www.negahdl.com

نگاه دانلود

غرور و نیاز | غزل.ن کاربر انجمن نودهشتیا

به نام خدا 

ویدا برو سفارشو از اون میز بگیر .

باشه .

طبق معمول با اکراه رفتم سمت میز و بدون این که حرفی بزنم منتظر ایستادم تا خودشان سفارششان را بگویند یک دختر و پسر جوان بودند 

پسر گفت : چی می خوری عزیزم؟

آب پرتقال

پسر نگاهی بهم کرد و گفت : دو تا آب پرتقال لطفا 

بدون کوچکترین حرفی ازشون فاصله گرفتم برگه رو گذاشتم رو میز جان و رفتم دستشویی نگاهی تو آینه به خودم کردم 

آرایشم پاک شده بود دوباره آرایش کردم رژلب قرمز خط چشم و ریمل وقتی از خودم مطمئن شدم چشمکی تو آینه به خودم زدم و آمدم بیرون جان منتظرم بود : کجا بودی؟

شانه ای بالا انداختم و گفتم : دستشویی

نفس عمیقی کشید و گفت : ویدا خیلی از زیر کار در میریا .

بده می خوام جلوی مشتریات آراسته باشم ؟

منظورت از آراستگی یک خروار آرایش صورتته؟

آرایش زن نشانه ی آراستگیشه 

آهان یعنی سوفی که آرایش نمی کنه آراسته نیست ؟

خب اون دوست نداره آرایش کنه به من چه؟ من دوست دارم بکنم 

ویدا بهتره به جای این کارا یکم بیشتر به کارت برسی مجبورم نکن اخراجت کنم 

پشت چشمی براش نازک کردم و آمدم برم آشپزخانه که مچ دستم و گرفت و گفت : کجا بیا این دوتا آب پرتقالو ببر سفارش میز 5 

سینی آب پرتقال ها را برداشتم و رفتم سمت میز به اندازه ی یک قدم با میز فاصله داشتم که پام گیر کرد به پایه میز کنار آن ها و با صورت اومدم زمین هر دو تا لیوان شکست صدای خنده ی دختری که میز کناری نشسته بود را شنیدم با عصبانیت نگاهی بهش کردم و سعی کردم آروم بلند بشم آرنجم می سوخت سوفی دستم رو گرفته بود و سعی داشت بلندم کنه نگاهی به پسری که روبه روم ایستاده بود انداختم با چهره ی عصبانیش گفت : آخه مگه کوری جلو پاتو نگاه کن ببین چه به روز من آوردی 

نگاهی به پایین شلوارش که داشت بهش اشاره می کرد انداختم شلوار سفیدش شده بود نارنجی و کفشش داشت برق میزد فکر کنم کاملا نوچ بود نگاهی به قیافه ی پسره کردم . ای بد نبود موهاش بور بود چشماش آبی و پوستش سفید کاملا بر عکس من که چشم و ابرو مشکی بودم و پوستم هم سبزه بود دست از نگاه کردن بهش برداشتم و گفتم : خودت کوری نمی بینی دارم از اینجا رد میشم پاتو 180 درجه باز کردی؟

فکش سفت شد و با عصبانیت گفت : انگار یک چیزیم بدهکار شدم

جان که تا آن لحظه ساکت ایستاده بود جلو آمد و گفت : آقا من معذرت می خوام خسارتش هر چقدر باشه می دم

پسره همون طور خیره داشت منو نگاه می کرد دوستش اومد کنارشو گفت : ولش کن ویلیام بیا بریم 

نه آخه این خیلی پرروئه 

ولش کن بیا بریم با الکس قرار داریم 

پسره نفسشو با صدا فوت کرد و بدون هیچ حرف دیگه ای از کافی شاپ رفت بیرون دوستش هم کتشو از روی صندلی برداشت زیر چشمی نگاهی به من کرد و رفت با رفتن اون ها سوفی دستمو کشید و گفت : بیا بریم باید لباستو عوض کنی 

وقتی از کنار جان رد می شدیم با تاسف سری تکان داد و گفت : چند بار بهت بگم کافی شاپ جای پوشیدن این کفشا نیست آخر هم آبرومو جلوی یک مشتری بردی خیالت راحت شد

به من چه صندلیا رو درست نچیده بودین پام گیر کرد بهش 

یک وقت از رو نریا ..

باشه .خیالت راحت .

جان داشت عصبانی نگاهم می کرد که با کمک سوفی رفتم تو دستشویی آرنجم با شیشه بریده بود سوفی همون طور که آروم پانسمانش می کرد گفت : ویدا تو رو خدا کمتر سر به سر جان بزار این آخر سر اخراجت می کنه ها 

نمی کنه می خواست بکنه تا حالا کرده بود بار اولم نیست که از این گندا میزنم

سوفی خندید و گفت : هیچ وقت حریف زبونت نمیشم 

ساعت 11 شب بود که داشتیم کافی شاپ رو می بستیم جان حقوق همه رو داد وقتی نوبت من رسید جلوی میزش منتظر ایستادم که گفت : شما بابت امروز حقوقی نمیگیری

چی؟!

یادت رفته چی کارکردی ؟ برو خدا رو شکر کن تا حالا اخراجت نکردم 

با صدای نسبتا بلندی گفتم : جان؟!

هر چقدرم اینجا وایسی از حقوق خبری نیست 

با عصبانیت پیش بندمو در آوردم پرت کردم روی میز و بدون این که نگاهی به جان بکنم رفتم لباسامو عوض کردم و از کافی شاپ آمدم بیرون سرمای بدی بود هیچی پول همراهم نداشتم هیچ وقت پول نمی آوردم همیشه آخر شب جان پول کار آن روز رو میداد و نیازی به آوردن پول نبود دستمو کردم داخل جیبام و زیر لب گفتم : خدا بگم چی کارت کنه جان تو این هوا مجبورم پیاده تا خونه برم چند دقیقه بعد صدای بوق های ماشینی را شنیدم بدون این که نگاه کنم به راهم ادامه دادم ولی مگه ول می کرد به کنه گفته بود زکی !

نگاهی به ماشین کردم رانندش پسر جوانی بود سریع نگاهم رو ازش گرفتم و رفتم سمت خیابون ماشین ایستاد نیش پسره باز شده بود خیلی خونسرد رفتم طرف ماشین و بعد بدون این که کوچکترین نگاهی بهش بکنم از جلوی ماشین رد شدم رفتم آن طرف خیابون اونجا دیگه نمی تونست بهم گیر بده به راهم ادامه دادم نیم ساعت بعد رسیدم وقتی در رو بستم صدای سارا رو از داخل اتاقش شنیدم ویدا تویی؟

سلام آره منم

دستانم را به هم مالیدم رفتم کنار بخاری نشستم تا کمی گرم بشم

چرا امشب انقدر دیر کردی؟ 

جان گدا حقوقمو نداد 

باز چی کار کردی؟!

کاری نکردم بابا فقط پام گیر به پایه صندلی خوردم زمین لیوان آب پرتقالا هم شکست شلوار یک پسره هم کثیف شد 

سارا با تاسف سری تکان داد و گفت : همین که جان تا حالا اخراجت نکرده باید کلاتو بندازی هوا

واسه چی باید اخراجم کنه؟ من همیشه کارامو درست انجام میدم

آره آره تو که درست می گی فقط نمی دونم کی بود زد شیشه ماشین جان رو شکست 

با یادآوری آن روز زدم زیر خنده و گفتم : حقش بود اون شب همه رفته بودند دید من دارم از خستگی میمیرم دستمالو داده دستم میگه تمام میزارو تمیز می کنی مرتب می کنی بعد میری من هم فرداش زدم شیشه ماشینشو شکستم دلم خنک شد آخخخ اگه بدونی چه حالی داد وقتی قیافشو دیدم داشتم می مردم از خنده شیشه ماشین چند میلیونی آقا خرد و خاک شیر شده بود 

سارا ادامه داد : خب حالا گیریم که حق با تو باشه و جان مقصر بوده اون دفعه چی ؟ که قهوه یک مشتری بدبختو اون قدر شور کردی 

اوه اوه اون دختره ی پررو از خود راضی که حقش بود یک جوری به من نگاه می کرد انگار کلفتشم منم نمکو خالی کردم تو قهوه اش آخ اگه بدونی قیافش چجوری شد وقتی قهوه رو خورد اومد قهوه رو کوبوند رو میز جان و داد زد: وقتی عرزه ی یک قهوه درست کردن هم ندارین واسه چی کافی شاپ زدین؟ بدبخت جان چشماش شده بود چهارتا مونده بود چه خبره ... 

سارا لبخندی زد و گفت : تو کی می خوای درست بشی ویدا ؟ 

لبخندی زدم بلند شدم رفتم سمت اتاقم و گفتم : هیچ وقت .

در اتاق رو بستم لباسامو عوض کردم چراغ را خاموش کردم و روی تخت دراز کشیدم خوابم نمی اومد سرما باعث شده بود خواب از سرم بپره به قاب عکس کنار پنجره نگاه کردم مامان و بابا روی تاب نشسته بودند و من به دسته ی تاب تکیه داده بودم هیییی چقدر اون موقع ها خوشحال بودم غم و بدبختی چمیدونستم چیه ولی حالا چی.......

نمی دونم چقدر گذشت تا خواب به سراغم آمد 

مامان با صدایی که گویی از ته چاه می آمد صدایم کرد : ویدا ؟

جانم مامان ؟ جانم ؟ من اینجام 

به من قول بده مراقب پدرت باشی 

چشمانم را بستم بغض داشت خفم می کرد اشکهایی که در چشمانم جمع شده بودند جاری شدند با صدایی که سعی می کردم لرزشش را کنترل کنم گفتم : تو خوب میشی مامان خوب میشی

با دست سردش دستم را گرفت و گفت : قول بده 

باشه ... باشه قول میدم حالا استراحت کن الآن بابا هم میاد 

مامان می خواست چیزی بگه ولی دیگه نمی تونست نفس عمیقی کشید و با چشمان باز به من خیره شد صدای دستگاه ها بلند شد سرمو آوردم بالا چرا ضربان قلبش خط صافه دیگه دست خودم نبود فقط جیغ می کشیدم 

مامان ؟ مامان بلند شو تو رو خدا مامان الآن بابا میاد ... مامان 

پرستاری که اونجا بود سعی داشت آرامم کند مرا برد بیرون داشتم به دکترا نگاه می کردم و برای اولین بار تو طول عمرم التماس می کردم : آقای دکتر تو رو خدا ...

ولی دکتر با کشیدن ملحفه ی روی سر مادرم تمام امیدم را نا امید کرد دیگه نفهمیدم دارم چی کار می کنم پرستار را به شدت هول دادم و رفتم سمت مامان با داد به دکتر گفتم : چی کار می کنین ؟

و بعد ملحفه رو کشیدم کنار صورت سفید مامان را در دستانم گرفتم و به فارسی گفتم : مامان الهی قربونت برم چشماتو باز کن و بعد داد کشیدم با تو ام مامان می گم چشماتو باز کن 

پرستار آمد پشتم و دستم را گرفت و داشت می برد بیرون با تمام قوا داد کشیدم : ولم کن می خوام پیش مامانم باشم می خوام وقتی به هوش میاد پیشش باشم 

پرستار که هیچی از صحبت های من نمی فهمید از پرستار دیگری کمک خواست تا مرا ببرند بیرون 

با تمام قوا داد کشیدم : مامان

با ضربه هایی که به صورتم می خورد از خواب پریدم با ترس روی تخت نشستم و گفتم : چی شده؟

سارا کنارم نشست و گفت : هیچی نیست عزیزم باز خواب دیدی 

گریم گرفت سارا آروم مرا در بغلش گرفت و گفت : آروم باش ویدا باز خواب مادرتو دیدی؟ 

با گریه گفتم : صحنه ی مرگ مامان از جلوی چشمام دور نمیشه سارا .

سارا هم بغض کرد و بدون حرف مرا محکم تر بغل کرد .

کمی که گذشت سارا کمی رفت عقب و گفت : پاشو دختر خوب برو یک دوش بگیر ساعت شیشه باید 7.30 دانشگاه باشیم

وای من که هیچی درس نخوندم 

حالا پاشو بریم یک کاریش می کنیم ...

سریع رفتم حمام دوش گرفتم و آمدم بیرون بلیز شلوار فوق العاده ساده ای به تنم کردم پالتومو برداشتم کتابایی که می خواستم رو ریختم توی کوله و از اتاق آمدم بیرون سارا زودتر حاضر شده بود یک لقن=مه نون پنیر داد دستم و گفت : بخور بریم تند تند می خوردم که سارا گفت : چه خبرته؟ الآن خفه می شی .

