک هم درست سمت راستم........چیز زیادی تو اتاق نبود..

رختخواب پهن بود و یه نفر توش دراز کشیده بود..مرتب ناله می کرد ..صورتش رو به پنجره بود..

رفتم تو..اروم سرش و برگردوند..مات و مبهوت با دیدنش خشکم زد..

- فرهاد؟!..تو اینجا......

با دیدنم خواست لبخند بزنه ولی نتونست..صورتش از درد جمع شد..چند جای صورتش زخمی شده بود..

با ناله سعی کرد تو جاش بشینه..خودم و سریع بهش رسوندم..

- بذار کمکت کنم..

کمکش کردم بشینه..خودمم کنارش نشستم..هنوزم متعجب بودم..تو چشمام نگاه کرد..

- تو اینجا چکار می کنی فرهاد؟!..چرا سر و صورتت زخیمه؟!..تو رو خدا یه چیزی بگو..می دونی چقدر دنبالت گشتم؟..چرا هر چی بهت زنگ می زدم خاموش بودی؟..

با درد خندید..

-- یکی یکی بپرس دلارام..نگران نباش چیزیم نیست..اینا هنر دست یه ادم روانیه..

- کیومرث؟!..

--پس می دونی..

- کی غیر از اون می تونه باهات بد باشه؟..تو که ازارت به کسی نمی رسه..

-- از کجا فهمیدی کار اونه؟..

- با پری حرف زدم اون بهم گفت..کی تو رو اورده اینجا؟..

لبخند از رو لباش محو شد..نگاش و ازم گرفت..

-- نمی خواستم بهش مدیون باشم..تو اینکارو کردی؟..تو ازش خواستی درسته؟..

- از کی؟!..چی داری میگی؟!..

-- دلارام من نمی خواستم آرشام کمکم کنه..چرا بهش رو انداختی؟..

- آرشام تو رو اورده اینجا؟!..

مکث کرد..تا چند لحظه چیزی نگفت..صورتش و برگردوند و نگام کرد..

-- در اثر یه سوتفاهم کیومرث فکر کرد که من با نامزدش رابطه دارم..وقتی منو گرفت و برد توی اون خرابه بهش گفتم که کاری با پری ندارم ولی اون حرفای دیگه ای می زد..قصدش زجرکش کردن من بود..دلارام اون ادم یه دیوونه ی به تمام معناست..جون دوستت در خطره..بهتره اینو یه جوری بهش بگی..

- می دونم فرهاد..پری هم اینو می دونه..خوشبختانه داره ازش جدا میشه..اونم کیومرث و دوست نداشت ولی مجبور شد باهاش بمونه..

منتظر نگاش کردم تا ادامه بده..سکوت کوتاهی کرد و.........

-- شبونه یه عده ادم ریختن اونجا..صدای تیراندازی از هر طرف می اومد..یه جای پرت..کسی نبود که بخواد بفهمه و کاری بکنه..به خودم که اومدم دیدم اینجام و یکی داره زخمام و شست و شو میده..

کل راه بیهوش بودم..فقط یه جا چشمام و باز کردم که دیدم تو یه جایی مثل انبار هستیم..ولی وقتی کامل بهوش اومدم خودم و اینجا توی این خونه ی روستایی دیدم..حالا تو بگو..اینجا چکار می کنی؟..

- منم مجبور شدم..بعدا مفصل برات تعریف می کنم..

مهربون نگام کرد..گونه ی راستش کبود بود و گوشه ی پیشونیش زخم شده بود..لب پایینش به کبودی می زد..

چه به روزش اوردن کثافتا..واقعا کیومرث یه حیوون بود..

***************************

صبح شد ظهر.. ظهر شد عصر.. و عصر شد شب..

ولی از آرشام هیچ خبری نشد..از بس از محافظا سراغش و گرفته بودم که بیچاره ها حسابی از دستم کلافه بودن..

دست خودم نبود..نگرانش بودم..

شب بود..رفتم تو حیاط..هوا سرد بود..پتوی نازکی که انداخته بودم رو شونه هام و محکم دورم پیچیدم..نگهبانا بيرون خونه کشيک مى دادن ..

نشستم رو پله..از همونجا به اسمون شب خیره شدم..اسمون ابری بود..انگار بازم می خواد بباره..

چشمای منم بارونی بود..منتظر یه تلنگر کوچیک تا قطرات پی در پی رو صورتم سرازیر بشن..

چه بهانه ای بهتر از آرشام؟..نگاهه تار از اشکم اسمون رو می دید ولی در اصل انگار هیچ چیز نمی دیدم..

نگرانش بودم..زیر لب شروع کردم به دعا خوندن..کاری که مادرم همیشه می کرد..واسه سلامتی تک تکمون دعا می خوند و با صلوات تو صورتمون فوت می کرد..

اشکام و با پشت دست پاک کردم..شده بودم عین بچه ها..چقدر دل نازک شدی دلارام..

از رو پله بلند شدم..خواستم برم تو که.....

صدای درو شنیدم..همونجا خشکم زد..با تقه ی دوم تند تند پله ها رو طی کردم و نفهمیدم چطور خودم و رسوندم به در و با چه شتابی بازش کردم..

قامت بلند مردی رو دیدم که صورتش تو سایه بود و واضح دیده نمی شد..اولش ترسیدم..گفتم نکنه از ادمای شایان باشه؟!..

ولی نه..قلبم یه چیز دیگه می گفت..چیزی که جسارتم و بیشتر کرد..

یه قدم اومد جلو..صورتش و دیدم..با ذوق عجیبی نگاش کردم..ولی اون..

اخماش تو هم بود..صورتش جمع شده بود انگار که..داره درد می کشه!..

دست راستش و گذاشته بود رو بازوی چپش..از لا به لای انگشتاش خون جاری بود..

-تو..ارشام تو زخمی شدی؟!..

جوابمو نداد..درو کامل باز کردم..اومد تو..تلو تلو خوران خودش و رسوند لب حوض و دست خون آلودش و تو اب فرو برد..

نگران کنارش نشستم..

-دست خیست و نذاری رو زخمت..باید ضدعفونیش کنم بریم تو..اخه چی شده؟..چرا به این روز افتادی؟..

بازم جوابم و نداد..بی حال از کنار حوض بلند شد و به طرف ایوون رفت..

پتوم و با احتیاط انداختم رو شونه های مردی که با دیدنش اونم تو این حال و روز داشتم پس می افتادم..

آرشام با خودش چکار کرده بود؟!..

*************************

داشتم زخمشو پانسمان می کردم..از وقتی اومده بود یه کلمه هم از دهنش حرفی نشنیدم..چسب و با احتیاط زدم رو باند ..

- اولش فکر کردم که تیر خوردی ولی وقتی زخمت و دیدم فهمیدم جای چاقو ِ..خداروشکر اینجا همه چیز بود وگرنه باید می رفتیم درمانگاه..نمی خوای چیزی بگی؟..آرشام چی شده؟..

نگام کرد..با اخم و نگاهی عمیق..لب باز کرد ولی همون موقع بی بی سینی به دست اومد تو اتاق..

با نگاهی مهربون ولی نگران رو به آرشام گفت: بیا پسرم برات غذا اوردم بخور جون بگیری..این دختر که امروز دهن به هیچی نزده می ترسم از حال بره..رنگ به رو نداره..تو یه چیزی بهش بگو شاید دو تا لقمه بخوره..

آرشام نگام کرد..خجالت زده رو به بی بی گفتم: نه بی بی اشتها نداشتم..اگه گرسنه م بود که می خوردم شما نگران نباش..

-- مادر این چه حرفیه کل روز هیچی نخوردی..اینجوری از پا در میای..واسه تو هم اوردم بذار دهنت جون بگیری عزیزم..

- چشم می خورم..

--چشمت بی بلا مادر..رختخوابت و تو اتاق خودم پهن کردم عمومحمد هم میاد اینجا تا مهندس تنها نباشن..غذات و خوردی بیا تو اتاق یه کم استراحت کن دخترم..

به روش لبخند زدم..این زن چقدر با محبت بود..هر لحظه بیشتر از قبل حس می کردم که چقدر رفتاراش شبیه به مادرمه..

بی بی از اتاق رفت بیرون..با لبخند رو به آرشام گفتم: بی بی به شوهرش میگه عمومحمد؟!..

سرش و تکون داد و بازم سکوت کرد..

سینی غذا رو کشیدم جلو..براش لقمه گرفتم..کتلت بود وخیلی هم خوشمزه..

اونم اروم اروم می خورد..کنارش دو تا لقمه خوردم .. تموم مدت نگاهه سنگینش روم بود..

سرم و بلند نکردم چون..واقعا به ارامش این نگاه نیاز داشتم..می دونستم نگاش کنم چشمش و از روم بر می داره ..

بعد از خوردن غذا سینی رو برداشتم..تموم حرکاتم و زیر نظر داشت..ثانیه ای چشم ازم نمی گرفت..

- من میرم تو هم استراحت کن..می دونم با سوالام کلافه ت کردم ولی به خدا خیلی نگرانت شدم..از وقتی اومدم اینجا همه ش..........

ساکت شدم..دیگه داشتم زیاده روی می کردم..کنترل زبونم دست خودم نبود..انگار اونم مطیع قلبم شده بود..

بلند شدم و رفتم سمت در..

-- دلارام..

ایستادم..اروم برگشتم و نگاش کردم..اخماش تو هم بود ولی لحنش اروم تر از همیشه ..

-- امشب خسته م..امروز روز سختی داشتم به موقعش همه چیزو برات تعریف می کنم.....حالا برو بخواب..

لبخند زدم وسرم و تکون دادم..

-شب بخیر..

و اروم زمزمه کرد: شبت بخیر..

***************************

3 روز گذشت..ولی تو این مدت هنوز آرشام برام هیچ چیزو تعریف نکرده بود ..

روزا بیرون بود و شبا می اومد خونه ..با جون و دل ازش استقبال می کردم..

دیگه بهم اخم نمی کرد..اون شب مشخص بود که خسته ست ولی توی این سه روز رفتارش ارومتر از قبل شده بود..

کمتر حرف می زد ولی بداخلاقی نمی کرد..

رفتار بی بی و عمومحمد باهام گرم و صمیمی بود..یه لحظه از آرشام غافل نمی شدن..بی بی به نحواحسنت ازمون پذیرایی کرد..به آرشام می گفت پسرم..

نمی دونم آرشام این زن وشوهر مهربون و از کجا می شناخت ولی فوق العاده ادمای خوبی بودن..

رو دیوار اتاقشون چند تا قاب عکس بود که تو یکیش تصویر 3 تا دختر و پسر جوون بود..بی بی گفت عکس بچه هاش ِ..با چه غمی به قاب عکس خیره می شد و گریه می کرد..

مرتب رو زبونم می اومد ازش بپرسم چی به روزشون اومده ولی خیلی زود جلوی خودم و می گرفتم..

فرهاد حالش بهتر شده بود..می تونست راه بره ولی با این حال کمی لنگ می زد..چندبار خواست باهام حرف بزنه ولی تا حرف و می کشید به موضوع علاقه ش به من یه جوری از زیرش در می رفتم..

آرشام تا بیرون بود که هیچی ولی تا وقتی تو خونه بود اجازه نمی داد حتی به اتاق فرهاد نزدیک بشم..

3 تا اتاق داشتن که یکیش واسه فرهاد بود و یکیش هم واسه من و بی بی..آرشام و عمومحمد هم تو اون یکی اتاق می خوابیدن..

از ارشام سوالی نمی پرسیدم چون می دونستم تا خودش نخواد بهم جواب نمیده..

شب چهارم بود..اون شب ارشام دیرتر اومد خونه..من و بی بی تو اتاق بودیم..بی بی خواب بود ولی من نه..تا آرشام و نمی دیدم خوابم نمی برد..

پاشو که از خونه می ذاشت بیرون دلم هزار راه می رفت..

بی بی اوایل بهم شک کرده بود ولی کم کم فهمید قضیه چیه..کارایی که من می کردم و شور و عشقی که من تو کارام نسبت به آرشام داشتم رو هر کس دیگه ای هم می دید می فهمید یه خبرایی هست..

صدای درو که شنیدم فهمیدم خودشه..رفتم پشت پنجره و اروم گوشه ی پرده رو کنار زدم..عمومحمد تو حیاط بود..

آرشام دکمه های پالتوی مشکیش رو تا آخر بسته بود..

دیدم که دارن با هم حرف می زنن..نتونستم جلوی کنجکاویم و بگیرم..از اتاق رفتم بیرون و پشت در ایستادم..

چون رو پله ها نشسته بودن و نزدیک به در صداشون و واضح می شنیدم..

آرشام_ چرا تا این ساعت بیدارید؟..

-- نگرانت شدم پسرم..

-- من خوبم..

-- می دونی که به اندازه ی پسرم دوستت دارم..نگران سلامتیتم بابا ..بیشتر به فکر خودت باش..

-- دلارام کجاست؟..

-- با بی بی رفتن تو اتاق بخوابن ولی تا چند دقیقه پیش بیدار بود..می اومد پشت پنجره تا ببینه اومدی یا نه..دختر اروم و مهربونیه..خدا حفظش کنه..

-- الان بیداره؟..

-- نمی دونم..پسرم می خواستم باهات حرف بزنم..

--در چه مورد؟..

--بریم تو اینجا هوا سرده..

بدو خودم و رسوندم تو اتاق و اروم درو بستم..به بی بی نگاه کردم..صدای خروپفش می اومد ..ماشاالله حسابی خوابش سنگینه..

گوشم و چسبوندم به در تا ببینم چی میگن..اتاق ما رو به هال باز می شد ولی اتاق ارشام و فرهاد تو قسمت راهروی خونه قرار داشت..

-- گوشم با شماست عمومحمد..چی شده؟..

-- خواستم یه کم باهات حرف بزنم..

--در مورد چی؟..

-- درمورد دلارام..

--دلارام چی شده؟!..

-- پسرم چیزی نشده نگران نباش..نمی دونم گفتنش درسته یا نه..ولی گفتنیا رو باید گفت..من پدر و مادر خدابیامرزت و خیلی خوب می شناختم..تو رو هم می شناسم..مرد با شخصیتی هستی..ما که ازت بدی ندیدم و هر چی بوده خیر بوده..در همه حال کمکمون کردی و دستمون و گرفتی..در حق من و بی بی فرزندی کردی..خدا شاهده مثل پسرمون دوستت داریم..

--عمومحمد این حرفا چه ربطی به دلارام داره؟!..

--میگم بهت پسرم.. صبور باش..توی این چند روز شاهد نگاه های هر دوی شما بودم..دقیق نمی دونم مشکلتون چیه و چرا این دختر اینجاست..ولی تموم مدت شاهد بی قراری هاش بودم..

وقتی پات و از این در میذاری بیرون دلواپسِت میشه..مرتب تو حیاط قدم می زنه..تو حال خودشه..وقتی میای خونه نور امید تو چشماش می شینه..

پسرم من این موها رو تو آسیاب سفید نکردم..نگاهه این دختر به تو از سر علاقه ست..یاد ندارم از دختری دفاع کرده باشی..همیشه دیدم که از جنس مخالف دور بودی..

وقتی بهم گفتی قراره یه دختر و اینجا نگه داریم و مراقبش باشیم به خدا قسم هر دو پام به زمین خشک شد..که آرشام خان اهل اینکارا نیست..هیچ دختری تو زندگیش نیست..

وقتی دیدمش تازه فهمیدم چرا شدی پشت و پناهش..رفتارای هر دوی شما رو دیدم..

برعکس گذشته الان ارومی..در مقابلش کاملا خونسرد رفتار می کنی..دیدم که اجازه نمیدی نزدیک اتاق اون پسربشه..با اینکه اقای دکتر از اقوامشه ولی این اجازه رو بهش نمیدی..

عشق و تو نگاهه اون پسر دیدم..توجه ای که تو به دلارام داری رو هم دارم به چشم می بینم..

از همه مهمتر اون علاقه ای ِ که این دختر به تو داره..ولی پشت دیواری از غرور مخفیش کرده..

--عمومحمد حرفات و نمی فهمم..می خوای چی بگی؟..اصل قضیه رو بگو..

-- پسرم حضور این دختر توی این خونه اونم به این شکل درست نیست..دلارام برای من و بی بی عین دخترمون می مونه ولی نه به تو محرمه نه به اون پسر..اینجا خونه ی شماست ولی هم من و هم بی بی عقایده خودمون و داریم..به حلال و حروم اعتقاد داریم..اگه نمی دیدم که این دختر بهت علاقه داره خدا شاهده حرفی نمی زدم..ولی الان....

--ولی چی؟!..

-- پسرم از حرفام ناراحت نشو..من برای خودتون میگم..اینجا روستای کوچیکیه..خیلی زود همه می فهمن یه دختر اینجا داره بین دوتا مرد مجرد زندگی می کنه..

برفرض ما بهونه بیاریم که این دختر از اقواممونه ..تو رو هم که همه می شناسن ولی بازم دید ِ این مردم به قضیه یه چیز دیگه ست..

نمی خوام پشت سر این طفل معصوم حرف در بیارن..خودت که شاهد بودی سر مریم چی اومد؟..نمی خوام گذشته تکرار بشه..من تو وجود این دختر مریمم و می بینم..نذار پسرم..

-- حرفاتون و قبول دارم چون شما می گید..ولی چاره ای نیست..فعلا نمی تونم اون و از اینجا ببرم..بیرون از این خونه خطرات زیادی تهدیدش می کنه..اینجا براش امن ترین جای ممکنه..

-- من نگفتم دخترم و از اینجا ببر..فقط راست و حسینی بهم بگو تو این دختر رو می خوای یا نه؟..

و بعد از سکوت کوتاهی از جانب آرشام.......

-- چرا می پرسید؟!..

-- می خوام مطمئن بشم که اشتباه نکردم..به علاقه ی اون دختر شک ندارم چون می بینم که چطور خواب و خوراک و ازش گرفتی ..ولی به حس تو شک دارم..تو مرد سرسخت و محکمی هستی..بهم بگو پسرم..الان هیچ کس جز ما اینجا نیست که حرفات و بشنوه..

-- می خوام منظورتون و از این حرفا بدونم..

-- اگه تو هم خاطرش و می خوای چرا عقدش نمی کنی؟..چرا پناهش نمیشی پسرم؟..بذار بهت حلال بشه بابا..نذار سرنوشت مریم قسمت این دختر طفل معصوم بشه..اینجا حرف زود می پیچه..نذار اسمش رو زبونا بچرخه..اینجوری من و بی بی تا پای جون هواش و داریم..

گفته بودی بهش نظر دارن و می خوای از مصیبت دورش کنی ولی وقتی اسم تو توی شناسنامه ش باشه دیگه احدی نمیتونه بهش نزدیک بشه..عقدش کنی همه چیز درست میشه پسرم..

-- و اگه قبول نکنم؟..

--پس حرفای منه پیرمرد مو سفید و قبول نداری؟..

--اینکه می گید با این کار از شر اون ادمای پست خلاصش می کنم و حرفی ندارم..ولی می دونید که من اهل ازدواج نیستم..

--می دونم بابا ولی تو هم یه مردی..باید یه زن کنارت باشه.. دخترم از همه نظر تکه..دیگه چی می خوای پسرم؟..

آرشام مکث کرد..

--نمی تونم قبول کنم..

-- آقای دکترم دوسش داره..

-- اسم اون و نیار عمومحمد..دلارام هیچ حسی بهش نداره..

-- ولی پسر مقبول و متینی ِ..توی این مدت بدی ازش ندیدم..حتی نگاهه بد به این دختر نمیندازه فقط عاشقه..اینکه به هم محرم نیستن ممکنه هردوشون رو به گناه بندازه..عشق اگه از جانب مرد به جوشش بیافته دردسر ساز میشه..چون هرمردی نمی تونه جلوی خودشو بگیره پسرم..ترسم از همینه..

-- اگه فرهاد و از اینجا ببرم مشکل حله؟..

-- چکار به اون بنده خدا داری؟..اون که کاری به کسی نداره..من و بی بی اینطور صلاح می دونیم بابا..

--شاید دلارام راضی نباشه..اونوقت چی؟!..

-- تو موافقت کن بقیه ش و بسپر به من و بی بی..اگه موافق بودی من حاج آقا رو خبر می کنم بیاد اینجا ..یه صیغه ی عقد دائم براتون می خونه چون می شناسمش کاراتون و زود انجام میده..

-- به همین سادگی؟!..

-- پسرم تو کار خیر حاجت هیچ استخاره ای نیست..حاج آقا مهدوی امین این روستاست..

--الان نمی تونم تصمیم بگیرم..تا بعد ببینم چی میشه..

-- پسرم خوب فکرات و بکن بعد جوابم و بده..فقط نذار دیر بشه..

صدایی نشنیدم..

عین مجسمه پشت در خشکم زده بود..

یعنی گوشام درست می شنوه؟!..

عمومحمد به آرشام پیشنهاد داد منو عقد کنه؟!..

مغزم کمپلت قفل کرده بود.. 

**********************

اون شب با هزار بدبختی خوابیدم ولی تا صبح فکر و خیال دست از سرم برنداشت..

صبح وقتی همراه بقیه دور سفره نشسته بودم تموم حواسم پیش ارشام بود که اخماش و حسابی کشیده بود تو هم و هیچی نمی خورد..

کمی از پنیر محلی گذاشتم دهنم..مزه ش بی نظیر بود..

بی بی_ دخترم شیر بخور گرم و تازه ست..

لبخند زدم..

-چشم بی بی می خورم..ببخشید باعث زحمتتون هم شدم..

متقابلا با مهربونی ذاتی که چاشنی لبخندش شده بود نگام کرد..

-- کدوم زحمت مادر وجودت اینجا برای ما رحمته..خدا شاهده اندازه ی دخترم برام عزیزی..اینجا خونه ی خودته مادر دیگه از این حرفا نزن..

با شرمندگی یه قلوپ از شیر گرمی که معلوم بود تازه دوشیده شده خوردم..

تو این خونه ی روستایی بین این دیوارای قدیمی عجب صفا وصمیمیتی بر قرار بود ..مخصوصا با وجود دلای پاک و مهربون عمومحمد و بی بی، حس غریبگی بهم دست نمی داد..

وقتی داشتم شیر و سر می کشیدم متوجه نگاه های خاصی که عمو محمد و ارشام بهم مینداختن شدم..

آرشام سرش و تکون داد و بعدشم با یه تشکر زیرلبی از کنار سفره بلند شد و رفت بیرون..

به 1 دقیقه نکشید که عمومحمد هم پشت سرش رفت..

به بی بی نگاه کردم ..تو فکر بود..به یه گوشه خیره شده بود و چیزی نمی گفت..

- بی بی.......

حواسش جمع شد و نگام کرد..

-- جون ِ بی بی..

- جونت سلامت بی بی جون..

لبخندش پررنگ شد و درخشش اشک تو چشماش بیشتر..

- بی بی، چیزی شده؟!..

-- نه مادر یاد قدیما افتادم..وقتی مریمم صدام می زد و می گفتم جان ِ بی بی همینجوری جوابم و می داد..منو یاد دخترم میندازی..اونم مثل تو قلب مهربونی داشت..شاداب بود و یه لحظه خنده از رو لباش کنار نمی رفت.............

آه پر سوزی که از ته دل کشید و اشکاش و پاک کرد..............

--این روزگار به هیچ کس وفا نکرده مادر..به مریم منم وفا نکرد..دختر جوونم پر پر شد..

همونطور که با گوشه ی روسریش چشماش و پوشونده بود شونه های نحیفش زیر بار این همه اشک و آه می لرزید..

غم خودمم تازه شد..حینی که چشمام نمناک شده بود بغلش کردم..بی صدا اشک می ریخت..

- ببخش بی بی ناراحتت کردم..

سرش و بلند کرد..کنارش نشستم..با گوشه ی روسریش اشکاش و پاک کرد..چشماش قرمز شده بود..

--نه مادر تو که تقصیر نداری..اتفاقا سبک شدم باهات حرف زدم..لعنت خدا بر دل سیاه شیطون..خدا ازش نگذره که دل یه مادر و به غم جیگر گوشه ش اتیش زد..

- بی بی مگه چی به سر مریم اومد؟..ببخشید می دونم فضولیه ولی واقعا کنجکاو شدم..

-- نه مادر این چه حرفیه ..چی بگم ..چی بگم از اون از خدا بی خبر که ما رو به روز سیاه نشوند..

چند سال پیش یه مرد جوونی رو عمومحمد کنار رودخونه پیدا می کنه و با خودش میاره خونه..چون زنده بود با کمک طبیب به لطف خدا شفا پیدا کرد..ولی به گفته ی خودش چیزی یادش نمی اومد..

پسر خوش بر و رویی بود..ندونستیم که این کار هیچ خیری توش نداره و اخر سر این خودمون هستیم که تو این اتیش می سوزیم و خاکستر می شیم..

از روی خوبی به این پسر جا دادیم..همینجا موند..کاری هم به ما نداشت..2 تا از پسرام و توی تصادف از دست داده بودم..اون و مثل پسر خودم می دونستم..

مریم اون موقع دانشجو بود..کم کم هُو پیچید تو روستا که عمومحمد با وجود دختر مجردش مرد غریبه تو خونه ش نگه می داره.......

خلاصه مادر سرت و درد نیارم مونده بودیم تو رودروایسی تا بهش بگیم که اره قضیه اینه و یه فکری بکنیم..

اونم با هزار بهونه و چرب زبونی گفت که جایی رو نداره بره..حتی عمومحمد چند بار خواست راضیش کنه واسه مداوا برن تهران ولی قبول نکرد..

ما هم ساده داشتیم فریبش و می خوردیم..ندونستیم که چشمش مریمم و گرفته..

یه روز که رفته بودم تخم مرغا رو به حسن آقا بقال بدم مثل اینکه یکی از روستاییا به عمومحمد خبر میده که بیا گاوم مریض شده داره تلف میشه..

آخه عمومحمد یه چیزایی سرش می شد اهالی روستا هم هر وقت کمک لازم داشتن می اومدن سراغ ما..

خلاصه همون روز من تو بقالی یه کم معطل شدم وایسادم تا حسن آقا بیاد تخم مرغا رو تحویلش بدم..

کسی جز اون خونه نبود..مثل اینکه اون روز مریم یکی از کلاساش و از دست داده بود و واسه همین زود بر می گرده خونه.................

دستش و به سرش گرفت و همونطور که خودش و تکون می داد و اشک می ریخت ادامه داد: چی بگم مادر که دلم خون ِ..اون از خدا بی خبر نگاهه بد به دخترم داشت..همه ی اهل روستا برامون حرف در اورده بودن و ما به خاطر خشنودی خدا و بنده ش بی توجه از کنارشون رد می شدیم ولی اون نامرد بهمون بد کرد..

می خواست دامن دخترم و لکه دار کنه..دخترم میاد تو حیاط و جیغ می کشه اونم دنبالش می کنه..با هم گلاویز میشن و مریم به خاطر نجات جونش به هر چیزی که دم دستش بوده چنگ می زنه..اینارو یکی از زنای همسایه از بالای پشت بوم دیده و شاهد بوده.. ولی از ترسش کاری نکرده..

جلوی دهنش و گرفته بود که صداش و همسایه ها نشنون..مریم از دستش فرار می کنه اونم عصبانی میشه و می زنه تو صورتش..

دخترم..جیگر گوشه م میافته زمین وسرش می خوره به آجرای لب باغچه و..عزیزدل مادر همون لب باغچه بال بال می زنه تا جونش در میشه..

اون بی همه چیز تا می بینه اوضاع اینجوریه فرار می کنه..من و عمو محمد دیر رسیدم..مریمم تموم کرده بود............

صدای گریه وضجه ش دل سنگ و آب می کرد..سرش و تو بغلم گرفتم و منم همپاش اشک ریختم..

عجب سرگذشت تلخی..خدایا این مادر با وجود این همه غمی که تو دلش داره چی می کشه..

به قدری تو حال و هوای خودم و داستان زندگی مریم غرق شده بودم که نفهمیدم آرشام و عمومحمد از کی به درگاه اتاق تکیه دادن ودارن ما رو نگاه می کنن..

به آرشام نگاه کردم که دست به سینه به دیوار تکیه داده بود وبا اخم به زمین خیره شده بود..

از فک منقبض شده ش می شد فهمید که تا چه حد ناراحته..سرش و به ارومی بلند کرد..انگار سنگینی نگاهم و حس کرده بود..

چشم تو چشم شدیم..قطرات پی در پی اشک صورتم و خیس می کرد ولی من بدون اینکه حتی پلک بزنم تو چشماش خیره شدم..

کلافه از دیوار فاصله گرفت و از اتاق بیرون رفت..

**************************

تقریبا ظهر شده بود..توی هال نشسته بودم پیش بی بی..

فرهاد صدام زد..خواستم برم تو اتاقش که از یه طرف دیگه آرشام صدام زد..

مونده بودم چکار کنم..صورت ارشام جدی بود..جرات نداشتم حرفی بزنم..مخصوصا جلوی بی بی و عمومحمد..

به بی بی گفتم که به فرهاد بگه کارم که تموم شد میام پیشش اونم با لبخند قبول کرد..

دنبال آرشام رفتم..رفت تو حیاط..محافظا بیرون بودن چون تو حیاط که ندیدمشون..

- چی می خواستی بگی؟..

-- اون دکتره باهات چکار داشت؟..

- اولا دکتره نه و آقای دکتر..دوما چه می دونم نذاشتی که برم ببینم..

سکوت کرد..نگاش و یه دور تو حیاط چرخوند و رو صورتم ثابت نگه داشت..

نگام و به حوض کوچیکی که وسط حیاط بود دوختم..اطراف اکثر خونه های اینجا حصار کشی شده بود ..و بعضی از خونه ها که قدیمی تر بودن در ِ مجزا داشتن..یه در قدیمی که معلوم بود مدت زیادی ِ پوسیده..

-- می دونم که دیشب حرفای من و عمومحمد و شنیدی..پس لازم نیست چیزی رو توضیح بدم..

با تعجب نگاش کردم..جدی بود..

-- اونجوری نگام نکن سایه ت و پشت پنجره دیدم..

عجب ادم تیزی بود..

خودمو نباختم ..تک سرفه ای کردم و جوابش و دادم..

- خب که چی؟..بر فرض که شنیده باشم..

--نظرت چیه؟..

- در مورد چی؟!..

-- پیشنهاد عمومحمد..

- عمومحمد و بی بی تحت تاثیر شرایط سختی که داشتن می خوان با اینکار اون قضیه رو جبران کنن..این نظر منه..

-- پس قبول نمی کنی..

- مگه تو قبول می کنی؟!..

نگاهش و از روم برداشت..

-- پشنهاد بدی نیست..به نظرم موقت مناسبه..

پوزخند زدم و باز شدم همون دلارام گستاخ و بی پروایی که آرشام گربه ی وحشی صداش می زد..

- نه بابا گرمیت نکنه..خوبه از قبل برنامه هاتم چیدی..هه..عقد مـــوقت..

-- تو مشکلی داری؟..

- پس چی فکر کردی؟!..که تا بگی بیا عقد کنیم منم بگم ای به چشم چرا که نه؟!..

یه قدم اومد جلو..

-- مگه می تونه غیر از اینم باشه؟..

یه قدم رفتم عقب..

- حالا که می بینی..فکر کردی یه دختر بی پناه و بی کس به پستت خورده موقعیت و طلایی دیدی که خرش کنی صیغه ت بشه اره؟..کور خوندی..

لبخند کجی نشست گوشه ی لبش و یه قدم دیگه اومد جلو..

-- از هر موقعیت طلایی باید استفاده کرد..تو بودی پسش می زدی؟..

چشمام از این همه وقاحت گشاد شد..

- پس اون کی بود که داشت به عمومحمد می گفت من قصد ازدواج ندارم؟..

-- دیشب خسته بودم ذهنم کار نمی کرد..نیاز داشتم که فکر کنم..

-اتفاقا به نظرم حرفای دیشبت حقیقت داشت..اینایی که الان داری تحویلم میدی رو باور ندارم..

خواستم برم تو که با یه قدم بلند خودش و رسوند بهم و بازومو گرفت..

-- کجا؟!..

-- ولم کن..بی بی رو صدا می زنما..

- که منو تهدید می کنی اره؟..

لحنش اروم بود..ولی حرکاتش پر از خشونت..

- هر چی می خوای فکر کن..

-- چرا لج می کنی دختر؟..

- پس فکر می کردی قبول می کنم ؟..

-- شک ندارم قبول می کنی..

- خیلی رو داری..

-- تو دیگه چرا اینو میگی؟..

-ولم کن..

-- جواب منو ندادی..

- هزار بار دیگه هم باشه میگم من اینکارو نمی کنم..من زن صیغه ای هیچ کس نمیشم..

-- زن صیغه ای هیچ کس نمیشی، زن عقدی من میشی..

- چه عقدی؟..

-- موقت..

تقلا کردم و با حرص پسش زدم..

- هر دوش یکیه..من از اوناش نیستم..

با خشم بازوم و گرفت و منو کشید دنبال خودش..محکم چسبوندم سینه ی دیوار..با خشم زیر لب تو صورتم توپید..

-- بفهم چی از اون دهنت میاد بیرون..من کی همچین حرفی زدم؟..

-سر بسته گفتی منظورت چیه..من یه دخترم نمی خوام صیغه بشم..حق دارم مثل ادم زندگی کنم..اگه بخوام ازدواج کنم با کسی عقد می کنم که از ته دل منو بخواد..اونم نه موقت..فقط دائم، چون می خوام برای همیشه تو زندگیم باشه نه واسه چند روز..

بی حرف تو چشمام خیره شد ..

از زور هیجان نفس نفس می زدم ..

-- پس دردت اینه..اگه عقد دائم کنیم حله؟..

فقط نگاش کردم..می خواستم صداقت گفته هاش و از تو چشماش بخونم..

-- چرا هیچی نمیگی؟..

- من باهات عقد نمی کنم..

مات موند..ولی از خشونتش کم نشد..

-- چرا؟!..

- چون تو این کار تردید داری..قلبا نمی خوای..

صداش با اینکه بلند نبود ولی انقدر محکم بود که باعث بشه تن و بدنم بلرزه و چشمام و ببندم..

-- د ِ اخه تو چی از جون من می خوای؟..تو فکر کردی انقدر بیکارم که تا عمومحمد گفت برو دختره رو عقد کن بگم باشه؟..10 ساله دارم از هم جنسای تو دوری می کنم ازدواج که کلا واسه م بی معنی بود..تو خیال کردی من نمی تونم نظر عمومحمد و برگردونم؟..شده باشه می برمت یه جای دیگه ولی اینکارو نمی کنم..این عقاید واسه بی بی و عمو محمده نه آرشام..من عقاید خودم و دارم..

چشمام و بازکردم..زل زدم تو چشمای سیاهش که اروم و قرار نداشتن..

- پس چرا اینکارو می کنی؟..

-- ازم نخواه چیزی بگم..

- تا ندونم هیچ جوابی بهت نمیدم..

-- چی می خوای بدونی؟..

- اگه میگی مجبور به این کار نیستی پس کار خودت و بکن..کسی زورت که نکرده خودتم داری میگی، پس بی خیال برو با عمومحمد حرف بزن بگو اینکارو نمی کنی..ولی تو داری اصرار می کنی عقد کنیم..حتی میگی راضی هستی عقد دائم باشه ولی ترس و تردید رو تو حرفات و حتی تو نگات می بینم واسه اینا چه جوابی داری؟..

-- من از چیزی نمی ترسم..حرف از علاقه زدی و منم.................

- پس چرا ساکت شدی؟..

-- امشب با عمومحمد حرف می زنم فردا عاقد و خبر کنه..

- انگار منتظر همچین پیشنهادی بودی..

-- به هر حال باید از هر بهانه ای استفاده کرد..

- منظورت چیه؟!..

-- همون موقعیت طلایی رو میگم..

نخواستم، ولی نتونستم جلوی خودمو بگیرم و خندیدم..با خنده تو چشماش خیره شدم..

- به خدا توی پررویی، نظیر نداری..هر چی من یه چیز میگم تو یه چیز دیگه جوابم و میدی..

چشماش می خندید ولی لباش حتی یه تکون کوچیکم نخورد..چقدر این ادم جلوی خودش و می گیره خب بخند مگه چی میشه؟..اگه منم که یه روز تو رو به قهقهه میندازم..فقط خدا کنه بشه..والا خودمم شک دارم این حتی یه لبخند درست و حسابی بزنه..

-- با عمومحمد حرف می زنم..

- نه اینجوری نمیشه..

-- چرا نشه؟!..

- من هنوز تو رو کامل نمی شناسم..نمی دونم تو گذشته ت چی بوده..چرا 10 ساله تنهایی؟..به خدا هنوز برام گنگی آرشام تا کامل از خودت برام نگی نمی تونم ..

--دلیلی نداره تو از گذشته ی من چیزی بدونی..گاهی اوقات خیلی از اتفاقات باید مسکوت بمونه..شکافتن لحظه لحظه شون فقط داغ دل و تازه می کنه..گرچه گذشته هیچ وقت از جلوی چشمام کنار نمیره..

- این همه کینه و نفرت به خاطر گذشته ست؟..

هیچی نگفت..کمی ازم فاصله گرفت..

--الان وقتش نیست که چیزی رو واسه ت توضیح بدم..شاید یه روز اینکارو کردم..می دونم که بالاخره این راز پیش تو فاش میشه..زمانش و نمی دونم ولی یه روز همه چیزو برات میگم..که البته این به خودت بستگی داره..

- چرا من؟!..

-- که پیشنهادم و قبول کنی..

- پیشنهاد تو یا عمومحمد؟..

-- تا من نخوام اونا هیچ کاری نمی کنن..گفتم که خیلی راحت می تونم همه شون و راضی کنم تا بی خیال عقد بشن ..

- پس چرا اینکارو نمی کنی؟..

نزدیکم شد..

-- به خاطر همون موقعیت طلایی..

نتونستم جلوی خودم و بگیرم وخندیدم..

یکی دو دقیقه گذشته بود..تو افکار خودمون غرق بودیم که صداش زدم..

-آرشام...... فرهاد چی؟..نمی خوام پیش اون...........

--می فهمم چی میگی..فکر اونجاشم کردم..قراره یکی دو روز ببرمش یه جایی دور از اینجا..

- کجا؟!..

-- لازمه که اینجا نباشه..کیومرث نمی دونه من فرهاد و از چنگش در اوردم ولی ممکنه خیلی زود بفهمه پس بهتره از اینجا دورش کنم..

- یعنی اینجا واسه ش امن نیست؟..پس اگه اینطوره که واسه ما هم نباید امن باشه..شایان پیدامون می کنه..

-- نگران نباش تا یکی دو هفته ی دیگه از اینجا میریم دارم کارامون و انجام میدم..مجبوریم این مدت و صبر کنیم یه کارایی دارم که نیمه تموم مونده باید بهشون رسیدگی کنم..

- تو هنوز از اون شب برام نگفتی..چی به سر شایان و بقیه اومد؟..

-- امشب برات میگم..

- فرهاد و کجا می بری؟..

--بعدا بهت میگم..

-اخه اینجوری که نمیشه من باید بدونم اطرافم چه خبره..کیومرث یا شایان این مدت پیدامون نمی کنن؟..

-- احتمالش خیلی کمه..محافظ با لباس شخصی گذاشتم تو روستا کشیک میدن اگه خبری بشه می فهمیم..من هر چی که باید بدونی رو بهت میگم..

- خیلی دوست دارم موضوع پری رو بکشم وسط شاید فرهاد یه کاری بکنه ولی باز می بینم الان وقتش نیست مشکل پری هنوز حل نشده..ای کاش یه جوری می تونستم باهاش حرف بزنم..

-- فعلا نمیشه..

- فرهاد لیاقت خوشبختی رو داره..خیلی نگرانشم..

اخماش رفت تو هم..

-- نگرانی نداره، من به خاطر تو حاضر شدم جونش و نجات بدم تا وقتی تحت کنترل باشه چیزیش نمیشه..دیروز باهاش حرف زدم انگار قصد داره از ایران خارج بشه..مدارکش جور باشه کاراش زود انجام میشه..

- جدی میگی؟!..کی می خواد بره؟!..

-- تا بخوام کاراش و انجام بدم مدتی طول می کشه..

- پس یعنی من و بی خیال شده..خوشحالم..

پوزخند زد..

-- زیادم امیدوار نباش هنوزم با دیدن تو....چشماش برق می زنه..

به صورت عصبانیش خیره شدم..داشت حرص می خورد..

نمی دونم چرا ولی از این رفتاراش خوشم می اومد..معلوم بود که بهم توجه داره ولی از بس مغروره نمی خواد حس درونیش و به زبون بیاره..

با کاراش و گاهی هم با رفتارای ضد و نقیضش اینو بهم نشون می داد و فکر می کرد تا همین حد کافیه..

از خدام بود به عقدش در بیام ولی نه موقت..حتی اگه طرف مقابلم کسی باشه که عاشقانه بخوامش..

گذشته ش برام مهم نبود..فقط خودش و می خواستم..وقتی که عاشقش شدم با گذشته ش کاری نداشتم..حالا هم که روز به روز علاقه م داره نسبت بهش بیشتر میشه همینطورم..

یه جورایی حق داشت اگه مطمئن بشه متعلق به خودشم می تونه از اسراری که تو گذشته ش وجود داره برام بگه..

مثل همیشه حساب شده عمل می کرد..حتی واسه این کار..

******************************

ارشام رفت با عمومحمد حرف بزنه منم رفتم پیش فرهاد تا ببینم چکارم داره..

توی این مدت هر وقت که آرشام خونه نبود از اتاقش می امد بیرون..انگار هیچ کدومشون از اون یکی زیاد خوشش نمی اومد..واقعا برام جالب بود..

توی اتاق نشسته بود که با دیدن من لبخند کمرنگی نشست رو لباش..متقابلا منم لبخندش و بی پاسخ نذاشتم.. 

رفتم و رو به روش نشستم..

-کار داشتی باهام فرهاد؟..

-- این لباس ِ محلی چقدر بهت میاد..

با لبخند نگاه کوتاهی به خودم انداختم..یه دامن چین دار و بلند که قسمت بالاش قرمز بود و لبه های دامن کمرنگ تر می شد..

و یه بلوز محلی که رو قسمت کمر تنگ می شد و یقه بسته بود..

یه روسری سه گوش با طرحای جالب و محلی هم رو سرم بود که رنگ سفیدش رو خیلی دوست داشتم..

- ممنون..بی بی بهم داد ..2 روز ِ دارم از اینا می پوشم تو تازه دیدی؟..

-- نه قبلام متوجه شده بودم ولی چیزی در موردش بهت نگفتم..

- می خواستی درمورد لباسم باهام حرف بزنی؟!..

خندید..سر تکون داد و گفت: نه مسئله یه چیز دیگه ست..میخوام در مورد تو و آرشام بدونم..

سوالش واسه م غیرمنتظره بود..

- منظورت چیه؟!..

-- شک ندارم که یه چیزی بینتون هست..آرشام مرد سرسخت و توداری ِ ولی تو....من خوب می شناسمت دلارام..بی قراری چشمات برام تازگی داره..اونم درست زمانی که چشمت بهش میافته..

سرم و زیر انداختم..چی باید می گفتم خودش همه چیزو فهمیده بود..

- دلارام سرت و بلند کن و مثل همیشه تو چشمام زل بزن بگو حرف دلت چیه؟..می خوام از زبون خودت بشنوم..برداشت من درسته؟..

نگاش کردم..می خواستم بگم ولی نمی تونستم..می ترسیدم ازم دلگیر بشه..تا قبل از اینکه آرشام وارد زندگیم بشه فرهاد تنها کسی بود که من داشتم..مثل یه برادر اونو دوست داشتم ولی حالا.......

- من..من چی باید بگم؟..همیشه گفتم بازم میگم که تو خیلی زود می فهمی اطرافت داره چی می گذره..

-- روی بقیه نه..ولی روی تو اره..خیلی هم قوی ِ..

- فکر می کردم فراموش کردی..

-- تو هیچ وقت فراموش نمیشی..

- فرهاد خواهش می کنم...............

-- ادامه نده دلارام..تو نمی تونی نظر منو برگردونی..عشقم بچه بازی نیست..یه نگاه به من بنداز..فکر می کنی حس علاقه م به تو می تونه واسه دو روز باشه و بعدشم انگار که هیچ اتفاقی نیافتاده و بی خیال بشم؟..

- نه من اینو نگفتم..ولی فرهاد من تو رو مثل برادرم دوست دارم..اینو قبلا هم بهت گفته بودم..

-- منم گفتم بهت زمان میدم تا روی پیشنهادم فکر کنی شاید نظرت برگرده..ولی شک ندارم تو حتی 1 ثانیه هم به من و پیشنهادم فکر نکردی..چون همه ی ذهنت پر شده از آرشام..وقتی قلبت پر بشه از اون خود به خود عقل رو هم تحت شعاع قرار میده.....و اونوقته که عمیقا عاشقش میشی..تو الان توی این مرحله از عشق قرار داری..

- چطور اینو میگی؟!..

با گلایه به روم لبخند زد..

-- چون خودمم می دونم بد دردی ِ..نه راهه پس داری نه راهه پیش..مخصوصا اگه عشقت یک طرفه باشه..

یه قطره اشک بی اراده از گوشه ی چشمم چکید..با سر انگشت پاکش کردم..

- عشقت خیلی پاکه فرهاد..شاید من از همون اول لیاقتش و نداشتم..

با مهربونی به روم لبخند پاشید و کمی به طرفم مایل شد..خواست تو چشمام نگاه کنه که اونا رو به زمین دوختم..

-- تو لیاقتت بیشتر از ایناست دلارام..برای همین عاشق آرشام شدی..عاشق مردی که نمی تونه به راحتی عشق و تو زندگیش تجربه کنه..

- تو از کجا می دونی؟!..

-- آرشام هم تو رو دوست داره..می خواد نرمال رفتار کنه ولی بعضی از کاراش به قدری مشهود ِ که میشه فهمید تو اون قلب به ظاهر سردش چه خبره..تو با قدرتی که داری سنگ رو هم اب می کنی قلب آرشام که در مقابلت هیچه دختر..

خندیدم ونگاش کردم..

-- آهان..حالا شد..

- تو که تو این مدت بیشتر تو اتاقت بودی پس چطور متوجه آرشام شدی؟..

با شیطنت چشمک زد..

-- خب دیگه شما خانما هنوز ما مردا رو خوب نشناختید..فقط من می تونم نگاه های یه ادم عاشق و درک کنم..اینکه روی تو حساسه..و حتی نمیذاره به اتاق من نزدیک بشی..اینا همگی نشونه ی حس مالکیتی ِ که روی تو داره..فکر می کنه تو مال اون هستی وهیچ کس حق نداره بهت نزدیک بشه..کسایی که بهت علاقه دارن براش نوعی زنگ خطر محسوب میشن پس تو رو از اونا دور می کنه..می بینی؟..من حتی اگه پام و از این اتاق بیرون نذارمم می فهمم اطرفم چه خبره..

با لبخند سرم و تکون دادم..

-- آرشام منو نجات داد اونم فقط به خاطر تو..هیچ کس الکی واسه کسی چنین کاری رو انجام نمیده ولی اونقدر برای ارشام مهم بودی که درخواستت و قبول کرد..مرد محکم و با ارده ای مثل آرشام لیاقت دختر مهربون و سختی کشیده ای مثل تو رو داره..جلوی قسمت و نمیشه گرفت..تقدیر هر چی که باشه همون میشه..راستی هنوز چیزی بهت نگفته؟..منظورم از علاقه ش ِ ..

- نه..یه وقتایی یه کارایی می کنه که مطمئن میشم ولی بعدش تا میام به خودم بگم دیگه تمومه سرد و جدی میشه..اما خب............

-- معلومه با خودش و احساسش درگیره..اما چرا؟..

- خودمم نمی دونم..آرشام شخصیت پیچیده ای داره..به هیچ عنوان رفتارش و واسه چند دقیقه بعد نمی تونی پیش بینی کنی..اینکه الان ارومه و به دقیقه نمی کشه از این رو به اون رو میشه..در کل گاهی اوقات حس می کنم نمی تونم بشناسمش..

-- شاید همین باعث شده نسبت بهش کشش پیدا کنی..

- نمی دونم..

نفس عمیق کشید ..

-- حس علاقه م به تو تموم شدنی نیست دلارام..قصد سرکوب کردنش و هم ندارم..اما برای همیشه تو قلبم نگهش می دارم..حتی اگه روزی ازدواج کنی هم با تمام وجود برای خوشبختیت دعا می کنم..اینو از صمیم قلب میگم..من آرشام و نمی شناسم..ولی تو رو خوب می شناسم..می دونم انتخاب اشتباهی نمی کنی..اگه انتخابت ارشام ِ منم بهش احترام میذارم..ولی ازم نخواه عشقت و تو قلبم از بین ببرم..چون هیچ وقت این کارو نمی کنم..

- ولی فرهاد تو باید به اینده ت هم فکر کنی..خواهش می کنم..اینکار درست نیست..

-- من برای اینده م یه سری برنامه ها دارم..می خوام تخصصم و تو ایتالیا بگیرم..یکی از دوستام اونجاست بارها بهم پیشنهاد کرد منم برم پیشش ولی قبول نکردم حالا وقتشه که شانسمو امتحان کنم..به نظرم بهترین موقعیت برای من همینه..ولی با این حال فراموشت نمی کنم ومطمئن باش یه جوری ازت خبر می گیرم..

- ارزو می کنم این عشق تو قلبت به مرور کمرنگ و کمرنگ تر بشه تا جایی که یه دختر خوب و لایق قسمتت بشه..به خدا تو لیاقت یه زندگی خوب و پر از عشق و داری فرهاد..

لبخند کمرنگی نشست رو لباش .. سرش و زیر انداخت و در همون حال اروم تکونش داد..

-- می فهمم چی میگی..ولی هیچ کس از اینده خبر نداره..

همه ی سعیم و کردم تا به فرهاد بگم که من و آرشام داریم عقد می کنیم ولی نتونستم..هر بار روی زبونم نمی چرخید چیزی ازاین موضوع بهش بگم..

شاید الان زمان درستی واسه مطرح کردنش نباشه..

آرشام بهم گفت که موضوع عقد و با عمومحمد در میون گذاشته و اونم گفته همه ی کاراش و انجام میده..

آرشام تاکید داشت که بی سر و صدا باشه..باید جنبه ی احتمالات و هم در نظر می گرفتیم..

موقعیت سختی بود..در کنار این قضایا عقد ما یه جورایی می تونست جلوی خیلی از مشکلات و بگیره..

مخصوصا خلاص شدن از شر شایان و ارسلان..گرچه شایان زن متاهل یا مجرد براش فرقی نداشت..مرتیکه ی حیوون صفت این چیزا سرش نمی شد..

و حالا بین این همه مشکلات ما داریم عقد می کنیم..بهش که فکر می کنم خنده م می گیره..اینکه آرشام منو بیاره اینجا ..و بی بی و عمومحمد رو این مسائل تعصب نشون بدن و بگن چون مدت زیادی اینجا می مونید نباید بهم نامحرم باشید..

فرهاد هم که داره از اینجا میره لابد واسه همین روی اون اصراری ندارن..می مونه من و آرشام که وقتی دیدن نسبت بهم بی میل نیستیم هر دو دست به کار شدن..

شایدم واسه خیر و ثوابش می خوان دو تا جوون و به هم برسونن..

و یا شاید از دید اونها انجام اینکار جبرانی بر اتفاقات گذشته باشه..در هر صورت من از ته دل راضی بودم..

در اینکه آرشام مرد سرسختی ِ شکی نیست و اینکه به راحتی احساساتش و بروز نمی داد..

با رفتارش می تونست اینو بهم ثابت کنه که تو چند مورد موفق بود ولی با این حال دوست داشتم از زبون خودشم بشنوم که از ته دل منو می خواد..

مطمئنم بالاخره یه روز به احساساتش اعتراف می کنه..

ولی کی و کجا؟!..

اینو دیگه خدا می دونه..

فرهاد اصرار داشت هرچه زودتر از اینجا بره..

آرشام سفارش کرده بود که تحت هر شرایطی از خونه بیرون نرم..تا اینکه فردای همون روز به فرهاد گفت که کاراش و واسه انتقال انجام داده..

مثل اینکه باید می رفتن یه شهر دیگه و اونجا کارای سفر فرهاد رو به ایتالیا انجام می داد..البته فرهاد به کمک دوستش می تونست کاراش و جلوتر بندازه..

از این بابت خیالم راحت شده بود..

وقتی حرفاش و شنیدم ترجیح دادم حرفی از پری نزنم..فعلا موقعیتش جور نبود چون با بیان این مسئله نمی خواستم پری رو ناراحت کنم..در هر صورت اون از این بابت اطلاعی نداشت..

**********************************

روز خداحافظی از فرهاد فرا رسید..انگار که داشتم با برادرم وداع می کردم..فرهاد تو زندگیم برام اهمیت زیادی داشت..

فقط ای کاش این عشق ِ یکطرفه بین ما فاصله نمینداخت..عشقی که فقط و فقط از جانب فرهاد بود..

-- مراقب خودت باش دلارام..

و با شیطنت در حالی که صداش ارومتر شده بود با لحن بامزه ای ادامه داد: اگه یه وقت این غول بیابونی اذیتت کرد بگو تا بشمر سه برگردم خودم به حسابش برسم..نگاه به عضله هاش نکن منم یه نیمچه زوری دارم واسه خودم..

با خنده بهش چشم غره رفتم و گفتم: اِِ..اینو نگو فرهاد ..

نگاش کمی گرفته شد..اینو خوب حس کردم ولی هنوز لبخند رو لباش بود..

-- در موردش اینطور حرف زدم ناراحت شدی درسته؟..هیچ کس دوست نداره حتی ذره ای به عشقش توهین بشه..عشق تو بهش خیلی پاکه دلارام..قدرش و بدون..

با لبخند سرم و زیر انداختم..

-- از کی تا حالا خانم خانما خجالتی شدن؟..

نگاش کردم..

- از وقتی که ..............

و با شنیدن صدای ارشام که تو درگاه ایستاده بود جمله م نصفه نیمه باقی موند..با اخم به ما دوتا نگاه می کرد..

-- دیگه باید راه بیافتیم.............و با پوزخند رو به هر دوی ما ادامه داد: احیانا اگه گپ و گفتتون تموم شده یه نگاه به ساعت بندازین می بینید که چیزی تا صبح نمونده ..دیر بشه ممکنه تو دردسر بیافتیم............... و رو به فرهاد با لحن غلیظی ادامه داد: لااقل امیدوارم ارزشش و داشته باشه..

و نگاه پر از اخمی به من انداخت و رفت بیرون .... و همچین درو محکم بهم کوبید که چهارستون بدنم لرزید..

سرم و چرخوندم ..با دیدن لبخند رو لبای فرهاد منم ناخداگاه لبخند زدم تا جایی که لبخندش به خنده تبدیل شد..

- واسه چی می خندی؟!..

-- آرشام واقعا ادم جالبی ِ..تا به حال حسادت کردن ِ ادمای مغرور و متکبر و از نزدیک ندیده بودم..

- نمیشه گفت متکبر ..ولی خب آرشام همیشه همینطوره....

-- خب این خیلی خوبه..منتهی زیاد از حدش مشکل ساز میشه..امیدوارم از این اخلاقا نداشته باشه که بخواد افراط کنه..............خب تا بیشتر از این عصبانیش نکردیم بهتره بریم بیرون ..

- یعنی تو میگی عصبانیه؟..

رفت کنار پنجره و پرده رو زد کنار و به بیرون نگاه کرد..به من اشاره کرد که برم کنارش..با همون لبخندی که رو لباش بود سرش و تکون داد و به بیرون اشاره کرد..

نگام و از پنجره به حیاط انداختم..آرشام کنار حوض ایستاده بود..دستاشو طبق عادت تو جیبش فرو برده بود و قدم می زد..

حق با فرهاد بود..حالت آرشام کاملا عصبی بود..تا جایی که رفت کنار باغچه یه سنگ برداشت با حرص پرت کرد تو حوض..کلافه قدم می زد و تو موهاش دست می کشید..دست به کمر ایستاد و روش و کرد طرف ساختمون..داشت می اومد اینطرف که فرهاد پرده رو انداخت..هر دو رفتیم سمت در..

-- با چشمای خودت دیدی..

خندیدم و چیزی نگفتم..

دست آرشام رو دستگیره بود که فرهاد همزمان درو باز کرد..صورت ارشام از عصبانیت سرخ شده بود ..

تو سکوت یه نگاه به من و یه نگاهه کوتاه به فرهاد انداخت بعدشم از تو درگاه رفت کنار تا فرهاد رد شه..

جوری بهمون اخم کرده بود که نه صدای من در اومد نه فرهاد..

غرور ِ تو چشماش و دوست داشتم..

ولی عاشق این بودم که در همه حال ذره ای از گرمای نگاهش به من کم نمی شد ..

با اینکه عصبانی بود ولی همون نگاهه از روی خشمش هم می تونست به من بفهمونه که تا چه حد این تعصب می تونه اون حس و علاقه ای که همیشه در آرشام جستجو می کردم رو نشونم بده....

*****************************

داشتم کمک بی بی برنجا رو پاک می کردم..می خواست واسه شب سبزی پلو با ماهی درست کنه..

-- تو خودتی مادر چیزی شده؟..

- نه بی بی خوبم..نگران فرهاد و آرشامم..

-- نگران نباش دخترم ایشاالله همه چیز به خیر و خوشی تموم میشه..خدا خودش نگهدارشون ِ ..

-- فرهاد و عین برادرم دوست دارم..وقتی پدر و مادر و برادرم تنهام گذاشتن فقط اون و داشتم..هیچ وقت تنهام نذاشت..همیشه هم گفتم که یه دنیا ممنونشم و هر کار بکنم بازم نمی تونم جبران خوبی هاش و کرده باشم..

-- عمومحمد از مهندس شنیده بود که اقای دکتر به کمک مهندس و به خاطر تو الان زنده ست..مثل اینکه یه سری از خدا بی خبر می خواستن بکشنش اره مادر؟..

- از آرشام خواستم کمکش کنه..یه مدتم ازش بی خبر بودم..

-- خب مادر همین که جونش و نجات دادی خودش یه جور جبران ِ ..نگران نباش خدا خودش بزرگه ..

بی صدا به کارم مشغول شدم..حق با بی بی بود باید همه چیزو دست خودش می سپردم..خدا تا به الان هیچ وقت تنهام نذاشته..امیدوارم هیچ وقت دستم و ول نکنه..

-- دخترم، خاتون و خبر کردم عصری میاد اینجا..

- خاتون کیه؟!..

خندید و با لحن بامزه ای گفت: توی این روستا هر کس می خواد عروس بشه میره پیشش ..

- یعنی چکار می کنه؟!..

-- بند انداز ِ مادر..ماشالله هزار ماشاالله عین پنجه ی افتابی ولی بازم قراره تازه عروس بشی اینکارا لازمه ..

- اما اخه الان وقتش نیست..منظورم اینه نیازی نیست که من...........

-- نه دخترم این چیزا اینجا رسمه..دختر قبل از عروسیش باید به خودش برسه..اقای مهندس سفارش کرده منم باید انجامش بدم..

با تعجب گفتم: جدی، یعنی ارشام گفته اینکارو بکنید؟!..

خندید و مهربون نگام کرد..

-- نه اینجوری دخترم..من همه چیزو بهش گفتم اونم موافقت کرد..بدون اینکه بهونه بیاره گفت هر کار صلاح می دونید انجام بدید..خیالت راحت دخترم خاتون زن مطمئنی ِ ..سالهاست توی این روستا صورت بند میندازه دستش سبکه.. ایشاالله که خوشبخت بشی مادر..

سکوت کردم و بی بی هم سکوتم و بنا بر رضایتم گذاشت..حقیقتشم همین بود..

من..یه دختر 22 ساله..نمیگم تا حالا دست تو صورتم نبردم..چرا اتفاقا چند باری امتحانش کردم اونم وقتی که خونه ی منصوری بودم و به اصرار پری ولی فقط یه کوچولو زیر ابرو بر می داشتم ولی حالا داشتم کلا تغییر می کردم..

جدی جدی دارم عروس میشم؟!..

*********************************

به صورتم تو آینه نگاه کردم..پوست سفیدم از همیشه روشن تر و سفید تر خودش و به رخ می کشید..

زیاد به ابروهام دست نزده بود و فقط بهش حالت داده بود..با اینکه موقع بند انداختن حسابی دردم اومد ولی حالا می دیدم نتیجه ش چیز محشری شده..

دستیارش یه دختر جوونی بود که خاتون گفت نرگس دخترش ِ ..

نرگس امروزی تر کارش و انجام می داد..به گفته ی خاتون تو شهر کلاسای ارایشگری رو گذرونده بود و تا حدودی توی این کار مهارت داشت..روی صورتم ماسک گذاشت به خاطر اینکه بعد از بند پوست صورتم جوش نزنه..بعد از اون موهام و مرتب کرد..

بی بی به نرگس سفارش کرد که فردا عصر حتما بیاد اینجا ..

واقعا اینکارا لازم نبود ولی بی بی با اشتیاق انجامشون می داد..منم وقتی این اشتیاق و تو نگاه و حرکاتش می دیدم با رضایت کامل به روش لبخند می زدم ..

می دونستم یه روز ارزو داشته اینکارا رو واسه دخترش مریم انجام بده..

خدا از باعث و بانیش نگذره..واقعا چطور دلش اومد از دل مهربون و ساده ی این پدر و مادر سواستفاده کنه و جیگر گوشه شون و به کام مرگ بکشونه؟..

آرشام شب برگشت خونه با لبخند ازش استقبال کردم ولی در مقابل چهره ای پر از اخم و نگاهی گرفته نصیبم شد..

در واقع حسابی حالم گرفته شد..حتی متوجه تغییر تو صورتمم نشد..از این بیشتر لجم گرفت..نمی دونستم چش شده ولی تموم مدت ساکت بود و فقط با عمومحمد و بی بی حرف می زد اونم وقتی ازش سوالی می شد..

سر شام متوجه سنگینی نگاهش رو خودم شدم ولی از لجش حتی سرم و بلند نکردم تا نگاه های گاه و بی گاهش رو غافلگیر کنم..

مگه چکارش کردم؟..

درست مثل آسمون می مونه..یه لحظه صاف و افتابی ِ و لحظه ای بعد ابری و گرفته..

حتی یه کلمه م با هم حرف نزدیم..

عمومحمد گفت که با حاج آقا مهدوی حرف زده و قضیه رو براش گفته..اونم گفته باید نتیجه ی آزمایش خون و برگه ی تایید فوت پدرم همراهمون باشه که عمومحمد با صحبت حلش کرده بود..

الان موقعیت اینکه بریم و ازمایش بدیم و نداشتیم پس مجبور بودیم کوتاه بیایم تا همه چیز به خیر بگذره..

آرشام قبلا بهم گفته بود که شناسنامه م دستشه..ظاهرا همون اوایل یکی از طرف منصوری همه ی مدارکم و براش می فرسته..

خب اره مدارکم به چه درد منصوری می خورد؟..منو کامل به آرشام واگذار کرده بود دیگه باهام کاری نداشت..

اون شب با کلی فکر و خیال چشم رو هم گذاشتم..همه ش به رفتار امشبش فکر می کردم که چرا عصبی و گرفته بود؟!..

فردا صبح با عمومحمد از خونه زدن بیرون من و بی بی هم داشتیم خونه رو مرتب می کردیم..

بی بی _ تو خودت و خسته نکن دخترم برو حموم و تا اب گرمه یه دوش بگیر..

- حالا وقت هست بی بی..

-- نه مادر برو..صبح زودم آقای مهندس رفت ..

بعد از اینکه به اصرار بی بی دوش گرفتم اومدم تو قسمت رخت کن تا لباسام و بپوشم که دیدم بی بی لباس برام گذاشته همه هم یک دست سفید..

لباس محلی بود..وقتی تنم کردم کلی ازش خوشم اومد..بی نظیر بود..مخصوصا جلیقه ی سنگ دوزی شده ای که روی بلوزش قرار می گرفت..

رفتم تو .. داشتم با حوله موهام و خشک می کردم..بی بی هم در اتاق و باز کرد و در حالی که سینی چای دستش بود با لبخند اومد تو..

--عافیت باشه دخترم..چقدر این لباس بهت میاد..

- سلامت باشی بی بی..خیلی خوشگله دستتون درد نکنه..

--برازنده ت ِ دخترم ایشاالله که خوشبخت بشی..بیا یه استکان چای بخور گرم شی مادر..راستی عمومحمد و مهندس واسه ناهار نمیان عصری بر می گردن..مثل اینکه جایی کار داشتن..

و سینی چای و گذاشت زمین..

- ممنونم بی بی ..چرا زحمت کشیدید..

-- این چه حرفیه دخترم..بیا بشین..

حوله رو گذاشتم کنار و رفتم کنارش نشستم..با لبخند مهربونش شونه رو برداشت و نشست پشتم..اروم اروم شروع کرد به شونه زدن موهای پرپشت و بلندم..

- شما چرا بی بی خودم شونه می زدم.....

-- ارزوم بود شب عروسی دخترم موهاش و با دستای خودم شونه بزنم..ولی خدا نخواست..منو مثل مادر خودت بدون دخترم..گرچه مهر مادری یه چیز دیگه ست ولی خدا شاهده تو با اولادم هیچ فرقی نداری..

اشک تو چشمام حلقه بست..سرم و زیر انداختم..

بی بی داشت موهام و شونه می زد..

شونه هام از گریه لرزید..بی بی فهمید ولی چیزی نگفت..

گذاشت گریه کنم تا اروم بشم..

حس کردم دستش رو موهام می لرزه..شاید اونم داره اشک می ریزه..

من به یاد مادرم.. 

و بی بی به یاد جگر گوشه ش..

حاج آقا_ بسم الله الرحمن الرحیم..لاحول و لا قوة الا بالله علی العظیم..به میمنت و مبارکی..دوشیزه خانم دلارام امینی آیا وکیلم شما را به عقد دائم آقای آرشام تهرانی در قبال مهریه ی یک جلد کلام الله مجید ..یک جام آینه و شمعدان .. و به تعداد 1000 سکه ی بهار آزادی..و 100 شاخه گل رز و 14 شاخه گل محمدی..در بیاورم؟ آیا وکیلم ؟..

بی بی_ عروس رفته گل بچینه..

و سر کله قندا رو، روی پارچه ی سفیدی که خاتون و نرگس رو سرمون گرفته بودن به هم سابید..

حاج آقا_ عروس خانم وکیلم شما رو به عقد دائم آقای آرشام تهرانی در قبال مهریه ی معلوم در بیاورم؟آیا وکیلم؟..

بی بی_ عروس رفته گلاب بیاره..

هم خنده م گرفته بود هم استرس داشتم..هنوزم باورم نمی شد..

نگاهم و به نرمی روی آیه های قرآن می چرخوندم و تو دلم زمزمه می کردم....

زورمم می اومد به آرشام نگاه کنم..

در کل اوضاعی بود دیدنی....

حاج آقا_ برای بار سوم دوشیزه ی محترمه خانم دلارام امینی آیا وکیلم شما را به عقد دائم آقای آرشام تهرانی در قبال مهریه ی یک جلد کلام الله مجید ..یک جام آینه و شمعدان .. تعداد 1000 سکه ی بهار آزادی..و 100 شاخه گل رز و 14 شاخه گل محمدی..در بیاورم؟ آیا وکیلم؟..

همه جا رو سکوت پر کرد..منتظر بودن جواب بدم..

سعی کردم صدام نلرزه..ولی بدجور استرس داشتم..

قرآن رو بستم و بوسیدم..

-با اجازه ی بزرگترا.. بله..

بی بی با خوشحالی کِل کشید..با اینکه جمعمون کوچیک بود ولی همه شاد بودن..

حاج آقا _ مبارک باشه انشاالله..........و حالا شما آقا داماد..آقای آرشام تهرانی آیا از طرف شما هم وکیلم؟..

هیچ صدایی نمی اومد..دل تو دلم نبود..خدا شاهده کم مونده بود قلبم از سینه م بزنه بیرون..

تا اینکه صدای ارشام..مثل همیشه محکم و جدی..

آرشام_ بله..

حاج آقا _ مبارکه ..برای سلامتی عروس و داماد صلوات ختم کنید..

« الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم »

بی بی پارچه رو از رو سرمون برداشت..قرآن رو مجددا بوسیدم و دادم دستش..

تو همین فاصله ی کوتاه آرشام سرش و چرخوند و نگاهمون تو کسری از ثانیه در هم گره خورد..

هنوز همون دلخوری رو تو چشماش می دیدم..

پیش خودم یه حدسایی زده بودم....

بی بی و نرگس و خاتون صورتم و بوسیدند و عمو محمد هم با ارشام روبوسی کرد و بهمون تبریک گفتند.. عمومحمد دو تا جعبه داد دست بی بی ..توشون حلقه هامون بود که عمومحمد و بی بی برامون خریده بودن....

دو تا حلقه ی ساده ی طلا ..همیشه دوست داشتم اگه یه روز ازدواج کردم حلقه م ساده باشه..درست مثل همینا..

حلقه ها رو دست همدیگه کردیم..

برام مثل خواب بود..اگرم خواب باشه دوست ندارم هیچ وقت بیدار شم..

حاج آقا رو به آرشام گفت که دفترش تو شهر ِ و چند روز دیگه سر بزنه می تونه سند ازدواجمون و تحویل بگیره..

بعدش هم یه دفتر بزرگ گذاشت جلومون و گفت که یه ردیف رو کامل امضا کنیم..شاهدامون هم بی بی و عمومحمد و نرگس و خاتون بودند..

و بعد از اون هم برامون ارزوی خوشبختی کردند و به اصرار عمومحمد برای اینکه شام بمونن توجهی نکردن و حاج آقا هم گفت که چند جا کار داره باید بره..

یه مهمونی 4 نفره ترتیب دادیم..

شیرینی محلی..میوه..شام که زرشک پلو با مرغ بود و عجب عطری داشت این برنج ایرانی..

آرشام امشب کمتر تو خودش بود و بیشتر با بی بی و عمومحمد حرف می زد ولی بازم زیاد منو تحویل نمی گرفت..

اگه با هم رو به رو می شدیم یه چیزی می گفت ولی تو حالت معمولی ساکت می موند..

بعد از شام کمی میوه خوردیم..تا اینکه بی بی با لبخند به من اشاره کرد و از در رفت بیرون..

کمی بعد منم پاشدم و پشت سرش رفتم..

توی بالکن ایستادم و به اطرافم نگاه کردم..تو قسمت چپ ساختمون برق یکی از اتاقا روشن بود.. رفتم طرفش .. درو اروم باز کردم..بی بی گوشه ی دیوار با لبخند نشسته بود و پشتش و به رختخوابایی که ردیف کنار دیوار چیده شده بودند تکیه داده بود..

-- بیا بشین مادر..درم ببند سوز نیاد تو دخترم..

درو بستم و رفتم پیشش..رو به روش نشستم و به صورت همیشه مهربونش لبخند زدم..

- جانم بی بی کارم داشتی؟..

-- دخترم نمی دونی مهندس امشب چش شده؟..

لبخندم و خوردم..اروم گفتم :فقط امشب نیست بی بی..والا منم نمی دونم..دیدید که حتی به زور نگام می کرد..

-- اره مادر تعجبمم از همینه که چرا با من وعمومحمد حرف می زنه ولی جواب تو رو به زور میده..گفتم شاید اتفاقی بینتون افتاده ..شگون نداره عروس و دوماد شب اول با هم قهر باشن دخترم..

سرم و زیر انداختم..خودمم از رفتارای اخیرش ناراضی بودم..لااقل چیزی هم نمی گفت تا بتونم با حرف زدن قانعش کنم..

بی بی سکوتم و که دید دستش و به زانوش گرفت و «یاعلی» گفت و بلند شد..

--پاشو مادر این رختخوابا رو پهن کنیم ..اینجا رو امروز مخصوص شما اماده کردم ..

- زحمتتون شد بی بی ولی لازم نیست که حالا.. امشب ما .. اینجا.............

بی بی که زن فهمیده و با تجربه ای بود متوجه تردیدم شد و با لبخند در جوابم گفت: دخترم خجالت مخصوص تازه عروس ِ نگران نباش همه ی دخترا بالاخره یه روز این تجربه رو با شریک زندگیشون دارن..من و عمومحمد واسه حرف مردم این پیشنهاد و به آقا دادیم ..مثل اینکه کسایی نظر بد بهت دارن مادر..خدا ازشون نگذره ..عمومحمد به آقا گفت با عقدی که بینتون خونده بشه هم دهن مردم بسته میشه هم اگه خدایی نکرده اون از خدا بی خبرا خواستن کاری بکنن بدونن که تو دیگه یه زن شوهرداری..

- می دونم بی بی..ولی حتما آرشام بهتون نگفته که اون نامردا این چیزا حالیشون نمیشه..چطور بگم...........

نگاهم و ازش گرفتم ....... 

-اونا حتی به زن شوهردار هم رحم نمی کنن..

به محض اینکه جمله م تموم شد بی بی با غیض زد رو دستش و گفت: پناه بر خدا..چی داری میگی دختر؟..

- قضیه ش مفصله بی بی..ولی حتما یه روز براتون تعریف می کنم..

-- خودت و ناراحت نکن دخترم..آقا مرد محکم و با اراده ای ِ .. با این که سنی نداره و هنوز جوونه کل این روستا می شناسنش و هواش و دارن..خودت و اول بسپار دست خدا و بعدم شوهرت دخترم..ایشاالله که همه چیز ختم بخیر میشه..

- ایشاالله..من که از خدا می خوام یه روز این دردسرام تموم بشه و یه نفس راحت بکشم..

بی بی با شور و هیجان خاصی ملحفه رو از روی رختخوابا برداشت..

-- پاشو دختر بیا کمک کن تشکا رو پهن کنیم..ایشاالله که امشب به خیر وخوشی می گذره..

دو تا تشک یک نفره که ملحفه ی سفید داشت کنار هم انداختیم تو اتاق ..با یه پتوی دو نفره که خواستم یه پتوی دیگه هم بذارم کنارش ولی بی بی نذاشت..

انگار تو دلم داشتن رخت می شستن..

یه دم اروم نداشتم..

*************************

ساعت 12 و 10 دقیقه بود..رو تشک نشسته بودم .. اتاق با وجود بخاری گرم شده بود..

روسری و جلیقه و بلوزم و در اوردم ..یه تیشرت نخی سفید تنم بود..

دقیقا 20 دقیقه ست منتظرم آرشام بیاد تو اتاق..هنوزم مضطربم..دستای سردم و به هم می مالیدم..نگاهمو به در دوختم..پرده رو کشیده بودم ..

چشمام و بستم و با حرص سرم و کوبوندم رو بالشت..اَه..اینم از شانس ِ من..

سایه ی یه نفر از پشت شیشه افتاد رو پرده ی اتاق..در باز شد..فوری چشمام و بستم..قبلا چراغا رو خاموش کرده بودم ولی خب شعله های بخاری اتاق و تا حد خیلی کمی روشن کرده بود..

اگه لای چشمم و یه کوچولو باز می کردمم متوجه نمی شد بیدارم..البته امیدوار بودم ولی خب اینکارو نکردم تا ببینم می خواد چکار کنه..

بوی عطرش که تو اتاق پیچید دلم ضعف رفت..صدای چِفت درو شنیدم که داشت محکمش می کرد تا سوز تو اتاق نیاد..و بعد از چند دقیقه گرمای حضورش و کنارم حس کردم..روی تشک نشست..

نتونستم طاقت بیارم .. پلکام و خیلی خیلی کم از هم باز کردم..از گوشه ی چشم دیدمش که داره دکمه های پیراهنش و باز می کنه..

اون شب یه پیراهن سفید مایل به دودی تنش کرده بود با کت و شلوار مشکی..

به صدای نفساش دقت کردم..منظم نبود..انگار هنوزم از چیزی ناراحته و داره حرص می خوره..

پیراهنش و در اورد و گذاشت بالای سرش..بعد از اونم بدون اینکه حتی نیم نگاهی بهم بندازه گرفت خوابید و مچ دست چپش و گذاشت رو چشماش..

صبر رو بیش از این جایز ندونستم..باید یه کاری می کردم تا بفهمم چشه..

تو جام نشستم..پتو روی هیچ کدوممون نبود..با نگاهی عمیق سر تا پاش و از نظر گذروندم..

تو دلم گفتم: یعنی این مرد سرسخت و مغرور الان شوهر منه؟!..

نور کم بود ولی می تونستم ببینمش چون چشمم به این تاریکی نسبتا عادت کرده بود..کمی کج شدم و پتو رو کشیدم بالا..یه گوشه ش و انداختم روی اون و یه گوشه ی دیگه ش و هم تا روی سینه هام کشیدم بالا..

هیچ حرکتی نکرد..می دونستم بیداره..

-آرشام..

جوابم و با سکوتش داد..دلم گرفت..حقم نبود باهام اینطور رفتار کنه..

مگه چکارش کردم؟..

این سوالی بود که بارها از خودم پرسیده بودم..

--چرا نمیگی چی شده؟..

بدون اینکه تغییری تو حالتش ایجاد کنه با صدای گرفته ای جوابم و داد: بهتره بگیری بخوابی..یا اگه خوابت نمیاد برو بیرون بذار من بخوابم..

سوزش اشک و تو چشمام حس کردم..واقعا که بی انصاف بود..رسما داشت منو از اتاق بیرون می کرد..هه..اونم شب اول عقدمون..

با حرص پتو رو زدم کنار و خواستم از جام بلند شم که پنجه های قوی و مردونه ش دور مچ دستم قفل شد..

صدام از بغض لرزید..

- ولم کن ..می خوام برم تا یه وقت خدایی نکرده مزاحم خوابتون نشم والاحضرت..

حتی نگاشم نکردم..اما تقلا هم برای رهایی از دست آرشام بی فایده بود..

-- بهت گفتم بگیر بخواب چرا حرف تو گوش ِ تو نمیره ؟..

با عصبانیت نگاش کردم..صدامون به ظاهر اروم بود ولی ارشام درونم طوفانی به پا کرده بود که هیچ جوری اروم نمی شدم..

تو جاش نیمخیز شد..یه رکابی سفید تنش بود که کاملا جذب عضله هاش شده بود..

- ازت پرسیدم چته تو هم بهم گفتی برم از اتاق بیرون تا بتونی بخوابی منم دارم میرم حالا من حرف تو گوشم نمیره یا تو که نمیذاری برم و راحتت بذارم؟..

پرتم کرد رو تشک و همزمان با صدای تقریبا بلندی که معلوم بود سعی داره بلندتر از اون نشه گفت: تو فکر کردی با رفتنت منو اروم می کنی؟..هنوز برای فهم خیلی چیزا بچه ای دلارام..

منم به طرفش نیمخیز شدم..هر دو عصبانی و با نگاهی سرکش..

-پس اگه بچه م چرا حاضر شدی عقدم کنی؟..تو که می گفتی هیچ کس نمی تونه مجبورت کنه کاری رو به زور انجام بدی..پس چرا مخالفت نکردی؟..چــــرا؟..

-- صدات و بیار پایین ..

- صدام پایین هست..من مثل تو بی ملاحظه نیستم و دنبال منفعت خودم نمی گردم..

کاملا تو جاش نشست و با دستش شونه م و گرفت و فشار داد..

-- من منفعت طلبم یا تو؟..تو که هر دقیقه دنبال یه فرصت بودی تا با اون پسره خلوت کنی؟..دیدم چطور صمیمی باهاش گرم گرفته بودی..وقتی که داشت ازت خداحافظی می کرد و هردو نیشتون تا کجا باز بود..

- من؟!..من دنبال فرصت بودم تا با فرهاد خلوت کنم؟!..

-- اسم اون پسره رو پیش من نیار..

- اون پسره اسم داره اسمشم فرهاده..

--هر کی که می خواد باشه واسه من هیچی نیست اینو یادت باشه..

- اگه واسه ت هیچی نیست پس چرا داری به خاطرش انقدر حرص می خوری؟..

-- تو حق نداشتی باهاش گرم بگیری..اینو برای اخرین بار میگم..تو و اون پسره حق ندارید اینطور با هم صمیمی رفتار کنید..تو گذشته هرچی که بوده به من مربوط نیست از حالا به بعد اون فقط یه فامیل دوره همین و بس..

- پس دردت این بود؟..که من با فرهاد صمیمیَم؟..ولی اون مثل برادرمه.. من.............

-- بسه دیگه ..انقدر واسه من برادر، برادر نکن کسی با این حرفا خام نمیشه..تو اونو مثل برادر دوست داری ، اون چی؟..اونم تو رو مثل خواهرش می دونه؟..شک ندارم الانم که زن من شدی بازم تو رو تو قلبش داره..کسی که اسمش تو شناسنامه ی منه نباید همون اسم رو قلب کس دیگه ای هم حک شده باشه..من مثل مردای دیگه نیستم که از هر موضوعی به سادگی بگذرم..اگه تا الان زنده ست فقط به خاطر تو ِ .. فرق اون با ارسلان و شایان چیه؟..اونا نگاه به جسمت دوخته بودند و فرهاد به قلبت؟..توی این مدت زیرنظر داشتمش اگه پاش و از گلیمش درازتر می کرد جوری باهاش برخورد می کردم که از زنده بودنش پشیمون بشه..اینو بدون که من تو عمل، کاملا جدیم و حرفی که بزنم تا پای مرگ روش می ایستم..

تموم مدت زل زده بودم تو چشمای عصیانگرش..تار می دیدم ..نگام اشک الود بود..می دونستم روی من تعصب داره..درک می کردم یه مرد ِ و طاقت این نگاه ها رو نداره..ولی حق نداشت باهام چنین رفتاری داشته باشه..

با لحن خاصی که می دونستم رَد خور نداره و آرشام و متوجه منظورم می کنه گفتم: خودتم خیلی خوب می دونی من فرهاد و مثل برادرم دوست دارم و به غیر از این به چشم دیگه ای نگاش نکردم..مطمئن باش اگه می خواستمش به پیشنهاد خواستگاریش جواب رد نمی دادم..الان توی این اتاق به عنوان همسرت رو به روت ننشسته بودم و باهات بحث نمی کردم..برای بار هزارم میگم که من هیچ عشقی به فرهاد ندارم..برامم مهم نیست اون در موردم چه فکری می کنه و هنوزم منو دوست داره یا نه..چون مطمئنم به مرور این عشق یکطرفه سرد میشه..تو هم یادت باشه من دختری نبودم که به خاطر منافعم تن به هر کاری بدم و این عقد ِ بین ما اگه به خواسته ی قلبیم نبود هزار سالم می گذشت بازم اینکارو نمی کردم..کسی نمی تونه منو مجبور به کاری بکنه حتی اگه اخرش به مرگم منجبر بشه بازم پاش می ایستم و کوتاه نمیام..

چشماش تحت تاثیر اون نور کم برق می زد..همین برق چشماش کافی بود تا دل بی قرارم و بی تاب تر کنه و خاکستر چشمام و سرکش تر..سرکش از روی عشق نه نفرت..عشقی که ازش تو قلبم داشتم قوی تر از این حرفا بود که بخواد با چند تا جمله از بین بره یا حتی کمرنگ بشه..ولی باید بهش می فهموندم منم از اون دخترای بی دست و پا نیستم..

نفسش و عمیق بیرون داد و همزمان چشماش و بست..به پشت رو تشک خوابید..هنوز چشماش بسته بود..

با دلی گرفته نگاش کردم..پتو رو با حرص کشیدم روم و پشتم و بهش کردم..چشمام و بستم و تو همون حال یه قطره اشک از گوشه ی چشمم رو گونه م چکید..

چه شبی ِ امشب..

پس روی این موضوع حساس شده بود..من نه از پدرم غیرت آنچنانی دیدم نه از برادرم..ولی حالا شوهرم..کسی که عاشقانه دوسش داشتم اینطور با تعصب روی من غیرت نشون می داد..

چندبار پشت سر هم نفس عمیق کشید.. اخرشم طاقت نیاورد .. پیراهنش و برداشت و از اتاق رفت بیرون..تقریبا نیم ساعتی بیدار موندم ولی برنگشت..

می ترسیدم سرما بخوره با اینکه ازش دلخور بودم..

لعنت به این عشق که مجبورت می کنه خواسته یا ناخواسته به خاطر ارامش معشوق غرورت و زیر پا بذاری..

رفتم پشت پنجره و بیرون و نگاه کردم..پیراهنش و پوشیده بود ولی توی این هوای سرد همین که قندیل نبسته خیلی ِ..

گرچه از حالتش می شد فهمید که حتی نسبت به سرما هم بی تفاوته..دستاش و برده بود تو جیبای شلوارش و تو حیاط قدم می زد..

هیچ چراغی هم روشن نبود..امشب اسمون صاف بود و رخ مهتابی ماه، به درون اب زلال حوض ِ وسط حیاط افتاده بود..

یه پتوی یک نفره از روی رختخوابا برداشتم و اروم از در رفتم بیرون..اصلا حواسم نبود که نه روسری سرم ِ و نه لباس گرم..

تو بالکن ایستادم..متوجه من نشد..شونه ی راستش و به درخت پرتقال ِ تو حیاط تکیه داده بود..اروم رفتم طرفش..

با نوک کفش به سنگای تو باغچه ضربه می زد..پتو رو انداختم رو شونه هاش..بی حرکت موند..

دستم رو پتو بود و خواستم بیارمش پایین که دستای گرمش روی دستای سرد من نشست..

خدایا توی این هوا..چه حرارتی دارن این دستا..باورم نمی شد..

برگشت طرفم..نگام کرد و چیزی نگفت..

- شب بخیر..

خواستم برگردم که صدام زد..ایستادم..حضورش و پشت سرم حس کردم..برگشتم..پتو رو، روی شونه هاش نگه داشته بود..

-- چرا با این سر و وضع اومدی بیرون؟..اونم توی این هوا؟..

نگام بهش جوری بود که دلخوریم و نشون بده..

به پتو اشاره کردم..

چند لحظه نگام کرد..بعد از یه مکث کوتاه گفت: پس برات مهمم؟..

تاریک بود ولی صداش..اروم بود..بدون هیچ عصبانیتی..

- چرا اینو می پرسی؟..

-- فقط خواستم جوابت و بدونم..

سردم شده بود..با اینکه به خودم می لرزیدم ولی نذاشتم بفهمه..گرچه خودش داشت می دید که با یه تیشرت نازک وایسادم جلوش معلومه یخ می کنم..

تو چشماش خیره شدم..فاصله مون انقدر کم بود که بتونم به راحتی نگاش کنم..

- اگه..اگه برام مهم نبودی..من الان اینجا نبودم.............و با یه مکث کوتاه...............شب بخیر..

پشتم و بهش کردم و لرزون خواستم برم تو که از پشت سر .. تن یخ زده م و میون بازوهای محکم و گرمش جای داد..اغوشی که حرارت و ارامشش علاوه بر تن، قلبمم گرم کرد..

پتو رو از روی شونه ش کشید جلو رو شونه هام..با این وجود ولم نکرد..موهای بلندم و از روی شونه ی چپم کنار زد و صورت ملتهبش و به گردنم چسبوند..

زمزمه کردم: داری چکار می کنی؟..ولم کن می خوام برم تو..

با لحنی که برام تازگی داشت گفت: نه..فقط همینجا باش..

اب دهنم و قورت دادم..

-- نمیشه..می خوام برم تو اتاق..

گردنم و بوسید..تنم تاب ِ این همه گرما رو یکجا نداشت..چه ل*ذ*ت*ی داره درست وسط هوای سرد گرمایی رو از جانب معشوقت حس کنی که حتی کوهی از هیزم و اتیش هم نتونه ل*ذ*ت اون گرما رو بهت بده..

-چرا بمونم؟..

موهامو بو کرد..نفسای داغش گردنم و اتیش می زد..

-- چون اگه این دختر سرکش و مغرور.. برام مهم نبود ..منم الان اینجا نبودم..

چیزی که شنیدم ..حتی به گوشامم شک داشتم ..

- چی؟!..یه بار دیگه بگو..

نفسش و آه مانند بیرون داد و بوسه ی طولانی زیر لاله ی گوشم نشوند که کم مونده بود همه ی وجودم سست بشه که فقط خداروشکر کردم آرشام سفت نگهم داشت..تو بغلش یه دم اروم نداشتم..این اجازه رو بهم نمی داد ..نفسام..نامنظم بود..از این همه هیجان..

-- عادت ندارم جمله ای رو دوبار تکرار کنم ..گربه ی وحشی..

با شیطنت برگشتم و تو چشمای خمارش زل زدم..

- منم نگفتم کپی همون جمله رو تکرار کنی..یه (و) هم بهش اضافه کنی قبول دارم..پس حالا بگو..

لبخند کمرنگی نشست رو لباش..دستام رو سینه های پهنش بود .. دستاش دور کمرم حلقه شد..صورتش و به ارومی نزدیک صورتم کرد که.........

برق اتاق بی بی و عمومحمد روشن شد..نگاه هر دومون به اونطرف کشیده شد ولی تا خواستم سرم و بچرخونم ارشام دستم و گرفت و هر دو بدو رفتیم سمت بالکن و بعدشم تو اتاق خودمون..

خنده م گرفته بود..هردو نفس نفس می زدیم..با خنده نگاش کردم..همون لبخند رو لباش بود..

- انگارعمومحمد فکر کرده دزد اومده..

--درست نبود توی اون وضعیت ما رو ببینه..

خندیدم و چیزی نگفتم..روی تشک نشستم اونم داشت پیراهنش و در می اورد..

- یه سوال بپرسم؟..

نشست کنارم..منتظر چشم به لبام دوخت..

- رفتار این مدتت و ..اینکه ازم دلخور بودی فقط به خاطر فرهاد بود؟..

اخماش و کشید تو هم..

-- بهتره دیگه حرفش و نزنیم..

- نه خواهش می کنم..می خوام دلیلش و هر چی که هست بدونم..

نگام کرد..چند لحظه سکوت تا اینکه لب باز کرد و گفت:اون روز موقع خداحافظی شاهد رفتار صمیمیتون با هم بودم..توی راه فرهاد مرتب از تو می گفت و از خاطراتی که تو گذشته با هم داشتید ......در کل فکر و ذهنم و بهم ریخت..تا می خواستم اروم باشم حرفاش یادم می اومد و..اگه به خاطر تو نبود می دونستم چکارش کنم که حتی به خاطرات ِ با تو بودن فکرم نکنه..

- ولی من باهاش خواهرانه خداحافظی کردم..حتی بهش گفتم که نباید دیگه به من فکر کنه ولی انگار اون.........

--می دونم..

لبخند زدم..

-- اونوقت چی شد که اروم شدی؟..

چیزی نگفت و فقط تو چشمام خیره شد..ابروم و انداختم بالا و با لبخند گفتم: چی شد؟..سوال من جواب نداشت آقای مهندس؟..

با لبخند کمرنگی که نشسته بود رو لباش سرش و کج کرد و نگاهش و ازم گرفت..خودم و رو تشک کشیدم و به طرفش رفتم..تکیه به شونه ش دادم و با لحنی اروم و خواستنی زیر گوشش نجوا کردم: چی شد که اینجوری شد؟..انگار که تمومش یه خوابه..

سرشو به سرم چسبوند..

-- شایدم یه خوابه..

- اگرم باشه خدا کنه هیچ وقت بیدار نشم..

آهسته سرش و کشید کار..خواست تو صورتم نگاه کنه..

-- چرا نمی خوای بیدار بشی؟..شاید به جای یه خواب ِ اروم داری کابوس می بینی اینم تنها می تونه شروعش باشه ..

با نگرانی نگاش کردم..

- یعنی چی؟!..جدی که نمیگی؟!..

با لبخندی که تنها مختص به خودش بود صورتش و برگردوند..با دیدن همون لبخند هر چی نگرانی تو وجودم بود از بین رفت..

با سر انگشت به لباش دست کشیدم..لبخند کمرنگش، به ارومی کمرنگ تر شد..

- چرا هیچ وقت نمی خندی؟!.........دستم و اروم بردم بالا..سمت چشماش..بستشون..نوازشگرانه به چشماش دست کشیدم.................

-چرا حس می کنم توی این چشما، پشت دیوار ِ بلندی از غرور کوهی از غم نشسته؟!...............

مچ دستم و گرفت..اوردش پایین..چشماش و باز کرد..نگاهش می درخشید..نمی دونستم ازچی ولی توی اون فضای نیمه تاریک خیلی خوب می تونستم متوجه برق اون چشما بشم..

- اون شب چی شد؟..شبی که منو از اون مهمونی فراری دادی چه اتفاقی افتاد؟..

-- می خوای همه چیزو بدونی؟..

- خیلی وقته منتظرم حتی یه اشاره به اون شب بکنی ولی وقتی دیدم نمی خوای حرفی بزنی اصرار نکردم تا خودت به وقتش همه چیزو برام بگی..

دستم و گرفت و به سمت خودش کشید..هر دو کنار هم دراز کشیدیم و منم تو بغلش بودم..دستم و گذاشتم رو سینه ش و دست راست آرشام دور شونه م حلقه شد..

-- اون شب بعد از اینکه تو رو با بچه ها فرستادم رفتم پایین و از دلربا شنیدم شایان و ارسلان چند دقیقه پیش وحشت زده از ویلا زدن بیرون..فهمیدم بهشون خبر دادن که ویلا اتیش گرفته..بهت گفته بودم بین ادمای شایان منم ادمای خودم و دارم..به کمک اونا کیوان می تونه وارد ویلا بشه..دوربینا تحت نظر ما هک میشن..ارسلان و شایان توی ویلا نبودن بقیه ی افراد هم به کمک ادمای من با داروی بیهوشی از حال رفته بودن..نقشه تقریبا میشه گفت حساب شده پیش رفت ..کیوان به کمک یه فرد متخصص و مطمئن تونست مدارک و از تو گاوصندوقی که شایان زیر ِ زمین مخفیش کرده بود به دست بیاره..اون مدارک و همون موقع که به دستم رسید نابود کردم..

بعد از اتمام کار بچه ها ویلا رو به اتیش می کشن تا اثری نمونه..همه ش به خاکستر تبدیل شد مخصوصا همون اتاق مخصوصی که گاوصندوق درش قرار داشت..دیگه هیچ ردی باقی نموند..شایان اولش فکر می کرد مدارک تو اتیش سوزی از بین رفته ولی در اصل اینطور نبود..

من علاوه بر مدارکی که شایان از من داشت اسنادی رو در دست داشتم که می تونستم خیلی راحت اون و لو بدم..

- شایان و لو دادی؟؟!!..

-- نه..شایان فوقش بیافته دست پلیس حکمش اعدامه ولی اعدام هم واسه همچین ادمی کمه..

چند لحظه سکوت کرد..

-- اون با گذشته ی من عجین شده..ادمای زیادی هستن که به خاطر انتقام گرفتن از اون حاضرن دست به هرکاری بزنن..شایان باید به دست عدالت قصاص بشه ولی قصاصی که قانون براش در نظر می گیره از دید من براش کافی نیست..اون باید به دست خودش قصاص بشه..

- حس می کنم یه جوری در موردش حرف می زنی..خیلی جدی و..پر از کینه..

-- الان فرصتش نیست..اگه بخوای بدونی باید همه چیز و از اول برات بگم..به وقتش تو هم پی به این راز می بری..

- الان دنبالمونن؟..

--شایان فهمیده من تو رو فراری دادم..و از طرفی شک برده که اون اتیش سوزی کار من باشه..برای همین دنبالم می گرده تا بتونه مطمئن بشه..ارسلان برای پیدا کردن من از شایان هم راسخ تر ِ ..هر دوی اونا الان مثل مار زخمی می مونن..به محض پیدا کردن ما زهرشون و می ریزن ولی تو نگران نباش هیچ وقت نمیذارم همچین اتفاقی بیافته..

- ولی اگه پیدامون کردن چی؟!..

-- کارا رو سپردم دست وکیلم ،آقای سعیدی که اون کارای فروش کارخونه و سهام وشرکت و حتی ویلا رو انجام میده..جای نگرانی نیست چون شایان از وجود چنین شخصی بی اطلاعه..من در حقیقت 2 تا وکیل دارم..یکی به ظاهر ولی دومی رو هیچ کس نمی شناسه، سعیدی وکیل خانوادگی ماست..

شکوهی تموم گزارشات و مو به مو بهم میده..ظاهرا شایان جلوی ویلا ادم گذاشته که 24 ساعت کشیک میدن..جلوی شرکت هم همینطور..ولی خبر نداره که من می خوام چکار کنم..

- اون شب زخمی بودی..واسه چی چاقو خوردی؟!..

-- همون شب بهت گفتم که بعد از شام همه تا خرخره می خورن و مست می کنن..اون شب من مست نبودم ولی ظاهرم اینو نشون نمی داد یکی از همونا که حسابی خورده بود بهم گیر داد ..توی حیاط بودیم کسی متوجه ما نبود می دونستم مسته کاری باهاش نداشتم فقط با مشت زدم تو صورتش اونم افتاد ..داشتم می رفتم تو ساختمون که صدای قدماش و از پشت سر شنیدم همین که برگشتم تیزی لبه ی چاقو رو، روی بازوم حس کردم ولی تا خواست بزنه تو پهلوم دستش و گرفتم و زدم تو گردنش اونم بیهوش افتاد رو زمین..اون شب واسه اینکه مطمئن بشم دنبالم نیستن تا نزیکای ظهر رفتم خارج از شهر ولی خب تا اینجام کلی راه بود دستمم خون ریزی داشت..نصف روز بند اومده بود ولی با یه ضربه ی کوچیک باز خونریزی کرد..بعدم که اومدم خونه ولی بین راه کیوان بهم خبر داد که چی شده..فرداشم مدارک و از بین بردم به جز مدارکی که به شایان مربوط می شد..

- مدارکی که به تو ربط پیدا می کرد چی؟..اونا چی بودن؟..

با سر انگشت زد نوک بینیم و گفت: دیگه زیاد از حد سوال می پرسی..گفتم به وقتش همه چیزو بهت میگم..

خندیدم و تو همون حالت خمیازه کشیدم..

-- خوابت میاد؟..

- خیلی..

-- پس بخواب..

و انگشتاش و برد لا به لای موهام و سرم و نوازش کرد..لبخند رو لبام بود..و ذهنم پر بود از حرفای آرشام..

از وقتی قضیه رو برام تعریف کرده بود یه ترس خاصی نشسته بود تو دلم..

نگران بودم..نگران ِ آینده..

آینده ی مبهمی که انتظار هر دوی ما رو می کشید..

******************************

عصر شده بود ..تو بالکن نشسته بودم و چشمم به در بود تا ببینم کی باز میشه و آرشام میاد تو..حتی ظهر هم برنگشت خونه دل تو دلم نبود..

بی بی _ دخترم پاشو بیا تو سرما می خوری..

- نه بی بی منتظر آرشامم تا نیاد خیالم راحت نمیشه..

-- مادراین که نشد کار..هر بار این پسر از این در رفت بیرون تو هی افتادی تو هُول و وَلا و یه چشمت به در بود و یه چشمت به ساعت که ببینی کی بر می گرده..ناهارم که درست و حسابی نخوردی دم غروبه دخترم هوا رو به خنکی میره مریض میشی بیا تو..

کف دستام و تو هم فشار می دادم..به هیچ کدوم از حرفای بی بی توجه نداشتم..دست خودم نبود نگران بودم..

چرا این همه استرس تمومی نداره؟..

بی بی _ بیا دخترم اینم از شوهرت..خداروشکر که صحیح و سالمه..

با دیدن ارشام تو درگاهه در عین ترقه تو جام پریدم..آرشام با این حرکتم مات سرجاش موند..نگاش که به چهره ی پریشونم افتاد اخماش جمع شد..اروم درو بست و اومد سمتم..

آرشام_ چیزی شده؟!..

نیم نگاهی به بی بی انداختم که با لبخند سرش و تکون داد و رفت تو : امان از این دل ِ عاشق..پروردگارا حکمتت و شکر..

همین که بی بی رفت، بدو رفتم سمت آرشام و اونم هاج و واج تو حیاط وایساده بود .. 

تا بهش رسیدم خودم و پرت کردم تو بغلش..با تموم وجود بوی تنش و به ریه هام فرو بردم..اروم شدم..

چند لحظه که گذشت سرم و بلند کردم و نگاهم و دوختم تو چشماش..

آرشام با نگاهی متعجب محو چشمام شد..به روش لبخند زدم..با تموم عشقی که در خودم سراغ داشتم نگاش کردم..

آرشام_ تو امروز چت شده؟!..

با بغض رگبار جملات رو زبونم جاری شد..

- کجا بودی؟..چرا ظهر برنگشتی خونه؟..نمیگی دل من هزار راه میره؟..چرا به فکر من نیستی؟..چرا من ذره ای برات مهم نیستم که شده یه خبر بهم بدی بگی حالت خوبه؟.....

و باز محکم بغلش کردم جوری به خودم فشارش می دادم که اگه می خواست هم نمی تونست منو از خودش جدا کنه..

-- برو حاضر شو..

با تعجب سرم و بلند کردم..همون لبخند همیشگی و رو لباش داشت..

-- پس چرا معطلی دختر برو دیگه..من همینجا منتظرتم....راستی صبر کن..........

ازم جدا شد و رفت کنار حوض..یه بسته ی تقریبا بزرگ گذاشته بود اونجا..به قدری از دیدنش ذوق زده شده بودم که اصلا ندیدم وقتی اومده تو یه چیزی دستش بوده..

بسته رو داد دستم..

- این چیه؟!..

-- برو حاضر شو ..

و به داخل خونه اشاره کرد..

با لبخند رفتم سمت خونه و جلوی در قبل از اینکه برم تو، برگشتم و نگاش کردم..کنار حوض ایستاده بود و دست به سینه با ژست خاصی منو نگاه می کرد ..

یه پالتوی مردونه و شیک ِ مشکی تنش بود که فوق العاده بهش می اومد..

*************************

توی بسته همه چیز بود..کیف..کفش..مانتو..شال ..شلوار..کلا یه ست کامل به رنگ سفید و آبی نفتی..

شال آبی نفتی و کفش هم ترکیبی از مشکی و آبی نفتی که یه جورایی اسپرت بود..سلیقه ش حرف نداشت..

نمی دونستم قراره کجا بریم..

فقط بی تاب این بودم که کنارش باشم..

حالا هر کجا که می خواست باشه..

************************

آرشام ماشین و کنار ساحل نگه داشت..دقیقا پشت یه صخره ی خیلی بلند..هر دو پیاده شدیم..

صدای دریا..شن وماسه های ساحل زیر پامون..صدای برخورد امواج دریا با صخره های کوچیک وبزرگی که سد راهشون شده بودن..

و خورشیدی که درحال غروب کردن بود..

همه چیز زیباست..خدایا خلقتت و شکر..این همه نعمت و برکتت رو شکر..از اینکه منو به عشقم رسوندی ازت ممنونم..از اینکه بین این همه مشکلات ما رو کنار هم نگه داشتی فقط می تونم بگم..خدایا شکرت..

هر دو رو به دریا و با نگاهی عمیق به غروب افتاب، کنارهم ایستاده بودیم..

-- می خوام بدونم الان چه حسی داری؟..

نگاش کردم..باد نسبتا شدیدی شروع به وزیدن کرده بود..کم مونده بود شال از سرم بیافته..و ارشام رو به دریا ایستاده بود ولی نگاهش فقط به من بود..

حس می کردم الان..توی این لحظه ..چشمای سیاهش می تونه بیش از پیش به درونم نفوذ کنه..

- انگار که خوابم..مثل یه رویاست..وای آرشام رو ابرام به خدا..

و با ذوق دستام و زدم به هم و به دریا نگاه کردم..

با لبخند و پر از هیجان نگاه مجذوب کننده ش رو که عمیقا به من دوخته شده بود غافلگیر کردم و تا نگاه خندونم و رو خودش دید با همون لبخند چشم ازم گرفت..

-- همیشه می گفتم زندگی ما ادما مثل یه خواب می مونه..به هر چیز که فکر کنیم به هر چی که تو ذهنمون بیش از بقیه پر و بال بدیم همون اتفاق می تونه روزی سرنوشتمون رو عوض کنه..

بهش نزدیک تر شدم..درست شونه به شونه ش..

با شیطنت گفتم: پس به این روزا هم فکر می کردی؟!..

نگام کرد..هیچی نگفت ولی همون نگاه برام کافی بود تا جوابم و ازش بگیرم..

لبخندم پررنگ شد..

- یه چیزی بپرسم؟!..

سر تکون داد..

به دریا نگاه کردم..

- چطور بگم..آخه می دونی..باید زودتر مطرحش می کردم ولی نشد..یعنی نتونستم..اون روز سر عقد خواستم بگم ولی به شدت اخمات و کشیده بودی تو هم و حتی نگامم نمی کردی ..اما حالا که می تونم باهات حرف بزنم تصمیم گرفتم تا دیر نشده بهت بگم..

با نگاهی جستجوگرانه تو چشمام، کامل برگشت طرفم و منتظر بهم چشم دوخت..

چند لحظه نگاش کردم و دوباره به دریا خیره شدم..

- چرا سرعقد عاقد گفت مهریه 1000 تا سکه است؟!..در صورتی که من از همه چیز بی خبر بودم..مگه نباید من قبول می کردم؟!..

-- این موضوع انقدر برات مهمه که ذهنت و درگیر کرده؟..

جدی برگشتم و نگاش کردم..

- معلومه که مهمه..من نمی خواستم مهرم اینقدر زیاد باشه..همیشه از مهریه ی سنگین متنفر بودم و هستم..

خونسرد جوابم و داد..

-- 1000 تا سکه برای من سنگین نیست..

- منظورمن این نبود..خودم نمی خوام اینقدر باشه..

-- پس چی؟!..

- تا دیر نشده زنگ بزن به این حاج آقا مهدوی و بهش بگو من میام و رسما میگم که این مقدار مهریه رو نمی خوام..

باز همون غرور سنگین و تو چشماش دیدم..ولی اگه اسم من دلارام ِ که بلد بودم سرکوبش کنم..

-- من حرف و عملم یکیه..تغییری توش نمیدم..

- ولی مهر حق منه منم میگم این همه رو نمی خوام..اصلا چرا هزار تا؟!..

-- وقتی حاج آقا ازم پرسید منم اولین چیزی که به ذهنم رسید همین بود..دلیل خاصی نداشت..

- من این مهریه رو نمی خوام..

و با اخم صورتم و برگردوندم و به دریا خیره شدم..چند لحظه سکوت بینمون حکم فرما بود و تنها صدای امواج سهمگین قادر به شکستن این سکوت بودند..

فاصله ش و باهام کمتر کرد..دست به سینه با لحنی کاملا جدی...........

-- حرف حسابت چیه؟..فکر نکنم تو این دوره دختری پیدا بشه که با مهریه ی سنگین مخالف باشه..

بدون اینکه نگاش کنم............

- من با دخترای دیگه کاری ندارم..من خودم و دارم میگم که از مهریه ی سنگین بیزارم..اگه اون روز باهام خوب برخورد می کردی مطمئن باش جلوش و می گرفتم..ولی از طرفی به خاطر بی بی و عمومحمد سکوت کردم چون نمی خواستم ناراحتشون کنم..

-- چرا ناراحت؟!..

پوزخند زدم..

- چون حتم داشتم تا موضوع رو بکشم وسط تو یه قشقرقی به پا می کنی..

روبه روم ایستاد..نتونستم چشمم و از روش بردارم..نگاهش می درخشید..این سیاهی چشما تو دلم غوغایی به پا می کرد..

-- فکر کنم الان باید خوشحال باشم که همسرم روی من این همه دقیق و حساب شده شناخت پیدا کرده درسته؟..

لحنش یه جورایی خاص بود..بدون ذره ای غرور..اینو کاملا حس کردم..

اینکه من و رسما همسرش عنوان کرد باعث شد لبخند بزنم ..

ولی جلوی خودم و گرفتم..اونم که از رو نمی رفت همینجور ادامه می داد..

-- می خوای طلاقت بدم باز بریم عقد کنیم اینبار تعیین مهریه رو بذارم به عهده ی خودت؟..اینجوری راضی میشی؟..

نگام و از تو چشماش گرفتم که مبادا بزنم زیر خنده..

-- سکوت علامت رضاست؟..

فقط همون لبخند کمرنگ رو لباش بود..داشت منو وادار می کرد..

-- زنگ بزنم حاج آقا؟..

نگاش کردم..

-- واسه تغییر مهریه تو سند ازدواج..

دیگه نتونستم طاقت بیارم و ناخداگاه لبخند زدم..و با دیدن چهره ی خندونم نزدیک بود لبخندش پررنگ بشه که به لباش دست کشید وسرش و چرخوند ..سرش و تکون می داد و من بلند بلند می خندیدم..

بعد از چند لحظه لباش و به هم فشرد و نگام کرد..این چشما اخر منو می کشه..

- باشه من حرفی ندارم..فردا اول وقت ....خودمم حتما باید باشم؟!..

--نمی دونم ولی مطمئنا باید امضای خودت باشه..زیاد نباید از خونه بیای بیرون ولی حالا که این همه اصرار می کنی مجبورم همین یه بار و کوتاه بیام..

با لبخند نگاش کردم..

- خب بگو حاج آقا بیاد خونه ی عمومحمد..هر چی رو که لازم باشه امضا می کنم..

--موضوع رو باهاش درمیون میذارم..تا ببینم چی میشه..خب حالا نگفتی می خوای مهریه ت چی باشه؟..

لبخندم کمرنگ شد..سرم و زیر انداختم و بعد هم به دریا نگاه کردم..

- هیچی..

-- هیچی؟؟!!..

- به ظاهرهیچی..

-- دلارام دقیقا بگو چی می خوای؟..

- چیزی که نشه روش به عنوان مادیات حساب کرد..چون مطمئنم خوشبختی رو با پول نمیشه به دست اورد..شاهد چنین زندگی هایی بودم..نمی خوام واسه خوشبختیم پول رو تضمین کنم....با محبت..گذشت..وفاداری و از همه مهمتر....با « عشق » میشه یه زندگی مستحکم رو تضمین کرد..مهر من همینه..

-- به من نگاه کن..

اروم سرم و چرخوندم و تو چشماش خیره شدم..نگاش تو چشمام می چرخید ..به دنبال صداقت تک تک حرفام..

حرفای من از روی دلم بود..عقلم بهش مهر تایید زده بود ..پس چرا تردید داشته باشم؟..

-- تو کی هستی؟!..

با تعجب نگاش کردم..بازوهام و گرفت..

-- تو..دلارام تو از من..از این زندگی که خودم با دستای خودم سیاهش کردم چی می خوای؟..

فاصله مون و پر کردم..با عشق نگاش کردم..نگاه آرشام بر خلاف این امواج سهمگین اروم بود..اروم ِ اروم..

زمزمه وار گفتم: مهرمو.......

با صدایی شاید اهسته تر از من، جوابم و داد: کدوم مهر؟!..

دستام و گذاشتم رو قفسه ی سینه های مردی که تپش های بلند و محکمش رو به راحتی و با تمام وجود زیر پوست ظریف انگشتام حس می کردم..حتی از روی لباس..این تپش ها با ضربان تند قلبم عجین شده بود..

در حالی که نگاهمون تو هم گره خورده بود نجواکنان گفتم: همون مهری که الان..جلوی خودت به زبون اوردم..مهریه ی حقیقی من همینه..مهریه ای که با دل بسته بشه..مهریه ای که سیاهی قلم نتونه معنی و درخشش رو تو زندگیمون از بین ببره..مهریه ی من همونیه که گفتم..یه بار، اونم برای همیشه..

قفسه ی سینه ش با چه شتابی بالا و پایین می شد..

نگاش سرگردون بود ولی در کنار این سردرگمی یه حس خاص هم نهفته بود..

به خودم اومدم..سرم رو سینه های پهن و عضلانیش بود..صدای قلبش..به همون واضحی که حسش کردم..

تنگ منو تو اغوشش گرفته بود و هیچ کدوم قصد جدا شدن از دیگری رو نداشتیم..

زیر گوشم به زیباترین شکل ممکن زمزمه کرد: مهریه ت پیش منه..می دونم ازم چی می خوای..به اینکه برام خاص و دست نیافتنی بودی وهستی شک نکن چون باورت دارم..به اینکه از نظر من ذاتت به ارومی اسمت ِ شک نداشته باش..سخته..اینکه بخوام بگم..حتی زمزمه کردنش رو هم در توان خودم نمی بینم..

شاید احتیاج دارم که اروم بشم..اینکه تو ارومم کنی..ولی قبل از هر چیز..قبل از هر اتفاقی تو باید همه چیز و درمورد من بدونی..گذشته ی مبهمی که گریبانگیرم شده..

بعد از شنیدن تموم حرفام حق رو به تو میدم که یه تصمیم درست بگیری..اینکه بازم مهریه ت و از من طلب می کنی؟..اینکه سر حرفت می مونی؟..

تو باید حرفامو بشنوی دلارام..................

محکمتر منو به خودش فشرد و با آه عمیقی که از سینه ش بیرون داد گفت: بعد از اون هر چی که بخوای همون میشه..اینو بهت قول میدم..

به نرمی از تو بغلش بیرون اومدم..مات و مبهوت نگاش کردم..سر در نمیارم..آرشام چی داره میگه؟!..

گذشته ی ارشام چه ربطی به زندگی ِالانمون داره؟!..مهرم « عشق آرشام » به من بود..و حالا..این مهر در گروی گذشته ی اونه؟!..

دستمو گرفت.. مخالف دریا حرکت کرد..جنگلی که با فاصله از دریا قرار داشت..درسکوت هر دو قدم بر می داشتیم..هرکدوم تو یه فکری بودیم..

آرشام رو نمی دونم ولی من..حسابی گیج و منگم............

چراغ قوه ی کوچیکی رو از تو جیبش در اورد و روشن کرد..هوا دیگه تاریک شده بود..دستم تو دستش بود..ایستاد..سرم و که بلند کردم خودم و رو به روی کلبه ی چوبیی دیدم که از ظاهرش مشخص بود یه نفر توش زندگی می کنه..چون هم کنار کلبه دیواری از هیزم روی هم چیده شده بود و هم اینکه حال وهواش نشون نمی داد سالهاست رها شده و کسی سراغش نیومده..

دستم و کشید..دنبالش رفتم..

کلبه تا در ورودیش دو تا پله می خورد..در رو باز کرد ..داخلش تاریک بود..صدای کشیده شدن فندک و بعد نوری که ازش تو صورتم افتاد..

آرشام دستم و ول کرد..دور تا دور کلبه شمع گذاشته بود که با همون فندک زیپوی طلایی رنگش روشنشون کرد..فضای کلبه از نور شمع های کوچیک و بزرگ روشن شد..

یه تخت نسبتا بزرگ ولی یک نفره گوشه ی کلبه زیر پنجره..یه میز چوبی کنارش که روش پر بود از شمع هایی به رنگ سفید..

ملحفه های سفید روی تخت و یه پتوی یک نفره ی شکلاتی رنگ..یه هواپیمای بزرگ که گوشه ی دیوار از سقف اویزون شده بود..

تابلوهای زیبایی که از مناظر مختلف، چه غروب افتاب و چه از امواج دریا و چه از سبزی درختای جنگل شمال ترسیم شده بودند تو جای، جای ِ کلبه هم روی دیوار و هم روی زمین به چشم می خورد..

- اینجا مال کیه؟!..خیلی خوشگله..

روی صندلی چوبی که کنار تخت بود نشست و به منم اشاره که رو تخت بشینم..به طرفش رفتم و آهسته روی تخت چوبی نشستم..

نگاهی به اطرافش انداخت و زمزمه کرد: من..

- جدی؟!..یه کلبه اونم وسط جنگل ..خیلی باحاله..

-- این مدت که خونه ی عمومحمد نبودم می اومدم اینجا..

- چرا اینجا؟!..

نگام کرد..پوزخند زد وسرش و چرخوند..

-- واسه فکر کردن..

- به چی؟!..

بلند شد ایستاد..آروم رفت کنارپنجره..

-- به همه چیز..از وقتی عقد کردیم برای گفتن خیلی چیزا تردید دارم..تا قبل از اون به خودم می گفتم چرا باید پرده از رازی بردارم که جای اون تنها باید توی قلبم باشه؟!..قلبی که روزی فکر می کردم همزاده سنگه..به سنگ بودن خودم به غرور و تکبری که داشتم افتخار می کردم..از غرورم می گفتم..به خودم می بالیدم..

افراط گری..سیاهی وتباهی..غرور بیش از حد..گناه..همه و همه شدن جزوی از زندگی یک گناهکار به اسم آرشام..

- منظورت از این حرفا چیه؟!..آرشام چی داری میگی؟!..اصلا چرا اومدیم اینجا؟!..

نگاهش و از پنجره گرفت و به من دوخت..جدی بود..حتی می تونستم بگم جدی تر از همیشه..

-- چرا هیچ وقت ازم نپرسیدی دلارام؟..چرا ازم نپرسیدی سر و کار ِ من با شایان چیه؟..

چرا ازم نخواستی برات توضیح بدم کینه ی من از ارسلان به خاطر چیه؟..

دلارام چرا حتی یکبار از خودت نپرسیدی این مردی که دارم براش کار می کنم..این مردی که منو تو نقشه هاش شریک کرده کیه؟..

چکاره ست؟..

چجور ادمیه؟..

کارش با ادمای دور و اطرافش چیه؟..

چرا ادمی مثل شایان اونجور ازش حساب می بره که همون اول به زور منو از چنگش در نیاورد؟..

نقش ارسلان تو زندگی پر از رمز و رازش چیه؟..

تو گذشته ی این مرد سرسخت و مغرور چه اتفاقاتی افتاده؟........................... 

و بلندتر ادامه داد: چرا برای یک بار هم که شده از من نپرسیدی آرشام تو چجور ادمی هستی؟..

پاکی یا گناهکار؟..

چرا دلارام؟..چرا انقدر ساده از همه چیز حتی از زندگی و آینده ت گذشتی؟..

چرا نخواستی بفهمی؟..

چرا چشمت و به روی تموم حقیقت ها بستی و حاضر شدی به عقد مردی در بیای که هیچی ازش نمی دونی؟..

من هنوز برای تو مبهمم دلارام..می تونم درک کنم که تو هنوز منو به درستی نمی شناسی..رفتارای من برای تو عجیب و غریبه..پس چطور حاضر شدی بدون هیچ سوال و پرسشی در برابر همه چیز کوتاه بیای؟!..چطــــــور؟!..

جوابم بهش فقط سکوتم بود و نگاهی که رفته،رفته داشت بارونی می شد..

با حرفایی که از ارشام شنیدم..قلبم با هر جمله ش می لرزید..

جواب تموم سوالاتش فقط یه جمله بود..

« چون من عاشق آرشام بودم.. » عشق چشم ادم و کور می کنه..ادم عاشق همیشه کور ِ ..من ندیدم چون نخواستم که ببینم چون عشق چشمام و بسته بود..من نخواستم که باور کنم آرشام می تونه گناهکار باشه چون هر بار این عشق بود که مانعم می شد..عشق عقل و منطق سرش نمیشه..

-- همه چیزو برات میگم..دیگه نمی تونم ساکت باشم..تو الان زن منی..تا به الان سکوت کردی ولی دیشب برای اولین بار خواستی که از گذشته م بدونی..

این یعنی اینکه الان وقتشه..فقط وقتی همه چیزو فهمیدی خودت تصمیم می گیری که باید چکار کنیم..

من توی زندگیم اونم تا به الان به هیچ کس اجازه ندادم برای زندگی و آینده م تصمیم بگیره ولی حالا برای اولین بار دارم به یه دختر..به کسی که همسرمه این اجازه رو میدم..

بهت اجازه میدم زندگیم و تغییر بدی..چه باهام بمونی و تا اخرش کنارم باشی، درحالی که خودمم نمی دونم ته این خط به کجا می رسه..

و چه ترکم کنی و منو تو باتلاقی که دارم دست و پا می زنم رها کنی....

و اینو فراموش نکن اگه انگیزه ای نداشتم هیچ وقت به دست و پا زدن نمی افتادم..ولی حالا دیگه نمی تونم..می خوام از مرگ دور باشم..چون برای زندگیم هدف دارم..

زندگی که سراسرش شده یک مرداب تا منو درون خودش بکشه و نابود کنه..

همین امشب..توی همین کلبه همه چیزو برات میگم..

تو خودت خواستی که بشنوی پس....

منم دیگه سکوت نمی کنم..

«آرشام»

- همیشه آرزوی اینو داشتم که سراسر زندگیم با تموم اتفاقات تلخ و شومش فقط وفقط یه خواب باشه..

تا اون موقع امید داشته باشم با یه تلنگر می تونم بیدار شم و ببینم که تموم اون اتفاقات ِ بد یه کابوس بوده..

ولی از واقعیت های زندگی نمیشه فرار کرد..باید تحملشون کرد..نمی تونی رو زخمای دلت مرهمی بذاری چون توی اون مرحله ای از زندگی قرار داری که کسی نیست مرهمه دلت باشه..همه رفتن و تنهات گذاشتن..باید بمونی و بسوزی و....بسازی..

من موندم و سوختم..ولی نتونستم بسازم..

خواستم که بجنگم..

خواستم بر خلاف رودخونه شنا کنم و خودم و به جایی برسونم که از اونجا پرت شدم..

ولی یه همچین چیزی هیچ وقت امکان پذیر نیست..اینکه بخوای زمان رو به عقب برگردونی..

ای کاش می شد..با علم به تموم اتفاقات بر می گشتم و جلوی اون حوادث و می گرفتم..

همه ی زندگی من یه کابوسه.. یه خواب..

یا یه روزی بیدار میشم ..و یا به خواب ابدی فرو میرم و بازگشتی برام نمی مونه..

انتخاب دست من نیست..تقدیرم رقم خورده، درست از وقتی که پا به این دنیا گذاشتم..

به دلارام نگاه کردم..کنجکاو بود..

اون باید می دونست..

خوشحال بودم با سکوتش به من اجازه ی تمرکز، واسه بیان خاطراتم رو میده....

-آرشام ..فرزند ارشد خانواده ی بزرگ و سرشناس ِ تهرانی نسب..

فرهاد تهرانی نسب پدرم تاجری قدرتمند و موفق بود..مردی مستبد و مغرور..

و دریا مادرم، زنی زیبا ..عاری از محبت و مهر مادری با نگاهی سرد و پر غرور..

من تو خانواده ای رشد کردم که هیچ کدوم بویی از عشق و انسانیت نبرده بودند.. پدرم بر حسب اجبارو موقعیت شغلی، و مادرم به خاطر پول و ثروت حاضر به ازدواج با هم شدند..

پدرم تک فرزند بود و تموم اعضای خانواده ش خارج از کشور زندگی می کردند..مادرمم یه خواهر به اسم ساحل داشت که همراه شوهر و بچه هاش تو کیش ساکن بود..

3 سال و نیم بعد از متولد شدن من مادرم باردار شد..یه خواهر و برادر دوقلو..آرام و آرتام..

از همون ابتدا با همون سن کم نسبت بهشون احساس مسئولیت می کردم..در همه حال مراقبشون بودم..

هیچ کدوم از ما سه نفر تو دامن پرمهر مادر، بزرگ نشدیم..پرستار از ما مراقبت می کرد و نگاهه گرمی از جانب پدر و یا مادر نصیب هیچ کدوم از ما نشد..

هر سه ی ما روز به روز بزرگ تر می شدیم و احساس مسئولیت من در مقابل خواهر و برادرم بیشتر..

فقط اونا رو داشتم..خواهر مهربونی که به زیبایی اسمش به وجودم آرامش می بخشید ..

و آرتام..شیطون و بازیگوش بود و حتی بیشتر از سنش می تونست اتفاقاته اطرافش رو درک کنه..

با یاداوریشون ناخداگاه لبخند کمرنگی نشست رو لبام..لبخندی از جنس غم..

یه چیزی تو گلوم سنگینی می کرد..

- 19 سالم بود..شاد و پرانرژی..با اینکه تو خانواده ی سرد و مستبدی بزرگ شده بودم ولی نخواستم که مثل پدرم خشک و مغرور باشم..

یا مثل مادرم با نگاهی سرد و بی روح که پول و سفرهای اروپایی و مهمانی های انچنانی رو به بچه هاش ترجیح می داد..

خواستم که مخالف اونا رفتار کنم..شاید با خودم لج کرده بودم..

یادمه یه روز آرتام یه نخ سیگار تو دستم دید..از دوستام شنیده بودم بکشی دردات و فراموش می کنی ولی تمومش دروغ بود..دردام و که فراموش نکردم هیچ وابسته شم شده بودم..

ارتام اومد کنارم نشست ..اخم کرده بود .. با اینکه 15 سالش بود ولی یه نوجون شاداب و جذاب بود..یه جورایی برعکس ارام که درست مثل اسمش اروم و ساکت بود و با دلی مهربون..

با اینکه ارام و ارتام دوقلو بودن ولی از لحاظ ظاهری شباهتی به هم نداشتن ..

زل زد تو چشمام و جدی گفت: داداش آرشام چرا جون خودت و من و آرام، واسه ت مهم نیست؟..

با تعجب گفتم: سیگار بکشم ضررشو خودم می بینم چرا اسم خودت و آرام و میاری؟..

با بغض سرش و انداخت پایین و جوابم و داد: مامان و بابا هیچ علاقه ای به هم ندارن..خودم هر روز شاهد بگو مگوهاشون هستم..ما سه نفر کسی رو جز همدیگه نداریم..اگه می بینی تا الان من و آرام درمقابلشون ساکت بودیم و تو خودمون ریختیم فقط به خاطره اینه که می دونیم اگه از داشتن مهر پدر و مادر بی نصیب موندیم ولی تو رو داریم..همیشه کنارمون بودی و ازمون مراقبت کردی..نذاشتی کمبودی احساس کنیم..فکر نکن بچه م چیزی حالیم نیست..نه داداش تمومش یادمه..که وقتی بچه بودیم شبا از ترس جیغای مامان می اومدیم تو اتاقت و تو ما رو می گرفتی تو بغلت و می گفتی چیزی نیست مامان مریض شده واسه همین جیغ میزنه..

ولی وقتی بزرگتر شدیم دلیلش و فهمیدیم ..تونستیم درک کنیم که چرا اون دروغا رو بهمون می گفتی تا ناراحت نشیم..

