www.negahdl.com

نگاه دانلود

 سه دوست | باران کرمی کاربرنودهشتیا

شايد دست به قلمم خوب نباشه اما همين که ميتونم خاطرات شايد خوب و بد خودمو بنويسم برام کافيه . از اينکه بتونم بگم منم يه نفرم مثل بقيه انسان ها شايد با يه تفاوت ... من يه شکست خورده ام . 

من و ميترا و زهرا هر سه مون شکست خورده ايم اما نه به يه شکل . ولي ما سه نفر همه زخم خورده ايم از اين دنيا و شايد سير از اين دنيا و بازي هايي که زمونه با آدم ميکنه . پس اي همدم من منو ببخش که صفحات سفيدتو کثيف ميکنم با خاطراتم که برامون عذاب آوره . همين گذشته بود که باعث شد ماسه نفر از هم جدا بشيم و دوستيمون به هم بخوره . ما سه نفري که تو دانشگاه معروف به سه قلوهاي افسانه اي ، سه قلوهاي به هم نچسبيده ، سه کله پوک ، سه تفنگدار و ... بوديم .

اي همدم من فقط گوش کن که ديگه مغزم از همه ي نصيحت ها پر شده .. من تورو واسه ي اين انتخاب کردم که فقط شنونده اي .. پس فقط گوش کن :

همه چي خوب بود خوب که نه عالي بود کاراي انتقاليم خيلي خوب پيش رفت و خيلي راحت تونستم تو دانشگاهِ تهران و رشته ي مورد علاقه ام مهمان بشم . از همون لحظه ي اول از اينکه توي اين دانشگاه تازه واردم و ممکنه چه اتفاقايي بيفته واهمه داشتم .. همه مشکلات منم از ورود به همين دانشگاه شروع شد . دقيقا يادمه روز 3 آبان ... 

کيفمو گذاشتم رو شونم و در زدم صداي مردي اومد : بفرماييد . 

درو باز کردم و وارد شدم : سلام . من بايد بيام اينجا ؟ کلاس استاد راشد .

-: بفرماييد .

رفتم تو . فقط چند جاي خالي بود . رفتم و نشستم رو صندلي : مهمانيد ؟

-: بله استاد .

-: معرفي کنيد .

-: رزيتا احمدي

دانشگاه بدي به نظر نميومد . استادشم که خوب بود . بچه هاشم ... خوب بودن . تمام فکر و ذهنم رو مشغول به درس کردم بايد از همين اول سفت و محکم باشم . اتفاقا خوبم درس ميداد . بالاخره بعد از يک ساعت آنتراک داد . داشتم با خودکارم بازي ميکردم که صداي دختري رو شنيدم : سلام 

سرمو بلند کردم اول از همه چشمام تو چشماي سبزش فقل شد . لبخندي زدم و گفتم : سلام 

و دستمو دراز کردم سمتش . دستمو فشرد و گفت : زهرام .

-: رزيتام . خوشبختم .

-: براي چي اومدي اينجا ؟

-: به خاطر پدرم مجبور شديم مدتي رو بيايم اينجا . به خاطر ماموريتش .

-: اميدوارم دوستاي خوبي باشيم .

لبخندي زدم . به نظرم دختر خوبي اومد . ازش خوشم اومده بود .

-: چند سالته ؟

-: 20

-: اه ؟ چه خوب . همسنيم .

صداي يه دختر ديگه هم شنيدم : چي داريد ميگيد به هم ؟

دوتامون برگشتيم سمتش .

زهرا گفت : داشتيم غيبتتو ميکرديم .

اون دختر به من نگاه کرد و گفت : سلام مهمان .

و دستشو دراز کرد سمتم . اونم چشمايي مشکي داشت که تو اون پوست سفيد خودنمايي ميکردن . دستشو گرفتم و گفتم : سلام . رزي هستم

-: ميترا .

زهرا : اه ؟ اه ؟ تو که گفتي رزيتا . حالا واسه اين شدي رزي ؟ 

خنديدم و گفتم : تو هم بگو رزي .

زهرا : نميگفتي هم همينو ميگفتم مهمان

هممون خنديديم . ميترا گفت : چند سالته ؟

زهرا : همسنيم 

ميترا با خوشحالي گفت : اه ؟ چه خوب . 

لبخندي زدم و گفتم ک شماها چند وقته با هم دوستيد ؟

زهرا : از دوم دبيرستان .

ميترا : دروغ ميگه . از سوم دبيرستان

زهرا : زهر مار من دروغ ميگم ؟

ميترا : آره . من اصلا دوم نميومدم سمتت که بخوام باهات دوست بشم .

زهرا : بالاخره که اومدي

ميترا : اي کاش قلم پام ميشکست و نميومدم سمتت

زهرا : دلت بخواد

خنديديم . ميترا رو به من کرد و گفت : ما از امروز ميشيم سه تا .

از ميترا هم خيلي خوشم ميومد . دختراي خوبي بودن . دستامونو گذاشتيم رو هم و خنديديم .

از آشنايي ما سه نفر حدودا 2 ماه ميگذشت و ما روز به روز با هم صميمي تر ميشديم . زهرا تک فرزند خانواده ي شاهد بود و ميترا هم يه خواهر کوچکتر از خودش به اسم مهتا داشت . منم که يه برادر به اسم نيما . هر روزمون با هم بوديم . ديگه تو دانشگاه معروف به سه قلوهاي به هم نچسبيده شده بوديم . ما سه نفر مثل سه تا خواهر بوديم . من و ميترا و زهرا سه دوست نبوديم ما سه خواهر بوديم . اونا خواهراي نداشته ي من بودن

... همدم من گوش کن :

تو سلف نشسته بوديم . ميترا رفت تا برامون چايي بياره . هوا خيلي سرد شده بود . ميترا با يه سيني کوچيک اومد سمتمون و جفت من نشست و گفت : بفرماييد .

و سيني رو گذاشت وسط ميز . همونطور که دستاشو ميماليد به هم گفت : لامصب چقدر سرده

و چاي رو از روي ميز برداشت . منم چاييمو برداشتم و همونطور داغ داغ خوردمش واقعا تو اين هواي سرد مرهمي بود برام به ميترا نگاه کردم و گفتم : واي ميترا ايشالله هرچي ميخواي خدا بهت بده .

-: خو ميمردي بگي ايشالله خدا يه شوهر بهت بده ؟

-: ديگه لوس نکن خودتو خواهشا .

به زهرا نگاه کرديم چند بار صداش زدم اما جوابي نداد .من و ميترا به هم نگاه کرديم. ميترا به دستش ضربه اي زد . سرشو بلند کرد و گفت : ها ؟

ميترا : ها و زهرمار . چرا جواب نميدادي ؟ فکر کردم مردي .

زهرا : زبونتو گاز بگير .

ميترا : چيه ؟ حداقل تو مردنت ما يه سودي ميکنيم . 

زهرا : من چقدر بدبختم .

گفتم : چرا ؟

زهرا : به خاطر اينکه ... هيچي بيخيال.

ميترا : بچه ها اونجا رو .

مسير نگاهشو دنبال کرديم دو تا پسر داشتن ميمومدن تو سلف گفتم : خوب چيه ميترا ؟

-: خنگه وايسا .

-: بابا به منم بگو اينا کين خوب .

زهرا گفت : اون مو قهوه ايه اسمش حسينه . ببينش . سال بالاييه ماست .جفتيشم اسمش علي رضاست . ببين چه جيگرايين .

دوباره بهشون نگاه کردم . آره راست ميگفت . مخصوصا حسين. خيلي جذاب بود . موهاي قهوه اي روشن بيني متناسب . لب و دهني زيبا . فکي مربعي و چشمهايي هم رنگ چشمهاي خودم ... عســـــــــــــلـــــــــ ــــي ...

ميترا گفت : مگه نه ؟

من و زهرا با تعجب برگشتيم سمتش و گفتيم : چي مگه نه ؟

به ما نگاه کرد و گفت : هــــــــــــــــا ؟

گفتم : ميترا حالت خوبه ؟

-: ها ؟ نه . آره

-: چي ميگي ؟

زهرا : ميترا چرا رنگت پريد ؟ ميترا ؟

سريع از جام بلند شدم و يه ليوان آب آوردم خواستم بدم بهش که زهرا ازم گرفتش و 3 – 4 تا قند انداخت توش و گرفتش سمت دهن ميترا .. اينکه تا 2 دقيقه پيش حالش خوب بود . مگه اين دوتا کين که با ديدنشون حالش اينقدر بد شد ؟

دو تا پسر اومدن سمت ما و دستاشونو کردن تو جيب هاي شلوارشون . اون پسري که اسمش عليرضا بود گفت: سلام دخترا .

من و زهرا نگاهي به هم انداختيم و جوابشو داديم .خودشو حسين نگاهي به ميترا انداختند و گفتند : حالش خوب نيست ؟ 

زهرا : يکم خسته اس .

حسين : اجازه هست بشينيم ؟

ميترا : بله بفرماييد .

من و زهرا با چشمايي که از حدقه دراومده بودن به ميترا نگاه کرديم . اونا هم صندلي هاشونو کشيدن عقب و نشستن روشون .نگاهي به من اندختند . حسين گفت : شما جديدي ؟

-: الان دو ماهه اينجام .

حسين : پس ما افتخار آشنايي با شما رو نداشتيم .

-: کاملا درسته .

عليرضا : يه چي رو ميدونستيد خانمه ... ببخشيد اسمتون ؟

ميترا اخماش تو هم بود و به عليرضا نگاه ميکرد. نفسمو بي صدا دادم بيرون و گفتم : احمدي .

پوخندي زد و گفت : اسمتون .

-: فکر نکنم نياز باشه اسممو بهتون بگم .

لبخند کوچيکي نشست رو لباي ميترا . نميدونستم اين کاراش براي چيه .

-: به هر حال ما قصد خوردنه شما رو نداشتيم . 

اخم کوچيکي کردم و گفتم : رزيتا .

حسين : خوب زهرا چه خبرا ؟

زهرا : هيچي .

به من نگاه کرد واسه يه لحظه محو چشماش شدم . چشماي عسلي براق . انگار يه آيينه توش باشه برق ميزد و مطمئنا توجه همه رو به سمت خودش جلب ميکرد .از چشماي عسلي من خيلي زيباتر بودن . لبخند کوچکي زد و به ساعتش نگاه کرد و گفت :

خب علي پاشو کلاسمون داره دير ميشه .

بلند شد و بعد از خداحافظي رفتن . رو به زهرا کردم و گفتم : اينا کي بودن ؟

زهرا : حسين و عليرضا .

-: اسماشونو که نپرسيدم . اينا يبودن که ميترا تا ديدشون اينطوري شد ؟

سرشو به گوشم نزديک کرد و گفت : اون 5 ماهه که عاشق عليرضاست . وقتي ميبينش کاراش از عهده اش خارج ميشه و اينجوري ميشه .

-: اونوقت عليرضا ...

بين حرفم پريد و گفت : به عليرضا گفته ولي اون دست رد به سينه اش زده و بهش گفته من و تو فقط با هم دوستيم نه چيز ديگه اي . 

-: نميدونستم . 

نگام کرد و آروم خنديد . و گفت : بلند شو بريم که دارم خفه ميشم .

لبخندي زدم و به همراه ميترا و زهرا از سلف خارج شديم .

*

در خونه رو با کليدم باز کردم و رفتم تو . مامان تو آشپزخونه بود . ميدونستم نهار امروزمون چيه . کيفمو گذاشتم رو مبل و رفتم سمت آشپزخونه . مامان داشت سيب زميني سرخ ميکرد . آروم رفتم جلو و دستامو از پشت حلقه کردم دورش و بوسيدمش و گفتم :

سلام بر مادر عزيز تر از جانم . 

خنديد و برگشت طرفم و صورتمو بوسيد و گفت : سلام بر عزيز مادر .

لبخند زدم و رفتم سمت سيب زمينيا و چند تاشو برداشتم و خوردم.. يکمي چي بود .. ام ؟ 

-: مامان ؟ يکمي نکمشون کمه .

مامان اومد جلو و قاشقو برداشت و سيب هارو در آورد و گفت : اشکال نداره . مريزم تو خورشت طعمشو ميگيره .

-: اه ؟ اگه اينطوره خيلي خوبه . نيما کو ؟

مامان : تو حمام .

پوفي کردم و رفتم سمت اتاق . مثل هميشه در اتاقو قفل کرده بودم . قفلشو باز کردم و رفتم تو اتاق گرم و نرم خودم . رفتم روبروي آينه ايستادم و مقنعه رو از سرم درآوردم . کش موهامو باز کردم و شونه کشيدم توشون . دکمه هاي مانتومو باز کردم و ا تنم در آوردمش و گذاشتمش رو چوب لباسي . شلوار مشکيمو پوشيدم و موهامو همونطور باز گذاشتم. نگام افتاد به رژهاي روي ميزم . از فکري که به سرم زد به خوبي استقبال کردم. رژ صورتيمو برداشتم و ازش زدم رو لبام . لبامو محکم فشار دادم گوشه ي آيينه ام . از چيزي که انجام دادم خوشم اومد . چند بار ديگه تکرارش کردم. خيلي باحال شده بود . رژمو گذاشتم سر جاش و از اتاق رفتم بيرون . نيما نشسته بود رو مبل و داشت تو کانالها ميچرخيد . نشستم جفتش و گفتم :

سلام داداشي . عافيت باشه .

هنوز نگاهش به تلوزيون بود که گفت : سلام . ممنون . چطوري ؟

و سرشو چرخوند و نگام کرد . پوزخند زد و گفت :

نگاه کن چيکار کرده با خودش .

-: چيکار کردم با خودم ؟

با خنده گفت : برو خودتو تو آينه نگاه کن ميفهمي .

از جفتش بلند شدم و رفتم سمت حمام و خودمو تو آينه نگاه کردم . اي داد بر من . 

داد برمن ...

داد...

رژ پخش شده بود دور لبم . افتضاح شدم .. سريع صورتمو شستم و اومدم بيرون . دوباره نشستم جفتش و گفتم : خوب شد حالا ؟

نگام کرد و گفت : بدک نشد .

-: کوفت .

و رومو ازش گرفتم و رفتم تو اتاق و گوشيمو از تو کيفم برداشتم . 1 پيام داشتم : 

مشترک گرامي با شارژ سيم کارت همراه اول خود از ...

اعصاب نداشتم بخونمش پاکش کردم و دوباره گوشيو پرت کردم ته کيفم . صداي بابا اومد : خانم اين غذاتو بيار بخوريم که ...

گفتم : که روده بزرگه کوچيکه رو خورد.

هميشه تيکه کلامش همن بود .

سريع رفتم تو آشپخونه و به بابا سلام کردم . و نشستم روبروي نيما و مشغول غذا خوردن شدم . بايد يه جوري ادمش کنم که بفهمه نبايد با رزي خانم در بيفته . چون واسش گرون تموم ميشه . فکر کن فکر کن فکررررررررررر ... 

همينه . فهميدم . البته عواقبشم بايد پاي خودم باشه . فقط بايد ند دقيقه از جاش بلند ميشد و ميرفت بيرون . 5 دقيقه اي گذشت که موبايلش زنگ خورد و رفت تو اتاق تا تلفنو جواب بده . خدارو شکر جور شد . ايوللللللل به خودم .... ماشالله رزي ...

ليوان دوغشو کشيدم سمت خودم و فلفل رو سر و ته کردم توش . آخي دلم برات ميسوزه داداشي جونم . ولي شرمندتم بايد ادب بشي . به ما ميگن رزيتا نه برگ چغندر . با قاشقم همش زدم . و قاشقو کردم تو دهنم. واااااي بيچاره تا شمال يه نفس ميدوئه . 

سرع ليوانو گذاشتم سرجاش و منتظر شدم تا آقا بياد . چند دقيقه بعدش اومد تو و نشست سرجاش . بابا رو کرد بهش و گفت :

کي بود ؟

نيما همونطور که داشت برنج ميخورد گفت :

دانيال بود گفت آخر هفته با بچه ها ميريم شمال .

خنده ام گرفت . چرا آخر هفته ؟ الان ميري ديگه ... هه ... 

د بخور ديگه . حالا شانس ما آقا تشنشون نيست . داشتم غذامو ميخوردم که متوجه دست نيما شدم . داشت ميرفت سمت ليوان . واي بلندش کرد . آخي داداشي ببخشيد . دوغشو يه نفس خورد . اه ؟ اين چرا چيزيش نشد ؟ دکي ...

ولي وقتي صدايي سرفه شو شنيدم . فهميدم چرا البته داره آتيش ميگيره . خب خوبه حداق ميتونه يه مدال بگيره براي تيم ملي دو و ميداني تو المپيک .. خوبه .. احسنت بر تو رزي جوووون ..

سريع از رو صندلي بلند شد و دويد سمت دستشويي .

صداش ميومد : رزي خيلي احمقي . 

وقتي نگاه ثابت مامان و بابا رو روي خودم ديدم . لبخند کوچيکي زدم و بدون هيچ حرفي دوييدم سمت اتاقم . به محض اينکه در اتاقو بستم از خوشحالي جيغ زدم و دور خودم چرخيدم ...ايــــــــــــول به تورزيتا خانم احمدي .. احســـــــنـــــــــــت

 با بي حالي چشمامو باز کردم اول از همه چشمم به ساعت روبروم افتاد . ساعت چند بود ؟ شيش و نيم ؟ الان کيه ؟ صبحه ؟ شبه؟ عصره ؟ خدايا من کجام ؟ آها يادم افتاد ..تو اتاقمم . با بي حالي نشستم توجام و سرمو گرفتم تو دستام . دلم ميخواست بخوابم اما نميشد. خسته بودم ولي نبايد ميخوابيدم . فکر کردم که يهدوش ميتونه حالمو جا بياره . حولمو ازتوکمدم برداشتمو رفتم سمت حموم. تا دستم به دستگيره رسيد و خواستم بکشمش پايين دردي تو سرم پيچيد . فقط تونستم يه جغ بنفش خوشگل بکشم .

گفتم : وحشي ولم کن

نيما : بگو ببخشيد.

گفتم : عمرا .

نيما : بگو ببخشيد.

دوباره يکم موهامو کشيد که باعث شد يه جيغ ديگه بزنم . 

من : آآآآآآآآآآآآآآآآييييييييي يييي

اين دفعه صداي مامان دراومد :

ولش کن بچمو نيما .

نيما : بايد ادب بشه.

با جيغ گفتم : نيماااااااااااااااااااااا ااا... ول کن ديگه موهامو کندي .

نيما : ميميري بگي ببخشيد ؟

با دستم سرموگرفتموگفتم :

باشه باشه . سگ خورميگم بــــ ... ببخشيد. خوبه ؟

آروم دستاش از دورموهام باز شد و گفت :

باريک .. تموم شد.

تا دستاش از دور موهام باز شد با دستام هلش دادمو گفتم :

مجبور بودم .

خم شدم و حولمو برداشتم و رفتم تو حموم . دوو باز کردم و رفتم زير آب . حرفاي زهرا توگوشم ميپيچيد .( باور کن اين ميترائه ديوونه اس. صد بار رفته با اين پسره که عينهو کروکوديل ميمونه حرف ميزنه يا به قول خودمون ازش خواستگاري ميکنه.آقا هم ميگه که فعلا قصد ازدواج نداره وميخواد ادامه تحصيل بده ) من خودمم نميفهمم اين دختر چش شده .نميفهمم.

***

( زهرا )

در خونه رو باز کرد و وارد خونه شد.خونه جمع جوري داشتند . ازاينکه تک فرند بود ناراحت بود.او تنها بود .نه.. تنها نبود. او دو خواهر داشت.پس رزيتا و ميترا چه کاره بودند ؟؟ رزيتاوميترا خواهرانش بودند خواهران نداشته اش . همه فکر ميکردند اوخوشبخت ترين دختر دنياست. فقط ميتراورزيتا اين چنين فکر نمي کردند .او دغدغه داشت.. نميخواست به طرف اتاق مادرش برود.با او احساس صميميت نمي کرد.تا به حال طعم آغوش مادرش را نچشيده بود. حسي که تا الان ازآ ن محروم بود . مطمئنا حال مادرش دراتاقش دراز کشيده بود و هزار جور زهر ماربرصورتش ماليده بود . پدرش.. پدرش را که اصلا نمي ديد... اوتنها ترين تنهابود ... چگونه ميگفت که تنها بود.. اواين تنهايي را دوست نداشت .

هيچگاه دوست نداشت .از همان کودکي دلش يک خواهريابرادر کوچک تر ميخواست. اما مادرش نگران هيکلش بود. با حالي خراب وارد پذيراييشد.مهوشخانم با همان اخم و تخمش وارد پذيرايي شدوگفت : سام خانم کوچيک . 

زهرا نگاهي به اوانداخت.اين اخم هيچگاه از روي چهره اش نمي رفت.هميشه با او بود. آرام سلام کرد و بدون هيچ حرف ديگري به سمت اتاقش رفت 

مهوش : خانم کوچيک غذاحاضره . بيارم براتون؟

رو به آن پيرن اخمو کرد و گفت : نه نميخورم.

در اتاقش را محکم بهم کوبيدو به طرف کمدش رفت و لباسهاي هميشگي اش را از کمد بيرون آورد وپوشيد . نگاهي به خود انداخت . شلوار گل و گشاد مشکي و پيراهن آستين سه ربع نخودي. 

ميدانست به محض اينکه مادرش او را ببيند هاران تيکه نثارش ميکند . آخرين حرف مادرش را به ياد اورد : 

نگاهش کن با خودش چيکار کرده انگاراز دهات اومده.

چونه اش شروع به لرزيدن کرد .اما نگذاشت اشکي بيرون بريزد . .خودش را روي تخت قهوه اي اش انداخت وسرش را در بالشتش فرو کرد.. او از زندگيش راضي نبود.به او محبت نميشد 20سال سن داشت اما يک بچه ي معصوم بود. چون پسر نبود کسي دوستش نداشت و برايش تره هم خورد نمي کرد . هيچ کس ...

***

( ميترا )

به محض اينکه وارد خانه شد مهتا راديد که به سرعت به سمتش ميدويد. لبخند زيبايي به روي آن دختر کوچک زدو خم شد واو را در آغوش گرفت و بوسيد :

آجي چي برام آوردي ؟

خنديد و مهتا را روي زمين گذاشت. دست در کيفش برد و شکلات تخته اي را از آن بيرون آورد و به سمت مهتا گرفت :

بيا عزيزم .

مهتا : مرسي آجي ميترا ... هوووووووووووووووررررررررر ااااااااااا

باز هم خنديد . مهتابه سرعت به طرف آشپزخانه دويد .ميتراهم وارد اتاق مشترکشان با مهتا شد.. نگاهش به تختش افتاد. باز هم خرابکاري مهسا . بسته ي پفک وچيپسي روي تخت پخش شده بود. سري تکان دادو بسته هارا از روي تختش برداشت . نگاهش روي تخت مهتا افتاد.تمام عروسکهايش تخت را پرکرده بودند . به طرف تخت رفتوخواست عروسک هارا بردارد کهصداي مهتا را شنيد :

نه آجي ميترا . بهشون دست نزن . اگه بيدار بشن کم خواب ميشن . اونوقت ميميرم تا بخوابونمشون.

به حرفاي مهتا خنديد و ااتاق بيرونرفت تا عروسکها استراحت بکنند .

وارد آشپزخانه شد و به مادرش سلام کرد به گرمي ازمادرش جواب شنيد . طبق معمول از دانشگاه و اتفاقات پرسيد ... نمي دانست مادرش کي ميخواد دست از اين سوال پيچي ها بردارد ....پدرش وارد آشپزخانه شد .. ميترا عاشق پدر مهربانش بود ...

*

با ديدن ساعت مثل فشنگ از جام بلند شدم . واي خدا هفت بود . سريع رفتم تو دستشويي و يه مشت آب ريختم تو صورتم. و برگشتم تو اتاق . مانتوي طوسيمو از تو کمد کشيدم بيرون و پوشيدمش . موهامو با کليپس بستم و مقنعه مشکيمو سرم کردم و تلفنو برداشتم و زنگ زدم آژانس

تا برام يه ماشين بفرسته . مطمئنا نميتونستم با اتوبوس برم . سريع کيفمو برداشتم و از اتاق زدم بيرون مامان خواب بود . آروم کفشامو پوشيدم و ازخونه زدم بيرون . خا رو شکر ماشين اومده بو وگرنه بدبخت ميشدم . خوشحال بودم که ميتونم زهرا و ميترا رو ببينم . مطمئنا کلي حرف براي زدن داشتيم . 

***

( زهرا )

بي حوصله در کمدش را باز کرد و نگاهي به داخلش انداخت . مثل هميشه پر از لباس . اما او هيچ کدام را دوست نداشت . ناچار پالتوي قهوه اي اش را از کمد بيرون کشيد و بر تن کرد . مقنعه مشکي اش را هم سر کرد . مثل هميشه ساده .. ديگر غر غر هاي مادرش برايش مهم نبود . ديگر برايش مهم نبود او را دهاتي فرض کند . فقط خودش مهم بود . او يک چشم سبز مغرور بود ..

کيف مشکي اش را برداشت و روي دوشش گذاشت و از اتاق خارج شد و به سمت آشپزخانه رفت . همين که پايش را در آشپزخانه گذاشت مادرش را ديد که در حال صبحانه خوردن است . آرام گفت : 

سلام .

طبق معمول جوابي نشنيد . ديگر برايش عادي شده بود . فقط صداي خشن مهوش خانم را شنيد : سلام خانم کوچيک

خانم کوچيک ... خانم کوچيک . چرا کسي او را به اسم صدا نمي کرد ؟ مگر اسمش چه اشکالي داشت ؟ نميتونن بگن زهرا ؟ از اين کلمه متنفر بود .. تا آنجا که به ياد داشت در خانه هيچگاه اسمش آورده نمي شد . 

پدرش را که اصلا نميديد . مادرش که او را دختر خطاب ميکرد ... دختر ... زهرا ... خانم کوچيک ... او بدبخت ترين آدم روي کره ي زمين بود . مهوش : خانم کوچيک نهار تشريف مياريد ؟

چشمهايش را بر روي هم فشرد تا بتواند خود را کنترل کند . ديگر نبايد اين کلمه را ميشنيد . 

به زور گفت : آره ميام . خداحافظ

باز هم صدايي از مادرش نشنيد .. اصلا انگار متوجه وجود زهرا نشده بود .. با انگشتانش گوشه ي چشمانش را ماساژ داد . نفسش را پر صدا بيرون داد و ب طرف درب خروجي آشپزخانه رفت . اما صداي مهوش خانم مانع از ادامه ي راهش شد :

به سلامت خانم کوچيک

روي يک پا چرخيد و داد زد :

خانم کوچيک و زهر مار .

بالاخره صداي مادرش را شنيد . فهميد که مادرش هم ميتواند حرف بزند : درست صحبت بکن دختر 

با صداي بلندي گفت :

دختر ديگه کيه ؟ من زهرام . مامان اسممو بگو . چرا تا حالا اسممو نگفتي ؟ چرا همش ميگي دختر ؟ چرا همش ميگه خانم کوچيک ؟ 

چرا من اصلا بابامو نمي بينم ؟ چرا من معني کاراتونو نمي فهمم ؟ من غلط کردم دختر شدم . اگه پسر بودم همينطوري باهام برخورد ميکرديد ؟ نه .. نه .. معلومه که اينطوري باهام برخورد نمي کرديد . فکر ميکنيد من بچم ؟ مامان من 20 سالمه . ديگه کم آوردم . 20 سال دارم زجر ميکشم . از همون بچگي داشتم زجر ميکشيدم . فکر کردي نيش و کنايه هاتونو يادم ميره ؟ از مادري که حتي اسم بچشو بلد نيست چه انتظاري ميتوني داشته باشي ؟ از پدري که سال تا سال نمياد خونه ؟باور کن قيافه بابامو يادم رفته .اصلا بابام کيه ؟ اسمش چيه ؟ اسم خودت چيه مامان ؟ من اسمتو بلد نيستم .

به مهوش نگاه کرد و گفت : از کسي که فقط دو تا کلمه ياد گرفته ؟ خانم کوچيک .. خانم کوچيک راه انداخته که چي ؟ چرا نميگي زهرا ؟ چرا نميگي زهرا خانم ؟ چرا زجر ميدين منو ؟ اگه واقعا پسر ميخواستين ميتونستين دوباره بچه دار بشيد . بعد اونوقت ميتونستيم يه فکري به حال هيکلتون بکنيم . 

سوزشي در سمت راست صورتش حس کرد . چشمانش را باز کرد و به مادرش که روبرويش ايستاده بود نگاه کرد . خنديد و گفت :

نه بابا .. شمام بلدي . ديگه کم کم داشتم نا اميد ميشدم . ايول . شارژم کردين .

خم شد و کيفش را که بر روي زمين افتاده بود برداشت و بدون هيچ حرف ديگري از خانه بيرون زد . هواي خيلي سردي بود . شال گردنش را سف کرد و به راه افتاد . چرا زندگيش اينگونه بود ؟ يعني واقعا ميترا هم اينگونه است ؟ رزيتا چطور ؟ آنها زندگي راحتي دارند . دختر حسودي نبود . اما در اين لحظه خود را بدبخت ترين آدم روي کره ي زمين فرض ميکرد . نه . فرض نبود . يقين دارد که بدبخت ترين است . با شنيدن صداي بوق ماشين سرش را بلند کرد و گفت : 

بله ؟

صداي پسر را شنيد : سلام . اين وقت صبح سردت نيست ؟ بيا باا بخاري روشنه .

اخم کرد و گفت : برو مزاحم نشو .

چشمهايش را بر روي هم فشار داد تا بتواند خود را کنترل کند . اما با شنيدن صداي پسر همه ي خشمش فوران کرد :

اِه ؟ چشم خوشگل من که مزاحم نيستم .

داد زد : خفه شو . گمشو . من اعصاب ندارم . بي حيا ي پست .

. پايش را بلند کرد و محکم بر در ماشين کوبيد که با فرياد پسر مواجه شد :

آي رواني در ماشينو شکوندي 

با خشم و صداي بلند گفت :

پس تا 6 ميليون نذاشتم رو دستت راهتو بکش برو .

و خود زود تر به راه افتاد تا از ماشين دور شود . هميشه همينگونه بود . وقتي عصباني ميشد تمام کمبود هايش را با عصبانيت و داد و بيداد روي سر فرد خراب ميکرد . او عصبي بود . فقط توانست خود را به تاکسي سرويسي 

برساند و سوار شود . بي آنکه بداند مسير کجاست ...

( ميترا )

همانطور که لباسهايش را ميپوشيد مهتا را صدا زد .. سعي داشت او را از خواب بيدار کند اما گويي مهتا قصد بيدار شدن نداشت . نزديکش شد و صدايش زد : مهتا پاشو . ديرم ميشه ها 

به طرف آينه رفت و مشغول زدن رژ مورد علاقه اش شد . دوباره به سمت مهتا رفت . دستانش را به کمرش زد . ميدانست مهتا بيدار بشو نيست . پتو را با شدت از رويش کنار زد . و بازهم صدايش کرد . بالاخره موفق شد . سريع دست و صورتش را شست و لباسهايش را تنش کرد و از خانه خارج شدند . مهتا نميتوانست راه برود هنوز خواب بود . خم شد و او را بغل کرد و به راه افتاد . اول بايد مهتا را به مهد کودک ميبرد و بعد خود به دانشگاه ميرفت . مهتا را خيلي دوست داشت . کودک دوست داشتني بود . خواهرش را خيلي دوست داشت .. مادرش را بي نهايت دوست داشت ... عاشق پدر مهربانش بود .. عاشق يه پسر مغرور و سر تق بود ... عليرضا ... چرا عليرضا به ميترا توجه نمي کرد .؟ چرا دست رد به سينه اش زده بود ؟ چرا ؟ او نا اميد نبود . او مطمئن بود به عليرضا ميرسد . حرف هاي زهرا در گوشش زنگ ميخورد . (باور کن خل و چلي ... آخه دختر بگو نونت کم بود ؟ آبت کم بود ؟ عاشق شدنت چي بود ؟ بعدم عاشق کي شدي ؟ يه پسر مغرور که تازه 3 بارم رفتي خواستگاريش اونم قبول نکرده . آخه چقدر ميخواي خودتو کوچيک کني ميترا . ) او حرف هيچکس را متوجه نميشد . فقط خودش و عيرضا را ميديد .. فقط علي رضا برايش مهم بود . با ايستادن ماشين از فکر بيرون امد و گفت :

لطفا چند لحظه صبر کنيد تا بيام .

و سريع از ماشين پياده شد و به سمت مهد کودک مهتا حرکت کرد . مقابل درب مهد کودک ايستاد و مهتا را بر روي زمين گذاشت و دستش را گرفت و به داخل برد . کفشهاي مهتا را درآورد و به داخل رفت . مهتا با ديدن چند کودک که مشغول بازي بودند دست ميترا را رها کرد و به سرعت به داخل دويد .

ميترا چند دقيقه همانجا ايستاد . سري تکان داد که خود معني اش را نفهميد . کيفش را روي شونه راستش گذاشت و از مهد خارج شد . به سرعت به طرف ماشين حرکت کرد . بايد سريع به دانشگاه ميرسيد . ميدانست که امروز عليرضا را ميبيند ... با صداي آهنگ سرش را به طرف ظبط چرخاند ... آهنگ زيبايي بود . حداقل با احساسش چند درجه هم خواني داشت ...

سرحالم مياره نگاهت 

ميخوامت ميخوامت

دنيا رو نميخوام همه دنيام تو

ميخوامت ميخوامت

سرحالم مياره نگاهت 

وقتي باشم من کنارت

چه حال خوبي دارم وقتي ميگي 

ميخوامت ميخوامت

سرحالم مياره نگاهت 

ميخوامت ميخوامت

دنيا رو نميخوام همه دنيام تو 

ميخوامت ميخوامت

*

با ديدن زهرا که روي صندلي نشسته بود سريع وارد دانشگاه شدم و رفتم سمتش و دستمو گذاشتم رو شونه هاشو گفتم :

سلام آبجي .

سرشو چرخوند طرفم و گفت :

سلام گلم . بيا بشين .

نشستم و کيفم رو گذاشتم سر پام و گفتم : 

چرا اينجا نشستي ؟ چرا نميري کلاس ؟ ديوونه الان ديگه استاد اومده . 

همونطور که تو کيفش دنبال چيزي ميگشت گفت : 

کنسل شد خانوم خانوما .

به نظرم اين امروز يه چيزيش بود . نگاهش کردم و گفتم :

ميترا کجاست ؟

گوشيشو از تو کيفش درآورد و گفت :

برگشت خونه شون .

-: اِه ؟

زهرا : بله .

