نام کتاب :  از سحر تا سحر

نویسنده : saba28 کاربر انجمن نودهشتیا

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw.98iA.Com

www.Forum.98ia.com

طراح جلد : nacm7114 کاربر انجمن نودهشتیا

ناظر : شبنم - ویراستار : se7en-1991 

به نام خداوند بخشنده و مهربان

من نمیدونم چرا باید هر روز سحر از خواب بلند بشم. مگه پادگان اینجا ... 

- کنیز من

- کنیز من

- زهرمارو کنیز من چرا این صداش خفه نمیشه. خدایا من چرا باید هر روز صبح صدای نحس این احمق را بشنوم. 

حالا باید برم همراه آقا ورزش صبحگاهی. وای نه. لباساموهنوز نپوشیدم. الانه که سرشو مثل خر بندازه پایین بدون درزدن بیا تواتاق

بلندمیشم تند تند لباس ورزش را می پوشم. هنوز صداش میاد. میگم این اگرحرف نزنه به خداکسی نمیگه این لال. اه اه مردشورتوببرن. دادمیزنم آرش خان اومدم اومدم. الهی بمیری که باید صبح سحری قیافه نحس توروببینم نه سرماحالیش نه گرما. از وقتی یادم میاد همین طور بوده. خب الان فرصت مرور خاطرات نیست ... 

از اتاق میام بیرون.  به به چه هوایی حیف این هوای بهاری که این(اه اه آرش خان)که اصلا نمیخوام اسمشو بیارم توش نفس میکشه. باورکن امروز خونم مباح اعلام میشه. راستی چرا صداش افتاده. مشکوک شدم. اهسته پله هارو میام پایین. بادقت نگاه می کنم به اطرافم. خیلی جالبه ازش خبری نیست همیشه پای پله عین میر غضب ها ایستاده بود. خوش به حال خانم جون که الان هفت پادشه را داره خواب می بینه. صدای حرف زدنش باموبایل از آشپزخانه میاد. حالا چرااین داره پچ پچ می کنه. از اونجایی که من اصلا فضول نیستم. رفتم کنار در ایستادم و حرفاشو بشنوم. 

آرش: میگم الان نه

می فهمی باید برم. منتظرمه. 

اه اصلا به توچه. 

میگم نمیام. حالا بعد. باشه دیگه قول قول. چشم عزیز دلم. بای هانی

من: جانم!عزیز دلم، این از این حرف ها هم بلد بود ما نمیدونستیم. اه اه هانی و مرض. هانی و درد. هانی و زهر مار. میرم تو آشپزخانه 

من: سلام

آرش: سلام صبح کنیز من بخیر. خوبی کنیزک!

من: ممنونم. (این هروز تکرار میکنه. شیطونه میگه بزنم فکشو بیارم پایین. حالا من چرا اینقدر لات و الوات شدم خودمم موندم. هنوز توفکرم دارم بهش فحش میدم که با پوزخند نگام میکنه. )

آرش: بیا بریم دیرمون شد

یک دو سه چهار. یک دو سه چهار. حالا همش تکرار میکنه. درد، زهرمار. 

آرش: امروز چرا بلند جواب نمیدی؟ چه مگرته کنیز من. 

اینو میگه قاه قاه میخنده. نه خیر مثل اینکه حال این خیلی بده. خداشفاش بده. 

یک ساعت ورزش میکنیم. تموم بدنم خرد وخاک شیره. با من اضافه وزن که هیچ کم مونده بی وزن بشم. 

حالا دارم دوش میگیرم. چرا چون آرش خان فرمودن. آقا از بوی عرق بدشون میاد. اه اه چندش. مثلا میخواد بگه من ادمم. بابا فهمیدیم. شماسرور و تاج سر همه اید. خدادمرگ بده منو از دستت راحت بشم. راستی این صبحی با کی حرف میزد؟همچین می پرسم انگار تموم افراد مکالمه کننده باهاش را می شناسم فقط این یکی ناشناس مونده. منم خل شدما. همش دارم تو مغزم با خودم حرف میزنم. عادت بدیه. از وقتی یادم میاد همین طور بودم. خب باید بیام بیرون برم صبحانه و بعدش معلم محترم میاد. 

درس امروز شروع شده و معلم طبق هرروز داره نکات کلیدی درس را می گه. منم تند تند نت برداری می کنم. امسال کنکور دارم وحسابی باید درس بخونم تا بتونم رو پای خودم بایستم و از شر این آرش خان(اه اه حالم بهم میخوره. اصلا اسمشو میزارریم کله کدو)راحت بشم. این چند سال همش شاگرد اول بودم البته به لطف معلم های خصوصی چون کله کدو نمیزاره برم مدرسه و فقط منومیبره برای امتحانات. دلم میخواد چندتا دوست داشته باشم. البته بچه های فامیل هستن اما ارتباط با آنها برای من ممنوع است. فقط درحد میهمانی آنها رامی بینم که اونم بیشترپیش خانم جان میشینم ونظاره گر بقیه میشم چون اونها باهم صمیمی اند ومن بین آنها غریبه هستم. صدای خنده هاشون میاد. دارن سر به سر هم میزارن. البته دخترا بیشتر دوست دارن خودنمایی کنن و برای پسرا جلب نظر. همه غیر از من. نگاهی به سمت راست پذیرایی می اندازم جاییکه آرش نشسته و فریباداره براش ناز می یاد. اخه مگراین آرش چی داره که همه رو جذب خودش می کنه. نمیدونم شایدمن کورم ونمیبینم. اه دختره جلف. بسه حالم بهم خورد. 

با صدای خانم جان به خودم میام. دخترم توفکری؟ از درسات چه خبر؟با آرش راحتی؟

بالبخند سرمو به سمتش برمی گردونم و میگم همه چیز خوبه. 

وای من دوباره رفتم توفکر. و باخودم حرف زدم. خب جالبه نت هم می نویسم. امروز امتحان دارم ساعت دو بعد از ظهر و معلم راضی ازدرس های من تعطیلی کلاس را اعلام می کنه. به ساعت نیم نگاهی می اندازم. یک ربع به دوازده. نزدیک وقت ناهار. معلم رفت وفکر من هنوز تو اون مهمونی. چقدر دلم میخواست راستشو به خانم جان بگم. بگم که من از آرش متنفرم. بگم منو اذیت می کنه. بگم جلوی شما همش تظاهر می کنه. اما نشد که بگم یعنی دلم نیومد. 

خب از خیال میام بیرون و راهی اشپزخونه میشم. هنوز آرش نیومده. من موندم خیلی از من خوشش میادباید شام وناهار کنارمن بخوره. احتمالا دیونه است. 

- کنیزک ... 

کنیزک ... 

- کنیزک ... 

یهو داد میزنه کنیزک. ای مرض. ای درد بی درمون. از جام دو متر می پرم هوا. این رسما دیونست به خدا. 

بله ارش خان. 

قاه قاه میخنده و لذت می بره از اینکه من ترسیدم. 

من: سلام

آرش: میخواستی ده سال دیگه سلام کنی؟کجایی توهپروت. منتظر شاهزاده رویاهاتی. 

اینو میگه و دوباره میزنه زیر خنده. منم برای اینکه بدترنکنه واکنشی نشون نمیدم. نرگس خاتون امروز ماکارانی پخته. اخ جون. 

نرگس خاتون کارهای خونه رو انجام میده. 

ناهار رو میخوریم و بهم میگه باید باهم بریم برای امتحان و بعدش خرید. 

وای نه خرید ... 

دفترمو برای اخرین بار می خونم. مطمئنم از خودم. فقط مونده این امتحان اخری تا زمان کنکور. 

اخ جونمــی جـون. بعدش دانشگاه و دوستان و محیط جدید و شر این کله کدو کم. اصلا میتونم برم سرکار وبرای همیشه از اینجا برم. امروز که کنکور تموم بشه میشینیم خاطرات این چند سال را می نویسم. تا فرصت هست تا اینکه بدونم من از آرش متنفرم همیشه متنفرم. 

دوباره داره صدای نحسش میاد. 

آرش: کنیزک کنیز من نمیای دیرمون شد. 

بجنب دختر کلی کار دارم منم درسام مونده. نیای می رم و درس رو می افتی و مجبوری سال بعدم پشت کنکور

بمونی. 

از ترسم تند تند مقنعه رو درست می کنم. با صدای بلند می گم اومدم. 

توراه یک آهنگ گذاشته که من ازش متنفرم !چرا؟چون اهنگ مورد علاقه اونه. همش همین اهنگ رو گوش میده 

فکرکنم چهار سال میشه. از وقتی آرش رفت دانشگاه. 

آهنگ میخونه و آرش توحال خودشه. غلط نکنم یه چیزیش میشه این. برخلاف همیشه که کلی توراه کل کل می کرد امروز ساکت. البته من که می دونم این ارامش پیش از طوفانه. چون اینجا آتش بست نیست آتش هست. 

خب رسیدیم مدرسه و من پیاده میشم. حتی جواب خداحافظی منو نمیده. 

میرم داخل مدرسه. جلوی در سالن جمعیت زیادی ایستادن و منتظرن درب سالن باز بشه. راستی من تو بهترین مدرسه غیر انتفاعی درس میخونم. یعنی امتحان میدم. چون آرش با شوهر مدیر اینجا دوست صمیمی اند و من فقط میام امتحاناتم رو میدم. البته خانم جون نمیدونه. فقط من و آرش میدونیم. که منم تهدید شدم اگربگم روزگارم سیاه میشه. 

همه در حال خرخونی هستند و من الاف دارم به چرت و پرت فکر می کنم. فکرکنم دارن بچه هارو به صف می کنن. خب منم زفتم توصف. بچه ها منو نگاه می کنن انگار شاخ روی سرم سبزه. منم اهمیت نمیدم. اسم منو میخونن باید برم کلاس یک صندلی هفت. 

خب امتحان شروع شده و من درحال نوشتنم. جوابهارو بلدم. بیست میشم مثل همیشه. ایول مهتاب !

راستی من مهتاب پارسا هستم. البته فامیلیم قبلا چیز دیگه ای بوده که اینم به لطف این کله کدو(آرش خان)تغییر کرده و شده هم فامیل خودش. البته چراش رو نمیدونم. از وقتی اومدم تو این خونه خیلی چیزها برام سواله. نگاهی به اطراف می اندازم. همه درحال نوشتنن و منم مثل همیشه هم می نویسم هم تو فکرم با خودم حرف می زنم. نمیدونم حسن منه یا عیب. 

امتحان تموم شد. اخیــش راحت شدم. رفت تا کنکور. 

منتظر ارش ایستادم. وقتی با ماشینش میاد حسرت رو توچشم های بچه ها میخونم. همه فکر می کنن نامزدمه. اما دریغ که نمیدونن ما به خون هم تشنه ایم. امروز به نظرم کمی دیر کرده. اصلا از صبح اول صبح این مشکوک میزنه. کم کم دارم نگران میشم. دلم شور میزنه. همش فکر میکنم خبر بدی قراره اتفاق بیافته. خدا بخیر کنه. 

ماشین آرش از دور میاد. دوباره سلام می کنم و با سرجواب سلام منو میده و دوباره همون آهنگ شروع می کنه به خوندن

چی میشه که یک کبوتر و بازبسازن عشق و برن به پرواز

اخه این رسم این زمونست کبوتربا کبوتر باز با باز

چه کنم فاصله مون زیاده این تو سواری و منم پیاده

رنگ چشات این دلم رو برده یک روز خوش به این دلم نداده

همیشه بهارم خوابتو هرشب می بینم

به اینجا که میرسه. با عصبانیت ضبط را خاموش می کنه و میگه امتحان خوب بود. منم مثل خودش با سر جواب میدم. 

آرش: زبونتو موش خورده. میگماکنیزی داری برای خودت بزرگ میشی

من: پ ن پ میخواستی کوچیک بشم. 

آرش میخنده و میگه خوب زبون داز شدی. چندوقته ادمت نکردم. باشه طلبت. 

منم یک لبخند تحویلش میدم با یک پوزخند یعنی تو هیچ غلطی نمیتونی بکنی. 

آرش: باید بریم پیش خانم جون کار مهمی باهات داره. 

منم ذوق می کنم و میگم راست میگی و در جوابم میشنوم که ارش میگه مگرتا به حال از من دروغ شنیدی

(خداییش تاحالا کلی منو اذیت کرده اما دروغ نگفته)منم میگم کم نه؟

دندوناشو به هم فشار میده و تا خونه خانم جون سکوت می کنه. 

خانم جون مادر یزرگ پدری ارش میشه و من یعنی مهتاب نوه خواهر خانم جون میشم. آرش کلا تو نوه های خانم جون از همه محبوب تر و دلسوز تره. البته برای همه جز من. البته در ظاهر خوب بلده نقش بیاد. 

می رسیم و آرش با کلید خودش درب و باز می کنه و میریم تو. 

خانم جوت تو حیاط نشسته و به محض دیدن ما برای من اغوش باز می کنه. منم از خدا خواسته می پرم بفلش و حسابی می بوسمش. 

آرش: یکی مارو تحویل بگیره. البته مگر این آفتاب خانم بزاره آهان سایه نه خورشید نه ماه نه کهکشان نه سیاره نه ... 

همین طور ادامه میده که خانم جون با لبخند بهش میگه حسود خان مهتاب جون. یک کلمه بگو یک تریلی اسم از دهنت در نیار. همیشه همین طوره هر اسمی رو غیر از مهتاب میگه. آرش می خنده و همگی میریم داخل خونه. 

عصرونه با کمک خدمتکارخونه حاضر میشه ومن از لج آرش بهش کمک می کنم. اونم جلوی خانم جون نمیتونه چیزی بگه. جانمـــی جـان حالا حرص بخور من کیف کنم. 

خانم جون:  آرش مادر کاری که مامانت گفت انجام دادی ؟

آرش:  نه کار خودتونه. 

خانم جون: باشه مادر. مهتاب جان

بدو میام پیششو میگم جانم. 

خانم جون: جانت بی بلا مادر. باید یک چیز مهم بدم بخونی و بعد نظرتو بگی. 

من: باشه

آرش: حالا نمیشه بعداز کنکورش

(نمیدونم چرا آرش کلافه است. خب چه چیزیه که اونم خبر داره)من: حتما خانم جون بهتر صلاح میدونه. 

آرش چپ چپ نگام میکنه تا اینکه میاد چیزی بگه که خانم جون میگه باشه. 

الهی بمیری. جز جیگر بزنی پسر. اخه مگرتو فضولی. 

همین طور تو خودم دارم فحشش میدم که خدمتکار خونه برای خوردن عصرونه صدام میزنه 

ومن دارم از فضولی میمیرم که چه چیزی بود که تا بعداز کنکورم به خاطرش باید صبر کنم. 

خب روز ها به همین منوال می گذرند و من با تموم توانم درس میخونم. دو روز به روز کنکور مونده و آرش هم کمتر سر به سر من میزاره. الانم وقت استراحت و من بازم غرق درخیالات خودم که صداش میاد. 

آرش: سلامت کو؟

من: سلام. خوبین؟از خانم جون چه خبر ؟کی میشه یریم خونه اش

آرش: اونم به وقتش تو باید فقط حواست به کنکورت باشه

(خدایا این چقدر دلسوز شده. یک لیوان ابمیوه هم دستشه. چه چشمکی هم میزنه. حتما برای من آورده)

آرش: بیا اینو بخور خستگی در بره بعدش هم با هم بریم پارکی جایی

- نه دیگه رسما چشمام گرد شده. این چقدر مهربون شده امروز. لیوان را میگیرم. چقدر خنک. واقعا تو این هوا می چسبه. شربت را یک نفس تا ته میخورم که متوجه نگاه های خبیثانه آرش می شم که داد من به هوا میره که

سوخـــتم !

آرش فرار را برقرار ترجیح میده و من شیرجه میزنم سمت آشپزخونه. خدا لعنتت کنه. وای سوختم. حالا هرچی اب می خورم مگر خوب میشه!تلافی می کنم باید حالشو بگیرم. هنوز خوب نشدم که صدام میزنه تلفن باهات کار داره!خب معلوم کیه. خانم جون فقط به من زنگ میزنه. پشت گوشی کلی قربون صدقه من میره(به جای این حرف ها بیا منو از زندان این دیو در بیار)البته میدونم ناشکری نباید کرد منم جواب محبت هاشو میدم. بعداز کلی سفارش برای کنکورم بلاخره رضایت به خداحافظی میده. خوشحالم که یکی هست که هوامو داره. خداراشکر. 

راستی بنا به پیشنهاد آرش مبنی بر پر رفت و آمد بودن خونه خانم جون من اومدم تو قلعه این دیو دوسر و مجبورم باهاش سر کنم. تا کنکور تموم بشه و برم خونه خانم جون. آرش یه خونه ویلایی طرفای شمیرانات داره که گاهی اوقات مهمونی هاشو انجا برگزار میکنه. البته این چند وقتی که من اینجا بودم همه چیز تعطیل بود. پدر و مادر آرش به دلایل کاری مسافرتن و اون با خانم جون زندگی می کنه. تک پسر و تک فرزند خانواده و عزیز دل خانم جون. آرش دوتا عمو به محمد و داوود داره. عمو محمد دوتا دختر و یک پسر داره و عمو داود دو تا پسر. 

در ضمن چهار تا هم عمه داره به نام های مریم ، منیر، مرضیه ، منصوره. دوتا عمه اول هر کدوم دوتا دختر دارن. عمه مرضیه دوتا پسر و منصوره یک دختر و یک پسر. آرش نوه اول خانواده است. همه دوست دارن بشه دامادشون. البته باتموم مهربونی آرش محل هیچ کدوم از دخترها نمیده. 

با صدای نحسش از فکر میام بیرون. 

- کنیزک کنیزی سوختی دلم خنک!

- من اسم دارم مهتاب اگر میخوای جوابتو بدم اسممو بگو. 

- واقعا. کنیز بود کنیزهای قدیم. سرشونو بلند نمیکردن. 

- من کنیزت نیستم اینوبفهم. 

- هستی تا اخر عمرت هستی تا من زنده ام هستی

(خدایا این با من چه دشمنی داره که دست از سر من برنمیداره)

برای این که تلافی کنم باید برم تو اتاقش. البته وقتی داره نقشه هاشو می کشه! به فکر خودم یه لبخند میزنم و بهش میگم من باید برم درس بخونم. 

بعداز ظهر شده و من تقریبا دروس عمومی را تموم کردم. چهار بار دوره کردم تا الان. خب از اتاق میام بیرون. میرم به سمت اتاق آرش میدونم الان درحال استراحته. میرم داخل با یک لیوان اب یخ و تمومشو خالی می کنم توی صورتش. از جا می پره و میگه به خدا می کشمت! من بدو آرش بدو. تموم دور باغ را میدویم تا بلاخره خسته میشه از دویدن و شروع می کنه به تهدید کردن. منم بلند بلند می خندم. تا اینکه دوباره شروع به دویدن می کنه و این بار بهم میرسه

- وای ... 

صدای جیغ من همراه با گرفتن موهام توسط آرش به هوامیره. حالاخوبه روسری سرم کردم وگرنه تا الان تموم موهامو کنده بود. 

ارش: برای من ادم شدی. اخه بچه تورو چه به این غلطا. بگوببخشید غلط کردم. 

منم توچشماش زل می زنم و هیچی نمی گم. تا اینکه از زور درد چشمام حلقه اشک میشه

بلاخره کوتاه میاد این دیو دو سر و موهامو ول می کنه و میگه حاضر شو بریم خرید ... 

وای نه بازم خرید. این بشر دوتا مرض هنگاک خرید داره. یکی اینکه همه چی مطابق سلیقه خودش خرید می کنه و نظر من کشک. دوم اینکه حتی یک آب معدنی هم نمیخره تا حرص من در بیادو همش عاشق طیف صورتی برعکس من که عاشق آبی هستم. 

جالبه تموم اتاقم باطرح صورتی شده رنگ شده. پرده ،کمد و خلاصه همه چی. تازه کلی هم بابت این سلیقه مزخرفش

از خانم جون تشویقی گرفت. مرده شورتوببرن. 

میام میریم بیرون تو راه بازم همون اهنگ و من دلتنگ تر از همیشه. 

میریم سمت پاساژ که تا حالا نیومده بودیم. حتما میخواد مانتو بخره اونم مثل همیشه مشکی. این واقعا مرض داره. اما همچین رفتار می کنه که تموم فروشنده های خانم حسرتشو میخورن ومدام بهم میگن وخوش به حالت با این همسرت. عمرا. خدا به در بیچاره زن این دیو دوسر به جای خونه بخت میاد پادگان. 

همینئطور ویترین هارو تماشا می کنه. معلومه بی هدف می گرده. گمونم چیزی شده. تو فکرم که میگه هی بیا بریم بستنی بخوریم. 

بســـتـــنـــی! جانم! درست می شنوم. نه بابا این رسماخل شده. با تعجب نگاش می کنم که میگه یعنی به ارباب نیومده یک بار رعیت خودشو مهمون کنه و ریز ریز می خنده. من هنوز تو شوک هستم که استین مانتوم رو می کشه و به سمت کافی شاپ روبروی پاساژ می ره. 

خدا بخیر بگذرونه. 

این چشه. 

نکنه بازم بخواد اذیتم کنه. 

میریم داخل بستنی فروشی و یک بستنی سفارش میده. گمونم خودش میل نداره. خب منم که ادم نیستم نطرمو بخواد. سرمو میچرخونم بستنی میوه ای هم داره که میدونه من عاشقشم. 

سفارشمون میاد بستنی میوهای. اخ جون. 

دستمو دراز می کنم که می بینم باکمال خونسردی بستنی رو میزاره جلوی خودش و شروع می کنه به خوردن. چشام چها تا شده. پسره پررو. منم اخمامو جمع میکنم. ولی خداییش چشمم تو بستنی. 

ای نامرد ... 

یکم که میگذره یک ظرف بزرگ بستنی میوه ای میارن. الهی بترکی هنوز اون یکی نموم نشده. هم میخوره هم پوزخند میزنه. که ظرف بستنی را میزاره جلوی من. بعد یک لبخند بهم میزنه و میگه بخور. 

این رسما خل و چل تشریف داره. منم که تمام هوش و حواسم به بستنی معطوف شده. شیرجه میزنم بهش و ای بخور. 

که میگه یواش تر بخور مگراز قحطی اومدی. 

عمرا بزارم عیش منوکور کنی. بهش میگم نه پدربزرگ. بس که منو میاری بیرون. اثرات اونه. اخماشو تو هم میکنه. 

بعداز تموم شدن بستنی میریم سمت خونه. تو راه بازم ساکت و ساکتمی مونه. تا اینکه نزدیک های خونه میگه مهتاب

- جانم اولین بار اسم منو درست صدا میزنه

دوباره اسمموتکرار میکنه. که من یک کشیده میزنم تو صورتم. خوابم احتمالا. 

آرش: ببین مهتاب کنکورت چیزی نیست میدونم قبول میشی اما باید رایج به موضوع مهمی باهات حرف بزنم. اونم بعداز کنکور. 

- دوباره میزنم تو صورتم که میگه بچه مگرمرض داری خودتو میزنی!نــه بیدارم!

میریم داخل خونه ومن باهزار تا فکر میرم دوش بگیرم. 

کنکور تموم شد و الان دوروز ازش گذشته. دوروزی که من آرش را ندیدیم تا اینکه امروز بهم زنگ زد که میخوایم بریم خونه خانم جون. الانم تو راهیم. نزدیک خونه که میشه میگه ببین آفتاب نه سایه نه بارون نه ... خلاصه می خنده و میگه همون کنیزک خودم بهتره!قول بده زود قضاوت نکنی!