رفتم یک لیوان آب هم خوردم که راه نفسم باز شد گفتم : آخیش . دستت درد نکنه ... خب بریم.

با هم به طرف دانشگاه راه افتادیم و نیم ساعت بعد رسیدیم ....

وقتی وارد کلاس شدم مایکل به طرف آمد و گفت : ویدا کجا بودی؟

سلام 

سلام . معلوم هست کجایی سه جلسه است نمیای 

باید به تو هم جواب پس بدم ؟ برو کنار می خوام برم بشینم 

بدون این که تکان بخورد جلوم ایستاد و گفت : بله باید جواب بدی همه نگرانت شدیم اینو بفهم 

از کنار دستش نگاه کلی به بچه ها کردم همه سر گرم کارای خودشون بودند پوزخندی زدم و گفتم : آره راست می گی نگرانی از سر و روشون میرزه برو کنار مایکل تا اون رو سگم بالا نیومده 

مایکل عصبی دستش را داخل موهایش کرد و رفت کنار 

وقتی رفتم تو سر جایم نشستم طبق معمول در کلاس تنها بودم به خاطر اخلاقم و غرور بیش از حدم هیچ دوستی تو دانشگاه نداشتم تنها دوستانم سارا و سوفی بودند و مایکل هم که از همون روز اول دنبالم بود ... هیچ وقت روز اول دانشگاه رو فراموش نمی کنم 

با سارا و مایکل هم کلاس بودم اون موقع خیلی از پسرا به خاطر ظاهرم سعی داشتن بهم نزدیک بشن اما وقتی رفتارمو دیدن همشون پا به فرار گذاشتن به جز مایکل ... وقتی فهمیدم سارا ایرانی است خودم سعی کردم بهش نزدیک بشم 

سلام 

سارا لبخندی زد و گفت : سلام کاری دارین ؟

نه راستش شنیدم گفتی ایرانی هستی 

آره 

من هم مادرم دو رگه است ایرانی و انگلیسی 

سارا با خوشحالی گفت : جدا ؟ یعنی تو می تونی فارسی حرف بزنی ؟

ای دست و پا شکسته 

سارا با ذوق دستام رو گرفت و گفت : وای چه عالی خیلی خوشحالم 

کنارش نشستم و گفتم : کجا زندگی می کنی؟

فعلا یک خونه ی کوچیک اجاره کردم آخه من برای ادامه تحصیل اومدم و هیچ کسو اینجا ندارم 

واقعا؟!

آره 

خب پس رو دوستی من حساب کن 

ممنون عزیزم 

برای اولین بار بود که داشتم به یک دختر پیشنهاد دوستی میدادم معمولا مغرور تر از این حرفا بودم که دختری رو در سطح خودم ببینم ولی سارا یک استثنا بود به نظرم با همه فرق داشت حرفاش دروغ نبود ظاهر و باطنش یکی بود و این چیزی بود که باعث میشد به طرفش کشیده بشم .

با صدای استاد به خودم اومدم داشت حاضر غایب می کرد ویدا داگلاس ؟ 

بله...

وقتی کلاس تموم شد یک راست رفتم سمت کلاس سارا تا با هم برگردیم خونه سارا داشت میومد بیرون با دیدنم گفت : ویدا تو برو من مجبورم امروز بیشتر بمونم کارمو تحویل بدم 

ای بابا خیلی خب پس تو خونه می بینمت 

از دانشگاه که اومدم بیرون دربست گرفتم سمت خونه اما یکدفعه گفتم : آقا دور بزنید جای دیگه ای میرم 

زیر لب غرغر کرد اما دور زد وقتی رسیدیم پیاده شدم و راننده هم سریع رفت نگاهی به خونه کردم هنوز هم همون طور بود

با شک و تردید رفتم سمت زنگ خدا خدا می کردم روبی خونه نباشد .بالاخره زنگ را زدم 

صدای کاترین را شنیدم : بله ؟

با خانم روبی بومن کار دارم 

ایشون تشریف ندارن می خواین امرتونو....

باز کن کاترین منم ویدا .

وای خانم شمایین؟ بفرمایید.

بلافاصله در را باز کرد و رفتم تو... باغ هنوز همان طور بود کوچکترین تغییری نکرده بود کاترین از داخل ساختمان بیرون آمد و گفت : سلام خانم خیلی خوش اومدین .

سلام کاترین ممنون . خوبی ؟ النا چطوره ؟ 

همه خوبیم خانم ممنون شما خوبین ؟

متشکرم من هم خوبم 

چیزی میل دارین براتون بیارم؟

نه ممنون . روبی کی میاد؟

نمی دونم به ما چیزی نگفتن .

باشه پس تا اون بیاد منم یک گشتی این اطراف بزنم . 

هرطور راحتین چیزی خواستین صدام کنید .

باشه تو برو به کارت برس .

کاترین رفت و من را در آن باغ بزرگ تنها گذاشت بی اختیار قدم هایم رفت سمت تاب همیشه خلوتگاهم آن جا بود .

روی تاب نشستم و مثل چند سال قبل چشمانم را بستم و چند نفس عمیق کشیدم به یاد روزی افتادم که بابا اومد پیشم...

ویدا اینجایی؟

بله بابا؟

وقتی دیدم تو اتاقت نیستی حدس زدم باید اینجا باشی. 

سکوت کردم که بابا گفت : میشه بشینم؟

البته ...

خب دخترم چطوره ؟

خوبم ممنون .

ویدا می خوام درمورد موضوعی باهات حرف بزنم .

چیزی شده ؟

نه ولی ازت می خوام با شنیدن حرفام داد و هوار راه نندازی.

بی اختیار اخم هایم در هم رفت 

بابا نفس عمیقی کشید و گفت : مادرت خیلی زود تنهام گذاشت 

آره خیلی زود رفت .

تو دیگه بچه نیستی ویدا 21 سالته کم کم میری سر زندگی خودت ولی من...

شما چی؟ بابا مطمئن باشین من هرگز تنهاتون نمی زارم .

بابا یکدفعه گفت : من می خوام ازدواج کنم ویدا .

همیشه همین طور بود بابا اول کمی مقدمه چینی می کرد و بعد یکدفعه خبرش را میداد با صدای نسبتا بلندی گفتم : چی ؟! شوخی می کنید دیگه ؟

نه دخترم کاملا جدی ام من می خوام با خانم بومن ازدواج کنم .

بلند شدم و گفتم : بابا؟!!!!

خب دخترم من حق زندگی کردن دارم .

زندگی کردن ؟! حتما باید یک زن دیگه بیاد تو این خونه تا شما زندگی کنین ؟انقدر زود می خواین به مامان خیانت کنین ؟

صدام داشت اوج می گرفت که بابا گفت : صداتو بیار پایین ویدا مامانت دوساله که ما رو تنها گذاشته در ضمن من نیومدم از تو اجازه بگیرم فقط اومدم تصمیمو بهت بگم همین تو هم بهتره خودتو برای استقبال از خانم بومن آماده کنی. 

بابا؟؟!!!

بابا بلند شد و در مقابل چشم های بهت زده من رفت داخل ساختمان باعصبانیت رفتم تو اتاقم و در اتاق رو کوبیدم به هم در طول و عرض اتاق راه میرفتم تحمل زنی دیگر به جای مادرم برایم غیر ممکن بود همان موقع موبایلمزنگ خورد بدون این که به شماره نگاه کنم گوشی رو پرت کردم سمت آینه که تکه تکه شد با صدای شکسته شدن آینه النا سریع اومد تو اتاق و تا خواست حرف بزند داد کشیدم : به اجازه ی کی اومدی تو ؟ هان؟ گمشو بیرون.

بیچاره النا تقریبا فرار کرد ...

با صدای در چشمانم را باز کردم

اوه روبی اومد .

رفتم پشت درخت قایم شدم نمی خواستم مرا ببیند از ماشین بابا پیاده شد با دیدن قیافش که زیر خروار ها آرایش بود گفتم : به جن گفته زکی !

و بعد قبل از این که مرا ببیند از در پشت باغ رفتم بیرون.....

داشتم تو خیابان ها راه می رفتم گذشته با تمام خاطرات خوب و بدش عین فیلم از جلوی چشمانم رد میشد با صدای زنگ موبایلم به خودم آمدم عمو توماس بود : الو؟

سلام ویدا خوبی دخترم ؟ 

سلام عمو ممنون شما خوبین؟

خواستم بپرسم ببینم امشب کاری نداری؟

نه عمو کاری ندارم 

خب پس می تونی با جاشووا بری بیرون؟

جاشووا؟!

آره دیروز برگشته دوست داره تو مدت که اینجا هست بره گردش می دونی که من و لیلی حوصله ی این برنامه هارو نداریم خواستم تو همراهیش کنی بالاخره تو هم مثل اون جوونی و حوصله این کارهارو داری.

با اکراه گفتم : باشه عمو ولی من کجا ببرمش ؟

نمی دونم عزیزم لیورپول جاهای دیدنی زیادی داره هر جا دوست داری ببرش 

نفس عمیقی کشیدم و گفتم : باشه چشم 

ممنون دخترم پس به جاشووا می گم شب بیاد دنبالت طرفای 8.30 9 خوبه؟

بله خوبه 

پس بهش می گم ممنونم عزیزم

خواهش می کنم عمو کار دیگه ای ندارین؟

نه مواظب خودت باش 

به لیلی سلام برسونین خداحافظ 

بعد از قطع تلفن فحشو کشیدم به جون خودم که گفتم کاری ندارم : اه پسره ی نکبت خودت عرزه نداری بری بگردی؟ انگار بچه دو ساله است یکی باید همراهیش کنه ...

وقتی رسیدم خونه سارا اومده بود 

کجا رفته بودی ؟

رفتم به خونه ی پدریم یک سر زدم اومدم 

اگه گشنته زنگ بزن غذا بیارن من دانشگاه یک چیزی خوردم .

نه گشنم نیست سارا باید امشب با جاشووا برم بیرون

جاشووا کیه؟

پسر عموم .

آهان همون که می گفتی خیلی ازش بدت میاد

خودمو انداختم رو کاناپه و گفتم : آره 

حالا واسه چی می خوای باهاش بری بیرون؟ 

عمو زنگ زد مثل این که آقا از فرانسه برگشتن حالا می خوان برن بگردن خودش عرزه نداره بره بگرده باید یکی دنبالش بره

سارا زد زیر خنده و گفت : از چه امام زاده ای هم کمک خواسته . حالا ساعت چند قراره بیاد دنبالت 

8.30 . 9 میاد 

سارا هیچی نگفت که من گفتم : حالا تو میگی کجا ببرمش؟

نمی دونم والا من که نمی شناسمش می خوای ببرش موزه داک

موزه؟!!! ولم کن بابا کی حوصله موزه داره می برمش یک رستوران یک شام ازش می گیرم برمی گردم 

سارا خندید و گفت : هیشکی مثل تو بلد نیست آدما رو بگردونه 

ما اینیم دیگه ....

بلند شدم رفتم سمت اتاق خیلی خسته بودم دیشب هم درست نخوابیده بودم نگاهی به ساعت کردم 3 بود اووووه کو تا 8 برای همین رفتم خوابیدم .

ساعت 6.30 بود که بیدار شدم کش و قوسی به بدنم دادم و رفتم تو آشپزخانه خیلی گرسنه بودم کیک شکلاتی که چند روز پیش خریدم هنوز مونده بود برای همین با یک لیوان شیر شروع کردم به خوردن اوه صد رحمت به سنگ ... 

یک ساعتی سرم رو به تلویزیون و لپ تاپ گرم کردم و بعد با دیدن ساعت یک ربع به هشت مثل فشنگ از جام بلند شدم و رفتم حمام نیم ساعت بعد بیرون آمدم سارا در اتاقش بود ضربه ای به در زدم که گفت : بیا تو 

سارا بیا یک کمک به من بکن تو سلبقت خوبه ببین چی بپوشم ؟

سارا کتابش را بست و همون طور که داشت همراهم میومد تو اتاقم گفت : تو که لباسای قشنگی داری سلیقتم که حرف نداره منو می خوای چی کار ؟

آخه نمی خوام آتو دست این پسره بدم بمی خوام تیپم عالی باشه 

سارا رفت سمت کمدم و من هم موهایم را خشک کردم وقتی کارم تمام شد سارا شلوار لی تنگ و پالتو مشکی و چکمه های پاشنه دار مشکی ام را روی تخت گذاشت و گفت : اینا رو بپوش عالین .