-: زهرا چته ؟

انگار منتظر همين حرف بود . چون اشکاش ريختن بيرون و خودشو پرت داد تو بغلم و گفت :

ديگه خسته شدم رزيتا . به جونه خودم خسته شدم . چرا بايد اينقدر زجر ببينم ؟ چرا ؟ چرا از بچگي کسي منو بغل نکرده ؟ چرا کسي منو نميفهمه ؟ چرا مامانم ؟ چرا مامانم تا حالا باهام حرف نزده ؟ به خدا فکر ميکردم لاله که نميتونه حرف بزنه . 

سرشو از رو پام بلند کرد و گفت :

ميگي چيکار کنم ؟ باورت ميشه رزي ؟ باورت ميشه قيافه بابامو يادم رفته ؟ چرا من اصلا بابامو نميبينم ؟ اين يه واژه ي غريبه برام . 

شدم يه مرده متحرک . همين و بس . خانم کوچيک ؟ خانم کوچيک نهار هستي ؟ دخترک ؟ چرا لباساتو عوض نکردي ؟ چرا مثله داهاتيا لباس پوشيدي ؟ چرا مثله کلفتا شدي ؟

دستمالي از جيبم دراوردم و گرفتم سمتش . ازم گرفت و اشکاشو پاک کرد و گفت :

رزي تو هم نميتوني منو درکم کني . هيچکس نميتونه .

از جاش بلند شد و گفت :

چون جاي من نيستيد .

کيفشو گذاشت رو شونه اش و از دانشگاه خارج شد . 

راست ميگفت . من نميتونتم درکش کنم . چون تو موقعيت زهرا نبودم . 

واقعا نميدونم چي بايد بگم ...

از جام بلند شدم و رفتم سمت نمازخونه . کفشامو دراوردم . و رفتم تو . نشستم جفت بخاري و مقنعه مو از سرم درآوردم . و دراز کشيدم و چشامو بستم ..

کيفمو گرفتم تو دستم و از رو صندلي بلند شدم . بايد برميگشتم خونه . امروز ديگه کلاسي نداشتم . دلم براي زهرا ميسوخت . حرفاش تو ذهنم بود . ( رزي قيافه بابامو يادم رفته ) زهرا خيلي دختر صبوريه .. خيلي ... بايد يه روز برم خونه شون . حتما بايد برم . 

رزيتا ؟

سرجام ايستادم . کي بود ؟ يه بار ديگه صدام کرد : رزيتا 

برگشتم عقب و نگاهشون کردم :

چند بار گفتم تو دانشگاه اسممو بلند صدا نکين ؟

حسين : معذرت ميخوام .

-: بفرماييد امرتون .

حسين : ميشه بدونم چرا با من اينطوري حرف ميزني ؟

-: بله .

حسين : خب چرا با من اينطوري حرف ميزني ؟

-: چطوري ؟

حسين : ادبي باهام حرف ميزني .

-: ميخواي فحشت بدم ؟

حسين : بابا تو ديگه کي هستي ؟

-: نميشناسيم ؟

حسين : ميشه خودتو معرفي کني ؟

-: نه خير .

برگشتم و راهمو ادامه دادم . فهميدم داره مياد دنبالم . قدمامو تند تر کردم . اي داد بر من . چه کَنه ايه . از دانشگاه خارج شدم . هنوز داره مياد دنبالم خدا . ايستادم و گفتم :

چرا مثله دُم چسبيدي به من ؟

حسين : تو نميتوني مثله آدم حرف بزني ؟

-: من با هر کس هر جوري دلم بخواد حرف ميزنم .

حسين : بابا رزيـ..

-: ها ؟ ها ؟ ها ؟ وايسا وايسا . رزيتا چيه ؟ کي گفته تو ميتوني منو به اسم خودم صدا کني ؟ 

حسين : پس اگه خواستم باهات حرف بزنم بايد چي صدات کنم ؟

-: تو اصلا لازم نيست با من حرف بزني .

سرعتمو بيشتر کردم و واسه اولين تاکسي دست تکون دادم و سوار شدم . خوبه دلم خنک شد . بايد ميرفتم خونه مادرجون . آش پشت پاي پسر داييم در حال پخت بود و همه هم بايد اونجا حاظر ميشدن . 

از پنجره به بيرون نگاه کردم . به عابر هايي که در حال رفت و آمد بودن . به دستفروشا . هر کدوم ا اينا چقدر مشکل تو زندگيشون دارن ؟؟؟؟؟ خدا فقط ميدونه ... فقط اون

با رسيدن به خونه مادرجون يعني مادر مادرم از تاکسي پياده شدم و کرايه رو حساب کردم و رفتم سمت درب خونه . در حياط باز بود و بوي آش کل محله رو برداشته بود . درو باز کردم و رفتم تو خونه . چقدر شلوغه اينجا . نگارو ديدم که داره مياد سمتم . دستامو باز کردم و سفت بغلش کردم و به خودم فشارش دادم . دو ماه بود نديده بودمش . دخترِ خاله زينت بود . بهترين دختر خاله ي دنيا نگاربود . 23 سالش بود . از همون بچگي با هم همبازي بوديم . البته يادم رفت بگم که قراره بشه زن داداشه من . بوسيدمش و گفتم :

سلام عزيزم . دلم خيلي برات تنگ شده بود . 

نگار : خيلي بي وفايي رزي .

-: به خدا وقت نميشد بيام . هر دفعه يه مشکلي پيش ميومد .

با هم رفتيم تو اتاقش . يه دست لباس گرفت جلوم و گفت :

اين رو بپوش .

نگاه به لباسا کردم . يه تونيک بادمجوني با يه شال سفيد . قشنگ بود . با لبخند ازش گرفتم و پوشيدمش خودمو تو آيينه نگاه کردم . خوب شده بودم . 

-: ممنون .

نگار : عالي شدي گلم .

-: تو خيلي داري لوسم ميکني زن داداشا .

خنديد و گفت : مسخررررره

-: نگاريييييييييييييي ؟

نگار : واي خدا . آدمو ديوونه ميکني رزي

خنديدم و دستشو گرفتم و رفتيم پيش مادر جون . با مهربوني بغلم کرد و سرمو بوسيد . بعدم خاله زينت

و بعدشم بقيه . انگاري که جمع همه جمع بود . فقط يه نفر کم بود .

سلام 

برگشتم عقب پسر داييم بود . خوشبختانه اين سربازيو گذرونده بود و اينجور مسخره بازيا رو هم براش انجام ندادن . آها اسمش يادم رفت . . . علي . . . علي معتمد . مهندس علي معتمد 29 ساله . ماشالله اختلاف سني بينمونم شديده . به قول داييم مثل فيل و فنجون ميمونيم . چشماي قهوه اي .. البته مشکي هم ميشه گفت بهشون . چون خيلي خيلي تيره هستن . 

-: سلام .

علي : کم پيدايي دختر عمه .

-: خوب ديگه درسامم زياده . تو هم بهونه ات درسه که يادي از ما نميکني ؟

علي : بهونه ي من کاره . خيلي سرم شلوغه . خيلي کم ميتونم بيام خونه .

-: اميدوارم تو کارت موفق باشي پسر دايي جون .

و بدون حرف ديگه اي رفتم پيش بقيه .

*

نگام افتاد به نگار و نيما که رو تخت نسشته بودنو حرف ميزدن . گه گاهي هم صداي خنده ي بلند نيما ميومد . ملاقه رو گرفتم و آشو هم زدم . 

وقتي آش اماده شد علي و نيما رفتن تا آشا رو بدن به همسايه ها . بقيه هم موندن تا آش بخورن . خدايي آش توپي شده بود . 

به نگار نگاه کردم که مشغول هم زدن آشش بود و سعي داشت سردش کنه . 

-: نگارک ؟

نگار : جونم ؟

-: تو چقدر نيما رو دوست داري ؟

نگار : براي چي ميپرسي ؟

-: ميخوام بدونم .

نگار : نميگم .

-: اشکال نداره ميرم از نيما ميپرسم .

نگار : نهههههههههههههه

-: وا ؟ چرا ؟

نگار : آره خيلي .

-: خيلي چي ؟

نگار : دوسش دارم .

-: کيو ؟

نگار : رزي خفه خون بگير ديگه .

-: خيلي سخته اسمشو بگي ؟

نگار : نيما رو خيلي دوست دارم . راضي شدي ؟ فقط خواهشا دست از سر کچلم بردار .

يکي زدم تو صورتم : واي خدا مرگم بده . کچل شدي ؟ نيما نميگيرتت ديگه ها .

نگار : رزييييييييييييييييييييييي يتا 

صداي نيما رو شنيديم : هوي بچه پر رو . اذيتش نکن .

برگشتيم عقب نيما و علي داشتن ميومدن سمتمون .

نشستن پيشمون : به به . نگ نگ يه آش بيار براي من ؟

نگار بلند شد و رفت تا براي نيما آش بياره . علي هم داشت آش ميخورد . چقدر خوشگل بود . تا حالا اينقدر دقيق به چهره اش خيره نشده بودم . فکر کنم نگاه خيره مو روي خودش حس کرد . سرشو آورد بالا و نگاهم کرد . سرمو گرفتم پايين و با قاشقم آشمو هم زدم . نگار نشست سر جاش و آشو گذاشت جلوي نيما . نيما هم همونطور که آششو هم ميزد گفت :

به به . چه آشيه . مرسي عشقم

نگار خنديد و گفت : زشته بي ادب . 

علي زد به بازوي نيما و گفت : هووووو . بفهم حرف دهنتو ها . حالا خوبه فقط اسماشون رو همه اينقدر قربون صدقه اش ميره ها . حالا کوه که برات نکنده يه آش برات آورده وظيفه اش بود . 

نيما : به تو چه عقده اي ؟

علي : من عقده ايم ؟

نيما : نه من عقده ايم . اندازه خر خان سن داره اونوقت ميگه عقده اي نيستم . من و نگار هم نه تو باشيم 5 تا بچه هم داريم .

ايندفعه صداي نگار دراومد : نيما ؟ چه خبره ؟ ميخواي مهد کودک بزني ؟ 5 تا براي چيته ؟

نيما : نگارييييييييييييييييييي

نگار : کوووووووووووووووووفت .

من و علي صداي خنده امون بلند شد . نگارو ديدم يه چشمک کوچولو به من زد و با حالت ناراحتي از جاش بلند شد و رفت سمت باغ . نيما هم از تخت پريد پايين و دوييد دنبالش . 

علي : خيلي ديووونه ان .

نگاهش کردم وخنديدم : آره خيلي .. ميخواي برات آش بيارم ؟

علي : نه مرسي .

از جاش بلند شد و رفت سمت خونه .

( زهرا )

کلافه کيفش را روي شانه اش انداخت و از پيش رزيتا رفت . هنوز قيافه ي متعجب رزيتا را به ياد داشت . به سرعت از درب دانشگاه خارج شد و به سمت ايستگاه اتوبوس رفت و روي يکي از صندلي ها نشست . سرش را بين دستهايش گرفت و چشمانش را بست . کلافه بود . چشمانش ميسوخت . به ساعتش نگاه کرد . ده و نيم . از جايش بلند شد . نه او نبايد به خانه ميرفت . حداقل امروز را نبايد به خانه ميرفت . ديگر تحمل شنيدن کلمه ي خانم کوچيک را از دهان مهوش نداشت . ولي خوشحال بود . 

از چه ؟ از اينکه مادرش او را زده ؟ آره . خيلي خوشحال بود . از اينکه مادرش چند کلمه با او حرف زده . به سمت بوتيک ترلان دوستش رفت . همدم خوبي بود. ميتوانست با او صحبت کند . وقتي سرش را بلند کرد خود را مقابل بوتيک جمع و جور ترلان يافت . آرام قدم برداشت و به داخل رفت . 

زهرا : سلام 

ترلان با صداي زهرا سرش را از روي کاغذ هايي که جلويش بود بلند کرد و با لبخند به طرف زهرا رفت و او را درآغوش گرفت :

سلام جوجو . خوبي ؟ کم پيدايي . نيستت ؟ خبري از ما نميگيريا . چه خبرا ؟

زهرا : ميشه بشينم ؟

ترلان خنديد و گفت : 

بتمرگ

زهرا فقط لبخند زد و روي صندلي پلاتيکي که جفت قفسه ها بود نشست . نگاهي به سر تا سر مغازه انداخت و رو به ترلان گفت :

کار و بار چطوره ؟

ترلان : خداروشکر فعلا که خوبه .

زهرا : ايول .

نگاهش روي تاپ مشکي رنگي ثابت ماند . زيبا بود . دو بنده . رو به ترلان گفت :

ترلان ؟ اون تاپه رو ميدي بپوشم ؟؟

ترلان با لبخند بزرگي که به لب داشت به طرف لباس مورد نظر زهرا رفت و لباس را به طرف زهرا پرت کرد و گفت :

بپوش ببينم چطور ميشي .

زهرا کيفش را روي صندلي اش گذاشت و به طرف پرو رفت . مانتوئش را درآورد و تاپ مورد نظرش را پوشيد . 

خيلي زيبا بود . مطمئنا اگر مادرش او رابا اين لباس ميديد ... اگر ميديد ... 

ترلان به در ضربه زد و گفت :

بر تن کرديد خانم کوچيک ؟

از حرص لبش را جويد . ترلان هم مسخره بازيش گل کرده ؟ آرام در را باز کرد ترلان با ديدنش جيغ خفيفي کشيد و گفت :

خره محشر شدي . زود درش بيار .

زهرا مانتوئش را پوشيد و از پرو خارج شد و لباس را به ترلان داد . ترلان همانطور که لبا را تاه ميکرد گفت :

راستي زهرا نگفتي چي شد اومدي اين طرفا ؟

زهرا : همينجوري .

ترلان : آها . همينجوري يعني اينکه بازهم با خانواده زديد به تيپ و تاپ همديگه آره ؟ با مامانتينا دعوات شده ؟

زهرا : نه . ديگه خسته شدم ترلان . 

ترلان : تا کي ميموني پيشم ؟ 

نتوانست بگويد تا فردا . فقط گفت : تا شب . 10

ترلان : بعدش ميخواي بري کجا ؟ خونه ؟

زهرا به اجبار گفت : آره .

اخلاق ترلان را ميدانست اگر ميگفت نه ديگر ريسکش پاي خودش بود .

به اين فکر کرد که اي کاش با ترلان ميرفت . به ساعتش نگاه کرد . 30 : 11 . بايد اعتراف ميکرد که ترسيده بود . اتوبان شلوغي بود و او براي خود راه ميرفت و گاهي هم با بوق هاي سرسام آوري مواجه ميشد . 

کف دستانش را به هم ماليد و سعي داشت خودش را گرم کند. اما مگر ميشد . 

ايول داري .

با شنيدن صداي پسري سرش را بلند کرد . نه دو نفر بودند . آن شجاعت صبح را در خود سراغ نداشت . ميترسيد که با پا بر درب ماشين بکوبد و بر سر آنان فرياد بزند . فقط سرعتش را زياد تر کرد . اما مگر ميتوانست از دست آنان خلاص شود .؟ اين همه آدم از کنارشان ميگذرند يعني يک نفر نميتواند به او کمک کند ؟

بابا جوجو قهر نکن ديگه . نگاهمون کن .

زهرا : خفه شو 

اوي بابا خوشگله اصلا بهت نمياد اينطوري رفتار کنيا . 

زهرا : بريد رد کارتون . 

چشم خوشگل لوس نکن ديگه خودتو .

از اين کلمه بدش مي آمد . چشم خوشگل .. چشم خوشگل . اگر کسي به او ميگفت چشم خوشگل عصبي ميشد . 

يک لحظه ايستاد . نگاهش روي پسر جواني ثابت ماند که به آنها نزديک و نزديک تر ميشد . احساس ميکرد که آن پسر را ميشناسد . 

نه ... نه ... امکان نداره ... رسما بدبخت شد . فقط توانست صدايش بزند :

آريان ؟

آريان بازوي زهرا در دست گرفت و در گوشش زمزمه کرد : برو تو ماشين .

زهرا کناري ايستاد و به آريان پسر عمه اش نگاه ميکرد . حدس ميزد چه اتفاقي مي افتد . فقط چشمانش را بست و گوشهايش را گرفت . سر و صداهاي مردم را ميشنيد . 

حس کرد دستش کشيده شد . فقط توانست دنبالش برود . آريان تقريبا او را داخل ماشينش پرت کرد و خود سوار شد و به راه افتاد .

زهرا فقط توانست خدا را شکر کند که آريان به دادش رسيده . اما يک چيزي برايش جاي سوال داشت . آريان چگونه سر از اينجا درآورده ؟ ... نگاهش روي لب هاي اريان ثابت ماند . توي دعوايي که کرده بود گوشه ي لبش پاره شده بود . آرام دستمالي را از جيبش در آورد و به لبهاي آريان نزديک کرد اما تا دستمال را بر روي لبهاي او قرار داد فرياد آريان تنش را لرزاند :

نکننننننننننننننننننننننن نن

زهرا صاف در جايش نشست و با لکنت گفت :

من .. ز ... خم لب .. 

آريان :

حرف نزن زهرا .

چانه ي زهرا شروع به لرزيدن کرد اما جلوي اشکهايش را گرفت . نبايد جلوي آريان اشک ميريخت . 

بغضش را به زور قورت داد . و سرش را به شيشه تکيه داد و به خواب رفت ..

*

( ميترا )

قبل از اينکه بخواهد درب خانه را باز کند درون کيفش را نگاه کرد . نه . چيزي نداشت . مطمئنا الان مهتا از او خوراکي ميخواست . سريع به طرف آسانسور رفت و منتظر ايستاد تا بتواند وارد شود . درب آسانسور باز شد . ميترا سريع وارد شد . نگاهش خورد به زني که توي آسانسور بود . آرام سلام کرد . زن سرش را بلند کرد و به چهره ي ميترا نگاه کرد . لبخندي زد و گفت :

سلام عزيزم .

ميترا کيفش را بغل کرد و به کفشهايش خيره شد . 

شما رو تاحالا نديده بوديم .

ميترا سرش را بالا گرفت و گفت :

کم سعادتي ما بوده .

زن از ميترا خوشش آمده بود . با باز شدن درب آسانسور هر دو خارج شدند . ميترا خداحافظي سريعي کرد و از آپارتمان خارج شد . به محض اينکه در را باز کرد با پسر قد بلندي مواجه شد . قد پسر خيلي بلند تر از او بود . سرش را پايين انداخت و آرام کنار رفت تا پسر بتواند وارد ساختمان شود . به سوپر روبروي مغازه شان رفت . همانطور که داشت شکلات هاي مورد نظرش را انتخاب ميکرد صداي فروشنده را شنيد : 

دخترم شما 6 هزار تومن بايد به من بديد .

ميترا به فروشنده که پير مرد کچلي بود نگاه کرد و گفت :

شيش تومن ؟ براي چي ؟

فروشنده همانطور که پولهايي که از فرد قبلي گرفته بود را داخل صندوقچه اش ميگذاشت گفت :

خواهرتون ديروز اومد شکلات خريد . پولش اينقدر شد . گفت شما ميديد .

باز هم مهتا .. چقدر برايش حرف زده بود که ديگر اينکار را نکند . از اينکه برايش شکلات بخرد پشيمان شد . شکلات ها رو سرجايشان گذاشت و رو به فروشنده گفت :

يه يخمک و يه بستني بديد .

بعد از خريد کوچکي که براي مهتا کرد به خانه برگشت . در را باز کرد و وارد شد مهتا را صدا زد :

آجي ؟

مهتا سريع از اتاق يرون دويد و گفت :

سلام آجي ميترا . چي برام خريدي ؟

ميترا بستني و يخمک را به مهتا داد و گفت :

ولي ديگه اون کارو نکن .

مهتا سرش را پايين انداخت و گفت :

ببخشيد .

ميترا از جايش بلند شد و دستي بر سر خواهرش کشيد و وارد اتاقشان شد . باز هم همان اوضاع هميشگي اش بر راه بود . لباسهايش را درآورد و مشغول تميز کردن اتاق شد . فکر کرد به آينده ي نا معلومش فکر کرد .

***

با نوري که به داخل اتافم ميتابيد از خواب نازنينم بيدار شدم . سريع فکرم رفت سمت دانشگاه . واي بالاخره به آرزوم ميسيدم تا 1 ماهه ديگه همه چي حل ميشد . با دانشگاه خداحافظي ميکنم . حداقلش اينه که ميتونم صبحا بخوابم . از جام بلند شدم . هنوز گيج خواب بودم . يه راست رفتم سمت WC . صورتمو شستم و اومدم بيرون . همونطور که با حوله صورتمو خشک ميکردم رفتم سمت تقويم . با ديدنش دنيا رو سرم خراب شد . امروز جمعه بود . چحور منِ خر يادم رفته بود ؟؟ 

با بي حالي خودمو پذت کردم رو تخت و چشمامو بستم . با صداي اس ام اس گوشيم سرمو ا رو تخت بلند کردمو نگاهمو دوختم به گوشي که صفحه اش روشن شده بود و نشون ميداد که اس ام اس دارم . حالا از کي هست اين وقت صبح ؟ گوشيمو برداشتم و پيامو باز کردم . 

سلام . خوبي ؟ بيداري ؟ خوابي ؟ رزيتا اگه بيداري ج بده .

يعني کي بود ؟ کي بود که اسم منو ميدونست ؟ جوابشو فرستادم :

شما ؟

فکر کنم ده ثانيه هم نگذشت که جوابش اومد . خنده ام گرفت . خواب نداره طرف ؟

پيامو باز کردم . با ديدن متني که توي پيام نوشته شده بود چشمام گرد شد . قدرت نفس کشيدنم نداشتم . آروم متنشو زير لب زمزمه کردم :

حسينم .

يه بار ديگه پيامو نگاه کردم تا از صحتش مطمئن بشم . آره همين بود . سريع شماره شو گرفتم . سريع جواب داد :

سلام .

-: سلام و زهرمار

اي بابا باز که تو بد اخلاق شدي .

-: شدم که شدم . به توچه ؟ تو رو سّ نّ نّ ؟ 

اي بابا آخـــــ . . .

-: اصلا وايسا ببينم تو شماره منو از کجا گير آوردي ؟

کسي بهم داده .

-: کدوم بي شعوري شماره منو به تو داده ؟

حالا جوش نيار عشقم . من از زن اخمــــ

-: خفه شو احمق .

و گوشيو قطع کردم روش . اينم از صبحمون . خدا ديدي صبحمو چطور شروع کردي ؟

اي خدايا ببين داري با من چيکار ميکني ؟ دو باره گوشيم زنگ خورد . داره زنگ ميزنه . به گوشي نگاه نکردم . خود احمقشه . فقط تونستم گوشيو بردارم و جواب بدم :

چه مرگته ؟

رزيتا ؟

-: رزيتا و کوفت

اينقدر عصبي بودم که نميذاشتم يه کلمه حرف بزنه . اصلا بي جا ميکنه بخواد حرف بزنه . 

سريع گوشيو قطع کردم و گذاشتمش رو سايلنت که بتونم بخوابم و صداش اذيتم نکنه ... پتومو کشيدم روي خودمو خوابيدم

***

( زهرا )

وقتي از خواب بيدار شد خود را توي خانه ي عمه اش يافت . خسته بود . يادمش آمد که ديشب چه اتفاقي افتاده . روي تشکش نشست . سرش را به طرف پنجره چرخاند . با ديدن آريان که روي تختش افتاده بود و در خواب بود از خود خجالت کشيد . که ديشب مايه ي زخمي شدن او شده بود . او به خاطر زهرا دعوا کرده بود . زهرا ازاتاق خارج شد و دست و صورتش را شست و روي مبل دراز کشيد . ديگر نمي شد اينجا بماند . عصر برميگردد . عصر به خانه بر مي گردد . 

صدايي او را از جا پراند . گوشي اش بود .

با ديدن شماره ي حسين پوفي کرد و جواب داد :

زهرا : بله ؟

حسين : سلام .

زهرا : سلام

حسين : تو چرا اين وقته صبح بيداري ؟

زهرا : به همون دليل که تو اين وقته صبح بيداري .

حسين : خيله خوب . کارت داشتم .

زهرا : چي ؟

حسين : هر چي باشه انجام ميدي ؟

زهرا : تا چي باشه .

حسين : آسونه .

زهرا : بگو .

حسين : شماره رزيتا رو ميخوام .

زهرا : 118

حسين : يعني چي ؟ معلوم هست چي ميگي ؟

زهرا : يعني اينکه برو زنگ بزن 118 تا شمارشو بهت بدن .

حسين : نميدي ؟

زهرا : من نميتونم اين کارو بکنم .

حسين : حالا سعي کن شايد بشه .

زهرا : نميشه . اصلا وايسا ببينم تو با رزي چيکار داري ؟

حسين : مسئله خصوصيه .

زهرا: هه . خصوصي يعني چي ؟

حسين : يعني خصوصي . شمارشو بده . 

زهرا : تا نگي چيکارش داري هيچ بهت نميگم .

زهرا : اِه ؟ جدي ؟

حسين : آره حالا ميدي ؟

زهرا : بنويس 0916...

حسين : مرسي خداحافظ

زهرا : خدانگهدار .

گوشيو قطع کرد و پوزخندي زد . او اخلاق رزيتا را خوب ميدانست . ميدانست رزيتا چه جوابي به او ميدهد . 

از جايش بلند شد و به سمت اتاق رفت . آرايان بيدار شده بود . رفت و روي مبل نشست . 

آريان : پاشو برو بيرون .

زهرا از جايش بلند شد و به بيرون رفت . چند دقيقه بعد آريان از اتاق بيرون آمد . به چشمان زهرا نگاه کرد . دلش براي زهرا ميسوخت . زهرا سر بلند کرد و به چشمان ميشي رنگ آريان نگاه کرد . چقدر اين چشما رو دوست داشت . 

آريان : ببخشيد که سرت داد زدم . 

زهرا لبخندي زد و گفت : اشکال نداره . بهش نياز داشتم . 

آريان دستش را بالا آورد و روي صورت زهرا گذاشت و گفت : 

واقعا براي مادر و پدرت متاسفم . متاسف براي اينکه دارن تورو از دست ميدن .

زهرا از اين نزديکي گر گرفت . هم خوشش آمده بود هم خجالت ميکشيد . 

سريع دست آريان را کنار زد و گفت :

مرسي نبرديم خونه خودمون . 

و سريع وارد اتاق شد ..

الان دقيقا يک ماه از مزاحمت هاي حسين ميگذره . چند باري تصميم گرفتم به نيما بگم تا يه فکري بکنه اما پشيمون ميشدم . خودمم دليلشو نميدونستم . ديگه خسته شده بودم . وقتي ياد حماقت ميترا ميوفتم عصبي ميشم . چجور تونسته غرورشو بذاره زير پا و بره علي رضا رو خواستگاري کنه . واقعا که ديوونه اس .. واقعا ... زهرا هم که ... زهرا ... واقعا خنگه ... الان يک ماهه که خونه عمه شه و برنگشته خونه شون . هر چقدر هم که باهاش حرف ميزنم فايده نداره . آخرين بار وقتي بهش گفتم چرا نمياي بري خونتون گفت : ديگه نميخوام مامان و بابامو ببينم هر چند که قبلا هم نميديدمشون . 

با صداي خانمي که پشت سرم ايستاده بود از فکر و خيال دراومدم . 

- خب خانم شما هم آماده شدي . 

به خودم تو آيينه نگاه کردم . براي يه لحظه شک کردم که اين منم . ايستادم سر پا و دقيق تر به خودم نگاه کردم . لباس زرشکي که تکه هايي ازش هم رنگ مشکي رو تو خودش داشت و تا پايين تر از ساق پام ميومد . سايه ي هم رنگ لباسمم پشت چشمم بود . موهامم جمع کرده بودن بالاي سرم و يه دسته شونم رها کرده بودن روي شونه ام و پر از تافت .. اينقدر که خودم خشکي بيش از حدشونو حس ميکردم . حالا خوبه بهش گفت بودم زياد تافت نزن . منتهي کو گوش شنوا ؟ ساعتمو نگاه کردم . ديگه بايد حرکت کنم . مانتومو پوشيدم و تشکر کردم و از در آرايشگاه اومدم بيرون . نگام به ماشين مشکي که جلوي در بود افتاد . چشمام گرد شد . اي خدا اين اينجا چيکار ميکنه ؟؟ اصلا چرا اومد اينجا ؟ بي اختيار تپش قلبم رفت بالا . خدايا من چرا اينطوري شدم ؟؟ لبمو گاز گرفتم تا اضطرابم کمتر بشه اما فايده اي نداشت . بلکه بيشتر هم شد . با پاهاي لرزون رفتم سمت ماشين . با ديدنم شيشه رو کشيد پايين . خم شدم سمت شيشه و گفتم :

چرا اومدي اينجا ؟

- هيچي . راهم به اينجا ميخورد گفتم با هم بريم . حالا سوار شو .

- آخه من کــــ...

- واي رزيتا سوار شو دير شد . نيما ئينا الان ميرسن .

- آخه من زنـــ...

- بدو بيا ديگه استخاره ميــــ...

- بابا بذار حرفمو بزنم . من به آژانش زنگ زدم .

- اگه منظورت اون ماشين سفيد بود که بايد بهت بگم خودم فرستادمش رفت . 

- چرا ؟!

- چون دير ميشه بيا سوار شو ديگهههههههههههه .

در ماشينو بازکردم و نشستم تو . سريع ماشين رو به حرکت درآورد . پخشو زد و آهنگ شروع به خوندن کرد . 

***

با ورود نگار و نيما همه شروع به دست زدن کردن . سريع رفتم طرفشون و هر دوشونو بوسيدم . نيما خوشحال بود. اينو هر کسي ميفهميد . از لبخند رو لباي نگار ميشد به عمق قلبش پي برد . از نگاهاشون ميشد به عشق عميقشون پي برد . جلوي جمعيت رفتند تو سالن و اتاق عقد . سريع رفتم پشت سرشون و خم شدم و پيش گوش نگار گفتم :

يکمي خودتو کنترل کن دختر . 

- خيلي سخته رزي . 

خنديدم و در گوش نيما گفتم :

مبارک باشه داداش جوووونم .

فقط صداي خنده شو شنيدم که باعث شد منم بخندم .

صاف ايستادم سر جام . بنيم از بوي عطر تند نيما ميسوخت . بدبخت نگار ...

چجوري ميخواست تحمل کنه خدا ميدونه .

کله قندا رو گرفتم تو دستم و با شروع حرفاي عاقد شروع کردم به سابوندن قند ها . 

از تو آيينه به تصوير نگارو نيما نگاه کردم . دوتاشون لبخند ميزدن و به قرآن نگاه ميکردن . منم لبخند زدم و با صداي عاقد به خودم اومدم و صدامو صاف کردم و گفتم :

عروس رفته گل بچينه .

نگامو که از روي کله قندا گرفتم ديدم که علي داره نگام ميکنه . چه خوش تيپ شده . چرا تو ماشين دقت نکردم ؟ تو نگاهش چيزي بود که نميفهميدم چيه . نگامو ازش گرفتم و گفتم :

عروس رفته گلاب بياره . 

داشتم قند ها رو ميسابوندم و عاقد هم مشغول حرفاي خودش بود که يه دفعه صداي خنده ي نيما و نگار بلند شد . همه با تعجب داشتن به اونا نگاه ميکردن . هنوز خنده هاشون ادامه داشت . نميدونم به هم چي گفته بودن که اين فاجعه رخ داد . سريع خنده مهمونا هم شروع شد . من خودمم داشتم از خنده ريسه ميرفتم . دوباره به علي نگاه کردم . اون چرا نمي خنديد ؟ عجب آدميه اين . هر کسي بود تو اين شرايط الان از خنده روده بر ميشد . من که ميدونم الان داري از خنده ميپکي .

*

والله که ديوونه اس ... دوباره به عاقد نگاه کردم . داشت ادامه ي خطبه رو ميخوند . ديگه رسيده بود به جاي اصلي . لبخند زدم و سکوت کردم :

با اجازه ي بزرگترا بله .

سريع از زير تور صورتشونو بوسيدم و قند هايي که روي تور بود و ريختم رو سرشون .بعد از گرفتن امضاها ، طلا هايي که از قبل براي نگار خريده بوديمو از کيفم درآوردم و گرفتم سمت نيما . حلقه ها رو از توش درآورد و با نگاه کوچيکي که به نگار انداخت حلقه رو فرو کرد توي دستش . هم شروع کردن ب دست زدن و کِل کشيدن . نگار هم حلقه رو توي انگشت نيما کرد و بعد از عسل و بزن برقص رفتيم توي تالار . سريع شنل نگارو ازش گرفتم و گذاشتمش رو دسته صندلي . لباسش خيلي ناز بود . دکلته نباتي . که دامن پفي داشت و دنباله دار . مانتومو از تنم درآوردم و رفتم سمت دي جي و بهش گفتم تا يه آهنگ خوب بذاره . با شروع شدن آهنگي که مد نظرم بود رفتم طرف نگار و نيما و بلند شون کردم تا برقصن . دسته گل نگارو اش گرفتم و پشت سرشون شروع کردم به کل کشيدن . نگار و نيما شروع به رقص کردن . الحق که خوب ميرقصيدن . مخصوصا نگار . خودمم رفتم کنارشون و شروع کردم به رقصيدن . امشب خيلي خوشحالم . دوست ندارم امشب خراب بشه ... اصلا هم دوست ندارم . 

ديگه پاهام جون نداشتن اينقدر که بپر بپر کرده بودم . تا ميخواستم برم بشينم همه ميومدن سمتم و بلندم ميکردن . خداروشکر که حداقل الانو ميتونم استراحت کنم . ولي بازم سر پا ايستادم . نگام افتاد به علي . ليوان تو دستش بود و ايستاده بود يه گوشه . 

چي داره ميخوره ؟

من از کجا بايد بدونم که آقا چي داره ميخوره ؟

اصلا به من چه ربطي داره ؟؟

همونطور که داشتم فکر ميکردم يه قاشق ژله خوردم . اووووم ژله خوبي بود . يکم ديگه هم خوردم . 

- پخخخخخخخخخخخخخخ

جيغ کشيدم بشقاب از دستم افتاد و باعث شد پايين لباسم کثيف بشه سريع برگشتم عقب تا ببينم کيه که با دو تا چشم ميشي مواج شدم و يه لبخند گل و گشاد که فقط مختص به يه نفر بود . دختر عمه ي شوخ و شيطونم . با عصبانيت نگاهش کردم و گفتم :

اين چه کاريه ؟ 

- هيچي ميخواستم يکم بخنديم . 

- خيليم خنديديم .

- وجدانن باحال نبود .؟

- چرا خيلي باحال بود . حالشم اينه که الان من بايد برم از تو باغچه يه مشت خاک بيارم و بريزم تو سرم .