یعنی چی؟منظورش چیه؟

وارد خونه خانم جون میشیم. اومدم که بمونم. دلم برای اتاقم تنگ شده حالا صورتیه که باشه. از زندون اون دیو دو سر که بهتره. وارد اتاق میشم که خانم جون میاد داخل و یک چیزی مثل داخل یک پارچه ترمه دستش. میدش به من و میگه. اینها یارگار مادرته. بخونش و بعدش نظرتو بده و میره و منو با کوله باری از غم تنها میزاره. یاد مامان افتادم و اون شب و اون سحر و اون آرش خبیث. ازت بدم میادآرش بدم میاد. سیل اشکام روانه میشه و صدای بی صدای دلتنگیهام در هم شکسته میشه. راستی خانم جون یک هفته بهم وقت داده و گفته حتی آرش هم حضور نداره. چه خوب. حالا با احتیاط روی پارچه رو برمیدارم. یک دفترچه است. بازش می کنم. خط مامانمه. 

وای کاش الان کنارم بود. درد بی مادری خیلی سخته. 

بازم خداراشکر می کنم. منهای آرش همه چیز زندگی من عالیه. 

شروع به خوندن می کنم. 

به نام خدا

امروز چهارم آبان و من در خانه اجاره ای در سنندج نشسته ام این شهر و مردمانش را دیدم و روز پرکاری بود. از تهران 8 ساعت فاصله داره. از اینجا تا دانشگاه 5 دقیقه فاصله است. خداراشکرکه دانشگاه قبول شدم. اونم سنندج. 

 ... ومن مسافرم ای بادهای همواره

مرا

به وسعت تشکیل ابرهاببرید. 

امروز 4شنبه 5 آبان: 

بزرگترین سوتی قرن رادادم. رفتم برگه انتخاب واحدم رو بگیرم. با خوشحال اومدم خونه. بابا برگه رو دید و پرسید اسمت کو؟

نگاه کردم دیدم برگه یکی دیگه رو اشتباهی برداشتم. دوباره رفتم دانشگاه. از فردا کلاس ها شروع میشه

بعداز ظهر رفتم دیدن بازار سنتی سنندج. وای چه جای قشنگی. جای مامان خالی. یک دست لباس کردی دوختموبازار بزرگیه سرو ته نداره. 

و منم به رنگ شب

دیوانه وار

دفتر را می بندم. 

خاطره واضحی از پدر بزرگ و مادر بزرگم ندارم. مامان وبابام هم که مدام باهم دعوا می کردن. خب یه بچه 5 ساله چی می فهمه. 

دلم نیاد دفتر را نخونم. هنوز تا اذان ظهر دو ساعتی مونده. دفتررا باز می کنم. 

به نام خدا

5 شنبه 6 آبان و من در بهشت کوچکم هستم. خانه ای که در طبق سوم قرار دارد. خانه کوچک من پنجره های بزرگ دارد که می شود کوه های بلند و سر به فلک کشیده سنندج را در آن دید. امروز کلاس ها شروع شد. درسته با تاخیر. خوب بود خدارا هزاران بار شکر

و سراسر این زندگی

فریاد میزنم

آی آدم ها

رها کنید دورویی ها را

و بخندید همچون گل سرخ در صبحی بهاری 

و ندای قناری و بلبلان باغ

را بشنوید که جملگی می گویند

زندگی شیرین است

و خدا می گوید

تا مرا دارید غم نداشته باشید. 

خدایا کمکم کن

محبوب سنندجی تو

ساعت 9: 45 شب

اندر ره انتظار چشمی که مراست

بی نور شد و وصال تو نا پیداست

به نام خدا

منم و عشق یک خورشید عالم تاب و آتشی که در دلم شعله ور است و مرا تا انتهای نیستی پیش می برد. دلم می خواهد در زیر تشعشع این خورشید سوزان بارها و بارها بسوزم و ذوب شوم. چقدر دلتنگم و از دوری ها گلایه دارم. درد فراق جانم را سخت می فشاردو من تنهای تنها در این برزخ هزارتوی بی سرو ته نمی دانم چه کنم؟

امشب دل بیقرارم چه می خواهد نمیدانم. آرزو داشتم که در کنار یار دلنوازم بودم. شاید عمری نباشدتا جان و همه چیزم را در راهش بدهم. چقدر باور های من زیباست. زمانیکه پرنده خیالم پرمی کشدومن پرواز کنان در آسمان خیالم به هرکجا که دلم بخواهد می روم. از ناگفته ها و نشنیده ها، از خوبی ها و بدی ها ،هرچه دوست دارم بر میدارم. 

ای خدای آرزوها دل بیقرارم را دریاب. در یاب که در فراق یار دلنوازش می سوزد و می سوزد. نمیدان چرا این آفتاب عالم تاب در پس پرده ابر پنهان است و آیا روزی که ابرهای انتظارش کنار می رونداین نفس مرا یاری خواهد کرد. 

ایام حج نزدیک است و بعد از آن محرم. 

(همین طور که میخونم برام جالبه که این یار دلنواز مامان کی بوده. )

هرچه داریم از صدقه سر مولایمان حسین (ع) است. چقدر بی تابم من امشب. دلم می خواهد دیوانه وار فریاد بزنم که آی آدم ها خسته نشده اید از تکرار بیهودگیها اما صدایم در گلویم خفه می شود. 

و نمیدانم

ایا یار هم از من یادی می کند یانه! بلاخره که این فاصله ها تمام می شود. 

چند خطی با یار دلنوازم ... 

چقدر زیباست ترنم بهاری بلبلان در بهاری پس از خزان انتظار

که دوست دارم همراه بلبلان

هم آواز قمریان

یک صدا فریاد بزنم

دوستت دارم

محبوب سنندجی ات

14 آبان

یه جورایی دلم برای مامانم تنگ شده. نمیدونم هدفش از نوشتن برای من چی بوده و یا چرا از من میخوان نظر بپرسن. همه چیز مشکوک میزنه. چرا تا الان خانم جون دفتر را بهم نداده و یا ازش حرفی نزده. خب این یک صفحه رو میخونم ومیرم برای نماز. 

به نام خدا

امروز به بازار اصف رفتیم. راستی بابا هم اومده پیش من تا تنها نباشم. هنر معماری زیبایی دارد. مردمان این دیار گویی با من آشنایی دیرینه دارند. احساس غربت نمیکنم. خب خیلی خسته ام ساعت 12: 30 شب و من درخانه نقلی خودم. 

و امشب هم تمام می شود

مانند شب های قبل

و من باز ازتو دورم

همیشه این فاصله ها هست

همیشه من دلتنگم

و امشب هم تمام می شود

مثل سالهای قبل که حرف

و فقط حسرت نبودنت بردلم ماند

و امید امدنت بر قلبم

و امشب هم تمام می شود

و با یادت سپری می شود

مثل شب های فیل باز برایت می نویسم

تک نگار قلبم 

دوستت دارم

16 آبان

محبوب دلتنگت

اگر برجای من غیری گزیند دوست حاکم اوست

حرامم باد اگر من جان به جای دوست بگزینم

چه روز بدی بود امروز. بابا مجبورم کرد بیریم تهران. خبر اینکه پسر عموم از فرانسه برگشته و میخوان بیان خواستگاری من. اصلا راضی نیستم. اما نمیتونم مخالفت کنم. چون میدونم بی فایده است. 

حالا هم باید چایی ببرم. اصلا معلوم نیست چرا این همه عجله دارن. 

پسر عموم اصلا نگام نمیکنه. همه میگن چه سر به زیره اما من که میدونم فیلمش. مطمئنم که این ازدواج به شراکت بابا و عمو ربط داره. نمیخوان غریبه حاصل دست رنجشونو بخوره. خلاصه مراسمات تموم شد. 

دو هفته بعد ... 

احسان الان شوهرمه. چه واژه سنگینی شوهر. کسی که همدلت نیست. بعد از عقد حتی با ذوق و شوق نگاش کردم ولی یک لبخند تلخ پاسخ من شد. عقد و عروسی تموم شده و من الان منتظرم داماد بیاد تو حجله. 

خدا بخیر کنه. 

میاد داخل اتاق و میگه شب بخیر و میخوابه. منم لباسمو در میارم و میرم دوش می گیرم و میخوابم. 

وای نفسم بالا نمیاد. چشمامو به زور باز می کنم. مثل یک حیوون افتاده به جونم.  داد میزنم ولم کن اما مگر بس می کنه. میخوام جیغ بزنم بالباش دهنمو می بنده و شروع می کنه به بوسیدن. چه عرض کنم که بیشترداره گاز می گیره. اینقدر ادامه میده که من از درد به ناله می افتم. تقریبا صبح شده و من میرم جلوی آیینه. تموم تنم کبود شده. کنار لبم مثل یک گردو باد کرده. 

خاک برسرم کنن. الان برام صبحانه آوردن. رفته دم در بگیره که صداش میاد. 

احسان: ممنون زن عمو. محبوب حالش خوبه. خوابیده. نه مراسم پاتختی نمیایم. میخوام بریم ماه عسل. دوست دارم همسرم آغاز زندگیش پر از شادی و سفر باشه. 

در به هم میخوره که صدام میزنه. منم میرم دم درب آشپزخونه. خدا لعنتت کنه.  از دانشگاه که افتادم. از زنگی هم. صبحانه رو میخوره و میگه جواب تلفن نمیدی. از خونه میره بیرون. خدا میدونه کی میاد. 

الان یک هفته گذشته و من تنهای تنهام. این وحشی هم معلوم نیست کدوم گوری رفته. بقیه فکر می کنن ماه عسل رفتیم. معلوم زهرمار هم شیرین تر از زندگی من است. داره بارون میاد

بیا باران بیا درددلم گوش کن

منم خراب جاده های انتظار

و تو مونس و همدم دل بیقرار من باش

بگذار به آواز صدایت گوش دهم

و تو چه بی منت برسرمامی باری

بدون توجه به این که چقدر محتاجیم

و آیا برای آمدنت دعا کرده ایم یا نه

ببار و تن خسته مرابشور

تا پاک شود ناپاکی های قلبم

آری با توام باران

می شنوی ندای خسته و زمزمه های دلم را

پس ببار ای باران 

ببار برتن زخمی خاک تنم

که من سخت محتاجم ... 

محبوب دلتنگ

دارم می نویسم که صدای در میاد. زن عمو اومده مادر احسان. میگم سلام که میزنه تو گوشمو میگه خاک برسرت نتونستی پسر منو جمع کنی. رفت فرانسه حالا باید بری طلاق بگیری احمق. 

تموم خونه دور سرم میچرخه و داد میزنم خـدا!

دفتررا می بندم. چشمام حلقه اشک شده. بیچاره مامانم. چهره زیبای مامانم را تو ذهنم میارم. خیلی دلم تنگه. خدایا مامان من که بنده خوبی بوده. پس جرا؟

خانم جون صدام میکنه. اشکاموپاک میکنم. میرم تو اشپزخونه. خانم جون بغلم می کنه و میگه عزیزم گریه نکن. داغ دلم تازه میشه. صدای گریه ام بلند ترمیشه. 

من: اخه چرا؟

مگرکسی نبود ازش حمایت کنه. چرا خانم جون. مامانم اینقدر تنها بود؟

- نه گلم حالا زود برای قضاوت. خیلی چیزها مونده تا بدونی. اینو میگه و یک شربت خنک می ده بهم. یاد ارش می افتم. معلوم نیست کجاست. خونه سوت و کور شده. دلم میخواد برم بیرون. 

سعی می کنم برم ادامه دفتر را بخونم اما نمیتونم. همون بهتر که ندونم. اگر واقعیت اینه همون بهتر که نمیدونستم. دوباره اشک هام جاری میشن. میرم تو نت. سایت رمان نود و هشتیا. کلی داستان. خوش به حال شخصیت های رمان ها همیشه کل کل و عشق و عاشقی. همین طور یه داستان دانلود می کنم. اما منصرف می شم از خوندنش. رو تختم دراز می کشم که خوابم می بره. مقاومت نمی کنم. چشمامو هم میزارم و یاد بچه گی ها می افتم. چیز زیادی یادم نیست. مگر یه بچه 5ساله چقدر خاطرات داره. اما یاد ماکارانی هایی که مامان می پخت می افتم. چقدر خوشمزه بود. مامان بهم می گفت گلم. منم فکر می کردم مثل گلهای باغچه باید خودمو اب بدم. که حسابی خودمو خیس کردم و بعدش مریض شدم. 

چه روزگاری بود. دلم اغوشش را میخواد. وقتی موهامو می بافت. و باهم عروسک بازی می کردیم. 

وای خدا ... 

خوابم میبره. صبح شده و باز منم و یک دنیا دلتنگی

بلند میشم برای نماز. یکم اروم میشم. دعا میکنم برای روح مامان. 

گرسنمه. دیشب شام نخوردم. اما اگر برم پایین بقیه گناه دارن از سرو صدا بیدار میشن. 

باور ندارم

نه ندارم

هنوز می سوزم ومی سوزم

در این شب های سرد پاییز

انگار که بهارم شد خزان

می لرزم و می لرزم

کجاست گرمای دستان یاری

کجاست ... 

گوشیم مسیج میخوره. 

شماره ناشناس. مسیجو باز می کنم. نوشته: نگرانتم. زتده ای کنیزک!

خود نامردشه. 

میخوام صد سال سیاه ناراحتم نباشی. جواب میدم به کوری چشمت زنده ام. 

جواب میده: کاری داری بهم خبر بده. مراقب خودت باش مهتابم. بای

- جانم. این چی گفت!

گوشی هنوز تو دستمه. ارش بود. باورم نمیشه. به من گفت مهتابم. حتما میخواد مسخرم کنه. شیطونه میگه زنگ بزنم حالشو بگیرم. گوشیش زنگ میخوره. بد جنس جواب نمیده. تا حالا ده تا میس کال زدم. یادم می افته شماره جدید رو می گیرم. اولین زنگ جواب میده جانم مهتابم!

من: جانم و مرض این چه مسخره بازی راه انداختی؟منو احمق فرض کردی؟منظورت چیه؟یک شبه عزیز شدم. 

یک نفس حرف میزنم. که فقط صدای خنده هاش میاد. 

آرش: تو همیشه عزیز بودی خودت خبر نداشتی!

من: یا بس می کنی این بازی مسخره رو یا اینکه همین الان میرم پیش خانم جون. 

آرش: خب برو. خانم جون میدونه. مطمئن باش طرف منه. 

(راست میگه این فقط جلوی من شرارت داره. جلوی دیگران رفتار بدی نداشته. معمولا بی تفاوت بوده)

کم نمیارم همین طور با داد بهش می گم اخرین بارت باشه و گوشیو قطع می کنم. 

مسیج میاد. خودشه نوشته: 

وسعت یاد کردن همیشه گفتنی نیست ، به وسعت تمام ناگفته ها به یادتم!

- زهر مار. من میدونم این گربه ای نیست که محض رضای خدا موش بگیره. اینم بازی جدیدشه. 

موندم چکارکنم. اگرحرفی به بقیه بزنم ابروم میره. حتما میگن من چراغ سبز نشون دادم. خب باید بشینم سر فرصت یک نقشه براش بکشم. منو نشناختی کله کدو.  من مهتابم از مادر زاده نشده کسی منو دور بزنه. ایول به خودم بابا اعتماد به نفس!

بازم مسیج میاد. ((زیادی فکرنکن عزیزم))

پررو میخوادمن حرص بده. کورخوندی اقا. بزار قضیه دفتر را تموم کنم. من میدونم وتو!

دوباره میرم سراغ دفتر. 

- به هوش میام. خدایا بدبخت شدم. میرم طلاقمو می گیرم. زنگ میزنم خونه با مامانم حرف میزنم. آب پاکی رو میریزه رو دستم و میگه تحمل کن. میشینم قرآن می خونم و از خدا می خوام یک راه جلوم بزاره و دلخوشی بهم بده. یک ماه گذشته.  یک نامه از شوهرگرام اومده که توش نوشته ازدواج کرده و بر نمیگرده. خب به درک از همه بد تر اینه که تو این یک ماه کسی بهم سر نزده. بابا بعد از شنیدن حرفهای من سکته کرد و همه به چشم یک مقصر به من نگاه می کنن. نه بهم سر میزنن نه جواب زنگمو میدن. حتی مامانم باهام قهره. فقط مونده خانم جون خاله همیشه مهربونم. 

خاله بهم زنگ میزنه و احوالمو می پرسه. چند باری هم پسرخالم سیاوش را فرستاده برام خوراکی اورده. خدا خیرش بده. سیاوش چشماش خشمگینه. نمیدونم چرا. با بغض حرف میزنه. 

الان که این نوشته هارو می نویسم دو ماه گذشته. بابام فوت کرده و رسما همه ریختن سر من ومنو ترد کردن و از خونه انداختن بیرون. حتی عمو و زن عمو فحشم دادن. من موندم و یک خونه که به اسمم شده. چون مهریه ام بود. و هیچ. باید بشینم درس بخونم که برم سر کار. جدیدا حالم خوب نیست. میرم دکتر که بهم میگه باردارم. از خوشحالی تو پوستم نمیگنجم. می رسم خونه. وضو می گیرم و می ایستم به نماز شکر. خدا بهم یک همزبون داده. خب به خاله زنگ میزنم. شب میاد خونه و برام کیک میاره. سیاوش حتی جواب سلام منو نداد. 

خاله شروع کرد به حرف زدن که محبوب جون ما تورو از بابای خدا بیامرزت خواستگاری کردیم. اما جواب نه دادند. بعدشم که اون طور شوهرت دادند. اینقدر خوشحالم که حرف های خاله اصلا برام اهمیت نداره!

خاله کوتاه میاد و میگه یک چیزی بگم ناراحت نمیشی. طلاقتو بگیر سیاوش هنوز دوست داره. زنشو طلاق میده. (بابااون بچه داره. یعنی چی بچش چهار ساله است. )خاله چرا این طور میگه. 

- به خاله میگم من بچه دارم. نمیخوام بچم بابایی غیر از بابای خودش بالا سرش باشه. 

خاله هم حرفی نمیزنه ومنو می بوسه و خداحافظی می کنه و میره. 

- به اینجای داستان که میرسم. برام جالب شده. عمو سیاوش بابای آرش مامان منو می خواسته. خیلی جالبه. اون که با زن عمومیترا خیلی خوبه. البته هردوتاشون مدام مسافرتن. اما هنوز کسی دعواشونو ندیده. یک بچه هم بیشتر ندارن. یعنی ارش هم میدونه. عمو با من خیلی مهربونه. هر وقت از مسافرت میاد دوبرابر ارش برای من سوغاتی میاره. ارش هم همیشه حرص می خوره. 

اخه چرامامان منو تنها گذاشتن. ما روزگار خوبی داشتیم. تا اونکه بابام از فرانسه اومد. من 4سالم بود. کلی برامون سوغاتی اورده بود. مامان فقط سکوت کرده بود اما من از عکس های عروسی بابامو شناختم. بهش گفتم سلام. جواب داد خوبی گلم. بعدش گفت محبوب میبینم که دختر خوشگلی داریم. تموم این مدت بابا منو بغل کرده بود و مامان ساکت بود. یک سال تموم پیش ما بود. همه تعجب کرده بودن. خیلی محبت می کرد اما مامان یک پارچه سکوت شده بود. تا اینکه اون شب از شمال برمی گشتیم که تو راه جروبحثشون بالا گرفت. و اون تصادف لعنتی تو اون سحر شوم اتفاق افتاد. من موندم ومن. پلیس منو اورد در خونه خانم جون. یعنی فقط اون اومده بود برای تحویل جنازه ها. البته این هارا من بعدا فهمیدم. 

یادم نمیره دم سحر بود که منو اوردن تحویل بدن. بس که گریه می کردم. در زدند. ارش اومد دم در. من بودم و یک عروسک تو دستم. بارون میومد. پشت در مثل موش اب کشیده شده بودم. ارش فقط منو نگاه کرد. هرکاری کرد ساکت نشدم. کله عروسکمو کند و بهم گفت اگر ساکت نشی کله خودتم می کنم. من از ترس خفه شدم. از اونجا بود که بین من و ارش همیشه شکر اب بود. و ارش منو اذیت می کرد. 

حالا به من میگه مهتابم ... 

خنده داره ... 

اما دستامو حلقه می کنم دور پاهام و شروع می کنم به گریه کردن. 

مثل اینکه ناف اتفاقات بد زندگی منو تو سحرگاه بستن. من از صبح سحر متنفرم. ارش هم میدونه برا همین اون وقت منو بلند می کرد بریم ورزش کنیم. هنوز عروسک بی سرمو دارم. سرشو ارش چال کرد. گفت مرده. منو آرش تقریبا باهم بزرگ شدیم. خانم جون هردومون را نگهداری می کرد. خانواده مادری که منو طرد کرده بودن. خانواده پدر هم که از اول نداشتم. شکر خدا بی کس بی کس بودم. به عوضش خانم جون منو اورد پیش خودش. فامیلی منو عوض کردبه نام فامیل خودشون. و الان من عضو رسمی خانواده هستم. به غیر از دخترا، منظورم نوه های دختری که صد درصد با من لج دارن و منو تحویل نمی گیرن. بقیه بامن خوبن. از همه بیشتر عمو سیاوش منو دوست داره و بهم میگه تو مهتاب زندگی ماهستی. شب زندگی مارو زیباتر کردی. از اون شب که این جمله رو گفت آرش بهم می گه افتاب ، ستاره، کهکشان ... خلاصه همش حسودی می کنه. 

حالا هم نمیدونم چرا خانم جون دفتر راداده من بخونم. مثلا قراره چی بشه. من که میدونم مامانم خیلی سختی کشید. بچه بودم اما می فهمیدم. خودش غذا نمی خورد اما نشد حتی یک شب من گرسنه باشم. 

وای خدای من دارم دیونه میشم ... 

این از دفتر و خاطرات مامان

اون از آرش و بازی جدیدی که راه انداخته. 

کاش زودتر جواب کنکور بیاد ومن از دستش راحت بشم. از قصد میزنم شهرستان و میرم خوابگاه. نمیدونم چندم ماه هست امروز. خدایا تقویم رو گم کردم. میرم زیر دوش و حسابی خودموخیس می کنم. آخیش چقدر مزه میده. هیچ کس هم خونه نیست. خانم جون رفته خونه دحترش. وای یعنی من تنهام. نکنه این ارش احمق بزنه به کلش بیاد خونه. اخه مثل اجل معلق میمونه. از حمام میام بیرون و میزنم زیر آواز: 

مثل گنجشکی که زیر برفها مونده

همه دلتنگیم پیش تو جا مونده

یک نفر اینجاست که تو رو دوست داره هنوز

پخ

ای زهر مار نزدیک بود سکته کنم. (عجب سق سیاهی بودم من. خود نامردشه. )مرض داری نزدیک بود سکته کنم. 

آرش: میدونم منو دوست داری!

من: عمرا کی برای تو می خوند. خودتو تحویل نگیر و برای خودتم کارت پستال نفرست. 

اصلا مگر قرار نبود جنابعالی تا یک هفته شرت کم باشه. اصلا خانم جون میدونه اومدی؟

- سرشو میندازه پایین و خودشو مظلوم می کنه و میگه نه!

- نه! چی چیو نه!یعنی تو بی اجازه اومدی؟

- باحرکت سر میگه آره. 

- میپرسم اونوقت چرا؟

آرش: دلم برات تنگ شده بود و باید باهات حرف میزدم. 