می دونم همیشه سعی کردی کمبود محبت پدر و مادر و تو زندگیمون حس نکنیم..ولی حالا اگه خدایی نکرده سلامتیت به خطر بیافته من و ارامم نابود میشیم..نمی خوایم تنها کسی که داریم و از دست بدیم..

وبا گریه سرش و گذاشت رو شونه م و گفت: تو رو خدا با خودت اینکارو نکن داداش..

چشمام و بستم..

سوزشش داره هر لحظه بیشتر میشه..

دردی ناگهانی تو قلبم حس کردم..یه درد سرد..

دستم و ناخداگاه گذاشتم رو سینه م..مشتش کردم..

توی این قلب کوهی از درد نشسته ..

تحملش سخته..خیلی سخت..

-آرتام حرفایی زد که قلبمم و به درد اورد..نفرتم از از اون دو نفر روز به روز بیشتر می شد..

غم تو نگاهه آرتام و اشک ِ تو چشمای آرام..

دیگه ارامشی نداشتم..

یادمه با چه نفرتی اون نخ سیگار و زیر پام له کردم..

سکوت کردم..دستام مشت شد..

هنوزم سیگار می کشم..

گاهی که به گذشته بر می گردم و با خودم لج می کنم به دور از قسمی که به خاطر آرتام و آرام خوردم اینکارو می کنم..

چون دیگه آرامی نیست که بشه مرهم زخمای برادرش..

دیگه آرتامی وجود نداره که با شیطنتاش لبخند و مهمون لبام کنه..

--آرشام حالت خوبه؟!..

نگاش کردم..نگرنی تو چشماش موج می زد..

فقط سرم و تکون دادم و باز از پنجره بیرون و نگاه کردم..

- شایان رابطه ی نزدیکی با پدرم داشت..ارسلان برادرزاده ی شایان یکی از دوستان صمیمی من بود..پسری تنوع طلب ولی تو رفاقت کم نمیذاشت..لااقل اون زمان من اینطور فکر می کردم..

پای ارسلان کم کم به خونه ی ما باز شد..به هر بهانه ای که می تونست به دیدنم می اومد..

پسر توداری بودم و دوست نداشتم دوستام و به خونمون دعوت کنم..می خواستم مشکلاتمون بین خودمون بمونه و جایی درز نکنه..

ولی ارسلان زرنگ تر از این حرفا بود و من دست کم گرفتمش..

یه روز که از دانشگاه برگشتم خونه صدای جر و بحث از اتاق پدر ومادرم نظرم و جلب کرد..برای اولین بار کنجکاو شدم و دلیلشم دو چیز بود..بین مکالماتشون شنیدم که مادرم مرتب اسم «زن دوم» و «لیلا» رو می اورد و با خشونت حرف می زد..

اون روز متوجه شدم پدرم مجددا ازدواج کرده..

مادرم حالا که فهمیده بود قصد داشت جدا بشه..پدرمم مخالفتی از خودش نشون نداد..

مادرم قهر کرد و رفت خونه ی پدریش..پدر و مادرش سالها پیش مرده بودن و اون تنها بود..

بی توجه به سه تا فرزندش که با نگاهی غم زده و اشک آلود به مادرشون خیره شده بودند که چمدون به دست از در ویلا بیرون رفت..

لبام و رو هم فشار دادم..

هنوزم اون لحظه رو فراموش نکردم..

گریه های آرام و التماس های آرتام برای نگه داشتن مادر..

منی که با در اغوش کشیدنشون سعی داشتم ارومشون کنم ولی حال خودم دست کمی از اونا نداشت و ناخواسته اشک می ریختم..

چه روزای سختی بود..

-تا اون موقع اوضاع خوبی نداشتیم و حالا وضع بدترم شده بود..

پدرم تا نیمه های شب بیرون از خونه بود و اخر شب خسته و گرفته بر می گشت .. بدون اینکه چشمش به ما بیافته و بگه مُردید یا زنده اید و اصلا مشکلی دارید یا نه یه راست می رفت تو اتاقش..

آرام گریه می کرد..بغلش می کردم و دلداریش می دادم که بالاخره یه روز همه چیز درست میشه..

بهش امید واهی می دادم..از اینده ای که برای هر سه ی ما مبهم بود..

نمی دونم تا حالا اینو شنیدی یا نه که کسی اگه از جانب خانواده ش مورد بی مهری قرار بگیره ناخواسته به سمت شخصی کشش پیدا می کنه که حتی شده کوچکترین محبتی از جانبش دیده باشه..

و آرام تو این مرحله قرار داشت..خواهرمهربون وساده ی من گول حرفای پوچ و تو خالی و به ظاهر عاشقانه ی ارسلان و خورده بود..

با اینکه از همه طرف ذهنم درگیر بود ولی هیچ وقت از خواهر و برادرم غافل نشدم..

آرام دیگه آرام ِ سابق نبود..نوعی بی قراری رو تو رفتارش می دیدم..

از مدرسه که بر می گشت بدون هیچ حرفی می رفت تو اتاقش و تا صداش نمی زدم بیرون نمی اومد..

ساکت و گوشه گیر شده بود و گاهی وقتی کتاب می خوند بی دلیل لبخند می زد..

می دونستم فکرش یه جای دیگه ست..

حتی آرتام هم متوجه این قضیه شده بود..

یه شب رفتم تواتاقش تا باهاش حرف بزنم..وقتی دید جدیم با من من و تردید شروع کرد به تعریف کردن..

گفت که ارسلان براش نامه می نویسه و از عشقش به آرام میگه..هر روز بعد ازمدرسه همدیگه رو می بینن و ارسلان همونجا نامه رو بهش میده..

با نفرت سرم و چرخوندم وبه صورتم دست کشیدم..

فقط خدا می دونه تا چه حد از ارسلان بیزارم..

از تموم اون کسایی که توی نابودی زندگی ما نقش داشتند و پدر و مادرم با بی مسئولیتی خودشون خیلی راحت به اونا چنین اجازه ای رو دادن..

-تا مرز جنون پیش رفته بودم..حاضرم قسم بخورم که اگه ارسلان همون موقع دم دستم بود گردنش و خرد می کردم..

آرام عصبانیتم و دید..سرش داد زدم..گریه می کرد..می گفت اونم ارسلان و دوست داره..می گفت عشق ارسلان و قبول داره..

هرچی بهش گفتم با زندگیت اینکارو نکن آرام..ارسلان اون کسی نیست که بتونه صادقانه عاشق دختری بشه قبول نکرد و محکم رو حرفش ایستاد..

گفت چون من غیرتی شدم دارم اینو میگم..گفت ارسلان بهش گفته که نذار آرشام چیزی از این موضوع بفهمه وگرنه مخالفت می کنه چون منو قبول نداره..

ولی من با چشم خودم شاهد ه*و*س بازی های ارسلان بودم و دوست نداشتم خواهر ِساده و زود باورم تو دامش بیافته..

رفتم سر وقتش و تا می خورد گرفتمش زیر مشت و لگد..اونم کم نمیاورد ولی وقتی دید کوتاه نمیام گفت دیگه سمت خواهرت پیدام نمیشه ولی اینطور نشد و وقتی آرام و تعقیب کردم دیدم که هنوز باهاش رابطه داره..

خام ِ حرفای ارسلان شده بود..

اومد پیشم و با عصبانیت و گریه گفت که حق ندارم تو زندگیش دخالت کنم..گفت از دید اون ارسلان کاملا ایده ال ِ و همونیه که می تونه خوشبختش کنه..

بهش گفتم بی خیال ِ ارسلان بشه و درسش و بخونه، این ادم حتی ارزش فکر کردنم نداره چه برسه عشق ِ تو که انقدر پاک و مهربونی..

اما قبول نکرد..

بهش گفتم اگه بهت ثابت کنم چی؟..

مردد بود..ولی منو هم قبول داشت..می دونست حرفی رو بی دلیل نمی زنم..

قبول کرد..تنها به این شرط که بهش ثابت بشه ارسلان ادم درستی نیست..

نفسمو با آه عمیقی بیرون دادم..

حرارتی شدید سراتا پام و گرفته بود که انگار دارم تو کوره ای از اتیش ذوب میشم..

حس عصبانیت و خشم و در عین حال ناراحتی که وجودم و پر کرده بود باعث می شد هر لحظه حالم خراب تر از اینی که هست بشه..

دست دلارام و رو شونه م حس کردم..برنگشتم نگاش کنم..اصلا حال خوبی نداشتم..از یاداوری خط به خط گذشته م حس خوبی بهم دست نمی داد..

- پای لیلا توسط پدرم به خونه مون باز شد..پدرم گفت که از حالا به بعد لیلا با ما زندگی می کنه..یه دختر نسبتا زیبا و جذاب..

شک نداشتم که اونم چشمش دنبال ثروت پدرمه و به همین خاطر حاضر شده با وجود این همه اختلاف سنی ِ بینشون به عقدش در بیاد..

تو خوش گذرونی افراط می کرد ولی تنها خوبی که داشت این بود که کاری به کار ما نداشت ..

گاهی با من حرف میزد .. هرچی بهش محل نمی دادم ول کن نبود..

همیشه از رنگ سیاه متنفر بود..با یاداوری اینکه به خاطر نفرتم از اون همیشه تیره می پوشیدم تا به خیال خودم اینجوری عذابش بدم پوزخند زدم..

لیلا همون کسی بود که با خیانتش وضعیتمون رو از چیزی که بود بدتر کرد..

شاید اگه مادرم مثل همه ی مادرای دنیا با نجابت زندگی می کرد و عاشق بچه هاش بود الان آرام و کنارم داشتم و سرنوشت آرتام اونطور دردناک نمی شد..

من به این روز نمی افتادم و در حسرت خانواده ای که هیچ وقت نداشتم نمی سوختم..

اگه پدرم کمی مسئولیت پذیر بود و به خانواده ش توجه می کرد هیچ کدوم از اون اتفاقات نمی افتاد..

هر دوی اونا رو مسبب اصلی تموم این حوادث می دونستم..

--آرشام اگه می خوای ادامه ش و ........

برگشتم و نگاش کردم..نگرانم بود..یه حس خوب بین این همه احساس منفی..یه جور ل*ذ*ت داشت..

- من حالم خوبه..

--ولی چشمات اینو نمیگه..

از روی غم لبخند زدم..

چشمام و بستم و باز کردم..

سکوت کرد..تو چشماش که زل می زدم نمی تونستم لب از لب باز کنم..

برای همین صورتم و برگردوندم..

- به آرتام قضیه ی ارسلان و گفتم..اونم نتونست آرام و متقاعد کنه که این کارش درست نیست..

نقشه م و باهاشون در میون گذاشتم..

اینکه یه دختر رو بفرستم جلو و آرام عکس العمل ارسلان و ببینه..

مخالف بود ولی برای قبولی این نقشه و دیدن نتیجه ش چاره ی دیگه ای نداشت..

نقشه همونطور که می خواستم پیش رفت..ارسلان به حدی با اون دخترگرم گرفت که آرام یک لحظه ازشون چشم بر نداشت..

اون دختر تو ماشین ارسلان بود..

صحنه ی بوسیدنشون رو آرام با چشم خودش دید..وقتی ارسلان اونو برد خونه ی خودش و........

اون دختر اینکاره بود پس مشکلی پیش نمی اومد..از طریق یکی از دوستام پیداش کرده بودم که فکر می کردم برای این کار مناسبه..

آرام همه چیز و دید و یه کلمه هم حرف نزد..حتی گریه هم نمی کرد..

وقتی رسیدیم خونه گفت که می خواد استراحت کنه و خسته ست..بهش حق دادم..باید با خودش خلوت می کرد..

اون شب بابت این قضیه حسابی حالم گرفته بود..

پدرم گفت که یکی از دوستان نزدیکش یه مهمونی ِ خاص ترتیب داده لیلا هم همراهش بود و به اصرار لیلا پدرم ازم خواست که منم همراهیشون کنم..

گفت که جوونای زیادی تو مهمونی شرکت دارن و می تونم اونجا سرم و گرم کنم..

تو فکر این چیزا نبودم..ناراحته آرام بودم..با اینکه آرتامم پیشش بود..

نمی دونم چی شد که دقیقه ی آخر تصمیم گرفتم همراهشون برم..

لب فرو بستم..رفتم و رو تخت نشستم..حضور دلارام و کنارم حس کردم..

شاید قسمت سخت گذشته ی من همینجا بود..

برای گفتنشون تردید داشتم..

همیشه می ترسیدم که وقتی خواستم از گذشته م بگم تو این قسمت از زندگیم کم بیارم و ندونم باید چکار کنم..

ترس از این که با فهمیدنشون اون و از دست بدم..

من گناهی نداشتم..مادرم و بی گناه نمی دونستم ولی حتی به زبون اوردنشم برام سخت بود..

اینکه مادرت یه ف*ا*ح*ش*ه باشه............

ولی..........

- مهمونی تا قبل از شام رسمیت خودش و حفظ کرده بود ولی بعد از اون هر کس برای خودش یه گوشه مشغول شد..

مشروب سرو می شد و کسی هم واسه خودش کم نمی ذاشت..

صدای خنده از گوشه و کنار قطع نمی شد..

نمی دونستم مادرمم تو مهمونی حضور داره..از مدت طلاقشون 1 ماه گذشته بود..با اینکه دل خوشی ازش نداشتم ولی یه جورایی دلم براش تنگ شده بود..

یکی از مستخدمین به طرفم اومد و کاغذی رو داد دستم..روش یه نوشته بود ( بیا طبقه ی بالا سمت راست راهروی اول اتاق چهارم) ..

با تعجب نگام و به طبقه ی بالا دوختم..نمی دونستم این پیغام از طرف کیه..ولی کنجکاو بودم دلیلش و بدونم..

طبق همون نوشته عمل کردم..

خیلی خوب یادمه که اون شب بارون می اومد..صدای رعد و برق و واضح می شنیدم، بالا سر و صدا کمتر بود..

از توی اتاق صدای زنی رو شنیدم که با صدایی با عشوه و ناز همراه ِچند نفر مشغول حرف زدن بود..لای در باز بود .. فضای اتاق نیمه تاریک..

درو کمی بیشتر باز کردم..تعجبم از این بود که اگه کسی تو اتاقه چرا درو باز گذاشته؟!..

فک منقبض شده م و محکم تر روی هم فشار دادم..

صورتم از این همه حرارت سرخ شده بود و به نفس نفس افتاده بودم..

خدایا چقدر سخته..

حتی تصور کردن اون لحظه و به یاداوردنش برام عذاب اوره..

ای کاش برای همیشه تو سینه م نگهش می داشتم و به زبون نمی اوردم..

انگار داشتم شکنجه می شدم..

نمی تونم از دلارام بگذرم..

اون باید همه چیزو بدونه..

اما نه..

همه چیز نه..

حالا نه........

صدام می لرزید..به وضوح می دیدم که بغض تو گلوم هر لحظه داره سنگین تر میشه..

ای کاش فقط صدام بود ولی همه ی وجودم از روی عصبانیت و خشم می لرزید ..

سعی داشتم بغضم و مخفی کنم..

سخت بود..

دلارام بازوم و چسبید..اونم بغض داشت..صداش می لرزید: آرشام خواهش می کنم بس کن..چرا اینجوری می کنی؟..

صدام گرفته بود: من خوبم دلارام..خوبم..

-- نه خوب نیستی..داری می لرزی..آرشام....

دستم و رو دستش گذاشتم..دستش سرد بود..

اب دهنم و قورت دادم....برگشتم به گذشته..به اون اتاق لعنتی..

- رو تخت 5 تا مرد بودن..دو تا آباژور پایه بلند کنار تخت روشن بود..چهره ی هر 5 نفر برام اشنا بود..از دوستای نسبتا دور پدرم بودن..من اونا رو می شناختم ولی اونا نه....

هر 5 نفر تاجر و ثروتمند..و یه زن.... با لباسی نیمه ب*ر*ه*ن*ه بین اونا نشسته بود و با ناز می خندید و حرف می زد .. نگاهه ه*و*س* آ*ل*و*د*ه اون مردای پست فطرت به اندام زن خیره بود..

صداش توی گوشم زنگ می زد..یه صدای آشنا..شک داشتم..

دستم رو دستگیره بود و می لرزید..

اون 5 نفر مست بودن و قهقهه می زدن..

عرق سردی نشست رو پیشونیم ..سر خوردن ِ قطرات عرق و روی ستون فقراتم حس می کردم..

منتظر بودم برگرده تا چهره ش و ببینم و مطمئن شم که خودش نیست و من دارم اشتباه می کنم..

رعد و برق می زد و صدای شرشر بارون با صدای خنده های دلبرانه ی زن عجین شده بود..

بالاخره برگشت و من اونچه که نباید ببینم و دیدم..مادرم با صورتی غرق در ارایش از همیشه زیباتر شده بود و توی اون لباس نیمه ب*ر*ه*ن*ه* ی مشکی جلوی اون 5 نفر با اون نگاه های وقیح، شوی سک*** راه انداخته بود..

یکی از اونا به بدنش دست کشید..ناخداگاه چشمام و بستم و پلکام و رو هم فشردم..

دست چپم و مشت کردم..گوشه ی لبم و گزیدم..نفس نفس می زدم..از زور خشم..نفرت..از صحنه ای که پیش روم بود و با چشمای خودم شاهد بودم..

با شنیدن صدای ناله چشم باز کردم..مادرم تو اغوش اون 5 نفر بود و............

سکوت کردم..صدام از شدت بغض می لرزید.. 

چقدر دردناکه که یه پسر شاهد عشق بازی مادرش با مردای غریبه باشه..

غیرتی که تو وجودم می جوشید در حال لبریز شدن بود..

توی اون لحظه ارزوم این بود از روی خجالت و سرافکندگی مرگم و هر چه زودتر ببینم..

مغزم قفل کرده بود..به روی هر تصمیمی..

دلاارم ساکت بود..فشار خفیفی به دستش اوردم..

- نتونستم خودم و کنترل کنم وهمین که خواستم برم تو اتاق دستی نشست رو شونه م..تند برگشتم و نگاش کردم..

لیلا بود که با لبخند محوی رو لباش منو نگاه می کرد..

اون زن پست فطرت..

از روی حسادت هر کاری انجام می داد، اونم تنها به خاطر اینکه هر چه زودتر نابودی مادرم و ببینه..

اینکه چطور اون شب جلوی چشم پسرش حقیر شد..

بازوم و گرفت و به زور منو از اتاق دور کرد..

لیلا اون شب بهم گفت که مادرم با 4 تا مرد دیگه هم رابطه ی پنهانی داره و یکی از اونا معشوقه ش ِ ..

وقتی اینو شنیدم داد زدم ..یادمه سیلی محکمی خوابوندم تو صورتش ولی یه نفر جلوم و گرفت که اگه اون نبود تیکه تیکه ش می کردم..

می خواستم همه ی حرصم و سر اون خالی کنم..

جنون پیدا کرده بودم..دست خودم نبود..

به کمک همون مرد جلوم و گرفت وگرنه اگه پام به اتاق می رسید معلوم نبود چه اتفاقی میافتاد..

خون جلوی چشمام و گرفته بود..

لیلا اسم تک تکشون و بهم گفت..ولی اسمی از معشوقه ش نیاورد..

به قدری عصبانی بودم و به دنبال حقیقت که ازش نپرسیدم توی لعنتی این همه اطلاعات و از کجا اوردی؟!..

امارش و گرفتم که کجا با اون مرد قرار داره..

فکرشم نمی کردم تو خونه ی ...کسی که مادر صداش می زدم و..

مکث کردم..تو موهام دست کشیدم..

-اون شب رفتم ولی نتونستم چهره ی اون مرد و ببینم..پشتش به من بود و وقتی مقابل مادرم نشست ستون وسط هال مانع از دیدم شد..

وقتی صدای سگش و از تو باغ شنیدم مجبور شدم از روی دیوار فرار کنم..

همه ی حرفای لیلا درست از اب در اومد..وقتی از خودش پرسیدم بهم گفت که دوست مادرمه ..دوستای صمیمی ..و همه ی این اطلاعات و خود مادرم قبلا در اختیارش گذاشته ..اما حالا هیچ رابطه ای با هم ندارن..

خواستم باور کنم ولی نتونستم..یه جای کار می لنگید ..

برام مهم نبود..هراونچه که باید می دیدم و دیده بودم..

خواستم با پدرم حرف بزنم ولی فایده ای نداشت..پدرم همون موقع در مقابل مادرم احساس مسئولیت نمی کرد و حالا که کوچکترین ارزشی براش نداشت..

شبا کابوس می دیدم..چهره ی همونایی که با مادرم بودن تو یه هاله ای از تاریکی..مثل یه سایه..

از همون شب تو مهمونی خواب و خوراک ازم گرفته شد..

از لیلا نفرت داشتم..اونو توی این ماجرا نقش اصلی می دونستم..

اینکه مادرم به این روز افتاد تقصیر اون بود..

یه حسی بهم می گفت لیلا نمی تونه یه ادم معمولی باشه..

اون لحظه داغ بودم و حالیم نبود که کسی مادرم و مجبور نکرده و به خواسته ی خودش تموم اینکارا رو انجام داده..

وضعیتم داغون بود ..

یه روز زد به سرم خواستم برم در خونه ش ولی بین راه بهم خبر دادن که آرام خودکشی کرده و الان تو بیمارستانه..

وقتی خودم و رسوندم که دیر شده بود..

خواهرم، کسی که با حضورش تو زندگیم بهم آرامش می داد چشماش و برای همیشه به روی این دنیای پر از ریا و گناه بست و رفت..

نتونستم خودمو کنترل کنم..

قطره اشکی که ناخواسته نزدیک بود روی گونه م بنشینه رو با فشار دادن انگشتم به روی چشمام جلوی ریزششون و گرفتم..

10 ساله که گریه نکردم..یاد گرفتم محکم باشم ولی حالا با به خاطر اوردن تک تک لحظه های نحس و شوم زندگیم نمی تونم کنترلی رو خودم داشته باشم..

آرام خواهرم بود..خواهر مهربونی که قلب پاکی داشت..هنوز خیلی زود بود که بخواد اسیر خاک بشه ..جوون بود..آرزوهای زیادی داشت..

همیشه به باعث و بانیش لعنت می فرستادم..

تو زندگیم کم از این دنیا ضربه نخورده بودم..

صدای هق هق ریز دلارام به حال خرابم دامن می زد و بغض تو گلوم و سنگین تر..

صدام می لرزید: با مرگ آرام خرد شدم..حس می کردم یه پدرم که فرزندش و از دست داده..بی مسئولیتی کردم..نتونستم از آرامم مراقبت کنم..اون به خاطر من مرد..من باعثش بودم و خودم و مقصر می دونستم..

برام نامه نوشته بود و گذاشته بود تو اتاقم..وقتی نامه ش و باز کردم که لباس عزاش و به تن داشتم و چشمام پر از اشک بود..

تو نامه ش نوشته بود که دیگه نمی تونه این زندگی و تحمل کنه..زندگی که از همون اول روی ناسازگاریش و نشونمون داد..

گفت که ارسلان و دوست داشته و همیشه خداروشکر می کرده که حالا بعد از این همه سختی و بی مهری یکی رو داره که اینطور دوسش داشته باشه..ولی ازش خیانت دیده ..

نوشته بود که دیگه انگیزه ای واسه زنده بودن نداره..نه از پدر محبت دیده و نه از مادر..

نوشته بود می خواد به خدا نزدیکتر بشه شاید اون بهش بگه چرا زندگی رو انقدر برامون تلخ رقم زده؟..

نوشته بود اگه به خاطر ارسلان سرت داد زدم داداشی منو ببخش..اینو بدون همیشه دوست داشتم و دارم..مجبورم تنهات بذارم..

سرم و زیر انداختم و چشمام و بستم..شونه هام زیر بار این همه درد و غم می لرزید..

دلارامم هق هق می کرد و سرشو به شونه م تکیه داده بود..

آرامم..خواهر جوون و مهربونم، ندونست با رفتنش چقدر عذاب کشیدم..به خاطر بی مهری پدر و مادرم هیچ وقت اشک نریختم ولی به خاطر آرام و آرتام یه گوشه می نشستم و بی صدا به یاد خاطراتشون گریه می کردم..

به خاطر دردناک بودنش..به خاطر تموم زجرایی که کشیدم همیشه از گذشته م فراری بودم..

طی این 10 سال، سردی ِچشمام سدی شد تا جلوی اشکام و بگیرم..ولی گرمی این اشکا کم کم داره یخ چشمام و ذوب می کنه..

- با مرگ آرام و کابوسای شبانه م به یه مرده ی متحرک تبدیل شدم..

وضعیت آرتام از من بهتر بود..اونم خواهر دوقلوش و از دست داده بود و این براش سخت بود ولی فقط همین و می دونست و کم کم بهش عادت می کرد..

ولی من چی؟..منی که شاهد گناهکار بودن مادرم بودم..گناهی که هیچ بخششی درش جایز نبود..

مادرم تو مراسم آرام حاضر شد و شاهد نگاهه مملو از نفرت من به خودش بود..

وقتی اطرافمون خلوت شد رفتم پیشش ..هر اونچه که می دونستم و از سر بیزاری بهش گفتم..

زار می زد و چیزی نمی گفت..

با شونه های خمیده از کنار قبر آرام بلند شد..سرش و زیر انداخته بود..

فقط بهش گفتم چرا؟..چرا با ما اینکارو کردی؟..

نگام نکرد..گریه امونش نمی داد..میون هق هقاش گفت که ایدز داره..گفت اون عوضیا بهش نظر داشتن و به خاطر اوناست که الان زندگیش و از دست داده..

می خواسته انتقام بگیره..وقتی از پدرم جدا شده فهمیده ایدز داره..

به پدرم گفته و اونم ازمایش داده ولی اون مبتلا نشده..چون مدت زمان طولانی با هم رابطه نداشتن..

گفت زمان زیادی برای زنده بودن نداره..داره میره فرانسه و دیگه هم به اینجا بر نمی گرده..

اون رفت..

شوک بزرگی بود..

و اینجا رازی وجود داشت که نمی خواستم دلارام از وجودش با خبر بشه..

بهش نگاه کردم..داشت اشکاش و پاک می کرد..نوک بینی و چشماش قرمز شده بود..دلم خواست بغلش کنم..

اما جلوی خودم و گرفتم..دلم ضعف اون اغوش و داشت..حتم داشتم ارومم می کنه..ولی به سختی روم و ازش گرفتم..

نمی دونم تردید و تو چشمای سرخم دید یا نه..

صدام و با تک سرفه ای صاف کردم..

-نموند تا ازش بپرسم..هنوز قانع نشده بودم..منو تو ابهامات گذاشت و رفت..

همه ی نفرتم از اون 9 نفر بود..کسایی که زندگیمون و به نابودی کشیدن..کسایی که به مادرم نظر داشتن..

اونا مبتلا نشدن چون مادرم نموند تا انتقامش و بگیره..گفت که اون شب در اون حد باهاشون نبوده..

هیچ نمی تونستم اینو تحمل کنم..در کنار درسم به دنبال راه چاره ای بودم..

هیچی از درس و دانشگاه نمی فهمیدم ولی چون جزو دانشجویان نمونه بودم می تونستم تا جایی خودم و بالا بکشم..

باید جبران می کردم..باید می موندم و می جنگیدم..هدفمم همین بود..

رشته ی مهندسی کامپیوتر، رشته ی مورد علاقه م بود..

به خلبانی هم علاقه ی زیادی داشتم..ولی گنجایشش و نداشتم..سفر با هواپیما و داشتن تمرکز در حین خلبانی..

هیچ کدوم و تو خودم نمی دیدم..

به هواپیمایی که از سقف کلبه اویزون بود نگاه کردم..

عاشق خلبانی بودم..

حس پرواز..

سبکبالی و رهایی از هر چیزی..

واقعا ل*ذ*ت *بخش بود..

هیچ وقت به اونچه که می خواستم نرسیدم..

- نقاشی می کردم..کابوس های شبانه م و به روی بوم میاوردم..همون سایه ها..تک تک برام تکرار می شدن..تصویر مادرم..

نسبت به همه چیز سرد شده بودم..هیچ چیز تو زندگی رنگ و بوی خودش و نداشت..همه چیز برام سیاه و کدر شده بود..

از همه نفرت داشتم..از همه..پدرم..مادرم..اطرافیانم..

چند ماه گذشت..پدرم گفت که داره واسه چند روزی میره سفر کاری خارج از کشور..همون شهری که اقوامش ساکن بودن..

لیلا به بهانه ای همراهش نرفت ..اینکه مادرش مریض ِ و نمی تونه تنهاش بذاره..

در عوض پدرم از من و آرتام خواست توی این سفر کنارش باشیم..می دونستم به خاطر مرگ آرام کمی رفتارش نسبت به ما نرم شده ولی دیگه فایده ای نداشت..قلب من نسبت بهش سرد شده بود و دیگه هیچ احساسی نداشتم..

ولی آرتام قبول کرد..منم مانعش نشدم چون حس می کردم به این تحول نیاز داره..

به شب نکشید خبر اوردن هواپیمایی که آرتام و پدرم توش بودن به علت نقص فنی اتیش می گیره و منفجر میشه..

تو لیست پرواز هم اسماشون بوده و سوار هواپیما شدن..

با خدا قهر کرده بودم چون اونو هم مقصر می دونستم..

از همون زمان با خودم عهد کردم که دیگه اسمش و نیارم..

ولی نتونستم..

خیلی جاها یادش می افتادم اما با لجبازی اونو نادیده می گرفتم..فکر می کردم خدا رو فراموش کردم ولی وقتی ..........

سرمو چرخوندم سمتش..نگاهمون تو هم گره خورد..یه حس خوب تو قلبم..

دستش و گرفتم و انگشتای ظریفش و لمس کردم..هیچی نمی گفت..فقط با اون چشمایی که نم اشک درش پیدا بود مظلومانه نگام می کرد..از وقتی با دلارام اشنا شدم و فهمیدم هنوز زنده م و حق حیات دارم اروم اروم به وجود خدا پی بردم..

-همه ی اتفاقات شوم پشت سر هم..

گاهی باورم نمیشه همه ی این حوادث برای من و خانواده م اتفاق افتاده باشه..

پیش خودم میگم مگه میشه؟!..از همون اول تا به الان؟!..

از خدا گله داشتم..

با این وجود من موندم و قلبی که، سخت تر از سنگ شد..

همه رو از دست داده بودم..دیگه کسی رو نداشتم که به عنوان خانواده بهش تکیه کنم..

بعد از یه مدت کوتاه لیلا سهمش و گرفت و رفت پی کارش..

تو فکر انتقام بودم..حالا که هیچ انگیزه ای واسه زندگیم نداشتم..یه جوونه 20 ساله با کوهی از مشکلات..

همون موقع بود که شایان اومد پیشم و باهام حرف زد..بهم گفت که حاضره راهنماییم کنه..گفت باهاش کار کنم و قسم بخورم که 10 سال کنارش می مونم و در مقابل دِینی که بهش دارم براش کار کنم..

کارایی که تنها از من بر می اومد و کسی رو دستم بلند نمی شد..آرشامی که روزی قلب مهربونی داشت و به عشق خواهر و برادرش تو سینه ش می تپید، تبدیل شد به یه ادم سخت و نفوذ ناپذیری که همه ی سدها رو از سر راهش بر می داشت..

وقتی درسم تموم شد بیشتر مواقع کارای شرکت و می سپردم دست شرکا و خودم با شایان همراه می شدم..

ازهمون اول قانون خودم و بهش گفتم..اینکه ادم نمی کشم..به بچه ها کاری ندارم..اهل دختر و خانم بازی هم نیستم..

ولی 3 نفر و ناخواسته کشتم..قصد نابود کردن من و داشتن و نتونستم کاری کنم..دستم به خون، الوده شد و از این بابت خودم و گناهکار می دونم..

ازاون 9 نفر 8 نفر رو پیدا کردم ..قصدم این بود هر کدوم که دختر داشت باهاشون طرح دوستی بریزم و با احساساتشون بازی کنم و در اخر که ازشون سواستفاده کردم رهاشون کنم..ولی حاضرم قسم بخورم که حتی دستمم به تن و بدنشون نزدم..چشم به جسمشون ندوخته بودم فقط با روحشون کار داشتم..

می دونستم هر ادمی از نظر روحی بالاترین اسیب و می بینه که حتی جسم هم نمی تونه اون درد رو به این شفافی حس کنه..

می دونستم باید از نقطه ضعف طرفم استفاده کنم تا به هدفم برسم..

خوشبختانه یه جا شانس باهام یار بود که همه شون یک یا دو تا دختر و داشتن..در غیراینصورت باید یه فکر دیگه می کردم..

نفر نهم دلربا بود اونم به این خاطر که منو یاد مادرم مینداخت..با همون بلند پروازی ها و اینکه خیلی راحت با وجود عشقی که به ظاهر به من داشت به خاطر اهدافش همه چیز و نادیده گرفت..

من علاقه ای بهش نداشتم و تموم توجهم از روی همین شباهت بود و حدسم در موردش کاملا درست از آب در اومد..

باهاش مثل بقیه رفتار نکردم ولی خودش نخواست کنار بکشه..

بارها خواستم اونو از سرم باز کنم ولی نتونستم..

اون با سیاست خاصش هر لحظه به من نزدیک تر می شد..

هر روز بیشتر از قبل شاهد شباهت های اخلاقی اون دو نفر به هم بودم..

و دلیل اصلی که خواستم ازش انتقام بگیرم همین بود..

بعد از مکث کوتاهی دلارام دستش و از زیر دستم بیرون کشید..نتونستم نگاش کنم..بهش حق می دادم..

ولی هنوز کنارم بود..

اب دهنم و قورت دادم و چشمامو بستم و باز کردم..به صورتم دست کشیدم..

- اون 8 نفرکه از دوستان پدرم بودن و با مادرم رابطه داشتن زیاد از نزدیک منو ندیده بودن..چون نه تو محافلشون ظاهر می شدم و نه باهاشون حرف می زدم واسه همین شناخته زیادی رو من نداشتن..

جدا از اون مرد که معشوقه ی مادرم بود..

وقتی به کمک شایان همه ی دارایی پدرم و فروختم از نو شروع کردم و کارخونه ی جدید تاسیس کردم ..کارخونه ی خرید و فروش و ساخت قطعات کامپیوتری ِ پیشرفته..

«نسب» رو از فامیلیم حذف کردم..همه فکر می کردن تنها بازمانده ی خانواده ی تهرانی نسب رفته خارج و دیگه بر نمی گرده ولی این ذهنیت رو من به کمک شایان برای همه شون ساختم..

و یه جور دیگه بهشون نزدیک شدم..سال ها گذشت تا تونستم خودم و اماده کنم..

با ارسلان رابطه ی خوبی ندارم به خاطر خواهرم..

اگه می بینی هنوز زنده ست و داره نفس می کشه بدون که تمومش به خاطر شایان ِ..

ولی حالا دیگه اوضاع فرق کرد..دیگه اون آرشام سابق نیستم..

مطمئن باش اگه 1 روز از عمرم باقی مونده باشه بالاخره ازش انتقام خون خواهرم و می گیرم..

آرام پاک بود و لیاقتش این نبود که به خاطر وجود ننگ و کثیف ارسلان نصیب خاک بشه..

نمی تونم به گذشته برگردم ولی می خوام از این به بعد بدون دغدغه زندگی کنم..واقعا خسته شدم..

نگاش کردم..

صورتش از اشک خیس بود و دستاش و با استرس تو هم فشار می داد..

چشمای خاکستری و آرومش در اثر گریه سرخ شده بود..

اخمام و تو هم کشیدم..طاقت نداشتم ببینم..

سرم و زیر انداختم ..

لحنم آروم بود..

- هنوز دنبال نفر دهم می گردم..دلربا نفر نهم بود که ازش گذشتم..اون 8 نفر رو پیدا کردم و همه رو یه جا جمع کردم..

بعضیاشون تغییر کرده بودن ..ولی هنوز تعدادیشون خلق و خوی گذشته رو تو خودشون داشتن..

وقتی شنیدم که چندتا از اون دخترا به خاطر کار من خودکشی کردن یاد آرام افتادم..گذشته جلوی چشمام جون گرفت..

وقتی جسم سردش و تو اغوشم گرفتم و تو گوشش با گریه می نالیدم و حرف می زدم..

ولی این دخترا جون سالم به در برده بودن..

ولشون کردم ولی قبل از اون جوری به وحشت انداختمشون که هر گناهی تو گذشته مرتکب شده بودن و 100 بار جلوی چشماشون اوردم..

من اون کسی نبودم که بخوام مجازات کنم..فقط می خواستم انتقام بگیرم ولی خدا خیلی وقت پیش اینکارو کرده بود..اونا هر کدوم تقاص کارشون و پس داده بودن..هر کدوم به نوعی..

بازم وجودش و حس کرده بودم..اینکه اگه من فراموشش کردم اون هیچ وقت تنهام نذاشت..

ای کاش تا اینجا پیش نمی رفتم و همه چیز و به خودش سپرده بودم ..ای کاش هیچ وقت فکر انتقام به سرم نمی زد و خدا رو از یاد نمی بردم، تا حالا اینقدر احساس گناه نکنم..

خود کرده را تدبیر نیست..خودم خواستم تا به این روز بیافتم..پس حق گله کردن ندارم..

توی این مدت از شایان کارای درستی ندیدم..خیلی جاها خواست بهم نارو بزنه ولی نتونست..

بالاخره یه روز این بازی رو تمومش می کنم..

خاطراتم و تو یه دفتر ثبت کردم و پیش خودم نگه داشتم..

یه دفترچه ی کوچیک که مال آرام بود..به یادگار با خودم داشتم و هر اونچه که به ذهنم می رسید و درش یادداشت می کردم..

صداش خشک بود..اما سرد نبود..هنوزم بغض داشت..

-- و این صلیبی که همیشه به گردنته..........

به گردنم دست کشیدم..صلیب و لمس کردم..

- این گردنبند یادگار پدرمه..قبل از سفرش بهم داد..از وقتی تصمیم گرفتم مثل خودش سرسخت و مغرور باشم اینو به گردنم انداختم..

مکث کردم..بدون اینکه نگاش کنم..

-حالا تو از گذشته ی من با خبری..می دونی چیا به من گذشته و چه گناهانی رو خواسته و ناخواسته تو زندگیم مرتکب شدم..

ازت می خوام در مورد همه شون خوب فکر کنی..

تصمیمت هر چی که باشه قبول می کنم..

بلند شدم و راه افتادم سمت در..تو درگاه ایستادم..سرم و بلند کردم و نفس عمیق کشیدم..

ترسی مبهم تو دلم بهم اجازه نمی داد قدم بعدی رو بردارم..

می ترسیدم از دستش بدم..

فقط اونو داشتم..

اون انگیزه ی من برای ادامه ی این زندگی بود..

دلارام کسی بود که تونست قلب یخ زده م و گرم کنه..

صورتم و به حالت نیمرخ، سمتش برگردوندم..

و لحنی که گرفتگی صدام و به وضوح نشون می داد..

-ازت می خوام این مدتی که با هم بودیم و به یاد بیاری..دوست دارم به همه چیز خوب فکر کنی ..به تموم حرفام..به گذشته م ..به کارایی که کردم..ازت می خوام تصمیم عجولانه نگیری..از حالا به بعد می خوام دنبال آرامش باشم..اونو کنار تو پیدا کردم..آرامش از دست رفته م و تو بهم برگردوندی..پس...........

نمی تونم بهش بگم..

حس می کنم هنوزم باید سکوت کنم..

بدون هیچ حرفی از در کلبه بیرون رفتم..

****************************

« دلارام»

با پشت دست اشکامو پاک کردم..ازهمون موقع که شروع کرد هر لحظه در حال تجزیه و تحلیل گفته هاش بودم..

احساس گرمای شدید اذیتم می کرد..گره ی شالم و باز کردم ..از زور گرما احساس خفگی بهم دست داد..

سردی زنجیرو به روی دستم حس کردم..تو مشتم گرفتم و فشردم..

از جام بلند شدم و رفتم تو درگاه ایستادم..پایین پله ها کمی با فاصله از کلبه آتیش روشن کرده بود و کنارش نشسته بود..

نگاهه خیره ش به اتیش نشون می داد تو فکر ِ ..

از کلبه بیرون رفتم ..درست رو به روش کنار آتیش نشستم..هر دو سکوت کرده بودیم..

چند لحظه گذشت..

صدام می لرزید..

گرمم بود و گرمای اتیش حالم و بدتر می کرد..

چرا داغ شدم؟!..

- می خوام چند تا سوال ازت بپرسم..می تونم؟..

نگاش و از آتیش گرفت..یه چوب نسبتا باریک تو دستش بود و با همون چوب، هیزما رو زیر و رو می کرد..

صدای سوختن چوبا و شعله ور شدن آتیش سکوت بینمون و برهم می زد..

سرش و تکون داد..

لبامو با نوک زبون تر کردم..

اب دهنم و قورت دادم ..نگاهم و به شعله های آتیش دوختم..

- چرا حس می کنم همه ی گذشته ت اون چیزی نیست که برام گفتی؟!..

--این چه سوالیه؟!..

نگاش کردم..چشم ازم گرفت و به اتیش نگاه کرد..

********************************************

«آرشام»

دلارام با سوال غیرمنتظره ای که پرسید شوکه م کرد..

سعی کردم اروم باشم..نفس عمیق کشیدم ..

- من همه چیزو برات گفتم..موضوع ِ دیگه ای نمونده ..

با سرسختی تمام گفت: ولی من مطمئنم..وسطای داستان تا قبل از اینکه به قضیه ی مادرت برسی همه چیزو مو به مو تعریف می کردی ولی از اونجا به بعدش و خلاصه کردی..دیدم که چطور آشفته شدی..حالا که قصد داری حقایق زندگیت وبرام بگی می خوام که همه چیزو بگی..

کلافه از کنار اتیش بلند شدم ..

-نمی تونم..تا همینجاشم دارم عذاب می کشم..

با بغض جوابم و داد..

-من نمی خوام تو رنج بکشی آرشام..به خدا قصدم این نیست ولی دوست دارم هرچی که تو دلت داری رو بریزی بیرون..اینجوری هم من می تونم درست فکر کنم و هم تو سبک میشی..تا کی می خوای سکوت کنی؟!..

با حرص خاصی به تیکه چوبی که جلو پام بود لگد زدم و با خشم به دلارام نگاه کردم..

-دلارام تو از گذشته ی من فقط همینایی رو می دونی که برات گفتم..اگه همه چیزو نگفتم لااقل حرف دروغی هم از جانبم نشنیدی..

- پس اشتباه نکردم تو داری یه چیزی رو پنهون می کنی..

با خشم و عصبانیت غیرقابل کنترلیداد زدم: آره..آره چون حتی نمی خوام به زبون بیارم..چرا حالیت نیست دلارام؟..تا همینجا تونستم خودم و کنترل کنم بس نیست؟..

اشک تو نگاهه افسونگرش حلقه بست..

چشماش و بست وسرش و تکون دادم ..معصومیت چهره ش دلم و به درد اورد..

ریتم نفسام نامنظم بود..

وقتی صدای گرفته و غمگینم و شنید چشماش و اروم باز کردم..

-- چی بهت بگم؟..چی رو می خوای بدونی؟..اینکه از اسم و رسم واقعیم هیچی نمی دونم؟..اینکه از اسم و نام خانوادگیم فقط اسمم و به خاطر دارم ؟...........

و بلندتر همراه با همون بغض لعنتی داد زدم: اینکه من آرشام تهرانی نسب نیستـــــم؟؟!!..

مات و مبهوت نگام کرد..

با صدایی که رفته رفته ارومتر می شد و بغض تو گلوم رو واضح تر نشون می داد ادامه دادم: خیلی خب، حالا که دلت می خواد بدونی پس گوش کن..

من فقط آرشامم..

من پسر فرهاد تهرانی نسب تاجر بزرگ و ثروتمند نیستم..

من پسر همون مردی هستم که همه اون رو به چشم معشوقه ی مادرم می شناختن..

من پسر کسی هستم که ازش هیچ اسم و فامیلی ندارم..

مادرم منو به دنیا اورد ولی نه از فرهاد ..

قبل از اینکه به عقد فرهاد در بیاد با اون مرد ازدوج کرد..1 ماه بعد از عروسی اونو تنها گذاشت..

زندگی که بر پایه ی عشق شروع شده بود یه شبه نابود شد..

به اجبار پدرش غیابی طلاق می گیره..

وقتی با فرهاد ازدواج کرد که منو باردار بود..

با هزار بدبختی و پارتی بازی منو از چشم خانواده ی شوهرش پنهون می کرد..

فرهاد از روی علاقه با مادرم ازدواج نکرد تنها به خاطر موقعیته شغلیش و اینکه پدربزرگم در قباله انجام کارهای خلاف و پارتی بازی که توی این کار میشه گفت حرفه ای به حساب می اومد ازش می خواد با دخترش که مادر من بود ازدواج کنه ..

فرهاد برای اینکه از مقام و منصبش چیزی کم نشه هیچ وقت نزدیک کارای خلاف نمی شد ولی حالا با وجود این معامله از همه نظر می تونست خودش و تامین کنه چرا که پدربزرگمم کم از اون پول و ثروت نداشت..

تو تجارت با هم شریک بودن و هردو با وجود این وصلت سود خوبی به جیب می زدن..

فرهاد ِمتشخص و خوش تیپ و ثروتمند..نظر هر دختری رو به راحتی جلب می کرد و مادرم رفته رفته به خاطر ثروت و مقام فرهاد حاضر شد به عقدش در بیاد..

ولی نبود ِ محبت تو زندگی مشترکشون باعث میشه هر روز از هم فاصله بگیرن..زندگیی که بر پایه ی یک معامله شروع شد نه از روی علاقه..

کنار آتیش زانو زدم..

سرتا پام می لرزید..دستام و به زانوم گرفتم و کمی به سمت آتیش مایل شدم ..

کف دستام و به روی چشمام فشار دادم..لعنتی..

آرشام هنوزم باید مغرور باقی بمونه..

باید سرسخت بودنش و حفظ کنه..

دستامو اوردم پایین و نگام و که اشک درش حلقه بسته بود به شعله های رقصان ِ آتیش دوختم..

دلارام حال خرابم و که دید سکوت کرد..

ازش ممنون بودم..به این سکوت نیاز داشتم..اینکه تو حال خودم باشم و حرفای تلنبار شده ی رو دلم و بریزم بیرون..

- لیلا دوست به ظاهر صمیمی مادرم خیلی راحت بهش خیانت کرد..و این درست زمانی بود که پدر واقعی من بعد از مدت ها برگشته و می خواد با مادرم رابطه ی عاشقانه ی گذشته ش و از نو شروع کنه..

اون زمان من بچه بودم و چیزی حالیم نبود..

لیلا عاشق فرهاد میشه..

من سن واقعی اون و بهت نگفتم در حالی که لیلا تقریبا هم سن مادرم بود ولی با چهره ای شاداب تر..

به فرهاد نزدیک میشه و با ترفند های زنانه خیلی راحت اونو خام خودش می کنه و این در صورتیه که رابطه ی دوستیش و با مادرم حفظ می کنه..

اونم از همه جا بی خبر بهش اعتماد داشت..

از فرهاد روز به روز بیشتر فاصله می گرفت که مقصر هر دوشون بودن و از طرفی با وجود عشق قدیمیش که ازش یه پسرم داشته بهش نزدیکتر میشه..

اون مرد برای دومین بار مادرم و فریب داد..میگه که مجبور بوده ترکش کنه..مادرم و ترغیب به طلاق می کنه تا بعد از جدایی باز با هم ازدواج کنن ولی مادرم به خاطر آرام و آرتام قبول نمی کنه..

با این حال رابطه ش و با اون مرد قطع نمی کنه..چون حس می کرده که هنوز عاشقش ِ و می تونه اشتباهات گذشته ش و ببخشه..

دوستای پدرم تو مهمونی مادرم و می بینن ..با وجود متاهل بودن چشم به زنی داشتن که هم شوهر داشت و هم بچه ..

دقیقا تو یه فاصله ی مشخص شده دل ه*و*س بازشون و به مادرم نباختند بلکه هر کدوم با نقشه ای حساب شده قصد به دست اوردن اون و داشتن..

مادرم زن فوق العاده زیبایی بود و می تونست به راحتی دل هر مردی رو به دست بیاره..البته جز فرهاد که هیچ وقت نخواست عاشقش باشه..

اون 8 نفر به هر طریقی قصد برقراری رابطه با مادرم و داشتن..ولی اون تموم مدت با ترس و وحشت از دستشون فرار می کرد..

حتی یه بار به فرهاد میگه که دیگه اونا رو تو خونه راه نده ولی برخلاف تصورش اون قهقهه می زنه و میگه که مادرم خودشیفته ست و توهمه اینو داره که همه ی مردا بهش نظر دارن..

خیلی وقتا ساده از موضوعی گذشتن می تونه عواقب بد و ناخوشایندی رو در پی داشته باشه..مثل فرهاد که هیچ وقت نخواست باور کنه مادرم ناموسشه و ما بچه هاش..

گرچه من از رگ و ریشه ش نبودم ولی همیشه اون و به چشم پدرم می دیدم..

رشته ای به نام محبت بین دریا و فرهاد وجود نداشت تا اونا رو بهم پیوند بده..

می دید که فرهاد تا چه حد نسبت بهش بی توجهه و به همین خاطر با خودش و زندگیش لج کرد..

اونم افکارش مثل فرهاد بود..به جای اینکه به فکر بچه هاش باشه و اینده شون براش مهم باشه راهی رو در پیش گرفت که هیچ برگشتی درش نبود..

بد کرد..با من و بقیه بد کرد..

این راهش نبود و ای کاش یه جو علاقه تو وجودش نسبت به ما داشت و پول و زیبایی رو ملاک خوشبختیش قرار نمی داد..

اشتباه کرد..

اون از زیباییش برای انتقام گرفتن از مردای ه*و*س* ب*ا*ز استفاده کرد..

وقتی که فهمید رسیده ته خط و دیگه راه برگشتی نداره..

کلافه تو موهام دست کشیدم و به اسمون شب خیره شدم..

بهش نگاه نمی کردم..نمی تونستم....

هیچ وقت نخواستم دل کسی برام بسوزه..

همیشه دنبال ارامش بودم ولی نذاشتم کسی با دلسوزی نگام کنه..

می دونستم دلارام همچین دختری نیست ولی اونم یه ادم ِ ..

--آرشام من..

دستم و بلند کردم و بدون اینکه نگاش کنم گفتم: بذار بگم دلارام..فقط بذار بگم......

سکوت کرد..

نفسم و عمیق و سنگین بیرون دادم..

- یه شب میره خونه ی اون مرد که حتی نمی خوام اونو پدر خطاب کنم، از سر ناراحتی درخواست خوردن مشروبش و قبول می کنه..

هردو مست می کنن و دیگه تو حال خودشون نبودن..اون شب اتفاقی که نباید بیافته میافته و مادرم غافل از اینکه اون مرد مبتلا به ایدز ِ فرداش با حالی زار و خسته نادم از کاری که کرده بر می گرده خونه..

وقتی می فهمه که خودش موضوع و با مادرم در میون میذاره..

میگه که از زور مستی نمی دونسته داره چکار می کنه..اینکه نباید باهاش رابطه داشته باشه و..

مادرم ناراحت بوده که چرا زودتر متوجه نشده و اون مرد در جوابش میگه که چون نمی خواستم به این دلیل ترکم کنی..

از جام بلند شدم و شروع کردم به قدم زدن..

دستم و تو جیبم فرو بردم و با خشونت خاصی که رفتارم کاملا اینو نشون می داد به سنگ ریزه هایی که جلوی پام بود لگد زدم..

- وقتی می فهمه نابود میشه .. باعث و بانیش کسی جز معشوقه ش نبوده..

مردی که همیشه عاشقش بود..بهش میگه که تازه 2 سال ِ مبتلا شده و اون هم به خاطر رابطه با یه زن هر جایی..

می فهمه که دیگه آخر خطه..و این درست زمانیه که لیلا از مشکلش باخبر بوده و از این فرصت سواستفاده می کنه..

بالاخره با فرهاد عقد می کنن اونم به دور از چشم مادرم..

از فرهاد جدا میشه.. 

مادرم به فرهاد علاقه ای نداشت ولی از خیانت دوستش ناراحت بود..از زندگی می بره و می خواد از همه ی مردای ه*ی*ز* و ه*و*س باز انتقام بگیره..

فکر می کنه رسیده آخر خط می خواد تا اونجایی که می تونه خودش و به مردایی که قصد خیانت دارن و چشمشون دنبال زنای متاهل ِ نزدیک کنه..

ولی اون شب من متوجهه قضایا میشم..لیلا می خواست خرد شدن مادرم و ببینه اونم جلوی پسرش که همینطورم شد..

یه حسادت همراه با بی مسئولیتی زندگیمون و به گند کشید..

مادرم شکست وقتی که فهمید من از همه چیز خبر دارم..

بعد از چند روز یه پاکت به دستم رسید..

توی پاکت یه نوار بود و یه نامه..همه چیز و با صدای خودش ضبط کرده بود..و توی نامه ازم خواسته بود که حلالش کنم..

گفته بود تو زندگیش مرتکب گناه شده و از خدا می خواد اونو ببخشه..

مدتی بعد از فرانسه برام نامه اومد، یکی از دوستان مادرم اونو فرستاده بود ..

نوشته بود که دریا مرده..

با شوک این خبر رفتم فرانسه تا ببینم حقیقت داره یا نه..

دوستش می گفت هر روز غروب می نشسته کنار پنجره و با گریه زل می زده به اسمون و زیر لب با خودش حرف می زده..

می گفت زن بیچاره از غصه دق کرد و با وجود بیماریش دووم نیاورد..

از همون روز رابطه ی من با لیلا سرد شد..نگام بهش از سر نفرت بود و کینه ای که ازش تو دلم داشتم..

وقتی فهمیدم فرزند واقعی فرهاد نیستم تا یه مدت رفتم شمال و با هیچ کس حرف نزدم..

فقط می خواستم فکر کنم..به همه چیز..به تموم اتفاقاتی که پشت سرهم برام افتاده بود.. 

هنوزم خودم و آرشام تهرانی نسب می دونستم..حاضر نبودم به اسم و رسمم شک کنم..

مادرم نه توی نوار و نه توی نامه ش هچ چیز از پدر واقعیم نگفت..

ظاهرا همه ی مدارک مربوط به اون و از بین برده بود..هنوزم نمی دونم زنده ست یا مرده..

گرچه به زنده بودنش شک دارم ولی دست بردار نیستم و تا پیداش نکنم حتی مرده ش و اروم نمی شینم..

فهمیدن این موضوع شوک بزرگی رو بهم وارد کرد ولی مشکلات من تو زندگی یکی دو تا نبود ..

عمومحمد و بی بی تو ویلای مادرم زندگی می کردن..وقتایی که می رفتیم ویلا بی بی آشپزی می کرد و عمومحمد به درختا می رسید..

اون موقع بچه هاش زنده بودن ..

اون ویلا منو یاد خاطره های تلخم مینداخت..برای همین فروختمش..سندش به نامم بود..اون موقع که مادرم به نامم زد تعجب کردم که چرا من؟!..ولی حالا دلیلش و می دونستم..

بی بی گفت که می خوان برگردن روستا..قبول کردم ولی هیچ وقت ازشون غافل نشدم..کسی از وجود اونا باخبر نبود..

و بقیه ی ماجرا همونایی ِ که برات تعریف کردم..

نگاه دلارام گرفته بود ..و صداش سنگین و پر از بغض ..

-باورم نمیشه..واقعا گذشته ی عجیبی داری..

پوزخند زدم..

-- زندگی من تلخ تر از زهر ِ ..

-حتی الان؟!..

تو چشماش خیره شدم..اشک رو خاکستر چشماش برق می زد....نه..الان دیگه نه..

- همیشه بر خلاف ظاهر سرد و خشکم به دنبال آرامش بودم..کارای شایان عصبیم می کرد..اگه پای اجبار وسط نبود نه خودش و زنده میذاشتم نه ارسلان ِ پست فطرت و که خواهرم و به روز سیاه نشوند..

ولی با این حال سیاستم و حفظ کردم..برای رسیدن به هدفم باید خیلی جاها نقش بازی می کردم..یاد گرفته بودم که چطور یه بازیگر حرفه ای باشم..

مکث کردم و بدون اینکه نگاش کنم ادامه دادم: وقتی کنارت بودم وآرامش نگاهت و می دیدم یاد آرام میافتادم..تو شیطنت می کردی ولی اون همیشه ساکت بود..وقتی اسمت و شنیدم به حرکاتت دقیق شدم..درست به معنای اسمت بودی..

با نگاهی پر گلایه زل زد تو چشمام ..

- پس منو کنار خودت نگه داشتی چون من تو رو یاد خواهرت میندازم؟!..

محو صورتش شده بودم که با اخمای در هم به آتیش زل زده بود و حتی پلک هم نمی زد..

همه چیز این دختر خواستنی بود..

صدام و که شنید سرش و بلند کرد..

هر لحظه بیشتر حس می کردم که بهش نیاز دارم..

-اون ارامش ِ پاکی که من دنبالش بودم اره..اون و تو هر دوی شما می دیدم..ولی..........

-- ولی چی؟!..

درگیر نگاهه افسونگرش بودم..

نمی خواستم چشم از اون چهره ی دلنشین که حالا یه نوع معصومیت رو توش می دیدم بردارم..

- تو یه دختر خاصی..حتی طرز نگاهت..تموم حرکات و رفتارت..در عین حال که می تونی منبع آرامشم باشی خیلی راحتم می تونی درونم و طوفانی کنی..دقیقا می دونی چه کاری رو تو چه زمانی انجام بدی..همینم تو رو برای من خاص کرده..

لبخند زد..با لبخند چهره ش دلنشین تر می شد و هر بار تپش های قلبم وکوبنده تر تو سینه م حس می کردم..

دیگه طاقت نداشتم..

- تصمیمت و گرفتی؟..

لبخندش اروم اروم محو شد..

بعد از سکوت کوتاهی جوابم و داد:هنوز سوالام تموم نشده ..

- بپرس، مطمئن باش بی جواب نمی مونی..

-- تو گذشته ت چیز خاصی ندیدم که بخوام بگم نمیشه ازش گذشت.....

نگاهه دقیقی به چهره ش انداختم که محکم ادامه داد: کاری که با اون دخترا کردی واسه م قابل هضم نیست..نمی تونم درکت کنم که به خاطر انتقام از پدراشون با زندگی و اینده شون بازی کردی..واسه این چه توضیحی داری که قانع کننده باشه؟..

اخمام و کشیدم تو هم..

حدس می زدم مشکلش با کدوم قسمت از گذشته م باشه..

- من برای نابود کردن اون ادما باید نقطه ضعفشون و در نظر می گرفتم..اون زمان حس انتقام جوییم منطقم و ازم گرفته بود..هیچ وقت با کلک و زبون چرب و نرم اون دخترا رو به سمت خودم نکشیدم..با میل و خواسته ی خودشون بهم نزدیک می شدن..نمونه ش شیدا که تو برقراری رابطه اولین قدم و اون برداشت..

می خواستم از سرنوشتم انتقام بگیرم..از سرنوشتی که چیزی جز تلخی و نفرت و کینه برای من نداشت..

از هر کسی که باعث و بانی نابودی زندگیم بود..

بعد از مرگ فرهاد و آرتام هنوز چهلمشون سر نشده بود که لیلا تصادف می کنه و توی این حادثه جفت پاهاش و از دست میده..

خوشحال بودم که بالاخره تقاص کاراش و پس داده ..

تو این کار من دستی نداشتم..

از شایان به خاطر هوس بازیاش و اینکه حتی به زنای شوهردارهم رحم نمی کرد متنفر بودم..ولی مجبور بودم تحملش کنم..

گاهی زندگی بهت دو راه واسه انتخاب بیشتر نمیده..

انتخاب اول بهت فرصت میده بمونی و با انگیزه برای هدفت مبارزه کنی..

و انتخاب دوم، بازم فرصت موندن بهت میده ولی اینجا دیگه هیچ انگیزه ای برای ادامه ی زندگیت نداری ..چون حس می کنی به پوچی رسیدی..

درست همون حسی که من داشتم وشایان با حرفایی که بهم زد باعث شد به فکر انتقام بیافتم..

هیچ کدوم از این اتفاقات تصادفی نبود..

فرهاد به خاطر موقعیت مالیش دشمن زیاد داشت..

چون خیلی وقتا می دیدم که خطرات ِ احتمالی از جانب دشمناش و تو خونه مطرح می کرد..

سعی داشت به ما بفهمونه که بیشترمراقب خودمون باشیم..

گرچه سرنخی پیدا نکردم ولی هنوز هم به اون اتفاق مشکوکم..

منتظر بودم چیزی بگه..

ولی انگار واسه پرسیدنش تردید داشت..

نگاهش و تو چشمام دوخت و با لحن ارومی گفت:از کارایی که توی این 10 سال کردی پشیمونی؟..

جدی و محکم جوابش و دادم: شاید نشه اسمشو پشیمونی گذاشت..ولی احساس گناه می کنم..همیشه خودم و یه گناهکار می دونستم فقط به دو دلیل..فریب اون9 نفر که دلربا هم جزوشون بود و..3 نفری که ناخواسته به دستم کشته شدن..نخواستم که یه قاتل باشم ولی برای رسیدن به هدفم باید زنده می موندم و از خودم دفاع می کردم..اونا ادمای درستی نبودن..

-- ولی من نمی تونم مثل تو انقدر ساده ازش بگذرم..به نظرم تو اول باید قبول کنی که مرتکب اشتباه شدی..اینکه میگی قبول داری گناهکاری درست ولی هنوز احساس پشیمونی نمی کنی..

با لحنی که خشونت درش به وضوح پیدا بود گفتم: می خوای حس ندامت و تو چشمام ببینی؟!..اگه بگم پشیمونم چی میشه؟..

من حق تصمیم گیری رو بهت دادم..

تا حالا از رازی که تو زندگیم داشتم با کسی حرف نزدم.. ولی تو رو از بقیه سوا می دونستم..

بهت گفتم فهمیدم کارم درست نبوده و نباید با زندگی اون دخترا بازی می کردم..

گفتم اون 3 تا قتلی که انجام دادم و به گردن می گیرم و به خاطر نجات جون خودم اون کارو کردم..با شایان همکاری کردم چون بهش نیاز داشتم..

اگه شده یه لحظه خودت و جای من بذاری می تونی درکم کنی که چرا اینکارا رو انجام دادم..

بدون هیچ حرف اضافه ای فقط می خوام بهم بگی..

2 تا راه پیش رومون هست..یا همینجوری که هستم قبولم می کنی و باهام می مونی یا اگرم نمی تونی با من و گذشته م و کارایی که انجام دادم کنار بیای..می تونی بری و پشت سرتم نگاه نکنی..

فقط وقتی رفتی بدون من بازم سر حرفم هستم و دیگه نمی خوام به همون آرشام سابق برگردم..گرچه دیگه امیدی ندارم ولی اگه زندگیم به 2 روز ختم بشه می خوام توی این 2 روز جوری زندگی کنم که ازاد باشم..

به دور از گناهانی که تا به الان مرتکب شدم..می خوام فراموش کنم..

روی کمکت حساب کرده بودم ولی تو هم حق داری که برای اینده ت تصمیم بگیری..

مطمئنا زندگی در کنار مردی مثل من که همه چیزش و حتی هویتش و باخته اسون نیست..

تصمیمت هرچی که باشه قبول می کنم..

**************************************

«دلارام»

نتونستم جلوی زبونم و بگیرم..

خودمم تردید داشتما ..

اما..

نتونستم ساکت بمونم..

-ولى من نمى تونم با این مسائل كنار بيام..

با همون اخمى كه رو صورتش بود سرش و تكون داد ..از آتیش فاصله گرفت..

به تنه ى يكى از درختا تكيه داد..

حقيقت و بهش نگفتم..من هيچ وقت نمى تونم نسبت به آرشام بی تفاوت باشم..

حتى اگه بخوامم نمى تونم..قلبم اين اجازه رو بهم نمی داد..

از كارايى كه كرده پشيمون نيست و فقط احساس گناه مى كنه..

از اين بابت نگران بودم..اگه الان احساس پشيمونى نكنه چه تضمينى وجود داره كه در آينده بازم تصميم به انجام چنين كارايى نگيره؟ ..

نگران بودم..نگران آينده..آينده اى كه برام مهم بود..

از جانب آرشام مطمئن نبودم..

اينكه احساساتمون متقابله؟..چه چيزى قراره تو زندگى ضامن خوشبختيمون بشه؟..

ميگه بمون تا آرامش بگيرم..

تا بتونم به كمكت گذشته م و فراموش كنم..

ولى يه بار در نميشه بگه مى خوامت چون دوست دارم..

باهات مى مونم چون قلبم به عشق تو ِ که تو سینه م مى تپه..

آخه اين مرد تا چه حد مغروره ِِِِِِِِ؟.. 

شايد اينجورى فرجى شد..

با اين كارم مى خوام به هر دومون كمك كنم..

تو خودش بود..اروم بلند شدم..

بدون هيچ سر و صدايى رفتم پشت كلبه..

پشت ديوار چوبی كلبه ايستادم و بدون اينكه ديده بشم به آرشام نگاه كردم..

وای که اینجا چقدر تاریکه..علاوه بر اون سردمم شده بود..

شاید از روی استرس ِ ..ولی هوا هم خیلی سرد بود..

قطره قطره بارون شروع به باریدن کرد..

تا چند دقيقه كه اصلا حواسش به اطراف نبود..به خودش اومد و از درخت فاصله گرفت..

رفت سمت آتيش و خاموشش كرد..

حتما فكر كرده برگشتم تو كلبه..

آتيش و كه خاموش كرد كاملا اطرافم تاريک شد..

نور شمع از پنجره تو صورتم مى افتاد و به كمك اونا مى تونستم متوجهه اطرافم باشم..

از همونجا زير نظر داشتمش..

شايد كارم بچگانه باشه ولى خوى سركشم دوباره بيدار شده بود و دوست داشتم عكس 

العمل آرشام و توى اون لحظه ببينم..

با قدم هايى شمرده اروم رفت تو کلبه و حالا از پنجره مى تونستم چهره ى درهم و گرفته ش و ببينم..

از اين بابت ناراحت بودم..با ترديد به صورتش نگاه كردم و خواستم از پنجره فاصله بگيرم تا برم تو ولى با ديدن عكس العملش جورى ايستادم كه نتونه منو ببينه..

نگاش و يه دور اطراف كلبه چرخوند..داشت دنبالم مى گشت..

با يه مكث كوتاه در حالى كه ترس و نگرانى رو تو چهره و حركاتش مى ديدم اسمم و صدا زد..

به سرعت از در كلبه زد بيرون ..با صدای بلند اسمم و صدا مى زد..

-- دلارام..دلارام كجايى؟..دلارام الان وقت شوخى نيست هر جا هستى بيا 

بيرون..اين اطراف تاريكه دختر ممكنه بلايى سرت بياد..

چراغ قوه ش دستش بود..تشويش و نگرانى تو صداش موج مى زد..

پشتش به من بود ..

و بدون اينكه خودش متوجه بشه آهسته قدم برداشتم و پشت سرش ايستادم..

با شنيدن صدام تند برگشت و پشت سرش و نگاه كرد..

نور چراغ قوه تو صورتم افتاد..اذيتم مى كرد براى همين با اخم صورتم و برگردوندم..

- چرا تظاهر به نگرانى مى كنى؟..چرا نمى تونم باور كنم كه نگات به خاطر من ...............

نذاشت ادامه بدم داد زد:منظورت از اين قائم موشك بازيا چيه؟..چى رو نمى تونى باور كنى؟..اينكه نگرانتم؟.......و بلندتر ادامه داد: اینکه نمى تونم حتى يه لحظه به نداشتنت فكر كنم؟..

دستم و گرفت و با حرص نگام كرد..اما لحنش بر خلاف نگاش اروم بود..

--يعنى با من بودن انقدر برات سخته؟..

دستم و از تو دستش بيرون کشیدم..نمى خواستم در مقابلش كم بيارم ولى دست خودم نبود ..

سخته تو یه همچین موقعیتی مقابلش باشم و بی تفاوت ازش بگذرم..

-با تو بودن اونم بدون احساس ِ متقابل سخته..سخته كه نتونم بهت اعتماد كنم..مى ترسم..

خواستم برگردم تو كلبه ..ولی با حضور ناگهانیش درحالی که رو به روم ایستاده بود خشکم زد..

دستم و گرفت....

--پس حرف حسابت سر بى اعتمادی ِ ..

-تو ازم مى خواى بمونم و بهت كمك كنم..ولى اگه موندم چه تضمينى وجود داره كه كاراى گذشته ت و تكرار نكنى؟..تو كه ميگى احساس پشيمونى نمى كنى ..

دستمو از تو دست داغ كشيدم بیرون و رفتم تو كلبه..

پشت سرم اومد..

--صبر كن ، جوابت و بگير.........

رو به روم ايستاد.........

-- واسه توجيه كردن تو اين حرفا رو نمى زنم واسه تبرئه كردن خودمم نيست..اما بدون اگه از كارايى كه كردم پشيمون نبودم هيچ وقت تصميم نمی گرفتم که بخوام تغییر کنم..

تا همين چند ماه پيش جورى رفتار مى كردم كه تبديل به يه ادم مغرور و متكبر شده بودم..

از بالا به اطرافيانم نگاه مى كردم ..

هيج كس و جز خودم و هيچ كارى رو جز كاراى خودم قبول نداشتم..

حتى به خدا پشت كرده بودم..

كسى مثل من اگه يه روز تصميم بگيره و بخواد يه ادم ديگه بشه شك نكن كه مى تونه..

تنها انگيزه و اميده كه بهش اين قدرت و ميده..........................

و با لحنی ارومتر در حالى كه نگاهه نافذش محو چشمام بود ادامه داد: اميد من تويى..چرا مى خواى نااميدم كنى؟..بهم اعتماد كن..من كسى نيستم كه از حرفم برگردم..

اگه تو رو تو زندگیم نداشتم شك نكن هنوز همون ارشام گذشته بودم..

پس مطمئن باش.. هيچ كس جز من نمى تونه اين اطمينان و بهت بده ..

چند لحظه تو چشمام نگاه کرد..نگاهش برق می زد..می خواستم همونی باشه که پیش خودم حدس می زدم..همونی که قلبمم بهم نهیب می زد..

سکوتم و که دید چشماش و بست..فکش منقبض شده بود..اخماش و کشید تو هم و صورتش و برگردوند..

پشت به من ايستاد..دستاش و برد تو جيبش و سرش و بالا گرفت..

قلبم ديوانه وار تو سينه م مى زد..داغ کرده بودم..انگار که بین شعله های آتیش دارم دست و پا می زنم..

چقدر بی تابشم..قلبم برای آغوشش پر می کشید..

دوست داشتم از پشت بغلش کنم و سرم و بذارم رو شونه ش و دستام و رو سینه ش قفل کنم..

و فقط بهش بگم نمیرم..می خوام باهات بمونم..فقط با تو آرشام..

ولی این غرور لعنتی..این ترس مبهم..

خدایا چکار کنم؟!..حس می کنم کم کم دارم طاقتم و از دست میدم..

نمی تونم یه لحظه بدون آرشام سر کنم..

حتم داشتم می تونه رو حرفش بمونه چون ادم مغروری مثل آرشام وقتی اینطور با ندامت حرف می زنه حتما می دونه می خواد چکار کنه..

چرا بهش یه شانس واسه اثبات خودش و احساسش ندم؟..

چرا اون و از خودم دور کنم؟..

گذشته ی ارشام هر چی که بوده نباید برات تا این حد مهم باشه دلارام..

اینو خودت گفتی که عشق ارشام رو با هیچ چیز عوض نمی کنی ..

دلارام به خودت بیا..

مغرور نباش..

لااقل تو این یه مورد غرورت و در نظر نگیر چون اونو برای همیشه از دست میدی..

تو اینو نمی خوای....دلارام..بهش بگو..

لبمو گزیدم..چشمامو بستم و نفس عمیق کشیدم..

با لبخند چشم باز کردم و تا اومدم دهنم و باز کنم و حرفام و بهش بزنم صداش تو گوشم پیچید و دهنمو بست................

جدى بود..

ولى چرا حس مى كنم كه صداش می لرزه؟..

شایدم نه..

شاید این احساس من باشه..

ولی نه..

مطمئنم..

-- بيشتر از اين اصرار نمى كنم..می دونم که تصميم خودت و گرفتى..همیشه هر چیزی رو که خواستم به اجبار به دست اوردم..ولی حالا می بینم که همه چیز و نمیشه به زور تصاحب کرد..مخصوصا.............

« آهنگ دو راهی از میلاد کیانی »

چشمامو روی تو میبندم، جلوی اشکامو میگیرم

به دروغ به خودم میگم که دلتنگت نیستم وقتی میرم

نفسش و آه مانند از سینه بیرون داد..

سرش و به طرفین تکون داد و به در کلبه نگاه کرد..

هیچ تغییری تو ژستش ایجاد نکرد..حتی برنگشت نگام کنه..

عین مجسمه خشکم زده بود..

جاده آمادست تا راهی شم، تورو به خاطراتم بسپارم

با اینکه خودم تمومش کردم اما تو رفتن تردید دارم

-- توی این بارون نمی تونیم برگردیم..هوا هم تاریکه ......... از فردا ازادی که هر کار خواستی انجام بدی..یه کم دیگه صبر کنی ترتیب انتقالت و به یه جای امن میدم....یه جایی که من نباشم..

رفت کنار پنجره و به قطرات بارون نگاه کرد ..که چطور محکم خودشون و به شیشه ی پنجره می کوبیدند..

لحنش آروم تر از قبل شد..

حالش یه جورایی گرفته بود..

-- باهات ازدواج کردم ولی نه از روی اجبار..از روی دلم..پیش خودم نگهت داشتم نه به خاطر منافع خودم چون یه چیزی مانعم می شد..یه چیزی که برام تازگی داشت..

وقتی طبق نقشه وارد خونه ی شایان شدی دیدم نمی تونم طاقت بیارم و خواستم که برگردی ولی تو موندی..چون قصد انتقام از شایان و داشتی..حاضر بودم جون خودم تو خطر بیافته ولی تو..هرگز اتفاق بدی واسه ت نیافته......

به صورتش دست کشید..

دستش و رو گونه ش گذاشت و سرش و بالا گرفت..

--حاضر شدم از گذشته م برات بگم..پرده از رازی برداشتم که تنها تو از اون باخبری..برای اولین بار طی این 10 سال گناهانم رو قبول کردم ..حس پشیمونی رو برای اولین بار تجربه کردم..

برگشت و نگام کرد..پوزخند محوی نشست رو لباش..پوزخندی که جنبه ی تمسخر نداشت..از روی غم بود..

--با اینکه بهت حق می دادم ولی احمقانه رفتار کردم..اینکه می مونی و تنهام نمیذاری..

ولی تو باید بری..حتی اگه من بخوام بمونی..

من اون کسی نیستم که کنارم خوشبخت بشی..

یه ادم سرد با غروری که ستایشش می کنه..زندگی در کنار چنین ادمی برای تو خشک وبی روح ِ..و از شناختی که من روی تو دارم می دونم نمی تونی با چنین مردی زندگی کنی..

من خوشبختت نمی کنم دلارام..

من اون ادم نیستم..

و با قدم هایی تند و شتابزده از در کلبه زد بیرون..

نگاهه غم زده م به پنجره افتاد..بارون ِ تندی شروع به باریدن کرده بود..اسمون رعد و برق می زد..

اشکام راه خودش و پیدا کردن..

سر دو راهی می مونم همیشه

نه می توم برم و نه بمونم

تو فراموشم نمیشی عزیزم

چراش و خودم نمی دونم

چشمام و بستم و سعی کردم بغض سنگین ِ تو گلوم و قورت بدم..

به گردنم دست کشیدم..سردی زنجیر دقیقا متضاد با حرارت بدنم بود..

تو مشتم فشارش دادم..

چشمام و باز کردم و به سرعت از کلبه بیرون رفتم..

تو حواست پرته اما من تک تک دردات و می دونم

من پر از بغضم اما بازم تو و چشمات و می خندونم

با صدای آرومی هق هق می کردم..همه جا تاریک بود..اطرافم و نگاه کردم تا شاید اونو ببینم..

از کلبه فاصله گرفتم..همونجایی که آرشام قبلا آتیش روشن کرده بود ایستادم ..

صورتم و رو به اسمون بلند کردم..گریه می کردم و قطرات بارون همراه با اشکایی که از چشمام جاری بود رو صورتم سر می خوردن..

از ته دل صداش زدم ..جیغ کشیدم :آرشــــــام..

چند بار پشت سرهم ..

و با هق هق دور خودم چرخیدم..

دلم داشت از جاش کنده می شد..

با اینکه بد میشی می خوامت، من حتی اخماتم دوست دارم

ای کاش می تونستم اسمت رو از کنار اسمم بردارم

می خواستمش..نمی تونم خدا..

روزی 100 بار جون بدم ولی اون و از دست نمیدم..

در حالی که نگام اون دور و اطراف می چرخید زیر رگبار بارون بلند گفتم: آرشام تو رو خدا برگرد..به ارواح خاک مادرم هیچ وقت تنهات نمیذارم..آرشام تو رو جون هرکی که دوست داری برگرد..نمیرم..به خدا نمیرم..

همون لحظه دستی قوی از پشت دور کمرم حلقه شد..

سرش و گذاشت رو شونه م..

گرمای اغوشش برام اشنا بود..

به نفس نفس افتاده بودم و در همون حال گریه می کردم..

صدای لرزونش زیر گوشم زیباترین نجوایی بود که می تونست قلب بی قرارم و توی اون لحظه اروم کنه..

-- دلارام می مونی؟..

با گریه سرم و تکون دادم: می مونم..

-- برای همیشه؟..

- برای همیشه..

-- من ادمی نیستم که به راحتی ولت کنم دلارام..باید تا اخر عمر همینطور که اسیر اغوش ِ هم شدیم کنارم باشی..

- می دونم..به خدا خودمم همین و می خوام....آرشام ..من..........

--هیسسسسسس..الان نه..

- چرا؟..چرا نه؟..می خوام بگم من..............

--دلارام..

لبم و گزیدم..قفسه ی سینه م از روی هیجان شتابزده بالا و پایین می شد..

بی قرارتر از قبل برگشتم و خودم و محکم بهش فشار دادم..

دستام و دور گردنش حلقه کردم..

محکم بغلم کرده بود..جوری که نفس تو سینه م حبس شد..

زیر این بارون..

با قلبایی که به عشق همدیگه تو سینه هامون می تپید..

با تموم وجود عاشقش بودم..

ولی نذاشت بهش بگم..چرا؟..

چون نمی خواست اعتراف کنه؟..

غرورش و دوست داشتم..ولی یه روز مجبور میشه که اعتراف کنه..اینو دلم میگه..

رفتیم تو کلبه..آرشام درو بست..

هر دو حسابی زیر بارون خیس شده بودیم..

به آرشام نگاه کردم که موهای خوش حالتش خیس روی پیشونیش ریخته بود..

رفت سمت شومینه ی چوبی ِ گوشه ی کلبه .. کمی از هیزمایی که کنارش بود و برداشت ..

ریخت تو شومینه و روشنش کرد..لباسش خیس شده بود ولی درش نیاورد..

رو تخت نشستم..شده بودم عین ِ موش آب کشیده..

لباس به تنم چسبیده بود..

هوای شمال و دوست داشتم..بارون که می بارید آب و هواش محشر می شد..

آرشام پشتش به من بود..

یکی یکی دکمه های مانتوم و باز کردم و از تنم در اوردم..زیرش یه تاپ بندی سفید پوشیده بودم..

با اینکه هوا سرد بود ولی زورم می اومد لباس گرم بپوشم..هیچ وقت عادت نداشتم..

پاچه های شلوارم تا زیر زانو خیس شده بود..

لبه ش و تا زانو لا زدم..مثل شلوارک شد..

از اینکه لباس، خیس تو تنم باشه بدم میاد..چاره نداشتم وگرنه همین و هم در می اوردم..

شالم و که همون اول از سرم برداشته بودم..اگه می چلوندمش راحت یه سطل آب ازش در می اومد..

موهام و با ملحفه ی رو تخت خشک کردم..نمناک بود..

هوا هم که سرده، امشب سرما نخوریم خیلی ِ ..باز خوبه شومینه هست..

یه لحظه به این فکر کردم که امشب با آرشام اینجا تنهام..تو دلم یه جوری شد ..

دستم رو ملحفه موند..

از گوشه ی چشم نگاش کردم..

هنوزم باورم نمیشه مال هم شدیم..انگار که تمومش یه خوابه..

ولی واقعیت داره..الان من زن مردی هستم که همه ی وجودش پر شده از غرور..

مردی که با تموم اخما و بد اخلاقی هاش دنیای دلارام ِ ..

ملحفه رو انداختم رو تخت و موهام و با دست زدم پشتم..دستام و گذاشتم رو تخت و خودمو به عقب مایل کردم..پا روی پا انداختم و تو همون حالت شیش دونگ حواسم و دادم به آرشام که با چه دقتی سعی داشت شعله های آتیش و ثابت نگه داره..

از لای در و پنجره سوز بدی می اومد..سردم شده بود ولی چیزی نداشتم بپوشم..

یکی از بندای تاپم از روی شونه م سر خورد ..و من بی خیال داشتم از پشت ِ سر آرشام و دید می زدم..

ناغافل برگشت و منو نگاه کرد..تا نگاه مسخ شده ش و رو خودم دیدم تنم گر گرفت..ضربان قلبم بالا رفت ..

رو زانو نشسته بود ..و تو همون حالت که سرش و سمت من کج کرده بود اروم اروم از جاش بلند شد..

با تردید دستام و از رو تخت برداشتم و سرم و چرخوندم ..که مثلا دارم تابلوها رو نگاه می کنم ولی حرکتم زیادی تابلو بود ..

میگن کرم از خود درخته..با یه تاپ بندی جلوش نشستم خب توقع دارم چکار کنه؟..معلومه دیگه..

نمی خواستم باهاش چشم تو چشم بشم..بار اولم نیست که جلوش اینجوری لباس می پوشم ولی نمی دونم چرا امشب به کل رفتارم عوض شده..

گونه های ملتهبم سرخ شده بود..هی گوشه ی لبم و می گزیدم..

دقیقا زمانی که به طرفم قدم برداشت کم مونده بود قلبم از حلقم بزنه بیرون..

روبه روم که ایستاد نگاش کردم..تو چشمام خیره شد..

بعد از چند لحظه نگاهش و به شونه های ل*خ*ت*م و از همه بدتر تاپی که نصفه و نیمه تو تنم بند شده بود دوخت..

خم شد رو صورتم..داغی تنم بیشتر شد و همزمان چشمام و بستم..

گرمی حضورش و از فاصله ی نزدیک حس کردم..

و بعد از اون نرمی پتویی که رو شونه هام نشست ..

مات و مبهوت چشم باز کردم..نگاهه نافذش تو چشمام بود..توی اون لحظه قدرت هیچ حرکتی و در خودم نمی دیدم..

لحنش گرم بود..آروم..

-- هوا سرد ِ می خوای سرما بخوری ؟..کلبه که هنوز گرم نشده ..

قفسه ی سینه م از زور هیجان می سوخت..

کی گرمای شومینه رو خواست؟..

آغوش خودش از هر آتیشی حرارتش بیشتر ِ ..من فقط اون و می خواستم..

خواست سرش و بلند کنه که نذاشتم و بی هوا دستام و دور گردنش حلقه کردم..سر جاش خشک شد..

با چشمای متعجبش بهم زل زد..

از تو چشماش می خوندم چی می خواد..همونی که من بی تابش بودم..

حلقه ی دستام و تنگ تر کردم..مجبور شد کنارم رو تخت بشینه ..

خودمو انداختم تو بغلش .. سفت کمرش و گرفتم..

صورتم رو قفسه ی سینه ش بود که زمزمه وار گفتم: گرمای آغوشت از هیزم و آتیش سریعتر می تونه تن یخ زده م و گرم کنه..وقتی تو بغلت باشم به هیچی نیاز ندارم..همین برام بس ِ ..

آهسته پتو رو از روی شونه هام پس زد .. محکم تر از قبل منو تو بغلش فشار داد..

ناخداگاه از حسی که اون لحظه بهم دست داد آه کشیدم و صورتم و تو سینه ش فشردم..

صدای لرزونش زیر گوشم بود..لرزشی که همراه با آرامش بود..

-- برای با هم بودنمون تردید ندارم..اما....زندگى با مردى مثل من آسون نيست..ترسم از اینه نتونم تو رو اونطور که باید تو زندگی خوشبخت کنم..برای اولین بار از اینده واهمه دارم..تو زندگیم از چیزی نترسیدم..ترس برام معنایی نداشت ولی حالا .. تو رو دارم..از همین می ترسم..که نتونم..وسط راه زانو بزنم و تو............

سرم و بلند کردم..هنوز تو بغلش بودم..از فاصله ی نزدیک تو چشماش خیره شدم..با تموم صداقت و عشقی که تو خودم سراغ داشتم..

- چرا اينجورى فكر مى كنى؟..تو نمى تونى ادم بدى باشى..گاهى وقتا ادما تو شرايط خاص عكس العملاى متفاوتى ازخودشون نشون ميدن..تو هم اون موقع فكر مى كردى دارى كار درست و انجام ميدى..مخصوصا اينكه شايان وسوسه ت كرده بود اون كارا رو بکنی..

سرش و اورد پایین..گذاشت رو شونه م..نفس عمیق کشید..

-- نمی دونم..انگار بین زمین و هوا گیر کردم..نمی دونم باید چکار کنم..

شایان هميشه دنبال منافع خودش بود..با حقه بازى و كلک نيمى از ثروت پدر ارسلان و تصاحب كرد..

ارسلان فهميد ولى اون موقع ديگه كارى ازش ساخته نبود..سر همين قضيه رابطه ى خوبى با شايان نداشت..

ارسلان هم ازش آتو داشت واسه همين خيلى وقتا شايان در مقابلش كوتاه مى اومد....

ازم فاصله گرفت..انگشتاش و تو موهاش فرو برد..دستم و گذاشتم رو شونه ش..

-- شايان به ظاهر مرد قدرتمنديه وگرنه همه ازش يه آتويى دارن..چجورى هميشه ازت حساب مى برد؟..

-- هميشه نه ..ولى خب شايان مى دونست هر كارى ازم برمياد..از طرفى به اهداف من واقف بود..بنابراين وقتى سرسختى منو تو كارم ديد متوجه شد من ادمى نيستم كه به كسى باج بدم..

از کنارم بلند شد.. 

رفت سمت شومينه و چندتا هيزم ديگه انداخت تو اتيش تا خاموش نشه..

الان دیگه با گرماى حضورش هيچ سرمايى رو حس نمى كردم..

روى زمين زانو زده بود و كمى به سمت شومينه خم شده بود..

از جام بلند شدم..زنجير و از دور گردنم باز كردم.. «الله»اى كه فقط براى اون خريده بودم..

حواسش به شعله هاى اتيش بود..پشت سرش ايستادم..دستم و پايين بردم و قفل زنجيرش و باز كردم..

گرنبند ِ صليب و از دور گردنش باز كردم..بی حرکت مونده بود..صليب و تو دستش گرفت..

«الله» و اوردم پايين و اروم به گردنش بستم قفلش كه بسته شد، تو جاش ايستاد..برگشت و نگام كرد..

تعجب و تو چشماش ديدم..

با لبخند نگاش كردم..صليب تو مشتش بود و «الله» به گردنش..

حس مى كردم تو چشمام دنبال توضيح كارم مى گرده..

با لحنى كه حتم داشتم دل واحساش و قلقك ميده گفتم: اون روز كه به حرفت گوش نكردم و با ارسلان رفتم خريد و یادته؟..

با اخم سرش و تکون داد..

با لبخند کمرنگی سرم و زير انداختم ..

- از روى لجبازى با تو اون كارو كردم..وگرنه حتى چشم ديدنش و هم نداشتم..اون روز وقتى ارسلان تو مغازه بود داشتم يكى يكى ويترين مغازه ها رو نگاه مى كردم كه چشمم افتاد به اين پلاك زنجير ِ مردونه..

ازش خوشم اومد..نمى دونم چرا ولى دوست داشتم اونو بخرم..شايد چون اونو تو گردن تو تصور مى كردم..

از خودم پول نداشتم واسه همين گردنبندم و از گردنم باز كردم و به فروشنده ش گفتم مى خوام تعويض كنم..

با هزار بدبختى قبول كرد..مى گفت تا رسيد خريدش نباشه نمی تونم تعويض كنم منم كلى واسه ش دليل اوردم..بماند که چقدر به خاطرش دروغ گفتم..

سرم و بلند كردم ..نگاش چقدرعمیق بود..

-ارسلان بهم گفته بود که تولدته و مى خواستم اونو جاى هديه ى تولد بهت بدم..با اينكه ازت دلگير بودم..

مكث كوتاهى كردم ..

- اون شب نتونستم ..با اتفاقاتى كه پيش اومد نشد.. گردنبند و پيش خودم نگه داشتم تا تو يه فرصت مناسب اونو بهت بدم..

امروز وقتى گفتى حاضر بشم تا بريم بيرون وقتى داشتم لباسام و مى پوشيدم يادش افتادم..انداختم گردنم تا اگه فرصتى پيش اومد.............

مکث کردم.........

-هميشه اين صليب و به گردنت مى ديدم ..گرچه برام جاى سوال داشت اما زمانی که گفتى از وقتى تصميم گرفتى سرسخت و مغرور باشى يادگار كسى رو به گردنت انداختى كه هميشه با غرور رفتار می کرده خواستم كه ديگه اون و تو گردنت نبینم..

چون حالا تصميم گرفتى كه تغيير كنى..ميگى كه ديگه نمى خواى به گذشته ت برگردى پس باید هر اونچه كه به قبل مربوط ميشه رو فراوش كنى..

و در همون حال با لحنى دلنشين و نگاهى خواستنى سرم و كمى به راست كج كردم و گفتم: حالا اين هديه رو از من قبول مى كنى؟..

هيج حركتى نمى كرد..بدون اينكه حتى پلک بزنه نگاش و تو جزء جزء ِ اعضاى صورتم چرخوند..

دستمو تو دستش گرفت..بدون مکث منو كشيد سمت خودش..سفت بين بازوهاش نگهم داشت..

دستام و گذاشتم رو سينه ش..

حین اینکه کمرم و نوازش می كرد زير گوشم زمزمه كرد:دلارام....دلارام ،دختر تو منو دیوونه می کنی..هر دقیقه..هر ثانیه..هرروز که تو رو می بینم حس می کنم بهترین لحظاتم و دارم می گذرونم..و باز یه حس مبهم وتلخ بهم میگه شاید عمر این لحظات کوتاه باشه..می خوام این حس و پس بزنم ولی نمی تونم....

صورتم و تو دستاش گرفت..درحالی که تو چشمام زل زده بود با صدایی که تپش های قلبم و بالاتر از حد معمول می برد نجوا کرد: تو زندگی رو به من برگردوندی....................

و ارومتر از قبل در حالی که جوشش اشک و تو چشمام حس می کردم ادامه داد: چطور شد که مال من شدی دلارام؟..این رویاست یا حقیقت؟..

قطره ای اشک رو گونه م نشست..پلک زدم..نگام بارونی بود..مثل اسمون ِ امشب..

با بغض نگاش کردم..صورتش و تو دستام قاب گرفتم..

نگام و مملو از عشق کردم و تو چشماش دوختم..سرش و رو صورتم خم کرد..

اینبار چشمام و نبستم..صورتش و نزدیک و نزدیک تر کرد..

تا جایی که مرزی بین لبامون نموند..

گرمایی از اون بوسه به همه ی وجودم تزریق کرد که اگه تو کوهی از برف هم گیر افتاده بودم همین حرارت برای گرم شدنم کافی بود..

دستاش و رو بازوهام حرکت داد..نفسای هر دو مون ملتهب بود و نگاهمون تب دار..

اینجا..

توی این کلبه..

کسی جز من و آرشام نبود..فقط ما..

با قلبایی که برای هم و به عشق هم می تپید..

با تنی گر گرفته از جنس آتش..

از حرارت ِ ن*ی*ا*ز..

از التهاب عشق..

عشقی که مستقیم به زبون نیاوردیم..ولی با دلامون تونستیم ثابتش کنیم..

چشمای هر دومون خمار شده بود..

رو دست بلندم کرد..

رفت سمت تخت..

شرشر بارون و صدای برخودش با شیشه ی پنجره سکوت بینمون رو می شکست..

منو گذاشت رو تخت..هنوز تو اغوشش بودم..

خواهانش بودم..خواهان کسی که بعد از این همه ی دنیام بود..

تو چشمای هم خیره شدیم..هر دو به نفس نفس افتاده بودیم..روم خیمه زد..صورتش و برد سمت گردنم..تو گودی گردنم و بوسید..

دستام و ناخداگاه اوردم بالا..دکمه های پیراهنش و یکی یکی باز کردم..

چشمام خمار بود وسرم و بالا گرفته بودم..

هیچ حرفی نمی زدیم..حتی در حد زمزمه.. 

نفسامون از روی هیجان نامنظم بود..تو موهاش چنگ زدم..

تو حال خودم نبودم..کم مونده بود دیوونه بشم..

تن گر گرفته م از این همه حرارت در حال سوختن بود..

هیچ ترسی نداشتم..وقتی که هنوز با آرشام ازدواج نکرده بودم همیشه از چنین شبی توی زندگیم واهمه داشتم..شب اولی که با همسرم رابطه داشته باشم..

چه اون موقع که هنوز باهاش اشنا نشده بودم چه تا قبل از اینکه مال هم بشیم..

ولی از وقتی به عقدش در اومدم این ترس هر لحظه کمرنگ تر شد..

حس تعلق ِ خاطر..

حس اینکه دیگه مانعی بینمون نیست ..

و با عشق اون و کنار خودم دارم باعث می شد ترس و از دلم دور کنم..

..

سرش و بلند کرد..صورتش و رو به روی صورتم قرار داد..

چشم تو چشم هم دوختیم..

ریتم نفساش منظم نبود..لباش و برد زیر گوشم ..

-- دلارام.. تصمیمت برای موندن جدی ِ ؟!..تا کار از کار نگذشته ..بهم بگو..اگه تو نخوای.. همین الان................

کمرش و گرفتم..محکمتر به خودم فشارش دادم..

نذاشتم جمله ش و کامل کنه .. صورتم و به صورتش چسبوندم..

- برات قسم خوردم آرشام..باید چکار کنم تا باورت بشه؟....اگه زمینم جاش و به اسمون بده بازم حرف من همینه..هیچ وقت تا این حد رو تصمیمم جدی نبودم..من تو رو می خوام..با همه ی وجودم ..هر چی َم می خواد بشه، بشه..فقط تو برام مهمی..

تو چشمام نگاه کرد..صداقت گفته هام و از تو چشمام خوند..

بوسه ی ریزی از لبام گرفت ..

جای جای ِ صورتم و تو بوسه هاش غرق کرد ..

از اینکه بخوام باهاش باشم ترسی نداشتم..

از اینکه دارم صفحه ی جدیدی از زندگیم و ورق می زنم و..

از اینکه از فردا ..... 

دیگه دختر نیستم....

--دلارام گرسنه ت نیست؟..

سرم و به نشونه ی مثبت تکون دادم..واقعا گرسنه م بود، با وجود اینکه توی اون لحظه برام مهم نبود..

اروم ازم فاصله گرفت..نفس نفس می زد..

چند تا نفس عمیق پشت سرهم کشید و چشماش و بست و بعد از چند لحظه باز کرد..

از روم بلند شد..هنوز داغ بودم..

رفت گوشه ی کلبه ..یه پارچه ی نازک و از رو یه چیزی که شبیه صندوق بود برداشت..

یخچال شارژی بود ..

درش و باز کرد و دو تا بسته رو بیرون اورد با 2 تا نوشابه..

نگاش و از روم می دزدید..منم که از اون بدتر هنوز صورتم از هیجان سرخ بود..

-- شام امشبمون ساندویچ ِ سرد ِ..تو این گیر و دار از هیچی بهتره..

خودم و رو تخت بالا کشیدم و نشستم..

در همه حال فکرش کار می کرد..پس اینجا همه چی داره..

وقتی داشتم ساندویچم و می خوردم سنگینی نگاهش و کامل رو خودم حس می کردم..که اگه نوشابه نبود لقمه هام از گلوم پایین نمی رفت..

بعد از شام با یه کتری نسبتا کوچیک رو آتیش شومینه چایی درست کرد..

تو خودم بودم..تو شوک کاری که چند دقیقه پیش داشتیم می کردیم ..اون حرارت و گرما..

وقتی چاییم و خوردم لیوان و دادم دستش که همراه با لیوان دستمم گرفت..نگام و از رو دستش تا تو چشماش بالا کشیدم ..

و اون چشما.. داد می زدن که تو دلش چه خبره ....

و نگاهه تب الود ِ من که وجود آرشام رو هر لحظه بیشتر از قبل طلب می کرد..

همونطور که نگاهش تو چشمام بود لیوان و گذاشت رو میز کنار تخت و کنارم نشست..

بدون هیچ حرفی اروم شونه هام و گرفت و خوابوندم رو تخت..

روم خیمه زد و در حالی که چشم تو چشم بودیم صورتش و به صورتم نزدیک کرد..هنوزم داغ بود..بوسه هاش دیوونه م می کرد..

اگه اون شب به فکر شام نمی افتاد بدون شک از زور ضعف از حال می رفتم..

هر دو خیس از عرق کنار هم افتادیم..اون نفس نفس می زد و من حس می کردم دیگه چشمام و نمی تونم باز نگه دارم..

تنم خرد بود..نا نداشتم تکون بخورم..

آرشام با چشمای خمار نفس زنون صورتش و برگردوند سمتم و نگام کرد..

لباسامون هر کدوم یه طرف افتاده بود..با دیدنم توی اون حال و روز سریع رو تخت نشست و لباساش و پوشید..

بدون اینکه چیزی بگه بلند شد..

چشمام بسته شد ..ندیدمش داره چکار می کنه ولی چند لحظه بعد صدای چرخش قاشق و تو لیوان شنیدم..

آهسته لای چشمام و باز کردم..گلوم خشک شده بود..از بس نفس نفس زده بودم..

کنارم نشست ..و با لحنی اروم که نگرانی رو هم می تونستم توش حس کنم گفت: از این شربت بخور تا فشارت بیاد بالا..رنگت پریده ..

لیوان و گذاشت رو میز کنار تخت و دستش و گذاشت زیر سرم ..کمک کرد بشینم..

و نشستنم همانا و جیغ کشیدنم از شدت درد همان....

درد بدی تو دل و کمرم پیچید..دردش جوری بود که یه لحظه شدید می شد و یه لحظه چیزی ازش حس نمی کردم..

یه جورایی مثل دوره ی ماهانه م منتهی این شدیدتر بود..

حینی که منو تو بغلش گرفته بود لیوان شربت و به لبام نزدیک کرد..احساس تشنگی می کردم واسه همین تا نیمه های لیوان و سر کشیدم..

شیرینی شربت بی تاثیر نبود و حس کردم می تونم چشمام و باز نگه دارم ولی دردم زیاد بود..

-- درد داری؟..

با گریه نالیدم: خیلی..دلم و کمرم خیلی درد می کنه..

روی سرم و بوسید و موهام و نوازش کرد..سرم و گذاشت رو سینه ش و تو همون حالت که نوازشم می کرد گفت: اگه بارون بند می اومد می شد یه کاری کرد ولی تو این وضعیت نمی تونیم از کلبه بریم بیرون..تا خودمون و برسونیم به ماشین حالت بدتر میشه..

-درد دارم آرشام........و با گریه چشمام و رو هم فشار دادم و نالیدم..

اشکام قفسه ی سینه ش و خیس کرده بود..از کنارم بلند شد..تا به خودم بیام و ببینم می خواد چکار کنه رو دستاش بلندم کرد .. رفت سمت شومینه..کنار اتیش نشست و منو گذاشت رو زمین..

بعدشم رفت بالشت و پتو رو اورد..رو به اتیش نشست و منو گذاشت بین پاهاش..از پشت تو بغلش بودم وسرم رو سینه ش بود..

بالشت و گذاشت کنارم و پتو رو کشید روم..موهای بلندم و نوازش کرد..

چه حس خوبی بود..

هنوزم درد داشتم ولی حس می کردم حالا کمتر شده..

دیگه شرمی ازش نداشتم..

-- بدنت باید گرم بمونه اینجوری بهتره..کنار اتیش دردت کمتر میشه..

لبام و با زبون تر کردم..خواستم لبخند بزنم ولی نتونستم..یه رد کمرنگی ازش نشست رو لبام..

- دیوونه ی این.. توجه کردناتم..

خم شد زیر گوشم گفت: هر کی خربزه می خوره پای لرزشم باید بشینه دیگه..

داغ شدم..اروم با چشمای خمار گفتم: منظورت که من نبودم؟!..خودت و میگی دیگه؟!..

-- چی فکر می کنی؟..

- من میگم تو..

--کاری که کردم و حالا دارم جورش و می کشم..

- جورش و کشیدن سخته؟..

صداش برام مثل لالایی بود..اروم و گوش نواز..

-- فقط با تو باشم..در اونصورت هر چیزی برام اسون میشه..

چشمام داشت بسته می شد..گرمای آغوشش کنار آتیش بی تاثیر نبود..

- هر ..چیزی؟!..

و صداش نرمتر از قبل شد..

-- چشمات و ببند..

-آرشام..تو....من........

--هیسسسسس..بخواب گربه ی وحشی ِمن..

بین خواب و بیداری خندیدم..هنوزم بهم می گفت گربه ی وحشی..

ولی حالا حس مالکیت رو هم بهش اضافه می کرد..

ما فقط مال هم بودیم..همه ی وجودم متعلق به آرشام بود ..

حتی تقدیر و سرنوشت هم نمی تونه بینمون جدایی بندازه..

*****************************

نور کمی از پنجره نشست رو صورتم که باعث شد اروم لای چشمام و باز کنم..

چشمای خمارم و چند بار باز و بسته کردم..هنوز هوشیار نشده بودم..

نگام و اطراف کلبه چرخوندم..تازه همه چیز و به یاد اوردم..

من و آرشام..

دیشب تو کلبه با هم.......

حواسم به خودم نبود یه دفعه رو تخت نشستم..آخ..

همونطور که ملحفه رو تا بالای سینه هام نگه داشته بودم با اون یکی دستم زیر دلم و گرفتم..یه کم درد داشتم..دردش سرد بود واسه همین تا حدی اذیتم می کرد..

با وجود اتفاقات دیشب جای تعجب نداشت..

حتما آرشام منو آورده بود رو تخت..تا جایی که یادم میاد کنار اتیش خوابم برده بود..

تو کلبه نبود..پرده ی حریر و نازکی که پنجره رو پوشونده بود و کنار زدم..صبح شده بود..دیگه بارون نمی اومد..

اروم اروم با هزار بدبختی لباسام و پوشیدم..ولی مانتوم و تنم نکردم..دیشب تا صبح کنار اتیش خشک شده بود..

ملحفه رو دورم پیچیدم و رفتم بیرون..

احساس گرما می کردم..نیاز داشتم یه کم هوا بخورم..

دستم و گذاشتم رو دستگیره ی چوبی و درو باز کردم..در با صدای قیژی باز شد..رفتم بیرون..

آرشام پشت به در به ستون چوبی کلبه تکیه داده بود..

با صدای در برگشت و نگام کرد..

با دیدنم تکیه ش و از ستون برداشت و اومد سمتم .. اخماش تو هم رفت..

- چرا بلند شدی؟..بیرون سرد ِ برو تو..

هنوزم بی حال بودم..

- تو کلبه گرمم بود..بذار یه کم باشم بعد میرم..

تا جمله م تموم شد دستش و گذاشت رو پیشونیم..بعد هم گونه هام..

لحن و صداش نگران شد..

-- دختر تو که تب داری..

دستش و از رو گونه م برداشتم و تو دستم گرفتم..

- چیزی نیست حتما به خاطر دیشبه که زیر بارون بودم..فک کنم سرما خوردم..

دست چپش و دور شونه م حلقه کرد و وادارم کرد برم تو..

-- داری تو تب می سوزی اونوقت میگی چیزی نیست؟..رنگت حسابی پریده..نباید راه بری..

نشوندم رو تخت و خودش رفت سمت شومینه..کتری ِ رو اتیش و با دستمال برداشت..

دو تا لیوان دسته دار رو زمین گذاشت و اروم اروم شیر تو کتری رو ریخت تو لیوانا..

تو یکیش کمی شکر ریخت و شیرینش کرد..لیوان شیر و داد دستم و تو چشمام نگاه کرد..

عین پدری که با تحکم داره با بچه ش حرف می زنه انگشت اشاره ش و سمتم گرفت و گفت: لیوان و خالی ازت می گیرم..

لبام و ورچیدم و به لیوان ِ تو دستم نگاه کردم..

- خیلی زیاده..اشتها ندارم..

و جدی تر از قبل جوابم و داد: این بهونه ها رو من جواب نمیده....دیگه باید راه بیافتیم..

-بر می گردیم خونه؟..

و لبخندی که رو لبام کش اومده بود با جواب ارشام کشش پاره شد..

-- میریم پیش دکتر..

تا اسم دکتر و اورد تند گفتم: نه، دکتر واسه چی ؟؟!!..باور کن حالم خوبه..من که..........

-- دلارام..........

لبام به هم دوخته شد..همون نگاهه خیره و جدی کافی بود که بفهمم نباید حرف رو حرفش بیارم..

اخمام و کشیدم تو هم و زیر لب جوری که نشنوه گفتم: اونوقت بهش میگم خودخواه بدش میاد..زورگو........

رو به روم رو صندلی چوبی نشسته بود و لیوانش دستش بود..

تو همون حالت که داشتم شیرم و مزه مزه می کردم زیر چشمی نگاش کردم..

از گوشه ی چشم چپ چپ نگام می کرد..فهمیدم جمله ی زیر لبیم و شنیده..

لیوان و از لبام دور کردم و عین اینایی که مچشون و گرفتن لبخند پت و پهنی تحویلش دادم ..

نتونست طاقت بیاره و با دیدن حالت صورتم که حتما با اون لبخند خنده دارترم به نظر می رسیدم لبخند همیشگیش نشست رو لباش وسرش و انداخت پایین..

به صورتش دست کشید و دستش و گذاشت رو لباش..صورتش سرخ شده بود..

از جاش بلند شد رفت سمت پنجره و پرده رو کنار زد..

لیوان شیرش و تا ته سر کشید..

با چشمای از کاسه بیرون زده داشتم نگاش می کردم که برگشت و نگام کرد..

با دیدن حالت متعجبم ابروهاش و انداخت بالا..

- چجوری تونستی شیر ِ به اون داغی رو تا ته سر بکشی؟!..

لیوانو اورد بالا و نگاش کرد..

-- داغ نبود..

با تردید شیرم و مزه کردم..لبم یکم سوخت..

نه اونجوری که خیلی داغ باشه ولی خب یه نفس هم نمی شد سر کشید..

*****************************

این کلبه و همه ی اتفاقاتش، برامون بهترین خاطره ها رو رقم زد..جوری که دل کندن ازش برام سخت بود..

ارشام منو رو دست بلند کرد..دیگه هیچ دردی نداشتم ولی تبم هنوز پایین نیومده بود..

با لبخند نگاش کردم ولی اون با اخم حواسش به جلو بود..

- آرشام بذارم زمین یکی ببینه بد میشه..

-- صبح به این زودی کسی این دور و اطراف نیست..

- می تونم راه برم..باور کن حالم خوبه..

تو چشمام نگاه کرد..

-- درد نداری؟..

سرم و تکون دادم..

- نه..هیچی..

آروم گذاشتم زمین..دستش و گذاشت رو پیشونیم..

-- ولی هنوز تب داری..

- مهم نیست..یه سرماخوردگی ساده ست..

همون موقع یه عطسه کردم..

دستم و گرفت..

-- راه بیافت باید بریم درمانگاه..

هیچی نگفتم ودنبالش رفتم..وقتی اینطور بهم توجه می کرد دیگه رو زمین بند نبودم..

ماشین همون جایی بود که دیروز عصر پارکش کرده بود..

سوار شدیم و ارشام حرکت کرد..

******************************

دکتر یه سرم برام تجویز کرد که همونجا برام تزریق کردن با چند تا آمپول وقرص و شربت....

تبم کمتر شده بود ولی هنوز احساس گرما می کردم..

بعد از اون رفتیم رستوران .. ارشام سفارش یه میز صبحونه ی مفصل داد..

حالا که سرحال تر شده بودم احساس گرسنگی می کردم..از همه مهمتر اینکه ارشام رو به روم نشسته بود و گرمی نگاهش و لحظه ای ازم دریغ نمی کرد..

صبحونه رو خوردیم و حرکت کردیم..فکر می کردم میریم خونه ی عمومحمد، ولی آرشام می رفت سمت شهر..

- مگه برنمی گردیم روستا؟..

نیم نگاهی بهم انداخت و در حالی که تموم حواسش به جاده بود گفت: یه کم ِ دیگه صبر کنی رسیدیم..

- کجا؟!..

جوابم و نداد و چند لحظه بعد رو به روی یه فروشگاه نگه داشت..

- پیاده شو..

اروم در ماشین وباز کردم و پیاده شدم..آرشام اومد و کنارم ایستاد..دستم و تو دستش گرفت و رفت سمت فروشگاه..

- اینجا اومدیم چکار؟!..

-- صبر کن می فهمی..

رفتیم تو..یه فروشگاه پر از لباس و کیف و کفش..همه هم خوش دوخت و شیک ..

بعد از اینکه با اصرار آرشام کلی خرید کردیم برگشتیم تو ماشین..

آرشام خریدارو گذاشت رو صندلی عقب و ماشین و روشن کرد..

- این همه خرید واسه چیه؟!..هر چی ازت پرسیدم گفتی بعد بهت میگم..

-- من و تو در حال حاضر با هم زن و شوهر هستیم یا نه؟..

- خب اره..این چه سوالی ِ ؟!..

-- اونوقت ما چه جور زن وشوهری هستیم که یه عکس دو نفر ِ از خودمون نداریم؟..

با تعجب نگاش کردم..

نگام کرد و به نشونه ی «چیه چرا ماتت برده؟..» سرش و تکون داد..

- سوالت یه کم غیرمنتظره بود..چرا اینو پرسیدی؟..

کنار خیابون زد رو ترمز و خم شد سمتم..از شیشه ی پنجره به بیرون اشاره کرد و گفت: واسه این..

مسیر نگاهش و دنبال کردم..

»« آتلیه و استودیو عکاسی شمیم »«

با ذوق برگشتم و نگاش کردم..

- ای جـــونم یعنی می خوای دو نفری عکس بگیریم؟!..

با اخم شیرینی نگام کرد و گفت: تو این زمینه خیلی دیـــر می گیری ..

پیاده شد..

ذوق داشتم..همچین پریدم پایین که یه کم کمرم درد گرفت..

-- چکار می کنی؟..هنوز حالت کامل خوب نشده..

با لبخند نگاش کردم..

- عالیم..بهتر از این نمیشه....خب بریم دیگه..

خواستم برم سمت اتلیه که دستم و گرفت: کجــــا؟!..عجله نکن میریم هنوز لباسا تو ماشین ِ ..

به محض اینکه لباسا رو برداشت دستم و دور بازوش حلقه کردم ..

رفتیم تو ..3 تا دختر و 1 پسر هر کدوم مشغول یه کاری بودن..

انگار ارشام و می شناختن ..کلی تحویلمون گرفتن..

یکی از دخترا منو برد تو یه اتاق و گفت اماده شم..

لباسام و یکی یکی پوشیدم..مانتوم سفید بود..تا کمی بالاتر از زانو که یه کمربند چرم سفید هم تو قسمت کمرش کار شده بود..و شال و کیف دستی کوچیک و شیک به رنگ قرمز اتشین..کفشمم سفید بود با شلوار کتان سفید شیری..

از وقتی فهمیده بودم می خوایم عکس دو نفره بندازیم احساس می کنم حالم از قبل خیلی بهتر شده..

آرشام کت وشلوار مشکی براق گرفته بود با «پیراهن سفید شیری» و کراوات مشکی دودی..

این یه نشونه ی خوب بود..

آرشام همیشه از رنگای تیره استفاده می کرد اما حالا تصمیم گرفته بود از پیراهنی استفاده کنه که رنگش متضاد لباسایی بود که همیشه می پوشید..

با دیدنش توی اون کت وشلوار خوش دوخت، که هیکل چهارشونه ش و کیپ تو خودش جای داده بود خشکم زد..فوق العاده شده بـــــود..

هنوز کسی تو اتاق نیومده بود..چند بار نگاش و رو هیکلم چرخوند..رضایت و شیفتگی رو تو چشماش خوندم..

به طرفم اومد و رو به روم ایستاد..

تو چشماش زل زدم: بابا خوش تیــــپ............و با دست یقه ش و مرتب کردم و دستام و گذاشتم رو سینه ش..

خودم و کامل بهش چسبوندم..خیره شده بود تو چشمام..

با شیطنت ابروهام و انداختم بالا و با لبخند گفتم: شوهر به این خوش تیپی رو خدا قسمت هر کس نمی کنه ها..

لبخند کمرنگی نشست رو لباش..رو گونه هاش چال افتاد..

با ذوق دستم و گذاشتم رو گونه ی راستش.. و چال اون یکی گونه ش و بوسیدم..

سرم و اروم کشیدم عقب..دستاش و دو طرف صورتم گذاشت ..سرش و اورد جلو..چشمام و بستم..لبای داغش و پشت پلکام حس کردم ....

و اروم چشمام و بوسید..

صورتش و برد پایین و زیر گوشم گفت: تو دختر فوق العاده ای هستی..تلاش واسه دور شدن از تو بی فایده ست..از اینکه من و به خودم اوردی پشیمون نیستم..

به صورتم دست کشید..

- هیچ وقت به خاطر صورت زیبایی که داشتی سمتت کشیده نشدم..همیشه به رفتارت توجه کردم....و تو رو دست نیافتنی دیدم ...............

صورتش و اورد نزدیک..................

اروم تر از قبل ادامه داد:همین منو و*س*و*س*ه کرد بهت نزدیک بشم و........

صدای در باعث شد ناخداگاه از هم فاصله بگیریم...........

نفس تو سینه م حبس شده بود..

دستم و تو دستش گرفت..سرم و بلند کردم..

نگاهه گیرا و نافذش از همیشه قوی تر منو جذب خودش می کرد..

چند تا عکس دو نفره تو ژستای مختلف انداختیم..

قرار شد یه سری با فتوشاپ روشون کار بشه و بقیه رو اصلشون و بهمون بدن..

اون پسر ِ که معلوم بود مسئول اونجاست گفت تا عصر حاضرشون می کنه و تحویلمون میده..

****************************

بی بی اروم در و باز کرد..

با دیدن ما پشت در لباش به لبخندی پر از مهربونی باز شد..

در همون حال که درو کامل باز می کرد تا بریم تو گفت: الهی دورت بگردم مادر..خداروشکر که برگشتین..دیشب تا صبح خوابم نبرد..گفتم تو این بارون کجا موندین..

بغلش کردم و بوسیدمش..

- ببخش بی بی نگرانتون کردیم..نتونستیم برگردیم بارون شدید بود..

-- می دونم مادر ..چون با آقا بودی خاطرم جمع بود چیزی نمیشه....بیاین تو هوا سرده..

داشتم کفشام و در می اوردم که بی بی رو به آرشام گفت: راستی پسرم مهمون داریم..

-- کیه بی بی؟!..

صاف وایسادم..با نگرانی نگاش کردم ولی لبخند اطمینان بخشی رو لبای بی بی بود که تا حدی خیالم و راحت کرد..

- نگران نباش دخترم آشناست..می گفت اسمش کیوان ِ ..تو روستا عمومحمد و می بینه وسراغ آقای مهندس و ازش می گیره ...........

رو به آرشام گفت: پسرم یادمه که قبلا گفته بودی اگه همچین ادمی با این نشونی اومد پیشمون تو خونه راش بدیم ما هم اوردیمش اینجا..دیشب می خواست بیاد دنبالت ولی بارون می اومد، بنده خدا نتونست..مرتب می گفت یه کار مهم باهات داره..خیلی عجله داشت..

آرشام سرش و تکون داد و به من نگاه کرد..

رو به بی بی گفت: دلارام حالش زیاد خوب نیست دیشب سرما خورده مراقبش باشید ..

بی بی زد رو دستش و منو نگاه کرد..

آرشام رفت تو اتاق..

بی بی - خدا مرگم بده دختر چرا نگفتی مریض شدی؟..برو تو..برو تو دخترم هوا سرده حالت خدایی نکرده بدتر میشه ..

- بی بی خوبم..آرشام قضیه رو بزرگش کرده وگرنه چیزیم نیست..

دستش و گذاشت پشتم و رفتیم تو..

-- حتما شوهرت یه چیزی می دونه که میگه مادر..برو تو اتاقت استراحت کن تا برم واسه ت یه سوپ خوشمزه و گرم درست کنم..یه استکان جوشونده که بخوری و استراحت کنی زود خوب میشی..

هر چی تعارف کردم قبول نکرد..خدا می دونه که چقدر دوسش داشتم..واسه همچین مادری حیفه که داغ عزیزش و ببینه..

ولی خب..هیچ کار خدا بی حکمت نیست..

-- دیشب تا حالا گوشیت خاموش ِ ..واسه اولین بار ِ می بینم گوشیتو خاموش کردی..آرشام ما الان تو اوضاع درستی نیستیم..حواسمون جمع نباشه کارمون ساخته ست..

با شنیدن صدای مردی که برام غریبه بود فهمیدم همون کیوان ِ که بی بی در موردش به آرشام می گفت، حواسم جمع ِ اتاقی شد که هر دوی اونها اونجا داشتن با هم حرف می زدن..

آرشام_ خبری شده؟..

-- اوضاع اونور ریخته بهم..

-آرشام_ تا دیروز صبح که باهات حرف می زدم همه چیز رو به راه بود..

-- شایان واسه چند نفر مشکل درست کرده..شکوهی و تموم کارکنان ویلات و با خودش برده..تهدید کرده تا تو نیای ولشون نمی کنه..یکی از گروگانا که سنشم بیشتر ِ ظاهرا مشکل قلبی پیدا کرده ..بچه ها خبر دادن اگه به موقع نرسه بیمارستان تموم می کنه..توشون یه بچه هم هست..مثل اینکه بچه ی یکی ازخدمه هاست که اورده بوده پیش خودش..

آرشام با عصبانیت داد زد: به خدا با همین دستای خودم می کشمش کثافت ِ رذل و..این حیوون چرا دست بردار نیست؟..

-- اون فقط تو رو می خواد..از طرفی، دلارام..................

آرشام_خفه شو کیوان.. دیگه ادامه نده..

-- خیلی خب..باشه اروم باش..تو میگی چکار کنیم؟..بچه ها منتظر یه اشاره ی تو وایسادن همین که دستور بدی تمومه..

آرشام- که بعدشم اون بی همه چیز خیلی راحت مثل آب خوردن دخل اون بدبختا رو بیاره اره؟!..نه این راهش نیست..

-- پس راهش چیه؟..می خوای خودت و تسلیمش کنی؟..لیاقت چنین ادمی فقط یه چیزه ..

آرشام_ ولی قصد من یه چیز دیگه ست..شایان هنوز تاوان کارایی که کرده رو پس نداده..

-- فعلا که یه عده ی دیگه دارن تاوانش و پس میدن..آرشام تو بد مخمصه ای افتادیم..از اینجا به بعدش دیگه به ما ربط پیدا نمی کنه..بذار....................

آرشام_ خودت می فهمی چی داری میگی؟..اون ادما به خاطر من گیر شایان افتادن..نمی تونم ساده از این قضیه بگذرم..

-- چکار می کنی؟..

آرشام_ از دلارام خیالم راحته اینجا جاش امنه..من و تو همین امشب بر می گردیم تهران.. این بازی ِ کثیف و خودم شروع کردم خودمم تمومش می کنم..هر چی دست رو دست بذاریم وضع از اینی که هست بدتر میشه..

-- اما این کاری که می خوای بکنی یه ریسکه..بذار از راهش وارد شیم....

آرشام_ تنها راهش همینه..تا وقتی که شایان تاوان کارایی که کرده رو پس نده نمی خوام کاری بکنی..

--خیلی خب....اگه تصمیمت اینه منم حرفی ندارم..ولی چطور می خوای دلارام و راضی کنی؟!..

آرشام_..نمی دونم....

مات و مبهوت دستم و گذاشتم رو دهنم..

آروم عقب عقب رفتم و از در فاصله گرفتم..

پشتم خورد به دیوار..

چشمام پر از اشک شد..

بغض بدی تو گلوم نشسته بود که با شوک ِ شنیدن حرفاشون هر لحظه سنگین تر می شد..احساس خفگی بهم دست داده بود..خدایا..آرشام..........

در اتاق باز شد ..

آرشام تو درگاه ایستاد و با دیدن من توی اون حال و روز اولش با تعجب نگام کرد ..

ولی خیلی زود به خودش اومد و..

به طرفم دوید..

شونه هام و گرفت ..با بغض و نگاه اشک الودم زل زدم تو چشماش..

- تـو....تو و دوستت داشتید چی به هم می گفتید؟..آرشام تو..

نتونستم جلوی خودم و بگیرم و صدای هق هقم بلند شد..

سرمو گذاشت رو سینه ش و سعی داشت ارومم کنه..

ولی چطور می تونستم اروم باشم؟..

آرشام با پای خودش داره میره تو دهن شیر..

می خواد تنهام بذاره و بره..

چطور می تونستم طاقت بیارم؟..

--هیسسسس..دختر اروم باش هنوز که چیزی نشده..

دستم و رو پیراهنش مشت کردم و صورتم و تو سینه ش فشار دادم..

- می خوای منو اینجا تنها ول کنی و بری ..آرشام نرو..اون عوضی خطرناکه هر کار ازش بر میاد......

همونطور که تو بغلش بودم راه افتاد سمت اتاق..اشکام و با دست پاک کردم..

کیوان و دیدم که تو درگاه ایستاده و با ناراحتی ما رو نگاه می کنه..

رفتیم تو و آرشام درو بست..هر دو تنها تو اتاق بودیم و به هیچ عنوان حاضر نبودم از تو بغلش بیام بیرون..

نشست رو زمین و منو تو اغوشش نگه داشت..

شال و از رو سرم برداشت و روی موهام و بوسید..

اروم گفت: چرا با خودت اینجوری می کنی دلارام؟..من که بهت گفته بودم باید این بازی رو تمومش کنم..

سرم و با شتاب از رو سینه ش بلند کردم..

زل زدم تو چشماش و تند تند با حالت عصبی گفتم: نه..من نمیذارم بری..تو گفتی گذشته ت و فراموش کردی می خوای به آیندمون فک کنی..گفتی که من برات مهمم پس نباید بری..باید پیشم بمونی..

-- دلارام متوجهم تو الان تو وضعیت خوبی نیستی..وقتی اروم شدی حرف می زنیم..

با دست پسش زدم و از جام بلند شدم..

رو بهش با صدای بلند گفتم: چی چی رو اروم باشم؟..حتی اگه 10 سالم بگذره باز با رفتنت مخالفم..تو به من قول دادی..مرد و مردونه بهم گفتی تنهام نمیذاری..گفتی باهام می مونی..

بلند شد و رو به روم ایستاد..تموم مدت اخماش تو هم بود..

سعی کرد اروم حرف بزنه..

-- هنوزم سر حرفم هستم..من هیچ وقت تنهات نمیذارم اینو بهت قول دادم ولی دیشب کنار اتیش وقتی از گذشته م برات گفتم اینو هم گفتم که باید به این بازی خاتمه بدم..الان جون چندتا ادم بی گناه تو خطره..اونم به خاطر من..

بازوهام و گرفت و خیره شد تو چشمام..

--دلارام خواهش می کنم درکم کن..من باید برم..نمی تونم بی تفاوت از این همه اتفاق بگذرم..من میرم ولی خیلی زود بر می گردم..

دستاش و پس زدم و با بغض گفتم: اگه برنگشتی چی؟..هان؟..اگه رفتی و اون کثافتا یه بلایی سرت اوردن چی؟...ما تازه دیشب .....

بغض تو گلوم باعث شد صدام بگیره ..........

با هق هق زانو زدم و صورتم و تو دست گرفتم..چند لحظه بعد گرمای حضورش و کنارم حس کردم ..

سرش و به سرم چسبوند و زیر گوشم با صدای لرزونی گفت: دلارام با خودت اینکارو نکن..اره می دونم ما دیشب رسما مال هم شدیم..ولی تو رو به همون خدایی که می پرستی قسمت میدم بهم فرصت بده کار نیمه تمومم و تموم کنم..تا کی باید مثل دوتا فراری، توی این همه تشویش و اضطراب زندگی کنیم؟.. اگه بهم اعتماد داری قبول کن تا با خیال راحت امانتیم و دست عمومحمد و بی بی بسپارم..

دستم و از رو صورتم برداشتم و با هق هق دور گردنش حلقه کردم..

برام سخته..

نمی تونم ..

این کارش ریسک بود..یه ریسک ِ بزرگ..

حس بدی داشتم..حسی که هر لحظه قوی تر می شد..

سرم و بلند کرد و با دستاش صورتم و قاب گرفت..اروم اروم اشکام و پاک کرد ..

- تو دختر محکمی هستی.......... و با لبخند زل زد تو چشمام و ادامه داد: بیخود که انتخابت نکردم..زن ارشام باید قوی باشه..

یادت نره تو همون دختری هستی که به من امید ِ زندگی داد..حالا که دارمت چرا فکر می کنی روی زندگیم ریسک می کنم؟..من دیگه تنها نیستم، تو رو دارم ..پس برمی گردم..

محکم بغلش کردم..یک دم گریه م بند نمی اومد..

حرفاش می تونست ارومم کنه....ولی دلم..

تو دلم ترس بدی نشسته بود..

ترس از دست دادن کسی که همه ی دنیام بود..

شاید فقط یه حس باشه..اما..........

خدایا می ترسم...........