و بدون هيچ حرف ديگه اي رفتم سمت اتاقي که گوشه ي تالار بود . در اتاقو بستم و شروع کردم به فکر کردن . واقعا بايد يه خاکي تو سرم ميريختم . اخه من حالا با اين لباسه چيکار کنم ؟؟ دوباره نگاهش کردم . رنگش تيره تر شده بود . بهش دست زدم . لزج بود و سرد . پام رو هم کثيف ميکرد اگه زودتر يه فکري به حالش نميکردم . خير نبيني ويدا که بدبختم کردي رفت . با آب هم که نميشه تميزش کنم . يه دستمال برداشتم و روش ماليدمش . هيچ تغييري نکرد که . از توي ساک تور حريري که بايد مينداختم رو شونه هامو برداشتم و با سنجاق وصلش کردم به لباسم . از هيچي بهتر بود همين که معلوم نبود از سرمم زياده . فقط نبينمت ويدا ...

از اتاق اومدم بيرون . نگار و نيما داشتن با هم تانگو ميرقصيدن و چند تا دختر و پسر ديگه هم دورشون بودن . همه ي نگاه ها روي اونا بود و من کلي ذوق کردم که کسي حواسش به من و لباسم نيست . اومدم برم سمت صندليم که احساس کردم کسي بازومو گرفته . از بوي ادکلنش فهميدم که پسره و همينم باعث شد بلرزم . با ترس برگشتم عقب . علي بود . با ترس گفتم :

چيکارم داري ؟ ولم کن .

ولي جوابي ازش نشنيدم . بازومو ول کرد . تا اومدم از پيشش برم مچ دستمو گرفت و گفت :

تو نميخواي با من برقصي ؟

با شنيدن صداش ترسم چند برابر شد . آب دهنمو قورت دادم و چيزي نگفتم . اونم منتظر جواب من نموند و دنبال خودش کشوندم وسط . از بقيه جدا بوديم . دستشو گذاشت پشت کمرم . با اين کارش دلم هري ريخت پايين . نفسم بند اومد . مثل عصر که با ديدنش يه جوري شدم . 

دستام همونطور افتاده بودن کنارم .مطمئنن اگه علي منو نگرفته بو الان ميوفتادم رو زمين .. چشمامو بستم . و سريع باز کردم . نه خواب نبود . سعي داشتم خودمو ازش جدا کنم . اونم منو محکمتر به خودش فشار ميداد . و نميذاشت ازش جدا بشم . حرفي هم نميزد و همين ترسمو بيشتر ميکرد . به چشماش نگاه کردم . نميخواستم ولي يه دفعه نگاهم به چشماش افتاد . چشماش خمار بودن . نکنه چيزي خورده ؟ 

با ترس در گوشش گفتم :

چيزي خوردي علي ؟

صداي لرزونشو شنيدم :

نه .

سرشو کشيد عقب . که باعث شد منم سرمو بکشم عقب . نگاهشو تو نگاهم قفل کرده بود . نگاه مشکي اش خمار شده بود و نفساش تند تر . منو بيشتر به خودش فشار داد . هيچ کاري نميتونستم بکنم . دست راستشو از پشت کمرم برداشت و انگشتاشو تو انگشتام قفل کرد . نگاهش سر خورد رو لبام . دوباره به چشمام نگاه کرد . هيچ کاري نميتونستم بکنم . فقط نگاه به چشماش بود که از دستم بر مي اومد . انگشتامو فار داد اما نه اونقدر که دردم بگيره . نفساش ثانيه به ثانيه بهم نزديک تر ميشدن . 

چرا اينقدر بايد به چشماش نگاه کني رزيتا ؟

چون چشاشو دوست دارم .

دوست داري ؟

خب آره . معلومه پسر داييمه ديگه .

مطمئني مثل پسر دايي دوسش داري ؟

علي خيلي خوبه .

تابلوئه عاشقشي رزيتا . 

کي گفته عاشقشم ؟

خالي نبند . هر کي ندونه من ميدونم .

باز به علي نگاه کردم . لباشو به گوشم نزديک کرد و لاله ي گوشمو بوسيد . آره من عاشقشم . من که نميتونم به خودم دروغ بگم . چون با اين کارش غرق لذت شدم . و چشمامو بستم اما با شنيدن صداش سريع چشمامو باز کردم :

رزيتا داره باورم ميشه . اين که منم آدمم . اين که ميتونم درست زندگي بکنم . اينکه منم ميتونم مثل بقيه آدما زندگيمو بکنم . ميتونم خودمو باور کنم . وقتي تو در کنارمي خودمو آدم حساب ميکنم . وقتي پيشمي خودمو کامل ميدونم . وقتي پيشم نيستي ميميرم . وقتي نميبينمت نفسم قطع ميشه . 

نگاهم کرد و گفت :

ميتوني .

صورتشو بهم نزديک تر کرد و گفت :

ميتوني من و خودتو جاي نيما و نگار بذاري ؟

به نيما و نگار نگاه کردم . خدايا اينجا چه خبره ؟ خودمو بذارم جاي اونا ؟ يعني چي ؟ نکنه اون چيزيه که تو ذهن منه ؟ باورش سخته . خيلي . --- نگو علي که تــــ...

- اتفاقا ميگم . ميگم که از 20 سالگي عاشقت شدم . نگو که تو نميخواي بـــ...

- اتفاقا ميگم . ميگم که با ديدنت قلبم ميايسته . ميگم که دوستت دارم . ميگم که اگر واقعا تو عاشقمي عاشقت ميمونم . 

با دستش صورتمو گرفت و لباشو گذاشت روي لبام . به آرومي لبامو ميبوسيد و من غرق در لذت ميشدم . لباشو از لبام جدا کرد و با صداي لرزوني گفت :

نبايد زياد پيش بريم . 

همزمان با تمام شدن آهنگ گفت :

تو مال خودمي . اينو بهت قول ميدم .

ازش جدا شدم . هنوز باورم نميشد . دستمو گذاشتم رو لبم . با ناباوري بهش نگاه کردم . نشسته بود و صندلي و دساشو فرو کرده بود تو موهاش . حرفاش تو گوشم زنگ ميخورد . 

((. وقتي پيشمي خودمو کامل ميدونم . وقتي پيشم نيستي ميميرم . وقتي نميبينمت نفسم قطع ميشه . ))

من ميتونم باورش کنم ؟؟؟؟؟ يعني منم واقعا عاشقشم ؟؟ آره . من ازبچگيم عاشقش بودم . ولي اون 9 سال ازم بزرگتره . 

اصلا برام مهم نست . اگر 90 سال هم ازم بزرگتر ميبود اصلا برام مهم نبود ...

اصلا ... اص ..لا . از کجا اينقدر ميتونم مطمئن باشم ؟؟ از کجا ميتونم مطمئن باشم که منم اونو دوست دارم ؟ خدايا چرا همچين غلطي کردم ؟ 

چرا بي گُدار به آب زدم ؟ چرا بهش گفتم ؟ دوستت دارم ؟ چرا بهش گفتم عاشقتم ؟ اصلا مگه من عاشقشم ؟ اي خدا دارم ديوونه ميشم . کي گفته من عاشقشم ؟ مطمئنا اينا همه يه جور هوسه زودگذره که اومده سراغ منه بدبخت و خيلي سريع هم از بين ميره .اصلا من رو چه حسابي خودمو باختم و اينقدر زود بهش گفتم بله ؟ ولي عشق اون چي ؟ اونم مسلما سريع از بين ميره . خدايا غلط کردم ... غلط کردم ... غلط کردم ...واي اگه پسره هوايي بشه ؟اونموقع کارم ساخته اس .. الهي من بميرم کل دنيا ا شر من راحت بشن . ايشالله .. هي خدا . 

به خودم که اومدم ديدم همونطور ايستادم سر جام و دارم به علي نگاه ميکنم . اونم هنو تو همون حالت بود . خدايا يعني اينقدر زود نظرم راجع بهش برگشت ؟؟ اصلا من که خر نميشم . من رزيتام . نه يه دختر ساده لوح .. من بايد عشق اونو باور کنم بايد بهم ثابت کنه . بايد منو مطمئن کنه . درثاني .. بايد ودمم عشقمو باور کنم . بايد مطمئن بشم که علي رو دوست دارم . نه اينکه صبح ادکلنش بو خوب ميداد و منم واسش غش و ضعف کردم پس حتما عاشقشم و براش ميميرم .

تو يه لحظه سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد . خدايا همينو کم داشتم . سرمو انداختم پايين و سريع رفتم سمت صندليم و نشستم روش و مانتومو گرفتم تو دستم و گذاشتمش رو پام و با نخ هايي که از گوشه ي آستينش آويزون شده بود بازي کردم ... حس کردم يکي داره نگاهم ميکنه .حتما عليه ... سرمو بلند کردم . اما علي اونجا نبود . پس کيه ؟؟ سرمو چرخوندم نيما بود . 

واااااااي خدا رسما بدبخت شدم . داره مياد سمتم . وااااي 

خدايا به داد منه بدبخت بي نوائه فلک زده بررررس . 

صداش تنمو لرزوند :

بيا کارت دارم .

واي خدا دقيقا سکته رو زدم . نکنه فهميده ؟ خب آدم عاقل تابلوئه فهميده . خوبه جلو همه بودينا . دوباره صدام کرد باعث شد دوباره بلرزم : 

- پاشو ديگه رزي .

- چيکارم داري ؟

- حالا تو بيا .

و خودش زودتر از من حرکت کرد . با ترس و لرز بلند شدم و رفتم دنبالش . خدا بگم چي نکنت علي . 

رفت تو حياط و منم دنبالش . ايستاد پيش ماشينو منتظر شد تا برم پيشش . وقتي نزديکش شدم به صورتم نگاه کرد و اخم کرد و گفت :

- چرا رنگت پريده ؟

- هـــ...هيچي

- مطمئني ؟

با سر تاييد کردم آب دهنمو با سر و صدا قورت دادم . ببين خودمم کرم تو وجودمه . هي دارم مشکوک ترش ميکنم .

سوئيچ ماشينو از تو جيبش درآورد و در ماشينو باز کرد و از توش کيف نگارو درآوردو دوربين کوچيک توشو داد دستم و گفت : 

- ميخوايم عکس بگيريم .

نفس حبس شدمو با سر و صدا دادم بيرون و آروم دوربينو ازش گرفتم . خواستم برم تو که گفت : 

- وايسا .

سرجام خشکم زد . چرخيدم سمتشو نگاهش کردم . اين چرا اخم کرده ؟ دِ بگو چيکارم داري ديگه . کشتي منو . 

فکر کنم دو دقيقه اي گذشت که گفت : 

- علي بهت چي ميگفت ؟

ايندفعه ديگه مردم . قلبم ايستاد و ديگه شروع به حرکت نکرد . دادش منو از جا پروند : 

- گفتم علي بهت چي ميگفت ؟

- نيـــ... نيــــما هيچي . عليـــ ... هيچي نميگفت .

- ...

- من که عليو نديدم .

ابروشو داد بالا و گفت : 

- پس اوني که داشت تو بغلش حال ميکرد من بودم ؟

ايندفعه کاملا روح از تنم خارج شد . دستام يخ کرد . دوباره شروع به حرف زدن کرد . 

- رزيتا من خرم ؟

- نيمـــ... تو ...

- هيييييييييييش . حرف نزززن . 

مکث کرد و گفت : 

- چرا فکر ميکني من بچم ؟ چرا از من قايم ميکني رزيتا ؟ چرااااا ؟

- به خدا نيما علي ...

- فقط بگو بهت چي ميگفت .

- اون هيچي نميگفت . يعني ... چيز مهمي نميگفت .

- حيف که امشبو خيلي دوست دارم و نميخوام به هيچ وجه خرابش کنم وگرنه ... حالا واسه عليم دارم .. خوبشم دارم . مرتيکه بي غيرتِ بي وجدان . 

گره کراواتشو شل کرد و گفت :

يعني ...

داد زد : - يعني من اينقدر بي غيرت و کثيف شدم که بذارم هر نا محرمي بياد .. بياد ... استغفرالله .. تو هم که زياد بدت نيومده بود ؟ 

- نيما ترو خدا 

- حيف که امشبو خيلي دوست دارم .

*

چند تا نفس عميق کشيد و بدون هيچ حرف ديگه اي از پيشم رفت . 

خدايا ديدي چه گندي زدم ؟ خدايا ديدي چه غلطي کردم ؟ حالا چه خاکي بريزم تو سرم ؟؟ 

تکيه دادم به ماشين و بدن اينکه خودم بفهمم سُر خوردم و نشستم رو زمين . سرمو گرفتم تو دستام . اينم از شبي که خيلي دوسش داشتم .... دقيقا زهرمارم شد ... به ساعت رو دستم نگاه کردم . بايد برم تو وگرنه همه مشکوک ميشن . سريع از جام بلند شدم . مانتومو تکون دادم و آهسته رفتم تو سالن . همه آماده شده بودن تا برگردن . 

سريع خودمو پرت کردم صندلي عقب و درو قفل کردم تا کسي نتونه بياد بشينه تو .... ايناهم که دنبال يه جاي خالي ميگردن . حالا فرقي نميکنه ماشين کي باشه ... ماشين حرکت کرد ... مامان و بابا جلو بودن و من عقب . شيشه رو دادم پايين تا هوا بخوره به سر و صورتم . به ماشيناي جلومون نگاه کردم . اينا رو ببين تا کمر از شيشه اومده بيرون و جيغ و داد ميکنن . پسراي اين دور و زمونه ان ديگه .از ماشين جفت ماشين جفت ماشين نيما هم که دقيقا نميدونم مالِ کي بود ، ويدا و مينا از شيشه هاي روبروي هم اومده بودن بيرون و دستاي همو گرفته بودن و سر و صدا ميکردن . پوزخند زدم و سرمو از شيشه گرفتم بيرون . باد موهامو به بازي گرفته بود . از اينکه پخش شده بودن تو صورتم خوشم اومده بود . هواي خنکي بود . به خودم فکر کردم . چور شد که الان اينجوريم ؟؟ من که کلي برنامه ريخته بودم . بيشتر از نصف برنامه هام هم مال همين آخر عروسي بود . اما ... اما از کِي بود که اينطور شدم ؟ از وقتي علي اون حرفا رو زد ؟؟ يا از وقتي که نيما اون حرفا رو زد ؟؟؟ نميدونم . خودمم نميدونم دقيقا از کي بود . نفس عميق کشيدم . چند تا پشت سر هم . باعث شد يکمي آرومتر بشم . 

- آييييييييييييييييييييي بميريد .

سريع سرمو از بيرون آوردم تو و شالمو محکم گرفتم . آدماي بي عقل . در گوشم جيغ زدن . درست صداي جر خوردن پرده گوشمو شنيدم . بالاخره بعد از نيم ساعت چرخ زدن تو شهر بالاخره رسيديم به خونه نيما و نگار . همه از ماشينا پياده شديم و رفتيم تو ساختمون . لبخند زدم و رفتم سمت يکي از ستون هايي که تو پارکينگ بود و بهش تکيه دادم و به دختر و پسر هايي که درحال رقص بودن نگاه کردم . چند دقيقه اي گذشت که يکي که نميدونستم کيه دستمو کشيد و هُلم داد وسط . وقتي تونستم صاف بايستم تو جام به اون نگاه کردم . حالا فهميدم کيه . رضا برادر نگار . 

- رزي بايد برقصه . رزي بايد برقصه . رزي بايد برقصه .

همه با هم دست ميزدن و اينو بلند ميخوندن . بالاخره خنديدم . رضا دستامو گرفته بود و الکي ميچرخيديم . و ميخنديديم .. بالاخره دخترا و پسرا رضايت دادن بريم بالا . سريع دوييدم سمت آسانسور . ربع ساعت بيست دقيقه اي طول کشيد تا همه برن بالا . جلوي در دوباره همون بساط بود تا عروس و داماد برن تو . سريع رفتم نگارو بوسيدم و بغلش کردم . - واست دعا ميکنم خوشبخت بشي عزيزم . 

- ايشالله روزي خودت گلم .

- ايشالله . خدا از دهنت بشنوه .

- ميشنوه .. 

خنديدم و نيما رو هم بغل کردم . از قيافه اش معلوم بود ناراحته . اما پنهانش ميکرد نگارهم به چيزي شک نکرده بود . در گوشم گفت : 

- حرفامو فراموش کن رزي به هر حال تو هم ديگه بزرگ شدي . 

- قربونت برم الهي داداشي

- خدا نکنه آجيه من .

ازش جدا شدم . با کلي مکافات همه عزم رفتن کردن .نيم ساعت بعدش ما هم رسيديم خونه . ياد اشکاي مامان که ميوفتم خنده ام ميگيره .. چقدر اشک ريخت بنده خدا . با اشکاي مامان ، خاله و نگار و بيشتر دخترا اشکشون دراومد . حالا خودمم دليلشو نميدونستم .. براي آخرين بار به ساعت نگاه کردم 2:30 بود . 

***

بعد از رفتن مهمانها درب را بست و به طرف مبل رفت و خود را روي مبل پرت کرد خيلي خسته شده بود . نگاهش به نگار افتاد . چشم هايش از زور گريه سرخ و متورم شده بود . آرايش صورتش بر هم خورده بود . لبخندي زد و روي مبل دراز کشيد و چشمهايش را بست . چند دقيقه اي گذشت که ازجايش بلند شد و آهسته به طرف نگار رفت . جلوي پايش نشست و با لبخند گفت : 

- چي شده خانمِ نگار خانم ؟

- هيچي .

- پس چرا چشماي خوشگلت قرمز شده ؟

- هيچي .

- نگار ؟

- دلم براشون تنگ ميشه .

- وا ؟ مگه ديگه قراره نبينيشون ؟

- نميدونم .

تخت مشکي ام دي اف . که رو تختي قرمز و مشکي مخمل و گل هاي پر پر سفيد هم زيبايي فراواني به آن بخشيده بود در گوشه ي اتاق قرار داشت . فرش کوچکي هم مثل تخت در وسط اتاق قرار داشت . ميز توالت هم کنار تخت بود . روي زمين پر از گل سرخ پر پر شده و شمع هاي کوچک سفيد بود . با ذوق فراوان به سمت نيما چرخيد و گفت : 

- چيکار کردي نيما ؟

- سوپرايز .

- خيلي قشنگ شده .

- قابلتو نداره گلي 

- شارژم کردي .

- پس من کي بايد شارژ بشم ؟ 

- ميخواي بزنمت به برق ؟

- آره .

لبخندي زد و دست نيما رو گرفت و به سمت پريز برق برد و کنار پريز ايستاد . دستانش را به دور گردن نيما انداخت و خود را به او چسباند و صورتش را نزديک صورت او برد . 

- اينطوري ميخواي شارژم کني ؟

- آره . 

- اين مدليشو نديده بودم .

- کم سعادتيت بوده .

- تو درست ميگي

- معلومه .

نيما حرفي نزد و در چشمان نگار خيره شد . نگار هم در چشمان او . نگار حلقه ي دستانش را محکم تر کرد که همين باعث شد نيما هم دستانش را دور کمر نگار حلقه کند . و او را سخت به خود فشار دهد .. خوشحال بود .... خوشحال بود که ديگر نگار را دارد .

نگار با لبخندي دلفريب به چشمان نيما خيره شد . چشمهايي که پر از نياز بودند .. نياز بودن با نگار .خواستن نگار ... او نگار را ميخواست او تمام چيز هاي خوب و بد نگار را ميخواست ... 

هر دو غرق در شادي بودند

با صداي آلارام گوشيش از خواب بيدار شد . خيلي خيلي خسته بود . البته خود هم دليلش را نميدانست . چشمهايش را ماليدو روي تختش نشست به صفحه گوشيش نگاه کرد . بايد قرص هايش را ميخورد . سريع به سمت آشپزخانه رفت .. کسي در آشپزخانه نبود . قرص هايش را خورد و از آشپز خانه بيرون رفت . مهتا روبروي تلوزيون نشسته بود و ميگ ميگ نگاه ميکرد . به سمتش رفت و کنارش نشست و گفت : 

- سلام آجي جوجو .

- سلام آجي جونم .

- تو خسته نميشي تو زندگيت اينقدر از اينا نگاه ميکني ؟

- خب من بچه ام ديگه .

- خب ؟

- خب بچه ها بايد برنامه کودک نگاه کنن .

- اونوقت بزرگا چي ؟

- بزرگا بايد فيلم ببينن .

- اونوقت کوچيکا نبايد برن پارک ؟

مهتا يکدفعه از جايش پريد و گفت : 

- به خدا ؟؟؟

- آره ... 

سريع به طرف ميترا دويد و صورت او را بوسيد و گفت : 

- من برم لباس تنم کنم .

- بدو ..

سريع به رفت اتاق رفتند .. ميترا از کمدش يک مانتوي چرم مشکي و شال هم رنگش بيرون آورد و مشغول به لباس پوشيدن شد .. موهاي متا را شانه زد و دم اسبي بست . رژ لب صورتي رنگي به لبانش زد و دست مهتا را در دست گرفت و از خانه خارج شد ...

با صداي در سرش را از روي تختش بلند کرد و کش و قوسي به بدنش داد و گفت : 

- بله ؟

- بيام پيشت ؟

آريان بود .. اوه .. باز هم همان حرف هاي هميشگي اش شروع شده بود . با نارضايتي که ناشي از خستگي اش بود گفت : 

- آره بيا تو .

خودش را جمع و جور کرد و روي تخت نشست... . آريان وارد اتاق شد و در را پشت سرش بست و گفت : 

- زهرا ؟

- بله ؟

- من بازم ميخوام باهات حرف بزنم .

- واااي آريان ... 

- واااي آريان يعني چي ؟

- يعني ديوونه ام کردي ديگه .

- خب اين چه کاراييه که ميکني ؟

- کدوم کارا ؟

- تو الان يه ماهه نرفتي خونه تون .

- نرفتم که نرفتم .

با ناباوري گفت : 

- زهرااااااا ؟

- ...

- واقعا اين تويي که داري اين حرفا رو ميزني ؟ هه ... باورم نميشه .. نميري که نميري ؟ اخه توتا کي ميخواي اينجا بموني ؟

- اگه ناراحتي ميرم هتل . مزاحم شمــ...

- واااااااي خدا . من چي ميگم تو چي ميگي . 

- آريان به خدا اصلا اعصاب ندارم . 

- تو کي اعصاب داري ؟ 

- هيچوقت . من اصلا اعصاب ندارم .

- چه داشته باشي چه نداشته باشي امروز برميگردي خونه تون .

- خب تو چرا اينطوري حرف ميزني ؟ يه راست بگو نميخوام بموني تو خونه ي مادر من ديگه . يه راست بگو برو گمشو . 

- زهرا بفهم داري چي ميگيا .

- مگه دارم به تو فحش ميدم . به خودم . اصا من واسه چي بايد برگردم خونه مون ؟

- چون مادر و پدرت نگرانتن .. منتظرتن .

- هه ... هه هه ... 

کم کم پوخندش تبديل به خنده و بعد هم تبديل به قهقه شد . 

- واقعاااااااا ؟؟؟؟ نگووو . نگو که دارم از خنده ميپکم . اونا و نگراني ؟ اونا و دلتنگي ؟

- آره آره آره .. اونا نگرانتن . اونا دلتنگتن .

- خب ...

- خب و خب . امروز ميري خونه .. فهميدي ؟

- چشمممممم .. حتمااااااااا

آريان با عصبانيت دندان هايش را روي هم ساييد و گفت :

- مسخره ميکني ديگه ؟

- نه بابا .. من غلط بکنم . من امروز حتما ميرم خونه .

زهرا با عصبانيت از جايش برخاست و گفت :

- حتما .

آريان هم بلند شد و رو برويش ايستاد و گفت :

- زهرا ترو خدا بس کن . امروز ساعت 5 بايد بريم خونه تون .

- اصلا تو کي باشي که به من دستور ميدي ؟؟ من اينو بفهمم ديگه مشکلي ندارم . 

- هر کيت که ميشم . اصلا مهم نيست . مهم اينه که تو عصر بايد بري خونـــ ...

- بايد ؟؟ وايسا ببينم ؟ بايددددد ؟ بايد بدوني بايدي وجود نداره .

آريان که از اين بحث کلافه شده بود با صداي نسبتا بلندي گفت :

- دارررررررره .

زهرا هم بلند تر از او گفت :

- سرم داد نزن . به تو هيچ ربطي نداره که من چيکار کردم .. ميکنم ... و در آينده خواهم کرد ...

آريان با عصبانيت بازوي او را در دست گرفت و گفت :

- زهرا ؟؟ عصر ساعت 5 آماده اي .. ميريم خونه تون . 

- حرف زيادي هم نباشه .

با حرص بازوي زهرا را رها کرد و سريع به سمت درب اتاق رفت و نگاهي کوچک به زهرا انداخت و پوزخند زد و از اتاق خارج شد . زهرا پوفي کرد و سعي کرد اداي آريان را در بيارد : 

- ساعت 5 آماده باششششش ... هه .. توهم ... اصلا اين کيه که به من امر و نهي ميکنه ؟؟

جمله هاي آخر را با بغض گفت .. اما در آخر اشکهايش بيرون ريخت ... اشکهايي که خودش هم دليلي براي بيرون آمدنشان نمي دانست ...

همينجور که داشتم مانتومو اتو ميکردم . هر از گاهي هم نگاهي به گوشيم مينداختم .. اگه بهم ميگفتن اعضاي بدنتو نام ببر ميگفتم . چشمم ... گوشم ... دستم ... گوشيم ... پام ...

کلا گوشيم هم جز اعضاي بدنم حساب ميشد . امروز همه دعوت بودن خونه نيمائينا .. حالا خودمم دليلشو نميدونستم . ولي خب ديگه .. بعد از اتو کردن مانتوم . نگاه به صفحه گوشيم انداختم . اِه ؟ داشت زنگ ميخورد .. چه عجب .. زهرا بود . سريع جواب دادم : 

- بله ؟

- سلام رزي .

صداش بغض دار بود واسه همين پرسيدم : 

- گريه کردي زهرا ؟

- نه ...

- آخه صدات ؟

- تازه از خواب بيدار شدم . رزي کارت دارم .

- بگو عزيزم .

- من بايد بيام پيشت .

- چيزي شده ؟

- ميخوام ... ميشه ... بيام پيشت ؟ 

- باشه عزيزم . ولي چرا ؟

- آريان ... من نميخوام برم خونه مون .

- چرااااااا ؟؟

- حالا ميام بهت ميگم ..

- باشه عزيزم من مشکلي ندارم . فقط ...

- فقط چي ؟

- ما الان داريم ميريم خونه نيما . تا شب نيستيم . از فردا بيا .

- اِه ؟ خيله خب . 

- اصلا زهرا . بيا بريم خونه نيما .. باهام بيا . بعد ا همونجا بر ميگرديم خونه .

- نه .. نميشه ..

- چرا نميشه ؟ 

- آخه من .. اونجا ... غريبه ام ..

- غريبه چيه ؟ باور کن بت بد نميگذره .

- آخه ...

- حرف نباشه زهرا .. ما تا يک ساعت ديگه ميايم دنبالت .. فقط ادرس خونه عمه ات رو ...

- نه .. نه .. خودم ميام در خونتون ..

- باشه گلم هر جور راحتي .

- مرسي .

- منتظرتم .

- باشه .

- خداحافظ .

- خداحافظ .

گوشيو گذاشتم کنارم و رفتم تا به بابا هم بگم که زهرا مياد . بابا اشت رونامه شو ميخوند . مامان هم همونجا نشسته بود و داشت لباس بابا رو اتو ميکرد . رفتم و نشستم جفت مامان و آروم در گوشش گفتم : 

- مامان ؟

- هوم ؟

- يه چيزي بگم ؟

همونطور که آستين لباسو صاف ميکرد تا اتوش بزن گفت :

- آره چرا که نه .

- مامان ؟ ميشه زهرا هم باهامون بياد ؟

- زهرا ؟ چرا ؟

- خب آخه ... ميخواد چند روزي بمونه پيشمون . 

- براي چي ؟

- چون ... چون با خانواده اش حرفش شده . ميشه ماماني ؟

- نه .

- چرا ؟

- محضِ اِرا .

- ماااااامااااان ؟

- واي رزيتا بسه .

- مامان خواهش ميکنم .

- اصلا گريم که من قبول کردم بابات چي ؟ اونو ميخواي چطوري راضي کني ؟

- مامان تو که قبول کني بابا حلّه . شما خودت بهتر ميدوني چطور بايد راضيش کني .

- از دست تو .

- يعني قبوله ؟

- تا ببينم بابات چي ميگه بعد .

- مااااااماااان ؟ ديگه بگو قبوله ديگه .

- خب الان کجاست ؟

- گفت مياد همينجا که ديگه ما اين همه راه نخوايم بريم دم خونه شون .

- باشه حالا صبر کن تا به بابات بگم .

- قربونت برم . من رو حرفت حساب باز کردما .

- فعلا برو تو اتاقت آماده شو .

- فدات بشم الهي .

- خدا نکنه دختر بدو که دير شد .

بوسيدمش و از جام بلند شدم و رفتم سمت اتاقم و گوشيمو برداشتم و زنگ زدم به زهرا . بعد از سه تا بوق جواب داد : 

- الو ؟

- سلام آباجي .

- سلام رزي .

- اماده اي ؟

- آره زنگ زدم اژانس دارم ميام خونه تون .

- فداي تو . ايول ..

- فقط يه چيزي .

- چي ؟

- به مامانتينا گفتي ؟

- آره بابا . اونا هم مشکلي ندارن .

- خيله خب . اوکي

- بدو منتظرم . بدو که دير نشه .

- اوکي دارم ميام . باي

- فعلا .

تماسو قطع کردم و به ساعت نگاه کردم . ديگه بايد آماده بشم . 

رفتم سمت کمد و شلوار لي رو از تو کمدم آوردم بيرون . و پوشيدمش . مانتومو پوشيدم . و موهامو شونه زدم و با کليپسم بستمشون . نه .. پايينه .. دوباره موهامو باز کردم و بستمشون. اووم . حالا خوب شد . شالم سفيدمو زدم سرم .. رژمو برداشتم اما تا خواستم بزنمش به لبم . صداي زنگ اومد . حتما زهراست . سريع از اتاق رفتم بيرون . اومده بود تو . و داشت با مامان و بابا حرف ميزد . 

رفتم سمتش و گفتم : 

- سلام دوست جوني

رفتم طرفش و بغلش کردم . يه هفته اي ميشد نديده بودمش . 

- سلام .. تورو خدا ببخشيد مزاحمتون شدم . 

بابا : نه بابا دخترم اين چه حرفيه . تو مراحمي . 

- مرسي .

سرشو انداخت پايين . سريع دستشو گرفتم و رفتيم سمت اتاق . هُلش دادم تو و درو بستم : 

- هوي چته ؟

- تعريف کن ببينم چي شده زي زي .

- چي چي شده ؟

- چرا يه دفعه تصميم گرفتي از خونه عمه ات بياي بيرون ؟

زهرا تمام حرف ها و بحث هاي خودشو اريان رو برام تعريف کرد .. واقعا نميدونستم چي بايد بگم ... ولي از حق نگذشته که آريان واقعا درست ميگفت .. اون بايد بره خونه خودشون . اما حيف و صد حيف که نميره ...

بسه ... بسه که اين همه مدت باهاش حرف زدم و تو گوشش نرفت ... والا که ديگه شورشو درآورده ... بيخيال دوست ندارم امروزم رو با اين فکر و خيالا ي محال خراب کنم .. با صداي مامان از فکر و خيال بيرون اومدم . 

 - رزيتـــــــا؟؟ بجمبيد دير شد .

سريع دست زهرا رو گرفتم و ازاتاق اومديم بيرون.. در خونه رو قفل کرديم و رفتيم به طرف ماشين . مامان با ديدنمون گفت :

- بدوئيد ديگه بچم منتظره . 

- اي بابا اومديم .

سريع سوار شديم و بابا ماشينو به حرکت درآورد . توي طول راه بيشتر مامان و بابا با هم حرف ميزدن و منم بي هدف به حرفاشون گوش ميدادم.. فقط براي اينکه بگم منم دارم ميام .. خوشم مياد که هيچکس هم نظر منو نمي پرسه .. اصلا کسي نميگه رزيتا کجاست ؟ اومده ؟ اي خدا .. نو که اومد به بازار کهنه ميشه دل آزار .. اين هم نمونه حال منه .. 

با ايستادن ماشين از فکر اومدم بيرون .. و به محوطه بيرون از ماشين خيره شدم .. اوه اوه ببين اينجا چه خبــــــره .. چقدر شلــــــــوغه . يعني اينا همه فقط زنن ؟؟؟ پس مردا قراره کجا بشينن ؟؟؟ ما از ماشين پياده شديم .. رضا سريع اومد سمت ماشين و با همه سلام عليک کرد .. همه جوابش رو داديم . به زهرا نگاه کرد کاملا معلوم بود که از تعجب کم مونده دو تا ... دوتا ؟؟؟نه بابا دو تا خيلي کمه ... چهار تا ... چهار تا ؟؟؟؟ ... بازم کمه .. کم مونده بود چهل و چهار تا شاخ بالا سرش در بياره ... با لبخند رو به رضا گفتم : 

- معرفي ميکنم دوست عزيزم زهرا .

رضا با لحن آرومي گفت : 

- خوشبختم خانوم . 

و رو به زهرا گفتم :

- اينم رضاست .. پسر خاله ام . 

- خوشوقتم .

- خب داش رضا ما ديگه رفعه زحمت ميکنيم .. 

و دست زهرا رو گرفتم و بردمش سمت آسانسور . تا در باز شد رفتيم تو .. چند ثانيه گذشت .. درب آسانسور باز شد .. رفتيم بيرون و منتظر شديم تا مامان هم بياد بالا ... چند دقيقه ايستاديم که مامان هم اومد .. با ديدنش خنديدم و گفتم : 

- واااااااا ؟؟؟ مامان ؟ اين چيه ديگه ؟

و به قابلمه ي توي دستش اشاره کردم ..

- کاچي

- واسه چــــــــــــي ؟

- خيلي مسخره اي دختر ..

-ماماني ؟ بگو ديگه ..

-يعني تو نميدوني !

خنديديم و رفتيم سمت درب ورودي . با وارد شدن ما همه زنا شروع کردن به کل کشيدن ... اوه حالا مگه ما عروسيم ؟ چه مسخره .. هه هه هه ... سريع دست زهرا رو گرفتم و بردمش تو پذيرايي ... همه با تعجب داشتن به زهرا نگاه ميکردن ..حالا چرا اينقدر تعجب ؟؟ مگه اين کيه با من ؟؟ زهرا رو به همه معرفي کردم . رسيديم به خاله .. 

-سلام خاله جون .

-سلام گلم .

رومو بوسيد .رو به زهرا گفت :

-سلام خــانم .

-سلام .

و زهرا دستشو دراز کرد سمت خاله . دست همديگه رو براي چند لحظه گرفتند و 

ول کردند . رفتيم سمت يکي از مبلا و نشستيم روش . 

نيم ساعتي گذشته بود و من و زهرا داشتيم ميوه ميخورديم . زنا دور نگار نشسته بودن و کادو ها رو باز ميکردن . . اه اه چه لوس .. تازه خانم الان بايد کاچي هم بخوره . هه هه .. چه خنده دار ميشه ... در گوش زهرا گفتم :

-بيا بريم پيش نگار .