من: غلط کردی اولا. دوما من حرفی باهات ندارم. سالهاست که نداشتم. 

اینومیگم و میرم تو اتاقم. میاد پشت در. اصرار میکنه بیا بریم بیرون باهم حرف بزنیم. 

هیچ جوابی بهش نمیدم. تو ذهنم فریاد میزنم ازت متنفرم!

انگار که دارم خواب می بینم. این ارش یه چیزیش میشه!

از اتاق میام بیرون. تو پذیرایی نشسته بهش نگاه میکنم. سلام میکنه. 

رک بهش میگم بگو حرف اصلیت چیه؟

آرش: برات خواستگار اومده. مگر بده. 

- شوخی می کنی. من که میدونم اینم یه بازی جدیده که من نمیدونم چرا میخوای منو تو درد سر بندازی. 

- باورکن راست میگم. از دوستای خانم جونه. پسرش تورو دیده. بعد نگو نگفتم. بیا به خانم جون بگو ماهم دیگر رو دوست داریم. شرش کم بشه. 

- اخه چه سودی برای تو داره. 

- من متعلق به عموم هستم. خدا بخواد من یک وسیله ام برای کارهای خیر. 

- اخی تو اهل کار خیر بودی من نمیدونستم. 

- ببین مهتاب به نفعته با من کنار بیای. 

- و اگر نیام ... 

- خب من مجبور میشم حرف هایی بزنم که به نفعت نیست. اینکه با من بودی و خلاصه ... 

- توغلط می کنی ببین ارش من دیگه بچه نیستم. میرم دانشگاه برای همیشه از اینجا میرم. 

حالا بگو اصل ماجرا چیه؟

- خب یه جورایی این پیشنهاد به نفع هردومونه. میدونی بابا اصرار داره من با دختر دوستش ازدواج کنم. این جوری

چون تورو خیلی دوست داره قبول میکنه. یه نامزدی میگیریم بعد که دعواها خوابید میگیم باهم نمی سازیم. 

- یعنی دروغ بگیم ... 

- پ ن پ برو زن اون خشایار احمق شو منم میرم اون ساناز لوس رو میگیرم. اخه دختر توچقدر خنگی

فکرمیکنی چرا اومدم ببینمت. اومدم از فلاکت نجاتت بدم. به من میگن آرش بت من. 

- خب برو سراغ یکی دیگه. چرا اومدی سراغ من. 

- برای اینکه میدونم ازم متنفری. فردا پس فردا عاشقم نمیشی!

- چه از خود راضی. اصلا شاید این خشایار پسر خوبی باشه. 

- اره خیلی خوبه. امارشو دارم. نوبل بچه مثبتی داره. اخه ای کیو اگر پسر خوبی بود که من مرض نداشتم. 

- مرض که داری 

- بی ادب

- خودتی

- ببین قرارباشه توهین کنی کلاهمون میره توهم. 

- من دروغ نمیگم. خانم جون میدونه من ازت متنفرم. 

- خب من میگم مهتابو میخوام. 

- کسی چه میدونه تو قراره بشی کنیز خونه من

- تو هم میشی غلام خونه من

- زبون در اوردی جوجه

- از تو یاد گرفتم کلاغ

- بس دیگه مهتاب جدی باش. 

- خب من باید فکرکنم. 

- تا اون موقع دوتا بچه هم داری. بعد از این هفته میان. 

- ولی بدون فکر نمیشه. حداقل یک سری شرط دارم. 

- باشه پس فردا میام. خانم جون قراره بره سرخاک. تو خونه بمون. 

- اخه نمیشه. من همیشه باهاش میرم. 

- باباجان قراره تو خوب فکر کنی. بگو باید بمونم تا بیشتر فکر کنم. اه بببین مهتاب اینقدر بهونه نیار. اون روی منو نیار بالا. حرف حساب حالیت نمیشه!

(سرمو میندازم پایین. بنظرم مشکوک میزنه. خب بهتره فکرکنه من مجاب شدم)

- باشه تا پس فردا

- خداحافظ 

- به سلامت

آرش میره من میمونم کلی اتفاق که نمیدونم همه دست به دست هم دادن تامنو دیونه کنن. 

مسیج میاد. 

خود آرشه: همراهی کن گلم. برای یک بارم شده بهم اعتماد کن

مهم اینه که من از این بشر متنفرم. اه اه گلم. غلط کردی من کی گل تو بودم. جوابشو نمیدم و میرم تو اتاق 

دفتر رو باز می کنم ... 

ذهنم اونقدر مشغوله که الان نزدیک یک ساعت زل زدم به دفتر اما فکرم همش پیش حرفهای ارش. چقدراین بشر مزخرف. باید بشینم فکرکنم ببینم چطوری میتونم اذیتش کنم. مسیج بهش میدم و میگم. من نیستم هرکاری دلت میخواد بکن. 

باید عصبانیش کنم. این ضعف ارش هستش زود عصبانی میشه. 

جواب میده: بیخود. لوس نشو. بلند میشم میام حالتو میگیرما. 

- هه هه ترسیدم

- بهت نشون میدم بپه

- عددش نیستی اقا بزرگ

- مهتاب به خدایه کاری میدی دستما

- از این عرضه ها هم داشتی دلم نمی سوخت

- کنیزک من خفه شو

- نوکرمن خودت خفه شو

- مهتـ ـــاب

- مرض. درد. زهرمار

- من الان میام اونجا

- بیخود می کنی

واقعا ترسیدم. این بشر غیر قابل پیشبینیه. 

خانم جون دیر کرده. گوشیم زنگ میخوره. میترسم جواب بدم. یکی میخواد بگه اخه بچه توکه عرضه کل کل ندادی غلط می کنی باهاش در می افتی. همین طورکه ترسیدم. در اتاقمو قفل میکنم که صدای بهم خوردن در هال میاد. صدای ارش داره منو صدا می کنه. 

- مهتابم. گلم. عزیزم. 

دررو بازکن کاریت ندارم. 

در را با احتیاط باز می کنم که پارچ اب خالی میشه رو سرم. موش آب کشیده شدم اما جیک نمیزنم. اونقدر ترسیدم که ارش با دیدنم نگران میشه. 

- خوبی مهتاب؟

جواب نمیدم. میادجلوتر یک شاخه گل رز صورتی دستشه. میگیره طرفم. دستام می لرزه. میاد کنارم و میگه به خدا شوخی کردم. گنگ شدم. فقط میشینم که بدو میره برام اب قند میاره. حالم یکم بهتر شده. 

اخه دیونه نه به اون گل نه به اون پارچ اب. 

از حرصم گل را پرپر میکنم. که داد میزنه می کشمت مهتاب ... 

بر می گردم سمتش و تموم نفرتمو میریزم تو چشمامم و فقط نگاش می کنم. 

ساکت سر جاش می ایسته. منم میرم تو اتاقم. فقط نیاز به خواب دارم. 

نمیدونم چند ساعت گذشته اما باصدای خانم جون از خواب بلند میشم. می رم پیشش و میاد منو می بوسه.  می گه الهی قربون دختر گلم برم. منم تابلو نمیکنم که چه خبر بوده. خلاصه میرم تو اتاقم و دفتر رو باز می کنم. 

- همه دنیا برای من شده. من یه بچه دارم که قدر تموم دنیا دوستش خواهم داشت. خانم جون گفته نگران خرج و مخارج نباشم. منم شروع می کنم خیاطی یاد می گیرم. باید روی پای خودم بایستم. 

مامانی گلم منو هواتو دارم و تا آخر عمرم کنارتم تا نفس دارم. 

روزها مثل برق و باد می گذره. خیلی وقت ننوشتم. یعنی فرصت ندارم. الان بچم تکون میخوره. 

سمفونی تنهایی قلبم: 

می سوزد دلم اه طفلک دلم

دلم به وسعت آسمان اینجا دلتنگ است

تمامی ستاره های آسمان دست در دست هم

سمفونی تنهایی قلبم را می نوازند

و باز تو نیستی

تا نظاره گر سوختن قلبم باشی

تاب و توان دلم بریده می شود

و باز آنچه حاصل می شود

فقط تنهایی است. 

در این هیاهوی صداها

نگرانم نکند صدای قدم هایت را نشنوم. 

و ما یعنی من و دلم

احساس لبریز شده از وجودمان را پیش کش قدم هایت می کنیم. 

باشد

امدن و نیامدن دست توست

و تو می دانی چقدر منتظراین امدنم!

عزیز دل

سمفونی دلم را می شنوی؟

تنهایی اش را نظاره گر هستی؟

تمامی زندگی ام از آن توست

کافیست تنها بیایی!

طفلک دل بیچاره من

دیشب با تو زمزمه ها داشت

باز هم نیامدی

و دلم همیشه در خودش خاموش گشت

ضربان قلبم با یادت شدت می گیرد

و دلم در نبودنت

و در حسرت بودنت

می سوزد و می سوزد و می سوزد!

کلمات در ذهنم رقص کنان می چرخند

گویا همه و همه دست دادهاند به هم

تا مرا به مرز جنون برسانن

و تو نازنین نگار محبوب دلم

چقدر جایت خالیست

و مثل همیشه

ما یعنی من و دلم

به توافق نمی رسیم که چگونه برایت صبوری کنیم

هنوز صدای سمفونی ستاره ها به گوش می رسد

من و دلم همراه با آسمان بارانی اش

می سپاریم به آن گوش جان

و در دل دعا می کنیم تا زود تر بیایی!

دوستدارت. محبوب بیقرارت

مولایم خودت کمکم کن بتونم خوب زندگی کنم. 

الان شش ماهم شده. شدم یک خیاط ماهر اما کمرم درد می کنه. از خانوادم خبری نیست. عیبی نداره خدا بزرگه. امروز زن عمو اومده بود. وقتی دید حامله ام هرچی تونست بهم تهمت زد و اخر سر هم گفت بچه ات حروم زاده است!

سوختم بد جوری سوختم. تا اینکه رفت. حتما به پسر جونش خبر میده. 

یک ماه گذشته. دیگه تاریخ هارو نمی نویسم. اما برای بچم می نویسم تا بدونه من عاشق مولام صاحب الزمان بودم و درسته که ادم های اطرافم به من ظلم کردند اما من پاک موندم و شرمنده خدایم نیستم. مامانی عسلم که الان میدونم دختری اینو بدون یک دنیا دوست دارم. بابات هم اگر تو رو میدید عاشقت می شد. من که ندیدیه عاشقتم. 

الان بچه توپلی مپلم توی گهوارش اروم خوابیده. خانم جون و سیاوش اینجا بودن. نگاه سیاوش برادرانه شده. برام کلی خوراکی اوردند. تو این چند ماه غذایی نبود که برام نیاورده باشن. با اینکه خودم کار می کنم ولی خانم جون هوامو داره. اخه دل خوشی از مامانم نداره و میگه مامانت دهن بینه. خب سعی میکنم به روش لبخند بزنم. سیاوش مهتابم دخترم رو بغل کرده بود و قربونش می رفت و به شوخی می گفت عروس خودمه. غش غش می خندیدوبهش گفتم دختر بهت نمیدم. گفت میام می برم مگر دست توست محبوب. 

خلاصه خیلی خوش گذشت. 

اینقدر سرم شلوغه که خسلی وقت است که ننوشته ام. الان مهتابم یک سالش شده و من تقریبا یک کارگاه باز کردم و سه تاخانم هم باهام کار می کنن. خداراشکر که همیشه هوامو داشته. 

من گنج عالم را دارم. دخترم داره راه می ره. اونو خوب تربیت می کنم تا خانمی واسه خودش بشه. تا بشه گل سرسبد فامیل. تا بشه مایه افتخار مامانش. 

حالا که وقت دارم اینو می نویسم: 

به نام خدای باران

و امشب یک شب بارانی

و تو نیستی تا باورهای مرا باور کنی

و زمزمه های دلتنگی ام را بشنوی

و هیجان دلم را نظاره گر باشی

مثل همشه

منم و دلم و یادت

که از خاطر دلم می رود

و بی پروا مرا ترک می کند

و در گوش جانم زمزمه می کند

که فرسنگ ها فاصله بین من و توست

و من از فاصله ها خسته ام. 

و امشب یک شب بارانی

در دل دعا کردم که بیایی

می دانم که راهت بسیار دور است

خب من صبر می کنم

حتی در این شب بارانی

من و باران و دلم

زمزمه هایم زیر باران

و دعاهایی که همچنان منتظر به اجابت رسیدنش هستم

و باز هم شبی بارانی

و اتاق کوچکم

و یادت ودلم

شبی بارانیست امشب!

محبوب دلتنگت ... 

- پس مامان اینهارو برای من نوشته. الهی قربونت برم که دلم برات پر می زنه میزنم صفحه بعد

امروز نزدیک بود سکته کنم اره خودش بود. خود خودش. حالا چرا از فرانسه اومده خدا میدونه!

اومد جلو و خیلی راحت سلام کرد. میدونست دختر داریم. پرسید مهتاب خوبه؟

شکه شدم. نکنه بخواد بچمو ازم بگیره. لبخند میزنه و میگه از دیدنم خوشحال نشدی؟

باید باشم. نه باید باشم. کجا بود تو شبهای تنهاییم. کجا بود اون موقع که درد می کشیدم. سیاوش بالای سرم بود نه شوهر خودم. حتی داد نمی کشیدم تا صدامو نامحرم نشنوه. بجاش سیاوش داد میزد لا مصب داد بزن داری از درد می میری!حالا انتظار داره بگم خوش اومدی منتظرت بودم. 

هنوز از شوک نیومدم بیرون که میگه اومده بچه رو ببینه. البته من به مهتاب گفتم باباش مسافرته. 

بیچاره بچم منتظره باباش بیاد. حالا هم نمیدونم هدفش از اومدن چیه؟

یک هفته بعد ... 

امروز اومد خونه. مهتاب از دیدنش ماتش برد. ولی خیلی قشنگ مهتاب را بوسید و اغوش پدرانه رابرای بچم باز کرد. نباید بزارم بچم بفهمه. بزار فکر کنه باباش دوستش داره. کلی براش سوغاتی اورده. فقط سکوت می کنم. 

اونقدر با مهتاب بازی می کنه که مهتاب می خوابه. 

منم داشتم اشپزی میکردم. اومد کنارم خواست دستمو بگیره که برگشتم نگاش کردم. دستش رو هوا موند. میره سر اصل مطلب میگه اومدم زندگی کنیم. منم میگم حالا؟

تا الان کجا بودی؟برو همون جا!

سرشو میگیره بالا و میگه ببین محبوب موافقت نکنی بچه رو ازت می گیرم. 

چاقو از دستم می افته. می دونستم اومده برای معامله!

چی می خوای دست از سر منو مهتاب برداری؟

- خیلی راحت میگه سهم ارث نصف شرکت که عمو به نامت زد؟

- کدوم سهم بابام از ارث محرومم کرد. 

- منظورم رو نفهمیدی؟

- یعنی چی؟

- هنوز به اسمته؟

- پس چرا من چیزی نمیدونستم؟

- حالا که دونستی؟

- باشه میدم به شرطی که بری و دیگه نبینمت!

- اون که میرم اما یک سال میمونم و بعد میرم. 

اینو میگه و میره. شب با ساکش میاد خونه. بیچاره مهتابم از ذوقش شب با باباش می خوابه. 

الان دو نصف شبه. 

مهتابم نمیخوام نسبت به بابات بد بین بشی. اما من در اعضای اون سهم شرکت تورو برای خودم نگه داشتم. 

تموم جونمم میدم. تا تو خوش باشی؟

یک سال بعد ... 

اصرار می کنه مارو ببره شمال. این یک سال خانم جون و سیاوش را ندیدم. البته من میرم خونشون اما در را به روم باز نمی کنن. خدایا به دادم برس. دلم بد جوری شور میزنه؟

می ریم شمال. زنگ زدم به سیاوش اما جوابمونداد. به ظاهر همه چیز عادیه. تو این یک سال حتی یک بارم بهم نزدیک نشده. بچم مهتاب از دیدن دریا ذوق زده شده. حالا هم باباش رفته خرید. 

چکار کنم خودمم موندم. مهتاب سفارش ماکارانی داده.  اینقدر تو این یک سال بچم خوشحال بوده که می ترسم باباش بره چکار کنم. صدای مهتاب میاد مثل اینکه اومدن. دلم همش شور میزنه. صدقه انداختم اما بازم قرار ندارم!

غذا را می کشم. مهتاب سرغذا از خستگی خوابش میره. داشتم ظرف می شستم که میاد از پشت صدام می کنه؟محبوب

برمی گردم میگم بله

- میگه نمیخوای حرف بزنی یک سال سکوت کردی

- حرفی ندارم که بزنم

- مگر میشه لااقل دعوا کن فحش بده اما ساکت نباش

- حالا چی شده محبوب مهم شده

- من وتو زن و شوهریم درسته؟

- منظور؟

- اگر بخوای برای همیشه میمونم!

- نمیخوام. 

از جواب صریح من خشکش میزنه. 

- ولی الان که زن منی. من میخوام امشب باهات باشم. دلت که نمیخواد مهتاب چیزی بفهمه. فردا هم میریم تهران طلاقت رو هم غیابی میدم و خودم هفته دیگه باید برگزدم فرانسه

حالا منم که خشکم زده

- بمیرم هم نمیزارم دستم بهت برسه

بزار مهتاب بفهمه تو اینقدر پست هستی که فقط به خودت فکر میکنی. قیومیت مهاب که با منه. برو دست از سر من بردار

- بلند می خنده و میگه من بهترین زنی که تو عمرم دیدم تو بودی اما امل هستی

- هستم که هستم

از در میره بیرون.  منم دفتر را میسپرم به سرایدار ویلا و قسمش میدم به ادرس سیاوش پستش کنه. 

با سلام

خانم جون و سیاوش

میدونم تو این مدت خیلی اذییتون کردم. اما میخوام اگر بلایی سرم اومد مهتابم را مثل دختر خودتون بدونین. 

محبوب همیشه تنها ... 

دفتر را می بتدم. خوب یادم هست اونشب بابا گفت برمی گردیم. مامان سکوت کرده بود. توراه من نیمه خواب و بیدار بودم. باهم دعوا می کردند. سر یک چیز که بابا می گفت ازت می گیرمش. که حالا میدونم من بودم. مامان بیچاره من همش گریه می کرد و التماس می کرد. بابا خیلی تند می روند تا اینکه اون تصادف اتفاق افتاد. شماره عمو سیاوش تو کیف مامان بود. شب بود من ترسیده بودم. هرچی مامان رو صدا زدم جواب نمیداد. پلیس ها منو بردند. و دیگه من مامان رو ندیدم. 

- میشیم های های گریه می کنم. بیچاره مامانم. 

خانم جون در میزنه و میاد تو اتاقم. با دیدنش گریه هام بیشتر میشه و میگم چرا اینقدر هوای مامان منو داشتی؟

- عزیزم چون مامانت رو از بچگی دوست داشتم. من یک وسیله بود. عمو سیاوشت هواشو به واسطه من داشت. گریه نکن گلم. تو دختر خودمی. مهتاب زندگی من. صفای خونه من. پاشو بیا ارش هم اومده. 

- خانم جون من فکرامو کردم سوالتون چیه؟

- برات خواستگار اومده. همه موافقن. مخصوصا میتراجون. 

- - ولی من نمیخوام ازدواج کنم. 

- دختر بزار بیان. ببین بعد بگو نه. 

- من میخوام درس بخونم وکیل بشم. 

- خب حالا خانم وکیل آینده پاشو بریم آرش منتظره. 

از در میریم بیرون. آرش روی مبل تشسته. یک تیپ اسپرت شیک مثل همیشه پوشیده. با دیدن من میگه بلاخره آفتاب خانم در اومد از پشت کوه. 

- سلام

- سلام به روی ماهت

- خوبی؟

- نه. تو خوبی؟معلومه با دیدن من خوبی !نیاز به پرسیدن نداره

- حوصله ندارم ارش

اینومیگم و میشینم. 

آرش میاد کنارم و میگه: رو پیشنهادم فکر کردی؟

- نه. من مخالفم

- بیخود می کنی. مگر مسخره توام. 

سرشو میاره جلو و میگه مهتاب به خدا بلایی سرت میارم که تو خواب هم ندیدیه باشی

- هیچ غلطی نمیتونی انجام بدی

دستشو میبره سمت یقه ام و یک چیزی می اندازه توش. تا میام در برم جیقم میره هوا. جونوره وای نه. جیغ میزنم. خانم جون از اشپزخونه میاد بیرون. نگاهی به ارش میندازه و میگه دوباره این بچه رو اذیت کردی ؟کی میخوای بزرگ بشی؟

آرش مرده ازخنده و میگه تقصیر خودشه. منم میدوم سمت اتاقم و لباسمو در میارم. یک سوسک پلاستیکی. اه.  چندش. 

از اتاق میام بیرون بو به خانم جون میگم بگین خواستگارا بیان. آرش در حال انفجاره و حالا نوبت منه لبخند بزنم. دارم برات آرش خان. 

خانم جون خوشحال میشه و میگه مبارکه مادر. برم برات اسفند دود کنم. 

ارش میاد جلو و میگه اخه جوجه میهخوای حرص منو در بیاری. میاد جلو جلوتر. نوک بینیش رو بینی منه. 

- مهتاب تو فقط مال منی. این بازی مسخره رو تمومش کن. 

- میخوام شوهرکنم حق انتخاب بامنه. عرضه داری بیا خواستگاری. 

- نه پررو شدی. 

دستمو میگیره ومنو با خودش می بره تو اتاقش. به زور میبره. 

- ببین مهتاب اگرهمکاری نکنی هم من بدبخت میشم هم تو

- تو ادم نیستی. من نمیخوامت

- نه که حالا من عاشق چشم و ابروتم. 

- معلومه نیستی!

یک برگه میگیره جلوم و میگه 

- این برگه رو ببین. برگه پذیرش دانشگاهه. برای فوق میخوام برم کانادا. پس ببین من همچین عاشقت نیستم. اما مامانم منو مجبور میکنه بااون ساناز لعنتی ازدواج کنم. برای تو هم نقشه کشیده. بفهم دیونه. فقط این بازی را تازمانی ادامه میدی که پذیرش نهایی من بیاد تا اون موقع تو هم می ری دانشگاهو میتونی برای خودت تصمیم بگیری!

- باشه قبول ولی بایدتو بگی. 

- من میگم این طور بهتره!

اینو میگه و میره. 

خانم جون منو صدا می کنه و میگه بیامادرباید باهات حرف بزنم. میتراجون خواستگارتو پیدا کرده. اینو هم بدون که دفتر دادم خوندی تا بدونی مادرپدرت تو بستر بیماریه. اومده دنبالت ولی من گفتم باید خودت تصمیم بگیری. 

- من نمیخوام هیچکدومشونو ببینم. تو این چند سال کجا بودن

- مادر جون دنیا ارزش نداره. میخوان ارث بهت بدن. سهمتو میخوان بدن. 

- من پول نمیخوام. بگو نیاین منو ببینن. ازشون متنفرم. 

اینو میگم و میرم سمت اتاقم. وسط راه برمی گردم و می گم من به این خواستگار جوابم منفیه. میخوام درس بخونم. 

باشه مادر. هرطور توبخواهی. 

تا جواب کنکور 2 ماه مونده. من باید سعی کنم بیشتر دقت کنم. میتراجون شمشیر از رو بسته!

تموم خونه رو صدا برداشته. صبح شده. نمیدونم ساعت چنده. یه نگاه به ساعتم می اندازم. ساعت نزدیک 8. 