نگاهی به لباسا کردم چیزای خوبی انتخاب کرده بود برای همین تشکر کردم و رفتم بپوشم که سارا هم از اتاق رفت بیرون هیچ وقت یادم نمیره آخرین بار با دیدن آرایشم غلیظم چقدر مسخرم کرد برای همین آرایش ملیحی کردم لباس ها را پوشیدم و رفتم بیرون سارا با دیدنم لبخندی زد و گفت : چه خوشگل شدی این آرایش خیلی بهت میاد 

راست می گی ؟

آره خیلی ناز شدی 

من هم لبخندی زدم و گفتم : خب من از اول خوشگل بودم 

باز تو پررو شدی ؟

یک ربع بعد صدای موبایلم بلند شد شماره ناشناس بود برای همین با شک جواب دادم : الو؟

سلام ویدا منم جاشووا دم در خونتم .

باشه الآن میام 

و بدون این که منتظر جوابش باشم تلفن را قطع کردم 

سارا گفت : اومد؟

پالتومو برداشتم و همون طور که تنم می کردم گفتم : آره من رفتم کاری نداری؟

نه خوش بگذره 

پوزخندی زدم و گفتم : با جاشووا واقعا هم خوش می گذره 

اومدم برم که سارا گفت : وایسا ویدا و بلافاصله رفت تو اتاق و کیف کوچک و مشکی رنگی آورد و گفت : اینو ببر کلاس داره 

ای بابا کیف بگیرم دستم؟

بگیر دیگه 

کیف را گرفتم خودم رفتم تو اتاق نصف پولی که تو اتاقم داشتم رو ریختم توش و از سارا خداحافظی کردم رفتم بیرون......

وقتی رفتم بیرون پسر قد بلندی پشت بهم کنار جوی استاده بود با تردید گفتم : جاشووا؟

پسره برگشت وای خدا چقدر خوشگل شده تیپشو ببین 7 سال پیش که داشت می رفت چقدر به خاطر تیپ داغونش مسخرش می کردم ولی حالا در کمال تاسف باید می گفتم از من سرتره ریش و سبیل گذاشته بود چشمای سبزش که به لیلی جون رفته بود بین مژه های بلند و مشکیش خیلی خودنمایی می کردند او هم داشت من رو نگاه می کرد و لبخند کمرنگی به لب داشت با دیدن نگاه من جلو آمد و گفت به به ویدا خانم سلام عرض شد 

نیشمو بستم تازه یادم افتاد طرفم کیه جاشووا هر چقدرم که خوشگل شده باشه بازم برای من همون پسر پررو و از خودراضیه 

سلام جاشووا چطوری؟ 

خوبم ممنون تو خوبی؟

متشکرم منم خوبم

کنار هم شروع کردیم راه رفتن که گفت : 

چقدر عوض شدی .

تو هم همین طور آب و هوای اونجا بهت ساخته ها داشتی میرفتی خیلی درب و داغون بودی 

پس اعتراف می کنی دیگه درب و داغون نیستم .

نه من کی این حرفو زدم هنوزم داغونی ولی خب کمتر از اون موقع .

هنوز هم همون ویدایی دریغ از سرسوزنی تغییر.

خب مسافر جان کجا می خوای بری؟

نمی دونم هر جا تو بگی ؟

بریم رستوران .

باشه مهمون توییم دیگه ...

دیگه چی؟ بشین تا من مهمونت کنم .

خیلی خب بابا شوخی کردم بیا بریم 

سوار ماشین شدیم و من آدرس یکی از بهترین رستوران ها رو دادم وقتی رسیدیم جاشووا با دیدن رستوران گفت : مثل این که قصد داری جیب منو خالی کنیا

خاک تو سر خسیست کنن جاشووا آدم با یک خانم محترم میاد بیرون راجع به پول حرف نمی زنه 

لبخندی زد و گفت : باشه بابا نزن خانم محترم 

و بعد دستشو گذاشت پشتم و به سمت یکی از میز های دو نفره هدایتم کرد وقتی داشتیم غذا می خوردیم از هر دری حرف زدیم جاشووا عوض شده بود اون پسر گستاخ و پرروی گذشته جاشو به یک پسر عاقل و فهمیده داده بود ولی با این حال من بازم ازش خوشم نمی اومد کینه شتری داشتم ازش هیچ وقت یادم نمیره وقتی بچه بودیم چطوری هولم داد تو استخر و من تا یک هفته مریض بودم یا یکبار چطوری کامپیوتر رو خراب کرد و بعدش افتاد تقصیر من یک روز هم رفته بودم خونشون داشتیم بازی می کردیم که با تقلب یک کاری کرد خودش ببره منم رفتم سر یخچال آب بخورم وقتی شیشه آب لیمو رو دیدم برش داشتم از پشت شیشه رو خالی کردم رو سرش آخ خیلی حال داد چه داد و هواری راه انداخته بود با یادآوری اون لحظه بی اختیار خندیدم که جاشووا با تعجب گفت : به چی می خندی ؟

یاد قیافه تو افتادم اون روز که شیشه آب لیمو رو خالی کردم رو سرت 

جاشووا هم خندید و گفت : تمام لباسام و موهام نوچ شده بود خدا بگم چی کارت کنه 

حقت بود تو هم خیلی من رو اذیت کردی 

آخه اذیت کردن تو حال میداد 

با این حرف چشم غره ای بهش رفتم که خندش شدید تر شد و گفت : اون موقع ها هم حرص می خوردی همین شکلی می شدی 

باز داشت شروع می کرد برای همین بلند شدم و گفتم : سیر شدم دیگه بسه پاشو بریم 

او که هنوز غذایش را کامل نخورده بود گفت : ولی من دارم می خورم 

بترکی چقدر می خوری پاشو ببینم 

بدبخت غذاشو نصفه گذاشت با دستمال دور دهنشو پاک کرد و گفت : باشه بریم 

بعد از این که از رستوران اومدیم بیرون گفت : میشه یکم با هم قدم بزنیم ؟

آره حتما.

شروع کردیم قدم زدن که گفت : چه خبر از خونه ی پدریت ؟

نفسمو با صدا دادم بیرون و گفتم : دست روبی خانمه 

هیچ وقت نفهمیدم پدرت چرا همه چیزو به نام روبی کرد و برای تو هیچ چیزی نذاشت 

چشمامو بستم و چند تا نفس عمیق کشیدم این حرفا همیشه اذیتم می کرد توی حال و هوای خودم بودم که یک دفعه کیفم از دستم کشیده شد با دیدن پسر جوانی که داشت میدوید داد کشیدم : دزد 

اومدم بدوم دنبالش که جاشووا دستم رو گرفت و گفت : بدویی که نمی تونی بگیریش زنگ میزنیم پلیس 

دستمو از دستش درآوردم و گفتم : خدا شفات بده برو کنار ببینم 

و بعد شروع کردم دویدن حالا مگه میشه با پنج سانت پاشنه دویید همون طور که میدوییدم دنبالش زیپ چکمه هامو باز کردم 

یک لحظه یاد حرف مامان افتادم : ظاهر یک خانم محترم همیشه باید آراسته باشه 

و بعد یاد حرف سارا که می گفت : کفش پاشنه بلند کلاس داره 

به خودم اومدم و کفشا رو در آوردم و تو دلم گفتم : گور بابای کلاس تمام پولام داره میره می خوام خانم محترم نباشم صدساله سیاه داشتم با سرعت باور نکردنی دنبال پسره میدویدم و جاشووا هم پشت سر من پول زیادی توی کیفم گذاشته بودم از طرفی موبایلم هم توش بود برای همین با تمام توانم می دویدم بهش رسیدم کیفو از پشت از دستش می کشیدم و داد میزدم : بدش به من ببینم مرتیکه ...

ولی با دستش دیگرش آن چنان هولم داد که پخش زمین شدم همه جا سیاه شد و دیگه هیچی نفهمیدم......

با ضربه هایی که به صورتم می خورد چشمانم را باز کردم چند لحظه به اطرافم نگاه کردم و بعد جیغ کشیدم و سیخ سر جام نشستم جاشووا گفت : چته ؟ چرا جیغ میزنی ؟

دوباره نگاهی به اطراف کردم کنار جاشووا تو ماشین او بودم گفتم : من اینجا چیکار می کنم؟

بعد از آرتیست بازی جنابعالی وقتی پخش زمین شدی هر چقدر زدم تو صورتت و صدات کردم بهوش نیومدی آوردمت تو ماشین رفتم آب خریدم پاشیدم به صورت 

صورتم خیس بود با دستم قطره های آب رو پاک کردم و گفتم : وایسا ببینم تو به چه حقی منو زدی ؟

خب دیدم بیهوشی ....

بیهوش باشم حق نداشتی از بیهوش بودنم سواستفاده کنی منو بزنی 

بابا دارم می گم بیهوش بودی نازت که نمی تونستم بکنم بهوش بیای .

از آینه ی ماشین نگاهی به صورتم کردم گونه هام قرمز شده بود 

نگاه کن ببین چه بلایی سرم آوردی 

وای خدا ویدا تو یک چیزیت میشه ها.

یک لحظه همه چیز رو فراموش کردم و گفتم : کیفم ؟ کیفم چی شد ؟

از صندلی عقب کیف رو داد دستم و گفت : بیا بگیر تو هم کشتی ما رو با این کیفت 

با ذوق درشو باز کردم همه چیز سرجاش بود خدا رو شکر 

جاشووا گفت : همون موقع که تو رو زد یک آقایی از باهاش درگیر شد و برات کیف رو گرفت 

همون ... می دونستم تو از این عرزه ها نداری 

با عصبانیت گفت : ویدا؟

خب حالا اون آقا کی بود؟ رفت ؟

آره کیف رو داد دستم و رفت 

اوف خدا رو شکر دستش درد نکنه 

بدون حرف راه افتاد ولی اخماش بدجوری در هم بود بهش حق دادم زیاده روی کردم بدبخت خواسته من بهوش بیام زده تو صورتم اونوقت من دارم دعواش می کنم. خودم رو مقصر می دونستم اما غرورم اجازه ی عذر خواهی نمیداد جلوی در خونه ایستاد و فقط و گفت : شب خوش ( این یعنی برو پایین حوصلتو ندارم )

منم که انگار با این حرفش بهم فحش داده بدون این که حرفی بزنم رفتم پایین و در ماشینو کوبیدم به هم و رفتم خونه 

سارا خواب بود بدون کوچکترین حرفی رفتم سمت اتاقم لباسامو عوض کردم تمام بدنم درد می کرد تو آینه نگاهی به خودم کردم از این داغون تر نمی شد .

بیخیال دیگه در عوض از شر جاشووا راحت شدم فکر نکنم بعد از این دیگه اسمم رو هم بیاره با این حرف لبخندی زدم و دراز کشیدم فردا باید میرفتم کافی شاپ ...

صبح با صدای زنگ ساعت بیدار شدم آبی به صورتم زدم فقط شیر خوردم و از خونه آمدم بیرون ساعت 9.30 بود که رسیدم کافی شاپ جان هنوز نیومده بود سوفی با دیدنم لبخنذی زد و گفت : چی شده آرایش نکردی؟

حسش نبود

سوفی خندید و هیچی نگفت یک ربع بعد جان هم آمد و با صدای بلند رو به همه سلام کرد جوابشو ندادم و خونسرد از کنارش رد شدم امروز از اون روزایی بود که حوصله خودم هم نداشتم جان گفت : اوه اوه خانم آراسته امروز آراسته نیستن 

فقط نگاهش کردم و بعد کارم رو ادامه دادم جان رو به سوفی به من اشاره کرد و سرشو تکان داد یعنی این چشه ؟

سوفی هم شانه ای بالا انداخت و به کارش ادامه داد نیم ساعت بعد کم کم مغازه شلوغ شد و من برعکس همیشه بدون تذکر جان کار هام رو می کردم که یکدفعه دیدم همون پسره که اون روز آب پرتقال ریختم روش با همون دوستش اومده جان او را شناخت و رو به سوفی گفت : تو برو از اون میز سفارش بگیر 

بشین سوفی خودم می گیرم

چان با صدای بلندی گفت : ویدا ؟

ولی من بی توجه به او رفتم سمت میز مثل همیشه بدون این که حرفی بزنم منتظر ایستادم که همون پسره گفت : چه پیش خدمت خوش برخوردی 

اخم هام غلیظ تر شد ولی هیچی نگفتم 

نمی دونم چی توی نگاهم دید که سریع روشو کرد به طرف دوستش و گفت : چی می خوری؟

قهوه 

پسره نگاهی به من کرد وگفت : یک قهوه و یک آب پرتقال و پشت سرش پوزخندی نشوند گوشه ی لبش 

تو دلم گفتم : هه و کوفت 

اما بازم به روی خودم نیاوردم روی کاغذ سفارشو نوشتم و ازشون دور شدم 

چند دقیقه بعد جان سفارشو داد دستم و گفت : خواهشا یکم خوش اخلاق تر باش 

بدون این که تغییری تو چهرم بدم رفتم سمت میز برعکس دفعه ی قبل که عجله داشتم امروز با خونسردی کارامو می کردم آروم سفارشو گذاشتم روی میز و بدون این که نگاهشون کنم ازشون فاصله گرفتم چند دقیقه بعد رو به جان گفتم : می خوام چند دقیقه برم بیرون حالم خوب نیست 

باشه .