-نه . خودت برو . 

-پس تو ؟

-من همينجا ميشينم تو برو .

-خيله خب ... من زود ميام .

-اوکي

از جفتش بلند شدم و رفتم سمت نگار . ديگه دورش خالي شده بود .. رفتم و نشستم جفتش و گفتم :

-سلامِ مجدد زن داداش .

-خيلي ديوونه اي .

-چاکرتيم .

خنديد و چيزي نگفت ... بعد از چند دقيقه گفتم :

-اوووووووووم .. راستي نگار ؟

-هووووووم ؟ چيه ؟

-ديشب خيلي حال دادا ....

-هه .. از نيما تشکر کن بابت عروسي .

-اون که حتما . ولي ...

-ولي چي ؟

-ولي من منظورم يه چيز ديگه بود .

با تعجب نگاهم کرد و گفت :

-چي ؟!!!!

-هموووووون .

اخم کويکي کرد بعد از ند دقيقه اخماش با شد با دست راستش کوبوند تو سرم و گفت : 

-زهرمارررررر .. لوسه بي ادب .

-آخخخخخخخخخخخخ .. تو که ديشب بهت بد نگذشته .. پس ديگه اين لوس بازيا چيه ؟

-به تو چه پرروووو ؟

-خيلي نامـــــــــردي .

-خب چيکار کنم ؟

-بگو ببينم ديشب چي شد ؟ چيکـــــــــــارا کرديـــــــــــــن ؟ وااااااااااااااااااااي .. به خاله ميگمممممم ..

-اگه جرئتشو داري برو از داداشت بپرس .

-واااااااااي نه نه نه نه .. غلط کردم ... شيکر خوردم ...

-خب پس ديگه ...

آروم زير گوشم گفت :

-حرف اضافي نزن .

-من حرف اضافي ميزنم ؟

-نه بابا من ميزنم ..

-خوبه خودت به اين نتيجه رسيدي . 

-بلند شو برو که ديگه چشمم به چشمت نيفته .

-باشه ما ميريم .. ولي اين کاچيه رو که الان ميارن رو با تمام جون و دل بخور که عرق جبين ريختم تا درستش کردم .

-توووووووو ؟

-په نه په .. تو .

-من کاچي دوست ندارم که .

-ولي مجبوري بخوري .

-کي گفته ؟

-مادرشوهرت .

-اِه ؟؟؟ اگه اينطوره که ديگه حرفي نيست ...

-خب ما بريم دوستمون اونجا تنهاست ...

-آره برو بلکه من بتونم يه نفس راحـــــت از دستت بکشم .

-پرروء از خود راضيييييييي .

سريع از جام بلند شدم و رفتم سمت زهرا .. همين که وارد پذيرايي شدم نگام افتاد به همون مبل .... ياااا خدا .... زهرا کجـــــــاست ؟؟؟!!!

*

رزيتا از کنار زهرا بلند شد و به سمت نگار رفت . زهرا به دور و برش نگاه کرد و سري تکان داد .. معذب بود ... اي کاش در کنار آريان ميماند ... اي کاش ... الان ديگر ؟؟ با چه رويي ؟؟؟ با چه رويي دوباره به خانه عمه اش برگردد ؟؟؟ 

هر چه بيشتر فکر ميکرد به کمتر نتيجه اي ميرسيد . با نا اميدي سرش را پايين انداخت و مشغول به پوست کندن خيارش شد .. چند دقيقه اي گذشت که ويبره ي گوشي اش در جيبش لرزيد ... ظرف ميوه اش را روي ميز مقابلش گذاشت و گوشي اش را از جيب مانتوئش درآورد . به صفحه گوشي اش خيره شد .. پوفي کرد و اجبارا دکمه ي اتصال را فشرد .

-بله ؟

-سلام.

-عليک

-زهرا چيزي شده ؟

-حسين اعصاب ندارم .. حرفي داري زودتر بزن .

-چت شده ؟

-چيکار داري ؟

-پاشو بيا پايين کارت دارم .

زهرا با تعجب گفت :

-بيام کجا ؟!

-بيا پايين مجتمع کارت دارم .

-تو کجايي ديوونه ؟

-در همين خونه اي که الان توشي .

-من خونمون نيستم .

-منم در خونتون نيستم .

-پس ...

-فکر کنم خونه برادر رُزي باشه .

زهرا با تعجب و صداي نسبتا بلندي گفت :

-اينجـــــــــــــــا ؟!!!!!!

-بيا پايين ديگه منتظرتم بدو . 

-خيلــــــــــي روانيئي

سريع تماس را قطع کرد و گوشي اش را در دست گرفت ... نگاهي به رزيتا انداخت .. گرم صحبت با نگار بود ... آرام از جايش بلند شد و به سمت دبر خروجي خانه رفت .. کفشهايش را پوشيد و از خناه بيرون رفت ....

وقتي از مجتمع بيرون رفت با چشمانش دنبال حسين گشت . در همان لحظه تلفن همراهش زنگ خورد ..

-الو ؟ پس تو کجايي ؟

-تو ماشين .

-ماشينت کدوم گوريه ؟

-زهرا مواظب حرف زدنت باش . بيا تو اون خيابون جفتيه

-ببين من الان اعصابم ريخته به هم ... خودمم نميشناسم ... من بايد برم .. با تو هيچ گورستونيم نميام .. هر حرفي هم داري فردا تو دانشگاه ميزني ..شيرفهم شد ؟

و سريع تماس را قطع کرد و چند نفس عميق کشيد تا کمي آرام شود .حتما رزيتا تا الان نگرانش شده ... سريع به طرف آپارتمان رفت و خود را به رزيتا رساند ...

حسين ناراحت بود ... باز هم نتوانست ....زهرا به بالا رفت

 باز هم نتوانست حرفش را به او بزند .. دندانهايش را روي هم ساييد و سريع ماشينش را به حرکت درآورد .... بالاخره بايد از يه جايي شروع ميکرد . رزيتا که به او پا نميداد .. زهرا هم که غير قابل تحمل بود ... ميترا هم .. هه . ميترا .. او که عاشق پيشه ست .. عاشق علي رضا ... موبايلش را از داشبورد دراورد و مشغول به گرفتن شماره علي رضا شد ... بعد از چند دقيقه انتظار بالاخره تماسش بر قرار شد ... 

 -بگو .

 -سلامتو خوردي باز؟

 -گريم که سلام بگو ببينم چه مرگته ؟

 -زهرا رو ديدم .

 - چي شد ؟

 -ميخواستي چي بشه ؟ همونطور که فکر ميکردم .

 -نيومد پايين ؟

 -چرا اومد .. ولي من نرفتم پيشش

 علي رضا با فرياد گفت :

 -چرا خنگه ؟ مگه نگفتم بايد حتما باهاش حرف بزني ؟

 -صبر کن صبر کن امر و نهي ممنوع

 -حرف نزن حسين ... سريع بيا بوتيک

 بدون اينکه حسين بتواند حرفي بزند تماس قطع شد .. با عصبانيت موبايلش را روي صندلي پشت سرش پرت کرد و با مشتش بر فرمون زد و مسير بوتيک علي رضا را در پيش گرفت ..

 ***

 به سرعت وارد بوتيک شد . يک پسر جوان در حال خريد بود .. روي صندلي گوشه ي بوتيک نشست و منتظر شد تا کار آن پسر تمام شود ... 

 بالاخره کار او تمام شد ... با رفتن آن پسر علي رضا رو کرد به سمت حسين و گفت :

 -اون چه ديوونه بازي بود درآوردي ؟

 حسين با خونسردي گفت :

 -کدوم ديوونه بازي ؟

 علي رضا با صداي نسبتا بلندي گفت :

 -خودتو به خريت نزن حسين

 حسين با عصبانيت از جا بلند شد و گفت :

 -ميگفتي چيکار ميکردم ؟

 -مگه نگفتم بايد بري باهاش حرف بزني ؟

 -نشد .. فکر کردم خودش مياد ...

 -بيخود فکر کردي ...

 -ببين علي رضا بسته ... بسه ديگه زيادي دارم بت رو ميدم ..

 -بيشين بينيم بابا

 -بايد چيکار ميکردم ؟

 -گفته بودم اومد پايين ميري جلوش .. گفتم تو بايد بري پيشش .. مگه تو زهرا رو نميشناسي ؟ نميدوني اينجور مواقع چطور سگ ميشه ؟ يه پله برديمون عقب با اين کارت حسين .

 حسين پوزخندي زد و گفت :

 -تو که لالايي بلدي چرا خوابت نميبره ؟ بفرما ... راه باز و جاده دراز .. .. خودت برو دنبالش ...

 -حسين ديوونه بازي در نيار .. من بايد برم دنبال عاشق پيشه ام .. 

 -هه ... من نميدونم اين دختره ديوونه عاشق چيه تو الدنگ شده ؟!

 علي رضا به طرز بدي نگاهش کرد ... حسين با بي تفاوتي رويش را برگرداند

 ***

1 ماه بعد ...

ميترا روي تخت مهتا دراز کشيده بود و به کليپي که در حال پخش بود نگاه ميکرد ... اين چند وقت متوجه عوض شدن رفتار علي رضا با خود شده بود و از اين بابت خيلي هم خوشحال شده بود . 

از دو روز پيش زهرا و رزيتا را نديده بود .. دلش برايشان تنگ شده بود .... در همين افکار بود که گوشي همراهش زنگ خورد .. شماره ي ناشناسي بود .. با تعجب جواب داد ..

-بله ؟!

-سلام .

نفسش در سينه اش حبس شد . قدرت تکلمش را از دست داد .

-کوشي تو ؟ قطع کردي ؟

با استرسي آشکارا گفت :

-نّه ... نه ..

-خوبي ؟

دارد ميميرد .. حال از او ميپرسد خوبي ؟

-مرسي .

بعد از چند لحظه مکث گفت :

-کّ کّ کّاري داشتي ؟

-آره .

-بگو .

-فردا قصد داريم با حسين و زهرا و رزيتا بريم کوه .. اگه هستي اوکيو بده .

ميترا اخم کوچکي کرد و گفت :

-کوه ؟

-آره .

-چرا ؟

-همينطوري .

-آهان . رزي و زهرا مطمئنا ميان ؟

-نميدونم . ولي شايد بيان .

-پس بذار اول با خودشون حرف بزنم . اگه اونا بيان منم ميام .

-لازم نيست .. اونا ميان ..

-تو از کجا اينقدر مطمئني ؟

-تو به اونش کاري نداشته باش .

-ولي من از کجا بايد بفهمم اونا هم ميان ؟

-بهت گفتم که ميان .

-بذار با خانواده ام صحبت کنم بهت خبر ميدم .

-به نظرت خانواده ات ميذارن با 2 تا پسر غريبه بري بيرون ؟ اونم کجاااااا ؟ کوووووووه ؟

راست ميگفت ... پدرش هرگز چنين اجازه اي به او نميداد ... اما پدرش بود ... دوستش داشت ... نميتوانست بي اذنِ او کاري کند ... علي رضا را دوست داشت ... نه ... عاشقش بود ... نميتوانست دلش را بشکند . با زبانش لبهايش را تر کرد و گفت :

-ساعت چند ؟

-بهت خبر ميدم تا نيم ساعت ديگه .. تو از الان آماده باش .

-اوکي .

-خداحافظ

-خداحافظ

تماس را قطع کرد .. سرش را ميان دستانش گرفت

***

 روي کاناپه ي مورد علاقه اش دراز کشيده بود و مشغول بازي با ناخن هايش بود ... صداي مادرش را شنيد .. ديگر تصميم گرفته بود بي تفاوت باشد .. با چند دقيقه صبر از جايش بلند شد و به سمت آشپزخانه رفت . در چهارچوب درب آشپزخانه ايستاد و دست راستش را به کمرش زد و منتظر به مادرش که به کابينت ام دي اف تکيه داده بود نگاه کرد و بعد از چند ثانيه هم نگاهش روي مهوش خانم ثابت شد .. نميدانست چه هيزم تري به آن پيرزن فروخته بود که اينگونه نگاهش ميکرد .... باز هم بي تفاوتي .... با ناخن هاي پايش ساق پايش را خاراند و پوفي کرد و گفت :

 -صدام کردي بيام نگات کنم ؟

 -زهرا خيلي وقيح شديا .

 -جونه عشقت ادامه نده .. کاري نداري برم .

 -کجا ميخواي بري ؟

 همانطور که قصد خروج از آشپزخانه را داشت گفت :

 -فردا شب هم با بچه ها ميريم کوه ..

 مادرش با صداي بلند گفت :

 -وايسا ببينم زهراااااااا .

 زهرا در جايش ايستاد و گفت :

 -بفرما .

 -با کي ميخواي بري بيرون ..

 زهرا با خونسردي گفت :

 -ميترا و رزيتا و علي رضا و حسين .

 -زهراااااااااااااااا ؟؟؟؟

 زهرا به سمت مادرش برگشت و گفت :

 -جانِ دلِ زهرا ؟

 -مسخره بازي در نيار زهرا . تو ... تو ميخواي با دو تا پسر غريبه بري کوه ؟

 زهرا با زبان درازي مخصوص خودش گفت :

 -يِسسسسس ...

 -چرا تو اينقدر بچه اي ؟

 زهرا شانه هايش را بالا انداخت و گفت :

 -نميدونم . 

 مادرش با صداي بلندي گفت :

 -تو حق نداري بري کوه . فهميدي ؟ 

 -من ميرم . 

 -من بهت همچين اجازه اي رو نميدم . 

 -نيازي به اجازه تون نيست .

 و عقب عقب از آشپزخانه خارج شد و همانگونه که به سمت اتاقش ميرفت صداي مادرش را شنيد :

 -زهرا تو حق نداري با هيچ خري ...

 در جايش ايستاد و با صداي بلندي داد زد :

 -به دوستاي من فحش نددددددددددددده ...

 وارد اتاقش شد و درب را محکم به هم کوبيد ... جوري که خودش هم از صدايش وحشت کرد ..

 ***

 ايستاده بودم تو آشپزخونه و منتظر به مامان چشم دوخته بودم .. خدايا کمک کن .. يا خدااااااااا .. اگه بگه نه آبروم ميره ... اگه قبول نکنه جواب زهرا و ميترا رو چي بدم ؟؟؟؟ من بهشون گفتم که ميام ... اي رزيتا الهي بميري که همه رو بدبخت کردي ... 

 -نه .

 با کلافگي و ناراحتي گفتم :

 -مااااااااااماااااااان ؟ 

 و پشت بندش هم پامو کوبيدم رو کاشيا و گفتم :

 -چرااااااااااا ؟

 چاقو سيب زميني رو گذاشت تو ظرف روبه روش و گفت :

 -چرا داره ؟

 -خب بايد بدونم چرا نميذاري .

 -رزيتا ؟؟ تو خودت فکر نداري ؟ تو چطور ميخواي با دو تا پسر غريبه که هيچي ازشون نميدوني بري کوه ؟

 -مامان فقط اونا که نيستن ... زهرا و ميترا هم هستن ...

 -خب باشن .. حالا چون زهرا و ميترا هستن بايد تو هم بري ؟ اومديم زهرا و ميترا خواستن خودشونو بندازن تو چاه .. تو هم بايد بري خودتو پرت کني تو چاه ؟ چراااااا ؟ چون زهرا و ميترا جونت خودشونو انداختن ؟

 -ماماني مسخره نکن ديگه ..

 نشستم جلوي پاش و گفتم :

 -مامان ؟ الهي فدات بشم من ...

 -حرف نزن .. حرف نزن .. ادا هم در نيار .. عمرا بذارم بري ...

 -مامان ؟؟؟؟؟ توروخدا ... قول ميدم زود بيام .. بعدم ما صبح ميريم تا عصر هم بر ميگرديم .. مگه ميخوايم چيکار کنيم ؟

 -هر کاري که بخواين بکنين ....

 و بعد با صداي بلندي گفت :

 -رزيتا من ن م ي ذ ا رم بري

-وايييييييي مامان ؟ چرا خب ؟ بخدا زشته ... 

 -چيش زشته هان ؟

 -خب من به زهرا و ميترا گفتم ميان اون بنده خدا ها هم به خاطر من قبول کردن ..

 -خب تو بيجا کردي بدون فکر گفتي من ميام .

 -خب مامان مگه قراره بريم چيکار کنيم ؟

 -هر کاري که بکنيد ... نميشه که .

 -مامان الان خوب ميشد اگه ميگفتم من و زهرا و ميترا تنها ميخوايم بريم کوه ؟؟هيچ پسريم باهامون نيست ؟ خوب ميشد دروغ ميگفتم ؟ اونوقت بود که شما بي چون و چرا قبول ميکردي و يه کاسه آبم ميريختي پست سرم و ميگفتي برو به سلامت مادر .

 -فلسفه نباف رزيتا .

 -فلسفه نيست .. واقعيت همينه .. حالا انگار اين دو تا پسر ميخوان بخورنمون .

 با لحن آرومي گفت :

 -بايد با بابات حرف بزنم .

 -از کجا معلوم بابا قبول کنه ؟؟

 مظلوم نگاهم کرد .....

 -رزيتاااااا ؟ من مادرم ... من نگرانتم ... 

 -نگران چي مامان ؟

 -نميدونم چرا هروقت درمورد اون دو تا پسر حرف ميزني يه جوري ميشم .. دلم زير و رو ميشه .

 -خب شما که هنوز نديديشون ...

 -ميدونم .. ولي نديده ... يه حسي بهشون دارم ... 

 يه بار ديگه به چشماش نگاه کردم ... پر از مهربوني ..

 -خواهش ميکنم بابا رو راضي کن .

 هيچي نگفت .. سيب و چاقوشو برداشت و مشغول پوست کندنشون شد ... فهميدم که داره فکر ميکنه .. پس الان نبايد پيشش باشم .. آروم از جام بلند شدم و رفتم سمت اتاقم .... خودمو پرت دادم رو تختم که الان تشکش داشت خراب ميشد .. بايد حتما عوضش کنم .. خدايــــــــــا من چرا اينقدر بدبختم ؟؟ چرا بايد واسه يه گردش کوچولو اينقد زجر بکشم ؟؟ چرا مامان بايد با دردسر قبول بکنه ؟؟؟؟ چرا بايد استرس داشته باشه ... بعدم به همين دليل مانع از رفتن من بشه ؟ اصلا دله مامان از چي شور ميزنه ؟؟ مگه قراره اونجا چيکار کنيم ؟؟؟؟؟ مگه حسين و عليرضا ميخوان بدزدنمون ؟؟ نه بابا تو کوه چجوري ميخوان ما رو بدزدن ؟ هه ... نميخوانم که بهمون ... نه بابا .... اول اينکه جرئتشو ندارن ... بعدم ... بعدم غلط ميکنن .. با اون دماغاشوووووون ..

 غلتي زدم و به پنجره اتاقم نگاه کردم ... پرده مدام در حال حرکت بود ... الان دقيقا 8 ماه از اومدن ما به اصفهان ميگذره ... 8 ماه ... 7 ماه از دوستي من و زهرا و ميترا ... ما سه خواهر .. ما سه همدم .. ما سه دوست . 

 از روي تخت بلند شدم و رفتم سمت پنجره و پرده رو کنار زدم .. باد سرد ميخورد به سر و صورتم و موهامو به بازي گرفته بود ... فکرم مشغوله ... به حرف مامان .... براي صدمين بار حرفش پيچيد توسرم ...((نميدونم چرا هروقت درمورد اون دو تا پسر حرف ميزني يه جوري ميشم .. دلم زير و رو ميشه ....يه حسي بهشون دارم))

 اون چيه ؟؟؟ چه خبره ... ؟؟ چي شده که مامان نگرانه ؟

 ***

 مانتومو پوشيدم و مشغول بستن دکمه هاش شدم .. راستشو بگم يکم دپرس شده بودم ... اون شوق و ذوق اوليه رو نداشتم .. استرس مامان به منم منتقل شده بود .. سعي کردم اروم باشم . نترس رزي ... چيزي نميشه بابا ... نترس ... اصلا مگه ترس داره ؟؟ ميريد کوه و ميايد . به همين سادگي ...

 روسري ساتن کرم و قهوه ايمو زدم رو سرم .. کيف مشکيمو برداشتم ... کفش هاي اسپرت سفيدمم از روي قلي اتاقم پوشيدم و رفتم سمت در خونه .. مامانو ديدم .. تکيه داده بود به ديوار و منو نگاه ميکرد . با ديدنش استرسم بيشترشد . ولي سعي کردم خودمو بي تفاوت نشون بدم .. با لبخند زورکي مختص به خودم رفتم سمتش .. بوسيدمش و گفتم ..

 -مامي ؟ نگران نباش الهي من فدات بشم . 

 -بابات گفت بگم که زود برگردي .

 -براي صدمين بار ... چـــــــــــــــَشم . به روي جفت چشمام .

 و دوتا دستامو گذاشتم رو چشمام . 

 -نيما چي ؟

 -سفر قندهار که نميرم مامان . تا 6 ميام . 

 صداي زنگ گوشيم بلند شد... با خوندن اسمش تنفر اومد و تو رگهام خونه کرد ... نميدونم چرا اينقدر ازش بدم مياد ... واي اگه علي بفهمه ؟ خب بفهمه به اون چه ؟

 جواب دادم :

 -بله ؟

 -بيا دم در . 

 -اومدم .

 قطع کردم و رو به مامان گفتم :

 -يه شام خوشمزه برام درست کن . قورمه سبزييييييي .. باشه ؟

 -سرشو تکون داد و گفت :

 -باشه عزيزم . برو خدا پشت و پناهت .. حواستم به گوشيت باشه .. وگرنه من ميميرم .

 خنديدم و گفتم :

 -باشه قربووونت برم .

 بوسيدم و رفتم سمت در . از خونه رفتم بيرون .. سمندشون جلو در بود . مثله اينکه اول اومدن دنباله من . رفتم طرف ماشين و آروم سوار شدم و حرکت کردن ..

 -سلام .

 حسين و عليرضا هر دو با هم گفتن :

 -سلام .

 حسين رشته کلامو به دست گرفت و گفت :

 -اميدوارم امروز روز خوبي برامون باشه و بهمون خوش بگذره .. مخصوصا به تو .. 

 خودش و عليرضا خنديدن ... ولي من نخنديدم .. چون بامزه نبود که ادم بتونه باهاش بخنده . بامزه ؟؟ هه ... خيليم بي مزه بود .. 

 از پنجره به بيرون نگاه ميکردم و حسين هم حرف ميزد .. نه بابا .. دقيقا داشت ور ميزد .. چقدر اين فک بيچاره رو تکون ميده ...مثله پير زنا .... 

 وقتي ماشين از حرکت ايستاد از فکر و خيال دراومدم .. جلوي در خونه زهرا اينا بوديم ... يادم اومد چقدر مشقت کشيدم تا تونستم بفرستمش خونه خودشون .. البته آريان هم نقش بسيار مفيدي در اين ماجرا داشت ...

 ميخواستم پياده شم و برم دنبال زهرا ... امام تا خواستم درو باز کنم در خونه زهرا اينا باز شد و زهرا با همون غرور دخترانه اش از خانه خارج شد و به سمت ماشين اومد .. يه مانتوي سورمه اي و روسري سفيد و سورمه اي .... کفشاي اسپرت سفيد .. مثله من ...

خودمو کشيدم کنار تا بياد و بشينه .. اما ماشينو دور زد و درِ پشتِ سرِ راننده رو باز کرد و نشست تو ماشين .. دقيقا ضد حال خوردم ... پوف .. کيفشو گذاشت جفتش و ماشين به حرکت دراومد :

-سلام .

همه با هم جوابشو داديم ... همون حرفا اينبارم از زبونه حسين براي زهرا تکرار شدن... اَه اَه ... انگار حرف نزنه بهش ميگن تو لالي . چه زودم پسر خاله ميشه ... زهرا بهم نزديک تر شد و آروم در گوشم گفت :

-چه خبرا ؟ 

-هيچي باوا .. خبر ، خبرِ سلامتيم .

-مزه نريز .

-زهرررررر

-کوفتتت

نگاهش کردم و چيزي نگفتم .. چند لحظه بعد منو کشيد سمته خودش و آرومتر گفت :

-چي شد مامانتينا راضي شدن ؟

-با هزار بدبختي . تو چي ؟

پوزخند زد و گفت :

-هه ... اونا که همينطوريم ساز مخالفشونو ميزنن ... نيازي به اجازه شون نبود . 

-يعني چي ؟!

-يعني بي اجازه اومدم .

-بهشون نگفتي ؟

-چرا باو .. ولي گفتن حق نداري بري منم گفتم نيازي به اجازه تون نيست .

-خيلي خري .

-کپه خودتم .

-تو اگه مثله من بودي بايد کلاهتو مينداختي هوا 

 -اوه اوه خانمو .

به بيرون نگاه کردم .. علي رضا ايستاده بود دم در خونه ميترا اينا و زنگشونو فشار ميداد ... بعد از چند دقيقه علي رضا اومد و نشست تو ماشين .چند لحظه بعد هم ميترا درب خونه رو باز کرد و اومد سمته ماشين.. يه نگاه هم به تيپ اون انداختم .. مانتوي مشکي .. شلوار لي سير ... شال مشکي براق .. کلا اين امروز تيريپ مشکي زده ... ولي خوبه .. بهش مياد ... دره پشتِ سرِ شاگرد رو باز کرد و نشست تو ماشين و گفت :

-سلام . دير که نکردم ؟

عليرضا جواب داد :

-سلام . نه بابا .. ببخش اگه ما دير اومديم دنبالت . 

من و زهرا با تعجب به هم نگاه کرديم ... اين اولين بار نبود که علي رضا تو اين يه ماه ... ايني که قبلا به ميترا يه نگاه هم نمي انداخت ... تعجب آور بود ... به ميترا نگاه کردم .. اوه اوه .. بنده خدا چشاش شده بود اندازه دو تا سيب ...

 وقتي حرفاشون تموم شد با آرنجم زدم تو پهلوش و گفتم :

-خره اينقدر تابلو بازي در نيار پسره مردمو هوايي ميکني

-چـــــــــــي ؟!!! هان ؟

-نگاهش کن تورو خدا عجب مخيه .

-رزي بيخي جونه خودت .

-ميترا ديوونه داري خودتو لو ميديا ...

-چه اشکال داره ؟

زهرا آروم گفت :

-ميترا خنگ بازي درنيار .. نکنه تو ميخواي تابلو بازي دراري که يه چيزايي بگيره و اگه رفتي خواستگاريش بيچاره کپ نکنه ؟

-آره .. اتفاقا قصدم همينه

و سريع زد زير خنده ... منم همراهش خنديدم .. زهرا بد نگاهمون کرد .. ميترا ابروشو براش انداخت بالا و به خنديدنش ادامه داد . يه نگاه هم به من کرد ... منم براش سرمو تکون دادم و سعي کردم که بتونم خنده امو قورت بدم . 

نميدونم چقدر توي راه بوديم .. صداشو ميشنيدم... ميترا بود :

-رزي ، رزي پاشو ديگه مگه خرسي ؟

خنده ام گرفت .. به زور چشمامو باز کردم و گفتم :

-سلام .

خنديد و گفت :

-صبح بخير

-رسيديم ؟

-بله . همين الان .

-اِه ؟ خو الان ميام .

-همه منتظر توئن . 

-خوب بريم .

روسريمو رو سرم مرتب کردم و از ماشين اومدم بيرون . دست ميترا رو گرفتم و رفتيم سمت بچه ها .. زهرا با ديدنمون اومد سمتمون و گفت :

-رزي چقدر ميکپي تو ؟

با اعتراض گفتم :

-گمشو بي شعور ... مگه همه مثله توئن ؟

-از خداشون باشه مگه من چمه ؟

-چت نيست ..

ميترا پا در ميوني کرد و گفت :

-خوب حالاااااا ... تورو خدا امروزمونو زهر مار نکنين .

سرمو تکون دادم و گفتم :

-اوکي ميترا جون .. فقط به خاطر تو . 

زهرا هم خنديد و گفت :

-خيلي خري رزي .

خنديديم و دستشو گرفتم و با هم رفتيم سمت علي رضا و حسين .

***

ماشينو دم در خونه نگه داشت ... همونطور که در ماشينو باز کردم رو به حسين و علي رضا گفتم :

-خيلي ممنون .. خوش گذشت ..

دو تاشون گفتند :

-خواهش ميکنيم .

حسين ادامه داد :

-ايشالله دفعه هاي بعد بهتر ميشه .

لبخندي زدم و از ماشين پياده شدم و رفتم به طرف خونه .. خدايي امروز خيلي خوش گذشت ... بفرما مامان خانوم ... هي ميگفتي دلشوره دارم ... ديدي چيزي نشد ؟؟؟

در خونه رو با کليدم بازکردم و رفتم تو ... مامان باشنيدن صدام از تو اتاقش اومد بيرون :

-سلااااااااااااااااااام مامانيم.

-سلام عزيز دل مااااااادر ..

اومد و بغلم کرد و گفت :

-خوبي ؟ چيزي که نشد ؟؟ خوش گذشت ؟

-ممنون خانومه مهربونه خودم . 

-اتفاقي نيوفتاد براتون ؟؟؟

-نه ماماني .. ميبيني که سالمم .

-اووووه .. خدارو شکرت ...

-گفتم که دل شوره به دلت راه نده مامان خانومم ..

بوسيدمش و همونطور که ميرفتم سمت اتاقم صداي نگارو شنيدم .. 

-به به بانـــــــــــــو .

سر جام ايستادم .. برگشتم به طرفش با لبخند ايستاده بود و منو نگاه ميکرد .. دويدم سمتش و خودمو انداختم تو بغلش :

-کجا بودي رواااااني ؟

-تو کجا بودي ديوونه ؟ کلا نگارو فراموش کرديا .

ازش جدا شدم و گفتم :

-تو رزي رو فراموش کردي بي معرفت .

لبخند زد و چيزي نگفت .. واقعا دلم براش تنگ شده بود ... با اينکه خونشون نزديکمون بود اما از بعد از عروسيشون نيومده بودن پيشمون ... 

داد زدم :

-آهـــــــــــاي نيمـــــــا ؟؟

نگار سريع گفت :

-خره داد نزن ... 

نيما از اتاق من اومد بيرون ... از ديدن قيافه اش خنده ام گرفت .. دوييدم ستش و مثله نگار خودمو انداختم تو بغلش .. بوسيدمش و ازش جدا شدم و گفتم :

-نيما خيلي ديوونه اي به جونه خودت .

همونطور که چشاشو ميماليد بهم گفت :

-تو ديوونه اي که توخونه جيغ جيغ ميکني ..

-برو پي کارت بابا ...

خنديد و آروم هولم داد و رفت سمت نگار ..

-سلام خـــــــــانمم .

نگار خنديد و گفت :

-سلام آقــــــــا .

نيما رفت جلو و دستشو از جلو حلقه کرد دور کمر نگار و با خودش کشيدش تو پذيرايي . نگار همونطور که ميخنديد در گوشه نيما چيزي ميگفت که باعث ميشد صداي خنده ي اونم بلند شه . اومدم برم تو اتاق که صداي جيغ نگار بلند شد .. من و مامان سريع خودمونو رسونديم تو پذيرايي .. نگار پخش شده بود رو زمين ... نيما هم جلوش نشسته بود و ميخنديد . 

مامان سريع گفت :

-نيما ؟ چيکار نگار کردي ؟ آخ مگه بچه اي ؟ خجالت بکش 

نيما با خنده گفت :

-آخه خيلي باحاله مااااااامان 

نگار با تمسخر گفت : 

-آرررررره .. خيـــــــــــــــلي .

خنديدم و گفتم :

-نيييييييييما ... دختر خالمو اذيت نکن وگرنه ميکشمتتتتت ..

نيما و نگار هم خنديدند :

-رزي تو لطفا ...

-اِه ؟ اِه ؟ نيگا کن ؟ ميخواد بگه تو خفه شو .

-اي بابا بذار حرف از دهنم بياد بيرون .. الکي پاپوش درست ميکنه ها ... خوب دوست داري از کاه کوه بسازيا .

-پس چي ميخواستي بگي ؟

-ميخواستم بگم . زر نزن ..

و بعدشم خنده ي بلندي سر داد . با عصبانيت جيغ کشيدم و دوييدم سمتش که اونم سريع از جاش بلند شد و شروع کرد به دويدن ... الکي جيغ ميزد و از نگار کمک ميخواست

-نگار .. نگارررر ..بدو بيا شوهرتو کشتتتتت..

 سرعتمو زياد کردم و گوشه ي پيراهنشو گرفتم و پرتش کردم سمت مبل .. نگار از خنده سرخ شده بود .. مامان سرشو تکون داد و از پذيرايي رفت بيرون . نشستم رو مبل و شروع کردم به خنديدن . يکمي که حالم بهتر شد بلند شدم و رفتم سمت اتاق تا لباسامو عوض کنم . وارد اتاق که شدم سريع مانتومو درآوردم و انداختمش رو تخت و حولمو از تو کمد برداشتم و از اتاق رفتم بيرون . . .

داشتم موهامو با حوله خشک ميکردم که گوشيم زنگ خورد .. اِه ؟ ميترا بود . 

سريع جواب دادم :

-سلام آجيه خوشگلمممممم .

-سلام آباجي . چطوري ؟

-قربونت گلم . راحت رسيدي خونه ؟ مامان و بابات چيزي نگفتن ؟

-آره رزي جون . نه بابا خداروشکر چيزي نگفتن .

صدايي از پايين اومد . صداي زنگ تلفن بود .. صداي مامان .. بيخيال بابا .

-الو رزي ؟ 

-جونم ؟

-فکر کردم رفتي . حواست نبود ؟

-معذرت ميخوام يه لحظه حواسم پرت شد . 

يکم ديگه باهم حرف زديم . و قطع کرديم . شماره زهرا رو گرفتم .. 

(مشترک مورد نظر شما دستگاه تلفن همراه خود را ...)

با حرص قطعش کردم . اَه ..خاموش بود . 

گوشيمو گذاشتم رو ميز و با شدت بيشتري حوله رو کشيدم رو موهام .. وقتي خيالم از بابت خشکي موهام راحت شد .. با شسوار افتادم به جونشون .. بعد از اتمام کارم خودمو دقيق تو آيينه نگاه کردم . نه بابا .. منم خوشگل بودماااا .. اوه اوه چه ازخود راضي .. موهام پف شده بودن ... معلومه ديگه بايد چطوري ميشدن . با اون همه بلايي که من سرِ اين بدبختا آوردم . 

صداي گوشيم دراومد . چقدر اين ماس ماسک امروز فعال شده .. به صفحه اش نگاه کردم . همينو کم داشتم . با بي ميلي تمام جواب دادم :

-بله ؟

-سلام

-عليک

-تو چرا هيچوقت نميگي سلام ؟

-چيکار داري ؟

-چرا اينقدر عصبي هستي ؟

-بگو چيکار داري ؟

-رزيتا تو جديدا خيلي با من...