لباس می پوشم میام پایین. میتراجون و عمو سیاوش و ارش اومدن. سلام می کنم. عمو مثل همیشه تحویلم می گیره اما میتراجون به سردی جواب سلاممو میده. 

مهتاب بیا بشین. نگاهی به خانم جون می اندازم و پیشش میشینم. 

- اینجا چه خبره مهتاب. ارش چی میگه. 

- نمیدونم میتراجون. 

- میگه مهتاب رو میخوام. این مسخره بازی رو تموم کنین. 

- مامان من مهتاب رو میخوام. خودش خبرنداره. 

- تو و مهتاب همش باهم دعوایی بودین. حالا این عشق و عاشقی معنی داره. کیو می خواین رنگ کنین. تمومش کنین. 

- به خدا میتراجون من با ارش رابطه ندارم. خودتونم دیدین. 

- میدونم هرچی هست زیر سر این ارشه!

عمو سیاوش میگه نظر تو چیه مهتاب جونم. 

- سرمو میندازم پایین و می گم هرچی شما بگین. 

- پس تو هم راضی هستی

- مگه بده مامان. شما چرا مخالفین

میتراجون کم مونده بزنه تو دهن ارش. من سکوت می کنم. خانم جون میگه من موافقم. 

ارش شروع می کنه به دست زدن و می پره خانم جون رو بغل می کنه و می بوسه. 

بعدشم میره باباشو می بوسه. میره سمت میتراجون که بهش می گه من مخالفم و ارش رو حرفم هستم. خانم جون ببخشید. اینو میگه و از خونه میره بیرون. 

- آرش به باباش می گه توروخدا مامان روراضی کن. 

- حالا ببینم چی میشه. 

عمو اینو میگه وخداحافظی می کنه ومیره. 

- خانم جون میگه خب بچه ها بگین اصل موضوع چیه؟

سرمنو که نمیتونین کلاه بذارین!

منو ارش با چشمای گشاد شده به خانم جون نگاه می کنیم. نخیر مثل اینکه لو رفتیم. 

- ارش خیلی خونسردبه خانم جون نگاه میکنه و میگه هیچی من مهتاب را میخوام. مگرمشکلیه. بابا خانم جون قربونت برم من. فدات بشم مگر عاشقی جرمه!

- نه عزیزم جرم نیست. من که میدونم شما دوتا وروجک یه ککی تو کلاهتونه. حالا بگین واقعیت چیه. 

- ای بابا خانم جون. من میخوام زن بگیرم. خب دیدم کی از این مهتاب خانم خودمون بهتر. باورکنین. 

- بچه من تورو بزرگ کردم. برو خودتو رنگ کن. تا نگی جریان چیه نمیزارم از جات تکون بخوری. من مامانت نیستم که خام حرفات بشم. اعتراف کن بچه!

- باشه خانم جون. مهتاب اومد به من التماس کرد که نمیخواد شوهر کنه ومنم شدم سوپر من و گفتم خودم میام می گیرمت تا از شر خواستگاری که مامانم پیدا کرده راحت بشه. 

من گفتم ؟!

خانم جون به خدا دروغ می گه. خودش گفت. 

- من چی گفتم. خب راست میگم دیگه. 

- آرش یه لحظه ساکت باش. مادر مهتاب تو بگو چه خبره!

تموم آنچه اتفاق افتاده را براش تعریف می کنم. خانم جون فقط گوش میده و می گه مگر دیگران مسخره شماهستن. اگر همدیگر را نمیخواین با ابروی خودتون بازی نکنین. مخصوصا تو مهتاب. دختر خوبم عزیزم برای تو بد میشه!

- به خدا من به آرش گفتم مخالفم. همش تهدید کرد منو

- دروغ. آخ اخ. میری جهنما مهتاب خانم. من کی تهدید کردم. 

تازه توکه همه چیزو لو دادی. خوبه باتو برم دزدی. تازه از خداتم باشه من بیام بگیرمت!

خدا عاقبت منو بخیرکنه با شما دوتا. اخه بچه ها هرکاری راهی داره. خانم جون اینو میگه و میره تو اتاقش. 

- دلت خنک شد. همه چیو لو دادی. دختر تو چقدر خنگی

- خود نامردتو بگو که داشتی همه چیو مینداختی گردن من. ای نامرد. قرارمون این بود؟

- بس کن حالا باید یه نقشه دیگه بکشم. 

- توبس کن آرش. همش زور میگی. اخه نمیشه رک به مامانت اینها بگی 

- نخیر خانم مرغ مامان من یه پا داره

هنوز که دارین دعوا میکنین. پاشو مادر. مهتاب دوتا چایی بریزبیار مادر. تا من باشما دوتا حرف بزنم. 

- من حرفمو زدم. خانم جون مهتابو میخوام

- وای ارش بس کن

- مگه جرمه

- محض اطلاع جنابعالی همه میدونن من ازت متنفرم

- ببینین بچه ها این تصمیم شما اشتباهه. زندگی فیلم و داستان نیست که فکرکنین همه چیزش به خیر رو خوشی تموم میشه. باید عاقلانه تصمیم بگیرین

- منم به آرش گفتم این راهش نیست. اما پاشو کرده تو یه کفش. 

- عمرا مهتاب خانم. من بمیرم عاشق تو نمیشم. 

- تورو خدا بیا عاشق من شو. 

- بس کنین بچه ها. چه خبرتونه. دیگه بزرگ شدین. من خودم با میتراجون صحبت میکنم. قضیه خواستگار اومدن و رفتن کنسله. شماهم به این بچه بازیتون خاتمه بدین. 

مرسی خانم جون. می پرم بغلش و می بوسمش. کی حوصله این کله کدو رو داره. اما ارش ساکت و ساکته. غلط نکنم داره نقشه می ریزه. بیچاره اون کسی که میخواد زن این دیونه بشه. 

- تموم کردی خانم جونو. افتاب خانم. 

- باز شروع کردی ارش مگر نگفتم بس کن. 

- چشم. 

اینو میگه و به حالت قهر میره خونه خودشون. من میمونم و خانم جون. خداراشکر که تموم شد. خداخیرت به خانم جون. منم میرم تو اتاقم و میرم پای نت. کاش چند تا دوست اینترنتی داشتم. البته میدونم این دوستای ها مزخرفه. پس میرم سایت نودو هشتیا رمان میخونم. 

دوماه بعد ... 

طی این دوماه ارش نیومده و یه جورایی قهر کرده. باصحبت خانم جون هم قضیه خواستگاری تموم شد. اما میتراجون با من سرسنگین شده و من منظر جواب کنکورم. تو این مدت سعی کردم استراحت کنم تا بتونم اول مهربا انرژی کافی برم سر کلاس. راستی در مورد امام زمان هم چندین کتاب خوندم. خوش به حال مامانم که عاشق ایشون بود. البته منم یه سری تغییرات داشتم. نمازمو اول وقت میخونم. به خانم جون گفتم برام چادر خریده. وقتی اولین بارپوشیدمش اشک تو چشمای خانم جون جمع شد و گفت انگار محبوب جلوم ایستاده. 

دوهفته بعد ... 

جواب کنکور اومد و من دانشگاه تهران رشته حقوق قبول شدم. چیزی که ارزوم بود. خداراصد هزاربار شکر. خانم جون برام یک دستبند طلا خرید. میتراجون هم فقط یه تنبریک خشک و خالی گفت. اما عمو سیاوش دیدنی بود قیافش. مثل بچه گیریها بغلم کرد و باهم بالا پایین پریدیم. برام یک گوشی گلکسی خریده بود با یک سکه بهار آزادی. گفت از طرف میتراجونه. منم حرفی نزدم. تشکر کردم. اما آرش رو ندیدم. خیلی نامرده نیومد دیدنم. عمو تو چشمام میخوند که ناراحتم. وقت ناهار بود. میتراجون و خانم جون رفته بودن خرید. من و عمو تنها بودیم. 

- مهتاب زندگی عمو ناهار چی دوست داری سفارش بدم

- نه عمو ماکارونی پختم با هم میخوریم. خدمتکارخونه بچش مریضه یک هفته رفته مرخصی

- به به کد بانوی خونه

- حالا بخورین شاید خوشتون نیومد

- بیا گل دختر بشین باهات کار دارم

رایج به آرش. 

- چیزی شده عمو؟

- بیا مهتاب عمو بگو بین تو آرش چیزی شده

- نه به خدا

- آرش همش تو خودشه. اصرار داره بره. پذیرشش اومده برای ابان ماه میره. شماکه با هم مشکل نداشتین!

عمو بیچاره نمیدونه من از ارش متنفرم و این گل پسر همش منو اذیت کرده. کجابودی عموکه پسر جونت منو می چزوند. یه لبخند به عمو میزنم. 

- نمیخوای بگی مهتاب. نکنه واقعا عاشق هم بودین. 

چشمام رسما شده چهار تا

- نه به خدا عمو

- پس چرا چشمای زیبای مهتاب من غمگینه. چرا؟

- خب راستش توقع داشتم بیاد تبریک بگه از این ناراحتم. 

- میدونی وقتی شنید قبول شدی به من چی گفت. 

- نه

- گفت مهتاب به آرزوش رسیداما جوجه رو اخر پاییز میشمرن

- منظورش چی بود عمو؟

- نمیدونم هرچی هست از دستت عصبانیه. 

صدای زنگ میاد. درب باز می کنم. خانم جون و میتراجون اند. کلی خرید کردن. ناهار را اماده می کنم. که احساس میکنم حال خانم جون زیاد خوب نیست. 

- خانم جون. چیزی شده. حالتون خوبه؟

- اره مادر. ضعف کردم. یه چایی بیار بخورم. 

چایی رو میارم که میتراجون بلند میشه از کیفش یک سری دارو در میاره. 

- دکتر بودین؟چیزی شده؟

- نه مهتابم. جدی نیست. گفتم یکم ضعف داشتم. 

دلم شور میزنه. تموم دارو ندار منه. مگر میتونم بی تفاوت باشم. 

ناهار را میخوریم و همه میرن بیرون غیر از من. 

اخه ختم یکی از دوستان خانم جونه. نمیدونم منظور ارش چی بوده. اخه این بشر چه پدر کشتگی بامن داره من نمیدونم. 

میرم یه آهنگ براخودم میزارم و میرم تو فاز خیال

جوابم نکن مردم از نا امیدی

شاید عاشقم شی خدارو چه دیدی

جواب منو دادی اما عزیزم جواب خدارو چه میدی

همین طوری اشکام سرازیر میشن

دیگه از خودم اختیاری ندارم

من ازعشق چیزی نمیخوام بجز تو

ولی از تو خیچ انتظاری ندارم

صبوریم کمه بیقراریم زیاده

چقدر بیقرارم منه صاف و ساده

عزیزم چقدر سخت دل کندن از تو

عزیزم چقدرتلخه کام من از تو ... 

ای خدا کمکم کن. نکنه براخانم جون اتفاقی بیافته. دلم برای آرش هم شور میزنه. این بشر بود و نبودش برای من استرس زاست. اه. معلوم نیست چی توی اون کله پوکشه. خدا بخیر کنه. 

کارهای ثبت نامم را انجام دادم. و فردا اولین روزشروع کلاس هاست. خیلی دلم میخواد زودتر برم سر کلاس. 

گوشیم زنگ میخوره. عمو سیاوشه. 

- سلام عمو

- سلام مهتابم. خوبی گلم

- ممنون عمو شما چطورین

- خوبم عزیز دلم. زنگ زدم بهت بگم آرش فردا 5 صبح پرواز داره. کارش جلوتر افتاده. خواستم بگم بیا خانمی کن و بیا برای بدرقه. 

- اخه عمو آرش اگر میخواست منو ببینه که میومد. تازه من فردا ده صبح کلاس دارم. 

- به خاطر من بیا

- باشه عمو. 

- پس میام دنبالت گلم. 

- چشم عمو. 

- سلام برسون. 

گوشیو قطع می کنم. خیلی دلم گرفته. دوست ندارم برم ببینمش. 

خانم جون همش تو اتاقشه نمیدونم چرا؟

خلاصه شب شده و من هنوز بیدارم. ساعت سه ونیم شب شده که عمو میاد دنبالم. میریم فرود گاه. بعد از چند ماه می بینمش. حتی نگام نمیکنه. داره سحر می شه. تموم اتفاقات بد زندگی من تو سحر رخ داده. میتراجون و عمو میرن برای تحویل بار. من میمونم و آرش. 

- میشه بگی برا چی اومدی/

- سلام

- میگم چرا اومدی؟

- خب اومدم بدرقه ات. عمو زنگ زد. 

- پس به خاطر عمو اومدی

- نه خب اومدم تا

- حرفمو قطع میکنه و میگه. بس کن مهتاب. من ازت متنفرم. اومدی که چی بشه. چیو میخواستی ثابت کنی! اگر میخواستم خودم خبرت می کردم. از بچگی ازت بیزار بودم

- خب منم ازت متنفرم. منو خیلی اذیت کردی!

- بس کن مهتاب تو بیجنبه بودی. خوبی هاموندیدی. همون بهتر که میرم. دلم نمیخواد ببینمت. 

چشمام حلقه اشک میشه. نگاهم میکنه و تموم نفرت رو می پاشه تو چشمام. میاد جلو و جلو تر. نفسش میخوره به نفسهام. و اروم میگه مهتابم ... 

حرفشو قطع میکنه و ادامه نمیده. منم موندم چی بگم که بهم میگه برو. جات اینجا نیست. منو با خانوادم تنها بزار. 

دیگه جای موندن نیست. ازسالن میزنم بیرون و سوار تاکسی میشم و میرم خونه. تو راه همش به این فکرمیکنم که چرا اومدم. اولین صبح سحر دانشگاه منو آرش خراب کرد. لعنت به تو آرش. لعنت. 

می رسم خونه و سعی میکنم دنیای خواب منو با خودش ببره. 

از خواب بلند میشم. ساعت دوازده ظهره. خدا لعنتت کنه آرش. اولین روزم خواب موندم. نمیدونم چرا خانم جون صدام نکرده. راستی دیشب خانم جون خونه عمو سیاوش بود. از جام بلند میشم و میرم سمت دست شویی. قیافم مثل دیو دو سر شده. مسواک میزنم و میام تند تند لباس می پوشم که یادم می افته امروز دیگه کلاس ندارم. 

گوشیم مسیج میخوره. 

((مراقب خودت باش)) ... دوباره از یک شماره ناشناس

این بار به شماره زنگ میزنم یک خانمی جواب میده. خانم شما برای من مسیج دادید. 

- نه گلم. اینو یه اقایی سفارش کرد برات بفرستم. 

- ممنون. میشه بگسن کی بود. 

- نه عزیزم قول دادم مشخصاتشو نگم. ببخشید. خدانگهدار

گوشیو قطع می کنه و منتظر خدا حافظی من نمیشه. یعنی ارش بوده؟منظورش چی بوده؟این که صبح حسابی منو نقره داغ کرد. حالا یعنی چی؟یعنی نگران من بوده؟احتمالا این سادیسم داره؟

زنگ میزنم به عمو جواب نمیده. احتمالا تو جلسه هستش. حسابی حوصلم سر رفته. میرم سراغ تلوزیون ... 

خب امروز یک شنبه است و من تا سه شنبه دیگه کلاس ندارم. به عوضش سه تا کلاس دارم برای سه شنبه. 

گوشیم زنگ میخوره. میترا جونه 

- سلام میترا جون

- سلام. من زیاد وقت ندارم حرف بزنم. فقط خواستم بگم برو خونه ما. خانم جون تنهاست. یکم حال نداره. کاری نداری خدا حافظ. 

سریع آماده میشم و میرم. خانم جون خوابیده. میرم صداش می کنم. 

- سلام گل دختر من چطوره!

- سلام خانم جون چی شده

- هیچی یکم خوابم میومد. 

- پاشین براتون میوه بیارم. 

ناهار رو باهم میخوریم. بی بی گل ناهار را اماده کرده. اخه میتراجون از اول زندگیش بی بی گل را باخودش اورده. دایه میتراجون بوده. حالا هم با اونها زندگی می کنه. 

عمو زنگ میزنه خونه و میگه دارن میرن مسافرت. 

با خانم جون میریم خونه خودمون. و من سعی میکنم این دو روز را خوب ازش مراقبت کنم. 

فردا باید برم دانشگاه. آخ جون. 

خانم جون صدام میکنه و میگه مهتابم منو سحر برای نماز صدا کن. خواب نمونم مادر. 

چشم میگم و میرم بخوابم اخ جون فردا بلاخره میرم دانشگاه. 

ساعت زنگ میخوره. میرم وضو بگیرم و خانم جون رو صدا کنم. 

خانم جون بلند شین وقت نمازه. 

جواب نمیده. احتمالا صدامو نشنیده. میرم درب اتاقشو باز میکنم و میرم سمت تختش. دستشو میگیرم وای نه دستاش سرد سردن. 

سریع زنگ میزنم به عمو. جواب نمیده. میتراجون جواب نمیده. زنگ میزنم اورژانس. همش گریه میکنم. نکنه بلایی سرش بیاد. 

دکتر بالای سرشه. از اتاق میاد بیرون

- خانم متاسفم. ایست قلبی. خدا صبرتون بده

همون جا وا میرم. یعنی چی ؟بلند داد میزنم نه خانم جون منو تنها نزار من کسیو ندارم. بلند شو مهتابم جوابمو بده

اینقدر داد میزنم که از حال میرم. 

بازم یه سحر دیگه و بازم یه اتفاق شوم دیگه برای من. من که مهتاب هستم. اما زندگیم سیاهه سیاهه. 

چشمامو باز میکنم. همه اومدن. ظاهرا از تو گوشیم زنگ زدن و بقیه رو خبر کردن. غلغله ای شده برای خودش. تموم خوشی هام پرید. دانشگاه بی دانشگاه. 

از تشییع جنازه هیچی نمیفهمم. بس که داد زدم و فشارم افتاد منو بردن درمانگاه زیر سرم. 

ای خدا چکارکنم. عموسیاوش میاد کنارم. دستامومیگیره و میگه مهتابم چرا خودتو اذیت میکنی. خانم جون راضی نیست. 

خلاصه مراسم هفت تموم میشه و همه میرن خونه خودشون. میتراجون حتی یه تعارف هم نکرد من باهاشون برم. فقط عمو گفت که اونم من قبول نکردم. 

هفته دیگه وکیل خانوادگی میاد. تکلیف من روشن میشه. 

همه دور هم جمع شدن سه هفته ازدانشگاه گذشته. امروز تکلیف من روشن شد. خیلی جالبه. خانم جون وصیت کرده که تا ازدواج من خونه در اختیار منه. و بقیه املاک به طور مساوی بین بقیه تقسیم شد. همه یه جوایی به من نگاه میکنن. با دانشگاه تماس گرفتم. مسئول اموزش بهم گفت بیا درسته چند جلسه

غیبت داشتی اما با توجه به وضعیت من باهام کناراومدن. خب فردا سه شنبه است و من میرم دانشگاه. دیگه از اون شوق اولیه خبری نیست. کجایی خانم جون که ببینی مهتابت خانم وکیل بشه. دیگه به چه ذوقی و شوقی بیام خونه. وای خدا بازم شکرت. ولی تموم تلاشموبه کار میبرم تا بتونم مایه افتخارباشم. به امید خدا

امروز صبح بلند میشم و میرم دانشگاه. عمو بهم زنگ زده و گفته خودش بیاد دنبالم. بعد از کلاسم. گفته کارم داره. میرم داخل دانشگاه و دنبال کلاسم میگردم. وارد دانشکده حقوق میشم. سه تا پسرایستادن کنار در سالن. باوردو من میزنن زیر خنده. منم بی توجه بهشون از کنارشون رد میشم. کلاسمو پیدا میکنم و میرم سر کلاس. هنوز تا زمان شروع کلاس یک ساعت مونده.  کنار یه دختر خوشگل میشینم و میگم سلام من مهتابم. 

- سلام گلم منم لیلی هستم. چقدر دیر اومدی؟

- مشکل داشتم. 

- خوب خوشبختم

- منم همچنین

لیلی شروع میکنه از کلاس ها و استادا گفتن

کم کم بچه ها میان همه مانتویی ان غیر از من. همون سه تا پسر هم میان سرکلاس. تاچشمشون به من میافته یکیشون با صدای بلند میگه سلام حاج خانم

کلاس میره روهوا از خنده. لیلی دعواش میکنه و میگه بس کن سامان!

- سلام عرض کردم مگه حرف بدی زدم

- میگم بس کن 

- توچراجوش میزنی. مگر ادم زنده وکیل وصی میخواد. موش زبونتونو خورده حاج خانم!

جوابشو نمیدم. استاد میاد سر کلاس به اسم من میرسه. میگم حاضر باتعجب نگام می کنه!

- اقای کریمی به بنده توضیح دادن. خب خوش اومدی دختر

- ممنون استاد

تا اینو میگم. صدای خنده پسرا میاد یکی هم میگه مهتابه فکر کردیم افتابه!

- ساکت عقب کلاس چه خبره. اقای کیان دوباره شروع کردی. 

- من نبودم استاد. بهداد بود. 

- بسه دیگه. هردوتون بیرون!

این دونفر مجبور به ترک کلاس میشن و موقع رفتن با اخم غلیظی منو نگاه می کنن. واقعا چقدر پررو تشریف دارن. لیلی رو برگه برام می نویسه. بی خیال بعدابرات توضیح میدم. خلاصه کلاس تموم میشه و من کلی جزوه نوشتم. جزوه های قبلی رو هم از لیلی گرفتم. رفتیم باهم تموم جاهایی که بلد بود بهم نشون داد. دختر خوبیه. خداراشکر دوست خوبی پیدا کردم. لیلی از شمال میاد. لاهیجان. تک دختره و یک برادر داره. والدینشم معلم اند. 

- میگم مهتاب این سه تایی که دیدی یک گروه اندکه همه بچه هارو بانام کوچیک صدا میزنن و یک سره درحال اسکول کردن بقیه!

- اخه چرا/مگردانشگاه جای این کارهاست. 

- تازه سپهر را به اذیت ندیدی. دخترا همه دوست دارن با اینها دوست بشن. همهشون بچه تهرون اند. خلاصه سعی کن جوابشونو ندی. مثل من تو این چند روز گذشته فهمیدن من مثل بقیه نیستم. باهام کاری ندارن. 

- باشه. 

کلاسهای امروز تموم شده و من از لیلی خداحافظی می کنم و میرم سمت مترو. یه ماشین پشتم دستشو گذاشته رو بوق. نگاه می کنم. خودشونن. به قول لیلی سه کله پوک. 

- در خدمت باشیم حاج خانم

- افتخار بدین

آفتاب خانم؟

پسره احمق داد میزنه. اصلا محلشون نمیزارمو میرم تو پیاده رو. 

بلاخره رسیدم خونه. به قول لیلی شرشون تا چند روز دیگه کمه. خدابه دادبرسه. آرش کم بود برای اذیت من اینها هم اضافه شدن. با یاد آرش دلم میگیره. خدا میدونه داره چکارمیکنه. عمو میگه زنگ هم نمیزنه. 

حالا که من موندم تنها و این خونه. 

خدمتکارخونه رو عوض کردن. خانم مهربونیه. بهم میگه مهتابم. منم بهش میگم مادر جون. اونم مثل من کسیو نداره. هم دردیم. 

خب باید برنامه ریزی کنم. من روز های 1،3،4شنبه ها کلاس دارم. راستی عمو زنگ زد و عذرخواهی کرد از اینکه نیومده دنبالم. گفت پول به حسابم واریز می کنه که هرچی لازم دارم بخرم و سفارش کرد فقط و فقط به دنبال پیشرفت باشم. برنامه ریختم برم کلاس زبان. دو روزم برم باشگاه برای تمرین والیبال. 