***************************

از همون موقع که تصمیم به رفتن گرفت، ماتم گرفته بودم ..چشمام فقط اون و می دید..با زبون ِ بی زبونی با همون نگاه پر از غمم بهش می گفتم که نمی خوام بری..

متوجه می شد و سرش و به ارومی تکون می داد..می گفت نمی تونم..مجبورم که برم..

خواستم باهاش قهر کنم ..اما نتونستم..

دلم نمی اومد این دم رفتن دلخوری بینمون باشه..

گفتم قهر کنم به این بهونه می مونه ولی اون آرشام بود..

درسته..الان دیگه اون ادم سرد و خشک ِ قدیم نیست..محبت و درک می کرد و با عشق بیگانه نبود..

ولی هنوزم غرور ِ مختص به خودش و داشت..

همراه بقیه تو هال نشسته بودیم که آرشام کاملا نامحسوس با سر به اتاق اشاره کرد..

نگام و تو جمع چرخوندم..کسی حواسش نبود..

بی بی داشت تو استکانا چایی می ریخت..عمومحمد و کیوانم با هم حرف می زدن..

اروم از جام بلند شدم و رفتم تو اتاق..چند لحظه بعد آرشامم اومد تو و آهسته درو بست..

رفتم پشت پنجره ودست به سینه به دیوار تکیه دادم..برنگشتم نگاش کنم..

ازش دلگیر نبودم اما.........

راضی به رفتنشم نبودم..رو همین حساب دلم پر بود..

حضورش و پشت سرم احساس کردم..یه دستش و دور کمرم حلقه کرد و دست دیگه ش و گرفت جلوم..

تو دستش یه جعبه بود..با تعجب بدون اینکه حرفی بزنم سرم و چرخوندم و نگاش کردم..

به جعبه ی تو دستش اشاره کرد که یعنی بگیرش..

جعبه رو ازش گرفتم و اروم درش و باز کردم..

یه شیشه عطر بود..بیرون اوردم و بوش کردم..مات و مبهوت به شیشه نگاه کردم..

بوی عطر یاس!..

عطر ِ آرشام!....

حتی اون شب رو میز تو اتاقش شبیه این شیشه رو دیده بودم..

- این همون.......

زیر گوشم زمزمه کرد: همیشه علاقه ی خاصی به گل یاس داشتم..از همون بچگی..عادت کرده بودم هر شب قبل از خواب کمی از این عطر تو اتاقم بزنم..باورت میشه بدون اون خوابم نمی برد..هر عادتی که داشتم و طی این 10 سال تونستم ترک کنم ولی اینو نه..

کمرم و محکم به خودش فشار داد ..شال و از رو سرم برداشت و موهام و بویید..

هرم ِ آتیش ِ نفس هاش که لا به لای موهام پیچید باعث شد چشمام و آهسته ببندم وسرم و کمی به عقب مایل کنم..چه حس خوبی بود..

ولی وقتی به این فکر کردم که تا 1 ساعت دیگه باید باهاش خداحافظی کنم اشک تو چشمام حلقه بست..

-- تا وقتی برگردم هر شب قبل از خواب اینو بزن .. می خوام همیشه منو کنار خودت احساس کنی..

لرزش شونه هام و حس کرد..سرش و کنار کشید..شونه هام و گرفت و برم گردوند..با دیدن صورت خیس از اشکم اخماش تو هم رفت ..

سکوت کرده بودیم..نگاهه خیره ی هردومون تو چشمای همدیگه بود..

سرم و زیر انداختم ..به شیشه ی عطر که تو دستام بود نگاه کردم..

انگشتش و گذاشت زیر چونه م و وادارم کرد سرم و بلند کنم..

نگام افتاد به گردنبند «الله» ای که تو گردنش بود..

خدایا خودت نگهدارش باش..

با پشت دست اشکام و پاک کردم..صورتش و به صورتم نزدیک کرد..زل زدم تو چشماش..

بوسه ی غیرمنتظره ای که رو لبام نشوند، وجودم سرما زده م رو گرم کرد..

لباش رو لبام بود که دست سردم و تو دستش گرفت..تنم داغ بود ولی دستام درست متضاد حرارت بدنم سرد و یخ زده بودن..

با عطش خاصی لبام و می بوسید..

شیشه ی عطرو از دستم گرفت و تو همون حالت که تو بغلش بودم دستش و برد پشت و شیشه رو گذاشت رو صندوقی که درست پشت سرم بود..

محکم بغلش کردم..چقدر بهش نیاز داشتم..

دستای آرشام دور کمرم حلقه شده بود و دستای من دور گردنش..سفت همو بغل کرده بودیم..

نفسای هردومون تند و نامنظم شده بود..و احساس گرمای شدید....داشتم می سوختم..

با عطش ازش جدا شدم و نفس زنون درحالی که نگاهه خمارم به لباش بود گفتم:آرشام..کم مونده دیوونه بشم..حس می کنم دارم تو کوره ای از اتیش می سوزم..

حال اونم دست کمی از من نداشت..نفساش که تو صورتم می خورد پوستم و می سوزوند..

گونه م و بوسید..

لباش و برد زیر گوشم و لاله ی گوشم و به دندون گرفت..یه حالی شدم..که اگه آرشام کمرم و محکم نگرفته بود افتادنم حتمی بود..

دستام و گذاشتم رو شونه هاش..

- آرشام، خواهش می کنم..الان اگه یکی درو باز کنه و.............

نذاشت ادامه بدم و.. به لبام مهر سکوت زد....شدیدتر از قبل منو بوسید و در همون حال کمرم و نوازش کرد..

عقب عقب رفت سمت در..

ولم نکرد..خواستم بکشم کنار نذاشت..

پشت به در ایستاد و همونطور که منو تو آغوشش داشت دستش و برد پشت و درو قفل کرد..

با بدبختی خودم و عقب کشیدم..زورش خیلی زیاد بود..

صورت هر دومون سرخ شده بود..

-چرا درو قفل کردی ؟.............

شونه هام و گرفت و چسبوندم به دیوار..

همونطور که زیر گردنم و نرم می بوسید با صدای ارومی گفت: زنمی، می خوام چند دقیقه باهات تنها باشم..

خندیدم وسرم و بالا گرفتم..چشمای خمارم و بستم..

پچ پچ کردم:خودخواه..

به همون ارومی جوابم و داد:شک داشتی؟....

لبخند زدم..صورتم و بوسید..

محکم به دیوار فشارم می داد..شدت بوسه هاش هر لحظه بیشتر می شد..

زیر گردنم و گاز گرفت..

-آخ..

دستاش و ستون کرد کنار سرم و تو چشمام زل زد..نفساش داغ بود..این گرما رو دوست داشتم..

هر جای صورتم و که می بوسید یه تیکه از جمله ش و به زبون می اورد..

-- وقتی پیشت باشم نمی تونم جلوی خودم و بگیرم..چراش و نپرس چون خودمم نمی دونم..تا حالا اینجوری نشده بودم.............

با خنده شونه هاش و گرفتم..صورتش و به صورتم چسبوند..

-احساسمون متقابله..

سرش و برد عقب و نگام کرد..

با عطش..

با نیاز..

حتی با..

عشق..

همه رو از پشت حریری از اشک می دیدم..

با لحنی که تب و تاب و ازم می گرفت گفت: نمی دونی چقدر بهت نیاز دارم ..

کمرش و گرفتم..

- پس چرا نمی مونی؟..منم بهت نیاز دارم ..

گونه م و بوسید..صورت شو کنار نکشید..

-- برای رسیدن به خوشبختی باید بهاش و هم پرداخت..خوشبختی ِ حقیقی آسون به دست نمیاد دلارام..

سکوت کردم..چی باید می گفتم؟..همه ی حرفاش و قبول داشتم..

فقط نمی دونستم با دلم چکار کنم؟..

- پس بذار منم باهات بیام..می خوام کنارت باشم..

سرش و عقب کشید..با اخم خیره شد تو چشمام..

با تحکم گفت: هیچ می فهمی چی میگی؟..من برای اینکه تو در امان باشی حاضرم از جونمم بگذرم اون وقت با دستای خودم تو رو به سمت آتیش هول بدم؟..برای اینکه دست اون عوضیا بهت نرسه همه کاری کردم..فقط برای اینکه تو رو داشته باشم..هنوزم تا اونجایی که بتونم نمیذارم کسی بهت اسیب بزنه..

یه قطره اشک از گوشه ی چشمم چکید..

اینبار این من بودم که برای بوسیدن عشقم پیش قدم می شدم..

اروم صورتم و جلو بردم..هیچ حرکتی نمی کرد..فقط تو چشمام زل زده بود و نگاهه عاشق ِ من به لبای کسی بود که از خودمم بیشتر دوسش داشتم..

لبام که لباش و حس کرد چشمام و بستم و.... بوسه ای از سر عشق..از روی قلبم..با تموم احساسم....

قلبم با هر تپش ِکوبنده ش این عشق و فریاد می زد..

خواستم عقب بکشم، نذاشت..

جوری لبم و بوسید که حتم داشتم جاش کبود میشه..

از هم فاصله گرفتیم..هر دو تو چشمای هم خیره شدیم..

لبای اون می لرزید..مال منم همینطور..

انگار می خواستیم چیزی رو زمزمه کنیم ولی نمی تونستیم..

من منتظر یه اشاره از جانب اون بودم ..

تا داد بزنم که چقدر دوستش دارم..

دستش و به گردنش کشید و صورتش و برگردوند..

ناخداگاه لبخند زدم وسرم و زیر انداختم..هنوزم مغرور ِ..حتی تو این شرایط..

آرشام با همین غرور ِ محکمش ستودنی بود..

اروم و گرفته گفتم: میشه همینجا از هم خداحافظی کنیم ؟..

با تعجب نگام کرد..

اما نگاهش رو لبام میخکوب موند..

بهشون دست کشیدم..یه کم می سوخت..

با تردید رفتم سمت طاقچه وتو اینه به خودم نگاه کردم..لبام حسابی قرمز شده بود..

خندیدم و برگشتم نگاش کردم..به صورتش دست کشید و لبخند زد..

- خوبه پس بهونه شم جور شد..با این سر و وضع بیرون نیام بهتره..

فقط نگام کرد..

رفتم سمتش و رو به روش ایستادم..

- بهم قول میدی مواظب خودت باشی؟..

سر تکون داد که چپ چپ نگاش کردم و گفتم: نخیر اینجوری قبول نیست لفظی قول بده..مرد و مردونه..

با همون لبخند بازوهام و تو دست گرفت ..

-- هرجور که تو بخوای ..شرطشم اینه که قول بدی در نبودم بی تابی نکنی و فقط منتظرم باشی..

لبخندم پررنگ شد و چشمام و بستم و باز کردم..

- منتظرتم..

لباش و اورد جلو و به چشمام بوسه زد.. 

**********************

کنار پنجره ایستاده بودم و از پشت شیشه نگاش می کردم..

آرشام و عمومحمد و کیوان هر 3 بیرون ایستاده بودن و آرشام داشت با عمومحمد حرف می زد..

به پاکت توی دستم نگاه کردم..عکسایی که امروز صبح انداخته بودیم و آرشام قبل از رفتن اونا رو بهم داد..

و فقط یکی از عکسا رو از توش برداشت و گفت با خودش می بره..

هر دو توی عکس کنار هم ایستاده بودیم و دست چپ آرشام دور کمرم حلقه شده بود و من با لبخند دلنشینی تو دوربین نگاه می کردم در حالی که دست چپم رو سینه ی آرشام بود..

هیچ اخمی رو پیشونیش نداشت..چشماش خوشحال بود..

به تصویرش دست کشیدم..

عکس و به لبام نزدیک کردم و صورتش و بوسیدم..

اوردمش پایین و همزمان بیرون و نگاه کردم..با دیدنش در حالی که لای در ایستاده بود و نگاه مستقیمش سمت پنجره بود ضربان قلبم و شدیدتر از قبل تو سینه م حس کردم..

عکس و گذاشتم رو سینه م و شیشه ی پنجره رو جای صورت جذابش لمس کردم..

و نفهمیدم کی صورتم از اشک خیس شد..

یه چیزی رو زیر لب زمزمه کرد..نفهمیدم چی گفت..

با سر بهش اشاره کردم تا یه بار دیگه بگه..

ولی در جوابم فقط چشماش و بست و باز کرد ..و با لبخند کمرنگی سرش و تکون داد..

نگاش و ازم گرفت و به سرعت از در بیرون رفت..

ناخداگاه قلبم تیر کشید و دستم رو شیشه مشت شد..

در که بسته شد حس کردم توان ایستادن ندارم..زانوهام خم شد و همونجا زیر پنجره نشستم..

سرم و به دیوار تکیه دادم و در حالی که پاکت عکسا رو به سینه م فشار می دادم قطرات اشک خود به خود رو صورتم نشستند..

نخواستم جلوی خودم و بگیرم..دلم پر بود..داشتم دق می کردم..

راهی که داشت می رفت سرتا سرش پر از خطر و دلهره بود..

شایان نیت خوبی نداشت..شک نداشتم برای به دام انداختن آرشام نقشه های شومی داره..

فقط همه ی امیدم به خدا بود..

همه ش خودم و دلداری می دادم که آرشام می تونه از پسش بر بیاد..

صدای زنگ پیامک گوشیم بلند شد..تنم لرزید..انگار که مطمئن بودم خودشه..

تو همون حالت با بغض لبخند زدم و تند از جام بلند شدم..

گوشیم تو کیفم بود..

درش اوردم و با شوق خاصی به صفحه ش نگاه کردم..

شماره ش و همراه ِ اسمش که دیدم نزدیک بود جیغ بکشم که سریع با دست جلوی دهنم و گرفتم..

هنوز چند دقیقه بیشتر نیست ازم جدا شده ولی از نظرم زمان هر لحظه طولانی تر میشه ..

دستم می لرزید..

پیامش و باز کردم..

« تو آرام آمدی

نرم و بی صدا

مثل قطره ای باران بر قلبم چکیدی

به سان برف آرام آرام در من ذوب شدی

تکه ای از وجودم شدی

در این سنگستان

نمی دانم تو را چه بنامم

تو که امدی ارام شدم

چیزی در درونم خواند..

زمزمه کرد.. 

این آغاز دوست داشتن است!!..»

بارها و بارها پیامی که فرستاده بود و خوندم..

خدایا خواب نیستم؟!..

رویا نمی بینم؟!..

این پیام خود آرشام ِ !!..

انگشتام خود به خود رو دکمه های گوشیم لغزید..

لبخند رو لبام بود با این حال این بغض لعنتی دست از سرم بر نمی داشت..

خدایا اگه پیشم بود و این شعر و واسه م می خوند می مردمم نمی ذاشتم امشب بره..

محتاجش بودم..

محتاج ِ یه نگاه حتی شده با اخم و غرور..

بهش نیاز داشتم..به اغوش گرم ومهربونش..

خدایا تا برگرده چطور روزام و بدون اون شب کنم؟..

آروم آروم نوشتم: 

«آمدی

مغرور

بی کلام

در نگاهت هزارمعما

و برلبانت مهر خاموشی..

اندکی گذشت..

آرام آرام نزدیک شدی

مغرور

بی کلام

کمی مهربان!!

وعشق را

به امانت به من دادی و دور شدی!!..»

بدون مکث براش ارسال کردم..

گوشه ی لبم و از هیجان می جویدم و چشم از صفحه ی گوشیم بر نمی داشتم..

دستام یخ بسته بود..

چند لحظه بیشتر طول نکشید که جواب پیامم و داد..

« تا زنده م به همونی که امانت دادم دستت نیاز دارم..یه چیزی رو نتونستم با خودم ببرم..تا وقتی که برگردم مراقبش باش»..

لبام و رو هم فشار دادم تا بغضم نشکنه..

منظور آرشام به قلبش بود!!..

قلبی پر از عشق رو پیش من به امانت گذاشته بود..

دوست داشتم جیغ بکشم و اسمش و بلند صدا کنم..

براش نوشتم:

« یادت نره یکی اینجا چشم به راهته .. منتظرم نذار آرشام چون می دونم طاقتش و ندارم»..

منتظر چشم به صفحه دوختم تا اینکه جوابش و برام فرستاد..

« شرطم و یادت نره»..

لبخند پر از غمی نشست رو لبام..

انگشتام از سرما سر شده بود..

نتونستم گوشی رو تو دستام نگه دارم..

شرطت و فراموش نکردم آرشام...

نه تا وقتی که تو قولت و فراموش نکنی..

*****************************

بی بی _ دخترم با خودت اینکارو نکن..صبح تا شب می شینی پشت این پنجره لب به هیچیم نمی زنی اینجوری از پا در میای مادر..بیا یه لقمه بذار دهنت رنگ و روت پریده..تو الان امانتی دست ما .. بیا مادر بیا بشین کنار من خودم واسه ت لقمه می گیرم..بیا..

با لبخند مصنوعی که سعی داشتم همونطور رو لبام حفظش کنم رو به بی بی با صدایی گرفته گفتم:به خدا نمی تونم بی بی..ازگلوم پایین نمیره..

-- توی این چند روز سر جمع 3 وعده غذا هم نخوردی دخترم..همین امروز و فرداست که شوهرت برگرده و وقتی تو رو توی این حال و روز ببینه نگران میشه ..تو که اینو نمی خوای مادر..

صاف تو جام نشستم و با ذوق و شوق ِ خاصی گفتم: عمومحمد ازش خبر گرفته؟..بی بی تو رو خدا اگه چیزی هست به منم بگید..

اومد و کنارم نشست..سرم و به سینه ش گرفت و نوازشم کرد..

-- نه دخترم..نه عزیز مادر..اروم باش....

چونه م از بغض لرزید..دیگه این بغض برام عادت شده بود..

حتی با گریه های شبانه و اشک ریختای تو خلوت ِ پر از تنهایی و انتظارهم نتونستم اونو بشکنم..

چقدر سخته که از حال عشقت بی خبر باشی و فقط انتظار بکشی..

گوشیش خاموش بود..می دونستم نباید روشن بذاره ولی دلم که این چیزا سرش نمی شد..

بی بی _ غصه نخور دخترم..میدونم بی قرار ِ شوهرتی..به وَالله اگه خبری ازش داشته باشیم بهت میگیم..دارم غم تو چشمات و می بینم...می دونم تو گلوت بغض نشسته عزیز ِ دلم..ولی طاقت بیار..این انتظار کشیدنا رسم عاشقی ِ..برای سلامتیش دعا کن دخترم..با اون دل پاک و مهربونت از خدا بخواه شوهرت وصحیح و سالم بهت برگردونه..تو عاشقی، اونم خاطرت و می خواد دلاتون به هم راه داره مادر..تو غصه بخوری اونم این غم و حس می کنه..به خاطر خوشبختی و آسایشتون خطرو به جون خریده پس تو هم کمکش کن..با دعا..با صبر.. منتظرش بمون دخترم....

با گریه سرم و رو سینه ش تکون دادم ..

- بی بی تک تک ِحرافت و قبول دارم..ولی به خدا سخته..هر لحظه که می گذره و اون بر نمی گرده انگار یکی داره بند بند ِ وجودم و از هم پاره می کنه....

صدای بی بی هم بغض داشت..

روی سرمو بوسید..

بی بی _ می دونم دخترم..اما چکار کنیم چاره ای جز صبر نداریم..خدا شاهده آقا رو مثل پسر خودم می دونم..از وقتی رفته هر شب سر نماز دارم واسه ش دعا می کنم و دو رکعت نماز به نیت سلامتیش می خونم..ولی بازم خدا بزرگه ..صلاح همه ی مارو اون بهتر از هر کس می دونه دخترم..

**************************

داشتم موهام و شونه می زدم که نگام به کبودی گردنم افتاد که حالا یه رد کمرنگی ازش باقیمونده بود..

یاد اون روز افتادم که می خواستیم خداحافظی کنیم..

می دونم تموم اونکارا رو کرد تا کمتر غصه بخورم..تا یادم بره که جدایی تا چه حد سخته..

ولی یادم که نرفت هیچ با وجود اون همه نزدیکی بیشتر از قبل دلتنگش شدم..

به گردنم دست کشیدم..عکسمون تو طاقچه بود..برش داشتم و به صورتش نگاه کردم..

آخه تو کجایی آرشام؟!..

چرا خبری از خودت بهمون نمیدی؟!..

می دونم ناچاری ولی بی انصاف به فکر منم باش که اینجا دارم دق می کنم..

کارم شده هر لحظه و هر ثانیه چشم بدوزم به این درتا ببینم کی میای تو..

اینبار قسم می خورم که برگردی تموم عشق و احساسم و به پات می ریزم..

فقط برگرد....

بی بی از تو حیاط صدام زد..عکسش و بوسیدم و گذاشتمش تو طاقچه..

روسریم و سرم کردم و رفتم تو بالکن ..

کنار حوض داشت ماهی می شست..

- جانم بی بی..کارم داشتی؟..

-- جونت سلامت دخترم.. دستم بنده، اون قابلمه کوچیکه رو از تو آشپزخونه واسه م میاری؟..

با لبخند سرم و تکون دادم و راه افتادم سمت آشپزخونه..

در کابینت و باز کردم..

تو جا ظرفی کنار سینک و هم نگاه کردم ..اونجا بود..

برش داشتم و برگشتم تا از در اشپزخونه برم بیرون که یه دفعه درد بدی رو تو سینه م حس کردم..

یه دردی که همراهش حس بدی رو بهم القا کرد..

قابلمه از دستم افتاد رو زمین و از صدای برخوردش با زمین بی بی هراسون خودش و به اشپزخونه رسوند و با نگرانی تو درگاه ایستاد..

دستم رو سینه م مشت شد..

احساس خفگی بهم دست داد..

حس می کردم دردم از یه چیز دیگه ست..یه حس بدی داشتم..

انگار که بخواد یه اتفاق بد بیافته..

بی بی _ یا ابوالفضل..خدا مرگم بده دخترم چت شده؟..

نمی تونستم حرف بزنم..سرم گیج می رفت..با اون یکی دستم سرم و چسبیدم و بدو از آشپزخونه زدم بیرون..تلو تلو می خوردم..

داشتم خفه می شدم..انگار راه تنفسم بسته شده بود..

لب حوض زانو زدم و مشتام و پر از اب کردم و به صورتم پاشیدم..سرد بود و همین سرما تونست واسه م یه شوک باشه.. 

با یه نفس بلند راه تنفسم باز شد..

بی بی با گریه کنارم نشسته بود و کمرم و ماساژ می داد..

نفسای بلند و نامنظم می کشیدم..پشت سر هم..

بی بی _دلارام..دلارام مادر حالت خوبه؟..دخترم دارم سکته می کنم تو رو به «علی» جوابم و بده..

دستم و بالا اوردم وبهش اشاره کردم خوبم..

ولی خوب نبودم..

تو سینه م تیر می کشید و انگار یکی با شدت داشت به گلوم چنگ می نداخت..

ناخداگاه از جام بلند شدم و به سمت خونه دویدم..بی بی از پشت سر با صدای بلند صدام زد ولی من بی توجه و هراسون رفتم تو خونه..

دنبال گوشیم می گشتم..

دنبال یه راه ِ امید..

بالاخره پیداش کردم..چشمام تار می دید ..شماره ش و گرفتم..

« دستگاه مشترک مورد نظر خاموش می باشد..»

با نفرت از شنیدن این صدای عذاب اور که توی این مدت مرتب تو سرم تکرار می شد گوشی رو انداختم کنار....

به دیوار تکیه دادم و زانوهام و بغل گرفتم..

سرم و گذاشتم روشون و صدای هق هقم بلند شد..

دست نوازش گر ِ بی بی و رو سرم حس کردم..

-- دخترم داری منو می ترسونی..تو که حالت خوب بود..........

بغلش کردم و با گریه نالیدم: بی بی حالم خوب نیست..یه حس بدی دارم..نمی دونم چیه ولی ....می ترسم بی بی..می ترسم..

پشتم و نوازش کرد..

با حرفا و دلداریاش مثل همیشه سعی داشت ارومم کنه..

ولی اینبار فرق داشت..هیچ جوری اروم نمی شدم..

نمی تونستم..

انگار که دست خودم نبود.. 

*************************

اروم لای چشمام و باز کردم..سرم بدجور درد می کرد..دستم و گذاشتم رو پیشونیم و با درد اخمام و جمع کردم..

با شنیدن صدای بی بی و عمومحمد سرم و چرخوندم سمت در..

لای در باز بود..

عمومحمد_ دختر بیچاره حق داره..

بی بی _ نمی دونی چقدر گریه کرد..پریشون وسرگردون از در اشپزخونه زد بیرون و رفت لب حوض نشست تند تند به صورتش اب زد ..انگار نفسش بالا نمی اومد..می خواست به شوهرش زنگ بزنه ولی خاموش بود جواب نمی داد..از همون موقع تا حالا که چشم رو هم گذاشته یا داره تو خواب اسمش و صدا می زنه یا با ترس می پره و رو صورتش عرق می شینه..نذر کردم آقا صحیح و سالم برگرده و این دختر دلش اروم شه..به خدا وقتی تو این حال و روز می بینمش دلم اتیش می گیره..

عمومحمد _ خدا بزرگه بی بی.. نگران نباش....

صدای زنگ در بلند شد..تو جام نشسته بودم..سرم و چرخوندم سمت پنجره..

پتو رو کنار زدم و بلند شدم..نای راه رفتن نداشتم..

تو درگاه ایستادم..فقط بی بی تو هال وایساده بود..

- بی بی کی در می زنه؟..

-- دخترم بیدار شدی؟..حالت خوبه؟..

- خوبم بی بی..کی بود؟..

-- چی بگم مادر؟..نمی دونم..عمومحمد رفته ببینه کیه ..

راه افتادم سمت راهرو..درو باز کردم و رفتم تو بالکن..

بی بی _ اینجوری نرو دخترم الان عرق داری سرما می خوری..لااقل مانتوت و بپوش..

سرمو به طرفین تکون دادم که یعنی نه نمی خواد..

گره ی روسریم و که داشت باز می شد محکم کردم..

عمومحمد درو باز کرد..نتونستم ببینم کیه چون لای در ایستاده بود..چند لحظه بعد عمومحمد رفت کنار و کسی که پشت در بود اومد تو..

با تعجب به ماموری که لباس فرم سبز رنگ تنش بود نگاه کردم..

پله ها رو یکی یکی طی کردم و رفتم سمتش..بی بی پشت سرم اومد..

اون مامور که یه مرد حدودا 37،38ساله بود داشت با عمومحمد حرف می زد که با دیدن من ساکت شد ..

-- سلام .. ببخشید مزاحمتون میشم.............

و به پرونده ای که تو دستش بود نگاه کرد و سرش و تکون داد: خانم دلارام امینی درسته؟..

با تعجب نگام و بین عمومحمد و اون مامور چرخوندم..

-بله..خودم هستم..چی شده؟..

-- شما با اقای آرشام تهرانی چه نسبتی دارید؟..

تو دلم یه جوری شد..

هر لحظه با سوالاتی که می پرسید بیشتر می ترسیدم..

- معذرت می خوام ..میشه............

هنوز جمله م کامل نشده بود که سرش و تکون داد و گفت: بله بله متوجه هستم..

و کارتی رو از تو جیبش بیرون اورد و رو به من گرفت..نگاش کردم..

-- سرگرد فروزش از اداره ی مبارزه با مواد مخدر....

کارت و برگردوند تو جیبش .. تو پرونده نگاه کرد..

-- حالا میشه بدونم نسبت شما با اقای آرشام تهرانی چیه؟..

اب دهنم و قورت دادم..گلوم می سوخت..

بی بی کنارم ایستاد و دستم و گرفت..فهمید حالم خرابه..

- من همسرشم..چی شده؟!..

عمومحمد _ بریم تو اینجا سرده، دخترمم حالش خوب نیست..

سرگرد به نشونه ی موافقت سرش و تکون داد و پشت سر عمومحمد راه افتاد ..به بی بی نگاه کردم..

--آروم باش عزیزم ایشاالله که خیر ِ ..

سرم و تکون دادم..اما دلم گواهه بد می داد..

بی بی دستم و گرفت و رفتیم تو..

*****************************

سرگرد_ همسر شما به همراه شخصی به نام کیوان شجاعی دقیقا 5 روز پیش از شمال به سمت تهران حرکت کردند درسته؟..

بهت زده نگاش کردم..

- شما.. اینا رو از کجا می دونید؟!..

-- براتون توضیح میدم..شما همایون شایان و برادرزاده شون ارسلان شایان رو می شناسید؟..

-بـ..بله..چطور؟!..

-- ما الان مدتهاست شایان و دار و دسته ش و زیر نظر داریم..توضیح بیشتری نمی تونم بدم متاسفم فقط تا جایی که بدونم به شما مربوط میشه رو میگم .. 

کیوان با ما همکاری می کرد و به کمک اون مدارک نسبتا قابل توجهی رو بر علیه شایان در دست داشتیم..ولی این مدارک برای گیر انداختن شایان کافی نبود..

اسنادی که به کمک اونها می تونستیم برای دستگیری باند شایان اقدام کنیم تنها در دست شوهر شما یعنی آقای تهرانی بود..

ولی متاسفانه ایشون با ما چندان همکاری نکردند..چون اصرار داشتند که دیگه کاری با شایان ندارن ..

ولی ما به اون مدارک نیاز داشتیم..کیوان همون شب با همسر شما این مسئله رو در میون میذاره منتهی ایشون بازم قبول نمی کنند..

ظاهرا مقصودشون تنها انتقام از شایان و برادرزاده ش بوده که ما کاملا در جریان این موضوع قرار نداشتیم..ما هم منتظر موقعیتی بودیم تا بتونیم اون مدارک و به دست بیاریم..

اون شب اونها به دیدن شایان میرن..کسی که 8 نفر ادم بی گناه رو گروگان گرفته بود اون هم به خاطر شوهر شما..

شایان با وجود همسرتون اونها رو ازاد نمی کنه و خواسته ش و به اقای تهرانی میگه..اون هم مبنی بر اینکه مدارک و اسنادی که شوهرتون در دست داشته بعلاوه ی دختری به اسم دلارام رو به اون تحویل بده..

ما از طریق کیوان و فرد نفوذی که در بین اونها داشتیم از راه غیرمستقیم متوجه قضایا بودیم..

ظاهرا همسرتون وقتی درخواست شایان رو می شنوه کنترلش و از دست میده و با هم درگیر میشن..

و این درست تو زمانی اتفاق میافته که ما اماده ی اجرای عملیات بودیم..برای نجات جون اون 8 نفر..

که با شنیدن صدای گلوله بدون ذره ای درنگ ساختمون و محاصره کردیم..

شوهر شما به کمک کیوان اون 8 نفر رو فراری دادند که بچه های ما اونها رو با ماشین از اون محل دور کردند..

کیوان و همسرتون هنوز داخل ساختمون بودند..یه ساختمون قدیمی تو دورافتاده ترین نقطه از تهران..

تو درگیری که بچه های ما با ادمای شایان داشتن ما متوجه شدیم که کیوان و شوهر شما پشت ساختمون موفق به فرار میشن ولی با این وجود یک ون مشکی که متعلق به افراد شایان بوده اونها رو تعقیب می کنه..

توی این عملیات همایون شایان درست زمانی که قصد فرار داشته به دست افراد ما کشته میشه..

ولی ارسلان فرار می کنه..

از طریق ردیابی که تو ماشین کیوان جاساز کرده بودیم تونستیم پیداشون کنیم اما..............

سکوت کرد..با دقت گوش می دادیم ...

چرا دیگه حرفی نمی زنه؟..

د لامصب یه چیزی بگو دیگه طاقت ندارم..

یه پاکت پلاستیکی رو گذاشت جلوم..با تعجب نگاش کردم..

-- وسایل داخل این پاکت و می تونید شناسایی کنید؟..

نمی دونم چرا دستم می لرزید..می خواستم برش دارم ولی انگار یکی جلوم و می گرفت..اب دهنم و قورت دادم تا از سوزش گلوم کم بشه ولی با این کار بغضم سنگین تر شد..

دست سردم و دراز کردم و پاکت و از رو زمین برداشتم..

لازم نبود درش و باز کنم محتویات توش کاملا مشخص بود..

مات و مبهوت نگاهم و روشون گردوندم..

خدایا ..نـــه..

حلقه ی آرشام..

پلاک «الله» ای که اون شب تو کلبه بهش هدیه دادم..

ساعت مچیش..

فندک زیپویی که همیشه با خودش داشت..

و یه سری مدارک که نصفشون سوخته بود..

-ایـ..اینا..اینا همه شون..اینا متعلق به همسرمه..این گردنبند ارشام ِ ..اینا..اینا دست شما چکار می کنه؟!..این مدارک چرا سوخته؟!..

صدام که با بغض گرفته بود هر لحظه بلندتر می شد..

بی بی دستم و گرفت و زمزمه کرد اروم باشم....نمی تونستم..

مغزم به کل قفل کرده بود..

سرگرد _ خانم امینی لطفا اروم باشید..من همه چیزو با جزئیات براتون توضیح دادم تا در جریان اتفاقات قرار بگیرید..قصد بازجویی از شما رو هم نداشتم وگرنه ازتون می خواستم با من به اداره بیاید..پس..........

بلند گفتم: تو رو خدا حرفتون و نپیچونید..راست وحسینی بگید چی به سر ارشام ِ من اومده؟..تو رو قرآن، مگه حال و روزم و نمی بینید؟..

عمومحمد_ دخترم اروم باش بذار جناب سرگرد حرفش و بزنه..

رو بهش با بغضی که چیزی تا شکستنش نمونده بود گفتم: چطور اروم باشم عمومحمد؟..ببینید..

رو به بی بی پاکت و گرفتم و تکونش دادم..........

- بی بی نگاه کن اینا وسایل ِ آرشام ِ ..این همون حلقه ای ِ که شما سر عقد بهمون دادید..بی بی تو رو خدا نگاه کن..این همون گردنبندی ِ که بهش دادم..خودم با دستای خودم «الله» و به گردنش بستم بی بی..گفتم می خوام اسم «خدا» همیشه همرات باشه..

صدای هق هقم بلند شد..پاکت و تو دستام فشار دادم..

بی بی سرم و تو اغوشش گرفت ..اونم گریه می کرد..

تموم حالات و رفتارم عصبی بود..

سرم و از تو سینه ش بیرون اوردم و رو به سرگرد که اخماش و کشیده بود تو هم و با ناراحتی به زمین نگاه می کرد گفتم: بگید..بگید من ارومم..به خدا حتی گریه م نمی کنم..فقط بگید..بذارید خیالم راحت شه..

و با حرص اشکام و پاک کردم..اروم و قرار نداشتم..نمی فهمیدم دارم چکار می کنم..

سرگرد_ شما حالتون خوب نیست خانم، بذارید......

داد زدم: من خوبم..شما فقط به من بگید چی به سر شوهرم اومده؟..فقط همین..می خوام بدونم..

سرش و تکون داد: باشه..من فقط به وظیفه م عمل می کنم..متاسفانه باید بگم توی مسیر راننده که کیوان بوده توسط افراد داخل ون تیرمی خوره..در جا تموم می کنه چون گلوله به سرش اصابت می کنه..خارج از شهر بودن و کنار جاده ی باریکی که سینه ی کوه بوده پرتگاه های بلند و خطرناکی قرار داشته..همون موقع که شلیک میشه ماشین منحرف میشه سمت چپ و.....ماشین تو دره سقوط می کنه..و میانه ی راه اتیش می گیره و هر دو سرنشین خودرو ......................

با حمله ی عصبی که بهم دست داد جیغ کشیدم و پاشدم..فریاد می کشیدم مرتب می گفتم :نــــه..این دروغه..آرشـــــام..

تو سر و صورتم می زدم..به صورتم چنگ می نداختم..گریه می کردم و به خدا شِکوه می کردم..

بی بی با گریه سریع اومد سمتم ...

سعی داشت دستام و بگیره ولی نمی تونست از پسم بر بیاد..هیچ کس جلودارم نبود..از ته دل جیغ می کشیدم و داد می زدم..

کف هال زانو زدم و رو به زمین خم شدم..دستم و رو سینه م مشت کرده بودم و با صدای بلند اسمش و صدا می زدم..

عمومحمد اومد کمک بی بی ..پسش زدم و با مشت به زمین کوبیدم..

صدای عمومحمد و سرگرد تو گوشم می پیچید ولی تو حال خودم نبودم..صدای هق هقم گوش فلک وکر می کرد..صدای شیون زاریم همه ی خونه رو برداشته بود..ضجه می زدم و اسم خدا رو همراه ِ آرشام صدا می زدم.. 

سرگرد_ هر دو جنازه الان تو سردخونه ن..می تونید فردا صبح اقدام کنید..لازم به ذکر ِ که هر دو به طرز فجیعی سوختن..از روی مدارک و لوازمی که همراه داشتن تونستیم شناساییشون کنیم..

همراه اقای تهرانی این وسایل بود..گردنبند دور گردنش بود و حلقه هم به انگشتش..اون فرد نفوذی هم تایید کرده که جنازه ها متعلق به کیوان شجاعی وآرشام تهرانی ِ چون زمان وقوع حادثه توی اون ون بوده و با چشم همه چیز و دیده، شهادت داده..

حتی دیده که شوهر ایشون سعی داشتن مسیر ماشین و از سمت دره منحرف کنند ولی متاسفانه موفق نمیشن..

اون دریاب برای پیدا کردنشون تا زمانی به ما کمک کرد که ماشین اتیش نگرفته بود....بهتون تسلیت میگم..........

همونطور که رو به زمین خم شده بودم کمرم و تا نیمه راست کردم و سرم و بلند کردم..

با گریه و ضجه به بی بی نگاه کردم..

- بی بی بگو که اینا هیچ کدومش حقیقت نداره...آرشام ِ من زنده ست..اون نمرده..برمی گرده..قسم خورد بر می گرده..وقتی خواست بره بهم قول داد..

بی بی با هق هق بغلم کرد....

- بی بی خودش گفت..گفت میاد..گفت تنهام نمیذاره..بگو که اینا همه ش یه کابوسه..من خوابم مگه نه؟!......

ازته دل جیغ کشیدم..آرشــــــــام.....

خدایا این چه بخت و اقبال ِسیاهی ِ که من دارم؟..چرا نباید یه لحظه توی این دنیا رنگ خوشبختی رو ببینم؟..خدایا بیچاره تر از اینم نکن..خدایــــــا.........

-- عزیز ِ دل ِ بی بی اروم باش..داری خودت و از بین می بری..دخترم اینکار و نکن..به خاطر ِ بی بی.......

از بس جیغ کشیده بودم و به سر و صورتم زده بودم که دیگه جون نداشتم حرف بزنم..حتی نا نداشتم لای چشمام و باز نگه دارم..

-آ..آرشام ..آرشام زنده ست..می دونه هنوز چشم به راهشم..قول داد چشم به رام نذاره..ای کاش ..می مُردم..می مُردم و.. نمی ..نمی ذاشتم ..بره..بی..بی..من..نمی............

تو بغل بی بی اروم اروم چشمام بسته شد و تاریکی چون پرده ای سیاه جلوی چشمام و گرفت..

دیگه متوجه اطرافم نبودم..

هر چی که بود فقط..

سیاهی ِ محض بود..

****************************

اروم لای چشمام و باز کردم..

تو سرم احساس سنگینی می کردم..

دیدم تار بود ولی کم کم بهتر شد..با ناله چشمام و چند بار بستم و باز کردم..

گیج و منگ نگاهم و اطرفم چرخوندم..

با تعجب به سرمی که تو دستم بود نگاه کردم..

من کجام؟!..

هنوز کامل حواسم جمع نشده بود که در اتاق آهسته باز شد..

با دیدنش تنم لرزید..قلبم بی امان تو سینه م می تپید و هجوم اشک رو به چشمام حس کردم..

نا نداشتم صداش کنم..حالم اصلا خوب نبود..

با همون لبخند همیشگیش بهم نگاه می کرد..خواستم اسمش و زمزمه کنم نتونستم..

تو جام نیمخیز شدم که با قدم هایی بلند و شتابزده خودش و بهم رسوند..

کنارم ایستاد و دستم و تو دستش گرفت..ولی.....دستاش.... سرد بود!..

نگاش کردم..بهت و ناباوری رو تو چشمام خوند..هنوزم همون لبخند و رو لباش داشت..

اب دهنم و قورت دادم تا بغضم و رد کنم ولی نشد..

لبام لرزید..ازهم بازشون کردم..

-آ..آرشا..آرشام....آرشام..آرشام تو.......تو.........

دوست داشتم بلند صداش کنم اما نتونستم..

رو صورتم خم شد..ناخداگاه چشمام و بستم..اشکام خودسرانه رو صورتم جاری شدن..

لباش و به پیشونیم چسبوند..

سرد بود!..

حتی بوسه ای که رو پیشونیم زد..

تنم با همون بوسه یخ بست..دستام شروع کردن به لرزیدن..تو دستش گرفت..چشمام و باز کردم..

تنش سرد و نگاهش سوزان بود..اما چرا این گرما رو حس نمی کنم؟!..سرمای دستاش این اجازه رو بهم نمی داد..

زمزمه کرد..اروم ..

با نگاهی شفاف و نافذ مثل همیشه..

--شرطمون و یادت رفت؟..

خواستم لبخند بزنم و بهش بگم نه..نه تو دیگه پیشمی و به قولت وفا کردی پس پاش وایسادم..

ولی نتونستم..فقط نگاش کردم..با چشمایی که سیل غم و تنهایی رو به رخش می کشید..تا بدونه توی این مدت چی کشیدم و تو تنهاییام چقدر اشک ریختم ..

به صورتم دست کشید..اشکام و پاک کرد..

-- نذار این چشما اینطور بباره ..این اشکا..هیچ وقت لایقشون نبودم...........

نتونستم بیشتر از اون ساکت بمونم ..بغضم هنوز سر جاش بود..

صدام پر از گلایه شد..

پر از شِکوه و شکایت..

-آرشام..آرشام تو..تو..تو زنده ای..تو برگشتی..پس همه ش دورغ بود....آرشام ِ من سالمه..............

حواسم به سرم ِ توی دستم نبود و تو همون حالت محکم بغلش کردم..

دستم سوخت و درد گرفت ولی بی خیال فقط خودم و تو اغوشش حس کردم..

تندتند پشت سر هم با گریه باهاش حرف می زدم..

-سر قولت موندی..مرد و مردونه گفتی میای پیشم و تنهام نمیذاری..ازت ممنونم..خدایا ازت ممنونم..........

پشتم و نوازش کرد..صداش به همون ارومی بود..

-- محکم باش دلارام..سعی کن با تموم اتفاقات کنار بیای..من خواستم با سرنوشت بجنگم ولی نتونستم..می دونم سخته ولی من همیشه کنارتم..فکر نکن تنهات گذاشتم و زیر قولم زدم..منو توی قلبت حس کن..

سرم و از رو سینه ش بلند کردم..تو چشماش خیره شدم..

با ترس و وحشت خاصی سرم و تکون دادم و گفتم: نه..تو دیگه برگشتی ..من تنها نیستم ارشام تو پیشمی..بگو که همه ش یه کابوس بود..بگو اون همه ضجه و التماس وَهم و خیال بود..آرشام پیشم می مونی مگه نه؟....

نگاهه ملتمسانه م و تو چشمای سیاه و جذابش دوختم..نگام کرد و بعد از چند لحظه با آه عمیقی که از سینه ش بیرون داد سرم و به سینه ش گرفت..

نوازشم کرد و رو موهام و بوسید..

-- همیشه پیشتم دلارام ..همیشه..همیشه.................

صداش بارها و بارها تو سرم تکرار شد..قلبم با همون یه جمله اروم گرفت..چشمام و رو هم فشار دادم و لبخند زدم..

نمی دونم چی شد..

یه حسی داشتم..

یه حس عجیب و تلخ..

احساس خلاء می کردم..

تنم سرد شد..

چشمام سنگین شده بود و نمی تونستم پلکام و تکون بدم..

صداها..

نجواها..

تو سرم سوت می کشید..

از این همه هیاهو..

-- دلارام..دخترم چشمات و باز کن..تو رو به خدا چشمات و باز کن عزیز دلم..

پلکام لرزید..زیر لب یه چیزی رو زمزمه می کردم.. انقدر آهسته که حتی خودمم نمی شنیدم..

-- اقای دکتر ..خانم پرستار دخترم داره بهوش میاد..پلکاش لرزید..

چشمام و آهسته باز کردم..تار می دیدم..بستمشون..

بعد از چند لحظه صدای یه مرد و شنیدم..

-- خانم امینی..صدای منو می شنوید؟..

اروم چشمام و باز کردم..دیدم بهتر شده بود ..

سرم داشت منفجر می شد..نگام و اطرافم چرخوندم..همون اتاق ..

پس خواب نبودم..تو دلم خدا رو شکر کردم..

نگام به بی بی و عمو محمد افتاد که کنار تختم با چشمای گریون وایساده بودن..با شنیدن صدای همون مرد نگاهم و بالا کشیدم..

روپوش پزشکی تنش بود با یه گوشی دور گردنش ..یه پرستار جوون هم کنارش ایستاده بود..

دکتر لبخند به لب نگام کرد ..

-- خانم امینی احساس درد یا تهوع و یا حتی سرگیجه نمی کنید؟..

سرم و به نشونه ی نه تکون دادم ..

- فقط ..سرم..خیلی درد می کنه..

--مشکلی نیست ..بعد از 2 روز تازه چشماتون و باز کردید و این علائم طبیعی ِ ..

با تعجب نگاش کردم..

رو به پرستار یه سری سفارشات کرد ..پرستار همراه دکتر از اتاق بیرون رفت..

بی بی اومد جلو و دستم و گرفت..با بغض گفت: خوبی دخترم؟..

-خوبم..بی بی آرشام کجاست؟..می خوام ببینمش..

با غم و اشک سرش و چرخوند سمت عمومحمد ..

رو به عمومحمد گفتم: میشه ارشام و صدا کنید؟..نکنه برگشته خونه؟..عمو می خوام برم پیشش، به دکتر بگید مرخصم کنه باید برم پیش ارشام..

بی بی با هق هق گوشه ی چادر مشکیش و به چشماش فشار داد ..

اینا چشون شده؟!..واسه چی دارن گریه می کنن؟!..

عمومحمد اشکاش و پاک کرد و زیر لب یه چیزایی گفت..

چرا حرف نمی زدن؟!..

دست بی بی رو اروم فشار دادم..

- بی بی چرا گریه می کنی؟..دیدی گفتم ارشام زنده ست؟..اون مامور داشت بهمون دروغ می گفت..خودم باهاش حرف زدم..توی همین اتاق دستم و گرفت و گفت پیشم می مونه..بی بی به دکترمیگی مرخصم کنه؟..

بی بی هق هق کنان ازم فاصله گرفت و از اتاق بیرون رفت..

بهت زده به عمومحمد نگاه کردم..

چند بار اومد رو زبونم بگم چرا لباس سیاه تنتونه؟!..

- عمو بی بی چش شده؟..چرا گریه می کنه؟..آرشام که زنده ست..منم که خوبم .. عمو تو یه کاری کن دکتر مرخصم کنه..ارشام تو خونه منتظرمه..تو رو خدا عمو بهش میگی؟..

اومد سمتم..کنارم ایستاد .. اروم با چشمای خیس از اشک باهام حرف زد..

-- باهاش حرف می زنم دخترم .. حالا اروم باش..

لبخند پر از آرامشی نشست رو لبام..

- ممنونم..به خدا خوبم..فقط یه کم سرم درد می کنه..اگه برم پیش ارشام کامل خوب میشم..

به صورتش دست کشید..شونه هاش می لرزید..

-- عمو گریه می کنی؟..

دستش و برداشت..چشماش سرخ شده بود..

-- نه دخترم..بعد از 2 روز بهوش اومدی از خوشحالیه..

-یعنی چی 2 روز؟!..

-- تو خونه از حال رفتی....دکتر گفت به خاطر فشار عصبی ِ ، بهت شوک ِ بزرگی وارد شده و واسه همین..............

- کی بهوش اومدم؟..

-- همین الان .. دکترم که بالا سرت بود دخترم....

با تعجب نگاش کردم..

- ولی..نه عمومحمد من با ارشام حرف زدم..اون موقع بهوش اومده بودم..وقتی چشمام و باز کردم کسی تو اتاق نبود بعد که در باز شد آرشام اومد تو ..خودم دیدمش..توی همین اتاق بود..خوب یادمه..

نمی دونم چرا تا اسم آرشام و میاوردم نگاهش گرفته و بارونی می شد..

-- دخترم بذار برم با دکترت حرف بزنم ببینم می تونیم مرخصت کنیم یا نه..

سرم و تکون دادم..

ازاتاق که بیرون رفت نگاهم و چرخوندم سمت پنجره..تعجبم هر لحظه بیشتر می شد..

مگه از وقتی با ارشام حرف زدم چقدر گذشته ؟!..

خوب یادمه اون موقع هوا روشن بود..نور از پنجره افتاده بود تو اتاق .. ولی حالا..

هوای بیرون کاملا تاریک بود..با دیدن سیاهی ِ شب یاد عمومحمد و بی بی افتادم..

که چرا لباس سرتا سر مشکی پوشیده بودن؟؟!!..

به خودم امید می دادم که دیدار من و آرشام خواب یا «رویا» نبوده..

اون واقعا اینجا بود..

من مطمئنم..

یاد دستای سردش افتادم..

قلبم لرزید..

آرشام هیچ وقت دستاش سرد نبود..

حتی وقتی تو اغوشش بودم سرمای تنش و حس کردم..

چرا بعدش و یادم نیست؟..

من تو بغلش بودم که وقتی چشم باز کردم دیدم بی بی و عمومحمد تو اتاقن..

خدایا دارم دیوونه میشم..........

****************************

چشمام و بستم تا تو رو ببینم..

ببینم که کنارمی .. 

سرم و میذارم رو شانه هات .. 

سرت و به سرم تکیه دادی ..

گرمای وجودت و حس می کنم .. 

با حضورت تموم غم های دنیا رو فراموش می کنم..

چشمام و بستم..

دوست دارم همینجا..

درست کنارت..

توی اغوشت....

بگم که برات می میرم..

چقدر بهم نزدیکی..نزدیک تر از خون توی رگ هام ..

خواب به چشمام نمیاد..انگار باهاش غریبه م..

دوست دارم نوازشم کنی..

سالهاست که نیستی با صدات ارومم کنی..

کسی که با نگاش گرمم کنه..سرمای وجودم و ذوب کنه..

تنهایی سرده..

سکوت مرگ اوره..

می ترسم..

از دنیای بدون تو وحشت دارم..

شبا قبل از اینکه چشمام و ببندم بوی عطرت و حس می کنم..

بوی عطر یاس..

عطری که می گفتی برات یه عادته..

عادت..

ولی به من نگفتی تو هم برام یه عادتی..

گفتی این یه اغازه..یه اغاز واسه دوست داشتن..

گفتی بدون من نمی تونی..

ولی حالا این منم که بدون تو نمی تونم..

بدون اکسیژن نفس کشیدن سخته..

دردناکه..

بی بی گفت عطر جدایی میاره..ولی من گفتم خرافاته..

آرشام از من جدا نشده..ارشام کنارمه..

کی گفته عطر جدایی میاره؟..همه ش دروغه..

شبا با هر نفس دارم تو رو کنارم حس می کنم..

من حست می کنم..

هر شب..

چشمام بسته ست ولی می بینمت..

خاموش..

بی صدا..

ای کاش هیچ وقت مجبور نشم چشمام و باز کنم..

مرگت و باور ندارم..هیچ وقت باور نداشتم..

ارشام ِ من نمرده..

آرشام لایق خاک نیست..

یادته همیشه دنبال آرامش بودی؟..

می خواستی من با دستام این ارامش و بهت بدم..

می گفتی نگات و ازم نگیر..

ولی خاک به عشقمون خیانت کرد..

خاک بی صدا ما رو از هم جدا کرد..

تو با دستای خاک به ارامش رسیدی نه با دستای من..

می دونم اینو نمی خواستی....

سرنوشت ..

تقدیر..

می گفتی می خوای باهاش بجنگی..

گفتی برای رسیدن به خوشبختی باید بهاش و بدی..

بهای خوشبختیمون چی بود؟..

زندگی؟!..

بهت اعتماد کردم..

گفتی مطمئن باش بر می گردم..

گفتی امانتیم و می سپرم دست عمومحمد و بی بی..

ولی حالا کجایی؟..

5 سال گذشته و..تو نیستی..

گفتم تنهام..

گفتی من و تو میشیم ما.. ..

گفتم تو چشمام دنیایی از غم نشسته..

گفتی این چشما دنیای منه و غم توش جایی نداره..

گفتم بی تو چکار کنم؟!..

گفتی زندگی..

گفتم نمی تونم..زندگیم تویی..

گفتی مجبوریم..

گفتم برگرد..

گفتی نمی تونم..

گفتم چرا؟!..

سکوت کردی..دیگه هیچی نگفتی..بی صدا نگام کردی..

حالا رنگ نگاهه تو هم از جنس ِ منه..

رنگ ِ انتظار..

پس کجایی که آرومم کنی؟!..

کجایی که به این انتظار خاتمه بدی؟!..

************************

درسته..

5 ساله که دارم تو انتظار می سوزم..

تو تنهاییام به یادش اشک می ریزم و کسی نیست که بتونه قلب شکسته و نگاهه غم زده م و اونطور که باید درک کنه..

برای خاکسپاری حضور نداشتم..حاضر نبودم پام و تو قبرستون بذارم..

عمومحمد اصرارکرد..

نرفتم..

بی بی اشک و ناله سر داد بازم..

نرفتم..

همه گفتن عشقت دیگه مرده به چی دل خوش کردی؟..

بدون کوچکترین مکثی جوابشون و می دادم که آرشام ِ من زنده ست..توی قلبم زنده ست..

می گفتن جنازه ش و پلیس پیدا کرده..این لوازم باهاش بوده که حالا تو دستای تو ِ ..

می گفتم مرگ اخر هر چیز نیست..مرگ نمی تونه عشقش و تو قلبم از بین ببره..

تا وقتی این ضربان و تو سینه م حس می کنم و نفس می کشم عشقش رو هم تو سینه م حفظ می کنم..

خوب یادمه 3 ماه بعد بود که یه شب با کابوس بدی از خواب پریدم..

آرشام لب یه پرتگاه ایستاده بود ..منم رو به روش بودم..خواب عجیبی بود..

بدون اینکه لبامون تکون بخوره با هم حرف می زدیم..من صداش و می شنیدم..اونم همینطور..

بهم گفت مراقب خودت باش..نمی خوام هیچ وقت تو چشمای نازت که یه روز آرامش من بود غم بشینه..

خواستم جوابش و بدم که یه سنگ از زیر پاش سر خورد و آرشام به سمت پرتگاه مایل شد..جیغ کشیدم..خواستم به سمتش بدوم ولی پاهام به زمین چسبیده بود..

نگاهشون کردم..دو تا دست اونا رو نگه داشته بود..

خواستم برگردم تا بینم اون کیه ولی با صدای فریاد آرشام نگام و سمت پرتگاه چرخوندم..آرشام دیگه اونجا نبود..پرت شده بود پایین..

از ته دل جیغ کشیدم و صداش زدم..

جوری تو خواب داد می کشیدم که بی بی و عمومحمد هراسون اومدن بالا سرم ..

خیس عرق از خواب پریدم..نفس نفس می زدم..

وحشت زده اطراف و نگاه کردم..بی بی بغلم کرد..با زمزمه هاش سعی داشت ارومم کنه..

با دیدن اون کابوس حالم یه جوری شده بود..می ترسیدم..

با اینکه هنوز منتظرش بودم ولی می ترسیدم که خوابم حقیقت داشته باشه و ارشام.........

به خودکشی فکر کردم..بارها و بارها..

هیچ ترسی از مرگ نداشتم..

اما کسی به مرگ فکر می کنه که از «انتظار» خسته شده باشه..

کسی که «امید»ی به بازگشت عشقش نداشته باشه..

کسی که مرگ عزیزش و باور کرده باشه..

ولی من باور نداشتم..من حتی پام و تو قبرستون نمی ذاشتم..

چون ایمان داشتم که عشقم زنده ست..مثل دیوونه ها یه گوشه می نشستم و با خودم حرف می زدم..

پلاک «الله» جلوی چشمام تکون می خورد و من خیره به اون، تصویر صورت آرشام و پیش چشمم می دیدم که این پلاک و به گردنش داشت.. انگار که دارم با ارشام حرف می زنم مرتب اسمش و زیر لب زمزمه می کردم..

اون اوایل چند تا تماس ناشناس داشتم که عمومحمد سیم کارتم و عوض کرد..

دیگه با هیچ کس در ارتباط نبودم..

6 ماه از مرگ آرشام گذشته بود که عمومحمد و بی بی تصمیم گرفتن به خاطر من مدتی رو خونه ی برادرشون تو مشهد بگذرونن..

با همون حال ِ زارم اصرار کردم اینکارو نکنن..ولی عمومحمد می گفت این به نفع همه ست مخصوصا من..

مرغ و خروسا و گوسفنداشون و فروختن به اهالی روستا و راهی شدیم..

کسی تو خونه زندگی نمی کرد..خانواده ی برادرش تهران بودن..

ولی خونه اسباب اثاثیه داشت....یه خونه ی کوچیک ولی کامل..

خونه شون به حرم فاصله داشت ولی با اتوبوس 10 دقیقه بیشتر راه نبود..

هفته ای 3 بار می رفتم و تو صحنش می نشستم..به گنبد طلاییش خیره می شدم ... و با تموم غمی که تو دلم داشتم از خدا می خواستم به حرمت امامش بهم صبر بده تا بتونم به انتظار عشقم بنشینم..

تو دلم نجوا می کردم«خدایا دلم و گرم کن..سرمای وجودم و از بین ببر و بهم امید و استقامت بده»..

1 سال و نیم گذشته بود که یه شب تو خواب عمومحمد قلبش درد گرفت..تا رسوندیمش بیمارستان تموم کرد..

این تقدیر لعنتی با مرگ عمومحمد دومین ضربه ش و هم بهم زد..

بی بی هر شب سر نماز گریه می کرد و شاهد غصه خوردناش بودم..

و من هر شب تو بستر خواب، بی صدا به یاد یگانه عشقماشک می ریختم..

همینطور به یاد مردی که اون و مثل پدر خودم می دونستم ..مردی که درسته از پوست و گوشت و خونش نبودم اما....از پدرمم بیشتر دوسش داشتم و جای خالیش و با تموم وجود حس می کردم..

به خاطر خاکسپاری عمومحمد برگشته بودیم شمال..وصیت کرده بود کنار پدر و مادرش دفنش کنن و بی بی به وصیتش عمل کرد..

2 ماه گذشته بود..

یه روز که از کنار ساحل برمی گشتم خونه تو مسیر در حال قدم زدن بودم که یه ماشین کنارم زد رو ترمز..

فکر کردم مزاحمه..بی تفاوت از کنارش رد شدم ولی با شنیدن صدای زنی که از پشت سر صدام می زد ایستادم..

برگشتم و با دیدن پری که با لبخند به طرفم می اومد، متعجب سر جام موندم..

دیدن بهترین دوستم اونم بعد از این همه مدت..

بردمش خونه و با بی بی اشناش کردم..

خبر نداشت چی به روزم اومده وقتی دید حتی یه لبخند کوچیک هم رو لبام نمیشینه و تو سکوت فقط نگاش می کنم، کنجکاو شد بدونه تو این مدت چیا بهم گذشته..

باهاش درد و دل کردم..همه ی اتفاقات و براش مو به مو تعریف کردم..پری پا به پام اشک ریخت و با غصه بغلم کرد..

بهم گفت پدرش 1 سالی میشه که در اثر سکته ی مغزی فوت شده و اون و مادرش تنها تو تهران زندگی می کنن..

واسه کاری مجبور میشه بیاد شمال که اتفاقی منو می بینه و...........

در مورد کیومرث ازش پرسیدم که گفت چون تو کار خلاف بوده بالاخره گیر پلیس میافته ..

جرمش قاچاق مواد بوده و خلافای سنگین تری هم انجام می داده ..

ظاهرا همون موقع که دستگیرش می کنن تو خونه ش 2 کیلو شیشه داشته و با این اوصاف جرمش سنگین تر از قبل میشه و حکم اعدام واسه ش می برن ..

وقتی داشت اینا رو واسه م تعریف می کرد هیچ غم و ناراحتی تو چهره ش ندیدم..خوشحال نبود ولی ناراحتم نبود..

کیومرث کم اذیتش نکرده بود..

خدا جای حق نشسته..

همیشه گفتن خدا حق بنده هاش و شاید دیر بگیره ولی سخت می گیره..

کیومرث چوب کاراش و خورد ..

شماره م و بهش داده بودم و ماهی 2 یا 3 بار بهم سر می زد و هر روز تلفنی با هم در ارتباط بودیم..

بی بی رو خیلی دوست داشت بی بی اَم همونطور که به من محبت نشون می داد اون و هم مثل دختر خودش دوست داشت..

پری اصرار داشت خونه رو بفروشیم و برای همیشه بریم تهران زندگی کنیم تا اینجوری به اونام نزدیک باشیم..

بی بی قبول نمی کرد و می گفت اینجا رو دوست داره..

اما پری هم دختر یه دنده ای بود و بالاخره بعد از 2 ماه تونست بی بی رو راضی کنه..

خونه رو فروختیم و رفتیم تهران..ولی خونه های اونجا خیلی خیلی گرون تر از شمال بود..

پول ما برای خرید یه خونه ی کلنگی توی پایین ترین نقطه ی تهران کافی بود ولی پری اجازه نمی داد..واقعا دختر لجبازی بود..

تا اینکه اصرار کرد بریم خونه ی اونا..اینبار علاوه بر بی بی منم قبول نکردم..

پری گفت خونه شون یه ساختمون مجزا پشت ساختمون اصلی داره که می تونن اونو بهمون «اجاره» بدن..

رو این حساب هیچ کدوم حرفی نداشتیم..اینجوری برای ما هم بهتر بود که دیگه تنها نباشیم..

خونه شون و عوض کرده بودن..دیگه تو خونه ی سابقشون زندگی نمی کردن..

روزها و ماهها پشت سرهم می گذشتن..

پری تو یه شرکت خصوصی مشغول به کار بود..

بهم پیشنهاد کرد منم یه جا مشغول شم ولی من مثل اون نبودم و تو هیچ کاری مهارت نداشتم..

از طرفی دیگه حوصله ی درس خوندنم نداشتم..نه ذهنم می کشید و نه دیگه تواناییش و داشتم..

منی که این همه گوشه گیر و ساکت شده بودم چطور می تونستم به فکر موفقیت و تحصیل باشم؟!..

همیشه از رنگای تیره استفاده می کردم..

پری می گفت تو که رفتن آرشام و باور نداری پس چرا لباسای تیره می پوشی؟..

می گفتم نمی خوام شاد باشم و هیچ رنگ شادی رو تو تنم ببینم..کسی که عاشقانه دوسش داشتم کنارم نیست..همیشه ادم برای مرگ ِ کسی رخت عزا به تن نمی کنه..لباسای تیره ی من محض عزاداری نبود..

من تیره می پوشیدم چون عزیزم وکنارم نداشتم..

چون شاد نبودم..

چون تو سیاهی غرق شده بودم ..

کسی هم جز آرشام نمی تونست ناجی من باشه..

یه مقدار پول از فروش خونه و مرغ و خروسا و گوسفندا تو بانک بود که با همون زندگیمون و می گذروندیم..ولی تا کی باید سربار این پیرزن درد کشیده می بودم؟..حالا که کمی به خودم اومده بودم خجالت می کشیدم....

تا به اینجا هم منو مثل دختر خودش دونست و کمکم کرد ولی دیگه نمی خواستم اینطور ادامه بدم..

پری وقتی فهمید دنبال کار می گردم سریع بهم پیشنهاد منشی گری تو همون شرکتی رو داد که خودشم اونجا کار می کرد..

به کمک پری تونستم مشغول به کار بشم..

1ماه ازمایشی که با توجه به رضایت رئیسم به صورت دائم توی شرکت موندم..

پلاک آرشام و هیچ وقت از خودم دور نمی کردم..همیشه به گردنم بود..

حلقه ش و انداخته بودم تو انگشتم..درست تو انگشت اشاره م چون گشاد بود می ترسیدم وقتی حواسم نیست یه جا بیافته و گم بشه..تا اون و نمی بوسیدم و جلوی چشمام نمی ذاشتم خوابم نمی برد..

قبل از خواب اونطور که خودش دوست داشت به خودم عطر می زدم و رو تختم دراز می کشیدم..

تو دلم باهاش حرف می زدم..هنوزم اون شیشه ای که بهم داده بود و داشتم..

ولی دیگه عطری توش نبود..برای همین هر ماه یه شیشه ازش می خریدم..

من با یاد ارشام زندگی می کردم..هیچ وقت احساس نکردم که اون و برای همیشه از دست دادم..حتی از انتظار هم ناامید نشدم ..

قبل از خواب چشمام و می بستم و باهاش حرف می زدم..صورتش و با چشمای بسته می دیدم..

پشت پرده ای از سکوت..

همون چهره ی مغرور و جذاب..

هر شب خودم و آرشام و تو رویاهام کنار هم می دیدم..

رویاهایی که شبیه به واقعیت بود..

واقعیتی که ارزوم بود یه روز تحقق پیدا کنه..

و حالا 5 سال گذشته..

از اون روزی که ترکم کرده و من به انتظارش نشستم..

همه چیز تغییر کرده..

دیگه من اون دختر شاد و سرزنده نیستم..

رد پای گذر زمان رو چهره ی رنج کشیده ی بی بی به وضوح دیده میشه..

5 سال از عمرم رو به دست تندباد زمانه سپردم..

به انتظار روزی که تمومی رویاهام به حقیقت تبدیل بشه..

به هیچ کس اجازه نمی دادم از مرگ آرشام حرف بزنه..

بی بی به این موضوع واقف بود و همیشه دلداریم می داد..

پری هم کمتر بهش اشاره می کرد ولی هر بار محض نصیحت یه چیزی می گفت که تا می دید از حرفش ناراحت شدم دیگه ادامه نمی داد..

مادرش و صدا می زدم لیلی جون..

اسمش لیلی بود و دوست داشت اینطوری صداش کنیم..زن فوق العاده مهربونی بود..

دوست و همسایه ی دلسوز ِ بی بی..

واقعا رابطه شون با هم خوب بود ..

چند بار در مورد فرهاد از پری پرسیدم..اینکه هنوز اون و دوست داره یا نه..

و درکمال تعجب دیدم با پوزخند جوابم و داد که حتی بهش فکرم نمی کنه..

می گفت یه حس زودگذر بوده ..

گفت فرهاد هیچ وقت عاشق اون نمی شده و پری هم گدای عشق نیست و اگه بناست روزی عاشق بشه به کسی دل می بنده که اونم پری رو بخواد..

می گفت از عشق یکطرفه متنفره..

از فرهاد هیچ خبری نداشتم..

دوست داشتم تو بی خبری از من بمونه..

با حضورش یاد گذشته ها میافتادم..

آرشام هیچ وقت دوست نداشت اون و کنارم ببینه..

حتی وقتی باهاش حرف می زدم نسبت بهش حسادت می کرد..

نمی دونم..شاید کارم درست نباشه ولی من هنوزم به آرشام وفادارم و از چیزایی که یک روز اون ازشون خوشش نمی اومد دوری می کنم..

پری وقتی حرفام و می شنید می زد زیر خنده و می گفت دیوونه ای به خدا دختر..مگه فرهاد چکارت کرده؟..

و جواب من تنها بهش سکوت بود..

سکوتی سرد..

من دیوونه بودم..

یه دیوونه ی عاشق..

دیوونه ی کسی که هیچ وقت مرگش و باور نکردم و به انتظار اومدنش نشستم..

چون بهم قول داد..

چون قسم خورد..

آرشام مردی نبود که زیر قولش بزنه..

حتی شده یه نشونه از خودش بهم میده..

تا خودش بهم ثابت نکنه هیچ وقت هیچ چیزو باور نمی کنم..

هیچ وقت..

****************************

پری_ دلی حالش و داری یه کم باهات حرف بزنم؟..

عینک مطالعه م و از روی چشمام برداشتم و برگه های توی دستم و گذاشتم رو تخت.........

- اره حتما..چی شده؟..

رو به روم نشست و زانوهاش و عین بچه ها گرفت تو بغلش ..

چونه ش و گذاشت رو پاهاش و نگام کرد..

-- هیچی نشده..یعنی شایدم شده باشه..نمی دونم دلی حسابی گیجم ..

- واسه چی؟ ..

مکث کرد و نگاهش و زیر انداخت..چونه ش و از رو زانوهاش برداشت .. 

بعد از چند لحظه نگام کرد و اروم گفت: فکر کنم جدی جدی از یکی خوشم اومده..

یه تای ابروم و انداختم بالا و با تعجب گفتم: جدی؟!..کیه من می شناسمش؟!..

-- نه بابا تا حالا ندیدیش..اسمش امیر ِ ..پسر یکی از دوستای قدیمی مامانم....کیش زندگی می کردن تازه چند ماهه اومدن تهران..آهان راستی مهندس کشاورزی ِ ..

- خب مبارک باشه عزیزم..ایشاالله که خوشبخت بشی..

زد به پام..

-- چی چیو مبارک باشه؟..هنوز نه به دار ِ نه به بار ِ ..فقط یه جورایی غیر مستقیم مامانش به مامانم گفته که امیر از من خوشش اومده..

- مگه چندبار همو دیدین؟..

--مهناز جون ، مامان امیر زیاد اینجا سر می زنه..تا حالا ندیدیش؟..

سرم و به نشونه ی نه تکون دادم..

-- تعجبم نداره از صبح تا عصر که تو شرکتی بعدشم میای تو اتاقت می شینی رمانت و می نویسی..راستی هنوز تموم نشده؟..

- نه هنوز..

-- کی میشه تو اینو چاپ کنی من بیام ازت امضا بگیرم..دیگه نیازی هم نیست برم تو صف فقط کافیه یه سر بیام پشت در اتاقت..نویسنده رو بیخ ِ ریشمون داریم چی از این بهتر؟..

داشتم دست نوشته هام و از رو تخت جمع می کردم تو همون حالت پرسید: اسمش و چی می خوای بذاری؟..

برگه ها رو دسته کردم.......

- اسم ِ چی رو؟!..

-- اسم بچه ت و..دختر حواست جمع نیستا..اسم رمانت و میگم دیگه..

- هنوز اسم واسه ش انتخاب نکردم..

-- اهان خب اره اینم حرفیه تا بچه به دنیا نیاد که واسه ش اسم انتخاب نمی کنن..

نگاش کردم که گفت: تو از اون مامانا میشی که تا بچه ت به دنیا نیاد به فکر اسمش نمیافتی..ولی من مثل تو نیستم از همین الان اسم بچه هام و انتخاب کردم..

- 27 سالته ولی عین نوجوونا حرف می زنی..پس کی به بلوغ فکری می رسی تو؟..

از رو تخت بلند شدم و برگه ها رو گذاشتم تو کشوی میزم..

-- وا مگه چی گفتم؟!..

- تو کار و بدبختی نداری هر دقیقه اینجایی؟..

--خب اینم کار ِ دیگه..می دونی چقدر به خودم زحمت میدم هِلِک هِلِک از اون سر باغ می کوبم میام این سر باغ تا به تو سر بزنم؟..

- پس یه جورایی باید ممنونتم باشم..

-- باش ما که بخیل نیستیم..

- اگه سر زدنت تموم شده پاشو برو می خوام یه کم استراحت کنم..

یه کم فکر کرد و با هیجان گفت : آهان یه چیزی رو یادم رفت بهت بگم..

نشستم لب تخت و نگاش کردم..

- خب بگو..

بی مقدمه با نیش باز گفت: فرداشب قراره واسه ت خواستگار بیاد..

با چشمای گرد شده نگاش کردم..یه دفعه از جام پریدم که با من پری هم از جاش بلند شد و یه قدم رفت عقب..

با اخم بهش گفتم: وای به حالت پری اگه جدی گفته باشی..خودت می.........

دستاش و به حالت تسلیم برد بالا و با خنده گفت: خیلی خب بابا داشتم شوخی می کردم..

نفسم و عصبی دادم بیرون و نشستم..سرم و تو دست گرفتم و چشمام و محکم رو هم فشار دادم..

پری کنارم نشست..دستش و اروم گذاشت پشتم..

به صورتم دست کشیدم و نگاش کردم..

-- خب دیگه ناراحت شدن نداره..ببخشید داشتم مثل همیشه باهات شوخی می کردم..

- می دونی از این حرفا خوشم نمیاد بازم تو.........

-- اوکی، بگم غلط کردم خوبه؟..

نگام و ازش گرفتم..

-- حالا بذار جمله م و تصحیح کنم که خواستگار میاد، منتهی نه واسه تو..واسه من.........

- نکنه همین پسر دوست لیلی جون؟..

با لبخند سرش و تکون داد..

-- اره همون.. 

- پس چرا از اول نگفتی؟..

-- خواستم سر به سرت بذارم که نشد..

چپ چپ نگاش کردم..

خندید..

- از همین الان استرس گرفتم..دل تو دلم نیست..

-- دوسش داری؟..

لباش و جمع کرد..

-- خب اره..میگم، ازش بدم نمیاد پسر خوبیه .. یه اخلاقای خاصی داره..

- خوبه پس جوابت مثبته..

-- حالا تا ببینیم..فعلا بیان تا بعد..

- کی قراره بیان؟..

-- فردا شب..درضمن تو و بی بی هم حتما باید باشید..البته مامان به بی بی گفته اونم در جریانه..

روی تخت دراز کشیدم و مچ دستم و گذاشتم رو پیشونیم..

به سقف اتاقم خیره شدم..

- تو که می دونی من........

-- اِِِِِِ دلی باز شروع نکن تو رو قرآن..اصلا من واسه همین اومدم باهات حرف بزنم چون می دونستم اگه از بی بی بشنوی قبول نمی کنی........مکث کوتاهی کرد و ادامه داد:خواهر ِ عزیز..دوست ِ گرام..حتما باید بهت التماس کنم تا قبول کنی؟..

-اومدن من چه فایده ای داره آخه؟..همینجا بمونم بهتره..

-- که مثل همیشه تنها یه گوشه بشینی و به دیوار زل بزنی؟..

از گوشه ی چشم نگاش کردم وبا اخم گفتم : به دیوار؟!.........

--خب به عکسی که رو دیوار ِ ..حالا چه فرقی می کنه؟..بالاخره که زل می زنی..

- پری در این مورد با من حرف نزن چون هیچ وقت به یه نتیجه ی مشترک نمی رسیم..

-- باشه کاری به کارت ندارم ولی جون پری فرداشب تو هم با بی بی بیا..باشه؟..

ملتمسانه نشسته بود لب تخت و نگام می کرد..

-- دلی خواهش کردم ازت.......

- خیلی خب..

با خوشحالی خم شد صورتم و بوسید..

--ایشاالله جبران کنم..

- لازم نکرده..

از رو تخت بلند شد و رفت سمت در..

-- باشه باشه من برم تا نظرت بر نگشته..

- بی بی کجاست؟..

-- پیش مامان..کارش داری؟..

- نه..

--باشه پس فعلا..

از اتاق رفت بیرون و با بسته شدن در منم چشمام و بستم..

سرم درد می کرد..دیگه به این دردا عادت کرده بودم..

هیچ قرص و دارویی تسکینم نمی داد..

پری رو مثل خواهرم دوست داشتم..فقط گاهی اوقات از روی شیطنت بعضی حرفا رو می زد ..

با وجود اینکه می دونه ناراحت میشم..

توی این مدت کم برامون زحمت نکشید..

می دونستم واسه اینکه تنها نباشم اصرار کرد پیششون بمونیم..

هیچ وقت تنهام نذاشت..در همه حال سعی داشت لبخند و رو لبام بیاره ولی تلاشش بی فایده بود..

با دلی پر از غم، چطور می تونستم شاد باشم و بخندم؟..

***************************

داشتم موهام و شونه می زدم که نگام رو حلقه ی توی انگشتم ثابت موند..

دستمو آروم پایین اوردم..

نرم و آهسته روی حلقه ی آرشام و بوسیدم..

به حلقه ی خودم نگاه کردم..هیچ وقت نخواستم که از دستم درش بیارم..به همین خاطر هر کی منو می دید با وجود این حلقه پیش خودش می گفت که متاهلم و از این بابت خوشحال بودم..

شالم و انداختم رو سرم..داشتم مرتبش می کردم که پری مثل همیشه بی اجازه اومد تو اتاق..

- کی عادت می کنی قبل از ورود در بزنی؟..

--وا، نامحرم که نیستی من.......و با صدای نسبتا بلندی صدام زد که سریع چرخیدم سمتش..

-- دلـــــی؟!..

- چته چرا داد می زنی؟..

-- این چیه پوشیدی؟..من هنوز نمردما..

نگاهی گذرا به سر تا پام انداختم..یه دست کت و دامن طوسی تیره و براق.. و شال همرنگش..

- مگه چشه؟..

-- بگو چش نیست؟..جون من بیا یه امشبَ َرو از خیر تیپ کلاغ پسندت بگذر..بابا می دونیم بالا تر از سیاهی رنگی نیست ولی دیگه نه انقدر..

اخمام و کشیدم تو هم.......

- پری هر دقیقه یه چیز ازم می خوای..یا گیر میدی میگی تو مراسم خواستگاریم تو هم باش یا حالا که به رنگ لباسم بند کردی..

پشت سر هم گفت:اصلا هر چی دوست داری بپوش اگه من حرف زدم..بیا بریم تا 10 دقیقه دیگه می رسن..

- داشتم می اومدم، تو چرا پاشدی اومدی اینطرف؟..

-- بی بی گفت بیام دنبالت..

-بی بی؟!..

--اون بنده خدا هم چشمش از تو ترسیده که یه وقت بزنی زیر حرفت..آهان راستی من چطورم؟..سر و تیپم میزونه؟..

چشمام و رو هیکلش چرخوندم..

کت و دامن راسته ی شیری..یه گل نقره ای هم گوشه ی یقه ش بود..با شال شیری و نقره ایش ست کرده بود..

-- تو اگه گونی هم بپوشی بهت میاد..

-- اینی که الان گفتی مثلا تعریف بود؟..

راه افتادم سمت در..

- دقیقا..

پشت سرم با لبخند اومد..

-- تعریف کردنت از پهنا تو حلقم خواهر..

*******************************

پری و لیلی جون پشت در به استقبال خواستگارا ایستاده بودن..پری با اضطراب این پا و اون پا می کرد..با اون ژست و حالتی که به خودش گرفته بود واقعا بامزه شده بود..

من و بی بی تو پذیرایی نشسته بودیم..

سالن از همونجا به راهرو دید داشت..لیلی جون در و باز کرد..اول از همه یه زن میانسال و کاملا شیک پوش وارد شد .. خیلی گرم وصمیمی با لیلی جون و پری شروع به احوال پرسی کرد ..

لابد مادر اقا داماده که پری می گفت اسمشم مهناز ِ..

بعد از اون یه مرد جوون و قد بلند با یه سبد گل بزرگ وارد شد که بالا تنه ش و کامل پوشونده بود ..

سبد گل و از جلوی صورتش کنار زد و کاملا اروم و متین با پری و مادرش سلام و احوال پرسی کرد..

ظاهرا فقط همین دو نفر بودند ..

اقا داماد که همون امیر بود سبد گل و با احترام ِخاصی داد دست پری..پری هم که گونه ش هاش حسابی گل انداخته بود با لبخند دلنشینی دسته گل و از امیر گرفت و تشکر کرد..

لیلی جون به پذیرایی اشاره کرد و تعارفشون کرد ..من و بی بی از جامون بلند شدیم..

سعی کردم یه امشب و به خاطر پری لبخند بزنم..هر چند مصنوعی بودنش کاملا حس می شد..

با مهناز خانم دست دادم و سلام کردم..جوابم و با خوشرویی داد..چهره ی مهربونی داشت و یک لحظه لبخند از رو لباش محو نمی شد..

امیر رو به روم ایستاد..سرم و زیر انداخته بودم که وقتی اون و جلوم دیدم آروم نگاهم و بالا کشیدم ..جواب سلامم و آهسته داد..

خیره شده بود تو چشمام..

صورتم و برگردوندم و کنار بی بی نشستم..

لیلی جون تعارف کرد ..امیر و مادرش درست رو به روی من و بی بی نشستن..

پری رفت تو اشپزخونه منم تموم مدت نگام و به حلقه ی توی دستم دوخته بودم و اروم اروم با سر انگشتم لمسش می کردم..

سنگینی نگاهی رو حس کردم..

با ورود پری سرم و بلند کردم و همون موقع با امیر چشم تو چشم شدیم..

و تا نگاهه منو رو خودش دید سرش و زیر انداخت..یه جور دستپاچگی رو تو حرکاتش می دیدم..

حتی وقتی فنجون چای و از تو سینی برداشت دستش به وضوح می لرزید..

چهره ی جذابی داشت..ابروهای پر پشت ِمردونه و چشمای قهوه ای .. پوست گندمی و بینی متناسب که نه زیاد بزرگ بود و نه زیاد کوچیک..یه ته ریش خیلی کمرنگ هم رو صورتش داشت..

ناخداگاه صورتش با اون ته ریش منو یاد آرشام انداخت..

لبم و گزیدم و چشمام و واسه 3 ثانیه بستم و باز کردم..

کف دستام عرق کرده بود..هر بار که یادش میافتادم قلبم بی امان تو سینه م می زد..

طبق رسوم دو طرف حرفاشون و زدن..و از زبون مهناز خانم مادر امیر متوجه شدم که همسرش سالهاست به رحمت خدا رفته..2 تا پسر داره که امیر کوچیکتره..

پیشنهاد کرد که دختر و پسر با هم چند دقیقه ای حرف بزنن..لیلی جون با روی خوش قبول کرد..

پری با لبخند از جاش بلند شد و راه افتاد سمت در..می خواستن برن تو باغ..

امیر با قدمهایی کوتاه ولی محکم از کنارم رد شد..نگاهش و حس کردم ولی سرم و بلند نکردم..

مهناز خانم _ ببخشید دخترم شما دوست صمیمی پری جون هستید درسته؟..

- بله..من و پری سال هاست با هم دوستیم..

--بله از لیلی جون شنیده بودم......و با مکث کوتاهی که انگار واسه زدن حرفش تردید داشت من من کنان گفت: راستیَتِش چندبار اومد رو زبونم ازت بپرسم عزیزم ولی هر بار به خودم گفتم شاید دارم اشتباه می کنم..

- نه خواهش می کنم بفرمایید..

-- دخترم چهره ت خیلی برام آشناست..انگار که قبلا تو رو یه جا دیدم..یادم نیست کجا اما....نمی دونم به خدا، شایدم دارم اشتباه می کنم..

با لبخند کمرنگی سرم و تکون دادم ..چی داشتم که بگم؟..حتما اشتباه می کرد..

به بی بی نگاه کردم..درست کنارم نشسته بود..

لیلی جون با مهناز خانم سرگرم صحبت شدند..

بی بی اروم زیر گوشم گفت: نکنه تو رو می شناسه مادر؟..

زیر لب جوابش و دادم..

- نه بی بی فک نکنم..حتما منو با یکی عوضی گرفته..

-- پسره رو دیدی چطور نگات می کرد؟!..

- چطور؟!..

-- انگار اومده خواستگاری ِ تو..وقتی َ م سرت پایین بود نگاش و از روت بر نمی داشت..تا جایی که مادرشم فهمید..

با دلخوری ارومتر از قبل گفتم: نکنه پری هم.......

-- نه مادر اون بنده خدا که همه ش سرش و انداخته بود زیر..بچه م از شرم تو صورت پسره نگاه هم نکرد..

- پری و خجالت؟!..

-- خب دیگه عزیزم شب خواستگاری دختر چه بخواد و چه نخواد شرمش میشه..پری هم پیش خودمون ماشاالله سر زبون دار ِ وگرنه جلو مردم دختر سنگین و ارومی ِ ....

سرم و تکون دادم و چیزی نگفتم..بی بی هم خوب پری رو شناخته بود..

بعد از نیم ساعت برگشتن .. از چهره ی پری با اون لبخندی که رو لباش داشت می خوندم که جوابش به داماد مثبته..

هر دو با شرم ِ خاصی که تو چشماشون بود به ما نگاه می کردن..

مهناز خانم _دخترم دهنمون و شیرین کنیم؟..

پری به مادرش نگاه کرد..لیلی جون با لبخند سرش و تکون داد..پری با شرم نگاهش و به زمین دوخت و لبخند خواستنی رو لباش نشست..

مهناز خانم هم که فهمیده بود سکوت ِ پری علامت رضایتشه شروع کرد به کِیل کشیدن..

لیلی جون رو به من گفت: دختر گلم تو شیرینی تعارف کن..

از این حرفش تعجب کردم..فکر می کردم رسمه عروس شیرینی تعارف کنه ..نتونستم مخالفت کنم..

ظرف شیرینی رو از روی میز برداشتم..جلوی مهناز خانم گرفتم..

-- پیر شی دخترم..ایشاالله که همه ی دختر پسرای جوون خوشبخت بشن..

جلوی بی بی گرفتم وقتی داشت شیرینی بر می داشت نگاش تو صورتم بود..

اروم گفت: دخترم چرا رنگت پریده؟!..خوبی؟!..

لبخند نصفه نیمه ای تحویلش دادم ..

- خوبم بی بی نگران نباش..

لیلی جون هم برداشت و ظرف و جلوی پری گرفتم ..

صورتش و بوسیدم و تو گوشش تبریک گفتم اونم ریز جوابم و داد و تشکر کرد..

نوبت به امیر رسید..به صورتش نگاه نکردم ..نگام به ظرف توی دستم بود..

- تبریک میگم..

آروم یه شیرینی از تو ظرف برداشت و زیر لب تشکر کرد..

برگشتم سر جام و ظرف شیرینی رو گذاشتم رو میز..

اون شب همه چیز به خیر و خوشی تموم شد..و قرار شیرینی خورون رو به اتفاق بزرگترای فامیل واسه 2 شب دیگه گذاشتن که همونجا رسما نامزدیشون اعلام بشه..

*****************************

تو مسیر برگشت از شرکت بودیم..هر روز با پری می رفتم و می اومدم..

اون اوایل که سوار اتوبوس می شدم بدجور شاکی می شد تا جایی که لیلی جون و انداخت جلو ..

خیلی خوب می شناختمش..

تا به اون چیزی که می خواد نرسه دست بردار نیست..

- پری..

با حالت گرفته ای برگشت و نگام کرد..

-- هوم؟..

- چته تو امروز؟..همه ش تو خودتی، اتفاقی افتاده؟..

نفسش و عمیق بیرون داد و نگاهش و به جاده دوخت..

-- دلی یه چیز میگم ولی مدیونی اگه فک کنی حسودم..فقط یه کم حساسم همین..

- خیلی خب بگو..

-- قول؟..

- پری......

-- خیلی خب میگم..دیروز که مرخصی گرفتم یادته؟..

سرم و تکون دادم .. با یه مکث کوتاه ادامه داد: هیچی دیگه امیر زنگ زده بود به گوشیم که می خوام ببینمت..منم که دل تو دلم نبود یه کم واسه ش ناز کردم که اره کار دارم و الان نمیشه و این حرفا..

ولی شدید اصرار کرد منم قبول کردم..تو یه کافی شاپ قرار گذاشتیم..

فک کردم چی می خواد بگه که این همه اصرار کرد تا باهام حرف بزنه..

با کلی ذوق و شوق پاشدم رفتم پیشش آقا بعد از 10 دقیقه احوال پرسی و این حرفا یه ریز از تو و گذشته ت و ..خلاصه هر چی که به تو مربوط می شد پرسید..

با تعجب نگاش کردم..

- جدی میگی؟!..

-- اره بابا تو این یه مورد مگه خرم شوخی کنم؟..

- ازش دلیلش و نپرسیدی؟..

-- چرا اتفاقا، ولی جواب درست و حسابی بهم نداد...فقط گفت انگار تو رو می شناسه و واسه همین کنجکاو شده در موردت بدونه..انقدرام دیگه پپه نیستم که نفهمم جواب این سوالا واسه ش چقدر مهم بوده که منو از محل کارم کشونده اونجا..

- تو چیا بهش گفتی؟..

--چیز زیادی نگفتم..پیش خودم گفتم شاید راضی نباشی..

- ممنونم..پری ببخش من.........

-- دلی بی خیال شو تو چه تقصیری داری اخه؟..آره خب دوسش دارم، اونم منو می خواد..بچه نیستم که نفهمم چی به چیه..ناراحتیم از اینه که چرا منو کشونده اونجا تا این همه سوال پیچم کنه؟..

- به قول خودت بی خیال..شاید قصد و قرضی نداشته و محض کنجکاوی بوده..اخه مادرشم اون شب می گفت انگار منو یه جایی دیده..

-- جون ِ پری؟!..

- اره بنده خدا اخرشم در شد گفت شاید دارم اشتباه می کنم..لابد امیر واسه همین کنجکاو شده..در هر صورت من که اونا رو نمی شناسم ولی چطور شده که میگن براشون اشنام نمی دونم..

-- پس با این حساب بیخودی داشتم حرص و جوش می خوردم..

- این که کار همیشه ت ِ ..

چپ چپ نگام کرد..با لبخند کمرنگی سرم و چرخوندم سمت پنجره و بیرون و نگاه کردم..

به این فکر می کردم که دلیل کنجکاویای امیر در مورد من چی می تونه باشه؟!..

*************************

شب نامزدی بود..یه دست کت و دامن شکلاتی تیره پوشیده بودم با شال همرنگش که یکی دو درجه تیره تر بود..

کنار بی بی پیش بقیه ی خانما نشسته بودم..بزرگترا صحبتاشون و شروع کردن ..نوبت به تعیین مهریه رسید..

به پیشنهاد خود پری 14 تا سکه و 5 سفر زیارتی به ترتیب به مشهد و کربلا و نجف و سوریه و مکه .. ظاهرا پیشنهادش به مزاج عموها و دایی هاش خوش نیومد..

قصد اونا سنگین تر کردن مهریه بود ولی پری با جدیت تمام گفت که می خواد مهرش همین قدر باشه..

خوشحالی رو تو چشمای هر دوشون می دیدم..پری و امیر واقعا به هم می اومدن..

لیلی جون_ مهناز پس چرا آرتام نیومد؟..ناسلامتی نامزدی برادرش ِ ..

مهناز خانم _ نتونست بیاد..خیلی دوست داشت تو مراسم شرکت کنه ولی خب یه سفر کاری براش پیش اومد مجبور شد بره..ایشاالله واسه عقد امیر جبران می کنه..

لیلی جون_ ایشاالله..

نگاهم و چرخوندم سمت پری و امیر که کنار هم نشسته بودن و حرف می زدن..

آخر شب وقتی همراه بی بی برگشتم خونه بهش شب بخیر گفتم و رفتم تو اتاقم..

تا نزدیکای صبح با آرشام حرف زدم..از ارزوهام براش گفتم..از شب عروسی خودمون..از اون شب و تموم اتفاقاتش تو کلبه ..از حرفامون کنار دریا و غروب افتابی که هر دو شاهدش بودیم..

درسته جسمش و کنارم نداشتم ولی حضورش و هر شب حس می کردم..می دیدم بالا سرم نشسته و با لبخند همیشگیش زل زده بهم..

و من تا زمانی که چشمام گرم خواب بشه خیره میشم تو چشمای جذاب و خواستنیش که واسه م مملو از ارامش ِ ....درست زمانی که می خوام چشمام و ببندم زیر لب بهش شب بخیر میگم..

به تنها کسی که قلبم به عشق اون تو سینه می تپید..

کسی که با هر نفس می تونم ببینمش..

آرشام تو هر ثانیه از زندگیم با من بود..

*************************

پری _ دلی این تن بمیره..مرگ من..بابا چی میشه تو َم بیای آخه؟..

پرونده ها رو گذاشتم تو کشوی کنار میزم و درش و بستم..

کم کم داشتم از دستش کلافه می شدم..

- پری گفتم نه یعنی نه نمی فهمم این همه اصرار واسه چیه؟..

-- د ِ آخه من واسه خودت میگم بس که چسبیدی تو اون دخمه داری خُل میشی..

اینا رو با لحن شوخی می گفت ولی من حال و حوصله نداشتم..

نشستم رو صندلی و مثلا با خودکار و کاغذی که رو میزم بود خودم و سرگرم کردم تا بی خیالم شه ..........

دستاش و گذاشت رو میز .. صداش پر بود از التماس..

-- دلی من تو رو مثل خواهرم می دونم..خودتم اینو می دونی ..وقتی میگم تو َم با ما بیا به این خاطره که دوست دارم خواهرمم کنارم باشه..به خدا اگه نیای دلم و می شکنی..

پوفی کردم و خودکار و انداختم رو کاغذ..

نخیر انگار دست بردار نیست..به هر طریقی می خواد راضیم کنه..

- خانواده ی نامزدت تو و مادرت و دعوت کردن من دیگه واسه چی بیام؟..

-- اولا بی بی هم هست..دوما مهنازجون تاکید کرد تو هم بیای..

- لابد تو بهش گفتی دیگه، ازت بعید نیست..

با همون لبخند شیطونش یه چشمک ریز تحویلم داد و گفت: حــــالا..

- حالا و مرض..می شناسمت خب..آبرو واسه م نذاشتی..

-- من چکار به ابروی تو دارم؟!..خود مهناز جون از خداش بود.. اصلا انگار حرف دلش و زده باشم تا اسمت و اوردم با ذوق قبول کرد..

- حتما بیچاره تو رودروایسی مونده..

-- تو چکار به اونش داری؟..فقط بگو میام و تمام..

- نمیام وسلام..

-- دلی خیلی یه دنده ای ..مرغت در همه حال یه پا داره ..

لبام و جمع کردم..

- برو سر کارت، رئیس ببینه اینجایی بد میشه..

یه جور خاصی نگام کرد..

پر از گله و ناراحتی..

-- دلی به خداوندی خدا اگه باهام به این مهمونی نیای دیگه نه من نه تو..فکر می کردم انقدری پیشت ارزش دارم که اگه خواسته ای ازت داشتم قبول کنی..

روش و برگردوند و قدم ِ اول و به دوم برنداشته بود که از رو صندلیم بلند شدم و صداش زدم..

پشت به من ایستاد..

- چته پری؟..منظور منو خوب متوجه نشدی وگرنه........

برگشت و نگام کرد..

-- دلارام هیچ کس بهتر از من درکت نمی کنه..1 روز و2 روز نیست که می شناسمت ولی نمی دونم چرا گاهی اوقات تا این حد نسبت بهم بی اعتماد میشی..

- چرا شلوغش می کنی پری؟..اصلا بحث اعتماد و این حرفا نیست..

-- حرف من همینه دلی یا تا اخر این مراسم کنارم باش و تنهام نذار یا از همین الان میرم رد کارم و دیگه هم دور و برت پیدام نمیشه..

- چرا اصرار می کنی؟.......

-- اصرار نکردم..خواهش کردم..ولی تو قبول نکردی..

طاقت این نگاه و لحن دلخور و پر گلایه رو از جانب بهترین دوستم نداشتم..

کسی که تو روزای تنهاییم کنارم موند ..پس چرا حالا که اون می خواد کنارش باشم وتنهاش نذارم اینطور جوابش و میدم؟!..

-- قبول می کنی دلی؟..

زل زدم تو چشماش..سرم و که به نشونه ی مثبت تکون دادم با ذوق اومد سمتم و از اونور ِ میز خم شد صورتم و بوسید..

با اخم به شوخی پسش زدم ..

-د ِ چه کاریه دختر خودت و جمع کن..

-- وای دلی نمی دونی چقدر خوشحالم کردی .. توقع نداشتم قبول کنی..یعنی کلا ناامید شده بودم ازت..

- دوستی به درد همین موقع ها می خوره..یه روز تو رفاقت و در حقم تموم کردی حالا هم نوبت منه......

چشماش از خوشحالی برق می زد..

حالش و درک می کردم..منم این روزا رو گذرونده بودم..

درسته پر از تشویش و اضطراب بود اما..

با وجود عشق ترس کمتر حس می شد و در کنارش شاهد هیجانی بودم که برام قابل وصف نبود..

ای کاش بر می گشتم به اون روزا..

هر چند سختی های زیادی رو متحمل شدم..

اما لااقل عشقم و کنار خودم داشتم..

اگه «امید» و تو زندگیم نداشتم تا الان منم زیر خروارها خاک خوابیده بودم..

اما «انتظار» و حسی که با وجودش قلبم و گرم می کرد باعث می شد امید و تو جای جای ِ زندگیم حس کنم ..

از این بابت خدا رو شکر می کردم..

*******************************

هر 4 نفر از ماشین پری پیاده شدیم..نگاهم و یه دور کامل اطراف ویلا چرخوندم..

چراغای پایه بلند و سفید کنار یه راهه سنگلاخی وباریک تا جلوی ساختمون ردیف نصب شده بودن و با وجود اونا باغ کاملا زیبا و چشمگیر به نظر می رسید..

و درست روبه روی ما ساختمونی با نمای سفید و پنجره های شکلاتی که زیر نور مستقیم چراغای باغ واقعا می تونستم بگم جلوه ی خاص و منحصر به فردی داشت..

آخر از همه به سمت در ورودی حرکت کردم..مهناز خانم همراه امیر به استقبالمون اومدن ..

بعد از روبوسی و سلام و احوال پرسی با مهناز خانم رو به امیر کاملا سرسنگین فقط سلام کردم که اونم متین و اروم جوابم و داد..

هنوزم وقتی نگاش بهم می افتاد زیاد از حد رو صورتم خیره می شد..سعی می کردم خودم و بزنم به اون راه و بی تفاوت باشم..

سبک و تزئین داخل ساختمون کاملا فانتزی و مدرن بود..

همه چیز شیک و جذاب..

یه سالن بزرگ سمت راست که مهناز خانم به اون سمت راهنماییمون کرد..

یه دست مبل و یه دست کامل صندلی که هر دو با رنگ های سفید و دودی ست شده بودن..

پرده های شیک ولی در عین حال ساده، ترکیبی از رنگ های نقره ای وسفید و دودی..

در کل دکور داخلی خونشون به نظرم جالب اومد..

روی مبل کنار پری نشستم که امیر هم اونطرف پری رو یه مبل تک نفره نشست..

2 تا خدمتکار مشغول پذیرایی شدن..نمی دونم چرا ولی حس می کردم مهناز خانم یه جورایی حال و روزش خوب نیست..

مرتب با دستپاچگی جواب لیلی جون و بی بی رو می داد..

امیر هم که کلا ساکت بود..

1 ساعت که گذشت دیدم نمی تونم این فضا رو تحمل کنم..اینجور مواقع که معذب می شدم احساس خفگی بهم دست می داد..

نمی دونم چم شده بود ولی احساس راحتی نمی کردم..

با یه ببخشید از جام بلند شدم و زیر نگاهه سنگین بقیه از سالن زدم بیرون..

یه نفس عمیق کشیدم و کنار ِ یه ستون ایستادم..

بعد از چند لحظه پری همراه امیر اومد و کنارم ایستاد..

پری_ حالت خوب نیست دلی؟..

می دونستم رنگم پریده..

- خوبم نگران نباش..

امیر جلوم ایستاد و اروم گفت: ولی رنگتون پریده..بهتره اینجا بشینید..

و یه صندلی از پشت میز کنار ستون برداشت و گذاشت جلوم ..

با تشکر زیر لبی نشستم و به صورتم دست کشیدم..

احساس گرمای شدیدی می کردم..دوست داشتم برم تو باغ تا هوای تازه بخورم..ولی با وجود امیر واسه بیان کردنش معذب بودم..

هرچی نباشه خونه ی مردمه همینجوری پاشم برم بیرون که نمیشه..

پری - دلی بریم این اطراف یه کم قدم بزنیم، شاید حالتم بهتر شد..

از خدا خواسته قبول کردم..

باز راه برم بهتره تا یه جا بی حرکت بشینم اونم با وجود نگاه های گاه و بی گاهه امیر..

امیر پشت سرمون بود و گه گاه با پری حرف می زد..یه وقتایی حس می کردم پسر خجول و سر به زیری ِ اما به هیچ وجه معنی اون نگاه های خیره ش و درک نمی کردم..

داشتم به تابلوهایی که رو دیوار نصب شده بود نگاه می کردم..اونطرف سالن یه محیط باز بود همراه با یه شومینه ی فانتزی که انگار محض دکور گذاشته بودنش اونجا و بالای شومینه یه تابلوی نسبتا بزرگ نصب شده بود..نمایی از غروب افتاب..

و روی شومینه قاب عکسای کوچیک و بزرگی کنار هم چیده شده بود..

انگار که عکسای خانوادگیشون بود..

پری رو به امیر کرد و با لبخند پرسید: تو هم توی این عکسا هستی؟..

امیر با لبخند سرش و تکون داد و به یکی از عکسا اشاره کرد..

-- اینو وقتی نوجوون بودم انداختم..اینجا هم کم سن وسال تر بودم..

پری به یکی از عکسا اشاره کرد که دو تا پسربچه کنار هم ایستاده بودن و اونی که قدش کمی بلندتر بود دستش و انداخته بود رو شونه ی اون یکی وهر دو با لبخند تو دوربین نگاه می کردن..

پری _ این دو تا کین؟.... و با مکث به امیر نگاه کرد و ادامه داد: یکیشون که خیلی به عکس نوجوونیات شبیهه..

امیر نیم نگاهی به من و پری انداخت و لبخند زد..

-- اونی که کوچیکتر ِ خودمم..اونی هم که دستش و انداخته دور گردنم برادرم آرتامه..این عکس برای ما خیلی عزیزه.. 

پری _ از مهنازجون در مورد برادرت شنیدم..راستی امشب ندیدمش ..

احساس کردم با این حرف ِ پری حالت صورت امیر گرفته شد..

از گوشه ی چشم نگاهه کوتاهی به من انداخت ..

لبخند زد ولی مصلحتی بودنش کاملا مشخص بود..

-- یکی از دوستاش دچار مشکل شده بود باید می رفت..گفت خودش و می رسونه....راستی بریم باغ و هم بهتون نشون بدم مطمئنم خوشتون میاد..

پری با روی باز قبول کرد..من که از اولم قصدم همین بود اروم دنبالشون راه افتادم..

اونا جلو می رفتن و من پشت سرشون ..

ناخواسته داشتم به حرفای امیر فکر می کردم..

وقتی اسم آرتام می اومد خیلی راحت متوجه می شدم که میره تو خودش..

تو حیاط داشتیم قدم می زدیم و امیر و پری َم با هم حرف می زدن..

دیگه داشت حوصله م سر می رفت..دوست داشتم تنها باشم ..

خواستم بهشون بگم که همون موقع موبایل امیر زنگ خورد..

گوشیش و از تو جیبش در اورد و جواب داد..

-- الو...........

نگاش و بین من و پری چرخوند و سرش و زیر انداخت و با یه «ببخشید» ازمون فاصله گرفت..

پشتش به من بود ولی صداش و تا حدی می شنیدم..

-- آرتام هیچ معلوم هست کجایی؟....چی؟!.....اره.......کی کارت تموم میشه؟..می خوای منم بیام که.......خیلی خب، باشه..فعلا..........

من و پری تموم مدت مثلا خودمون و سرگرم ِ گلا نشون دادیم..

دستم و نوازشگرانه روی یکی از گلهای سرخ و خوشبوی تو باغچه کشیدم..

لبخند زدم..چه حس خوبی بود........

صدای امیر و شنیدم..پشت سرم بود و درست کنار پری....

-- از گلا خوشتون میاد؟..

برگشتم و نگاش کردم..چشماش تو تاریکی ِ شب و زیر نور کمرنگ چراغا تیره تر به نظر می رسید..

به جای من پری با لبخند جوابش و داد: اوف، چه جورم..گلای تو باغچه مون و که دیدی؟....

امیر سرش و تکون داد و پری ادامه داد: تمومش کار دلی ِ .. مامان اول مخالف بود می گفت اذیت میشی ولی کی حریفش می شد؟.....

و به شوخی بهم چشمک زد: خواهر خودمه دیگه..

با لبخند کمرنگی سرم و زیر انداختم..

امیر رو به پری گفت: از چه گلی خوشت میاد؟..

پری هم با علاقه ی خاصی اروم گفت: نرگس..

امیر با لبخند سرش و کمی رو به پری خم کرد و آهسته زمزمه کرد: پس از این نظر سلیقه هامون مثل همه .. البته من از یاسم خیلی خوشم میاد..

و به من نگاه کرد .. نگاهش هر چند کوتاه بود ولی با اوردن اسم گل یاس و نگاهی که از روی پری به سمت من کشید باعث تعجبم شد..

منظورش از اون نگاه چی بود؟!..

شایدم منظوری نداشت..

اما........

همون لحظه یه اس ام اس واسه ش اومد..بعد از خوندنش با یه معذرت خواهی ِ کوتاه ازمون فاصله گرفت و به سرعت رفت تو ساختمون..

پری رو به من با تعجب گفت: امیر چش شد یهو؟..

شونه م و انداختم بالا ..

- تو زنشی از من می پرسی؟..

چپ چپ نگام کرد..

خواستم قدم بزنم..پری هم پشت سرم اومد..

پری _ از اینجا خیلی خوشم امده..هر جا رو نگاه می کنی گل و درخته..چی می شد اگه یه بید مجنونم اون سمت که فقط چمنکاری شده داشتن و زیرش یه دست میز و صندلی فر فورژه می ذاشتن وای تابستونا معرکه ست که بشینی اونجا و هندونه بخوری..

- حالا که عروسشون شدی خیلی خوبم تز میدی، به امیر بگی سریع واسه ت جورش می کنه..

پری_ نه بابا میز و صندلیش جور شه درخت بیدش و از کجا بیاریم؟..

- دغدغه ی تو الان همینه؟..

خندید و خواست جوابم و بده که.. یه دفعه از حرکت ایستادم..مات و مبهوت رو به روم و نگاه می کردم..

پری_ دلی جن دیدی؟!..دلی با تو َ م......

راه افتادم..

پری با تردید کنارم اومد..مسیر نگاهم و دنبال کرد..

پری- اولالا اینجا رو باش چقدر گل ..همه هم یاس..

روبه روشون ایستادم..گل های یاسی که مثل پیچک سراسر دیوار باغ رو پوشونده بودن..

بوی عطر یاس مشامم و نوازش داد..چند بار پشت سر هم نفس عمیق کشیدم..

پری_ اینا از مام بیشتر گل یاس دارن..دلی نگاه کن چه خوشگل رو دیوار پیچ خوردن ..

سر انگشتم و اروم کشیدم روشون..

لمس کردنشونم بهم حس خوبی می داد..یه حس عجیب..

پری _دلی برگردیم، زشته این همه وقت اومدیم بیرون..

با پری موافق بودم..

ولی نمی دونم چرا نمی تونستم از این گلا دل بکنم..

تا وقتی که از اونجا دور نشدیم همه ش بر می گشتم و نگاهشون می کردم..

هر کی که اینا رو پرورش داده واقعا تو کارش مهارت داشته..

چقدر دوست داشتم همونجا بمونم..

****************************************

چیزی تا عقد پری و امیر نمونده بود..امروز واسه خرید رفتن که طبق معمول پری کلی اصرار کرد باهاشون برم ولی اینبار دیگه نتونست قانعم کنه..

بهتر بود با هم تنها باشن و منم اگه باهاشون می رفتم تا اخر خرید حس می کردم بینشون فقط یه مزاحمم ..

مثل روزای دیگه که عصرا می نشستم و رو داستانم کار می کردم امروزم مشغول بودم که صدای پری رو از بیرون شنیدم..

عینکم و از رو چشمام برداشتم و اماده شدم تا بدون اجازه در و باز کنه و بیاد تو..

که البته زیادم منتظرم نذاشت ..

در با شتاب باز شد و پری شاد و سرحال اومد تو اتاق..

دستاش پر شده بود از پاکت خرید و بسته های کوچیک و بزرگ..

از پشت میزم بلند شدم و رفتم طرفش..

- چه خبرا؟ خوش گذشت؟..

اومد جلو و صورتم و بوسید..

-- معرکه بود دختر نمی دونی چقدر راه رفتیم دیگه پاساژ و مغازه ای نبود که زیرپا نذاشته باشیم..

خریداش و گذاشت رو تخت و خودش و هم کنارشون پرت کرد ..

-- وای هلاک شدم به خدا..

- چیزی می خوری بیارم؟..

-- نه اتفاقا بی بی هم می خواست برام میوه و شربت بیاره گفتم نمی خورم بیرون با امیر یه چیزی خوردم دیگه اشتها ندارم..

کنارش نشستم و خریداش و مرتب کردم..

یه دفعه صاف نشست و با هیجان ِ خاصی گفت: دلــــی امروز بالاخره دیدمش..

- کیو؟!..

-- داداش ِ امیر و دیگه..امروز اتفاقی تو یکی از پاساژا دیدیمش..

بی تفاوت شونه م وانداختم بالا..

- خوش به حالت..چشم روشنی می خوای؟..

-- اِ مسخره زدی تو ذوقم..

- دیدن برادرشوهرت باعث شده ذوق کنی؟..

-- نه دیوونه این چه حرفیه؟..اخه تا حالا ندیده بودمش واسه همین..وای دلی جا برادری خیلی جذابه..

پاکتا رو کنار هم چیدم پایین تخت ..

-- ول کن اینارو یه دقیقه به من گوش کن..

- گوشم با تو ِ..

--د ِ نیست دیگه، از کی تا حالا دارم حرف می زنم حواست و دادی به خریدای من..

- بدکاری ِ برات مرتبشون کردم؟..خودت که شلخته ای یکی مثل من باید جمع و جورشون کنه..

-- خب حالا بی خیال این حرفا داشتم از آرتام برات می گفتم.......

- آرتام به من چه؟!..

-- دلی همت کردی امروز بزنی تو حال ِ منا....آهان تا یادم نرفته اینو بگم قراره سفره ی عقدم و تو تزئین کنی..

با تعجب نگاش کردم..

- چی میگی تو؟!..حالت خوبه؟!..

-- به مرحمت شما..

- مسخره هیچ می فهمی چی میگی؟!..به لیلی جون گفتی؟!..

-- آره بابا همه می دونن..مشکلش چیه؟..

مشکلش این بود که همه می گفتن من یه زن بیوه م..

حضورم تو اینجورمراسم ها شگون نداره..

یه مشت باورهای غلط که هر کی رسیده به خورد یکی دیگه داده و همه قبولش داشتن..

پری منظورم و از تو نگام فهمید..

چیز جدیدی نبود شده وِرد ِ زبون ِ این و اون..

هیچ وقت قبول نکردم که یه بیوه م..ولی حرف مردم یه چیز دیگه بود..

پری دستم و گرفت و خواهرانه تو دستش به ارومی فشرد..

-- دلی بس کن، اصل کاری من و مامانمیم که دوست داریم تو اینکارو بکنی..باور کن روزی نیست که مامان تو خونه اسمت و نیاره و نگه که چقدر دوست داره....

و با خنده ادامه داد: می دونی که مامی ِ من زن روشنفکری ِ به همین اسونی خرافات روش تاثیر نمیذاره..

سرم و زیر انداختم..تو چشمام اشک نشسته بود..جلوی خودم و گرفتم که گریه نکنم.. 

و تا حدی موفق هم شدم..

پری _ قبول می کنی؟..به خاطر من....

- ولی..پری مردم که.............

-- به مردم چکار داری؟..عروس منم که میگم فقط تو..

-پس امیر چی؟..مادرشوهرت....

-- اونا هم در جریانن نگران نباش مهنازجون که از خداش ِ ..تو این مدت ِ کم بدجور خودت و تو دلش جا کردی....حالا قبوله؟..

سکوت کردم..

-- نکنه باید زیر لفظی بدم؟..

با لبخند سرم و بلند کردم..

--آهان حالا شد..پس خودت و اماده کن و هر چی ایده ی خوشگل و شیک داری رو کن که می خوام واسه ابجیت سنگ ِ تموم بذاری..

تو گلوم بغض نشسته بود می ترسیدم حرف بزنم و بترکه..

از پری ممنون بودم که اینهمه بهم توجه می کنه..

همینطور از لیلی جون که تموم مدت مادرانه بهم محبت کرد..

بی بی که شده بود همه کسم..مادرم..پدرم..سنگ صبورم..

چه شبهایی که سرم و رو زانوهاش نذاشتم و زیر سایه ی دستای پر مهرش اشک نریختم..

دلداریم می داد..

بهم می گفت صبور باشم..

با دلی پر از غصه پری رو بغل کردم و سر روی شونه ش گذاشتم..

هق هقم و تو آغوش مهربونش سر دادم و بغضم و خالی کردم..

پر بودم..پر از غم..

پر از حسرت..

پر از حس تلخ و عذاب اور تنهایی..

پری اروم پشتم و نوازش کرد ..

چقدر به این سکوت بینمون نیاز داشتم..

*************************

مهناز خانم_ دخترم هر چی که لازم داری رو لیست کن بده آرتام برات تهیه کنه..

با لبخندی از روی خجالت سرم و زیر انداختم..

- شرمنده م نمی خواستم مزاحمتون بشم ولی پری خیلی اصرار کرد..نتونستم حریفش بشم..

دستم و گرفت..سرمو بلند کردم و نرم تو چشماش خیره شدم..

-- دیگه این حرف و نزن دخترم..مزاحم چیه تو هم برای ما عزیزی..پری خیلی دوستت داره مثل خواهرش می مونی .. بارها خودش گفته، پس دیگه اینو نگو که ناراحت میشم..

و به اتاقی که پشت سرم بود اشاره کرد و گفت: این اتاق فکر می کنم واسه عقد مناسب باشه..هم بزرگه و هم اینکه جا واسه مهمونا هست..نظرت چیه ؟..

نگاهی اجمالی دور تا دور اتاق انداختم..

- به نظر منم مناسبه..هر طور خودتون صلاح بدونید..

--پیر شی عزیزم پس تا تو لیست و اماده می کنی برم ببینم باز این پسرکجا غیبش زده..

از اتاق که بیرون رفت من موندم و کاغذ و قلمی که تو دستام اماده نگه داشته بودم تا لوازمی که احتیاج بود و توش لیست کنم..

تا حالا از این کارا نکرده بودم واسه همین از تو بعضی سایتا یه سری اطلاعات گرفته بودم..

چند متر تور نقره ای و طلایی..

ساتن سفید و شکلاتی..

بادکنک های سفید و نقره ای..

و چندتا چیز دیگه که باید با سفره و وسایلش ست می کردم..

امیدوار بودم که بتونم از پسش بر بیام ..

لیست که کامل شد از اتاق رفتم بیرون..دنبال مهنازخانم می گشتم ولی توسالن پیداش نکردم..

رو به یکی از خدمه ها سراغش و گرفتم که گفت رفته تو باغ.....

تو درگاه رخ به رخ شدیم..

- وای ببخشید..داشتم دنبالتون می گشتم تا لیست و بهتون بدم..

-- تو باغ بودم دخترم، آرتام تو ماشینه عجله داره، بده تا نرفته ببرم بدم بهش..

کاغذ و دادم دستش اونم با لبخند مهربونی که نثار صورتم کرد از در رفت بیرون..

برگشتم تو اتاق و به کمک یکی از خدمه ها مشغول جا به جایی اسباب و اثاثیه های تو اتاق شدیم..

تقریبا 1ساعت و نیم گذشته بود..

خدمتکار از اتاق رفت بیرون درم پشت سرش نبست..

حسابی مشغول بودم .. دستم به تابلوهای رو دیوار بند بود که داشتم یکی یکی برشون می داشتم تا جاشون بادکنک و تور بزنم..

با پشت دست عرق روی پیشونیم و پاک کرد..حسابی خسته شده بودم..

مهنازخانم هر چند دقیقه یک بار بهم سر می زد و بنده خدا همه جوره ازم پذیرایی می کرد..

زن خونگرم و ارومی بود..

دست به کمر داشتم اطرافم و نگاه می کردم که توی همون لحظه یه چیزی و رو خودم حس کردم..مثل....سنگینی ِیک نگاه..

برام عجیب بود..کسی که تو اتاق نیست..

سرم و چرخوندم سمت در..اما اونجام کسی نبود..

ضربان قلبم و عادی حس نمی کردم....

یهو چم شد؟!..

نفس حبس شده م و عمیق بیرون دادم و راه افتادم سمت در..

تا خواستم سرم و ببرم بیرون خدمتکار عین جن جلوم ظاهر شد..

با ترس جیغ خفیفی کشیدم و پریدم عقب..

اون بنده خدام بدتر از من رنگش پریده بود..

-- بـ..ببخشید خانم نمی دونستم اینجا وایسادین..

- اشکال نداره تو رو هم ترسوندم..

به صورتش دست کشید..

نگام به پاکتای توی دستش افتاد..

- اینا چیه؟..

--آهان اینا رو آقا دادن گفتند بدمشون به شما..اتفاقا تا پشت درم اومدن ولی نمی دونم چی شد یه دفعه برگشتن دادن دست من..

- باشه ممنون..

-- خانم باشم یا برم؟..

- نه نصب کردنشون کاری نداره..فقط بادکنکا باید باد بشن که اینکارو میذاریم آخر سر ..

--پس من برم به خانم کمک کنم..

بعد از رفتنش چرخیدم سمت اتاق و یه نفس عمیق کشیدم..وای خدا هنوزم قلبم داره تند می زنه..

پاکتا رو یکی یکی خالی کردم کف اتاق..

همه رو گرفته بود..با دیدن ساتن سفید و شکلاتی ناخداگاه رو لبام لبخند نشست ..

روشون دست کشیدم..چقدر نرم و لطیفن..

تو دلم برای عزیزترین دوستم ارزوی خوشبختی کردم..

خدایا عشق رو تو هر ثانیه از زندگیشون ..و مهربونی و محبت و تو دلای عاشقشون حفظ کن ..

لوازم و کنارهم گذاشتم ..

یه پاکت کوچیک بینشون بود..توش و نگاه کردم و با لبخند سرش و کج کردم ..

دو تا قلب اکلیلی قرمز و خوشگل افتاد تو دستم..

زیر نور لوستر می درخشیدند..

خواستم پاکت و بذارم کنار ولی....ناخداگاه به بینیم نزدیک کردم..

بوی خوبی می داد..

با تعجب قلبا رو بو کردم..

خدایا..

بوی عطر..

بوی..

بوی یاس..

چند بار پشت سر هم بو کشیدم..

نه اشتباه نمی کنم..

هیچ کدوم از لوازم این بو رو نمی داد..فقط همین دوتا قلب قرمز و درخشان..

حس می کردم سر انگشتام سر شده..

قلبم دیوانه وار تو سینه م می تپید..

چرا فقط این دوتا قلب باید بوی عطر بده؟..اونم عطر یاس..

شتابزده از جام بلند شدم و رفتم سمت در..

رو به یکی از خدمه ها که تو دستش چندتا ملحفه ی تا شده داشت پرسیدم: ببخشید.. اقا آرتام کجا هستند؟..

-- نمی دونم خانم شاید تو باغ باشن..

زیر لب ازش تشکر کردم و رفتم سمت در..

به همون خدمتکاری بر خوردم که تو جا به جایی اثاثیه کمکم کرد..

با دیدنم لبخند زد..

-- به چیزی نیاز دارید خانم؟..

- نه نه..فقط..

-- فقط چی خانم؟..هر چی می خواین بگید براتون میارم..

-آرتام..یعنی اقا آرتام کجاست؟..باهاشون یه کار فوری داشتم..

با تعجب نگام کرد..

-- آقا همین الان از ویلا رفتن بیرون..

- کجا؟....

تعجبش با این سوالم بیشتر شد..

- منظورم اینه که کجا رفتن؟..آخه کارم خیلی مهمه..

-- نمی دونم خانم..ایشون هیچ وقت برای انجام کاری به کسی توضیح نمیدن..من که یه خدمتکار ساده م خانم..

با ناامیدی نفسم و فوت کردم بیرون وسرم و تکون دادم..

- باشه ..بازم ممنون..

--خواهش می کنم..

از کنارم رد شد ولی مرتب بر می گشت و نگام می کرد..

لابد فکر کرده خل شدم دارم اینجوری دنبال رئیسش می گردم..

دست خودم نبود..یه حسی داشتم..

بعد از 5 سال برای اولین بار بود که قلبم اینطور خودش و بی تاب و بی قرار نشون می داد..

باید یه دلیلی داشته باشه..

به قلبای توی دستم نگاه کردم..

دو مرتبه بوشون کردم..

این بوی ِ آشنا ..

همراه با یه حس ِ آشنا..

خدایا .....................

******************************

مهمونای درجه 1 عروس و داماد تو اتاق نشسته بودن..

داماد همراه عاقد بیرون بود..

کلاه ِشنل پری رو مرتب کردم و آهسته زیر گوشش تبریک گفتم..

خواستم از کنارش رد شم که دستم و گرفت..لبه ی کلاهش و یه کم بالا داد و نگام کرد..

اروم گفت: کجا میری؟..

آهسته تر ازخودش جوابش و دادم: میرم بیرون، الان عاقد میاد..

-- خب بیاد چکار به عاقد داری همینجا باش..

-پری زشته ول کن دستمو..

-- چی چی رو زشته می خوام خواهرم تو مراسم عقد کنارم باشه این کجاش زشته؟..

لیلی جون _ چی شده دلارام جون؟..

- از پری بپرسید دستم و گرفته میگه تو اتاق عقد بمون..

-- خب دخترم بمون مگه چی میشه؟..

- لیلی جون شما دیگه چرا؟!..یه نگاه به مهمونا بندازید، ببینید چطور دارن نگام می کنن..من اینجا نباشم بهتره..حرف و سخنشم کمتره..

پری_ لازم نکرده..هر کی هر چی می خواد بگه بهت گفتم که واسه م مهم نیست..

- پری الان وقت لجبازی نیست..بمونم اذیت میشم طاقت این نگاه ها رو ندارم بذار برم بیرون..

لحنم رنگ التماس به خودش گرفته بود..

لیلی جون متوجهه حال خرابم شد..

لیلی جون_ پری بذار خودش تصمیم بگیره..

پری_ چی میگی مامان؟..مگه ما واسه مردم داریم زندگی می کنیم؟..اگه دلی بره بیرون یعنی مهر تایید زده رو تموم باورهای غلطشون..غیر از اینه؟..

- من حرفاشون و قبول ندارم این چه حرفیه پری؟..فقط خودم و می شناسم می دونم بمونم زیر این همه نگاهه سنگین بالاخره طاقتم و از دست میدم و اشکم درمیاد..تو اینو می خوای؟..

تو سکوت فقط نگام کرد..

لیلی جون _ دخترم عاقد بیرون منتظره خانما دارن حاضر میشن حاج آقا بیاد تو..پری کلاهت و درست کن زشته مادر..

با لبخند تو چشمای خوشگلش نگاه کردم که برق اشک به وضوح درش دیده می شد..

کلاهش ومرتب کردم و زیر گوشش اروم گفتم: برات بهترینا رو ارزو می کنم خواهرم..لیاقت خوشبختی رو داری به پاس تموم خوبی هایی که در حقم کردی هر چی تو زندگیت از خدا می خوای بهت بده..ازت ممنونم پری..

با بغض اب دهنم و قورت دادم..

سنگین تر شد..

لبمو گزیدم و از بین مهمونا رد شدم..

به محض اینکه پام به بیرون ازاتاق رسید دویدم سمت باغ..

صدای بی بی رو شنیدم ولی بی توجه فقط قدمام و تندتر بر می داشتم..

بیرون خلوت بود..رفتم همون سمتی که اون شب با امیر و پری ایستاده بودیم و گلا رو تماشا می کردیم..

کنار باغچه دامن لباسم و جمع کردم و نشستم..

دیگه نتونستم جلوی خودم و بگیرم و بغضم شکست..

مهمونا تو ویلا دست می زدن و سوت می کشیدن..هلهله و شادی سر داده بودن ..

و من با دلی پر از غم هنوزم تو تنهایی هام اسیر بودم..

خدایا صبرم و بیشتر کن..

خدایا یه راه چاره نشونم بده..

کجا دنبالش بگردم؟..

توی این مدت چه کارایی که برای پیدا کردنش نکردم..

خودش قبل از رفتن بهم گفت کارای فروش اموالش و سپرده دست وکیلش و حتی سهام کارخونه ش و هم فروخته به شرکاش..

با وجود این اتفاقات نه خونه ای بود تا به امید اینکه اونجا باشه برم پیشش و نه کسی رو می شناختم که سراغش و ازش بگیرم..

تمومش خلاصه می شد به یه قبرستون قدیمی تو یکی از روستاهای شمال و یه سنگ قبر که اسم آرشام تهرانی روش حک شده بود..

و من حتی یکبار نرفتم تا ببینمش..

حتی یک بار حس نکردم که ارشام ِ من اونجا زیر خروارها خاک مدفون شده ..

اگه هنوز نفسم میاد و میره به خاطر اینه که مرگش و باور نکردم....

می دونم آرشام ِ من نمرده..

آرشام اهل نامردی نبود..

ادمی نبود که به راحتی بزنه زیر قولش..

آرشام با تموم مردایی که به عمرم دیده بودم و می شناختم فرق داشت..اون یه ادم معمولی نبود..

همه چیزش خاص بود..

غرورش ستودنی بود..

حتی وقتی بهم ابراز علاقه کرد بازم نذاشت ذره ای از غرورش کم بشه..

چنین ادمی لایق خاک نیست..

خدایا جهنم و دارم به چشم می بینم..

هرروز..

هر شب..

خدایا بهم امید دادی..با اینکه 2 بار خواب دیدم آرشام ترکم کرده ولی بازم رفتنش و قبول نکردم..

کجا رو داشتم که دنبالش بگردم؟..

همیشه سرگردونم..هنوزم هستم..

هیچ وقت تو آرامش روزم و به شب نرسوندم..

تا اومدم مزه ی شیرین خوشبختی رو بچشم تلخی روزگار بهم فهموند عمر ِ لحظات ِ خوش خیلی خیلی کوتاهه..

من قدرش و ندونستم..گذاشتم بره..

باهاش خداحافظی کردم..

دلم می گفت جلوش و بگیر نذار بره..

اینبار عقلمم بهم نهیب زد تا به ندای قلبم گوش کنم ولی نکردم..آرشام سرسخت تر از این حرفا بود..