-حسين مثله اينکه کار مهمي نداري . خداحافظ

-نه نه نه .. صبر کن قطع نک...

با حرص گوشيمو پرت کردم رو تخت و از اتاقم رفتم بيرون . مامان تو اتاق خودشون بود . نيما هم داشت واسه نگار پرتقال پوست ميکند و نگار هم داشت سريال شبکه سه رو نگاه ميکرد .. رفتم جلو و با صداي بلندي گفتم :

-اي زن ذليلللللللل ..

طوري که بنده خدا سه متر پريد هوا و پرتقال از دستش افتاد رو زمين .. نگار رو به من کرد و با اخم شيريني گفت :

-دختره بدددددد .. شوهرمو ترسوندي ..فدات شم خيلي ترسيدي ؟

نيما که داشت حال ميکرد با شوق گفت :

-قربونه تو برم من .

--دفعه آخرت باشه نيمامو ميترسونيا . وگرنه بد ميترسونمت . 

-ايييييييييييش . شوهرتم ارزونيه خودت .

--رزي ؟ دستم درد نکنه با اين خواهر دسته گلم . 

-فدااااااااام بشيييييي .

اينفعه جيغ نگار دراومد .

--رزيتاااااااا .

و رو به نيما کرد و گفت :

--فدااااااااااات

همه خنديديم و نيما خم شد و از رو زمين پرتقالو برداشت و با دستش کشيد روش و دوباره مشغول پوست کندن شد ...

-خوشم مياد مرغتم فقط يه پا داره ..

--تا کورررر شود هر آن کس که نتواند ديد .

-خيلي باحالييييييي.

خم شدم و صورتشو بوسيدم و گفتم :

-فداي داداشم بشم .

نگار با لحن ناراحتي گفت :

-اِه ؟ رزي ؟ پس من چي ؟؟؟ 

اخم شيريني کردم و گفتم :

-تو که حسود نبودي زن داداش .

خنديديم و خم شدم تا اون ببوسم که نيما گفت :

-اوووه .. زنمو نبوس نوچ ميشه ... 

خنديدم و رو به نيما گفتم :

-گمشووو احمق .

نيما با صداي بلند خنديد و باعث شد من و نگار هم با صداي بلند بخنديم . از ته ته ته دلم خنديدم . 

***

*

(زهرا)

 درب خانه را باز کرد و وارد شد ... روز خوبي بود ... به او خوش گذشته بود .. اما نگاه هاي آزار دهنده ي حسين را نميتوانست فراموش کند ... نميتوانست درست فکر کند و تصميمي بگيرد ... حسين از او شماره ي رزيتا را گرفته بود .. اما بيشتر توجه اش به روي زهرا بود ... با خود فکر کرد " اگه منو ميخواد چرا شماره ي رزي رو ازم گرفت ؟؟ اگه رزي رو ميخواد چرا به من نگاه ميکنه ؟؟؟ چه ريگي به کفششه ؟؟؟ "

 --زهراااااا ؟؟؟؟

 با شنيدن صداي مادرش از فکر و خيال درآمد و سرش را بلند کرد ... با ديدن مادرش در آن شکل و شمايل نترسيد .. ديگر برايش عادي شده بود .. کار هميشگي مادرش بود ... در حالي که خود زهرا هيچ علاقه اي به چسباندن پوشت خيار و زدن کرم هاي جور واجور بر پوستش نداشت ... 

 زهرا : بله ؟

 --فک ميکردم دير تر بياي ..

 زهرا : زود اومدم ؟؟ برم سه ساعت ديگه بيام ؟؟؟

 --زهرا تو چت شده ؟؟

 زهرا : من چِِِِم شده ؟؟؟ هيچي ...

 بدون حرف ديگري به سمت آشپزخانه رفت ... چشمش به مهوش افتادکه در حال پوست کندن سيب زميني بود ... مهوش نگاه کوچکي به او انداخت و مشغول کارش شد .. زهرا با عصبانيت دستانش را به کمرش زد و گفت :

 زهرا : يادت رفته بايد سلام کني ؟؟

 مهوش چاقو را روي ميز گذاشت و ظرف سيب زميني را بلند کرد و همانطور که به طرف سينک ميرفت گفت :

 --سلام زهرا خانم ....

 زهرا لبخندي زد ... لبخندش به يک خنده تبديل شد .... مهوش سريع به او نگاه کرد ... در نگاهش تعجب به وضوح ديده ميشد .. زهرا بعد از چند دقيقه در حالي که از خنده سرخ شده بود گفت :

 زهرا : وااااااااااااو .. خدايا .. چي دارم ميشنوم ... چند ساعت نبودم متحول شدي .. قبلا ميگفتي خانم کوچيک .. 

 --خودتون گفتيد ديگه نگم خانم کوچيک ...

 زهرا نفس عميقي کشيد ... حوصله ي جر و بحث با او را نداشت ... همانطور که به طرف درب خروجي آشپزخانه ميرفت گفت :

 زهرا : واسه شام صدام نکنيد ..

 و سريع از آشپزخانه خارج شد .... مهوش ظرف در دستش را محکم روي ميز کوبيد و با خود گفت " بدبخت شوهرش ... "

 ***

 (ميترا) 

 وقتي وارد خانه شد اول از همه صداي جيغ مهتا در گوشش پيچيد ... 

 --آجي مييييييييييييتراااااااااا ا ..... 

 و افتادن جسم سنگيني را در بغلش احساس کرد ... اين دختر را با تمام وجودش ميپرستيد .... او را از روي زمين بلندش کرد و گفت : 

 ميترا : سلام عزيز دلم ....

 و چند بار پشت سر هم محکم گونه هاي او را بوسيد ... مهتا خواست دهان باز کند که ميترا سريع گفت :

 ميترا : آجي چي برام آوردي ؟؟؟

 مهتا بچگانه خنديد و ميترا گفت : 

 ميترا : چه خبر ؟ چي شد من نبودم ؟

 مهتا دستش را به سمت او دراز کرد و گفت :

 --اول خوراکي

 ميترا ارام خنديد و به همراه مهتا وارد اتاقشان شد ... با ديدن وضع اتاق سريع به مهتا نگاه کرد و گفت :

 ميترا : مگه بهت نگفتم ديگه اتاقو اينطوري نکن ؟؟؟؟ 

 مهتا آرام گفت : داشتم بازي ميکردم ...

 ميترا سرش را تکان داد .. مهت را روي تخت نشاند و از کيفش بسته ي شکلات تک را درآورد و به سمت مهتا گرفت .. در کمتر از يک لحظه شکلات ناپديد شد .... ميترا روي تختش نشست و همانطور که به دستان قهوه اي مهتا خيره شده بود گفت :

 ميترا : من نبودم چي شد ؟؟؟

 مهتا شانه اي بالا انداخت و با دهن پر جواب داد :

 --هيچي ... يه خانمي اومد ... با ماماني و بابايي حرف زد و رفت ...

 ميترا که کنجکاو شده بود ابروئش را بالا انداخت و گفت :

 چي ميگفت ؟؟؟

 مهتا با شيطنت به ميترا نگاه کرد و گفت : 

 --نميدونم .

 ميترا نفسش را پر صدا بيرون داد و از داخل کيفش پول دراورد و به سمت مهتا گرفت و گفت :

 چي ميگفت ؟؟؟؟

 مهتا سريع پول را برداشت و زير بالشتش پنهان کرد و گفت :

 --ميخوان بيان خواستگاريت ...

 برق از کله اش پريد ....

 چيييييييييي ؟؟؟؟؟؟؟

 مهتا همانطور که تکه اي از شکلات را ميجويد گفت : 

 قراره شوهر کني ...

 ميترا با تعجب به مهتا نگاه کرد ... قدرت حرف زدن نداشت ... با خود فکر کرد " يعني کيه ؟ " 

خنديد و گفت : 

 ميترا : دروغ نگو آجي .. خدا باهات قهر ميکنه هاااا ..

 مهتا سريع به ميترا نگاه کرد و گفت : 

 --دروغ که نگفتم ..

 ميترا : کي اومد ؟!

 مهتا چشمانش را تنگ کرد و گفت : 

 --يکم بعده اينکه رفتي بيرون ...

 ميترا باز هعم به فکر فرو رفت ... چند لحظه بعد ميترا گفت :

 ميترا : نميدوني کي بود ؟

 مهتا که کاغذ شکلاتش را تا ميکرد گفت : 

 --نه .

 ميترا بي حوصله از جايش بلند شد و به سمت کمد لباسهايش رفت .. پيراهن آستين کوتاه مشکي پوشيد .. حال نداشت شلوارش را عوض کند ... بيخيال شد و همانطور به سمت آشپزخانه رفت ..... مادر و پدرش هر دو در آشپزخانه بودند .. به هر دوي آنها سلام کرد و به گرمي هم جواب سلامش را گرفت ... 

 رو به روي آنها نشست و گفت : 

 -چه خبر ؟

 پدرش با لبخند گفت : هيچي دخترم ... تو چي ؟ بهت خوش گذشت ؟؟

 ياد امروز افتاد .. روز خوبي بود .. روز به ياد ماندني .. روزي در کننار علي رضا ... روز با محبت هاي علي رضا .. محبت هاي بي سابقه 

 لبخند گرمي زد :

 ميترا : آره بابايي .. ممنون که بهم اعتماد کردين ... 

 پدرش هم لبخندي زد و چيزي نگفت ... مادرش با مهرباني نگاهش ميکرد . هر سه سکوت کرده بودند که يکهو مهتا وارد آشپزخانه شد و گفت :

 --آجيييييييييييي ؟

 ميترا سريع به سمت مهتا رفت و گفت : چي شده عزيزم ؟؟

 مهتا با صداي آرومي گفت : بيــــــــااااا

 ميترا همراه مهتا از آشپزخانه خارج شد .. مهتا سريع گفت : همون خانومه اومده ..

 ميترا با تعجب گفت : کجاس ؟!

 --دم دره .. خواستم برم بيرون ديدم ايستاده جلو در ..

 ميترا همانطور که لبش را ميجويد گفت : باشه تو برو تو اتاق ..

 و خودش به سمت درب رفت ... با باز کردن در نفسش بند آمد .. خدايااااا .. او ... او همان زن بود .. زن همسايه شان ... او ميترا را در آسانسور ديده بود .. چند باري هم در پارکينگ ... يعني او ؟؟؟

 --سلام دختر گلم .

 ميترا از فکر و خيال بيرون آمد ... به دست آن زن نگاه کرد که به سمتش دراز شده بود ... خودش را جمع و جور کرد .. دست زن را به نرمي فشرد .. زن از سرديِ دست او متعجب شد ... اما به روي خود نياورد ...

 ميترا : سلام خانم .

 زن به گرمي لبخند زد و گفت :

 --راحت باش دخترم .. منو نيلي صدا کن .

 ميترا بسيار تعجب کرد ... چه دليلي داشت او را نيلي صدا بزند ؟؟ چيزي نگفت و عکس العملي از خود نشان نداد ...

 ميترا : خب بفرماييد اگه کاري داريد ...

 --اگه ميشه مادرتونو صدا کنين .. 

 ميترا : بله چند دقيقه ...

 ميترا به داخل رفت و مادرش را صدا زد ... وقتي مادرش رو به روي نيلي قرار گرفت خود را پشت ستون پنهان کرد ... از انجا به راحتي ميتوانست صحبت هاي آنان را بشنود ...

 -سلام خانم ... خوب هستيد ؟ بفرماييد تو خانم ترابي 

 --نه خيلي ممنونم مزاحم نميشم .. دير وقته ... فقط اومدم در مورد اون موضوع باهاتون صحبت کنم ... راستش با خواهرم حرف زدم .. اونا هم مشکلي نداشتن و ندارن .. اما مثله اينکه پسرشون خونه نيست .. بايد به اون هم بگن ... فکر کنم تا الان ديگه برگشته باشه .. نميدونم .. به هر حال خوده خواهرم هم يکي دوباري ميترا جونو ديده .. خيلي ازش تعريف کرده ... 

 -لطف داريد شما .

 --قربان شما ... براي همين گفتن اگه ميشه واسه ي پس فردا شب خدمت برسيم ...

 -خواهش ميکنم .. خوشحال ميشيم .. 

 --پس ما خدمت ميرسيم ...

 ديگر ماندن را درست ندانست .. سريع به سمت اتاقش رفت و خودش را روي تختش پرت کرد ... مهتا اصلا متوجه او نبود داشت با کامپيوترش بازي ميکرد ... حالش اصلا خوب نبود ... پس علي رضا چرا .. ؟؟ چرا چي ؟؟؟ چرا به خواستگاريش نيامد ؟؟ 

 " از کجا معلوم اون منو دوست داشته باشه ؟؟؟ نکنه همش يه دست توهم محضه ؟؟؟ واي نه خدااااااا " 

 بي اختيار ياد آهنگ محسن يگانه افتاد ... زير لب قسمتي از آن را خواند ...

 من توي زندگيت ثمري نقشي ندارم اصلا

 تو نشنيده گرفتي هر چي که شنيدي از من

 بود و نبودم انگار ديگه فرقي برات نداره

 اين همه بي خيالي داره حرصمو در مياره 

 تکليف عشقمونو بهم بگو که بدونم 

 باشم .. نباشم .. بمونم يا نمونم ..

 کجاي زندگيتم ؟ يه رهگذر تو خوابت 

 يه موجود اضافي توي اکثر خاطراتت 

 ميبيني دارم ميميرم و هيچ کاري باهام نداري 

 تو با غرور بي جات داري حرصمو در مياري ...

 من توي زندگيت ثمري ...ولي دوستت دارم منه بيچارهه .

نفسش را پر صدا بيرون داد و چشمانش را بست ... اين آهنگي بود که به حال و روز او ميخورد ... براي همين دوستش داشت .. صداي پيام گوشي بلند شد ... بي حوصله به صفحه اش نگاه کرد ... تبليغاتي بود .. بدون اينکه پيام را بخواند آن را پاک کرد ... تصميم گرفت به زهرا زنگ بزند ... سريع شماره ي او را گرفت " مشترک مورد نظر شما دستگاه همراه خود را ... " سريع قطع کرد ... پس تصميم گرفت به رزيتا زنگ بزند ... سريع تماس گرفت .. حتما بايد با يکي از آنها حرف ميزد ... 

 ***

 صبح با نوري که خورد تو چشمام از خواب نازم بيدار شدم ... 

 -اه اه اه .. کي اين پنجره رو باز گذاشته ؟؟ 

 يه دفعه يادم افتاد ديشب خودم بازش کرده بودم .. مثلا ميخواستم مهتابو تماشا کنم .... هم مهتابو ديدم .. هم خواب نازم از بين رفت و ديگه مطمئنم خوابم نميبره .. خدا رو شکر .. امروز کلاس نداشتم .. پس لازم نبود برم دانشگاه .. بي حوصله از تختم اومدم پايين ... رفتم از اتاق بيرون و يه راست تو آشپزخونه .. شير آبو باز کردم ... همونجا يه مشت پاشيدم به صورتم .. که يه دفعه صداي خوابالودي رو شنيدم .. 

 --سلااااااام .. 

 برگشتم عقب ... 

 -شما هنوز نرفتين ؟؟؟ 

 --نه بابا .. خواستيم بريم ماماني نذاشت ... 

 -خيله خوب ... نگار بيدار شده ؟؟ 

 --نه بابا .. بيدارش نکني ... تازه دو ساعته خوابيده ..

 -چش بود ؟؟

 --چيزيش نبود .. بيدار بوديم ..

 دستمو تو هوا تکون دادم و گفتم : جدييييييييي ؟؟؟

 نيما خواب از سرش پريد .. با خنده گفت : تو چرا ذوق ميکني ؟؟

 -هيچي باوا .. حالا تو چرا نميري بخوابي ؟

 --اومدم آب بخورم ..

 و يه راست رفت سمت يخچال و درشو باز کرد ... آبو برداشت و همونطور با بشکه خورد .. اه اه اه 

 -نيمااااااا .. نخور ..

 دستشو تو هوا تکون داد و بشکه رو از لباش جدا کرد و گفت : 

 --بيخيال ... اينو تو گوشت فرو کن رزي .. اگه با بشکه آب نخوري با بشکه آب ميخورن .

 و بعدشم زد زير خنده ... منم خنديدم ... تو مسافران .. فرخ همينو ميگفت ... نيما بشکه رو گذاشت سر جاش و اومد از آشپزخونه خارج بشه که نگار محکم خورد تو سينه اش :

 --بيدار شدي نگارم ؟

 --آره

 سريع گفتم : نگار چي شده ؟؟؟ حالت خوب نيس ؟؟

 --نه بابا خوبم چيزيم نيس

 با خنده و براي اينکه جو رو عوض کنم گفتم : بابا فيلم نيا حامله اي ...

 نيما حرفمو قطع کرد و داد زد : رزي مسخره بازيو ول کن ... 

 زرشککککک .. چقدر خوب تونستي جو رو عوض کني ... رزي خفه بمير .. الان نيما اعصاب نداره .. پس نبايد به پر و پاش بپيچي ... 

 و روبه نگار که رنگش حسابي پريده بود گفت : چته ؟

 نگار هيچي نگفت ... و رفت سمت يخچال و درشو باز کرد .. نگاه من و نيما ثابت مونده بود سرش .. 

 نگار : بابا شماها چتونه ؟؟؟ يکم خسته ام ... واسه همين نميتونم درســــ...

 نگار حرفشو تکرار نکرد .. دست چپش اومد بالا و رفت روي قفسه سينه اش ... توي يه لحظه تمام اين اتفاقات افتاد .. نگار يهو بيهوش شد ... نيما سريع نگارو بين زمين و هوا گرفت و صداش زد : نگار ؟؟؟ نگار ؟؟چت شد؟؟ نگار جونه نيما چشاتو باز کن ... نيما بميره چت شده ؟؟؟

 منم به کل لال شده بودم ...خدايا نگار چش شده ؟؟؟ يه دفعه اي چش شد ؟؟؟؟ نميدونم چطوري مامان و بابا رو صدا زدم .. فقط وقتي به خودم اومدم که ديدم توي راهروئه بيمارستانيم و نگار هم روي يه تخت ... سريع تختو نگه داشتن و چند تا پرستار و يه دکتر هم دور تختش بودن .. پرده رو کشيدن ... چيزي نميديديم ... به نيما نگاه کردم ... رنگش پريده بود .. نگام کرد ... نگاش پر از استرس و نگراني بود .. چشاش سرخ بود .... مثله دو تا کاسه خون .. مدادم انگشتاشو فقل ميکرد تو هم ... فقط گفت :

 نگارم !!

***

الان دقيقا دو روزه که نگار رو از بيمارستان آورديم خونه ... حالش خيلي بد شده ... دکتر اولاش هم چيز دقيقي نميدونست و گفت که بايد نوار قلب بگيره تا معلوم بشه چي شده ... بعد از گرفتن نوار معلوم شد که نگار رگ هاي قلبش گرفتگي دارن ... دکتر گفت که گرفتگي رگ باعث ميشه يه دفعه اي رگ قلب تنگ

بشه و خون نتونه جريان پيدا کنه ( يکي از فاميلاي دورمون اينطوري بود )... اونوقت حالشون بد ميشه ... واقعا نميتونم چي بگم ... واقعا ... نگار ما سالم بود ... اون حالش خوب بود .. تا حالا همچين علائمي توش نديده بوديم ... از بچگي گاهي اينطور ميشد ... اما ساده بود و کسي فکر نميکرد چيز زياد مهمي باشه 

... نيما هم حالش بهتر از نگار نبود ... مدام تو خودش بود .. کسي حق نزديک شدن بهشو نداشت ... من که خودم ديگه قلم پامو بشکنم اگه برم سمتش .. نه .. البته بهش حق ميدادم ... اون الان تو وضعيت زياد 

خوبي نبود ..

يعني هيچکودوممون تو وضعيت خوبي نبوديم .. خاله که اصلا حال نداشت بسکه گريه کرده بود .. 

زهرا و ميترا هم خيلي ناراحت شده بودن ... وااااي اصلا يادم نبود که قراره امشب واسه ميترا خواستگار بياد ... خودشم دقيقا نميدونه الان خوشحاله يا ناراحت ... ولي تو قيافه اش راحت ميشه ديد که به خاطر از دست دادن علي رضا ناراحته .. 

زهرا هم هنوز با خانواده اش همونطوريه .. زيادم باهاشون حرف نميزنه ... فقط همون چيزايي که همه ميگن و روز مره ان .. که به قول خودش " بابامو نميبينم که .. مامانم هم که يا تو اتاقشه يا با دوستاش بيرون .. تمام وقتم و حرفام تو کل کل با مهوش سپري ميشه " 

در کل اوضاع هيچ کس خوب نبود ... اينم يه نوع شکست براي ما بود .. براي من .. براي ميترا .. براي زهرا .. ما سه تا دختريم ... شکستامون از اينجا شروع ميشه .. غم هامون ... خوشيامون .. خنده هامون ..... گريه هامون ...ما مثله همه آدما مشکل داريم ... مثله همه آدما خوشي داريم .. به اندازه هم بدبختي و غم ... ولي شايد بدبختي ما زياد تر باشه تا خوشيمون .. اينم يه نوع از بازي هاي زمانه اس .. اي زمونه چي بگم بهت که دوست داري رو دوري بچرخي که رزيتا رو بدبخت کنه .. زهرا رو .. ميترا رو ... 

حسين هم مثل قبل هنوز کليد کرده بهمون ... معلوم نيست کدوم حرفاش راسته کدوم دروغ .. به من نگاه ميکنه ... به زهرا هم نگاه ميکنه .. شماره منو گرفته معلوم نيست از کي .. اونوقت با زهرا حرف ميزنه .. نميگم از اينکه داره با زهرا خوش و بش ميکنه و حرف ميزنه ناراحتم ... اتفاقا خيلي هم خوشحالم ..

حداقلش اينه که ميدونم امکان نداره حسين بخواد بياد طرفم .. من مطمئنم ميره با زهرا .. خوب ظاهر قضيه که اينجوريه ... ولي خدايي من ازش متنفرم .. نميدونم چرا حس خوبي بهش ندارم ... از اولم همينطور بودم ... وقتي ميديدمش يه جوري ميشدم .. نه مثله اينا که تا طرفو ميبينن قلبشون از کار بايسته و دوست دارن بپرن بغله طرف .... دقيقا يه حسي تضاد اينا ... خدايا .. آخر و عاقبت ما چي ميشه ؟؟؟

با ايستادن اتوبوس از فکر و خيال بيرون اومدم .. و پياده شدم .. رفتم سمت دانشگاه ... اصلا حال و حوصله کلاسا رو نداشتم ... اما بايد ميرفتم تا اينجاشم به اندازه ي کافي غيبت خورده بودم .. 

بي حوصله وارد سالن دانشگاه شدم ... فضاي خسته کننده اي بود .. براي من کسل کننده بود .. زهرا رو نديدم .. ميترا رو هم همينطور ... با اعصاب خوردي رفتم سمت کلاس .. سکتشن امروزمون افتضاح بود ... خدايا بلاهارو دوتا دوتا بر سرم نازل ميکني ؟؟؟ آي قربونه کرمت ...

--سلام .

با صداي حسين از فکر در اومدم .. نگاش کردم .. چشماي عسليش با هميشه فرق داشت ... نکنه لنزن ؟؟؟ نه بابا ... امکان نداره

سرمو تکون دادم و اروم گفتم : عليک سلام

--چيزي شده ؟؟؟ 

-چطور ؟؟

--احساس ميکنم حابلت زياد خوب نيست ..

-درسته .

--چي شده ؟؟

سريع نگاش کردم و گفتم : به تو ربطي داره ؟؟؟

زبونشو قيچي کردم يکمي ... با من من گفت :

--هم..همينطوري بابا ... چيه سريع جوش مياري ..

داد زدم : 

-حسين حوصله ندارم .. چرت و پرت نگو .. اگه کاري داري مثله آدم بيا بگو .. اگه نه که بازم مثله آدم راهتو بکش برو .. هر چند ميدونم از عهده انجام دادن هر دو تاشون خارجي ... 

وقتي به خودم اومدم ديدم تمام بچه ها ايستادن و دارن نگاهمون ميکنن .. تو نگاه دخترا حسرت موج ميزد ... حسادت .. شايد به خاطر اينکه حسين با من حرف ميزنه ... اما به اونا محله چيزم نميده ... تو نگاه پسرا خنده موج ميزد ... به خاطر اينکه تونستم حسينو خيطش کنم راضي بودم . اما من هيچ کدومو دوست نداشتم .. فقط دوست داشتم خودمو خالي کنم .. 

-- بچه ها استاد نيومدددددد .

صداي سارا يکي از بچه هاي کلاسمون بود .. کيفمو رو شونم مرتب کردم و رفتم سمت در خروجي دانشاه ... بايد برميگشتم خونه ... 

از درب دانشگاه خارج شدم ... و رفتم سمت ايستگاه اتوبوس ... بند کيفم کشيده شد ... با فکر اينکه ممکنه دزد باشه يه جيغ فرا بنفش کشيدم و دستمو محکم کشيدم عقب که اون طرف بهم فرصت نداد و سريع منو برگردوند سمت خودش .. با ديدنش جوش آوردم و داد زدم :

-ولم کننننننن .

*

سريع بند کيفمو ول کرد و بلند تر از خودم داد زد :

--بايد باهات حرف بزنم .

-من نميخوام با تو حرف بزنم .

--چه بخواي چه نخواي بايد گوش کني ..

-بايدي وجود نداره .. دليلي هم نميبينم به حرفاي بي ربطتت گوش کنم و وقتمو الکي هدر بدم . 

--براي چي ؟

-براي چيييييي ؟؟؟ براي اينکه حالم ازت بهم ميخوره .. حالم از صدات بهم ميخوره .. حالم از چشات بهم ميخوره ... کلا وقتي ميبينمت حالت تهوع بهم دست ميده .

مچ دستمو گرفت توي دستش و محکم فشارش داد :

--لياقت نداري ... ولي بازم من کوتاه نميام .. هه ... خوب ميدوني همه دختراي ديگه چه فکرايي راجع به من ميکنن .. منتظر يه اشاره از طرف منن . 

-تو لياقتت هموناس ...همونايي که فک ميکنن تو شاهزاده ي قلبشوني .. همون دخترايي که برات غش و ضعف ميرن همونايي که منتظرن بهشون نگاه کني .. بفرما

با دست چپم اشاره کردم به در دانشگاه و گفتم :

پره ... پره از همونايي که دوست داري .. برو دنبال اونا و دست از سر کچل من برداررررر . راهتو اشتباه اومدي جناب . من از اوناش نيستم ... 

دستمو کشيد ... محکم خوردم به سينه اش ... دماغم به شدت درد گرفت .. دستمو گذاشتم رو بيني ام .. اشک تو چشمام جمع شده بود ... نه از گريه ... از درد ... نميتونستم نفس بکشم .... اگه يه نفر دماغش محکم ميخورد به چيزي معلومه الان هيچي ازش هيچي نمي موند ... مخصوصا من که قبلا بيني ام شکسته بود ...با تمام وجودم داد زدم :

-حسسسسسسيييييييين . 

با جيغي که زدم همه پريدن ... حسينم سريع ازم دور شد ... با عصبانيت نگاهش کردم ... دستمو از جلوي بيني ام برداشتم ... دستم خوني شده بود ... رفتم جلو ... صاف ايستادم رو به روش ... 

--نميخواستم اينجــ...

با سيلي که تو گوشش زدم باقي حرفشو خورد ... دخترا جيغ کوتاهي کشيدن .. هر کس يه چيزي ميگفت ... هيچي نميفهميدم ... دستش اومد بالا ميخواست منو بزنه ؟؟؟ وسط راه دستي مچشو گرفت .. صداشو که شنيدم مو به تنم سيخ شد :

-آآآآآهاااااي

حسين سريع برگشت عقب .. با ديدنش نگاه همه رنگ تعجب گرفت .. خدايا اون اينجا چيکار ميکرد ؟ سفيدي چشماش قرمز شده بود ..سريع گفتم :

-علييييي .

نگام کرد .. با ديدن بيني ام اخماشو کشيد تو هم .. رو به حسين کرد و سرش داد زد :

--چيکارش کردييييييي ؟؟؟؟

حسين که معلوم بود کمي شوکه شده من من کنان ولي با صداي بلندي گفت : 

--ت..تو چي..چيکارشي ؟

تن صداي علي کمي بالاتر رفت :

--تو چي کارشي ؟؟!!

حسين لبخند کجي زد و از خدا بي خبر گفت :

--نامزدشم ..

با دستم جلوي دهنمو گرفتم تا يه وقت جيغ نکشم ... علي خشک شد ... دستاشو گذاشت روي چشماشو بلند زد زير خنده ... همونطور که ميخنديد اومد سمتم .. ايستاد رو به روم ... دستاشو زد به سينه اش .. نگام کرد و با خنده گفت :

--ميفهمه چي ميگه ؟؟؟

لبمو گاز گرفتم و هيچي نگفتم ... يکي دو باري علي رو توي اين موقعيت ها ديده بودم ..ميدونستم که حسابي غيرتيه ... ميتونستم حدس بزنم قراره بعدش چي شه ...دوباره رفت سمت حسين .. به بقيه نگاه کردم ... دورمون آدم جمع شده بود .. چند نفري هم داشتن فيلم ميگرفتن .. نگاه کن اينا چه حالي دارن ... دارن سوژه جمع ميکنن ..

تمام حواسمو گذاشتم روي علي و حسين .. 

--چي شي ؟؟

-شوهرش ميشم ...

علي سريع داد زد : خفه شوووو .. 

حسين هم سريع مشتشو کوبوند تو صورت علي.. صداي فرياد علي بلند نشد .. فقط دستشو گذاشت رو صورتش ... با ديدن اون صحنه اشکام از چشمام ريختن بيرون ..علي سريع يقه ي حسينو گرفت تو دستاش و هلش داد سمت ديوار .. حسين محکم خورد تو ديوار پشت سرش .. علي رفت سمتش ... دوييدم سمتش .. بازوشو گرفتم تو دستم ... 

-علي توروخدااااا ..

برگشت سمتم .. زير چشم چپش باد کرده بود ..براي يه لحظه نگام کرد حسين سريع اومد سمتمون .. نزديک علي شد .. ميخواست مشت بزنه تو صورتش .. اينو از حالت دستاش فهميدم ... تو يه لحظه علي برگشت سمت حسين و دستشو تو هوا گرفت و حسينو انداخت رو زمين .. برگشت سمتم و داد زد : 

--برو اونطورفففف ..

با ترس چند قدم رفتم عقب ... رنگم حسابي پريده بود .. علي سريع نشست روي زمين و رو به حسين داد زد :

--بار اخرت باشه از اين غلطاي اضافي ميکني بچچچچه ..

حسين نشست روي زمين و با دستاش زد به سينه ي علي و گفت :

--ببينم ؟؟؟ خود تو چيش ميشي ؟؟؟ آقا بالا سر ؟؟؟

علي چونه ي حسينو گرفت تودستش و گفت : 

--با اينکه به تو ربطي نداره چيش ميشم ولي ... 

حرفشو ادامه نداد ... هلش داد .. دراز شد رو زمين 

--جوجه .. واست زوده اينکارا .. بذار به سنه قانوني برسي بعد .

علي ايستاد سر پا و با پاش ضربه زد توي پهلوي حسين ..صورتش از درد جمع شد.. واسم جاي سوال داشت که چرا هيچ کس نمياد اينا رو از هم جدا کنه ... من که ميدونستم اينا همه منتظر اينن يه جا دعوا شه و الکي خودشون رو بندازن وسط .. بله خوب اگه اينا بيان جلو کي ميخواد فيلم بگيره ؟؟؟

--ديگه نبينم بياي دو و بر زن من ... مطمئن باش دفعه ي بعد اينطوري ولت نميکنم . 

وااااي خدا .. ديگه دقيقا داشت نفسم بند ميومد ... من کي زن اين شدم خودم خبر ندارم ؟؟؟ 

فعلا بايد خدا رو شکر کنم که نجاتم داده ... ولي بايد ميفهميدم علي اينجا چيکار ميکنه ... علي سريع اومد سمتم ... نگاهش کردم . چشماش غمگين بود .. واسه يه لحظه قلبم گرفت .. بدون هيچ حرفي رفت سمت ماشينش ... به حسين نگاه کردم ... نشسته بود روي يه صندلي و چند نفري هم جمع شده بودن دورش ...

بدون هيچ حرفي دوييدم دنبال علي .. فعلا اون برام بهترين پناهگاه بود .. نشسته بود تو ماشين و دستشو گذاشته بود رو فرمون .. با انگشتش ميزد رو فرمون .. با پاهاي لرزونم رفتم سمتش ... توي يه لحظه پريدم تو ماشين ... بدون اينکه بهم نگاه کنه ماشينو روشن کرد و حرکت کرد ...

بهش نگاه کردم ... اونم بهم نگاه کرد :

--ميشنوم . 

-چ..چيو ؟!

به رو به رو نگاه کرد و گفت :

--نپيچون ..خوت خوب ميدونييي ..

سرمو انداختم پايين .. 

-از چي بگم ؟؟؟

بغضم تو گلوم بود .. منتظر يه فرصت بود تا بترکه .. 

چند تا نفس پي در پي کشيد و گفت :

--همه چيو بگو ... 

نگام کرد و ادامه داد :

--بدون کم و کاست ...

لبمو به دندون گرفتم .. نميدونم چرا احساس ميکردم ميتونم به علي اعتماد کنم ... نميدونم چرا فکر ميکردم برام با بقيه فرق داره ... جدي براي من با همه فرق داره ؟؟؟ از کي تا حالا ؟؟!! 

از کي ؟؟؟ نچ .. نميدونم .

آب دهنمو با سر و صدا قورت دادم و گفتم :

-اسمش حسينه .. سال بالاييه ماس .. يه دوست ديگه هم داره ... اسمش علي رضاس . هم علي صداش ميکنن هم رضا ... 

از همون دقيقه ي اول که ديدمشون حس خوبي نسبت بهشون پيدا نکردم .. مخصوصا به حسين .. حالا علي رضا زياد طرفم نميومد ... اما حسين ... يه پسريه که همه دختراي دانشگاه دنبالشن .. اما اون ميگ...

--رزيتا اصلِ مطلبو بگو 

با دستام کوبوندم رو پام و داد زدم :

-دِ لامصببببب چي بگگگمممم ؟؟ هِي ميگي بگو بگو بگو .. 

اونم بلند تر از من گفت : بگو اون پسره چيکارت داشت ؟؟؟

سررمو انداختم پايين : 

-نميدونم ...

--يعني چي نميدونم ؟

-فک کنم ... فک کنم ميخواد .. م..ميخواد .. خواستگاري کنه .