خب به امید خدا شروع میکنیم ... 

خداجون من مهتابتم. منو دریاب. ای مهربانترین مهربانان

گوشیم مسیج میخوره. لیلی پیام داده فردا نمیاد دانشگاه. 

خب یه جورایی فردا تنهام اما باید سعی کنم با بقیه اخت بشم. 

- مهتابم مهتابم بیا شام مادر

چقدر زود شب شد. پیش به سوی شام!

شامو میخورم ومیرم پای لب تاب و میرم سراغ سرچ مقاله هام

خیلی خسته شدم. اما باید ادامه بدم. تا یک شب کارم طول کشید. 

صبح شده و من در حالیکه یک صبحانه خوشمزه خوردم به سمت دانشگاه راه افتادم. امروز لیلی نمیاد ومن تنهام. 

وارد کلاس میشم. هنوز کسی نیومده. میرم توفاز خیال. یاد خانم جون و آرش

یاد روزهای بچگی. یاد مدرسه ای که همیشه آرزوشو داشتم. روزهای خوبی بود منهای آرش ... 

- پـخ

دومتر از جا میپرم

- توفضا سیر میکنین حاج خانم

قبول باشه سیر و سلوک

- شما؟

- من تاژم نه شما!

جوابشو نمیدم که دوباره میگه: آفتاب خانم کلاس تویی؟

- درست صحبت کن آقا

- با منید

- پ ن پ با در و دیوارم

- میگم خفه میشی جوجه یا نه

- درست صحبت کنین. اصلا شما کی هستین

- سرور تو. هرکی به تو چه

- این چه طرز حرف زدنه من تاحالا شمارو ندیدم

- بس که بی سعادتی 

- اقا من باشما حرفی ندارم

- اما من دارم. حواست باشه. تکون بخوری با من طرفی. جزوه هارو هم مرتب می نویسی و اخر هفته ها تقدیم میکنی. شیر فهم شد. 

تموم جسارتمو جمع میکنم تو دستم ومیزنم زیرگوشش. 

فرصت عکس العمل بهش نمیدم. پسره پررو فکرکرده کیه. ازکلاس میام بیرون. توراه رو کم کم بچه ها میان. هنوز نمیدونم این پسره کی بود و چرا اینقدر طلبکار بود. میرم سر کلاس و استاد درس رو شروع میکنه. موقع حضور و غیاب میفهمم سپهر ایمانی معروف که تموم دخترا ارزو دارن باهاش دوست باشن رو من کتک زدم. 

فکرشو بکن. خندم میگیره که استاد متوجه میشه و بهم تذکر میده. دست خودم نیست که ... 

کلاس تموم میشه سریع میزنم بیرون. تند تند راه میافتم سمت خونه. از پشت سرم صدا میاد. موش کوچولو درنرو تا اون سر دنیا دنبالت میام. بدون توجه فقط میدوم و سریع سوار تاکسی میشم. 

گوشیم زنگ میخوره عمو سیاوشه. 

- سلام عمو

- سلام مهتابم خوبی

- مرسی عمو. میتراجون خوبن

- اره گلم. زنگ زدم بگم بیای خونه ما

- مزاحم نمیشم

- چه حرفیه دختر تو دختر خودمی

- ممنون عمو جدی میگم

- میخوای عمو رو ناراحت کنی

- عمو میدونی میتراجون ناراحت میشه

- اون فقط حساسه

- نه عمو نمیخوام مایه دلخوری باشم. 

- نیستی ناز گل عمو

- حالا پاشو بیا

- چشم

- بای عروسکم

- خدانگهدار

وای دوباره باید اخمای میتراجون رو تحمل کنم. بابا به من چه بچه خل وچلت رفته کانادا جواب تلفنتو نمیده. ای بابا عجب گیری کردیما ... 

میرم خونه عمو. همون طور که حدس زدم میتراجون تحویلم نگرفت که نگرفت. هنوز عمو نیومده و من یک ساعت مثل ساعت دیواری زل زدم به درو دیوار و انگار نه انگارمن هستم. میتراجون تو اتاقشه و گفت کار داره و عذرخواهی کرد و رفت. من موندم ومن. اخه چه کاریه مهمون دعوت میکنن. مگه دستم به اون کله کدو آرش نرسه که من میدونم و اون. تو نبودشم باید ازارش برسه. 

دیگه خسته شدم تصمیم میگیرم که برم خونه که عمو با یک شاخه گل رز وارد میشه و سلام میکنه. 

- سلام خانم های خوشگل

- سلام عمو

- سلام به مهتاب عزیزم. خوبی گلم؟

- ممنون شما خوبین

- مرسی گلم. میتراجون کجاست. 

- کارداشت رفت تو اتاقش. 

عموهم فهمیده موضوع از چه قراره. هیچی نمیگه و گل رو میده به من و لبخند میزنه. 

- ممنون عمو

- گل من. تو مهتاب وجود منی اینو یادت باشه. تاهستم و نفس میکشم

- عمو منم شمارو دوست دارم

- اگرقربون صدقه رفتنتون تموم شد. زنگ بزنم پیتزا بیارن. 

- سلام میترا

- سلام

- مگرغذا نداریم

- نه گفتم حاضری میخوریم

دیگه رسما جوش اوردم. توهین از این بالاتر. عمو میفهمه ناراحتم. برای اینکه جو عوض کنه میگه پس بریم بیرون دربند. 

- شما میخواین برین من حوصله ندارم. 

میتراجون اینو میگه و بدون خداحافظی از من میره تو اتاقش. 

- بیابریم مهتاب عمو. بریم یه شام دونفره

- عمومنومیبرین خونه. اشتها ندارم شام نمیخوام

- دیگه نشد. بدو حاضرشو بریم

من وعمو میریم دربند. فکرشو بکن تو این هوای سرد. ولی خیلی خوش گذشت. اخرشب عمو منو رسوند خونه و بهم گفت. ناراحت نشو. من جای میترا عذر میخوام. 

- نه عمو چه حرفیه. تقصیرخودمه. نباید میومدم. 

- بروگل دختر. دیگه از این حرفها نزن

میرم داخل خونه. میشینم پای لب تابم و دو باره همون اهنگ همیشگی و دوباره اشک های بی اختیار من ... 

چند هفته ای گذشته و تقریبا دیگه اون تیم سه نفره بامن کار ندارن. من و لیلی هم خوب درس میخونیم. تا اینکه خبر میدن برای دانشجویان تور اصفهان گذاشتن. باید قرعه کشی کنن. هرکسی دوست داره بره ثبت نام پیش نماینده کلاس. 

همه کلاس به همهمه افتاده. ما نماینده نداریم. سامان میگه معلومه دیگه سپهر نماینده است. قبوله؟

دخترا با ناز و اداقبول میکنن. پسراهم میگن فرقی نداره. موندیم من و لیلی. 

همه خیره به ما نگاه می کنن که لیلی میگه یک نماینده از اقایون یکی از خانم ها. 

بین بچه ها زمزمه شروع میشه که لیلی میگه نماینده ماهم مهتاب. هاج و واج نگاش میکنم. لیلی دستمو میگیره و باچشماش ازم میخواد که قبول کنم. بچه ها همه موافقن. اخه من چطوری با این سپهرهمکار بشم. خدا به دادم برسه. 

خلاصه اسم هارو سپهر می نویسه و میبره قسمت اردوها تا نتیجه بیاد. 

- ببین آفتاب خانم سعی کن بری پشت ابر مخفی بشی

- بله کاری داشتین

- بهتره خودتو بکشی کنار

- چرا

- چون جای حاج خانم ها تو مسجد. برو اونجا فعالیت کن

- ببین اقای هرچی. من باشماحرفی ندارم. ناراحتین شما برین کنار

یک قدم میاد نزدیک. یا خدا من جلوی این مثل جوجه میمونم. انگارخودشم فهمیده که پوزخند میزنه و میگه

- ترسیدی جوجه

جوابشو نمیدم. همون لحظه مسئول اردو ها میاد و میگه از کلاس شما ده نفرانتخاب شدن. 

لیلی تو لیست نیست. ولی این سه تا ارازل هستن بقیه هم دخترا. من نگون بختم هستم. که باید تنهایی برم. خب اصلا نمیرم. لیلی باخوشحالی میاد طرفم و میگه باید بری مهتاب. اگر نری فکرمیکنه ازش ترسیدی. 

و من در فکراینم که این بلای اسمونی ازکجا نازل شد این سپهرچه دشمنی بامن داره؟

میام میرم خونه و میشینم پای تلوزیون. ولی حواسم پیش مسافرته. دلم شور میزنه. از طرفی هم اگر نرم فکر میکنن ترسیدم. موندم چکار کنم. زنگ میزنم به عمو. 

- سلام عمو

- سلام مهتاب گلم خوبی عزیزم چه خبر یاد عمو کردی

- واقعا که عمو حالا خوبه من همیشه زنگ میزنم

- تسلیم. خوبی؟

- خوبم. عمو یه اردو برای اصفهان هست. اسم منم تو قرعه کشی هست. به نظرتون برم؟

- برو عمو. خوش میگذره

- عموتنهام 

- خب دوست پیدا میکنی

- چند روزه است

- 4 روز

- خوبه دیگه گلم برو صفا کن جای منم خالی کن

- عموچه خبر از ارش

- هیچی. فعلا که با خودشم قهره

- میتراجون چطوره

- به خون من و تو تشنه است

- میدونم عمو از دستم ناراحته

- ولش کن به فکر مسافرتت باش

- چشم

- پولم برات به حسابت میریزم هرچی خواستی بخر

- ممنون عمو

- خدانگهدار گلم

- بای

گوشی هنوز تو دستمه. کاش لیلی هم بود. دلم نمیخواد تنهایی برم. 

امروز که محتاج توام جای تو خالی

فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

در من نفسی نیست

درخانه کسی نیست ... 

بازم میرم تو فکر. کاش مامانم بود. سرمو تو بغلش می گرفت و من براش گریه می کردم. خیلی سخته بی مادری. باید تو موقعیتش باشی تا درک کنی. همین طور ناراحت نشستم که گوشیم زنگ می خوره. 

- سلام گل دختر

- سلام لیلی جون

- چرا صدات غمگینه 

- یکم رفتم تو فلسفه زندگی

- بابا بی خیال به اصفهان فکر کن

- نمیخوام برم

- وای خدای من مهتاب بس کن

- تنهام

- سپهرجون هست خودش هواتو داره

- عمرا

- خب حالا به خودت نگیر

- اره نه که عاشق سینه چاکشم

- خدارو چه دیدی

- بس کن لیلی

- خب راست میگم دیگه. احتمالش هست

- معلومه. بس که ما دوتا رومانتیکیم. 

- اره چقدر به هم میایین. 

- وای نه اینقدر من از این پسره بدم میاد که نگو

- ولی فکر کنم اون عاشقت شده

- معلومه. حاضر نیست سر به تنم باشه

- خب دختر زنگیدم حالتو بپرسم. کاری نداری

- نه بای. 

حالا من موندم و یک دنیا تردید

وای خدای من. دلم گرفته از این تنهایی. نه کلاس ورزش نه کلاس زبان هیچ کدوم باعث نمیشه من از این تنهایی مرگ بار نجات پیداکنم. دیگه دارم دیوونه میشم. خودمم نمیدونم چی میخوام. فقط یک چیزو میدونم و اونم واژه ای به نام تنهایی. 

میرم سراغ آهنگ هام و شروع میکنم به گوش دادن

دل هیشکی مثل من غربت اینجارو نداره

دیگه حرفهای علاقه همه مردن تو دلم

مثل گنجشکهای بیخونه و بی جای محله

دیگه هیچ جا تو درختها جای من نیست که برم ... 

برق قطع شد. 

خندم گرفته اهنگ نیمه تموم موند و من باید بشینم برای خودم یه برنامه درست حسابی بریزم. 

راستی باید وسایلم را برای اصفهان بردارم. میخوام خاطرات سفرم رو بنویسم. 

یاد آرش می افتم و اون خاطراتی که تو دوازده سالگی من رفته بودیم اصفهان. دعوامون سر چهل ستون. آرش می گفت مال منه. من میگفتم مال منه. وای خدا جون چه بامزه بود دعوای ما دوتا و تماشای ادم های اطراف و بهت و حیرتشون. دلم برای چهل ستون تنگ شده. 

پرنده خیالم پر می کشه به اون روزها. وقتی رفتیم چهل ستون. من ماتو مبهوت این بنا شدم. ارزو کردم مال من بود. عمو ومیتراجون من و ارش رو آزاد گذاشته بودن برای گردش. منم سرم گرم دیدن اطراف کاخ بود. چه باشکوه!

اومدم کنار ستون ها و شروع کردم به شمردن. یک ، دو ... بیست. اینکه چهل تا نیست. دوباره شمردم سه باره شمردم. نخیر توهمین گیجی خودم بودم که ارش بهم گفت: چرا منگ میزنی کنیزک؟

- به توچه

- میدونی اینجا کاخ منه. منم پادشاهم توهم کنیز منی

- عمرا اینجا قصر منه. مال خودمه

- اول من گفتم

- نخیر از اول که اومدیم تو من گفتم

همین طور جر و بحث می کردیم که دیگران با خنده به ما نگاه می کردند. میتراجون اومد پیشمون و باخنده گفت این مال هردوتونه. دعوا نکنین. منم باسادگی تمام گفتم اخه بیست تا ستون بیشتر نداره. پس بقیه اش کو. ارش بلند خندیدو گفت معلوم بود خانم چرا گیج میزد. خب خنگ خدا بیست تاش توآبه. من فکرکردم چه جوریه. خلاصه سرتونو درد نیارم تازه این اول ماجرابود برای تقسیم اتاقها و خلاصه دعوای مادوتا. نه من کوتاه میومدم نه اون. هردومون درحال جنگیدن برای بدست آوردن. خب آرش از من بزرگتر بود زورش بیشتر بود اما من یاد گرفته بودم ضعیف نباشم در مقابلش ... 

یادش بخیر. عالم بچگی. سادگیهاش. باورهاش ... 

حالا بعداز چند سال من میخوام برم اصفهان. اونم بدون آرش!

نمیدونم چرا تموم زندگی من ازآرش پر شده. حالا هم که خودش نیست یادش و خاطراتش هست. مرده یه خاطره خوب باهاش ندارم. گندتوبززن پسر!

توهمین فکرام که بلند میشم بی اختیار شماره آرش رو میگیرم. میدونم حرفی باهاش ندارم. شایدم اصلا جوابمونده. گوشیش زنگ میخوره. 

- الو سلام

- ببخشید آرش

- شما؟

- من مهتابم

- من ملینا هستم. آرش نیست. 

گوشی تو دستم خشک میشه. ملینا دیگه کیه. همون طور که صدا الو الو میاد تماس قطع میشه و هم زمان چشم های من بارونی. لعنت به تو آرش. لعنت به تو. با حرص میرم سمت اتافش. همه چیزش سر جاشه. شروع میکنم عقده دلمو سر اتاق در آوردن. بازار شامی شده واسه خودش. زیر تشک تخت یه دفترچه یادداشت میبینم. برش میدارم که روش نوشته. ازسحر متنفرم مهتاب من باش. 

دست خط آرش. تعجب میکنم. این دیگه چیه؟!

دفتر تو دستمه و من هنوز زل زدم بهش

حوصله خوندن زندگی نامه ندارم. خب ولی فضلولی منو کشته. . 

دفتر را باز میکنم. این که خالیه ... 

نکنه سرکاریه ... 

تقریبا اخرای دفتر میرسم که نوشته: 

سلام افتاب خانم فضول

میدونستم بلاخره سراز اتاق من درمیاری. حالا این که چطوری این دفتر رو پیداکردی و میخونیش خدا عالمه. 

دلم برات بگه مادر از اینکه من قبل رفتن باید یه چیز هایی را برات روشن می کردم. مثل برق اتاق ، یخچال و غیره ... 

از انجاییکه شما خاطر منو خیلی میخوای و صد البته من دیوانه وار عاشق یه موجود دو دست و یک سر شدم به نام افتاب، باید بدونی که من میدونم وتو. یه حالی ازت بگیرم که توی کتاب گینس ثبت بشه. از اولین روزی که پاتو گذاشتی توی خونه خانم جون اون روز سحرکه بارونی بود ازت متنفرشدم. گریه میکردی ساکت نمیشدی. همش همه مراقبت بودن. هی سفارشتو میکردن. من باید مراقبت بودم. تا خانم ناراحت نباشه. دل بابا رو برده بودی درسته نمیدونم چرا اما من ازت متنفربودم. حالا هم اسم دفتر را این طور نوشتم که کنجکاو بشی و اینهارو بخونی. بدون رنگ ارامشو تو زندگیت نخواهی دید ... 

آرش خان سرورت

برسد به دست کنیزک من ((مهتاب)) ... 

- وا این دری وری ها چیه این نوشته. 

دیگه این آرش گندشو در آورده. همش تقصیر خودمه. باید به عمو میگفتم اینقدر منو اذیت می کنه. پسره پررو. ببین چه طلبکار هم هست. من اگر بمیرم عاشق تو نمیشم کله کدو. دیوونه احمق. 

حالا خوبه رفته و خبر مرگش نیست تازه جواب هم نمیده. زنگ هم میزنی برای خودت زدی. سنگ رو یخ میشی یکی دیگه جواب میده. اه. 

حسابی کلافه ام نباید بزارم بفهمه من اینهارو خوندم. بلند میشم اتاق را تمیز میکنم. تقریبا شب شده و همه جا درست مثل اولش مرتب شده و من از خستگی زیاد در حال غش. 

نرسیده به تختم خوابم میبره. 

خب یه جورایی امروز برای اوکی کردن جواب سفر اصفهان میرم دانشگاه. میرم پیش مسئول ثبت نام و انصراف خودمو اعلام میکنم. هرچی اصرار میکنه که دلیلش چیه نمیگم. بعداز خداحافظی میرم سر کلاس. 

هفته دیگه تعطیله کلاسها. برو بچ میرن اصفهان ومهتاب میمونه تنها ... مثل همیشه تنهای تنها. 

بچه ها میان و هرکسی سرگرم جزوه نوشتن و استاد مشغول درس دادن و من در حسرت مسافرت. 

جالبه کم کم دارم به صحت عقل خودم شک میکنم که وسط این همه درس و جزوه دارم حسزت میخورم انگارکه ابنبات چوبی بهم ندادن. 

با صدای خداحافظی استاد به خودم میام. وسایلو جمع میکنم و میرم ازکلاس بیرون. حوصله خودمم ندارم. یه دربست میگیرم میرم امام زاده صالح زیارت و دلمو میسپرم به اقا. 

یک هفته بعد. 

امروز کلاسها مجدد شروع شده ومن بعد از یک هفته تمام نشدنی و کسل کننده اومدم دانشگاه. چند تا از بچه ها گز اوردن و ازم میپرسم چرا نیومدی؟ منم با لبخند میگم کارداشتم نشد. گنگ سپهر و دوستان زبل هنوز نیومدن. 

استاد وارد کلاس میشه.  حرف ها سر مسافرت بچه هاست که درب کلاس باز میشه و این سه کله پوک وارد کلاس میشن. 

- استادشرمنده ترافیک بود. اجازه

- همیشه کارتون همینه

- شماببخشید 

- بیاین بشینین

سه تایی میرن سر جاشون که سپهر چپ چپ بهم نگاه میکنه. این دیگه از من چی میخواد خدا میدونه. 

- استاد این برای شماست. گز رو میگیره سمت استاد. 

- ممنون باز کن بچه ها هم بخورن. 

سپهر درحال باز کردنه که استاد میگه تعارف کن به بچه ها. 

چه خنده داره که داره مثل بچه ادم و کاملا مودبانه تعارف میکنه تا میرسه به من،جا خالی میده و اروم میگه بعد از کلاس نمونی و در بری خونت گردن خودته میفهمی. 

اینو میگه و رد میشه. منم مات مات میمونم. 

تموم طول کلاس حواسم پرت جمله سپهره. اصلا نمیفهمم کلاس چی شد. حتی یک خط هم ننوشتم. تا اینکه استاد گفت بچه ها خداحافظ. 

انگارچسبیدم به صندلی همه بچه ها رفتن بیرون و موندم من وسپهر. میاد جلو ومیگه: 

- فقط بگوچرا نیومدی اصفهان؟

- دلیلی نمیبینم برات توضیح بدم

- به خاطر من نیومدی؟

- من حرفی ندارم

- ببین مهتاب اعصاب ندارما

- خانم پارسا. من حرفی ندارم باشما آقای محترم

تا اینو میگم میاد جلوتر و چادرمو میکشه

- ول کن عوضی چکارم داری

- تا جوابموندی نمیزارم بری

- اصلا نمیخوام جواب بدم مگه زوره!

تقریبا داد زدم که با یک دست زد تو دهنم. خون از کنار لبم جاری میشه. سپهر با چشمای سرخ کنارم ایستاده. انگار چسبیدم به زمین. 

- مهتاب به جون خودم جواب ندی بعدی رو محکم تر میزنم. 

فقط نگاش میکنم. یه کشیده دیگه میزنه که فقط اشکام میریزه. 

- مهتاب حرف بزن. 

- مهتاب

- مهتاب

میاد جلو که دستمو بگیره که می کشم. 

- حقت بود. نیومدی مسافرت زهرمارمن شد. میخواستم باهات تفریح کنم. 

حالا به عوضش باید بیای تولدم. ببین میدونم تنها زندگی میکنی. پس هرچی میگم باید بگی چشم. 

- خفه شو. من باتو هیچ حرفی ندارم. مزاحمم بشی زنگ میزنم پلیس. 

- هه هه وای وای ترسیدم مامانم اینا. 

گوشیشو در میاره و میگه بیا زنگ بزن. اگر نزنی باید بیای تولدم. 

گوشیشو ازش میگیرم و زنگ میزنم پلیش صد وده. اینقدر پررو تشریف داره که داره میخنده. 

- نیم ساعت نشده پلیس شخصی میاد و مارو میبره مقرر پلیس. 

وا این دیگه چه مدلی است. چرا این پلیس ها لباس پلیسی ندارن. 

نیم ساعت بیشتر دارم زل میزنم به در و دیوار. دیگه جوش میارم بس که این پسره پررو به من پوزخند میزنه. 

- به چی میخندی

- به توچه

- بی ادب

- همون شما باادبی برای ما بسه

- شما بامن چرا دشمنی دارین. مشکلتون چیه

- تو سرتا پات مشکله. با وجودت مشکل دارم

- اقا یکی نیست اینجا به شکایت من رسیدگی کنه

تا اینو داد میزنم و یک بار دیگه تکرار میکنم درب اتاق روبرویی باز میشه و اقای مسنی به من میگه بیاید داخل

وارد اتاق میشم و میگم اقا ایشون مزاحم من شدن و منو کتک زدن

تا اینو میگم بنده خدا چشماش میشه چهار تا و میگه آرش چکار کردی؟

- بله ... اقای محترم آرش کیه. ایشون ... 

حرفمو قطع می کنه و میگه دخترم صبرکن تا ببینم

- آرش

- بله

- خانم راست میگن

- بله

- بله و مرض این قرارمون نبود؟درسته

- بله

- چرا زبونت رو بله گیر کرده. لکنت گرفتی ؟خانم شما چند لحظه بیرون باشین

از اتاق میام بیرون و میشینم رو صندلی. گیج گیج شدم اخه این سپهرچه صنمی با پلیس ها داره. تازه این آرش کیه؟

وای آهم به اسمون بلند میشه. دوباره یه آرش دیگه نه؟من نمیدونم چرا بختک آرش دارم همش سایش تو زندگی من پهن شده. خدا بخیر کنه. اونقدر غرق در فکر و خیالم که یک دفعه به خودم میام که اون اقای پلیس صدا میزنه مهتاب خانم بیاید داخل ... 