پیش بند رو در آوردم و رفتم بیرون 

حالم واقعا بد بود چند تا نفس عمیق کشیدم سرما رو با تمام وجودم می کشیدم داخل بدنم تا بغضم نشکنه اما بی فایده بود بغضم شکست و هق هقم شروع شد معلوم نبود چه مرگمه خودم هم نمی دونستم ...

چند دقیقه بعد با صدای یک نفر برگشتم : حالت خوبه؟

ای بابا باز که این یاروئه ...

اشکهامو پاک کردم و گفتم : به شما ربطی داره؟

نه ببخشید همین طوری پرسیدم 

پس از این به بعد همین طوری تو زندگی مردم سرک نکشین .

نکنه به خاطر دیشب حالت بده؟ 

دیشب ؟!!!

آره کیفتو که پس گرفتی ..

این چی می گفتی ماجرای دیشب چه ربطی به این داره نکنه این همونیه که کیف رو برام پس گرفت 

شما ؟ شما از کجا...

اونی که کیفتو پس گرفت من بودم 

اگه بگم چشمام شد اندازه ی نعلبکی دروغ نگفتم : چی ؟!!!!

آره ...

شما اونجا چی کار می کردین ؟

تصادفی اونجا بودم .

خیلی حرفشو باور نکردم ولی با این حال گفتم : باشه 

اومدم از کنارش رد بشم و برم تو که گفت : پس تشکرت کو؟

بابت؟

عجب رویی داری کیفتو واست پس گرفتم اون وقت می گی بابت؟

خب اون وظیفت بوده اون روز من به خاطر شما حقوق نگرفتم پس این به اون در 

حقوقتو به خاطر دست و پا چلفتی بودن خودت نگرفتی 

هوی به چه حقی به من توهین می کنی هان؟ برو کنار ببینم 

بازومو محکم تر گرفت ولی هیچی نگفت فقط نگاهم می کرد 

محکم هولش دادم و رفتم تو .....

چند دقیقه بعد از من او هم اومد داخل و بدون این که نگاهی به من بکند کتش را برداشت و همراه دوستش رفت سعی کردم فراموشش کنم و به کارم ادامه دادم بر عکس همیشه بدون این که غر بزنم تا شب کار کردم و برای اولین بار جان ازم تشکر کرد شب پیاده برگشتم دلم می خواست تنها باشم و کمی راه برم دلم برای محبت های مادرم خیلی تنگ شده بود اگه آن روز..نفس عمیقی کشیدم همه چیز تو ذهنم هک شده بود ....

مامان من حاضرم بریم 

همراه مامان رفتم بیرون عروسی پسر یکی از دوستان مامان دعوت بودیم و می خواستیم با هم لباس بخریم 

مامان کنار پاساژی نگه داشت وباهم وارد پاساژ شدیم لباس های فوق العاده زیبا و گرون قیمتی داشتند مامان لباس ماکسی مشکی رنگی خرید که پشتش تا کمر باز بود ولی جلوش کاملا بسته هیچ طرحی نداشت خیلی ساده بود اما دوختش عالی بود و تو تن مامان لباس فوق العاده بود من هم لباس سبز رنگ کوتاهی خریدم که دور یقه اش مروارید کار شده بود خیلی خوشرنگ بود و به رنگ پوستم میومد بعد از خرید لباس مامان راه خونه رو در پیش گرفت داشتم دنبال سی دی مورد علاقه ام می گشتم که با صدای بوق ماشینی سرمو آوردم بالا یک ماشین با سرعت سرسام آوری داشت میومد سمت ما جیغ کشیدم : مواظب باش 

اما دیر شده بود......بعدش هم که بیمارستان و کابوس های هر شب من.

اشکهایم را پاک کردم مامان خیلی وقت بود تنهام گذاشته بود و من باید اینو قبول می کردم

صدای زنگ موبایلم بلند شد سارا بود

بله؟

ویدا کجایی؟

تو راهم دارم میام

چرا انقدر دیر ؟ ترسیدم.

نترس دارم میام پیاده میام واسه همین طول کشید

باز خراب کاری کردی؟

نه چطور؟

فکر کردم باز گند زدی جان حقوقتو نداده.

چرا حقوقمو داد تازه ازم تشکر هم کرد

اوهو پس دختر خوبی بودی

آره

خیلی خب من خیلی خستم می خوام بخوابم کلید داری؟

آره دارم تو برو بخواب شبت خوش

شب به خیر

یک ربع بعد رسیدم....

دوهفته از تمام آن ماجرا ها گذشته تو این مدت هیچ اتفاق خاصی نیوفتاد زندگیم داشت روال عادیشو طی می کرد دانشگاه درس امتحان کافی شاپ و .... دیگه از اون پسره که تو کافی شاپ دیدم خبری نشد جاشووا هم دیگه سراغم نیومد فکر کنم کلی خودش رو سرزنش کرده چرا یک شب رو با من گذرونده و شام ریخته تو شکم من .

یکشنبه بود . یکشنبه ها و سه شنبه ها برام مکافاته چون تا ساعت 11 بیشتر کلاس ندارم و بعد میرم کافی شاپ داشتم از کلاس میومدم بیرون که دیدم تو راهرو مثل این که دعوا شده رفتم جلو ببینم چه خبره فضولیم گل کرده بود در کمال تعجب دیدم مایکل از دختری که پشتش به من بود یک سیلی جانانه نوش جان کرد تا حالا ندیده بودم مایکل حتی با دختری خیلی حرف بزنه چه برسه ...

صدای دختره منو از دنیایی که توش بودم بیرون کشید .

کثافت آشغال فکر کردی منم مثل بقیه دوست دختراتم هان؟

گریس یواش تر .

ببین مایکل من این چیزا حالیم نمیشه من دوست ندارم این بچه رو بندازم فهمیدی ؟ 

گریس ؟!

میای عقدم می کنی .

کاملا هنگ کرده بودم نه بابا انگار مایکل هم آب نمیدید وگرنه شناگر خوبی بود 

مایکل کلافه دستی به موهاش کشید و گفت : باشه لعنتی باشه تمومش کن.

خب دیگه فهمیدم موضوع از چه قراره فضولیم خوابید برم کافی شاپ....

ساعت 12 بود که رسیدم اول از همه پریدم تو دستشویی آرایش کردم بعد رفتم لباسامو عوض کردم جان با دیدنم گفت : سلام عرض شد 

سلام 

برو سفارشو اون میز رو بگیر 

جان؟! بزار از در بیام تو هنوز نرسیده داری بهم کار می گی؟

وقتی رفتی آرایش کردی پس یعنی سرحالی برو کارتو بکن چشم غره ای بهش رفتم و به طرف میزی که اشاره کرد راه افتادم ای بابا بازم که این پسره است ولی این بار با یک دختر اومده دختر ساده ای بود چشماش مثل چشمای پسره آبی بود آرایش خیلی کمرنگی داشت و تیپش اسپرت بود مثل همیشه رفتم بالاسرشون ایستادم که همون پسره با پوزخند گفت : دوتا نسکافه 

تو دلم گفتم : آخه نسکافه کجاش پوزخند داره ؟

ولی با این حال بدون حرفی ازشون فاصله گرفتم وقتی جان سفارش میز دیگه ای که هات چاکلت بود را داد دستم تا ببرم میون راه پام به چیزی گیر کرد و با صورت اومدم زمین فنجون شکست و من سوختم حس کردم چند تا تیکه از خرده ی فنجون توی پوست صورتم فرو رفت برگشتم ببینم چرا خوردم زمین که دیدم همون پسره نشسته و داره به من می خنده مطمئنم جلوی پام پاشو دراز کرد تا بخورم زمین وگرنه هیچ پایه صندلی یا میزی اونجا نبود خیلیا بهم می خندیدن و چند نفر گفتن : خانم حالتون خوبه کمک می خواین ؟

صورتم می سوخت با عصبانیت برگشتم و گفتم : فکر می کنم شما مشکل عصبی دارین حتما به دکتر مراجعه کنید تا بتونید پاتونو کنترل کنین 

پسره خندشو جمع کرد و گفت: صورتت داره خون میاد 

با این حرف سریع رفتم دستشویی راست می گفت : خرده های فنجون صورتم را از چند جا بریده بود 

زیر لب غر زدم : پسره ی احمق عوضی مریضه .

جان اومد تو دستشویی و گفت : حالت خوبه؟

با صدای بلندی گفتم : نه .

می دونم تقصیر تو نبود اون پسره ...

برو بیرون جان .

جان بدون هیچ حرفی رفت بیرون .

وقتی صورتم را شستم از سوفی دوتا چسب زخم گرفتم و گذاشتم روی زخما بیچاره سوفی خرابکاری من رو تمیز کرده بود 

چند تا نفس عمیق کشیدم و رفتم بیرون انگار نه انگار که اتفاقی افتاده به کارم ادامه دادم که از این موضوع جان بی نهایت خوشحال شد . 

پسره چند لحظه بهم نگاه کرد و بعد کلافه دست دختررو گرفت و رفت سریع رفتم پشت شیشه ماشینش رو دیدم خیالم راحت شد لبخند محوی زدم و به کارم ادامه دادم مطمئن بودم دیر یا زود بر می گرده...

حدسم درست بود همون پسره فرداش اومد اما برخلاف همیشه تنها.... چسب زخم ها هنوز به صورتم بود مثل همیشه رفتم بالاسرش ایستادم نگاهی به صورتم کرد و نگاهش روی چسب زخم ها موند فکر کنم پنج دقیقه داشت به زخم هام نگاه می کرد که آخر سر کلافه شدم و سرفه ای کردم که باعث شد نگاهش را بردارد گفت : قهوه ترک 

بدون هیچ حرفی ازش فاصله گرفتم از پنجره نگاهی به بیرون کردم ماشینش بود لبخندی زدم . چند دقیقه بعد قهوش حاضر شد برایش بردم بدون این که نگاهم کنه تشکر کرد . سریع رفتم سراغ جان 

جان ؟

بله؟

میشه من دو دقیقه برم بیرون؟

جان نگاه مشکوکی بهم کرد و گفت : باشه زود برگرد 

سریع رفتم سراغ پالتوم کلید رو از جیبش برداشتم و رفتم بیرون انقدر با عجله داشتم از خیابون رد میشدم که نزدیک بود برم زیر ماشین کلید رو گرفتم تو دستم و زیر لب گفتم : حالا وقتی ماشین خوشگلت رو خط خطی کردم یاد می گیری حرصم ندی .

و بلافاصله شروع کردم دور تا دور ماشین رو خط انداختن وقتی کارم تموم شد پوزخندی زدم و ایستادم که بلافاصله خودشو دیدم با لبخند داشت شاهکارم رو تماشا می کرد 

انقدر شوکه شدم که کلید از دستم افتاد سابقه نداشت کسی این طور مواقع مچم رو بگیر پسره گفت : خسته نباشی 

خیلی خونسرد گفتم : سلامت باشی 

اومدم برم اون طرف خیابون که مچ دستم رو گرفت و گفت : کجا؟

قبرستون میای؟

تو چرا کلا اعصاب نداری دختر ؟

پس حالا که می دونی اعصاب ندارمدور و بر من نپلک .... 

میشه یک امروز رو دورت بپلکم 

مچ دستم درد گرفته بود خیلی زورش زیاد بود با صدای بلندی گفتم : ولم کن ببینم اعصاب ندارم .

با صدای خیلی آرومی گفت : باید باهات حرف بزنم ویدا .

با تعجب گفتم : تو اسم من رو از کجا می دونی؟

چند بار که صدات کردن اسمتو شنیدم 

به به فضولم که هستی .

لبخند محوی زد و گفت : میشه چند دقیقه با هم صحبت کنیم ؟

آخه من و تو چی داریم به هم بگیم من اصلا تو رو نمی شناسم رو چه حسابی باید وقت با ارزشم رو بدم دستت 

فکر کنم از کار کردن تو کافی شاپ بهتر باشه 

این حرفش رو قبول داشتم برای همین گفتم : خیلی خب ولم کن برم به جان بگم 

تو ماشین منتظرم 

سریع رفتم تو کافی شاپ و گفتم : جان ؟

دیگه چیه؟

من امروز مرخصی می خوام 

نمیشه ویدا سرمون شلوغه 

تو رو خدا جون من...