يه دفعه پاهاشو محکم زد رو ترمز وسط اتوبان ايستاديم .. از صداي جيغ لاستيکا خودمم به وحشت افتاده بودم .. چند تا ماشين از جفتمون رد شدن و بوق هاي سر سام آوري زدن ... سرشو گذاشته بود رو فرمون ... با ترس بهش نگاه ميکردم .. نميتونستم کاري کنم .. يعني ميترسيدم که کاري کنم .. کاراش غير قابل پيش بيني بودن .. همونطور مونده بوديم وسط اتوبان .. آروم دستمو بردم جلو و گوشه ي پيراهنشو گرفتم تو دستم و تکونش دادم و گفتم :

-علي ؟؟ علي تورو خداااا نگ..

سرشو بلند کرد و انگشت اشاره شو گرفت جلوي بيني اش و گفت :

--رزيتاااااا .. هيييييييششششششش ...

سريع فرمونو چرخوند و ماشينو گوشه نگه داشت ... در ماشينو باز کرد و پياده شد ... کيفمو پرت کردم عقب و درو باز کردم و از ماشين پريدم پايين ... نميتونستم بيخيالش باشم .. از روز عروسي نيما و نگار نديده بودمش .. هر وقت ميخواستيم بريم جايي و ميدونستم که اون هم هست يه جوري ميپيچوندم و نميرفتم ... از وقتي که علي بهم گفت دوستم داره اينطور شدم .. ولي الان ؟؟؟ بيخيال همه چي ...

رفتم سمتش و ايستادم پشت سرش . موهاي مشکيش اينور و اونور ميرفتن .. يه بلوز طوسي آستين بلند که آستيناشو تا زده بود پوشيده بود با يه شلوار لي مشکي .. 

ايستاده بود و به آسمون نگاه ميکرد .. نميدونم چرا يه دفعه آروم شدم ... وقتي که برگشت و يه نگاه کوچيک بهم انداخت ... استرسم از بين نرفت ولي کمتر شد .. 

ده دقيقه اي ايستاده بوديم همونجا که برگشت و رفت سمت ماشين .. منم سريع سوار شدم و حرکت کرد .. حرفي نزد .. اما بايد منم چند تا سوال ازش ميپرسيدم .. لبامو با زبونم تر کردم و گفت :

-تو چطور اومدي اونجا ؟

نگام نکرد .. آروم گفت :

--ميخواستم يه چيزي رو بهت بگم ..

-چي ؟!

--بيخيال .

-نه نه نه بگو .

--ترجيح ميدم نگم .

-تو از چي ناراحتي ؟

سريع نگام کرد و گفت :

--من از چيزي ناراحت نيستم .

-چرا چرا هستي .. تو ناراحتي .. 

--آره آره من ناراحتمممممم .

-خوب از چي ناراحتي ؟

روشو کرد سمت جاده .. معلوم بود داره از جايي ميره که حالا حالا ها نرسيم .. 

--الان ميرسونمت خونه تون .

-نميخوام برم خونه .. برم نگاروو ببينم حالم خراب تر بشه ؟؟؟ برم نگاه هاي مامانو ببينم ؟؟ برم حاله داغونه نيما رو ببينم ... برم ناراحتي هاي بابا رو ببينم ؟؟؟ منو نبر خونه .. باشه ؟؟؟

باشه رو با صداي بلندي گفتم ... 

--پس کجا ببرمت ؟؟

-قبرستون .. من چه ميدونم ...

نگام کرد ... از گفته ام پشيمون شدم .. ولي حال خودمم بهتر از اون نبود به خدا ...دستامو گذاشتم رو صورتمو به اشکام اجازه دادم بريزن بيرون ..

*

( زهرا )

 روي مبل جلوي تلوزيون لم داده بود و درحال تماشاي برنامه ي مضخرف آشپزي بود ... اونم ماله شهري که اصلا نميدانست کجاي ايران است .... واقعا کجا بود ؟؟؟؟ فقظ براي اينکه مهوش را نبيند ... نميدانست چرا اينقدر از او بدش مي آمد ...

 شايد به خاطر اينکه از همان اول هم با او ميانه ي خوبي نداشت ....

 مادرش از وقتي که زهرا 6 ساله بود او را وارد خانه کرده بود ....

 بالاخره يک نفر بايد کارهاي خانه را انجام ميداد ديگر ...

 گوش هايش تيز شد ... صداي مهوش بود ...

 کنجکاو شد .... داشت با کي حرف ميزد ؟؟

 کنجکاو بود ...

 از جايش بلند شد و آرام خودش را به پشت آشپزخانه رساند ... 

 وشهايش را تيز کرد .... 

 --نه بابا ... فردا شب بياين ... قراره آقا و خانوم برن بيرون .. اين دختره ولگردم ميخواد با رفيقاش بره بيرون ... کسي ني ... منم خودم تنهام .. فوقش فردا يکمي آه و ناله و اشک ميريزم ميگم خواب بودم نديدم کي اومده ...

 زهرا گوشهايش تيزتر شد ... با خودش گفت :

 " مارمولک موزييييي "

 باز هم مهوش شروع به صحبت کرد .. زهرا خودش را به ديوار چسباند و به ادامه ي حرف هاي او گوش کرد :

 --بابا حميد تو چقدر دس پا چلفتيي ؟ نميتوني دو تا قفلم وا کني ؟؟؟؟

 زهرا چيزي نشنيد .... چند دقيقه گذشت :

 --رمز گاوصندقو نميدونم ... ولي هشت ساعت خونه خاليه .. يعني نميتوني سر و تهشو هم بياري ؟؟؟

 زهرا نميدانست چه بگويد ... او قصد داشت از خانه يشان دزدي کند ؟؟؟؟

 اگر خانه خالي شود معلوم نيــــ...

 با شنيدن صداي مهوش از فکر بيرون آمد ..

 --زهرا ميره ... الان سه روزه رو دنده چپ بلند شده ميگه بايد بريم پارک ... آره بابا تا 1 شب نمياد .. تو 5 ميتوني بياي کارو شروع کني .. 

 زهرا آب دهانش را قورت داد و بدون يک لحظه فکر سريع وارد آشپزخانه شد مهوش با ديدن زهرا رنگش پريد و با ترس کلامش را عوض کرد و گفت :

 --آ..آره مادر . دلم خيلي براتون تنگ شده ... وحيد جان من بايد برم به کارام برسم ... شامو حاظر نکردم ... به بچه ها سلام برسون ... خدا حافظت مادر ..

 و سريع گوشي را قطع کرد و روي ميز گذاشت ...

 زهرا ليوان چايي اش را در دست گرفت و رو به روي مهوش نشست و بيخيال گفت :

 زهرا : شام چي ميخواي درست کني ؟؟

 مهوش با لکنت گفت : 

 با..باقالي پلو

 زهرا : لازانيا .

 مهوش : ها ؟!!

 زهرا همانطور که قلپي از چايي اش را خورد گت : 

 زهرا : شام لازانيا درست کن ..

 مهوش : زهرا خانم شما فردا با دوستاتون ميرين بيرون ؟؟؟

 زهرا به مهوش نگاه کرد ... پوزخندي زد و گفت :

 زهرا : نرم ؟؟؟

 مهوش : نه نه خانم ... بريد .. اص..اصن من که کاري ندارم ...

 زهرا شانه اي بالا انداخت و گفت :

 زهرا : آره اصن به تو چه ؟

 از جا بلند شد ... باقي چايي را در سينک ريخت و از آشپزخانه خارج شد .. با خود گفت :

" مارمولک تر از تو خودتي " 

( ميترا )

استرس داشت ..

هنوز نميتوانست درست با خودش کنار بيايد .... نميدانست چگونه توانسته بود به خود اجازه دهد .. او هنوز علي رضا را دوست داشت ... 

اما حالا پسري در خانه يشان نشسته بود که به راحتي ميتوانست او را از علي رضا جدا کند ... 

او فقط به خاطر پدرش قبول کرده بود .. اگر پدرش با او حرف نميزد محال بود بتواند قبول کند ...

با صداي مادرش که ميگفت :

" ميترا جان چايي بيار "

نگاهي به خودش انداخت ... چادر سفيدش روي لباس هاي ياسي اش بود ... ( توي مراسم خواستگاري داداشم تيريپ عروس خانوم اينطوري بود ) 

با دستاي لرزان سيني را برداشت و در دست گرفت .. از لرزش بي نهايت دستانش خودش هم ترسيد ....

زير لب صلوات فرستاد ...

تا کمي آرامش بگيرد ...... 

از آشپزخانه خارج شد ....

اول از همه نگاهش به مرد پيري افتاد که با لبخند به او نگاه ميکرد ... ناخوداگاه لبخند زد ... هيچي نشده بود از او خوشش آمده بود ... 

به سمت او رفت و سيني چاي را مقابل او گرفت ... با لبخند برداشت و تشکر کرد ..

در آخر نوبت به داماد رسيد .. مقابل او ايستاد وقتي او سرش را بلند کرد ..ميترا هم سرش را بلند کرد ... هر دو با هم وا رفتند ...

سيني از دست ميترا ول شد و محکم بر روي زمين افتاد ...

زير لب زمزمه کرد : 

علي رضا ... خداااااياااااا

***

 سرم درد ميکرد ... امروز اتفاقاي عجيبي برام افتاد ... يه لحظه هم نميتونم از فکرشون بيام بيرون ...

 من نميفهمم اصرار هاي بيش از حد حسين براي چيه ... واقعا نميتونم بفهمم ... اگه منو ميخواد چرا به زهرا نگاه ميکنه ؟؟؟

 اين کاراش چه معني ميده ؟؟؟ نه ... واقعا نميفهمم ... 

 يه دقيقه پيشِ منه يه دقيقه پيشِ زهرا .... يه دقيقه با من حرف ميزنه ... يه دقيقه با زهرا ... 

 اونم واقعا توي هنگه و چيزي از رفتاراي اون نميفهمه... دلم ميخواد بفهمم ... واقعا برام سخته ... حداقل تکليفشو با خودش مشخص کنه کافيه ... 

 علي رضا بدتر از اونه ... 

 اصلا هر دوشون مشکوکن ... مشکوک ميزنن ... چرا هر دو با هم يادشون افتاد که ما هم کئارشونيم ؟؟

 تازه يادشون افتاد بايد به ما نگاه کنن ؟؟؟ 

 من ميترسم ... اصلا فکر کنم از يکي زندگيِ ما رو چشم کرد ... ما داشتيم راحت زندگي خودمونو ميکرديم .. 

 از وقتي اومديم اصفهان اين مشکلات شروع شد .. از لحظه ي ورودم به اين دانشگاه ... نگار خوب بود .. زندگيشو چشم کردن ... اون حالش خوب بود ... نيما .. نيما حالش خوب بود ...سرحال ..شوخ ... شيطون ... اما .. الان چي ؟؟؟ خسته ... افسرده ... بي حوصله ... 

 صداي زنگ گوشيم بلند شد ..

 نگاهي به صفحه اش که در حال خاموش روشن شدن بود انداختم ... همينو کم داشتم ... 

 رد تماس زدم .. به دقيقه نکشيد که زنگ زد .. 

 باز هم رد تماس زدم .. يه بار ديگه هم زنگ زد .. سريع گوشيو از رو تخت بلند کردم و اتصالو زدم و گفتم :

 -ولم کنننننن .. ولم کن آشغاااااااااال ..روانيِ پست .. چرا دست از سرم بر نميداري ؟؟؟ خودم کم بدبختي دارم ؟؟ تو رو ديگه کجاي دلم جا بدم ؟؟؟ برو گورتو گم کن ديگه ...

 --رزيتا صبر کن .. بذار منم حرف بزنم ...

 - برو بچسب به زهرا .. برو دنبال اون .. مطمئن باش اونم به تو بي ميل نيست ..

 --ز..زهرا ؟؟؟

 -پ ن پ .. عمه خدا بيامرزم .. 

 --رزيتا تو چرا اينطوري هستي ؟؟ چرا نمي ذاري منم دو کلوم حرف بزنم ؟؟

 داد زدم :

 -ميخوام صد سالِ سياه حرف نزني ... مثلا ميخواي چي بگي ؟؟ کم امروز بهم خوبي کردي ؟؟ پسر داييمو کتک زدي بست نبود ؟؟؟ برو بميررررر ديگه .

 داد زد :

 --آهاااااا .. فهميدم دلت از کجا پره .. منظورت همون جوجه فکليه اس ؟؟ 

 -خفه شو جوجه فکلي توي و هفت جد و آبادت ... بفهم داري چي ميگي .. 

 خنديد ...

 --اوه اوه .. چه غيرتيييييي .. معمولا آدم روي عشقش غيرت داره ..

 مکث کرد .. :

 --عشقته ؟؟؟

 با تموم وجودم داد زدم :

 -آآآآآره .. اينم بدون آدم عشقشو بيشتر از جونش دوست داره ...

 --منم تو رو بيشتر از جونم دوست داشتم ..

 -هاها .. جدي ؟

 --تو چرا باور نميکني ؟؟

 -خره !!!! .. يه دورغي بگو آدم باورش کنه ..آدمي که عاشق باشه بقيه دخترا به چشش نميان .. مثله علي .. نه تووو .. برو پهلو زهرا .. تو که اين چند وقت زيادي بهش چسبيده بودي .. مطمئن باش الان وضعت خيلي بهتره .. چون خواسته يا ناخواسته تو دل زهرا جايي باز کردي ... فقط ... برو .. نميخوام صداتو بشنوم .. 

 و بدون هيچ حرف ديگه اي قطع کردم ... زير لب گفتم " کثافت "

 ***

 (زهرا)

 نشسته بود روي ميز نهارخوري داخل پذيرايي .. ياد امشب افتاد ... قراره پارکش را لحظه اي فراموش نميکرد ... 

 قراره مهوش را نيز لحظه اي فراموش نميکرد ... قراره دزدي .. مادر و پدرش دوساعتي ميشد که خانه را ترک کرده بودند ... 

 زهرا فکر هاي جورواجوري در ذهنش داشت ... به ساعت نگاه کرد ... از جايش بلند شد و به سمت اتاقش رفت ..بايد حاظر ميشد .. از قبل به حسين و علي رضا زنگ زده بود .. اونها هم قراره پارک رو کنسل کردند ... 

 از توي کمد مانتوي سبز پسته اي کوتاهشو که يه کمربند براق مشکي هم روش بود رو درآورد و پوشيد ... شلوار لي لوله تفنگي اش را هم پوشيد .. شد همان دختر جلف .. هماني که مهوش ازش حرف ميزد .. (اين دختره ي جلف و ولگرد ميخواد با رفيقاش بره پارک ) با خودش گفت :

 "قسم ميخورم خودم از خونه پرتت کنم بيرون "

 موهاي مشکيشو باز کرد و شونه کشيد توشون ... با کش مو بالا بالاي سرش بستشون و کليپس گنده اشو هم زد بهشون ... موهاشو فرق کج ريخت تو صورتش و شال مشکيشو زد رو سرش ...

 يه بار ديگه خودشو تو آيينه نگاه کرد .. وسايل آرايشي هاشو درآورد و مشغول شد ... سايه ي سبز زد پشت چشش و رژگونه ي آجري ... 

 ريمل مورد علاقه اشو زد به مژه هاش .. هموني که خاله ي عزيزش براش خريده بود .. همون خاله اي که الان شش ماهه نديدش .. مژه هاش پر شده بودن ... 

 رژلبشو برداشت .. خواست بازش کنه که نگاش روي مارک رژش ثابت موند ... اولين حرف روش H بود ... لبخند زد ... بي اختيار ياد حسين افتاد ... از کاري که ديروز انجام داده بود خبر داشت ... فکر نمي کرد حسين دعوا هم بلد باشه .. اما واقعا دلش واسه رزيتا ميسوخت ... دوستش بود ... دوستش داشت ... 

 رژ رو ماليد به لبش ... رژ لب صورتيش ... برق لب زد روش .. 

 آستيناي مانتوشو زد تا بالاي آرنجش ... 

 ديگه عالي بود .. هيچي کم نبود ... کيفشو گرفت تو دستش و از اتاقش رفت بيرون .. مهوش داشت اخبار نگاه ميکرد ... 

 -من دارم ميرم ..

 --باشه ..

 -شامم سالاد ماکاروني ميخوام ..

 --مگه آقا و خانم ميان ؟؟

 -چي ؟!!!!

 --ه..هيچي .. به سلامت ...

 -شام نميخواد درست کني .. با رفيقا بيرونيم ..

 کفشاي پاشنه بلندشو پوشيد و سري از خونه خارج شد .. 

 فکر همه جاشو کرده بود ... در اصلي آپارتمانو باز کرد و خارج شد ... تا سرشو بلند کرد چشاش خوردن به يه تي شرت مشکي ... روش يه z سفيد نوشته شده بود ... سرشو بلند کرد و با ديدن آريان وا رفت ... تمام نقشه هاش نقش بر آب شد .. با وجود آريان نميتونست کاري کنه .. 

 --سلام زهرا خانم ..

 با صداش به خودش اومد ... يه قدم رفت عقب و گفت :

 -س..سلام ..

 توي يه لحظه چشاي آريان گرد شد ... خيره شد به زهرا .. از کفشاش اومد بالا تر .. مانتوش .. آستيناش .. موهاش .. شالش ... صورتش ... 

 --چيکار کردي با خودت ؟؟؟ !!!!!

 براي يه لحظه ترسيد .. کمي شالشو آورد جلو تر ... 

 -ميخوام بم بيرون آقاي بازرس ..

 به لباساش اشاره کرد و گفت :

 --اينطوري ؟

 -نه اينا رو امتحاني پوشيدم ببينم تيپم چطور ميشه .. معلومه ميخوام با اينا برم ديگه .. 

 --نميذارم با اينا بري ..

 پقي زد زير خنده و گفت :

 -غلط کردي ... خر کي باشي .. 

 --خره!!! گشت ميگيرتت ...

 -به شما ربطي داره ؟؟؟ من از بچگي ارزوم بوده گشت يه بار منو بگيره ... الان موقعيت پيش اومده ديگه .. 

 يه دفعه يادش اقفتاد چيزي رو نپرسيده ..

 -بينم ؟؟ اصن تو براي چي اومدي اينجا ؟؟؟ 

 --با زن داييي کار داشتم ..

 --تشريف ندارن .. بريد رد کارتون ... 

 دندوناشو رو هم سابيد ... با دستاش محکم شال زهرا رو کشيد جلو و چرخيد سمت ماشينش و توي يک ثانيه از اونجا دور شد ... 

 به پنجره ي خونه شون نگاه کرد ... مهوش ايستاده بود و نگاهش ميکرد ... 

 سريع رفت سمت انتهاي خيابون ...

 هوا تاريک شده بود ... پشت درخت بزرگ نزديک خونه شون قايم شده بود ... نگاهش خيره شد روي وانت سفيدي که پارک شده بود جلوي خونه شون .. بدنه ي زنگ زده اي داشت .. ماشين پسر مهوش بود ... به ساعتش نگاه کرد ... 7:30 بود .. گوشيشو از جيب مانتوش دراورد و مشغول شماره گيري شد ...

 -الو ؟؟ 110 ؟ 

 --...

 -آقا بدبخت شديم خونه مونو دزد زده ... 

 --...

 -بله بله الان توي خونه اس ... 

 --...

 -مطمئنم ..

 --...

 -آدرس ؟؟؟ زعرانيه خيابون ...

 بعد از اينکه تماسو قطع کرد سريع رفت سمت آپارتمان .. درو آروم با کليدش باز کرد و رفت تو ... 

 پشت در خونه شون ايستاد ... گوششو چسبوند به در ... صداي ريزي ميشنيد ...براش قابل فهم نبود ... 

 ربع ساعت بيست دقيقه اي طول کشيد که صداي آژير ماشين پليس توي خيابون پخش شد ... با خوشحالي سه بار دورِ خودش چرخيد و به خودش افتخار کرد ... 

 -آآآقا .. آآآقا دزد توي خونه اس .. زندگيمونو بردن .. 

 سريع و بي صدا با کليدش درو باز کرد و همگي داخل شدن ... چراغو روشن کرد .. 

 اما هيچ کس توي خونه نبود ..

چشاش از روز تعجب باز باز مونده بودن ... تمام خونه رو با پليسا زير و رو کردن اما نه خبري از مهوش بود نه پسرش ... 

 مطمئن بود توي خونه هستن ... چون ماشين جلوي در بود ... وقتي از پنجره به بيرون نگاه کرد همون وانت درب و داغون رو دم در ديد .. خيالش راحت شد که توي خونه هستن ... خواست بره توي آشپزخونه که صدايي ميخکوبش کرد :

 --خانم شما اشتباه ميکنيد .. ميبينيد که ؟ کسي توي خونه نيست .. 

 -آقا من مطمئنم ... اونا توي خونه ان ..

 --خانم شما از کجا اينقدر مطمئن هستين ؟؟ همکارا همه جا رو گشتن ... اما کسي نيست 

 زهرا به نتيجه اي نرسيد ...

 فکرش به هيچ جا قد نمي داد ... با ناراحتي سرش رو تکون داد و گفت :

 -شايد من اشتباه کردم ..

 مردا رفتن سمت در .. زهرا باهاشون تا دم در رفت ... 

 --خانم لطفا از اين به بعد بيشتر توجه کنيد ...

 زهرا چيزي نگفت و سرشو انداخت پايين ... درو بست و تکيه داد به در..

 صداي زنگ تلفني رو شنيد ... نه از تلفن خونه بود نه موبايلش ...... 

 زهرا با تعجب به درِ آشپزخونه نگاه کرد ....

 جرقه اي توي ذهنش زده شد .. سريع دويد سمت آشپزخونه ... چرا زودتر به فکر خودش نرسيده بود ؟؟؟ تراس آشپزخونه بهترين جا واسه قايم شدن بود .. 

 يه ملاقه چوبي برداشت و محکم گرفت توي دستش ... درِ تراسو آروم باز کرد ..... با ديدن مهوش و پسر قد بلندي که پشت سرش بود و کاپشن مشکي رنگي تنش بود يهو رنگش پريد ... اومد جيغ بزنه که با دستمال سفيدي که قرار گرفت جلوي دهنش غافلگير شد ... فکر نمي کرد همچين چيزي همراهشون باشه... از حال رفت و ديگه چيزي نفهميد ...

 ***

 (ميترا)

 تا حالا بيشتر از صد بار به زهرا زنگ زده بود ... دلش شور ميزد ... خبر داشت که زهرا ميخواست چيکار کنه ...اتفاقا ازش ممنون هم بود ... نميدونست با چه رويي بايد علي رضا رو ببينه ...

*

با صداي مادرش از فکر و خيال بيرون اومد و سيخ نشست سرجاش :

--ميترا ؟؟؟ ميترا پاشو بيا ..

سريع از اتاقش بيرون رفت و خودشو به مادرش که توي پذيرايي نشسته بود رسوند و گفت :

-بله ؟

--گوشيت داره خودشو خفه ميکنه ..

-مرسيييي ..

سريع شيرجه زد رو گوشيش ... با ديدين اسم ماهک خشکش زد ... 

علي رضا بود ... ولي به اسم ماهک توي گوشيش شماره شو سيو کرده بود .. توي يه چشم به هم زدن گوشي رو برداشت و پريد توي اتاقش..زير لب صلواتي فرستاد و جواب داد : 

-ب..بله ؟؟

--سلام ميترا خانممم .

ميترا چشماشو محکم روي هم فشار داد و گفت :

-سلام . 

مکث کرد و گفت :

-چيکار داري ؟؟

--ديشب خيلي خوب بود ..

از يادآوري ديشب مور مورش شد ... خودشم ميدونست حسابي گند زده ... 

-آره خيلي خوب بود .. 

--من که خيلي شوکه شدم .

-منم بيشتر از تو شوکه شدم .

--معلوم بود ...

-تيکه پروندي ؟

--نه .. از رفتارت کاملا معلوم بود .. چايي رو پخش کردي رو قالي خونه تون ..

ميترا ديگه نتونست تحمل کنه ... سريع و محکم گفت :

-تو دختر نيستي..به خاطر همين نميتوني اين چيزا رو بفهمي..من بايد برم خداحافظ ..

و سريع تماسو قطع کرد .. نفسشو راحت بيرون داد و زير لب خدا رو شکر کرد ...

-پسره زبون نفهم .

ايندفعه با صداي مهتا از جا پريد :

--سلااااام آجييييييي ..

و در يک ثانيه مهتا خودشو انداخت توي بغل ميترا و محکم دستاشو حلقه کرد دور گردنش .. 

درحالي که ميخنديد چندبار محکم صورت ميترا رو بوسيد ..ميترا با خنده خودشو از مهتا جدا کرد .اونو روي تخت نشوند و گفت :

-صورت آجيتو کبود کردي دخترهههه ..

مهتا با صداي باريک و قشنگش گفت : 

--مگه بده آجيمو دوست دارم ؟؟

-معلومه که نه ..تو منو دوست نداشته باشي کي دوست داشته باشه ؟؟

مهتا زل زد تو چشاي ميترا و گفت :

--خوو همون پسره ديگه .

-پسره ؟!

--همون آقاهه که ديشب اومده بود ديگه ..

ميترا سري تکان داد و آروم گفت :

-برو لباساتو عوض کن ..

--ناراحت شدي ؟

ميترا لبخند زد و گفت :

-برو لباساتو عوض کن ..

مهتا ديگه چيزي نگفت و از توي کمد صورتي رنگش لباساشو برداشت و همونجا مشغول عوض کردن لباساش شد ... 

بي حوصله روي تختش دراز کشيد و به سقف اتاق خيره شد ... 

گوشيشو برداشت و هندزفريشو وصل کرد بهش و آهنگي رو انتخاب کرد ... 

ميونه اتيش بازيه چشماي قدم زدم 

شايد که باورت بشه معنيِ عشقو بلدم .

نگاه تبدارمو تو چشماي تو جا ميذارم .. 

به خاطر ديدن تو پنجره رو وا ميذارم .

يه معني تازه ميدي

به شعر دل سپردگي

با تو چه سبز و روشنم بي تو محاله زندگي

با تو چه سبز و روشنم بي تو محاله زندگي

--آآآآآآآآآآجييييييي ..

ميترا پريد .. هندزفري رو از گوشش درآورد و گفت :

-چيه ؟

--اين آهنگه رو ببين ... قشنگه ؟

سري تکون داد ..

تو که عروسکي تو که ملوسکي ديوونه ي اون چشاتم .

تو که با نمکي يه دونه اي تکي هر جا که بري باهاتم 

تو که جونمي مهربونمي ميخوام باهام برقصي

تو که نفسي واسه من بسي ميخوام باهام برقصي ...

با خنده به حرکات تند مهتا خيره شد ... مهتا همونطور که با اهنگ بالا و پايين ميپريد شروع کرد به خوندن :

--تو بهم بگو چجوري ؟ با من برقص و خودتو بهم بپسبون ..

ميترا داد زد :

-بچسبوووون .. 

مهتا بدون توجه به حرف هاي ميترا دوباره مشغول کاراي خودش شد ... ميترا با خودش فکر کرد " خوش بحالت مهتا با تمام وجودم دارم بهت حسودي ميکنم .. کاش جاي تو بودم " 

***

شالمو روي سرم مرتب کردم و از اتاقم زدم بيرون .. کيفمو که افتاده بود روي مبلوبرداشتم و رفتم سمت در .. مامان سريع دوييد سمتم .. يه نگاه به چهره ي خسته اش انداختم .. لبخند زدم و بوسيدمش :

-کليد ندارم ..زود برميگردم .گفتم جايي نري .

--کجا ميخواي بري ؟!

-ميخوام برم داروخونه مرکزي واسه نگار داروهاي قلبشو بگيرم .. ديشب تموم شدن ..امشبم که بايد قرصشو بخوره ..

--نمي خواد نيما گفت خودش ميگيره مياره ..

چونه اش شروع کرد به لرزيدن :

--الهي بميرم برا بچم ..ديگه حتي حوصله ي خودشم نداره ..

و بعد از زن اين حرف اشکاش از چشاش ريختن بيرون و و رفت سمت آشپزخونه ..

خدايا اين کارا يعني چي ؟؟؟ چي ميشه بفهمم اينا همش خوابه .. نگار همونطور سرحال و شاد برا خودش بچرخه .. نيما رو ديگه اينقدر غصه دار نبينيم .. ما همه مون اون نيماي شاد و شيطونو ميخوايم ... دلم براش تنگ شده .. من نميتونم با شخصيت جديد اطرافيانم کنار بيام .. واسم سخته ... با ناراحتي کيفمو پرت کردم روي مبل و رفتم سمت اتاق نگار .. درو باز کردم .. دراز کشيده بود روي تختش و يه مجله هم توي دستش بود و مثلا داشت ميخوندش .. با لبخند رفتم پيشش و نشستم روي تخت و گفتم :

-چطوري زن داداشم ؟

نگام کرد :

--بد نيستم ...

-بهش نگاه کردم :

--چيه ؟؟!! دلت واسه اون نگار تنگ شده ؟؟ اون نگاري که عشق نيما بود ؟؟ اون نگاري که نيما عشقش بود ؟؟ اوني که عاشق دخترخاله اشه ؟؟؟ 

آروم خنديد :

--منم خيلي دلم براش تنگ شده ...

دستشو گرفتم توي دستم :

-چي داري ميگي ديوونه ؟ تو هنوز همون نگاري ؟ هموني که عشق نيما و خواهر شوهرشه ..

واسه اينکه يکمي از اين فکر و خيال بيارمش بيرون ، خنديدم و گفتم : 

-اوووووه .. نيگاه کن قيافه شوووو .. نيماي بدبخت چه گناهي کرده تورو اين شکلي بايد ببينه ؟؟؟

لبخند زد و گفت :

--آره واقعا ..

-نگاه کن خودتم داري اعتراف ميکني ؟؟؟ 

بلند شدم دستشو گرفتم .. نشوندمش روي صندلي و گفتم :

-زن داداش ! تو حالت خيلي خوبه ..ببين تو الان چقدر راحت نشستي روي اين صندليه ؟؟ نگار تو حالت خوبه .. فقط بايد داروهاتو بخوري .. نبايد نا اميد بشي .. دنيا که به آخر نرسيده ..

--نيما ديگه نمياد طرف من ..

آروم دستمو زدم رو صورتش و گفتم :

-دختره از اين حرفا نزن ..که اگه نيما بشنوه ديگه تمومِ ...

خنديد ..

--حالا ميخواي چيکارِ منِ بدبخت کني ؟

-همون کاري که الان دوهفته اس انجامش ندادي .. 

هيچ عکس العملي از خودش نشون نداد ... داشت به خودش تو آيينه نگاه ميکرد ..

نشستم جفتش و گفتم :

-خووووب ..اول ابروهات .. مطمئنم نيما ببينت خيلي حال و هواش عوض ميشه .. تو خسته نشدي با اينا ؟

لبخند زد و چشاشو بست . قبل از اينکه کارمو شروع کنم چشام بستم و لبامو محکم گذاشتم روي گونه ي راستش .. 

بعد از يک ساعت با دستم کمرمو گرفتم و به بدنم کش و قوس دادم و گفتم :

-وااااي..دقيقا داشتم اسلوموشن کار ميکردم .. تا حالا هيچکدوم از کاراي اصلاحم اينقدر طول نکشيده بود .. نميخواي ببيني خودتو ؟ خيلي عالي شدي عشقمممم ..

آروم خنديد و چشماشو باز کرد .. به صورتش نگاه کرد .. خيره موند به ابروهاش ..

همونطور که به آيينه نگاه ميکرد گفت :

--کاش آرايشگر ميشدي ..

-اي کــــــــــــاش ..

از جاش بلند شد ..منم بلند شدم و محکم بغلم کرد و سرشو گذاشت روي شونه ام و گفت :

--اگه تورو نداشتم رزيتا چيکار ميکردم ؟

-نيما رو داري که ..

--عاشقتم خواهرشوهر مهربونم ..

سرشو بلند کردم و نگاهش کردم چشام توي چشاي مشکيش قفل شد :

-تو بهتريني .. 

لبخند زدم ازش جدا شدم ..نشست روي تخت و نگام کرد .. از اتاق رفتم بيرون و دوييدم تو اتاق خودم سريع لباسامو عوض کردم و در کمدمو باز کردم .. دنبال يه لباس خوب بودم واسه نگار..خوشبختانه سايزمون يکي بود .. از توي کمدم يه تاپ دوبنده زرشکي که روش چند تا نگين زده بودنو پايينش هم مدل کراواتي بود درآوردم و گرفتمش جلويِ خودم ... اين خيلي قشنگ بود ... حالا که هيچ کس نميخواست کاري کنه بايد خودم دست به کار ميشدم ... 

يه دامن مشکي هم دراوردم و از اتاق رفتم بيرون .. بدون اينکه دربزنم وارد اتاق شدم .. لباسارو گرفتم سمت نگار و گفتم :

-چطولن ؟؟؟

با خنده لباسا رو ازم گرفت و گفت :

--قجنگـــــن ..

-پس بپوششون ..

--هاااااا ؟؟؟!!!!

-فارسي گفتم ..لباسا رو بپوش ..

--اينا رو ؟؟؟

با سر تاييد کردم :

--چرت نگو رُزييييي ...

سرمو براش کج کردم و گفتم :

-به خاطر نيمــــا ..

سرشو انداخت پايين .. لباسا رو توي چنگش گرفته بود .. 

بعد از چند دقيقه سکوت گفت :

--باشششه .

خنديدم و گفتم :

-الهي من فدااااات ..

سريع از اتاق بيرون رفتم و گذاشتم لباساشو بپوشه ..

وقتي رفتم تو ديدم نشسته روي صندلي ميز توالت و داره به خودش نگاه ميکنه ..

-نبينم نگاري ناراحت باشه هاااا ..

بازم هيچ عکس العملي ازش نديدم ... ايستادم پشت سرش و دستمو کشيدم توي موهاي کوتاهش .. 

-آرايشم بکن .. 

نگاه کرد به روبه روش .. بي اختيار دستش رفت سمت رژي که من ميدونستم نيما ازش خوشش مياد .. خدايا فقط کاري کن اوضاع خونه بشه همون اوضاع قديمي ..

رژو گرفت سمت لباش ... دستش خشک شده بود تو هوا ..

زدم به شونه هاش و گفتم :

-چرا خشکت زد ؟؟ بزن ديگه .. 

رژو پرت کرد روي ميز و سرشو گرفت توي دستش و داد زد : 

--رزيتتتتا .. ولم کنننننن ..

لال شدم ..

--برو از اتاق بيرون .. 

--نگار ؟؟

سرم چرخيد سمت در .. نگارم به در نگاه کرد ...

--رزيتا برو از اتاق بيرون .. 

آروم سرمو تکون دادم و از اتاق رفتم بيرون .. نيما درو بست و من موندم پشت در .. تکيه دادم به در و اجازه دادم اشکام از چشام بريزن بيرون ... دلم به حاله نگار و نيما ميسوخت ... 