وارد اتاق میشم که میبینم اخم های سپهر تو همه. حقته دلم خنک

آقای پلیس منو دعوت به نشستن میکنه و میگه: دخترم معرفی میکنم

سروان آرش معتمد

بله؟

نه؟

سرجام میشینم بدون اینکه تکون بخورم. زبونم بند اومده. مات مات موندم. 

- مهتاب خانم. مهتاب خانم. تروخداجواب بدید. سرباز احمدی یه لیوان 

آب قند بیار!

- آخه پسره احمق چکار کردی با این دختره؟

- به خدا هیچی حاجی !اخه چکار میتونم انجام بدم. دختره نه اهل دوست پسربازی بود. نه اهل پارتی. خیلی بچه مثبت بود. به چادرش گیر دادم. بازم جواب نداد. حتی اصفهان هم نیومد. امروز باهاش حرفم شد زدم تو دهنش. 

- دستت درد نکنه. رو دختر مردم دست دراز می کنی

- اخه اعصاب ندارم. خیلی مثبته. 

- برا این کارت مطمئن باش تو درد سر می افتی. 

- حالا چکارش کنیم؟

- واقعیت رو بهش میگیم. 

- اگر خوب نشه باید ببریمش دکتر

- ببین ارش دارم باهات حجت تموم میکنم خراب کاری بعدیت مساوی با خلع درجته. 

- اطاعت قربان

- مهتاب خانم. دخترم. نخیر مثل اینکه شوکه شده

- احمدی زنگ بزن اورژانس

- بابا این فیلمشه. مگر چی شده؟

- تازه طلب کارم هستی پسر تو چقدر پررویی

- اخه مگر چی شد. شنیدن اسم من اینقدر هیجان منفی داشت که شک زده بشه. نه بابا خودشو مظلوم کرده. 

نمیدونم کجام صداهاشونو میشنوم اما نمیتونم جواب بدم. دلم میخواد داد بزنم. من تحمل یه ارش دیگه رو ندارم. این یکی منو کتک هم زد. خدا چقدرمن بدبختم. دارن منو میبرن دکتر. تو راه سپهر یعنی سروان معتمد چپ چپ نگاهم میکنه. انگار که طلب داره. زیر لب یه چیزهایی میگه اما من نمیشنوم. 

می رسیم دکتر. دکتر برام ازمایش نوشته. باید برم اما نمیتونم تکون بخورم. خانمی همراه منه. فکرکنم اونم پلیس باشه. عجب گیری کردم بابا من حالم خوبه. پس چرا صدام در نمیاد. 

کم کم جلوی چشمم تار میشه و از حال میرم. 

چشماموباز میکنم. توی بیمارستانم و اون خانم پلیس کنارم روی صندلی نشسته. لب قشنگی روی لبهاشه. تا متوجه میشه میگه: 

- مثل مهتاب میمونی دختر یک روز تمام خواب بودی پاشو همه رو نگران خودت کردی. 

اینو میگه و باگوشیش تماس میگیره و به هوش اومدن منو به مافوقش خبرمیده. 

- من میخوام برم خونه

- نمیشه اول باید صبرکنی سروان معتمد بیاد تا برات یه چیزهایی توضیح داده بشه و بعد از اون میتونی بری عزیزم. 

- نمیخوام. من حرفی با این اقا ندارم. شکایتم ندارم. فقط میخوام برم خونه. 

- گفتم گلم باید صبر کنی

- خب خانم خوشگله چند سالته. دانشجویی؟

- بله خانم دانشجوی حقوق

- آفرین پس حسابی درسخونی

- بله تمام سعی خودمو میکنم که بهترین باشم. 

- سروان که خیلی ازت تعریف می کرد. 

- این سروان شما تو دانشگاه ما چکار میکنه؟

- اینو خودش باید برات توضیح بده. باید صبر کنی

- شما پلیسین

- اره چطور مگه

- اخه خیلی مهربونین

- مگر پلیس ها چطورین؟

- خشن

- هرکس اخلاق خودشو داره 

- شما بچه دارین

- اره دوتا پسر دارم

- خوش به حالشون. 

- خدا رحمت کنه مادرتو

- ممنون

صدای ضربه زدن به در میادو متعاقب اون در باز میشه و قامت نحس اون پلیس عوضی دیده میشه. با دسته گل اومده. اه اه خیلی ازت خوشم میاد. نکبت. 

تا میاد توی اتاق خانم پلیس که هنوز نمیدونم اسمش چیه خداحافظی می کنه ومیره. من میمونم و این شمر. صبر کن بزار خوب بشم یه تلافی بکنم که تو هفت اسمون داد بزنی و بری اسمتو عوض کنی. 

- سلامت کو

- سلام

- سلام خانم غشه چطوری؟

- من باشما حرف ندارم

- میدونی منو تو بد درد سری انداختی

- یه چیزی هم بدهکارشدم. کتک خوردم تازه ادعا هم دارین. 

- گلها برای شماست. 

- من گل نمیخوام

- بیا سرهنگ باید ترو ببینه تابفهمه من چی میگم. دختر تو چرا همش نافتو با نه بریدن. چرا راه نمیدی. همه راهها را به روی ادم میبندی

- کسی از شما گل نخواست

- راست میگی من عاشقت شدم برات گل گرفتم. سرهنگ گفت بدون گل برم خلع درجه میشم

- اهان پس ترسیدین

- نخیر نترسیدم اما گفتم بیام صلح کنیم و بعدش سنگهامونو وا بکنیم

- من شکایتی ندارم. حرفی هم ندارم

- باز که رفتی سر پله اول. میگم باید باهات حرف بزنم

تا اینومیگه گوشیش زنگ میخوره

 ... 

سلام قربان

 ... 

بله قربان اومدم. 

 ... 

بله گل هم گرفتم

 ... 

نه هنوز مرخص نشده

 ... 

نه حرفها بمونه برای بعد

 ... 

اطاعت میشه قربان

 ... 

درپناه خدا. 

- ببین خانم چه دردسری برام درست کردی. حالا باید جواب هزار نفر رو بدم. 

- مشکل خودتونه. 

- اون روی منو نیار بالا

- مثلا چکار می کنین

اینومیگه و گل رو برمیداره و پرت میکنه تو سطل زباله و با عصبانیت میره بیرون. 

اخیش راحت شدم. دلم خنک شد. حرصت دراومد. به من میگن مهتاب نه برگ چغندر. 

همین طور که دارم از اینکه عصبانیش کردم ذوق میکنم برای خودم دست میزنم. درب اتاق باز میشه و پرستار با خنده میاد داخل و میگه چی شده گلم عروسیه؟

- نه 

- پس چرا دست میزدی؟

- همین جوری

- با منم اره ... 

- چی بگم

- حاضر شو مرخصی

- ممنون

- جناب سروان منتظرته

- نه؟

- چیزی شده

- فکرکردم رفته

- باهم نسبت دارین

- خدا نکنه

- دختر تو چه بامزه ای

- ممنونم شما لطف دارین

پرستار میره ومنم میرم حاضر میشم. از قصد کارهامو کند انجام میدم که معطل بشه. ای کیف میده الان قیافه عصبانیشو ببینی ای مزه میده که نگو

بلاخره میارم بیرون که میبینم مثل گلوله اماده به شلیک نشسته. با دیدن من بلند میشه و میاد طرفم 

- داشتی یه ارتش را اماده می کردی

- همین که هست

- بریم. من میدونم وتو

- من میرم خونمون

- با من میای حرفم نباشه

- کجا

- خوونه پسر شجاع. میریم اداره رئیسم باهات کار داره

- باشه

تا اداره هیچ حرفی بینمون زده نمیشه. اما غضب ناک نگام میکنه. غلط نکنم داره نقشه می کشه چطوری تلافی کنه. میریم داخل اتاق رئیس

- سلام

- سلام خوبی دخترم

- ممنون

- بشینید

- اگر اجازه بدین من برم خونمون

- باشه دخترم فقط قبل از رفتن حرفهای منو خوب گوش کن. بعد میتونی بری

- چشم

- سروان معتمد میخوام بعد ازمن تو توضیح بدی

- چشم قربان

- ببین دخترم ما در ادامه پیگیری یه پرونده یه سر نخ تو دانشگاه پیدا کردیم. که سروان را فرستادیم اونجا

- اخه به من چه ربطی داره

- سروان توضیح بده

- چشم قربان. پرونده مربوط به تو نیست اما تو ناخواسته وارد بازی شدی. 

- واقعا 

- دختر بزار حرفم تموم بشه. 

- خب پرونده رایج به چی هست

- هرچی کمتر بدونی برای خودت بهتره

- من گیج شدم

- ببین تو الان با تنها رد پای ما دوست صمیمی هستی

- لیلی رو میگین

- اره. دقیقا

- میخوایم ازت که کمک کنی. 

- اخه من چه کمکی دارم

- ببین لیلی با تنها دختری که صمیمی شد خودتی. از طرفی اهل دوست پسر توی دانشگاه نیست. پس تنها راه ارتباط باهاش شمایید. 

- شما یه گروه سه نفره اید

- اون دونفر برای ردگم کنی هستن

- خب من باید چکارکنم

- باید عاشق من بشی و دوستم بشی

- نه؟/

- دختر توچرا یک دفعه تیک نه میگیرتت

- خب لیلی میدونه من ازت بدم میاد بعد نمیگه چطور عاشقت شدم

- کار یکم سخت تر میشه

- چرا

- ببین اون میدونه تو کسیو نداری عملا میخواد ازت استفاده کنه و از در دوستی وارد شده

- خب رابطه مو باهاش قطع میکنم. من نمیخوام درد سر داشته باشم. میخوام برم خونمون. 

- باشه دخترم. سروان خانم رو ببر درب خونشون

- مرسی با آژانس میرم

- هرطور راحتی ولی فکرراتو بکن میدونی جون چند تا جوون درخطره

- خداحافظ

به سلامت

از درب اداره میام بیرون و زنگ میزنم 133. که میبینم یکی داره صدام میکنه. 

برمیگردم طرف صدا میبینم سروانه که داره میاد طرفم

منم سریع میرم اون طرف خیابون. بهم میرسه و میگه: 

ببين خانم محترم فكر كردي كي هستي كه نمياي همكاري كني

- نميام به خاطر اينكه نميدونم جريان چيه

- مثلا بدوني مياي

- خب نه. 

- اونوقت چرا

- چون شما هستي و منو زدي. حوصله كل كل باشمارو ندارم

- خب از اول بگو مشكل منم

- ميتونين مشكل را حلش كنين ميام

صورتشو مياره جلو و ميگه بزن مهتاب. بزن

- چه زود صميمي شدين. خانم پارسا هستم اقاي معتمد سپهر خان قلابي!

- دختر تو چه كينه اي هستي

- منو اذيت كردين توقع دارين بخندم

- نه اما توقع نداشتم جا بزني و نخواي همكاري كن

- خب شما چرا از كس ديگه اي استفاده نميكنين

- ليلي با تنها كسي كه صميميت داره تويي. با بقه فقط در حد سلام و عليك و حرف هاي روزمره است. اما به تو زنگ ميزنه. درسته؟

- درسته شما از كجا ميدو نين. 

- شمارش تحت كنترله

- شماره من چي

- هنوز نه ولي اگر لازم بشه ميزاريم تحت نظر

- من چكار كنم. باهاش قطع رابطه ميكنم پاشو از زندگيم ميكشم بيرون

- ببين تو تنها كسي هستي كه ما ميتونيم در حال حاضر توسط اون كارهامونو پيش ببريم. ميدوني چند ساله داريم كار ميكنيم تا بتونيم ردي از شون پيدا كنيم. 5 سال. باورت ميشه. حالا بعد از اين همه مدت كار نميخواي كمك كني. خيلي بي انصافي. ميدوني چند نفر تا حالا جونشونو از دست دادن. تا بتونيم ردشونو بزنيم. ميدوني جون جوون هاي مردم در خطره

- اخه مشكل اينها چيه. مواد مخدرن؟

- تو فكر كن اره

- اون كه اصلا قبول نميكنم. اگر لو برم زندم نميزارن

- من چكار كنم قبول كني

- هيچي بزار من برم خونمون. برين رو يكي ديگه حساب باز كنين 

- دختره سرتق 

- خيلي بي ادبين. جوابتونم نميدم. چون باهاتون ديگه كاري ندارم. 

آژانس مياد و من ادرس خونه عمو سياوش را ميدم. زنگ ميزنم عمو خونه است. از ديدنم خوشحال ميشه. اما تنهاست. ميفهمه تعجب كردم. ميگه خانم محترم تشريف بردن پيش پسرجونشون كانادا. من موندم تنها. ميخواستم بيام دنبالت بريم وسايلتو برداري و بياري اينجا. 

- راست ميگين عمو. اخ جونمي جون. از تنهايي در اومدم. 

- بدو گل ناز عمو. بجنب تا دير نشه و بعدشم بريم بيرون براي شام

- مرسي عموجون مرسي

ميريم خونه و وسايلم و جمع ميكنم و ميريم رستوران. واي چقدر مزه داد. اخر شبه و من تا يكشنبه كلاس ندارم. الانم براخودم دارم تلوزيون تماشا ميكنم. عمو شب بخير ميگه و ميگه بايد بري اتاق آرش را اشغال كني. بعدش بلند بلند ميخنده

- عمو آرش بفهمه كله منو ميكنه

- خب نميفهمه.  برو مهتابم تا اينجا هستي خوش باش

امروز يك شنبه است. تو اين مدت ليلي هرروز زنگ زده و ديروزم زنگ زد منو برا تولدش دعوت كرد. راستش ميترسم قبول كنم. اما بايد برم دانشگاه. واي سروان را چكار كنم. 

وارد محوطه دانشگاه ميشم. ليلي همزمان با من مياد داخل دانشگاه و يه ديد بوسي جانانه ميكنه. 

- واي مهتاب اينقدر خوشحالم كه نگو

- چرا

- اخه تولدمه. ميخوام بچه ها كلاس را دعوت كنم. چند تا دختر چند تا پسر. گروه سپهرشون دعوت نيستن

- چرا؟

- چي چرا. حالت خوبه مهتاب

- اره ميگم چرا دعوت نيستن. ماكه همش بيست نفريم. خب همه رو دعوت كن. (تو دلم دعا دعا مي كنم كه قبول كنه. من ميترسم به كي بگم)

- اينم حرفيه من فكر كردم اگر دعوتشون كنم تو ناراحت بشي و نيايي گلم. راستي مهتاب من تنهام خونه. بابا و مامانم مسافرتن. اگر ميخواي بياي خونه ما هم برا كمك هم من از تنهايي در بيام

- نميشه. 

- چرا؟

- چون به عموم قول دادم پيشش باشم

- هر طور راحتي. تولد را كه مياي

- اره ديگه همه بچه ها هستن من نيام بد ميشه. 

ميريم سر كلاس. استاد بق معمول مياد درس ميده و منم تند تند نوت برميدارم. سروان نگام ميكنه. اما محلش نميدم. انگار با نگاهش بهم ميگه كارت دارم. بيخود پسره پررو هرچي هيچي بهش نميگم پررو تر ميشه. بلاخره استاد خسته نباشي ميگه و كلاس تموم ميشه

- خانم پارسا. خانم پارسا

- برميگردم عقب.  واي نه سروانه داره صدام ميكنه

- جزوتونو ميخواستم چند جا عقب موندم

- بفرماييد

- سلام خوبي شما

- سلام. من كار دارم اگر ميشه لطفا زودتر

- فكراتو كردي جوابت تغيير نكرد 

- نه

- تولد ميري؟

- تولد كي؟

- ليلي

- شما از كجا ميدونين؟

- قراره همه رو دعوت كنه. منم ميام اگر خواستي بياي خيالت جمع باشه

به روي خودم نميارم اما واقعا خوشحال شدم

- دختر تو چقدر شفاف چشمات. خوشحالي و غمت تو چشمات فرياد ميزنه. خوشحال شدي. كتمان نكن

- شما چرا اينقدر زود پسرخاله ميشين

- حرفو پرت نكن. جواب منو بده

- تولد ميام. اما همكاري باشما نه؟

- چكار كنم باور كني تنها راه چاره تويي. تازه اي تولد راهي است كه ليلي ميخواد باتو صميمي تر بشه. دختر ميفهمي اگر به خاطر تو نبود من غلط ميكردم پا بزارم تو پارتي مختلت دختر و پسر

- مگه مختلته

- خانم رو باش. محض اطلاع جنابعالي بايد بگم بله

- خب نميام ولي به ليلي قول دادم. نميدونستم مختلته. به خدا راست ميگم

- مگه من مواخذت كردم. چرا ترسيدي؟

ک هفته مونده به مهمونی لیلی. عجب غلطی کردم قبول کردم. حالا خوبه سروان هست. عجب ادمی هستم من. ضایع کردم سروان فهمید از بودنشون خوشحال شدم. 

گوشیم زنگ میخوره. وای لیلی پشت خطه. 

- سلام

- سلام خوبی مهتاب جون

- ممنون توچطوری

- خوبم

- زنگ زدم باهام میای مزون لباس برای من لباس انتخاب کنیم

- من کار دارم شرمنده نمیتونم بیام

- نه دیگه مهتاب جون میزاریم یه وقتی که تو بتونی بیای

- باشه ببینم چی میشه اما احتمالش ضعیفه

- نه دیگه قول دادی. باید بیای

- لیلی 

- نه باید قول بدی. بای هانی

گوشیو قطع می کنه. 

وای حالا لباس چی بپوشم. تو این فکر و خیال هام که صدای عمو میاد

- مهتاب عمو بدو بیا

- سلام عمو

- سلام به روی ماهت گلم

- چی شده عمو

- بدو بیا کمک. کلی وسیله خریدم. حسابی باید آشپزی کنی. 

- چشم عموجونم

- عمو راستی یکی از دوستام تولد دعوتم کرده اجازه می دین برم؟

- اره گلم. لباس داری

- نه. راستش باید برم خرید. عمو مهمونیشون مختلته. پسرهای کلاسم دعوتن. با این حال برم؟

- اشکالی نداره فقط مراقب رفتارت باش. لباس مناسب هم بپوش. 

- چشم عمو

باعمو میریم بیرون برا خرید. خیلی وقته یه خرید درست حسابی نیومدم. هرچی میخوام عمو میخره کلی خندیدیم. بستنی هم خوردیم. چقدر خوش گذشت. 

یه مانتوی یاسی با یک شال ست همرنگش خریدم. یک شلوار لی ابی تیره با یک جفت کفش پاشنه بلند مشکی. 

یه عالمه لباس خونه رنگ و وارنگ خریدم. اخیش مردم از بس صورتی پوشیدم. مرده شور این آرش روببرن. اه بازم آرش. ولش کن نباید خوشی هامو با یاد کارهاش ازبین ببرم. 

تازه یک چادر مشکی طرح جدید هم خریدم با یه چادر رنگی خوشگل. 

گوشیم مسیج میخوره. 

((هنوز نظرت عوض نشده؟))

سروانه. بابا این دیگه چقدر پررو تشریف داره. مسیجشو حذف میکنم و جوابشو نمیدم. 

شام حاضری خوردیم. عمو رفت بخوابه و منم نشستم پای درس. 

این چند روزه مثل برق و باد گذشت.  امروز تولد لیلیه و من درحال آماده شدن. 

گوشیم زنگ میخوره!

سروانه. رد تماس میزنم. دوباره زنگ میزنه. تا الان شمردم سی بار زنگ زده. بابا این بشر چقدر رو داره. 

- بله بفرمایید

- سلام از ماست

- کارتون؟

- مهتاب حالت خوبه. میدونی چند بار زنگ زدم. چرا گوشیتو جواب نمیدی؟

- خب. کارتون؟نگفتین؟

- ببین داری زیاده روی میکنی. صبر من هم اندازه ای داره. 

- معلومه کاری ندارین خداحافظ

- به خدا یه کاری دستت میدما. جرات داری قطع کن. میام دنبالت باهم بریم مهمونی. جشنشون توی یه باغ برگزار میشه. تنها نباشی بهتره. 

- ببخشید. بعد بقیه نمیگن چطور این دوتا باهم هستن

- من به حرف دیگران اهمیتی نمیدم. امنیت تو برام مهمتره

- با عموم میام. شبم با آژانس برمیگردم

- لج نکن دختر

- خداحافظ من کار دارم

- مهتا ... 

گوشیو قطع میکنم. این رسما دیوونه است. 

- عمو جون زودباشین دیرم شد

- به به چقدر خوشگل شدی دختر. اصلا نمیبرمت

- وا عمو. با مانتو شلوارم. چادرم که دارم دیگه مشکل چیه؟

- شوخی کردم گل دختر. بدو بریم. 

با هم سوار ماشین میشیم. نیم ساعتی نمیگذره که حس میکنم ماشینی داره مارو تعقیب میکنه. از اون مدل های باکلاسه که حتی اسمشم نمیدونم عمو یه آهنگ باصفا گذاشته و همراهش میخونه

خودمو به جای نگران کردن سرگرم خوندن عمو میکنم. 

- عموچقدر صداتون قشنگه

- ای شیطون

- به خدا راست میگم. 

- میدونم مهربون عمو. دختر قشنگم

- عمو زحمت افتادین

- نخیر اگر گذاشتی من بخونم. به گمونم از قصد حرف میزنی که من نخونم

- نه به خدا خب ساکت میشم

- شوخی کردم. راستی مهتاب اون ماشین پشت سریه داره همراه ما میاد. بنظرت آشنا نیست؟

- نه؟

- خوب دقت کن. من کند میکنم. اونم کند میکنه. 

- نه باورکنین نمیدونم

- باشه دیگه رسیدیم. خب بقیه اشو باید پیاده بری. ماشین تو نمیاد

- ممنون عمو

- برو گلم

عمو میره و من درحال مرتب کردن چادرم هستم که صدای بوق ماشین میاد. عمو دوباره اومده؟برمیگردم پشت سرم رو ببینم. سروانه؟

- مهتاب بیا سوارشو. از در دیگش میریم که ماشین میره

- نمیام

- دختر لج بازی نکن

جوابشو نمیدم و به راه میافتم. از ماشین پیاده میشه و خودشو بهم میرسونه. نه بابا چه خوش تیپ کرده این جناب سروان. 

- اقای محترم من به چه زبونی بگم شما برو دنبال کار خودت

- مهتاب پشیمون میشی قول میدم !

- بله؟منظورتون چیه؟

جوابمونمیده. سوار ماشین میشه ومیره. من میمونم تهدیدش. راستی چرا من باید پشیمون بشم؟

اگر دست از سرم برنداره به عمومیگم. دیگه از دستش خسته شدم. 

همین طور پیش خودم فکرمیکنم و راه کیرم تا میرسم به درب بزرگ باغ. 

لای در بازه. وارد میشم که کیبینم لیلی تو حیاط ایستاده. 

- سلام. تولدت مبارک

- سلام مهتاب جون. مرسی گلم

- کیا اومدن؟

- تو جز اولین نفراتی. هنوز دیر شده بقیه هم میان. 