خیلی خب ولی حقوق کاری که تا الآن کردی رو نمی گیری 

اه بابا تو ام که منتظری یک چیزی بشه به من حقوق ندی 

شانه ای بالا انداخت و گفت : می خوای نرو.

خیلی خب نده من رفتم خداحافظ.

و بلافاصله پالتوم رو برداشتم و رفتم سمت ماشین پسره... 

آهنگ آرومی گذاشت و حرکت کرد آهنگش خواب آور بود با شنیدنش انگار قرص خواب بهم داده بود خمیازه هام پشت سر هم شروع شد که باعث شد پسره خندش بگیره یکدفعه گفتم : اسمت چیه؟

با تعجب نگاهم کرد و گفت : می دونی بار اولیه که بدون دعوا و عصبانیت داری باهام حرف میزنی؟

چه کشف بزرگی کردی خسته نباشی 

خندید و گفت : کلا اعصاب نداریا ... اسمم ویلیامه 

بدون حرف چشمام رو بستم که گفت : منم خوشوقتم از آشناییت 

من تا ندونم طرفم دقیقا کیه و چجور آدمیه از آشناییش خوشحال نمی شم 

ماشین را گوشه ای پارک کرد و گفت : حالا میشه پیاده بشی؟

پیاده شدم کنار پارک نگه داشته بود اومد دستمو بگیره که خودم رو کشیدم کنار آدمی نبودم که خیلی سریع با طرفم قاطی بشم مخصوصا اگه پسر باشه 

با تعجب نگاهم کرد شاید همچین رفتاری رو تا حالا از هیچ دختری ندیده بود این رفتار رو مامان بهم یاد داده بود خودش هم همین طور بود 

هر دو در سکوت راه می رفتیم که آخر من سکوت رو شکستم و گفتم : ظاهرا حرفی نداری بزنی نه؟

نفس عمیقی کشید وگفت : خب راستش .. من ویلیام بلک هستم وکیلم و ...

و چی؟

راستش از روز اولی که دیدمت ازت خوشم اومد من دخترای مغرور و گستاخ رو دوست دارم برای همین ...

نذاشتم ادامه بده و با داد گفتم : منو کشوندی اینجا این چرندیات رو تحویلم بدی ؟ 

اومدم برم که دستم رو گرفت و گفت : بزار حرفم تموم بشه .

ایستادم دستم رو آروم ول کرد و گفت : به خاطر خانوادم و خب خیلی چیزای دیگه من نباید با دختری باشم که خب از نظر مالی از خودم پایین تره ...

باز قاطی کردم و گفتم : گمشو ببینم پیش خودت چی فکر کردی ؟ اگه الآن بابام پیشم بود 100 تا مثل تو رو میذاشت تو جیبش حالا آقا اومده پز پولش رو می ده اگه بابام.....

با آوردن اسم بابا بغض گلوم رو گرفت و اشکهایم قبل از این که بتونم کنترلشون کنم جاری شد 

آروم گفت : ویدا به خدا منظورم این نبود می خواستم بگم همون روز در مورد تحقیق کردم فهمیدم از چه خانواده ای هستی و پدر و مادر خیلی خوبی داشتی ولی متاسفانه هر دوشون رو از دست دادی و الان تو اون خونه زندگی می کنی اون شب دیدار تو برای من تصادفی نبود داشتم تعقیبت می کردم ..

از زور گریه به هق هق افتادم اگه الآن مامان بابا پیشم بودن این وضعم نبود 

اشکهایم را پاک کرد و گفت : به خدا نمی خواستم ناراحتت کنم 

دستاش رو محکم پس زدم و گفتم : خب دیگه حرفاتو شنیدم خواستی بگی همه چی رو راجع به من می دونی دستت درد نکنه خیلی زحمت کشیدی الآنم می خوام برم .

ویدا حداقل بهم مهلت بده تا ثابت کنم دوستت دارم 

برو بابا خدا روزیتو جای دیگه بده با دو بار دیدن من تو کافی شاپ عاشقم شدی ؟

من چند بار دیگه هم دیدمت وقتی می رفتی دانشگاه ولی می دونی کی خیلی ازت خوشم اومد ؟

همون طور نگاهش کردم که گفت : وقتی کفشات رو درآوردی و دنبال دزده دویدی خیلی خیلی ازت خوشم اومد 

دیگه داشتم از دستش قاطی می کردم با کلافگی گفتم : خیلی ممنون دستت درد نکنه حالا دستم رو ول کن می خوام برم 

نفس عمیقی کشید و گفت : خودم می رسونمت 

حوصله پیاده روی نداشتم پول هم که نگرفته بودم برای همین قبول کردم تمام راه در سکوت طی شد و وقتی من رو رسوند بدون هیچ حرفی از ماشین پیاده شدم....

تمام شب به ویلیام فکر می کردم منم ازش خوشم میومد ولی خب کلا با پسرا حال نمی کردم از طرفی با اون رفتار من فکر نکنم حتی اسمم رو بیاره.....

صبح روز بعد وقتی از خونه رفتم بیرون در کمال تعجب دیدم دم در ایستاده با دیدنم لبخندی زد و گفت : صبح به خیر.

سلام 

خب ظاهرا امروز از دنده ی خوبت پا شدی.

حالا چیکار داری؟

کجا میری؟

دانشگاه

میشه برسونمت تو راه با هم حرف می زنیم.

قبول کردم ... کمی در سکوت گذشت تا این که سکوت رو شکست و گفت : میشه یک سوال بپرسم؟

بپرس .

چی شد که پدرت تمام داراییشو به روبی داد؟

با تعجب گفتم : تو از کجا می دونی؟

گفتم که راجع بهت تحقیق کردم .

نفس عمیقی کشیدم و گفتم : خودم هم نمی دونم.

میشه یک خواهشی ازت بکنم؟

منتظر نگاهش کردم که گفت : میشه امروز دانشگاه نری ؟

برای چی؟

می خوام ماجرای روبی رو برام تعریف کنی .

که چی بشه؟

ببین ویدا من بهت گفتم که وکیلم به نظرم این موضوع یک جاش میلنگه می خوام بهت کمک کنم .

میشه راه بریم؟

چشماش از خوشحالی برق زد و گفت : حتما.....

خودم هم نمی دونم رو چه حسابی انقدر بهش اعتماد کردم و شروع کردم به تعریف داستان زندگیم 

وقتی بابا بهم گفت که می خواد ازدواج کنه خیلی ناراحت شدم من مادرم رو واقعا دوست داشتم و نمی خواستم هیچ زن دیگه ای جاشو توی قلب بابام و توی خونه ی او پر کنه ولی چاره ای نبود این تصمیم بابا بود و هیچ کس نمی تونست نظرش رو عوض کنه

روبی رو نمی شناختم روزی که بابا می خواست عقدش کنه همراهش نرفتم و در خانه ماندم وقتی برگشتند از پشت پنجره نگاهش کردم حتی از اونجا هم می تونستم غرور رو از چشماش بخونم روزها گذشت رابطم با بابا خیلی کم شده بود در حد سلام و خداحافظ

هر چی بیشتر با روبی آشنا می شدم بیشتر ازش بدم میومد روبی مغرور بود فقط خودش رو میدید همیشه با خدمتکار ها دعوا می کرد و همین باعث می شد ازش متنفر بشم تقریبا یک سال گذشته بود که فهمیدیم بابا سرطان داره این خبر یکی از بدترین خبرهای عمرم بود بابا خیلی وقت بود که سرطان خون داشت و به ما چیزی نگفته بود سعی کردم رابطه ام رو با بابا بهتر کنم اوضاع داشت بهت می شد که یک روز از شرکت زنگ زدن و گفتن حال بابا خیلی بده بردنش بیمارستان ما هم سریع رفتیم بیمارستان ولی دیر رسیدیم بابا رفته بود پیش مامان 

به اینجا که رسیدم گریم گرفت ویلیام هیچی نمی گفت یکم که حالم بهتر شد ادامه دادم : یک مدت بعد روبی یک سری اسناد نشونم داد که همه رو بابا امضا کرده بود و اثر انگشت هم زده بود طبق اون اسناد تمام دارایی بابا مال روبی بود و هیچی به من نمی رسید نمی تونستم باور کنم که بابا هیچی برام نذاشته باشه به هر دری زدم تا خلافش رو ثابت کنم اما فایده ای نداشت این حقیقت بود تمام اموال بابا مال روبی بود ...

دوست نداشتم دیگه تو اون خونه بمونم روبی حرفی درمورد ترک خونه نزده بود ولی من دوست نداشتم حتی یک ثانیه تو اون خونه زندگی کنم برای همین رفتم سراغ سارا . هم دانشگاهیم می دونستم که تو یک خونه ی کوچیک اجاره ای زندگی می کنه و پرداخت اجاره خونه براش سخته چون سارا کار نمی کنه برای همین هم با پولی که بابا برام تو حسابم ریخته بود و پولی که سارا داشت یک خونه خریدیم بعد از اون هم برای این که بتونم روی پای خودم وایسم دنبال کار گشتم بهترین کاری که پیدا کردم و می تونستم همزمان باهاش دانشگاه هم برم کار تو کافی شاپ بود جان مرد خوبی بود خداییش خیلی باهام راه میومد 

تا الآن هم زندگیم همین طور ادامه پیدا کرده درسته که اوایل این زندگی برام خیلی سخت بود ولی حالا عادت کردم و می تونم بگم از زندگیم راضیم خیلی چیزا تو این مدت یاد گرفتم و بهتر از همه سارا بهتر یارم شده ....

وقتی حرفام تموم شد ویلیام لبخندی زد و گفت : خیلی بیشتر ازت خوشم اومد.

هیچ حرفی نزدم کلا از این حرفا خوشم نمیومد انگار فهمید که گفت : خیلی خب بهتره بریم کجا میری؟

کافی شاپ

باشه می رسونمت 

تو راه شماره همدیگر رو گرفتیم و ویلیام قول داد که هر جور شده سر از قضیه در بیاره ......

یک هفته از آشنایی من و ویلیام گذشته بود تو این مدت دیگه همدیگر رو ندیدیم و فقط تماس تلفنی داشتیم . 

ساعت 11.30 بود که کلاس تمام شد وقتی آمدم بیرون مایکل صدایم زد : ویدا؟

برگشتم و گفتم : بله؟

خواستم برای پنجشنبه دعوتت کنم خونم .

به چه مناسبت ؟

به مناسبت گودبای پارتیم.

چی؟

دارم برای همیشه میرم اتریش.

واقعا؟؟ نمی دونستم 

آره به هیچ کس نگفته بود تا کار هام روبه راه بشه بعد.

اون دختری که اونروز تو راهرو....

نذاشت حرفم رو ادامه بدم و گفت : خودش بچه رو انداخت و بعد اومد به من گفت .

متاسفم .

مایکل لبخند تلخی زد و گفت :حالا میای؟ دوستت رو هم دعوت کردم .

آره میام .

مایکل خندید و گفت : پس باید با دوستت بیای 

و بعد از این حرف رفت سمت دیگه ی کلاس وا اینم یک چیزیش میشه ها خب دارم با دوستم میام دیگه خوبه خودش داره میگه سارا هم هست .

رفتم سمت کلاس سارا تا یک مسیری رو با هم بریم و بعد من برم سمت کافی شاپ . سارا یا دیدنم لبخندی زد و گفت : سلام 

سلام بریم؟

آره بریم .

سارا تو هم مهمونی مایکل میای دیگه ؟

آره میام .

تو با کی میای؟ 

منظورت چیه؟

مگه بهت نگفت دوستت رو باید ببری؟

خب... اوا نکنه منظورش دوست پسر بود؟

پس نه منظورش من بودم .

خندیدم و گفتم : اتفاقا فکر می کردم منظورش تویی.

حالا جدی با کی می خوای بیای ؟

چمیدونم آخه من که کسی رو ندارم . تو با کی میای؟

من با جاستین میام . 

آهان اون هم کلاسیت .

آره .

تمام طول راه ذهنم درگیر بود به کی می گفتم ؟ مدام فکرم می رفت پیش ویلیام ولی نه من حاضر نبودم غرورم رو بزارم زیر پا..

تو کافی شاپ چند بار به سرم زد به جان بگم ولی بازم راضی نمی شدم من که همیشه با همه پسرا سر جنگ داشتم حالا چطوری برم بگم آقا تو رو خدا بیا بریم مهمونی ...

فکر جان رو به کل از سرم دور کردم حوصله ی منتی که می خواست بعدش سرم بزاره رو نداشتم بهترین گزینه ویلیام بود باید هر جور شده به اون می گفتم رفتم تو دستشویی کافی شاپ و شماره اش رو گرفتم چند تا بوق زد و بعد صدای ویلیام در گوشی پیچید : سلام ویدا .