به خودم که اومدم دیدم خیلی وقته اونجا نشستم و دارم با خدا درد و دل می کنم..

از رو زمین بلند شدم و دامن لباسم و تکون دادم..یه شال حریر خاکستری انداخته بودم رو سرم که همرنگ لباسم بود..

بی حوصله مرتبش کردم....

تو همون حالت که داشتم اشکام و پاک می کردم یاد گل های یاسی افتادم که اون شب با پری پیداشون کردیم ..

قدمام و به همون سمت برداشتم..از داخل صدای موزیک می اومد ..

فارغ از دنیای اطراف فقط دوست داشتم برم همونجایی که اون شب حاضر نبودم هیچ جوری ازش دل بکنم..

هنوز چند قدم بهشون فاصله داشتم که با دیدن یک نفر سر جام ایستادم..مردی که پشت به من رو به گلای یاس نشسته بود ..

خواستم بگردم اما....

نمی دونم چرا پاهام به جای اینکه پس بره، پیش می رفت..

یه قدم دیگه بهش نزدیک تر شدم..از صدای پاهام متوجه ِ حضورم شد..

آهسته از جاش بلند شد..

هنوز پشتش به من بود..

دقیق نگاش کردم..

قامت بلند و کشیده..

کت و شلوار مشکی و خوش دوختی به تن داشت..

بوی عطر گل ها مشامم رو نوازش داد..

- ببخشید انگار مزاحمتون شدم..

نباید اینو می گفتم..باید راهم و می کشیدم و از اونجا دور می شدم..

نمی دونم چرا توانایی هیچ کدوم رو در خودم نمی دیدم..

حرکات و رفتارم دست خودم نبود..

انگار بی اراده شده بودم..

دستم و رو شالم گذاشتم..رو همون قسمتی که قلبم دیوانه وار می زد..چه واضح حسش می کردم..

دست راستش مشت شد..محکم فشارش داد و بازش کرد..

ناخداگاه بهش نزدیک شدم..پشت سرش ایستادم..

حتی برای یه لحظه هم بر نگشت ..

خواستم بی تفاوت باشم..با حسی که بهم دست داده بود مقابله کردم و از کنارش رد شدم..

جلوی گل ها ایستادم و با سر انگشت لمسشون کردم..

لبخندی به لطافت گلبرگ های یاس نشست رو لبام..

تو حال خودم بودم..انگار چهره ی جذاب آرشام رو همراه با همون نگاهه مغرور توی تک تک گلبرگ هاشون می دیدم..

زیر لب زمزمه می کردم..

نمی دونم صدام تا چه حد بلند بود..

حواسم به اطرافم نبود..انگار تو باغ خونه ی پری شون ایستادم و به گلای یاسشون نگاه می کنم..

گلایی که با دستای خودم پرورششون دادم....

با مهر و محبت قطرت اب رو اروم به تن لطیف و شکننده شون می پاشیدم..

هیچ وقت نذاشتم ریشه شون آسیب ببینه..

هر کدوم از اونها همراه با دقایق ِغرق در انتظار ِمن رشد کرده بودند..

زمزمه کردم:

در لابه لای ابرهای تیره بود

رویای آمدن دوباره ی تو

آن شبی که آسمان گریست...........

اشک تو چشمام نشست..حال وهوای چشمام بارونی بود..خدایا چقدر دلم از غم پر ِ ..

آن شبی که قطره های اشک من

به روی برگ های یاسمن چکید

صدام می لرزید..بغض داشتم..صورتم با قطرات پی در پی اشک خیس شد..

یاسمن شکست

ابر تا صبح نالید

آسمان غروب کرد

اشک هایم خشک شد

چشم هایم کور شد

زندگی سراب شد

یاد روزهایی افتادم که توی هر لحظه ش هزار بار مرگ و به چشم می دیدم..

بدون اون..نفس کشیدن چقدر برام سخت و بی معنا بود..

روزها گذشت

یاسمن جوان شد

زندگی شاداب شد

چشم های خسته ام ولی..

به راه جاده های انتظار

تا ابد ماندگار شد

رویای آمدن دوباره ی تو

مونس روزهای همیشه تار شد

چونه م از بغض می لرزید ..چشمام و بستم و بعد از چند لحظه باز کردم..

دوست داشتم داد بزنم و بغضم و یه جوری خالی کنم..

همه ی وجودم می لرزید..

آسمان دگر سیاه نیست

یاسمن آرام خوابید

ابرکم کم ناپدید شد

رویای آمدن دوباره ی تو

انتظار همیشه جاودان دل ها شد

خدایا جدایی چقدر سخته..تنهایی تا چه حد می تونه درداور باشه..

مرگ تو یک لحظه اتفاق میافته.. و من روزی هزار بار از درد دوریش دارم جون میدم..

صدای قدم هایی رو از پشت سر شنیدم..تو همون حالت برگشتم..

صورتم خیس از اشک بود..

رو به روم ایستاد..

نگاه خروشان و بی قرارم رو تو چشماش دوختم..

دست راستم روی گل های یاس مونده بود..

تنم یخ بست..

گلا تو دستم مشت شد..

کم کم داشتم توانم و از دست می دادم..

همه جا سکوت بود..هیچ صدایی رو نمی شنیدم..

حتی صدای ..

صدای .........

لباش تکون می خورد..انگار داشت صدام می کرد..

دستاش نشست رو بازوهام..داره لمسم می کنه..

دیگه سرد نیست..

با نگرانی نگام می کرد..

دهنش باز و بسته می شد ولی من چیزی نمی شنیدم..فقط نگاش می کردم..

خواستم لبخند بزنم..

نتونستم..

خواستم دستم و به سمتش دراز کنم و بگم وَهمی یا حقیقت؟!..

اما نتونستم..

خواستم خودم و از دیوار جدا کنم و نزدیکش بشم..

ولی.... بازم نتونستم..

فقط حس کردم چشمام داره اروم اروم بسته میشه..هیچ حسی تو پاهام نداشتم..

زانوهام تا شد..

قبل از اینکه زمین بخورم دو تا دست قوی نگهم داشت..

اما چشمام بسته شد..

هیچ صدایی نمی شنیدم و حالا..

دنیا رو هم پیش ِ چشمام تو سیاهی ِ محض می دیدم..

*********************************

سردی قطرات اب رو، روی صورتم حس کردم..

نا نداشتم لای چشمام و باز کنم..

-- داره بهوش میاد ..

-- اطرافش و خلوت کنید بذارید نفس بکشه بنده خدا..

اروم چشمام و باز کردم..نور مستقیم خورد تو صورتم..

دومرتبه بستمشون..

--چراغا رو خاموش کنید..بذارید نور اباژور روشن باشه..

دیگه از اون نور خبری نبود..لای چشمام و باز کردم..گیج و منگ نگاهم و اطرافم چرخوندم..

پری کنارم نشسته بود و امیر بالا سرم ایستاده بود..

لیلی جون و مهناز خانم با نگرانی نگام می کردند..

بی بی پایین تخت نشسته بود و دستم و دستش داشت..

چشماش سرخ و متورم بود..

به سرم دست کشیدم..

پری _ دلی حالت خوبه؟..

-خوبم..

-- پــــوف، دختر نصف عمرمون کردی..خداروشکر فک کردم دستی دستی از دست رفتی..

لیلی جون_ اِ دختر زبونت و گاز بگیر..

سعی کردم به یاد بیارم که چی شد از حال رفتم..

هر لحظه با یاداوری اتفاقاتی که توی باغ افتاد چشمام گشادتر از حد معمول می شد..

بی هوا نشستم..

پری که کنارم بود با ترس تو جاش پرید..امیر دستش و گرفت..

پری _ چته تو سکته م دادی؟!..

- کوش؟!کجاست؟!....

پری_ چی کجاست؟!..

رو به بی بی تند تند گفتم: بی بی خودم دیدمش..به ارواح خاک مادرم دیدمش..توی باغ کنار گلای یاس..بی بی دیدی گفتم اون زنده ست؟..بی بی..........

دستای بی بی رو فشار دادم و رو به امیر با هق هق گفتم:نمی تونید انکارش کنید..من تو باغ شما آرشام و دیدم..حتما جزو مهموناتون بوده، الان کجاست؟..

امیر گرفته و ناراحت نگاهش و به مادرش دوخت..

بعد از اون رو به من اروم گفت: دارید اشتباه می کنید اونی که شما دیدید برادر من آرتامه..

با حالت عصبی دستم و مشت کردم و جوابش و دادم: من اشتباه نمی کنم..من اون نگاه و می شناسم توی این 5 سال باهاش زندگی کردم..اون مردی که جلوم ایستاده بود ارشام بود..شوهر من.. چرا حرفم و باور نمی کنید؟..

-- امیر درست میگه.........

همه ی نگاه ها چرخید سمت در..با دیدنش حیرت زده دهنم باز موند..کم مونده بود قلبم از حرکت بایسته..

خودش بود..

آرشام!..

جلو اومد و کنار امیر ایستاد..

اخم داشت..مثل همیشه نگاهش مغرور بود و....سرد..اما چرا؟!..

حس می کردم با این نگاه غریبه م ..

ولی نه..

خودش بود..من مطمئنم.............

زل زد تو چشمام و جدی و مصمم گفت: اسم من آرتامه..آرتام سمایی............

چشمام کم مونده بود از کاسه بزنه بیرون....

باورش برام سخته ..چرا انکار می کرد؟..

هنوز اون نگاهه نگران ....و در عین حال گرم و آشنا جلوی چشمامه..

وقتی داشتم میافتادم منو گرفت..دستاش گرم بود..

نگاهش به من..

نه خدایا غریبه نبود..

پس چرا حالا............

تا به خودم بیام دیدم از اتاق رفته بیرون .. امیر هم پشت سرش رفت و در و بست..

با بسته شدن در تنم لرزید وچشمام و رو هم گذاشتم..

جوشش اشک رو از لا به لای مژه های بلندم حس کردم..

و در کسری از ثانیه صورتم خیس شد..

چشمام و باز کردم..همه رفته بودن بیرون جز پری و بی بی...........

پری سرش و انداخته بود پایین ..

بی بی ، بیصدا گریه می کرد..

- بی بی اون آرشام ِ نه آرتام..تو که ارشام ودیده بودی بی بی..مگه میشه 2 نفر تا این حد بهم شبیه باشن؟!..بی بی دارم دق می کنم..تو رو خدا تو بهم بگو که اینا تمومش یه کابوس ِ..

بی بی هق هق کنان سرش و گذاشت لب تخت..

پری در حالی که با پشت دست اشکاش و پاک می کرد از اتاق زد بیرون........

دستم و گذاشتم رو سر بی بی..خودمم داشتم گریه می کردم..

- بی بی این اشکا واسه چیه؟..

سرش و بلند کرد ..دستم و تو دستش گرفت و با هق هق خفه ای گفت: آروم باش دخترم.....

- چطور اروم باشم بی بی؟چطور؟..چرا آرشام با من اینکارو می کنه؟..نمی بینه توی این همه سال چطور از داغ دوریش شکستم و نابود شدم؟..گناهه من چیه بی بی؟..اون آرشام ِ ..حاضرم قسم بخورم که خودشه..

زل زدم تو چشمای غمگین و خیس از اشکش ..

- بی بی تو که حرفش و باور نمی کنی ؟..

سکوت کرد..

بلندتر گفتم: بی بی چرا ساکتی گفتم حرفش و که باور نکردی؟....

سرم و تو دست گرفتم و با گریه نالیدم: حتما یه چیزی شده..اون منو یادش نمیاد..آره من مطمئنم وگرنه با نگاهش تا این حد غریبه نبودم..

-- همه چیز و به زمان بسپر مادر اروم باش..

خودم و تکون می دادم و تو همون حال اشک می ریختم..

- چی میگی بی بی؟..دیگه چقدر صبر کنم؟..5 سال از عمرم و دادم تا یه روز بتونم تو چشماش زل بزنم و همه ی غم هام و فراموش کنم..ولی حالا که پیداش کردم میگه با من غریبه ست..دیگه کشش ندارم بی بی..به خدا طاقتم تموم شده..

نشست کنارم و سرم و تو بغلش گرفت..

تو همون حالت که نوازشم می کرد اروم اروم زیر گوشم زمزمه کرد: بازم صبوری کن دخترم..می دونم داری چی می کشی..کاری از دستم بر نمیاد مادر..فقط از خدا خیر و خوشبختیت و می خوام عزیز دلم..بالاخره یه روز پاداش سالهایی که به انتظار نشستی رو می بینی..اون روز خیلی دور نیست گلکم توکل کن به خدا...........

دیگه چکار باید می کردم؟..

تموم این مدت نگاه های بد و سنگین مردم و رو خودم دیدم و دم نزدم..

گفتن بیوه ای گفتم شوهرم زنده ست..

گفتن انتظار چی رو می کشی؟ گفتم کسی که نفسم به نفسش بسته ست....

گفتن اون هیچ وقت نمیاد گفتم قلبم هیچ وقت بهم دورغ نمیگه..

و حالا اومده و داره جسم و روحم و ازم می گیره..جسمی که به امید اون زنده ست و حالا....

غریبانه زل می زنه تو چشمام و میگه من اونی که تو فکر می کنی نیستم..

ولی من مطمئنم..

مطمئنم که اون.. آرشام ِ نه آرتام....

*******************************

پری_ دلی یه لحظه امون بده تا برات توضیح بدم..

- چیو می خوای توضیح بدی؟..من تو رو مثل خواهرم می دونستم..تو دوستم بودی..چرا پری؟چرا ازم پنهون کردی؟..تو که اون روز گفتی دیدیش پس چرا بهم نگفتی برادر امیر، آرشام ِ؟..

با بغض نشست رو تخت: چون نیست..اون آرشام نیست دلی چرا حرفم و باور نمی کنی؟..

بلندتر از حد معمول سرش داد زدم: اون آرشام ِ ..هیچ کس به اندازه ی من اونو نمی شناسه..چطور میشه که دو نفر تا این حد بهم شبیه باشن؟..

-- منم اینو نمی دونم ولی دیدی که امیر عکس بچگیاشون و نشونمون داد..خودشم که داره میگه اسمش آرتامه..هیچ تصادفی هم نکرده که بگیم حافظه ش و از دست داده..مادرش مهناز ِ و امیرم برادرش ِ همه هم به اسم آرتام سمایی می شناسنش دیگه چی رو باید ازت پنهون کنم؟..

- خیلی خب مگه نمیگی اون آرشام نیست؟..پس چرا اون روز بهم نگفتی که انقدر بهش شبیه ِ ؟..اینو چرا ازم مخفی کردی؟..

-- چی باید می گفتم؟..می گفتم برادر شوهرم کپی ِ شوهرت ِ ؟کسی که سالهاست داری انتظارش و می کشی؟..دلی به خدا قسم هرکاری که کردم فقط به خاطر خودت بوده چون دوستت دارم..

با درموندگی نشستم کنارش و سرم و تو دست گرفتم..

- خسته م..خیلی خسته...حس می کنم رسیدم ته خط..بریدم پری دیگه نمی تونم ادامه بدم..

دستش و گذاشت پشتم..

-- اینو نگو تو زن قوی هستی..می دونم سخته..جدایی و تنهایی ادم و از پا در میاره..اما محض رضای خدا یه کمم به فکر خودت باش..تا کی می خوای تو رویا و خیال زندگی کنی؟..به خودت بیا دلارام........

شونه هام از زور هق هق می لرزید..

- نمی تونم..

--چرا می تونی، فقط نمی خوای..تو داری به خودت تلقین می کنی که یه روز آرشام بر می گرده در صورتی که نمی خوای حقیقت و قبول کنی..حقیقت همینه که با چشمات شاهدش هستی..

از جام بلند شدم..با پشت دست اشکام و پاک کردم..

- بس کن پری تمومش کن..بذار تنها باشم..

از رو تخت بلند شد..

-- باشه می دونم الان واقعا نیاز داری که تنها باشی و فکر کنی..ولی دلارام مطمئن باش ما هیچ وقت بدت و نمی خوایم..

آهسته از اتاق بیرون رفت ..

خسته و افسرده خودم و پرت کردم رو تخت و از ته دل زار زدم..

باید چکار می کردم؟..

من می دونم اون مرد آرشام ِ ولی هیچ کس حرفم و باور نمی کنه..

بی بی که در مقابلم فقط سکوت می کرد..

پری با اطمینان می گفت که اون آرتام ِ ..

و تو نگاهه امیر و مادرش یه غم عجیبی می دیدم که برام گنگ بود..

ولی من بهشون ثابت می کنم..به تک تکشون می فهمونم که 5 سال از عمرم و بیهوده تباه نکردم..

پاداش صبوریم و از خدا گرفتم فقط باید ثابتش کنم..

دیگه نمی تونم اینطوری زندگی کنم..نباید از خودم ضعف نشون بدم..

وجود گل های یاس توی باغ..و مردی که اون شب اونجا دیدم..خود آرشام بود با همون نگاهه آشنا..

اون دو تا قلب قرمز اکلیلی ..

اینکه مرتب خودش و ازم پنهون می کرد......

هیچ کدوم از اینا نمی تونه اتفاقی باشه..

من آرشام و می شناسم..

برای شروع همین کافی بود..

********************************

پری _ دیگه که از دستم عصبانی نیستی؟..

- خودت چی فکر می کنی؟..

-- اِِِِِ دختر کوتاه بیا دیگه..گفتم که.......

- قانع نشدم..

-- خب چکار باید می کردم؟..دلی برات قسم خوردم که همه ش به خاطر خودت بود..می دونستم بهت بگم بهم می ریزی و میگی آرتام همون آرشامه..نمی خواستم تو اون وضع ببینمت..

- هنوزم همین و میگم..

پوفی کرد و سرش و تکون داد که یعنی نخیر انگار حرف حساب تو گوشت نمیره.....

واقعا هم نمی رفت..چون حرفش از روی حساب نبود..

یه جای کار می لنگید..

اینکه کجا و واسه چی؟..بالاخره می فهمم..

تو مسیر خونه بودیم که پری پیچید تو کوچه..کمی جلوتر درست زیر درخت جلوی در خونه مردی شیک پوش و قد بلند وایساده بود..

صورتش و با وجود عینک آفتابی خوش فرمی که به چشماش داشت درست ندیدم..

پری _ اون کیه جلو در؟..

- نمی دونم ولی یه جورایی به نظرم اشناست..

جلوی خونه نگه داشت.. هر دو پیاده شدیم..

مرد با شنیدن صدای ماشین برگشت ..عینک آفتابیش رو با کمی تامل از روی صورتش برداشت..

حیرت زده با دهانی باز از تعجب نگاش کردم.....

فرهاد!!!!.........

لای در ماشین وایساده بودم اروم بستمش و یه قدم رفتم سمتش..

با لبخند به طرفم اومد..

با همون چهره ی مهربون و لبخند دلنشین همیشگیش تو چشمام زل زده بود..

- باورم نمیشه..فرهاد ..خودتی؟!..

-- بعد از گذشت 5 سال چطور موندم؟..فکر می کردم دیگه منو نمی شناسی..

متوجه لحن دلخورش شدم و لبخندی که حالا کمرنگ شده بود..

به خودم اومدم..با دستپاچگی لبخند نصفه نیمه ای تحویلش دادم ..

برگشتم سمت پری..اونم از دیدن فرهاد تعجب کرده بود..

نگاش که به من افتاد گفت: دلی من ماشین ومی برم تو.......

سرم و تکون دادم..پری سوار ماشین شد و رفت تو ویلا........

- بریم تو اینجا که خوب نیست..

نیم نگاهی به ویلا انداخت و گفت: اینجا زندگی می کنی؟..

-- اره..مستاجریم........

با تعجب تکرار کرد: مستاجرید؟!..با کی؟!..

- حالا بریم تو........ و با دست به در که باز بود اشاره کردم..

بی بی هم با دیدن فرهاد تعجب کرد..

حقم داشت.. فرهاد بدجور غافلگیرمون کرده بود..

نشسته بودم رو به روش و بی بی هم داشت با میوه و چایی ازش پذیرایی می کرد..

نگاهه فرهاد تموم مدت روم سنگینی می کرد..

اصلا تغییر نکرده بود..هنوزم همون فرهاد سابق بود فقط چند تار از موهای کنار شقیقه ش سفید شده بود..

فرهاد_ می دونم از دیدنم حسابی تعجب کردید..خودمم باورم نمیشه..وقتی دوستم بهم زنگ زد و گفت دختری که سالهاست داری دنبالش می گردی رو تو مراسم عقد دوست خانمش دیده باورم نشد..خندیدم و گفتم حتما داری اشتباه می کنی ولی اون مطمئن بود که تو رو دیده..عکست و قبلا تو خونه م دیده بود واسه همین شک نداشت که اون دختر تو هستی..به کمک خانمش ادرست و پیدا کردم..........

با لبخند سرش و زیر انداخت ..با سوئیچ ماشینش ور می رفت..

بعد از چند لحظه سرش و بلند کرد ..

نگاهش به من گرفته بود..

-- وقتی رفتم ایتالیا تموم مدت فکرم اینجا بود..چند باری به گوشیت زنگ زدم ولی جوابم و ندادی..سرم اونجا حسابی شلوغ بود..درگیر درس و کار شده بودم..ولی هیچ وقت از یادت غافل نشدم..

تو بی خبری ازت داشتم می سوختم و روی کارم تمرکز نداشتم..واسه اینکه خیالم راحت بشه کارام و کردم تا واسه یکی دو روز بیام بهت سر بزنم و برگردم..

ولی وقتی اومدم دیدم دیگه شمال نیستید..از همسایه ها سراغتون و گرفتم اما کسی ازتون خبر نداشت..رفتم خونه ی آرشام ولی اونجا رو خیلی وقته پیش فروخته بودن..ادرس کارخونه ش و بلد بودم به اونجا هم سر زدم ولی گفتن ............

سکوت کرد با تردید تو چشمام نگاه کرد..

با لحن اروم تری ادامه داد: گفتن قبل از مرگش سهامش و فروخته .. از شنیدن خبر مرگش شوکه شدم ..به هرکجا که می دونستم سر زدم..حتی با بدبختی ادرس وکیلش و پیدا کردم و از اونم سراغت و گرفتم بازم فایده نداشت ..

از یه طرف تو رو پیدا نمی کردم و از طرفی باید بر می گشتم ..

توی این مدت هر وقت که فرصت می کردم می اومدم ایران ..هنوزم امید داشتم که پیدات می کنم..

1 ساله برگشتم الان تو یکی از بیمارستانای مجهز و پیشرفته مشغول به کارم ........ 

با لبخند در حالی که نگاهش برق خاصی داشت گفت:ادرست و که گرفتم سریع حرکت کردم..هنوزم باور نمی کنم که پیدات کردم..باید از دوستم ممنون باشم........

سکوت سنگینی فضای خونه رو پر کرده بود..

بی بی «یاعلی» گفت و از جاش بلند شد..رو به فرهاد با مهربونی ذاتیش گفت: من برم واسه شام یه چیزی حاضر کنم..

فرهاد متین و متواضع جوابش رو داد: نه بی بی کار دارم باید برم، مزاحم نمیشم..

-- کارو بعدم میشه انجام داد پسرم بعد از مدت ها اومدی نمیذارم شام نخورده از پیشمون بری..

بی بی که رفت تو اشپزخونه فرهاد نگام کرد و با لبخند گفت: بی بی هنوزم همونطور مهربون و دست و دلباز ِ ..اصلا عوض نشده ..

با لبخند سرم و تکون دادم..

- خیلی دوسش دارم، همه کسم الان بی بی ِ ..عمومحمد و هم مثل پدرم دوست داشتم..خداییش هیچ وقت باهام مثل یه غریبه رفتار نکرد..من و آرشام و مثل بچه های خودشون دوست داشتن.......

لبخندش کمرنگ شد و اروم گفت: متاسفم دلارام..وقتی خبر کشته شدنش و شنیدم تا چند روز تو شوک بودم..

بازم همون بغض همیشگی .. با این حال صدام گرفته بود..

- اما آرشام زنده ست..

-- چی ؟!..یعنی چی زنده ست؟!..

فرهاد باید همه چیز و می دونست..

خدا می دونه که چقدر از دیدنش خوشحال بودم اما نمی تونستم حقیقت و هم بهش نگم..

برای همین همه ی اتفاقات و به طور خلاصه واسه ش تعریف کردم..

تموم مدت مات حرفام شده بود ..

بدون مکث پرسید: پس چرا به من چیزی نگفتی؟..

- همه چیز یه دفعه ای شد..وقتی داشتی می رفتی خواستم بگم ولی پیش خودم فکرکردم با گفتنش در حقت ظلم می کنم واسه همین سکوت کردم..

-- چی داری میگی دلارام ؟..تو الان..تو زن آرشام بودی؟..پس چرا این همه مدت خودت و مخفی کردی؟..

- باید چکار می کردم؟..عمومحمد و بی بی خواستن برن مشهد اونم به خاطر من، وقتی هم برگشتیم که واسه خاکسپاری عمومحمد اومدیم شمال..بعدشم که گفتم چطور شد اومدیم تهران..

-- چرا نرفتی پیش وکیل ارشام؟..با وجود اینکه همسر قانونیش بودی و اونم وارثی نداشت همه ی اموال و داراییش به تو می رسید پس چرا..............

تند و جدی پریدم وسط حرفش: فرهاد ازت خواهش می کنم ادامه نده .. من هیچ وقت به ثروت آرشام چشم نداشتم که بعد از مرگش بخوام دنبالش و بگیرم ..آرشام تو قلبم زنده بود..زندگی ما خلاصه شد تو چند روز و با وجود ترس و دلهره ای که داشتیم برامون بهترین روزا رو رقم زد..اما عمر این خوشبختی طولانی نبود..حالا دیگه همه چیز فرق کرده............

-- پس تو فکر می کنی آرتام همون آرشامه درسته؟..

- فکر نمی کنم، مطمئنم.....

-- اما اون خودش و بهت آرتام معرفی کرده اینو که انکار نمی کنی؟..........

- فعلا نمی خوام راجع بهش فکر کنم..

-- ولی اگه اون آرشام باشه این یعنی هنوز شوهرته ..و داره به دروغ خودش و یه فرد دیگه معرفی می کنه..

- آخه چرا باید اینکارو بکنه؟..

-- حتما واسه ش یه دلیل محکم داره..اما امکانشم هست که درست بگه....

- نمی دونم فرهاد خودمم گیجم..نمی تونم درست تصمیم بگیرم..5 سال انتظار کشیدم که با چشمای خودم ببینم برگشته ولی حالا که اومده می بینم فرسنگ ها از هم فاصله داریم..حضورش برام مثل یه سراب ِ ..

-- دلارام می دونم الان چه حالی داری..ولی اگه یه درصد هم احتمال بدیم اون مرد آرتام باشه چی؟..اونوقت می خوای چکار کنی؟..

سکوت کردم..

نه این امکان نداره..

اگه....

نه دلارام همه ی شواهد نشون میده که اون مرد آرشام ِ ..

ولی بازم..

اگه احتمالش باشه که............

فرهاد که دید حسابی با افکار بهم ریزم درگیرم چیزی نگفت و گذاشت تو خودم باشم..

اون شب بی بی زرشک پلو با مرغ درست کرده بود..دست پختش حرف نداشت..

فرهاد از خاطراتش تو ایتالیا برامون تعریف می کرد و بعضی از خاطراتش به قدری بامزه بود که نمی تونستم جلوی خودم و بگیرم و نخندم..

طی این مدت این اولین شبی بود که تو ارامش سپری کردم..

به شوخی رو بهش گفتم: راستی نگفتی تونستی یک از اون دختر خارجیای خوشگل و مو بور و تور کنی یا نه؟..

همونطور که با یه تیکه از مرغ تو بشقابش بازی می کرد لبخند زد و گفت: من با دخترای خارجی میونه ی خوبی ندارم..اما یه دختر ایرانی اونجا هم دانشگاهیم بود که........

با لبخند تکرار کردم:کــه.......!خب خب بقیه ش..

سرش و بلند کرد ..برق شیطنت و تو چشماش دیدم..

-- خانم و با شخصیت بود ولی خب از نظر سنی با هم مشکل داشتیم..

- ازت کوچیکتر بود؟!..

می دیدم چطور داره جلوی خودش و می گیره که حتی لبخندم نزنه..

-- نه من ازش خیلی کوچیکتر بودم..

یه دفعه بی بی با تعجب گفت: اوا خدا مرگم بده .. مگه چند سالش بود؟..

لحن و نگاهه بی بی جوری بود که نه فرهاد تونست جلوی خودش و بگیره نه من..

فرهاد همونطور که می خندید گفت: دور از جون بی بی .. بنده خدا سنی نداشت فقط 45 سالش بود..

بی بی لبش و گزید و اروم زد تو صورتش..خنده ی من و فرهاد بلند تر شد..

- اون وقت تو جدی جدی عاشقش شده بودی؟..

-- نه بابا تو هم باور کردی؟..داشتم شوخی می کردم.....

یه دفعه مثل قدیما با اخم ساختگی زدم به بازوش و گفتم: ازار داری؟........

هر دو متوجه شدیم..

لبخند رو لبای فرهاد ثابت باقی موند ولی من دیگه نمی خندیدم..

با شرم خاصی نیم نگاهی به بی بی انداختم که تموم حواسش به من بود ..

نگاهم و انداختم رو بشقابم ..جو حسابی سنگین شده بود..

دیگه اون دختر 22 ساله ی شیطون نبودم که هر کاری رو از روی جوونی و شیطنت انجام می داد..

فرهاد هم نسبت به اون موقع ها پخته تر و مردونه تر شده بود..

بی بی خواست یه جوری این سکوت سنگینی که بینمون افتاده بود و از بین ببره رو به فرهاد گفت: راستی پسرم الان کجا زندگی می کنی؟..

فرهاد با مکث کوتاهی جوابش و داد..

- سعادت آباد..تا اینجا نیم ساعت راهه..

بعد از شام فرهاد شماره م و گرفت و قبل از خداحافظی گفت که فرداشب میاد دنبالم تا با هم شام بریم بیرون..

من من کنان خواستم درخواستش و رد کنم یا حتی یه جوری از زیرش در برم اما به قدری اصرار کرد که نتونستم چیزی بگم..

هنوز چند دقیقه از رفتنش نگذشته بود که سر و کله ی پری پیدا شد..

بعد از اینکه ظرفا رو کمک بی بی شستم رفتم تو اتاقم تا رو داستانم کار کنم که پری هم پشت سرم اومد..

به قیافه ش که عین علامت سوال شده بود خندیدم و خونسرد نشستم پشت میزم.......

پری _ من دارم از فضولی می ترکم تو می خندی؟..

- اتفاقا منم به همین می خندم..قشنگ ترکیدگیت مشخصه..

-- یالا زود باش، بگو فرهاد اینجا چکار می کرد؟..

- اتفاقی پیدام کرده بود..ظاهرا شوهر یکی از دوستات منو تو مراسم عقدت دیده از قضا با فرهاد دوست بوده و ........دیگه بقیه شم که معلومه..

-- اون وقت واسه چی اومده اینجا؟......

- وا ..خب فرهاد تنها فامیل منه..اینو که می دونی.......

لباش و کج کرد و ادامو در اورد: همچین میگه تنها فامیلمه انگار کی هست حالا..

- یکی از بهترین پزشکای این شهره که تو ایتالیا تخصصش و گرفته..از نظر تیپ و قیافه و اخلاق هم که بیسته حالا به نظرت واسه خودش کسی نیست؟..

-- چی شد؟! چی شد؟!..نکنه داری بهش فکر می کنی؟..

یه کم نگاش کردم..مشکوک می زد........

- پری......

-- هوم؟..اونجوری نگام نکنا..من پسر نیستم اینجوری بخوای خرم کنی..لامصب با اون چشاش ادم و مسخ می کنه..

خنده م گرفته بود..اما لحنم جدی بود..

- ببینم تو که دیگه به فرهاد فکر نمی کنی؟..پری راستش و بگیا....

خیره شد تو صورتم و یه دفعه بلند زد زیر خنده.....

-- دختر خل شدی؟!..من چی میگم تو چی میگی..

- پری جدی پرسیدم ازت..

-- دیوونه من عاشق امیرم..اون الان شوهرمه..بهت گفتم که دیگه حتی به فرهاد فکرم نمی کنم...تمومش یه حس زود گذر بود همین..

سکوتم و که دید گفت: حس می کنم فرهاد بی دلیل نیومده اینجا..هنوزم دوستت داره درسته؟..

شونه م و بالا انداختم..

--در هر صورت من که بهش گفتم قبلا با آرشام ازدواج کردم..درضمن از مرگ آرشام با خبر بود..

چشمای پری قد توپ پینگ پنگ گرد شد ..

- دلـــی..چی گفتی تو؟؟!!..

- چی گفتم؟..

-- گفتی آرشام مر....یعنی الان..آرشام......

- اِ درست بگو ببینم چی میگی؟..

-- یعنی تو واقعا قبول کردی که آرشام.......

خونسرد جوابش و دادم: مگه تو نگفتی اون مرد آرتامه نه آرشام؟..خب دیگه حرفی نمی مونه.....

با استرسی که تو رفتارش مشهود بود، تند تند گفت: دلی دلی من که باورم نمیشه..دلی جون من بگو که داری شوخی می کنی..آخه....چرا اینجوری می کنی؟..

--چجوری؟..5 سال از عمرم و هدر دادم تا بیاد و تموم عشق و علاقه م و زیر پاهاش له کنه و اخرشم باهام غریبه بشه؟...........

پوزخند زدم: نه ..دیگه نمی خوام مثل یه احمق زندگی کنم..کسی که از غرورش گذشت و گذاشت پشت سرش هزار جور حرف بزنن تهشم اَنگ دیوونگی بهش چسبوندن حالا باید به اینجا برسه؟..

من دیگه با اون مرد کاری ندارم..حالا می خواد آرتام باشه یا هر کس دیگه..مهم اینه که اون آرشام ِ من نیست..دارم باور می کنم که برای همیشه اون و از دست دادم..

صورت پری از اشک خیس شد..با صدایی که از بغض می لرزید گفت: دلی تو رو خدا..دلی یه کم بیشتر فکر کن، چرا لج می کنی؟..می دونم وقتی اینجوری حرف می زنی می خوای با زندگی و اینده ت بازی کنی....

همونطورکه دست نوشته هام و مرتب می کردم گفتم: نگران نباش..تازه فهمیدم باید چطور زندگی کنم..آرشام توی قلبم زنده ست..همونطور که خودش خواست..

اومد جلو ودستش و گذاشت رو شونه م..

انگشتام می لرزید..خودکار و تو دستم فشار دادم..

پری _ دلی تو که..........

عصبی دستش و از رو شونه م پس زدم و بلند شدم..

رو بهش بلند گفتم: مگه این تو نبودی که هر روز و هر شب تو گوشم می خوندی تا به زندگیم برگردم و دیگه به آرشام فکر نکنم؟..خب حالا که دارم زندگیم و از نو می سازم چرا می خوای جلوم و بگیری؟..من ارشام و هیچ وقت فراموش نمی کنم ولی دیگه نمی خوام با یه مشت افکار پوچ و بی ارزش زندگیم وخراب کنم..دیگه بسمه..این چند سال به اندازه ی کافی عذاب کشیدم..حق دارم نفس بکشم..حق دارم مال خودم باشم..منم ادمم.........

پری سرش و با ناباوری به طرفین تکون داد..زیر لب زمزمه کرد: نکن دلی..نکن.......

اشک تو چشمام حلقه بست..به زور جلوی خودم ومی گرفتم که اشکام سرازیر نشن..

پری دستش و گذاشت رو دهنش و از اتاق بیرون رفت ..

داغون بودم..هیچ حسی تو پاهام نداشتم..

افتادم رو تخت..

رو تختی رو تو مشتم گرفتم و سرم و با حرص رو بالشت کوبیدم ........

گریه م بلند بود ولی صدام و تو بالشتم خفه می کردم ..

گرمای دستی و رو سرم حس کردم..گریه کنان نگاش کردم..

بی بی بود که با غم نگام می کرد..بغلش کردم..سر رو شونه ش گذاشتم و زار زدم..

نوازشم کرد..

حس می کردم قلبم داره تو سینه م منفجر میشه..

از درون داشتم نابود می شدم..

تصمیم خودم و گرفته بودم..دیگه نمی تونستم اروم یه گوشه بنشینم و فقط یه تماشاچی باشم..

ساده بودم..

گذاشتم همه باهام بازی کنن..

ولی دیگه تموم شد..

حالا می دونم باید چکار کنم..

**********************

عطر همیشگیم و از روی میز آرایشم برداشتم و به مچ دستم و کنار شالم زدم..

نفس عمیق کشیدم و به چهره ی خودم تو اینه لبخند زدم..

بعد از 5 سال این اولین باره که اینطور به خودم می رسم..

مانتوی سفیدی که رو قسمت کمرش یه کمربند پهن همرنگش می خورد..و شلوار سفید که رو قسمت مچ تنگ شده بود ..

شالم به رنگ بنفش سیر که با کیف و کفشم ست کرده بودم..

ارایش کمرنگی که رو چهره م نشونده بودم از نظر خودم که حرف نداشت..سایه ی کمرنگ طوسی پشت پلکام هارمونی جالبی رو با چشمای خاکستریم ایجاد کرده بود..

و لبایی که خیلی دوست داشتم از اینم پررنگترش کنم اما جلوی خودم و گرفتم..

از زیاده روی بدم می اومد ولی از این به بعد....

کمی افراط لازم بود..

کیفم و از رو تخت برداشتم واز اتاق رفتم بیرون..

بی بی بعد از نماز رفته بود اونطرف ِ ویلا، پیش لیلی جون ..

فرهاد رو گوشیم اس داد که پشت در منتظرمه..دستی به مانتوم کشیدم و سعی کردم رفتارم و همینطور سنگین و متین حفظ کنم..

از در رفتم بیرون..

اون طرف کوچه درست رو به روی در تکیه ش و داده بود به ماشینش که یه بی ام و مشکی بود ..

با لبخند از ماشین فاصله گرفت..

نزدیکش که شدم همزمان در ماشین و برام باز کرد و گفت: سلام خانم خانما.. بفرمایید خواهش می کنم..

و خیلی بامزه سرش و سمت ماشین کج کرد..

به روش لبخند زدم و اروم نشستم ..

به شالم دست کشیدم و مرتبش کردم..

فرهاد تا نشست پشت فرمون حرکت کرد..

-- چه افتخاری نصیب من شده امشب..

خندیدم..

- یه شب که هزار شب نمیشه اقای دکتر..

به شوخی اخماش و کشید تو هم..

-- نه بابا داشتیم؟..

- مگه قرار بود نداشته باشیم؟..

خندید وسرش و تکون داد..با لبخند از شیشه ی جلو، خیابون و نگاه کردم..

-- دلم واسه کل کل کردنامون تنگ شده بود..

نگاش کردم..دیگه لبخند نمی زد..

سرم و چرخوندم..چند لحظه بعد صداش و شنیدم..

-- چرا ساکتی؟..

- چی بگم؟..

-- هرچی!..فقط ساکت نباش..

سرم و تکون دادم..

باید اروم باشم..یه امشب و دلارام سعی خودت و بکن..

- کجا میریم؟..

--یه امشب و میگم هر جا تو بگی....

یه دفعه بدون اینکه لحظه ای فکر کنم گفتم: مطبق چطوره؟..

فرهاد که فکر کرده بود بی دلیل اونجا رو انتخاب کردم با همون لبخند جذابی که رو لباش داشت گفت: مثل همیشه انتخابت محشره..

تو فکر بودم..

برگشته بودم به چندسال پیش..درست اون شبی که آرشام و تو مطبق دیدم..وقتی بی هوا برگشت و خوردیم بهم و من پرت شدم رو زمین..

(- ای دستم..اخ اخ..مگه کوری؟!..مرتیکه چرا بدون راهنما بر می گردی و..)

نگام که تو چشماش افتاد حس کردم قلبم دیگه نمی زنه..از ترس زبونم بند اومده بود..

تا خواست بهم نزدیک بشه، تر و فرز از جام بلند شدم وشروع کردم به دویدن..

با یاداوری اون شب و بلایی که سرش اوردم لبخند نشست رو لبام ..اما به همون سرعت جاش و به بغض بدی توی گلوم داد..

قطره اشکی که کم مونده بود روی گونه م بشینه رو با سر انگشت گرفتم..

-- دلارام حالت خوبه؟..

صدام بغض داشت..واسه همین گرفته بود..

نگاش نکردم..

- خوبم..چیزی نیست..

لحنم اونقدری خشک و جدی بود که بفهمه نمی خوام درمودش حرف بزنم..

تا خود دربند نه اون حرف زد نه من..

دوست داشتم تو خودم باشم..

*************************

فرهاد _ دختره حسابی مست کرده بود منم که ناوارد فکر کردم اینجوری دارم بهش لطف می کنم.. تا اومدم بگم خانم اسمت چیه؟خونت کجاست؟ بگو ببرم برسونمت .... دیدم یکی از پشت یقه م و گرفت کوبوندم به دیوار و به زبون خودش عربده کشید که تو با دوست دختر من چکار داری ؟!....

یارو هیــکل داشت مثل چی....تا خواستم بهش بفهمونم بابا من قصدم خیر بوده چکار به کار دوست دختر تو دارم؟ یه مشت محکم خوابوند تو صورتم که با همون یه مشت همه ی امواتم اومدن جلو چشمام ....

دوست دخترشم که مست بود غش غش داشت به زد و خورد ما می خندید..

اخرشم که طرف، خوب عقده هاش و با مشت و لگد، سر تن و بدن من خالی کرد دست تو دست هم رفتن سمت ماشین پسره....اون ضرب المثله چی بود که میگن آش نخورده و دهن سوخته..این حکایته منه بدبخته..

از بس خندیده بودم اشک تو چشمام نشسته بود..هی جلوی دهنم و می گرفتم صدام بلند نشه ولی بازم نمی تونستم..

فرهاد به قدری بامزه تعریف می کرد که هر کس دیگه ای هم جای من بود نمی تونست جلو خودش و بگیره..

- وای فرهاد..خدا بگم چکارت نکنه ..هنوزم مثل اونوقتا ..........

لبخند اروم اروم رو لبام خشک شد..

فرهاد رد نگام و دنبال کرد..درست رو به روی ما....

حیرت زده آهسته کنار گوشم گفت: این که........

قلبم تند تند می زد..زمزمه کردم: آرتام........

-- باورم نمیشه..اینکه کپی آرشام ِ .. 

به خودم اومدم..نگاهم و از روشون برداشتم..

مگه همین و نمی خواستم؟..

مگه دنبال موقعیت نبودم؟..

راه افتادم سمتشون..

پری و امیر و آرتام دور یه میز نشسته بودن....

«اره، از حالا به بعد باید بگم آرتام..نباید کاری می کردم که دستم پیششون رو بشه»..

خدایا خودت کمکم کن..

امیر پشتش به ما بود و پری هم کنارش نشسته بود ..ولی آرتام دقیقا رو به رومون بود که وقتی داشتم می خندیدم و با فرهاد حرف می زدم نگاهش و رو خودم دیدم و لال شدم.......

امیر و پری نگاهه آرتام و که رو ما دیدن برگشتن..همون موقع رسیدیم سر میزشون..

دست و پاهام می لرزید..مرتب اب دهنم و قورت می دادم چون همه ش تو گلوم احساس خشکی می کردم..

پری با تعجب به من و فرهاد نگاه کرد..

اون که بلند شد امیر هم با لبخند در حالی که رد تعجب و تو چشماش می دیدم از جا بلند شد و حین سلام و علیک با من و فرهاد دست داد..

گونه ی پری رو بوسیدم ..

فرهاد و به امیر و آرتام معرفی کردم..

تو نگاه فرهاد رد تعجب رو می دیدم..

- دکتر فرهاد رادفر یکی از اقوام من هستند..

نگام و به آرتام دوختم..چشماش رو من بود..

آروم از روی صندلیش بلند شد ..دستم و که سعی می کردم لرزشش رو مخفی کنم به سمتش دراز کردم..

لبخند زدم و نگام و زووم کردم تو چشماش..هیچی نمی گفت..فقط نگام می کرد..

- سلام..خوشحالم اینجا می بینمتون اقای سمایی..

با تردید دستم و تو دستش گرفت..همین یه حرکت کوچولو کافی بود تا شدید احساس گرما کنم ..و ضربان قلبم و که تو حالت نرمال نبود بالا ببره..

دستم سرد بود و دستای اون گرم..چه تضاد عجیبی و در عین حال....

چطور می تونم بگم آرامش بخش در حالی که....اون خودش و آرشام ِ من نمی دونست؟!..

دستم و شل کردم تا ولش کنه ..مکث کرد و..به ارومی دستش و عقب کشید..

با فرهاد دست داد..خیلی کوتاه و مختصر..

امیر تعارف کرد سر میزشون بشینیم..با لبخند کنار پری نشستم..

پری _ چه جالب نمی دونستم قرار ِ بیاین اینجا..

فرهاد مثل همیشه که وقتی تو جمع می رسید آروم و متین می شد گفت: پیشنهاد دلارام بود..

به آرتام نگاه کردم که همزمان سرش و بلند کرد و تو چشمام خیره شد..ولی نگاهش زیاد روم طولانی نشد خیلی زود صورتش و برگردوند..

امیر _ اتفاقا به موقع رسیدید ما هنوز سفارش ندادیم شما چی می خورید؟..

فرهاد _ ما مزاحمتون نمیشیم شما راحت باشید..

و خواست بلند شه که امیر تند گفت: این چه حرفیه؟..باشید دور هم بیشتر خوش می گذره..مگه اینکه ما رو قابل ندونید آقای دکتر..

فرهاد متواضعانه لبخند زد ..

فرهاد _ اختیار دارید ..

پری با لبخند زیر گوشم گفت: عجب ادمی هستیا این همه بهت اصرار می کردم یه بار پاشو باهام بیا دربند می گفتی حال و حوصله ش و ندارم.. حالا چی شده؟! .......به تیپم اشاره کرد....... اینورا آفتابی شدی؟..

واسه ش پشت چشم نازک کردم و با لبخند و لحن کشداری گفتم: همپاش و پیدا نکرده بودم..

چپ چپ نگام کرد..به فرهاد نگاه کردم در حالی که لبخند می زد نگاهش و رو خودم دیدم..منم متقابلا جوابش و با لبخند دادم..

نگام چرخید سمت آرتام..ولی اون نگام نمی کرد..دستاش و گذاشته بود رو میز و انگشتاش و تو هم قفل کرده بود..

گارسون با منو کنارمون ایستاد تا سفارش بگیره..همون موقع آرتام از پشت میز بلند شد و گفت: بر می گردم..

نگاش کردم..به قد و قامت بلندش.. هر قدمش و محکم و کوتاه بر می داشت..

حتی راه رفتنشم مثل آرشام بود..

یه بلوز جذب چهارخونه ی سرمه ای تنش کرده بود با شلوار جین مشکی ..

خوش تیپ و جذاب ..مثل همیشه..

همه سفارش جوجه دادن..هنوز چند دقیقه نگذشته بود که منم از جام بلند شدم و گفتم : من برم دستام و بشورم بر می گردم..

دیگه صبر نکردم و زیر نگاه های سنگین فرهاد و پری از اونجا زدم بیرون..

سرگردون دنبالش می گشتم....ولی نبود..

جلوی رستوران بین اون همه جمعیت نمی تونستم پیداش کنم..

کمی جلوتر رفتم..

یاد اون شب افتادم..وقتی ارشام دنبالم کرد و تو یه جای خلوت گیرم انداخت..

همون سمت راه افتادم ..درست همونجایی ایستادم که تو بغلش بودم..

(- ولم کن اشغال..بلایی که اون سری سرت اوردم واسه ت درس عبرت نشد اره؟..

--می دونستی خیلی پررویی؟..ولی مطمئنم اینو نمی دونی که هیچ دختری تا به الان جرات نداشته همچین غلطِ اضافه ای رو بکنه و رو من دست بلند کنه.. همچین دخترایی رو بدون تسویه حساب ولشون نمی کنم..همونطور که سری قبل بهت گفته بودم..

- تو هم اینو بدون دلارام از اوناش نیست که همینجوری ساکت بشینه تا یه خری مثل تو از راه برسه و بهش جفتک بندازه..)

و کشیده های پی در پی ای که خوابوند تو صورتم.. صداشون هنوز تو گوشم بود..

به گونه م دست کشیدم..

(-- کشیده ی اول و زدم به خاطر کار اون شبت .. کشیده ی دومم به خاطر همه ی اون توهینات ..و حالا می مونه تسویه حسابمون که اصل کاریه..)

خوب یادمه که چطور تو صورتش چنگ انداختم و با ارنجم کوبوندم تو شکمش..

از درد نالید و خم شد که همون موقع هر چی از دهنم در اومد بهش گفتم..

(کثافته یابوکِش..کی باشی که بخوای باهام تسویه حساب کنی؟..پدرت و در میارم خیال کردی چی؟عوضی..)

به سمتم خیز برداشت که پا گذاشتم به فرار..به خاطر جمعیت دستش بهم نرسید ..

اون موقع چقدر خوشحال بودم که از دستش فرار کردم..

اون شبم با فرهاد اومده بودم اینجا..منصوری مسافرت بود و تونسته بودم از موقعیت استفاده کنم........

-- فکر نمی کردم دستشویی بیرون از رستوران باشه و این همه طول بکشه..

صداش و از پشت سر شنیدم..با ترس دستم و گذاشتم رو قلبم..از حضورش اونم اینطور ناگهانی شوکه شده بودم..

اروم برگشتم سمتش..

صورت جذابش زیر نور ِکم ِ چراغای اطراف دیدنی بود..

با اخم نگاش کردم..برخلاف چیزی که تو دلم، داشتم حسش می کردم..

- شما همیشه عادت دارید ادما رو از پشت سر غافلگیر کنید؟..

پوزخند زد..نگاهش پر از غرور بود..

یه تای ابروش و داد بالا و گفت: شاهد بودید؟!..

اینبار منم جوابش و با پوزخند دادم: کم نه..........

خواستم از کارش رد شم که با شنیدن صداش ایستادم..پشتم بهش بود..

و اون پشت سرم ایستاده بود و حضورش عجیب گرمایی داشت..

برای منی که بی تاب یک نگاهه هر چند آشنای اون بودم..

-- این همه اصرار واسه چیه؟..

آروم برگشتم سمتش..با تعجب گفتم: منظورتون چیه؟!..

چشماش و باریک کرد..خیره شده بود تو چشمام..

-- قبلا گفته بودم اون کسی که شما فکر می کنید من نیستم..

مستقیم به قضیه اشاره کرده بود..خدایا دارم دیوونه میشم..

- کی گفته من به شما اصرار کردم؟!..اتفاقا من مطمئنم که شما ارشام نیستید..

ابروهاش و با تعجب ظاهری بالا انداخت گفت: جدا؟!..

- شک نکنید..شما حتی نگاهتونم شبیه به آرشام ِ من نیست..

-- آرشام ِ شما؟!..یعنی انقدر دوستش داشتید؟!..

نتونستم چیزی بگم..

نمی خواستم الان جواب این سوال و بدم..تا وقتی مطمئن نشدم و به زبون نیاورده که خود ِ آرشام ِ نه..

بی توجه پشتم و بهش کردم ولی قدم اولم به دوم نرسیده بود، با شنیدن جمله ای که به زبون اورد سر جام میخکوب شدم..

-- از امیر شنیده بودم که همسرتون فوت شده درسته؟!..

نفسم و با حرص بیرون دادم..این داره چی میگه؟!..

برگشتم و نگاش کردم..یه قدم بهش نزدیک شدم که با اینکارم اون یه قدم کوتاه به عقب برداشت..

گستاخ و وحشی زل زدم تو چشماش..

- شما حق ندارید از من در مورد شوهرم چیزی بپرسید..

تاکید کرد: شوهر مرحومتون!..

-- شوهر من زنده ست اقای محترم..بار اخرتون باشه که .......

اون یه قدم و هم پر کرد و سینه به سینه م ایستاد..به معنی واقعی کلمه خفه شدم..

جدی و مصمم..با نگاهی مملو از غروری سرد زل زد تو چشمام ..

-- شوهرتون زنده ست و شما این موقع از شب با یه مرد،تنها اومدید یه همچین جایی؟..

قفل زبونم باز شد..ولی صدام می لرزید..

- این به شما ربطی نداره..

-- به شوهرتون چطور؟!..

با تعجب نگاش کردم..ادامه داد: می گید زنده ست پس کجاست؟!..

- چرا باید به شما جواب پس بدم؟..

-- جای شما هر خانم دیگه ای هم بود همینا رو ازش می پرسیدم..وقتی با اطمینان می گید همسرتون زنده ست اینکه در نبودش با یه مرد دیگه بیرون میرید و خوش گذرونی می کنید به نظرتون می تونه کار درستی باشه؟!..این اسمش خیانت نیست؟!..

اسم خیانت و که اورد اشک تو چشمام حلقه بست..حسابی جوش اورده بودم..

دستم و بالا اوردم و بی اراده خوابوندم تو صورتش..

جوری زدمش که کف دستم آتیش گرفت..

مات و مبهوت دستش و گذاشت رو جای سیلی ..

همه ی وجودم می لرزید..از زور بغض..عصبانیت..حرص..عقده ای که این همه سال تو دلم تلنبار شده بود..

دیگه باهاش رسمی حرف نمی زدم..بذار بفهمه که چقدر داغونم..

- اقای به ظاهر محترم که خیلی هم حفظ روابط بین زن و شوهرا برات مهمه اینو خوب تو گوشات فرو کن که من مثل خیلی از زنای دیگه نیستم..حق نداری حتی یه لحظه تو ذهنت من و یه زن هرجایی تصور کنی که می تونه خیلی راحت به شوهرش خیانت کنه..تو چی می دونی؟..تو از من و زندگیم چی می دونی که به خودت اجازه میدی اینطور درمورد کسی که نمی شناسیش قضاوت کنی؟..

اره من شوهر دارم..میگم زنده ست..میگم نمرده ولی حرفای مردم..نگاهاشون و رفتاراشون..اون سنگ قبر تو شمال و اون مدارک سوخته همه و همه نشون میده که شوهر من مرده..

من تموم این سالها به عنوان یه زن بیوه که تو دوران جوونی داغ عزیز به دلش مونده زندگی کردم..تو هیچی از من نمی دونی..پس حق نداری هرچی که به ذهنت رسید و به زبون بیاری..

دیگه کسی جلودارم نبود..اشک صورتم و خیس کرده بود..

می خواستم بدونه..اگه اون آرشام باشه باید بدونه که چی به من گذشته..بفهمه که من هیچ وقت به شوهرم خیانت نکردم حتی وقتی که تایید کردن اون مرده من باز جلوشون ایستادم و گفتم همه تون دارید دروغ می گید..

مات مونده بود و نگام می کرد..پشتم و بهش کردم و راه افتادم سمت ماشین..نمی خواستم برگردم تو رستوران..

با این حال و روزم حوصله ی هیچ چیز و هیچ کس و نداشتم..

کنار ماشین فرهاد ایستادم و براش اس فرستادم که دم ماشین منتظرشم..

بنده خدا هراسون خودش و بهم رسوند فکرکرد چیزیم شده..اشکام و پاک کرده بودم ولی چشمام هنوز قرمز بود..

هزار جور دلیل براش اوردم که خوبم و چیزیم نیست..وقتی خواستم بشینم تو ماشین یه لحظه سرم و چرخوندم سمت رستوران و آرتام و دیدم که به دیوار تکیه داده بود و منو نگاه می کرد..

نشستم تو ماشین .. فرهاد حرکت کرد..به کف دستم نگاه کردم..

توی اون لحظه به قدری عصبانی شده بودم که نتونستم خودم و کنترل کنم و اون سیلی رو بهش زدم..

فرهاد _ دلارام نمی خوای بگی که چی شده؟..

سکوت کردم..

-- با آرتام حرفت شده درسته؟..

نگاش کردم..

فرهاد_ وقتی اومد تو رستوران دید تو نیستی پری گفت چند دقیقه ست رفتی دستات و بشوری هنوز برنگشتی ..پری رفت تو دستشویی رو نگاه کرد ولی اونجا نبودی..شماره ت و گرفتم می گفت در دسترس نیستی..خواستم بیام دنبالت که آرتام نذاشت ..با این حال پشت سرش اومدم بین راه جوش اورد ..رسمی باهام حرف می زد..گفت برم پشت رستوران و دنبالت بگردم منم حرفی نزدم..ولی خبر نداشتم اون می دونه کجا می تونه تو رو پیدا کنه .. وقتی اس ام اس دادی اومدم پیشت همون موقع دیدمش که کنار دیوار وایساده و داره نگات می کنه..

ساکت بودم..فرهاد که دید هیچ جوری قصد ندارم سکوت بینمون رو بشکنم گفت:می خوام یه چیزی رو بهت بگم..آرتام خیلی خیلی شبیه ِ آرشام ِ ..درسته منم تموم حرفات و قبول دارم..ولی اگه آرشام بود فکر می کنی می تونست اینقدر آروم رفتار کنه و انگار نه انگار که زنش با یه مرد مجرد که از قضا یه روزی َ م ازش متنفر بوده و چشم دیدنش و نداشته خیلی راحت بیاد بیرون و اونم چیزی نگه؟!..

پوزخند زدم..

فرهاد چه می دونست که همه ی بحث من و اون سر همین موضوع بوده و حتی سر همین قضیه تو صورتش سیلی زدم..

- یعنی می خوای بگی اون آرشام نیست؟!..

--نمی دونم..نگاش یه چیز میگه و رفتارش یه چیز دیگه..اگه آرشام نباشه پس نباید رفتارش تا این حد خشک باشه..همون غرور، همون اخم و همون جذبه ای که قبلا تو آرشام دیده بودم و تو ارتامم می بینم..به خاطر همین میگم رفتارش کاملا با نگاهش تناقض داره..

در حالی که سرم و زیر انداخته بودم آروم گفتم: فرهاد من یه معذرت خواهی به تو بدهکارم..

--واسه چی؟!..

- به خاطر کار امشبم..من می خواستم............

خندید و حرفم و قطع کرد: بهش فکر نکن ..من همون موقع که تو رو با این تیپ و قیافه دیدم حدس زدم واسه چی داری اینکارا رو می کنی..تو حاضری هر راهی و امتحان کنی تا بفهمی اون مرد آرشام هست یا نه.... من بهت کمک می کنم..

با تعجب نگاش کردم..با همون لبخند گفت: شوخی نمی کنم باور کن..من حاضرم بهت کمک کنم..نیازیم به معذرت خواهی نیست..همه ی احساس من مربوط به گذشته ست..نمی خوام بهت دروغ بگم ولی تا وقتی که نفهمیدم ازدواج کردی سعی کرده بودم این حس و تو قلبم حفظ کنم..ولی وقتی دیشب بهم گفتی با ارشام ازدواج کردی و اون الان زنده ست فهمیدم دیگه نمی تونم از دید سابق بهت نگاه کنم چون تو الان دیگه متاهلی..

می دونم تموم این مدت به مرد زندگیت وفادار موندی تا جایی که مرگش و هم باور نکردی..این نشون میده تا چه حد ارشام و دوست داری..سعی کردم این احساس و تو قلبم از بین ببرم..یا تا جایی که می تونم فراموشت کنم..

گرچه دوری و بی خبری، تو این مدت تاثیر خودش و گذاشته..ولی از حالا میشم همونی که تو می خواستی..مثل یه برادر پشتت می ایستم و کمکت می کنم..

در داشبورد و باز کرد ..جعبه ی دستمال کاغذی رو گرفت جلوم..

-- دیگه ابغوره گرفتنت واسه چیه دختر خوب؟..ببین عجب شانسی داری خدا سر بزنگاه یه داداش خوش تیپ و باحال برات فرستاد..پس بخند غصه ی چی رو خوردی؟..از حالا به بعد باید شاد باشی..

با دستمال اشکام و پاک کردم ..

- تو خیلی خوبی فرهاد..چطور می تونم محبتات و جبران کنم؟..

--فقط بخند..لبخند و که رو لبات ببینم واسه م کافیه..

چشمام هنوز بارونی بود ولی میونش لبخند زدم و نگاش کردم..

فرهاد واقعا یه فرشته بود..کسی که خدا توی این روزهای سخت سر راهم قرار داد تا بتونم سیاهی و غم رو از تو زندگیم پاک کنم..

حالا فقط یه چیز از خدا می خواستم..

آرشامم و بهم برگردونه..

اگه منو فراموش کرده به یاد بیاره..

اگه دیگه دوستم نداره بهم بگه..

حاضرم بی مهری و سنگدلیش و به جون بخرم فقط از زبون خودش بشنوم که اون ارشام ِ ..

دیگه از این بلاتکلیفی خسته شدم..

جلوی خونه نگه داشت..

با شرمندگی نگاش کردم ..

- ببخش، شب ِ تو رو هم خراب کردم..

خندید..خونسرد بود..

-- پس باید یه جوری جبرانش کنی..

- چجوری؟!..

-- الان میریم تو و شما خانم خانما با دستای خودت یه شام خوشمزه درست می کنی بنده هم در خدمتت هستم..

- این موقع از شب؟!..چی درست کنم؟!..

حینی که پیاده می شد گفت: هر چی که دلت می خواد..

پیاده شدم و فرهاد قفل ماشین و زد..

اون شب کوکو سیب زمینی درست کردم و با کلی مخلفات تزئینش کردم و کنار بی بی با شوخی و خنده خوردیم..

بی بی وقتی ما رو دید تعجب کرد ولی واسه ش توضیح دادم که می خوایم شام و خونه بخوریم..

بنده خدا چقدر اصرار کرد خودش شام و بپزه اما فرهاد اجازه نداد ....

چقدر این روحیه ش و دوست داشتم..هر وقت که اراده می کرد شوخ می شد و هر وقتم که می دید موقعیتش جور نیست کاملا جدی رفتار می کرد..

و با حرفاش مثل یه برادر بزرگتر راهنمای راهم می شد..

ادم خودخواهی نیستم اما....

عشقم به ارشام خیلی خیلی قوی ِ و نمی تونم هیچ مرد دیگه ای رو تو قلبم جای بدم..

همه چیز من ارشام ِ ..

همه ی عشق و امیدم فقط اونه..

هرگز فراموش نمیشه..نه می خوام و نه می تونم..

مهم قلبمه که نمیذاره یاد و خاطرش لحظه ای تو ذهنم کمرنگ بشه..

بالاخره اعتراف می کنه..

اون روز خیلی دور نیست....

************************

تا دم در فرهاد و بدرقه کردم موقع برگشت پری رو تو حیاط دیدم..

براش دست تکون دادم و خواستم برم قسمت خودمون که اروم صدام زد..با قدمای بلند خودش و بهم رسوند و بازوم و گرفت..

- اِ چته؟چکار می کنی؟!..

--هیسسسسس نمی خوام مامان بشنوه..بریم اونور..

-خیلی خب لااقل دستم و ول کن کنده شد..

اروم ولم کرد..

رفتیم زیر یکی از درختا تو حیاط و لب باغچه نشستیم..

- تو حالت خوبه؟!..

چشماش و باریک کرد و گفت: تو که از من بهتری..دلی معلوم هست چکار می کنی؟..

با تعجب زل زدم تو چشماش..

- مگه چکار کردم؟!..

-- خودت و نزن به اون راه، تو عوض شدی..

- یه جوری حرف بزن منم بفهمم چی میگی..

-- می دونم متوجه منظورم شدی..رفتار امشبت ..اینکه پاشدی با فرهاد اومدی مطبق..حرکاتت جلوی آرتام و............

دستم وگرفتم جلوش..ساکت شد..

- صبر کن ببینم خودت می فهمی داری چی میگی؟..اولا اومدن ما به اونجا کاملا اتفاقی بود..دوما مگه من جلوی ارتام چطور رفتار کردم که اینطوری بستیم به رگبار؟..

-- من تو رو به رگبار نبستم..ولی از وقتی فرهاد برگشته تو دیگه اون دلی سابق نیستی..

با حرص پشت سر هم گفتم: اره من دیگه اون دلی احمق و کودن نیستم که 5 سال ِ تموم عین کبک سرش و کرد زیر برف و همه هم تا تونستن به خریتش خندیدن..

چند لحظه تو چشمام خیره شد..اروم تر از حد معلوم گفت:یعنی به اون همه انتظار و عشق میگی خریت؟!..

بغض داشتم ولی نذاشتم بشکنه..

به چشمام دست کشیدم..

- من هنوزم عاشقشم..عشق و انتظارم و پای خریتم نذار..خریت کردم چون سکوت کردم..چون خام بودم..چون گذاشتم هرکی هرچی خواست بگه و هرکاری خواست بکنه..ساده لوح بودم به خاطر اینکه فکر می کردم اگه با قلبی مالامال از عشق ِ به آرشام، به انتظار بشینم معجزه میشه و اون برمی گرده..ولی نمی دونستم این همه مدت دارم تو توهم و خیال زندگی می کنم..درست همون چیزی که تو بهم می گفتی و من باور نداشتم..

-- حالا باور کردی؟!..حالا دلارام؟!..

- هنوزم دیر نشده..

-- ولی تو می گفتی منتظرش می مونی..

- انتظار کشیدم تا برگرده..حالا برگشته و ازم دوری می کنه..تا جایی که احساساتم و به بازی گرفته و تو چشمام زل می زنه میگه من آرشام نیستم..انگارکه با یه ادم بی شعور و نفهم طرفه..من حالیمه پری..اگه نتونم با عقلم اونو بشناسم با قلبم می تونم..

سکوت کرد وچیزی نگفت..

چند لحظه بعد با صدایی گرفته رو بهش گفتم: پری مگه تو نبودی که می گفتی عوض شو؟..به زندگیت برگرد و تو خیال زندگی نکن؟..حالا که می بینی راه درست و انتخاب کردم چرا حرفت و پس گرفتی؟!..

--دلارام تو رو خدا عاقلانه فک کن..مگه من دیوونه م که هر دقیقه یه چیز بگم؟..من هنوزم سر حرفم هستم تو درست متوجه منظورم نشدی..من گفتم با واقعیت رو به رو شو نه اینکه دستی دستی خودت و بنداز تو چاه..

لبای خشکم و با زبون تر کردم..اب دهنم و قورت دادم و به دستام خیره شدم که با چه استرسی توهم قلابشون کرده بودم..

- من یه تصمیمی گرفتم..قبلا مطمئن نبودم اما حالا..وضع فرق کرده..

-- چه تصمیمی؟!..

صداش مضطرب بود..انگار می تونست حدس بزنه که چی تو سرمه..

اما مطمئن بودم هیچ وقت پی به خواسته ی قلبیم نمی بره..

- من می خوام ازدواج کنم..

از جاش پرید..

--چـــــــــی؟؟؟؟!!!!!

با چشمای گشاد شده از تعجب بهش نگاه می کردم که چطور با وحشت رو به روم ایستاده بود و زل زده بود تو چشمام..

با تته پته گفت: یه بار دیگه بگو..دلی..........

سعی کردم خونسرد باشم..سرم و تکون دادم و دستام و بیشتر تو هم قلاب کردم..سر انگشتام سر شده بود..

-می خوام به اینده م فکر کنم..اونم جدی........

-- دختر تو پاک زده به سرت، نمی فهمی داری چی میگی..دلی من درکت می کنم ..ولی خواهرانه دارم بهت میگم این راهش نیست..

با حرص از جام بلند شدم و رو به روش ایستادم..

- چی درست نیست؟..اینکه می خوام زندگیم و از نو بسازم درست نیست؟..مگه همه تون نمی گید آرشام مرده؟..خیلی خب منم نگفتم فراموشش کردم.......

محکم زدم رو سینه م..

- این وامونده هنوزم به عشق اون داره می تپه..اگه باور کرده بودم مرده کاری می کردم برای همیشه ساکت بمونه..دیگه نزنه..سرد بشه..زیر خروارها خاک بپوسه..ولی منه خاک بر سر انتظارش ومی کشیدم..امید داشتم..با امید زنده موندم و صبر کردم..اما چی شد؟..

به خودم اشاره کردم ..........

- ببین منو..ببین به کجا رسیدم..غرورم و اون لعنتی زیر پاهاش خرد کرد..بارها خواستم برم خونه شون و رو در روش بایستم و بگم چرا؟..چرا این بازی کثیف و با من کردی؟..چرا ترکم کردی؟..اما ترسیدم..ترس از اینکه اینبار علاوه بر غرور روحمم بشکنه..جسمم واسه م مهم نیست میگم به درک..اما دیگه نا ندارم این همه عذاب و به تنهایی بکشم..می خوام این رشته ی پوسیده رو پاره کنم..اون منو نمی خواد اینو می فهمی پری؟..اون منو ترک کرد چون منو نمی خواست..

بغلم کرد..سر رو شونه ش گذاشتم و بی صدا گریه کردم....پری پشتم و نوازش کرد..

صدای اونم پر از بغض بود..

-- آروم باش دلی..به خدا درکت می کنم..فقط ازت می خوام بازم صبر کنی..اگه ایمان داری که اون آرشام ِ صبر کن..

از تو بغلش خودم و کشیدم بیرون..با نگاه اشک الود و خسته م خیره شدم تو چشماش..

- پری تو چی می دونی؟..چرا میگی صبر کنم؟..

هول شده بود..اینو به وضوح حس کردم..

--من..من فقط..........

- پری خواهش می کنم حرف بزن..تو از آرشام....

شونه هاش از زور هق هق می لرزید..

-- نه دلی من..دلی خواهش می کنم........

لیلی جون _ بچه ها چرا اونجا وایسادین؟!.. بیاین تو.......

پری که پشتش به مامانش بود سریع اشکاش و پاک کرد و برگشت ..

لیلی جون تو بالکن وایساده بود و فاصله ش با ما زیاد بود..

-- الان میام مامان شما برو تو.......

لیلی جون_ دختر این موقع شب داد نزن همسایه ها خوابیدن..

توی تاریکی نمی تونست تشخص بده که صورتامون خیسه..

در حالی که سرش و تکون می داد رفت تو....

.

پری هم که فرصت و مناسب دیده بود عقب عقب رفت و گفت: من دیگه برم صدای مامان در اومد..شب بخیر..

-پری......پری با تواَم.....

برگشت ودستش و برام تکون داد..دوید و تند رفت تو خونه ..

اشکام و پاک کردم..

اینا چی رو دارن ازم پنهون می کنن؟!..

چرا هر لحظه بیشتر به تشویش و اضطرابم دامن می زدن؟!..

خدایا کی داره حقیقت و میگه؟!..

************************

ازاتاق رئیس که اومدم بیرون پری رو جلوی میزم دیدم..

رو صندلیم نشستم و پرونده ها رو گذاشتم تو کشو........

-باز که تو اینجایی..

با لبخند نگام کرد..

-- با این اخلاقی که تو داری غیر از من کی لطف می کنه بهت سر بزنه؟..

لبخند زدم..

- چی شده؟..

-- مگه قراره چیزی بشه؟..

- پس مرض داشتی اومدی اینجا؟..

--هوی هوی بی ادب نشو..

- اذیت نکن پری، باور کن کلی کار دارم..

--خیلی خب میگم اونجوری نگام نکن..پایه ِ یه سفر ِ چند روز ِ هستی یا نه؟..

-کجا؟!..

-- جاش با من و امیر..فقط بگو هستی؟..

- دیوونه تا ندونم کجا می ریم که نمی تونم جواب بدم..

-- شمال..حالا چی؟..

- چرا شمال؟!..

-- ای بابا عجب گیری کردما..تو به اونش چکار داری؟..مامان امیر اصرار کرد یه چند روز بریم اونجا اب و هوامون عوض شه ..

- پس یعنی همه تون هستید!!..

-- اره..مامان و بی بی هم میان..

- مگه به بی بی هم گفتی؟!..

لبخندش پررنگ شد ..

-- مامان تا الان بهش گفته..

- اون وقت تو از کجا می دونی میاد؟..

-- کی بدش میاد یه مدت هر چند کوتاه رو تو شهر خودش بگذرونه؟..

- مطمئنم به خاطرعمومحمد قبول می کنه خیلی وقته نرفته روستا..

--اون بنده خدام به خاطر جنابعالی گیر افتاده..

سکوتم و که دید اروم با سر انگشت زد به شونه م وگفت: خیلی خب حالا بدت نیاد، حقیقت تلخه..

با غیض در حالی که رو لبام لبخند بود خودکارم و پرت کردم سمتش..خندید و جاخالی داد..

- مرض..

--میای دیگه؟..

- تا ببینم..

-- تا ببینم نداریم اره یا نه؟..

- اوکی..اما فرهادم حتما باید باهامون باشه..

عین لاستیک پنچر شد..

-- اون دیگه چرا؟!..

- همین که گفتم..

لب و لوچه ش و اویزون کرد..

-- حرفی نیست..

با بدجنسی لبخند زدم و گفتم: خانواده ی شوهرت که ناراحت نمیشن؟..

منظورم به آرتام بود که پری سریع گرفت..

یه تای ابروش و انداخت بالا و گفت: اگه ناراحت بشن میگی نیاد؟..

- اتفاقا فرهاد باید باهام باشه وگرنه منم نمیام..

-- دیوونه..چه فرهاد،فرهادی هم می کنه..

با لبخند، خونسرد به صندلیم تکیه دادم و نگاش کردم..

می دونستم داره حرص می خوره اما تا حقیقت و بهم نگه همین آش ِ و همین کاسه..

*****************************

فرهاد خیلی زود قبول کرد..از قصدم با خبر بود بنابراین هیچ مشکلی نداشت..

با کمک پری تونستم 3 روز مرخصی بگیرم..

اولش رئیس قبول نمی کرد می گفت تازه شروع به کار کردم نمیشه، اما پری هم که یه نیمچه پارتی اونجا داشت تونست راضیش کنه..

هیجان داشتم..واسه دوباره دیدنش..

هر چند مجبور بودم جلوش فیلم بازی کنم انگار که همو نمی شناسیم..

مثل دوتا غریبه..چقدر سخت بود نقش بازی کردن جلوی کسی که به امید اون زنده ای و نفس می کشی..

و به همین امید تلاش می کنی تا بتونی برش گردونی..

یعنی نتیجه ای هم داشت؟!..

قلبم با هر ضربان بهم امید وصال می داد..پس برای داشتنش می جنگم..

امیدم به خداست..

به لحظه ای که دوباره عشق و تو چشماش ببینم..

حتی ردی اشنا از گذشته..

حاضر و اماده اخرین نگاه و به خودم توی اینه انداختم..مانتوی خردلی که با کیفم ست بود..و شال و شلوارم که سر هم، سفید بود....

دسته ی ساکم و برداشتم و همراه بی بی ازخونه زدم بیرون..

بی بی _ دخترم هر چی که لازم داشتی رو برداشتی؟..

با اون دستم که ازاد بود شونه ش و بغلم کردم و سرش و بوسیدم..

-اره قربونت برم..خیالت راحت..

--خدا نکنه مادر..

فرهاد دم درمنتظرمون بود..ساک من و بی بی رو گذاشت صندوق عقب..

پری و لیلی جون اومدن بیرون وبا فرهاد سلام و احوال پرسی کردن..همون موقع 2 تا ماشین مدل بالا که یکیش سفید بود اون یکی مشکی، جلوی ماشین فرهاد ترمز کرد..

ماشین امیر و می شناختم سفیده مال اون بود..

اما مشکی ِ که دقیقا جلوی ماشین فرهاد پارک شده بود!!.. وقتی پیاده شد فهمیدم مال آرتام ِ..

عینک افتابی شیکی زده بود به چشماش..تیشرت خاکستری با جین همرنگش..لامصب هر وقت می دیدمش درجا میخکوبم می کرد..

به بدبختی نگام و از روش برداشتم..

پری داشت با لبخند می رفت سمت امیر که رو به مامانش گفت : مامان، شما با ما بیا مهناز جونم که تو ماشین امیر ِ....

و با شیطنت خاصی که تو چشماش دیدم رو به من ادامه داد: دلی، بی بی که تو ماشین اقا فرهاد هست تو با آرتام بیا تنها نباشه..

من که توقع این حرف و از جانب پری نداشتم مات و مبهوت سر جام موندم..پری بی رودروایسی خواسته ش و به زبون اورده بود..

بی بی بدون هیچ حرفی رفت تو ماشین ..به فرهاد نگاه کردم که نامحسوس بهم چشمک زد یعنی اینم از موقعیت..

منم که دل تو دلم نبود..پاهام بدجور می لرزید..

خدا خفه ت کنه پری چرا منو تو همچین موقعیتی گذاشتی؟..یکی نیست بهش بگه مرض داشتی دختر؟..

ماشین امیر جلو بود فرهادم پشت سرمون..

هر دو ساکت بودیم....لااقل ضبطشم روشن نمی کرد..خوابم گرفته بود..

صندلی عقب نشسته بودم..معنی نداشت وقتی می خوام باهاش مثل غریبه ها رفتار کنم برم کنارش بشینم..

وقتی دید در عقب و باز کردم اخماش رفت تو هم، اما بی توجه بهش نشستم و خودم وبی تفاوت نشون دادم..

سرم و به پشتی صندلی تکیه داده بودم و از شیشه ی پنجره بیرون و نگاه می کردم..

دوست داشتم یه چیزی بگه..

هر چی که می خواد باشه فقط سکوت نکنه..

صدای اس ام اس گوشیم بلند شد..از تو جیب مانتوم درش اوردم و به صفحه ش نگاه کردم..

فرهاد بود..

« خوش می گذره؟!»..

خنده م گرفته بود..پسره ی دیوونه..

با لبخند براش نوشتم..

« نه بابا خوابم گرفته هیچی نمیگه..حواست به رانندگیت باشه کار دستمون ندی»..

.......

« نگران نباش سرعتم کمه جاده هم خلوته، بی بی و صحیح و سالم تحویلت میدم..دیشب نخوابیده نه؟!»..

.........

«بی بی؟..چرا اتفاقا ..چطور؟»..

.........

« صدای خر و پفش تو سرمه جرات ندارم ضبط و روشن کنم»..

خنده م گرفت..جلوی دهنم و گرفتم تا صدام بلند نشه..

از طرفی حواسم به آرتام بود که از اینه ی جلو منو زیر نظر داشت..

ابروهای پرپشت و مشکیش و کشیده بود تو هم و سنگینی نگاهش هر بار تنم و می لرزوند..

پس نظرش جلب شده..

همون اول که نشستم اینه رو، روی صورتم تنظیم کرد..فکر کرد متوجه نشدم اما من همه ی هوش و حواسم و داده بودم به اون و هر حرکتی رو از جانبش انالیز می کردم..

صداش جدی بود .. از تو اینه نگام کرد ..

-- زنگ گوشیتون و خاموش کنید..

حق به جانب نگاش کردم ..زورش می اومد خواهش کنه یا لااقل بگه لطفا..

- چرا؟!..

جوابم و داد ولی معلوم بود داره حرص می خوره..

-- خانم صداش نمیذاره تمرکز کنم..

شونه م و با بی خیالی انداختم بالا..

- رانندگی که نیاز به تمرکز نداره..

--من واقعا منظور پری رو از این کار نمی فهمم ..چرا خواست شما،تو ماشین من بشینی؟!..

- این همون چیزیه که منم ازش سر در نمیارم..مطمئنا ما همصحبت مناسبی برای هم نیستیم..

مستقیم نگام کرد..

ماشین امیر کنار جاده ایستاد..آرتام پشت سرش زد رو ترمز..

پیاده شدیم..فرهادم پشت سرمون بود..

آرتام رو به امیر پرسید: چی شده؟!..

امیر به پری اشاره کرد که رنگ به رخ نداشت..

امیر_ هوای ماشین گرفتش..یه کم صبر کنیم حالش بهتر شد راه میافتیم..

رفتم پیشش..دستاش سرد بود..

- حالت خوبه؟..

-- خوبم..فک کنم فشارم افتاده..قرص خوردم تا بخواد تاثیر کنه چند دقیقه طول می کشه..

- باشه سعی کن بخوابی..

سرش و تکون داد..بی بی هم نگران شده بود که براش توضیح دادم چی شده..

پری رفت رو صندلی عقب پیش لیلی جون نشست وسرش و گذاشت رو شونه ش ..مهناز خانم مادر امیر، دست پری رو گرفته بود تو دستش و با نگرانی نگاش می کرد..

یه کم صبر کردیم..پری کم کم خوابش برد..امیر نشست تو ماشین و گفت که حرکت کنیم..

آرتام نشست پشت فرمون ..به خیالش که منم الان سوار میشم..

رو به بی بی گفتم: بی بی شما با اقا آرتام برید ..

بی بی _ پس تو چی مادر؟..

- می خوام با فرهاد بیام.....

و چون پنجره ی ماشین آرتام پایین بود جوری که بتونه بشنوه گفتم: نمی خوام حوصله ش سر بره..

نتونستم ببینمش ولی اگه آرشام باشه الان حسابی داره حرص می خوره..بی بی هم که بنده خدا حرفی نداشت رفت نشست تو ماشین و منم نشستم کنار فرهاد..

حینی که ماشین و روشن می کرد گفت: دیوونه ای دلی..

لبخند زدم و در حالی که نگام به ماشین آرتام بود گفتم: عاشقی دیوونگی هم داره..

خندید وسرش و تکون داد..

-- اون که بلــــه..

راه افتاد..

-- راستی حال دوستت چطور بود؟..

- خوابش برد..به نظرم بهتره..

-- خواستم بیام جلو، اما گفتم شاید خوششون نیاد..

- این چه حرفیه؟!..چرا خوششون نیاد؟!..

-- منظورم به امیر و مادرش نیست..

-آرتام؟!..

سرش و تکون داد..

سکوت کردم..

-- آرتام دیوونه شده؟!..

-چی؟!..

--نگاه چطوری داره رانندگی می کنه!..سرعتش خیلی زیاده!..

به ماشین آرتام که رو به رومون بود نگاه کردم....

فرهاد حق داشت....آرتام سرعتش بالا بود..

- خیلی تند میره..چرا اینجوری می کنه؟..

-- هول نکن معلومه دست فرمونش عالیه..

- اما بی بی هم تو ماشینشه..

فرهاد مکث کرد و یه دفعه زد زیر خنده....با تعجب نگاش کردم..

- چرا می خندی؟!..

-- الان می تونی قیافه ی بی بی رو تجسم کنی؟..داره زیر لب صلوات می فرسته و به آرتام غر می زنه یواش تر..

با اینکه استرس داشتم ولی خندمم گرفته بود..

بنده خدا بی بی ..

-- بدجور از دستت عصبانیه..داره همه ی خشمش و سر ماشین بیچاره ش خالی می کنه..

- همه ش تقصیر خودشه..

شونه ش و بالا انداخت و گفت: چی بگم..رسیدیم باید حتما بی بی رو معاینه کنم..

به ماشین آرتام که حالا از قبلم سرعتش بیشتر شده بود اشاره کرد و ادامه داد: ای کاش نمی ذاشتی تو ماشین آرتام بشینه..

- نمی دونستم می خواد اینجوری رانندگی کنه..من که تو ماشینش بودم اروم می روند..

خندید......

-- اره خب اون واسه موقعی بود که تو پیشش بودی.. الان که نیستی حرصش گرفته، از همه بدتر اینکه کنار من نشستی..

با لبخند روم و برگردوندم..

تا خود شمال همه ش زیر لب صلوات می فرستادم آرتام کار دست خودش و بی بی نده..

دست فرمونش حرف نداشت.. اما سرعت زیادش منو به وحشت مینداخت..

**************************

در ویلا توسط سرایداری که یه مرد تقریبا مسن بود باز شد..

راه سنگلاخی نسبتا طویلی پیش رومون بود .. 

هر سه ماشین جلوی ساختمونی با نمای ویلایی و شیک که سبکش کاملا مدرن بود ایستادند..

دور تا دور ویلا پر بود از درختای میوه و بومی..

انگار که برگشته بودم به حال و هوای گذشته..یه دختر شیطون و عاشق که همیشه در حال فرار بود..

بی بی اروم از ماشین آرتام پیاده شد..آرتام عینکش و از رو چشماش برداشت ..

کنار بی بی وایساد و حالش و پرسید..

بنده خدا خب معلوم بود خوب نیست..

دستش و گرفتم و با نگرانی نگاش کردم..

-بی بی قربونت برم حالت خوبه؟..

نفس نفس می زد..چادر مشکیش که رفته بود عقب و با دست کشید جلو..

--وای.. مادر نفسم دیگه بالا نمیاد..تا خود اینجا یه ریز، زیر لب دعا خوندم وگرنه معلوم نبود الان کجا بودیم..

رو به ارتام که کنار من وایساده بود گفت: پسرم می دونم جوونی کله ت باد داره اما با خودت همچین نکن..چند بار گفتم سرعتت و کم کن خدایی نکرده تصادف می کنی اما گوش ندادی ..اتفاق یه بار میافته اونوقت یه عمر پشیمونی با خودش میاره..احتیاط کن مادر..

آرتام که از نگاش می خوندم پشیمونه فقط سکوت کرده بود..

فرهاد اومد جلو و کمک کرد بی بی رو تا ویلا ببریم..تو اتاق معاینه ش کرد ..خداروشکر چیز مهمی نبود و با استراحت بهتر می شد..

اتاق اقایون پایین بود و خانما بالا..

وارد ویلا که می شدی اولین چیزی که چشمت بهش می افتاد یه سالن تقریبا بزرگ بود که دور تا دورش پر بود از تابلوهای نقاشی..

اتاق من و پری یکی بود، بی بی و لیلی جون هم اتاق جدا داشتن..تخت من سمت راست و تخت پری سمت چپ ِ اتاق بود..

پری_ میگما عجب جای باحالیه..

- اره سبکش خوشگله..

لب و لوچه ش و اویزون کرد و نشست رو تخت..

-- دوست داشتم فقط پیش امیر باشم..

خندیدم و ساکم و گذاشتم رو تخت..

- حالا پیش من باشی چی میشه؟..

--اِ مسخره..

- قول میدم بهت بد نگذره..

چپ چپ نگام کرد که خنده م بلندتر شد..

به ساعتم نگاه کردم..1 بود..

- میگم الان دیگه وقت ناهاره بین راه بی بی ساندویچ درست کرده بود ولی من هنوز گشنمه..

--من که خیلی خسته م می خوام بخوابم..

-باشه پس من میرم پایین یه چیزی اماده کنم..

با همون لباسایی که تنش بود گرفت خوابید..

از اتاق رفتم بیرون که تو راه پله با آرتام رو به رو شدم..

2 تا پله باهاش فاصله داشتم ..یه پله رفتم پایین..نگامون تو چشمای همدیگه بود..

اما اون.....

بدون هیچ حرفی از کنارم رد شد..بوی عطرش بینیم و نوازش داد..

چقدر به این حس..

و به یک نگاه ازجانب اون نیاز داشتم..

اون رفته بود ولی من بیشتر از 2 تا پله نتونستم پایین برم..نفس عمیق کشیدم و اروم برگشتم..اما....

دیگه نبود..

*****************************

نیازی نبود واسه پیدا کردن اشپزخونه دنبالش بگردم ..درست سمت راست سالن ..یه آشپزخونه ی تقریبا بزرگ که اُپن بود..

کسی رو تو اشپزخونه ندیدم..بلاتکلیف یه نگاهه سرسری به همه جا انداختم..

در کابینتا رو یکی یکی باز کردم..همه چیز توش بود..تو یخچال و هم نگاه کردم..خوبه با همینا می تونم یه چیزی درست کنم..

مطمئنم بقیه هم مثل من حسابی گرسنه ن..

فرهاد _ هنوز نرسیده چسبیدی به پخت و پز؟!..

قابلمه به دست برگشتم و نگاش کردم..لب اُپن تکیه داده بود..

با لبخند قابلمه رو اب کردم و گذاشتم رو گاز..

- تو گشنه ت نیست؟!..

به شکمش دست کشید و یه تای ابروش و انداخت بالا..

-- چه جورم..

- پس تنبلی نکن بیا کمک..

-- ای به چشم بانو.......اومد کنارم وایساد داشتم گوجه ها رو که از تو یخچال اورده بودم بیرون می شستم..

-- من چکار کنم؟..

- تو فریزر گوشت هست یه بسته ش و بیار بیرون..

داشت تو فریزر و نگاه می کرد..تو همون حالت گفت:حالا چی می خوای به خوردمون بدی؟..

- ماکارونی..

سرش و از تو فریزر کشید بیرون..

- چیه دوست نداری؟..

لباش و جمع کرد: چه کنیم که شکم گرسنه این چیزا حالیش نمیشه....تو فریزر و نگاه کرد.........دوست نداشته باشمم باید بخورم....

- پس یالا..

-- الان دیر نیست؟..

- زود حاضر میشه..فقط اگه کمکم کنی..

-- من که دربست درخدمتم..فقط بگو چکار کنم..

- اشپزی که بلد نیستی بیا سالاد و درست کن بقیه ش با من..

گوجه و خیار و کاهو رو که شسته بودم ظرفش و گذاشتم جلوش..رو صندلی نشسته بود..

بسته ی گوشت و برداشتم و رفتم کنار گاز..اب کم کم داشت جوش می اومد..

ماکارونیا رو از وسط نصف کردم و ریختم تو یه ظرف..داشتم پیازا رو خرد می کردم که تو همون حالت برگشتم تا ببینم در چه حاله..

با دیدنش بی اراده زدم زیر خنده..

کارد اشپزخونه رو گرفته بود تو دستش و بلاتکلیف داشت به گوجه ای که تو دستش بود نگاه می کرد..

به شوخی اخماش و کشید تو هم..

-- عجبا..تو که می دونی من اشپزی بلد نیستم هرچی کار سخته میدی دستم بدون اینکه یه راهنمایی ِ خشک و خالی بکنی؟..

با خنده گفتم: مگه می خوای گاو بکشی کارد به اون گندگی رو گرفتی دستت؟..

چاقو رو تو دستش چرخوند..

-- اخه گفتم چون بزرگتره شاید باهاش زودتر بشه سالاد و درست کرد..

- یعنی من موندم تو با این ضریب هوشی بالایی که داری چطور تونستی تخصص بگیری؟!..اونم پزشکی....

به چاقویی که محکم گرفته بود تو دستش اشاره کردم.....

- اینو با تیغ جراحی اشتباه نگیر..برو یه کوچیکترش و بردار..

اشکام و که در اثر خرد کردن پیازا صورتم و خیس کرده و پاک کردم..

با شوخی وخنده و کارای بامزه ای که فرهاد می کرد ناهار و درست کردیم .. 

نشستم رو صندلی اشپزخونه و دستام و گذاشتم رو میز..

-- کی حاضر میشه؟..

- صبر کن یه کم دَم بکشه تا..............

نگام افتاد به آرتام که کنار اپن وایساده بود..

کی اومد من ندیدم؟!..

لبخندم و با دیدنش قورت دادم .. فرهاد که دید هول شدم برگشت پشت سرش و نگاه کرد ..

با دیدن ارتام کامل چرخید سمتش و با لحن شادی گفت: حدس می زنم بوی دست پخت دلی نذاشته شما هم بخوابید؟..

آرتام که نگاه نافذش فقط منو نشونه گرفته بود، جدی گفت: خواب نبودم....و با لحن پر از تمسخری رو به فرهاد ادامه داد: مگه صدای خنده تون میذاره کسی توی این ویلا احساس ارامش کنه؟..

فرهاد با مکث کوتاهی بدون اینکه برگرده منو نگاه کنه جواب ارتام و داد..جدی و در کمال آرامش گفت: فکر نمی کنم صدامون اونقدرا هم بلند بوده باشه که بخواد آرامشتون و سلب کنه..

هر دو بدجور تو چشمای هم خیره شده بودند..ترسیدم یه وقت دعواشون بشه ..

برق عصبانیت و تو چشمای ارتام دیدم..

بدون هیچ قصدی استین فرهاد و گرفتم و تکون دادم ..

زیر لب گفتم: فرهاد جان خواهش می کنم.......

و این حرکت من از نگاه تیزبین آرتام دور نموند..نگاش اول به استین فرهاد که تو دست من بود افتاد بعد به چشمام خیره شد..

احساس می کردم داره دندوناش و روی هم فشار میده..

میون عصبانیت پوزخند زد و با همون لحن قبلی تکرار کرد: فرهاد جان؟!....

استین فرهاد و ول کردم اما با اخم زل زدم تو چشمای ارتام ..

سعی کردم اروم باشم..

- بله..شما مشکلی دارید؟..ایشون.........

و به فرهاد اشاره کردم و خواستم بگم «از اقوام من هستند و به خودم مربوطه چجوری صداش می کنم» که فرهاد با زدن حرفی که نباید می زد هر دوی ما رو شوکه کرد ..

فرهاد _ من و دلی در حال حاضر با هم نامزدیم..و قراره به زودی ازدواج کنیم..

برگشت ونگام کرد..اروم بود..حتی نگاش اونو کاملا خونسرد نشون می داد....ادامه داد: و من فکر نمی کنم شوخی کردن با همسر اینده م بخواد برای کسی سلب اسایش کنه....

تو صورت بهت زده ی آرتام نگاه کرد.......ولی چون شما از این بابت احساس نارضایتی می کنید و اینجا هم ویلای شماست بهتون قول میدم که دیگه تکرار نشه..اما خب.......

بی هوا دستم و تو دستش گرفت..تنم یخ بست..هنوزم تو شوک بودم..ولی وقتی فرهاد دستام و گرفت دیدم که دست مشت شده ی ارتام چطور محکم و از روی حرص نشست رو اپن..

نگاه تیز و پر از خشمش بین من و فرهاد در رفت و امد بود..........

فرهاد کاملا اروم در حالی که سعی داشت لحنش رمانتیک به نظر برسه تو چشمام زل زد وگفت: دلارام قراره خیلی زود همسرم بشه..بعضی از رفتارام در مقابلش کاملا غیرارادیه..اونم به خاطر عشقی ِ که نسبت بهش توی قلبم دارم.........

دستم و اروم اروم به لباش نزدیک کرد..خودم و کشتم تا جلوی تعجبم وبگیرم می دونستم داره نقش بازی می کنه و دستم و نمی بوسه اما بازم قلبم داشت از جاش کنده می شد..

آرتام و دیدم که چطور به نفس نفس افتاده بود..

چیزی نمونده بود فرهاد پشت دستم و ببوسه که آرتام چشماش و بست و به سرعت رفت سمت در....همچین درو بهم کوبید که با وحشت تو جام پریدم....

دست فرهاد رو هوا خشک شد..صدای بلند در باعث شد اونم چشماش و ببنده..

اروم بازشون کرد و با لبخند رو به من گفت: رفت؟!..

مات و مبهوت زمزمه کردم: تو چکار کردی؟!......

و سریع دستم و از تو حصار انگشتاش کشیدم بیرون....با اخم تند تند گفتم: نباید اینکارو می کردی..اون شوهر منه..فرهاد تو..

دستش و جلوم گرفت..سکوت کردم..

جوشش اشک و تو چشمام حس کردم..

فرهاد_ اول خوب گوش کن ببین چی میگم بعد هر قضاوتی که خواستی، درموردم بکنی بکن .. اره..منم تقریبا مطمئن شدم این مرد ارشام ِ.. ولی اینکه دائما داره عقب نشینی می کنه و می خواد با رفتارش نشون بده که ارشام نیست و نمی تونم درک کنم..

تو ازم کمک خواستی..منم گفتم تا اخرش باهاتم..گفتم من و همونطورنگاه کن که می خواستی، مثل برادرت..

اما دلارام ارشام نیاز به یه شوک قوی داره..می خواد نگاش وسرد نشون بده اما نمی تونه..می خواد با رفتارای ضد و نقیضش به همه ثابت کنه که دارن در موردش اشتباه می کنن ولی درست برعکس اون داره اتفاق میافته..

دلارام به من اعتماد کن..آرشام نه حافظه ش و از دست داده و نه هر اتفاق دیگه ای که فکر کنی تو رو فراموش کرده..

من یه پزشکم و از دید خودم دارم به ارشام نگاه می کنم..اون سالمه فقط احساس می کنم با خودش درگیره..اینکه چرا و دلیلش چیه رو نمی دونم این سر قضیه برای منم مبهمه.......

و اروم تر از قبل ادامه داد: می دونم دوستش داری..می دونم با اینکه می خوای جلوش نقش بازی کنی ولی قلبت این اجازه رو بهت نمیده تا بتونی طبیعی رفتار کنی..

دلارام من حالت و می فهمم و کاملا درکت می کنم..تو نمی تونی ناراحتی ارشام و ببینی اما تا کی می خوای بشینی و تماشا کنی؟..

اون بالاخره باید به خودش بیاد..باید دلایلش و نسبت به رفتارایی که از خودش نشون میده رو واسه ت توضیح بده....

از روی صندلی بلند شد و دستاش وگذاشت رو میز..کمی به جلو خم شد ..

محکم و جدی گفت: به من اعتماد کن..نمیذارم دل پاک و مهربونت بشکنه..گفتم هوات و دارم شک نکن که حقیقت و گفتم..

تو چشمای خیس از اشکم خیره شد ..نفسش و بیرون داد و با قدمای کوتاه از اشپزخونه رفت بیرون..

سرم و تو دست گرفتم و چشمام و رو هم فشار دادم..

می خواستم به حرفای فرهاد فکر کنم اما ذهنم پر شده بود از نگاهه گرفته و ناراحت آرتام..

وقتی که فرهاد به قصد بوسیدن دستم و به لباش نزدیک کرد دیدم که چطور با بی قراری چشماش و بست تا نبینه..

حرفای فرهاد و قبول داشتم ولی کاری که کرد.......

نمی تونم اون نگاهه پر از گلایه رو فراموش کنم..نمی تونم ساده ازش بگذرم..

دستام و به هم فشار دادم و گرفتم جلوی لبام..به سقف اشپزخونه زل زدم ..قطرات اشک از چشمام سر خوردن و روی گونه هام نشستن..

خدایا فقط تو می تونی کمکم کنی..

فقط تو..

******************************

ناهار و بدون آرتام خوردیم..

هنوز برنگشته بود و داشتم از نگرانی میمردم..

امیر مرتب شماره ش و می گرفت ولی جواب نمی داد..مهناز خانم با اینکه سعی می کرد خودش و اروم نشون بده اما اصلا موفق نبود..

یه لقمه غذا درست و حسابی از گلوم پایین نرفت..انگار یه چیزی راه گلوم و بسته بود..

به فرهاد نگاه نمی کردم..ازش دلگیر بودم..درسته تقصیری نداشت و قصدش کمک به من بود اما بازم طاقت نداشتم ببینم.. دیدن ناراحتی کسی که از نبودش اینطور دارم بال بال می زنم..

ساعت 6 عصر بود که صدای ماشینش و از تو حیاط ویلا شنیدم..بدون اینکه حواسم به حرکاتم باشه دویدم سمت پنجره و پرده رو کنار زدم ..

با دیدنش که اروم از ماشین پیاده شد همزمان لبخند پر از آرامشی مهمون لبام شد..سنگینی نگاهه بقیه رو حس می کردم اما دل بی قرارم این چیزا سرش نمی شد..

داشت می اومد سمت ویلا که....بین راه ایستاد..

نگاهش و چرخوند سمت پنجره ..و چشمای منتظرم و دید..لبم و گزیدم ..

با دیدن من اخماش و کشید تو هم....سرش و زیر انداخت و راه افتاد سمت ویلا..

مهناز خانم با دیدن ارتام تند از رو صندلی بلند شد و به طرفش رفت..

با نگرانی نگاش می کرد و تا خواست چیزی بگه ارتام یه چیزایی زیر لب زمزمه کرد و بدون توجه به بقیه تندتند از پله ها رفت بالا ..

امیر نیم نگاهی به پری انداخت و پشت سر ارتام رفت..

لیلی جون که قصد داشت مهناز خانم و اروم کنه دستش و گرفت و نشوندش کنار خودش..

-- مهناز اروم باش..آرتام که خدا رو شکر صحیح و سالم برگشت دیگه ناراحتی نداره..

مهناز خانم که نگاش فقط به راه پله بود با ناراحتی گفت: چی بگم لیلی؟!..چی بگم؟!..

تو فکر بودم .. نگام به مهناز خانم بود که پری اومد کنارم وایساد..

-- تو چرا ماتت برده؟..

- پری تو می دونی مادر ارتام چرا انقدر ناراحته؟..

-- این که پرسیدن نداره ارتام دیرکرد نگرانش شد، همین..

نگاش کردم..خونسرد بود..

شونه هام و گرفت و با لبخند گفت: امشب می خوایم بریم روستای شما..

-روستای ما؟!..

-- حالا روستای شما نه روستای بی بی اینا..چه فرقی می کنه؟..اینجوری هم میریم قبرستون روستا یه فاتحه واسه عمومحمد می خونیم ..هم اینکه شب کنار دریا چادر می زنیم و بساط ماهی کباب و....

- دیوونه شدی؟!..شب بریم کنار دریا چادر بزنیم؟!..

-- اره مشکلش چیه؟..اومدیم 2،3 روز خوش بگذرونیم اگه بنا باشه تو خونه بمونیم که دیگه چرا اومدیم مسافرت؟..

- منکر تفریح و خوشگذرونیش نشدم اما چرا روستا؟..

دست به سینه با چشماش به طبقه ی بالا اشاره کرد..

-- دستور از بالاست..

مشکوک نگاش کردم..

- منظورت کیه؟..طبقه ی بالا هم امیر هست هم آرتام..

خندید..

-- تو فک کن هر دو..درضمن نگران نباش اخر شب بر می گردیم فقط شام و کنار دریا می خوریم..

مکث کردم ..

در حالی که نگام به مادر آرتام بود گفتم: پری اون شب تو باغ یادته ازت پرسیدم که............

--اِِ دلی من برم فک کنم مامان کارم داره..

نذاشت حرفم و بزنم.. راه افتاد سمت لیلی جون که اونطرف سالن نشسته بود ..

شک ندارم یه چیزی می دونه و نمی خواد بگه..

حتما یه دلیلی واسه رفتارای ضد و نقیض اخیرش داره..

رفتار بعضیا هر بار منو بیشتر از قبل به شک مینداخت..مخصوصا......

پری و..آرتام!..

************************

قرار شد فقط با 2 تا ماشین بریم..و به پیشنهاد امیر پری و لیلی جون و مهناز خانم رفتن تو ماشین امیر..

من وفرهاد و بی بی هم تو ماشین آرتام..

البته بی بی قبل از حرکت کلی به آرتام سفارش کرد که اروم رانندگی کنه..

بنده خدا معلوم بود از اون سری که تو ماشین آرتام نشسته خیلی ترسیده..

فرهاد جلو نشست.. من و بی بی هم رو صندلی عقب ..

ماشین امیر تو مسیر کنار ماشین ما بود..صدای پخشش تا تو ماشین آرتام هم می اومد..

رو لبای پری لبخند بود و داشت با امیر حرف می زد..با حسرت خاصی نگام و از روشون برداشتم و ناخداگاه از تو اینه به آرتام دوختم..

چشماش رو من بود ..با شنیدن صدای بوق ماشین امیر سرش و چرخوند منم نگاشون کردم..

همه خوشحال بودن ..امیر با سر به آرتام اشاره کرد..فهمیدم منظورش به سکوتمونه که حتی ضبط و هم روشن نمی کرد..

سرم و به پشتی صندلی تکیه دادم و چشمام و بستم..خوابم نمی اومد اما..

یه جورایی احساس خستگی می کردم..

همزمان با بسته شدن چشمای من صدای پخش ماشین هم بلند شد..

یه آهنگ اروم و کاملا احساسی که باعث می شد همه ی حواسم و بهش بدم..

(آهنگ آغوش از محسن یاحقی)

جا کن در آغوشت منو ، دلشوره هامو

پنهون کن از نامحرما ، درد و دلامو

پیدام کن از اون را ه دور و بی نشونه

پاک کن بادستات اشکای ، رو گونه هامو

بگو که میشنوی ، صدامووووووووووو

لای چشمامو باز کردم..از همونجا به اینه نگاه کردم ولی اون نگام نمی کرد..

اخماش وکشیده بود تو هم و به جاده خیره شده بود..

میخوام فقط اغوش من جای تو باشه

جایی که ساختی بهترین ، خاطرهامو

یادت می یاد گفتی به من هر جا که باشی

نمیزاری دلتنگ شم و ، داری هوا مو

آخ که چقدر ، داشتی هواموووووووو ..

هیچ کس هیچ حرفی نمی زد..فقط صدای نرم و اروم آهنگ بود که فضای مملو از سکوت ماشین رو پر کرده بود..

به این سکوت از جانب بقیه نیاز داشتم اما از جانب کسی که هلاکه یه جمله همراه با یک نگاه پر محبتش بودم نه..از جانب اون سکوت نمی خواستم..

بعد من با صدای کی شبا خوابت میبره

بعد من آروم کی ، شبو از روزگارت میبره

کی مثل من با خنده هات ، دیوونه بازی میکنه

وقتی که بهونه داری ، تو رو راضی میکنه

به اینجای آهنگ که رسید نگام کرد..چشمام محو چشمایی شده بود که هنوزم مثل سابق به راحتی تو قلبم نفوذ می کرد..

نگاهش باهام حرف می زد..

انگار که با این قسمت از اهنگ قصد داشت چیزی رو بهم بفهمونه..

کی دل خوشه وقتی که تو ، داری میخندی با رقیب

کی با تحمل زندگی میکنه جز ، همین ، منه ، مونده غریب

تو دلم تکرار کردم..

(کی دل خوشه وقتی که تو ، داری میخندی با رقیب

کی با تحمل زندگی میکنه جز ، همین ، منه ، مونده غریب)..

هنوزم فرهاد و رقیب خودش می دونست..اگه آرتام بود نباید این حس و تو خودش نگه می داشت..

می خواد غریبه باشه اما نمی تونه..

می خواد با بی محلی حرفش و به اثبات برسونه اما بازم نمی تونه..

دارم تلاشش ومی بینم..با تموم قدرت می خواد منو پس بزنه اما بدون هیچ دلیلی..بدون اینکه قانعم کنه..بدون اینکه اعتراف کنه..

نه..

من بدون هیچ کدوم از اینا عقب نمی شینم..باید همه چیز و برام روشن کنه..

می دونم جز خودش هیچ کس نمی تونه پرده از حقیقت ماجرا برداره..

برای همین کاری به بقیه نداشتم..فقط خودش برام مهم بود..

اینکه فقط و فقط از زبون خودش بشنوم چه اتفاقی افتاده و دلیل رفتارای سرد و بی منطقش چیه؟!..

صدای زنگ اس ام اس گوشیم بلند شد..از تو کیفم درش اوردم و به صفحه ش نگاه کردم....فرهاد..

نیم نگاهی بهش انداختم اما اون خونسرد نشسته بود و به جاده نگاه می کرد..

پیامش و باز کردم..

«با دقت به آهنگی که گذاشت گوش کردی؟..فکر کنم تیکه ی اخرش و به من بود..!!»

ناخواسته با خوندن جمله ی اخرش لبخند زدم..

شک نداشتم آرتام حواسش به ما هست..فرهاد که موبایلش دستش بود و منم که داشتم پیامش و می خوندم معلومه الان دقیقا زیر ذربین نگاهشیم و حتما اینم باز جزئی از نقشه ی فرهاد بود..

براش نوشتم..

« هنوزم روی تو حساسه»..

ارسال کردم و به 2 ثانیه نکشید صدای زنگ پیامک گوشی فرهاد بلند شد..

دیگه جرات نداشتم تو اینه نگاه کنم..نگاهه پر از خشم و عصبانیتش و همینجوریم رو خودم حس می کردم دیگه وای به حال اینکه مستقیم نگاش کنم..

« الان به نظرت دوست داره اول دخل من و بیاره یا تو رو؟!..باور می کنی همه ش دارم به خودم میگم الانه که گوشیم و بگیره و از پنجره ی ماشین پرت کنه بیرون؟!..ولی بازم با چه رویی دارم بهت پیام میدم خودمم نمی دونم..!!»

نگاهه من به گوشیم بود و نگاهه فرهاد به صفحه ی موبایلش، بی بی هم چشماش و بسته بود ..

انگشتام رو دکمه های گوشیم تندتند حرکت می کرد که یه دفعه ماشین با صدای گوشخراشی از حرکت ایستاد و من که از همون اول دستم به صندلی آرتام بود تونستم تعادلم وحفظ کنم و دستم و ستون بین خودم و صندلی قرار بدم، بی بی بیچاره بدجور از خواب پرید .. دستش و گذاشت رو قلبش و وحشت زده اطرافش و نگاه کرد..

و در این بین تنها صدایی که با شنیدن ترمز به گوشم خورد صدای (آخ) گفتن یه نفر بود که وقتی با ترس به صندلی جلو نگاه کردم دیدم فرهاد سرش با شیشه ی جلو برخورد کرده و دستش و به سرش گرفته بود و ریز ناله می کرد..

به آرتام نگاه کردم ..چون کمربند بسته بود از جاش تکونم نخورد..

با صدای صلوات بی بی به خودم اومدم و تند از ماشین پیاده شدم..دقیقا کنار جاده زده بود رو ترمز..

رفتم سمت فرهاد و در ماشین و باز کردم..

با نگرانی تو صورتش نگاه کردم..چشماش و بسته بود و دستش رو پیشونیش بود..

- فرهاد حالت خوبه؟..ببینم چی شده؟..دستت و بردار..

دستش و بر نمی داشت خودم دستش و گرفتم و از رو پیشونیش برداشتم..زخم نشده اما حسابی ضرب دیده بود..

اخمامو کشیدم تو هم و به آرتام نگاه کردم..

- آقای محترم وقتی بلد نیستید درست رانندگی کنید چرا می شینید پشت فرمون؟!..این چه طرزشه؟!..

لباش و رو هم فشار داد ..انگار سعی داشت آروم باشه..نگاش به رو به رو بود که یه دفعه سرش و چرخوند سمت من و زل زد تو چشمام..

-- وقتی با چشمای خودت چیزی رو ندیدی حق نداری اینطور با من حرف بزنی..جون یه حیوون بی گناه در خطر بود که اگه به موقع ترمز نکرده بودم الان.......

آره تو گفتی و منم باور کردم..

پریدم وسط حرفش و با حرص گفتم: جون حیوونا از جون ادما براتون با ارزش تره؟..

پوزخند زد..با لحن خاصی تکرار کرد: آدما؟!..

نیم نگاهی به فرهاد انداخت ..

زل زد به جاده و ماشین و روشن کرد..

--به اندازه ی کافی معطل شدیم..

قُد و مغرور و یه دنده..مثل همیشه....

فرهاد اروم رو کرد بهم و گفت: من خوبم دلارام شلوغش نکن بشین بریم..

با نگرانی گفتم: مطمئنی خوبی؟..سرت درد نمی کنه؟..

خندید..

-- اره خوبم خیالت راحت..برو بشین..

- قرص نمی خوای؟.. تو کیفم قرص سر درد دارم..بذار برات بیارم..

خواستم برم که دستم و از روی استین گرفت..

-- خوبم عزیزم..

تعجب و تو چشمام دید..اینبار آرتام و نمی دیدم چون کنار در ایستاده بودم..

فرهاد که روش به من بود بهم چشمک زد..فهمیدم از قصد از لفظ «عزیزم» استفاده کرده تا حرص آرتام و در بیاره، اونم در مقابل کاری که باهاش کرد..

نشستم تو ماشین.. هنوز درو کامل نبسته بودم که پاش و گذاشت رو گاز..

بی بی تا ماشین حرکت کرد رو کرد به آرتام و با ناله و التماس گفت: پسرم تو رو به ابالفضل اروم تر برو..به خدا چیزی نمونده بود سکته کنم..وقتی ماشین تکون خورد گفتم خدایی نکرده تصادف کردیم..خدا رو شکر کمربند بسته بودی مادر..حواست و جمع کن..

آرتام هم نه گذاشت و نه برداشت رو کرد به فرهاد و گفت: از دکتر مملکت بعیده به قوانین احترام نذاره..

فرهاد با اخم نگاش کرد و گفت: اگه از طرز رانندگی شما خبر داشتم حتما کمربند می بستم..اما ظاهرا اشتباه فکر می کردم..

دیدم چطور انگشتای آرتام دور فرمون محکم شد..

در حالی که از تو اینه به من نگاه می کرد گفت:اشکال از رانندگی من نیست..وقتی تموم حواستون به گوشی و اس ام اس بازیتون باشه تهشم میشه همین......

و با منظور رو به فرهاد ادامه داد: خود کرده را تدبیر نیست اقای دکتر..

از این همه حرص خوردنش خنده م گرفته بود ولی به روی خودم نیاوردم..

بقیه ی راه تو سکوت طی شد..

ماشین امیر از ما جلوتر بود واسه همین متوجه تاخیر ما نشد..وقتی رسیدیم روستا آرتام ماشینش و جلوی در قبرستون کنار ماشین امیر نگه داشت..

پیاده شدیم که امیر همراه پری اومد جلو و رو به آرتام با نگرانی پرسید: چرا دیر رسیدی؟..

و آرتام کوتاه جواب داد: بعد میگم..

پری اومد کنارم و زیر گوشم گفت: قضیه چیه؟!..

تا توی قبرستون همه چیز و به طور خلاصه واسه ش تعریف کردم..

پری_ با هم دعواشون نشد؟..

- نه بابا فرهاد ِ بیچاره اهل دعوا نیست..

با چشم به آرتام اشاره کرد و با لبخند گفت: ولی ارتام تا دلت بخواد ........

نگاش کردم..

- تو از کجا می دونی؟..

بی خیال شونه ش و انداخت بالا..

-- از امیر شنیدم..

کنار قبر عمومحمد ایستادیم .. خم شدم و از کنار قبر یه سنگ کوچیک برداشتم..

نشستم و با سنگ چندتا ضربه به سنگ قبر زدم..شروع کردم زیر لب فاتحه خوندن..

سایه ی یه نفر و بالای سرم حس کردم..آرتام کنارم نشست و سر انگشت اشاره ش و چند بار به سنگ قبر زد و زیر لب فاتحه خوند..

بی بی چادرش و کشیده بود تو صورتش و گریه می کرد..قبرستون مسکوت و گرفته ناخداگاه باعث می شد دنیایی غم تو دلت بشینه..

چشمام و بستم..چند قطره اشک با لجبازی ِ تمام روی گونه هام نشست..

نفس عمیق کشیدم تا اروم بشم..چشمام و باز کردم..شیشه ی گلاب و از تو کیفم در اوردم..امیر یه قمقمه آب ریخت رو سنگ قبر..

و بعد از اون با گلاب اروم اروم سنگ و شستم..نیمی از شیشه خالی شده بود و داشتم رو سنگ دست می کشیدم که دستی مردونه نشست رو دستم..

به سرعت برق نگاش کردم..آرتام بدون اینکه نگام کنه شیشه ی گلاب و ازم گرفت..نگاهه من روی اون بود و اون با گلاب سنگ قبر و می شست..

اون که با عمومحمد نسبتی نداشت..چرا شیشه ی گلاب و از دستم گرفت؟!..

ایستادم..ناخداگاه به پشت دستم درست همونجایی که دست گرم آرشام لمسش کرده بود دست کشیدم..

گفتم آرشام!!....

حتی تو دلمم می ترسیدم اون و آرشام خطاب کنم..اینکه نتونم جلوی خودم وبگیرم و تو واقعیت هم اسمش و به زبون بیارم..

می خواستم اون و به خودش بیارم..ولی بعضی از کارام دست خودم نبود..

آرتام از جاش بلند شد و کنار من ایستاد..جدی تو صورتم نگاه کرد وگفت: قبر همسرتون کجاست؟!..

برای یه لحظه قلبم از حرکت ایستاد..با تعجب نگاش کردم..

نگاهه خیره ی فرهاد و بی بی که داشت اشکاش و پاک می کرد و رو خودمون حس کردم..

خدایا چی بهش بگم؟!..

مستاصل به بی بی نگاه کردم..اروم از رو زمین بلند شد و چادرش و تکون داد..

بی بی _ می خوای بدونی چکار پسرم؟!..

آرتام رو کرد به بی بی و با همون لحن قبلی جوابش و داد: به نظر شما واسه چی می خوام بی بی؟!..

و تو چشمای من زل زد و ادامه داد: می خوام واسه ش فاتحه بخونم..

دستای سردم و تو هم گره زدم ..جمله ش بارها تو سرم تکرار شد (می خوام واسه ش فاتحه بخونم..)

نگام و از روش برداشتم اما صداش و کاملا واضح و حتی جدی تر از قبل شنیدم..

-- پس چرا ساکتید؟!..مگه به.........

یه دفعه بی بی گفت: دلارام نمی دونه قبـ........

و انگار که فهمیده باشه نباید ادامه بده ساکت شد..

آرتام نگاهی از روی شک به من و بی بی انداخت..

رو به من گفت: یعنی شما نمی دونید قبرهمسرتون کجاست؟!..

با تندی و حرص خاصی که تو چشمام موج می زد نگاش کردم..دستام و از سر خشم مشت کردم و فشار دادم..

می خواستم بزنم تو صورتش و بگم این نگاهه پر تمسخر واسه چیه؟!..

راه افتادم سمت در قبرستون..فرهاد پشت سرم اومد..کنترلی رو اشکام نداشتم..محکم به صورتم دست کشیدم..لعنتیا..این اشکای لعنتی واسه چیه؟..چرا ضعیفم می کنن؟..چرا لال مونی گرفتم؟..چرا جوابش و ندادم؟..چرا تو صورتش داد نزدم که شوهر من زنده ست و تویی که رو به روم وایسادی اما باهام غریبه ای؟..

چرا می خواد غرورم و خرد کنه؟..

چـــرا؟!..

قصدم این بود برم سمت دریا..قدمام اروم نبود..تند..پر از حرص..پر از خشم..از این همه بی وفایی و درد......

فرهاد_ دلی اروم تر..

قدمام و اروم کردم..نفس زنون کنارم وایساد..

-- خواهش می کنم ازت نسبت به حرفاش بی تفاوت باش..

- نمی تونم..اون لعنتی چرا داره باهام بازی می کنه؟..از روی رفتارش..از روی نگاهش ..چهره و حتی صداش..می دونم که اون خود آرشام ِ ..هر وقت خواستم شک کنم به دلایلش فکر کردم.......

تو صورت فرهاد نگاه کردم و گفتم: مگه گناهه من چی بود فرهاد؟..فقط چون هنوزم عاشقشم باید اینطور مجازات بشم؟..این حقم نیست..به خدا حقم این نیست..

-- اروم باش اشکات و پاک کن مردم دارن نگات می کنن..

دستمالی که جلوم گرفته بود و از دستش گرفتم..

--می دونم خسته شدی اما بازم باید صبر کنی..

- تا کی؟!..

--نمی دونم..

- دیگه بریدم..می ترسم درجا بزنم و نتونم ادامه بدم..

-- تا وقتی عاشقشی می تونی..

از همون فاصله دریا و دیدم..با دیدنش یاد گذشته افتادم..همون روزی که با آرشام اومدیم اینجا و من از مهریه م باهاش حرف زدم..

چه حرفای قشنگی می زد..وقتی کنارش بودم..دستم تو دستش بود..

و اغوش گرمش..

(-- دلارام دقیقا بگو چی می خوای؟..

- چیزی که نشه روش به عنوان مادیات حساب کرد..چون مطمئنم خوشبختی رو با پول نمیشه به دست اورد..شاهد چنین زندگی هایی بودم..نمی خوام واسه خوشبختیم پول رو تضمین کنم....با محبت..گذشت..وفاداری و از همه مهمتر....با « عشق » میشه یه زندگی مستحکم رو تضمین کرد..مهر من همینه..

-- تو کی هستی؟!..

با تعجب نگاش کردم..بازوهام و گرفت..

-- تو..دلارام تو از من..از این زندگی که خودم با دستای خودم سیاهش کردم چی می خوای؟..

- مهرمو.......

-- کدوم مهر؟!..

در حالی که نگاهمون تو هم گره خورده بود نجواکنان گفتم: همون مهری که الان..جلوی خودت به زبون اوردم..مهریه ی حقیقی من همینه..مهریه ای که با دل بسته بشه..مهریه ای که سیاهی قلم نتونه معنی و درخشش رو تو زندگیمون از بین ببره..مهریه ی من همونیه که گفتم..یه بار، اونم برای همیشه..

سرم روی سینه های پهن و عضلانیش بود..

زیر گوشم به زیباترین شکل ممکن زمزمه کرد: مهریه ت پیش منه..می دونم ازم چی می خوای..به اینکه برام خاص و دست نیافتنی بودی وهستی شک نکن چون باورت دارم..به اینکه از نظر من ذاتت به ارومی اسمت ِ شک نداشته باش..سخته..اینکه بخوام بگم..حتی زمزمه کردنش رو هم در توان خودم نمی بینم..

شاید احتیاج دارم که اروم بشم..اینکه تو ارومم کنی..)

بی صدا هق هق می کردم..از شنیدن صدای ماشین با یه لرزش خفیف به خودم اومدم..

انگار خودم و تو اون زمان می دیدم..هنوز تک تک لحظاتش جلوی چشمام بود..

با دستمال اشکام و پاک کردم..فرهاد ساکت و اروم کنارم ایستاده بود..برگشتم و پشت سرم و نگاه کردم..

امیر و آرتام داشتن لوازم و از صندوق عقب ماشین می اوردن بیرون ..

پری اومد طرفم..فرهاد که دید پری داره میاد اینطرف ازم فاصله گرفت و رفت کمک امیر و آرتام..

--دلارام خوبی؟!..

سرم و تکون دادم و به دریا خیره شدم..

-- چرا یه دفعه گذاشتی رفتی؟..باور کن آرتام منظوری نداشت..

اخمام و کشیدم تو هم..

- دیگه حرفشم نزن پری..

ساکت شد..خوب می دونست اینجور مواقع که سگ بشم دوست ندارم کسی به پر و پام بپیچه..

به خودش از همه بیشتر مشکوک بودم و این به حال خرابم دامن می زد..

*****************************

هوا تاریک شده بود..2 تا چادر با فاصله از دریا و منقلی که ماهی ها روی زغال ِداغ در حال کباب شدن بودند..

و هیزمایی که صدای ترق و ترق سوختنشون تو اتیش حس خوبی رو بهم می داد..هوا سرد نبود ..ولی خب هوای شمال کاملا با تهران فرق داشت..

مهناز خانم داشت با موبایلش حرف می زد و لیلی جون و بی بی هم تو چادر نشسته بودند..من و پری دور اتیش دستامون و به عقب روی شن وماسه ها تکیه داده بودیم و نگامون به اسمون بود..

و امیر و فرهاد با شوخی و خنده داشتن ماهی ها رو کباب می کردن..اخلاق امیر جدا از آرتام بود..کاملا خوش رفتار و امروزی..

آرتام توماشین بود و نمی دونم داشت چکار می کرد..

مهناز خانم که مکالمه ش تموم شد با لبخند رو به امیر گفت: بیتا و خاله ت دارن میان اینجا..

امیر با لبخند به مادرش نگاه کرد..

-- اِ چه خوب..باز بوی کباب به دماغ بیتا خورد؟..

مهناز خانم خندید..

نگاهه کنجکاو ما رو که دید گفت: بیتا خواهرزاده م ِ ..با خواهرم شمال زندگی می کنن..با ماشین از ویلاشون تا اینجا 20 دقیقه بیشتر راه نیست..زنگ زده بودم حالشون و بپرسم که وقتی فهمید اومدیم شمال گفت بریم اونجا که من گفتم اونا بیان اینجا..

پری زیر گوشم گفت: من یه بار تو جشن عقدم دیدمش..دختر مهربون و شیطونیه..اون شب مهنازجون خواست نگهشون داره ولی بیتا گفت کلی کار داره باید برگردن..

بی تفاوت به حرفای پری گوش می دادم..

فرهاد ماهی های کباب شده رو گذاشت تو یه سینی و اومد سمت ما..

بعد از دقایقی صدای ترمز ماشین از پشت ِچادرا باعث شد همه ی نگاه ها به اون سمت کشیده بشه..از جامون بلند شدیم..

انگار خودشون بودن..دخترجوونی که تقریبا هم سن و سال من و پری بود و حدس می زدم باید بیتا باشه با لبخند به طرفمون دوید و با شور و حرارت خاصی خاله ش و بغل کرد و بوسید..

-- سلام خاله جون..الهی قربونتون برم دلم واسه تون یه ریزه شده بود..

مهناز خانمم صورتش و بوسید و باهاش احوال پرسی کرد..

مهناز خانم _ جدیدا بی وفا شدی دختر یه زنگم از خاله ی پیرت دریغ می کنی..

--اختیار دارید کی گفته خاله ی خوشگل من پیره؟..

مهناز خانم با لبخند صورت خواهرش و بوسید ..بیتا اومد طرفمون و بازار سلام و علیک گرم شد..

تو صورتش دقیق شدم..چشمای قهوه ای و درشت..مژه های بلند و فر..بینی قلمی و خوش فرمی که خدادادی کوچیک بود..لبای کوچیک و گوشتی..واقعا میشه گفت دختر خوشگلی بود..و صد البته شاد و سرحال..

با لبخند به همه مون دست داد..به من که رسید پری با دست بهم اشاره کرد و گفت: دلارام خواهرم..

بیتا با تعجب به پری نگاه کرد: مگه خواهر داشتی؟!..

پری خندید..

-- دلارام دوستمه ولی از خواهر بهم نزدیک تره..

بیتا با شیطنت ابروش و انداخت بالا و با لبخند گفت: باریکلااااا..که اینطور..

با مادرشم سلام و احوال پرسی کردیم..

همون موقع آرتام و دیدم که داره میاد طرفمون..

بیتا با دیدن آرتام لبخندش پررنگ تر شد و قبل از اینکه آرتام بهمون برسه اون رفت سمتش..

باهاش دست داد و حالش و پرسید..آرتام هم با خوشرویی جوابش و داد..

درسته لبخند نزد اما همه ی حالتاش دستم بود....

***********************

یه تیکه از گوشت ماهی رو گذاشتم دهنم..مزه ش عالی بود..ولی حیف که دل و دماغ درست وحسابی نداشتم..

امیر رو به بیتا که با اشتها غذاش و می خورد گفت: فک کنم مادرشوهرت دوستت داره..

بیتا با خنده گفت: کو مادرشوهر؟!..

امیر_ همیشه که واسه مردا صدق نمی کنه که میگن تا سر غذا رسید یعنی مادرزنش دوسش داره..یکیش خود تو دقیقا همیشه وقتی می رسی که غذای مامان حاضره..از همون بچگیتم شکمو بودی..