- لیلی اتاقی هست که بشه لباس عوض کرد. اره 

- سوگل. سوگل

- بله خانم؟

- مهتاب جون را راهنمایی کن 

- چشم خانم. بفرمایید مهتاب خانم 

همراه سوگل میرم داخل یه اتاق در طبقه دوم. چادر رنگیمو درمیارم و شالی که خریدم به جای مقعنعه سرم میکنم و میرم پایین. تو پذیرایی چند تا دختر و پسر نشستن. چند نفر از دخترهای کلاس هم اومدن. ماشاا ...  همه با هم راحتن. سلام میکنم. همه با سر جواب میدن. به به جناب سروان خوشتیپ ما هم اینجاست. میرم سمت دخترها میشینم. یه دختر بسیار خوش اندام و پراز ارایش کنار سروان نشسته و درحال دلبری کردنه. سروان هم سعی میکنه خونسرد باشه. جالبه نگاهای غضب الودش سمت منه. بگو بخندش با بقیه. 

هنوز مهمونی شروع نشده. لیلی میاد داخل و از جمع عذرخواهی میکنه تا بره اماده بشه. 

دختر کنار دستی خیلی نازه. 

- سلام من مهتابم

- سلام منم نگارم. 

- دوست لیلی هستم

- منم دختر دایی لیلی ام

- خوشبختم

- همچنین

خلاصه سر حرف باهاش باز میشه و رایج به دانشگاه باهم حرف میزنیم. کم کم مهمون ها میرسن

نگاهم به دور و اطراف می افته. فقطمن چادر سرمه. خیلی ضایع است. لیلی میاد داخل یک کت و دامن تنش کرده. یه ارایش ملایم هم داره. میاد سمت من

- وای مهتاب جون چرا معذب نشستی

- نه راحتم

- چرا چادر سر کردی

- من همینم

- ناراحت نشو هر طور راحتی. 

اینو میگه ومیره سراغ بقیه مهمون ها. سروان در حال اومدن به سمت منه ... 

- سلام مهتاب خانم. پارتی اومدین باچادر

- من با شما حرفی ندارم

- حتما باچادر هم میخوای برقصی

- به خودم مربوطه

- به خدا مهتاب میزنم لهت میکنما

- غلط می کنین. هرچی من چیزی نمگم شما پرروتر میشید. اقای محترم حد خودتونو حفظ کنین

- مهتاب از کنارم تکون خوردی نخوردی؟شیر فهم شد. 

- میرم به شما هم ربطی نداره

اینو میگم ومیرم سمت لیلی. 

- آرسام این مهتاب دوستمه

- مهتاب با ارسام اشنا شو از دوستان هستند

- خوشبختم. خوبین خانم

- ممنون

- لیلی چند لحظه میای

- بگو عزیزم

- میشه من برم. ناراحت نمیشی

- نگو تازه مراسم شروع شده من که نمیزارم بدون شام خوردن بری

- باشه

- برو پیش دخترها الان گروه موزیک میاد برنامه شروع میشه

اینو میگه میره پیش بقیه. من موندم چکارکنم. مثل یه وصله ناجور شدم

میرم پیش دخترای کلاس خودمون. همشون دارن باهم میخندن که صدای موزیک بلند میشه و همزمان چند نفرمیان وسط

- همینو میخواستی

- چیه سروان چرا دست از سرم برنمیداری

- مهتاب الان- موزیک. چند ساعت بعد مواد و مشروب میاد وسط

- نه؟

- من موندم تو با این ای کیو چطور دانشگاه تهران قبول شدی؟

- چه ربطی داره

- اخه دخترخوب من به تو چی بگم

- تو این مهمونی کس دیگه ای نبود اومدین سراغ من

- مهتاب

- زهرمار

- بی ادب

- شما باید سپهر باشین. لیلی ازتون تعریف می کرد. 

- شما؟

- آرسام هستم

- خوشبختم

- شما خوبین مهتاب خانم

- ممنونم

- همکلاسی هستین

- بله

- افتخار یک دور رقص رابمن میدین

- مهتاب قبلا قولشو به من داده

- سپهرخان مهتاب خانم تصمیم می گیره ... 

مات و مبهوت به این دوتا نگاه میکنم. اصلا نباید میومدم. اخه یکی میخواد بگه دختر تو که اولین باره تو زندگیت پا گذاشتی تو مهمونی که هم مختلطه هم غیر خانوادگی ، باید نمی اومدی یا حداقل می پرسیدی جو اینطور مهمونی ها چطوریه. همین طور گیج نگاشون میکنم. بهتر میبینم حرفی نزنم. 

- خب تصمیمتون چی شد

- آرسام خان. گفتم که مهتاب قولشو به من داده

- نمیخواین جواب بدین

- ببخشید لیلی منو صدا میزنه

اینومیگم و در حقیقت در میرم. میرم سمت لیلی که داره با خدمتکار حرف میزنه

- لیلی من نباید میومدم. الانم میخوام برم

- اخه چرا مگر کسی اذیتت کرده

- نه

- خب مشکل چیه

- این اقایی بود که بهم معرفیش کردی اومده تقاضای رقص میکنه. پیش سپهر بودم ابروم رفت

- دختر این چیز ها طبیعیه. تو چقدر ساده ای مثل اب زلال میمونی. خب محترمانه تقاضاشو رد میکردی

- اصلا جواب ندادم

- مهتاب سخت نگیر. من باید برم الان کیک را میارن

- باشه

نخیر مثل اینکه این لیلی حرف حالیش نمیشه. باید یه فکر اساسی بکنم. میرم سمت میز کادو ها و کادوم که یک قاب عکس طبیعت هست را میزارم انجا. بعدم میرم به همون اتاقی که رفتم لباس عوض کنم که از اتاق کناری صداهایی میاد. . 

- اخه این امل را تو از کجا گیر اوردی. اخه کی میاد تو مهمونی مختلط اونم با چادر

- باید صبر کنی تا الانم چند بار خواسته بره. این بهترین کسی بود که تونستم پیداکنم. کسی که اطلاعاتش رایج به این مسائل صفره. تنهاست. 

- من نمیدونم هرکاری میکنی سریعتر

از اتاق فاصله میگیرم. همینه دیگه حقمه. این همه این سروان بنده خدا گفت. ببین با لجبازی خودمو تو چه درد سری انداختم. اماده میشم برای رفتن و از سر و صدا استفاده میکنم و یواش میرم سمت در. 

- وایسا کجا میری

- به خدا اقای معتمد من باید به حرفتون گوش میکردم

- مگرچیزی شده

ماجرا را براش تعریف میکنم. 

- دیدی گفتم. همینو میخواستی

- منو از اینجا میبرین

- نه دیگه الان بری تابلو میشه

- چکار کنم. 

- برو داخل خودتم خونسرد نشون بده انگار که اتفاقی نیافتاده. من بهت زنگ میزنم انگار عموت زنگ زده. تو هم عمو رو بهونه میکنی و با خداحافظی ازلیلی مهمونی رو ترک میکنی

- باشه هرچی شما بگین

- ممنون که به من اعتماد کردی

میرم داخل و طبق حرف سروان عمل میکنم. کم کم دارن کیک را اماده میکنن. صدای موزیک اونقدر بلنده که صدا به صدا نمیرسه

گوشیم زنگ میخوره. خود سروانه. منم مشغول میشم مثلا با عموم حرف زدن. 

بعد هم خیلی محترمانه از جا بلندمیشم و میرم سمت لیلی و موضوع رو بهش میگم و عذرخواهی میکنم که عموم مریض شده و باید برم. دیگه نمیتونه قبول نکنه. زنگ میزنه آژانس و من با بچه های کلاس خداحافظی میکنم و با نگاهی تشکر امیز از سروان جدا میشم و میرم خونه. 

رسیدم خونه. خدا را شکر!

- عمو سلام

- سلام چقدر زود اومدی؟

- عمو از اولم نباید میرفتم

- میدونم اما باید خودت می فهمیدی. اگر من نمیزاشتم بری هرطور شده بدون اطلاع من میرفتی. اما الان مطمئن شدم که اشتباهتو فهمیدی

- ممنون عمو که منو درک میکنین

تلفن زنگ میزنه وعمو میره جواب بده. از صحبت هاش معلومه با ارش حرف میزنه. تلفن رو میگیره سمت من ومیگه آرش باهات کار داره

- سلام آرش 

- سلام مهتاب

- چطوری ؟

- مگر برای تو فرقی هم میکنه

- چرا ناراحتی

- نباشم؟

- نمیدونم

- یعنی تو نمیدونی چکارکردی؟

- نه

- منو از داشتن کنیزم محروم کردی. 

اینو میگه و بلند بلند میخنده!

- منو سرکار گذاشتی

- خوشم میاد هنوز همون کنیز خودمی

- اخرش من نفهمیدم چرا به لقب کنیز مفتخر شدم

- زوده حالا بچه ای باید بزرگ بشی

- خوش میگذره بادرسها چطوری

- خوب بلدی حرف رو عوض کنی

- خب چی بکم

- از جی اف هام نمیپرسی

- زندگی شخصیت به من ربطی نداره

- ربط داره افتاب خانم ربط داره

- آرش منظورت چیه 

- به زودی زود میفهمی

- منومیترسونی

- کنیزمن ترسو نیست!

- آرش؟

- چرا داد میزنی. جوش نیار مهتاب به زودی خبرهای خوب میشنوی اماده باش بای بای هانی

گوشی تو دستم میمونه. خدا بخیر کنه. 

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

روزها همین طور میگذره و ترم اول تموم میشه. لیلی هرچی سعی می کنه رابطه بینمون را صمیمی کنه نمیزارم. حالا باتموم بچه های کلاس ارتباط دارم و سعی می کنم عادی رفتار کنم. سروان هم مدتی میشه باهام کار نداره. میتراجون از سفراومده. رفتم دیدنش خیلی سرد باهام برخورد کرد. فکرنمیکردم اینقدر کینه ای باشه. 

حالا هم دوهفته به عید شده و کلاس ها تعطیل. منم خونه حوصله ام سر میره. 

تلفنم زنگ می خوره

- سلام عمو جون

- سلام گلم زنگ زدم بگم آرش داره میاد ایران. وسایلتو جمع کن بیای خونه ما. میخوایم همه باهم شمال بریم. کل عید رو بریم کنار دریا. 

- عمونمیشه من نیام

- دختر میخوای تنها باشی

- خب سخته اما میتراجون

- مگه دست اونه. باید بدونه مهتاب جزیی از سیاوش هست. اگرمنو میخواد باید توروهم بخواد. خب ناز گل عمو خیلی کار دارم. فردا ساعت 5 صبح پروازش میاد تهران. باید بریم استقبال. فعلا برو به کارهات برس. با آژانس بیا خونمون. 

- چشم عمو

- منتظرم خداحافظ

ای وای که تحمل این آرش چقدر سخته. خوشحال بودم لااقل عید امسال نیست و یه عید بی درد سر دارم. اخه ارش هرسال عید یه بلایی سرمن اورده. یادمه یک سال قورباغه انداخته بود تو وسایل داخل کمدم. یک سال سیزده بدر از تاب پرتم کرد پایین. یک بارهم تموم وسایل داخل کمد منو خالی کرده بود جاش یه مرغ اورده بود با چند تا تخم مرغ. خلاصه تو اون ویلا پر از خاطرات خرابکاری های ارشه. امان از روزهایی که دوتایی بودیم و مامان و باباش میرفتن دیدن دوستاشون تو ویلاهای دیگه یه تاج پادشاهی میزاشت سرش و میرفت بالای کاناپه و مثلا میشد پرنس قصر ومنو هم صدامیزدکنیزک. مجبور بودم کل روز اوامر اقاراانجام بدم و تا شب بازی ما ادامه داشت. خب می مرد نقش پرنسس به من می داد. 

خندم میگیره. اوایل بازیهاشو جدی می گرفتم اما بعد ها نه. حالا جالب بود که پرنس سخاوتمندی بود. کلی توی اون یک روز به من هدیه می داد. گل سر. دفتر. پاک کن. لباس. خوراکی و خیلی چیزهای دیگه. درد ارش چی بود خدا میدونه. اما حالا میفهمم حسودی میکرده. 

دوباره یه سحر دیگه و دوباره منم و استرس ورود ارش. از اون دور میاد. مثل همیشه اهسته و پرصلابت گام برمیداره. با یک لبخند روی لب. 

میتراجون و عمو بغلش میکنن و میبوسنش. منم سلام میکنم. 

باچشمک جوابمو میده و از اون لبخندها میزنه که نشانه یک آرامش پیش از طوفان هست. 

می ریم خونه که میگه من با مهتاب میریم خونه خانم جون. دلم برای خونش و اتاقم تنگ شده. حالا خوبه اتاق رو تمیز کردم وگرنه بادیدن اون اشفته بازاری که من راه انداخته بودم فکر می کرد زلزله اومده. 

توراه هر دو ساکتیم. تا اینکه می رسیم خونه خانم جون. خدا رحمتش کنه. البته من اینجا زندگی میکنم به لطف خانم جون. 

- میگما افتاب همه چی سرجاشه

- ارش نیومده شروع کردی

- مزش به همینه. میدونی چقدر منتظر بودم تا ببینمت کنیزکم؟

- وای ارش بزرگ شو نه تو اربابی نه من کنیز تو

- نشونت میدم یه روزی که اون روز دیر نیست

اینومیگه و میره سمت اتاقش. 

- کسی دست به وسایل اتاق من زده

- چطورمگه؟

- احساس میکنم اینجا رو کسی بهم ریخته

- خب باید تمیز میشد مثل بقیه اتاق های خونه

سری تکون میده و میره داخل و باکمال پررویی دراتاق را می بنده. من موندم تنها ... 

وای نکنه بفهمه من وسایل اتاق رو دست زدم. اینقدر زرنگ تشریف داره. حتما نشونه ای چیزی برای وسایلش گذاشته بوده. چه میدونم. یکی میخواد به من بگه اخه دختر عاقل تو که میدونی اخر کل انداختن با ارش چیه. بازم از رونمیری. همین طور برای خودم خیال بافی میکنم که ... دادمیزنه مهتاب ... میکشم ت ... 

می پره از اتاق بیرون. من بدو ارش بدو ... 

اونقدر میدویم که هر دومون خسته می شیم. 

- چیه جوجه چرا میترسی. دست به وسایلم زدی حالا باید جواب پس بدی

- مگه چکار کردم

- خودتو به اون راه نزن

- میگم چکارکردم خب

- قاب روی میز اتاقم نیست. همونی که عکس خانوادگیمون توش بود

- وای نه؟

- دوباره تو داد زدی دختر من اخرش از دست تو سکته میکنم

- به خدا ارش از قصد نبود

- به به پس خودت اعتراف کردیو تقصیرتو قبول داری

میمردم دهنمو میبستم. من همیشه همین طور بودم اخر این راستگویی سرمنو میده بر باد

- اخ اخ

- حقته. میگما شما دخترها برای چی اینقدر مو بلند میکنین

- ارش ترو خدا ول کن. مردم از درد

- نخیر تازه اولشه موش کوچولوی من

چشمام از درد حلقه اشک میشه. اما بی انصاف موهارو ول نمیکنه. یه فکری میاد به ذهنم. همین طور کشون کشون میرم سمت حوض داخل حیاط و یک دفعه بی هوا پرتش میکنم داخل حوض. از اونجاییکه غافلگیر شد پرت شد تو اب. منم فرار را بر قرار ترجیح دادم. 

- به خدا مهتاب دستم بهت برسه

- خفت میکنم جوجه

همین طور تهدید می کنه که من میرم وسایلم رو برمیدارم و میرم سمت در حیاط. 

بهم میرسه و چادرم و میگیره

- ول کن ارش. بزرگ شو. من و تو نامحرمیم یکم رعایت کن. 

- تو بزرگ شدی جوجه. منو میندازی تو اب

- خب تقصیر خودت بود. نذاشتی من توضیح بدم. قاب شکست. منم بردم عوضش کردم. اما یادم رفت بزارم سر جاش. گذاشتم تو کمد لباسهات کشوی پایین. 

- مهم اینه که چرا بدون اجازه من وارد اتاق شدی

- دوست داشتم. 

- واقعا که مهتاب!

- چرا دادمیزنی 

- خب خب ... 

- چیه ارش بس دیگه. از دست عصبانی شدم اتاقت رو کردم مثل یه کلبه خرابه. دوباره تمیزش کردم. همین

- دست شما درد نکنه اونوقت چرا عصانی شدید

- اون دیگه به خودم مربوطه

- ببین راستشو بگو جون من چرا

- خندم میگیره ومیگم بهت زنگ زدم یه دختره برداشت ... 

- حرفمو قطع می کنه و میگه ای حسود خانم. فکرنمیکردم حسود باشی مهتابم

چشمام از تعجب چهار تا شده. وای نه خدا این دوباره کانال عوض کرد. 

- چی شد مهتاب چرا ساکت شدی. راستی دفتر زیر تخت رو خوندی

- اره

- میدونستم. 

- ارش چرا از من بدت میاد. 

- برات نوشتم. 

- دلیلت قانع کننده نیست. 

- شاید یه روزی فهمیدی؟چه میدونم حالا هم صبرکن باهم بریم

الان تو راه شمال هستیم که گوشیم زنگ میخوره. شماره اشنا نیست. جواب نمیدم. چند بار زنگ میخوره. ارش کنار من نشسته. و چپ چپ نگاهیمیکنه و گوشیو از دستم میگیره

- بدش ببینم کیه

- نمیخواد ناشناسه. عادت ندارم شماره ناشناس رو جواب بدم

- من جواب میدم

- بفرمایید

 ... 

- بله موبایل مهتاب هست

 ... 

- شما چکار دارین گوشی دست من چکار می کنه

 ... 

- من هرکسی باشم. شما چکار دارین با مهتاب. چقدرم صمیمی هستین باهاش. 

 ... 

- نه رایج به شما نگفته. خواستگارشم نمیتونین باشین چون شوهر داره

 ... 

- بله اقا پس به نظرتون کی الان داره با گوشی با شما صحبت میکنه. 

 ... 

- نیازی به توضیح شما نیست. اونقدر بهش اعتماد دارم که حتما دلیلی داشته از شما صحبت نکرده. 

 ... 

- واقعا

 ... 

- مزاحمتون میشم. 

 ... 

- خداحافظ. 

گوشیو قطع میکنه و بانگاهش بهم میفهمونه طوفان داره میاد ... 

با اخم داره نگام میکنه. میترسم از نگاهش. عمو می پرسه ارش کی بود؟

- مزاحم نبودمهتاب رو میشناخت

- حالا کی بود. پس چرا شمارش ناشناس بود

- نمیدونم اونو باید خانم خانم ها جواب بده نه من

- عمو به خدا من نمیدونم کی بود

- تو که راست می گی. همچین می گفت مهتاب انگار که پسرخاله ات بود

- بسه بچه ها اومدیم مسافرت که خوش بگذرونیم

تمام طول راه کسی حرف نمیزنه. خدا به داد من برسه که ارش هنوز گوشی منو پس نداده و گذاشت تو جیب خودش. این یعنی گوشی توقیف شد و من موندم و یک دنیا جواب پس دادن. بلاخره میرسیم و هرکس میره داخل اتاق خودش. هوانیمه ابری است

و من هنوز دارم فکر میکنم کی بود که به گوشی من زنگ زد. 

درب اتاقم زده میشه. خدمتکار ویلا گل بهار میاد داخل و برام میوه اورده و میگه خانم گفت یک ساعت دیگه بیاین پایین باهاتون کار داره. جوابشو با لبخند میدم و میره. 

گوشی اتاقم زنگ میخوره

- بفرمایید

- مهتاب یواش بیا اتاق من باید باهم حرف بزنیم 

- من بیام مگه خل شدم. میتراجون همین طور هم روی من حساس هست. ارش ترو خدا بزار این چند روز با خوشی بگذره

- دختر تو چرا این طوری میکنی میگم بیا کارت دارم. 

- میام تو باغ کنار تاب

- باشه بیامنتظرتم

شالم رو مرتب می کنم و میرم کنار تاب. هنوز حضرت اقا تشریف نیاوردن. همین طور تو فکر خودم دنبال اون شماره ناشناس می گردم که ... 

- زیاد فکر نکن بلاخره یا خودش میاد یا نامه اش میاد

- ارش به خدا من نمیدونم طرف کی بود. 

- معلومه اونقدر صمیمی بود که مدام می گفت مهتاب

- حالا چی می گفت

- اون بماند. تو بگو در نبود من کسی مزاحمت شده یا باکسی دوست شدی

- نه به خدا اگر من دست از پا خطا کرده باشم

- بهتره راستشو بگی. میدونی مامانم به بابام چی گفت. 

- نه

- گفت اصل بد نیکو نگردد چون که بنیانش بد است

اشک هام جاری میشه. اونها حق ندارن به من و مامانم تهمت بزنن. خدا شاهده که مامانم از برگ گل پاک تر بود. 

- شماها حق ندارین به مامانم توهین کنین

- خب پس راستشو بگو

- اخه چیزی نست که بگم. من چه میدونم کدوم از خدا بیخبری مزاحم من شده

- راستی یه دختری هم به نام لیلی زنگ زد. 

- تو دانشگاه باهاش دوست شدم

- ببین تا این بهونه ای نشده که مامانم برات نقشه بکشه راستشو به من بگو

- باورکن ارش فقط یکی از همکلاسیام باهام لج داره اونم چون چادری ام

- پس چرا مزاجمه میگفت تو کاملا میشناسیش. می گفت برم محل کارش دیدنش. می گفت موضوع مهمیه. 

- هرکسی هست میخواد برای من دردسر درست کنه

- بیا این گوشیت بهش زنگ بزن

- باشه

شماره رو میگیرم و با اولین بوق صدای سروانه که میگه مهتاب کجایی این پسره کی بود

مهلت نمیدم بقیه حرفهاشو بزنه. گوشیو قطع میکنم. مرده شورتو ببرن سروان. 

- گوشیو جواب نداد؟فهمیدی کی بود ؟ باتوام کنیزک من. من میمیرم برای مچ گیری از تو

- ارش میدونی یه چیزهایی هست

- به به چشمم روشن. چه غلطی کردی مهتاب

فقط صدای یک سیلی میشنوم وتموم دنیا دور سرم میچرخه. 

انگار تموم بدنم داره یخ میزنه. خدا کنه بمیرم راحت بشم. زمزمه های اطراف رو واضح نمیشنوم. 

چند ساعت بعد ... 

بدنم تقریبا گرم شده و پلک های خسته ام را به زور باز می کنم. وای خدای من. من زنده ام و دوباره این زندگی و بیچاره گیهای سحر

داخل اتاق عمو نشسته که با دیدن من میاد سمت تختم 

- خوبی مهتاب 

- عمو به خدا من کاری نکردم

- میدونم عزیز دلم. 

- ارش منو به نا حق زد. اصلا نگذاشت براش توضیح بدم. من مقصر نبودم. تقصیر من چیه که یکی از همکلاسیهام با من لج هست و منو اذیت می کنه. 

- خب زود تر میگفتی عمو

- چند ماهی ازش خبری نبود. گفتم بیخیال من شده. 

- خب عموجون زودتر به خودم می گفتی

- عموبه من و مامانم تهمت زدن. 

بلند بلند گریه میکنم. دیگه یه جورایی خسته شدم. عمو میره بیرون و بعد صدای داد و فریادش بلند میشه

- کسی حق نداره به مهتاب تهمت بزنه. با هردوتونم

- چیه سیاوش چرا داد میزنی

- بنظرت چیزی نشده

- تقصیر خودشه. اونم دختر همون مادره. 

- بس کن میترا صد دفعه گفتم پشت سر مرده حرف نزن. خانم اون خدا بیامرز چه بدی در حقت کرده

- خوب خوبه بازم داری طرفداریش رو می کنی. حالا هم به خاطر دخترش سر من داد میزنی

- میترا!