سلام خوبی؟

ممنون تو خوبی؟

آره می خواستم یک درخواستی ازت بکنم .

بگو می شنوم....

چیزه یعنی ..

چیزی شده ؟

نه نه ....می گم پنجشنبه با من میای مهمونی 

بعد از این حرف نفس عمیقی کشیدم انگار راحت شده بودم 

ویلیام با تعجب گفت : ویدا خودتی؟

ویلیام میای یا نه؟

آره آره حتما . چه مهمونی کجا؟

گودبای پارتی هم کلاسیمه گفته با دوستت باید بیای منم....

صدای خوشحالش تو گوشی پیچید : ممنون عزیزم مرسی

تو دلم گفتم : چرا من یکدفعه شدم عزیزم ؟

ولی با این حال گفتم پس فردا شب منتظرتم .

باشه عزیزم کاری نداری؟

نه خداحافظ.

گوشی رو قطع کردم چه خوشحال شد . این پسرا هم با چه چیزایی خوشحال میشنا ....

پنجشنبه از جان مرخصی گرفتم و عصری برگشتم خونه . سارا حموم رفته بود و داشت موهایش را سشوار می کشید 

سلام 

سلام کی اومدی؟

همین الآن . 

پس بدو برو حاضر شو ساعت 6 ....

باشه الآن می رم.

از حموم که آمدم بیرون موهایم را فر کردم و ریختم دورم این مدل مو خیلی بهم می اومد ولی کم پیش میومد این کار رو بکنم . آرایش چشمانم فوق العاده شد به خاطر پررنگ بودن آرایش چشم هایم رژ کمرنگی زدم و رفتم سراغ لباسم می خواستم یک پیراهن کوتاه به رنگ قرمز تنم کنم که آستین حریر و گشادی داشت به رنگ پوستم خیلی میومد کفش پاشنه بلند قرمزی هم تنم کردم و رفتم بیرون سارا با دیدنم گفت : وای ویدا محشر شدی 

به تیپش نگاهی گردم او هم عالی شده بود لباس سارا پوشیده بود یک لباس ماکسی که آستین داشت به رنگ قهوه ای لباسش فوق العاده ساده بود ولی در عین حال خیلی شیک بود آرایش کمرنگی کرده بود و موهایش را صاف کرده بود و بالای سرش بسته بود خندیدم و گفتم : تو هم محشر شدی خیلی خوشگل شدی 

مرسی 

چند دقیقه بعد جاستین اومد دنبال سارا و با هم رفتند حدود یک ربع بعد هم ویلیام اومد دنبال من وقتی از در رفتم بیرون با دیدنش جا خوردم تا حالا با کت و شلوار ندیده بودمش همیشه تیپش اسپرت بود خیلی خوشتیپ شده بود کت و شلوار طوسی و پیراهن سفید و کراوات طوسی .... تیپش واقعا عالی بود او هم به من نگاه می کرد پالتو پوشیده بودم به خاطر همین لباسم معلوم نبود ولی صورتم رو خوب می تونست ببینه کم که گذشت لبخند محوی زد و در جلو ماشین رو برایم باز کرد سوار شدم خودش هم سوار شد آهنگی گذاشت و رانندگی کرد آهنگ بدون متن از مایکل والن بود عاشق این آهنگ بودم خیلی بهم آرامش میداد کمی که گذشت ویلیام گفت : ویدا یک سوال بپرسم؟

بپرس .

چرا مادر پدرت برات یک اسم ایرانی انتخاب کردن؟

مادربزرگم ایرانی بوده و به خاطر همین مامان چند بار رفته بود ایران اونجا این اسم رو شنیده و خیلی خوشش اومده بعدا هم که به بابام می گه بابام هم خوشش میاد برای همین این اسم رو برام گذاشتن .

خیلی قشنگه حالا یعنی چی؟

یعنی ظاهر آشکار ...

اسمت مثل خودت تکه.

حرفی نزدم که ادامه داد : خیلی ممنونم که از من خواستی به عنوان دوست باهات بیام هر چند برات سخت بود بهم بگی.

از کجا فهمیدی؟

از لحن حرف زدنت پای تلفن.

خب من تا حالا از این پیشنهادا به کسی ندادم اونم به یک پسر.

پس خوشحالم که اولین نفر من بودم.

نیم ساعت بعد رسیدیم.... 

وقتی رفتیم تو اولین نفری که به استقبالمون اومد مایکل بود و بعد هم چند تا از هم کلاسی های دیگه پالتومو در آوردم و همراه ویلیام رفتیم نشستیم همه داشتند اون وسط می رقصیدند با چشم دنبال سارا می گشتم که دیدم او هم داره با جاستین می رقصه کمی که گذشت ویلیام جلوم ایستاد و گفت : افتخار میدین؟

لبخندی زدم و دستش رو گرفتم و با هم رفتیم وسط یکم رقصیدیم که آهنگ عوض شد و رفت هیپ هاپ منم که اصلا بلد نبودم خواستم برم بشینم که ویلیام دستم رو محکم گرفت کشید من رو چرخوند و بعد محکم بغلم کرد اصلا نفهمیدم چی شد یکدفعه دیدم تو بغلشم انقدر حرکتش سریع بود که هیچ کاری نتونستم بکنم همون طور خشک شده بود هیچ کاری نمی کرد یکم که گذشت دیدم خیلی محکم بغلم کرده پررو میشه برای همین گفتم : ویلیام ولم کن زشته.

هیچ تکونی نمی خورد یک لحظه گفتم : نکنه سکته کرد ؟ برای همین سرم رو آوردم بالا که دیدم داره نگاهم می کنه آروم ولم کرد و و رفت . 

رفتم نشستم و گفتم : خدا شفات بده با خودت درگیری منم گشتم گشتم چه کسی رو با خودم آوردم سارا اومد طرفم و گفت : ویلیام کجاست؟

نمی دونم .

وای حرکتش رو دیدم عالی بود . 

آره خیلی حال داد ولی بعدش نمی دونم چی شد هنگ کرد .

سارا خندید و گفت : خاک بر سرت کنن ویدا نمی فهمی دوستت داره؟

هیچی نگفتم که ادامه داد : برو پیداش کن تا از چنگت درش نیاوردن 

با این حرف سریع بلند شدم غلط کرده کسی که بخواد ویلیام رو....سارا خندید خودم هم مونده بودم چی شده من دارم از این حرفا می زنم.

رفتم کنار میز پیداش کردم یک لیوان دستش بود معلوم بود حالش بده چون کراواتش رو شل کرده بود و کلافه دست می کشید تو موهایش رفتم کنارش و گفتم : فکر کردم اومدی سراغ یکی بهتر از من که بتونی باهاش برقصی 

نگاهم کرد خیلی ناراحت بود کنار گوشم زمزمه کرد : من فقط و فقط با تو می رقصم 

لیوان رو ازش گرفتم و گذاشتم رو میز دستش رو کشیدم و گفتم : پس بیا . 

با تعجب گفت : تانگو برقصیم ؟

وا خب آره مگه چیه؟

ولی این آهنگ ماله .. 

بیا بریم انقدر حرف نزن .

دستام رو دور گردنش حلقه کردم او هم کمرم رو مجکم گرفته بود انگار می ترسید از دستش در برم یکم که گذشت نمی دونم چی شد جو گیر شدم گونش رو بوسیدم چشماش از تعجب و خوشحالی گرد شد کمرم رو محکم تر گرفت آهنگ که تموم شد دستم رو بوسید و با هم رفتیم نشستیم دیگه هیچ کدوم برای رقص نرفتیم و بعد از شام برگشتیم خونه تو ماشین هیچ کدوم حرفی نمی زدیم وقتی خواستم برم گفت : ازت ممنونم ویدا امشب یکی از بهترین شب های زندگیم بود 

منم از تو ممنونم شب به خیر....

سه شنبه بود و مثل همیشه در کافی شاپ کار می کردم که موبایلم زنگ خورد : بله؟

سلام ویدا خوبی؟

سلام ویلیام ممنون تو خوبی؟

ممنونم راستش باید باهات حرف بزنم وقت داری ؟

الآن که تو کافی شاپم سرم شلوغه بزار واسه بعدا 

شب ساعت چند کارت تموم میشه ؟

طرفای 11 ...

باشه پس اون موقع میام دنبالت تو راه باهم حرف می زنیم .

باشه می بینمت 

خداحافظ .

گوشی رو قطع کردم و رفتم روی یکی از صندلی ها نشستم که یکی از مشتری ها صدام کرد رفتم بالا سرش ببینم چی می گه که دستم رو گرفت و مقداری پول گذاشت تو دستم ...

نگاهی بهش کردم پسر جوانی بود دو تا پسر دیگه هم پشت میز بودند یکیشون پشت به من بود و نمی دیدمش پول رو پرت کردم رو میز و گفتم : برو به یکی دیگه صدقه بده من به این پولا نیازی ندارم 

اومدم برم که دستم رو گرفت و ایستاد گفت : حیف دختر خوشگلی مثل تو نیست اینجا داری کار می کنی؟ می خوای امشب بیام دنبالت ؟ قول میدم حقوقت بهتر باشه ها.....

داشتم از عصبانیت منجر می شدم دستم رو بلند کردم و یکدونه محکم خوابوندم تو گوشش برق از سرش پرید با داد گفت : چته وحشی ؟

از عصبانیت تمام بدنم می لرزید تا حالا این طوری نشده بودم دستام یخ زده بود هر دوتا پسرا ی دیگه همزمان بلند شدن پسری که پشتش به من بود برگشت خدای من جاشووا بود ...

با حیرت داشتم بهش نگاه می کردم قدرت نداشتم حرف بزنم که خودش گفت : یادته چطوری غرورم رو خرد کردی ؟ حالا دیگه بی حساب شدیم .

دستم رو بلند کردم بزنم تو صورتش که دستم رو محکم گرفت با دست دیگم محکم می زدم رو سینه اش و فحشش می دادم : کثافت آشغال مگه چی کارت کردم هان؟ چون اونشب گفتم عرزه نداری یا چمیدونم گفتم هنوز داغونی باید اینطوری باهام معامله بکنی ؟

صدام بلند شده بود و با فریاد این حرفا رو می زدم جان اومد سعی کرد جاشووا رو بکشه کنار سوفی هم من رو گرفته بود جاشووا به دوستاش اشاره کرد که برن وقتی از در رفتن بیرون تمام بدنم می لرزید از شیشه نگاهشون کردم سوفی که دستم رو گرفته بود با قدرت پس زدم و رفتم بیرون وحشی شده بودم وحشتناک... قبل از این که بهشون برسم رفتن . کنار خیابون نشستم زار زدم انتظار نداشتم جاشووا اینجوری تلافی کنه اصلا انتظار نداشتم تلافی کنه خوب می دونست رو چه حرفایی حساسم و دست گذاشته بود رو نقطه ضعفم نمی دونم چقدر گذشت که دستای کسی دور شونم حلقه شد با وحشت سرم رو بلند کردم که ویلیام رو دیدم با دیدنش خیلی خوشحال شدم سرم رو گذاشتم رو سینش و زار زار گریه کردم او هم موهامو نوازش می کرد و سرم رو پی در پی می بوسید... 

جان اجازه داد با ویلیام برم ...تو ماشین بودیم دستام رو مشت کرده بودم دلم می خواست یک جوری کارش رو تلافی کنم ویلیام گفت : انقدر خودتو اذیت نکن عزیزم اون یک غلطی کرد نفسم روبا صدا فوت کردم و گفتم : راستی تو چرا الآن اومدی؟

سوفی بهم زنگ زد گفت حالت خیلی بده و با یکی دعوات شده منم سریع اومدم 

ممنون 

خب بریم یک چیزی بخوریم؟

بریم.

کنار یک کافی شاپ ایستاد خندیدم و گفتم : دیگه دارم شکل کافی شاپ می شم 

او هم خندید و بدون حرفی از ماشین پیاده شد دوتا قهوه سفارش دادیم و منتظر نشستیم 

راستی باهام کار داشتی؟

آره در مورد خونه ی پدریت می خواستم باهات حرف بزنم 

چیزی شده؟

من با کارکنان اون خونه حرف زدم ولی متاسفانه هیچ کدوم چیز مشکوکی بین روبی و پدرت ندیدن .

تو واقعا این کار رو کردی؟

آره . ولی گفتم شاید قبلا کسی تو اون خونه کار می کرده که حالا دیگه نیست تو یادت نمیاد روبی کسی رو اخراج کرده باشه ؟

کمی فکر کردم و گفتم : چرا جسیکا .