بیتا_ مگه با دست پخت محشری که خاله جون داره میشه شکمو نبود؟..

مهناز خانم با محبت نگاش کرد و گفت: نوش جونت دخترم..من که دختر ندارم تو با اولادم چه فرقی داری؟..

بیتا دستش و گذاشت رو سینه ش و با لحن بامزه ای گفت: ما مخلص خاله خانم گلمونم هستیم..

دختر بانمکی بود..اخلاق و رفتارش منو یاد زمانی مینداخت که هنوز با ارشام اشنا نشده بودم..اون موقع همینطور شاد و شیطون بودم..

هیچکی از پس زبونم بر نمی اومد حتی آرشام..اما حالا.....

نفسم و همراهه با آه از سینه م بیرون دادم که فقط پری و آرتام متوجه شدن..بقیه اون طرف اتیش نشسته بودن و ازم فاصله داشتن..

پری اروم کنار گوشم گفت: چرا آه می کشی؟!..

-هوم؟!..

--میگم آه کشیدنت واسه چیه؟!..

- هیچی..شامت و بخور..

-- دلارام مطمئنی خوبی؟..

- پری جان..خواهر گلم ..من خوبم میشه هر 5 دقیقه یه بار هی اینو ازم نپرسی؟..

-- بد ِ نگرانتم؟..

- نگفتم بد ِ گفتم شامت و بخور..

-- خدا امشب و با اخلاق چیزمرغی تو بخیر کنه..

- خیر سرم دارم شام کوفت می کنم ..

خندید ..

-- خیلی خب ببخشید، کوفت کن..

نتونستم جلوی خودم وبگیرم و خندیدم..

سنگینی نگاهه بقیه رو ما بود و من بی توجه به همه شون با ماهی تو بشقابم بازی می کردم..

همه دور آتیش نشسته بودیم ..من و پری پیش هم بودیم.. امیر و فرهادم کنار هم نشسته بودن و حرف می زدن..آرتام با چوب هیزما رو تو اتیش تکون می داد و شعله ورشون می کرد..

بی بی و مهناز جون و مادر بیتا که اسمش بهناز بود تو چادر نشسته بودن..

باد شدیدی می اومد..کم مونده بود شال و از سرم بکنه و با خودش ببره..

با صدای رعد و برق و بعدشم نم نم بارون نگاهه هر 6 نفرمون به سمت اسمون کشیده شد..

فرهاد _ هوا بدجور ریخته بهم..

امیر _ هوای شمال همینه..کم کم راه بیافتیم، ممکنه بارون شدیدتر بشه..

یه دفعه بیتا با صدای نسبتا بلندی که پر بود از هیجان گفت: من و مامان تازه رسیدیم همه ش به این امید اومدم که صدای آرتام و بشنوم..

همه ساکت شدن..و بیشتر از همه نگاهه متعجب من بود که رو آرتام میخکوب موند..

امیر خندید و از جاش بلند شد: من برم گیتار و بیارم می دونم تا این اخوی ما یه دهن واسه ت اواز نخونه ول کنش نیستی..

بیتا با شوق خاصی دستاش و زد بهم..امیر رفت سمت ماشینش و از صندوق عقب کیف گیتار و برداشت و برگشت پیشمون..

گیتار و گذاشت کنار آرتام و گفت: اخوی بسم الله..

همه به جمله ی امیر خندیدن جز من..که هنوزم مات و مبهوت داشتم آرتام و نگاه می کردم..

مگه آرتام....نه..این امکان نداره..آرشام بلد نبود گیتار بزنه..چه برسه به اینکه بخواد بخونه..شایدم.....

گیج و منگ داشتم نگاش می کردم که چطور ماهرانه گیتار و توی دستاش گرفته بود و تنظیمش می کرد..

انگشتاش روی سیم های گیتار لغزید و رو به جمع نگاه کرد..

بیتا با ذوق گفت: همونی که همیشه تو تـ..

آرتام اخم کرد..بیتا نیم نگاهی به جمع انداخت و رو به آرتام ملتمسانه گفت:همین یه بار......

با تردید نگام و به بیتا دوختم..

یعنی قبلا صداش و شنیده؟!..

به آرتام نگاه کردم که بعد از مکث کوتاهی درخواست بیتا رو قبول کرد..

تو دلم یه جوری شد..

یه حس بد..

شایدم حسادت..

نمی دونم چی بود ولی....

هیچ خوشم نیومد..

آرتام با تسلط، کاملا ماهرانه انگشتاش و روی سیم های گیتار می کشید ..

خدایا چرا نمی تونم باور کنم؟!..

(آهنگ کعبه ی احساس از محسن یاحقی)

شب پاییزی احساس مثه بارون منم نم نم

می ریزم تو خودم انگار دارم عاشق میشم کم کم

یکم گرمم یکم سردم تو رو حس می کنم هر دم

آهای روزای تکراری دیدین عاشق شدم من هم…

سرش پایین بود که همزمان با خوندن ترانه سرش و بلند کرد و به بیتا زل زد..

مردم و زنده شدم..

خدایا.........

اصلا انگار اون لحظه روح تو تنم نبود..سرد بودم....

نگو زوده تو دوست داشتن همین حد کافی و بس نیست

می دونم تا ته قصه هنوز چیزی مشخص نیست

قلبم جوری تو سینه می زد که می ترسیدم قفسه ی سینه م و هرآن بشکافه و بزنه بیرون و با هر تپش تموم احساسم و برملا کنه..

بی اراده اشک تو چشمام حلقه بست..

کف دستام عرق کرده بود..محکم تو هم فشارشون دادم..

چرا چهره ت پریشونه چرا تو قلبت آشوبه

برای تو اگه زوده برای من چقد خوبه

مهم نیست آخر قصه همین که دل به تو بستم

شناختم با تو احساسو یه دنیا عاشقت هستم

گوشه ی لبم و گزیدم تا یه وقت گریه م نگیره..یه قطره اشک نشست رو صورتم که سریع سرم و زیر انداختم تا کسی متوجه اون یه قطره اشک نشه..

بیتا با علاقه ی خاصی به آرتام نگاه می کرد ولی اینبار آرتام زل زده بود به آتیش..

حالا هم که سرم و انداخته بودم پایین و چیزی جز دستای سردم نمی دیدم..

دستایی که نیاز به حرارت داشتن تا گرم بشن..

اما هیچ حرارتی جز حرارت نگاهه آرشام نمی تونست منو اروم کنه..

مهم نیست اگه تو حتی بگی از عشقمون سیرم

میرم کعبه ی احساس و تو رو از خالق عشق پس می گیرم

مهم نیست آخر قصه همین که دل به تو بستم

شناختم با تو احساسو یه دنیا عاشقت هستم

به اینجای آهنگ که رسید نتونستم طاقت بیارم و نگاش نکنم..دلم بدجور بی تابی می کرد..

ولی همین که چشمم بهش افتاد نگاهمون تو هم گره خورد..دیگه نتونستم کاری کنم..نتونستم نگام و ازش بگیرم..

حالا فقط اونو می دیدم..با تموم بی وفاییاش..

اما.....این قلب هنوزم اونو می خواست..

خیره شده بود تو چشمام و می خوند..حس می کردم صداش داره می لرزه..شاید این و فقط من دارم حس می کنم..

با همه ی وجود می دیدم که چشماش در اثر انعکاس شعله های آتیش که زیر بارون هرآن امکان داشت خاموش بشه چطور می درخشید..

مهم نیست اگه تو حتی بگی از عشقمون سیرم

میرم کعبه ی احساس و تو رو از خالق عشق پس می گیرم

سرش و بلند کرد رو به اسمون ....و انگشتاش و محکم تر روی سیم های گیتار کشید و خوند..

تو رو از خالق عشق پس می گیرم

دستش از حرکت ایستاد..قفسه ی سینه ش با شتاب بالا و پایین می شد..همه واسه ش دست زدن جز من..

ناخداگاه از جام بلند شدم و بدون اینکه به کسی نگاه کنم و یا حرفی بزنم دویدم سمت صخره ای که با فاصله ی زیاد از ما درست سمت راستمون بود..صدای پری رو شنیدم اما فقط می دویدم..داشتم خفه می شدم..

بارون تند شده بود..

پشت صخره ایستادم و زدم زیر گریه..اومده بودم اینجا تا خودم و خالی کنم..تا گریه کنم و داد بزنم..تا خدا رو صدا کنم..از ته دل ضجه بزنم..

از دلی که پر از درد بود..پر از غم..تا کسی جز خودش صدام و نشنوه..

صدای قدم هایی رو، روی ماسه ها شنیدم..برگشتم و از پشت صخره اونطرف و نگاه کردم..با هق هق و نگاهی تار از اشک..

آرتام بود که به این سمت می اومد..صدای فریاد بلند امیرو شنیدم که صدامون می زد برگردیم..

به محض دیدن آرتام دیوونه شدم به طرف مخالف که هیچی جز سیاهی نبود دویدم..

نمی خواستم نزدیکم باشه..

می خواستم ازش فاصله بگیرم..برخلاف خواسته ی قلبیم می خواستم ازش دور بمونم..

برگشتم و پشت سرم و نگاه کردم..داشت می دوید و صدام می کرد وایسم..

داد زدم : نیا لعنتی..برگرد..نمی خوام ببینمت....جیغ کشیدم: بــــرو..

برگشتم ولی چون تاریک بود نتونستم جلوم و ببینم و پام تو یه چاله گیر کرد و....با جیغ خفیفی افتادم زمین.......

درد مثل صاعقه تو کل تنم پیچید..

گریه می کردم..اینبار علاوه بر روح،جسمم درد می کرد..

آرتام کنارم زانو زد..دستاش و هراسون دورم حصار کرد که از درد فریادم به آسمون بلند شد..

رو پهلو افتاده بودم و به خودم می پیچیدم..نگاه خیسم که زیر بارون تصویر صورتش و محوتر از قبل می دید روی صورتش لغزید..

بدجور نفس نفس می زد..چند بار پشت سر هم نفس عمیق کشید..

اسمم و بریده بریده صدا زد..

صورتم و برگردوندم..خواست بازوم و بگیره که صدای گوشیش بلند شد..

پشت سرهم سرفه کرد..دیگه صورتش و نمی دیدم ولی صداش خش دار و بریده تو گوشم پیچید..

-- شما برگردید .. نمی تونم امیر برو......داد زد: بِت میگم برو چرا نمی فهمی؟..من ارومم فقط مامان و بقیه رو با خودت برگردون ویلا..ماشینم و.......

به سرفه افتاد..با همون حالم که حالا از گریه فقط هق هقش تو گلوم مونده بود نگاش کردم........

نفس عمیق کشید..اروم تر از قبل تو گوشی گفت: ماشین و بذار پشت صخره....

گوشیش و اورد پایین ..نگام کرد..نفساش اروم تر شده بود..خواستم تو جام نیمخیز شم ولی از درد نتونستم و با ناله افتادم..

دستاش و گذاشت زیر شونه هام..

-- کمکت می کنم اروم پاشو..

داشت تکونم می داد..لبام و با درد گاز گرفتم..نگام تو صورتش بود و نگاهه اون به من که سعی داشت اروم از رو زمین بلندم کنه..

از اینکه نزدیکشم لال شدم..

از اینکه داره بغلم می کنه هیجان و با هر تپش از قلبم احساس می کردم..حتی با وجود درد.......

یه دستش و دور پاهام ودست دیگه ش و دور کمرم حلقه کرد..و با یک حرکت از زمین کنده شدم..

دیگه اشکی نبود که بریزم ..محوش بودم..محو صورت خیسش زیر بارون..

موهای خوش حالت و مشکیش خیس ریخته بود رو پیشونیش..

شدت بارون خیلی زیاد بود..

بارون مستقیم تو صورتمون می خورد..راحت نمی تونست جلوش و ببینه ..چند قطره از بارون خورد تو چشماش..

ارنج دست راستم درد می کرد و از همون سمت تو بغلش بودم..کف دستام می سوخت ..

دست چپم و اوردم بالا و سر انگشتام و اروم به چشماش کشیدم..از حرکت ایستاد..دیگه قدم از قدم بر نمی داشت ..

خودمم نمی دونستم دارم چکار می کنم..تموم کارام غیرارادی بود..

نرم و اروم چشماش و نوازش کردم..خیسی پشت پلکاش و با سر انگشتای لرزونم گرفتم تا راحت تر بتونه ببینه..

اروم دستم و اوردم پایین..چشماش و باز کرد..نگاه خواستنی وجذابش و تو چشمای خیسم انداخت..

هر دو دستم و به بدبختی اوردم بالا و دور گردنش حلقه کردم .. 

غرش آسمون تنم و واسه یه لحظه لرزوند..دستش دور کمرم محکم تر شد ..

و دیگه ترس از هیچی نداشتم..چون خودم و تو اغوش کسی حس می کردم که همه ی دنیام تو وجودش خلاصه می شد..

تاب نگاهش و نیاوردم و سرم و گذاشتم رو سینه ش..

راه افتاد ولی قدماش در عین حال اروم ولی محکم بود..چشمام و بستم و با تموم وجود به صدای قلبش گوش دادم..

تند بود و..نامنظم..

ضربانش و زیر گوشم حتی از روی لباسای خیسشم حس می کردم..صورتم و به سینه ش فشار دادم و.....

همه ی وجودم بی حس شد..

چشمایی که بسته بود، اما حالا هیچ چیز رو حس نمی کرد..

********************************

گرمای شدیدی و رو پیشونیم حس کردم..دستی که نوازشگرانه رو صورتم کشیده می شد..

جرات نداشتم چشمام و باز کنم..تموم حوادث و اتفاقات قبل پیش چشمام بود و .... با این گرما احساس غریبی نمی کردم..

انگشتای دستش حصار بین انگشتام شده بود..دستاش چقدر داغ ِ ..صدای نفسام بلند شد..داشتم هیجان و با جزء جزء ِ وجودم لمس می کردم ..نتونستم بیشتر از اون چشمام و بسته نگه دارم..

اروم بازشون کردم و قبل از اینکه کامل باز بشن اون گرمای ل*ذ*ت بخش ازم دور شد..

نگاهم و نرم کشیدم سمتش..کنارم نشسته بود..نگام و که رو خودش دید بلند شد و رفت کنار پنجره..

گیج و منگ چشمام و از روش برداشتم و به اطراف دوختم..از تعجب دهنم باز موند..........

یه ضرب تو جام نشستم ..فقط زانوم درد می کرد ..

- ما کجاییم؟!..

نگاش و از پنجره نگرفت ..

-- تو کلبه!....

- اینو که خودمم دارم می بینم..چرا اینجاییم؟!..

--نمی دونم!..

-اما اینجا که........

سکوت کردم..از این همه خونسردی تو رفتارش حرصم گرفته بود..پا رو دلم گذاشتم و سعی کردم برگردم تو جلد دلارامی که با آرتام غریبه بود..

چقدر سخته که کنارش باشی و بگی باهاش غریبه ای..

هنوز بارون می اومد..بیرون تاریک بود و تو کلبه درست مثل اونشب که با ارشام اینجا بودیم نور شمع های کوچیک وبزرگ اطراف کلبه رو، روشن کرده بود..

با کلامی که رنگ و بوی خاصی به خودش داشت در حالی که نگام به شیشه ی بارون خورده ی پنجره بود گفتم: خدا کنه هر چی زودتر بارون بند بیاد..اینجا موندنم بیشتر از این درست نیست..

تند برگشت و نگام کرد..حدسم درست بود..داشتم با اعصابش بازی می کردم..

همه ی حالت ها و عکس العملاش و می شناختم..

با اخم نگام کرد..

-- نگران نامزدت نباش رو گوشیت زنگ زد بهش گفتم بارون که بند اومد بر می گردیم..

لب تخت نشستم وبه زانوم دست کشیدم..لباسام نم داشت اما..لباسای آرتام با قبلیا که تنش بود فرق داشت..

وقتی کنار ساحل بودیم یه بلوز جذب استین کوتاه آبی تنش بود اما حالا یه بلوز مردونه ی استین بلند سفید....

- معلومه که نگرانم میشه.. من..با یه مرد غریبه ..تو یه کلبه ای که هیچ کس جز ما توش نیست..هر کی هم باشه نگران میشه..

متوجه تیکه ای که بهش انداختم شد..

یه قدم اومد سمتم ولی همون پایین تخت ایستاد و جلوتر نیومد..

تو چشماش نگاه کردم که چطور با خشم به من زل زده بود..

چرا ساکتی؟..

چرا هیچی نمیگی؟..

بگو..تو رو به خدا بگو که من شوهرتم..سرم داد بزن..هوار بکش..

بگو حق ندارم اسم فرهاد و بیارم..هر چی دلت می خواد بهم بگو فقط ساکت نباش..با نگات باهام حرف نزن بذار صدات و بشنوم لعنتی..

طاقت نداشتم بیشتر از اون تحمل کنم..سکوت هیچ چیز و حل نمی کرد..آرشام محکم تر از این حرفا بود که بخواد با حسادت ت*ح*ر*ی*ک بشه..

با اینکه می دونستم ولی خواستم شانسم و امتحان کنم....اما نشد..

باید یه کاری می کردم..

-تشنمه......

یه تای ابروش و انداخت بالا..

بدون اینکه به اطرافش نگاه کنه گفت: تو کلبه اب نیست..

-- اما من تشنمه..

-- شنیدی که چی گفتم..

- حتی تو یخچال؟!..

-- حتی تو یخچا.........

ساکت شد..بدون کوچکترین تغییری تو صورتم زل زدم تو چشماش و گفتم: از کجا می دونی تو یخچال اب نیست؟؟!!..

بی تفاوت برگشت سمت پنجره..

-- قبلا دیدم......

نگام و چرخوندم سمت یخچال..کلی چیز میز روش چیده بود ..هیزم و کلی خرت و پرت دیگه..

- اما رو یخچال کلی هیزم ِ..پس........

برگشت و نگام کرد..

قبل از اینکه چیزی بگه به لباساش اشاره کردم..

- کی تونستی لباس عوض کنی؟!..یادمه یه بلوز استین کوتاه ابی تنت بود ولی حالا.........

مشکوک نگاش کردم..هیچی نمی گفت فقط نگام می کرد..

اخم داشت اما نه از سر عصبانیت..

از جام بلند شدم..لنگ می زدم..زانوم درد می کرد..

دستم و گرفتم به بالای تخت و رو بهش گفتم: تو این کلبه رو از کجا می شناختی؟!..چطور اینجا رو پیدا کردی؟!..

باز هم سکوت..نگاش و از روم برداشت..

راه افتادم سمتش..شَل می زدم..رو به روش وایسادم..نگاه من به اون بود و نگاهه اون به یه نقطه ی نامعلوم..

- چرا از عطر یاس استفاده می کنی؟!..نکنه می خوای بگی یه عادته؟!..

نگام کرد..

لباش لرزید..

چشماش کاسه ی خون بود..

اشکام دونه دونه رو گونه هام نشست..با بغض زمزمه کردم: تو آرشامی..

با جنون خاصی داد زد : نـه.......

پشتش و بهم کرد و سرش و تو دستاش گرفت..با هق هق گفتم: چرا تو خودشی..تو آرشامی..از همون اولم می دونستم..حتی یه لحظه هم شک نکردم..

سرش و فشار داد و فریاد زد: خفه شــــو..بِبُر صدات و..

با هق هق و بغض خفه ای که تو گلوم داشت از پا درم میاورد رفتم جلوش وایسادم.. 

می خواستم سرش داد بزنم اما بغضم نمی ذاشت..

-دیگه بسمه..بسه هر چی خفه شدم و هیچی نگفتم..خیال کردی احمقم که نتونم اتفاقات اطرافم و بفهمم و درک کنم؟..اگه تموم اینا رو نادیده بگیرم ظاهرت و چی؟!..نگاهت و ..همه ی حرکات و رفتارت مثل اونه..چرا داری ازم فرار می کنی بی معرفت؟..نگام کن..خوب نگام کن....

یه قدم بهش نزدیک شدم سرش پایین بود دیوانه وار صورتش و با دستام قاب گرفتم و مجبورش کردم نگام کنه.....

ضجه زدم: من زنتم..کسی که یه عمر منتظرت موند تا تو برگردی پیشش ولی توی بی وفا زنده بودی و حسابمم نکردی..

صورتش داغ بود..نگاش تبدار و پرحرارت....

ولی فقط برای یه لحظه..اتیش چشماش در کمتر از چند ثانیه خاموش شد..

نفس نفس می زد..دستام و به شدت پس زد و عقب رفت..

عصبی بود..به خودش می لرزید..

دستاش و از هم باز کرد و بلند گفت: اره من آرشامم..همون کسی که تو شوهرت خطابش می کنی ولی با وجود من و پیش چشمم با یه کس دیگه نامزد می کنی و....

پوزخند زد..صداش اروم تر شد اما پر از گلایه..پر از غم..

غمی که می تونستم شفاف و بی پرده حسش کنم..

-- اره من همونم..همونی که با علم به اینکه شوهرتم ساده و بی غیرت فرضش کردی ..همونی که جلوی چشماش با یه نفر دیگه.........

-بس کن..تموم اون کارا به خاطرخودت بود..

پوزخند زد و با خشونت بلند گفت: مسخره تر از این به عمرم نشنیدم..

- اما به خدا من دارم.........

--قسم نخور..

با صدای فریادش خفه شدم..تکرار کرد: قسم نخور دلارام..اونی که باید با چشم می دیدم و دیدم..دیگه جای اما و اگر نذاشتی..

پشتش و بهم کرد و خواست بره سمت در که با وجود درد زانوم دویدم و از پشت بغلش کردم..

لرزش تنش و تو اغوشم حس کردم..

منم می لرزیدم..

نمی خواستم از دستش بدم..

محکم بغلش کرده بودم و اون بی حرکت وسط کلبه ایستاده بود....

- نرو..آرشام به قرآن دیگه طاقت ندارم..یه بار شکستم ..ولی با عشق قلبم و بند زدم..الان به یه تلنگر تو بنده دوباره نشکنش..تو رو خدا نرو..من همه ی اون کارا رو کردم تا تو رو به خودت بیارم..وقتی تو خونه تون گفتی ارشام نیستی فهمیدم کجای این راهم..بدون دفاع ولی با هدف..هدفم تو بودی حالا به دستت اوردم..

حلقه ی دستام و تنگ تر کردم........دستاش که ازاد بود و اورد بالا و پنجه هاش و لا به لای انگشتام فرو برد و دستام و از هم باز کرد..

با قدم های بلند از کلبه رفت بیرون ..در و نبست اما صدای قدم هاش و روی پله های چوبی جلوی کلبه شنیدم..

همونجا زانو زدم و با هق هق دستام و گذاشتم رو زمین..سرم رو به پایین خم شده بود..

یه دفعه با شنیدن صدای فریاد هراسون سرم و بلند کردم..

دستم و به زانوم گرفتم و بلند شدم..

لنگان لنگان رفتم سمت در و تو درگاه ایستادم..صدای فریادش از پشت کلبه می اومد..

بی توجه به بارون از کلبه زدم بیرون..با نگرانی اطرافم و نگاه می کردم..

کفشام تو گل و لای فرو می رفت اما باز می خواستم قدمام و تندتر بردارم..

با اون زانوی زخمی سختم بود..

پشت کلبه زانو زده بود و سرش و رو به اسمون بلند کرده بود..پشت سر هم فریاد می کشید و خدا رو صدا می زد..متوجه من نشد..

داشتم می رفتم سمتش که شنیدم رو به آسمون داد زد: دیگه بسمه..دیگه طاقت ندارم..چرا تموم نمیشه؟..چرا این دردی که تو سینه م گذاشتی تموم نمیشه؟..15 سال کم بود؟..

بلندتر با صدای خش دار و گرفته ای فریاد کشید:من که باورت کردم چرا تو باورم نداری خــــداااااااا ؟؟!!.....

کنارش رو زانو افتادم..صورتش جمع شده بود..

دستاش و رو زانوهاش مشت کرد..چشماش و بست..

بارون به صورتش شلاق می زد..چشماش و محکمتر روی هم فشار داد..

بدجور به خودش می لرزید..اطرفمون تاریک بود..نور خیلی کمی از فانوس جلوی کلبه به اینطرف می تابید..

دستاش و گرفتم..چشماش و باز کرد..سرش و اروم سمتم چرخوند..

با چونه ای لرزون از بغض و نگاهی به خیسی دل اسمون خیره شدیم تو چشمای هم..

دستاش و محکم فشار دادم..

بی هوا منو کشید سمت خودش و سفت بین بازوهاش فشارم داد..

پیراهنش و از پشت چنگ زدم..

روی شونه ش هق هق می کردم..

پشت سر هم گفتم: چرا رفتی؟..چرا تنهام گذاشتی؟..چرا آرامش و از هر دومون گرفتی؟..

هیچی نمی گفت..شونه هاش می لرزید..هر دو خیس شده بودیم..لباسم که قبلا نم داشت حالا کامل به تنم چسبیده بود..

منو از خودش جدا کرد..از روی زمین بلند شد و دستم و گرفت..

خواست بغلم کنه نذاشتم..تردیدم و که دید چیزی نگفت..

رفتیم تو کلبه و آرشام در و بست..به موهام دست کشیدم..

دماغم و مرتب بالا می کشیدم..تنم داغ بود..

برگشتم تا به آرشام نگاه کنم..با همون لباسای خیس نشسته بود رو زمین..دستاش و برده بود عقب وسرش و گرفته بود بالا..ژستش جوری بود که دلم و لرزوند..

خواستم چشم ازش بگیرم اما با بدبختی موفق شدم..

پشتم و بهش کردم و در حالی که نگام به اتیش شومینه بود تو فکرش بودم..

با اولین عطسه فهمیدم که بدجور سرما خوردم..

بدون هیچ قصدی دکمه های پیراهنم و باز کردم..یه سارافن روش تنم بود که ظاهرا وقتی آرشام منو اورده بود تو کلبه از تنم درش اورده بود..

و یه پیراهن مدل ِمردونه هم به رنگ سفید زیرش تنم بود..

پیراهن خیس و از تنم در اوردم و انداختمش کنار شومینه..حالا با یه تاپ نیم تنه و یه شلوار جین سفید رو به روی اتیش ایستاده بودم..تاپمم خیس شده بود ولی چاره ای نبود نمی تونستم اینو هم در بیارم..

تو فکر بودم..تو فکر آرشام که چطور با حرص و عصبانیت با خدا حرف می زد..

امیدوار بودم هر چه زودتر همه چیز و برام توضیح بده..

دلیل دور بودنش..

احساس غریبگی بینمون ..

و دلیل این همه فاصله رو برام بگه..

موهای خیسم و ریختم یه طرف شونه م و پنجه هام و لا به لاشون کشیدم..

پوست سفیدم با وجود خیسی تنم، مقابل نور مستقیم اتیش برق می زد..

رو به شومینه زانو زدم و دستام و گرفتم جلوش..موهام و افشون کردم تا نمش گرفته شه..

همونطور که خم شده بودم دستی گرم تر از حرارت شومینه رو،روی پوست کمرم حس کردم..

و بعد از اون شوکی که مثل جریان برق از تنم رد شد..

موهام جلوی دیدم و گرفته بودن..قصدم نداشتم برگردم و نگاش کنم..توانش و تو خودم نمی دیدم..

دستش و نرم و اهسته رو کمرم حرکت داد..تنم گر گرفت..رد تماس دستش با پوست تنم سوزن سوزن می شد..

شونه هام و گرفت..مجبورم کرد برگردم..اگه اجبار از طرف آرشام باشه من در مقابلش از خودم هیچ اختیاری نداشتم..

نیمی از موهام صورتم و پوشونده بود..با سر انگشتاش اونا رو عقب زد..برد پشت گوشم و نوازشگرانه نگام کرد..

نگاهش برق می زد..نقش شعله های اتیش تو چشماش افتاده بود و درخشش چشماش و صد چندان کرده بود..

هیجان و تو نگام دید..قفسه ی سینه م که از تپش های تند و نامنظم قلبم بالا و پایین می شد همه و همه بیانگر حال خرابم بود..

بازوهای ب*ر*ه*ن*ه و سردم تو دستاش بود..هیچ حرکتی نمی کرد..چقدر بهش نیاز داشتم..

به شوهرم..به مردی که همه ی زندگیم بود..5 سال و به انتظار نشستم فقط به خاطر عشقی که ازش توی قلبم داشتم..

می دونستم مثل همیشه می تونه حقایق ِ همه ی گفته هام و از تو چشمام بخونه..

بی تاب و بی قرار دستام و دور گردنش حلقه کردم و خزیدم تو آغوشش..

انقدر گرم و محکم که تا خواست کمرم و بگیره کنترلش و از دست داد و به پشت رو زمین خوابید..

دستام و از دور گردنش باز نکردم اما صورتم و کشیدم عقب..تو چشماش زل زدم..

توشون خیلی چیزا رو تونستم ببینم..

عشق و تمنا..

خواهش و نیاز..

غم و..

سکوت..

سکوتی پر معنا..

لبام و بردم جلو..نگاش و از چشمام به لبام دوخت..گونه ش و بوسیدم..چشماش و بست..با مکث سرم و بلند کردم..اونطرف صورتشم بوسیدم....چونه..گوشه ی لباش..پیشونی..زیر گردن..

همه جای صورتش جز لباش..دوست داشتم اون پیش قدم بشه و من داشتم زمینه ش و براش فراهم می کردم..

دیگه بس بود دوری و جدایی..

امشب هر دوی ما به این حوادث تلخ و ازاردهنده پایان میدیم..

گردن و زیر لاله ی گوشش و که بوسیدم دیگه نتونست طاقت بیاره و در حالی که تند و کش دار نفس می کشید برم گردوند..

روم خیمه زده بود با چشمای خمار و خواستنیش تو چشمام زل زده بود..لباش و از هم باز کرد و زمزمه کرد: دلارام..امشب....

به همون آرومی پرسیدم: امشب چی؟!..

دستاش ستون بین من و خودش بود ..خم شد رو صورتم..

صورتش و برد زیر چونه م و بوسید..نفسای داغش پوستم و اتیش زد..

مور مورم شد..یه حس فوق العاده..

لاله ی گوشم و بوسید و با صدایی که می لرزید گفت: فقط امشب......

منظورش و نفهمیدم..برای همین تکرار کردم: فقط امشب؟!..آرشام چی می خوای بگی؟!..چرا.............

--هیسسسسسسس........

ساکت شدم..تو موهام نفس کشید..عمیق و آهسته نفسش و بیرون داد و تو همون حالت با دست راستش صورتم و نوازش کرد..

-- نمی تونم..می خوام بکشم کنار ولی نمی تونم..دلارام....ازم فاصله بگیر..من نمی تونم ولی تو اینکار و بکن..

بهت زده دستام دور گردنش خشک شد و نگام به سقف کلبه خیره موند..

اروم گفتم: چی میگی آرشام؟!..خب من..منم می خوام با تـ............

-- به خاطر خودت..

- ولی من می خوام با تو باشم، بدون هیچ قید و مرزی..من زنتم..

-- نمی خوام خودم و کنار بکشم..می خوام امشب باهات.............

صورتش و تو موهام فرو برده بود با هر نفس جمله ش و به زبون میاورد..

با ترس خاصی دستام و دور کمرش حلقه کردم و به خودم فشارش دادم..

- نه..نمیذارم..

-- پشیمون میشی..

- نمیشم..این چه حرفیه؟!..

-- دلارام....

- آرشام!! ..........

سرش و اروم اورد بالا و نگام کرد..

با دیدن چشمای خمارش لبخند زدم..لبخندی از سر عشق و نگاهی پر شده از تمنا......

نگاش از تو چشمام سرخورد رو لبام..لبایی که منتظر بودن لبای آرشام اونا رو به اتیش بکشه..

و......

در یک چشم به هم زدن خم شد رو صورتم و با شور و هیجان خاصی لبام و بوسید..التهابی که بینمون بود به جرات میتونم بگم حتی قابل وصف نبود..

پنجه هام و تو موهاش فرو بردم و لبام و محکم به لباش فشار دادم..دوست داشتم کاری کنم که تردید و فراموش کنه..

دلیلش هر چی که می خواد باشه.. بعد از تموم این اتفاقات می تونستیم تو ارامش با هم حرف بزنیم..

اما امشب..الان..توی این لحظه....فقط خودش وآغوش گرمش و می خواستم..

بهش نیاز داشتم..نیازی که این همه سال سرکوبش کردم..من یه زنم..یه زن با تموم نیازها و خواسته هاش..که فقط آرشام می تونست اونا رو در من براورده کنه..

فقط اون..کسی که نسبت بهش احساس داشتم..

هر دو به نفس نفس افتادیم..تو همون حالت از روی زمین بلندم کرد و رفت سمت تخت..اروم خوابوندم رو تخت نیم خیز شدم تا اونم بخوابه ..

چرخیدم روش و با دستاش کمرم و گرفت..دکمه های پیراهنش و باز کردم..

پیراهن نمناک و از تنش در اورد..قفسه ی سینه ش و نوازش کردم و بوسیدم..

بی قرار برم گردوند رو تخت..گرما و حرارتی که بینمون بود از اتیش هیزمای توی شومینه هم بیشتر بود..

نفسای داغش..

حرارت نگاهش..

التهاب دستاش..

گرمای اغوشش..

اینها هر کدوم زمانی به اوج ِ خودشون رسیدن که آرشام تاپم و با یک حرکت از تنم در اورد و........

سفت بغلم کرد و صورتم و غرق بوسه کرد..

**********************************

سرم رو سینه ش بود..با سرانگشتم به حالت نوازش روی قفسه ی سینه ش می کشیدم..

بیدار بود..دست چپش دور شونه ی ل*خ*ت*م حلقه شده بود و نگاش به سقف بود..

بوسه ای پر از ارامش روی قفسه ی عضلانی سینه ش نشوندم و بوسه ی دومم و زیر چونه ش زدم..

سرش و به سرم تکیه داد..سرم و گذاشتم رو سینه ش..

صدای قلبش بلند بود..

و برای من که مرزی بین قلبامون نمی دیدم بلندتر از معمول ..

نرم خندیدم و اروم گفتم: چه تند می زنه!..

به شوخی ولی با لحن جدی گفت: اگه اذیتت می کنه میگم اصلا نزنه!!..

اخم کردم و با سر انگشتام زدم به بازوش و نگاش کردم..

همون لبخندی که دلم یه دنیا واسه ش تنگ شده بود و رو لباش دیدم..

با دیدن لبخندش لبام به خنده باز شد..

ابروهاش و انداخت بالا..

-- از حرفم خوشت اومد؟!..

- نه مگه دیوونه شدی؟!..فقط می دونی چقد دلم برای لبخند ِ سالی یه بارت تنگ شده بود؟!..

لبخندش اروم اروم محو شد..

نگاش تو چشمام بود که گفتم: دیگه نشنوم از این حرفا بزنیا..

سفت بغلم کرد ..خودم و کشیدم بالاتر و گونه ش و بوسیدم ..نذاشت سرم و بکشم عقب و چونه م وگرفت..اما به جای لبام، پیشونیم و بوسید..

--کدوم حرفا؟!..

با دستم قفسه ی سینه ش و لمس کردم و با لحنی که شک نداشتم به دلش می شینه گفتم: این قلب هر روز باید بتپه..

-- تا کی؟!..

نگاش کردم..

- تا ابد..

-- ابد یعنی چقدر؟!..

-اِِِِ!!..

خندید....منم خندیدم..

سپیده زده بود..نشستم رو تخت و لباسام و پوشیدم..

-- کجا؟!..

- می خوام برم دستشویی..کجاست؟..

--پشت کلبه..بذار منم باهات بیام..

از جام بلند شدم و زیپ شلوارم و بستم..

- نه نمی خواد هوا روشنه..

--باشه این اطراف امن نیست..

خواست بشینه که دستام و گذاشتم رو سینه ش..تو صورتم نگاه کرد..

با لحن شیرینی زمزمه کردم: عزیزم گفتم لازم نیست ....

و در حالی که به پیشونیش دست می کشیدم گفتم: از دیشب صورتت داغه..معلومه تو هم داری مثل من سرما می خوری الان عرق داری بیای بیرون حالت بدتر میشه..

یه جور خاصی نگام می کرد..اما من تو صورتش لبخند زدم..

- چرا اینجوری نگام می کنی؟!..

لباش و با زبون تر کرد..

-- هیچی....باشه برو فقط کتم پشت در اویزونه اونو هم بپوش..شالتم فکر کنم خشک شده اونم حتما سرت کن هنوز داره بارون میاد..

خندیدم.. و نتونستم جلوی خودم و بگیرم و لبم و محکم گذاشتم رو لباش ..سفت بوسش کردم..

چشماش داشت بسته می شد که کشیدم عقب و با شیطنت نگاش کردم..

شیطنت و که تو چشمام دید لبخند زد..

*************************************

(آهنگ به من برگردون_محسن یاحقی)

به من برگردون اون روزو ، که با تو زندگی خوب بود

به شوق دیدنت هر دم ، تو دل بدجوری آشوب بود

به من برگردون اون روزو ، شبو از بین ما بردار

یه کاری کن که برگرده ، گذشته های بی تکرار

که من جا مونده ام انگار ، تو اون روزا و لحظه ها

با این من آشنا نیستم ، من انگار مرده ام سال ها

منو برگردون از گریه ، به خنده های بی وقفه

وجودم یخ زده از غم ، غمت طوفانی از برفه

به من برگردون احساسی ، که آرومم کنه بازم

وگرنه من بدون تو ، با دلتنگی نمی سازم

می یام پیش تو که رفتی ، حالا که سرد و غمگینم

تو هم برگردون آغوشقت ، که من محتاج تسکینم

به من برگردون حسی که گرفتی از دلم ناگه

دارم شک می کنم حتی ، ما با هم بوده ایم یا نه

یه کاری کن من مرده ، دوباره زنده شم در تو

عزیزم کار سختی نیست ، فقط یک لحظه پیدا شو ... 

فقط یک لحظه پیدا شو ... 

فقط یک لحظه پیدا شو...

********************************

بارون یه کم اروم شده بود ..

از دستشویی که اومدم بیرون تند دویدم سمت کلبه و رفتم تو..کت آرشام و از رو سرم برداشتم و اویزون کردم پشت در..

-وای هنوزم داره بارون میاد می دونستی من همیشه عاشق بارو...........

برگشتم و پشت سرم و نگاه کردم اما آرشام اونجا نبود..با تعجب رفتم کنار پنجره و بیرون و نگاه کردم..ولی نتونستم ببینمش..

با شنیدن صدای قار و قور شکمم دستم و گذاشتم روش..حسابی گرسنه م بود..

رفتم سمت شومینه و رو به روش نشستم..زانوهام و بغل گرفتم و با فکر به آرشام نگام و به شعله های سوزان اتیش دوختم..

از جام بلند شدم و چندتا تیکه هیزم انداختم توش..

دستام و به هم مالیدم و نشستم رو تخت..همون موقع در کلبه باز شد..نگام و سریع چرخوندم سمتش..

با دیدن ارشام با رنگی پریده و صورت خیس، نگران از جام بلند شدم..

اخماش و با دیدن من کشید تو هم..اومد تو و در و بست..

خواستم برم سمتش ولی همین که دستش و اورد بالا سرجام وایسادم..

-آرشام خوبی؟!..چرا سر و وضعت اینجوری ِ ؟!..

عصبی به تخت اشاره کرد وگفت: بشین ..

یه کم نگاش کردم و با تردید عقب عقب رفتم..نشستم رو تخت اونم رفت سمت شومینه و همونجا ایستاد..

یه دفعه ترس بدی تو دلم نشست..انگار قرار بود یه اتفاق بد بیافته..یه جور دلشوره..

مخصوصا با دیدن حال و روز ارشام که نمی دونم چرا یه دفعه اینطور بهم ریخت..

موبایلش زنگ خورد..جواب داد..

دیشب گفته بود خاموشش کرده اما حالا روشن بود..

--الو....تا 1 ساعت دیگه..اره می دونم....خیلی خب باشه.........

برگشت و نگام کرد.......تو گوشی گفت: الان نمی تونه حرف بزنه..باشه..........

گوشی رو قطع کرد ..

-- گوشیت خاموشه؟..

سرم و تکون دادم..

-با امیر حرف می زدی؟..

فقط سرش وتکون داد..

-آرشام چرا تو........

-- بهت میگم..یعنی همون دیشب می خواستم بگم اما نشد..

دستام و با استرس تو هم گره کردم..

- چی شده؟!..

جرات نداشتم ازش بپرسم منظورت از این حرفا چیه؟..یه جورایی می خواستم کشش بده..برعکس همیشه نمی خواستم سریع بره سر اصل مطلب..

حس می کردم اون چیزی که می خواد بگه....نمی تونه خوشایند باشه..

شروع کرد تو کلبه قدم زدن..اینبار یه تیشرت خاکستری جذب تنش کرده بود با شلوار جین سرمه ای ِ تیره ..

خیره شدم بهش و منتظر بودم یه چیزی بگه..

خواست حرف بزنه که به سرفه افتاد..سینه ش خس خس می کرد..همون موقع منم عطسه کردم..با وجود اون همه استرس خنده م گرفته بود..هردومون حسابی سرما خورده بودیم..

یه دستمال کاغذی از تو جعبه ی روی میز کنار تخت برداشتم و به دماغم کشیدم..دستم و که اوردم پایین صداش وشنیدم..

سرد و....کاملا جدی.........

-- اهل حاشیه و این حرفا نیستم سریع میرم سر اصل مطلب..دیشب خواستم جلوی کارمون و بگیرم..با اینکه گفتم نمی تونم اما از تو خواستم نذاری بیشتر از اون جلو بریم اما ....دیگه نمی شد کاری کرد..ناخواسته بود..حداقل از جانب من..نمی دونستم دارم چکار می کنم..خب می دونی یه جورایی َ م شاید حق داشتم وقتی بعد از 5 سال اندامت و بدون هیچ حجابی دیدم که اونطور ه*و*س انگیز به چشم می اومدی نتونستم جلوی خودم و بگیرم و.......

به صورتش دست کشید..

مات و مبهوت خفه خون گرفته بودم و همه ی وجودم شده بود چشم و گوش و فقط اونو نگاه می کردم....می خواد به کجا برسه؟!..

نفسش و عمیق بیرون داد و اروم تر از قبل گفت: تموم مدت ازت دوری می کردم چون دیگه مثل گذشته نبودم..اون علاقه..اون نگاه های گرم و دستایی که یه اغوش پر از ارامش می خواست..دیگه من اون ادم نبودم..5 سال زمان مناسبی بود که بتونم فکر کنم و ببینم که کجای این زندگی قرار دارم..نمی خوام همه چیز و برات توضیح بدم اینکه چی شد به اینجا رسیدم..نمیگم چون، هر دوی ما به اخر این مسیر رسیدیم..

نگام کرد ..

به منی که عین مجسمه صاف و صامت فقط داشتم نگاش می کردم..

انگار که دارم خواب می بینم..یه خواب بد..یه کابوس وحشتناک..

ادامه داد: دیگه اون علاقه و شور و حال سابق و تو قلبم نسبت بهت ندارم..کار دیشبم و پای علاقه م نذار اون کارم کاملا غیرارادی بود..به هرحال منم یه مردم..اون لحظه نتونستم خودم و کنترل کنم..دیشب خواستم بگم نشد اما حالا میگم....

مکث کرد..سرش و زیر انداخت..دستش و تو جیب شلوارش فرو برد..

حلقه ش و بیرون اورد..همونی که سر عقد دستش کردم!!....

«اینو کی از دستم در اورد؟!»..

به طرفم اومد و با طمانینه حلقه رو گذاشت کف دستم..

دستی که سردتر از حلقه ی فلزی بود..

-- ما از هم جدا میشیم..بدون هیچ دردسری تو میری دنبال زندگیت، منم به زندگی خودم می رسم..همونطور که تو این 5 سال بدون تو ارامش و پیدا کردم بازم می تونم ادامه بدم..کارای طلاق و وکیلم انجام میده..به یه همچین روزی فکرکرده بودم، حالا که همه چیزو می دونی کارا رو جلو میندازم حداکثر تا 1 هفته ی دیگه بعد از کارای دادگاه می تونیم بریم محضر و....بعدشم طلاق.......

اسم طلاق و که اورد وجودم لرزید..حلقه رو تو مشتم فشار دادم..حس می کردم علاوه بر جسم، روحمم از خشم پر شده..

اینبارم شکستم..آرشام برای دومین بار خردم کرد..

بی رمق از جام بلند شدم..اون هنوز داشت حرف می زد که نفهمیدم چی شد و دستم و اوردم بالا و محکم خوابوندم تو صورتش....

صورتش چرخید سمت چپ و دستش و گذاشت رو گونه ش..

هیچی نگفتم..

هیچی..

خاموش و بی صدا..

دیگه نمی تونستم حرف بزنم..دیگه نمی خواستم صدام و بشنوه و صداش و بشنوم..نمی خواستم نگاش تو چشمام بیافته..

همین سیلی نشونه ی هزاران حرف نگفته بود..حرفایی که دلم می خواست تو صورتش فریاد بزنم اما..سکوت کردم..

با خشم حلقه رو پرت کردم سمت شومینه ..حلقه با صدای ریزی افتاد لا به لای هیزما..

باید تو صورتش داد می زدم و می گفتم دستمریزاد خیلی مردی!!..به خودت افتخار کن که بعد از 5 سال برگشتی و به زنی که تا پای جون عاشقت موند خیلی آسون میگی از زندگیم برو بیرون!!....

بس بود هر چی التماسش و کردم..دیگه بیشتر از این نمی تونم ببینم که چطور غرورم و زیر پاهاش له می کنه..

اون بدون من به ارامش می رسه پس....

میرم که نباشم..

شالم و از روی تخت برداشتم و دویدم سمت در..همون لباسای دیشب تنم بود..

صدای قدم های بلندش و از پشت سر شنیدم و حتی چند بارصدام زد اما من بی توجه به اون فقط می دویدم..

بارون نم نمک می بارید..گریه نمی کردم..حتی هق هقم نمی کردم اما اشکام خود به خود صورتم و پوشونده بودن..لعنتیا هیچ وقت دست از سرم بر نمی دارن..

با زانویی که زخمی بود حالا جوری می دویدم که آرشامم نتونه به گرد پام برسه..

بالاخره تونستم از شر اون جنگل لعنتی خلاص بشم..دویدم سمت روستا..نفسم بریده بود..دیگه جونی تو پاهام نداشتم..مخصوصا اینکه از دیشب هیچی نخورده بودم..

یه تاکسی تلفنی درست مرکز روستا بود که خدا رو شکر ماشین داشتن..همین یه دونه تاکسی تلفنی تو روستا بود..

راننده که یه پیرمرد حدودا 60 ساله بود از تو اینه ی جلو نیم نگاهی بهم انداخت و با لحنی پدرانه گفت: دخترم حالت خوبه؟!..رنگ و روت پریده..

فقط سرم و تکون دادم .. اب دهنم و قورت دادم..گلوم می سوخت..تنم داغ بود..انگار که داشتم تو تب می سوختم..اما بازم مقاومت می کردم..

--اون ماشینی که پشت سرمون ِ با شماست؟..مرتب داره چراغ می زنه..

بی رمق برگشتم و از شیشه ی عقب ِماشین بیرون و نگاه کردم..خودش بود..ماشین آرشام بود..

تند رو به راننده کردم و گفتم: هر چی چراغ زد، بوق زد نگه ندارید ..خواهش می کنم..

-- مزاحمت شده دخترم؟!..

مکث کردم و گفتم: اره اقا مزاحمه..فقط نگه ندار..

تا خود ویلا هی برمی گشتم و پشت سرم و نگاه می کردم چندبار خواست از تاکسی بزنه جلو ولی راننده که مردی کارکشته و باتجربه بود تونست از پسش بر بیاد..

جلوی ویلا نگه داشت .. ازش تشکر کردم و گفتم صبر کنه تا پول کرایه ش و بیارم..

جلوی در پری رو دیدم با دیدنم مات سرجاش موند..

تندتند بهش گفتم: پری بدو کرایه ی این راننده بنده خدا رو بده شرمنده عجله دارم..

بعدم بدو از کنارش رد شدم.. صدای ترمز وحشتناک لاستیک ماشین آرشام و از پشت در شنیدم..تا خود ویلا دویدم و با حالی زار در و باز کردم..همه توسالن نشسته بودن..

که با دیدن سر و وضع آشفته م هراسون از جاشون بلند شدن..فرهاد دوید طرفم و با نگرانی نگام کرد..بی بی با صلوات نزدیکم شد..

می دونستم الان ِ که ارشام سر برسه.. 

با اضطراب رو به فرهاد گفتم: سوئیچت و بده فرهاد همین حالا..

- دلارام این چه سر و وضعیه؟!..آرتام کجاست؟!..

داد زدم: فرهاد سوئیچت و بده خواهش می کنم..

بنده خدا کپ کرده بود منم تو حال خودم نبودم..سوئیچ و از تو دستش چنگ زدم و به سمت در پشتی که تو اشپزخونه بود دویدم..قبلا دیده بودمش به حیاط خلوت پشت ویلا راه داشت..

فرهاد پشت سرم اومد..تو تب داشتم می سوختم اما کف دستام سرد بود..

نشستم پشت فرمون و تا دیدم فرهادم می خواد سوار شه قفل ماشین و زدم..

زد به شیشه..

شیشه رو دادم پایین..

-- دلارام داری چکار می کنی؟..بیا پایین..

- فرهاد برو داره دیر میشه..

-- دلارام تو تب داری می سوزی دختر..بیا پایین با هم حرف می زنیم..

زل زدم تو چشماش و نالیدم: تموم شد فرهاد..دیگه همه چی تموم شد..

مات و مبهوت نگام کرد..شیشه ی پنجره رو کشیدم بالا و ماشین و روشن کردم..

آرشام و دیدم که از پشت ویلا می دوید سمت ما ..

دنده عقب گرفتم تا جلوی ویلا و با یه حرکت فرمون و چرخوندم و پام و رو گاز فشار دادم ماشین با صدای وحشتناکی از جا کنده شد..

با سرعت به طرف در می روندم و صدای فریاد ارشام و می شنیدم که رو به سرایدار داد می زد درو باز نکنه اما سرایدار که سرعت بالای ماشین و دید ناچار شد درو باز بذاره و ازش فاصله بگیره..

از در رفتم بیرون و لحظه ی اخر آرشام و دیدم که رو سنگ فرش ویلا زانو زد..

با سرعت سرسام اوری می روندم..

توی اون لحظه به قدری حالم بد بود که حساب نمی کردم این ماشین فرهاد ِ و دستم امانته..

دیوونه شده بودم..

به جنون رسیده بودم..دیگه هیچ کدوم از کارام دست خودم نبود..

فقط می خواستم فرار کنم..

من متعلق به اینجا نیستم..از اولم نباید می اومدم..باید تو همون جهنمی که 5 ساله دارم توش دست و پا می زنم می موندم..

من متعلق به ازادی نیستم..

من لیاقت ارامش و ندارم..

من زاده ی غمم..

زاده ی آتش..

من لایق مرگم..

حتی لیاقت نداشتم 2 روز عشقم و واسه خودم نگه دارم..

اون منو نمی خواد..تو صورتم زل زد و گفت بدون تو ارومم....

جیغ کشیدم :خـــدایا دارم می میـــرم..

ساکت شدم..نگام فقط به جاده بود..با خشونت رانندگی می کردم..

بی اختیار دستم رفت سمت پخش..دنبال یه اهنگ بودم که بتونه حال دلم و فریاد بزنه....

صداش که بلند شد سرعتمم بیشتر کردم..دیوونه وار تو جاده ی خیس از بارون می روندم و بی توجه به صدای بوق ممتد ماشینا فقط پام و رو گاز فشار می دادم..

حرصم گرفته بود..که چرا چیزی بهش نگفتم؟!..عصبانی بودم ..از خودم که چرا ساکت موندم؟!..

درسته زدم تو صورتش ولی....

اون لحظه همین و براش کافی می دونستم..دیگه اون دلارام سابق نبودم که با زبون تند و تیزم جواب همه رو بدم..

حالا با عقلم تصمیم می گرفتم نه از روی احساس و حس گذرای یه جوون خام و بی تجربه..

(آهنگ گله از محسن یاحقی)

کنار هر قطره ی اشکم هزار خاطره دفنه 

این قدر خاطره داریم که گویی قد یک قرنه

گلو می سوزه از عشقت عشقی که مثل زهره

ولی بی عشق تو هردم خنده با لبهای من قهره

درسته با منی اما به این بودن نیازارم

تو که حتی با چشماتم نمی گی آه دوست دارم

اگه گفتی دوست دارم فقط بازی لبهات بود

وگر نه رنگ خود خواهی نشسته توی چشمات بود

هرچی عشقه توی دنیا من می خواستم ماله ما شه

اما تو هیچ وقت نزاشتی بینمون غصه نباشه

فکر می کردم با یه بوسه با تو هم خونه می مونم

نمی دونستم نمیشه اخه بی تو نمی تونم

گله می کنم من از تو از تو که این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمیفهمی

گله می کنم من از تو از توکه این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمیفهمی

چشام همزاد اشک و خون دلم همسایه ی آهه 

زمونه گرگ و عشق تو شبیه مکر روباهه

شدم چوپان ساده لوح کنار گله احساس

چه رسمی داره این گله سرچنگال گرگ دعواست

تو این قدر خواستنی هستی که این گله نمی فهمه

اگه لبخند به لب داری دلت از سنگ و بی رحمه

ببخش خوبم اگه این عشق حیله ی تورو رو کرد

نفرین به دله ساده که به چنگال تو خو کرد

هرچی عشقه توی دنیا من می خواستم ماله ما شه

اما تو هیچ وقت نزاشتی بینمون غصه نباشه

فکر می کردم با یه بوسه با تو هم خونه می مونم

نمی دونستم نمیشه اخه بی تو نمی تونم

گله می کنم من از تو از تو که این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمیفهمی

گله می کنم من از تو از توکه این همه بی رحمی

هزار بار مردم از عشقت تو که هیچ وقت نمیفهمی

اشکی که تو چشمام حلقه بسته بود نمی ذاشت درست جلوم و ببینم..دستم و اوردم بالا و به چشمام کشیدم که.... نفهمیدم چی شد .. برای یه لحظه حواسم پرت شد و صدای بوق وحشتناک یه کامیون که درست از رو به روم می اومد باعث شد کنترلم و از دست بدم و بی اراده فرمون و چرخوندم سمت راست که با کامیون برخورد نکنم و اون با سرعت از کنارم رد شد اما من......

ماشین منحرف شد سمت راست جاده که یه تپه پر از درخت بود و....فقط خودم ومی دیدم که بین زمین وهوا معلقم و بعد از اون سرم با لبه ی پنجره اصابت کرد و جوشش و گرمی خون رو،روی صورتم حس کردم..

ماشین 2 تا ملق زد تا اینکه ایستاد و در اثر تکونای شدیدش فرمون تو قفسه ی سینه م فرو رفت که درد بدی رو تو سینه م حس کردم و بعد از اون دیگه هیچی نفهمیدم..

فقط لحظه ی اخر دیدم که از کاپوت جلو داره دود بلند میشه ..............

و تو همون حال همه چیز جلوی چشمام سیاه شد..

**************************

«.. از زبان راوی(سوم شخص) _ پس از خارج شدن دلارام از ویلا..»

آرشام نفس زنان در حالی که رنگش حسابی پریده بود در ویلا رو باز کرد..

امیر و مهنازخانم با دیدنش توی اون وضعیت به طرفش دویدند ولی آرشام با لبانی کبود و نگاهی خسته از اونها سراغ دلارام و می گرفت..

امیر _ از در پشتی که تو اشپزخونه ست رفت بیرون..آرشام چی شده؟......آرشام..آرشام با تو اَم صبر کن..حالت خوب نیست..

اما آرشام بی توجه به داد و فریادهای امیر از ویلا بیرون رفت..امیر پشت سرش بود..

با دیدن دلارام توی ماشین خواست قدم هاش و تندتر برداره ولی نمی تونست..

نفساش نامنظم بود..

صدای تپش های بلند قلبش و خیلی واضح می شنید..بلند بود..بلندتر از حد معمول..

به این صدا عادت داشت ولی الان فقط واسه ش مایه ی عذاب بود..

در حالی که دستش رو قلبش مشت شده بود فقط اسم اونو صدا می زد..هیچ رمقی تو پاهاش حس نمی کرد..

روی صورتش عرق سرد نشسته بود و همچنان به خاطر نگه داشتن همه ی زندگیش می دوید..

می خواست دلارامش و با هر دو دستش بگیره و فریاد بزنه که از این در لعنتی بیرون نرو..

اما انگار با هر قدم خودش و به مرگ نزدیکتر می دید..و درست زمانی اونو حس کرد که دلارام با سرعت زیاد از در ویلا بیرون رفت..

بین راه زانو زد..نفسش رفت..همه چیزش..دلارامش..آرامشش..تموم زندگیش از در همین ویلای لعنتی زد بیرون..

و حالا که نفسش نبود زندگی رو هم نمی خواست..

خسته بود..جونی تو تن نداشت..

تموم این دویدن ها و استرس و اضطراب ها براش سم بود..

حرفای دکترش هنوزم توی گوشش زنگ می زد..

( اقای تهرانی چون خودتون خواستید رک همه چیزو در خصوص بیماریتون میگم..متاسفانه شما شانسی برای ادامه ی زندگی ندارید..«چون دارید با خودتون لج می کنید»..مگر اینکه تن به عمل جراحی بدید که اونم ریسکه و شانس موفقیت زیر 50 درصد ِ..وضعیت شما خیلی وخیمه و نظر پزشکی من اینه که هر چه سریعتر اقدام کنید در غیر اینصورت....)

صدای شیون مهنازخانم..صدای پر از بغض ونگاهه اشک الود امیر..نصیحت های بیتا که به خاطر آرشام یکی از بهترین استادانش رو به عنوان پزشک معالج به اون معرفی کرده بود..

اما ارشام از دنیا بریده بود..انگیزه ای نداشت..هنوزم دلارامش رو می خواست..اگه قلبش ضعیف میزنه اما هنوزم داره می زنه، فقط به خاطر اینه که.. عشق اونو تو سینه ش حفظ کرده بود..

اما باور داشت که دلارام با اون خوشبخت نمیشه..دلارام حق حیات داشت..حق زندگی..زندگی در کنار کسی که سالمه..و در اونصورت می تونه خوشبختی عشقش و تضمین کنه..

می دونست فقط فرهاد ِ که.......

حتی فکر کردن بهشم ازارش می داد..برای همین نمی تونست خودش و کنترل کنه..تا نگاهه دلارام و روی فرهاد می دید دیوونه می شد..

حس می کرد یکی با یه چاقوی تیز داره قلب نیمه جونش و تیکه تیکه می کنه..

دیشب توی کلبه، بعد از سالها همون ارامشی رو که 5 سال ِ داره تو حسرتش می سوزه رو پیدا کرد..

تو اغوش دلارام....با اون....با همسرش....با کسی که همه ی دنیاش بود..با کسی که نفسش به نفس اون بسته بود..

اما امروز دقیقا وقتی دلارام از کلبه زد بیرون، درد شدیدی رو تو قفسه ی سینه ش احساس کرد..همون درد همیشگی..

که بهش یاداور شد باید ازعشقت فاصله بگیری..این قلب مدت زیادی دووم نمیاره پس نادیده ش بگیر..نذار اون دختر بیش از این وابسته ت بشه..5 سال گذشته و بذار با همون خیال عاشقانه سر کنه..

یه ارشام سالم..ارشامی که تو رویاهاش اون و می بینه..

درست مثل آرشام، که حتی با وجود اینکه 3 سال از عمرش و تو فراموشی به سر برد اما تصویر اون دختر و تو رویاهاش می دید..

دختری که روی دیوار اتاقش تصویر صورت زیبا و دوست داشتنیش رو نقاشی کرد ..

دیواری که درست رو به روی تختش بود..هر شب با دیدن رخ دلنشین اون دختر به خواب می رفت و هر صبح با دیدن صورت ارامش بخشش روزش و شروع می کرد..

و بعد از 3 سال تونست حافظه ش و به دست بیاره..با دیدن خواب هایی آشفته و ..کمک های بیتا....

اما....دیگه نه دلارامی توی شمال زندگی می کرد و نه نشونی ازش داشت..

وقتی امیر بهش گفت که دلارام و پیدا کرده بعد از مدت ها لبخند و رو لبان آرشام دید ..نگاهش برق می زد..«برق امید»..

«اما با حرف اخر دکتر اون نگاه خاموش شد..اینکه فرصتی نداره»..

وقتی رفت وسایل سفره ی عقد و گرفت چشمش به اون دو تا قلب قرمز اکلیلی افتاد..

نمی خواست اونا رو بخره..حتی قصدشم نداشت اما ....

وقتی دلارام و تو اتاق دید حس از تنش رفت..لرزی تو وجودش افتاد که قلب بیمارشم همراه جسمش لرزوند..

به اون دوتا قلب عطر یاس زد..همون عطری که یه راز بود بین خودش و دلارام..

شب عقد امیر و پری تو حیاط با دلی پر از غم نشسته بود و به گل های یاس نگاه می کرد..به گل هایی که صورت زیبا و دلنشین دلارام و توشون می دید..

و زمانی که صداش و از پشت سر شنید شوکه شد..انگار فرار دیگه فایده ای نداشت..

سرنوشت هر کار که بخواد با دلای اونا می کنه و کسی هم نمی تونه بهش بگه نکن..ما هم ادمیم..احساس داریم..دیگه عذابمون نده..بــســـــه..

اما برخلاف اصرارهای مکرر امیر و پری با وجود اینکه همه از این راز باخبر بودند آرشام خودش و آرتام معرفی کرد..همه رو قسم داد..قسم داد که سکوت کنند..

تا به این شکل از دلارام فاصله بگیره..

«اما دلارام هم مثل خودش عاشق بود..اگه اون نمی تونه وجود دلارام و نادیده بگیره دلارامم نمی تونست»..

انگار ندای قلب بر عقلشون چیره شده بود..نه ارشام می تونست به درستی نقش ارتام رو بازی کنه و نه دلارام قادر بود آرشام رو فراموش کنه..

«همه ی هدف ارشام خوشبختی دلارام بود..فکر می کرد داره کار درست و انجام میده»..

لحظه ای به نداشتن دلارام فکر می کرد وخودش و یک قدم به مرگ نزدیک تر می دید..

نمی خواست اون حرفا رو بزنه..داشت عذاب می کشید.. می دید که چطور داره قلب ظریف و شکننده ی دلارام رو با جملات سهمگین و محکمش خرد می کنه..

اما بازم سکوت کرد..

وقتی دلارام از کلبه زد بیرون خودشم شکست..حرفاش از روی دلش نبود چرا که با هر کلمه قلب عاشق و خسته ی خودشم به اتیش می کشید..

دنبالش رفت..اما وضعیت جسمیش بهش اجازه نمی داد که تندتر از دلارام بدوه..

نا نداشت..حالا که ترس و تو دلش حس می کرد کم کم داشت توانش و از دست می داد..

اون درد بهش فهموند جای تردید نیست..

قصدش این بود از دلارام جدا بشه و بره یه جای دور به دور از همه..

جایی که خودش باشه و خودش..

تا وقتی که مرگ و در اغوش بگیره..اغوشی که جای زندگی بود..زندگی که بهونه ش دلارام بود..

اما حالا مرگ به زندگی حسادت می کرد..خودش و ارجح می دید..به زندگی..و از این همه نزدیکی به ارشام مسرور بود..

مرگی که طعم تلخ و هُرم سردش و حالام داره احساس می کنه..

3 سال و تو عذاب ِ فراموشی پشت سر گذاشت ولی همیشه یه غم مبهمی رو تو سینه ش حس می کرد..

درسته..اون فراموش کرده بود اما ....

نه همه چیز رو..

اون همه ی حوادث و از یاد برده بود اما عشقش و نه..

برای همین تصویر دلارام جلوی چشماش بود..

دختری که اسمی ازش نمی دونست، اما با هر بار دیدنش حتی تو رویا اروم می گرفت..

بارها خواست بره و دنبالش بگرده..با همون ذهن خاموش..

اما مسخره بود..توی این شهر بزرگ..فقط یه تصویر از چهره ی اون دختر داشت..کجا دنبالش بگرده؟!..

نه ادرسی داشت و نه نشونی ..

فقط صبر می تونست درمون دردش باشه..

صبر کرد و....حالام اینجاست..

به قول خودش ته خط....خط زندگی..خط سرنوشت..خط خوشبختی که بعد از 5 سال فقط 1 شب متعلق به اون بود..خوشبختی ارشام فقط تو یک شب خلاصه شد..

اون هم توی کلبه درست وسط جنگل..کلبه ی خاطره ها..خاطره های خوش با عشقی که دنیاش و ساخت..دنیای تاریک آرشام و به سمت روشنایی سوق داد..

و حالا....

همه ی این اتفاقات با صدای بلند ِ ضربان قلبش عجین شده بود و چون فیلمی از پیش چشمان تار و پر شده از اشکش رد می شد..

این صدا درد داشت..صدایی که می گفت از دستش دادی..

می گفت خودت کردی..با دستای خودت همه چیزو نابود کردی..اما.... تموم شد..

صدایی که هر لحظه بلندتر می شد و داد می زد حالا به خوشبختی رسوندیش؟..

آره....خوشبختش کردی..مردونگی کردی درحقش..

دختری رو که یه روزی بهت پناه اورده بود ..دختری که یه عشق پاک و تو قلبش داشت رو از خودت روندی..

سزای تو چیزی جز مرگ نیست..

مرگ..........

دنیا دور سرش می چرخید..قرصش تو جیبش بود.. اما هیچ تلاشی واسه برداشتنش نکرد..می خواست خلاص شه از این زندگی نکبتی..

امیر کنارش رو زانو افتاد .. با التماس آرشام و صدا می زد .. اما ارشام توی این دنیا نبود..زمانی که صدای امیر و فریاد فرهاد و چون همهمه ای تو سرش حس کرد نفسش برید..

در حالی که اسم دلارام و زیر لب زمزمه می کرد و می گفت «منو ببخش» چشماش بسته شد..

امیر نگهش داشت اما ارشام....دیگه نفس نمی کشید..

امیر _ آرشام..آرشــــام داداش چشات و باز کن!..آرشام.. خدااااااااا!!..

فرهاد _ آرشام چش شده؟!....و بلندتر رو به امیر داد زد: با تو اَم امیر......

اما امیر بغض داشت..فرهاد بدون معطلی با یک حرکت آرشام و از تو بغل امیر بیرون کشید و رو زمین خوابوند..

نبضش و گرفت..نمی زد..گوشش و رو قلبش گذاشت..هیچ تپشی نداشت..

مات ومبهوت به صورت رنگ پریده و لبان کبود و سرد آرشام نگاه کرد..

پلکاش و از هم باز کرد و مردمک چشماش و نگاه کرد..

در حالی که جیبای ارشام و می گشت تند و پشت سرهم گفت: ایست قلبی..حتما باید با خودش قرص نیتروگلیسیرین داشته باشه..لعنتی کجـــاست؟..قرص زیر زبونیش کجـ......

قوطی قرص و تو جیبش پیدا کرد..سریع یه دونه بیرون اورد و دهان آرشام و به زور از هم باز کرد..قرص وگذاشت زیر زبونش..

هر دو دستش و روی قفسه ی سینه ش گذاشت و ماساژ داد..با هر فشار زیر لب زمزمه می کرد برگرد ..آرشام برگرد..

دهانش و باز کرد..با هر نفس قفسه ی سینه ش و ماساژ می داد..

صدای جیغ و گریه ی بی بی و مهناز خانم تمرکزش و برهم زد..امیر که خودشم حال و روز خوبی نداشت رفت سمتشون تا ارومشون کنه..

برای بار اخر فرهاد عمل دم و بازدم رو انجام داد و محکم با نرمی دست قفسه ی سینه آرشام رو فشار داد..

تن آرشام لرزید..مثل یه شوک....لبخند کمرنگی رو لبای فرهاد نشست..

امیر با صدایی گرفته از بغض گفت: همون موقع که اومدی بالا سرش زنگ زدم به اورژانس..لعنتیا پس چرا پیداشون نمیشه؟..

فرهاد نبض آرشام و گرفت..خیلی خیلی کند می زد..

فرهاد_ نبضش برگشت..باید هر چه زودتر برسونیمش بیمارستان حالش اصلا خوب نیست..

امیر مشت گره کرده ش و تو هوا زد و با حرص گفت:د ِ لامصبا چرا انقد لفتش میدین؟....

فرهاد با صدایی پر شده از غم گفت: از کی قلبش .........

امیر با چشمای نمناک در حالی که نگاش به صورت بی روح آرشام بود گفت: الان 2 سال ِ و خورده ای میشه..دکترا میگن امیدی نیست.. من و..............

صدای آژیر امبولانس رو شنیدند..و بعد از چند لحظه امبولانس وارد ویلا شد..

مامورین امداد سریعا از ماشین پیاده شدند و در و باز کردند....فرهاد بهشون موارد لازم و در مورد بیماری و علت بیهوش شدن ارشام و گفت..

امیرو فرهاد همراه آرشام رفتند و مهناز خانم که با گریه بی تابی می کرد همراه لیلی جون و پری و بی بی با ماشین امیر پشت سر امبولانس حرکت کردند..

امبولانس رو به روی بیمارستان ایستاد و 3 تا پرستار به همراه مردی که لباس پزشکی به تن داشت همراه دوتا برانکارد از در بیمارستان بیرون اومدند..

2 تا از پرستارا به طرف امبولانسی رفتند که قبل از آرشام رسیده بود..فرهاد کنار ایستاده بود تا بقیه کارشون و انجام بدن..

نگاهش به امبولانس کناری افتاد..دختری که صورتش غرق در خون بود و داشتن رو برانکارد می بردنش ..

و درست همون موقع برانکاردی که آرشام و روش گذاشته بودند رو پشت سرش وارد بیمارستان کردند..

فرهاد با دیدن صورت دختر با شَک پشت سرش رفت..امیر کنار برانکارد آرشام بود و فرهاد با فاصله از اون دختر حرکت می کرد..

با یه شوک ِ بزرگ خودش و به برانکارد رسوند..تو صورت دختر دقیق شد..

خون همه ی صورتش و پوشونده بود اما....

با ترس رو به پرستار گفت: این خانم.......

پرستار نیم نگاهی به صورت وحشت زده ی فرهاد انداخت و گفت: می شناسیدش؟!..

فرهاد با صدایی لرزون جواب داد: می شناسمش!!..

پرستار_ پس همراه ما بیاید..

آرشام و داشتن می بردن بخش مراقبت های قلبی (سی سی یو) و دلارام و مستقیما اتاق عمل..

رو به امیر گفت که دلارام تصادف کرده و اوردنش همین بیمارستان..

امیر که از همه طرف شوکه می شد مات و مبهوت مونده بود و نمی دونست چی بگه..

دکتر قصد داخل شدن به اتاق و داشت که فرهاد جلوش و گرفت..

فرهاد_ ببخشید اقای دکتر من همراه خانم امینی هستم ..می خواستم از وضعیت جسمانیشون بدونم..

دکتر که عجله داشت گفت: نگران نباش جوون..توکلت به خدا باشه.......

و وارد اتاق شد..

زمان به کندی می گذشت..عمل دلارام 2 ساعت به طول انجامید و دکتر در حالی که عرق ِ روی پیشونیش و پاک می کرد از اتاق بیرون اومد..

فرهاد با استرس کنارش ایستاد..

فرهاد_ عمل چطور بود دکتر؟..دلارام حالش خوبه؟..

دکتر_ خداروشکر عمل با موفقیت انجام شد..چیز نگران کننده ای نیست فقط ضربه ی بدی به سرش اصابت کرده بود که خداروشکر به موقع انتقالش دادن بیمارستان..قفسه ی سینه ش هم در اثر اصابت با فرمون ماشین ضربه دیده بود که چیز مهمی نبود ....نگران نباش پسرم خانم امینی حالشون به زودی بهبود پیدا می کنه..منتهی باید صبر کنیم تا بهوش بیاد..از نظر جسمانی خیلی ضعیف هستند و زیر عمل یه بار پاسخ منفی دادن و علائم حیاتیشون کاهش پیدا کرد اما به موقع عمل کردیم..

فرهاد نفس عمیق کشید و سرش و تکون داد: ازتون ممنونم ..

دکتر_ ما وظیفه مون و انجام دادیم پسرم..امیدت به خدا باشه..

و با لبخند از کنارش رد شد..نگاهه فرهاد به در اتاق بود که چندتا پرستار برانکاردی که جسم نحیف دلارام و رو خودش داشت و از اتاق عمل بیرون اوردند..

فرهاد در حالی که نگاهش به صورت رنگ پریده ی دلارام بود از پرستار پرسید: می بریدش بخش مراقبت های ویژه؟..

پرستار_ بله..تا وقتی بهوش نیومدن اونجا تحت مراقبتن بعد از اون انشاالله منتقل میشن بخش......شما همسرشون هستید؟..

و فرهاد بدون لحظه ای مکث جواب داد: برادرشم..

دلارام و بردن تو اتاق و فرهاد وقتی به دکتر گفت که خودشم پزشکه و می دونه باید چکار کنه تونست بره تو اتاق ..

اما دلارام با سری باندپیچی شده بیهوش روی تخت خوابیده بود..

پرستار در حالی که داشت دستگاه تنظیم حیات و سرم دلارام رو وصل می کرد رو به فرهاد گفت: خواهر خوشگلی دارین اقای دکتر، خدا بهتون ببخشه..طفلی کلی خون از دست داده بود.. زیر عمل........

و نفسش و عمیق بیرون داد ........... خدا خیلی دوستش داشته..هواش و بیشتر داشته باشید..

پرستار از اتاق بیرون رفت..

فرهاد کنار تخت دلارام نشست و نگاهش کرد..

خودش و مقصر می دونست..اینکه قبل از مسافرت سهل انگاری کرده بود..

کیسه ی هوای ماشین مشکل داشت و برای درست کردنش اقدامی نکرده بود..

انتظار سفر رو نداشت وگرنه قبل از اینها اونو برای تعمیر می برد..

و حالا همه چیز دست به دست هم داد تا این اتفاق بیافته..

*********************************

پری که تازه متوجه تصادف دلی شده بود خواست بره پیشش اما فرهاد اجازه نداد و گفت ملاقات ممنوعه..

با گریه نشست رو صندلی..امیر سعی داشت ارومش کنه اما پری دلش واسه صمیمی ترین دوستش..کسی که نه رسما ولی قلبا حکم خواهرش و داشت بی تاب بود....

ای کاش ارشام قسمش نداده بود..می دید دلارام چطور داره روز به روز آب میشه ولی بازم سکوت کرد..

خودش و مقصر می دونست..باید به دلارام می گفت اما نگفت..ارزوش خوشبختی خواهرش بود و بین زمین و هوا گیر افتاده بود..

یه طرف آرشام با قلبی بیمار که داره روزای اخرش وسپری می کنه و از طرفی دلارام با قلبی عاشق که تحت هیچ شرایطی حاضر نیست از آرشام بگذره..

خودشم نمی دونست کدوم راه درسته و کدوم اشتباه..

مهری خانم سرش وبه دیوار سرامیک شده ی بیمارستان تکیه داده بود .. ناله می کرد و اشک می ریخت..آرشام پسر واقعیش نبود ولی مثل پسرخودش دوسش داشت..

یاد گذشته ها افتاد..سرنوشت چه بازی هایی که با اونها نکرد....

بی بی چادرش و کشیده بود تو صورتش و شونه های لرزونش نشون می داد که داره گریه می کنه .. هر از گاهی اسم خدا رو زیر لب صدا می کرد و دعا می خوند..

تسبیحی که یادگار شوهرش بود وهمیشه به گردنش مینداخت .. حالا با همون هر دونه رو با صلوات به نیت شفای جون بچه هاش می فرستاد..

فرهاد از پنجره ی بخش به آرشام نگاه کرد..پرستارا دستگاه های کنترل ضربان قلب،فشار خون،تعداد تنفس رو به بدن آرشام وصل کرده بودند و تنها از طریق لوله ی اکسیژن قادر به تنفس بود..

فرهاد که اجازه ی ورود داشت رفت تو اتاق و کنار دکتر که داشت وضعیت کنونی بیمار رو تو پرونده ثبت می کرد ایستاد..

فرهاد_ حالش چطوره اقای دکتر؟..

دکتر مکث کوتاهی کرد و در حالی که پرونده رو می بست اون و به پرستار داد و رو به فرهاد گفت: ایشون از بیماری قلبی حادی رنج می برند..در اثر فشار عصبی که بهشون وارد شده دچار ایست قلبی شدند..

فرهاد_ وقتی بیهوش شد نبض نداشت اما با ماساژ سینه و تنفس مصنوعی برگشت..

دکتر_ افراد ماهر اینجور مواقع می دونن باید چکار کنند، اگه شما نبودید بی شک جونش و از دست می داد..

فرهاد_ کی بهوش میاد؟..

دکتر_ هنوز چیزی مشخص نیست..چندتا آزمایش باید روشون انجام بشه با پزشکشونم مشورت می کنم تا ببینیم خدا چی می خواد..در هر صورت بهوشم بیان این دردا ادامه داره..

بی بی اروم و قرار نداشت تا دلارام و ببینه..

فرهاد همراه بی بی و پری رفتند سمت اتاق مراقبت های ویژه.. ولی فقط از پشت شیشه می تونستند اونو ببینن..بی بی که با دیدن دلی داغ دلش تاز شده بود زد زیر گریه و در حالی که دستش و به شیشه می کشید زیر لب گفت: الهی بی بی پیش مرگت بشه مادر..کم تو زندگیت سختی کشیدی دخترکم؟..چرا با خودت همچین کردی؟..خدایا شفای بچه هام و ازخودت می خوام..هر دوشون جوونن همه ی امیدم به خودته..نجاتشون بده..خدایا هیچ کس و گرفتار تخت بیمارستان نکن..

با گوشه ی چادرش اشکاش و پاک کرد..رو به فرهاد دو تا قرآن کوچیک داد و گفت: پسرم تو که می تونی بری تو اتاق این دوتا قرآن و بذار زیر بالشتاشون..خیر ببینی مادر.......

فرهاد قرآن ها رو از دست بی بی گرفت و بوسید..یکیشون و گذاشت زیر بالشت دلارام و اون یکی رو هم زیر بالشت آرشام..

****************************

آرشام روز دوم بهوش اومد ولی دلارام هنوز بیهوش بود..دکتر تشخیص داد که در اثر فشار روحی حاد سیستم عصبیش مختل شده و با وجود اینکه علائم حیاتیش نرماله اما جای نگرانی نیست و به زودی بهوش میاد..

روز سوم دلارام هم اروم چشماش و باز کرد..

آرشام احساس تنگی نفس داشت اما با وجود بیماری این علائم طبیعی بود..

دکتر تاکید داشت که باید 2 روز دیگه تو بیمارستان بستری باشه اما آرشام که همیشه حرف، حرف ِ خودش بود قبول نکرد..

دکتر بهش گفته بود بیشتر مراقب باشه اما آرشام دیگه چیزی از زندگی نمی خواست..فقط دلارام و خوشبختی اون..در اون صورت دیگه با این دنیا کاری نداشت..

وقتی بهوش اومد خواست فرهاد و ببینه..سرش گیج می رفت و نای حرف زدن نداشت..اما اصرار بیش از حدش فرهاد و کشوند تو اتاق..

آرشام_من ادم رکی هستم..باید بگم که هیچ وقت ازت خوشم نمی اومد..نمی دونم چرا ولی از همون اول حس می کردم می تونی رقیبم باشی..تو احساسم اشتباه نکردم تو واقعا رقیبم بودی....شاید هنوزم باشی اما من..مجبورم به خاطر نجات جونم ازت ممنون باشم..میگم مجبورم چون نمی خواستم نفسم و برگردونی..

فرهاد_ ولی این زندگی حق تو ِ ..

آرشام پوزخند زد اما به سرفه افتاد..دستش و روی سینه ش گذاشت و چند بار نفس عمیق کشید..

در حالی که تو حرف زدن مشکل داشت با صدای بم و گرفته ای گفت:وقتی دارم دلارام و برای همیشه از دست میدم زندگی برام چه معنایی می تونه داشته باشه جز هر ثانیه درد کشیدن و حسرت خوردن؟!..

-- اما خودت اینطور خواستی ..این اخر خط نیست ارشام..دلارام نسبت بهت یه عشق پاک و خالص داره..مطمئنم می دونی که همچین عشقی توی این زمونه کم گیر میاد چرا می خوای نادیده ش بگیری؟..با این کارت علاوه بر جسم روح اون دخترو هم می کشی..

- اگه 5 ساله پیش مرگم و باور نکرد اینبار باور می کنه..فقط از این قضیه نباید چیزی بهش بگی..به بقیه گفتم به تو هم میگم در مقابلش سکوت کن..انگار که هیچی نمی دونی..فراموشش کن..

-- به نظرت میشه فراموش کرد؟!..دلارام نمی تونه تو رو فراموش کنه ارشام چرا نمی خوای اینو بفهمی؟..اره..می دونم قصدت اینه که اونو خوشبخت ببینی اما دلارام بدون تو نابود میشه..اون انقدری دوستت داشت که 5 سال و به انتظارت نشست..هیچ چیز نبود که بهش ثابت کنه تو زنده ای فقط قلبش بهش نهیب می زد که تو برمی گردی..اون از همه چیزش گذشت حتی از خوشبختیش که تو بهش برگردی اونوقت حرف از جدایی می زنی که حتی امکان پذیرم نیست؟!..

-فاصله ی بین عشق و نفرت خیلی کمه..الان ازم دلگیره اما اروم اروم عشقش سرد میشه..با اون حرفایی که اون روز تو کلبه بهش زدم شک ندارم همینطور میشه..

-- پس معلومه هنوز دلارام و نشناختی..

آرشام غمگین و گرفته تو چشمای فرهاد خیره شد و گفت: اگه اونو نمی شناختم فکر می کردی دست به اینکار می زدم؟..دلارام دختر سرسختیه برای همین می خوام کمکم کنی..

-- تو چیزی ازم می خوای که شدنی نیست..چطور می تونی از عشقت بگذری اونم فقط به خاطر خودش؟..

- مگه تو هم همین کار و نکردی؟..فقط به خاطر اینکه اون و ناراحت نکنی..پس جای تعجب نداره.......

فرهاد لبخند زد وسرش و تکون داد..

-- نه..اشتباه نکن آرشام من هیچ وقت از دلارام نگذشتم..من حتی وقتی فهمیدم اون تو رو دوست داره بازم دنبالش بودم..خارج که بودم فکرم پیشش بود حتی همه جا رو دنبالش گشتم..پس بدون ازش نگذشتم..اما درست زمانی پیداش کردم که بهم گفت شوهر داره..و شوهرش کسی ِ که ادعا می کنه همسرش نیست..

شک نکن اگه دلارام مجرد بود با توجه به اینکه تو رو دوست داشت بازم برای به دست اوردنش تلاش می کردم....من مثل تو نیستم آرشام..عشق تو قوی تر از منه که حاضری خودت عذاب بکشی ولی عذاب کشیدن معشوقت و نبینی..

اگه دلارام و بهونه ی زندگی و نفس کشیدنت می دونی شک نکن که دلارام بعد از تو یه لحظه هم این زندگی و تحمل نمی کنه....می دونم به خاطر اینکه من قبول کنم این حرفا رو می زنی وگرنه تو خیلی بهتر از من دلارام و می شناسی..از وقتی فهمیدم دلارام ازدواج کرده سعی کردم دیدم و نسبت بهش تغییر بدم..بشم همونی که خودش می خواست..درسته سخته..شاید گاهی حسم و به یاد بیارم اما دیگه نمی خوام بهش بها بدم....حتی اگه طلاقشم بدی من باهاش ازدواج نمی کنم..دلارام بعد از تو حاضر نیست حتی به هیچ مرد دیگه ای نگاه کنه چه برسه بخواد از نو زندگیش و بسازه..

و ارومتر، با لحنی تاثیر گذار گفت: ما ادما با امید زنده ایم..دلارامم به امید تو زنده موند..تو هم به امید اون نفس بکش و سعی کن زندگی کنی..اگه همه ی دنیا گفتن امیدی نیست تو بگو هست..چون تا وقتی بنده ی ......

به بالا اشاره کرد و ادامه داد: اون بالایی هستی همه چیز حله..

آرشام ساکت بود..

فرهاد مکث کرد و گفت: ازت می خوام خوب فکر کنی..به همه چیز..تو با اینکارت دلارام و خوشبخت نمی کنی..فقط هردوتون و عذاب میدی اون ذره ذره اب میشه..دلارام به اندازه ی کافی تو زندگیش سختی کشیده..بذار یه کمم تو ارامش زندگی کنه..

- حرف منم همینه که اون تو آرامش باشه..آرامش دلارام پیش من نیست..من با این قلب مریضم که یه لحظه می زنه و یه لحظه از کار میافته چطور می تونم به کسی امید بدم که ...............

سکوت کرد..

فرهاد که منظورش و فهمیده بود گفت: اگه بخوای می تونی..اگه واقعا دوسش داری سخت نیست..

خواست از اتاق بره بیرون که آرشام گفت: برادرانه؟!..

فرهاد با تعجب برگشت..آرشام با اخم کمرنگی ادامه داد: حست به دلارام و میگم..برادرانه ست؟!..

فرهاد لبخند زد وجواب داد: شک نکن..

-- ولی هنوزم حس می کنم رقیبمی..

فرهاد خندید..

--فکر کنم تا همین چند دقیقه پیش داشتی یه چیز دیگه می گفتی..........لبخندش کمرنگ شد..با لحن ارومتری گفت: آرشام بهتره نه خودت و گول بزنی نه منو..تو هیچ وقت نمی تونی از دلارام بگذری..

رفت سمت در که صدای آرشام و شنید: مجبورم....ادما از روی اجبار کارایی می کنن که شاید در توانشون نباشه..

فرهاد لحظه ای مکث کرد و از اتاق بیرون رفت..

یه جورایی به اون حق می داد..

آرشام عاشق بود و از دید یه عاشق واقعی به قضایا نگاه می کرد که غم تو چشمای دلارام و نمی تونست ببینه..

اینکه خشم تو چشماش خونه کنه بهتر از غمی ِ که لحظه لحظه نابودش کنه..

خشم مهر و سرد می کنه اما..غم اتیش عشقشون و شعله ورتر..

کارای ارشام و درک می کرد..آرشام واقعا قلب بزرگی داشت..گذشت کار هر کسی نیست..

مخصوصا از کسی که عاشقانه اون و در حد پرستش می دونی..

**************************

« دلارام »

تو حیاط نشسته بودم و بی هدف به گلای تو باغچه نگاه می کردم..

دقیقا 4 روزه که از بیمارستان مرخص شدم و برگشتیم تهران..

از اون تصادف لعنتی چیز زیادی یادم نیست فقط دردی که تو سر و قفسه ی سینه م حس کردم ..و بعد هم تمومش فقط تو تاریکی خلاصه می شد....

وقتی بهوش اومدم سرم به شدت درد می کرد..با جریاناتی هم که واسه م پیش اومده بود سریع با کوچکترین حرفی از کوره در می رفتم ..

بیچاره فرهاد این مدت خیلی هوام و داشت..چندبار خواست باهام حرف بزنه اما من به هر نحوی براش بهونه تراشی می کردم..

دوست داشتم تنها باشم..به این تنهایی نیازداشتم..

احساس خلاء می کردم..احساس یه ادم پوچ و بی ارزش..یه ادم شکست خورده..کسی که همه ی امیدها و ارزوهاش و تو یه شب از دست داده و حالا هم با تنی خسته و ذهنی درگیر میشینه یه گوشه و بی هدف به یه نقطه خیره میشه..

وقتی توی بیمارستان چشمام و باز کردم و حوادث و به یاد اوردم یه لحظه پیش خودم گفتم یعنی میشه تمومش فقط یه خواب بوده باشه؟!..

منتظرش بودم اما اون نیومد..اون بی معرفت..اون نامرد حتی نکرد یه ثانیه بیاد پشت پنجره تا ببینه مرده م ..یا هنوز زنده م و دارم نفس می کشم؟..

یعنی تا این حد واسه ش بی ارزشم؟..

تموم این مدت داشت بازیم می داد؟..

همه ش دروغ بود؟..

اون نگاه های دلگرم کننده..اون اغوش مهربون که خاص بودنش و با همه ی وجود حس کردم..و اون حرفا که به یقین رسیده بودم آرشام داره از ته دلش با تموم غروری که داره میگه منو می خواد ..

اخه چطور می تونم باور کنم؟..که آرشام......

اون چطورمی تونه انقدر پست باشه؟..

با اون دخترایی که یه روزی مورد انتقامش قرار می گرفتن هیچ فرقی نداشتم..منم یه مهره بودم....و حالا یه مهره ی سوخته..

آرشام قلبی تو سینه ش نداشت که بشه به عنوان یه انسان روش حساب کرد..

دستام و بی اراده مشت کردم و در حالی که دندونام و روی هم فشار می دادم زیر لب غریدم: عوضــــی....

با حرص از جام بلند شدم..

با پری حرف نمی زدم، به خاطر سکوتش..به خاطر اینکه تموم مدت می دونست و چیزی نگفت..

ازش دلگیر بودم..از کسی که مورد اعتمادم بود..

اما اون جانب آرشام و گرفت و در برابر من سکوت کرد..

از بی بی هم دلم پر بود اما هر کار کردم دیدم نمی تونم ..اون توی این مدت خیلی بهم کمک کرد..تنهام نذاشت و درهمه حال هوام و داشت..

مطمئنم به خاطر قسم آرشام سکوت کرده چون می دونستم تا چه حد رو این مسائل حساسه..

از بقیه توقعی نداشتم اما از پری بیشتر از اینا انتظار داشتم..

بعد از اینکه بهوش اومدم با فرهاد تماس گرفتن و گفتن یه مورد اورژانسی داره و باید برگرده تهران..

وقتی مرخص شدم تنها خواسته م این بود که دیگه نمی خوام اینجا بمونم..از این سفر فقط یه خاطره ی بد و چرکین تو دلم مونده بود..

به خاطر وضعیتم خواستم 2روز مرخصی بگیرم اما رئیسم قبول نکرد..گفت یا برمی گردم شرکت یا دنبال یه منشی جدید می گردن..

مجبور بودم یه جوری سرم وگرم کنم و به اصرار بی بی واسه استراحت گوش نکردم و برگشتم سرکارم..

اونجا پری رو می دیدم و باهاش حرف می زدم اما خیلی راحت متوجه دلخوریم می شد و واسه همین مکالماتش و کوتاه می کرد..

با خشمی که تو وجودم پر بود رفتم تو اتاقم ..

چشمم به دست نوشته هام افتاد..با چند گام بلند خودم و بهشون رسوندم و چند برگش و با حرص از روی میز برداشتم ..

همین که خواستم از وسط پاره شون کنم دستم تو هوا خشک شد..

چرا می خوام از حقایق فرار می کنم؟..با پاره کردن این چند خط نوشته آروم میشم؟..نه.. با اینام نمی تونم....

دندونام و روی هم فشار دادم و پرتشون کردم رو میز..

خودمم افتادم رو صندلی..

به موهام چنگ زدم ..

آرشام..لعنتی تو با من چکار کردی؟..

خدایا ای کاش تو اون تصادف مرده بودم..

چرا الان زنده م؟..

که همه شاهد هر ثانیه زجر کشیدنم باشند؟..

***************************

فرهاد_ خب چه خبرا؟..

با لبخند کمرنگی نگاش کردم..

- خبر خاصی نیست..سرت خیلی شلوغه؟..

-- از وقتی برگشتم تهران دیگه وقت نمی کنم سرم و بخارونم..

سکوتم و که دید گفت: چیزی شده؟..

دسته ی کیفم و تو مشتم فشار دادم..با تردید گفتم: قضیه ی من وآرشام و که می دونی؟..

سرش و تکون داد..

--آره خب خودت گفتی..اتفاقی افتاده؟..

پوزخند زدم..

-هنوز نه..

--منظورت چیه؟..

سرم و زیر انداختم..نگام به دسته ی کیفم بود که تو مشتم داشت له می شد..

- من می خوام......

نفس عمیق کشیدم و نگاش کردم........ من می خوام هر چه زودتر از آرشام جدا شم..

فرهاد با دهانی باز نگام کرد و گفت: چی؟!..

با همون پوزخند نگاش کردم ..

- چرا باید اسم مردی تو شناسنامه م باشه که تموم مدت با حیله و نیرنگ بازیم داد تا به منافع خودش برسه؟..ازش متنفرم..اون به.........

پرید وسط حرفم و گفت: بس کن دلارام این چه حرفیه که می زنی؟..

از جام بلند شدم و رفتم جلوی میزش وایسادم..دستام و به لب میز گرفتم و با حرص گفتم: دیگه نمی خوام از روی احساس تصمیم بگیرم..می خوام کاری رو بکنم که درسته ..

-- اما اینکار ِ تو درست نیست دلارام..بهتره با خودشم حرف بزنی شاید بخواد که......

- ما هیچ حرفی با هم نداریم..انقدر پست و نامرد بود که حتی به خودش زحمت نداد بیاد بیمارستان..درسته..میگه دیـ........

سکوت کردم و در حالی که صورت فرهاد و از پشت پرده ای از اشک محو و مات می دیدم گفتم: زندگی من خیلی وقته نابود شده فرهاد..واقعا احمق بودم که تموم مدت داشتم تو رویا زندگی می کردم .. همه ش وَهم و خیال بود ..

آرشام از همون اولم تو زندگی من نبود و من باور داشتم که هست..اون انقدر نامرد و سنگدل بود که علاوه بر جسم با روحمم بازی کرد..

بدجور ضربه خوردم فرهاد..الان فقط یه مرده ی متحرکم که به زور تلاش می کنم نفس بکشم..دیگه نمی خوام زندگیم واز نو بسازم فقط می خوام ادامه ش بدم..اما اینبار تنها..

با همون غروری که از وقتی فهمیدم دوسش دارم گذاشتمش کنار ولی حالا....

کمی سمتش خم شدم ومحکم گفتم: بهش ثابت می کنم اونی که شکست خورده من نیستم..ظاهر قضیه شاید اینو نشون بده اما من حقیقت و رو می کنم........

برگشتم و خواستم از اتاق برم بیرون که صدام زد..

--صبر کن ..

نگاش کردم که گفت: خیلی حرفا باهات دارم..

- چه حرفایی؟!..

--اینکه تا دیر نشده همین الان همه چیز و بدونی بهتره ..تو هم حق داری که............

یکی دو تا تقه به درخورد..چون پشت در بودم کنار ایستادم..

یکی از پرستارا بود، در حالی که تو چشماش ترس و نگرانی موج می زد رو به فرهاد گفت: آقای دکتر مریض اتاق 109 حالش اصلا خوب نیست..

فرهاد که از روی صندلی بلند شده بود میزش و دور زد و وسط اتاق ایستاد..

-- باز چی شده؟!..

پرستار_ انقدر تقلا کرد که بخیه هاش باز شد دو تا از پرستارا دستاش و نگه داشتن تکون نخوره کل بیمارستان وگذاشته رو سرش و میگه می خواد با دکتر حرف بزنه.. تو رو خدا زودتر بیاید ببینید چی میگه..

همراه فرهاد از اتاق رفتم بیرون همونطور که با عجله می رفت سمت بخش رو به من گفت: تو حیاط باش کارم که تموم شد میام..

سرم و تکون دادم و رفتم تو حیاط..روی یکی از صندلیا نشستم .. 

حسابی تو فکر بودم....به اینکه فرهاد در مورد چی می خواد باهام حرف بزنه؟!..

نمی دونم چقدر گذشته بود که با شنیدن یه صدا و یه اسم آشنا سرم و بلند کردم..

و دقیقا همون موقع که نگام بهشون افتاد باهاش چشم تو چشم شدم..

مات و مبهوت سرجاش ایستاد و من..بی حرکت فقط نگاش می کردم..

و درست زمانی که بیتا رو کنارش دیدم اخمی ناخواسته نشست رو پیشونیم..

آرشام اروم و مثل همیشه با ظاهری محکم و جدی به طرفم اومد و بیتا هم که حالا متوجه من شده بود با لبخند پشت سرش اومد..

از جام تکون نخوردم..فقط سعی داشتم نگاهه عصیانگرم و جوری تو چشماش بندازم که پی به نفرت درونیم ببره..

رو به روم ایستاد و با همون اخمی که مهمون همیشگی صورتش بود گفت:اینجا چکار می کنی؟..

پوزخند زدم و یه نگاهه سرسری به قد و هیکل خوش فرمش انداختم..شلوار جین ابی نفتی که با کت اسپرتش ست بود و بلوز جذب ابی تیره ..

- جالبه..فکر می کنم این منم که باید ازتون بپرسم اینجا چکار می کنید؟!..خب شاید ندونید که این بیمارستان محل کار فرهاد ِ ..پس اومدن من به اینجا همچینم بی دلیل نیست.........

نگاهش چقدر عمیق بود..

معذب نبودم..به هیچ وجه....

اما....

دیگه خواهان این نگاه هم نبودم..چشمایی که یه روزی همه ی دنیام بود و حالا....

صدای بیتا باعث شد نگام و از آرشام بگیرم..مثل همون سری که تو شمال دیده بودمش خنده رو بود..

بیتا_ راستش من واسه یه کاری مجبور شدم بیام تهران دیشب همراه مامی رسیدیم خونه ی خاله مهناز..صبح آرشام لطف کرد منو رسوند بیمارستان تا کارام و انجام بدم....

و با مهربونی که ذاتی بودنش کامل حس می شد نگاش کرد و گفت: اصرار کردم برگرده خونه اما قبول نکرد و......

و جمله ای که آرشام با خونسردی تمام به زبون اورد ..

انگار که همون موقع یکی یه سطل اب سرد رو سرم خالی کرد..

وجودم یخ بست....

آرشام _ خودمم این اطراف کار داشتم....و در حالی که تو چشمام زل زده بود ادامه داد: کارای داداگاه و دارم انجام میدم فکر کنم همین روزا احضاریه ش و واسه ت بفرستن........

نمی دونم..شاید رنگم پریده بود که بیتا با نگرانی نگام می کرد..

خواستم اروم باشم..

به نگاهه معمولی و لحن خونسردش توجه نکنم ولی نتونستم؟!..

دست خودم نبود..می خواستم بی تفاوت باشم اما سخت بود..

اینکه تا چند روز پیش با جون و دل دوسش داشتم.. و حالا باید نقش ادمی رو بازی کنم که قلب سرد و بی روحش پر شده از نفرت..

نفرت از ....شوهرم....

کسی که هیچ وقت حاضر نشدم شناسنامه ش و باطل کنم حتی وقتی گفتن اون مرده بازم اینکارو نکردم....

چقدر این حس عذاب اوره..

با اینکه از آرشام انتظارمی رفت اینو بگه اما بازم تاب و تحملش و نداشتم..

رو به بیتا اروم ولی جدی گفت: بهتره دیگه بریم.......

بیتا که نگاهش رو من بود سرش و تکون داد و پشت سر آرشام راه افتاد..

از اونجا که دور شدن کیفم وانداختم رو شونه م..با سرعت از در بیمارستان زدم بیرون ..دستم و واسه اولین تاکسی بلند کردم و سوار شدم..

دیگه مجالی نبود که جلوی اشکام و بگیرم..سرم وچسبونده بودم به شیشه ی ماشین و دونه دونه اشکام صورتم و خیس می کرد..

ازت متنفــرم آرشام..ازت متنفرم لعنتــی..تویی که همه چیزم و ازم گرفتی..

صدای زنگ گوشیم بلند شد..فرهاد بود..

-- الو دلارام کجا رفتی تو دختر؟!..

بغضم و قورت دادم و گفتم: بی بی زنگ زد دارم میرم خونه..

--تو اولین فرصت بهت سر می زنم..

-باشه..کاری نداری؟تو ماشینم صدات قطع و وصل میشه..

-- نه فقط مراقب خودت باش..خداحافظ..

-باشه ..خدانگهدار..

با دستمال اشکام و پاک کردم..

مجبور شدم به فرهاد دروغ بگم..یاد حرفای آرشام افتادم..

پس جدی جدی داره طلاقم میده!!..

منم که همین و می خواستم..برای همین رفتم پیش فرهاد تا تصمیمم و باهاش درمیون بذارم....

صدایی تو سرم پیچید که بلند داد می زد تو اینو نمی خواستی .........

اره..شاید نمی خواستم ..شاید هنوزم نمی خوام..

قلبم هنوزم داره تند می زنه..وقتی دیدمش ضربانش و بلندتر از قبل حس کردم..

یعنی هنوزم.....

نه..دیگه نه..

تمومش کن دلارام دیگه احمق نباش..به خودت بیا و ببین که داره باهات چکار می کنه..تو چشمات زل می زنه و میگه به همین زودی احضاریه ش به دستت می رسه!!..

ای کاش لااقل اونقدری حالیش می شد که بفهمه چقدر عشقم نسبت بهش پاک بود..

به حرمت همون عشق اینکارا رو باهام نمی کرد..

آرشام واقعا خودخواه بود..

خوادخواه..مغـــرور..

و سنگدل.....

*****************************

تازه شام خورده بودیم و داشتیم سفره رو جمع می کردیم که صدای در بلند شد..

بی بی خواست بلند شه که گفتم من باز می کنم..

پری بود با یه ظرف آش رشته تو دستش..

پری_ ببینید براتون چی اوردم..مامان یه اشی پخته که انگشتاتونم باهاش می خورید..

ظرف و گذاشت جلو بی بی و گفت: بفرما بی بی ..

بی بی -قربون دستت مادر چرا زحمت کشیدی؟..

پری_ زحمتی نداشت بی بی راستی شام چی داشتید؟..

بی بی_لوبیا پلو .. بشین برات بیارم دخترم..

پری- دست و پنجه ت طلا بی بی ..

بی بی با لبخند رفت تو اشپزخونه..سرسنگین نشستم و سفره رو دوباره پهن کردم..

سنگینی نگاهه پری روم بود و من بی تفاوت بودم ..

بی بی بشقاب لوبیا پلو رو گذاشت جلو پری اونم با اشتها شروع کرد ..و ظرف ِ چند دقیقه بشقاب و برق انداخت..

پری- عالی بود بی بی دستت درد نکنه به عمرم لوبیا پلو به این خوشمزگی نخورده بودم..

بی بی که از تعریفای پری خوشحال شده بود گفت: نوش جونت مادر گوشت بشه به تنت..زیاد پختم یه ظرفم واسه مادرت ببر..

از کنارشون بلند شدم و رفتم تو اتاقم..

منتظر بودم پری بره که برم کمک بی بی ظرفا رو بشورم..

می دونستم اومدنش اینجا بی دلیل نیست..حدسمم درست بود.. پاشد اومد تو اتاق..

با شیطنت خندید و گفت: از دست من فرار می کنی؟!..

حتی یه لبخند خشک و خالی هم تحویلش ندادم..

سکوتم و که دید درو بست و اومد کنارم رو تخت نشست..

اروم گفت: دلی بگم غلط کردم..شکر خوردم..خریت کردم..منو ببخش..بی خیال این سکوت چند روزه ت میشی؟..

نگاش کردم..

-احساس پشیمونی می کنی؟..

-- به خدا خیلی..

- دیره..

-- می دونم اما تو ببخش..باور کن همه ش به خاطر خودت بود..

- به خاطر خودم؟!..پری تو چشمام زل بزن وبگو کجای این سکوت به نفع من تموم شد؟..جز اینکه ........

نفسم و با حرص بیرون دادم و روم و ازش برگردوندم..

-- به ارواح خاک بابام که واسه م عزیز ِ هیچ قصدی جز کمک نداشتم..آرشام به همه مون گفت سکوت کنیم و هرکدوممون و به یکی از عزیزانمون قسم داد تا مطمئن بشه چیزی بهت نمیگیم..

خندیدم..خنده ای از سر عصبانیت..

- خیلی جالبه..اون لعنتی انقدر پست ِ که هر کار بخواد می کنه و واسه راحتی کارش دیگران و محض سکوت قسم میده..قسم به خاطر چی؟..بالاخره باید یه چیزی باشه که بخواد پنهونش کنه یا نه؟..من اگه می فهمیدم اون آرشام ِ چه اتفاقی میافتاد؟..هان..تو بگو پری.........

سرش و انداخت پایین..اشک صورتش و پوشونده بود..لبش و گزید..

دستم و گذاشتم رو شونه ش..سرش و بلند کرد و با هق هق نگام کرد..

-پری؟!..دیوونه واسه چی گریه می کنی؟!..

--دلارام من و ببخش..

فقط نگاش کردم..

محکم بغلم کرد..با هق هق گفت: دلارام تو رو خدا بگو من و می بخشی..آرشام بیشتر به من و بی بی حساسیت نشون می داد چون می دونست ممکنه یه کدوم از ما جلوت لب باز کنیم و حقیقت و بگیم..

- کدوم حقیقت؟!..اینکه اون آرشام ِ نه آرتام؟!..

با گریه از تو بغلم اومد بیرون و دستام و گرفت..ملتمسانه تو چشمام نگاه کرد و گفت: هیچ کس جز خودش نمی تونه بهت بگه..دلی خودت و بذار جای من..اگه یکی بیاد و به خاک پدرت قسمت بده که لب از لب باز نکنی چکار می کنی؟..حاضر میشی قسمت و بشکنی؟..دلی از ما توقع نداشته باش به خدا خیلی سخته نه راه پس داریم نه راه پیش..تو رو قرآن انقدر زود تصمیم نگیر برو باهاش حرف بزن..

- تو چی داری میگی پری؟!..مگه قضیه چیه؟!..داری منو می ترسونی..

-- اینا رو بهت گفتم تا بتونی حالم و درک کنی..از یه طرف عزیزترین دوستم و از یه طرف دیگه قسمی که خوردم..از بی بی َ م توقع نداشته باش..اون بنده خدا از همه ی ما بیشتر دلسوزت ِ ولی خودتم می دونی تا چه حد معتقده..امروز با گریه به مامان گفته بود دلارام تو خونه خیلی کم باهام حرف می زنه، دیگه پیشم درد و دل نمی کنه انگار بهم بی اعتماد شده..

با خشم دستش و پس زدم و بلند شدم..

- اره بی اعتمادم..الان به همه تون همین حس و دارم..یه چیزی رو می دونید و دارید ازم پنهونش می کنید..واسه اینکه ساکت بمونید می گید قسم خوردید..خیلی خب قبول نمی خواید قسماتون و بشکنید اما معلومه که حال و روز منم واسه هیچ کدومتون اهمیت نداره..

--دلارام خودتم خوب می دونی که این حرفت حقیقت نداره..به خاطر همین میگم برو با خودش حرف بزن..

داد زدم: برم با کی حرف بزنم؟..با اون بی معرفتی که امروز تو چشمام زل زد وگفت می خواد طلاقم بده؟..

مات نگام کرد..

--چی؟!..آرشام اینو گفت؟!..

پوزخند تلخی نشست رو لبام..

-همین ادمی که میگی برم باهاش حرف بزنم تا ببینم دردش چیه و چرا داره باهام اینکارا رو می کنه رسما داره طلاقم میده..از همون اولم قصدش بازی دادن من بود که موفقم شد..مگه راهی َ م واسه حرف زدن باقی گذاشتــه؟!..

بلند شد و اومد طرفم..

--دلی تو می تونی جلوش و بگیری..اگه هنوزم دوسش داری نذار کاری کنه که بعد هردوتون از انجامش پشیمون بشید..اون الان نمی فهمه که داره چکار می کنه فکر می کنه راه درست همینه..

- اتفاقا راه درست همینه..ما باید از هم جدا بشیم..

دستام و گرفت وتکونم داد..

--دلی هیچ می فهمی چی میگی؟!..

رفتم عقب..

- من تصمیمم و گرفتم..دیگه نمی خوام بیشتر از این جلوش خار و کوچیک بشم..دیگه نمیذارم غرورم و له کنه..اون قلبم و با بی رحمی شکست و وایساد تا صدای شکسته شدنش و بشنوه.. اونوقت توقع داری برم بهش چی بگم؟!....

دستش و گرفتم و جدی و محکم گفتم: پری اگه می خوای ببخشمت باید دیگه اسم اون لعنتی رو جلوی من نیاری..باید واقعا مثل یه خواهر کنارم باشی..من می خوام غرور از دست رفته م و برگردونم ..می خوام فراموش کنم..کسی رو که یه روزی می گفتم عاشقشم ومی خوام واسه همیشه از قلبم بیرون کنم..

-- گوش کن دلارام........

-یا قبول کن..یا دیگه اسمم نیار.........

-- ولی......

- فقط جوابم و بده..

سکوت کرد..معلوم بود دو دل ِ ..بالاخره لبای لرزونش و از هم باز کرد و گفت: باشه..

لبخند زدم..

--دلی می خوای چکار کنی؟!..

- اولین قدم و بر می دارم..

--چی؟!..

-از آرشام جدا میشم..

*************************

نگاهی اجمالی به کاغذ توی دستم انداختم..مچاله ش کردم..واسه دهمین بار سطل اشغال کنار میزم و هدف گرفتم و پرت کردم سمتش..

صدای زوزه ی باد نگاهم و کشید سمت پنجره..امشب چه باد بدی میاد..

کنار پنجره ایستادم..درختای تو باغ در اثر وزش شدید باد تکون می خوردن .. اسمون رعد و برق می زد..

یاد فیلمای ترسناک افتادم..بیرون حسابی تاریک بود..

نفس عمیق کشیدم..خواستم برگردم که دستی دور کمرم حلقه شد..با ترس خواستم جیغ بزنم که همون فرد ناشناس اون یکی دستشم اورد بالا و گذاشت رو دهنم..

چشمام داشت از حدقه می زد بیرون که صداش و شنیدم..

و پیچیدن صداش توی گوشم مساوی شد با ارامشی که کل وجودم و در بر گرفت..

یه حس متفاوت..

-- از خیلی وقت پیش زیر پنجره ی اتاقت ایستادم تا بتونم یه لحظه صورت نازت و ببینم..ولی ازم دریغش کردی..

تقلا کردم.....

--هیسسسسس..بمون دلارام..جات همینجاست، تو اغوش من..می خوام نزدیکت باشم..

دستش و از روی دهنم برداشت..از زور هیجان به نفس نفس افتاده بودم..برم گردوند..ولی هنوز دست راستش دور کمرم حلقه بود..

تو صورتم لبخند زد..پر از مهربونی..

دست راستم و گرفت و گذاشت روی قلبش..

اول متوجه نشدم ولی تو چشماش که خیره شدم با تعجب نگاش کردم..دستم و محکم روی سینه ش فشار دادم..ضربان نداشت..

تنم سرد شد..

ترس و وحشت..

وجودم از این همه سرما می لرزید..

محکم بغلم کرد..زیر گوشم با صدای لرزونی زمزمه کرد:عشقم و باور کن دلارام......

مکث کرد ..بغض داشت..و به خاطر همون بغض بود که صداش می لرزید......به لباسش چنگ زدم..لال شده بودم.......

--مرگمم باور کن...........

و این قسمت از حرفش مساوی شد با صدای رعد و برقی که جسمم و تو اغوش آرشام لرزوند..

با شنیدن این حرف وحشت زده جیغ کشیدم..بی وقفه با تموم وجود داد می زدم.....

بی بی _ دلارام..دلارام دخترم..عزیزدل ِ بی بی چشات و باز کن...........

در حالی که همراه با جیغ اسمش و صدا می زدم با ترس چشمام و باز کردم..هراسون اطرافم و نگاه کردم و تو جام نشستم..

هیچ کس جز بی بی کنارم نبود..

یه لحظه شوکه شدم و مثل دیوونه ها از رو تخت بلند شدم و دویدم سمت پنجره..

با همون حالم که تنم خیس از عرق بود پنجره رو باز کردم..هیچ بادی نمی اومد..همه جا تاریک بود..

زیر پنجره رو نگاه کردم..هیچ کس اونجا نبود..و با صدای بی بی انگار که به خودم اومده باشم پاهام سست شد و افتادم رو زمین..

سرم و گرفتم تو دستام و صدای هق هقم سکوت اتاق و برهم زد..

بی بی اومد کنارم و بغلم کرد..خودشم گریه می کرد..

بی بی _ دخترکم چرا بی تابی می کنی؟..اروم باش عزیزم خواب بد دیدی..

زیر لب یکی از سوره ها رو زمزمه کرد و فوت کرد تو صورتم..

سرم و گذاشتم رو سینه ش و با گریه گفتم: بی بی دارم می میرم..

--خدا نکنه مادر.. این حرف و نزن.....

سرم و نوازش کرد و رو موهام و بوسید..

-بی بی..آرشام و تو خواب دیدم..

مکث کرد و گفت:ایشاالله که خیره......

با هق هق گفتم: می ترسم..بی بی آرشام داشت باهام حرف می زد..می گفت عاشقمه..دستم و گرفت گذاشت رو قلبش اما..اما قلبش....ضجه زدم:بی بی قلبش نمی زد..هیچ ضربانی نداشت..

نفسم بالا نمی اومد.....بی بی پشتم و ماساژ داد..از جاش بلند شد و چند لحظه بعد با یه لیوان اب کنارم نشست..یه انگشتر طلا توش انداخته بود و با قاشق همش می زد..

--بیا دخترم یه کم از این اب بخور..ترسیدی مادر رنگ به رو نداری..بخور دخترم..

لیوان و داد دستم و با عطش اب و تا ته سر کشیدم..

دستام و تو دست گرفت..همونطور که نوازشم می کرد گفت: طاقت ندارم هر روز شاهد عذاب کشیدنت باشم..تو برام خیلی عزیزی..الان اروم بگیر بخواب..سعی کن به چیزی فکر نکنی تا فرداصبح..فردا که تعطیله اول وقت زنگ بزن به فرهاد و بگو بیاد اینجا..

با پشت دست اشکام و پاک کرد ..

- واسه چی بی بی؟!..فرهاد کلی کار داره........

--تو بهش زنگ بزنی میاد حتی اگه کارم داشته باشه خودش و می رسونه..دخترم از فرهاد بپرس اون همه چیزو می دونه..

-چی رو بپرسم بی بی؟!..

--در مورد آرشام..

با تعجب نگاش کردم..دستم و گرفت و بلندم کرد..

-بیا بگیر دراز بکش..فردا زنگ بزن بیاد پیشت وقتی ازش بپرسی همه چیز و بهت میگه..

نشستم رو تخت..هنوزم بهت زده نگاش می کردم..

تا خیالش از جانبم راحت نشد از اتاق بیرون نرفت..

رو تخت دراز کشیده بودم ولی نگام به سقف بود..هر چی فکر می کردم تا بفهمم منظور بی بی چی بود که فرهاد همه چیز و می دونه به نتیجه ای نرسیدم..

بعد از شنیدن حرفای پری و تردیدی که تو نگاش دیدم کنجکاو شدم ته و توی قضیه رو در بیارم اما جوری که کسی پی به اشتیاقم نبره..

دیگه نمی تونستم غرورم و نادیده بگیرم..

به خوابم فکر کردم..هنوزم که یادش میافتم تنم می لرزه..

مادر خدابیامرزم همیشه می گفت خواب همیشه یه نشونه ست..گاهی اوقات تعبیرش یه چیز دیگه ست اما اون خواب می تونه واسه ت یه هشدار باشه..

و حالا....

یعنی خوابی که امشب دیدم، واقعا می تونه یه هشدار باشه؟!..

*************************************

با شنیدن زنگ در مطمئن بودم فرهاد ِ ..ایفون و جواب دادم خودش بود..

بی بی خونه نبود..از نیم ساعت پیش رفته بود پیش لیلی جون .. 

در و باز کردم .. فرهاد لبخند به لب پشت در ایستاده بود..مثل همیشه خوش تیپ و اتو کشیده..

با لبخند جواب سلامش و دادم و اومد تو..

با دست به پذیرایی اشاره کردم ..خواستم برم تو اشپزخونه که گفت: دلارام چیزی نیار زود باید برم..

سرم و تکون دادم و رو به روش نشستم..

نمی دونستم باید از کجا شروع کنم..

همون موقع صدای زنگ در بلند شد..با تعجب بلند شدم و جواب دادم..

-بله؟!..

-- سلام..دلارام جون شمایی؟..

-بله خودم هستم شما؟!..

--من بیتام عزیزم..به جا اوردید؟..دخترخاله ی امیر.........

با تعجب برگشتم وبه فرهاد نگاه کردم..

تو گوشی گفتم: بله بفرمایید تو..ادرس و......

--بلدم عزیزم..پری قبلا نشونم داده.......

دکمه ی ایفون و فشار دادم..

فرهاد_ بیتا خانم بود؟..

-اره تو از کجا فهمیدی؟!..

-- من ازش خواستم بیاد اینجا..

-اخه چرا؟!..

-- صبر کن بیاد می فهمی..

***************************

با تعجب نگاشون می کردم اما ظاهرم اینو نشون نمی داد..رفتارم کاملا جدی و سرد بود..و اونم فقط به خاطر بیتا که ناخواسته دل خوشی ازش نداشتم..

یه جور احساس حسادت....یه حسادت زنانه که داشت اذیتم می کرد....

فرهاد تک سرفه ای کرد و رو به من گفت: بی بی قبل از تو زنگ زد و همه چیزو برام تعریف کرد..اما به خاطر اثبات چیزایی که قراره بهت بگم........به بیتا اشاره کرد و ادامه داد:خانم دکتر دانش هم باید با من می اومدن.......

گیج و منگ نگاش کردم ..

- به خدا نمی فهمم داری چی میگی فرهاد..یه کم واضح تر حرف بزن..

بیتا_ دلارام جون من برات توضیح میدم..فقط ازت می خوام ارامش خودت و حفظ کنی..

- مگه چی شده؟!..

بیتا_ چیزی نشده عزیزم فقط اروم باش..

- به خدا دارم سکته می کنم شماها چرا اینجوری حرف می زنید؟..گیجم کردید یه کدومتون یه چیزی بگه......

فرهاد_ خیلی خب باشه..اروم باش، من شروع می کنم....

سکوت کرد و نیم نگاهی به بیتا که با نگرانی منو نگاه می کرد انداخت..

رو به من با لحنی که مردد بود گفت: من کم و بیش در جریان اتفاقاتی که بین تو و ارشام افتاده قرار گرفتم..هم از خودت یه چیزایی شنیدم هم از..آرشام..

-آرشام؟!..اون چی بهت گفته؟!..

فرهاد_ صبر کن بهت میگم..من خودمم مدت زیادی نیست که همه چیز و می دونم....اون روز که از ویلا زدی بیرون و یادته؟..

-خب؟!..

-- همون موقع که با سرعت ویلا رو ترک کردی آرشام پشت سرت بود..دنبال یه راهی بودم بیام دنبالت که همون موقع دیدم آرشام رو زمین زانو زد..آرشام رنگش پریده بود و به سختی نفس می کشید..وقتی بالا سرش رسیدم که افتاد رو زمین و در حالی که دستش رو قلبش بود از حرکت ایستاد..نبضش و گرفتم نمی زد..مشکلش ایست قلبی بود..مجبور شدم بهش تنفس مصنوعی بدم و با ماساژ قفسه ی سینه و قرص زیر زبونی(نیتروگلیسیرین) تونستم برش گردونم..ولی هنوز بیهوش بود........

-چی؟!..آ..آر..

فرهاد_ دلارام خواهش می کنم اروم باش..اگه می خوای ادامه ش و بگم باید ارامشت و حفظ کنی..می دونم شنیدن این حرفا سخته اما باید همه چیز و بدونی..

بیتا اومد کنارم نشست و دستای سردم و تو دستش گرفت..هرکار کردم دهنم و باز کنم و یه چیزی بگم نتونستم..

عین ادمای لال فقط نگاشون می کردم..

فرهاد_ آرشام و رسوندیم بیمارستان..تو رو هم با امبولانس اورده بودن به همون بیمارستان.. من بالا سرت بودم .. آرشام 2 روز طول کشید تا بهوش بیاد اما تو دقیقا روز سوم هوش اومدی..به خاطر اینکه دوباره دچار شوک نشه مجبور شدیم سکوت کنیم و از تصادف تو چیزی بهش نگیم..هرگونه اضطراب و استرس واسه ش سم بود..

فرهاد سکوت کرد و به بیتا نگاه کرد..

بیتا در حالی که دستام و توی دستش داشت اروم گفت: آرشام دقیقا 2 سال و نیمه که داره از این بیماری رنج می بره..6 ماه اولش دچار دردای خفیفی تو ناحیه ی قفسه ی سینه ش می شد ولی بی توجه بود..

یه شب که خونه ی ما دعوت بودن دیدم زیاد حالش خوب نیست و همه ش دست چپش و ماساژ می داد..ازش که پرسیدم گفت چیزی نیست یه گرفتگی ساده ست..

اما به حالتاش مشکوک شده بودم مخصوصا وقتی سر میز شام یهو بلند شد و رفت تو حیاط..دنبالش که رفتم دیدم دستش و گذاشته رو قلبش و پشت سر هم نفس عمیق می کشه..

آرشام بیش از حد سیگار می کشید..سیگار واسه افرادی که دچار بیماری قلبی هستند بزرگترین تهدید محسوب میشه.... 

با اصرار من و خاله راضی شد بیاد بیمارستان و ازمایش بده..از طریق نوار قلب ، سی تی اسکن ، اکو کاردیوگرافی و چند تا ازمایش دیگه متوجه بیماریش شدیم..

به کمک یکی از استادام تو یکی از بهترین بیمارستانا بستری شد..ولی واقعا وضعیتش حاد بود..

نتیجه ی اخرین ازمایش همه مون و داغون کرد.. متوجه شدیم حالش وخیم تر از این حرفاست و استادم معتقد بود تا وقتی آرشام نخواد سیگارش و ترک کنه این بیماری خطرناک تر میشه..گفت با جراحی شانس موفقیت زیر 50% ِ اما ریسکش خیلی بالاست..

ولی ارشام واقعا مغرور و یه دنده ست..هنوز که هنوزه به حرف هیچ کس گوش نمی کنه..«درسته که به تازگی میگه سیگار و ترک کرده اما بازم استرس و ناراحتی واسه ش خوب نیست»..

الان 2 سالی میشه که حافظه ش و به دست اورده ولی 2 سال و نیمه که این بیماری دست از سرش برنداشته..

وضعیتش زمانی وخیم شد که حافظه ش و به دست اورد..وقتی اومد شمال و همسایه ها گفتن از اونجا رفتی نبودی که ببینی چه حالی شد..

نه با کسی حرف می زد و نه حتی چیزی می خورد دیگه حتی به داروهاشم لب نمی زد..

وقتی اصرار ما رو دید یه روز با عصبانیت هر چی دارو تو اتاقش داشت از پنجره پرت کرد پایین و گفت دیگه حتی نمی خواد نفس بکشه..

می رفت تو اتاقش و بیرونم نمی اومد..گیتار زدن و از امیر یاد گرفته بود و همیشه «آهنگ کعبه ی احساس» و با یه احساس خاصی می زد و می خوند..فقط هم تو تنهاییاش..

خیلی دنبالت گشت اما پیدات نکرد..هر بار به در بسته می خورد و این واسه حالش اصلا خوب نبود..

به امیر گفته بود حالا که دیگه دلارام و ندارم این زندگی رو هم نمی خوام..گفته بود با دیدن جای خالیش تو زندگیم هر روز دارم عذاب می کشم ..

تنها خواسته ش این بود که قبل از مرگش فقط برای یکبارم که شده تو رو ببینه..اینو همیشه می گفت..

و بالاخره دست تقدیر شما رو سر راه هم قرار میده..که خاله م مهناز دوست دیرینه ی لیلی جون باشه و امیر و پری همدیگه رو ببینن و از هم خوششون بیاد..

ارشام تونست پیدات کنه..اما با وجود بیماریش که حالا به خاطر استفاده ی بیش از حد از سیگار و عدم مصرف دارو خودش و اخر خط می دید..

فقط از قرص نیتروگلیسیرین استفاده می کرد وگاهی اوقات با التماس و خواهش چند قلم از داروهاش و مصرف می کرد..

با خودش لج کرده بود..دیگه زندگیش واسه ش هیچ اهمیتی نداشت..

و «درست زمانی اهمیت پیدا کرد که تو رو دید..ولی دیگه دیر شده بود»..

می گفت حالا که ارزوم براورده شده چیزی جز خوشبختی دلارام واسه م مهم نیست..وقتی اون شب ته باغ از حال رفتی همه رو قسم داد که چیزی بهت نگن..

بیشترم رو بی بی و پری حساسیت نشون می داد..من قسم نخوردم چون به این قضایا کاری نداشتم..وقتی اون شب کنار ساحل همون اهنگ همیشگی رو واسه ت خوند تعجب کردم..چون اصلا انتظارش و نداشتم به حرفم گوش کنه و بخونه..

آرشام هیچ وقت تو جمع این اهنگ و نمی خوند..منم وقتایی که می اومدم خونه شون و کنجکاو می شدم می رفتم پشت در اتاقش و به صداش گوش می دادم....فهمیدم به خاطر حضور تو،توی جمع حاضر شده بخونه..

عشق و تو نگاهه هردوتون می دیدم ..اما آرشام در برابر این عشق سرسختی نشون می داد فقط برای اینکه تو متوجه بیماریش نشی..

با این حال هیچ جوری هم حاضر نبود تو رو از دست بده..

خاله می گفت هر شب میره تو حیاط و تا سپیده ی صبح فقط راه میره و فکر می کنه....

دیروز وقتی بهت گفت داره کارای دادگاه و واسه طلاق انجام میده تمومش دروغ بود..

دلارام آرشام هنوز یه قدمم واسه طلاقتون بر نداشته..

وقتی برگشتیم ازش پرسیدم که چرا اینکارو با اینده تون می کنه ؟!..گفت دلارام نمی تونه با من اینده ای داشته باشه..

باور می کنی وقتی از بیمارستان اومدی بیرون و سوار تاکسی شدی تا وقتی که رسیدی خونه پشت سرت اومد؟!..و تا با چشمای خودش ندید که رفتی تو، از اونجا تکون نخورد..

من همه ی این کاراش و می دیدم و بهش می گفتم درست نیست..می گفتم تو هم دوستش داری و اون داره با اینکاراش تو رو بیشتر اذیت می کنه تا اینکه بخواد به خاطرت از خودش وعشقش بگذره.. 