***

(زهرا)

با درد چشماشو باز کرد ... اطرافشو تار ميديد .. توي فضاي مرطوبي قرار داشت ... بوي بدي رو استشمام ميکرد .. به جرئت ميتنونست بگه بدترين بويي که تا به حال تنفس کرده همين بود .. 

دستاشو گذاشت روي زمين که دستاشو روي کاه حس کرد ... به زور خودشو بالا کشيد و کيه شو داد به ستون چوبي پشت سرش .. نميدونست چطوري رسيده به اينجا .. اون که فکر همه جا رو کرده بود .. اما حتي يک درصد هم نميتونست احتمال بده که مهوش همچين چيزي رو با خودش داشته باشه .. 

در باز شد ... زهرا توي اون تاريکي چيزي نميديد ... چراغ آفتابي روبه روي صورتش روشن شد ... با حرص چشماشو بست تا بتونه بعد از چند دقيقه به نور عادت کنه ... 

دستشو که گرفته بود جلوي صورتش رو به آرومي پايين اورد و آروم آروم چشماشو باز کرد .. 

با ديدن پسر مهوش ناخوآگاه شروع به لرز کرد .. 

با ترس خودشو جمع تر کرد و زانوهاشو جمع کرد توي بغلش ...

ترس از چشماي سبزش ميزد بيرون .. روشو گرفته بود يه سمت ديگه تا چشمش به اون پسر نيوفته ... 

پسر مهوش ، حميد ، روبه روي زهرا ايستاده بود ... زهرا براي يه لحظه به اون نگاه کرد ... 

حميد دست کرد توي جيب کاپشنش و گوشي زهرا رو دراورد و همونطور که ميرفت توي ليست مخاطبانش گفت :

--گوشيت تا حالا بيشتر از صد دفعه زنگ خورده ... اووووم .. رزيتا 6 ميس کال .. ميترا 7 ميس کال .. حسين 11 ميس کال ... طرلان 2 ميس کال .. 

با شيطنت به زهرا خيره شد و گفت :

--نه بابا ميبينم خيلي واسه همه مهم هستي که بعد از يه ساعت اينطوري دنبالت ميگردن ..ولي جات امنه .. کسي نميتونه پيدات کنه ... 

زهرا با ترس به حميد خيره ه شد .. 

-م..من ک..کجا..م ؟؟؟

--يه جاي خيلي قشنگ .. من و مهوش خيلي وقته اينجا رو برات آماده کرديم ...

نگاهي به اطرافش انداخت و گفت :

--ميبيني که .. زيادم بد نيست ...

زهرا با انزجار چشاشو بست ... راست ميگفت ..عالي بود .. اونجايي که نميدونست کجاست خيلي قشنگ بود ... 

بوي گندِ اون انباري داشت ديوونه اش ميکرد ...

-اون مهوشِ نامرد کجاست ؟؟ منو آورديد اينجا چيکار ؟؟ 

--آورديمت يکمي خوش بگذرونيم ... 

با اين حرف اشکاي زهرا از چشاش ريختن بيرون ... 

حميد قهقه زد و گفت :

--گريه ميکني قيافه ات خيلي بامزه ميشه ... 

زهرا سريع به اون نگاه کرد ... نميتونست با پشت دست اشکاشو پاک کنه ..چون دستاش بسته بود ... فقط دهنش باز بود .. 

-منو ول کن برم ... من به چه دردتون ميخورم ؟؟ گرفتن من چه سودي به حال شما داره ؟؟

حميد خواست حرفي بزنه که درِ انباري با صداي قيژي باز شد و مهوش با همون اخم و تخمش اومد تو و گفت :

--پول ..

زهرا با گريه گفت :

-پول ؟؟پول ؟؟ شما به خاطر پول منو گرفتيد ؟؟ مگه باباي من کم به تو پول ميداد ؟؟؟

--داري زيادي حرف ميزني .. حميد .. دهنشم ببند .. 

حميد با چسب کلفتي که از گوشه ي قفسه برداشت رفت سمت زهرا ..

زهرا اينبارم با ترس خودشو جمع کرد و گفت :

-ولم کن آشغاااااال ..نيا جلو ..

حميد بدون توجه به سر و صداهايي که زهرا راه انداخته بود جلو رفت و با يه حرکت چسبو چسبوند روي دهن زهرا ... 

به حدي سريع اينکارو کرد که زهرا شوکه شد و حتي نتونست سرشو به اطراف بچرخونه تا مانعش بشه .. 

همونطور که خفه جيغ ميکشيد و تند تند خودشو تکون ميداد خنده هاي مهوش و حميد شنيد که با هم حرف ميزدن و از انباري ميرفتن بيرون ... 

تمام بدنش ميلرزيد ... نميتونستکاري کنه ..فکرشم نميکرد همچين اتفاقي براش بيفته ... خودشو توي اوج تنهايي حس ميکرد ... 

الان ديگه کس نبود که بياد و کمکش کنه .. 

الان نه مادر و پدرش بودن و نه رزيتا و ميترا و نه حسين و نه آريان ... 

الان فقط زهرا بود و مهوش و حميد ...

همونطور که گريه ميکرد سرشو چسبوند به ستون و چشماشو بست و به حالِ خودش و خودخواهيش افسوس خورد .. 

از حالِ رزيتا به خوبي خبر داشت .. با حسين دعواش شده بود ..

اصلا نميدونست رزيتا براي چي اينقدر از حسين بيزارِ .. 

يادِ اون روزي افتاد که شماره ي رزيتا رو دو دستي داد به حسين ... اي کاش نميداد .. شايد اگه همچين کاري نميکرد مشکلات رزيتا کمتر ميشدن ...

شده يکي..حداقل براي رزيتا بهتر بود .. نميتونست ناراحتي خواهرشو ببينه ... 

اي کاش ميتونست با ميترا حرف بزنه .. دلش يه هم صحبت ميخواست .. اما کي بود که باهاش حرف بزنه ...

سرشو گرفت بالا و با اشک به سقف کاه گلي بالاي سرش خيره شد ... فقط خدا بود که الان ميتونست باهاش حرف بزنه ...

فقط اون بود ...

*

دلم شور ميزنه .. نميدونم چرا فکر ميکنم يه اتفاق بدي داره واسه زهرا ميوفته ..تا حالا نشده به زهرا زنگ بزنم و جواب نده .. 

شايد توي بعضي موقعيت ها جواب نده اما الان يه روزه هر چي بهش زنگ ميزنم جواب نميده ..

با ميترا هم حرف زدم اما اونم خبري ازش نداره و هر چي بهش زنگ ميزنه و پيام ميده جوابي دريافت نميکنه ...

صداي زنگ گوشيم بلند شد ..

-بله ؟؟

--سلام ..

-سلام چطوري ؟

--بد نيستم .. از زهرا خبري نشد ؟

-نه..تو چي ؟ ازش خبري نداري ؟ نشده بهت زنگ بزنه ؟

--نه به خدا .. هر چي بهش زنگ ميزنم جواب نميده .. 

-ميگم مادر و پدرش خبر دارن ازش ؟؟

--نميدونم ..

-خوب اونا حتما ميدونن دخترشون کجاست ديگه

خنديدم..

-هاها ..حرفا ميزني ميترا هاااا ... آخه اونا که اصلا نميدونن اسم دخترشون چيه .

خنديد..

--آره راست ميگي..

مکث کرد و جدي شد .

--حالا بايد چيکار کنيم رزيتا ؟؟ به خدا دل تو دلم نيست ..

-بريم درِ خونه شون .. مهوش که ميدونه کجاست ..ميخواد بره بيرون اکثرِ اوقات به اون ميگه ..

--بد فکريم نيست .. مهوش حتما ميدونه ..

-پس ميام دنبالت با هم ميريم ..

--نه .. علي رضا داره مياد..مهتا رو ببره بيرون ..

-اووووه ..شوهر خواهرِ ديگهههه .

خنديد ..

--ديوووونه .. بايد بايستم تا مهتا بياد .. تو برو من خودم ميام.. آدرسِ خونه شونو داري ؟

-نه..هيچ وقت نشد که برم پيشش ..

--آآرره ..هميشه هم از دستت شاکي بود .. آدرس رو برات اس ام اس ميکنم ..

-اوکي ..منتظرم ..

--خداحافظ ..

قطع کردم و گوشي رو توي دستام فشار دادم ..

يه بار ديگه زهرا رو گرفتم .. بازم جواب نداد .. اينقدر زنگ خورد تا قطع شد ..

استرسم به اوجِ خودش رسيده بود .. کيفمو برداشتم و از خونه زدم بيرون..

وقتي رسيدم درِ خونه ي زهرا اينا هنوز ميترا نيومده بود ..نميخواستم الان زنگشونو بزنم ..ميايستادم تا ميترا بياد بهتر بود .. 

يه بار ديگه شماره ي زهرا رو گرفتم.. 

بازم همون بوق هاي پشت سرِ همِ مسخره..

با افسوس و ناراحتي سرمو تکون دادم و به رو به روم نگاه کردم ... يه پژوي زرد رنگ پيچيد تويِ کوچه.. 

لبخند زدم و يکمي رفتم جلو تر .. پژو جلوي پاي من ايستاد وپولشو حساب کرد و پريد پايين ..

--سلام..

-سلام

--دير کردم..ببخشيد

-نه بابا..

--زنگشونو زدي ؟؟

به درِ خونه شون نگاه کردم و گفتم :

-نه.. گفتم تو هم بياي بعد ..

اونم مسير نگاه منو دنبال کرد و سرشو به معني اوکي تکون داد ... 

با هم رفتيم سمتِ خونه شون..

سرايدار جلوي در بود .. 

خواستيم بريم تو که سرايدار جلومونو گرفت..

--بفرما دخترم..

-سلام..بايد بريم بالا..

--خونهي کي دخترم ؟

ميترا جلو اومدو گفت :

--آقاي شاهد..

--نيستن دخترم..

من و ميترا با تعجب بهم نگاه کرديم..

-نيستن ؟؟

--نه دخترم نيستن..مگه نميدونيد چي شده ؟

ميترا بازم گفت :

--نه..مگه اتفاقي افتاده؟؟

پيرمرد سرشو با ناراحتي تکون داد و گفت :

--والله اين دختر خانواده شاهد ديشب پريشب بود پليسو آورد اينجا و گفت که خونه رو دزد زده و زندگيمونو بردن..

مکث کرد..

--پليسا همه جا رو گشتن.. اما نه دزدي بود نه وسيله اي کم شده بود .. هيچي ديگه پليسا ميرن ...اون دخترم از همون شب غيبش زد..الانم مادر و پدرش اومده بودن..مادرش حالش بد شد بده خدا رو بردن بيمارستان ..آقاي شاهد هم رفتن کلانتري...

واااااي واااااي وااااي واااااي .. رنگم پريد ... با دهني باز به ميترا نگاه کردم..

دو تا همون با هم گفتيم:

-واااااي ...بدبخت شديممممم مهووووووش..

با دستام جلوي صورتمو گرفتم اينبار ديگه اشکام از چشمام ريختن بيرون... بلند بلند گريه ميکردم..

ميترا هم مثله هميشه بي صدا گريه ميکرد ..

--کدوم کلانتري رفته ؟؟

پير مرد بيچاره که کُپ کرده بود گفت :

--ه..همين کلانتري محل..

سريع دوييديم سمت در خروجي و از آپارتمان زديم بيرون..سريع دستمو جلوي يه ماشين تکون دادم ..

اون راننده يبدبخت که يه پسرِ جووني بود جلوي پامون ايستاد..اونم شوکه شده بود..

با ميترا پريديم بالا..وقتي حالي خرابمونو ديد گفت :

--کجا ميري خواهرم ؟؟

نميتونستم حرف بزنم.. ميترا جاي من گفت :

--همين کلانتري محلتون...

اون بيچاره هم ديگه چيزي نگفت و با سرعت رفت سمت کلانتري..

به محضِ رسيدن منو ميترا با هم پريديم پايين و بدون توجه به اون راننده دوييديم سمت درِ کلانتري ..ميترا که سريع دوييد تو ولي من برگشتم و خواستم برم طرف اون راننده و پولشو بدم که ديدم نه خودش اونجاس نه ماشينش ... نميشد بيخيال بشم ...

رفتم سمت سربازي که اونجا بود و گفت :

-ببخشيد اقا يه پژوي مشکي همين الان ما رو پياده کرد شما نميدونيد کجاست ؟؟

--شما که پياده شديد رفت خانم...

-رفت ؟؟؟؟!!!!

--بله..

دوباره به جاي خالي ماشينش نگاه کردم.. 

ايشالله هر چي ميخواد خدا بهش بده .. 

دوييدم سمت درِ کلانتري و از يکي از سرباز هاي اونجا ادرسِ اتاقِ سرگرد رو گرفتم ..

بهم نشون داد ..

در زدم و وارد شدم...

ميترا نشسته بود رو به روي پدر زهرا و سرشو انداخته بود پايين معلوم بود داره گريه ميکنه..

آروم سلام کردم..

نشستم جفت ميترا ...جناب سرگرد نگام کرد و گفت :

--چي شده دخترم ؟؟ شما با اين اقا نسبتي دارين ؟

به پدرِ زهرا نگاه کردم.. يه پيرمرد که وسط کله اش تاس بود و ريش پرفوسوري هم روي صورتش خودنمايي ميکرد ..

به جناب سرگرد نگاه کردم و گفتم :

-ما دو تا از دوستاي دخترشون هستيم.. من فکر کنم بدونم ممکنه چه اتفاقي واسه ي زهرا افتاده باشه..

اشکام ريختن بيرون ..

ميترا هيچ حرفي نميزد ..

پدر زهرا گفت :

--دخترم ؟؟ تو ميدوني زهرا کجاست ؟؟

سرمو انداختم پايين...آروم گفتم :

-نميدونم ..

جناب سرگرد رو کرد به پدر زهرا و گفت :

--آقاي شاهد چند لحظه صبر کنيد...

به من نگاه کرد و گفت :

--دخترم هر چيزي رو که ميدوني بگو..

سرمو آوردم بالا و گفتم :

-آقاي شاهد يه پير زنِ مسني رو توي خونه شون استخدام کردن ..نه ؟

پدرِ زهرا نگام کرد و من ادامه دادم..

-اون پير زن اون چيزي نبوده که شما راجع بهش فکر ميکرديد و اين همه سال خونه تونو سپرده بوديد دستش..

--چي داري ميگي دختر ؟؟ مهوش الان چهارده سالِ که داره توي خونه ي من کار ميکنه..

-بله ميدونم.. دقيقا از وقتي که زهرا شيش سالش بوده اونو اورديد توي خونه تون تا بتونه به کاراي خونه رسيدگي کنه .. 

به ميترا نگاه کردم..جايِ من ادامه داد ..

--من و زهرا از دوم دبيرستان با هم دوستيم.. اقاي شاهد هم کم و بيش منو ميشناسن..هر اتفاقي براش بيفته به من و رزيتا ميگه ..

مکث کرد..

--چند روز پيش گفت به يه چيزي مشکوک شده..

اينبار سرگرد مشتاقانه به ما نگاه کرد و گفت :

--به چي ؟!

ميترا آب دهنشو قورت داد..

--گفت..گفت که مهوش رو ديده که داره با تلفن حرف ميزنه..

پدرش پريد وسط حرفمون و گفت :

--خوب اين کجاش مشکوکه ؟؟

--نه ديگههههه .. مشکوکه..چون زهرا گفته اون داشته با يه پسري که فکر کنم پسرِ خودش باشه حرف ميزده..ميگفت خونه واسه دزدي آماده اس .. 

من به جاش گفتم :

-اونم ميخواست کاري کنه که دستِ مهوش براتون رو بشه و بفهميد چطور آدميه ..تا اينکه همون زوري که شما با خانومتون ميريد بيرون ...مهوش و پسرش تو خونه دست بکار ميشن..اونطوري که سرايدار گفت زهرا پليس مياره خونه .. اما پليسا همه جا رو ميگردن .. ولي هيچي پيدا نميکنن ... سرايدار نديده زهرا از خونه خارج بشه .. الان هم زهرا گم شده .. 

سرگرد با ناراحتي سرش رو تکون داد و گفت :

--عجــــــــب .. 

پدرش با سردرگمي گفت :

--بابا به منم بگيد اينجا چه خبره .. چي شده ؟؟

سرگرد نگاهش کرد و گفت :

--کاملا مشخصه ... وقتي دخترتون توي خونه بوده .. و کسي هم ديده از خونه بزنه بيون ولي الان نيست .. من خودم به شخصه 99 درصد احتمال ميدم اينکار .. آدم ربايي باشه ..

من و ميترا با شنيدن اين کلمه وا رفتيم ... 

--وااااااي يا امام حسين ..واااااي زهرااااااا...

 (زهرا)

 با ناراحتي چشماشو بست و سرشو به ستونِ نمناکِ پشتِ سرش تکيه داد ..

 گوشيش روبروش بود ... ميديد که چند بار تا حالا زنگ خورده ..

 اما با اين دستاي بسته و دهن بسته چطوري ميخواست جواب تلفنا رو بده و بگه که کجاست ..

 به سيني که جلوش قرار داشت نگاه کرد ..چند ساعتي ميشد که اين سيني جلوش بود ...

 نون و پنير و آب ...به پنير نگاه کرد ..مطمئن بود کپک زده ...

 نون هم همينطور..

 آب هم نميتونست بخوره .. بيشتر به شير کاکائو شبيه بود تا آب ...

 با انزجار روشو برگردوند ... اون که اينها رو نميخورد..اگرم ميخواست بخوره با اين دهن و دستاي بسته ...خودشم نميدونست چطوري بايد ميخورد ...

 الان دو شب بود که توي اين خراب شده بود .. براش جاي تعجب داشت که چرا مهوش و پسرش با اون کاري ندارن ..مثله اينکه فقط ميخواستن اونو زحر بدن ....

 صداي ريزي به گوشش رسيد .. خيلي ريز ... انگار که چيزي داشت جا به جا ميشد .. 

 زهرا به دور و برش نگاه کرد ...

 همه جا پر از علوفه و کاه بود ....

 صدا دوباره به گوشش رسيد ...

 اينبار ترسيد دهنش هنوز هم بسته بود .. 

 اينبار چسب نبود .. با يه پارچه ي سفيد رنگ دهنشو بسته بودن ... پارچه اي که زهرا حتي نميتونست بوشو حدس بزنه ...

 احساس کرد چند تا از کاه ها از از روي زمين کنار رفتن ..خاک کوچکي بلند شد

 با ترس بهشون نگاه کرد ..

 هر لحظه کنارتر ميرفتن ...زهرا از ترس به خودش ميلرزيد .. 

 چند لحظه علوفه ها هيچ حرکتي نکردن .. 

 زهرا خيالش راحت شد که توهم ديده ..

 اما چند لحظه بعدش علوفه ها روي زمين پخش شدن و پشت بندش هم يه درِ چوبي دايره اي شکل محکم پرت شد طرفي ..

 زهرا جيغ خفه اي کشيد و چشاشو بست و باز کرد ... نه درست مي ديد .. 

 تعجب داشت از چشاي سبزش ميزد بيرون .. 

 علوفه ها و کاه ها باز هم با گرد و خاک کنار رفتن ... 

 زهرا حس کرد کسي داره مياد بالا .. بازم جيغ کشيد...دستمال جلوي دهنش نميذاشت صداش دربياد .. 

 با ديدنِ آريان که دستاشو گذاشت دو طرف دايره اي که توش بود و سعي داشت خودشو بالا بکشه نفسش تو سينه اش حبس شد ..

 اصلا نميتونست درست فکر کنه ... 

 لال شده بود ...

 آريان توي تاريکي با چشم دنبالِ زهرا ميگشت .. نميتونست پيداش کنخه .. براي اينکه از وجودِ زهرا مطمئن بشه چند بار اروم صداش زد ... 

 با صداي ناله هاي ريزي که شنيد لبخند زد ... مطمئن شد که زهرا اينجاست .. 

 به زور خودشو بالا کشيد ..چشماشو ريز کرد..تونست زهرا رو ببينه .. 

 يه دختر که تکيه داده بود به يه ستون چوبي ... 

 خودشو به زهرا رسوند .. دستشو آورد بالا و کشيد روي صورتِ زهرا .. دستش خورد به پارچه اي که روي دهنِ زهرا بسته شده بود .. محکم کشيدش پايين و گره شو از پشتِ سرش باز کرد ...

 زهرا تند تند نفس کشيد ... 

 زد زيرِ گريه ..

 آريان سريع از پشت بند هاي دورِ دستِ زهرا رو باز کرد ...

 ناليد : آ..آريان ..

 --زهرا ؟؟حالت خوبه ؟؟

 -منو از اينجا ببر ..

 --زنگ زدم پليسا دارن ميان ..از اينجا ميبرمت بيرون ...مطمئن باش ..فقط تحمل کن ..

 و با دو تا دستش دو طرف صورتِ زهرا رو قاب گرفت و همونطور که به چشماش خيره شده بود گفت :

 --تقصيره منه که زودتر نيومدم بالا ...

 -مگه اينجا انباري نيست ؟

 --نه..

 -نميتونم اينجا بشينم ...منو از اينجا ببر بيرون ..

 آريان دستِ زهرا رو گرفت و اونو از روي زمين بلند کرد .. مانتوي سبزش زيرِ نورِ ماه پيدا بود ..همون مانتويي بود که همون روز تنش بود ...خاکي بود ...کثيف و خاکي..

 زهرا رو برد جلوي همون گودالي که ازش بيرون اومده بود ..

 --بايد از اينجا بري پايين .. 

 -از..از اينجا ؟؟

 --تنها راهِ خروج همينه ..

 -آخه من چطوري از اين جا برم پايين ؟! خوب از اين در بريم که راحت تريم

 --فکر کردي به فکر خودم نرسيده ؟؟ وقتي اون پسره جلوي در لم داده و چرت ميزنه ..چطوري بريم بيرون ؟

 زهرا با ترس دستِ آريان رو گرفت و گفت :

 -باهام بيا..

 آريان سرشو آروم تکون داد .. خيلي آروم زهرا رو کشي طرفِ خودش .. موهاشو بوسيد و گفت :

 --هيچ ترسي نداره ..تو راحت ميري پايين .. بهت قول ميدم ..

 نذاشت زهرا از آغوشش لذت ببره ... سريع از خودش جداش کرد...

 زهرا هم نشست روي علوفه ها و آروم رفت توي اون گودالي ..

 آريان هم درِ چوبي رو برداشت و پشتِ سرش رفت توي گودال و در چوبي رو گذاشت..

 زهرا خودشو توي محوطه ي خاکي ديد .. بيشتر شبيه بيابون بود ..

 آريان سريع ايستاد پشتِ سرش ...

 زهرا هنوز هم گريه ميکرد...

 آريان سريع دستِ زهرا رو گرفت و خواست راه بيفته که صدايي ميخکوبشان کرد ..

 --آآآهااااي

 هر دو سرِجايشان ايستادند .. زهرا از ترس ميلرزيد .. 

 مهوش بود ...زهرا توي يه لحظه به عقب برگشت ..از چيزي که ميديد دهنش باز موند ..مهوش و چند نفر ديگه و حميد ايستاده بودن ...

 از تفنگي که دست يکيشون ديد رنگش پريد ..و يخ کرد ..اريان اينو به خوبي حس کرد ..

 آروم درِ گوش زهرا گفت :

 --نايست ..فقط بدو..

 -آ..آريان..اسلحه داره ..

 --بدو ..نايست ..

 زهرا هنوز هم همونجا ايستاده بود ...

 --ميگم برو..

 زهرا دستِ اريان رو محکم توي دستش گرفت و شروع به دوييدن کرد ..

 آريان شوکه شده بود ..ولي همچنان با زهرا ميدوييد ...

 صداي تيري زهرا رو مجبور کرد که سرِ جاش بايسته ... 

 به آريان نگاه کرد .. 

 اونم حرکتي نميکرد .. 

 خواست دوباره بدوئه که با تيري که خورد توي پاش جيغي زد و افتاد روي زمين ..

 دستِ آريان رو که رها کرد ..او هم روي زمين افتاد .. زهرا نميتونست بفهمه که چي شده .. 

 فقط نگاهش به تيري بود که خورده بود توي کمر آريان ..

 صداي آژير ماشين هاي پليسو شنيد ..نميتونستبلند شه ... صورتِ آريان خيس از عرق بود ... سعي کرد خودشو بکشونه روي زمين تا بتونه برسه به اريان .. فقط تونست نوک انگشتاشو بزنه به بلوز آريان .. نتونست هيچ حرکتي بکن ... چشماش بسته شد و ديگه چيزي نفهميد..

*

منو ميترا دو طرفِ تختِ زهرا رو گرفتيم و باهاش رفتيم سمت اتاق عمل ..

 هم آريان هم زهرا خونريزي شديد داشتن ...

 اينطوري که ميديدم وضع اريان بدتر از زهرا بود .. 

 زهرا رو بردن توي يه اتاق ديگه و آريان هم جاي ديگه ..من و ميترا همونجا ايستاديم پشتِ در .. 

 سرمو تکيه دادم به ديوار ...

 از پليسا شنيدم که مهوش و پسرش رو گرفتن .. يکي از افراديم که باهاشون بود کشته شده ...

 دو تا شون هم زخمي ...

 --کي فکرشو ميکرد اون پيرِ زنِ اخمو اينطو آدمي باشه ؟؟؟

 هيچي نگفتم ...

 --بدبخت زهرا ..

 نشستم روي يکي از صندليا و سرمو گرفتم بين دستام ..خدايا چرا اينطوري شد ؟؟؟ چرا زندگيمون داره اينطوري ميشه ؟؟اين از حال و روز نگار .. که روز به روز داره بد تر ميشه .. چند باريم ايست قلب داشت .. اينم از زهرا و اريان که با اين وضعيت توي بيابوناي اطراف شهريار بايد پيداشون کنن و زخمي بيارنشون بيمارستان ...

 با صداي جيغ و گريه ي زني سرمو اوردم بالا و از جام بلند شدم ...

 واسه اولين بار بود داشتم مادرِ زهرا رو ميديدم ..

 من و ميترا رفتيم سمتش و کمکش کرديم بشينه روي صندلي ... يه ليوان اب دادم بهش ..خورد ... يکمي اروم شد ولي هنوز گريه ميکرد ...

 بعد از دوساعت نشستن پشت در و منتظر بودن و گريه کردن در اتاق باز شد و خانم دکتر اومد بيرون ...

 همه مون رفتيم طرفش ... 

 --شما از همراهان اين دو نفريد که آوردنشون ؟؟

 -بله بله ..خانم دکتر حالِ دوستم چطوره ؟؟

 --زخمشون عميق نبوده.. خدا روشکر موفق شديم تير رو از پاش در بياريم ... الان همکارا منتقلش ميکنن ... ايشالا که بهوش مياد ..

 و بدون هيچ حرف ديگه اي از پيشمون رفت ... 

 ميترا دستاشو گذاشت روي صورتش و گفت :

 --وااااي خدايا شکرت...

 مادرِ زهرا هنوز هم داشت گريه ميکرد .. 

 خواستم برم سمتش که تختِ زهرا رو آوردن ..مادرش سريع دوييد سمت تخت و با زهرا همراه شد ...

 ميترا هم دنبالش رفت ..ايستادم همونجا ... 

 آريان رو خيلي وقت بود برده بودن توي اتاق عمل ..هنوز هم کسي نميدونست که اون چطوري سر از اونجا درآورده و فهميده که زهرا توي اون خونه ي خرابه اس ...

 با بيرون اومدن دکتر پيري که نسبتا چاق بود و داشت چشماشو ميماليد از روي صندلي بلند شدم و رفتم سمتش و گفتم :

 -حالشون چطوره آقاي دکتر ؟

 --شما از همراهانشون هستيد ؟

 -بله بله .. حالش چطوره ؟؟

 --تشريف بياريد ..

 چند لحظه سرِ جام موندم ...يعي چي شده ؟؟

 سريع رفتم طرف پدرِ زهرا و بهش گفتم دکتر کارش داره ...

 خودم نميخواستم برم ...

 رفتم سمت اتاقي که زهرا توش بود ... اونم رفت سمت اتاق دکتر ...

 ميترا و مادر زهرا پيشش نشسته بودن ... 

 منم رفتم پيششون و بهشون گفتم که دکتر ميخواسته چيزي رو بگه ... 

 دلم شور ميزد ..نميدونستم چي شده...

 چي قراره بشه

داشتم با گوشيم کار ميکردم ... ميترا اومد و کنارم روي صندلي آبي رنگ نشست و گفت :

--ميگما رزي .. دلم شور ميزنه ..

نگاهش کردم..

-چرا عزيزم ؟..

--به نظرت پدرِ زهرا دير نکرده ؟

راست ميگفت ..دير کرده بود ...چهل و پنج دقيقه اي بود که رفته بود توي اتاق دکتر و هنوز بيرون نيومده بود ..

-آره .. نميدونم چه خبره ..

--يعني واسه آريان اتفاقِ بديــ...

-ميترا فکر بد نکن .. ايشالله که اتفاق بدي نيافتاده ..

--خدا کنه ... اون پسر پسرِ جوونيه ..

آره ... از ما فقط چهار سال بزرگتر بود ...

پدرِ زهرا رو از دور ديدم که داره مياد سمتمون ... 

با ديدنش قلبم ريخت .. از چهره اش فهميدم که خبرِ خوبي رو از دکتر نشنيده ...

-ميترا پاشو اومد ..

ميترا سريع سرشو چرخوند با ديدن پدرِ زهرا از جاش بلند شد ..

رفتيم سمتش ... با ديدنِ چشماي پر از اشکش يقين پيدا کردم که اتفاق ناخوشايندي براي آريان افتاده ... 

-چي شده اقاي شاهد ؟!..

--براي آريان چه اتفاقي افتاده آقاي شاهد ؟!

نشست روي صندلي و گفت :

--چطور به خواهرم بگم ..

با اين حرف من و ميترا با هم گفتيم :

--تورو خدا بگيد چي شده آقاي شاهد ...

با صداي لرزوني گفت :

--دکتر گفت تير خورده توي کمرِ آريان ... نخاع...

ادامه نداد و زد زيرِ گريه ..

-وااااااي ..

ميترا ولو شد روي صندلي و ناليد :

--ياااا خدااااا

اشک جمع شد توي چشمام..با حرف بعدي آقاي شاهد از چشمام ريختن بيرون :

--دکتر ميگه ممکنه ديگه نتونه راه بره ..

و خودش هم با دستاش دو طرف صورتش رو گرفت و با صداي بلند تري شروع به گريه کرد ..

اصلا باورم نميشد ...

اصلا .. اصلا .. آريان ..

خداياااااا ..

***

از بعد از اون روز ديگه توي بيمارستان نموندم ...

از بيمارستان بدم ميومد ... 

روي تختم دراز کشيدم ...

تصميم گرفتم به حسين زنگ بزنم و بگم که حال زهرا خوب نيست ...

شماره شو گرفتم ...

" تلفن مشترکِ مورد نظر شما ... "

قطع کردم و بي حوصله گوشيو انداختم کنارم که افتاد روي زمين ...

--بيام تو ؟

-آره ..

در اتاقو باز کرد و اومد تو ...

--دارم با نيما ميرم بيرون ..مياي باهامون ؟؟

لبخندي زدم .. تو جام نيمخيز شدم .. دلم نميخواست باهاشون برم .. دوست داشتم تنها برن ...

-نه نگاري .. خودتون برين ...

--آخه چرا ؟..

-حسش نيست ..

--دوست داشتم بياي ..

-قربونت برم ..بريد ..خوش بگذره ..

--خيل خوب ... چيزي ميخواي بيارم برات ؟

-اسمارتيس ...

--اسمارتيس ؟!..

-اوهوم ..

خنديد و گفت :

--باشه ... خداحافظ

رفت و درو پشت سرش بست ..خوشحال بودم ..حالش بهتر شده بود ...

***

امروز وقتِ ملاقات بود...با مامان رفته بوديم بيمارستان و نيم ساعتي ميشد برگشته بوديم ..

به زهرا گفته بودن چه اتفاقي واسه آريان افتاده ..ناراحتي از توي قيافه اش پيدا بود ... از همون دقيقه ي اول ساکت نشسته بود و با هيچکس حرفي نميزد .. من و ميترا هر کاري ميکرديم تا حرف بزنه موفق نشديم ...

 مادرِ اريان ..يعني عمه ي زهرا رو هم ديديم ... 

اون که اينقدر گريه کرده بود چشماش قرمزِ قرمز شده بودن ...

با ديدن اون خانومِ نسبتا مسن اشک ريختم ... 

وقتي ميديدم چطوري داره واسه پسرش بي تابي و گريه ميکنه دلم هزار تيکه ميشد ...

علي رضا رو نديدم ..ولي حسين اومده بود .. برام مهم نبود که چرا ديروز گوشيش خاموش بود...واسه همين ازش نپرسيدم چرا گوشيت خاموش بود... اصلا به درک که خاموش بود ...به تو چه ربطي داره رزيتا...

بعد از عوض کردن لباسام رفتم پيشِ نگار .. درِ اتاقو آروم باز کردم ..خواب بود .. 

 دلم نميومد بيدارش کنم ...

 در اتاقو آروم بستم و رفتم توي آشپزخونه ... مامان داشت با تلفن حرف ميزد ... يه ليوان آب خوردم و از آشپزخونه زدم بيرون ... 

 ميدونستم مامان خوشش نمياد وقتي داره با تلفن صحبت ميکنه کسي مزاحم يا بهتره بگم فالگوش بايسته ..

 رفتم تو اتاقم .. به موقع رسيده بودم ..گوشيم داشت زنگ ميخورد ... سريع خودمو رسوندم بهش و جواب دادم :

 -بله ؟..

 --سلام رزيتا .. زهرا رو مرخص کردن ..گفتم بدوني ..

 -آريان چي ؟!..

 --نه..اون هنوز نه..

 -حالش چطوره ؟؟

 --هنوز نياوردنش بخش ..

 -تو ميري خونه ي زهرا ؟

 --نه .. مهتا خونه تنهاست .. ميرم خونه ..

 -خيلِ خب .. مواظب خودت باش ..

 --کاري نداري؟

 -نه ..خداحافظ

 --خداحافظ ..

 قطع کردم و يه نگاه به ساعت کردم .. 

 رفتم از اتاق بيرون ...

 مامان داشت تلوزيون نگاه ميکرد ....

 -بابا کي مياد ؟

 --بهش زنگ زدم ... الانا ميرسه ..

 -اوهوم ... نيما چي ؟!

 --نيما هم داره با بابات مياد ..

 -برم نگارو بيدار کنم ؟؟

 --رزيتا چي ميخواي ؟؟

 -اووه ..خداروشکر فهميدي .. داشتم ميمردم ...

 --خب چي ميخواي ؟!..

 -تلفن کي بود ؟

 --زن داييت .. 

 با خوشحالي گفتم :

 -زن دايي رقيه ؟؟

 --نه..عطيه

 -چيکار داشت ..؟

 مامان يه جوري نگام کرد که يعني به تو ربطي نداره .. يا فوضولي موقوف ..