جسیکا کیه ؟

قبلا تو آشپزخونه کار می کرد 

اما یک مدت بعد روبی انقدر از کاراش ایراد گرفت که بابا اخراجش کرد .

می دونی الآن کجاست؟

نمی دونم شاید جای دیگه ای داره کار می کنه 

فامیلیش چی بود ؟

کارلوس . جسیکا کارلوس .

باید پیداش کنیم ممکنه اون چیزی بدونه .

من که فکر نمی کنم جسیکا همیشه سرش تو کار خودش بود به کار کسی کاری نداشت .

نمی دونی کجا زندگی می کرد ؟

من نه ولی النا شاید بدونه آخه اونا دوستای خوبی بودن 

پس قهوت رو بخور بریم با النا حرف بزنیم 

وقتی رفتیم دم در خونه ماشین رو نگه داشت و گفت : زنگ بزن خونه بگو النا حواسش رو جمع کنه من الآن به عنوان پسر عموش میرم تو ...

سریع شماره خونه رو گرفتم کاترین برداشت براش توضیح دادم که النا رو متوجه موضوع بکنه . 

یک ربع بعد ویلیام رفت زنگ خونه رو زد و خودش رو پسر عموی النا معرفی کرد و رفت تو .

حدود نیم ساعت بعد برگشت وقتی سوار شد گفتم : چی شد ؟

ضایع شدیم بد...

چرا؟!

روبی اومد وقتی ازم خواست خودم رو معرفی کنم گفتم پسر عموی النا هستم 

به النا نگاه مشکوکی کرد و گفت : تو که گفته بودی هیچ فامیلی نداری 

بدبخت النا رنگش پرید 

منم گفتم : من پسر عموی ناتنیش هستم .

هر چند فکر کنم باور نکرد اما در عوض فهمیدم جسیکا کجا زندگی می کنه 

راست می گی ؟

آره عزیزم الآن میریم اونجا .

وقتی رفتیم به اون آدرسی که النا داده بود جسیکا نبود مجبور شدیم منتظرش بشینیم 

حدود یک ساعتی منتظر بودیم آخر نا امید شدم و گفتم : فکر نکنم بیاد بیا بریم 

ما که تا الآن صبر کردیم یکم دیگه هم صبر می کنیم ..

چند دقیقه گذشت که جسیکا رو دیدم با جیغ گفتم : اوناهاش .

بیچاره ویلیام خواب از سرش پرید با منگی گفت : چی ؟

زدم زیر خنده قیافش خیلی با نمک شده بود 

به چی می خندی؟

به قیافه تو .

دستت درد نکنه حالا چی گفتی؟

آهان گفتم جسیکا اوناهاش...اوا پس کو؟

از بس خندیدی لابد رفته خونه پیاده شو .

با هم رفتیم تو خونه . جسیکا با دیدنم خیلی خوشحال شد و با خوشرویی ازمون استقبال کرد .

ویلیام صحبت رو شروع کرد : راستش خانم کارلوس ما اومدیم اینجا تا از شما کمک بگیریم 

در چه مورد؟

خب حتما تا الآن متوجه شدین که بعد از رفتن شما پدر ویدا فوت کردن و متاسفانه قبل از مرگشون تمام دارییشون رو به روبی دادن 

اخم های جسیکا رفت تو هم و گفت : بله فهمیدم.

می خواستم بپرسم شما قبل از این که خانم روبی اخراجتون کنن چیز مشکوکی ندیدین ؟ نمی دونم مثلا...

چرا دیدم .

با هیجان گفتم : چی؟ چی دیدی؟

یک شب آقا وخانم روبی با هم رفتن بیرون شما تو اتاقتون بودین وقتی برگشتن آقا حالش خوب نبود مست بودن خانم روبی کمک کرد برن تو اتاق من هم کار هام رو زود تموم کردم و خواستم برم تو اتاق که صدای خانم روبی باعث شد سر جام وایسم داشت به آقا می گفت : این دوتا برگه رو هم امضا کن بعد... صدای خنده های آقا رو می شنیدم فهمیدم خانم داره یک کاری می کنه و از این حال آقا سواستفاده می کنه ولی خب هیچ کاری ازم بر نمیومد .

چی؟ روبی داشت به بابا می گفت امضا کن ؟

بله مطمئنم که درست شنیدم . فردا رفتم پیش روبی و گفتم اگه همین طور اذیتم کنی به آقا همه چیز رو می گم ولی اون خیلی خونسرد گفت برو بگو و همین باعث شد فکر کنم من اشتباه کردم به سه روز نکشید که آقا اخراجم کرد و بعد هر کاری کردم تا بتونم باهاشون صحبت کنم نشد بعد از فوت آقا وقتی ماجرا رو فهمیدم اومدم تا همه چیز رو به شما بگم مطمئن بودم چیزی که روبی می خواست آقا امضا کنه همون اسناد بود ولی شما رفته بودین و من نتونستم پیداتون کنم....

با این حرفا نفس تو سینم حبس شد روبی کثیف ترین کار ممکن رو کرده بود سریع بلند شدم جسیکارو محکم بغل کردم و گفتم : هیچ وقت لطفت رو فراموش نمی کنم جسیکا هیچ وقت 

و بعد روبه ویلیام گفتم : بیا بریم.

کجا ؟

خونه بابا... 

از در خونه اومدم بیرون که ویلیام گفت : صبر کن ویدا می خوای چیکار کنی؟

می خوام برم حرفامو به اون روبی عوضی بزنم .

بزار برای فردا ساعت 11 شبه 

به درک ....

ویدا ؟

ویلیام نمیای با تاکسی برم.

خیلی خب برو سوار شو .

دم در خونه وایساد و من بلافاصله پیاده شدم ویلیام هم پشت سرم اومد دستم رو گذاشتم رو زنگ که صدای خواب آلود و عصبی النا بلند شد : بله؟

باز کن النا منم ویدا 

النا بدون حرف در را باز کرد وقتی وارد خونه شدم النا اومد جلوم و گفت : سلام خانم چی شده؟

روبی کجاست ؟

بالان تو اتاقشون 

راه بالا رو در پیش گرفتم که النا پشت سرم اومد و گفت : خانم کجا میرین ؟ تو رو خدا بیدارشون نکنین اگه ....

فریاد کشیدم : النا ساکت شو.

در اتاق رو باز کردم خانم خواب تشریف داشتن انقدر محکم در رو کوبیدم به هم که از صداش روبی عین جن زده ها بلند شدو گفت : چی شده ؟ چه خبره؟

رفتم موهاش رو گرفتم تو دستم که جیغش بلند شد : ولم کن دختره ی وحشی این موقع شب اینجا چه غلطی می کنی؟

موهاش رو محکم تر کشیدم و گفتم : ببخشید یادم نبود خونه ی بابام دیگه مال توئه یادم نبود خونه و زندگیمون رو چجوری از چنگش در آوردی.

منظورت چیه؟ باز شروع نکن ویدا خودت میدونی که پدرت اینجا رو به نامم کرد سندشم موجوده 

موهاش رو محکم تر کشیدم و گفتم : آره راست می گی بابا خودش اینجا رو به نامت کرد ولی تو عالم مستی ..

منظورت چیه ؟

موهاشو ول کردم یک دونه خوابوندم تو گوشش و گفتم : این واسه این که اون طوری با اون نامردی تمام مال و اموال بابا رو ازش گرفتی 

یکی دیگه خوابوندم طرف دیگه صورتش و گفتم : اینم واسه خاطر خودم که به خاطر آدم لجنی مثل تو انقدر بدبختی کشیدم 

یکی دیگه زدم و گفتم : این هم به خاطر تمام دروغات عوضی آشغال ...

و بعد ولش کردم و از اتاق اومدم بیرون اشکهایم عین سیل جاری شده بود ویلیام منتظرم بود با دیدنم بغلم کرد و گفت : آروم باش عزیزم آروم باش متاسفم که نمی تونم خونه و زندگیت رو ازش پس بگیرم .

داشتیم می رفتیم بیرون که ماشین بابا و یک ماشین دیگه به جای ماشین مامان رو توپارکینگ دیدم ویلیام رو هل دادم کنار سنگ بزرگی برداشتم و کوبیدوم تو شیشه ی ماشینش ویلیام جلو نمیمومد می دونست نمی تونه جلوم رو بگیره تمام شیشه های ماشین رو خرد خاکشیر کردم دستم می سوخت با شیشه بدجور بریده بود دستم رو گرفتم نشستم رو زمین زار زار گریه کردم دلم خیلی پر بود هیچ جوره آروم نمی شدم ویلیام جلو اومد و گفت : ویدا پاشو عزیزم پاشو با گریه چیزی درست نمیشه 

وقتی بلند شدم با دیدن دستم رنگش پرید خون زیادی از دستم رفته بود : وای دستت بریده بیا بریم باید بریم بیمارستان

ولی من نمی تونستم برم هر کاری می کردم پاهام از زمین کنده نمی شد 

ویلیام که انگار فهمیدم چه مرگمه من رو بغل کرد و سوار ماشین کرد ......

و ماشین عصبانیتش رو سر گاز خالی می کرد تا حالا این شکلی ندیده بودمش وقتی رسیدیم بیمارستان اومد در رو باز کرد و آرئم بغلم کرد در ماشین رو با پاش بست و رفت تو بیمارستان 

بزارم زمین ویلیام خودم میام 

هیسسس ساکت باش دختر خوب.

خداییش خیلی حال میداد تو اوج عصبانیت با این کار خیلی آرومم کرده بود حس امنیت داشتم دستم بخیه خورد موقعی که داشتن برام بخیه میزدن گوله گوله اشک می ریختم ویلیام کنار گوشم گفت : فکر نمی کردم انقدر ترسو باشی 

با این حرف چشم غره ای بهش رفتم که باعث شد بخنده رومو کردم اونور و داشتم به کار دکتر نگاه می کردم که یکدفه ویلیام گونم رو بوسید 

ویلیام؟!

آخه اگه بدونی وقتی گریه می کنی چقدر ناز میشی...

هیچی نگفتم کار دکتر تموم شد با هم داشتیم از بیمارستان میومدیم بیرون که گوشیم زنگ خورد سارا بود: الو؟

الو و کوفت یک نگاه به ساعت بکن چرا اون بی صاحاب رو جواب نمیدی دلم هزار راه رفت .

سارا می خوای یک نفس وسط حرفات بگیر 

کجایی؟

بیمارستان بودم الآن دارم میام خونه

سارا با نگرانی گفت : بیمارستان واسه چی؟

صبر کن میام خونه برات می گم .

باشه منتظرتم زود بیا

باشه دارم میام فعلا.

گوشی رو قطع کردم ویلیام در ماشین رو برام باز کرد و من سوار شدم .

کمی که گذشت گفت : ببخشید ویدا من واقعا متاسفم اوایل که پیشنهاد کردم این قضیه رو پی گیری کنیم حدس میزدم جعلی چیزی در کار باشه و من بتونم کمکت کنم تا همه چیز رو پس بگیری فکر نمی کردم اون زن همچین بازی کثسفی رو کرده باشه .

اشکال نداره ویلیام من خیلی ازت ممنونم باعث شدی شک و نفرتی که از بابام پیدا کرده بودم پاک بشه واقعا ازت ممنونم.

ویلیام لبخند کمرنگی زد و بقیه راه در سکوت سپری شد 

وقتی ماجرارو برای سارا تعریف کردم باز گریم گرفت سارا هم که دست کمی از من نداشت با بغض بغلم کرد و گفت : آروم باش عزیزم آروم باش انقدر خودت رو اذیت نکن.. دیگه همه چی تموم شد

جان دو سه روز بهم مرخصی داده بود تا دست دردم آروم بشه . داشتم تلویزیون میدم که موبایلم زنگ خورد ویلیام بود : بله؟

سلام عزیزم خوبی؟

مرسی تو خوبی؟

منم خوبم برنامه خاصی داری امروز؟

نه چطور ؟

پس الآن میام دنبالت می خوام با هم بریم خرید 

خرید چی؟

وقتی دیدمت بهت می گم زودباش حاضر شو تو راهم فعلا .

باشه خداحافظ 

گوی رو قطع کردم و حاضر شدم چند دقیقه بعد ویلیام اومد دنبالم . تو ماشین شروع کردم سی دی هاش رو زیر رو کردن که بالاخره یک آهنگ که خیلی دوست داشتم رو پیدا کردم آهنگ هالو از بیانسه صداش رو زیاد کردم و خودم هم با آهنگ زمزمه می کردم ... 