اما اون بازم حرف خودش و می زد..

دستم و که می لرزید تو دستاش فشار داد..

بیتا_دلارام آرشام و تنها نذار..اون داره با زندگی هردوتون بازی می کنه..آرشام اگه هر چه زودتر به خودش نیاد از بین میره..دلارام ارشام فرصت زیادی نداره .. فقط تو میتونی کمکش کنی..ازت خواهش می کنم تا دیر نشده راضیش کن..اون باید هر چه سریعتر معالجه بشه..من مطمئنم یه راه امیدی هست..

از جام بلند شدم..رفتم تو اتاقم..بیتا پشت سرم اومد و به منی که تند تند داشتم تو کشوی میزم و نگاه می کردم خیره شد..

بیتا- دلارام حالت خوبه؟!..

تو همون حالت سرم و تکون دادم..اشک دیدم و تار کرده بود..ولی بالاخره پیداش کردم..

مانتوم و پوشیدم و شالمم عوض کردم..بی توجه به بیتا از اتاقم رفتم بیرون..

اصلا حواسم سر جاش نبود..بیتا و فرهاد پشت سرم اومدن..

فرهاد- دلارام وایسا داری کجا میری؟!..

- خونه ی آرشام..

فرهاد_ خیلی خب من می رسونمت صبر کن..

بهترین راه همین بود چون با این حال و روزم اگه می نشستم پشت فرمون حتما یه کار دست خودم می دادم..

*****************************

مهناز خانم با دیدنم اول تعجب کرد ولی بعد با خوشرویی صورتم بوسید و خوش امد گفت..

-- بیا تو عزیزم..

- ممنون.. می خواستم با آرشام حرف بزنم خونه ست؟..

-- اره تو پذیرایی پیش بچه هاست..شرمنده معطل شدی دخترم نمی دونم ایفون چش شده امروز..

به روش لبخند زدم......

-اختیار دارید..نه زیادم معطل نشدم....

بیتا و مهناز خانم موندن تو حیاط و من رفتم تو..

بی سر و صدا خواستم برم تو پذیرایی که اسم خودم و از زبون پری شنیدم..

پشت دیوار ایستادم ..

پری _ دلارام تصمیمش و گرفته..میگه می خواد جدا بشه..

سرم و کج کردم و اروم جوری که متوجه من نشن نگاشون کردم..

امیر پشتش به من بود و پری هم کنارش نشسته بود ..

ولی ارشام درست سمت راستشون پا روی پا انداخته بود و حسابی اخماش و کشیده بود توهم..

امیر_ باهاش حرف زدی؟..

پری_ هر کار کردم قانع بشه بی فایده بود....هیچ وقت دلارام و تا این حد جدی ندیده بودم....و بعد از مکث کوتاهی گفت: درضمن اینو هم بگم که من بهش حق میدم..

نگام به آرشام بود که با حرص از رو مبل بلند شد و با قدمای بلند از سالن زد بیرون..

پذیراییشون جوری بود که از دو طرف راه داشت..

اون سمت می رسید به اشپزخونه و اتاقا ..و این سمت هم به راهرو و راه پله ..

با شنیدن صدای در فهمیدم مهنازخانم اومده تو ..

دیگه نرفتم تو سالن، از تو راه پله پیچیدم سمت چپ و مستقیم رفتم سمت اتاقی که می دونستم متعلق به آرشام ِ ..

اون بار که اومده بودم اینجا تا اتاق عقد پری و امیر و درست کنم تقریبا چند جا از خونه رو یاد گرفته بودم ..

پشت در اتاقش ایستادم..

نفسم و که حبس کرده بودم با یه نفس عمیق بیرون دادم..

نمی خواستم در بزنم..از دستش عصبانی بودم..

هر چی هم می خواستم اروم باشم می دیدم نمی تونم..

واسه همین با یه حرکت دستگیره رو گرفتم و در و باز کردم........

****************************

«آرشام»

با پاشنه ی پا در و پشت سرم بستم..صدای کوبیده شدنش عصبی ترم کرد..دور خودم می چرخیدم..چیزی تا مرز دیوونه شدنم نمونده بود..

رو تخت نشستم..با استرس موهام و چنگ زدم..

نگام چرخید سمت کشوی میزم..

با خشم دستم و دراز کردم..چشمم به پاکت سیگارم افتاد..برش داشتم..یه نخ از تو بسته ش در اوردم و....

خواستم بذارم بین لبام، که همزمان نگام چرخید رو دیوار..به تصویر دختری که با لبخند قشنگش و اون چشمای خاکستری و براق زل زده بود تو چشمام..

یه لحظه تو همون حالت موندم....صدایی رو محو شنیدم: دوسش داری؟....نخ سیگار و از رو لبام برداشتم و با حرص تو دستم مشت کردم..بلند شدم، پاکت و فندک و هر چی که تو دستم بود و با خشم پرت کردم وسط اتاق....

و باز اون صدای لعنتی: تو محکوم به عذابی....داد زدم: دست از سرم بردار لعنتی....

قلبم تیر کشید..دستم رو قفسه ی سینه م مشت شد..ناخواسته پایین تخت زانو زدم..به سرفه افتادم..پیشونی ِخیس از عرقم و به مچ دستم تکیه دادم..سعی کردم نفس عمیق بکشم..

چقدر سخت بود....واسه بلعیدن ذره ای اکسیژن دهنم و مثل ماهی ی که از اب افتاده بیرون باز و بسته می کردم....یه درد بد..یه درد سرد و نفرت انگیز..

دستم بی اختیار رفت سمت جیبم و قوطی قرصام و بیرون اوردم..درش و باز کردم اما دستام می لرزید.. قوطی از دستم افتاد رو زمین و قرصای داخلش هر کدوم یه طرف افتاد..مثل دونه های تسبیحی که توسط رشته ای کنار هم قرار بگیرن و با پاره شدن اون یه رشته نخ، همه شون سرگردون و فریادکشان یه طرف بیافتن .. 

چشمام از حد معمول بازتر شده بود و قفسه ی سینه م خس خس می کرد..

خواستم خم شم سمت یکی از قرصا که کمی دورتر از من افتاده بود کنار تخت....نتونستم..با همون یه حرکت کوچیک حس کردم علاوه بر تشدید ضربان قلبم، قفسه ی سینه م منقبض شد..

به پشت افتادم رو زمین..هیچ صدایی جز سوت ممتد نمی شنیدم....سرم در حال انفجار بود ..لبام خشک شده بود و می سوخت..هنوز واسه نفس کشیدن تلاش می کردم اما....به جای نفس مرگ و به ریه می کشیدم..داشت وجودم و پر می کرد..رنگ تیره و هرم سردش و احساس می کردم..

یه قطره اشک با درد از گوشه ی چشمم چکید، در حالی که نگام به سقف سفید اتاق بود و دستام مشت شده روی سینه م....

یکی کنارم نشست..انگار که داشت صدام می زد....نمی شنیدم..صداش محو بود..تصویرش پشت پرده ای از اشک تار بود..

سرم از زمین کنده شد..حسش کردم..گرمایی که تن یخ زده م رو احاطه کرد اما هنوز انجماد و احساس می کردم..بی حرکت و سرد بودم....

خواست لبام و از هم باز کنه..اما فکم قفل شده بود..

صدای گریه...اره..داشتم می شنیدم اما....

دهنم و باز کرد..فکم درد گرفت..قرص و گذاشت زیر زبونم....سرم و تو یه جای گرم حس کردم..یکی داشت صورتم و نوازش می کرد..

نمی دیدم..

چشمام و با درد بسته بودم..

اما کم کم صداهای اطراف برام واضح شد..انگار وارد یه دنیای دیگه شدم..عرق سرد رو پیشونیم با هرم نفسای گرمش تضاد عجیبی داشت..حس می کردم همیشه خواهان این گرما بودم..یه جور احساس ارامش..

قلبم داشت اروم می گرفت..اون استرس از تپیدن های پرشتاب........

احساس سبکی کردم..ضربانی که می رفت تا اروم بگیره..خسته بودم..

انگار که مسافت زیادی رو طی کرده باشم و حالا احساس رخوت می کردم..

انگشتای نوازشگرش رو صورتم کشیده شد..اروم گریه می کرد....

-- آرشام تو رو خدا یه چیزی بگو..آرشام بگو که صدام و می شنوی..چشمات و باز کن عزیزم..تو رو قرآن جوابم و بده..آرشام..........

-دلارام..........

زمزمه م و شنید..لای چشمام و باز کردم..نگاهم تو یه جفت چشم خاکستری و خیس گره خورد..

میون گریه لبخند زد....تعجبم از حضورش، با تکرار اسمش همراه شد..

-دلارام!....

-- جانم..آرشام حالت خوبه؟..تو رو جون دلارام بگو که خوبی..

خواستم بشینم..کمکم کرد..با درد صورتم جمع شد و دستم و رو سینه م گذاشتم ..سرفه م گرفته بود..

نشستم لب تخت..دستاش و دو طرف شونه م گذاشت..

بوی عطرش که به دماغم خورد بی اراده نفس عمیق کشیدم..داشت کمکم می کرد دراز بکشم که متوجه شد..نگاه کوتاهی تو چشمام انداخت و بالشت و زیر سرم جابه جا کرد..

- خوبم دلارام..می خوام بشینم...

سینه م هنوز خس خس می کرد..

دستم و گرفت..بی حرکت موندم و نگاش کردم، با اخم قشنگی بدون اینکه نگام کنه تموم حواسش به مرتب کردن بالشت و راحتی من بود..

-- رنگت پریده، دراز بکش حالت که بهتر شد بعد بلند شو بشین..

تو سکوت فقط نگاش کردم..

دستم تو دستش بود..کنارم نشست و با لبخند گفت: خوبی؟..

سرم و تکون دادم....نگاهش هنوز بارونی بود..

با صدایی که از بغض می لرزید گفت:اگه به موقع قرص و نذاشته بودم زیر زبونت الان......

بغض نذاشت ادامه بده..قطره های درشت و شفاف اشک صورت نازش و خیس کرد..بازم نتونستم خودم و کنترل کنم..دستم و پیش بردم..فقط نگام می کرد..گذاشتم رو گونه ش..نگاهه سرگردونم تو اون یه جفت چشم نقره گون ثابت بود..

و با لحنی پر از تحکم..

- واسه چی گریه می کنی؟..

دستم و از رو گونه ش برداشت و لبای داغ و لرزونش و گذاشت کف دستم و..نرم بوسید....دلم ضعف همین یه بوسه رو داشت..

دستم زیر بارش اشک های کسی که چشماش اسمون شبای تنهاییم بود خیس شد..

بیشتر از اون طاقت نیاوردم..

می دونستم همه چیز و فهمیده..حضورش اینجا و این نگاهه غمگین و گرفته، حرفای نگفته ی دلش و با هرقطره از اون چشمای پاک و معصومش تو صورتم فریاد می زد..

کشیدمش سمت خودم..سرش و گذاشت رو سینه م....دلم به همین راضی نشد..شالش و برداشتم .. تره ای از موهای خوش رنگش و تو دستم گرفتم و نفس عمیق کشیدم..چشمام خود به خود بسته شد..

دیگه دردی رو احساس نمی کردم..انگار که هیچ وقت نبود..با اون گرما از دنیای پر از سیاهی کشیده شدم تو دنیایی که مملو از نور و ارامش بود..

آرامش ِ من کنارمه.. همه ی زندگیم با فاصله ی کمی از من سرش و گذاشته رو سینه م..تپش های قلب بیمارم با نبض زندگیم عجین شده....دارم نفس می کشم..دلارام منو به یه دنیای دیگه برگردوند..

سرش و نرم بلند کرد..صورتش خیس بود ولی دیگه گریه نمی کرد..لبای خوشگلش به لبخندی دلنشین از هم باز شد..

نگام بسته به چشمایی شد که دلتنگشون بودم..

دستش تو دستم ِ و از دوریش می ترسم....

-دلارام..............

--آرشام من...........

مهر سکوت رو لبامون نشست....

جدایی..ترس و ناامیدی..غم و دودلی .. تو یک لحظه با هم به سمتم هجوم اوردن..

جدایی و ترس به خاطر زندگیم..

ناامید از نبودن حیات..

دودلیم بابت از دست دادن ِ ........... نگام تو چشماش خیره بود..اره دو دلم..می ترسم از دستش بدم....ولی.. 

مجبورم..

دلارام نباید به پای گناهان ِ من بسوزه....چشماش پر از امید ِ پر از امید به زندگی..

نمیذارم نابود بشه..

خودم تو این اتیش خاکستر میشم، اما نمیذارم خاکستر ِ چشمای بهونه م سرد بشه..

ازم فاصله گرفت..تره ی موهاش از دستم رها شد....

فهمیده بود..پی به راز چشمام برد..

-- چرا بهم چیزی نگفتی؟..چرا به جای اینکه بذاری کنارت باشم خواستی من و از خودت دور کنی؟....

مکث کرد........یعنی تا این حد واسه ت بی ارزشـ.........

-دلارام........

ساکت شد..چشماش می رفت که بارونی بشه..

- کی بهت گفت؟..

-- چه اهمیتی داره؟..مهم اینه که الان همه چیز و می دونم..مهم اینه که تو بازم خواستی تو زندگیت با غرور تصمیم بگیری..الان تنها چیزی که اهمیت داره اینه که تو با خودخواهی ِ تمام به جای من تصمیم گرفتی....چرا آرشام؟..تو فک می کنی من اینجوری خوشحالم؟..فک کردی با این کارت من و مجاب به زندگی می کنی؟..

اروم تو جام نشستم..صدام گرفته بود، اما مصمم ..

- دلارام من جای تو تصمیم نگرفتم..من به خاطر خودم اینکار و کردم..

تعجب و تو چشماش دیدم..به بالای تخت تکیه دادم و با لبخندی از روی درد نگاش کردم..

- تو جزوی از زندگی ِ منی..جزوی از گذشته،حال و.......تو بهونه ای واسه من دلارام..واسه اینکه خودخواهانه تصمیم نگیرم..برای اولین بار تو زندگیم بشم همونی که بودم..دلارام تو واسه من بی ارزش نیستی تو از وجودمی....

چونه ی ظریفش با بغض لرزید..اومد سمتم و قبل از اینکه به خودم بیام تو اغوشم فرو رفت..

با لحنی پر گلایه گفت: من زندگیت نیستم، وگرنه ترکم نمی کردی..من واسه تو بهونه نیستم وگرنه به خاطر منم که شده به سلامتیت اهمیت می دادی...

با هق هق خودش وسفت تو بغلم فشار داد و گفت: من از وجودت نیستم لعنتی....

پیراهنم و چنگ زد..........من هیچی نیستم..انقدری که.........

سرش و بلند کرد و با گریه تو چشمام زل زد........انقدری وجودم ناچیز ِ که شوهرم نتونست دردش و بهم بگه..من............

با حرص بغلش کردم و به خودم فشارش دادم: نگو..دیگه هیچی نگو....بسه دلارام داغونم....با حرفات اتیشم نزن دختر....

تو اغوشم اشک می ریخت و بازتابش سوزشی بود که تو چشمام احساس کردم..قلبم تو سینه بی قراری می کرد..سرش رو سینه م بود..شاهد ضربان بلند و محکمش بود..

با غم خندیدم..

-صداش ومی شنوی؟..با هر تپش داره هشدار میده..این قلب با قلبای دیگه فرق می کنه دلارام امید زندگی نمیده، نوید مرگم و میده....

با خشونت خاصی رو موهاش و بوسیدم و چشمام و بستم..یه قطره اشک خودسرانه از گوشه ی چشمم چکید رو موهای نرم و ابریشمیش..........صدام می لرزید، جسم نحیف اون هم تو اغوش من......

--میگه خودخواه نباش..میگه یه عمر خودت و دست بالا گرفتی حالا داری تقاصش و پس میدی..دلارام من دارم مجازات میشم چرا می خوای جلوش و بگیری؟..عاقبت ادمایی مثل من همینه..خیلیا با ه*و*س زندگی می کنن و بدون مجازات چادر سیاه مرگ رو سرشون کشیده میشه..و یه عده هم مثل من محکوم به مجازات میشن..اونم توی همین دنیا.........

از تو بغلم اومد بیرون..با بغض سرش و تکون داد و صورتم و تو دستاش قاب گرفت..

-- نه اینا هیچ کدوم حقیقت نداره..تو مگه چکار کردی که خدا بخواد اینجوری مجازاتت کنه؟....

دستاش و اوردم پایین و نگام و ازش گرفتم تا شاهد چشمای طغیانگرم نباشه..

- من ادم بده ی این قصه م دلارام..قصه ی زندگی آرشام بالاخره یه روز و یه جایی باید تموم بشه..

بازوم و گرفت..

با صدای بلند ازم می خواست حرفاش و بشنوم..

-- تو ادم بده نیستی..تو نمی تونی بد باشی..تو هم مثل من بازیچه ی حوادث تلخ سرنوشتت شدی..چرا به همه چیز از دید منفی نگاه می کنی؟....

گریه می کرد..صداش پر شده از بغض.........

--چرا به جای اینکه بگی دارم تقاص پس میدم نمیگی خدا می خواد راهی رو نشونم بده که بتونم زندگی ِدوباره ای رو شروع کنم؟..ارشام ما با هم و کنار هم اینده مون و می سازیم..بعد از این تولد دوباره، خدا انقدر بزرگ و بخشنده هست که به بنده هاش شانس دوباره زیستن و بده اونم در کنار کسایی که دوسش دارن....

انقدر بی تابی کرد که مجبور شدم نگاش کنم............

--اون موقع که از دنیا و زندگی بریده بودی احساس تنهایی می کردی ولی الان خیلی ها هستن که نگاه پر از التماسشون به تو و تصمیم ِ تو ِ که قلبای مهربونشون و باور کنی..آرشام به خاطر من....مگه نمیگی من بهونه ی زندگیتم؟..پس به زندگیت فکر کن، به بهونه ت....اگه خدایی نکرده تو چیزیت بشه من دیگه یه لحظه هم حاضر نیستم رنگ این دنیا رو ببینم.........

نگاهه تندم و که دید ساکت شد......لبخند زد..میون اون همه اشک..

پیش خودم برای هزارمین بار تکرار کردم که «من چقدر این دختر و می خوام»..با همین نگاهی که هم می تونست وحشی باشه و هم..آرامش دهنده ی قلب بیمار یه عاشق.........

خیره تو چشمام نزدیکم شد..اون چشمای نمناک و که حالا کمی هم خمار شده بود..

--آرشام..زندگی و به هردومون بر می گردونی؟..

سکوت کردم....نزدیک تر شد..دستش و اورد بالا و فکر کردم می خواد دور گردنم حلقه کنه ولی....

سردی زنجیری که گردن تبدارم و لمس کرد من و به خودم اورد..

دلارام کامل تو بغلم بود و سرش و خم کرده بود رو شونه م تا قفل گردنبند و ببنده....و دوباره بوی عطرش..ناخداگاه زیرگردنش و بوسیدم..ریز خندید و دستش و اورد پایین..پلاک و تو دستم گرفتم..ولی تو چشمای اون زل زده بودم..

- نمی خوای نگاش کنی؟..

-- ندیده هم می شناسمش..

-هنوزم می خوای طلاقم بدی؟..

اخم کردم....خندید..

-پس نمی خوای؟..

فقط نگاش کردم..با همون اخم کمرنگ بین ابروهام..

از رو تخت بلند شد..خواست شالش و برداره که قبل از اون برش داشتم....

-- کجا؟..

با لبخندی که قلبم و زیر و رو می کرد شال و اروم از تو دستام بیرون کشید و گفت: خونه.........

شال و انداخت رو سرش..لبام و از هم باز کردم تا یه چیزی بگم.. ولی سکوت کردم.. 

که با شیطنت ابروش و انداخت بالا و به چشمای خیسش دست کشید..بعد از اون نگام کرد و گفت: چیزی می خوای بگی؟..

جوابش فقط سکوتم بود..با همون لبخند کمرنگ رو لباش برگشت و خواست بره سمت در که نگاش به تصویر روی دیوار افتاد..خشکش زد..نیم رخش سمت من بود و نگاهه من بین تصویر نقاشی شده و صورت مبهوتش می چرخید..

اروم برگشت و نگام کرد..رو لباش لبخند و تو چشماش برق تعجب و دیدم..

لباش چند بار باز و بسته شد ولی اون چیزی که می خواست بگه رو به زبون نیاورد..

-- چیزی می خوای بگی؟..

نفسش و با خنده بیرون داد..تو چشماش اشک حلقه بسته بود ولی سعی می کرد با لبخند عکس ِ اونو نشون بده..

رفت سمت در..ولی قبل از اینکه بازش کنه برگشت و نگام کرد..نگاهش هنوز شیطون و خواستنی بود..

-- هر وقت تو بهم گفتی که چی می خواستی بگی، منم همون حرفی که تو دلم هست و بهت می زنم....اهان راستی........

منتظر با لبخند نگاش کردم که گفت: حلقه ت و که انداختم تو اتیش لا به لای هیزما از بین رفت ولی جای اون برات این گردنبند و اوردم که.....

مکث کرد..نگاهش و چند لحظه از رو صورتم برداشت و باز بهم زل زد..ولی اینبار ارومتر گفت: اگه نخواستیش بهم برش گردون..اون موقع می فهمم که.. برات اهمیت ندارم....

لبخندی تلخ چاشنی نگاه گرفته ش کرد و از در بیرون رفت..

پلاک تو دستم بود..لمسش کردم..دیگه سرد نبود......

******************************

« دلارام»

از ساعت3 تا الان که 9 شب ِ دارم کف اتاقم و با قدمام متر می کنم..

حتی نفهمیدم شام چی خوردم..یه لحظه اروم و قرار نداشتم..

از وقتی دیدمش و باهاش حرف زدم این حال بهم دست داده بود و تا الان که یا کنار پنجره م یا دارم راه میرم و فکر می کنم..

با توپ پر رفتم پیشش تا داد بزنم و هر چی عقده تو دلم تلنبار شده بود و سرش خالی کنم اما وقتی توی اون وضعیت دیدمش......

پــــوف، نفسم و دادم بیرون و تره ای از موهام که افتاده بود تو صورتم و بردم پشت گوشم....

پس ارشام داره خودش و مجازات می کنه..به خاطر گذشته و کارایی که انجام داده خودش رو محکوم به قصاص می دونه..

ولی این درست نیست..خارج از قانون انسانی، قانون خداوند حرف اول و می زنه..خدا به قدری بزرگ و بخشنده ست که اگه بنده ی خاطیش از گناهانش پشیمون باشه در ِ توبه رو پیش روش باز می کنه..

آرشام با عدالت حقیقی باید به اطرافش نگاه می کرد..در اینصورت به زندگیش امیدوار می شد و منم همین و می خواستم......

خدا،خدا می کردم حرفام روش تاثیر گذاشته باشه....

صدای اس ام اس گوشیم بلند شد..تو کیفم بود، تند اوردمش بیرون..

یه شماره ی ناشناس!..

با این حال بازش کردم..

« در و باز کن..»

و صدای دوتا بوق پشت سرهم از بیرون..

تعجبم هر لحظه داشت بیشتر می شد..

«شما؟!..»

و طولی نکشید که رو گوشیم زنگ زد..دستام لرزید..اب دهنم و قورت دادم و دکمه ی برقراری تماس و زدم..

همین که گذاشتم کنار گوشم صداش و شنیدم: تا 3 می شمرم، اگه باز نکنی باید خسارت این درو از جیب خودت بدی گربه ی وحشی....

با ذوقی که نشست تو دلم گفتم: آرشـــام..!!..

-- 1....2..........

نفهمیدم چطوری خودم و رسوندم به ایفن و دکمه رو زدم و بعدشم از زور هیجان دستم و گذاشته بودم رو قفسه ی سینه م و نفس نفس می زدم..

بی بی _ ای وای دختر چرا همچین می کنی زهرترک شدم ....

تازه حواسم جمع صورت رنگ پریده ی بی بی شد که وسط هال وایساده بود و تو همون حالت میل بافتی و کامواشم دستش بود..

- ببخشید بی بی حواسم نبود که شما......

و صدای بوق ماشین آرشام تو حیاط ویلا باعث شد رو لبام لبخند بشینه و چشمای بی بی به خاطر لبخند بی موقعم و صدای بوق ماشین، رنگ تعجب به خودش بگیره..

خواستم در و باز کنم ولی واسه چند ثانیه دستم رو دستگیره موند و بعدم ولش کردم..

برگشتم و با یه مکث کوتاه رفتم سمت اتاقم و رو به بی بی که از کارای من گیج شده بود گفتم: بی بی ارشام داره میاد اینجا من تو اتاقمم، باشه؟..

اسم آرشام و که اوردم لباش به لبخند ازهم باز شد..

--باشه دخترم..

رفتم تو اتاق و درو بستم..

حالا از زور استرس نمی دونستم باید چکار کنم....بشینم!....پاشم!....راه برم!.....

به کل حواسم پرت بود....

دوست داشتم اون بیاد سمتم..این همه مدت من دنبال اون بودم حالا نوبتی هم که باشه نوبت آرشام ِ ..

صدای در خونه رو شنیدم و بعد هم سلام و احوال پرسی آرشام با بی بی..

بی بی _ خیلی خوش اومدی پسرم..

و بعد از چند لحظه صدای آرشام که پرسید: دلارام کجاست؟..

بی بی _ تو اتاقش ِ .. اینطرف....

قلبم تو دهنم می زد..دست و پام سر شده بود..هیجان داشتم....

2 تا تقه به در خورد و قبل از اینکه اجازه بدم درو باز کرد و اومد تو..

رو تخت نشسته بودم که وقتی لای در دیدمش اروم بلند شدم..سعی کردم خودم و دستپاچه نشون ندم..

با لبخند نگاش کردم: سلام..

اومد تو و درو پشت سرش بست..چند قدم اومد جلو..صاف تو چشمام زل زده بود..

خیلی کوتاه و اروم جوابم و داد: سلام......

هول شده بودم..دست خودم نبود..حضورش اینطور ناگهانی و غیرمنتظره اونم تو اتاقم شوکه م کرده بود..

به تخت اشاره کردم: چرا وایسادی؟بشین..

سرش و تکون داد و اروم اومد طرفم..نگاهش و از روم برداشت و نشست رو تخت....کنارش با فاصله نشستم..

کوبش قلبم و شدید حس می کردم..خیلی دوست داشتم علت اومدنش به اینجا رو بدونم..انگار از تو چشمام حرف دلم و خوند..

که لبخند زد و به کمد لباسام اشاره کرد: حاضر شو بریم..

با تعجب گفتم: کجا؟!..

دستش و سمتم گرفت..نگام و از تو چشماش گرفتم و به دستش دوختم..دید حرکتی نمی کنم کمی نزدیکم شد و دستم و گرفت..

حلقه ی توی انگشتم و لمس کرد..نگاش به حلقه م بود که گفت: این چرا تو دستته؟..

یه لحظه از سوالش شوکه شدم..

--چی؟!..

دستم و اورد بالا..با شصتش اروم حلقه رو نوازش کرد..

-- این حلقه رو واسه چی نگه داشتی؟..

مکث کردم و گفتم: خب..خب چون........

--متاهلی......

سرم و تکون دادم....

دستم و تو هر دو دستش گرفت و خیره تو چشمام گفت: و یه زن متاهل مگه نباید کنار شوهرش باشه؟..

منگ از جملاتی که به زبون می اورد سرم و تکون دادم و گفتم: آرشام منظورت از این حرفا چیه؟!..

خندید..و چال خوشگلی که افتاد رو گونه ش..نگام به چالش بود که خم شد رو صورتم..نرم گونه م و بوسید..دلم ضعف رفت..

کنار صورتم زمزمه کرد: دیگه نمی خوام ازم دور باشی..باید هر ثانیه، هر دقیقه کنارم احساست کنم.........دستم و گرم نوازش کرد و نفسای ملتهبش و لا به لای موهام فرستاد........اومدم زندگیم و با خودم ببرم..بهونه م میذاره؟..

ریز خندیدم..با حرارت لاله ی گوشم و بوسید..آهسته سرش و برد عقب و نگام کرد..سرش و به حالت سوالی تکون داد که یعنی آره؟..و من با لبخند چشمام و بستم وباز کردم....لبخند زد.......

- قول میدی که به درمانت ادامه بدی؟..

سکوت کرد و اون لبخند که حالا ردی ازش مونده بود..

-- برو حاضر شو..

جدی گفتم: اول باید بهم قول بدی..

از جاش بلند شد و رفت سمت کمدم..با یه حرکت درش و باز کرد و یه مانتوی سبز و شال سفید در اورد و اومد طرفم..

گذاشتشون کنارم و بدون اینکه نگام کنه اروم گفت: بیرون منتظرم......

پشتش و بهم کرد و داشت می رفت سمت در که صداش زدم..ایستاد ولی برنگشت..تو موهاش دست کشید و پشت گردنش و ماساژ داد..

از رو تخت بلند شدم و پشت سرش ایستادم..آروم برگشت و نگام کرد..

- نکنه هنوز تصمیمت و نگرفتی؟..

-- بعدا درموردش حرف می زنیم..

-نه..هر چی که هست همین الان باید تکلیفش مشخص بشه..اگه به سلامتیت اهمیت میدی من حاضرم برگردم پیشت در غیراینصورت......

ساکت شدم که ابروهاش و انداخت بالا و چشماش و خمار کرد: بگو..ادامه ش............

جدی تر از قبل سرم و انداختم بالا و تو چشماش زل زدم: در غیراینصورت همینجا می مونم و تا وقتی هم راضی نشی که از دید مثبت به زندگیت نگاه کنی هیچ وقت..........

پرید وسط حرفم و با خشم بازوهام و گرفت: حق نداری حرف از جدایی بزنی......و بلندتر گفت: فهمیدی؟..

تنم از صدای بلندش لرزید ولی خودم و نباختم: من جدی گفتم..

چند لحظه تو چشمام خیره موند..دستم و ول کرد و با 2 تا قدم بلند خودش و رسوند به تختم و مانتو و شالم و برداشت ..شال و انداخت رو موهام ..مات و مبهوت داشتم به حرکاتش نگاه می کردم که دستم کشیده شد سمت در....

- صبر کن ارشام..آرشام با تو َ م....آرشام..داری چکار می کنی؟..

بی بی با تعجب از تو درگاهه اشپزخونه به ما نگاه می کرد..

بی بی _ چی شده؟....رو به ارشام که داشت از تو جاکفشی کفشام و می اورد بیرون گفت: پسرم چرا.......

و قبل از اینکه جمله ش کامل بشه ارشام که کفشای من تو دستش بود سرش و بلند کرد و گفت: بی بی، به پری بگو لوازم دلارام و جمع کنه فردا یکی رو می فرستم بیاد ببره..

بی بی با تعجب به من نگاه کرد....منم که از حرکات تند و عصبی آرشام به جای اینکه ناراحت بشم برعکس خنده م گرفته بود شونه م و انداختم بالا....

این رفتارا از جانب آرشام جای تعجب نداشت..چون می شناختمش و می دونستم اگه به میلش کاری رو انجام ندم به زور متوصل میشه..

مانتوم و اروم داد دستم ..خودم و جلوش ناراحت و گرفته نشون دادم..قبل از اینکه از در برم بیرون رو به بی بی گفتم: بی بی قربونت برم شب اینجا تنها نمون برو پیش لیلی جون.....

با لبخند اومد سمتم..

از در بیرون و نگاه کردم، داشت می رفت سمت ماشینش..

بی بی _ دخترم الهی همیشه تو زندگیت خوشبخت و خوشحال باشی..داری میری خونه ی شوهرت؟..

به روش لبخند زدم و سرم و تکون دادم..صورتم و با مهربونی بوسید..نرم گونه ش و بوسیدم..اشک تو چشماش جمع شده بود..

قبل از اینکه خودمم احساساتی بشم ازش خداحافظی کردم و رفتم سمت ارشام که تو ماشین نشسته بود و اینطرف و نگاه می کرد..

همونطور که می رفتم سمتش سرم و زیر انداختم و اخمام و کشیدم تو هم....

بالاخره راضیت می کنم..گرچه یه حدسایی می زنم..

************************

اسانسور طبقه ی دهم ایستاد و آرشام دستش و گذاشت پشت کمرم..جلوی یه در قهوه ای سوخته ایستاد و کلیدش و تو قفل چرخوند..

خیلی به خودم فشار اوردم که چیزی نپرسم؟..مطمئنا اینجا خونه ی خودشه ولی کنجکاوی بدجور بهم فشار اورده بود..

درو باز کرد و دستش و گذاشت پشتم ..اروم رفتم تو..همه جا تاریک بود که ارشام کلید برق و زد..نور لوسترای کوچیک و بزرگ اطراف و روشن کرد..

و اولین چیزی که چشمم بهش افتاد یه سالن نسبتا بزرگ با 2 دست مبل و صندلی سلطنتی شیک طلایی ..و یه پنجره ی بزرگ سمت راستم که توسط پرده ای از جنس حریرسفید ..و ساتن زرشکی و طلایی پوشیده شده بود..

و سمت چپ یه آشپزخونه ی نقلی و اپن که سرویس داخلش متشکل از رنگ های زرشکی و سفید بود..و رو به رو یه راهروی کوچیک که حدس می زدم اتاقا اونجا باشن..

گرمای دستش و رو کمرم حس کردم..محسوس خودم و کشیدم کنار و رفتم گوشه ی کاناپه نشستم.. و از پشت سر صدای نفسای عمیق و محکمش و شنیدم..داشت حرص می خورد..

اومد کنارم ایستاد نگاهش رو من بود و نگاهه من به میز وسط سالن..

-- روزه ی سکوت گرفتی؟..از تو ماشین تا اینجا یه کلمه هم حرف نزدی..2 ساعته منتظرم بپرسی داریم کجا می ریم اما تو........

و با یه نفس عمیق اومد و اروم کنارم رو دسته ی کاناپه نشست..بلند شدم و خواستم از کنارش رد شم که مچ دستم و گرفت و نگهم داشت..صورتم و با اخم جمع کردم..حسابی از دستش دلخور بودم..

-آرشام ول کن دستم و..

خندید..

-- روزه ت و شکستی؟..

نزدیک بود لبخند بزنم که صورتم و برگردوندم و گفتم: حوصله ندارم..

دستم و کشید و چون خودم و شل گرفته بودم افتادم رو پاش..خودش و سُر داد رو کاناپه و منو تو بغلش گرفت..هر کار کردم بلند شم نذاشت، با هر دو دستش قفلم کرده بود..

اروم گفت: حتی حوصله ی منو؟..

صدام با اینکه عصبی بود ولی از اونجایی که تو بغلش بودم کمی ناز هم چاشنیش شده بود..

-آرشــام..

یه دستش و اورد بالا و با یه حرکت شال و از رو سرم برداشت..پنجه هاش و تو موهام فرو برد و سرم و کج کرد سمت خودش اما از نیمرخ، چون نگاش نمی کردم..

زیر گردنم نفس کشید و ریز گفت: جانــم..

به خاطر گرمای اغوشش و بدتر از اون واژه ای که به زبون اورد احساس کرختی بهم دست داد..یه جورایی داشتم وا می دادم..ولی هنوز زود بود..

دستام و گذاشتم تخت سینه ش و اروم گفتم: نکن..

صداش رگه ای از خنده داشت..

-- هنوز که کاری نکردم..

لبم و گزیدم..از گوشه ی چشم دیدم نگاش چرخید رو لبام..سریع ولشون کردم و صورتم و برگردوندم ولی از اونجایی که زورم بهش نمی رسید و موهام تو دستش بود بدون اینکه دردم بگیره تو یه حرکت صورتم و خم کرد سمت خودش..و چیزی نمونده بود لبام لباش و لمس کنه که سرم و تو یه میلیمتری صورتش نگه داشت..

از زور هیجان نفس نفس می زدم..مجبور شدم نگاش کنم..به اون یه جفت چشم سیاه که وجودم و تو خودش حل می کرد..

نگاش کامل یه دور تو صورتم چرخید و تو همون حالت زمزمه کرد: وقتی اومدم ببرمت..وقتی میگم زندگیمی..وقتی میگم صدای نفسات بهم جون میده و می خوام هر لحظه شاهدشون باشم، اینا یعنی چی؟..

سکوت کردم..نگاهش و محو چشمام کرد و گفت: دلم واسه گربه ی وحشیم تنگ شده بود..همونی که با نگاهه بی پرواش دل یه ادم سنگی رو اب کرد......... 

لباش و چسبوند به چونم و چشمام خود به خود بسته شد...............

-- وقتی می خوام برگردی یعنی قبول کردم از نو شروع کنم..با تو..تو یه خونه ی جدید، با یه دنیای جدید..به دور از خاطرات تلخ گذشته.......

ریز چونه م و گاز گرفت..داشتم از حال می رفتم..خدایا.........

-- تو، قانون سفت و سخت ارشام و شکستی..

داشتم دیوونه می شدم..انقدری نفسام داغ و تند شده بود که تو گلومم علاوه بر لبام احساس خشکی می کردم....سرم و کشید عقب و تو چشمام نگاه کرد..هر دو با نگاهی مخمور و پر از خواهش....

دستام و که رو سینه ش بود حرکت دادم اوردم بالا و رو شونه هاش گذاشتم..این فاصله ی کم ....هیچ حد و مرزی بینمون نبود....فقط نگاههامون..لبا و حرارت دلامون..هر لحظه بیشتر اوج می گرفت....

و با زمزمه ی آخر آرشام، دیگه چیزی نمونده بود قلبم خودش و تیکه تیکه کنه و از سینه م بزنه بیرون...........

--دلم برات تنگ شده بود دلارام....

و یه مکث کوتاه .....با عطش سرم و کج کرد و لباش و به لبام فشار داد..نفس تو سینه م حبس شد..

دستام و اوردم پایین تا رو سینه ش..قلبش به قدری محکم می کوبید که یه لحظه ترسیدم..با اینکه چشمام خمار شده بود ولی نگاش کردم..چشماش و بسته بود..

تو بغلش محکم نگهم داشت و خوابوندم رو کاناپه .. روم خیمه زده بود و داشت با ولع لبام و می بوسید که یه لحظه از حرکت ایستاد....

لباش که از لبام کنده شد نگاش کردم..صورتش از درد جمع شد..تنش می لرزید..با درد از روم بلند شد و پایین پام، رو زمین زانو زد..دستش رو قفسه ی سینه ش بود و رو به زمین خم شده بود..

با ترس کنارش زانو زدم و چندبار صداش زدم ولی اون زیر لب فقط ناله می کرد..صورتش و نمی دیدم..

با ناله ی بلندی که کرد ترسم بیشتر شد دستش و لب کاناپه گرفت و شنیدم که با خس خس گفت: ق..قرص..قرصام..........

مغزم که تا اون موقع از سرما و وحشت قفل کرده بود به کار افتاد و دستم و تو جیب شلوارش فرو بردم....لعنتی پس کجاست؟..گریه م گرفته بود.. دست و پام و گم کرده بودم..

تو جیب سمت چپش بود..قوطی رو بیرون اوردم و یکی از توش برداشتم..ازش خواستم دهنش و باز کنه..

به زور لباش و از هم باز کردم و قرص و گذاشتم زیر زبونش....قوطی قرصاش و گذاشتم رو کاناپه و صورتش و نوازش کردم..خیس عرق بود..از سرمای بدنش حالم بدتر شد....

کم کم رنگ به صورتش برگشت ولی هنوز تنش یه کم سرد بود..با صدایی که از بغض خفه بود گفتم: آرشام خوبی؟..درد نداری؟..

با بی حالی سرش و تکون داد و خواست لبخند بزنه ولی از درد لباش جمع شد..با اون حال صداش جوری بود که نشون بده حالش بهتره و می دونستم اینجوری می خواد حواس منو پرت کنه تا از نگرانی در بیام..

ولی من همه ی هوش و حواسم به صورت رنگ پریده و چشمای سرخش بود..

بریده بریده گفت: اون شب..تو کلبه..وقتی باهم بودیم..خیلی جلوی خودم و گرفتم..تا تو..چیزی نفهمی......

به سرفه افتاد ..پشتش و ماساژ دادم..یه کم بهتر شد و با یه نفس عمیق ادامه داد: ولی.. وقتی از کلبه رفتی بیرون..دیگه نتونستم..خودم و رسوندم لا به لای درختا........ 

تو چشمای خیسم نگاه کرد .. با لبخندی که درد و غم ِ تو سینه ش و فریاد می زد گفت: از یه رابطه که جزوی از زندگی ِ هر زن و شوهری ِ محرومم..چطور می خوای کنارم بمونی؟..

اشک می ریختم اما نه با صدای بلند..ساکت و اروم..خزیدم تو بغلش و سرم و گذاشتم روسینه ش..

- تو خوب میشی آرشام..فقط باید عمل کنی تا.......

-- دلارام.. به همین آسونی نیست..اگه قلبم به درمان پاسخ مثبت بده امکان عمل هست..اگه وضعیتم همینطور بمونه چی؟..

-نه آرشام..همین که به زندگیت امید داری یعنی نصف راه و رفتی..بقیه ش دست خداست..اگه ما الان کنار همیم اونم بعد از این همه سال و بعد از این همه مشکلات، فقط به خاطر اینه که خدا دوسمون داشت....حالا که اینجا رسیدیم داریم امتحان پس میدیم..همه ی عاشقا بالاخره یه روز مورد آزمایش قرار می گیرن و مهم اینه که همو تنها نذارن..........

سرم و بلند کردم و با صورت خیس نگاش کردم........

-یادته؟..قبل از خداحافظی تو خونه ی عمومحمد و بی بی بهم چی گفتی؟..گفتی هر چیزی یه بهایی داره، بهای خوشبختی رو هم باید بپردازیم....الانم داریم همینکارو می کنیم..5 سال انتظار کشیدیم و بالاخره همدیگه رو پیدا کردیم..من این 5 سال دوری رو میذارم پای امتحانی که خدا خواست ازم بگیره تا بفهمه تا چه حد صبور وعاشقم....تو الان میگی داری مجازات میشی و این درد تقاص کارای گذشته ت ِ ، ولی نیست..آرشام خدا اگه قرار بود تقاص چیزی رو ازت پس بگیره توی این 5 سال اینکارو کرده..ولی حالا می خواد بهت یه زندگی ِ دوباره بده..این بیماری اخر این قصه رو رقم نمی زنه ارشام..

سرم و به سینه ش گرفت و روی موهام و بوسید..

-- اینجوری که حرف می زنی یه کمم به فکر قلب ِ من باش..جنبه نداره..

میون اشک لبخند زدم..اروم و مردونه خندید..

--قول میدی بمونی؟..

-قول میدم..

--قول میدی تا اخرش تنهام نذاری؟..

-قول میدم..

--قول میدی پرستارم باشی؟..

خندیدم: قول میدم..

خندید: منم قول میدم..

سرم و بلند کردم..نگام که تو چشمای خندونش افتاد طاقت نیاوردم و زیر چونه ش و بوسیدم..

- چه قولی؟..

تو چشمام نگاه کرد..لباش و اورد جلو .. چشمام و بستم..پشت پلکام و بوسید و قبل از اینکه بازشون کنم صداش و شنیدم: زندگی رو به هردومون برمی گردونم..

خندیدم..نگاش کردم..چشماش و خمار کرد و با یه لحن ِخاص، اروم گفت: پاشو بریم تو اتاق..

لبخندم و خوردم و با تعجب نگاش کردم..با لبخند گفت: نترس، اینبار سعی می کنم زیاد هیجان زده نشم..

با لبخند چپ چپ نگاش کردم..گونه م و بوسید و تو گوشم گفت: می دونی چقدر حسرت این لحظه ها رو کشیدم؟..که بازم تو رو کنار خودم داشته باشم و هر شب اخرین صحنه پیش چشمام نگاهه خاکستری و شیطون تو باشه....دلارام من همچین ادمی نبودم..یه روزی بود که حتی نمی دونستم احساس چیه؟..

با شیطنت زیر گوشش گفتم: الان چی؟..

آروم ولی جدی از جاش بلند شد و دستم و گرفت........... 

-- می تونی خودت ببینی..

خندیدم..دستش و دور کمرم حلقه کرد..داشت می رفت سمت همون راهرو..که بعد فهمیدم اتاقا اونجان..

3 تا اتاق..که اتاق آرشام، یا بهتره بگم همون اتاق خوابمون، از اون 2 تا بزرگ تر بود..یه تخت دو نفره که رنگ بندیش طلایی و مشکی و سفید بود همرنگ پرده ها ..و یه تخت دو نفره ی سلطنتی که با میز آینه و عسلی و کمد ست ِ طلایی بود..

خونه 2 تا سرویس بهداشتی داشت..یکی تو اتاق خواب ما و یکی هم تو راهرو قسمت ورودی....

*******************************

از صدای دوش آب، اروم لای پلکام و باز کردم..قبل از اینکه اطرافم ونگاه کنم به چشمام دست کشیدم..

تو جام نیمخیز شدم ..یه نگاه به خودم و یه نگاهه کوتاه به اتاق انداختم..تنم ب*ر*ه*ن*ه بود و ملحفه از روم کنار رفته بود..اروم کشیدمش رو خودم و بالای سینه هام نگه داشتم..لباسام افتاده بود پایین تخت..با یاداوری اتفاقات دیشب لبخند زدم..

صدای قفل در حموم و شنیدم..تو جام دراز کشیدم و نگام و دوختم به در که آرشام اهسته بازش کرد و اومد تو اتاق..

یه حوله ی سفید دور بدنش پیچیده بود..یه حوله ی کوچیک هم انداخته بود رو موهاش..

با یه حض خاصی زل زده بودم بهش ..اول متوجه نشد بیدارم، حوله رو که از رو سرش برداشت و رفت سمت آینه از تو اینه که رو به روی تخت بود نگاش افتاد به من..

با لبخند گفتم: صبح بخیر..

با همون لبخندی که دلم واسه ش ضعف می رفت، در حالی که می اومد سمتم گفت: صبح تو هم بخیر..خیلی وقته بیدار شدی؟..

-نه، همین الان..

نگام و رو بالا تنه ش و سینه های عضلانیش چرخوندم و تو چشماش زل زدم که دیدم یه تای ابروش و داده بالا و مرموز داره نگام می کنه.. 

کنارم نشست و رو ارنج راستش دراز کشید..تره ای از موهام و تو دستش گرفت و ناز کرد..

-- به چی خیره شدی؟..

شیطون خندیدم: به شوهرم..

سرش و اروم اروم تکون داد و بهم نزدیک تر شد: نگفتم به کی، گفتم به چی؟..

خندیدم و هیچی نگفتم..صورتش و تو قوس گردنم فرو کرد و بوسید..بوی شامپویی که به موهاش زده بود تو دماغم پیچید..بوش خوب بود....

حینی که سرش و گذشته بود رو سینه م گفت: یادمه اون موقع ها وقتی نگات به بالا تنه م می افتاد سریع می دزدیدیش..می گفتی به این چیزا عادت نداری، یادته؟..

با لبخند سرم و تکون دادم..با پشت انگشتاش صورتم و ناز کرد..........

-- یادته گفتم باید بهش عادت کنی؟..

خندیدم: یه چیزی بپوش سرما می خوری..

به پهلو خوابید ولی هنوز سرش رو سینه م بود..

کج شد و سر شونه م و بوسید: منبع گرمای تنم همینجاست..

فقط نگاش کردم..هر دو تو سکوتی که از جانب لبامون بود ولی چشمامون کلی حرف واسه گفتن داشتن..

از رو تخت بلند شد و در حالی که می رفت سمت کمدش گفت: و اینو هم خوب یادمه که صبحونه هات و دوست داشتم..

با همون لبخند تو جام نمیخیز شدم و گفتم: الان اماده می کنم..

-- عجله ندارم، برو یه دوش بگیر..

- ولی با خودم لباس نیاوردم..

به کمدش اشاره کرد..با لبخند سرم و تکون دادم..

رفتم سمت حموم و یه دوش مختصر گرفتم و اومدم بیرون....موهام خیس بود اما حال سشوار کشیدن نداشتم، با حوله بستمشون ..

مجبور شدم یکی از پیراهنای آرشام و بپوشم ..یه پیراهن آستین بلند مردونه ی کرمی..انقدری بلند بود که تا یه وجب زیر باسنم می رسید..از قصد این و انتخاب کردم تا دیگه شلوار نپوشم..

تو سالن نشسته بود، من و که دید بلند شد ..یه بلوز استین کوتاه سفید تنش بود با یه شلوار گرمکن مشکی..موهای خوش حالتش و زده بود بالا ولی چند تار از جلو افتاده بود رو پیشونیش.. 

با دقت سرتا پام و از نظر گذروند..لباس تو تنم زار می زد..می دیدم می خواد بخنده ولی جلو خودش و می گرفت..

- آره بخند..شدم عین بچه هایی که ه*و*س می کنن لباس بزرگتراشون و بپوشن..

خندید..اومدم طرفم و کمرم و بغل کرد..راه افتاد سمت آشپزخونه و گفت: ولی جدی بهت خیلی میاد..

با لبخند سرم و به شونه ش تکیه دادم..صبحونه رو حاضر کردم و کنارهم خوردیم..

که به جرات می تونم بگم بعد از این همه سال بهترین صبحونه ای بود که به عمرم می خوردم..با آرامش، در کنار کسی که با حضورش به زندگی ِ غم زده م رنگ و بوی تازه ای بخشیده بود..

داشتم میز و جمع می کردم که گفت: راستی امیر و پری زمان جشنشون و مشخص کردن..

-جدی؟!..پس چرا پری چیزی بهم نگفت؟..

-- خودمم دیروز عصر فهمیدم..اونجا که بودن شنیدم، حتما بهت میگه..

- حالا کی هست؟..

-- 2 ماهه دیگه..

با لبخند سرم و تکون دادم..

چند بار رو زبونم اومد حرفی که تو دلم بود و ازش بپرسم ولی هر بار تردید افتاد به جونم..

خودشم فهمید یه چیزیم هست....ظرفا رو گذاشتم تو سینک که کنارم ایستاد و گفت: دلارام چیزی می خوای بگی؟..

حالا که خودش پیش قدم شده بود دل و زدم به دریا ..

- می خواستم ازت بپرسم این مدت، منظورم به این 5 سال ِ که از هم دور بودیم....چه اتفاقایی افتاد؟..یعنی راستش کلی سوال دارم که ازت بپرسم..از شایان..ارسلان..خانواده ی امیر .......

نفس عمیق کشید و به لب کابینت تکیه داد: اگه بخوام همه رو با جزئیات برات بگم زمان می بره..یه کم بهم فرصت بده..

با لبخند کمرنگی نگام و از روش برداشتم و شیر آب و باز کردم..

اومد و کنارم ایستاد..یه کم سمتم مایل شد و اروم گفت: یه روز مو به مو همه رو واسه ت تعریف می کنم..باشه؟..

نگاش کردم..لحن و نگاهش اروم بود....با لبخند سرم و تکون دادم..

با اینکه عجله داشتم همه چیزو بدونم ولی دوست نداشتم مجبورش کنم..

*********************

عصر پری همراه امیر وسایل و لباسام و اوردن..بعلاوه یه جعبه رولت شکلاتی..

ظاهرا پری هم از وجود آپارتمان آرشام بی خبر بود ..

قرار شد شام و پیشمون بمونن..

داشتم با کمک پری وسایلم و تو اتاق جا به جا می کردم که رو کرد بهم و گفت: اتاق خوابتون محشره..معلومه شوهرت خوش سلیقه ست..

با لبخند سرم و تکون دادم و گیره ی لباس و از رو تخت برداشتم..

- این چیزا مهم نیست..مهم اینه که بالاخره بعد از این همه کشمکش و دردسر من و آرشام تونستیم زیر یه سقف کنارهم باشیم..

-- اوهوم..برات خوشحالم دلی، واقعا لیاقت این خوشبختی رو داری..شاید هر کس دیگه ای جای تو بود این 5 سال و دووم نمیاورد و بازم ازدواج می کرد، مخصوصا با این همه حرف که مردم واسه ادم در میارن نخوادم مجبوره..

- شاید زنایی با «مشکلات» من تعدادشون زیاد نباشه ولی مشابه ش فراوونه..زنایی که با صبر و استقامتشون زبانزدن..

پوشه ی دست نوشته هام و گذاشت رو میز و گفت: با رمانت می خوای چکار کنی؟..

لبخند زدم .. پوشه رو از روی میز برداشتم و گذاشتم تو کشوی پایین کمد..

- ادامه ش میدم..ولی الان نه..

-- چرا؟!..

- این رمان داستان سراسر تلخی ها و شادی های زندگی من وآرشام ِ ، باید واسه پایانش یه برنامه ریزی درست و حسابی بکنم..

-- پس چون از روی واقعیته نمی خوای هول هولکی تمومش کنی..

- دقیقا....راستی بی بی چکار می کرد؟..

-- همه ش یه شب پیشش نبودیا..مثل همیشه..

- از اینکه تنهاش گذاشتم ناراحت شدم ولی خب.......

-- تو الان دیگه زندگی خودت و داری..من و مامی هم که قرار نیست تنهاش بذاریم..

- می دونم..بابت همینم یه دنیا ازتون ممنونم..همیشه گفتم بازم میگم که تو و مادرت هیچ وقت نذاشتید من و بی بی احساس تنهایی کنیم..

-- نه دیگه نداشتیم..ما هم تنها بودیم این به اون در..درسته اقوام و فامیلا اطرافمون بودن ولی می دونی که زیاد باهاشون رفت و امد نداریم هر کی سرش به کار خودش گرمه ..

در کمد و بستم وبه لباسم دست کشیدم..

- دستت درد نکنه پری امروز خیلی واسه م کمک بودی، همه چیز مرتب شد..دیگه بریم به فکر شام باشیم..

خندید..

-- عیبی نداره یه جا جبران می کنی..

با لبخند سرم و تکون دادم و حینی که می رفتیم سمت در گفتم: باشه تو عروسیت با ابکش واسه ت اب میارم..

-- همین؟..

- دیگه وُسعَم تا همینقد ِ ..

خندیدیم و رفتیم بیرون....آرشام و امیر تو پذیرایی نشسته بودن....

شام کباب تابه ای و برنج زعفرونی درست کردیم....آرشام هنوزم مثل قدیما سر غذا کم حرف می زد و جدی غذاش و می خورد .. بیشتر ترجیح می داد شنونده باشه..

اون شب از زبون امیر شنیدم که بیتا فردا بر می گرده شمال .. 

دختر بدی نبود و حالا که همه چیز و در مورد ارشام بهم گفته بود حس می کردم اون احساس منفی رو دیگه نسبت بهش ندارم..

«چقدر بیان اتفاقات می تونه یه عمل درست و حساب شده باشه که خیلی راحت از یکسری سوتفاهمات جلوگیری کنه»..

بعد از شام پری میوه های شسته شده رو از تو یخچال اورد بیرون تا بچینه تو ظرف ..

می دونستم آرشام قهوه رو تلخ دوست داره، قبلا از بتول خانم در موردش شنیده بودم.. قهوه ی اماده شده رو ریختم تو فنجونا....و نمی دونستم آرشام کنار اپن ایستاده..

پری_ دلی، چاقوهای میوه خوریتون کجاست؟..

- نمی دونم....شاید تو یکی از این کابینت بالاییا باشه یه نگاه بنداز..

و درست تو همون کابینتی بود که من کنارش ایستاده بودم..یه لحظه حواسم نبود در کابینت بازه یهو برگشتم که سرم محکم خورد به لب تیزش و....آخ..

پری_ وای.....

آرشام_ دلارام .....

دستم و محکم گذاشتم رو سرم..می دونستم فقط یه خراش کوچیکه چون لبه ش اونقدرام تیز نبود ولی در اثر ضربه هم درد می کرد و هم یه کوچولو می سوخت..

دست آرشام دور مچم حلقه شده بود و سعی داشت روی زخم و ببینه که گفتم: چیزی نیست آرشام، فقط یه خراش ِ ساده ست بعد از تصادف یه ضربه ی کوچیک که به سرم می خوره سریع.............

یک دفعه مغزم مثل موتور شروع به کار کرد و فهمیدم که نباید از موضوع تصادفم چیزی می گفتم ..

لبم و محکم گزیدم..و دیدم که دست آرشام از دور مچم شل شد..

پری با فاصله از ما کنار میز وایساده بود و امیر با شنیدن سر و صدامون اومده بود تو آشپزخونه..

زل زدم تو نگاهه سرگردون آرشام که علاوه بر تعجب حالا اخماش و هم حسابی کشیده بود تو هم..

چشماش و باریک کرد و گفت: تو چی گفتی؟..

هول شده بودم..من من کنان برگشتم پشتم وبهش کردم..اصلا حرکاتم دست خودم نبود..

- هـ..هیـ..هیچی..من که.....

بازوم و گرفت و با شدت برم گردوند..و تا برگشتم باهاش رخ به رخ شدم و نفسای داغ و عصبیش تو صورتم پخش شد..

صداش بلندتر از حد معمول بود..

-- دلارام راستش و بگو..تو تصادف کردی؟.....

لبام می لرزید..خواستم یه چیزی بگم که امیر مداخله کرد و گفت: ارشام آروم باش من برات.....

ارشام که نگاش تو چشمای من قفل شده بود، دست چپش و بلند کرد و گفت: هیچ کس جز خودش قرار نیست چیزی رو واسه م توضیح بده....و نرم تکونم داد و گفت: قضیه ی تصادف چیه؟..

اب دهنم و قورت دادم تا بغضم و همراهش رد کنم ..لبای خشک شده از استرسم و با نوک زبونم خیس کردم..

- من..خب راستش..آرشام....

نمی دونستم باید از کجا و چطوری واسه ش توضیح بدم که قلبش اذیت نشه..

آرشام برگشت و با همون جدیت تو صداش، رو به پری و امیر گفت: شما برید تو هال، من و دلارام تا چند دقیقه دیگه میایم..

تو چشمای پری تردید و دیدم ولی امیر سرش و تکون داد و پری رو با خودش برد بیرون..

آرشام خیلی اروم دستش و از دور بازوم برداشت و بدون اینکه نگام کنه رفت رو صندلی نشست....

بدون هیچ حرفی رو به روش نشستم..سکوت کرده بود و از تو نگاهه خیره و اخمای درهم و فک منقبض شده ش می خوندم که خیلی داره خودش وکنترل می کنه تا چیزی نگه....

مطمئنا واسه مردی با خصوصیات اخلاقی ِ آرشام قبول این پنهون کاری و مخصوصا علتش که تنها برای ما موجه بود می تونست سخت باشه....

اروم اروم همه چیزو واسه ش تعریف کردم..ولی بازم مهم اصل قضیه بود که ..مجبور شدم بگم....اینکه به خاطر خودش حرفی نزدیم..

وقتی اینو شنید همچین با خشم از رو صندلی بلند شد که قلبم ریخت..

عصبی تو موهاش دست کشید..صداش بم شده بود..

-- اخه چرا دلارام؟..چطور مسئله به این مهمی رو از من پنهون کردی؟..

- من فقط.....

-- بسه..بسه دیگه ادامه نده.....

نفس عمیق کشید و به میز تکیه داد..

سعی کردم اروم و منطقی باهاش حرف بزنم..

-آرشام من همه چیزو واسه ت تعریف کردم ولی اون موقع با اون وضعیتی که داشتی بهشون حق بده..تو تازه بهوش اومده بودی شاید اگه.........

با بغض سکوت کردم.. 

نگاهش از تو چشمام اروم کشیده شد سمت پیشونیم....و یه مکث کوتاه....

اومد طرفم..سرم و بالا گرفته بودم و نگاش می کردم که دستش و اورد بالا و با سر انگشت، گوشه ی پیشونیم و لمس کرد..

صداش هنوزم گرفته بود..

-- تو 3 روز بیهوش بودی اونم تو همون بیمارستانی که من بستری بودم اونوقت....

سکوت کرد و لباش و رو هم فشار داد..دستش و تو دستم گرفتم و از رو صندلی بلند شدم..

با لبخند مات رو لبام نگاش کردم و گفتم: الان جز یه زخم خیلی کوچیک اونم لا به لای موهام چیزی ازش مشخص نیست....تو هم منو درک کن آرشام..همه ش فکر می کردم تو از موضوع باخبری..امید داشتم میای تا منو ببینی، اما نیومدی....با این وجود حال روحیم بدتر شد..جسمی مشکلی نداشتم ولی روحا اسیب دیده بودم..تا قبل از اینکه حقیقت و بفهمم روز و شب نداشتم از زمین و زمان بریده بودم ولی حالا.......

از رو اپن اونطرف و نگاه کردم..پری و امیر اونجا نبودن..یا بهتره بگم تو قسمتی نبودن که تو دیدرس ما باشن.....

با لبخند تو چشماش نگاه کردم ..با حلقه ی دستام دور کمرش اخماش نرمک نرمک از هم باز شد ولی هنوزم جدی بود..

- حرفای دیشبمون و یادت میاد؟.. قرار شد گذشته رو فراموش کنیم و زندگیمون و از نو بسازیم..همه چیز و همون دیشب که منو اوردی تو خونه ت به دست خاطره هام سپردم..یه سری خاطرات تلخ وشیرین گوشه ی دفتر زندگیمون........

گرمی دستش و پشتم حس کردم و با لبخندی که حالا پررنگ رو لبام خودنمایی می کرد اروم و با حرکاتی عشوه گرانه نثار مردی که روحا و جسما می پرستیدمش زمزمه کردم: از حالا به بعد قلم سیاه تقدیر رو میندازیم تو دورترین گوشه از خاطراتمون و با قلمی خط به خط سرنوشتمون رو می نویسیم که مرکبی از عشق باشه و صفحه ای از برگ، برگ ِسفید زندگی......

صورتش و به صورتم نزدیک کرد..با عجز وعطش تو صداش، ملتهب و داغ زیر گوشم گفت:بیخود پایبندم نکردی..دلارام مـ...........

و با صدای بلند و شوخ امیر از تو سالن جمله ش نیمه کاره موند..

امیر _ اهای صابخونه، مهمون دعوت می کنی اونوقت خودتون میرید تو اشپزخونه پچ پچ می کنید نمی گین احیانا به مهموناتون بر بخوره؟..بابا همه جوره ش و دیده بودیم الا این یه قلم و.......

و صدای خنده ی پری که نفهمیدم امیر چی بهش گفت که دو تایی بلند زدن زیر خنده..

آرشام که حالا یه لبخند کمرنگ به لب داشت از همون فاصله ی نزدیک بدون اینکه یه میلیمتر منو از خودش دور کنه با یه شیفتگی خاص تو نگاش تک، تک اجزای صورتم و از نظر گذروند و گفت: قول میدی از این به بعد توی هر زمان از زندگی مشترکمون و تحت هر شرایطی چیزی رو از من پنهون نکنی؟..

چشمام و خمار کردم و ریز گفتم: قول میدم اونم از نوع زنونه ش..

لبخند کمرنگی نشست رو لباش..

- تو چی؟....قول..اونم مرد و مردونه..

لبخندش یه کم رنگ گرفت و سرش و تکون داد: می تونی رو قولم حساب کنی..

با لبخند نگاش کردم..دستاش و گرفتم و خواستم ازش جدا شم که نذاشت..

- دیگه بریم پیششون..بده یه وقت میان می بیننمون..

-- تو خونه ی خودمونم نمی تونیم راحت باشیم؟..

خندیدم: با وجود مهمون که نمیشه..

همونطور که خیره نگام می کرد حلقه ی دستاش شل شد .. خواستم برگردم سمت سینی قهوه ها تا عوضشون کنم یه دفعه نرم صدام زد و تا برگشتم طرفش ......

گرمی لباش و رو لبام حس کردم..شاید واسه 3 ثانیه بیشتر طول نکشید ولی همون کافی بود تا قلبم و به تب و تاب بندازه..

بعد از اون منی که تو شوک بوسه ش بودم و با یه نگاه خاص تو اشپزخونه تنها گذاشت و رفت....

به خودم که اومدم با لبخند برگشتم..

به رفتار اخیرش فکر می کردم....با اخلاق و خصوصیات گذشته..و در عوض پر از احساس....

شاید باور کردنش واسه کسی که اون و نمی شناسه سخت باشه اما منی که حتی روحا باهاش زندگی کردم می تونم با ذره ذره ی وجودم احساس همراه با غرور ِ توی رفتارش و درک کنم و بگم که چقدرمی خوامش..

یاد زخم روی پیشونیم افتادم..حسش نمی کردم..

بهش دست کشیدم و از تو در یکی از کابینتا که شیشه ش از جنس اینه بود صورتم و نگاه کردم..

همونطور که فکر می کردم.. فقط یه خراش کمرنگ..

*********************************

فقط چند روز به جشن عروسی پری و امیر مونده بود.. 

خداروشکر آرشام طی این 2 ماه دقیق و منظم درمانش و شروع کرده بود..یه وقتایی که قلبش درد می گرفت از طریق قرص اروم می شد..خوشبختانه همیشه قرصاش و همراهش داشت..

اصرار من برای اینکه تا سلامتیش و کامل به دست نیاورده دیگه پشت فرمون نشینه هم بی نتیجه موند..اون در همه حال کار خودش و می کرد..

و حالا هر 4 نفرمون واسه خرید اومده بودیم بیرون و پری یکی یکی فروشگاهها رو زیر پا می ذاشت..

من و آرشام تو یکی از پاساژا داشتیم قدم می زدیم و امیر و پری هم رفته بودن وسایل عروس و انتخاب کنند..

دوست نداشتیم تو کارشون دخالت کنیم واسه همین تنهاشون گذاشتیم..

آرشام_ تو نمی خوای چیزی بخری؟..

- مثلا چی؟..

به ویترین یکی از مغازه ها نگاه کرد و گفت: مثلا لباسی چیزی..

- لباس که دارم..

--اگه یکی دیگه هم بخری چیزی میشه؟..

و دستم و گرفت و کنار خودش نگه داشت..با چشم به ویترین مغازه اشاره کرد و گفت: این چطوره؟..

به لباسی که مدنظرش بود نگاه کردم..یه پیراهن مجلسی سفید صدفی که تا قسمت کمر تنگ بود و از اونجا به پایین یه کم گشاد می شد .. رو کمرش یه زنجیر ظریف نقره ای هم کار شده بود که از قفلش خیلی خوشم اومد طرح یه گل رز بود.. سرتاسر لباس سنگ کار شده بود که زیر لامپای ویترین جلوه ی خاصی داشت..

و جالب تر از اون اینکه دامنش دنباله داشت و یه کم رو زمین کشیده می شد..تو یه جمله فوق العاده بود..

لبخند و که رو لبام دید، دستم که تو دستش بود کشید و رفتیم تو مغازه..فروشنده یه خانم نسبتا جوون بود که با روی خوش ازمون استقبال کرد..

لباس و پرو کردم تن خورش حرف نداشت ..تقه ای به در اتاقک خورد بدون اینکه بازش کنم گفتم: بله..

و صدای آرشام و شنیدم: دلارام باز کن درو..

خوشبختانه زیپ لباس از بغل بود و می تونستم راحت بازش کنم..

- صبر کن یه چند لحظه..

داشتم از تنم درش میاوردم که گفت: بازکن کارت دارم..

تند لباس و در اوردم و مانتوم و گرفتم جلوم..قفل و باز کردم.....اما درو کامل باز نکرد فقط دستش و دیدم که یه پیراهن نقره ای و خوش رنگ رو جلوم گرفت و گفت: اینو هم بپوش..

از دستش گرفتم و درو بستم..لباس وگرفتم جلو..رو قسمت یقه ش حریر نقره ای کار شده بود و بلندیش تا مچ پام می رسید..جنس پارچه از ساتن نقره ای بود که یه گل بزرگ رو بند سمت چپ شونه م کار شده بود..

تنم که کردم ازش خیلی خوشم اومد.......ولی بازم اون سفید صدفی ِ رو بیشتر دوست داشتم..لباسام و پوشیدم و رفتم بیرون..

با لبخند گذاشتمشون رو میزو گفتم: خوب بودن....

فروشنده _ هر دو رو براتون بسته بندی کنم؟..

لب باز کردم بگم نه فقط یکیش، که آرشام پیش دستی کرد و به جای من جواب داد: بله هر دو رو می بریم..

با تعجب نگاش کردم و اروم گفتم: نه لازم نیست فقط همون که سـ.....

سرش و تکون داد و جدی گفت: تو کاریت نباشه فقط بپوش..

از لحن بامزه ش خنده م گرفت، در عین حال که مغرور بود می تونست مهربونم باشه..

دیگه چیزی نگفتم..از مغازه که اومدیم بیرون گفت: اون نقره ای َ رو واسه عروسی بپوش..

رک گفتم: ولی من از سفید ِ بیشتر خوشم اومد..

-- نقره ای ِ واسه جشن امیرشون مناسبه لااقل یه شال روش می خوره..

- نگران شالش نباش با یه حریر سفید ستش می کنم..

-- دلارام با من یک بر دو نکن میگم نقره ای ِ بگو چشم..

- مگه قرار نیست من بپوشم؟..خب منم میگم سفید ِ خوشگل تر ِ .. اگه قرار بود نقره ای َ رو بپوشم چرا اون یکی رو هم باهاش خریدی؟..

-- چون دیدم ازش خوشت اومد، ولی جای اون لباس تو این عروسی نیست..

- پس کجاست؟!..

جوابم و نداد و گفت: تو اینبار به سلیقه ی من لباس بپوش دفعه ی بعد به عهده ی خودت، باشه؟..

یه کم فکر کردم..خیلی اصرار می کرد..خب حرفی نیست اونم شوهرم ِ جا داره تو بعضی موارد نظرش و بگه ولی تحمیل نکنه....گرچه دلیل مُصر بودنش و نمی فهمیدم اما از پیشنهادش بدمم نیومد..

فقط سرم و تکون دادم....اطرفش و نگاه کرد وگفت: طبقه ی پایین یه رستوران هست ناهار و همونجا می خوریم..

- باشه فقط پری و امیر چی؟..

-- نگران اونا نباش حتما تا الان یه جا سرشون گرم شده..

رفتیم تو رستوان نشستیم و هردومون سفارش کباب دادیم....و بعد از چند دقیقه سفارشمون و اوردن..

وای چه لیموترشای درشتی..اب 2 تاش و رو غذام خالی کردم..

آرشام_ دلارام داری چکار می کنی؟..

دستم که از اب لیمو، ترش شده بود و زبون زدم و ابروهام و از مزه ی ترشش جمع شد: وای آرشام من میمیرم واسه اب لیموی تازه..

ظرف لیمو رو از جلوم برداشت و گفت: با شکم خالی ضعف می کنی نخور..

ته مونده ی لیمو رو با ولع زیر نگاهه سنگین آرشام خوردم..بو و ظاهر کبابا وسوسه برانگیز بود..با اینکه گرسنه م بود ولی نمی دونم چرا تا اولین قاشق و گذاشتم دهنم حس کردم دل و روده م داره از حلقم می زنه بیرون و قبل از هر چیز جلوی دهنم و گرفتم و از پشت میز بلند شدم..

از همون اول که اومدیم تو رستوران از رو تابلویی که سمت چپمون بود فهمیده بودم دستشویی کجاست، سریع دویدم سمتش و درو بستم..

انقدر به صورتم اب زدم تا از حالت تهوعم کم شد..

آرشام از پشت در صدام می زد..با یه نفس عمیق درو باز کردم چشماش که به صورت رنگ پریده م افتاد با نگرانی اخماش و جمع کرد و گفت: دلارام چت شد یهو؟..

فقط اروم گفتم خوبم.....دست راستش و دور کمرم حلقه کرد.. جلو مردم صورت خوشی نداشت ولی آرشام تموم حواسش به من بود که از زور بی حالی نقش زمین نشم..

گرچه بهتر شده بودم اما حس تو تنم نبود..

آرشام_ بهت گفتم با شکم خالی ترشی نخور ولی هنوزم مثل قدیما لجبازی..

هیچی نگفتم و سرم و به شونه ش تکیه دادم..غذاهامون که دست نخورده مونده بود و بسته بندی کردیم و برگشتیم تو ماشین..

سرم و به پشتی صندلی تکیه دادم و بهش نگاه کردم: بریم پیش بی بی؟..

حینی که ماشین و روشن می کرد جدی گفت: اول میریم بیمارستان..

- نه..خواهش می کنم ارشام حالم خوبه..

نیم نگاهی بهم انداخت و گفت: رنگ به صورت نداری کجا حالت خوبه؟..

- زیاد راه رفتم فشارم افتاده الان بهترم..بریم دیگه..

سکوت کرد .. تموم حواسش و داد به جاده..کمی جلوتر نگه داشت و رفت تو یه فروشگاه و چند لحظه بعد با یه اب میوه و شکلات و کیک برگشت..

پاکت و گذاشت تو بغلم و گفت همه ش و باید بخوری وگرنه از خونه ی بی بی خبری نیست..

خوشحال از اینکه نمی ریم بیمارستان سرم و تکون دادم..به زور فقط تونستم ابمیوه رو بخورم..ولی با اخم و جذبه ای که ارشام نشونم داد یه کم از شکلات رو هم خوردم..

حالم خیلی بهتر شده بود دیگه حالت تهوع نداشتم..

*****************************

آرشام واسه بی بی هم غذا گرفته بود..ولی بین راه بهش زنگ زدن که باید بره..

گفته بود یه شرکت تجاری داره که امیر هم تو سهامش شریکه..

کنار بی بی نشستم و سفره رو پهن کردم..منی که فکر می کردم حالم بهتره و می تونم غذام و بخورم با دیدن کباب و بوش که تو دماغم پیچید باز دویدم سمت دستشویی....

انقدر عق زدم که جون نداشتم راه برم..با حال زار از دستشویی اومدم بیرون که بی بی رو نگران جلوی خودم دیدم: خدا مرگم بده دخترم چت شد؟..

- خدا نکنه بی بی..هیچی بیرونم که بودیم همینجور شدم فک کنم فشارم افتاده..

نشستم و به پشتی تکیه دادم..دیدم بی بی هیچی نمیگه..نگاهش کردم..

جلوم ایستاده بود و یه جور خاصی نگام می کرد..

- چی شده بی بی؟..

رو به روم نشست و دست سردم و گرفت..

-- بی بی فدات شه مادر، چند وقته حالت بهم می خوره؟..

مردد گفتم: والا تهوع که الان یکی دو روزه دارم ولی امروز دیگه نتونستم جلو خودم و بگیرم..چطور بی بی؟..

-- عقبم انداختی؟..

منظورش و فهمیدم..سرم وتکون دادم و گفتم: اره 3 هفته ای میشه..

ولی به نظر خودم طبیعی بود اخه قبلا هم گاهی عقب مینداختم..حتی یه بار رفتم پیش دکتر که گفت مشکلات عصبی، استرس و اضطراب و حتی اختلال تو غذا خوردنمم می تونه باعثش باشه..

لبخند و رو لبای بی بی دیدم.... و با ذوقی که تو صداش بود بغلم کرد و گفت: الهی قربون دختر گلم بشم که داره طعم مادر شدن و می چشه..خدایا شکرت که زنده موندم و این روز و دیدم..

من که گیج و منگ تو بغل بی بی بودم گفتم: بی بی چی گفتی؟..

نگام کرد و با نم اشکی که تو چشماش جمع شده بود گفت: فردا اول وقت برو واسه ازمایش مادر تا خیالمون راحت شه..نشونه های حاملگی رو داری دخترم.....

با تعجب داشتم کلمه به کلمه حرفای بی بی رو واسه خودم تجزیه و تحلیل می کردم..

حاملگی؟!..من؟!....

یعنی....من و آرشام داریم....وای خدا....

با ذوق دستای بی بی رو فشار دادم: وای بی بی باورم نمیشه..یعنی ممکنه؟آخه..آخه شاید........

از زور ذوق و هیجان زبونم بند اومده بود..بی بی بغلم کرد و در حالی که پشتم و نوازش می داد قربون صدقه م رفت..

با فکری که به سرم زد ازتو بغلش اومدم بیرون و گفتم: بی بی فعلا چیزی به ارشام نگو تا جواب ازمایش و بگیرم باشه؟..

--باشه دخترم هرجور خودت صلاح می دونی..ولی من دلم روشن ِ ..

از خوشحالی نمی دونستم چکار کنم..گریه کنم!..بخندم!..........

اون شب پیش ارشام هیچ حرفی نزدم و فردا اول وقت لباس پوشیدم و رفتم پیش متخصص زنان و زایمان ..تشخیص احتمالی پزشکمم همین بود ولی بازم واسه م آزمایش نوشت..

با وجود تست دلم راضی نشد سر راه از داروخونه یه بی بی چک گرفتم و وقتی رسیدم خونه بدو رفتم سمت دستشویی..

با دیدن جواب تست نزدیک بود جیغ بکشم که لبم و محکم گاز گرفتم..وای خدا جوابش مثبت بود..

عصر جواب قطعی حاضر شد و اینبار دیگه مطمئن شدم که باردارم..

نطفه ای که درون بطنم حیات داشت..نفس می کشید..منی که حالا عنوان مقدس مادر رو به عهده داشتم..

مادر..

مامان..

چند بار زیر لب تکرار کردم..از خوشحالی گریه م گرفته بود....

بچه ی من و آرشام..

میوه ی عشقمون..

ثمره ی صبر و امیدمون..

خدایا شکرت..خدایا خیلی دوست دارم....

************************************

فرداشب عروسی پری و امیر بود و می خواستم بعد از جشن تو یه موقعیت فوق العاده مناسب و خاص این موضوع رو به ارشام بگم..

بی بی دیگه رو پا بند نبود..می گفت دونه به دونه لباسای زمستونه ش و خودم می بافم..

پیرزن چقدر ذوق داشت..منم دست کمی از اون نداشتم مخصوصا وقتی شب ارشام اومد خونه هر وقت نگاهه خیره م وهمراه لبخند رو خودش می دید ابروهاش و مینداخت بالا و می پرسید چیزی شده؟!..

منم با لبخند سرم وتکون می دادم که یعنی نه..

صبح با پری رفتیم آرایشگاه همونجا بهش قضیه رو گفتم خواهرانه بغلم کرد وبا ذوق بهم تبریک گفت..مرتب می گفت خاله به قربونش بره..

خیلی خوشحال بودم....دنیا حالا پیش چشمام رنگ گرفته بود..رنگی از زندگی..امید..شور و عشق و هیجان..

از آرایشگر خواستم موهام و ساده اتو بکشه و فقط پاییناش و حالت بده و از قسمت جلو با یه تل نقره ای ساده همه رو جمع کردم بالا و فقط تره ای از اونها رو کج ریختم تو صورتم..

دوست نداشتم آرایشم زننده باشه واسه همین با وسایلی که خودم اورده بودم یه آرایش ملیح و جذاب نشوندم رو صورتم..

لباسم و پوشیدم..پری کلی ازش تعریف کرد..به سلیقه ی ارشام هیچ شکی نداشتم..این دیگه کامل بهم ثابت شده بود..

پری تو اون لباس سفید و پفدار با اون آرایش شیک و جذاب رو صورتش بی نهایت خوشگل شده بود..

کمکش کردم شنلش و بپوشه..امیر میون سوت و دست و جیغ دخترایی که تو سالن بودن با دسته گل اومد تو..

فیلمبردار از لحظه، لحظه ی اون جمع ِ شاد فیلم گرفت....

یکی از دخترا زیر گوشم گفت: شوهرتون گفتن پایین منتظرتونن..

با لبخند مانتوم و رو لباسم پوشیدم و شال نقره ای رو هم که از جنس خود لباس بود و رو موهام انداختم....

آرشام جلوی آرایشگاه به ماشینش تکیه داده بود..اروم رفتم سمتش..عینک افتابیش و با دیدن من از رو چشماش برداشت..

مثل همیشه شیک و جذاب..کت و شلوار خوش دوخت مشکی براق و پیراهن طوسی کمرنگ مایل به سفید با کراوات همرنگش....دست به سینه با ژست خاصی رو به روم ایستاد..

- سلام..خیلی وقته اومدی؟..

فقط نگام کرد..دستم و جلو صورتش تکون دادم که مچم و گرفت و اورد پایین..

لحنش با اینکه جدی بود ولی دلم و به ضعف مینداخت..

-- بذار ببینمت دختر....

خندیدم و در ماشین و باز کردم..

- وقت واسه دید زدن زیاده بریم که.....

بازوم و گرفت..قبل از اینکه بشینم نگاش کردم..خواست گونه م و ببوسه سرم و کشیدم عقب.. لبم و به دندون گرفتم و با چشم به اطراف اشاره کردم..

با لبخند سرش و به طرفین تکون داد و چیزی نگفت..

پشت سر ماشین امیر حرکت کردیم..فاصله ی سالن عروسی از آرایشگاه زیاد نبود عرض یک ربع رسیدیم..

عروس و داماد میان هلهله و شادی مهمانان به طرف جایگاهشون هدایت شدن..

مانتوم و در اوردم و شالم و انداختم رو شونه هام..آرشام هر لحظه که نگاش بهم می افتاد لبخند می زد..

بیتا با دیدنمون اومد جلو.. با هم روبوسی کردیم..با آرشام هم فقط دست داد..

فرهاد با لبخند کنار بیتا ایستاد و حینی که به من و ارشام دست می داد رو به ارشام تبریک گفت ..و آرشام کاملا جدی تشکر کرد..

1 ساعتی گذشته بود ..من و بی بی و آرشام سر یه میز نشسته بودیم ..

داشتم به بیتا و فرهاد نگاه می کردم که چقدر جذاب و خواستنی رو به روی هم می رقصیدند..

تو دلم گفتم چقدر بهم میان..اگه باهم ازدواج کنن عالی میشه..هر دو پزشک و فهمیده..

صدای آرشام و زیر گوشم شنیدم: انقدر با حسرت نگاه نکن گربه ی وحشی....افتخار میدی؟..

خندیدم و سرم وتکون دادم...بلند شد و دستم و گرفت..

آهنگ عوض شده بود..بیشتر از اینکه شاد باشه توش پر از احساس و هیجان بود..

ارشام دستم و گرفته بود و هماهنگ با اهنگ می رقصیدیم..

قبلا تو مهمونی شایان باهاش رقصیده بودم و همون موقع هم اعتراف کردم که رقصش محشره..

(آهنگ خشایار آذر_روشن)

اگه عاشق ِ منی، منو با خودت ببر

بنویس تو آسمون، عشقمون و با قلم

یا اگه می خوای بری، فقط اینو یادت باشه

هیچ کسی برای تو، برای تو من نمیشه

من اومدم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

کاش بدونی توی قلبم تو رو من کم میارم

من اومدم تا بهم بگی هنوز راهی داره

من اومدم بگی عشقم.............تو دلت جایی داره

یه کم تو چشمام زل زد و منو کشید تو بغلش .. انقدر اروم که یه حالی شدم..

صدای ضربان قلبش با صدای خواننده در هم امیخته بود..

همیشه یادت بمونه، تا نفس دارم برات می مونم

هر جای دنیا که باشم، به تو دلبستم می دونی می مونم

تو و اون نگاهه معصوم، من پر از خواب و خیالم

من و از خودم رها کن، بی تو دنبال فرارم

من اومدم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

کاش بدونی توی قلبم تو رو من کم میارم

من اومدم تا بهم بگی هنوز راهی داره

من اومدم بگی عشقم تو دلت جایی داره

کل برقای سالن و قطع کردن و حالا فقط رقص نورای کوچیکی که تو سقف نصب کرده بودن رو سر رقصنده ها شکلای نورانی و خوشگلی ایجاد کرده بود..

هنوز تو بغلش بودم که برم گردوند و نفسای داغش و زیر گوشم احساس کردم..تاریکی اطرافمون و احاطه کرده بود..

تو مثل نور یه فانوس، توی تاریکی من می شینی

همه ی نگفته هام و، از تو آینه ی چشام می بینی

تو و اون نگاهه معصوم، من پر از خواب و خیالم

من و از خودم رها کن، بی تو دنبال فرارم

من اومدم تا بهت بگم چقدر دوست دارم

کاش بدونی توی قلبم تو رو من کم میارم

من اومدم تا بهم بگی هنوز راهی داره

من اومدم بگی عشقم تو دلت جایی داره

بگی عشق من.......توی دل تو.....یه جایی.......داره

دستم و از تو دستش ازاد کردم..خودم و نرم چرخوندم و ازش فاصله گرفتم که توی اون تاریکی بغلم گرفت و سفت نگهم داشت..اینبار جهت مخالفی که ایستاده بودیم منو گرفته بود..از همین تعجب کرده بودم که لا به لای جمعیت گم شدیم..اما......

بوی این عطر برام اشنا نبود..همینطور ......خدایا..

صداش و کنار گوشم شنیدم: خوشگلم..دلم برات تنگ شده بود..

-ا..ارسـ..ارسلان.....!!!!...

چشمام که کم مونده بود از حدقه بزنه بیرون، لب بازکردم جیغ بکشم که محکم جلوی دهنم و گرفت و من و همراه خودش خم کرد..لا به لای جمعیت توی اون تاریکی دنبالش کشیده می شدم ..

از زور تقلا داشتم از حال می رفتم ....

نفهمیدم چطور رفتیم پشت ساختمون ..

شنیدم که با حرص و عصبانیت زیر لب غرید: انقد تقلا نکن لامصب....و با لحن بدی ادامه داد: قرار نیست جای بدی ببرمت..

تا بخوام به خودم بیام و کاری کنم یه دستمال گرفت جلوی صورتم و....

اون بوی تند باعث شد پلکام سنگین بشه و اروم رو هم بیافته ..و دیگه هیچی از اطرافم نفهمیدم..

*******************************

« آرشام »

آخرای آهنگ بود که دلارام دستش و از تو دستم بیرون کشید و چرخید......یه لحظه غفلت..همون لحظه دستم توسط یک نفر کشیده شد و تا به خودم بیام صورتم هدف مشت گره خورده ش قرار گرفت ..از جانب کسی که توی اون فضای تقریبا تاریک حتی نتونستم چهره ش رو تشخیص بدم..

چون انتظار این حرکت رو نداشتم چرخیدم و اگه دستم و به ستون نگرفته بودم نقش زمین می شدم..حرکتش کاملا حرفه ای بود .. یه ادم معمولی نمی تونست چنین ضرب دستی داشته باشه..

سر بلند کردم تا از بین جمعیت دلارام و پیدا کنم ولی نبود....با روشن شدن چراغا نور همه جا رو پر کرد ولی..دلارام........

مات و مبهوت اطراف و نگاه می کردم ..صداش زدم..جوابی نشنیدم..بلندتر صداش زدم..نبود..دلارام بین اون جمعیت نبود..خدایا.....

دویدم..همون سمتی که بی بی و بقیه نشسته بودند....اون اطراف و از نظر گذروندم ..

-- بی بی دلارام..دلارام کجاست؟..

پیرزن بیچاره با دیدن حال و روز خراب و آشفته ی من هول کرد..از رو صندلی بلند شد و در حالی که نگاهش دور سالن می چرخید گفت: پیش تو بود پسرم..مگه واسه رقص نرفتید وسط؟.......تو صورتم مکث کرد..صداش می لرزید: چرا رنگت پریده؟..پسرم زنت کجاست؟..

کلافه و عصبانی تو موهام دست کشیدم..مشت محکمی روی میز کوبیدم و داد زدم: نمی دونم..نمی دونم یه دفعه چی شد..تا برگشتم دیدم نیست............

اون حرکت از جانب فرد ناشناس توی تاریکی..و یه لحظه غفلت من و....غیب شدن دلارام بین جمعیت....همه چیز غیرعادیه..

صدای امیر و شنیدم..

امیر_ چی شده آرشام؟..

توان حرف زدن نداشتم..قفسه ی سینه م اتیش گرفته بود..بی بی با بغض ِ تو صداش جواب امیر و داد: بچه م دلارام، معلوم نیست کجاست..

پری_ خب شاید یه جایی تو سالن باشه..یا رفته دستشویی....

صدام بالا نمی اومد ولی جوری که به گوششون برسه سرم وتکون دادم و افتادم رو صندلی..

- نه..با هم وسط داشتیم می رقصیدیم..فضا تاریک بود که........

و تو همون حالت قضیه رو براشون تعریف کردم....فرهاد و بیتا که بین حرفام رسیده بودند با نگرانی نگاهی به جمع انداختند و فرهاد گفت: اخه چرا یکی باید با مشت بزنه تو صورتت و دقیقا همون موقع دلارام غیبش بزنه؟....

--قربان.....

سرم وبلند کردم..با دیدن خدمتکار که پاکت نامه ای رو جلوم گرفته بود از رو صندلی بلند شدم..

-- اینو یه خانمی دادن که بدمش به شما..گفتند حتما باید به دست خود مهندس تهرانی برسه..

- اونی که اینو بهت داد الان کجاست؟!..

-- نمی دونم قربان یه چند دقیقه ای هست که سالن و ترک کردند..یه خانم جوان و بسیار شیک پوش..

پشت پاکت سفید بود..با دستانی که سعی در پنهان بودن لرزش خفیفش رو داشتم نامه رو باز کردم..و در کوتاه ترین زمان دست خطش رو شناختم..

همین حدس کافی بود تا روی زمین زانو بزنم و با نگاهی به خون نشسته شاهد خط به خط نوشته هایی باشم که به جونم اتیش می زد..

( سلام دوست دیرینه ی من..

می دونم برای تشخیص اینکه کی این نامه رو نوشته تنها کافیه به دست خطم دقت کنی..همیشه ادم باهوشی بودی..فردی زیرک و قدرتمند....باهات خیلی حرفا دارم .. سوالایی که سالهاست دارم واسه شون دنبال جواب می گردم..

من الان دنبال تسویه حسابم..دیگه وقتش رسیده....الان که تو داری این پیغام و می خونی خانم کوچولوت تو دستای من اسیر ِ .. یادته که یه روزی تا چه حد خواهانش بودم..من مردی بودم که هیچ وقت مُصر برای برقراری رابطه با هر دختری نبود ولی این دختر با بقیه برام فرق داشت..دست نیافتنی بود..از همه مهتر، واسه آرشام عزیز بود..

می دونی که، هر چی تو این دنیا واسه تو عزیز باشه برای من عزیزتر ِ ..نمی دونم یادت هست یا نه ولی با گفتن همین یه کلمه می فهمی که کجا می تونی منو پیدا کنی..« رودخونه ی شیطان »..امیدوارم هنوز فراموشش نکرده باشی..

بهتره کار احمقانه ای نکنی و تنها بیای اینجا....من و خوشگل خانمت بی صبرانه انتظارت و می کشیم..بهتره عجله کنی در غیراینصورت....

بعد از لمس تن، روحش و ازش می گیرم..جسم و روح دلارامت الان تو دستای منه..

پس عجله کن....)

کاغذ از تو دستم رها شد..زانوم و چنگ زدم..رو به زمین خم شدم..اتیش ِ تو سینه م هر لحظه شعله ورتر می شد...

تنم برعکس همیشه اینبار داغ بود..می لرزیدم..دست راستم و رو سینه م گذاشتم..نمی خواستم اونجا...میون اون همه چشم، کسی شاهد خم شدن کمر آرشام باشه..

با درد همه ی توانم و تو پاهام جمع کردم تا بتونم بلند شم..صداهای اطرافم برام گنگ و نامفهوم بودند..

گرمای دستی رو زیر بازوم احساس کردم که با خشم پسش زدم..از جام بلند شدم..زانوهام می لرزید..احساس ادمی رو داشتم که هر تیکه از جسمش تو دستای یک نفر اسیر ِ و از هر سو داره کشیده میشه..تک تک اجزای بدنم در حال متلاشی شدن بود..

ضربان نامنظم قلبم....

چه ریتم تکراری و عذاب اوری..

دویدم سمت در..هوای بیرون ازاد بود ولی قلب ضیف من گنجایش این اکسیژن رو نداشت..

رفتم زیر یکی از درختا..دستم و به سینه م گرفتم و خم شدم..سرفه می کردم..انقدرعمیق که سوزش و حرارتش مجرای تنفسیم رو بی حس کرد..

امیر_ آرشام..آرشام داری از حال میری قرصات کجاست؟.......

دستش و تو جیب کتم فرو برد ................

امیر_ باز کن دهنت و.... 

به درخت تکیه دادم و چشمای خیسم وبستم..از درد..از وحشت..از افکار مزاحمی که در سرم رژه می رفت........

قرص کم کم داشت تاثیر می کرد..صدای گریه و شیون بی بی و پری رو واضح می شنیدم..از پشت پرده ای خیس به اسمون نگاه کردم..

نفس عمیق کشیدم..انقباض قفسه ی سینه م رو هنوزم احساس می کردم..نرم وآهسته از درخت کنده شدم..

زانوهام می لرزید ولی اینبار تنها از روی درد نبود....ازکینه ..از نفرت پر بودم..

بی بی با گریه گفت: پسرم فرهاد درست میگه؟..تو این یه تیکه کاغذ اینا رو نوشته؟.....ضجه زد:دختر من تو دستای اون پست فطرت اسیر ِ مادر؟..

جواب ندادم..جوابی نداشتم که بدم..هنوز حالم کامل جا نیومده بود که دویدم سمت پارکینگ..فرهاد دنبالم اومد....دیدم داره میره سمت ماشینش که داد زدم: تو کجا؟!..

بی حرکت موند..قفل ماشینم و زدم و بدون اینکه نگاش کنم گفتم: کسی حق نداره پشت سرم راه بیافته....

فرهاد_ آرشام تو حالت خوب نیست من با.........

- همین که گفتم........و با خشم نگاش کردم: تو همینجا پیش بقیه می مونی، شیرفهم شد؟..

هیچی نگفت..نشستم و ماشین و روشن کردم..پام و رو گاز فشار دادم .. ماشین با صدایی گوشخراش از جا کنده شد..

بیرون پارکینگ پری رو با صورتی گریون توی لباس عروس دیدم که جلوم و گرفت..محکم زدم رو ترمز.. به طرفم دوید..شیشه رو دادم پایین..نگاه اون به صورت منقبض شده از خشم من و نگاه من به در خروجی بود......

با هق هق گفت: ارشام تو رو خدا نجاتشون بده..دلارام الان.........

تا نگاهه منو رو خودش دید ساکت شد..

- منظورت چیه؟..

پری هق هق می کرد..گریه مجالی بهش نمی داد ..

داد زدم: پری چی می خوای بگی؟..

بی بی که کنارش ایستاده بود با غمی که تو صدا و چشمای به اشک نشسته ش موج می زد گفت: پسرم زنت حامله ست..با هزار آرزو می خواست این خبر خوش و بهت بده ولی اون از خدا بی خبر داره خوشی رو ازتون می گیره..

پوزخند عصبی رو لبام رفته رفته محو شد..بهت..ناباوری..حسرت..درد.... خدایا چرا این همه عذاب فقط باید قسمت ما بشه؟..

داشتم جمله ی بی بی رو پیش خودم هضم می کردم..چقدر سخت بود..

اینکه بشنوی زنت بارداره اونم تو یه همچین موقعیتی ..که ببینی همه ی زندگیت تو چنگال یه گرگ ِ گرسنه اسیر ِ ..

چرا حالا؟..

چرا الان باید این اتفاق بیافته؟..

امیر که دید حالم بدتراز قبل ِ اومد طرفم و درو باز کرد..

-- برو کنار من رانندگی می کنم..

حواسم جمع شد..با اینکه می دونستم برم تو جاده حتما یه کار دست خودم میدم فرمون و تو مشتم فشار دادم..جون دلارام واسه م از هر چیزی تو این دنیا باارزش تر بود..

- باید تنها برم امیر، برو کنار....

-- آرشام لج نکن تو حالت خوب نیست من باهات میام ولی قول میدم از محلی که باهات قرار گذاشته دور بمونم..

بیشتر از این نمی تونم لفتش بدم..این قلب لعنتی اگه حال و روزش این نبود، خیلی وقت پیش بهشون رسیده بودم..

امیر نشست پشت فرمون و خودم و کشیدم رو صندلی کنار راننده..

تو جاده بودیم..پس چرا نمی رسیم؟....

- مواظب باش راه و گم نکنی..

- نه همون ادرسی که دادی رو دارم میرم.. پیچ و خمش زیاده ولی می تونم پیداش کنم..

سکوت ماشین باعث شد تو افکارم غرق بشم..

ذهنم پر بود از تصویر دلنشین و نگاهه نقره ای و شیطونش....

جمله ی بی بی تو گوشم تکرار شد (پسرم زنت حامله ست)..دلی ِ من..همه ی آرامشم....

چرا زودتر بهم نگفت؟..چرا مراقبش نبودم؟..من قسم خورده بودم، توی این 5 سال با خودم عهد کردم که اگه پیداش کنم دیگه نذارم غم تو چشماش بشینه..

به خاطر خودش از خودش گذشتم..چشم رو احساساتم بستم تا تو آرامش ببینمش اما غافل از اینکه هر دوی ما تو اتیش عشق و حسرت داشتیم می سوختیم....من در پی خوشحال کردن اون داشتم عذابش می دادم....

ارسلان ِ حیوون صفت لنگه ی همون عموی بی شرفش بود..فکر می کردم اونم با شایان کشته شده..بعد از اینکه حافظه م و به دست اوردم پیگیرش بودم..از دوست و اشناهای قدیم سراغشون و گرفتم ..

ولی گفتن که هردوی اونا کشته شدن..شایان به دست پلیس و ارسلان به دست افرادی ناشناس..پس همه ش دروغ بود..شاید شایانم هنوز زنده ست..

اونا مسبب تموم بدبختیای من طی این 5 سال بودند..زندگی ای که داشتم بهش امیدوار می شدم رو به کامم تلخ کردند..

امیر_ انگار همینجاست آره؟..

به خودم اومدم..بیرون و نگاه کردم....

-تو همینجا بمون..

-- ولی آرشام.....

- همین که گفتم..هر اتفاقی افتاد هر صدایی که شنیدی، حق نداری بیای جلو فقط اگه دیر کردم به پلیس خبر بده....

-- ارسلان ادم خطرناکیه..

- واسه همین میگم جلو نیا..

-- مگه خودت نگفتی مرده؟..

دندونام و رو هم ساییدم: 7 تا جون داره پدرسگ..

در ماشین و باز کردم..امیر دستم و گرفت..

امیر_ مراقب خودت باش..

فقط سرم و تکون دادم و پیاده شدم..

کتم و در اوردم و از پنجره انداختم تو ماشین..دکمه های استینم و باز کردم و تا آرنج بالا زدم..

این محل خارج از شهر و یه جای دورافتاده ست..شاید پشت اون درختا تو روز یه فضای تماشایی و خاص پیش چشم هر ببیننده ای به نمایش در بیاد ولی الان..تاریک و مسکوت بود..

از سراشیبی سنگلاخی که سینه ی کوه بود پایین رفتم..درختان بلند و تنومندی که در اثر وزش باد در هم می لولیدند وصدای خش خش و جیغ مانندی رو ایجاد می کردند..

صدای زوزه ی گرگ از فاصله ی دور به گوش می رسید..صدای جریان رودخونه رو دنبال کردم..سالهاست که دیگه پام و اینجا نذاشتم..

همه جا تو سیاهی فرو رفته بود..صفحه ی موبایلم و روشن کردم..

از بین این درختا که رد بشم اونطرف روشنایی ِ آلونک چوبی انتظارم و می کشید....

**********************************

« دلارام »

احساس سردی و رطوبت صورتم باعث شد با یه لرزش خفیف پلکای سنگینم و از هم باز کنم..نور لامپ مستقیم خورد تو چشمام..محکم بستمشون..

صدای خش خش، اینبار باعث شد با وحشت چشم باز کنم..ارسلان با اون قد بلند و شونه های پهن و نگاهه سبز و وحشیش بالا سرم ایستاده بود و دقیق نگام می کرد..

نگاهش که رو اندامم کشیده شد خودم و جمع کردم..دستم و با طناب..و با دستمال دهنم و محکم بسته بود..

با ترس نگاش کردم که یه قدم بینمون و پرکرد و رو به روم زانو زد..خدا می دونه که تا چه حد ترسیده بودم و ضربان قلبم با هر نفس عمیق و کشیده ی من بالا و بالاتر می رفت..

-- نترس عزیزم....

به گونه م دست کشید..اخمام و کشیدم تو هم و صورتم و برگردوندم..نفسش و محکم بیرون داد و موهام و تو چنگ گرفت..

تازه فهمیدم که با چه وضعی جلوش نشستم..همون لباس نقره ای که آرشام برام گرفته بود و حالا نگاهه خریدارانه و پر شده از ه*و*س ارسلان و رو شونه و بازوهای برهنه م حس می کردم..با همون شالی که تو جشن عروسی رو شونه هام انداخته بودم دهنم و بسته بود..

موهای بلندم که مامن نفس های گرم و ارامش بخش آرشام بود، تو دستای این حیوون وحشی داره از ریشه کنده میشه..

صورتش و به صورتم نزدیک کرد..چشمام از زور ترس گشاد ..و نفسام تند و نامنظم شده بود ..

با لحنی خشن زیر گردنم زمزمه کرد: عشقم، چرا ازم می ترسی؟..چون الان مال آرشامی؟..چون اون قبل از من تو رو تصاحب کرده؟....و با غیض ادامه داد: کی گفته اینا می تونه واسه من مهم باشه؟..مهم تویی..وجود تو..خود تو....الان کنارمی..با یه حرکت حرارت اغوشم و حس می کنی....اینجا دیگه خبری از آرشامت نیست..یادته بهم گفتی اونو نمی خوای؟..گفتی همه مون مثل همیم ولی نبودیم..تو اونو می خواستی..آرشام و....قلبت واسه اون می تپید..نگاهت دنبال اون بود..اون لعنتی..اون کثافت بی همه چیز..

هولم داد و موهام و ول کرد..اشک صورتم و خیس کرده بود....

با دیدن دستاش که تند تند داشت دکمه های پیراهنش و باز می کرد تا مرز سکته پیش رفتم..هق هق می کردم با اینکه دهنم بسته بود بهش التماس کردم....ولی اون با یه پوزخند کریه رو لباش فقط نگام می کرد..

خدایا بچه م..

زندگیم..

آرشامم..

خدایا نذار تنم به گناه آلوده بشه..

خدایـــا ...

خدایا جونم و همین الان بگیر ولی نذار این حیوون همه چیزم و به گند بکشه..

با یه حرکت پیراهنش و دراورد..پوست برنزه و عضله های گره خورده ش پیش چشمای وحشت زده ی من نمایان شد..چشمام و بستم..محکم....جوری که سوزش اشک تو چشمام دوبرابر شد..

دستش که رو بازوم نشست هراسون نگاش کردم..با اینکه دستام بسته بود تقلا کردم..ولی ارسلان با دستای نیرومندش مهارم کرد..

با یه حرکت پیش بینی نشده خوابوندم رو کاه و علفای خشکی که تو آلونک انبار شده بود..در حالی که با جیغ های خفه و جملات نامفهوم و تقلاهای بی امانم سعی داشتم اون و از خودم دور کنم دستای بسته شده م رو محکم نگه داشت و روم خیمه زد..گرمی لباش، رو پوست گردنم حالم و بد کرد..

داشتم زیر تنش جون می دادم..

چشمام سیاهی می رفت..

اندام ظریف و ناتوان من زیر جسم قدرتمند ارسلان در حال له شدن بود..

از زور ش*ه*و*ت نفس نفس می زد..

-- تا قبل از اینکه شوهرت بیاد کار و تموم می کنم..نمی تونم بعد از این همه سال به همین راحتی ازت بگذرم..گرمای تن خوشگلتم حس منو ارضا می کنه..

مثل شکاری که تو چنگال ببری گرسنه اسیر باشه خودم رو هر لحظه ضعیف تر می دیدم....لبام تو حصار شالی بود که دور دهنم بسته شده بود، نمی تونستم راحت نفس بکشم..

جسمم و با خشونت و حرکاتی جنون آمیز لمس می کرد..

صدای رعد و برق بلند شده بود و نوید بارون شدیدی رو می داد..

دوتا دستام و با وجود طناب به خاطر جلوگیری از تقلاهای پی در پی من با یه دستش قفل کرد..تقلا در برابر این غول بی شاخ و دم بی فایده بود..

نا نداشتم..فقط از خدا یه چیز می خواستم..اینکه همین الان جونم وبگیره..

خدایـــــا می شنوی؟..خدایا صدام در نمیاد ولی از درون دارم فریاد می زنم که صدام به گوشت برسه..

خدایا دارم بی حیثیت میشم..یا نجاتم بده، یا خلاصم کن..خدایا نذار تن و بدنی که فقط دستای عشق ِ زندگیم اون و لمس کرده تو اغوش این مرد به نجاست کشیده بشه..

چرا پس نمی میرم خدا؟..

چرا راحتم نمی کنی؟..

دست ارسلان رفت پایین..هر کار کردم پاهام و بیارم بالا تا نتونه به خواسته ش برسه نشد و در اخر یکی از پاهاش و گذاشت بین پاهام و جلوی هر حرکتی رو ازم گرفت..

دستش رفت پایین تر و دامن لباسم و داد بالا..کف دستاش داغ بود و تن من سرد و یخ زده..رونم و نوازش کرد..چندشم شد ..گریه می کردم..ضجه می زدم ولم کنه ولی راه به جایی نمی بردم..

دستش و اورد بالا و خواست کمربندش و باز کنه که در آلونک با صدای وحشتناکی باز شد..

ارسلان جلوی دیدم و گرفته بود..ولی صدای آرشام که داد زد « کثافت حرومزاده داری چکار می کنی؟! » انگار که هرم زندگی تو رگام، بهم جون دوباره داد..

ارسلان با یه حرکت از روم بلند شد..نفس تو سینه م حبس شده بود..دهنم بسته بود و حفره های بینیم گنجایش بازدمش رو نداشت..

آرشام و ارسلان با هم درگیر شده بودند..بلند جیغ می کشیدم و گریه می کردم..اما صدام خفه بود..

ارسلان مشت محکمی تو صورت آرشام زد..می دونستم آرشام با وجود بیماریش نمی تونه در برابر ارسلان دووم بیاره..

آرشام با همون ضربه گیج شد..ارسلان با پوزخندی از روی خشم و کینه نگاش کرد: چیه کم اوردی..از ارشام بعیده با یه مشت خودش و ببازه؟..یادمه اون وقتا ضرب دستت از منم بهتر بود پس چی شده؟....داد زد: د ِ پاشو لعنتی..پاشو بهم نشون بده که هنوزم همون ارشام سابقی..د ِ یالا....

می خواست با ت*ح*ر*ی*ک کردن ارشام اونو به مبارزه دعوت کنه تا نیرو و توانش تحلیل بره و اینجوری خیلی راحت اونو از پا در بیاره..

خدا خدا می کردم آرشام به حرفش گوش نکنه..رو زمین زانو زده بود و دستش رو قفسه ی سینه ش بود..با ترس و نگرانی نگاش می کردم..خواستم پاشم برم طرفش که با فریاد ارسلان تو جام خشکم زد..

ارسلان: بتمرگ سر جات ....

و آرشام از همین غفلت ارسلان، استفاده کرد و با یه غرش از جاش بلند شد.. صورتش از درد جمع شده بود و چشماش کاسه ی خون بود اما داشت مقاومت می کرد..این همه فشار واسه آرشام مثل زهر کشنده ست..

جیغ کشیدم که بکشه کنار و اروم باشه ولی صدام بهش نمی رسید..ارسلان که با مشت آرشام غافلگیر شده بود هنوز کامل به خودش نیومده بود که آرشام با لگد زد تو صورتش و ارسلان به پشت افتاد رو زمین، فرز بود خواست پاشه که آرشام با زانو نشست رو شکمش و صدای نعره ی ارسلان گوشم و کر کرد..

آرشام می لرزید..دستاش مشت شده بود و با چه خشمی تو سر و صورت ارسلان فرود می اومد و نعره می کشید: می کشمت کثافت..به خاطر نگاهه ه*ر*ز*ه* ت به زنم ..به خواهرم..به خاطر نابود کردن زندگیم..خواهرم به خاطر تو جوون مرگ شد....می کشمت عوضی..می کشمت حرومزاده..چشمایی که به سمت ناموسم کشیده بشه رو در میارم و آتیش می زنم.......

دویدم سمتش و با جملات نامفهومی که سعی داشتم بکشمش کنار گفتم: ارشام تو رو خدا ..آرشام بیا عقب کشتیش..آرشام....

مطمئن بودم نمی فهمه چی دارم میگم ولی تقلا و به اب و اتیش زدنام و می دید..

پشت این خشم و کینه ی چندین ساله اتفاقات خوبی انتظارمون و نمی کشید..می دونستم کم کم آرشام توانش و از دست میده..می ترسیدم و واسه همین می خواستم جلوش و بگیرم..

آرشام که دستش و اورد پایین ارسلان با ته مونده ی زورش بهش حمله کرد..ارشام تنها کاری که کرد این بود که منو به دیوار تکیه بده و خودش و مابین من و ارسلان قرار بوده..اینجوری می خواست ازم محافظت کنه چون نگاهه سرخ و رگ برجسته ی گردن ارسلان و مشت گره کرده ش مستقیم هر دوی ما رو نشونه گرفته بود..

مخصوصا وقتی در آلونک باز شد و چندتا مرد قوی هیکل اسلحه به دست ریختن تو..از ادمای خودش بودن..

ارسلان با غیض خون تو دهنش و تف کرد رو زمین و با پشت دست صورتش و پاک کرد..با اون همه مشتی که خورده بود آخ نگفت بی شرف..

آرشام دستاش و از هم باز کرد و منو پشتش مخفی کرد..می لرزید..نفسای کشیده و بلند.. و حتی صدای ضربان قلبش و منی که باهاش فاصله ای نداشتم می شنیدم....

نتونست طاقت بیاره و افتاد رو زمین..جیغ کشیدم و کنارش زانو زدم..دستش و گذاشته بود رو سینه ش و به خودش می پیچید..

ارسلان با دیدن این صحنه قهقهه زد و مستانه گفت: فکرشم نمی کردی ثانیه های اخر زندگیت و پیش چشمای من بگذرونی اره؟..همیشه ارزو داشتم لحظه ی جون دادنت تو صحنه باشم و با چشمای خودم ببینم..توی بی شرف همه چیز داشتی...

ثروت..

قدرت..

محبوبیت..

ظاهری جذاب و حتی مورد اعتماد شایان بودی..کسی که به همین راحتی به کسی باج نمی داد ولی از تو حرف شنوی داشت..تو هر چی که به من تعلق داشت و ازم گرفتی....پوزخند زد: اون یارو که جای تو سوخت و جزغاله شد و همه جار زدن که این آرشام ِ پول گرفت فقط واسه اینکه جلوی چشم پلیسا از اونجا بزنه بیرون و گمراهشون کنه ولی خبر نداشت چه خوابی واسه ش دیدم..نمی دونست همه ش این نیست وقراره زندگیش وقربانی نقشه های من بکنه!.......ازته دل خندید..بلند و وحشتناک..صدای بلندش رعشه به تنم مینداخت!..

هنوز رد لبخند رو لباش بود که با نفرت رو به آرشام گفت:تو هیچ وقت از تهرانی ها نبودی ولی خودت و خوب تو دلشون جا کردی....تو از شایان ها بودی..تو یکی از ما بودی و حالا به اینجا رسیدی..

بلندتر شدن تپش قلب آرشام همزمان شد: تو همون پسرعمویی بودی که هیچ وقت از وجودت خبر نداشتم..خواستم بکشونمت اینجا تا بعد از تموم حرفام شاهد ذره ذره جون دادنت باشم که انگار اینبار زدم به هدف..اما خب.....

با چشمای گریون نگاش کردم..بلند شد ایستاد.................

ارسلان_ حالا بهتره....به من نگاه کرد و ادامه داد: دلارام هم با چشمای خوشگلش شاهد باشه..باید باور کنه که عشقش و برای همیشه داره از دست میده....و زمانی هم که آرشامی نباشه، آزاده که برای همیشه پیش من بمونه..

خندید..خنده ای بلند و شیطانی..با چهره ای که از دید من مشمئز کننده و کریه بود..همراه ِ دار ودسته ش از آلونک رفت بیرون ..

آرشام به پشت خوابیده بود..از گوشه ی چشماش اشک جاری بود..صورتش سفید شده بود و تنش سرد بود..صورتم و بردم جلو..لای پلکاش و اروم باز کرد..نگاهه خیس و بارونی هر دومون تو هم گره خورد..گره ای محکم و ناگسستنی..

بیرون صدای شر شر بارون می اومد و از سقف چوبی آلونک چند قطره رو صورتمون چکید..

آرشام دستای لرزونش و بالا اورد ..سرفه می کرد..سرفه های خشک و عمیق..یه نفس بلند و صدا دار کشید..دستش و برد پشت سرم و گره ی شال و شل کرد..باز شد و افتاد دور گردنم..

دستای آرشام بی حس شد و افتاد..لبام و بردم جلو به صورت یخ زده ش بوسه زدم..هق هق می کردم وصداش می زدم: ارشام..عزیزم.. تو رو خدا تحمل کن بالاخره از این خراب شده خلاص میشیم..تو رو جون دلارام مقاومت کن آرشام.....

با گریه سرم و گذاشتم روسینه ش..قلبش با هر تپش قصد داشت سینه ش رو بشکافه..

خس خس می کرد..زمزمه ش به گوشم خورد..انگار اسمم و صدا زد..نگاش کردم..مضطرب و شتاب زده..

لباش تکون خورد..آره داشت اسمم وصدا می زد..

نگاهه سرخش مخمور بود....

صورتم و رو به روش گرفتم: جون ِدلارام..جونم عزیزم من اینجام..آرشام آروم باش....دستم بسته ست نمی تونم قرصت و.....

گریه م شدیدتر شد..یه چیزایی گفت نتونستم درست بشنوم..گوشم و به لباش نزدیک کردم..بریده بریده گفت: گریه ..نکن دلارام.. قرصام....پیشم نیست....امیر اون بیرون..حواسش هست..حتما پلیس و..خبر می کنه..ولی باید..قبل از..مرگم....یه چیزی رو بهت....بگم....یه چیزی که...........

به سرفه افتاد..با ناله ی بلندی از درد صورتش جمع شد و به پهلو برگشت..هول شده بودم..

- آرشام تو خوب میشی..تو هیچیت نمیشه بهت قول میدم..فقط الان آروم باش..خواهش می کنم ..

برگشت..سرش و تکون داد..نفساش نامنظم و صداش خش دار بود..ترسیده بودم..وحشت زده با نگاهی اشک الود و تنی مرتعش و دستایی که سرماش و از بدن ارشام گرفته بود..

می خواست حرف بزنه..دوباره گوشم و بردم جلو و شنیدم که آروم تر از قبل گفت: دیگه فرصتی نیست..می دونم ثانیه های اخره....از این..خوشحالم که..کنار تو دارم..میمیرم....دلارام....بذار بگم..بذار .... باهات خداحافظی کنم..برای اخرین بار.. نمی خواستم این.. روزا رو ببینی اما..نشد....بهم قول بده.. مراقب خودت و ..ثمره ی عشقمون باش....خیلی حرفا دارم..ولی نمی تونم..فقط می خوام بگم ............

خس خس سینه ش بیشتر شده بود و کلماتش نامفهوم تر..و صدای نجواش تو گوشم همنوا با صدای هق هقم شد..

--خداحافظ..اولین پیوند .. اولین سوگند .. آخرین لبخند.. خداحافظ ... لحظه های ما ..ناتموم موندند ، وعده های ما ....خداحافظ .. آغوش بی وقفه .. دوست دارم .. آخرین حرفه .. آخرین حرفه، خداحافظ ..

( قسمتی از آهنگ «خداحافظ_محسن یاحقی» )

همزمان با بسته شدن چشمای آرشام صدای آژیر از بیرون بلند شد .. 

و صدای ممتد شلیک گلوله فضایی که حالا از صدای نفس های آرشام ساکت بود رو شکست..

جیغ کشیدم:خـــــــدا..نــــــــه....

(آهنگ " یه روز از پیش تو میرم " از امید حجت)

یه روز از پیش ِ تو میزم که هوا بارونیه

یه روز از پیش ِ تو میرم

که اشکهات پنهونیه

لحظه ی تلخ ِ جدایی سر رو زانوم میزارم

میگم آسمون بدونه

که چقــــــــدر

دوست دارم

من وتو عاشق ابرای بهاریم مگه نه؟!

واسه دیدار ِ دوباره بیقراریم

مگه نه؟!

پشت ِ آسمون ِ آبی با تو وعده می کنم

که همه دلخوشی ِ دنیا رو

داری مگه نه؟!

یه روز از پیش ِ تو میزم که هوا بارونیه

یه روز از پیش ِ تو میرم

که اشکهات پنهونیه

لحظه ی تلخ ِ.جدایی سر رو زانوم میزارم

میگم آسمون بدونه

که چقــــــــدر

دوست دارم

****************************

سرم رو سینه ی سرد و بی تحرک آرشام بود و از ته دل زار می زدم که در آلونک باز شد..با هق هق سرم و بلند کردم..

امیر و 2 تا مرد که یکیشون لباس مامور امداد تنش بود و اون یکی روپوش پزشکی سریع اومدن تو و پشت سرشون یه مرد که لباس فرم پلیس تنش بود بی سیم به دست وارد شد و وسط آلونک ایستاد..

امیر به زور منو از ارشام دور کرد....داد می زدم تا ولم کنه..اصلا متوجه نشدم کِی دستام و باز کرد.... باز خواستم سمت آرشام هجوم ببرم که امیر بازوهام و گرفت..

به لباسش چنگ می زدم و جیغ می کشیدم..کتش ودر اورد و انداخت رو تنم و شال و سرم کرد ولی نگاهه خیره و دستای پرتمنای من به طرف آرشام بود..

کاه و علفای کف زمین و مشت می کردم و تو سر خودم می زدم....

هر دو مامور کنار آرشام نشستن ..اونی که لباس پزشکی تنش بود نبضش و گرفت:«ایست قلبی، نبض نداره»..

و تا اینو شنیدم جیغ کشیدم و چهاردست و پا خواستم برم طرفش ولی امیر نمی ذاشت..داد می زدم: ولم کن لعنتی..ولم کن بذار برم پیشش.........امیر گریه می کرد..می گفت: آروم باش..

چطوری؟..چطور می تونم آروم باشم وقتی همه ی زندگیم پیش چشمام بی جون افتاده؟..

دکتر گردن آرشام و به جلو و سرش و به عقب خم کرد..چونه ش و اورد بالا و کمی به جلو مایل کرد.. بهش تنفس مصنوعی می داد..1....2....و با هر نفس صدای گریه منم بیشتر می شد..گلوم اتیش گرفته بود بس که جیغ کشیدم..دستام می سوخت بس که خودزنی کردم..

امیرهم جلودارم نبود..هیچ کس جلودارم نبود..منی که شاهد پرپر شدنش بودم..

دکتر نبض گردنش و گرفت..دستش و به حالت ضربدر رو جناق سینه ش گذاشت و محکم فشار داد..1..2..3..4..5.. و دوباره عمل احیا با نفس مصنوعی ..هنوز نبض نداشت..تکرار کرد..تکرار..تکرار..و بازم تکرار..

اون مردی که کنارش بود یه لحظه دستش و از رو مچ آرشام بر نمی داشت و نبضش و کنترل می کرد..

دستم و گرفته بودم جلوی دهنم و مات و یخ زده شاهد تقلاهای دکتر و بی تحرکی آرشام بودم ....

زیر لب اسم خدا رو صدا زدم..بسم الله گفتم..صلوات فرستادم..چشمام وبستم و تو دلم نذر کردم ..خدایا آرشامم و بهم برگردون..خدایا من درد یتیمی کشیدم نذار بچه مم به درد من دچار بشه..خدایا..........

و صدای دکتر تو صدای هق هقم گم شد «نبض برگشت..تشخیص برادی کاردی(نبض خیلی کند)..»..

تند چشمام و باز کردم..

سرگرد_ چی شد دکتر؟..امیدی هست؟..

دکتر که تموم حواسش به آرشام وکنترل نبضش بود سرش و تکون داد و گفت: تشخیص من MI هست (انفاركتوس ميوكارد _سکته ی قلبی _ حمله ی قلبی)..در حال حاضر دچار آریتمی قلبی (غیر طبیعی بودن ریتم قلب) شده ..هر چه سریع تر باید منتقل بشه 

بیمارستان در غیر اینصورت بازم دچار ایست قلبی میشه....

آرشام و گذاشتن رو برانکارد و از در رفتن بیرون..من که جونی تو پاهام نداشتم به کمک امیر از جام بلند شدم..اگه از رو کت بازوم و نگرفته بود بی شک نقش زمین می شدم..

سرگرد_ خانم امینی، اگر حال جسمیتون مساعد هست لازمه که همراهه ما بیاید..

سرد و بی روح نگاش کردم..قدبلند بود و چهارشونه..و چشمای سیاهش..یاد چشمای آرشام افتادم .. نتونستم جلوی خودم و بگیرم..امیر که حال زارم و دید رو به مامور گفت: جناب سرگرد می بینید که حال زن داداشم خوب نیست باید برسونمش بیمارستان..

سرگرد یه نگاهه کوتاه و سرسری به صورتم انداخت و به ناچار سر تکون داد: می تونن برن مشکلی نیست ولی باید در دسترس باشن..به محض اینکه حالشون بهبود پیدا کرد جهت پاره ای از سوالات باید به اداره ی پلیس مراجعه کنن..

امیر سرش و تکون داد..

آمبولانس آژیرکشان اون منطقه رو ترک کرد و من و امیر پشت سرشون حرکت کردیم..نمی دونستم چی به سر ارسلان و دار و دسته ش اومده..الان تنها چیزی که واسه م اهمیت داشت سلامتی ارشام بود.......

از ماشین امیر که پیاده شدم دوست داشتم پشت سر برانکاردی که آرشام روش خوابیده بود بدوم و تختش و ول نکنم..ولی نتونستم..توانی تو پاهام حس نمی کردم..اینکه هنوز زنده بودم و داشتم نفس می کشیدم یه معجزه بود..

دکتر در حالی که کنار تخت آرشام تند تند قدم بر می داشت رو به پرستار می گفت: نوار قلب (EKG)..آزمايش خون (برای ارزيابی سطح آنزيمهای قلبی)..اسکن پرفیوژرن میوکارد (اسکن قلب)..اسکن رادیواکتیو با تکنسیم 99.. آنژیوگرافی و اکسیژن.. بیمار هر چه سریعتر باید به بخش سی سی یو (بخش مراقبت های قلبی) منتقل بشه..

پرستار تند و بی وقفه دستورات پزشک رو تو پرونده می نوشت و سرش و تکون می داد..

آرشام و بردن تو بخش مراقبت های ویژه و به من اجازه ی ورود ندادن..

کت امیر رو شونه هام بود.. با حرص از یقه تو مشتم فشارش دادم و با غمی که سالهاست شاهد همسایگیش با چشمام هستم از پشت پنجره زل زده بودم به صورتش..

دکتر بالا سرش بود و چند تا پرستار همزمان داشتن یه سری دستگاه و لوله رو به بدن آرشام وصل می کردن..

دکتر از اتاق اومد بیرون و تا نگاهش به ما افتاد اروم گفت: تموم تلاشمون اینه که به کمک داروهای ضد انعقاد لخته های خون رو حل کنیم....در حال حاضر نمی تونیم به عمل جراحی فکرکنیم چون با وجود علائم نامنظم بیمار ریسک بالایی داره و اگه بخوایم جهت کار گذاشتن دستگاه ضربان ساز و یا جراحی بای پاس سرخرگهای قلب رو روشون انجام بدیم، جون بیمارو به خطر میندازیم..در نتیجه منتظر علائم امیدوارکننده تری هستیم..ظاهرا قبل از این هم چنین حملاتی بهشون دست داده درسته؟..

امیر_ بله، چند موردی بوده ولی به این شدت نه..

دکتر سرش و تکون داد و گفت: منتظر جواب آزمایشاتشون می مونیم انشاالله که نتایج امیدوارکننده خواهد بود.....

سرم و به شیشه ی سرد تکیه دادم ..نگاهم و به صورت رنگ پریده ش زیر چادر اکسیژن و اون همه لوله و دستگاه دوختم..

دست لرزونم و اوردم بالا و با سر انگشتام صورتش و از پشت شیشه لمس کردم..

شیشه سرد بود....

تنم لرزید..

رعد و برق چشمام نوید می داد..نوید اسمون ِ بارونی ِ نگاه ماتم زده م ..

هق زدم..

اشک ریختم..

بغض کردم..

خفه شدم از این همه غم توی سینه م..

نفس ندارم خدا..

خدایا از عمر من کم کن بده به آرشام..

زندگیم وبرگردون..همه چیزم و بهم برگردون..

بعد از خانواده ای که ازم گرفتی ارشام و بهم دادی و نفر سومی که درونم حیات داره..

جون داره..

نفس می کشه..

احساس می کنه..این درد تو قلبمه و اونم داره احساس می کنه..

پدرش رو تخت بیمارستان داره با مرگ دست و پنجه نرم می کنه..

نمی خواد اون چیزیش بشه..روحشم مثل جثه ش کوچیکه..ناتوانه..نمی تونه چیزی بگه..

ولی اره..

انگار اونم داره فریاد می زنه..

داره تو رو صدا می زنه..

داره میگه خدا بابام و بهم برگردون..نمی خوام یتیم به دنیا بیام..یتیم بزرگ بشم..داره داد می زنه خــــدا..

دارم می شنوم..

روح داره..

جون داره..

از ضربان قلب نااروم من می فهمه بیرون از این سینه چه خبره..این قلب با هر تپش غم و غصه هاش و فریاد می کشه..

خدایا.......

عزیزم و بهم برگردون..

آرشامم رو..

همه چیزم رو..........

هق هق کردم و چشمام و رو هم فشار دادم..

نمی دونم چقدر گذشت.....

1 ثانیه......1 دقیقه......1 ساعت........1عمر.. نمی دونم چقدر فقط..

وقتی صدای جیغ دستگاه ها بلند شد قلبم فرو ریخت..

نفسم برید..

چشم باز کردم و اولین چیزی که دیدم یه خط ثابت روی مانیتور بود....

امیر سمتم هجوم اورد و از شیشه ی پنجره داخل و نگاه کرد..پرستارا به هیاهو افتادن..دکتر دوید سمت اتاق و با شنیدن سوت ممتد دستگاهها و جسم بی جون آرشام داد زد: پرستار جریان اکسیژن و قطع کن (به علت خطر جرقه و انفجار ) دستگاه شوک Mode غیر سینکرونیزه.....