 -مامان تروخدا بگو ديگه ..

 خم شدم و ليوان شربتي که روي ميز بود و مامان براي خودش درست کرده بود رو برداشتم و مشغولِ خوردن شدم ..

 --عطيه گفت به بابات بگمفردا پس فردا بيان برا خواستگاري .

 هر چي خورده بودم از دهنم ريخت بيرون و شروع به سرفه کردم

*

مامام دستپاچه شد .. با ترس چند بار محکم کوبيد پشتِ کمرم و جعبه دستمال کاغذيو گرفت سمتم و گفت :

--واااا..دختر چت شد يهو ؟؟

-زن دايي خودش گفت ؟!..

--آره ديگه ...پس کي ؟؟ البته من بهشون گفتم صبر کنن تا آريا هم از سربازي بياد...اما قبول نکردن ..گفتن بايد فرداشب بيان ..بيان ديگه نه ؟

-نميدونم ..

--بيان..

-بابا چي ميگه ؟؟

--باباتم راضيه ..نترس..بيان ؟

سرمو انداختم پايين و هيچي نگفتم ..

--دختر نخوابي ؟؟

وااااي مامانم چه گيري داده هااااا...نگاهش کردم ..

-چي بگم ؟؟

--بيان يا نه ؟؟

سرمو انداختم پايين..

-بله ..

تا اين کلمه از دهنم خارج شد مامان پريد طرفم و ملچ ملچ شروع کرد به بوسيدنم ...

--الهي مامان فدات شه رزيتاااا .. 

لبخند زدم و بوسيدمش ..يعني به خاطر ازدواجم اينقدر خوشحال شده بود ؟؟!!

واقعا که خودمم خوشحال بودم ... اين چند وقت از حس خودم نسبت به علي هم مطمئن شده بودم ... ميدونستم که عاشقشم ... از بعد از عروسي نيما فهميدم که عاشقشم ..اما نميتونستم از حس اون مطمئن بشم .. 

ولي الان ميدونم حسِ اونم عشق ..عشق..فقط عشق ..

همين و بس ...

صداي نگار از پشت سرمون اومد ..

--چي شده ؟؟

مامان بلند شد و رفت سمت نگار .. بوسيدش و دستشو گرفت و گفت : 

--اگه خدا بخواد تا چند وقت ديگه از دست اين خواهر شوهر غر غروت راحت ميشي ..

نگار خنديد و اومد سمتم ..

لبخندم محو شد ...دلم گرفت ... بخاطر نگار .. ميفهميدم که حالش خوب نيست ... ميدونستم حالش داره روز به روز بدتر ميشه اما سعي داره جوري نشون بده که انگار هيچ مشکلي نداره ... اگه حالش خوب بود الان جيغ و داد راه مينداخت و ميدوئيد سمتم و محکم بغلم ميکرد و ميگفت : خواهر شوهرم تکه ..

لبخند زورکي زدم و بغلش کردم .. بوسيدم و گفت :

--نمرديم و عروس شدن خواهر شوهرمون رو هم ديديم ... 

 خنديدم و محکم بوسيدمش و گفتم :

-خواهر شوهرت فدات شه ..

بي اختيار اشکام از چشام ريختن بيرون ... 

ازم جدا شد ..با تعجب نگام کرد :

--رزي ؟؟چرا گريه ميکني ؟؟

-ه..هيچي

اشکامو پاک کردم ...

نيما : چي شده ؟!..

از جام بلند شدم.. رفتم سمتِ نيما ...گونه شو بوسيدم و گفتم :

-سلام ..

نيما : چرا گريه ميکردي ؟؟ 

نگار اومد جلو و گفت :

--دلش برا من تنگ ميشه ..

نيما با تعجب گفت :

چي شده ؟؟!!!!

خنديد و خودشو به نيما نزديک تر کرد و گفت :

--برادر عروس بيا بريم کارت دارم ..

و پشت بندش هم خنديد ... منم خنديدم ..چشمکي بهش زدم .. و نيماي متعجب رو دنبالِ خودش کشوند و بردش تو اتاق ...

رفتم سمت اتاقم ... بايد اخبار رو به ميترا ميدادم .. تصميم گرفتم چند روز ديگه برم يه سر به زهرا هم بزنم ..

واقعا براش ناراحت بودم .. 

براي اون ..براي آريان ..

کي فکر ميکرد همچين اتفاقي براي اون بيافته ...

هيچکس ....

***

(علي رضا و حسين)

حسين يه بارِ ديگه حرفشو تکرار کرد .. 

--خجالتم خوب چيزيه علي رضا .. تو واقعا نميفهمي چه اتفاقي واسه اون سه تا دختر افتاده ؟؟ اون ميترا ي بدبخت که دلشو به کي خوش کرده .. 

و با دستش به علي رضا اشاره کرد...

--اون از اون رزيتاي بيچاره که فقط و فقط کارشه ناراحتي .. من موندم چطوري قبول کردم واردِ اين بازي بشم ؟؟چطوري تونستم خودمو راضي کنم اون دخترو اينقدر عذاب بدم ..؟.. اينم زهرا که الان افتاده روي تخت بيمارستان و داره ميميره .. 

کلافه دستي توي موهاش کشيد و گفت :

--فکر نميکردم تهش اين بشه .. واقعا برات متاسفم علي رضا ..

داد زد ...

--منِ خرو بگو فکر کردم ميتونم رو تو حساب باز کنم .. 

علي رضا : حسين ..آروم باش ..تهِ چي ؟؟ تازه اولشه ... ميترا تازه داره خام من ميشه .. زهرا کارش با توئه ... 

--من ديگه نميخوام ادامه بدم .. بگم غلط کردم خوبه ؟؟

علي رضا : ساکت باش تا منم حرف بزنم ..

حسين از جاش بلند شد و گفت :

--واقعا که پستي علي رضا ... چطور تونستي با ميترا همچين کاري بکني ؟؟ هاااا ؟؟ تو که ميدونستي اون بدبخت خودشو برات ميکشه ...چرا اينکارا رو باهاش ميکني ؟؟چرا ميخواي اذيتش کني ؟؟؟ چرا وعده هاي الکي پلکي بهش ميدي؟؟؟

اينبار علي رضا داد زد : 

علي رضا : خفه شووووو حسين ..

--من ديگه نيستم ...تو هم دست از اين کارات بردار .. همين الان ميرم همه چيو ميذارم کف دستِ ميترا تا بفهمه تا الان دلشو به کي خوش کرده ...

فرصتي به علي رضا نداد و سريع از خونه خارج شد... اعصابش بهم ريخته بود .. بايد از رزيتا هم عذرخواهي ميکرد .. بايد به رزيتا ميفهموند که همچين آدمي نيست... 

با اين سنش فقط گول خورد..... 

پول بود که گولش زد .. دختر در ازاي پول ....

رفت سمت خونه ي ميترا ...بايد همين الان همه چيزو به ميترا ميگفت ... بايد ميگفت که علي رضا چطور آدميه ...

***

(ميترا)

با ناراحتي درب خونه رو باز کرد و رفت تو ...مهتا دوييد سمتش و گفت :

مهتا : آجييييييييي... خورااااااااکيييييييي

ميترا با ناراحتي بغلش کرد ..يادش رفته بود براي مهتا لات بخره ..

بوسيدش..

--يادم رفت گلم ..ببخشيد

مهتا ناراحت گفت :

باشه ولي عصر بايد برام دوتا بخري

--باشه عزيزم ..هرچي آجيِ خوشگلم بگه ...

آروم خنديد و مهتا رو برد و گذاشت روي کاناپه تلويزيون رو روشن کرد و پرشين تون زد .. مهتا با ديدن پلنگ صورتي جيغ کوتاهي کشيد و شروع کرد به نگاه کردن ..توي يک ثانيه محو برنامه کودک شد .. ميترا آروم خنديد و رفت سمت اتاقِ مشترکشون ... 

در اتاقو باز کرد .مثله هميشه اتاق کاملا نا مرتب بود .. 

عروسک هاي مهتا ريخته شده بودن روي تخت ميترا و وسايلش هم ريخته بودن روي زمين ... 

رفت سمت تخت مهتا و رو تختيشو که بهم ريخته بود رو مرتب کرد و عروسک ها رو از روي تخت خودش برداشت و توي قفسه چيد ...

وسايلشو از روي زمين برداشت و توي کمدش گذاشت .. 

نشست روي تخت و شماره ي علي رضا رو گرفت ..

هر چي منتظر شد علي رضا جواب نداد ..

بي حوصله از جاش بلند شد و لباساشو عوض کرد .. 

از اتاق رفت بيرون .. زنگ خونه شون زده شد ... 

رفت سمت آيفون .. مادرش بود .. درو براش باز کرد و منتظر شد تا بياد بالا .. 

با ديدن مادرش که از آسانسور خارج ميشد رفت سمتش و پلاستيک خيار و کاهو رو ازش گرفت و برد توي خونه ..

يه راست رفت توي آشپزخونه و پلاستيکا رو گذاشت روي کابينت ... 

--از علي رضا چه خبر ؟؟هيچ نمياد اينجا ..

چي ميگفت ؟؟ ميگفت خودشم ازش خبر نداره ؟؟

شونه اي بالا انداخت و گفت :

-حتما سرش شلوغه ... 

--اين خيار و کاهو ها رو بشور .. بشين سالاد درست کن برا شام ..

سري تکون داد و گفت :

-باشه ماماني ..

مادرش رفت توي اتاق تا لباساشو عوض کنه ... 

ميترا خيارا رو برداشت و رفت سمت سينک .. بعد از سشتن خيار ها و کاهو ها ..اونا رو با يه سيني به پذيرايي برد .. روبه روي تلوزيون نشست و کنترل رو از مهتا گرفت و کانال رو عوض کرد که با جيغِ مهتا رو به رو شد ..

--نههههههههه .. الان نينجا دارههههههه ..

-آجي بذار منم يه فيلمي نگاه کنم ... ميخوام برات سالاد کاهو درست کنمااااا .. 

مهتا با ناراحتي از روي کاناپه پريد پايين و رفت سمت اتاقشون .. درو بست .. ميترا به صفحه تلوزيون خيره شد .. 

همزمان مشغول خرد کردن خيار هم شد .. 

نيم ساعتي گذشته بود که کارش تموم شد .. سالاد رو برداشت و برد توي آشپزخونه ..روش پلاستيک کشيد و گذاشتش توي يخچال ..

در يخپالو بست و از آشپزخونه بيرون رفت ... 

مادرش خوابيده بود .. مهتا هم توي اتاق بود ..

زنگ زده شد ... 

رفت سمتِ آيفون ...

با ديدن حسين استرس سر تا پاشو فرا گرفت .. تا حالا نشده بود حسين بياد درِ خونه شون .. 

با دستاي لرزونش گوشي رو برداشت و گفت :

-بله ؟!..

--ميترا بيا دمِ در .. 

-براي چي ؟!..

--کارِ مهمي دارم .. سريع بيا ..

-خوب بگو چيکار داري ؟

--بيا خودت ميفهمي .. 

و رفت سمت ماشينش ..

ميترا دودل بود ...نميدونست بايد بره يا نه ...

حرفاي حسين کنجکاوش کرده بود ... 

گوشي رو گذاشت سرِ جاش و رفت سمتِ اتاقشون .. 

مانتويِ مشکيشو از روي چوب لباسي برداشت و پوشيد ...شالشو زد رو سرش و بدون توجه به مهتا از اتاق زد بيرون ...

مهتا : اجي شکلاتــــ...

از اتاق رفت بيرون ... 

سريع درِ خونه رو باز کرد و رفت بيرون .. سوارِ آسانسور شد ... 

خاله ي علي رضا رو چند وقتي بود نديده بود .. از وقتي که اسباب کشي کرده بودن و از اين ساختمون رفته بودن ديگه نديده بودِشون ....

رفت بيرون ... ماشينِ حسين چند متر دور تر خونه شون پارک شده بود .. رفت سمتش .. درو باز کرد و نشست ...

حسين : سلام ...

ميترا آب دهنشو قورت داد و گفت :

-سلام ..تروخدا بگو چي شده ؟!..

حسين : خودتو کنترل کن ميترا ..

-حسين ؟ ترو خدا دارم ميمرم .. بگو چي شده ؟؟ چي ميخواستي بگي ؟؟

حسين : راستش ...راستش من ..

کلافه دست کشيد توي موهاي قهوه اي رنگش و به ميترا نگاه کرد و گفت :

حسين : در موردِ علي رضاس ..

با اين حرف ميترا وا رفت ..

-واااااااي ...چي شدههههه ؟؟!..

حسين : ببين ميترا ما همه مون گول خورديم ... همش تقصير من بود ..بيشتر از علي رضا گناهکارِ اين ماجرا من بودم ..من بودم که باعث شدم رزيتا اينقدر ازم متنفر بشه ..من بودم که باعث شدم زهرا اعتمادشو نسبت به همه از دست بده و بشه يه دخترِ...

سرشو چرخوند سمتِ ديگه و ادامه داد :

حسين : ببين برام خيلي سخته ..برات بگم موضوع چيه ..

ميترا که ديگه طاقتش تموم شده بود گفت :

-برو سرِ اصلِ مطلب ..

حسين سريع گفت :

حسين : بهتره از فکرِ علي رضا بياي بيرون..

ميترا با چشماي از حدقه در اومده جيغ زد :

-هــــــــــــــــــــــان ؟؟؟؟؟؟!!!!!!

حسين : چون اون ديگه تو فکر تو نيست .. از اولشم نبود ..

-حسينننننننننن ؟؟؟؟ چي داري ميگي ؟؟ هيچ معلوم هس ؟؟

حسين : اون از اول دنبالِ يه چيز بود ... منم باهاش بودم .. ولي الان ديگه نيستم .. 

اشکاي ميترا صورتشو خيس کردن..هق هقش شديد شده بود ...

-يعني چي ؟؟؟؟؟ اين حرفا يعني چي ؟؟؟مگه ..م..مگه علي رضا .. خودش نيومد خ..خواســـ...

حسين : ميترا گفتم که ... اون از اول هم بفکر تو نبود ... اصلا به تو توجه هم نداشت .. 

با صداي بلند گفت : 

-داري چرت ميگي ..داري چرت ميگي .. اينا همش مضخرفه ..مضخررررررففففففففف

حسين : ميترااااا ... من و علي رضا فقط دنبال پول بوديم .. فقط پول .. پول ... ميفهمي ؟؟!!..علي رضا در اِزاي تو و زهرا و رزيتا ميخواد پول بگيره ... قرار بود اون زهرِماريا رو نصف کنيم بينمون ....

ميترا صورتشو با دستاش پوشوند و بلند زد زيرِ گريه و ناليد :

-خداااااااااااااا

حسيسن : ميترا من ... من نميتونستم ..وقتي ديدم داره اينکارا رو با تو ميکنه جوش آوردم ..همين الانم از پيشِ علي رضا اومدم ... 

ميترا با گريه درِ ماشينو باز کرد و از ماشين پريد پايين و دوييد سمتِ خونه شون ... 

کيفِ پولشو برداشت و زنگ زد به آژانش و آدرس خونه ي علي رضا رو داد ... 

وقتي رسيد پايين پرايد سفيد رنگي جلوي خونه شون بود... سوار شد و گفت :

-لطفا سريع حرکت کنيد ..

راننده به ميترا نگاه کرد .. چشمي گفت و پاشو گذاشت روي گاز و حرکت کرد ..

سرشو تکيه داد به شيشه و چشماشو بست و اشک ريخت .. بدبخت تر از اونم پيدا ميشد ؟؟!!..

نه ..نميشد ..

چي فکر ميکرد و چي شد .. فکر ميکرد ديگه علي رضا رو براي هميشه داره ... 

با ايستادنِ ماشين از فکر و خيال در اومد .. با گفتن " صبر کنيد تا بيام " از ماشين پياده شد و دوييد سمتِ واحدِ علي رضا .. 

زنگ خونه شو فشار داد ... هنوز هم داشت اشک ميريخت.... 

علي رضا درو باز کرد ... 

ميترا با نفرت خيره شد بهش و گفت :

-فکر نميکردم اينقدر پست باشي علي رضا ... 

دستشو آورد بالا محکم خوابوند توي صورتِ علي رضا ..

راحت شده بود ... تند تند نفش ميکشيد .. اينقدر سريع اينکارو کرده بود که علي رضا شوک شده بود و نميتونست هيچ کاري کنه .. 

-خيلي آشغالي .. منِ خرو بگو دلمو به کي خوش کردم ...

بازم گريه کرد .. با هق هق گفت :

-دلمو شکستي علي رضا .... 

گريه اش شديد تر شد :

-خدا دلتو بشکنه ...

بدون هيچ حرفي دوييد از ساختمون بيرون ... تمام عشقش به علي رضا دود شده بود رفته بود هوا ...

ميترا با مهربوني گفت :

***

کي فکرشو ميکرد ؟؟واقعا کي فکرشو ميکرد اخرش اينطور بشه ؟؟؟ کي فکر ميکرد علي رضا همچين ادمي باشه .. حسين ؟؟؟ چطوري تونست با ما اينکارو بکنه ؟؟؟ 

ميترا که يک کلمه هم نميتونه حرف بزنه .. زهرا هم که فقط توي فکرِ آريانه ... 

آريان يه هفته اي ميشه که بهوش اومده ... به خاطر آسيب رسيدن به نخاعش ديگه نميتونه راه بره ... 

در کل حالِ هيچکس ديگه خوب نيست .. نگارم که همونطوره ...دکتر ميگه خوب نميشه ...ميتونه زنده بمونه اما نميتونه بچه دار بشه ... بدنش ضعيفه ..نميتونه يه بچه رو نه ماه توي شکمش نگه داره .. يا به خودش آسيب ميرسه يا به بچه اش .. 

نيما حالش بهتر شده ... ديگه خيالش راحته که ميتونه نگار رو داشته باشه ... شاد شده .. 

منم از اين بابت خيلي خوشحالم ... 

خودش ميگه وقتي نگار رو دارم ديگه هيچي کم ندارم ... بچه برام مهم نيست ... فقط نگار ..با داشتن نگار زنده ميمونم ...

زنگِ درِ خونه مون زده شد ... 

کسي خونه نبود ..خودم رفتم و جواب دادم :

-بله ؟

ميترا بود ..

ميترا : رزي درو باز کن ..

با شوق درو باز کردم و منتظر شدم تا بياد بالا .. وقتي رسيد ..دوييدم سمتش و محکم بغلش کردم .. 

-ميترااااااا .. ديوونه .... تو چت شده ؟؟؟ چرا هيچي نميگي ؟؟ 

اروم خنديد و گفت :

ميترا : آشخال ... بذار منم حرف بزنم .. 

سرشو انداخت پايين و گفت :

ميترا : اومدم باهات خداحافظي کنم ... 

با تعجب نگاهش کردم ..يکي آروم زدم توي صورتش که باعث شد اروم بخنده ..

-معلوم هست چي داري ميگي ميترا ؟؟!!..

سرشو آروم تکون داد و گفت :

ميترا : خوب ديگه .. نميتونم اينجا بمونم ..

چونه اش شروع کرد به لرزيدن و يه قطره اشک ريخت رو گونه اش ... 

ميترا : تهران داره خفه ام ميکنه رزيتا ..نميتونم اينجا بمونم .... تهران همش علي رضاس ... علي رضاس که داره خفه ام ميکنه ... ميفهمي ؟؟ اره ؟ هر کي رو ميبينم در نظرم علي رضاس .. همه شکلِ علي رضان .. حالم داره بهم ميخوره ... اون نامرد نابودم کرد رزيتا .. حالا فقط ميخوام برم ..

-ميترا درست حرف بزن ... اصلا به مهتا فکر کردي ؟؟ فکر کردي چطور ميخواد بدون تو سر کنه ؟؟ تو که ميدوني اون بدونه تو هيچ کاري نميکنه ؟؟ 

ميترا : مهتا هم بايد تحمل کنه ... هر چند وقت يه بار ميام تهران ..بهتون سر ميزنم .. 

دستاشو محکم گرفتم و گفتم :

-کجا ميخواي بري آخه ؟؟

ميترا : نميدونم...

شونه بالا انداخت و گفت : 

ميترا : اهواز .. کرمان .. يزد .. اروميه .. شايد شمال ..اصلا شايد رفتم بندر عباش .. هيچي نميدونم .. فقط ميخوام از تهران فرار کنم ...

اشکاي منم در اومده بودن .. 

ميترا : پيشِ زهرا هم رفتم .. ميخواستم ازش خداحافظي کنم ..

-ميتراااا .. چطوري دلت مياد از پيشِ ما بري ؟؟ چطوري ميتوني من و زهرا رو ول کني و بري به امونِ خدا .. ؟

ميترا : رفتم پيشِ زهرا .. 

گريه اش شديد شد ..

ميترا : خونه شون نبود ... از همسايه شون فهميدم کجاس ...

-هاااااا ؟؟؟کجاس ؟؟؟ توروخدا ميترا .. بگووو

ميترا : خودت بفهمي بهتره .. من نميتونم بگم ...

بغلم کرد ... همديگه رو بوسيديم .. برام سخت بود از ميترا جدا بشم .. گريه کردم .. بوسيدمش ... 

-خيلي بي وفايي ميترا ..

ميترا : ميترا فدات رزي ...

بوسيدم و دسته چمدونشو گرفت توي دستشو يه نگاه ديگه بهم کرد و گفت :

ميترا : هر جا که رفتم بهت خبر ميدم اجي ..

پشتشو به من کرد و رفت ..

رفت ...

رفت..

به همين راحتي ...

به همين راحتي من و ميترا از هم جدا شديم .. از هم دور شديم .. 

هنوزم داشتم گريه ميکردم ... رفتم توي خونه .... 

سريع رفتم توي اتاق ...

روي يه کاغذ نوشتم :

" دارم ميرم پيشِ زهرا .. نگرانم نباش مامان "

سريع لباس پوشيدم و رفتم توي آشپزخونه ... برگه رو با آهن ربا چسبوندم به درِ يخچال و از خونه رفتم بيرون ... 

با اتوبوس رفتم تا پيشِ خونه ي زهرا اينا ... 

با رسيدنم به اونجا سريع رفتم سمتِ واحدشون ... 

اما درش يه قفل کتابي زده بودن و اين نشون ميداد که کسي خونه نيست ...

ميترا گفته بود همسايه شون ميدونه کجان ..

زنگ خونه ي همسايه شونو زدم و منتظر شدم تا درو باز کنه .. 

يه خانمِ مسنِ چادري درو باز کرد و گفت :

--بفرما دخترم ...

***

جوني تو بدنم نمونده بود ... وقتي فهميدم زهرا کجاست نفسم بند اومد ... 

از تاکسي پياده شدم و پولشو حساب کردم و رفتم تو ... 

از خانمي که اونجا ايستاده بود پرسيدم :

-سلام خانم .. زهرا شاهد کجاست ؟؟ 

توي مانيتورش نگاه کرد و گفت :

--بايد برين طبقه دوم .. اتاق 419 ..

رفتم بيرون ... 

چند تا دختر با لباساي صورتي رنگ نشسته بودن روي صندليا و بدون هيچ حرف يا حرکتي داشتن به رو به رو نگاه ميکردن ... 

پير زنا و پير مردا توي محوطه با عصا راه ميرفتن ...

محيط خيلي بدي بود..

سريع خودمو رسوندم به اتاقي که زهرا توش بود ...

با ديدنش اشکام از چشام ريختن بيرون .. رفتم طرفش ... 

صداش زدم :

-زي زي؟؟؟ رزي فدات شه ... زهرا ..؟؟...نگام کن ..

اما اون هيچ حرکتي نميکرد و به بيرون خيره شده بود ... 

با دستم چونه شو گرفتم و گفتم :

-نگام کن ديگه خوشگلم ... 

نگام کرد .. چشماش سردِ سرد بود .. چشماي سبزش بي روح بود .. بي روح و بي جون .... 

-حرف بزن باهام .. زهرا ؟؟

زهرا : آريان ديشب اومده بود پيشم .. اينقدر حالش خوب بود .. 

-آريان ؟!..

زهرا : آره .. هر چي اصرار کردم پيشم بمونه قبول نکرد .. گفت بايد بره ...

اشکم داشت درميومد .. زهرا داشت هذيون ميگفت....

اخه آريان چطور ميتونست بياد پيشِ زهرا ؟؟

گونه شو بوسيدم که گفت :

زهرا : اتفاقا بوسيدم .. همين جايي که تو الان بوسيدي ....

به دسته گلي که جفتش بود اشاره کرد و گفت ک

زهرا : ديشب اريان بهم دادش .. 

بهش نگاه کردم .. دسته گلِ داشت خراب ميشد .. اين نشون ميداد که خيلي وقته اينجاس ..

-زهرا ؟؟ چرا يه دفعه اينطوري شدي ؟؟

زهرا : ميترا هم اومد گفت داره ميره مسافرت .. اريانم اينجا بود رزيتا .. 

با زاري چشامو بستم .. دستاشو گرفتم توي دستم و بوسيدمشون و گفتم :

-آجي ؟؟ تو چرا اينطوري شدي ؟؟ 

زهرا : بهم گفت دوستم داره ... گفت همه دارن دروغ ميگه و اون سالمه .. همه ي اينا رو بهم گفت .. خودِ خودش

سرشو چرخوند سمتِ پنجره و زيرِ لب شروع کرد به حرف زدن ...

ديگه نميتونستم اينجا بمونم .. فضاش داشت خفه ام ميکرد ... همونطور که ميکردم رفتم سمتِ درو از اتاقش رفتم بيرون ...

خدايا ... ديگه چرا با زهرا اينکارو کردي ؟؟؟

چرا ؟؟!!.. 

چرااااااااا ؟؟!!...

گذشت .. گذشت .. 10 ماه گذشت ...

10 ماه گذشت و ما از تهران رفتيم .. به خاطر بابا رفتيم زاهدان ... 

بهتر بود ... اصفهان برام خيلي تحملش سخت بود ..

 اونجا بود که با زهرا و ميترا آشنا شدم .. 

اونجا بود که با حسين و علي رضا آشنا شدم ...

تهران برام پر از اتفاقات خوب و بد بود ..

اونجا بود که فهميدم ميشه عشقو درک کرد .. اونجا بود که عشقو باور کردم ..

اونجا با علي بود که عشقو فهميدم ...

به نگار نگاه کردم که ايستاده بود جفتم و داشت بهم نگاه ميکرد ... 

از اون موقعي که دکتر گفته نگار حالش رو به بهبوده خيلي ميگذره .. ديگه نتونستن بچه دار بشن ... 

براي نگار و نيما خيلي سخت بود ... 

نگار نميتونست تحمل کنه ... 

صداي گريه ي آوين بلند شد ... نگار سريع رفت سمتش ... گرفتش تو بغلش و شيشه شيرو گرفت جلوي دهنش ...

به آوين نگاه کردم ..

يه دختر شيش ماهه ... 

تپل و خوشگل ...

از پرورشگاه آورده بودنش ... 

هيچ کدوممون از اين موضوع ناراحت نبوديم .. اتفاقا خوشحال هم بوديم ... 

آرايشگر بهم خيره شد .. 

لبخندي زد و گفت :

--مبارک باشه ..

صاف نشستم و خودمو توي آينه نگاه کردم .. خيلي خوب شده بودم .. 

دلم براي خودم سوخت .. چقدر براي اين روز نقشه داشتم .. 

با ميترا و زهرا ..

چقدر خوب ميشد اگه اونا هم بودن .. 

از جام بلند شدم .. 

لباسمو پوشيدم ... چون زيپش از کنار بود تونستم خودم ببندمش ... 

وقتي پوشيدمش تازه فهميدم چقدر عوض شدم ..

يه لباس دکلته سبز رنگ که دو تا بند با نگين هاي درشت بهش وصل شده بود ... 

و پايينش کمي پف بود .. 

کلاه گيسِ طلايي رنگي که فر بود روي سرم بود .. چون موهام کوتاه بود مجبور شدم کلاه گيس بذارم ... 

مشکلي نبود ..اتفاقا به نظرم اينطوري بهتر هم بود ..

نگار بعد از آروم کردنِ آوين گذاشتش روي صندلي و اومد سمتم چادرمو گذاشت روي سرم و گفت :

--علي بيرون منتظرته ... رفتم بيرون چند دقيقه بعدش بيا خواهر شوهر جونم ...

خنديديم و رفت سمتِ آوين .. بغلش کرد و از آرايشگاه رفت بيرون .. 

چند دقيقه بعد منم رفتم دمِ در ... 

فيلمبردار ايستاده بود دمِ در و داشت از تک تک لحظات فيلم ميگرفت ...

سرم پايين بود ... 

بوي عطر تلخي رو حس کردم ..

تلخ .. اما خوشبو ...

از تهِ دل بو کشيدم و سرمو گرفتم بالا .. محوِ من شده بود.. 

يه کتِ سفيد رنگ پوشيده بود با يه بلوزِ سبز و کراواتِ سفيد و سبز .. 

به چشماي مشکيش نگاه کردم .. همونايي که منو توي خودشون غرق ميکردن ...

به دسته گلي که گرفته بود جلوم نگاه کردم ..

گلاي زيرِ سفيد رنگ ...که دورِ برگاي سبز پيچيده شده بود .. 

گل رو ازش گرفتم ..

دستمو گرفت و کمک کرد از پله ها بيام پايين ..

رفتيم از آرايشگاه بيرون .. نشستم تو ماشين .. اونم نشست و حرکت کرديم ..

بايد ميرفتيم اتليه ..

با رسيدن به اتليه ديگه خودم از ماشين پياده شدم .. با هم رفتيم تو ...

چادرمو از سرم درآوردم و گذاشتم روي چوب لباسي ..

تازه داشت ميديدم .. 

سرمو انداختم پايين 

خدا رو شکر عکاس زن بود و من راحت بودم ...

چند تا عکسِ تکي گرفتم و علي هم چند تا تکي گرفت ..

يکي از عکساي دو نفره مون انتخاب کرديم که بزرگش کنن تا بزنيم به ديوار اتاق .. 

به نظرم بهترينشون بود ..

دراز کشيده بودم روي يه مبل و چشامو بسته بودم ... سرمو يه کم گرفته بودم بالا .. 

علي هم از بالاي مبل خيره شده بود به صورتم و دستشم گذاشته بود روي دستم که دسته گل توش بود ... 

بعد از گرفتن چند تا عکسِ ديگه رفتيم سمتِ خونه ي ما .. قرار بود عقد اونجا باشه ..

به خواسته خودم عروسي نگرفتيم .. همين عقد کافي بود ... 

قرار بود بعد از عقد بريم ماه عسل .. مشهد ...

با ورودمون به خونه همه شروع کردن به کِل کشيدن و رقصيدن ...و جيغ و داد کردن ...

دستِ علي رو محکم گرفته بودم .. لبخند لحظه اي از روي لبام کنار نميرفت ... 

نشستيم روي صندليامون ..

با اومدن عاقد همه ساکت شدن .. 

نگار ايستاده بود جفتِ علي .. ويدا هم طرفِ من و مينا هم وسط بود و داشت قند مياسييد .. 

به قرآن توي دستم نگاه کردم ..

سوره ي مريم برام افتاده بود ..

--عروس خانم وکيلم ؟

صداي ويدا اومد :

--عروس رفته گل بچينه ..

--عروس خانوم وکيلم ؟

ايندفعه مينا گفت :

--عروس رفته گلاب بياره ..

ديگه بار سوم بود .. عاقد گفت :

--عروس خانوم براي بارِ آخر ميپرسم ..وکيلم ؟؟

بسم الله گفتم .. اومدم جواب بدم که نگار گفت :

--عروس زير لفظي ميخواد .. 

به علي نگاه کردم و خنديدم .. 

يه چک پولِ صدي گذاشت توي دستم ... 

ايندفعه همه با هم خوندن :

--بيشتر.. بيشتر..بيشتر..بيشتر

خنديد و دست کرد توي جيبِ کتش و يه چگ پولِ صد تومني ديگه دراورد و بهم داد ..

بازم همه دخترا و پسرا با هم خوندن :

--کمه کمه کمه کمه...

علي ديگه بلند ميخنديد .. 

دست کرد توي جيب شلوارش و 500 تومن دراورد و گفت :

--بخدا فقط همينو دارم ديگه ..

اونم گرفتم و همه خنديدن ..

عاقد دوباره گفت :

--عروس خانوم براي بارِ چهارم دارم ميپرسم .. وکليم ؟

چشامو بستم و با لذت گفتم :

-بله ..

***

به علي نگاه کردم ..توي خواب معصوم تر از هميشه بود .. 

از روي صندلي بلند شدم و رفتم سمتش ..

کنارش دراز کشيدم و دستمو حلقه کردم دورِ کمرش ... 

نيمخيز شدم .. چشاش باز شدن ... 

نگام کرد..لبخند زدم بهش ...

--ساعت چنده رزي ؟؟

به ساعت رو به روي تخت نگاه کردم و گفتم :

-دوازده و نيم ..

چرخيد سمتم و دستِشو حلقه کرد دورِ کمرم و صورتشو چسبوند به صورتم و گفت :

--بگير بخواب ديگه دختر .. فردا با چه جوني ميخواي ساعت هفت بلند شي ؟؟

-بيدار ميشم نترس ..

خواستم بلند شم که محکم تر گرفتم و گفت :

--وقتي ميگم بخواب بگو چشم ..

خنديدم و گونه شو بوسيدم و گفتم :

-چشم آقاي من...

موهامو بوسيد ... 

هنوزم با گذشت دو سال از زندگيِ مشترکمون با اين بوسه هاش غرقِ لذت ميشم ....

دست چپمو گذاشتم روي سينه اش و خيره شدم توي صورتش ..

خواب آلودگي توي چشماش موج ميزد ...

خنديدم و گفتم :

-شب بخير ..

بوسه کوتاهي روي لبام نشوند و آروم گفت :

-شب بخير رزيتاي من ..

***

رسيدم به خط اخر دفترم ... 

بايد يه چيزي مينوشتم .. دفترِ خاطراتم تمام ميشد .. با پر کردن اين خط دفترم تمام ميشد .. دفتري که توي اين چند وقت همدمِ من بود ...

دفترو از اول نگاه کردم .. تما صفحاتش با نوشته هام پر شده بود .. با خاطراتم ... 

به گوشيم نگاه کردم ... 

ميترا پيام داده بود ..

" رزي دارم ميام زاهدان ... دوست دارم ببينمت ... ادرسِ خونه تو برام اس کن..منتظرم باش آجي "

لبخند زدم و آدرسمو براش فرستادم ..

بهش پيام فرستادم ..

" دفتري خاطراتمون داره تموم ميشه ..فقط يه خط جا داره .. بگو چي بنويسم ؟ "

بعد از چند دقيقه جواب اومد ...

" به پايان آمد اين دفتر ... حکايت همچنان باقيست "

باران کرمي

22/1/1392

ساعت 04 : 14

پايان