Remember those walls I built

اون دیوارایی که ساختم رو به یاد میارم

Well, baby they’re tumbling down

خب عزیزم، دارن سرم خراب میشن

And they didn’t even put up a fight

اونا حتی مبارزه نکردن

They didn’t even make up a sound

حتی صداشونم در نیومد

I found a way to let you in

راهی پیدا کردم که تورو به قلبم خودم راه بدم

But I never really had a doubt

ولی هیچوقت شک نداشتم

Standing in the light of your halo

تو هاله روشنایی تو ایستادم

I got my angel now

و حالا به فرشته ام رسیدم

It’s like I’ve been awakened

لنگار از خواب بیدار شدم

Every rule I had you breakin’

تمام قوانین منو داری میشکنی

It’s the risk that I’m takin’

دارم ریسکی رو به جون می خرم

I ain’t never gonna shut you out

هزچ وقت نمیخوام تورو از خودم برونم

Everywhere I’m looking now

هرجایی رو که نگاه میندازم

I’m surrounded by your embrace

در آغوشت محصور شدم

Baby I can see your halo

عزیزم هاله تورو می بینم

You know you’re my saving grace

میدونم تو منجی منی

You’re everything I need and more

تو همون چیزی بودی که میخواستم و حتی بیشتر

It’s written all over your face

تو چهرت نوشته شده

Baby I can feel your halo

عزیزم هاله تورو احساس می کنم

Pray it won’t fade away

و دعا می کنم که هیچوقت محو نشه

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can see your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can see your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

Hit me like a ray of sun

مثل پرتو خورشید به من بتاب

Burning through my darkest night

تو تاریکترین شبهای من شعله ور شو

You’re the only one that I want

تو تنها کسی هستی که تو زندگی میخوام

Think I’m addicted to your light

انگار به نورت معتاد شدم

I swore I’d never fall again

قسم خورده بودم که دیگه هیچ وقت شکست نخورم

But this don’t even feel like falling

ولی این اصلا حس شکست رو نداره

Gravity can’t forget

سنگینیت هیچوقت فراموشم نمیشه

To pull me back to the ground again

سنگینی که منو باز به زمین برگردوند

It’s like I’ve been awakened

لنگار از خواب بیدار شدم

Every rule I had you breakin’

تمام قوانین منو داری میشکنی

It’s the risk that I’m takin’

دارم ریسکی رو به جون می خرم

I ain’t never gonna shut you out

هزچ وقت نمیخوام تورو از خودم برونم

Everywhere I’m looking now

هرجایی رو که نگاه میندازم

I’m surrounded by your embrace

در آغوشت محصور شدم

Baby I can see your halo

عزیزم هاله تورو می بینم

You know you’re my saving grace

میدونم تو منجی منی

You’re everything I need and more

تو همون چیزی بودی که میخواستم و حتی بیشتر

It’s written all over your face

تو چهرت نوشته شده

Baby I can feel your halo

عزیزم هاله تورو احساس می کنم

Pray it won’t fade away

و دعا می کنم که هیچوقت محو نشه

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can see your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can see your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can see your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

I can see your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

Halo, halo

Everywhere I’m looking now

هرجایی رو که نگاه میندازم

I’m surrounded by your embrace

در آغوشت محصور شدم

Baby I can see your halo

عزیزم هاله تورو می بینم

You know you’re my saving grace

میدونم تو منجی منی

You’re everything I need and more

تو همون چیزی بودی که میخواستم و حتی بیشتر

It’s written all over your face

تو چهرت نوشته شده

Baby I can feel your halo

عزیزم هاله تورو احساس می کنم

Pray it won’t fade away

و دعا می کنم که هیچوقت محو نشه

I can feel your halo halo halo

هاله تورو احساس می کنم

وقتی تموم شد ویلیام گفت : خیلی آهنگ قشنگیه منم خیلی دوسش دارم .

آره خیلی.

راستی تا فراموش نکردم بگم که فردا شب مهمونی دعوتی 

مهمونی؟

آره 

چجور جاییه؟

خونه ماست دو نفر بیشتر با ما نیستن الآن هم داریم میریم که من یک لباس شیک بخرم به سلیقه تو 

به سلیقه من؟

آره مگه بده؟

نه خیلی هم خوبه .

کنار پاساژی پارک کرد و با هم رفتیم تو یک کت و شلوار سرمه ای با پیراهن سرمه و کراوات کرم تن مانکن دیدم که خیلی خوشم اومد رو به ویلیام گفتم : این چطوره؟

با دیدن لباس لبخندی زد و گفت : خیلی شیکه بزار برم بپوشم

رفت پرو کرد داشتم بقیه لباس ها رو نگاه می کردم که اومد بیرون

اوا چی شد خوب نبود؟

چرا می خرمش 

خب میذاشتی منم ببینم 

نه نمیشه بیا بریم 

ای بابا...

با هم رفتیم شام خوردیم یک ساعتی تو خیابون ها گشتیم و وقتی داشتیم برمی گشتیم من گفتم : راستی ویلیام اون دو نفر کین؟

نمی گم دیگه فردا می فهمی ...

هی بابا.... 

ساعت 8 شب بود حاضر شده بودم و منتظر ویلیام بودم به انتخاب سارا یک کت دامن کرم رنگ پوسیدم نمی دونم چه اصراری داشت کت دامن بپوشم و آرایشم ملیح باشه موهام رو صاف کردم و ریختم دورم تیپم خوب بود و به قول سارا خیلی خانمانه بود ویلیام اومد دنبالم انتظار داشتم کت و شلواری که دیشب خریدیم تنش باشه اما یک کت و شلوار قهوه ای تنش بود با تعجب گفتم : وقتی نمی خواستی امشب بپوشیش واسه چی بدو بدو من رو بردی خرید ؟

اون رو هم می پوشم عزیزم صبر داشته باش . 

جلوی خونه ی بزرگ و ویلایی نگه داشت چند تا بوق زد که در رو باز کردن و رفت تو از خونه ی خودمون خیلی بزرگتر بود خیلی قشنگ بود فوق العاده بود با دیدن باغ لبخندی زدم و گفتم : عجب حالی می کنی اینجا ها...

خندید و رفت پایین اومد در رو برایم باز کرد 

با خنده گفتم : حالا چرا امشب انقدر به من احترام میزاری ؟

لبخندی زد و گفت :میشه بازوم رو بگیری ؟

بازوش رو گرفتم و گفتم : به حق کارای نکرده 

خندید و هیچی نگفت وقتی به ساختمون رسیدیم خانم و آقای مسنی منتظرمون بودند وقتی ویلیام گفت : پدر و مادرم هستند به معنای واقعی مغزم ارور داد فکرش رو هم نمی کردم اون دو نفری که ویلیام می گفت پدر و مادرش باشن هردوشون با خوشرویی ازم استقبال کردند جالبی کار این بود که پدرش بهم می گفت : عروسمون 

وقتی این رو گفت خدا می دونه چقدر تلاش کردم نخندم معلوم نبود بیچاره ها پیش خودشون چی فکر می کردن مادرش هم که همش می گفت : من رو مادر خودت بدون دخترم 

خانواده ی آرومی بودند و فوق العاده مهربون بودند این رو از رفتارشون با پیشخدمت ها متوجه شدم که مهربونیشون شامل حال همه میشه بعد از صرف شام از ویلیام خواستم که ببرتم خونه با وجود اصرار های مادر و پدرش درست ندیدم بیشتر از اون پیششون بمونم تو ماشین وقتی تنها شدیم گفتم : ویلیام چرا من رو با پدر مادرت آشنا کردی؟

کار بدی کردم ؟

نه نه خیلی هم خوشحال شدم فقط تعجب کردم 

جواب سوالت رو فردا شب میدم عزیزم 

فردا شب چه خبره؟

میام دنبالت میریم رستوران 

ای بابا ویلیام تو کار و زندگی نداری هرروز من رو می بری بیرون اگه به خاطر دستمه و می خوای من تنها نباشم ....

انقدر فرضیه بافی نکن فردا جواب همه سوالات رو می گیری 

ای بابا . باشه..

حدود دو ساعت بعد برگشت

سلام

سلام کجا بودی؟

رفته بودم بلیط بگیرم

بلیط؟

آره دارم میرم ایران

با ناراحتی گفتم : واقعا؟ خب کی بر می گردی؟

فکر نمی کنم برگردم.

چی؟ ولی هنوز یک ترمت مونده.

حواست کجاست ویدا من تمومش کردم .

اوه راست میگی. حواسم نبود تو ازم جلویی.

بغض به گلوم چنگ انداخته بود با ناراحتی گفتم : کی میری؟

پس فردا

چرا بهم نگفتی؟

می دونستم ناراحت میشی برای همین نگفتم

رفتم بغلش کردم و زار زار گریه کردم از دست دادن بهترین دوستم برام خیلی سنگین بود.......

تا عصر با هم حرف زدیم و سارا کمی آرومم کرد شب حاضر شدم با ویلیام قرار داشتم پالتوی شیری رنگم رو پوسیدم شلوار لی مشکی و چکمه های مشکی تیپم رو تکمیل کرد کمی آرایش کردم و رفتم بیرون در کمال تعجب دیدم ویلیام همون کت و شلواری که من انتخاب کرده بودم رو پوشیده لبخندی زدم و گفتم : چه خوشتیپ شدی

ممنونم

تو ماشین نشستم همون آنگ هالو داشت می خوند تا رسیدیم رستوران هیچی نگفتیم وقتی منتظر غذا بودیم ویلیام گفت: ویدا چیزی شده؟

چطور؟

حس می کنم ناراحتی.

نفس عمیقی کشیدم و گفتم :سارا می خواد بره

کجا؟!

میخواد برای همیشه برگرده ایران

اوه .

آره اگه اون بره من خیلی تنها میشم.

همون موقع شام رو آوردن هر دو در سکوت شام رو خوردیم آهنگ آرومی داشت پخش میشد یکی از کارکنان رستوران اومد یک شاخه گل رز گذاشت روی میز و شمع ها رو روشن کرد و رفت با تعجب داشتم کارهاش رو میدم وقتی رفت رو به ویلیام گفتم :به حق چیزای ندیده.

ویلیام خندید آروم بلند شد اومد جلوم زانو زد با تعجب به کاهاش نگاه می کردم تو دلم گفتم : امشب اینا یک چیزیشون میشه.....

ویلیام جعبه ی کوچکی از جیبش در آورد جعبه رو جلوم باز کرد و گفت: با من ازدواج می کنی؟

وای چه حلقه ی خوشگلی بود

با خوشحالی بغلش کردم و گفتم :آره آره.....

همه دست زدند ویلیام بلند شد دست من رو گرفت و من رو هم بلند کرد آوم حلقه رو کرد تو دستم اندازم بود با خوشحالی نگاهی بهش کردم و بعد بغلش کردم ویلیام محکم مرا درآغوش گرفت و بعد آروم من رو بوسید........

صبح روز بعد با خوشحالی بلند شدم به حلقه دستم نگاه کردم فوق العاده بود لبخندی زدم و رفتم بیرون سارا منتظرم بود قرار بود باهم بریم تا سارا سوغاتی بخره خیلی مشکل پسند بود مغازه ها رو زیر و رو کردیم تا راضی شد چند تا لباس بخره قرار بود صبح روز بعد بره برای همین شام رو باهم رفتیم رستوران و وقتی برگشتیم خونه تا صبح حرف زدیم ..قرار شد بعدا من که از اینجا رفتم خونه رو بفروشم و سهم سارا رو براش بفرستم.

صبح وقتی داشت میرفت کلی تو بغل هم گریه کردیم جدایی از سارا برام خیلی خیلی سخت بود...

دو سه روز گذشت با وجود مخالفت های ویلیام می خواستم تا وقتی که ازدواج می کنیم تو کافی شاپ کار کنم.

لباس عروس فوق العاده زیبایی خریده بودم و ویلیام هم کت و شلوار بسیار شیک و قشنگی تهیه کرده بود . 

بالاخره روز عروسی رسید وقتی دست عمو توماس رو گرفتم و وارد کلیسا شدم تمام وجودم می لرزید تو کلیسا به اون بزرگی فقط و فقط ویلیام رو میدم

عمو دستم را در دست ویلیام گذاشت و رفت به روی هم لبخندی زدیم و ویلیام دستان یخ زده ام را محکم گرفت

دیگه هیچ چیز نمی شنیدم فقط منتظر لحظه ای بودم که قرار بود به اشاره ی لیلی بله را بگویم

لیلی اشاره کرد و من همان جا در مقابل همه و در مقابل پدر روحانی و حضرت مسیح قسم خوردم که همسری وفادار برای ویلیام باشم و درشادی ها و غم ها بیماری ها و مشکلات کنارش باشم ویلیام هم قسم خورد و بعد تو را از سرم برداشت و بوسه ای شیرین به لب های من هدیه کرد........ 

پایان امیدوارم خوشتون اومده باشه..