دکتر هم مضطرب بود..همه به تلاطم افتاده بودن..پرستارا کنار ایستادن و اونام نگاهشون با غم به صورت آرشام بود ولی من.........انگاراونجا نبودم..انگار مرده بودم..این روحم بود که شاهد بال بال زدن ِ آرشام ِ ..اره نفس ندارم...........

دکتر:اماده.......

دکمه ی تخلیه ی انرژی رو فشار داد....نگاه پرستارا به مانیتور و یکی دیگه حواسش به نبض آرشام بود : عدم ریتم سینوسی دکتر........

دکتر دوباره پدال های شوک رو گذاشت رو سینه ی آرشام: اماده.......و بازم شوک....جسم آرشام از رو تخت کنده می شد و نگاهه وحشت زده ی من به مانیتور بود که با شوک سوم ضربان قلبش رو مانیتور افتاد: دکتر نبض خیلی کنده.......

دکتر چشمای آرشام و معاینه کرد..نبضش و گرفت و به ساعتش نگاه کرد..یه چیزی زیر لب به پرستار گفت و نگاهش وبه زمین دوخت و از اتاق اومد بیرون..

نفهمیدم چطور به سمتش هجوم بردم و روپوش سفیدش و تو چنگم گرفتم..

هیچی نگفت ..حتی نگامم نکرد..

لبای لرزونم و باز کردم و چیزی مثل: دکتر..آرشامم!.......از لا به لاشون خارج شد..

امیر که چشماش سرخ و نفساش بریده بود با صدایی که از قعر چاه بیرون می اومد گفت: دکتر چرا چیزی نمیگی؟حالش چطوره؟..

و صدای آروم دکتر در حالی که نگاش از پنجره ی شیشه ای به آرشام بود: متاسفانه بیمار علائم کما رو داره..ازمایشات لازم روشون انجام میشه تا مطمئن بشیم....و به منی که دستم از لباسش کنده شد نگاه کرد و گفت: فقط می تونم بگم..به فکر یه قلب جدید باشید دیگه هیچ امیدی نیست.............

با جیغ من دیوارای بخش لرزید..

وجودم فرو ریخت..

زانوهام سست شد و به سرامیکای سرد بیمارستان چنگ زدم..

چشمام بسته بود و هیچ چیز جز صدای هق هق از گلوم بیرون نمی اومد....

ضجه زدم..زار زدم....

مردم..نیست شدم..

نابود شدم..

نفهمیدم..هیچی نفهمیدم..

ندیدم..حس نکردم..

تهی شدم........سبک شدم....

همه چیز اطرافم تاریک و..دنیای یخ زده م پیش چشمام سیاه شد..

*************************

با سوزشی که تو دستم احساس کردم قبل از اینکه چشمام و باز کنم صورتم از درد جمع شد..

-- خانمی بیدار شدی؟..

آروم لای چشمام و باز کردم..نگام به پرستاری افتاد که با لبخند کمرنگی کنار تختم ایستاده بود..

صدام گرفته بود و گلوم می سوخت..

-من..کجام؟!..

پرستار_ تو بیمارستانی عزیزم باید بیشتر مراقب خودت و کوچولویی که تو راه داری باشی..این همه استرس براش خوب نیست..

تا اسم بیمارستان و آورد همه ی حرفای دکتر و توی اون لحظه به یاد اوردم..خواستم نیمخیز شم که صدای پرستار در اومد: دراز بکش نباید بلند شی، هنوز سرمت تموم نشده..

بی رمق نگام و به سرم دوختم..لعنتی چقدر زیاده..

- من خوبم..می خوام برم پیش شوهرم....

-- پیش شوهرتم میری خیالت راحت ولی با این وضعیت پات به درگاه اتاق نرسیده از حال میری پس یه کم استراحت کن حالت که بهتر شد خودم می برمت پیش شوهرت باشه؟..

با فکری که به سرم زد لبای خشک شده م رو با سر زبونم تر کردم و گفتم: بهم قول میدی؟..

با تعجب نگام کرد: چه قولی؟!..

-اینکه بعد از تموم شدن سرم منو ببری پیشش تو اتاق..می خوام از نزدیک کنارش باشم....

لبخند زد: نمیشه خانمی ..ملاقات تو بخش ویژه ممنوعه مگر با دستور پزشک..

- خواهش می کنم..من حتما باید برم پیشش....

لحنم به قدری ملتمسانه و نگاهم به حدی مظلومانه بود که تا چند لحظه خیره نگام کرد و چیزی نگفت..دیگه لبخند نمی زد..مردد بود..و از همین موقعیت استفاده کردم و گفتم: تو رو خدا..اگه نبینمش میمیرم..

و بعد از یه سکوت کوتاه: با دکتر بخش صحبت می کنم..بعید می دونم قبول کنه چون خیلی سختگیر ِ..به هر حال تلاشم و می کنم تا ببینم چی میشه، اما قول نمیدم.....

لبخند نیم بندی تحویلش دادم..سرم و تکون دادم و هیچی نگفتم..

لباسام و عوض کرده بودن..یه مانتوی سفید و شلوار جین ابی و شال سفید....حتما بقیه هم اینجان ..شک نداشتم کار بی بی ِ که همیشه ی خدا نگرانمه..

شاید اگه توی این وضعیت نبودم می گفتم سفید بهم آرامش میده ولی نمی داد..دیگه رنگ سفید بهم آرامش نمی داد..

پرستار که از اتاق بیرون رفت چند ثانیه بیشتر طول نکشید امیر و بقیه اومدن تو..حتما امیرخبرشون کرده بود..

پری صورتش از اشک خیس بود..بی بی هق هق می کرد..مهناز خانم با دستمال اشکاش و پاک می کرد و لیلی جون غمگین نگام می کرد..چشمای امیر سرخ شده بود....و با صدایی گرفته رو به بی بی گفت: بی بی آروم باش مگه نشنیدی دکتر چی گفت؟..

بی بی که صداش از بغض گرفته بود با گوشه ی چادرش اشکاش و پاک کرد و گفت: چه کنم مادر؟چه کنم؟..به ولای علی دست ِ خودم نیست این سینه داره می ترکه بذار خودم و خالی کنم..

از این همه مهربونی و غم تو صداش دلم گرفت..اون دستم که ازاد بود رو به سمتش دراز کردم..بی بی اروم اومد طرفم و همونجور بغلم کرد..سر شونه ش گذاشتم و اشکام رو صورتم جاری شد..

بی بی هق هق می کرد و من بی صدا اشک می ریختم..

پری که صداش بم شده بود گفت: دلارام دکتر گفته استرس واسه ت خوب نیست با وجود..........

سکوت کرد..منظورش به بچه ای بود که در بطن داشتم..بچه ای که از جونمم بیشترمی خواستمش، اون از وجود آرشام بود..

از اغوش بی بی بیرون اومدم..پری یه برگ دستمال کاغذی از روی میز کنار تخت بهم داد..اشکام و پاک کردم و رو بهش گفتم: ببخش پری عروسیتون به خاطر ما خراب شد..

پری خواست لبخند بزنه ولی نتونست..بغض داشت: این چه حرفیه می زنی دلارام؟ توی این شرایط کی به فکر مجلس واین حرفاست؟..الان فقط سلامتی تو و بچه ت و ارشام برامون از هر چیزی مهمتره، خودت و اذیت نکن....و با چشمک و لبخندی که مصنوعی بودنش عجیب حس می شد ومی دونستم محض دلخوشی ِ منه گفت: بذار آرشام خوب بشه باید تلافی کنه..یه جشن مفصل می گیره هم واسه ما و هم واسه خودتون..آرزو به دل موندم تو رو تو لباس عروسی ببینم..

باید لبخند می زدم ولی نزدم..به جاش بغض کردم..اسم آرشام که می اومد یه سوزش بدی رو تو سینه م احساس می کردم.....

پیشم موندن....باهام حرف زدن....دلداریم دادن....نصیحتم کردن..

که اروم باشم....غصه نخورم....به خدا توکل کنم....به بچه م فکر کنم....به خاطر اون نشکنم....

به خاطر اون که از جنس آرشام بود کمر راست کنم و بگم خدایا به امید تو..خدایا امیدم وناامید نکن..

خدایا کمرم و نشکن..درد داره....بهم زخم نزن..هنوز قلبم از اون 5 سال دوری داره می سوزه....

خدایا همه ی امیدم به دستای تو ِ ..

********************************

سرمم که تموم شد از رو تخت بلند شدم..به امیر گفتم می خوام برم پیش آرشام..گفت: اگه آروم باشی می برمت و اگه باز بخوای به خودت فشار بیاری بهم بگو....

بالاخره هر جور که بود راضیشون کردم....

فرهاد بینشون نبود..از بی بی پرسیدم گفت: داره با دکتر ِ آرشام حرف می زنه الانا دیگه پیداش میشه..

رسیدیم بخش دیدمش که کنار اتاق آرشام رو به روی دکتر ایستاده و داره باهاش حرف می زنه..با دیدن من از دکتر تشکر کرد و اومد طرفم....تو چشماش نگرانی موج می زد: خوبی دلارام؟..

لبخند ِ بی جونی تحویلش دادم و سرم و تکون دادم..بی توجه به نگاهه خیره ش رو صورت رنگ پریده م رفتم کنار پنجره ایستادم..

چشماش بسته بود....تو دلم باهاش حرف می زدم..انقدر محوش شده بودم که هیچ صدایی رو جز نجوای درونم نمی شنیدم و هیچ چیز رو جز رخ رنگ پریده و خاموش عشقم نمی دیدم: چشمات و بستی؟..دیگه نمی خوای نگام کنی؟..زل بزنی تو چشمام و ساعت ها بهم خیره بشی؟....بگی چشمات بهم آرامش میده....

بگی دلارام ترکم نکن..بگی تو رو اسیر آغوشم می کنم تا هیچ وقت تنهام نذاری..

یادته اون شب تو کلبه؟..درست 5 سال پیش....اون شبی که مطمئن شدم منو دوست داری..چقدر به خودم می بالیدم..می گفتم آرشام، مردی با این همه غرور..کسی که می پرستمش و نفسم به نفسش بسته ست منو می خواد و دوسم داره....

بلند شو ارشام..بلند شو و بازم بهم بگو گربه ی وحشی..تو بهم قول دادی که تنهام نمیذاری..هنوزم بهم نگفتی دوسم داری..می دونی چقدر انتظار کشیدم؟.. ولی نگفتی..فقط بهم نشون دادی..نشون دادی مردی با خصوصیات تو هم می تونه عاشق بشه..من عشق و تو کلامت نه، ولی تو نگاهت درک کردم، باورت کردم..

بهت نیاز دارم آرشام..دستام و عاجزانه به طرفت گرفتم و میگم پاشو بهم بگو که من هستم..بگو دیگه تنها نیستی..بگو مال خودمی....اخم کن..مثل وقتایی که غیرت و تو چشمات می دیدم..

حتی وقتی می خواستی منو از خودت دور کنی دیدم که نمی تونی..می دیدم که برای تو هم دوری و جدایی سخته....

سنگینی نگاهم و حس می کنی؟..پس بیدار شو..من اینجام آرشام..اینجام..........

زمان از دستم در رفته بود..زمان تو اون لحظه برام معنایی نداشت..از اون پنجره با اون شیشه ی سردش دل نمی کندم..از اون تصویری که پشت شیشه، مسکوت و اروم جای گرفته نمی تونم دل بکنم..

ای کاش پیشش بودم........

ولی پرستار هم نتونست برام کاری کنه..گفت دکتر ملاقات آرشام و ممنوع کرده....

پری اومد و زیر بغلم و گرفت: دلی عزیزم بیا بشین رو صندلی کی تا حالا رو پا وایسادی دختر هنوز 1 ساعتم از تزریق سرمت نگذشته..

رو صندلی های سبز بیمارستان که کنار هم ردیف شده بودند نشستم..همه چیز سرد بود..سرد و بی روح..حتی صندلی ها..دیوارها..زمین..پنجره..

شیشه..همه چیز..حتی دستای پری..حتی دستای من....

سردمه..دارم می لرزم..پری بغلم کرد..گریه می کرد..می گفت دلارام داری خودت و از بین می بری.. و اون خبر نداشت من خیلی وقته که نابود شدم..این من نیستم..من الان یه مرده ی متحرکم..نفسم بریده..نفسم رو تخت بیمارستان بی تحرکه..نفسی که تحرک نداره نمی تونه به جسم جون بده..

من زنده نیستم......

وجودم سرده....

تنم از گرمای ناگهانی مور مور شد..فرهاد کتش و انداخته بود رو شونه م....نگاهش نکردم..فقط زمین..نگاه مسخ شده و بی روحم فقط به اون سنگای سفید و براق بود..اونا هم روح ندارن..با سرماشون دارن بهم دهن کجی می کنن..

چقدر سرم سنگینه..چقدر ضعیف شدم....من کیم؟..واقعا همون دختریم که بی خیال و فارغ از دنیای اطرافش واسه خودش ازاد می گفت و می خندید؟....چقدر عوض شدم..تغییر رو با تک تک سلولهای بدنم احساس می کنم..

این تصویر خندون رو سرامیکا من نیستم..اون دختر که نگاهش شاده من نیستم..

تصویر عوض شد..

خودم و می شناسم..این منم..دختری که نگاهش عاشقه.. تو چشماش غم نشسته..دختری که انتظار تو نی نی چشماش دیده میشه..

این دختر منم..

این دختری که تو اغوش گرم یه نفر داره نفس می کشه..اره..زندگیش به زندگی ِ اون یه نفر بسته ست..

اره این دختر منم..منه واقعی..منه دلارام..منی که لحظه ای امید و ازتو زندگیم کمرنگ نکردم..حتی الان..حتی الان که باید از زمین و زمان ببرم و بگم تموم شد.. بازم میگم خدایی هست..خدایی هست که به صدای قلب عاشقم گوش کنه..خدایی هست که امیدم و ناامید نکنه..اره هنوزم امید دارم..من امید دارم..باور دارم..به وجود خدا..به اذن خدا..به لطف و مهربونی خدا باور دارم..

یکی کنارم نشست..هنوز دستام تو دستای پری بود..

امیر_ دلارام جناب سرگرد اومده اینجا می خواد تو رو ببینه........

سرم و بلند کردم..به جایی که امیر اشاره می کرد نگاه کردم..همون مرد انتهای راهرو ایستاده بود و نگاهش رو من بود..

یه حسی باعث شد از جام بلند شم..باید بفهمم..باید بدونم چی به سر ارسلان اومده..اون کثافت..اون پست فطرت که نفرینش کردم..به خاطر حضور نحسش تو زندگیم..

آرشام خوب بود..آرشام تو درمانش پیشرفت داشت ولی اون گرگ صفت نذاشت زندگیمون و بکنیم..زندگی ای که با وجود این بیماری هم آروم بود..

امیر و فرهاد پشت سرم اومدن..

سرگرد_ می دونم زمان مناسبی رو انتخاب نکردم ولی در هر صورت من هم موظفم که به وظایف خودم عمل کنم..

یه مرد دیگه که لباس شخصی تنش بود کنارمون ایستاد و رو به سرگرد سلام نظامی داد..

سرگرد_ چی شده وفایی؟..

-- قربان............

و به ما نگاه کرد..سرگرد سرش و تکون داد و ازمون فاصله گرفت..نگاهم و یه لحظه از روشون بر نداشتم تا اینکه سرگرد یه چیزایی به اون مرد گفت و اونم سریع رفت..

سرگرد_ الان می تونیم با هم حرف بزنیم؟..

سرم و تکون دادم......و رو به فرهاد و امیر گفت: شما هم می تونید حضور داشته باشید..

رفتیم تو کافی شاپ بیمارستان....فرهاد رفت قهوه بگیره که گفتم هیچی نمی خورم....اما وقتی برگشت واسه م ابمیوه گرفته بود و مثل پزشکی که به بیمارش دستور میده گفت: باید ته لیوان و در بیاری..این کیک و هم بخور بدنت ضعیف شده....

حس اینکه باهاش کل کل کنم و نداشتم فقط به تکون دادن سر بسنده کردم..

سرگرد جرعه ای از قهوه ش رو خورد و رو به من گفت: سعی می کنم سوالاتم و کوتاه کنم..در هر صورت حال شما رو توی چنین وضعیتی درک می کنم.......و با مکث ادامه داد: شما ارسلان شایان رو می شناسید درسته؟..می خوام هر چی که از اون می دونید و بگین..

سکوت کردم..گلوم خشک شده بود..عجیب نیاز داشتم از اون ابمیوه بخورم..نی رو به لبام چسبوندم و چند جرعه از ابمیوه رو خوردم..

دستام می لرزید..ولی از دید هر سه ی اونها پنهونش کردم..اون هم با فشار دادن لیوان سرد ابمیوه توی دستام..

- من ارسلان و به اون صورت نمی شناسم..5 سال پیش توی مهمونی عموش اون و دیدم..در اصل اون مهمونی به افتخار ورودش از امریکا بود..نگاه های خیره و گاه بی گاهش و همه جا رو خودم حس می کردم ..و همیشه یه جورایی کنارش احساس خطر می کردم..آرشام سعی داشت منو از اون دور کنه.............

صدای جدی سرگرد و که شنیدم نگام کشیده شد سمتش: برخورد دیگه ای هم باهاش نداشتید؟..

- منظورتون چیه؟!..

-- مثلا عملی از شما یا همسرتون دیده باشه و بخواد ازتون کینه به دل بگیره و سر همین قضیه تو فکر انتقام باشه..

اب دهنم و قورت دادم و گفتم: من چیزی نمی دونم فقط اینکه ارسلان همیشه با آرشام بد تا می کرد..انگار هیچ وقت چشم دیدنش و نداشت..آرشام هم ازش خوشش نمی اومد و مطمئنم هر چی که بود مربوط به گذشته می شد اینو از حرفاشون می فهمیدم..

- شما از اتفاقات گذشته خبر دارید؟هر اتفاقی که به ارسلان و شوهرتون مربوط بشه..

می دونستم..آرشام همه رو برام تعریف کرده بود..ولی نمی خواستم چیزی بگم..اینجا باید سکوت می کردم....سرم و تکون دادم..

نفسش و عمیق بیرون داد: اون شب چه اتفاقی افتاد؟..منظورم به زمان ربوده شدن شما توسط ارسلان ِ ..

- نمی دونم..چیز زیادی یادم نمیاد..وقتی خواستم جیغ بکشم جلوی دهنم و گرفت..کشون کشون منو برد بیرون.. برقا رو قطع کرده بودن و فقط یه رقص نور وسط جمعیت روشن بود..نمی دونم ولی بعد فکر کردم شاید قطع شدن برقا هم ساختگی باشه اخه همه جا تاریک بود....

مکث کرد: بله، اون شب ارسلان توسط چند نفر که با پول اجیرشون کرده بود تونست وارد عروسی بشه..برقای سالن هم توسط همون افراد قطع شده بود و برای اینکه شک کسی برانگیخته نشه رقص نورا رو روشن گذاشتن...در این صورت اون هم خیلی راحت به خواسته ش رسید..ولی از در اصلی شما رو بیرون نبرد، دقیقا از در فرعی که پشت سالن مخصوص خدمه قرار داشت..

- شاید همینطور که شما می گید باشه، من تو تاریکی چیزی ندیدم......

-- بسیار خب، ادامه بدید..

و خیلی کوتاه همه چیزو براش تعریف کردم..وقتی حرفامون تموم شد ازش در مورد ارسلان پرسیدم..

درحالی که از رو صندلی بلند می شد گفت: ارسلان و دستگیر کردیم..هنوز به چیزی اعتراف نکرده ولی ادماش خیلی چیزا رو لو دادن ..در حقیقت اینو بدونید که ارسلان به هیچ وجه سابقه ی درخشانی نداره..

- میشه بدونم چکار کرده؟!..

-- ارسلان شایان، سرکرده ی باند بزرگ مواد مخدر و اشیاء قاچاق و اعضای بدن..این ادمی که شما می گید چیزی ازش نمی دونید کارگاهی رو تو جنوب تهران پیدا کردیم که زیر نظر همین شخص اطفال و دخترای نوجوون زیادی رو بعد از فریب به اونجا انتقال می دادن و بعد از بیهوش کردن اونها اعضای بدنشون رو برمی داشتن و به اونور اب صادر می کردن..ظاهرا از همسر شما هم بارها درخواست شده که توی این گروه ها فعالیت کنند ولی ایشون تن ندادن..اینو با توجه به بازجویی هایی که قبلا از ادم های ارسلان داشتیم فهمیدیم ..

تموم مدت که از ارسلان حرف می زد مات و مبهوت نگاهش می کردم....خدای من یعنی ارسلان همه ی این کارا رو کرده؟....و من چه راحت با همچین ادمی برخورد می کردم، اونم تو ویلای شایان....آرشام گفت این ادم درستی نیست من قبول نکردم و باهاش حتی بیرونم رفتم..پس حالا می فهمم که چرا ارشام منو از اون خراب شده فراری داد..شاید با منم..!!..خدایا...

یعنی آرشام بعدا فهمیده؟..

لابد بعد از اینکه بهش پیشنهاد میشه می فهمه و منو میاره بیرون............

فرهاد و امیر که تا اون لحظه ساکت بودن از جاشون بلند شدن و امیر گفت: پس با توجه به این همه جرمی که مرتکب شده حکمش صددرصد اعدامه..

سرگرد_ در حال حاضر باید منتظر حکم دادگاه باشیم..مدارک قابل توجهی در دست داریم که تمومش رو ....به من نگاه کرد و گفت: مدیون همسر شما هستیم..

با تعجب نگاش کردم که ادامه داد: اقای آرشام تهرانی بعد از اینکه هوشیاریشون رو به دست اوردند با در دست داشتن اون مدارک به اداره ی پلیس مراجعه کردند..شایان کشته شده بود و ارسلان هم با شائعه ی مرگ دروغین خود تونسته بود فرار کنه....ولی خب چند باند بزرگ وابسته به گروه ارسلان با توجه به اون مدارک به چنگ پلیس افتادند..و ما به کمک همین اسناد تونستیم اون گارگاه و پیدا کنیم....بی شک اون افراد از وجود چنین مدارکی باخبر نبودن وگرنه حتما جون همسر شما به خطر میافتاد..

فرهاد_ پس یعنی این کار ارسلان یه جورایی به خاطر انتقام گرفتن از آرشام بوده درسته؟..

سرگرد_ حدس ما هم همینه..تا به الان دنبالش بودیم که پیداش کردیم..اون شب اقای سمایی به موقع پلیس رو در جریان اتفاقات قرار دادن..گرچه متاسفانه توی این درگیری 2 تن از افراد ما به شهادت رسیدن اما تونستیم این ادم رو دستگیر کنیم.......

با امیر و فرهاد دست داد و رو به من گفت: از همکاریتون ممنونم خانم..انشاالله که هر چه زودتر همسرتون بهبود پیدا کنند....

هنوز تو شوک حرفاش بودم ..فقط زیر لب تشکرکردم..

سرگرد که رفت فرهاد رو کرد بهم و گفت: دلارام ابمیوه ت رو بخور..دختر چرا لج می کنی رنگت پریده..

ابمیوه رو پس زدم و از جام بلند شدم: نمی تونم..می خوام برم پیش ارشام..

ولی بازم بی خیالم نشد و یه کیسه ابمیوه و شکلات و کیک و بیسکوبیت خرید و باهام اومد....

- فرهاد تو می تونی یه کاری کنی برم تو؟..

فرهاد _ نه نمیشه..

- تو می تونی، من مطمئنم..با دکترش حرف بزن راضیش کن..

فرهاد- فکرکردی بهش نگفتم؟..ولی دکترش هم معتقده که اطراف ارشام باید خلوت باشه..میری بالا سرش هم حال خودت بد میشه هم ممکنه ...........نفسش و بیرون داد و گفت: ببین دلارام،درک کن که حال جسمی آرشام الان به هیچ عنوان نرمال نیست..اگه کما رو فاکتور بگیریم مشکل قلبیش یه بحث جداست..هیچ تنش و استرسی واسه ش خوب نیست..اون به محیط اطرافش واقفه و ممکنه با یه عکس العمل منفی جونش به خطر بیافته..می دونم که تو هم اینو نمی خوای..

و با همین یه توضیح کوتاه از جانب فرهاد مجبور شدم ساکت بمونم و دیگه اصرار نکنم..

من نمی خواستم جون ارشام و به خطر بندازم..

فقط می خواستم برم پیشش و یه کم باهاش حرف بزنم تا این دردی که تو سینه م هست و یه جوری آروم کنم..

صورتشو ببوسم..

تو موهاش دست بکشم..

دلم تنگ شده بود..دلم واسه لمس اون دستای قوی و مردونه تنگ شده بود..

خدایا دردی دارم تو سینه که نمی تونم به هیچ کس بگم..

جز خودت..

که دوای هر دردی بر دل بی قرارم..........

****************************

1 هفته گذشت..

توی این مدت فقط واسه حموم کردن می رفتم خونه و باز به 2 ساعت نمی کشید که بر می گشتم بیمارستان..

دیگه همه اونجا منو می شناختن..

فرهاد و بقیه هر چی اصرار کردن برم خونه یه کم استراحت کنم زیر بار نرفتم..

به کمک فرهاد یه تخت خالی تو همون بیمارستان بهم دادن تا شبا رو اونجا استراحت کنم..

گرچه هر شب با کابوس از خواب می پریدم و خیس عرق راه میافتادم سمت بخش..

و تا اون خط منظم ضربان و رو مانیتور نمی دیدم اروم نمی گرفتم....

بعد از اینکه خانواده م و از دست دادم دیگه هیچ وقت نماز نخوندم و لای سجاده ای رو باز نکردم ..

ولی حالا..

یه لحظه از نماز اول وقتم غافل نمی شدم..

به خدا نزدیک شده بودم..

با هر رکعت حسش می کردم..

با هر سبحان الله آرامش و به تن می کشیدم..

با هر سجده اون و شکر می کردم و ازش صبر و امید طلب می کردم..

ذکر هر شبم..هر روز و هر دقیقه م سلامتی آرشام بود..

دیگه چیزی نبود که نذر نکرده باشم..

دست به دامن ائمه شدم..

ضامن اهو رو قسم دادم..

سیدالشهدا رو قسم دادم..

با خدای خودم عهد کردم که بشم یه بنده ی خالص..با قلبی عاشق..

خدایا .....

بنده ت رو دریاب..

تنهاش نذار.............

**************************

فرهاد به واسطه ی شغلش ازادانه بهم سر می زد..فقط اجازه ی ورود به اتاق آرشام و نداشتم منم با توجه به حرفای فرهاد به خاطر سلامتی آرشام رعایت می کردم..

3 روز بود صدای شیون و زاریشون می اومد..مادرش خیلی بیتابی می کرد..خواهرش پونه باعث و بانیش و نفرین می کرد..پدرش کمر ِ خم شده ش نشون می داد داغ بزرگی تو سینه داره ..و یه زن که هم سن مادرش بود و نمی دونستم چه نسبتی باهاش داره، ضجه می زد و به تخت سینه ش می کوبید: الهی خیر از جوونیت نبینی هوشنگ..الهی به زمین گرم بخوری..الهی یه روز خوش تو زندگیت نبینی که بچه م و پرپر کردی........

کنجکاو بودم، بدونم اونی که اوردنش تو بخش ای سی یو کیه؟!..

اونی که پرستارا میگن یه جوون رشید و خوش قیافه به اسم پدرام ِ که ضربه مغزی شده کیه؟..

کیه که جیغ می کشن و داد می زنن و قربون صدقه ش میرن؟ ..

یه روز که داشتم از اون بخش رد می شدم به صورت اتفاقی صحنه ی ضجه زدنشون و دیدم....

تا اینکه یه روز با خواهرش تو حیاط رو به رو شدم..از اونجا به بعد چون زیاد می اومد بیمارستان به هم نزدیک تر شدیم..

درسته بخشامون جدا بود ولی من دیگه می دونستم کیا به برادرش سر می زنه و همون موقع برای دیدنش می رفتم..یه جورایی حالش و درک می کردم..

بهش می خورد 24 یا 25 سالش باشه..صورت گرد و سفید و هیکل توپر و قد متوسط..چهره ش بانمک بود مخصوصا با اون چشمای قهوه ای روشنش..

بهش گفته بودم شوهرم به خاطر بیماری قلبی تو کماست و توی همین بیمارستان بستری ِ ..

اونم سر درد و دلش باز شد و منم واسه اینکه آروم بشه گذاشتم بگه و سبک شه..

پونه_ همه چیز از وقتی شروع شد که پدرام درسش تموم شد و برگشت ایران ، اما........

گریه می کرد..با بغض ادامه داد: رویا دختر خاله مون بود..یه دختر ظریف و خوشگل و مهربون..پدرام و رویا همدیگه رو از بچگی دوست داشتن..انقدری که جونشون برای هم در می شد..

وقتی واسه ادامه تحصیل خواست بره آلمان به رویا گفت منتظرش بمونه..همه ی ما شاهد عشق پاکشون به هم بودیم..رویا شیرینی خورده ی داداشم بود..

وقتی پدرام اونجا با خیال رویاش داشت درسش و می خوند یکی اینجا مزاحمش شده بود..یه پسر که هم دانشگاهیش بود و به واسطه ی پول باباش هر غلطی دلش می خواست می کرد..

اسمش هوشنگ بود..هر کاری کرد تا رویا رو به دست بیاره..حتی تهدیدش کرد تو صورتش اسید می پاشه..ولی رویا بی خیال ازش گذشت و یه روز هر چی از دهنش در اومد به هوشنگ گفت و اینم گفت که نامزد داره و اگه مزاحمش بشه به پلیس خبر میده..

اونم که یه پسر شر و شیطان صفت بود به دوست و رفیقای اینکاره ش سپرد رویا رو بدزدن..نامردای بی وجدان همین کارو هم کردن ..

هوشنگ رویای پدرام و دختری که واسه داداشم از جونش عزیزتر بود و می بره تو یه جای پرت .. بهش تجاوز می کنه..واسه اینکه شرش گردنشون و نگیره رویا رو بعد از تجاوز جا در جا می کشن..

جنازه ش و چند روز بعد پلیسا پیدا می کنن..صورت خوشگلش از بین رفته بود..دیگه چیزی از رویا باقی نمونده بود..

پدرام زنگ می زد..نامه می داد می گفت رویا کجاس؟..چرا خبری ازش نیست؟..چرا زنگ می زنم جوابم و نمیده؟..چرا دیگه جواب نامه هام و واسه م نمی فرسته؟....

نامه های عاشقانه ش و می خوندیم و داغ دلمون تازه می شد..پدرام بهش گفته بود لباس عروسش و از همونجا براش خریده..می گفت هر شب تو اون لباس بلند و سفید رویاش و تصور می کنه..می گفت قلبش با عشق می تپه..

هر بار با یه بهونه دست به سرش می کردیم..می دونستیم بفهمه درسش و ول می کنه و میاد اینجا حالا یا یه بلایی سر خودش میاورد یا........

صداش از زور بغض و گریه گرفته بود..صورت منم از اشک خیس شده بود..

لبش و با غصه گزید و گفت: هوشنگ گم و گور شده بود حتی پلیسا هم نتونستن پیداش کنن..بابای خرپولش خیلی راحت می تونست پسرش و فراری بده..ولی اون عوضی دست بردار نبود..می خواست حالا که جون رویا رو گرفته عشق اونو هم از بین ببره..

وقتی پدرام برگشت و جای خالی رویا رو دید شکست..به بزرگی ِ خدا قسم خرد شد..جوری داد می زد که دیوارای خونه می لرزید..گریه ای می کرد که دل سنگ به حالش اب می شد..هر چی جلو دستش می اومد می شکست و اسم رویا رو صدا می زد..

تا چند روز از اتاقش بیرون نیومد....ما که تا حالا اشک پدرام و ندیده بودیم هر روز و هر شب شاهد ضجه زدناش و هق هق کردناش بودیم..

شبا عکس رویا رو می گرفت بغلش و می خوابید..یه شب از بس زیر بارون موند تب و لرز کرد و اگه به موقع نرسونده بودیمش بیمارستان از دست رفته بود....

تا اینکه یه روز بی خبر از خونه رفت بیرون..شب شد نیومد..به گوشیش زنگ زدیم خاموش بود..دوستاشم ازش خبر نداشتن..دلمون مثل سیر و سرکه می جوشید تا اینکه خونین و مالین برگشت خونه..

نوچه های هوشنگ اون بلا رو سرش اورده بودن..به پلیس خبر دادیم ولی بازم هیچ اثری ازش پیدا نشد..تا اینکه 2 شب بعد دیدیم پدرام تو خواب داره ناله می کنه .. رویا شده بود ورد زبونش..

رفتیم بالا سرش و از خواب که پرید مثل دیوونه ها شده بود..با هیچ کس حاضر نشد حرف بزنه..و درست فردای همون روز خبر اوردن که پدرام تصادف کرده و رسوندنش بیمارستان..

ضجه زد: ضربه به سرش خورده..دکترا میگن دیگه نمیشه کاری کرد..میگن به کمک همون دستگاههاست که داره نفس می کشه....تازه همین پریروز متوجه شدیم پدرام قبل از مرگش فرم اهدای عضو رو پر کرده و گفته که بعد از مرگش اعضای بدنش و به بیمارای نیازمند اهدا کنن....با اینکه پدرام رضایت داده و این خواسته ی خودش بوده ولی دل کندن ازش غیرممکنه....

هوشنگ این بلا رو سرمون اورد..بدبختمون کرد..خوراک روز و شبمون نفرین به جونش ِ که 2 تا از عزیزکرده هامون و یکیش و فرستاد سینه ی قبرستون و یکی دیگه ش و هم اندخت رو تخت بیمارستان..

می دونم..می دونم رویا منتظرشه..پدرام هم واسه رفتن عجله داره..ولی............

سرش و گذاشت رو شونه م و با گریه گفت: سخته دلارام..داغ فرزند سخته..داغ برادر سخته........

سرگذشت رویا و پدرام واقعا سرگذشت غم انگیزی بود..

منم پا به پاش گریه می کردم، واسه دوتا عاشق که عشقشون اسمونی بود و رو زمین جایی نداشت..

- الان هوشنگ کجاست؟..

دماغش و بالا کشید و با دستمال اشکاش و پاک کرد: دیروز گرفتنش..خدا رو شکر اینجا دیگه پول باباش کارساز نیست..خدا کنه قصاصش کنن ما که ازش نمی گذریم..

- امیدت به خدا باشه..هر چی اون بخواد همون میشه..

با بغض سرش و تکون داد..

***********************************

یه شب که مثل هر شب بی خوابی زده بود به سرم .. کنار پنجره ایستاده بودم و به ارشام نگاه می کردم که فرهاد و کنارم دیدم..

- تو این موقع شب اینجا چکار می کنی؟..

-- یه چیزی از سر شب تا حالا داره اذیتم می کنه که بهت بگم یا نه..

- چی؟!..

ترسیده بودم..و فرهاد این ترس مبهم رو تو چشمام دید و گفت: نگران نباش حرفام می تونه امیدوارکننده باشه..

-چی شده فرهاد؟!..تو که نصف جونم کردی.......

مکث کرد..به لباش دست کشید و گفت: مورد بخش ای سی یو رو که می شناسی؟..پدرام مودت رو میگم..

- خب اره..چی شده مگه؟!....

-- می دونی که دکترا ازش قطع امید کردن و اونم قبل از مرگش اعضای بدنش و اهدا کرده.....امروز با پزشکش حرف زدم..گفتم یه تیر تو تاریکی شاید بخوره به هدف........

- فرهاد چی می خوای بگی؟!....

-- پزشکش پرونده ی ارشام و دید..می گفت گروه خونی هر دوشون به هم می خوره..و فقط نیاز به یه سری ازمایش هست که اگه خانواده ش رضایت بدن و انجام بشه به نتیجه ی قطعی می رسیم که من امیدوارم این کار بشه در اونصورت................

دهنم از حیرت باز موند..

یعنی..قلب پدرام....آرشام......خدایا ..

فرهاد که راز نگاهم و خونده بود سرش و تکون داد.....

دستم و گرفتم جلوی دهنم و به ارشام نگاه کردم..نمی دونستم..نمی دونستم الان باید خوشحال باشم از وجود قلبی که واسه آرشام پیدا شده بود و یا گریه کنم به خاطر جوونی که دکترا با اطمینان گفتند دچار مرگ مغزی شده..

خدایا..

بهمون حق بده..

حق بده که تو حکمتت بمونیم..

خدایا..

این بازی سرنوشت تا کی ادامه داره؟!.......

زندگی یعنی یه راهی 

واسه آزمون الهی

زندگی یعنی کلاغ پر

همه میریم یه روزی آخر.........

آره..بهش ایمان داشتم..ما همه یه روز باید تو این آزمون سنجیده بشیم..یکی با ایمان قوی و انگیزه ی به زندگی پیروز میشه ..و دیگری با عجله و اعمال نسنجیده می خواد رَهه صدساله رو یه شبه طی کنه..در نتیجه به بن بست می خوره..بن بست ِزندگی..

تو یه حال و هوای دیگه بودم که صدای فرهاد منو به خودم اورد.........

-- آرشام تنها مورد اورژانسی ِ این بیمارستان ِ دلارام..معمولا موردای اورژانسی می تونن تو اولویت باشن.....مکث کرد: البته با توجه به، اجازه ی خانواده ی اهدا کننده...........

با استرس نگاش کردم: یعنی چی؟!..

متوجه ِ تشویشم شد..آرومتر از قبل ادامه داد: ببین، الان نزدیک به 1 ماهه که آرشام تو کماست..اگه از جانب خانواده ی پدرام مطمئن بشیم که اون قلب رو به گیرنده که ما باشیم اهدا می کنند با توجه به صحبتی که با پزشک آرشام داشتم می تونیم تلاشمون و بکنیم..درسته..شاید نشه کار زیادی کرد اما....بازم جای امیدواری هست..

صدام می لرزید..فرهاد حال خرابم و فهمید..بازوم و گرفت و گفت بشینم رو صندلی..ولی نگاه مسخ شده ی من تو چشماش بود: فرهاد، این حرفت یعنی چی ؟..ممکنه خانواده ش قبول نکنن؟..

لبخند زد..چقدر کمرنگ و گرفته ست.....

-- دخترخوب، من این همه حرف زدم تو ازهمین یه تیکه ش ترسیدی؟....و با یه نفس عمیق سرش و تکون داد و نگاهش و ازم گرفت: ولی اره.. با مشکل بزرگی مواجهیم.. مطمئنا به همین راحتی رضایت نمیدن..

-طبیعی ِ ..بچه شون ِ ، چطور توقع داریم دلشون بیاد رضایت بدن؟!..

نگام کرد........

--ولی ما هم مجبوریم..

سرم و تکون دادم..مکث کردم و گفتم: تو مطمئنی که پدرام.........

ادامه ندادم..ولی منظورم و فهمید........

-- مطمئنم..پدرام الان فقط به کمک اون دستگاه هاست که می تونه نفس بکشه..و به محض قطع سیستم از بدنش علائم حیاتیش کاهش پیدا می کنه تا جایی که...........

متوجه ِ رنگ پریده م شد..سریع حرفش وقطع کرد و گفت: دلارام آروم باش....منم به خاطر وضعیتت تردید داشتم که بگم یا نه ولی دیگه طاقت نیاوردم..گفتم تا دیر نشده یه کاری کنیم شاید این قلب واقعا قسمت ِ آرشام ِ ..

- ولی پدرام چی؟..به قیمت از دست دادن جون یه نفر؟..

مکث کرد و با لحنی که مملو از آرامش بود گفت: آخه تو چقدر دلرحمی دختر..درکت می کنم تو خودتم الان تو موقعیت نرمالی نیستی اطرافت پر از استرس و تشویش ِ..اما چه تو بخوای چه نخوای این تقدیر اون پسر ِ ..هیچ امیدی نیست که حتی شده 1 درصد به زنده موندنش امیدوار باشیم..با سرنوشت نمیشه جنگید دلارام ..اگه ما درخواست ندیم اون قلب قسمت یکی دیگه میشه..تو اینو می خوای؟..می خوای این شانس و از خودت و آرشام بگیری؟..به زندگیت فکر کن..به اون بچه ای که تو راهه..به آرشام که نیازمند این قلب ِ ..دلارام مرگ و زندگی دست من و تو نیست که بخوایم واسه ش تعیین و تکلیف کنیم..همه ی ما یه روزی میریم حالا یا با واسطه یا بی واسطه....و شاید یه روز با مرگمون به یه نفر دیگه حق حیات بدیم..مثل پدرام و پدرام هایی که تعدادشون کم نیست..نه تنها قلب، بلکه تموم اعضای بدن پدرام به تنهایی می تونن به چند نفر ِ دیگه زندگی دوباره ببخشن..دلارام یه کم به حرفام فکر کن..جای تردید نیست در حال حاضر فقط باید عجله کنیم..

تردید نداشتم..نه....واسه سلامتی آرشام ذره ای مردد نبودم ولی اون پسر..جوون بود..دلم می سوخت....با اینکه حق و به فرهاد می دادم..

- تو میگی چکار کنیم؟!..

دست به سینه به عقب تکیه داد و نگاهش و به دیوار ِ رو به رو دوخت.....

-- با اینکه خود پدرام فرم رضایتنامه رو پر کرده ولی بازم به اجازه ی خانواده ش نیاز داریم..راه درستشم همینه که بدون آه و ناله این قلب اهدا بشه اونم در کمال آرامش طرفین......

سرش و کج کرد سمتم..نگاهش یه جوری بود..چشمام و باریک کردم و گفتم: نکنه من باید...........

-- تو با خواهرش صمیمیی..یه جورایی این مسئله رو پیش بکش..اگه اون راضی بشه می تونه با مادرش حرف بزنه.. منم پشتتم و میگم چکار کنی..

اضطرابم با این حرف فرهاد 10 برابر شد: ولی من نمی تونم فرهاد..اونا رضایت نمیدن..من........

-- چاره ای نداریم دلارام..از پری و بی بی و مهناز خانم هم می خوام باهاشون حرف بزنن..بی بی خیلی بهتر می تونه با مادرش ارتباط برقرار کنه..به هرحال زن جاافتاده ای ِ و می دونه اینجور مواقع باید چکار کرد..مهنازخانمم یه مادر ِ در هر صورت حرفای همو درک می کنن..تو و پری هم با خواهرش حرف بزنید..ایشاالله که به یه نتیجه ی مثبت می رسیم..

سکوت کردم..حرفی برای گفتن نداشتم..جمله ای برای ادامه دادن این بحث رو زبونم نمی چرخید..

مجبور بودم..به خاطر آرشام..به خاطر پدر بچه م مجبور بودم..

خدایا تنهام نذار..

من با این حالم ناتوانم، تو بهم توان بده..........

***************************

مثل هر روز کنار هم نشسته بودیم ولی اینبار پری هم پیشمون بود..

باید یه جوری حرف و پیش می کشیدم..

حالت تهوع دست از سرم بر نمی داشت..صبح ها بیشتر حالم بد می شد..نمی دونم چه سِری بود که از اذون صبح تا عصر تهوع و سرگیجه داشتم و بعد از اون تا یه کم ترشی مزه می کردم حالم بهتر می شد......ولی بازم روز از نو و روزی از نو..هر روز همین بساط و داشتم..

حتی از بوی عطر خودمم بدم می اومد..از بوی الکل..بوی گل..بوی غذا..از همه چیز....

فرهاد به یکی از پرستارا سپرده بود هوای منو داشته باشه که تا حالم بد شد سریع خبرش کنه..

اونم مشغله های خودش و داشت..یه پاش تو بیمارستان خودش بود یه پاشم اینجا..خستگی رو تو چشماش می دیدم ولی همیشه سعی می کرد باهام با ارامش رفتار کنه..

ازش ممنون بودم و بیشتر از اون سپاسگزار ِخدا بودم که فرهاد و برادرانه کنارم نگه داشت تا توی چنین موقعیتی بدون پشتوانه نمونم..

دیگه نگاه هاش مثل گذشته نبود..گرم نگام می کرد ولی رنگ نگاهش فرق داشت..خوشحال بودم..اینکه تونسته منو از قلبش بیرون کنه....با اینکه خودمم عاشقم و می دونم چه کار سختیه و حتی می تونم بگم کامل شدنی نیست، اما اون داره تلاشش و می کنه..

پونه دختر خونگرمی بود و پری هم با شیطنت های خاص خودش خیلی زود تونست باهاش صمیمی بشه..من به خاطر حال خرابم بیشتر شنونده بودم..تا اینکه پری کاملا ماهرانه حرف و کشید به پدرام .. و بعد مورد یکی از دوستاش و پیش کشید که اعضای بدنش و اهدا کرده و الان به واسطه ی همین شخص چندین نفر از مرگ نجات پیدا کردند و سلامتیشون و مدیون اون دختر هستند..

در واقع این موضوع حقیقت داشت..پری خیلی وقت پیش درموردش باهام حرف زده بود..

اینبار نوبت من بود....می ترسیدم..همه ی وجودم می لرزید..حتی چشمام..حتی نگاهی که سعی داشتم گرم نشونش بدم ولی سرد بود..

از آرشام گفتم..از اینکه دکترا گفتن باید عمل پیوند بشه....

فهمید..اسم قلب پیوندی که اومد نگاهش رنگ باخت ..دیگه اون دلسوزی رو تو چشماش نمی دیدم..هر چی که بود، از تعجب بود..از بهت..از حرص..از عصبانیت..و در آخر خشم......

از رو صندلی بلند شد و با صدایی که ارتعاشش ناشی از بغض تو گلوش بود رو به من و پری انگشتش و نشونه گرفت و گفت: شما دوتا..از کی تا حالا مخ منو کار گرفتید که ..که قلب داداشم و.......

نفس نفس می زد..خواستم یه چیزی بگم که مهلت نداد و بلند گفت: ببند دهنت و....پوزخند زد: منو بگو..منه خر و بگو که فکر می کردم یکی هست که باهاش درد و دل کنم..یکی که باهام همدرده..یکی که خودشم یه عزیز رو تخت بیمارستان داره....تو درمورد من چی فکر کردی؟..از اولشم به خاطر اینکه چشمت به قلب داداشم بود بهم نزدیک شدی آره؟..باید فکرش و می کردم.......

با ترس بلند شدم..پری دستم و گرفت ولی فایده نداشت، لرز تنم کاری به گرمای دست پری نداشت....می لرزیدم..از ترس و دلهره پر بودم......

-نه..نه به خدا..نه به عزیزم..نه به قرآن نه..من اصلا روحمم خبر نداشت..به ارواح خاک پدر و مادرم نمی دونستم قراره اینجوری بشه..از دهن خودت فهمیدم دکترا قطع امید کردن..تازه دیشب فهمیدم با این عمل شوهرم می تونه به زندگیش برگرده..

بهم حمله کرد که پری جلوش و گرفت..عصبانی بود ولی از بس صداش گرفته بود که هر کار می کرد بلند شه و سرم فریاد بکشه نمی تونست....اونم بغض داشت..

خدایا این چه عذابیه؟..

-- د ِ اخه لعنتی پس من چی؟..پس خانواده ی من چی میشه؟..پس داداشم چی؟..تو بودی می کردی؟..تو اگه جای من بودی می ذاشتی برادرت و تیکه تکیه کنن؟..

نه..

نمی دونم..

سخته..

نمی تونم حتی بهش فکر کنم....سکوتم و که دید عصبی تر شد و پری رو کنار زد..می دونست حالم و..می فهمید چقدر داغونم..کاریم نداشت..فقط حرصی بود..عصبانی بود..بهش حق می دادم و می ذاشتم هر چی می خواد بگه..

--چرا هیچی نمیگی؟..تو اگه جای من بودی چکار می کردی؟..دِ بگو لعنتــی....

هق زدم..اشک ریختم: نمی دونم..به خداوندی ِخدا نمی دونم..

با گریه داد زد: پس تو که نمی دونی چرا همچین چیز ِ محالی رو ازم می خوای؟..

زانو زدم..توانم و از دست دادم حتی پری هم نتونست نگهم داره..اونم گریه می کرد..مات و مبهوت مونده بود و بدتر از من جوابی برای دل زنجیده ی پونه نداشت..

با هق هق گفتم:مجبورم..پونه من حامله م..پدر بچه م رو تخت بیمارستان بی جون افتاده..اگه دکترا گفتن به زنده موندن برادرت امیدی ندارن اما همونا به من گفتن شوهرت می تونه زنده بمونه و زندگی کنه فقط وقتی که واسه ش یه قلب سالم پیدا بشه......

ضجه زدم..داشتم خفه می شدم: بهم رحم کن..به بچه ی تو شکمم رحم کن..بهم رحم کن پونه......

کنارم زانو زد..هر سه گریه می کردیم....چندتا پرستار و بیمار با فاصله از ما، فقط تماشاچی بودند..تماشاچی ِضجه های من و هق هق کردنای پونه و اشک ریختن های پری....

بذار نگاه کنن...برام مهم نبود..خدایا امتحانت سخته..می ترسم..ترسم از رد شدن ِ ..ترسم از نتونستن ِ..ترسم از، از دست دادن ِ ..خدایا گناهه من چیه؟..و تو دلم داد زدم: عاشقــــی؟!..

قلبم تندتند می زد..دستم و روش مشت کردم..حالت تهوع داشتم..چشمام سیاهی می رفت و حتی با پلک زدن مداوم هم بهتر نشد..یه دستم و به زمین گرفتم که نیافتم..

پری با جیغ خفه ای بازوم و گرفت: دلارام..دلارام عزیزم..دلارام چشمات و باز کن..

تنم بی حس بود..پری و پونه سعی داشتن از رو زمین بلندم کنن ..جونی تو پاهام نداشتم و اگه کمک اونا نبود نمی تونستم قدم از قدم بردارم..

تو همون حالت که تعادل نداشتم رو به پری گفتم: پـ..پری....حالم بده..منو برسون دسـ.......

پری با بغض گفت: باشه..باشه باشه الان می برمت....و بلندتر گفت: تو رو خدا یکیتون بیاد کمک خواهرم داره از دست میره.......

به کمک دوتا از پرستارا منو بردن تو..هر کار کردم جلو خودم و بگیرم نتونستم..همین که پام به دستشویی رسید محتویات ِ نداشته ی معده م رو خالی کردم..غیر از اسید معده م که یه ماده ی زرد رنگ بود هیچی از گلوم خارج نشد..

حلقم می سوخت..درو نبسته بودم..پری اومد کنارم و دید که بی حال تکیه دادم به دیوار سرد دستشویی..زیر بازوم و گرفت و با نگرانی گفت: خوبی عزیزم؟............فقط سرم و تکون دادم.....

نه..حالم خوب نبود..داشتم می مردم....

با امپول تقویتی و سرمی که بهم زدن چشمام کم کم سنگین شد و نفهمیدم کی خوابم برد..

*****************************

یکی داشت دستم و نوازش می کرد..

اروم چشمام و باز کردم..پری با لبخند مهربونش ازم استقبال کرد..پلکام داغ بود..

-- بسه دیگه تنبل خانم چقدر می خوابی؟..

بی رمق سرم و چرخوندم..دیگه سِرُم تو دستم نبود..

- چقدر خوابیدم؟!..

به ساعتش نگاه کرد و با لبخند گفت: دقیقا 4 ساعت و 20 دقیقه ........

با تعجب نگاش کردم:جدی؟!..چرا بیدارم نکردی؟..

اخم شیرینی کرد و گفت: دیگه چی؟!..با این حالت فقط باید استراحت کنی..اخرش بچه ت عین خودت مُنگول به دنیا میاد، حالا ببین کی گفتم......

بی جون مشتم و اوردم بالا و زدم به دستش..مقاومت نکرد و خندید: حقیقت تلخه خواهر ِ من....ولی خاله قربونش بره مُنگولیاشم دوست دارم.....

خودمم خنده م گرفته بود..ولی با وجود اون همه فکر تو سرم خیلی زود لبخند از رو لبام رخت بست....پری فهمید..نمی دونم چرا اما حس می کردم رنگ نگاهش با زمانی که هنوز خوابم نبرده بود فرق داره..شاد بود..می خندید وسر به سرم می ذاشت..

- پونه چی شد؟!رفت؟..........

با لبخند سرش وتکون داد: حله.....

با تعجب نگاش کردم و با مکث گفتم: چی حله؟!..

-- قرار شد پونه با مادرش حرف بزنه..الانم که وقت ملاقاته بی بی و مامان مهناز و مامی خودم رفتن پیش مادر پدرام تا باهاش حرف بزنن..گرچه به نظرم همون بی بی رو مینداختیم جلو بهتر بود....قربونش برم لب باز کنه طرف عاشقش میشه..

از تصور صورت مهربون و خندون و همیشه پرمحبت بی بی لبخند نشست رو لبام..

-- یه خبر دیگه هم دارم که اگه بگم تا خود بخش دوی ماراتون میذاری......

نگاهه شیطون و خندونش و که دیدم گفتم: پری تو رو خدا سر به سرم نذار حال و حوصله ش و ندارم........

رو ترش کرد ولی جدی نبود:اوهو..کی خواست سر به سرت بذاره؟....منو بگو دو ساعت ِ نشستم واسه خودم برنامه چیدم چطوری بهت بگم آرشام بهوش اومده که خرکیف شی..ولی بشکنه این دست که نمک نداره..

داشتم با لبخند به غرغراش نگاه می کردم که تا اسم آرشام و اورد لبخند که رو لبام خشک شد هیچ متحیر و شتاب زده نشستم رو تخت که همزمان نطق پری بسته شد و با ترس نگام کرد.......

- چی گفتی؟!..

-- وای بسم الله..چته تو؟..باید یه دعا مُعایی چیزی واسه ت بگیرم جنی شدی؟!..

کلافه و بی حوصله گفتم: پری خواهش می کنم شوخی رو بذار کنار ظرفیتم پر ِ، گفتی آرشام بهوش اومده؟..تو رو خدا حرفت و نپیچون نمی بینی حالمو؟....

خندید: خیلی خب بابا، مخلص شما و اون وروجکم هستیم..آره خواهرجون درست شنیدی ..آرشام همین 2 ساعت پیش بهوش اومد..اولین چیزی هم که دل مبارکش خواست تو بودی.......

پریدم از تخت پایین که سفت دستم و گرفت می خواستم برم سمت در نمی ذاشت: ولم کن پری، چرا دستم و گرفتی؟!..

--بابا حالا من یه چیزی گفتم جدی جدی می خوای دوی ماراتون بدی با این حال و روزت؟!..

همونطور که دستم تو دستش بود از اتاق رفتیم بیرون..تا خود بخش کلی سر به سرم گذاشت..با اینکه اصلا حواسم به حرفاش نبود........

تا رسیدیم بخش دستم و از تو دستش بیرون کشیدم و دویدم سمت سی سی یو.....نفس زنون پشت پنجره ایستادم..

چشماش بسته بود..قلبم گرفت....

فرهاد تو اتاق بود که تا اومد بیرون جلوش و گرفتم با دیدنم لبخند زد و گفت: چشمت روشن..

من که تو حال خودم نبودم بی توجه به حرفش گفتم: پری راست میگه؟آرشام واقعا بهوش اومده؟!..

با لبخند سرش و تکون داد و به اتاق اشاره کرد: منتظرته.......

باز از پنجره نگاش کردم......چشماش بسته بود..حتما خوابه..

بی درنگ دستم رفت سمت دستگیره که با صدای فرهاد تو همون حالت موندم: می تونی ببینیش چون خودش خواسته باهات حرف بزنه ولی دلارام قبلا هم بهت گفتم بازم میگم استرس واسه ش خوب نیست مراقب باش..در ضمن قبلش باید گان بپوشی..( لباسها و پوششهای بیمارستانی به رنگ سبز یا آبی بوده و عمدتا از جنس پنبه می باشند)........ 

سرم و تکون دادم و اروم دستگیره رو کشیدم.......

به کمک پرستار گان سبز رنگی رو پوشیدم..یه ماسک همرنگش هم به صورتم بستم و وقتی از استریل شدنم مطمئن شد از اتاق بیرون رفت........

من پشت پرده بودم و با رفتن پرستار پرده رو کشیدم..آرشام فقط چند قدم باهام فاصله داشت.......کنار تختش ایستادم..هنوز پلکاش بسته بود..بدون اینکه تردید کنم خم شدم رو صورتش..

با اینکه ماسک به صورتم بود ولی عقب نکشیدم و تو همون حالت نرم و اروم پیشونیش و بوسیدم..قلبم آروم گرفت..مکث کردم..سرم و از صورتش فاصله دادم که نگام تو یه جفت چشم سیاه و براق گره خورد..

لبخند زدم..ندید..پشت این ماسک لعنتی مخفی شده بود ولی چشمام..پر از خنده بود..پر از شادی..

انگشتاش و تکون داد و همزمان پلکاش و بست و باز کرد..با همون لبخند دستم و که کنارش گذاشته بودم سُر دادم زیر انگشتاش..خدایا سرد نیست..دلم گرم شد..وجودم از گرمای اون دستای مردونه پر از آرامش شد..آروم گرفتم..دلم آروم گرفت..وجودم اروم شد..خدایا این آرامش و ازم نگیر..

دستم تو دستش بود و نگام تو چشمای نافذش..سرم و رو به پایین مایل کردم و اروم گفتم: خوبی؟..

چشماش می خندید..ولی لباش..کاسه ی اکسیژن نمی ذاشت راحت باشه..صداش و شنیدم..بم و خس خس مانند..که با وجود اکسیژن گرفته تر هم شده بود..

--حال من..توی این..وضعیت..مهم نیست....چه خوب باشم..چه بد..هر دوش یکیه....ولی..اروم نیستم..تا نگی..خوبم........

خندیدم..طاقت نیاوردم..برگشتم سمت پنجره کسی نبود..ماسک و کشیدم پایین و پشت دستش و بوسیدم..سریع و بی قرار....نتونستم..سخت بود کنارش باشم و اروم بگیرم..

فرهاد حق داشت جلوم و بگیره..حق داشت بگه حق ورود به اتاق و ندارم..شاید می دونه کم طاقتم..کنار ارشام نمی تونستم ادم خودداری باشم....

سرم و اوردم بالا ولی قبل از اینکه ماسکم و بزنم دستش واورد بالا..نمی لرزید..هنوزم محکم بود..مثل گذشته.........

با سر انگشتاش به لبام دست کشید..لبایی که از نم اشک چشمام خیس شده بود..سر انگشتاش و بوسیدم..دستش و اورد پایین..ماسکم و زدم..روی شکمم مکث کرد..دیگه تکونش نداد..تو چشمام زل زد و با همون صدای گرفته گفت: خوبین؟........

و همین یه کلمه..جمله..واژه و هر چیزی که اسمش بود کافی بود تا دلم غنج بره و دستش و محکم تو دستام بگیرم: خوبیم عزیزم..تو که خوب باشی ما هم خوبیم.......

سکوت کرد..نمی تونستم حرف بزنم..می ترسیدم..ترس از اینکه نسنجیده چیزی بگم و آرامشش و بهم بریزم..فقط نگاش می کردم و با همون نگاه هزاران حرف ِ نگفته رو به چشمان شبگون و جذابش می ریختم..

با انگشتاش بازی می کردم..لب باز کرد تا چیزی بگه که در اتاق باز شد و صدای پرستار و از پشت سرم شنیدم: خانم وقت ملاقاتتون تموم شده.....

نگاش کردم..التماس و تو چشمام دید با لبخند کمرنگی گفت: دستور پزشکشون ِ .......

نفس عمیق کشیدم وسرم و تکون دادم..از اتاق رفت بیرون..برگشتم سمتش..دستش و از پشت ماسک بوسیدم..با اینکه بی حال بود ولی تن صداش قوی و محکم بود: میری خونه؟!..

خندیدم..

- نزدیک 1 ماهه که خونه ی من همینجاست....

فقط نگام کرد..

- من ازت دور نیستم آرشام..فقط بهم اجازه نمیدن بیام تو ولی از پشت شیشه نگات می کنم..کاری که طی این مدت می کردم و ازدیدن صورتت آرامش می گرفتم..با اینکه خواب بودی ولی تو دلم باهات حرف می زدم....

نگفتم کما، گفتم خواب..از اسمش هم بیزار بودم..آرشام من خواب بود..

اخم کرد..

--کی بهت اجازه نمیده؟..

- دکتر به خاطر سلامتی خودت اینو میگه.......

-- امشب.. میای پیش خودم....

با اینکه از جمله ش دلم زیر و رو شده بود گفتم:نمیذارن....

--بیخود کردن..

جدی بود و همین جدیت کلامش که هنوزم مثل قبل بود باعث شد لبخند بزنم..این مرد ِ مغرور، مرد ِ من بود..مردی که در همه حال اقتدارش و حفظ می کرد و کاری هم به موقعیتش نداشت.......

با شیطنت گفتم: مطمئنی؟..

ابروش و نرم برد بالا و گفت: منتظرتم.......

خندیدم..خدایا چقدر دوست داشتم این ماسک وامونده و اون کاسه ی اکسیژن مابینمون مرز ایجاد نمی کردند تا محکم بغلش می کردم و به لباش بوسه می زدم..

شاید حسرت و تو چشمام دید که نگاهه اونم رنگ شیطنت گرفت..موندنم بیش از این جایز نبود..خودم و می شناسم..کنار آرشام طاقت از کف میدم ...........

( آهنگ دلت با منه_محمد علیزاده)

ازم دوری اما دلت با منه

ازت دورم اما دلم روشنه

توو چشمای تو عکس چشمامه و توو چشمای من عکس چشمای تو

توی این لحظه هایی که دورم ازت

همه خاطره هامون و خط به خط

دوباره توو ذهنم نگاه می کنم

دارم اسمت و هی صدا می کنم

کی گفته از عشق ِ تو دست می کشم؟

دارم با خیال تو نفس می کشم

چه حس عجیبی، چه آرامشی

تو هم با خیالم ........نفس می کشی

می دونم تو هم مثل من دلخوری

تو هم مثل من بغضت رو می خوری

نگاهت پر از حرف و درد دله

ولی خب تموم میشه این فاصله

دوباره مثل اون روزای قدیم

که با هم توو بارون قدم می زدیم

از احساس همدیگه حظ می کنیم

زمین و زمان رو عوض می کنیم

ازم دوری اما دلت با منه....................

***********************************

از اتاق که امدم بیرون پری و امیر و فرهاد رو نشسته رو صندلی دیدم..هر سه با دیدنم بلند شدن..

امیر_ حالش چطوره؟!..

لبخند زدم: خوبه خداروشکر......

نفس راحتی کشید و زیر لب گفت: خداروشکر......

-بی بی و بقیه کجان؟!..

فرهاد_ دارن با خانواده ی مودت حرف میزنن..

خواستم منم برم که پری جلوم و گرفت و فرهاد گفت:دلارام از اینجا به بعدش و بسپر دست ما .. زمینه ش و فراهم کردی دیگه مابقیش صلاح نیست تو باشی..

می دونستم به خاطر وضعیتم اینو میگه..پری دستم و کشید و نشوندم رو صندلی: بشین همینجا تکونم نخور..دیگه حالت تهوع نداری؟..

- نه بهترم....

از تو نایلون کنارش یه اب پرتقال و کیک داد دستم: بخور وگرنه باز میافتی زیر سرم..

- اشتها ندارم......

فرهاد_ اگه نخوری باز حالت بد میشه..یه کم حرف گوش کن..

به امیر نگاه کردم..با غم از پنجره به آرشام نگاه می کرد..حس می کردم تو فکر ِ ..صورتش جمع شده بود و تو خودش بود..

صداش زدم..اول متوجه نشد و بار دوم برگشت و نگام کرد..صورتش از اشک خیس بود..همونطور که اشکاش و پاک می کرد اومد سمتم و گفت: با من بودی؟!..

- حالت خوبه؟!..

سر تکون داد: خوبم..خوبم....

پری گفت: ولی رنگت پریده..چیزی شده امیر؟!..

امیر سکوت کرد..انگار کلافه بود..هنوزم چشماش اماده ی باریدن بود و اون سعی داشت جلوشون رو بگیره..

-- یاد داداشم افتادم..

صدای پری هم پر از غم شد: آرتام؟!..

امیر سرش و تکون داد..من که گیج و منگ فقط نگاشون می کردم نتونستم حرفی بزنم..

خود امیر ادامه داد: داداشم به خاطر سرطان مرد..خیلی جوون بود........

به در و دیوارای بخش نگاه کرد و آه کشید: چقدر از این محیط بیزارم..منو یاد اون زمان میندازه..یاد وقتی که قلب آرتام از حرکت ایستاد و اون پارچه ی سفید لعنتی رو آروم کشیدن رو صورتش..جیغ دستگاه ها هنوزم تو سرم ِ ....

تو موهاش دست کشید..با حرص مشتش و به دیوار کوبید و پیشونیش و بهش تکیه داد: آرشام به مرور جای داداشم و برام پرکرد..آرتام مغرور بود..غرور آرشام منو یاد اون مینداخت..مامان آرتام و تو وجود آرشام می دید..وقتی هم خواست از پیشمون بره مامان نذاشت..منم نمی خواستم ولی اون حرف حرف خودش بود..بعد از اینکه حافظه ش و به دست اورد از پیشمون رفت ولی کامل ترکمون نکرد..در هفته 4 روزش و پیش ما بود..از وقتی حافظه ش و به دست اورد دیگه اون آرشام سابق نبود..یا تو اتاقش بود یا ته باغ کنار گلای یاس.........

برگشت..پشت به دیوار سرش و به عقب تکیه داد..نگاهش به سقف بود..به نقطه ای نامعلوم..........

امیر_ ولی حالا اونم رو تخت بیمارستانه..کسی که همیشه داداش صداش می زدم الان........

ادامه نداد..بغض حبس شده تو گلوش این اجازه رو بهش نمی داد..پری رفت کنارش..بازوش و گرفت و نوازش کرد..امیر دستش و گذاشت رو دست پری...

من و فرهاد ساکت بودیم..ولی با این حال نتونستم جلوی خودم و بگیرم و اون سوالی که مدت هاست دنبال جوابشم و نپرسم..

با شنیدن صدام نگاهش و به صورتم دوخت: آرشام چطور با خانواده ی شما آشنا شد؟!..

لبخند زد..ولی انقدر کمرنگ که فقط ردی از اونو رو لباش دیدم.....

-- بهتره می پرسیدی ما چطور باهاش آشنا شدیم.....مکث کرد: داییم وکیل ارشام بود....فامیلیش سعیدی بود..حسین سعیدی....مردی مهربون و با درایت..با ما زندگی می کرد چون تنها بود مادرم نمیذاشت ازمون فاصله بگیره..تا اینکه دقیقا 5 سال پیش سراسیمه اومد خونه و از من خواست برم کمکش..یه مرد جوون پشت ماشینش نشسته بود..سرش بانداژ شده و دست و پاشم شکسته بود..بردیمش تو..اون مرد آرشام بود که همون روز از زبون داییم شنیدم 2 هفته هم تو بیمارستان بستری بوده....

میون حرفش پریدم و گفتم: چرا اقای سعیدی همچین کاری کرد؟!..منظورم اینه آرشام و واسه چی برده بود خونه ش؟..

نگام کرد..چند لحظه بی حرف و با معنا..

-- بذار اونا رو خود ارشام برات بگه..فقط تا همینجاش و چون سوال کردی واسه ت تعریف کردم....کم کم حالش بهتر شد..بیتا هر از گاهی بهمون سر می زد..چون پزشکی می خوند به آرشام خیلی کمک کرد..به کمک استادش و راهنمایی های اون آرشام حافظه ش و به دست اورد..ولی بازم همیشه یه غم مبهم تو چشماش بود که هیچ کس ازش سردر نمیاورد و برای ایـ....

صدای بی بی رو تشخیص دادم..نگام چرخید سمت چپ..داشت با مهناز خانم حرف می زد..نگاهه هر سه شون سرخ و بارونی بود..

از رو صندلی بلند شدم و رفتم سمتشون: چی شد بی بی؟!..

بی بی مهربون نگام کرد و دستم و گرفت..رفت سمت صندلی و تو همون حالت هن هن کنان گفت: ای مادر بذار بشینم نفسم دیگه بالا نمیاد بس که رو پا وایسادم....

نشست رو صندلی .. پری یه ابمیوه باز کرد و داد دستش..

بی بی _ پیر شی مادر......

مهناز خانم و لیلی جونم کنارش نشستن..

مهناز خانم با دستمال نم چشماش و گرفت: دلم کباب شد به خدا..خودمم مادرم، داغ دیدم..بهش حق میدم ولی چه کنم که طاقت ندارم.......

بی بی که نفسش تازه شده بود همونطور که اشکاش و پاک می کرد گفت: تا ما رو دید فهمید واسه چی اومدیم..دخترش همه چی رو واسه ش گفته بود..به احترام موی سفیدم بلند حرف نزد..بهش گفتم به زیارتی که رفتم..به خدای بالا سر که شاهده اگه بدونم پسرت به زندگی بر می گرده حتی 1 درصد باشه خودم واسه ش نذر می کنم به حق فاطمه ی زهرا شفا پیدا کنه....دکترشم اونجا بود.......

گریه می کرد.. با هق هق چادرش و گرفت تو صورتش و گفت: دکتر ِ گفت بچه ش دیگه بر نمی گرده..یه چیزایی هم گفت که من سر در نیاوردم ولی اب پاکی رو ریخت رو دست همه مون.....مادر ِ زار می زد می گفت بچه ش 2 شب بعد از تصادف اومده به خوابش..گفته مادر همون شبی که هراسون از خواب پریدم و یادته؟..مادرش می گفت با اینکه خواب بود ولی انقدر به واقعیت شبیه بود که انگار پسرم واقعا کنارم نشسته..می گفت بچه ش بهش گفته: من دیگه پیشتون بر نمی گردم..همون شب با رویا عهد کردم تنهاش نذارم..نمی خوام که برگردم چون همه ی رویای من همینجاست........

بی بی با گریه خودش و تکون می داد..منم همپاشون اشک می ریختم..کنارش نشستم و سرم و تو دستام گرفتم..

بی بی با دستمال اشکاش و پاک کرد و گفت: بازم مادرش دلش رضا نمیشه..میگه بچه م ِ ..جیگر گوشه م ِ ..واسه ش هزارتا آرزو داشتم..نمی تونم تن ورزیده ش و تیکه تیکه کنم....بازم باهاش حرف زدم..دلداریش دادم..گفتم منم داغ دیده م..بچه هام و خدا ازم گرفت ولی بازم توکلم به خودش بود.......

بی بی سکوت کرد..هیچ کس حرف نمی زد..سکوت بدی بخش و پر کرده بود که مهناز خانم گفت: وقتی دیدیم دیگه هیچی نمیگه برگشتیم....ولی معلوم بود جونه مادر ِ به جونه بچه ش بسته ست..خیلی بهش وابسته بود..دل سنگ با ضجه هاش اب می شد..

صدای تق تق کفشای زنونه رو سرامیکای بیمارستان نگاه همه مون رو به اون سمت کشوند..با دیدن مادر پدرام از جا بلند شدیم....پونه هم باهاش بود، با چشمای سرخ و متورم.....مادرش نای راه رفتن نداشت و پونه زیر بازوش و گرفته بود..

جلوی ما ایستاد..از حضورش اونم سرزده و ناگهانی هر 7 نفرمون متحیر بودیم..نگاه کوتاهی به تک تکمون انداخت و رو من ثابت نگهش داشت..جلو اومد که احساس کردم فرهاد یه کم خودش و کشید سمتم..لابد می ترسید بهم حمله کنه ولی از این مادر رنج کشیده با این نگاهه غمگین بعید بود..

نگاهش تو چشمام بود..با صدایی که لرزش و بغض کامل درش مشهود بود گفت: تو زنشی؟..

منظورش و متوجه نشدم..به اتاق ارشام اشاره کرد..سرم و تکون دادم.....راه افتاد سمت اتاق..سریع پشت سرش رفتم ولی پشت پنجره ایستاد و تو اتاق و نگاه کرد..آرشام زیر اون همه لوله و دستگاه چشماش بسته بود..

نگاهش رو آرشام بود ولی مخاطبش من بودم: حامله ای؟..

نگاهم و از روش برداشتم و اروم گفتم: بله.......

--چند وقته؟..

منظورش و از سوالایی که می پرسید نفهمیدم ولی جواب دادم: 3 ماه..

-- دوسش داری؟..بچه ت و میگم.....

بدون مکث گفتم: جونمه.......

برگشت و نگام کرد..نگاهش با اینکه اشک الود بود ولی لحنش جدی بود: هنوز مادر نشدی و میگی جونته..هنوز به دنیا اومدنش و با چشمات ندیدی و میگی جونته..هنوز تو بغل نگرفتیش و بوش نکردی و شبا بالا سرش ننشستی و از دهن خودت نکندی بذاری دهنش میگی جونته....من چی بگم دختر؟..من چی بگم؟.......

حالا که پی به منظورش برده بودم نمی تونستم تو چشماش نگاه کنم..چونه م از بغض لرزید و سرم و انداختم پایین..

انگشت اشاره ش و گذاشت زیر چونه م و سرم و بلند کرد..با دیدن صورت خیس از اشکش صورت منم خیس شد.......

-- شوهرت و چقدر می خوای؟..

به آرشام نگاه کردم..نفسم بود..همه چیزم بود..

و بی اراده با عاشقانه ترین لحن ممکن زمزمه کردم:همه ی عمر و زندگیم ِ ..

هیچی نگفت..سکوتش و که دیدم نگاش کردم..زل زده بود تو صورتم..نتونستم سکوتش و معنا کنم حتی اون نگاهه لرزون و..

لب باز کرد و اروم گفت: بچه ت از جونتم برات عزیزتر ِ وشوهرت همه ی زندگیت ِ ..حاضری بچه ت و بدی تا شوهرت زنده بمونه؟!..

متحیر نگاش کردم..دستم و به دیوار گرفتم تا سقوط نکنم.....پونه کنارم ایستاد و معترضانه رو به مادرش گفت: مامان خواهش می کنم........

ولی نگاهه مادرش رو صورت رنگ پریده ی من بود: از چی ترسیدی دختر جون؟..من که فقط حرفش و زدم نخواستم بچه ت و ازت بگیرم....با بغض گفت: اره می دونم سخته..حتی اگه حرفش و بشنوی..حتی اگه یکی بیاد بهت بگه بازم جون میدی..با اینکه فقط شنیدی با اینکه حسش نکردی ولی بازم مرگ و با چشمات می بینی..

هق زدم: تو رو خدا دیگه ادامه ندید..تو رو خدا.......

توانی تو پاهام نداشتم..سُر خوردم..فرهاد شتاب زده کنارم نشست و پری و امیر رو به روم بودن..بی بی «یا حسین» گویان دست سردم و گرفت..و صدای اون زن..هنوزم داشت ادامه می داد ولی اینبار گریه می کرد: من بچه م و تیکه تیکه نمی کنم..نمی کنم......

صدای ویبره ی موبایل پونه بلند شد..توی اون لحظه از ذهنم رد شد که مگه نباید خاموشش می کرد؟!..

تو حال خودم نبودم..

پونه جواب داد و بلند گفت: چی؟!....باشه باشه الان میایم......

با هق هق گوشی رو قطع کرد و رو به مادرش گفت: مامان..پدرام......

مادرش، با ترس نگاش کرد که پونه گفت:وضعیتش وخیمه....  بابا رفته تو حیاط از اونجا بهم زنگ زده میگه پدرام داشته رو تخت بال بال می زده که دکترا رسیدن بالا سرش...... و هنوز جمله ی پونه تموم نشده بود که مادرش گریه کنان دوید سمت راهرو.....

سرم و به دیوار تکیه دادم و تو دلم نالیدم: خدایـــا نجاتمون بده...........

*********************************

پدرام بعد از اون شوکی که بهش وارد شد اگه دکترا به موقع نمی رسیدن تموم کرده بود..مادر پدرام دید..با چشمای خودش دید....و با گوشای خودش شنید که پدرامش دیگه بر نمی گرده و حالا چشماش شهادت می دادند..

سخت بود..

دل کندن از اولاد سخت بود..

درکش می کردم..دلم می سوخت..می دونستم پدرام واسه زندگی انگیزه ای نداره که بخواد برگرده..امیدی توی این دنیا نداره و همه ی امیدش به رویاست که اون دنیا انتظارش و می کشه..

این همه تقلا و کشمش واسه دل کندن از این دنیا محض ِ خاطر مادر ِ دلشکسته ش بود..

اینو حس می کنم..

از مادرش می خواد دل بکنه..بذاره خلاص بشه..راحت بشه..آروم بشه..کنار عشقش به ارامش برسه..می خواست بره..عجله داشت واسه رفتن..واسه دیدارعشقش....

می تونستم اینا رو بفهمم..با تمام وجود درک کنم..حس کنم....

دردشون و خوب می فهمم..خیلی خوب..

چه دنیای غریبانه ای ست

یکی می آید یکی می رود

چه دنیای پر فرازی ست

یکی می ماند یکی می میرد...........

اون شب پیش آرشام موندم..ولی فقط چند دقیقه..بیشتر از اون بهمون اجازه ندادن..

آرشام نمی ذاشت ولی هرطور که بود راضیش کردم..

از خدام بود پیشش بمونم اما به خاطر خودش نتونستم..مجبور بودم..این دوری فقط از روی اجبار بود..

*******************************

بالاخره مادر پدرام رضایت داد..با پدرش برخورد نداشتم ولی دیگه پونه هم باهام حرف نمی زد..بهش حق می دادم..همین که این لطف و در حقمون می کردن خودش دنیایی ارزش داشت..و این زندگی ِدوباره رو مدیون پدرام بودیم..

وقتی این خبر و فرهاد بهم داد نمی دونستم بخندم یا گریه کنم..دقیقا دو حس متضاد..چقدر حس ِ بدی داشتم ....

خدایا قسمت هیچ کس نکن..

این درد و قسمت هیچ مادری نکن..

این گریه های بی امان رو قسمت هیچ همسری نکن..

این آه و ناله های پر از حسرت رو قسمت هیچ فرزندی نکن....خدایا قسمت نکن..

چون ارشام بهوش اومده بود بعد از کنترل علائمش دکتر تشخیص داد که اماده ست واسه جراحی..

دل تو دلمون نبود..تا دم اتاق عمل پا به پای تختش قدم برداشتم .. دستش و تو دستم گرفته بودم..می گفتم امیدوار باش..توکل کن..من دلم روشن ِ ..تو بر می گردی..تو بر می گردی پیشم آرشام..تو بر می گردی....

دقایق به کندی می گذشت..

خانواده ی پدرام حاضر نشدن اونجا بمونن..

چندین ساعت پشت در اتاق عمل..همون یه ذره توان و انرژی هم که داشتم رو ازم گرفت..مجبور شدن بهم سرم بزنن..

ولی بازم اروم نگرفتم..سرم لعنتی....بدنم ضعیف شده بود خیلی زود کرخت می شد..

و خوابی که هیچ ارامشی همراهش نداشت تن خسته م رو در بر گرفت...........

وقتی چشم باز کردم که فقط بی بی کنارم نشسته بود....فقط یه چیز می خواستم بشنوم..اینکه عمل چطور بود؟......بگو بی بی..بگو تا نفس بکشم..یه نفس راحت.......

بی بی _ آروم باش دخترم..خدا روهزار مرتبه شکر دکترش گفت عملش خوب بوده..

لبخند زدم و گفتم: الان کجاست؟..

-- تحت مراقبته..نمیذارن بریم ببینیمش.....

رفتم پشت در..پرده رو کشیده بودن..

همه تو راهرو ایستاده بودند..رو لباشون لبخند بود..می گفتن دکتر عملش و رضایت بخش اعلام کرده ..

فقط باید صبر کنیم..

صبر می کنم..صبر می کنم..فقط آرشام خوب شه..خیالم راحت شه....صبر می کنم..

بدن قوی آرشام قلب و پس نزد..تپید..آروم بود..نرمال بود..

خدایا شکرت..خدایا هزاران هزار بار بزرگیت و شکر....

دکترش با نظر قطعی که داد همه مون رو خوشحال کرد..هنوز بیهوش بود اما علائمش مشکلی نداشت..

پری یه نامه داد دستم که پشتش نوشته بود« ای صاحب دل بخوان » .....

از پری که پرسیدم گفت: نامه رو پدرام نوشته.. پونه اینو داد که بدمش به تو....

با تعجب به پاکت توی دستم نگاه کردم..

نامه رو بیرون اوردم و خوندم....

( بسمه تعالی

زندگی قافیه باران است

گاه با یک گل سرخ

گاه با برگ سیاه

بیت آخر می شود

زندگی باغچه امید است

گاه با آه خزان

گاه با تابش تو

فصل آخر می شود

زندگی شب های مهتابی است

گاه با رویای تو

گاه با تعبیر ماه

شب آخر می شود

زندگی درگیر عشق است 

زندگی در گیر رویاست

تا بدانی و بخوانی

زندگی یک رویاست

زندگی صاعقه حادثه است

گاه با باران عشق

گاه با کویر دل

زندگی سر می رسد

حرفی ندارم..فقط ای صاحب دل مراقبش باش..این دل قبل از این مال یه مرد بود..یه مرد ِهمیشه عاشق..عشقی که ستودنی بود..مال زمین نبود این عشق آسمونی بود..ولی این قلب زمینی ِ .. ازت هیچی نمی خوام ..

فقط بذارم قلبم با هر تپش عشق رو فریاد بزنه..نذار ساکت بمونه..بذار مهربونی کنه..بلد ِ ..این قلب رنگی از محبت داره..و حقیقت این نامه اینه که بدونی تنها بهانه ی من از اهدای اعضای بدنم قلبم بود..قلبی که از خدا خواستم اگه با مرگ طبیعی نمردم و به هر نحوی تونستم اهداکننده باشم بعد از مرگ، قلبم به کسی اهدا بشه که عاشق باشه ..یه عاشق واقعی..کسی که می دونه لیاقت عشق رو داره..خدا رو قسم دادم و حالا خوشحالم چون مطمئنم جوابم رو گرفتم..فقط............

فصل بی برگی ِ باغ است و پاییزی سرد

فصل تزویر و زرنگی ست، بیا عاشق باش

چه مجازی ست و کوتاه و در یک جمله

عمر ِ ما فرصت ِ تنگی ست، بیا عاشق باش............

اهدا کننده: پدرام مودت)

با هر جمله یه قطره اشک از چشمام رو صورتم می چکید و سُر می خورد تا زیر چونه م..

خدایا..

چی دارم که بگم؟..جز.......

حکمتت رو شکر............

(آهنگ هواتو کردم_محمد علیزاده)

هواتو کردم

من حیرون تو این روزا هواتو کردم

دلم می خوادت

می خوام بیام تو آسمون دورت بگردم

هوایی می شم

همون روزا که می بینم هوامو داری

می خوام بدونم

تا کی می خوای ببینی و به روم نیاری

دلمو دست تو دادم

من دلتنگ احساسی

نمیذاری که تنها شم

تو رو من خیلی حساسی

دلمو دست تو دادم

دلمو آسمونی کن

همیشه مهربون بودی

دوباره مهربونی کن

چه روزا حالمو دیدی

چه شبایی که رسیدی

تو صدای دله تنهای منو شنیدی

تو که دردامو میدونی

تو که چشمامو می خونی

بده بازم به دله من یه نشونـــــی

دلمو دست تو دادم 

من دلتنگ احساسی

نمیذاری که تنها شم، تو رو من خیلی حساسی

دلمو دست تو دادم، دلمو آسمونی کن

همیشه مهربون بودی،دوباره مهربونی کن............

*****************************

« 3 هفته بعد»

- گفتم که نمیشه پری چرا انقدر اصرار می کنی؟!..

--ای بابا خب دوست داریم شما هم باشید دیگه ارشام که سرپاست ماشاالله..

- دکترش گفته تا یه مدت استراحت ِ مطلق، از محیط شلوغ و استرس زا هم باید دور باشه..

--دستت درد نکنه، حالا دیگه خونه ی ما محیط استرس زاست؟!..

از لحن دلخورش خنده م گرفت: بذار ارشام بهتر بشه به خدا خودم یه مهمونی می گیرم همه رو هم دعوت می کنم، تو هم بیا هر کار خواستی بکن..

خندید: همچین میگه هر کار خواستی بکن انگار چه خبره حالا..خیلی خب اینبارم میگم به خاطر وضعیت آرشام ولی نامردم اگه دفعه ی بعد خونه ی خودت تلپ نشم..

با خنده گفتم: باشه مگه من حرفی زدم؟ فقط الان بذار برم به کارام برسم..

--مگه بی بی اونجا نیست؟..

- چرا بنده خدا تو اشپزخونه ست .. هی می پزه به زور میده میگه بخور..گاهی اوقات نفس کم میارم..

-- خدا خیرش بده همون بی بی از پس تو بر میاد..منم برم امیر داره صدام می کنه..

- باشه فعلا..

گوشی رو گذاشتم رو تلفن و راه افتادم سمت آشپزخونه..بوی آش رشته کل خونه رو برداشته بود......

2 هفت ست که ارشام از بیمارستان مرخص شده..

وقتی نامه ی پدرام و خوند سرش و به پشتی مبل تکیه داد و چشماش و بست..

صداش زدم .. وقتی نگام کرد چشماش خیس بود و اون رگه های سرخ نشون می داد ناراحته..

نمی خواستم تا کامل خوب نشده نامه رو نشونش بدم اما چون گذاشته بودمش تو کشوی میز پیداش کرده بود..با خوندنش هیچی نگفت..فقط سکوت کرد....

دکتر کلی سفارش کرد که استرس واسه ش خوب نیست..هر شب صدای نفساش و چک کنم..اگه تو خواب عرق کرد و ضربان قلبش بالا رفت داروهاش و بهش بدم..

گه گاه یه درد کوچیک تو قفسه ی سینه ش احساس می کرد ولی با چند تا نفس عمیق رد می شد..هر روز با هم می رفتیم پیاده روی..من به خاطر بارداریم باید روزی نیم ساعت و به پیاده روی اختصاص می دادم..و چی بهتر از این که آرشامم همراهم بود..

شب جمعه این هفته قرار بود بریم بهشت زهرا..آرشام با خودش قرار گذاشته بود که هر هفته بره سر خاکش..

هنوز فرصتی پیش نیومده بود که به دیدن خانواده ش بریم..

و تا اون زمان فقط 3 روز مونده بود..به خاطر وضعیت آرشام مجبور بودیم این مدت صبر کنیم..

-اومممممم..چه بویی راه انداختی بی بی ..بوی آشت برق از سر ادم می پرونه..

مهربون نگام کرد: روز جمعه به نیت امام زمان آش نذر کردم واسه سلامتی خودت و بچه ت..نذر آرشام و هم بهش اضافه می کنیم و بین درو همسایه پخش می کنیم..خوبه مادر؟!....

رفتم جلو و گونه ی چروکیده و گوشتالوش و بوسیدم: ای قربونه دل مهربونت بشم که انقدر خوبی..اره بی بی جون چرا بد باشه؟..دستتم درد نکنه..

اخم بامزه ای کرد و گفت: خدا نکنه مادر تو چرا راه به راه قربون صدقه ی من میری؟....

بازوم و گرفت و رفت سمت یخچال: به جای اینکه اینجا وایسی برو یه لیوان شیر گرم کن برای شوهرت ببر.......

به ساعت تو اشپزخونه نگاه کردم ..حینی که در یخچال و باز می کردم گفتم: فک کنم الان خواب باشه..

--باشه مادر بیدارش کن..دیگه داره شب میشه......

شیر و گرم کردم و گذاشتم تو سینی..راه افتادم سمت اتاقمون..اروم در و باز کردم و رفتم تو..اروم رو تخت خوابیده بود..با دیدن صورت پر از ارامشش لبخند زدم و سینی رو گذاشتم رو میز..

رو تخت نشستم و نگاش کردم..پیراهنش و در اورده بود و با بالا تنه ی برهنه دراز کشیده بود..دیگه جای زخمش و باند نمی بست..و حالا با اینکه جاش کمی قرمز و متورم بود ولی لا به لای موهای کم پشت رو سینه ش پنهون شده بود..

نگام رو عضله های محکم و ورزیده ش بود..دلم ضعف رفت بغلش کنم..ولی فعلا باید صبر می کردم..دکترش گفته بود تا 2 هفته بعد از عمل هیچ فعالیت ج*ن*س*ی نباید داشته باشه..ولی الان 3 هفته گذشته بود..بازم نگرانش بودم..می ترسیدم مثل اون بار که تو هال بودیم حالش بد شه و..

گرچه اون سری قلبش ناراحت بود ولی الان، اوضاع کاملا فرق می کرد..

دستم و نرم رو بازوش حرکت دادم..تکون خورد..سرش و چرخوند سمتم و اروم لای چشماش و باز کرد..لبخندم با دیدن چشماش پررنگ شد: ساعت خواب....

چند لحظه نگام کرد و نیمخیز شد..به ارنج دست چپش تکیه داد و با صدایی که در اثر خواب بم شده بود گفت: ساعت چنده؟......به صورتش دست کشید......

-شیش و نیم .... واسه ت شیر اوردم بخور بعد برو پیاده روی.....

به لیوان روی میز نگاه کرد ..و نگاهه من شاید فقط واسه 3 ثانیه رو بالا تنه ش موند که تو همین زمان کوتاه غافلگیرم کرد..سرم و انداختم پایین تا اشتیاق و تو چشمام نبینه..قلبم تو سینه م دیوونه بازی راه انداخته بود..می ترسیدم صدای کوبیده شدنش رو آرشامم بشنوه..

خواستم بلند شم که مچم و گرفت و به تخت فشار داد..که یعنی بمون..

نگاش کردم..با دیدن لبخندش منم لبخند زدم..تک سرفه ای کردم و با سر به در اشاره کردم: من برم کمک بی بی چون........

صورتش و اورد نزدیک..از اونطرف منو اروم کشید سمت خودش..نگاهش و از تو چشمام گرفت و اورد پایین..

یه تاپ و دامن بنفش سیر تنم بود..بلندی دامن تا یه وجب بالای زانوهام می رسید و تاپمم جذب و بندی بود....با این نگاهه داغ و حرارت ِ این دستای مردونه و بی تابی چشمای من دیگه باید گفت دلی کارت در اومد.....

منو کامل گرفت تو اغوشش و گردنم و بوسید..اروم گفت: مگه بی بی داره چکار می کنه که تو بری کمکش شیطون؟..

من که سعی داشتم صدام نلرزه خواستم خودم و یه کم بکشم عقب ولی نذاشت ..همونطور که بازوم و نوازش می کرد گفتم: تو آشپزخونه ست..داره ...........

خوابوندم رو تخت..لال شدم..خدایا چقدر می خواستمش..چقدر بهش نیاز داشتم..به این گرما و به این اغوش مهربون که فقط متعلق به من بود..مال دلارام....ولی..ولی اگه آرشام..با این تحرکات چیزیش بشه چی؟!..

با حرارت داشت صورتم و می بوسید..چشمام و خود به خود بسته بودم..دستم رو بازوهاش بود که تو همون حالت مرتعش و ریز گفتم: آرشام نکن..حالت......

دهنم و با لبای داغش بست..تپش قلبم تندتر شد....

ترسیدم..نباید می ترسیدم ولی ترسیدم..سلامتی خودش واسه م از هر چیزی مهم تر بود..

کامل روم نخوابید..با اینکه هنوز شکمم به اون صورت که مشخص باشه برامده نشده بود ولی مراعات می کرد....

با زبونش زیر گردنم و قلقلک داد..خندیدم..شل که گرفت از زیر دستش در رفتم ..ولی تا خواستم از رو تخت بلند شم دستم و گرفت و نرم کشید سمت خودش..افتادم تو بغلش و بلند جیغ کشیدم....

در اتاق نیمه باز بود و بی بی بنده خدا هم که فکرش و نمی کرد ما اینجا داریم چکار می کنیم، هراسون اومد لای در..

حالا ما رو با چه وضعیتی دید بماند..

آرشام خوابیده بود رو تخت و منم کامل تو بغلش بودم..

موهام ریخته بود توصورتش ..

تا بی بی رو با چشمای گرد شده تو درگاه دیدم خفیف جیغ کشیدم و از زور شرم سرخ شدم..حالا آرشام که بی بی رو نمی دید فک می کرد واسه تقلاهای خودم و خودشه که دارم جیغ می کشم و عقب نشینی می کنم..مچ دستام و سفت نگه داشت..با اینکه حرکاتش نرم بود ولی من از زور شرم کبود شده بودم..

سرم و کشیدم عقب تا موهام بره کنار بی بی رو ببینه..و تا نگاش به بی بی افتاد نیمخیز شد و با چشمای گشاد شده همزمان گفت: اِ..اِ..بی بی...........

صداش اونقدر جدی بود که بی بی بنده خدا رو به خودش اورد..نمی دونستم بخندم یا سرم و بندازم پایین..

بی بی که سعی داشت نگاش به آرشام نیافته نفس زنون در حالی که ترسیده بود رو به من گفت: اخه دختر جون چرا جیغ کشیدی؟..ترسیدم گفتم خدایی نکرده یا یه اتفاقاتی واسه خودت افتاده یا....

با دیدن صورت خندون من یه نفس راحت کشید.. لبخند زد و سرش و تکون داد ..و همونطور که از در می رفت بیرون گفت: هی جوونی کجایی که یادت بخیر..برم..برم یه اسفند واسه تون دود کنم چشم حسود و بخیل و چشم شور کور شه ایشاالله......

داشتم می خندیدم که آرشام دستم و گرفت و کشید ..جفت دستام و اروم گذاشتم رو سینه ش..بی هوا چونه م و یواش گاز گرفت و گفت: د ِ آخه شیطون چرا یه کاری می کنی که پیرزن بیچاره تو یه همچین موقعیتی یاد جوونیاش بیافته؟....

خندیدم و به تلافی گازی که گرفت لاله ی گوشش و دندون گرفتم که صدای آخ گفتنش بلند شد....

با خنده از کنارش پا شدم ..همونطور که به لاله ی گوشش دست می کشید با اخم گفت: بالاخره که یه روز تنها میشیم دلی خانم..

دستم و تو هوا تکون دادم و شیطون نگاش کردم: کو تا اون یه روز بیاد؟!..

سرش و تکون داد و با یه نگاهه خاص گفت: حـــالا....صبر کن بهت میگم.......

ابروم و انداختم بالا و با چشم به لیوان شیر اشاره کردم: یادت نره اقای رئیس.....

اخم کرد و جدی، با همون لحن گذشته گفت: مگه بهت نگفتم به من نگو رئیس؟..

به یاد قدیما با شیطنت گفتم: پس چی بگم؟..آرشام جون خوبه؟....

یه جوری نگام کرد و خندید که تو دلم یه جوری شد..از قصد نگاهش و رو اندامم چرخوند و با یه لحن و*س*و*س*ه انگیزی گفت: یه چند لحظه دیگه بمون تا اونوقت.........

با دیدن صداش که اوج می گرفت و خودش که داشت سمتم نمیخیز می شد پا به فرار گذاشتم و صدای خنده ش و از پشت سرم شنیدم..

درو بستم .. با لبخند بهش تکیه دادم..

چشمام و بستم و سرمو بالا گرفتم..

و تو دلم زمزمه کردم: خدایا..شکرت...........

************************************

هر دو کنار هم نشسته بودیم.. 

سنگ قبر پدرام و با اب و گلاب شستیم و براش فاتحه خوندیم..من زیر لب دعا می خوندم و از پدرام ممنون بودم که زندگی رو به هر دوی ما برگردوند و آرشام همونطور که انگشتش و گذاشته بود رو سنگ به تصویر حک شده ی پدرام خیره شده بود....

چقدر جوون بود..خدا بیامرزدش ولی لایق خاک نبود.......

سر راه گل و شیرینی خریدیم و آرشام از قبل یه سکه تمام به عنوان کادو واسه خانواده ی مودت خریده بود..به هر حال دست خالی که نمی شد رفت اونم برای اولین بار....

خوشبختانه با دیدنمون عکس العمل بدی نشون ندادن..پدرش اقای مودت گرم باهامون رفتار کرد..

مادرش که قبلا از پونه شنیده بودم اسمش ریحانه ست نگامون می کرد ولی نه حرف می زد نه جوابمون و می داد..

پونه دیگه مثل قبل سرسنگین نبود.....

آرشام با منش ِ خاص خودش به قدری مسلط با اقای مودت حرف می زد که همه رو تحت تاثیر خودش قرار داده بود..حتی مادر پدرام ..توجهش و رو آرشام می دیدم..اینکه قلب پسرش الان تو سینه ی ارشام داره می تپه..اینو می فهمید.......

موقع رفتن صدامون زد..هر دو ایستادیم..چشم تو چشم آرشام مقابلمون وایساد و بعد از چند لحظه سکوت گفت: پسرم ازت خواسته بود مراقب قلبش باشی..به خواسته ش عمل می کنی؟..

آرشام که بر حسب عادت اخم کمرنگی رو صورتش داشت سرش و تکون داد..

ریحانه خانم با بغض گفت: مرد و مردونه بهم قول بده که مراقبش هستی..

آرشام با صدای محکمی گفت: قول میدم.....

پونه جلو اومد و شماره ش و بهم داد: هر وقت خواستی بهم زنگ بزن..خوشحال میشم..

با لبخند بغلش کردم و صورت هم دیگه رو بوسیدیم..تو چشمام نگاه کرد و گفت: اون نامه رو از تو کشوی میزش پیدا کرده بودم..به محض اینکه خوندم فهمیدم قضیه چیه....اوردم دم بیمارستان ولی پری رو جلوی در دیدم و بهش دادم..گفتم حتما به دستت برسونه....

به ارشام نگاه کرد و با بغض گفت: من همین یه دونه برادر و داشتم..خیلی دوسش داشتم خیلی..اما حالا نیست..قسمت نبود که باشه..ولی قلبش تو سینه ی شماست..پدرام دلش پاک بود..مطمئنم قسمت کسی شده که لیاقتش و داره ..

آرشام تو سکوت فقط شنونده بود..ولی تا دو قدم رفتیم سمت در طاقت نیاورد و ایستاد رو به اون جمع سه نفره که تو نگاهشون نم اشک و به وضوح می شد دید گفت: زندگی و آرامشی که الان دارم و مدیون پسر شما هستم....نیم نگاهی به من انداخت و ادامه داد: اینکه الان کنار همسر و فرزندم خوشبختم و هم مدیونشم..برای منی که زندگی گذشته م تو تلخی و سیاهی خلاصه شد حکم یه گنج و داره....و آرومتر ادامه داد:حکمت ِ این قلب و نمی دونم ولی اگه اهلش هستم و لایقشم توان مراقبتش و هم دارم..خیالتون از همه جهت راحت باشه.......

رو لبای هر سه لبخند نشست..

جلوی خونه نفسش وعمیق و محکم از سینه بیرون داد و به صورتش دست کشید....

تموم راه و ساکت بود و ترجیح دادم سکوتش و نشکنم..

مطمئنا بهش نیاز داشت.....

*******************************

امروز قرار بود آش نذری بپزیم..

همه ی کارا رو بقیه کردن و اجازه ندادن دست به سیاه و سفید بزنم مخصوصا آرشام که در همه حال هوام و داشت و تا یه قابلمه ی خالی بلند می کردم با اخم بهم هشدار می داد که بذارمش زمین......

عصر که شد آش و بین همسایه ها پخش کردیم..کل واحدا رو که دادیم هیچ، بیرون مجتمع هم به همه آش رسید..

تو هال سفره پهن کردیم ونشستیم رو زمین..بی بی می گفت پا سفره ثوابش بیشتره..بعد از دعایی که بی بی خوند اولین قاشق آش و گذاشتم دهنم ..وای، عالی بود..

همه با ولع می خوردن و از بی بی و دستپختش تعریف می کردن..

دیگه هیچ کس واسه شام گرسنه ش نبود..

چقدر اون شب گفتیم وخندیدم..از ته دل شاد بودیم..بعد از این همه فراز و نشیب با خیال راحت می خندیدم و من تو هر دقیقه از این خوشی خدا رو فراموش نکردم و شکرگزارش بودم....

اخر شب بی بی اصرار داشت با امیر اینا برگرده..می دونستم قصدش چیه.. می خواست ما رو با هم تنها بذاره..با دیدن دست گلی که آرشام اون روز عصر به اب داد حتما فکر کرده به این تنهایی نیاز داریم..

این مدت هم به خاطر من موند..که دست تنها نباشم ......

بعد از رفتن مهمونا اصلا احساس خستگی نمی کردم..آرشام هم صورتش نشون نمی داد که خسته باشه..بنابراین بهترین موقعیت بود که سوالام و یه بار دیگه ازش بپرسم..

دو تا چایی که یکیش به خاطر آرشام کمرنگ بود ریختم و رفتم تو هال..

رو به روی تلویزیون نشسته بود..سینی رو گذاشتم رو میز..

دست چپش و به طرفم دراز کرد..

با لبخند دستم و گذاشتم تو دستش ..

منو نشوند رو پاش و دستش و دور کمرم حلقه کرد ..

و نفسای داغش و که واسه من طرواتی از زندگی بود لا به لای موهای بلند و افشونم رها کرد.. 

خندیدم و یه کم صورتم و کشیدم عقب..

-آرشام؟....

محو عطر موهام بود هنوز..چشماش و بسته بود و نفس می کشید ..و با یه نفس عمیق و آه ِ بلند: نمی دونی چقدر حسرت کشیدم..واسه عطر این موها که دیوونه م می کنه..دیـوونه.....

من که تو دلم قند اب می کردن ناز کردم و دلخور گفتم: فقط موهام؟!..پس خودم چی؟!......

چشمای خمارش و آروم از هم باز کرد..زل زد تو صورتم، بعد هم تو چشمام..راز این چشما رو چطور بفهمم؟..باهام حرف می زنن و انگار که هیچی نمیگن....

کم کم داشتم تو اون یه جفت دریای شبگون غرق می شدم که صورتش و به صورتم نزدیک کرد و زیر گوشم با زیباترین لحن ممکن، قلبم و به تلاطم ِ احساسم وا داشت: با این امید هر روز بیدارم...

هر روز که می بینم تو رو دارم

هر روز حالم با تو آرومه....

حس می کنم خیلی دوست دارم

نرم بوسم کرد..گردنم و .. توی اون لحظه بالاترین و بهترین حس رو داشتم که حاضر نبودم با هیچ چیزی عوضش کنم..

و صداش همچنان منو به خلسه ای شیرین می برد که رهایی ازش امکان پذیر نبود:وقتی که دستات و می گیرم..

حس می کنم بی تو می میرم

شاید جهان من تو دستاته..

از دست تو من جون می گیرم

پنجه های مردونه ش رو آهسته سوق داد لا به لای موهام و با نوازش ِهماهنگ ِدستاش روی تنم، حالم کم کم داشت عوض می شد....داغ بودم..سوختم.... 

دست توی موهات می کنم نازم....

امروز که من دل به تو می بازم

و با هرم نفسش که با جمله ش همراه شده بود رعشه به تنم انداخت: این زندگی بی تو بی معناست..

من زندگیم و با تو میسازم.......

نفسم می رفت و بر می گشت..خدایا تموم سلولای بدنم عشق به آرشام و دارن فریاد می زنن..چکار کنم؟..می خوامش..بدون اون نمی تونم..

سکوتم و که دید و صدای نفس های نامنظمم که تو گوشش پیچید، حلقه ی دستش دور کمرم محکمتر شد و آروم از رو پاش بلند شدم..تو همون حالت که تو اغوشش بودم راه افتاد سمت اتاق..قدمام و باهاش هماهنگ کردم!..مقاومت نکردم....در برابر آرشام..در مقابل شوهرم خلع سلاح بودم..

دیگه وقتش بود..اینکه باهاش باشم..اینکه با هم باشیم..

رفتیم تو اتاق و درو بست.. نشستم لب تخت..کنارم نشست..نگاهمون تو چشمای هم بود..مسخ اون چشمای پر اشتیاق بودم..

اروم و با احتیاط خوابوندم رو تخت..مثل یه شیء ِ ظریف و شکننده هوام و داشت....روم خیمه زد..با یه مکث تو چشمام خم شد رو صورتم و با هر بوسه اتیش خواستن و خواسته شدنم رو شعله ورتر کرد....

اما...هنوز وضعیت و سلامتیش برام تو اولویت بود....تو همون حالت که اون داشت صورتم و می بوسید و نوازشم می کرد زمزمه کردم: خوبی آرشام؟.....

مکث کرد..و با یه بوسه ی طولانی گوشه ی لبم فقط گفت: خوبم..........سرش و اورد بالا و از لای چشمای نیمه بازش نگام کرد: 4 ماهت شده درسته؟....

سرم و تکون دادم..دستام و دور گردنش حلقه کردم که گفت: مشکلی پیش نیاد؟.....

منظورش و فهمیدم.. با لبخند گفتم: نمی دونم..از دکترم که پرسیدم گفت تو بعضی خانما ممکنه سخت بشه رابطه برقرار کرد..معمولا تو این دوره از بارداری رحم حساس میشه....

یه کم نگام کرد و با گفتن: پس هیچی ولش کن......خواست خودش و بکشه کنار که حلقه ی دستام و تنگ کردم و گفتم: اِ نه چرا؟!.......نگام کرد: تو و اون کوچولو از هر چیزی واسه ی من باارزش ترین..سرکوب کردن نیازم که چیزی نیست..........و با یه لحن خاص و لبخندی که کمرنگ رو لباش خودنمایی می کرد گفت: یادت نره من 10 سال تونستم دووم بیارم....

خندیدم و لوند و عشوه گرانه سرم و اوردم بالا و زیر چونه ش و بوسیدم: خب به امتحانشم نمیارزه؟....

هرم نفسم و نگاهه مجذوب کننده م صبر و طاقت و ازش گرفت و با یه نفس عمیق و یه نگاهه کوتاه تو چشمام خم شد روم....بلوزم و از تنم در اوردم و سرشونه م و ریز بوسید: بی خیالش بشیم بهتر نیست؟........سکوت کردم..نگام کرد: اگه به خاطر من داری اینکار و می کنی دلارام باید.........

لبام و گذاشتم رو لباش..شل شد..نه..به خاطر خودم بود..به خاطر خودش بود..به خاطر هردومون بود.....

گفتم شاید به امتحانش بیارزه و مشکلی نباشه ولی با اولین تماس دردم گرفت..لبم و که گزیدم فهمید..کشید کنار..نم اشک تو چشمام نشست..نگران صدام زد..نگاش کردم..پشت چشمام و بوسید: آخه چرا حرف گوش نمی کنی تو؟!......

خندیدم..ولی هنوز یه کم احساس درد و داشتم: تو چرا به حرف من گوش کردی؟...........

سر بینیم و با دوتا انگشتاش کشید: کی بود که با اون نگاهه خوشگلش داشت و*س*و*س*ه* م می کرد؟.......

قفسه ی سینه ش و بوسیدم: من که نبودم.......

کنارم دراز کشید..عرق کرده بود:آره تو که نبودی یه زن ِ دیگـ ........زدم به بازوش ومعترضانه صداش زدم: اِِِِِ ..آرشام!........

خندید و سفت تو بغلش نگهم داشت..رو موهام و بوسید..سرم و گذاشتم رو سینه ش..سمت راستش بودم.....

زمزمه کردم: خورد تو ذوق هردومون نه؟.....جدی گفت: نه....نگام کرد: لااقل از طرف من نه..نگاهه خیره م و که دید ادامه داد: تو مهم تری......دستش و گذاشت رو شکمم: بذار این کوچولوی شیطون به دنیا بیاد حسابی از خجالت هم در میایم..........بهش چشم غره رفتم که خندید و گفت: حالا شدی همون گربه ی وحشی ِ خودم......

خندیدم....دستش رو شکمم بود که..وروجک مامان خیلی اروم تکون خورد..آرشام که چون دستش رو شکمم بود تونست حسش کنه و متعجب نگام کرد..

تازه شروع شده بود و من با هر تکون غرق لذت می شدم..تو ماهه چهارم بودم و این تکون های کوچیک طبیعی بود..که طبق گفته ی پزشکم البته به مرور شدیدترهم خواهد شد..نمی دونم ولی این کوچولو انگار خیلی شیطون بود که به این زودی تکوناش و شروع کرده بود وگرنه یا اواخر ماه چهارم باید شروع می شد یا اوایل ماهه پنجم......

با دیدن صورت آرشام بلند زدم زیر خنده..و با یه لحن بامزه ای که هنوزم تو بهت بود گفت: چی شد الان؟تکون خورد؟.....

با لبخند سرم و تکون دادم....لبخند زد..اروم..پر از ارامش..پر از احساس..گونه م رو بوسید: ممنونم دلارام..از اینکه هستی..از اینکه با بودنت نوید ِخوشبختیم و میدی..از اینکه تو زندگیم هستی و بهم نفس میدی ازت ممنونم..هیچ چیز برام باارزش تر از این نیست که با تو باشم..تو یه کانون گرم..جزوی از یه خانواده..خانواده ای از خودمون........لبخند زدم..و هر چی عشق تو قلبم داشتم و ریختم تو چشمام و نثار نگاهه جذابش کردم..نگاهه مرد ِ زندگیم: منم همیشه آرزوی یه همچین خانواده ای رو داشتم..الان احساس خوشبختی می کنم، اونم با تموم وجود...

چند لحظه محو چشمام شد.....تک سرفه ای کرد و باز برگشت تو جلد سابقش..البته کاملا نمایشی..با اخم دستش و رو شکمم کشید و گفت: پدرسوخته از این همه جنب و جوش ِ ما عصبانی شده..و با یه چشمک بامزه ادامه داد: عیبی نداره از بچه ی آرشام بیشتر از اینم نمیشه توقع داشت..

جمله ی اخرش به قدری بامزه بود که بلند زدم زیر خنده....با حرص گفت: حقیقت و که گفتم خوشت اومد اره؟.....

با خنده سرم و تکون دادم......نتونست بیشتر از اون اخم کنه و لبخند زد: بالاخره این چند ماه هم تموم میشه دلی خانم....با بدجنسی خندیدم و گفتم: اوهوم..خب تموم بشه!....... فقط با همون نگاهه خاص سرش و تکون می داد..

محکم بغلش کردم ولی جوری نبود که به جای زخم رو سینه ش فشار بیارم....2 تا بوسه که رو موهام نشوند دلم و اروم کرد......

سرم رو سینه ش بود ..صدای قلبش و می شنیدم..ناخداگاه لبخند زدم..خدایا این صدا رو..این گرما رو..این خوشبختی رو..این محبت بینمون رو هیچ وقت ازمون نگیر..حتی کمرنگش هم نکن....

بعد از چند لحظه سکوت صداش زدم.....

-آرشام؟.....

--هوم؟........

-برام میگی؟....

--از چی؟!..

- از همه چی..همونایی که بهم گفتی وقتش برسه تعریف می کنی..گفتی بهت فرصت بدم، یادته؟....

نفسش و عمیق بیرون داد و گفت: خب......

- بهم بگو..همه چیزو..همه چیزو می خوام بدونم....

--خوابت نمیاد؟..

-نه..............نگاش کردم: تو چی؟....

--حتی یه ذره........

لبخند زدم: پس میگی؟.....

سرش و تکون داد....نیمخیز شد و پتو رو کشید رومون..تا اون موقع فقط یه ملحفه ی نازک رومون بود..تو اغوشش بودم و اون سرش و به پیشونیم تکیه داد.........

-- پس حالا که مشتاقی بدونی، بذار همه چیز و از اول برات بگم....از اینکه با اون 8 نفر چکار کردم تا اینکه چطور شد رسیدم اینجا....

-منم قول میدم وسط حرفات یه کلمه هم چیزی نگم..

--چرا؟!..

با لبخند نگاش کردم: که تمرکزت بهم نخوره..

پیشونیم و بوسید: تو که باشی هیچ وقت تمرکزم بهم نمی خوره گربه ی وحشی....

از صداقت کلامش برای هزارمین بار امشب قلبم گرم شد..

اره مشتاق بودم..

مشتاق ِ دونستن لحظه به لحظه ی این 5 سال دوری و جدایی ..

همونطور که بازوم و نوازش می کرد گفت: یادمه بهت گفته بودم اونا رو جمع کردم تو انبار....اون موقع از نفرت..از کینه..از هرچی حس ِ بد ِ تو دنیا پر بودم و تنها به دنبال انتقام..واسه اینکه آروم بشم..

فکر می کردم راهش اینه..رسمش همینه....که جونشون و بگیرم..که زجرشون بدم...که تلافی این همه سال بدبختیم وسر اونا خالی کنم..

از دید من مقصر بودن....فکر می کردم وقتی پیداشون کنم و بکشونمشون یه جا با همون چهره های ه*و*س باز و کریه مواجه میشم..همونطور که اون شب تو اتاق شاهد بودم اونم جلوی مادرم.....

ولی نبودن..اونا دیگه ادمای سابق نبودن....جالبه..حتی یکیشون حاجی شده بود و حاج اقا صداش می زدن..می گفت رفته مکه..توبه کرده....یکیشون بازنشسته و اون یکی تو کار بازار و یکی بساز بفروش و....

باورم نمی شد توی این 10 سال و این همه تغییر؟؟!!..من امارشون و داشتم ولی فقط امار کارهایی که می کردن اونم فقط تو محیط کار نه بیشتر..می گفتم اینا همه ش دروغ ِ ..کلک ِ واسه فرار کردن از گذشته ولی نبود..

اونجا پدری رو دیدم که به خاطر ابروی دخترش گریه کرد..پدری رو دیدم که به خاطر خودکشی دخترش نفرین کرد..ولی هیچ کدوم از دخترا اسیب جسمی ندیده بود..فقط روحا ..روحا داغون شده بودند..

به حرفاشون گوش کردم..گذاشتم بگن..زار بزنن..بگن از گذشته فاصله گرفتن و دیگه کاری باهاش ندارن..دیگه اون ادمای پر ابهت و مغرور گذشته نبودن..با دیدن ظاهر مفلوک و شکست خورده شون ارضا شدم..حس انتقامم ارضا شد وقتی دیدم که اینطور به زانو در اومدن اونم زیر شلاق ِسرنوشت....پس انتقامم و گرفته بودم..دیگه کاری باهاشون نداشتم..ولشون کردم..می دونستم ممکنه بعد از این مقابلم قرار بگیرن..حالا که فهمیدن من کیم واسه م شر درست کنن ولی از همه شون یه آتو داشتم..مخصوصا صدر که عین سگ ازم می ترسید..فهمیده بودن من کسی نیستم که بشه اونو دست کم گرفت..همین اونا رو تا سر حد مرگ می ترسوند و برای من تا همین حد کافی بود..

مکث کرد و با یه نفس عمیق گفت:می دونم پلیس یه چیزایی رو برات گفته ولی نه همه ی حقیقت و ..حقیقت از زبون اونا یه چیز ِ و از زبون من یه چیز ِدیگه..اونا اونچه که دیدن و گفتن ..و منم اونچه که دیدم و شنیدم و میگم..

حقیقت همینی ِ که می خوای بشنوی دلارام....اون ادمی که تو ماشین بود و پرت شد ته دره ِ من نبودم..کیوان کنارش بود ولی آرشامی که همه با چشم دیدن و شهادت دادن که تو ماشین بوده و اتیش گرفته من نبودم..اونی که مدارک آرشام و همراهش داشت من نبودم..

همه ی این حقه ها زیر سر ارسلان و شایان بود..مخصوصا ارسلان....وقتی با شایان درگیر شدم و صدای گلوله بلند شد پلیسا اونجا رو محاصره کردن..کیوان با اونا همکاری می کرد اینو هم من می دونستم هم شایان..

واسه ش بد تموم شد..بهش گفتم خودت و بکش کنار دردسر درست نکن ولی قبول نکرد..گفت «راهش همینه نه اونی که تو فکر می کنی»..قبل از اینکه اون همه اتفاق بیافته شاهد کشته شدن شکوهی بودم..اونم با چاقویی که افراد شایان گذاشتن بیخ گلوش و جا در جا شاهرگش و زدن..گفتن «ببین که با زیر دست وفادارت چکار می کنیم»..

بتول خانم..کسی که تو خونه م حکم بزرگتر و داشت و با اینکه یکی از خدمتکارام بود ولی با بقیه فرق داشت..درسته..جدی رفتار می کردم همیشه با غرور جلوشون می ایستادم ولی بازم همونطور که به بی بی احترام میذاشتم حرمت ِ اونو هم نگه می داشتم....

قلبش ناراحت بود ودر اثر شوک شدیدی که بهش وارد شده بود سکته کرد..اصلا واسه شون مهم نبود..جون دادنش و دیدن و هیچ کاری نکردن..دیدم و سوختم و دم نزدم.. گذاشتم به وقتش..قصد اونا هم عذاب کشیدن من بود..

وقتی اسم تو رو از زبون شایان شنیدم ظرفیتم تکمیل شد..خشم سراسر وجودم و پر کرده بود و با همین خشم هجوم بردم سمتش و با هم درگیر شدیم..ادماش منو بردن تو یه اتاق و کیوان پیشم نبود..

یه نفر و از نظر چهره تا حدودی شبیه به خودم، توی اتاق دیدم..با گریم! ....اینکار مختص ِ خود شایان بود که تو خیلی از خلافای سنگینش واسه گمراه کردن پلیس انجامش می داد!..

نوچه های شایان 7 نفر بودن و من 1 نفر..هر جوری بود خواستم از دستشون خلاص شم ولی نشد..کتم و از تنم در اوردن..اون مرد یه شلوار همرنگ شلوار من پاش بود ولی رنگش کمی تیره تر..کتم و تنش کرد و عینک افتابیم و به چشماش زد..تموم مدارکم و ازم گرفتن خواستن گردنبد و باز کنن که باهاشون درگیر شدم..یکیشون با ضربه ای که به گردنم زد گیجم کرد ..اونام از این فرصت استفاده کردن..

بیهوش نبودم ولی حسی هم واسه مبارزه نداشتم..اون مرد که مشابه ِ من گریم شده بود چند جای صورتش خون آلود بود که مثلا کتکش زدن اونم جای من....

فرستادنش بیرون و همون موقع صدای شلیک از پشت ساختمون اومد، کار پلیسا بود..اون ادما منو با خودشون از در پشتی بردن بیرون..دقیقا از جایی که پلیسا از محلش باخبر نبودن..ارسلان سر دسته شون بود..ولی خب بعد از اینکه منو منتقل کردن چند دقیقه بعد ارسلان هم رسید..خیلی ماهرانه از دست پلیسا فرار کرده بود..

همه چیزو بهم گفت..اون مردی که جای من رفته بود و با پول خریده بودنش..کیوان هم گول حقه ی این پست فطرتا رو خورده بود..جوری برنامه ریزی کرده بودن که صحنه ی اتیش سوزی کاملا طبیعی به نظر برسه و پلیسا فکر کنن که من مرده م..

ادمای ارسلان منو بردن بالای یه صخره و دستام و باز کردن و نقاب از صورتم برداشتن..با دیدن صورت ارسلان و اون پوزخند مسخره رو لباش بدون اینکه کنترلی رو خودم داشته باشم بهش حمله کردم..ادماش منو نگه داشتن و اون کثافت هم سواستفاده کرد و با مشت و لگد افتاد به جونم....با هر مشت و ناسزا پی به خشم و نفرت بی اندازه ش می بردم..اون هیچ وقت دوست من نبود..

می گفت این تلافی ِ تموم اون حقارتایی ِ که به خاطر من از هر بی سر و پایی دیده و شنیده....به نوچه هاش گفت ولم کنن..جونی تو پاهام حس نمی کردم ..زانو زدم..لب پرتگاه بودم..پایین دره پر بود از درختای کوتاه و بلند ولی شیب زیادی نداشت..

تو چشمام زل زد و فریاد کشید:«ازت متنفرم کثافت..اینجا دیگه اخر ِ راهه..نگاه کن..ببین کی داره اخر زندگیت و رقم می زنه..مـن..خیلی دردناکه اره..خیلی»..قهقهه زد: «امروز با دستای من به درک واصل میشی..کی می تونه باور کنه؟»..

از رو زمین بلند شدم ..اون که دید شل و بی رمقم فکر کرد نمی تونم کاری کنم ولی با مشتی که محکم بود و کاملا پیش بینی نشده به عقب پرت شد..کسی کاری نکرد چون ارسلان بهشون اشاره کرد جلو نیان..خون گوشه ی لبش و پاک کرد و با پوزخند اومد سمتم..اماده ی هر حرکتی از جانب ارسلان بودم که ماهرانه چرخید و با پشت پا به صورتم لگد زد..اگه پشتم دره نبود می تونستم تعادلم و حفظ کنم ولی با اون حرکت نفهمیدم چی شد که به عقب پرت شدم و......

لرزی که ناگهانی افتاد تو تنم و حس کرد..تنگ منو کشید تو بغلش و رو موهام و بوسید: خودم و بین زمین و هوا معلق دیدم..فریاد بلندم تو دل کوه پیچید..با دیواره ی صخره برخورد می کردم و به پایین کشیده می شدم..به هر چی که می تونستم چنگ زدم ..و همین تقلا کردنا سرعتم و کم کرد ..هیچ حسی تو دست و پام نداشتم..افتادم لا به لای شاخه های یکی از درختا..درد بدی رو تو پا و دستم حس کردم و زمانی که سرم با یکی از شاخه های بزرگ و خشک درخت برخورد کرد دیگه چیزی نفهمیدم..درست همونجا قبلا به دیواره ی صخره گرفته بود و خونریزی داشت.......

- پس تو......

-- بهت میگم.......

سکوت کرد..منتظر بودم که بگه..اینکه چطور زنده مونده و کی جونش و نجات داده؟!..

-- قبل از همه ی این اتفاقا وکیلم رو تمام و کمال در جریان گذاشته بودم..کارای فروش سهام و خونه رو اون انجام داد..خونه ای که تو کیش داشتم خریدار ِ دست به نقد داشت واسه ی همین زود ردش کردم سهام کارخونه رو هم که رو هوا می زدن چندتا از شریکام تو کارخونه همیشه دنبال یه فرصت بودن که براشون جور کردم..می موند اون خونه و کارکنانش که مراحل اخر فروشش بود و سعیدی می گفت پیگیرش ِ..ازم وکالت داشت و پول حاصله رو به حسابم تو سوئیس واریز می کرد..حسابی که هیچ کس جز سعیدی ازش خبر نداشت..حتی شایان.....

سعیدی و چندتا از محافظای سابقم همه چیزو زیر نظر داشتن..بهشون گفته بودم هر اتفاقی که افتاد مداخله نکنن..برام فقط اون مدارک مهم بود که جز خودم هیچ کس از محل نگهداریشون خبر نداشت..دونستنش برای هر کسی خطرناک بود..پای جون خیلیا وسط بود و نمی تونستم رو جون اون ادما همچین ریسکی رو بکنم..

نیاز داشتم تا توی موقعیت مناسب اونا رو، رو کنم..دنبال اطلاعات بیشتر از ارسلان و شایان بودم ولی تموم نقشه های منو نقش بر آب کردن..مدارک مربوط به خودم و که از بین برده بودم و پلیس بدون مدرک دستش به جایی بند نبود ..همیشه حکم یه مهره ی مخفی رو تو گروه شایان داشتم..کسی خارج از گروه از کارای من خبر نداشت، چه برسه به پلیس ها....اون کارایی که من برای شایان می کردم و هر کس دیگه ای هم می تونست انجام بده منتهی من با نفوذی که توی گروهش داشتم خیلی راحت رد گم می کردم و همین حضور نامحسوسم باعث می شد پلیس از وجودم و کارایی که می کردم باخبر نشه.... اون زمان فکر می کردم همیشه این منم که برنده م ولی اینطور نشد...........

ارسلان و ادماش سریع اونجا رو ترک می کنن که یه وقت سرو کله ی پلیسا پیدا نشه..می دونستن با پرت شدنم اونم از یه همچین ارتفاعی مرگم حتمی ِ ....

سعیدی که از دور مراقب اوضاع بود وقتی می بینه ارسلان همچین نقشه ای رو ریخته می ترسه و جلو نمیاد..مطمئنا هر کس دیگه ای هم جای اون بود همینکارو می کرد..افراد زبده و تعلیم دیده ی ارسلان کجا و افراد من که تنها چندتا محافظ شخصی بودند کجا..ارسلان اینجا کارش و خوب بلد بود....

نفس عمیق کشید..دستم و رو سینه ش حرکت دادم و نوازشش کردم.....

--وقتی چشم باز کردم که تو بیمارستان بودم..احساس سنگینی تو سرم و سوزش چشمام حتی یه لحظه دست از سرم بر نمی داشت..هیچ چیز و به یاد نمیاوردم..حتی اسمم و..حتی مردی که کنارم نشسته بود و می گفت وکیلم ِ ..

2 هفته تو بیمارستان بستری بودم..می گفتن 1 هفته ش و تو کما به سر بردم..دست و پام شکسته بود و به زور راه می رفتم..سرم درد می کرد..یه شب و بدون قرص و دارو نمی تونستم سر کنم....سعیدی منی که حتی هویتم و فراموش کرده بودم و با خودش برد خونه ش..اونجا با خواهرش مهناز و خواهرزاده ش امیر اشنا شدم..کم کم شدم جزوی از اون خانواده..با تموم محبتایی که می دیدم بازم تو خودم بودم..احساس می کردم یه چیزی تو زندگیم کمه..تو ضمیر ناخداگاهم به دنبالش می گشتم که این جای خالی رو چی می تونه پر کنه؟..یا حتی کی؟!..

جز تصویر یه دختر که چند شبی، خواب و خوراک و ازم گرفته بود..می فهمیدم با دیدنش اونم تو خواب نمی تونم بی خیالش بشم..واسه م یه رویا بود که کم کم با دیدنش روی دیوار اتاقم به واقعیت تبدیل شد..تا اون موقع حتی نمی دونستم می تونم نقاشی کنم..ولی یه روز بی اراده اینکار و کردم..اول رو کاغذ..وقتی به خودم اومدم که چشمام با دو تا چشم خندون وشیطون رو کاغذ گره خورد..مات اون یه جفت چشم شدم..جوری که دقت نکردم من نقاشی بلدم!..

اون تصویرو رو دیوار پیاده کردم..تازگی از امیر گیتار زدن و یاد گرفته بودم وهر وقت می خواستم تمرین کنم جلوی تصویر اون دختر می نشستم و تا زمانی که زل نمی زدم تو چشماش دستای سرد و لرزونم رو سیم های گیتار کشیده نمی شد.....به سیگار روی اورده بودم....اگه نمی کشیدم انگار یه چیزی گم کرده باشم همونطور سرگردون دور خودم می چرخیدم و عصبی می شدم......

بیتا دخترخاله ی امیر دختر شاد و شیطونی بود..نمی دونم چرا ولی اون موقع که تو فراموشی بودم شیطنتاش منو عجیب یاد یه نفر می نداخت..یکی که باهاش غریبه نبودم..به خاطر همین ناخداگاه می رفتم تو خودم و از اون جمع دوستانه فاصله می گرفتم.......

نفس عمیق کشید..دستم و رو سینه ش حرکت دادم و نوازشش کردم.....

--وقتی چشم باز کردم که تو بیمارستان بودم..احساس سنگینی تو سرم و سوزش چشمام حتی یه لحظه دست از سرم بر نمی داشت..هیچ چیز و به یاد نمیاوردم..حتی اسمم و..حتی مردی که کنارم نشسته بود و می گفت وکیلم ِ ..

2 هفته تو بیمارستان بستری بودم..می گفتن 1 هفته ش و تو کما به سر بردم..دست و پام شکسته بود و به زور راه می رفتم..سرم درد می کرد..یه شب و بدون قرص و دارو نمی تونستم سر کنم....سعیدی منی که حتی هویتم و فراموش کرده بودم و با خودش برد خونه ش..اونجا با خواهرش مهناز و خواهرزاده ش امیر اشنا شدم..کم کم شدم جزوی از اون خانواده..با تموم محبتایی که می دیدم بازم تو خودم بودم..احساس می کردم یه چیزی تو زندگیم کمه..تو ضمیر ناخداگاهم به دنبالش می گشتم که این جای خالی رو چی می تونه پر کنه؟..یا حتی کی؟!..

جز تصویر یه دختر که چند شبی، خواب و خوراک و ازم گرفته بود..می فهمیدم با دیدنش اونم تو خواب نمی تونم بی خیالش بشم..واسه م یه رویا بود که کم کم با دیدنش روی دیوار اتاقم به واقعیت تبدیل شد..تا اون موقع حتی نمی دونستم می تونم نقاشی کنم..ولی یه روز بی اراده اینکار و کردم..اول رو کاغذ..وقتی به خودم اومدم که چشمام با دو تا چشم خندون وشیطون رو کاغذ گره خورد..مات اون یه جفت چشم شدم..جوری که دقت نکردم من نقاشی بلدم!..

اون تصویرو رو دیوار پیاده کردم..تازگی از امیر گیتار زدن و یاد گرفته بودم وهر وقت می خواستم تمرین کنم جلوی تصویر اون دختر می نشستم و تا زمانی که زل نمی زدم تو چشماش دستای سرد و لرزونم رو سیم های گیتار کشیده نمی شد.....به سیگار روی اورده بودم....اگه نمی کشیدم انگار یه چیزی گم کرده باشم همونطور سرگردون دور خودم می چرخیدم و عصبی می شدم......

بیتا دخترخاله ی امیر دختر شاد و شیطونی بود..نمی دونم چرا ولی اون موقع که تو فراموشی بودم شیطنتاش منو عجیب یاد یه نفر می نداخت..یکی که باهاش غریبه نبودم..به خاطر همین ناخداگاه می رفتم تو خودم و از اون جمع دوستانه فاصله می گرفتم.......

بیتا و استادش اقای رحیمی تو بهبودیم خیلی کمک کردن..هر خوابی که می دیدم..حتی اونایی که بیش از اندازه شبیه به واقعیت بود رو با دکتر درمیون می ذاشتم..تموم تلاشم رو این بود که هر چه زودتر حافظه م و به دست بیارم..

سعیدی می گفت قبلا ازدواج کردم و من می گفتم امکان نداره..می گفت نمی دونه اون دختر کجاست و من هر شب و هر روز به این فکر می کردم که اون دختر کیه؟..اونو به تصویر رو دیوار ربط می دادم..و همین تصویر کمک کرد حافظه م و به دست بیارم..تو توی خوابم بودی..توی تموم اتفاقات زندگیم..و دیدن همین صحنه ها و حوادث کم کم حقایق و پیش روم پررنگ کرد..

اون زمان که تحت نظر پزشک بودم تازه ناراحتی قلبی پیدا کرده بودم و از اون جهت هم به اصرار امیر و بیتا تحت درمان قرار گرفتم..ولی وقتی حافظه م و به دست اوردم و دیدم نیستی..دیدم رفتی..دیدم که دیگه نمی تونم پیدات کنم و بدتر از همه اینکه دستم به هیچ جا بند نبود حتی پلیس.. دیدم و شکستم ..گفتم دیگه این زندگی رو نمی خوام..دکتر گفت سیگار کشیدن بیش از اندازه م و شوکی که بهم وارد شده بیماری قلبیم رو تحت شعاع قرار داده و این نشونه ی خوبی نیست..

حتی وقتی جواب آزمایش و دیدم و از زبون دکتر شنیدم که بیماریم تو چه مرحله ای ِهیچ حسی بهم دست نداد..اینکه شانس زنده موندم کم ِ ..

اون موقع ارزو کردم قبل از مرگم فقط یه بار تو رو ببینم..سیگارم و کم کرده بودم تا بیشتر زنده بمونم..اونم به خاطر دیدن دوباره ی تو..که این شانس و به خودم بدم..هر چند گناهکار بودم..لایق زندگی نبودم..خودم و داشتم مجازات می کردم..به خاطر تموم اون کارهایی که انجام دادم لایق این عذاب کشیدن ها بودم....به خاطرهمین به زندگیم فکر نمی کردم وقتی پیدات کردم که تو شدی همه ی زندگیم ولی دیگه دیر شده بود..دیگه زمانی واسه موندن نداشتم..

به پهلو دراز کشیدم و از تو بغلش اومدم بیرون..نگاهمون تو چشمای هم بود..اون گرفته و من تشنه ی جملاتی که به زبون می اورد........

-- خواستم تو رو از خودم دور کنم و به زندگی و خوشبختی نزدیک..ولی نمی دونستم دوباره دارم راه و اشتباه میرم و این مسیر اونی نیست که می خواستم..هر کار می کردم جلوی خودم و بگیرم..حساسیتام و نشون ندم و به فرهاد بی توجه باشم می دیدم نمیشه..نمی تونم....اینکه بدونی داری عذاب می کشی و بازم خودت و به سمت اتیش سوق بدی خیلی سخته..مثل تو هر ثانیه هزار بار جون دادن ِ ..

اخماش رفت تو هم..دستم و گرفت......

-- اون روز که فرهاد دستت و گرفت وگفت با هم نامزدین پام و اوردم بالا تا بیام سمتتون و بگیرمش زیر باد مشت و لگد و بزنم تو دهنش و بگم خفه شو بی همه چیز که نگاهت و محو زندگی ِ من کردی....اون چشمایی که عاشقانه زل زده بود به تو رو می خواستم با همین دستام در بیارم و وجودش و از هستی ساقط کنم ولی تیر کشیدن قلبم بهم نهیب زد..واسه دهمین بار..صدمین بار..هزارمین بار تو گوشم داد زد خودت همین و می خواستی..دیگه چرا ولش نمی کنی لعنتی؟....

اگه می موندم قلبم دووم نمیاورد و دردش و رسوا می کرد....پس رفتم..با اون حالم سوار ماشین شدم و از اون ویلایی که عمر و زندگیم و توش جا گذاشته بودم دور شدم....رفتم کنار دریا..تا جون داشتم داد زدم..تا رمق تو تنم بود فریاد کشیدم ..از خدا به خودش شکایت کردم..که چرا داغونم؟..چرا دیگه مثل گذشته نمی تونم قوی باشم و رو پام بایستم؟..چرا نمی تونم تو رو داشته باشم؟..چرا نمی تونم با خیال راحت دستات و بگیرم و تو چشمات زل بزنم و بگم ارومم؟....بهش گفتم نفس و از تو سینه م بگیر ولی زندگیم و نه..زندگیم تو بودی....واسه ت انگیزه داشتم ولی از طرفی گناهکار ِ این قصه من بودم..

چند تار از موهام و گرفت تو دستش و نوازش کرد..و با یه لبخند کمرنگ گوشه ی لباش که از روی غم بود ادامه داد:می دیدم این عذاب واسه منه..می دیدم این عذاب ثمره ی گناهان ِ منه و نمی خواستم تو رو هم تو این عذاب شریک کنم....وقتی برگشتم خونه تو حیاط که بودم سنگینی نگاهت و با تموم وجود حس کردم..چشمم که به چشمای نگرانت افتاد دلم گرفت..از خودم بدم اومد، منی که باعث آزارت بودم نه آرامشت..ناخواسته تو رو هم با خودم شکنجه می کردم..

همون موقع که نگاهت و دیدم فهمیدم هرکاری کنم بازم تو توی زندگیم هستی..چون نه خودم می خوام که نباشی و نه خودت راضی می شدی که بری و به این جدایی دامن بزنی..

تو چشمام نگاه کرد..با پشت انگشت اشاره ش گونه م و نوازش کرد و اروم گفت:فکر می کردی که نمی دونستم؟ تو منو فقط آرتام صدا می زدی در حالی که قلبا می دونستی من آرشامم..به زبون میاوردی که منو نمی شناسی و باهام غریبه ای ولی چشمات عکس تموم گفته هات رو فریاد می زد..

پیشنهاد رفتن به روستا از من بود..واسه اینکه یه موقعیت جور شه و بهت بگم ..ولی نه از موندن..از رفتن..

می خواستم این تیر شکسته رو تو تاریکی رها کنم ولی به جای هدف، قلب خودم و نشونه گرفته بودم..اون روز وقتی تو قبرستون فهمیدم تا حالا سر اون قبر کذایی نرفتی نمی دونی چقدر خوشحال شدم..یه حالی بهم دست داد که قابل وصف نبود....ولی تو قبل از اینکه شاهد نگاهه گرم و پر از اشتیاق من باشی گذاشتی رفتی..من هیچ وقت اون آهنگ و تو جمع نمی خوندم..ولی اون شب فرق داشت..اون شب شبی بود که بهونمم کنارم نشسته بود..همونی که بهونه ی این آهنگ و ترانه بود....

ولی بازم غرورم اجازه نداد بهت نزدیک بشم و با نگام ازت دوری می کردم..اما صدای تپش های قلب ضعیفمم با صدای آهنگ هم ترانه شده بود ..و این فریاد دلم بود..با تموم وجود توی خط به خط ِ اون آهنگ..

خودش و کشید سمتم..به پشت خوابیدم..یه دستش و گذاشت زیر سرش و خیره نگام کرد........

--وقتی گذاشتی رفتی دنبالت اومدم..نتونستم اون یه جفت چشم بارونی رو طاقت بیارم..ولی حالم بد بود.......

چشماش و باریک کرد و از ته دل آه کشید: وای وای وای که چقدر سخت بود خودم و جلوت نبازم و به زانو در نیام..بغلت که کردم باید قلبم درد می گرفت ولی اینطور نشد..دستت که به پشت چشمام خورد اروم شدم..یه ارامش خاص و تکرار نشدنی..تو بغلم که خوابت برد سریع رسوندمت تو کلبه.......

خم شد رو صورتم و رو لبم و ریز بوسید..بدون اینکه بین صورتامون فاصله ایجاد کنه از همون نزدیک تو چشمام زل زد و زمزمه وار گفت: دیگه بقیه ش و لازم نیست بگم..می دونم که خودت می دونی....اونجا توانم و ازم گرفتی..دیگه دستم پیشت رو شده بود....دست آرشام..پیش یه دختر شیطون و وحشی رو شده بود..خیلی حرف ِ ها..

خندیدم....معترضانه گفتم: من وحشی َم؟!..

یه تای ابروش و انداخت بالا و از گوشه ی چشم نگام کرد: نیستی؟!....

با لبخند نگاش کردم....سرش و تکون داد و همونطور که با موهام بازی می کرد گفت: الان شاید نباشی..ولی قبلا یه دختر وحشی و گستاخ و بی پروا بودی که همین بی پروایی هات تونست نظرم و به تو جلب کنه..

با لبخند گفتم: یه چیزو نگفتی....

--چی؟!..

- یادمه عکسمم با خودت برده بودی..اون و چکار کردی؟!..

سرش و تکون داد و گفت: اره ..ولی وقتی خواستم برم پیش شایان با خودم نبردم..همراهه اون مدارک یه جا مخفیشون کردم..موبایلمم همونجا بود..وقتی حافظه م و به دست اوردم مدارک و تحویل پلیس دادم..بعد از اینکه خیالم از اون مدارک راحت شد پیگیر ارسلان و شایان شدم.... یادته گفتم نفر دهم این بازی پدرم ِ ؟..کسی که نه می دونستم کیه و نه ازش نشون یا عکسی داشتم....

-اره خوب یادمه..چطور؟!....

اخماش و کشید تو هم..

با یاد اوریش نگاهش و غم پر کرد..ولی صداش هنوزم جدی بود..

--یکی از نوچه های منصوری یه پاکت به دستم رسوند..منصوری فهمیده بود دارم بر علیه ارسلان یه کارایی می کنم و از این بابت خوشحال بود..ولی اونم یکی مثل شایان، واسه م فرقی نداشت..توی اون پاکت از پدر واقعیم گفته بود..از کامران شایان..برادر همایون و کامبیز شایان..حرفاش با سند و مدرک بود..مدارکی که ثابت می کرد اون پدرمه..عکساش با مادرم....حتی تموم نامه های اونا رو برام فرستاده بود..همراهه ادرس و نشونی کامران..

وقتی تحقیق کردم فهمیدم تمومش حقیقت داره..من پسر کامران بودم..کسی که برادر شایان و عموی ارسلان بود..

پوزخند زد..تلخ و عاری از احساس.......

-- نمی تونستم باور کنم..شوک بدی بود..اینکه این همه سال خودم و از تهرانی ها می دونستم و حالا از خون ِ شایان ها بودم..منصوری گفته بود که با پدرم دوستای صمیمی بودن..اینکه شاهد عشق بین کامران و مادرم بوده..می گفت خیلی وقته دنبالمم ِ که این مدارک و بهم بده ولی خب بعد از اون اتفاق دیگه اثری از من پیدا نکرده..

پدرم به زمان الان تا 8 سال پیش زنده بود ولی اینجا زندگی نمی کرد..تو فرانسه.. تو تنهایی وغربت........تا اینکه در اثر این بیماری جونش و از دست میده....منصوری روزای اخر عمرش و می گذروند و رو ویلچر گوشه نشین شده بود..گفت قبل از مرگم باید این راز و بهت می گفتم..گفت کامران ازم خواست هیچ وقت بهت هیچ حرفی از هویت واقعیت نزنم ولی تو باید بدونی که کی هستی..تو هم یکی هستی مثل شایان و واسه همین همیشه ازت متنفر بودم چون زیر دست اون عوضی بزرگ شدی و جلوی من قد علم کردی..گفت پدرت هیچ وقت مثل شایان نبود....می دونستم با گفتن حقایق هنوزم سعی داره منو ازار بده..این مرد بازم داشت تو لباس گرگ نقش بازی می کرد....

اون اوایل که فهمیده بودم برام اهمیت زیادی داشت ولی کم کم همه چیز و فراموش کردم چون تو رو پیدا کردم..

خیلی جالبه، زندگیم شده بود مثل یه پازل.. که یه قسمتش و گم کرده بودم و.. تو اون قسمت ِ گم شده م بودی..

کنارم بودی اما....نمی تونستم تو رو برای همیشه داشته باشم..چقدر سخت بود و این عذاب و با تموم وجود حس کردم..وقتی نداشتمت خودم و با گل های یاس سرگرم می کردم و اگه هفته ای 4 روز به امیر اینا سر می زدم بیشتر محض خاطر اون گلا بود..

مهناز خانم و مثل مادرم می دونستم و امیر و مثل برادرم..وقتی قرار شد هویتم و ازت مخفی کنم شدم آرتام..این پیشنهاد امیر بود که اسم برادرش و انتخاب کنم ..

- ارسلان چی؟..چطور پاش تو زندگیمون باز شد؟.. 

-- ارسلان از خیلی وقت پیش دنبال من بود..حتی وقتی هنوز تو رو پیدا نکرده بودم..اون زمان هم حس می کردم یکی همیشه سایه به سایه دنبالم ِ ولی نمی دونستم اون ادم ارسلان ِ ..فکر می کردم مرده..اون موقع که دنبالش بودم بهم گفتن کشته شده..ولی زنده بود.. و دنبال یه موقعیت مناسب که بهم ضربه بزنه....حتما وقتی تو رو دیده نقشه ش و عوض کرده..

به پشت رو تخت دراز کشید و دستاش و رو سینه ش قلاب کرد..نگاهش به سقف بود و نگاهه من به لباش..

--اونم گرگ بود..یه گرگ زاده..نتونست عوض شه..نخواست که تغییر کنه..حاضر بود به هر ریسمون ِپوسیده ای چنگ بزنه فقط بتونه منو شکنجه کنه..حرص و طمع چشماش و کور کرده بود..وجودش پر بود از نفرت و کینه......

سرش و چرخوند سمتم و نگام کرد..و با یه مکث کوتاه گفت: منم یه روز جای اون بودم ولی ارسلان نبودم..اگه راه و رسم اونا رو قبول داشتم الان اینجا نبودم..

با لبخند سرم و تکون دادم..موهام و از تو صورتم کنار زدم و گفتم: اقای سعیدی کجاست؟!..تو این مدت ندیدمش..

-- آلمان زندگی می کنه، پیش پسرش..ولی تا چند ماهه دیگه بر می گرده.......

چشمای خمارم و که دید لبخند زد و گفت: دیگه خوابت گرفته آره؟..

-اوهوم....

و صورتم و تو بالشت فرو کردم..نرم بود....با شنیدن صداش نگام چرخید روش......

--بیا اینجا.......

به اغوشش اشاره کرد..لبخند زدم و گفتم: نچ..نمیشه..

با تعجب گفت: چرا؟!..نترس گازت نمی گیرم.......

خندیدم: نه اخه می ترسم نصف شب حالم بد شه..دقیقا دم سحر که میشه به هر چی بو اطرافم ِ حساس میشم..چه عطر و گل، چه تن و بدن تو و حتی خودم......

-- پس به خاطر همینه که این مدت با فاصله ازم می خوابیدی؟!..

- دقیقا....ولی دکترم می گفت چند ماه اول اینجوری ِ کم کم خوب میشم..البته الان خیلی بهترم تا 1 ماه پیش که صبح ها نمی تونستم تکون بخورم..

دستش و گذاشت زیر سرش..هر دو به پهلو خوابیده بودیم.....

سکوت بینمون چشمام و سنگین کرد..انقدر بهم خیره شد و با نگاهش صورتم و نوازش کرد که نفهمیدم کی چشمام گرم شد و خوابم برد..

یه خــواب پر از آرامـــش.......

*************************

رفت جلوی آینه..داشت یقه ی پیراهنش و درست می کرد....

دلخور گفتم: می خوام بدونم چی میشه باهاش حرف بزنم؟!..

اخماش و طبق معمول کشیده بود تو هم..یه نگاهه جدی هم چاشنیش کرد و تو همون حالت که کتش و می پوشید گفت: دلارام یه بار گفتم نه بگو خب..این قضیه از نظر من منتفی ِ ..

لجم و در اورده بود..دستم و به کمرم گرفتم و اروم از رو تخت بلند شدم: ولی این نظر تو ِ نه من!..فرهاد مثل برادر ِ منه دوست دارم سر و سامون بگیره!..کی بهتر از بیتا؟!..با وقار..متین..فهمیده..درست مثل فرهاد....

یه کم از عطر همیشگیش و زد به گردنش و کمی هم به مچ دستش....و در حالی که ساعت مچیش و می بست با همون حالت قبل که حالا جدی تر هم شده بود گفت: من دارم میرم..همه چیز و به بی بی سپردم، تا نیم ساعت دیگه می رسه..اگه به چیزی نیاز داشتی بهم زنگ بزن سر راه می گیرم میارم....

جوابش و ندادم در عوض با اخم رومو ازش گرفتم..بی توجه به اخم و تَخم ِ من اومد جلو..و بعد از یه مکث کوتاه خم شد رو صورتم و گونه م و بوسید!..

با کمی ناز سرم و کشیدم عقب....بازوهام و گرفت و سرش و اورد جلو..نگاهه من به پنجره ی اتاق بود و سنگینی نگاهه اون به نیم رخ ِ گرفته ی من..

-- این موضوع این همه برات اهمیت داره که به خاطرش اوقات ِ هردومون و تلخ می کنی؟!..

از گوشه ی چشم نگاهش کردم: اگه اهمیت نداره بذار با بیتا حرف بزنم.....

نرم گونه م و گاز گرفت و با لبخند گفت: چون اهمیت نداره میگم نمی خوام باهاش حرف بزنی..اصلا به ما چه؟!..

با اینکه جای گازش درد نگرفته بود ولی بدخلق شدم و دستم و گذاشتم رو صورتم..

نشستم لب تخت..سکوتش عصبیم می کرد..با سر انگشتام ساتن براق رو تختی رو لمس می کردم....

حضورش و پشت سرم احساس کردم..حتی برنگشتم نگاش کنم..فقط صداش و شنیدم که گفت: عصر که برگشتم در موردش حرف می زنیم..مراقب خودت باش....یادت نره که چی گفتم......

سرم و بلند نکردم..می دونستم از کم محلی متنفره..و حالا اینو از صدای بازدم عصبی نفسهاش می تونستم بفهمم.....یه نفس عمیق کشید و با قدم های بلند بدون خداحافظی از اتاق رفت بیرون....هنوز در کامل بسته نشده بود که سرم و چرخوندم سمتش و خواستم چیزی بگم که....صدای کوبیده شدنش دلم و لرزوند!....

پوفی کردم و چشمام و بستم..بچه تو شکمم لگد زد..چشمام و باز کردم....دستم و گذاشتم روش..

نازش کردم و با لبخند کمرنگی که رو لبام بود زمزمه کردم: شیطونی نکن مامانی..چیزی نیست..فقط یه کوچولو رو اعصاب بابات رژه رفتم..ولی حقش بود نه؟!....

نفسم و دادم بیرون و کمی بلندتر گفتم: آخه بابات چرا اینقد قُد و یه دنده ست؟!....

شکمم منقبض شد..خندیدم....از رو تخت بلند شدم و کنار پنجره ایستادم..

کمرم یه کم درد می کرد..ماه آخر بارداریم بود و طبق گفته ی دکتر این درد های گاه و بی گاه طبیعی بودند!..

از اون فاصله نگام و دوختم به خیابون..تا شاید ماشینش و ببینم..چند دقیقه همونجا موندم..تا اینکه در پارکینگ باز شد و ماشین آرشام با سرعت اومد بیرون!....هنوزم عصبانی ِ .. 

تا هر کجا که می شد با نگاهم بدرقه ش کردم!..پرده رو انداختم....

مثل هر روز صبح که تنها می شدم با دخترم حرف می زدم تو همون حالت که داشتم تخت و مرتب می کردم گفتم: بابات خیلی کله شقه....لبخند زدم و ملحفه رو کشیدم رو تخت: ولی به حرفش گوش نکن..اون میگه چشمات به من بره ولی من میگم عاشق چشمای بابا آرشامتم!....

دردم بیشتر شده بود..اخمام و ناخداگاه کشیدم تو هم و نشستم رو صندلی..سعی کردم فکرم و مشغول کنم تا این درد یه جوری از یادم بره!....

بچه مون دختر بود..اینو دکترم تو ازمایش سونوگرافی که انجام داد بهم گفت..

رنگ اتاقش و صورتی مات انتخاب کرده بودیم ..لوازم و لباسا و عروسکاشم همه دخترونه بود!..

رفتم تو فکر..به حرفای خودم و فرهاد تو مهمونی دیشب....خونه ی پری اینا دعوت بودیم..امیر از فرهاد هم خواسته بود تو مهمونی باشه..بیتا هم واسه یه هفته همراهه مادرش اومده بود تهران..اونجا چندبار نگاه فرهاد و رو بیتا دیدم و غافلگیرش کردم!..

تا اینکه طاقت نیاوردم و از خودش پرسیدم ..اولش یه کم من و من کرد و خواست از زیرش در بره ولی نذاشتم..وقتی دید چاره ای نداره همه چیز و گفت..اینکه مدتی ِ به بیتا علاقه مند شده!..

خدا می دونه که چقدر خوشحال شدم..دوست داشتم تموم خوبی هاش و یه جوری جبران کنم..

بیتا از همه نظر دختر خوبی بود..و اینکه احساس می کردم نسبت به فرهاد بی میل نیست ..

از دیشب هر چی به آرشام میگم بذار با بیتا حرف بزنم میگه نه به ما ربطی نداره..فرهاد اگه انقدر رو تصمیمش مصر ِ بره جلو و مرد و مردونه بگه که بیتا رو می خواد، دیگه چرا تو واسطه شی؟!....

ولی فرهاد برادرم بود..نمی تونستم نادیده ش بگیرم..ولی آرشام هم هنوز همون آرشام مغرور و یه دنده ای بود که هیچ حرفی جز حرف خودش و قبول نداشت!..اما بالاخره راضیش می کنم..هرطور که شده.......

صدای زنگ در و که شنیدم به خودم اومدم..

بی بی بود با لبخند اومد تو و صورتم و بوسید..

--ای وای مادر چرا تنت سرد ِ ؟!..

- نمی دونم بی بی..کمرمم خیلی درد می کنه!..

کمکم کرد بشینم رو مبل..چادرش و برداشت و نشست کنارم..

دستم و تو دستش گرفت و مهربون گفت: دخترم حتما فشارت افتاده..رنگ به رو نداری..دلتم درد می کنه؟!..

سرم و تکون دادم: آره ..زیر دلم......

نگران شد: خدا مرگم بده دختر..این ماه باید بیشتر مراقب باشی..

-دور از جونت بی بی....آخ..ای بی بی....بی بی.......

با دردی که یهو زیر دلم پیچید دستم و به شکمم گرفتم و خم شدم..بی بی بنده خدا که هول شده بود با ترس گفت: یا فاطمه زهرا..دلارام..دلارام..آروم باش دخترم..

از درد گریه م گرفته بود: نمی تونم بی بی..فکر کنم وقتش ِ ..خیلی درد دارم!..

با اینکه از سنش بعید بود ولی تر و فرز از جاش بلند شد و رفت سمت تلفن..نگران بود و دستاش می لرزید....

چشمام و بستم و سرم و به مبل تکیه دادم..

--الو....پسرم هر جا که هستی زود بیا خونه زنت حالش خوش نیست....نه مادر نگران نشو انگار وقتش ِ باید برسونیمش بیمارستان....باشه..باشه ....فقط مواظب باش هول نکنی مادر تو جاده بلا ملا سر خودت بیاری....خدا پشت و پناهت....

لای پلکام و باز کردم..بی بی گوشی رو گذاشت رو تلفن و رفت سمت اتاق: لباسات و میارم بپوش..الان شوهرت می رسه میریم بیمارستان!..

نای حرف زدن نداشتم..ضربان قلبم رفته بود بالا و رو پیشونیم و پشت لبم عرق سرد نشسته بود..درد هر چند دقیقه یه بار می گرفت و ول می کرد..و خدا می دونه که وقتی می گرفت چقدر درد می کشیدم و لبمو می گزیدم تا صدای جیغ و ناله م بلند نشه!....

به کمک بی بی لباسام و پوشیده بودم ..

صدای چرخش کلید تو قفل و بعد هم در با شتاب باز شد و هنوز خودش تو درگاه ظاهر نشده بود که صدای دادش تو خونه پیچید: بی بی..بی بی دلارام کجاست؟!....

بی بی دوید سمتش و گفت: پسرم آروم باش اتفاقی نیافتاده که..خداروشکر حالش خوبه فقط درداش نزدیک شده، بجنب....

آرشام بدون توجه به حرفای بی بی با دیدن من که ولو شده بودم رو مبل دوید سمتم و با نگرانی دو زانو رو زمین نشست..دستم و تو دستش گرفت وسرماش و حس کرد....

تند بغلم کرد و به مخالفتای من که می گفتم:« نکن واسه ت خوب نیست» بی اعتنا بود....

تو ماشین بودیم..اینبار که دردم شروع شد دیگه نتونستم جلوی خودم و بگیرم و با گریه ناله می کردم..مثل مار به خودم می پیچیدم و بی بی زیر گوشم دعا می خوند و لرزون فوت می کرد تو صورتم....با پر ِ چادرش آروم صورتم و باد می زد..

از تو کوره ی آتیش بودم ولی تنم سرد بود!....چشمام بسته بود و قطرات داغ اشک صورت یخ زده م رو می شست و گرمای اونام نمی تونست سرمای تنم و از بین ببره....

بی بی با بغض گفت: بچه م داره می لرزه..تنش سرد ِ می ترسم فشارش از اینم بیاد پایین تر..حالش خوب نیست پسرم تو رو خدا یه کاری کن!....

سرعت آرشام زیاد بود..صدای اونم می لرزید: هولم نکن بی بی..چیزی نمونده الان می رسیم..زنگ زدم به دکترش گفتم داریم میریم بیمارستان.....

و از پنجره رو به ماشین جلویی که آروم حرکت می کرد و جلوی آرشام و گرفته بود داد زد: مرتیکه بکش کنار..این همه بوق می زنم مگه کری؟..بکش کنار بت میگم!..

نفهمیدم یارو چی گفت ولی آرشام تا راه واسه ش باز شد پاش و گذاشت رو گاز......

حالم به قدری بد بود که نفهمیدم چطور رسیدیم بیمارستان و منو بردن بخش زایمان......

********************************

« آرشام »

کلافه تو موهام دست می کشیدم و طول و عرض راهرو رو قدم می زدم....تو حال خودم نبودم..موقعیت جوری نبود که به خودم مسلط باشم..

یکی از پرستارا که از اتاق اومد بیرون بی اختیار سرش داد زدم: یکی تو این خراب شده نیست جواب منو بده؟!..

با اخم گفت: چه خبرته آقا بیمارستان و گذاشتی رو سرت؟..کارایی که گفتم و انجام دادید؟....

به اتاق اشاره کردم: دادم دکترتون برد تو....یکیتون یه جواب درست وحسابی نمیده..زنم حالش چطوره؟!..

سکوت کرد....همون موقع خانم دکتر از اتاق اومد بیرون و گفت: چه خبره؟..چرا داد می زنی اقای محترم؟!..مگـ........

توپیدم: حوصله ی شنیدن حرف اضافه رو ندارم خانم فقط بگو زن من حالش چطوره؟....

بهش برخورد و اخماش و کشید تو هم..ولی صدای من انقدری بلند و جدی بود تا همونی رو بگه که به خاطرش رو اعصابم کنترلی نداشته باشم..

آروم گفت: شما صداتون و بیارید پایین تا من جوابتون و بدم..خانمتون حالش خوبه ولی بچه تو وضعیت نرمالی نیست..جز عمل سزارین راهه دیگه ای نداریم..

تو شوک بودم..

- یعنی چی؟!..یعنی چی که بچه حالش خوب نیست؟!..زنم چی؟..دلارام که.........

-- گفتم که حال خانمتون خوبه گر چه اگه عجله نکنید ممکنه جون ایشونم به خطر بیافته..من زایمانش و طبیعی پیش بینی کرده بودم ولی قبلا هم به خودش گفته بودم ممکنه وادار بشیم سزارینشون کنیم 2 ماه اخر بارداریش وقتی مجددا سونو انجام شد اینو بهش گفتم....حالا هم راه دیگه ای نداریم........

- خیلی خب..هر کار که می دونید لازمه انجام بدید....هیچی ازتون نمی خوام فقط جون زنم و نجات بدید....وگرنه........

عصبی گفت: آقای محترم ما به وظیفه مون عمل می کنیم..اینجا جای تهدید و این حرفا نیست!..مجبورم نکنید به حراست خبر بدم که شـ..........

یه قدم رفتم جلو که اونم یه قدم رفت عقب و کنار پرستار ایستاد..انگشتم و جلوی صورتش تکون دادم و جدی و محکم گفتم: شما پای هر چی که می خوای بذار..فقط یه تار مو از سر زنم کم بشه این بیمارستان و با تموم دم و دستگاه و پرسنلش رو سر تک تکتون خراب می کنم.....پوزخند زدم: اون موقع می خوام ببینم کی از وظیفه و این چرت و پرتا حرف می زنه؟!....

به اتاق اشاره کردم و بلند گفتم: حالا برو تو و کارت و انجام بده....مات و مبهوت وایساده بود منو نگاه می کرد که بلندتر گفتم: دِ یالا برو تو..........

ترس و تو نگاهه جفتشون دیدم ..با تک سرفه ای خودش و جمع و جور کرد و بدون اینکه چیزی بگه سریع رفت تو اتاق....

بی بی اومد کنارم و گفت: پسرم آرامشت و حفظ کن به فکر قلبتم باش مادر تازه چند ماهه عمل کردی....این بنده های خدا هم دارن وظیفه شون و انجام میدن چکارشون داری؟!....

به دیوار راهرو تکیه دادم .. گرفته و عصبی گفتم: چی داری میگی بی بی؟ مگه نمی بینی حال و روزمو؟....مکث کردم: امروز ازم دلخور بود..منم تو همون حالت ولش کردم رفتم شرکت....نگرانشم..شاید به خاطر من.........

سکوت کردم..بی بی نشست رو صندلی و گفت: فکرت و مشغول نکن پسرم..این جر و بحثا بین همه ی زن و شوهرا هست..ماهایی که سن وسالی ازمون گذشته میگیم نمک زندگی ِ..جوونای امروزی هم یه کم ناز دارن..باید نازشون و خرید..دلارام خیلی دوستت داره می شناسمش می دونم چیزی تو دلش نیست.........

نفسم و با آه عمیقی بیرون دادم و چیزی نگفتم..فقط سلامتیش برام مهم بود..

بعد از پر کردن فرم رضایتنامه و تشکیل پرونده دلارام و بردن اتاق عمل..می گفتن بچه تو حالتی نیست که طبیعی به دنیا بیاد....

هر دقیقه از فشار فکر و خیال بیشترعصبی می شدم..به هیچ کس خبر ندادم..

تا وقتی یه خبر خوش از این اتاق لعنتی نشنوم حاضر نیستم دل از این راهرو و سکوته سردش بکنم!..

تا اینکه پرستار لبخند به لب اومد بیرون..

-- تبریک میگم..هم حال خانمتون خوبه هم دختر کوچولوی نازو خوشگلتون!....

نتونستم لبخندم و پنهون کنم..نتونستم چشمام و ببندم و اونا شاهد خوشحالیم نباشن..نتونستم.......

دستم و بردم تو جیبم و به عنوان مژده گونی 10 تا تراول پنجاهی بهش دادم.....

با لبخند گفت: ما هنوز بچه رو نشونتون ندادیم اقای تهرانی.....

-- همین که خبر سلامتیشون و دادید کافی ِ ..کی می تونم ببینمشون؟!..

-- عجله نکنید خانمتون بهوش بیاد منتقل میشن بخش..کوچولوتونم همون موقع پرستار میاره تو اتاق پیش مادرش.......

- الان نمی تونم ببینمش؟!..

-- شما که تا الان صبر کردید این چند دقیقه رو هم تحمل کنید........با اجازه!..

از کنارم رد شد....بی بی با خوشحالی دستش و بلند کرد و گفت: خدایا هزارمرتبه بزرگیت و شکر....

و رو به من گفت: پسرم چشمت روشن..دختر برکت خونه ی پدر و مادر ِ .. نور امید ِ دل پدر و مادر ِ ..خدا خیلی دوستت داشته که خونه ت و پر نعمت کرده مادر....چشم و دلت روشن.......

لبخند زدم و گفتم: من میرم شیرینی بگیرم بیام شما همینجا باش.......

--باشه مادر برو خدا به همرات..فقط پسرم داری میری یه قدر پول صدقه بده.....

سرم و تکون دادم و دویدم سمت راهرو..

3 تا جعبه شیرینی گرفتم و یکی دادم پذیرش و یکی هم به خود خانم دکتر و بقیه رو دادم دست یکی از پرستارا تا تو بخش بین بیمارا و همراهاشون پخش کنه!....

وقتی رسیدم تازه می خواستن دلارام و بیارن تو بخش..

رو تخت می لرزید..رنگش مهتابی تر از همیشه شده بود و دندوناش و رو هم فشار می داد..از درد ناله می کرد .... 

با دیدنش توی اون حال و روز نتونستم خودم و کنترل کنم و سر یکی از پرستارا که تو اتاق بود داد زدم: اینجوری میگین حالش خوبه؟!....

--آقا ازتون خواهش می کنم اینجا دیگه داد و قال راه نندازید..لرز و درد از عوارض بعد از عمل ِ ..مشکلی نیست تا چند دقیقه ی دیگه آروم میشن..خواهش می کنم برید بیرون بذارید ما به کارمون برسیم!..

ملحفه ای که تو دستاش بود و کشیدم و گفتم: برو یه پتوی دیگه بیار....

مات مونده بود سر جاش..گفت: ولی.......

--ولی و اما و اگر نداریم خانم، برو یه پتو دیگه بیار بنداز روش این کمه......

با تردید نگام کرد و عصبی رو به همکارش گفت: خانم شکوری برو یه پتوی دیگه بیار....

همون موقع یه تخت چرخدار ِ کوچیک که دورش حفاظ داشت توسط یکی از پرستارا اومد تو اتاق....و نگام برای اولین بار رو صورت نوزادی افتاد که چشماش و بسته بود و صورت کوچولو و سفیدش زیر نور اتاق کمی به قرمزی می زد..

با دیدنش یه حس خاصی بهم دست داد....ولی جرات نداشتم قدم از قدم بردارم و برم سمتش..

پرستار با یه پتوی دیگه اومد تو اتاق و حواسم از رو بچه پرت شد.. 

قبل از اینکه بندازه رو دلارام از دستش گرفتم و خودم آروم کشیدم روش..لرز تنش کمتر شده بود..خم شدم و جلوی اون همه پرستار پیشونیش و بوسیدم..سرد بود....لباش تکون خورد و اسمم و صدا زد..زیرگوشش گفتم: همینجام دلارام..تو اروم باش!.....

هیچی نگفت..چشماش بسته بود..

پرستار_ آقای تهرانی بفرمایید بیرون چند لحظه.......

نیم نگاهی بهش انداختم و سرم و تکون دادم....

از اتاق رفتم بیرون..بی بی همه رو خبر کرده بود..

رو به امیر گفتم: تو چرا شرکت و ول کردی؟!..

امیر_ تا پری بهم زنگ زد خودم و رسوندم!..

پری اومد جلو وگفت: حالش چطوره؟..پرستارا نذاشتن همه مون بریم تو....

- خوبه..تازه می خواستم برم بچه رو ببینم که گفتن برو بیرون!..

امیر خندید: برادر ِ من با این قد و هیکلت رفتی تو اتاق اونم تو بخش زنان خب معلومه بیرونت می کنن .. درضمن اونام دارن کارشون و انجام میدن! شاید ایـ..

پوزخند زدم: تو یکی دیگه دَم از وظیفه شناسی ِ اینا نزن که به اندازه ی کافی امروز شنیدم!..

بی بی _من میرم پیشش..یه نفرو میذارن تو بمونه!....

- چطور؟!..منم که یه نفر بودم......

خندید: مادر تو مردی نمیشه که، درست نیست..

- ولی شوهرشم.....

امیر بازوم و گرفت: آرشام کوتاه بیا....رو به بی بی گفت: شما برو پیشش بی بی......

********************************

« دلارام »

جای بخیه هام درد می کرد..از همه بدتر کمرم بود.....

پرستار هر کار می کرد بچه سینه م و نمی گرفت.. بی بی کمک کرد و با کمک اون بچه نرم سر ِ سینه م و گرفت و با اون لبای کوچولو و سرخش آروم میک می زد و شیر می خورد....

خدایا چه حس خوبی....

یه حس فوق العاده ست..یه حس خاص....حسی که باعث شد دردم و فراموش کنم و نگاهم و به صورت نوزادی بدوزم که مادرش من بودم..تو اغوشم بود و با ملچ و ملوچی که راه انداخته بود قند تو دلم آب می شد....احساس مادر شدن..مادر شدن ِ حقیقی..یه جور حس هیجان..برام تازگی داشت!..

آرشام اومد تو..با دیدن من تو اون حالت جلوی در مکث کرد....لبخند زد..اومد طرفم و بدون اینکه نگاهش و از تو چشمام بگیره خم شد و اول گونه ی من و بعد هم گونه ی بچه رو بوسید....

و با یه لحن بامزه گفت: چه سر وصدایی راه انداخته!....

خندیدم..جای بخیه هام درد گرفت و اخمام جمع شد....

آرشام خواست چیزی بگه که پرستار تو درگاه ایستاد و گفت: همراهاتون می خوان بیان داخل....

آرشام تند برگشت سمتش و گفت: لازم نکرده!.......پرستار تو درگاه خشکش زد که آرشام به من اشاره کرد و گفت:قاطی ِ اون همراها مَردَم هست.......

پرستار که پی به منظور ارشام برده بود سرش و تکون داد .. پشت چشم نازک کرد و رفت بیرون..

بی بی با لبخند رو به آرشام که هنوز اخماش تو هم بود گفت: پسرم امروز کلی به این بنده خداها توپیدی..پرستارا تا اسمت میاد با ترس و لرز اجازه ی ورودت و میدن!..

خنده م گرفته بود ولی جلوی خودم و می گرفتم چون جای زخمم درد می گرفت و می سوخت.....

آرشام کلافه گفت: اعصاب واسه ادم نمیذارن بی بی..یه کدومشون جواب درست وحسابی به ادم نمیدن........

بچه خوابش برده بود و دیگه شیر نمی خورد..بی بی خواست از بغلم بگیردش که آرشام نذاشت و زودتر از بی بی دستاش و اورد جلو..

با لبخند نوزاد و گذاشتم تو بغلش و لباسم و بی بی مرتب کرد....محوش شده بودم..محو کسی که مرد زندگیم بود و بچه ای که ثمره ی این زندگی ِ پر از عشق بود..عشقی که آسون به دست نیومد!..

نگاهه آرشام به صورتش بود..به صورت معصوم و چشمای بسته ی نوزادی که مثل یک شی ء شکستنی و باارزش تو اغوش خودش جای داده بود ..

نگاهش آروم و قرار نداشت..خم شد و صورت نرم و لطیفش و بوسید..انقدر آروم که نتونستم چشم ازش بگیرم....

من و بی بی فقط نگاهمون رو آرشام و حرکاتش بود که ظاهرا سنگینی این نگاه رو حس کرد و برگشت..

با دیدن ما جدی شد و گفت: چیه؟!..بهم نمیاد؟!.....

بی بی خندید و چیزی نگفت ولی من گفتم: اتفاقا خیلی هم بهت میاد..واسه همینم داشتیم نگات می کردیم!..

لبخند زد و همون موقع در باز شد..

پری و امیر همراه مهناز خانم و لیلی جون اومدن تو......

***************************************

4 تا 6 هفته طول کشید تا کامل جای بخیه ها ترمیم بشه..تو این مدت که دکتر تجویز کرده بود باید استراحت کنم و چیزای سنگین بلند نکنم و بیشتر از مایعات استفاده کنم بی بی و پری یک دقیقه هم تنهام نذاشتن..

تا عصر پیشم بودن و عصر به بعد هم ارشام کنارم بود..با اینکه خسته بود ولی این خستگی رو به روی جفتمون نمیاورد و تو نگهداری بچه کمکم می کرد..

نصف شب نمی ذاشت بلند شم ..با اینکه واسه بچه اتاق مجاور و اماده کرده بودیم ولی نی نی لای لایش و اورده بودیم تو اتاق خودمون..

هیچ کدوم سر اسمش به کسی حرفی نزده بودیم..تا اینکه قرار شد یه مهمونی خانوادگی ترتیب بدیم و اونجا اسم نوزاد رو عنوان کنیم..براش شناسنامه گرفته بودیم منتهی کسی از اسمش چیزی نمی دونست!..

شب مهمونی همه بودن..یه بلوز آستین بلند شیری با یه دامن چین دار بلند همرنگش تنم کرده بودم که تو حاشیه های دامن طرحای جالب و نقره ای رنگی گلدوزی شده بود و وسط بلوزمم به حالت کج از همون گلدوزی کار شده بود..یه شال حریر شیری با رگه های نقره ای هم سرم کردم و گره ش رو از زیر موهام رد کردم و به حالت پاپیون کج بستم....

دخترم تو بغل پری بود و با امیر داشتن قربون صدقه ش می رفتن..

فرهاد و بیتا کناری نشسته بودن و داشتن با هم حرف می زدن..ظاهرا بحث سر یکی از عمل های فرهاد بود که بیتا کنجکاو بود در موردش بدونه....

جمعمون شاد و خونوادگی بود که آرشام رو به همه گفت: خب نوبتی هم که باشه نوبت ِ ....

پری و امیر و فرهاد و بیتا جمله ش و بریدن و گفتن: انتخاب اسم این خانم خوشگله ست؟!....

آرشام سرش و تکون داد..پری رو به من گفت: بگید بابا دقمون دادید..انقدر که سر اسم این کوچولو کنجکاوی کردما اگه سر سوالای امتحان ریاضی دبیرستانم دقیق بودم اون سال و رد نمی شدم!..

خندیدیم..

آرشام صداش وصاف کرد و گفت: از اونجایی که دلارام خودش این اسم و پیشنهاد کرد، منم ازش استقبال کردم....دخترمون دو حرف اول اسم باباش و دو حرف اخر اسم مادرش و داره..پس..........

امیر رو به هردومون گفت: آرام؟!....

من و آرشام با لبخند سر تکون دادیم....لبخند رو لبای تک تکشون نشست و بی بی گفت: واسه سلامتی نوه ی خوشگلم، آروم ِ دل ِ بی بی یه صلوات ِ محمدی........

اَللّهمَ صَلّّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ محمد .......

بی بی_ ایشاالله همیشه در پناهه خدا و زیر سایه ی پر برکت پدر و مادرش سلامت و خوشبخت باشه....اسمشم مثل خودش قشنگه..به رخ ناز و آرومش میاد بچه م..ماشاالله....

سرم و چرخوندم..آرشام داشت نگام می کرد..به روم لبخند پاشید..پر از عشق ....و من نگاهم و همراه با لبخندی از جنس احساس تقدیمش کردم!..تو دلم بابت این همه خوشبختی خدا رو شکر کردم..

اون شب همه به آرام چشم روشنی دادن..پری و امیر یه جفت النگو..وای که چه کوچولو وخوشگل بودن..

بی بی پلاک (و ان یکاد) و مهناز جون و بیتا هر کدوم یه دونه سکه ی تمام بهار آزادی..

فرهاد یه جفت گوشواره خریده بود که رو هر کدومش یه نگین سرخ خوشگل و کوچولو داشت..

و اما کادوی آرشام..دو تا جعبه ی مخملی گذاشت تو دستم..یکیش آبی بود و یکی دیگه ش که کمی هم بزرگتر بود قرمز..

توی جعبه ی آبی یه پلاک زنجیر ظریف به اسم خود آرام بود....و توی جعبه ی قرمز رنگ یه گردنبند که اینم باز پلاک بود ولی بزرگتر و خوشگلتر که دور تا دورش نگینای ریز و در عین حال درخشانی کار شده بود..

با دیدن اسم ِ روش تعجب کردم.. برام عجیب بود.... « دلاشام » ؟؟!!........

اسم و که خوندم همه با تعجب به ارشام نگاه کردن که آروم گفت: توقع این نگاه ها رو داشتم..ولی جوابش خیلی راحته..(دلا) که اول اسم دلارام ِ و (شام) اخر اسم آرشام....

پری خندید و رو به من گفت: دلی شوهرت تو مخفف کردن اسما استاد ِ ها..اون از اسم بچه تون اینم از اسم ِ رو پلاکت..یعنی خلاقیت به این میگنا......

و به گردنبند من اشاره کرد و همه خندیدن..

آرشام نگام کرد و با لبخند گفت: طلاساز ِ می گفت نمیشه هر دو تا اسم و روش حک کرد حک هم بشه ناخواناست..منم گفتم اینکارو بکنه..به نظر خودم که جالب اومد..

با لبخندی که هیچ وقت قصد ِ کمرنگ شدن نداشت، نگاش کردم و سرم و تکون دادم..اگه دور و برمون شلوغ نبود می رفتم تو بغلش و انقدر می بوسیدمش که هم خودم خسته شم هم اون....

این کارش در عین حال که برام عجیب بود ولی دوسش داشتم....دلاشام....خیلی جالب بود..از دیدنش ذوقی تو دلم نشسته بود که دوست نداشتم یه لحظه نگاهم و از روش بگیرم ....

موقع شام آرام گریه می کرد..مجبور شدم برم تو اتاق..

ارام داشت شیرش و می خورد که آرشام با یه سینی پر از غذا اومد تو....سینی رو گذاشت رو تخت..

با دیدن 2 تا بشقاب و2تا قاشق و چنگال لبخند زدم.....

به شوخی گفتم: چرا دوتاست؟!..این کوچولو که هنوز غذاخور نشده..

نشست کنارم..

-- بابای این کوچولو که غذاخور هست..نیست؟!..

خندیدم..

- ولی جلوی مهمونا زشته..تنهاشون گذاشتی؟!..

جدی گفت: غریبه که نیستن..تعارفشون کردم و خودمم اومدم اینجا......

یه برگ از کاهوهای ریز شده توی بشقاب سالاد گذاشتم دهنم و گفتم: خب همونجا کنارشون شامت و هم می خوردی.......

نگاهش به بشقاب غذاش بود که گفت: پایین نمی رفت!....

با تعجب گفتم: چی؟!..

یه قاشق پلو گذاشت دهنش و گفت :غذا........

خندیدم..آرام سینه م و ول کرد..خوابش برده بود..با احتیاط گذاشتمش تو تختش و برگشتم کنار آرشام ایستادم....

- آرام که خوابید بریم پیش بقیه........

دستم و گرفت و نشوندم رو تخت..

-- بگیر بشین شامت و بخور بعد میریم......

- اخه زشته........

اخم کرد و قاشق و داد دستم: زشت اینه که شام نخورده از در این اتاق بری بیرون..صدای قاشق و چنگالاشون و که می شنوی..بهشون بد نمی گذره تو غذات و بخور.....

با لبخند یه کم خورش فسنجون ریختم رو برنجم و گفتم: یعنی من عاشق این استدلال و منطقتم می دونستی؟!..

سرش و تکون داد و با همون لحن گفت: الان فهمیدم........

کنار هم شاممون و خوردیم و از اتاق رفتیم بیرون....

بنده خداها شامشون و که خورده بودن هیچ..میزو هم جمع کرده بودن..با کلی شرمندگی ازشون معذرت خواهی کردم ولی اونا می خندیدن و تعارف می کردن..مخصوصا پری که از بس سر به سرم گذاشت دیگه رو پا بند نبودم بس که خندیدم!.....

آخر شب بعد رفتنشون دیگه کاری نبود که انجام بدم........

ارام دومرتبه بیدار شد.. همه ی کاراش و انجام دادم و همین که یه کم شیر خورد خوابش برد..

قربونش برم درست مثل اسمش آروم و ناز بود....... 

آرشام لباساش و با یه تیشرت نازک آبی کمرنگ و شلوار راحتی عوض کرده بود!..

خیالم که از جانب آرام راحت شد دستام و از هم باز کردم و از روی خستگی کش و قوسی به خودم دادم و نشستم لب تخت..

آرشام دراز کشیده بود و نگاش به سقف بود!..

-آرشام.....

نگام کرد..به روش لبخند زدم..

-- چرا تو فکری؟!..

با یه نفس عمیق به پهلو خوابید:حوصله داری امشب یه کم با هم حرف بزنیم؟!..

سرم و تکون دادم و چهار زانو رو تخت نشستم: آره چرا که نه!....

یه کم تو چشمای هم نگاه کردیم که لباش و با نوک زبونش تر کرد و گفت: یادته بهت گفته بودم شب عروسی امیر و پری یه نامه به دستم رسید که از طرف ارسلان بود؟!..

سرم و تکون دادم.......

-- اون نامه رو شیدا اورده بود!..

جفت ابروهام از تعجب خود به خود رفت بالا: چی؟!..

سرش و تکون داد و با اخم کمرنگی گفت: شیدا و ارسلان با هم قصدشون انتقام بود..

- تو اینا رو از کجا می دونی؟!..

--

--هنوز آرام و باردار بودی که یه روز سروان زنگ زد رو گوشیم و ازم خواست یه سر بیام آگاهی..شیدا رو دستگیر کرده بودن..اونم به جرمش اعتراف کرده بود!.....

-پس..چرا این همه مدت پنهونش کردی؟!.....

-- ما دیگه با ارسلان و شیدا و کلا هر چی که به گذشته مربوط می شد کاری نداشتیم واسه چی باید بیخود و بی جهت ذهنت و مشغول می کردم؟..الان دیگه همه چیز تموم شده!..

-با شیدا چکار کردن؟!..

سرش و تکون داد و به پشت دراز کشید: نمی دونم....

بی مقدمه و بدون فکر پرسیدم: دلربا چی؟!..ازش خبر نداری؟!..

دوست داشتم بگه نه..دلربا به من چه؟..

ولی گفت: خبر دارم....

چشمام و بستم و باز کردم..بدون اینکه بپرسم از کجا؟..گفت: اون موقع که دنبال شایان بودم از گوشه و کنار شنیدم برگشته امریکا..ظاهرا همونجا هم با یه امریکایی ازدواج کرده......

یه نفس راحت کشیدم..آرشام متوجه نشد..نمی دونم چرا ولی از دلربا بیشتر از شیدا کینه داشتم..شاید به خاطر علاقه ش به آرشام............

من من کنان گفتم: یعنی ممکنه که.. یه روز پلیسا سر وقت تو هم......

نگام کرد..ادامه ندادم..و با لحن اطمینان بخشی گفت: ازچی می ترسی؟!..چه اینجا چه هر کجای دنیا که می خواد باشه هیچ قانونی بدون مدرک و دلیل کسی رو به عنوان مجرم دستگیر نمی کنه!..مگر اینکه کسی شکایت داشته باشه که در اونصورت پای پلیس کشیده میشه وسط..منم نه دست کسی آتو دارم نه مدرک..هر چی که بود و از بین بردم....

سرم و انداختم پایین..با حاشیه ی دامنم بازی می کردم که صداش آروم و گرفته پیچید تو گوشم: وقتی مریض بودم..وقتی دکترا گفتن راهه امیدی نیست..وقتی گفتن از بس سیگار کشیدی که شانس زنده موندنت زیر 50 درصد ِ ..وقتی تو رو نداشتم..وقتی کنارم نبودی با نگاهت و صدات بهم بفهمونی که هستم و هنوز دارم نفس می کشم زمان داشتم واسه فکرکردن..واسه رسیدن به اونچه که باید می فهمیدم!...اینکه گناهکاری مثل من اگه یه روز به دست قانون حکمش صادر نشه به دست خدا حتما میشه..اگه دادگاه و قانون ِ این مردم نتونه واسه گناهانی که انجام دادم حکم ببره حتما یه قانون دیگه هست که اینکار و بکنه......مکث کرد: نگام کن!.....

سرم و بلند کردم و از پشت پرده ای از اشک زل زدم تو چشماش....لبخند زد..خیلی کمرنگ....

-- اونجا بود که فهمیدم دنیا دارمکافاته..اگه اون مدارک و از بین بردم که دست پلیسا بهم نرسه درعوض خدا کاری باهام کرد که بفهمم هر عملی یه نتیجه ای داره..منم داشتم نتیجه ی کارام و می دیدم..نتیجه ی شکستن دل اون همه ادم بی گناه!..همکاری با کسی که روح شیطان و داشت..چه ارسلان و چه شایان هیچ کدوم ادمای درستی نبودن..وقتی تو ویلای شایان بودی ازم خواستن وارد گروهی بشم که کارشون قاچاق اعضای بدن بود..با شایان تموم کرده بودم....اون می گفت رئیستم باید بگی چشم و من می گفتم از اول به عنوان رئیسم روت حساب نکرده بودم که حالا دور برداری..فقط یه دِین بود که ادا شد و بس....

وقتی از کثافتکاریاشون سر در اوردم که تا اون موقع نمی دونستم ارسلان ِ پست فطرت داره با جسم و روح ادمای بی گناه چکار می کنه و تیکه تیکه اعضای بدنشون رو صادر می کنه اونور اب تازه تونستم بفهمم و ببینم که اطرافم چه خبره..من فقط یه گوشه از کارای کثیف ِشایان و دیده بودم نه همه رو....دیگه اونجا واسه تو امن نبود..تو هم قصدت انتقام بود ..فقط واسه اینکه کار دست خودت ندی و بدون اجازه ی من نری پیش شایان تصمیم گرفتم تو رو بفرستم پیشش تا تو کمترین زمان ممکن بیارمت بیرون، اینجوری حداقل زیر نظر خودم بودی....ولی تو لج کردی..نمی دونستی اون چه ادم رذلی ِ که جون ادما واسه ش قد یه اَرزَن هم ارزش نداره!....

چشماش و بست و نفسش و عصبی فوت کرد بیرون..چند لحظه طول کشید تا چشماش و باز کرد..ولی حالا نگاش به دیوار رو به رو بود..به دیوار اتاقمون.....

سرم و چرخوندم..من و آرشام کنار هم..همون تصویری که اون روز تو اتلیه انداخته بودیم..همون عکسی که ارشام با خودش برده بود حالا تصویر نقاشی شده ش رو دیوار اتاقمون خودنمایی می کرد..درست رو به روی تخت!..

هنوز آرام به دنیا نیومده بود که یه روز رفت خونه ی مهناز خانم و گفت که می خواد اون تصویر و از رو دیوار پاک کنه..می گفت من که دیگه اینجا نیستم پس نمی خوام عکس زنم رو دیوار این خونه بمونه....

نگاهش به همون سمت بود که گفت: تو کیش خواستم جلوی ارسلان نقش معشوقه م وداشته باشی چون می دونستم ارسلان ادم مطمئنی نیست..چشمش دختری رو می گیره که علاوه بر زیبایی یه غرور خاص هم تو چشماش داشته باشه!..اون موقع بود که دختر می شد طعمه و ارسلان شکارچی..برای به دام انداختنش هم از هیچ کاری دریغ نمی کرد..از هیچ کاری!....

سکوت کرد..خیلی کوتاه..لب پایینش و واسه چند لحظه به دندون گرفت و ادامه داد: اون موقع که مثلا با هم رفیق بودیم یه روز واسه گردش با چند تا از بچه ها گروهی زدیم به دل کوه..تو راه برگشت به یه رودخونه برخوردیم..رودخونه ای که جریان شدیدش حتی صدای پرنده ها رو هم تو خودش گم کرده بود....بچه ها می خندیدن و می گفتن تو یه همچین محیط مسکوت و بی روحی با وجود این رودخونه که هر کی بیافته توش مرگش حتمی ِ فقط یه اسم میشه روش گذاشت..رودخونه ی شیطان....

ارسلان می گفت از اونجا خوشش اومده ..حتی یادمه یه چندباری خودش تنها رفته بود کنار رودخونه..می گفت محل دنجی ِ و کسی کار به کارت نداره!....اون موقع نمی دونستم ادم خلافی ِ ..هنوز دستش واسه م رو نشده بود....وقتی تو رو دزدیده بود و تو نامه ش اسم رودخونه ی شیطان و اورده بود فهمیدم می خواد چکارکنه!..ارسلان خود ِشیطان بود..کسی که از اون محل تبعیت می کرد....از یه همیچن ادمی خیلی کارا ساخته بود و من از همین می ترسیدم!..

تره ای از موهام که اومده بود تو صورتم و با سر انگشتام فرستادم پشت....

- اون موقع که تو کیش بودیم..یادمه یه اتاق تو ویلا داشتی که می گفتی واسه ت با اتاقای دیگه ی ویلا فرق می کنه..حتی یادمه یه اسب هم به اسم طلوع داشتی که هیچ وقت چیزی در موردش بهم نگفتی....

لبخند کجی نشست رو لباش..درست مثل قدیما..

-- اون اتاق پدر و مادرم بود..مادرم اون اتاق و خیلی دوست داشت..بعد از مرگشون به هیچی دست نزدم..گذاشتم بمونن تا خاطراتمم باهاشون بمونه..شاید تا قبل از 20 سالگی همه ی خاطرات خوبم خلاصه می شد تو 1 هفته ای که همگی رفته بودیم کیش..اونجا یه لحظه لبخند از رو لبامون کنار نمی رفت..از ته دل شاد بودیم و غمی تو دلامون احساس نمی کردیم..در ضمن طلوع اسب آرتام بود..

لبخند زدم: خیلی جالب ِ که اسم برادر تو و برادر ِامیر شبیه به هم ِ ..

سرش و تکون داد و با لبخند گفت: فقط اسم برادر من که تو این دنیا آرتام نیست....

سکوت کرد..اخماش کشیده شد تو هم..لباش تکون می خورد ولی صدایی ازش بیرون نمی اومد..انگار می خواست یه چیزی رو به زبون بیاره ولی واسه گفتنش تردید داشت..چند بار نگاهش و ازم گرفت ....مردد بود......

-چیزی هست که بخوای بگی؟!..

پوفی کرد و تو جاش نشست .... صداش آروم بود..ولی عصبی.......

-- اون شب تو کلبه که از گذشته ی خودم واسه ت گفتم و یادته؟!..

-آره..چطور مگه؟!..

-- از لیلا هم گفتم..فقط اینکه سزای کاراش و دید..ولی از بعد مرگ پدرم و آرتام چیزی برات نگفتم......

سکوت کردم..سکوت کردم تا ادامه بده..مگه چی می خواست بگه که واسه گفتنش تردید داشت؟!..

خودش و کشید سمتم و دستام و گرفت..با تعجب به حرکاتش نگاه می کردم که در عین حال هم عصبی بود و هم ناراحت!..

-- ببین یه چیزی هست که خیلی وقته واسه گفتنش تردید دارم..اما الان نه..الان می خوام که بگم..میگم خیلی وقته چون مربوط به گذشته میشه..مربوط به همون شب تو کلبه..نگفتم تا یه وقت از دستت ندم..اون موقع ترس اینو داشتم ولی الان نه..الان نمی ترسم فقط نگرانم.....

- چرا نگران؟!..مـ.........

انگشت اشاره ش و گذاشت رو لبام: هیسسسس..فقط گوش کن..می تونم نگم و هیچ اتفاقی هم نمی افته..ولی با گفتنش خودم و خلاص می کنم..اینکه الان هیچ حرف ِ نگفته ای بینمون نیست اینم نباید باشه..خب؟!..

با تردید سرم و تکون دادم....قلبم انقدر تند می زد که نبضش و تا زیر گردنم حس می کردم!..

-- تازه چند روز از چهلمشون گذشته بود..اون شب پیش شایان بودم..مهمونی گرفته بود و طبق معمول کلی مشروب سرو شد..اون موقع هنوز وارد گروهش نشده بودم..تازه شروع کرده بودم که نزدیک شایان بشم و اونم راه و برام باز گذاشته بود..با اینکه یکی دو باری تجربه ش و داشتم ولی اون شب با خوردن چند پیک کله م داغ کرد..خیلی قوی بود..اول قصد خوردنش و نداشتم ولی به اصرار شایان تن دادم..به زور نشستم پشت ماشین و خودم و رسوندم خونه..از نظرهوشیاری که بد نبودم می تونستم تعادلم و حفظ کنم ولی داغ بودم..تنم شده بود کوره ی اتیش و قصد خاموش شدنم نداشت..

همین که خواستم برم تو اتاقم برق راهرو روشن شد و تا برگشتم لیلا رو تو لباس خواب تمام تور سفید و کوتاه دیدم..حالم خراب بود..اینو فهمید..برگشتم برم تو اتاق که بازوم و گرفت..گفت: کجا بودی تا این موقع شب؟..دستم و کشیدم .. قبل از اینکه برم تو اتاق سر رام وایساد..بوی عطرش که تو دماغم پیچید حال به حال شدم..تموم نقاط ِ غ*ر*ی*ز*ی بدنم فعال شده بود و چقدر سخت بود که تو اون سن باهاشون بجنگم و نخوام که کار دست خودم بدم....با اینکه هم سن و سال مادرم بود ولی هیکل ظریفی داشت..شاید واسه هر مرد دیگه ای ه*و*س انگیز بود..پسش زدم و بی حال گفتم: برو کنار....

رفتم تو اتاق..اونم پشت سرم اومد..گرمم شده بود..صورتم خیس ِعرق بود..پیرهنم و در اوردم و پرت کردم رو تخت..برگشتم دیدم پشت سرم ِ .. نگاهه خمارش میخ ِ بالا تنه م بود و نگاهه من با نفرت تو چشماش..سرش داد زدم: برو بیرون.. ولی برخلافش عمل کرد و بهم نزدیک شد..نا نداشتم تکون بخورم..دستاش و دور کمرم حلقه کرد و با بوسه ای که به قفسه ی سینه م زد حالم بد شد..بازوهای لختش و گرفتم و پرتش کردم کنار ولی ول کن نبود..می گفت:من امشب و مال ِ تو َ م تو هم مال من باش..

و یه مشت چرت و پرت دیگه که اگه توی اون وضعیت نبودم می گرفتمش زیر بار مشت و لگد و مثل یه سگ از خونه پرتش می کردم بیرون..ولی حرفاش و عشوه گریاش و نتونستم طاقت بیارم..اونم فهمید شل گرفتم..هم خمار بودم هم اون عوضی با حرکاتش به حال خرابم دامن می زد....دلارام باور کن رابطه ای که داشت صورت می گرفت کنترلش دست من نبود..فقط یه ه*و*س از جانب اون ه*ر*ز*ه* ی آشغال، همین .. با اینکه ازش نفرت داشتم ولی غیرارادی داشتم به خواسته ش تن می دادم..و به خودم که اومدم دیدم بدون هیچ پوششی تو بغلم ِ و........

ساکت شد..دستام علاوه بر اینکه سرد بود می لرزید..لبای خشکم و رو هم فشار دادم تا بغضم نشکنه..سرم زیر بود..صدای آرشامم می لرزید..و با همون کلمه ی اول دستام تو دستای مردونه ش مشت شد..

-- دیگه چیزی نمونده بود کار تموم شه .. یه لحظه لای چشمام و باز کردم..چون در اتاق باز بود سایه ی یه مرد و رو دیوار راهرو دیدم..اولش فکر کردم توهم ِ ولی حتی صدای قدماش و هم شنیدم..به زور لیلا رو از خودم جدا کردم و رفتم سمت در..مستی از سرم تا حدی پریده بود و حالا هر چی که بود از سر ش*ه*و*ت بود..که اونم با دیدن اون سایه و صدای پا کمرنگ شد..

پیش خودم احتمال می دادم که دزد باشه .. بی سر و صدا رفتم پایین وسط هال دیدمش..گلدون کریستال و از کنارم برداشتم و اروم رفتم پشت سرش..ناشی بود..حتی صدای نفساش و که از سر ترس تند و نامنظم شده بود و می شنیدم..دستم و بردم بالا که همون موقع برگشت و با دیدنم از وحشت داد زد و به حالت التماس افتاد رو زمین..یقه ش و گرفتم و بلندش کردم..می ترسید و التماس می کرد ولش کنم..و همین ترس زور و جراتش و ازش گرفته بود.. لیلا برقا رو روشن کرد..می گفت: ولش کنم و اون مرد التماس می کرد که تو رو جون عزیزت ولم کن..بذار برم گ..ه خوردم......داد زدم: تو خونه ی من چکار می کنی مرتیکه؟!..

پوزخند زد: اونجا بود که فهمیدم این یارو معشوقه ی لیلاست..از نبود من استفاده کرده بود و اورده بودش خونه ولی تا می فهمه اومدم می خواد یه جوری سرم و گرم کنه تا از طرفی اون مرد بتونه فرار کنه..ولی لیلا پست تر از این حرفا بود..چرا که به این بهونه داشت با منم مثل ِ.........

ادامه نداد..دستام و از تو دستش بیرون کشیدم که بین راه گرفتشون و محکم نگهشون داشت..نگاش نمی کردم.....

-- دلارام روت و از من برنگردون..دارم میگم چیزی نشد..فقط.........

عصبی دستم و کشیدم بیرون و از کنارش بلند شدم..جوری که آرام بیدار نشه گفتم: دیگه می خواستی چی بشه؟..اگه اون مرد ِ رو ندیده بودی و حواست جمع نمی شد لابد با هم.........

حتی نمی تونستم اسمش و به زبون بیارم..اره اون کاری که نباید می شد نشده بود ولی احتمال چی؟..اگه می شد چی؟..خودش داره میگه لیلا تونسته حس غ*ر*ی*ز*ه ش و بیدار کنه..داره میگه لخت تو بغلش بوده..حتما لمسشم کرده دیگه..

خدایا دارم دیــوونه میشــم..

خواست از تخت بیاد پایین که رفتم سمت کمد و بدون اینکه نگاه کنم یه دست از لباس خوابام و برداشتم و خواستم از اتاق برم بیرون که بین راه دستم و گرفت..

صداش عصبی بود: صبر کن ببینم، کجا داری میری؟..

- ول کن دستم و.....

برم گردوند..اما هنوز حاضر نبودم باهاش چشم تو چشم بشم..لباس و تو مشتم فشار دادم.....

-- این کارا واسه چیه؟..دارم بت میگم من کاری نکردم..می تونستم حقیقت و بهت نگم ولی نمی خواستم چیزی رو ازت پنهون کنم..اون موقع نگفتم چون از همین عکس العملت می ترسیدم....پشیمونم نکن!..

طاقت نیاوردم..زل زدم تو چشماش و به حالت پرخاشگرانه گفتم:مثلا پشیمون بشی می خوای چکار کنی؟!..هان؟!..چکار می کنی؟!..نکنه اینبار واقعا میری با یکی بدتر از لیلا می ریزیـ........

دستش و که اورد بالا ناخداگاه چشمام و بستم..نفسم برید..صدای نفسای عصبی و تندش باعث شد اروم لای پلکام و باز کنم..دستش تو هوا مشت شد..اخماش وحشتناک رفته بود تو هم و سفیدی چشماش به سرخی می زد..رگ پیشونیش برجسته شده بود و نبض کنار شقیقه ش تند می زد..

حرفام و کارام دست خودم نبود..نمی تونستم تحمل کنم که آرشام به غیر از من تن و بدن یه زن دیگه رو لمس کرده باشه و..تو بغل هم و با هم...........نه خدا..تصورشم برام غیرممکنه....

نگاه اشک الودم و از تو چشمای عصیانگرش گرفتم و از اتاق رفتم بیرون..صدای گریه ی آرام و شنیدم ولی نمی تونستم محیط خفقان اور اون اتاق و تحمل کنم..باید نفس می کشیدم..و تا پام رسید به پشت در نفس حبس شده م و دادم بیرون و اشک محبوس شده پشت پلکام راهشون رو پیدا کردن.....

رفتم تو اتاق آرام و لباسم وعوض کردم..به بهونه ی لباس خواستم بزنم بیرون که.. حالا به خاطر آرام باید بر می گشتم!..

شنلش و روش پوشیدم و بندش و بستم..ارام بی قراری می کرد ..رفتم تو دستشویی و چندتا مشت اب سرد به صورتم زدم..سریع با حوله صورتم و خشک کردم و برگشتم تو اتاق....

آرام تو بغل آرشام بود و نمی تونست ساکتش کنه..این موقع شب که بیدار می شد یا پوشکش و خیس کرده بود یا شیر می خواست..که وقتی چکش کردم دیدم فقط گرسنه ش ِ .. بچه رو که از تو بغلش گرفتم سنگینی نگاهش روم بود ..توجهی نکردم و پشت بهش نشستم رو تخت ..تو همون حالت که به آرام شیر می دادم نگاهم و فقط معطوف صورت خوشگل وسفیدش کرده بودم..با ولع سینه م و می مکید..

آرشام تا چند لحظه طول وعرض اتاق و با عصبانیت طی کرد و چند بار دستش و تو هوا تکون داد و خواست چیزی بگه که هر بار منصرف می شد..طاقت کم محلی هام و نداشت..بدون هیچ حرفی از اتاق رفت بیرون..

لبم و گزیدم تا گریه م نگیره....اَه..چیه هی پشت سر هم، هق هقت بلند میشه؟..یه کم خوددار باش..مثل دختر بچه ها اشکت دم مشکت ِ که چی؟!..

آرام خیلی زود خوابش برد..گذاشتمش تو جاش..نشستم رو تخت و به موهام چنگ زدم..کلافه بودم..خودم و به پشت پرت کردم رو تخت....خوابم نمی برد..تا سپیده ی صبح کلی تقلا کردم ..فکر و خیال دست از سرم بر نمی داشت..

تا اینکه نفهمیدم کی چشمام سنگین شد و خوابم برد..

نور از لای پنجره افتاد رو صورتم..چشمام و باز کردم..بی رمق نمیخیز شدم و به صورتم دست کشیدم..چشمام می سوخت..

کج شدم تا آرام و ببینم ..چشمم به پتویی افتاد که روم کشیده شده بود..تا اونجایی که یادم میاد قبل از اینکه چشمام بسته شه حتی یه ملحفه هم روم نبود..

از فکر اینکه آرشام اینکار و کرده لبخند نشست رو لبام که همزمان یاد اتفاقات دیشب افتادم و اون حس زیبا تو قلبم خفه شد....

****************************

2 هفته از اون شب لعنتی گذشته..هنوزم باهاش سرسنگینم ولی نه مثل اون شب....

با هم حرف می زنیم ولی کاملا معمولی!..

تو جمع مثل همیشه رفتار می کنیم ولی در خفا دیگه اون گرما بینمون نیست..آرشام خیلی تلاش کرد خودش و بهم نزدیک کنه ولی هر بار این من بودم که می کشیدم کنار..

اوایل به هر بهونه ای زود می اومد خونه و می گفت: می خوام بیشتر کنار زنم و دخترم باشم..

چند بار خواست باهام حرف بزنه..ولی من کناره گیری کردم..

می دونم مقصرم..می دونم دارم زیادروی می کنم..می دونم این حس سرکش زیاد از حد داره پیشروی می کنه....

می خواستمش..دیگه از این همه کم محلی و بی محلی خسته شدم..از این همه سکوت بینمون..خیلی سرد ِ ..که گاهی از سرماش تنم یخ می زنه..

ولی نیاز داشتم که اون پیشقدم بشه..چند روز ِ که منتظرم بیاد جلو و یه بار دیگه بخواد باهام حرف بزنه ولی اینکار و نکرده و بدتر هر روز داریم از هم فاصله می گیریم..

تموم عصبانیتم واسه چند روز بود..بعد از اون تا نگام به بالا تنه ش می افتاد جسم لخت لیلا می اومد جلوی چشمام..با اینکه هیچ وقت ندیده بودمش ولی تصورشم برام سخت بود..

تا اینکه همینم سرد شد..دیگه به لیلا و اون شب فکر نمی کردم..عصبانیتم که فروکش کرد نشستم با خودم فکر کردم ..که آرشام می تونست حقیقت و بهم نگه و این قضیه رو برای همیشه تو قلبش نگه داره....ولی اون اعتماد کرد و گفت..خواست یه بار دیگه صداقتش و بهم نشون بده..

اره خب ترسیده بود..هنوزم می ترسید..می گفت: نگرانم........نگرانیش بی مورد نبود..منم مثل همه ی زنای متاهل و متعهد ِ دنیا نمی تونستم شوهرم و اونطور که خودش تعریف می کرد تصور کنم..اونم با یه زن دیگه .....

غیرتی میشم..داد می زنم..پرخاش می کنم..چون دوسش دارم..چون آرشام فقط مال ِ منه و نمی خوام چه تو گذشته چه حال و چه اینده اون و با کسی قسمت کنم..

تا چند روز عصبانی َ م وبعدش پشیمون میشم که چرا بدون فکر حرف زدم و بدون فکر عمل کردم....مگه هر دومون گذشته ها رو به باد فراموشی نسپرده بودیم؟..مگه قرارمون همین نبود؟..مگه آرشام نگفت با این قلب جدید می خوام با تو یه زندگی جدید و شروع کنم؟..مگه این من نبودم که می گفتم گذشته با تموم سیاهی و نحسیش باید فراموش بشه و جاش تو دفتر سفید زندگیمون خطی از احساس و نثری از عشق و سطری از محبت بیاریم؟..

خیلیا هستن که تو گذشته کارای بدتر از این انجام میدن ولی حالا در کنار زن و بچه هاشون یه زندگی معمولی رو دارن می گذرونن..حتی هیچ وقت این راز و از گذشته شون فاش نمی کنن..ولی آرشام اینکار و کرد و من مثل همیشه خیلی زود جبهه گرفتم!..

حالا دنبال یه فرصت بودم..که بکشونمش سمت خودم..که یه حرکتی بکنه..بخواد بازم باهام حرف بزنه و خدا شاهده که اینبار جلوش و نمی گیرم..

امشب تولد پری بود ..

قرار بر این شد که شب بریم ویلا..

آرام و گرفته بودم بغلم و همونطور که باهاش حرف می زدم و نازش می کردم صدای زنگ تلفن بلند شد..شماره ی آرشام بود..لبخند زدم ولی قبل از اینکه جواب بدم تک سرفه ای کردم و نفس عمیق کشیدم!..

-الو، سلام..

مکث کرد و آروم ولی جدی گفت: سلام..هنوز پری نیومده؟..

-نه هنوز.....

و بازم یه مکث کوتاه....

-- تنهایی؟!..

لبخندم و خوردم..

-وقتی آرام پیشم ِ یعنی که تنها نیستم.....

سکوت کرد..فقط صدای نفساش و می شنیدم..

- واسه همین زنگ زدی؟!..

نفس عمیق کشید..یه جورایی آه مانند.......

-- نه..هیچی ولش کن....برو به کارات برس..فعلا!.....

و صدای بوق ممتد تو گوشی پیچید....

گوشی رو اوردم پایین..ناخداگاه لبخند زدم..

این مدت هر از گاهی به هر بهونه ای از شرکت زنگ می زد خونه..ولی غروش اجازه نمی داد چیزی بگه..به همین 2 کلمه بسنده می کرد..یا سراغ آرام و می گرفت یا یه موضوع دیگه ای رو می کشید وسط فقط واسه اینکه یه چیزی واسه مکالمه داشته باشه!..

بالاخره صبر و طاقت و ازش می گیرم..

با اینکه مقصر این بحث و کدورت من بودم ولی بازم دوست داشتم اونی که قراره این کشش رو تجربه کنه آرشام باشه....مطمئنا این خوی تو هر زنی بود که عاشق جلب توجه ِ شوهرش باشه..آرشام با اینکه گه گاه این توجهات رو نامحسوس به سمتم سوق می داد ولی هنوزم مغرور بود..نه تنها اون، منم غرورم و هنوز حفظ کرده بودم!..

آیفن زنگ خورد..

حتما پری ِ ..

قرار بود بیاد اینجا تا با هم بریم آرایشگاه......

********************************

تره ای از موهای فر شده م رو گرفتم تو دستم و کشیدم..ولش که کردم مثل فنر لرزید و رو شونه م نشست..

لبخند به لب داشتم به تصویر خودم تو آینه نگاه می کردم..آرایشگر نیمی از موهام و شینیون کرده بود و از سمت راست دسته ای از اونها رو فر ریخته بود رو شونه م..

از بس تافت و چسب ِ مو زده بود که از بوی تندش سرم گیج می رفت..

آرام تو بغل پری بود..آرایشگر اول رو صورت اون کار کرد بعد که کارش تموم شد من نشستم و پری آرام و گرفت..

لباسم همونی بود که با آرشام واسه عروسی پری خریده بودیم ..که البته اجازه ی پوشیدنش رو هم بهم نداد .. می گفت: وقتش که شد بپوش ولی امشب نه......

پری ذوق زده گفت: وای دلی چی شدی تو..لامصب برق لباست چش و می زنه..اینو کی خریدی؟!..

با لبخند به کمرم دست کشیدم: خیلی وقته.....سلیقه ی آرشام ِ ..

به شوخی خندید و گفت: همون..میگم.....

اخم کردم که خنده ش بلندتر شد..آرام بغض کرد و زد زیر گریه..بغلش کردم: بده من بچه م و با اون صدای نکره ت ترسوندیش..

چپ چپ نگام کرد: اوهـــو..خوبه حالا..بچه ی خودت ِ دیگه چرا میندازی گردنه صدای من؟!..اصلا اخلاقش به باباش رفته..ولی اون چشمای خاکستریش خاله پری رو کشـــته....

و گونه ش و بوسید..نشستم رو صندلی تا به ارام شیر بدم تو همون حالت گفتم: تو و امیر قصد ندارید اضافه شید؟!..

--یعنی چی؟!..

-بچه رو میگم!....

نشست کنارم..

-- من که از خدام ِ .. تا ببینیم جواب ازمایش چی میگه!..

با تعجب نگاش کردم..خندید و سرش و تکون داد..

خندیدم: عجب ادمی هستیا..پس چرا نگفتی؟!..

به گونه ی آرام که با ولع شیر می خورد دست کشید و گفت: مگه تو وقتی این جیگرطلا رو حامله بودی به کسی گفتی؟!..

خندیدم: خب مطمئن نبودم..گفتم اول جواب وبگیرم بعد....امیر می دونه؟!..

سرش و تکون داد: آره بابا من که مثل تو هوس ِ رمانتیک بازی به سرم نمی زنه بخوام سوپرایز کنم..اتفاقا با خودش رفتم آزمایشگاه..ولی شک ندارم حامله م!..

--چطور؟!..

ابروهاش و انداخت بالا: حسم بهم میگه....دختر 14 ساله که نیستم یه چیزایی حالیمه !..

خندیدم و به صورت آرام نگاه کردم..خوابش برده بود..

**********************************************

هر چی به گوشیش زنگ می زدم می گفت در دسترس نیست!..دیگه کلافه شده بودم....

پری واسه اینکه حواسم و پرت کنه دستم و کشید و گفت: پاشو ببینم کِی تا حالا چسبیدی به این صندلی..

با لبخند پاشدم..در اصل بلندم کرد وگرنه قصدشم نداشتم..آهنگ شاد بود..همه دست می زدن..

ارام تو کالسکه ش بیدار بود و با کنجکاوی اطرافش و نگاه می کرد..

کم کم امیر و فرهاد و بیتا هم بلند شدن..

شالم و همینجوری انداخته بودم رو موهام..گرمم شده بود..هیچ کجای لباسم باز نبود..یه کت کوتاه همرنگش پوشیده بودم تا شونه های برهنه م و بپوشونه..آرشام رو این موردا حساس بود..

امیر سوت می زد و پری می خندید..مهناز خانم و بهناز خواهرش و بی بی با شادی و لبخند دست می زدن..کسی تو اون محفل غمگین نبود ولی نگاهه من یه لحظه از در کنده نمی شد..

پری دستم و ول کرد و برگشتم بشینم که فرهاد و جلوم دیدم..

با لبخند گفت: یه دور با داداشت برقصی که اشکالی نداره..داره؟!..

لحن و نگاهش به قدری مظلومانه بود که رو زبونم نچرخید بگم خسته م نمی تونم....

فقط رو به روی هم بودیم..حتی دستمم نگرفت..از این بابت خوشحال بودم که می دونه چطور باید رعایت کنه..

پشتم به در ورودی بود که فرهاد آروم از حرکت ایستاد..به پشت سرم نگاه می کرد، ناخداگاه منم بی حرکت موندم و اروم برگشتم..آرشام بود..با چند قدم فاصله از من ..و یه اخم غلیظ رو پیشونیش..

با امیر و فرهاد دست داد و با بقیه سلام و علیک کرد..جواب سلام منو هم معمولی و یه جورایی زیر لبی داد..

رفت سمت آرام..هیچ وقت تو جمع قربون صدقه ش نمی رفت..ولی لبخند و ازش دریغ نمی کرد..لبخند ِ مهربون و پرمحبتی که صادقانه و از ته دل نثار صورت دخترش می کرد..

بغلش کرد و رو مبل نشست..ارام چشم از صورت آرشام نمی گرفت..مثل من که توانش و هم نداشتم!..

کنارش نشستم..

-چرا دیر کردی؟!..گوشیت..........

-- ترافیک بود!........

همین..دیگه چیزی نگفت..دیگه چیزی نگفتم..هر دو ساکت بودیم..تو دنیای خودمون.....

پری کیک و اورد و با شوخی و خنده برید..یه تیکه از کیک و گذاشت دهن امیر....یاد و خاطره ی گذشته تو قلبم زنده شد..خودم و تو مهمونی دلربا دیدم..وقتی دلربا با ناز یه تیکه از کیک و گذاشت دهن آرشام و آرشام نگاهه گرفته ی منو دید....

تو آشپزخونه..وقتی که مجبورم کرد کیک و بذارم دهنش ..خودشم همین حرکت و تکرار کرد..

هنوز نگاهش پیش چشمام بود..گرم..گیرا..و سحرانگیز..

با ضعفی که نشست تو دلم سرم و چرخوندم سمتش..در کمال تعجب نگاهش روم بود که وقتی متوجه ِ نگاهه من شد روشو ازم برگردوند....پس اونم یادش ِ ..

بعد از تقسیم کیک و صرف شربت، پری گفت: یه آهنگ دیگه برقصیم و بعدش هم بریم سر وقت شام..

دیگه جا واسه شام نداشتم..ولی می دونستم بی بی و آرشام مجبورم می کنن بخورم..مخصوصا بی بی که می گفت: باید بخوری تا جون داشته باشی بچه ت و شیر بدی..می گفت بدنت ضعیف باشه خدایی نکرده شیرت خشک میشه و بچه گناه داره!..

آرشام، ارام و گذاشت تو بغل بی بی..

به پشتی مبل تکیه داده بودم و دستم کنارم بود که گرمای دست مردونه ش و دور مچم حس کردم..سر چرخوندم..بدون اینکه نگام کنه دستم و گرفته بود..

پنجه هاش و لا به لای انگشتام قفل کرد و بلند شد که با این حرکت منو هم مجبور به ایستادن کرد!..

با تعجب نگاش می کردم که شاید منو هم ببینه تا از تو چشماش دلیل کاراش و بخونم..گرچه گاهی خوندن خط نگاهش واسه م سخت می شد..انگار حتی کنترل اینو هم تو دستاش داشت..

پری آهنگ و عوض کرد و اومد جلو..امیر ایستاد و دستش و گرفت..اون دوتا که شروع کردن آرشام دستم و کشید سمت خودش..تو بغلش بودم ولی با کمترین فاصله..دست راستم و رو سینه ش حفاظ کرده بودم....

نگاهش روم به قدری سنگین بود که کاری می کرد حرارت نرمال بدنم فراتر از اون چیزی بره که حتی تصورشم دگرگونم می کرد!..تصور این لحظه..من..تو آغوش آرشام..یه بار دیگه..چشم تو چشم هم......

ما مثل پری و امیر شاد نمی رقصیدیم..حرکاتمون اروم بود..فقط تو بغل هم..کمرم و فشار داد..نگام قفل ِ جفت چشمایی بود که با اون اخم ِ رو پیشونیش ابهت و گیراییشون صدچندان شده بود..آهنگ نسبتا شاد بود ولی ما..شور و هیجانی تو حرکاتمون نداشتیم..فقط نگاههامون.......

سرش و خم کرد..از تعجب چشمام گرد شد..امکانشم نمی دادم..جلوی بقیه!....

ولی بر خلاف تصورم کج شد و زیر گوشم خیلی آروم خوند.......

(آهنگ خیلی عزیزی_احسان پایه)

همه چی داره....همونی میشه

که تو می خواستی...ازم همیشه

عشق وصداقت...قرارمـونـه

اینو همیشـه....یادت بمونه

عشق و صدات قرارمون بود..اینو خودش بارها بهم گفته بود..

و حالا با این اهنگ داره تو گوشم تکرارش می کنه..داره بهم یاداوری می کنه..

سرش و بلند کرده بود..ولی دیگه نگام نمی کرد..دیگه نمی خوند..

سرش خم شده بود سمت گردنم.. و فقط چند تار از موهای پریشونم بین این همه گرما مرز ایجاد کرده بود.. صورتم از صورتش فاصله داشت!..

خیلــی عزیزی....اونقدر که می خوام

مــال تو باشه....تمــوم دنیـــام

مــال تو باشه....عمرم و جونم

تا دنیا دنیاست....پیشت می مونم

نگام به پری افتاد که چطور تو صورت امیر نگاه می کرد و لبخند می زد..چشمای جفتشون عشق و فریاد می زد..و من و آرشام با اینکه پوزیشنمون شبیه به اونا بود ولی نگاهمون و از هم می دزدیدیم..یا بهتره بگم، به نوعی از این نگاه فراری بودیم..چون این نگاه حرف واسه گفتن زیاد داشت و ترس ما از برملا شدنش بود........

مـال تو باشـه....تمـوم قـلبـم

همـه چی با تـــو....خوب میشه کم کم

خیلی عزیزی....عشقی امیدی

به من همیشه....دل خوشی میدی

خیلی عزیزی....برام همیشه

این روزهای خوب...بگو تموم نمیشه

آهنگ که تموم شد همه هنوز داشتن دست می زدن .. خواستم خودم و از تو بغل آرشام بکشم بیرون که قبل از اون چون بین بازوهای محکمش گیر افتاده بودم ولم نکرد و دستم و نامحسوس کشید سمت حیاط.....

تو بالکن ایستادیم و همزمان دستم و ول کرد....

نفس نفس می زد که با یه نفس عمیق سعی داشت ریتمش و منظم کنه..ولی موفق نبود..

ناارومی و بی قراری تو چشمای سیاهش بیداد می کرد....

مکث کرد..با اخم نگاهش و رو اندامم کشید و اروم ولی تقریبا با تشر گفت: این چه سر و وضعی ِ ؟!..

به معنای واقعی کلمه بدجور خورد تو ذوقم!..منی که فکر می کردم امشب با این تیپ آرشام یه لحظه هم حاضر نیست چشم ازم بگیره حالا......

--با تو َ م..مـ.........

حرفش و خورد و با حرص تو موهاش دست کشید..

متقابلا من هم اخمام و کشیدم تو هم .. هنوزم لجباز بودم..به قول مادر خدابیامرزم ادما هر چیشون و بتونن عوض کنن خصلتشون و نمی تونن..

- مگه سر و وضعم چشه؟!..

پوزخند زد: بگو چش نیست؟..

چونه م و واسه یه لحظه گرفت و گفت: این آرایش..این لباس..اینا واسه چیه؟!..

کج لبخند زدم و با طنازی ِ خاصی موهام و فرستادم عقب..دست به سینه تو همون حالت آروم جوابش و دادم: ظاهرا فراموش کردی که امشب اینجا تولد ِ ..تولد هم یعنی مهمونی..تو مهمونی هم معمولا همه به سر و وضعشون می رسن....شونه م و انداختم بالا: خب..منم همینکار و کردم..گناهش چیه؟!..

جوش اورد..

-- که گناهش چیه آره؟!..گناهش اینه که خسته از شرکت پاشدم اومدم اینجا بعد هنوز پام و نذاشتم تو مهمونی می بینم زنم تو بغل اون مرتیکه داره می رقصه....یه قدم اومد جلو و سینه به سینه م تشر زد: گناهش اینه..عیبش اینه..حالا حالیت شد؟..

یه تای ابروم و انداختم بالا: منظورت از مرتیکه احیانا فرهاد نیست؟!....

با نگاهه تیزش جوابم و داد....اب دهنم و قورت دادم..گلوم از استرس خشک شده بود..

- اولا تو بغلش نبودم، رو به روش بودم..اون حتی دستشم بهم نخورد..دوما پری اصرار کرد منم قبول کردم..دیگه حوصله م داشت سر می رفت تو هم که معلوم نبود کجایی اصلا به کل یادت رفته بود امشب اینجا دعوتیم..هر چی هم شماره ت و می گرفتم می گفت در دسترس نیستی!..سوما فرهاد که غریبه نیست..اون........

خشم وجودش و پر کرده بود که با غیض گفت: هر کی که می خواد باشه، چه فرهاد چه امیر..چه هر مرد دیگه ای....به سینه ش اشاره کرد:تو رسم من نیست که زنم با هر مردی که از راه رسید برقصه..شیر فهم شد؟!..

با اینکه از تعصبش خوشم اومده بود ولی گفتم: نه نشد..من با هر مردی نرقصیدم اینو خودتم می دونی..تو چرا نمی خوای باور کنی که من و فرهاد مثل خواهر و برادریم؟..برادر که به خواهرش نظر نداره..داره؟!..

تمسخر امیز توپید: برادر واقعی نه، ولی از این نوع برادراش و نمی دونم....ببین خوب گوشات و وا کن دلارام..اگه زمین به آسمون بره یا اسمون به زمین بیاد بازم من از این یارو خوشم نمیاد..از اون اول دلم باهاش صاف نشد حالام نمیشه..اصلا فرهاد خوب..فرهاد بی عیب و ایراد ِ درست..همه ی کمکاشم قبول دارم به وقتش ازش تشکرم کردم..ولی اینا دلیل نمیشه بذارم باهاش اونقدرا صمیمی باشی که.....مکث کرد و به صورتش دست کشید: میگی مثل برادرته بازم درست..ولی حد و حدود خودش و باید نگه داره..وگرنه حالیش می کنم که یه مرد عَزَب چرا نباید با یه زن شوهردار برقصه و هر غلطی هم که دلش خواست بکنه....

و به سرعت باد از کنارم رد شد و رفت تو....

دستام و به نرده های فلزی بالکن گرفتم..نفس عمیق کشید..بوی گلای باغچه بینیم و نوازش داد و اگر هم نمی خواستم بازم نتونستم لبخند نزنم..

نخیر..این آقا آرشام ِ ما عوض بشو نیست..

آش کشک ِ خاله که میگن همینه..بخوری پات ِ نخوری بازم پات ِ ..

عاشقشم..کاریش نمیشه کرد..با بد و خوبش می خوامش..گرچه این اخلاقش و دوست داشتم اما خب..

گاهی بدجور این نسیم بهاری ِ زندگیم، هوای طغیان و طوفان به سرش می زد!..

***************************************

بی رمق نشستم رو تخت..تو همون حالت مانتوم و در اوردم..آرشام آرام و که خواب بود و گذاشت تو تختش و پتوی نرم و کوچولوشو کشید روش....رفت سمت کمد..حرکاتش و زیر نظر داشتم..

مانتوم و برداشتم و رفتم طرفش..لباساش و از تو کمد برداشت و رفت سمت تخت..پشتم بهش بود..تو کمدم دنبال اون چیزی می گشتم که واسه امشب مناسب باشه..امشب یه شب ِ خاص بود..واسه من..واسه آرشام..البته قرار بود که خاص باشه..لبخند کمرنگی نشست گوشه ی لبام..من خاصش می کنم!..

یه لباس خواب ساتن شرابی براق، که رو قسمت سینه ش تمام تور کار شده بود و گلدوزی ظریفی داشت!..از بلندیش نگم بهتره ..فقط تا یه وجب زیر باسنم بود..البته روش شنل می خورد ولی کی قصد داشت بپوشه؟!..

تا وقتی که آرام و حامله بودم مجبور بودم لباسای گشاد بپوشم..وقتی هم زایمان کردم که دکتر گفت تا یه مدت ِ مشخصی نباید با شوهرم رابطه داشته باشم..و حالا دیگه وقتش بود.. 2 هفته واسه م به اندازه ی 2 قرن گذشت..فقط چند روز دلگیر بودم..بقیه ش از روی غرور بود..می دیدم اون مغروره کاری نمی کنه منم جری می شدم کارش و تکرار کنم!..و این تکرار و تکرار و تکرارها ما بینمون فاصله ایجاد کرد!..

برنگشتم نگاش کنم از اتاق رفتم بیرون و تو اتاق آرام لباسام و عوض کردم..ولی شنلش و هم پوشیدم..مسواک زدم و برگشتم تو اتاق..رو تخت دراز کشیده و فقط اباژور و روشن گذاشته بود..با ورودم نگاهش چرخید سمتم..رفتم سمت میز آرایش و برسم و برداشتم..اروم و با طمانینه موهام و شونه زدم..می دونستم همیشه عاشق اینکارمه..خرمن موهای بلندم و جمع کردم و انداختم پشتم..طبق عادت ِ قبل از خواب کمی عطر به خودم زدم و برگشتم سمتش....قصدم تشنه کردنش بود..خیلی وقته جلوش اینجوری لباس نپوشیدم و اینطور به خودم نرسیدم.. پس حتما یه نتیجه ای داره..همیشه می گفت: خوددار ِ ولی نه مقابل من........

زانوی راستم و گذاشتم لب تخت و بند شنلم و باز کردم..همین که دستام و بردم عقب به خاطر جنس لطیفش لیز خورد و از تنم افتاد..چرخیدم و نشستم رو تخت..شنل و انداختم پایین..بدون اینکه پتوم و روم بکشم دراز کشیدم..

و چه لذتی داشت شنیدن صدای نفس های کسی رو که 2 هفته ازش بی نصیب بودی..

گرمای نگاهی رو که همه ی این 2 هفته احساسش کردم ولی فقط در حد نگاه بود و حرف نمی زد..حالا نزدیکم بود..صدای نفس های نامنظمش زیر گوشم می پیچید..فاصله ی بینمون خیلی کم بود که فقط با یه غلت ِ کوچولو رو تخت می افتادم تو بغلش ولی چون نمی تونستم برام طولانی بود..زیاد بود..کم بودنش به چشم نمی اومد..احساس نمی شد....تشنه بودم..تشنه ی محبتاش..مهربونیاش..لمس روحش..لمس آغوشش..دلارام گفتنش....تشنه ش می کنم..مثل خودم..تنم می لرزید..از هیجان بود....صدای نفس های مرتعش و عمیقش..از کلافگی بود..از اینکه کنارشم و بعد از مدتها اینطور بی پروا جلوش دراز کشیدم و نمی تونه کاری کنه..غرورش این اجازه رو بهش نمی داد..این اجازه رو به هر دومون نمی داد..

پشتم و بهش کردم..سردم بود..خم شدم پتو رو بردارم که دستش رو بازوم نشست..تنم لرزید..نه از سرما..از اون همه گرمایی که بی هوا از کف دستش به وجودم تزریق شد..تو جام خشک شدم..برم گردوند..زل زده بود تو چشمام..

و با یه مکث خیلی کوتاه زمزمه کرد: چرا اینکار و می کنی؟!..

چشمام و خمار کردم و گفتم: چه کاری؟!..

مکث کرد..دستش محکم دور بازوم بود..حس کردم اروم حرکتش داد....

-- چرا حرف دلت و نمی زنی؟!..چرا تو چشمات حبسشون می کنی؟!..اونا هم به جرم ِنکرده ی من محکومن؟!..

-من.......

--الان دقیقا 1 هفته و 3 روز ِ که می خوای بگی، نمیگی..می خوام بگم نمی تونم..چرا دلارام؟!..

ساکت بودم..صورتش و اورد پایین..لباش و برد زیر گوشم....

-- گفته بودم زندگیمی..گفته بودم نفسم به نفست بسته ست..گفته بودم دنیام و با بستن چشمات سیاه نکن..ارامشم و ازم نگیر....آه کشید: پس چرا گرفتی؟!..

لبم و گزیدم..خدایا قلبم داره از سینه م می زنه بیرون.....سرش و بلند کرد..خیره تو چشمام گفت: زندگی من تو بودی که ازم دریغ کردی..من هم جسمت و می خوام هم روحت و..ولی جسمت و داشتم روحت و نه..همین سردم کرد..ازم دور بودی..چشمات به جای ارامش هر دقیقه بـ........

- منو ببخش!......

ساکت بودیم..ساکت موندیم..فقط نگام کرد..لب باز کرد که گفتم: فقط همون چند روز اول و از دستت عصبانی بودم..مقصر منم که گفتم گذشته ت واسه م مهم نیست و فقط خودت و می خوام ولی یادم رفته بود..این جمله ای رو که بارها با خودم تکرار می کردم و فراموش کرده بودم!..حرفام و کارام دست خودم نبود وگرنه.......

--هیسسسسس..باشه..فهمیدم..ولی اینجوری بهتر شد..می دونی چرا؟!..

سرم و تکون دادم.....

-- چون فهمیدم حرفی رو که مربوط به گذشته می شد و نگفتنش بهتر از گفتنش بود دردی رو دوا نمی کرد که بخوام پیشت اعتراف کنم..فقط نمی خواستم چیز پنهونی بینمون باشه،همین..ولی انگار اینبار حکایت ِ من حکایت همون لاکپشتی شد که گفت لعنت بر دهانی که بی موقع باز شود!....

خندیدم..از خنده ی من خندید..چند لحظه نگام کرد و گفت: حتی به خاطر اون زن همیشه از بیدمجنون متنفر شدم..چون اون دوست داشت..هر چی که اون دوست داشت من ازش متنفر بودم..

-همه چیز و فراموش کن باشه؟!..

سرش و تکون داد ..

--تو چی دلارام؟!..فراموش می کنی؟!..

لبخند زدم: دقیقا 1 هفته و 3 روز ِ که فراموش کردم..

خندید....... 

-حالا که همه چیز و گفتی..منم یه چیزی هست که باید بهت بگم..یعنی قبلا می خواستم بگم ولی خب..موقعیتش پیش نیومد!..

مکث کردم..کنجکاو شده بود....... یادته بهم گفته بودی که هیچ وقت سمت اون اتاقا نرم؟..

چشماش و باریک کرد: خب..

- خب من..یه بار فقط محض کنجکاوی .......

--صبر کن ببینم....نکنه..........مشکوک نگام کرد: اون دفترچه!!......

سرم و تکون دادم و لبمو گزیدم.....

- پس کار تو بود!......

هیچی نگفتم..اخماش و کشید توهم: حالا بهتر نیست 2 هفته ی باقی مونده از این ماه رو من قهر کنم تا شاید اینجوری مساوی بشیم؟!....

نتونستم نخندم..خنده م و که دید اخماش باز شد..

زدم به بازوش..

- سر به سرم میذاری؟!..

-- اگه اون موقع فهمیده بودم مطمئن باش برخوردم باهات خیلی جدی بود ولی الان........

و با یه نفس عمیق: واسه م تموم شده ست....زل زد تو صورتم: چرا این مدت که می اومدم جلو تا باهات حرف بزنم دست رد به سینه م می زدی؟..

- چون اون موقع هنوز از دستت عصبانی بودم..

یه تای ابروش و انداخت بالا: الان نیستی؟!..

سرم و به طرفین تکون دادم: نه....

لاله ی گوشم و گاز گرفت..دلم ضعف رفت..خندیدم..

-- چرا اونوقت؟!..

سرش و تو دستام گرفتم..با لبخند گفتم: چون من.....

انگشتش و گذاشت رو لبم....سرش و خم کرد رو صورتم و تو همون حالت که تو چشمام زل زده بود گفت: چون دوستت دارم!....

خواستم بگم اره، خیلی هم دوستت دارم ..که به لبام مهر سکوت زد..بوسه ای که مملو بود از حس های مختلف و . 

خواستم بگم اره، خیلی هم دوستت دارم ..که به لبام مهر سکوت زد..بوسه ای که مملو بود از حس های مختلف و شیرین....عشق..مهربونی..محبت.... و چه حس خوبی، وقتی که لباش و از رو لبام برداشت و نگاهمون تو هم گره خورد..

لبخند زدم و گفتم: دقیقا......

با تعجب گفت: چی دقیقا؟!..

-که گفتی من دوستت دارم!..

--خب اونو که من گفتم!..

-می دونم..از جانب من گفتی دیگه..

جدی ابروهاش و انداخت بالا و گونه م و بوسید: نه از جانب تو نبود.....

سرم و بلند کردم و زیر چونه ش و بوسیدم: پس از جانب کی بود؟!..

--از جانب یه بنده خدا..از جانب همون بنده خدایی که یه روز گناهه این احساس و به گناهان گذشته ش ترجیح داد و خواست عاشق باشه چون گناهه عاشقی رنگ و بوی زندگی داره ولی گناهه انتقام رنگی از نفرت و بویی از مرگ میده..از جانب یه گناهکار..میگم که دوستت دارم!..

تموم مدت بی حرکت تو چشماش خیره بودم..گونه ش و به گونه م چسبوند.........

-- وقتی ازم فاصله می گرفتی و سکوت می کردی فکر می کردم خوشت نمیاد..برای همین نمی اومدم سمتت..ولی گربه ی وحشی من امشب با شبای دیگه فرق داشت..چه تو خونه ی امیر چه اینجا....فهمیدم تموم شده!..

- چی؟!..

با شیطنت گفت: تحریم!........

خندیدم..دوست داشتم ازته دل قهقهه بزنم ولی آرام بیدار می شد....پوفی کرد و از روم بلند شد..تیشرتش و در اورد: دارم اتیش می گیرم.......

گرمش شده بود..

با بالا تنه ی برهنه خواست بیافته روم که خودم و کشیدم لب تخت و بلند شدم..نگاهه متعجبش و که دیدم به تخت آرام اشاره کردم و گفتم: جلو بچه؟!..اِ.....

خندید و به ارنجش تکیه داد: این خانم خانما که خوابه!.......

- خب خواب باشه..بازم درست نیست!..

یه دفعه نیمخیز شد از تخت بیاد پایین و بگیردتم که دویدم سمت در و رفتم بیرون..تو راهرو دستم و کشید..از پشت منو گرفت تو بغلش و گفت: کجا با این عجله؟!..

خندیدم: ول کن آرشام، دستم شکست..

رو دست بلندم کرد رفت تو هال..برقا خاموش بود..منو خوابوند رو کاناپه و اباژور پایه بلند کنار مبل و روشن کرد ....گونه م و بوسید..

--دیگه ببینم چی رو می خوای بهونه کنی؟!..

با لبخند نگاش کردم و دستام و دور گردنش حلقه کردم: یه سوال....

--بپرس......

- خداییش بگیا.. اون لباس خواب تو اتاق من چکار می کرد؟!..

-- کدوم لباس خواب؟!..

- همونی که اون شب اشتباهی تنم کرده بودم و تو عصبانی بودی و اومدی تو اتاق..شبی که شیدا رو....

--دلیلش و می خوای بدونی؟!..

-آره.....

-- می خواستم امتحانت کنم..که از اوناش هستی یا نه..تو می گفتی نیستم..حتی نگات به تنم می افتاد سرخ می شدی..برای اثباتش باید یه کاری می کردم دیگه نه؟!..

با شیطنت گفتم: پس از همون موقع چشمت و گرفته بودم....

لبخند زد: از کِی نمی دونم..ولی خب دیگه.......

- یه چیزی ازت بخوام نه نمیگی؟!..

--تا چی باشه!..

- هیچ وقت هیچی رو ازم پنهون نکن..حتی اگه می دونی با گفتنش ناراحت میشم..

کشید کنار و نشست پایین کناپه..دستاش و اورد بالا و گفت: نه دیگه یه بار واسه م تجربه شد بسه ..

نشستم..ملتمسانه نگاش کردم..

- قول بهت میدم بعد از این منطقی رفتار کنم..درضمن خودتم می دونی تا الان هر چی که بوده رو فراموش کردم..حتی یادشونم نمی افتم ولی یه همچین موردایی خب طبیعی ِ هر زنی رو ناراحت می کنه..زنی که از زبون شوهرش بشنوه و....خب خودتم باشی ناراحت نمیشی؟!..

-- اتفاقا این حق و بهت میدم که ناراحت بشی ولی قبول داری که خیلی لجبازی؟!..

اخم کردم: من فقط.......

-- میگم لجبازی بگو خب....

-باشه قبول..خیلی خب من لجباز..ولی تو هم خیلی مغروری..

خندید و با یه لحن خاص در حالی که اروم می اومد سمتم گفت: وای که این لجبازیای تو و مغرور بودنای من کنار هم می خواد به کجــاها برســه........

از نگاهش تنم داغ شد..خوابیدم..روم خیمه زد..اخماش و کشید تو هم ولی لحنش همون لحن ِ قبلی بود..با سر انگشت اشاره ش زد نوک بینیم و گفت:درضمن گربه ی وحشی.. من از اون مرداش نیستم که به خاطر جاذبه های زنانه غرورم و زیر پا بذارم..دیگه از این دلبریا نکن!..

خندیدم و لبام و جمع کردم: نه بابا، تو که راست میگی..صدای نفسات هنوز تو گوشم ِ جناب ِ مهندس..

یه کم حرص چاشنی لحنش کرد و گفت: پس فقط ظاهرا حواست به من نبوده.. در اصل امار ریز به ریز کارام و داشتی!..

خندیدم و سرم و تکون دادم..عشوه گرانه دستام و دور کمرش حلقه کردم و محکم به خودم فشارش دادم: ولی می دونم که تو جز من، به هیچ زن دیگه ای نگاه نمی کنی..اینو قبلا بهم ثابت کردی..

ساکت بود..محو چشمام..لبام و بردم زیر گردنش و بوسیدم..نجوا کردم: می دونم فقط در برابر من نمی تونی خوددار باشی..می دونم نگاهه منه که ارومت می کنه..همونطور که وجود تو منبع ارامش ِ واسه ی من..ما با هم کاملیم..بدون هم حتی (من)م نیستیم.......

سکوت کردم..خیلی کوتاه..دستام و اوردم بالاتر تا روی شونه هاش و گفتم: تو این چند روز فهمیدم بدون تو یه لحظه هم دووم نمیارم....

سرم و بردم عقب..چشماش و بسته بود..بازشون کرد..نگاهش می لغزید..توی چشمام....

- دوستت داشتم....عاشقت شدم....شوهرم شدی....هنوزم دوستت دارم..عاشقتم..و چون شوهرمی روت غیرت دارم....نفس عمیق کشیدم و با لبخند گفتم: فقط همین........

نگام کرد..دیگه مکث نکرد..سکوت نکرد..صبر نکرد....طاقت و ازش گرفتم........

صورتم و می بوسید ..چشمام..گونه م..لبام..چونه و گردن و همه ی وجودم و به رگبار ِ بوسه هاش بست..با ولع..با حرارت..بوسه ای از جنس دلدادگی....

*****

آرام_ برم بابایی رو بیدارش کنم؟....

دیس پلو رو گذاشتم رو میز: بدو مامانی....

با ذوق برگشت از اشپزخونه بره بیرون که صدای آرشام اومد: این همه بوی خوب تو خونه پیچیده کی ازمن توقع ِ خواب داره؟!..

با لبخند به صورتش نگاه کردم..چشماش به خاطر خواب کمی قرمز شده بود..

از شرکت که برگشت حسابی خسته بود بهش گفتم: برو یه کم استراحت کن، موقع شام صدات می کنم!..ولی الان دیگه اثری از خستگی تو صورتش دیده نمی شد!..

آرام و از تو درگاهه آشپزخونه بغل کرد و محکم گونه ش و بوسید..

--تو که باز بوی شکلات میدی شیطون....

آرام با شیرین زبونی لباش وغنچه کرد و با ذوق گفت: فرهاد یه کلی برام شکلات خریده..ولی بهش قول دادم فقط روزی 1 دونه بخورم و بعدشم مسواک بزنم که دندونام و کرم نخوره..

آرام و گذاشت رو صندلی و نشست پشت میز: اولا فرهاد نه و دایی فرهاد..دوما اره بابایی کمتر بخور ولی همیشه بخور....

آرام_ مث بی بی؟!..

آرشام_ بی بی چی؟!..

آرام_ اخه پریروز که خونه ی خاله پری اینا بودیم.. شنیدم بی بی گفت دکتر گفته برنج و گوشت کم بخور ولی همیشه بخور ....

از لحن بامزه ش هر دومون خندیدیم..

آرام_بابا آرشام؟!....

--جانم........

آرام_ من به فرهاد چی بگم؟!..

آرشام یه قاشق از قرمه سبزی ریخت رو برنجش و گفت: واسه چی بابایی؟!..

آرام_آخه ازم سوال کرده منم نمی دونم چی بهش بگم!..

آرشام لقمه ش و قورت داد و لیوان نوشابه ش و برداشت..

-- مگه چی ازت پرسیده؟!..

و آرام با اب و تاب دستاش و از هم باز کرد و گفت: پریروز با خاله بیتا اومد خونه ی خاله پری اینا..بعدش منو که دید بغلم کرد و نشوند رو پاهاش..بعدش بهم گفت: می دونی چقده دوستت دارم؟..گفتم نه..بعدش گفت: اونقدی که می خوام بیام خواستگاریت ولی می دونم بابات تو رو به من نمیده........

آرشام که داشت نوشابه ش و می خورد با شنیدن جمله ی اخر آرام نوشابه پرید تو گلوش و به سرفه افتاد..با اینکه از حرف آرام خنده م گرفته بود ولی سریع یه لیوان آب دادم دستش که یه نفس سر کشید و با یه نفس عمیق و دو تا سرفه حالش جا اومد..

- آرشام خوبی؟!..

سرش و تکون داد..رو به آرام گفت:اینا رو دایی فرهاد بهت گفته؟!..

آرام سرش و تکون داد و بعد از اینکه لقمه ش و قورت داد گفت: اوهوم..بعدش من گفتم تو که زن داری، پس خاله بیتا چی؟..هیچی نگفت خندید و بوسم کرد....حالا من چی باید بهش بگم؟!..

آرشام اخم کرد .. مثل وقتایی که آرام کار اشتباهی انجام می داد جدی نگاش کرد و گفت: دیگه از این حرفا نزنیا بابایی..باشه؟!..

آرام یه کم با چشمای خوشگلش معصومانه زل زد تو صورت آرشام و گفت: چرا بابایی؟!..

انقدر ناز شده بود که اخمای آرشام از هم باز شد..نیم نگاهی به من که لبخند می زدم انداخت و رو به آرام گفت: چون حرف ِ بدیه .....

آرام- پس چرا فرهاد گفت؟..یعنی اونم کار ِ بدی کرده؟!..

آرشام- حساب دایی فرهادتم بعدا می رسم....

آرام- یعنی می زنیش؟!..

آرشام خنده ش گرفته بود..ولی بازم سعی داشت جدی باشه: نه بابایی کاریش ندارم..

و به شوخی رو به من گفت:این داداش جنابعالی هنوزم قرار نیست دست از سر من یکی برداره نه؟!..

خندیدم و گفتم: آخه خبر داره آرام همه رو میاد بهت گزارش می کنه..اینجوری خواسته شوخی کنه..

سرش و تکون داد و نگاهش و به بشقابش دوخت: فقط دستم به این خان داداش شما برسه..اونوقت........

آرام- اونوقت چی بابایی؟!..می زنیش؟!..

آرشام که دیگه سخت می تونست جلوی خنده ش و بگیره گونه ی آرام و ناز کرد و گفت: نه بابایی تو چه کار به کتک خوردن داییت داری؟..مگه تا حالا دیدی بزنمش؟!..

آرام سرش و انداخت بالا و گفت: نه....ولی فرهاد گفت بهت نگم چون اگه بهت بگم میری می زنیش!..

هر دومون زدیم زیر خنده....

آرشام_ نترس دخترم کاری باهاش ندارم..حالا غذات و بخور.......

آرام با لبخند قاشق کوچولوشو گذاشت دهنش و به من و آرشام نگاه کرد..

تازه رفته بود تو4 سال..با وجود شیطنتا و شیرین زبونیاش خونه هیچ وقت ساکت نبود..آرشام هیچ وقت اخم نمی کرد..

هر سه اخر هفته ها می رفتیم پارک..روزای جمعه متعلق به آرام بود..اینو آرشام تو خونه باب کرده بود و آرام هم چه کیفی می کرد از این همه توجهه پدرش..

آرشام_ می دونستی من اون روز صدای تو و فرهاد و ضبط کرده بودم؟!..

با تعجب نگاش کردم: کِی؟!..

--همون روزی که فرهاد اومده بود ویلا تا باهات حرف بزنه..یادت اومد؟!..

با چشمای گرد شده نگاش کردم: جدی جدی تو صدای ما رو ضبط کردی؟!..

سرش و تکون داد: بعد از اینکه گوش کردم خردش کردم..حتی حاضر نبودم نگهش دارم....

خندیدم..از آرشامی که من می شناختم این کارا بعید نبود..پس جای تعجب نداشت..

-- از خاله ت و بچه هاش تو کیش خبر نداری؟!..دیگه زنگم نزدن..

--چرا اتفاقا..برگشتن دوبی....خودمم تازه دیروز فهمیدم...

- چه بی سر و صدا....

شونه ش و انداخت بالا که نمی دونم.......

یک سالی می شد که باهاشون اشنا شده بودم..با اینکه رفت و امد نداشتیم ولی ارشام دورا دور سراغشون و می گرفت..

سال ها پیش شوهرش در اثر اعتیاد شدید فوت شده بود..زن کم حرفی بود..حالا هم که آرشام می گفت همراه ِ بچه هاش برگشتن دوبی..

سالگرد ازدواجمون و هیچ وقت فراموش نمی کنم..همون شبی که من به قول آرشام حرفم و به کرسی نشوندم و گفتم باید مهریه م و تغییر بدی..و همونی شد که خودم می خواستم..مهر من عشق شوهرم بود..یعنی اصلی ترین جزء ِ مهریه م همین..

آرشام اون شب یه جشن بزرگ تو یکی از سالنای شهر گرفت..قصدم این بود معمولی باشه ولی آرشام واقعا سوپرایزم کرد که واسه غافلگیر کردن من پری و امیر و فرهاد هم بهش کمک کرده بودن.. زمانی که خودش اومد دم در ارایشگاه دنبالم با دیدن تیپش سر شوق اومدم..مثل همیشه جذاب و خوش پوش..

بعد از اون مسیری که برام اشنا نبود..هر چی هم ازش می پرسیدم: کجا داریم میریم؟! می گفت: صبر کن به وقتش می فهمی!..

همه چیز اونشب رویایی بود..درسته ما هیچ وقت نتونستیم مثل بقیه ی زن و شوهرا شب اول ازدواجمون رو جشن بگیریم ولی آرشام تو سالگردش جبران کرد..گرچه حتی توقعشم نداشتم!..

خدا به امیر و پری یه پسر ناز و خوشگل داد که اسمش و گذاشتن آرتام!..هم اسم برادر امیر..یه کوچولوی ناز و شیرین..

بالاخره آرشام و راضی کردم تا با بیتا حرف بزنم..همه ی حرفش همین بود که اون موقع می گفتم نه چون وضعیتت و می دیدم و دوست نداشتم خودت و تو این کارا دخیل کنی..ولی الان دیگه فرق داشت......می دونستم منظورش به فرهاد بود!..

1 سالی می شد که فرهاد و بیتا با هم ازدواج کردن..و هر بار که خوشحالی و عشق رو تو چشماشون می بینم منم از خوشبختیشون شاد میشم..هر دوشون لیاقت این خوشبختی رو داشتن..

من و آرشام مثل همه ی زن و شوهرا گاهی بحثمون میشه..گاهی کل کل می کنیم..گاهی غمگین می شیم..گاهی هم با یه لبخند غم و از تو دلامون بیرون می کنیم....

ولی دیگه هیچ کدوم قهر نمی کنیم..شاید دلخور بشیم ولی تموم نمکش به آشتی بعدش ِ ..

و شیرینی زندگیمون عشقی ِ که هنوزم با گرما و نورش قلبای پر از احساسمون رو روشن نگه داشته..

همین عشق..همین علاقه..همین مهربونی و وفا و صداقته بینمون ِ که کانون خانواده مون رو گرم و همیشه پابرجا حفظ کرده!.........

اخر شب بعد از اینکه آرام و خوابوندم سر جاش برگشتم تو اتاق خودمون..

آرشام نشسته بود رو صندلی و کتاب می خوند..

با دیدن رمانم تو دستاش لبخند زدم..از 2 شب پیش شروع کرده بود....

نگام واسه چند ثانیه رو جلدش ثابت موند..رو اسم کتاب..« گناهکار »..

- هنوز تمومش نکردی؟!..

نگام کرد و با لبخند کمرنگی دست چپش و باز کرد..رفتم سمتش .. دستش و دور کمرم حلقه کرد..رو پاش نشستم..

زیر گوشم زمزمه کرد: باور داری که هیچ کدوم از این حوادث تو زندگی ما اتفاقی نیست؟!..

سکوت کردم..

ادامه داد: حتی اون برخورد اول تو خیابون..تو مطبق..تو مهمونی شایان....تو رو خدا وسیله کرده بود..برای باز داشتن من از گناهانم..برای پیدا کردن راهی که سالها گمش کرده بودم..برای برگردوندن من به خودم..تو وسیله بودی دلارام..از همون اول..از همون برخورد اول....به این باور رسیدم که هیچی تو این دنیا اتفاقی نیست..چون یکی هست که این اتفاقات و کنترل کنه و بدونه که داره چکار می کنه....زندگی ما مثل بازی جورچین بود..چیدیم و چیدیم و چیدیم..تا رسیدیم به اینجا....

سرم و به سرش تکیه دادم: من و تو..و همه ی ادمای این دنیا یه جور وسیله ایم..یکی برای پیوند دادن و دیگری برای از هم گسستن..

آرشام_ و تو پیوند دادی......

- تو هم زندگیم و خوشبختیم و همه ی اون چیزایی رو که یه روز ارزوشون و داشتم و بهم دادی..

نگاهه هر دومون به صفحه ی اخر کتاب بود..

مکالمات پایانی آرشام و دلارام..

مکالمات مربوط به دلارام رو من می خوندم..و مربوط به آرشام رو هم خودش زمزمه وار زیر گوشم نجوا می کرد..

دلارام_دوری و جدایی..

آرشام_تلخی و ناکامی..

دلارام_غم و شادی..

آرشام_فراز و نشیب ِزندگی..

دلارام_گریه و لبخند..

آرشام_همه و همه رو پشت سر گذاشتیم..

دلارام_ دیگه قرار نیست به گذشته، به اون روزهای پر گلایه برگردیم..

آرشام_ درد دیدیم..درد کشیدیم..و رنج زمانه رو به جون خریدیم..

دلارام_ آدم بده ی قصه شدیم..آدم خوبه ی قصه هم شدیم..عاشق شدیم..اما رسوا نشدیم..پیش خدا چرا....اما...

آرشام_ اما باز هم موندیم..به عشق هم زندگی کردیم..زندگی کردیم تا به آرامش برسیم..

دلارام_هنوزم صدای پر نبض ِ تپش های قلبامون رو به رخ می کشیم..

آرشام_به رخ ِهر کی که عاشقه..

دلارام_ می مونیم و هر لحظه از زندگیمون رو از این احساس ِ پاک غنی می کنیم....

آرشام_چون خدا همیشه هست....

دلارام_ با بودنش تنهایی بین ما جایی نداره....ما پاکیم..

آرشام_هر دو..بدون گناه..

دلارام_بدون غرور..

آرشام_ بدون غرور....

دلارام_دختری سرشار از احساس ِ پاک ِ آرامش..

آرشام_مردی با قلبی از جنس شیشه که می تونه بشکنه..اما شفاف ِ ..

دلارام_و یه حس..

آرشام_و یه حس..

دلارام_یه حس ِ ناب....

آرشام_ حسی که از خاطرها پاک نشه..

دلارام_ یه حس تکرار نشدنی..

آرشام_ و این یه پایان ِ ..یه پایان برای آغاز ِ یه زندگی عاری از گناه....

دلارام_ دیگه هیچ کس گناهکار نیست..چون.............

آرشام و دلارام _دوست داشتنت، گناه باشد یا که اشتباه..گناه می کنم تو را حتی به اشتباه.........

پایان

_______

نویسنده: fereshteh27 

_____________

4 مرداد 1392

خب اینم از پست پایانی ..دیگه باید بگم اگه بدی و خوبی دیدید حلال کنید..

خیلی خیلی خیلی خیلی دوستتون دارم..و به خاطر اینکه تو کل رمان باهام بودین و تنهام نذاشتین میگم مخلص همه تونم هستم و دم همه تون گــــرم!..

خدایی اگه بخوام صادق باشم باید بگم من با رمان گناهکار زندگی کردم..

با شادیاشون شاد بودم و با لبخند می نوشتم..

با غم هاشون گریه کردم و اشک ریختم..

هر اومدی یه رفتی هم داره..ولی سر زمان خودش..به وقتش..

می دونید بچه ها..من همیشه معتقدم که عشق بی دردسر اسمش عشق نیست..عشقی عشقه که با خودش دردسر بیاره..سختی بیاره..مشکلات و سر راهت سد کنه..من معتقدم عشقی عشقه که بتونه سنجیده بشه..امتحان پس بده..و اگه دو عاشق..دو دلداده ی قصه سر بلند از این ازمون بیرون اومدن اون موقع ست که میگم این عشق عشقه..یه عشق واقعی..که توی این زمونه اگه کم هست ولی هست..نایاب نیست..کمیابه..ولی هست..

یه سری از اتفاقات این رمان طبق واقعیت نوشته شده بود..یه سری از ادما وجود خارجی داشتن..یه سری کارها رو به چشم دیده بودم..

رمان هنر و دست نوشته ی دست ِ ادمی ِ و هیچ ادمی هم کامل و بی نقص نیست!..ولی امیدوارم تا به اینجا از گناهکار راضی بوده باشید..

وقتی شخصیتام و با مشکلات درگیر می کردم و به خاطرشون اشک می ریختم به خودم می گفتم باید اینا رو به جایی برسونم..یه جایی که لبخند رو لب همه بیاره......

گناهکار تموم شد..و حالا ببار بارون رو ادامه میدم..حتما اونم جذبتون می کنه..نمی دونم شاید حتی بیشتر از گناهکار.. شایدم..نمی دونم..

فقط بدونید گناهکار واسه م خاص بود..خیلی خاص..

و در اخر........همیشه گفتم بازم میگم که:..........

همه میگن عاشق کسیه که به عشقش نرسه..

اما به نظر من عاشق کسیه که با عشقش به همه چی برسه.. 

امیدوارم همه ی عاشقا یه روز به عشقشون برسن..چون حتی این واژه ی به ظاهر ساده ولی پرمعنا هم نزد خداوند دارای ارزش والایی ِ..

بازم میگم..بدی و خوبی از منه حقیر دیدید حلالم کنید..

عاشقتونم..

می دونم که می دونید..

یا علی

در پناه حق