- چیه سیاوش حرف حق تلخه. اره؟خودت قبول نداری؟کی بود چشمش دنبال زندگی و شوهر من بود

- خیلی بی انصافی میترا. اون بنده خدا چکار تو و زندگیت داشت. کار می کرد و خرج خودشو در می اورد. تنها کسش تو دنیا من و مادرم بودیم. مثل برادر با من رفتار می کرد. ازت توقع نداشتم. 

- نمیخوام این حرفها رو بشنوم. همین الان هم یا جای من اینجاست یا جای مهتاب

- یعنی چی؟

- همین که گفتم

در اتاق را باز می کنم و با بیحالی میام بیرون 

- من میرم میتراجون. دیگه مهتاب رو نمیبینی مطمئن باش. 

- بهتر دختره لوس. 

- بس کن میترا

- خوبه خودشم میدونه بار اضافیه

هنوز دارن با هم دعوا می کنن. تموموسایلمو جمع می کنم و بی توجه به حرف عمو میام بیرون از ویلا که دوباره یه شماره ناشناس بهم زنگ میزنه

- چیه سروان. منو از خونه بیرون کردن. بهم تهمت زدن خیالت راحت شد

- سلام مهتاب. سروان کیه. منم لیلی. چی شده گلم

- لیلی نمیتونم حرف بزنم حالم خوب نیست. 

- کجایی تو ؟میام دنبالت

- رامسر هستم

- خب باش تا بیام ادرس ویلا رو بگو

- ایتهمه راه میخوای بیای کجا دختر

- منم رامسرم. منتظر باش اومدم

گیج گیجم. نباید به لیلی می گفتم. خدا لعنتت کنه سروان. ده دقیقه گذشته که ماشین لیلی از دور دیده میشه و من با پای خودم به دام صیاد میرم. گوشیم زنگ میخوره. سروانه؟

- مهتاب با لیلی نرو

- همش تقصیر شماست. منو اواراه کردین

- گوش کن مهتاب. یه جوری لیلی رو بپیچون. خودم میام دنبالت. باید باهات حرف بزنم. 

مهتاب خواهش میکنم

- باشه ولی من میدونم و شما

- چشم خانم. من توضیح میدم

گوشیو قطع می کنم و با لبخند به لیلی که داره از ماشین پیاده میشه نگاه میکنم. 

- سلام عزیزم چی شده

- هیچی بابا. دعوام شده همین

- سروان کیه

- وای لیل بیخیال شو. الانم باید برگردم خونه. فقط خواستم ببینمت. تو چطور اومدی رامسر؟

- خیلی خونسرد نگام می کنه و میگه: من همیشه عید ها میام رامسر. پس با من نمیای؟

- نه. باید برم خونه. عموم نگران میشه

- اوکی هانی. فعلا بای

- بای

ماشین لیلی دور میشه و من به سمت ویلای خودم حرکت میکنم. دوباره گوشیم زنگ میخوره. اینبار ارشه!

- مهتاب به خدا اگر بر نگردی من میدونم با تو

- زندگی خودمه. دلم میخواد برم

- دختر لجبازی نکن. بیا حرف بزنیم. 

- حرفی ندارم. 

- الان کجایی

- برای شما چه فرقی داره

- حالا من شما شدم. اره؟

- بودید. خودتون خبر نداشتین

- مهتاب خواهش میکنم. بابا خیلی ناراحته. لا اقل به خاطر اون برگرد. 

- من تو حیاط ویلا هستم

- از اول بگو. نصف عمر شدم. باش تا بیام

گوشیو قطع میکنم که دوباره زنگ میخوره و اینبار سروانه. 

- سلام

- سلام. برای اینکه بتونم بیام دنبالت باید صبر کنم لیلی ازسر کوچه بره. ظاهرا شک کرده. فعلا صبرکن یا یه نفر دیگه رو میفرستم دنبالت

- بنظرم خودتون نیاین بهتره. میخواین من با ارش بیام

- ارش کیه؟

- پسر عموم

- نه لازم نیست. تابلو میشه. مگر قراره شهر رو خبردار کنی

- پس چکار کنم. 

- فعلا صبر کن 

- باشه

بدون خداحافظی گوشیو قطع می کنه. نمیدونم چرا سروان اینقدر معطل میکنه. 

- به به مهتاب خانم. با طرف قرار مدار دارین؟

- ماجرا چیز که تصور میکنی نیست. فرصت هم ندادی برات بگم

- خب بگو

- الان نمیشه. 

- نگران شدم چیزی شده

- نمیدونم. خودمم باید صبرکنم

- بیا بریم داخل

- تو برو من باید برم جایی. بعد از برگشتم بهت خبر میدم

- یعنی چی؟دختر داری چکار میکنی

- نپرس تا بعد بهت بگم

گوشیم زنگ میخوره و اینبار سروان بهم میگه که یک پرشیای مشکی دم در منتظرمه. 

- ارش من رفتم. بدون دارم میرم اداره پلیش

- پلیس چرا؟چکار کردی مهتاب

- میرم تا به وطن خدمت کنم ... 

- وطن؟

درب ماشین رو باز میکنم و ارش را همون طورمات زده تنها میزارم. میرم دنبال سرنوشتی که معلوم نیست. توکل برخدا. تو راه راننده شروع به توضیح دادن میکنه ... 

- باید سر خیابون بعدی پیاده بشین و وانمود کنین میرین بازار سنتی. اونجا یه پیرمردبا کلاه سفید ادرسی رو بهتون میده. بعدش با اژانس بیاید به اون ادرس. سروان اونجا منتظرتونه. 

- میتونم سوالی بپرسم

- من درهمین حدمیدونم. اگر سوالی هست از خود سروان بپرسین. 

- منو تعقیب می کنن

- شک نکنین. اما نترسین. همه چیز تحت کنترل هست

طبق اونچه گفته وارد بازار میشم. چقدر هم شلوغه. حالا من تو این شلوغی چطور اون پیرمرد رو پیدا کنم. همین طور که وانمود میکنم برای خرید اومدمو در مورد اجناس سوال می پرسم. گوشیم زنگ میخوره. 

- سلام عزیزم خونه ای

- سلام لیلی جون. اومدم بازار خرید

- مشکلت حل شد

- اینقدر گیر نده بابا. حالا یه چیزی من گفتم

- خب نگرانت شدم. 

- ممنونم. ناراحت نشدم

- میخواستی بری خرید می گفتی باهم می رفتیم. 

- من عادت دارم به تنها خرید رفتن

- خب صبر کن منم بیام

- بعدش میخوام برم خونه یکی از دوستام

- نمیشه منم بیام

- ناراحت نشی. نمیتونم. اخه دوستم خیلی اهل معاشرت با غریبه ها نیست

- خیلی بدی مهتاب. باهات قهرم

- چکار کنم. حالا بعدا همدیگر رو میبینیم. من باید برم. بای

- بای

اینم عجب گیری داده ها. غلط نکنم نقشه کشیده. اونم خدا میدونه چی هست

- دخترم از این کلاه های حصیری نمیخوای

- نه پدرجان ممنون

- بیا بابا. این کلاهها خیلی خوبه

- ممونم

تازه دوزاریم میافته این همون رابطی هست که بایداز ادرس سروان رو بگیرم. 

- پدرجون یکی از کلاهاتون رو بدین

- زنده باشی بابا

کلاه رو میخرم و نگاهی به داخلش می اندازم. ادرس چسبیده به کلاه و من وانمود میکنم که از خرید کلاه کلی ذوق کردم. میرم به سمت ادرس. خیلی دور نیست. یه ویلای بسیار قشنگ. درب باز میشه و من میرم داخل. یه خانم بسیار جوان میاد استقبالم و کلی تحویلم میگیره ومیگه سروان داخل ویلا منتظرمه. 

میرم داخل و با صدای سلام لیلی از تعجب چشمام گرد میشه

- میدونستم میای اینجامهتاب خانم. خوبی؟

- لیلی تو اینجا چکار میکنی؟

- به به خانم خوشگله ما با اقا سپهر قرار داشتین. نکنه خبریه مهتاب

- نه لیلی تو اشتباه میکنی

- راست میگه لیلی. تو رایج به من چی فکرکردی. من اونقدر هنوز بدبخت نشدم بیام با این جور دخترها دوست بشم. 

- لیلی تو اینجا چکار میکنی

- من باید بدونم تو اینجا چی میخواستی

- اونو ازمن هم میتونستی بپرسی. گفتم که اومده یه امانتی ازم بگیره

- اخه اون چی میتونه پیش تو داشته باشه

- اهان این دیگه تقصیر یه خانم حواس پرت که یه گل سینه از کیفش میافته و نمیفهمه. بیا بگیر دفعه اخرت باشه. دفعه دیگه از این خبرا نیست

رسما دارم دیونه میشم اینها چی میگن. تا میام اعتراض کنم. سروان میگه

- این همه بهم التماس کردی. گفتی یادگاریه. حالا چرا ماتت برده. بیا و بگیرش. 

میرم و گل سینه رو ازش میگیرم. دلم میخواد بدونم اینجا چه خبره

- لیلی تو اینجا چکارمیکنی

- اومدم دیدین سپهر

- تو که محل گروه اینها نمیزاشتی چی شده؟

- اونقدر تو این مدت تو خودت بودی که متوجه چیزی نبودی. لازم نمیبینم برات توضیح بدم. خب سپهر تاهار چی داری؟

- جوجه کباب. 

- من باید برم عموم منتظرمه. 

- اول تشکرکن خانم کوچولو و بعد برو

بدون خداحافظی و تشکر میام بیرون. میرم سمت ویلای خودمون. همش تو فکرم جواب ارش رو چی بدم. خدا رحم کنه. 

اومدم دم در ویلا نمیدونم برم داخل یا نه. خودمم گیج شدم. ولی باید برگردم تهران اینطوری بهتره. از میتراجون توقع نداشتم. مامان بیچاره من که کاری بهش نداشت. نمیدونم چرا اینقدر از مامانم کینه داره. حالا خوبه فهمیدم که دلیل این بی محلی های این چند وقتش برای چی بود. 

میرم داخل و ارش درحالی که از روی ایوان منو میبینه به سمتم میاد

- دخترکجارفتی

- ارش بزار از راه برسم. 

- چرا رفتی پیش پلیس چرا؟

- موضوع پیچیدست. خودمم مطمئن نیستم چی شده. 

- مگه معادله چند مجهولیه

- بس کنین بچه ها بیاین داخل

- سلام عموجون 

- سلام دخترم. بیاین داخل وقت ناهاره

باهم میریم داخل. میتراجون حتی برای ناهار هم نیومد پایین. اخه یکی میخواد از خانم بپرسه من چه گناهی دارم این وسط. 

- عمو اگراجازه بدین من برگردم تهران

- چرا

- دلیلش موجه. نمیخوام تموم عید میتراجون تو اتاقش باشه

- اون مشکل خودشه. 

- اما من دوستتون دارم. راضی به ناراحتیتون نیستم

- میدونم گل دختر

- پس اجازه میدین

- بابا اجازه ندین. مهتاب باید توضیح بده. صبح کجا بودی

- خب ارش راست میگه. اولا کهاجازه نداری و دوما باید توضیح بدی

- اخه من چی بگه درصورتی که خودمم از ماجرا چیز زیادی نمیدونم. یکی از دوستام اومده بود رامسر و ازم خواست برم دیدنش

- اهان دوست شما اقا تشریف دارن؟من ارشم نه برگ چغندر!

- کی گفتم اقا بود

- بابا من خودم شنیدم. پشت گوشی صدای مرد میومد

- مهتاب عموحقیقت چیه

- خودمم نمیدونم. عموجون اجازه بدین بفهمم. میگم

- باشه. همه ما روز خوبی نداشتیم. برین استراحت تا سر فرصت باهم حرف میزنیم. 

به طرف اتاق هامون میریم که ارش یواشکی بهم میگه

- منو رنگ نکن مهتاب اون پسره کیه

- بهت گفتم یه مزاحم

- توکه راست میگی

- دروغم چیه 

- چرا اینقدر باهات صمیمی بود

- باهمه صمیمیه

- به به پس امار حضرت اقا رو هم داری

- چرا حرف تو دهنم میزاری

- بسه بچه ها گفتم الان وقت استراحته

- چشم

- چشم

میرم داخل اتاق و یه نفس راحت میکشم. داخل کیفم رو باز میکنم و گل سینه رو میگیرم تو دستم. چقدرخوشگله. چیزی که من تاحالا نداشتم. حتما خیلی هم گرونه. خودمونیم سروان خوش سلیقه است. تازه یادش افتادم. سرو سرش بالیلی چیه. من یکی موندم. 

نرسیده به تخت بیهوش میشم از خستگی. 

با صدای زنگ موبایلم از خواب بیدار میشم. 

- سلام بفرمایید

- سلام مهتاب خوبی

- شمایید سروان

- باید ببینمت همین حالا

- الان نزدیک غروبه نمیتونم بیام. حرفی دارین همین الان بگین

- تلفنی نمیشه. باید حضوری بگم

- نمیتونم. همین طوری هم بابت صبح کلی بازخواست شدم. تازه هنوز دلیل قانع کننده ای نداشتم که بگم. سروان لیلی اونجا چکارمیکرد؟قضیه گل سینه چیه؟من گیج شدم؟چرا پای منو وسط کشیدین. من که گفتم نمخوام باهاتون همکاری کنم. 

- صبر کن خانم یکی یکی بپرس. باید حضوری ببینمت. 

- صبح میام دیدنتون. بیام همون ویلا

- نه. فردا یه پراید سفید میفرستم دنبالت. بیا مرکز خرید. 

- باشه 

دوباره بی خداحافظی قطع میکنه. من موندم تو کار این بنده خدا

- چشمم روشن دوباره که باهاش قرار گذاشتی

- تو اتاق من چکار میکنی ارش

- پسره بود اره. باهاش برای فردا قرار گذاشتی

- پشت در اتاق من گوش میدادی من با کی حرف میزنم

- دیگه نمیتونی در بری. خانم خانما. یک بار جستی ملخک. دوبار جستی ملخک. الان نمیتونی ... 

- برو بیرون وگرنه عمو رو صدا میکنم

- مامان.  بابام رفتن بیرون. هرچی دوست داری صدا بزن

- اصلا خوب کاری کردم. اره من دوست پسر دارم خیلی هم دوستش دارم

- نه؟ ؟یعنی پسره اینقدر بد سلیقه است

- مهم اونه که منو دوست داره

- اخی بابا محبت

- توچرا ناراحتی

- چشم بابام روشن با این مهتاب خانمش

- خب من هرچی میگم با کسی دوست نیستم تو بد تر میخوای یکی رو به من بچسبونی

- منو گذاشتی سر کار. راستشو بگو هردومون رو خلاص کن

- اخه وقتی خودمم چیزی نمیدونم چی بگم

- پس اون من بادم با پسره فردا صبح قرار گذاشتم. اره من بودم؟

- ارش چرا شلوغش میکنی. اجازه بده خودمم بفهمم موضوع چیه. بهت میگم. مگر تاحالا از من دروغ شنیدی؟

- اینو راست میگی تاحالا دروغ نگفته بودی که گفتی

- میگم صبر کن

- باشه. فقط بدون دست از پا خطا کرده باشی من میدونم و تو

ارش میره بیرون و من موندم که موضوع رو باید چطور بهش بگمو وقت شام شده و با صدای عمو میرم تو اشپزخونه. 

- سلام

- بیا بشین دخترم سلام عزیزدلم

- سلام مهتاب

- میتراجون کجاست 

- برو صداش بزن 

- چشم

- میتراجون شام حاضره بیاین. همه منتظر شماییم

- من نمیخورم

- بیاین دیگه

- برو مهتاب خسته ام

در اتاق را باز میکنم و میرم داخل. میترا جون بلند نمیشین؟

- دختر تو دیگه کی هستی؟

- میتراجون نمیتونم ناراحتتیتون رو ببینم. 

- معذرت میخوام تند رفتم

- خانم ها جلستون تموم شد لطف کینین بیاین ما دونفر مردمیم از گرسنگی

- وا سیاوش

- خداراشکر که با هم خوب شدین. حالا شام میبرمتون بیرون

اخ جون های یکصدا عمو رو به خنده میندازه. عجب بازی داره این روزگار. دنیا ارزش قهر و کینه رو نداره. مهمربونم تا هستم. اینو به خودم قول دادم تا همه بفهمن من دختر چه مادری هستم. 

خب امروز یه صبح قشنگ مثل تموم روزهاست. ومن بعد از خوردن یک صبحانه مفصل منتظرم تا سروان بیاد دنبالم. البته گفته خودش نمیاد اما من نمیدونم چکار کنم. بلاخره گوشیم مسیج میخوره که ماشین منتظرمه. بدون حرفی میاد دم در و با دیدن راننده پیر ماشین میفهمم که سروان نیومده و من باید برم ببینمش. خودمونیم ایندفعه لیلی هم هست یا نه؟این سوالی است که برای جوابش باید تا رسیدن به محلی که سروان مورد نظرشه صبرکنم. 

عمو و میتراجون برای یه کاری برگشتن تهران و من موندم و ارش. ارش هم که باهام قهر کرده. سوار ماشین میشم که با صدای سروان به خودم میام

- سلام مهتاب

- سلام من نمیدونم شما چرا قیافتونو عوض کردین

- معلومه. من موندم تو چطور دانشگاه تهران قبول شدی

- ببخشید شما چرا اینقدر زود پسر خاله میشید

- مجبورم. اگر نباشم نمیتونم از عهده ماموریتم بربیام

- خب بگین منم بدون قضیه از چه قراره

- اتفاقا میخوام بهت بگم

- واقعا

- باید بفهمی چه خطرهایی تهدیدت میکنه. تا بتونی درست تصمیم بگیری

- خطر؟

- حالا هم میریم خونه یکی از محلیها که مثلا تو اومدی باغشونو ببینی و اونجا همه چیزو بهت میگم

- چقدر قیافتون عوض شده سروان

- لازم بود. لیلی شک کرده. 

- راستی اون روز لیلی اونجا چکار میکرد؟

- اونم برات میگم مفصله. دختر صبر داشته باش. 

- راستی اون روز شما بودین زنگ زدین

- اره. نمیدونستم نامزد داری

- ندارم. پسرعمومه. تازه از کانادا اومده. کلی هم بهم گیر داد و دعوامون شد. 

- متاسفم

- همین

- کار دیگه ای هم میتونم انجام بدم

- منو تو درد سر انداختین

- از خیلی چیزها خبر نداری

- منو با حرفاتون میترسونین

- اتفاقا خوبه یکم بترسی

- چرا؟

- بهت کاملا توضیح میدم. صبر کن ده دقیقه دیگه میرسیم. 

وارد باغ میشیم. وای خدای من چقدر جای قشنگیه. چقدر درخت. شکوفه های قشنگ. محو زیبایی این مکان رویایی میشم. اینجا یک تکه از بهشته. 

- خانم خانما. مهتاب خانم

- ببخشید متوجه نشدم. خیلی جای قشنگیه. 

- موردی نیست. هر وقت دیدنتون تموم شد بگین که بریم سر اصل مطلب

- وای ممنونم سروان. 

اینو میگم و میرم برای گردش توی باغ. وای خدای من چقدر اینجا زیباست. 

اینقدرجالبه که من تو عمرم جایی به این زیبایی ندیدم. همین طور که قدم میزنم صدای آب میشنوم. رودخونه. وای خدای من ... 

میدوم دنبال رودخونه و میشینم کنار رودخونه. کفشهامو در میارم و پاهامو وارد اب خنک رودخونه میکنم. چقدر باحاله. چشمامومیبندم و گوش جان میسپرم به صدای اب ... 

نمیدونم چقدر زمان گذشته که سروان صدام میزنه و میگه مهتاب خانم دیر میشه. نمیخوای دل بکنی. قول میدم بازم بیارمت اینجا. 

بلاخره دل میکنم و میرم سمت الاچیقی که سبد بزرگی از میوه روی میز وسطش خود نمایی میکنه

- بفرمایید 

- بریم سر اصل مطلب. حاضری؟اول خوب گوش کن و هرسوالی داری بپرس. بعد تصمیم بگیر

- چشم

- قضیه برمیگره با یک سال قبل که گزارش هایی از پارتی های شبانه میومد که یک نوع قرص روان گردان جدید اومده که از اکستازی بدتره. عوارضش 48 ساعت بعد از خودنش بروز میکنه. معمولا علاوه بر مشکلات روحی روانی. مشکلات قلبی و کلیه میاره. درد های شدید در قفسه سینه و پهلو ها. این افراد تمایل بسیار زیادی به نوشیدن اب پیدا میکنن که سبب مسمومیت اب در اونها میشه!

- نه؟ ؟

- چرا مخالف بودم بری برای تولد لیلی. درست اونجا رابطی بود که برای دیدن تو اومده بود. 

- دیدن من؟

- لیلی دختر یکی از اون رابط هاست که خودشم داره در حوضه دانشگاه فعالیت میکنه. برگذاری پارتی های مختلف در مکانهای مختلف و شکار دختران جوان و فرستادن اونها برای کاباره های دبی

- چرا

- چرا نداره دختر. با بلایی که سرشون میارن اکثریتشون روی برگشت ندارن. میمونن و از چاله میافتن به چاه. 

- نقش من این وسط چیه

- چطوری بگم که بتونم اصل مطلب را بگم بدون اینکه چیزی ازش بیافته

- خب بگین دیگه

- این بار طعمه تو بودی

- نه؟

- سروان میشه بیشتر توضیح بدین

- مسئله پیچیدست. فقط در این حد میدونم که دوستی لیلی با تو هدفمند بوده. لیلی در اصل 5سال از تو بزرگتره. اما شناسنامش همسن توست. تازه اون ایران به دنیا نیومده. اینو هم میدونم که لیلی اسم اصلیش سارا است. تک دختر نیست یک خواهر دیگه به اسم ملینا داره. البته یک برادر ناتنی به نام ساسان هم داره. 

در اصل باباشون یک شرکت واردات وسایل پزشکی و یک کارخونه دارو سازی داره. 

که ما نتونستیم هنوز مدرکی علیه کارهاشون داشته باشیم. تنها چیزی که این مدت دیده شده ارتباط لیلی با توئه. منم مجبور شدم بعنوان دانشجو بیام تا بتونم از نزدیک مراقبت باشم

- پس چرا اینقدر منو اذیت کردین؟چادرمو مسخره کردین؟

- باید کاری می کردم که همه فکر کنن باهات بدم و از این طیف دخترها مثل تو بدم میاد. وگرنه لیلی عمرا منو برای تولدش دعوت می کرد. 

- من که کاملا گیج شدم

- میدونم حق داری. اما چاره ای نیست

- شما ازم خواستین باهاتون همکاری کنم چکاری از دست من برمیومد. 

- الان قضیه فرق کرده. باید خیلی از مسایل رو بدونی

- دیگه چیزی هست

- میگم فرصت میخوام تا بگم

- راستی شب تولد من پشت در یکی از اتاق ها شنیدم اقایی لیلی را دعوا میکرد و بازخواست می کرد که چرا من با چادر اومدم. لیلی میگفت زمان میخواد

- دقیقا چی شنیدی؟پس چرا تا الان بهم نگفتی؟

- همینی که گفتم. خیلی یادم نیست. اما صدای اون فرد اصلا برام اشنا نبود. یه جورایی حس تنفر داشت 

- نمیدونم کی بوده ولی به احتمال قوی ساسان برادرش بوده. 

- حالا میگن من چکار کنم. 

- ببین مهتاب باید منطقی برخورد کنی و خوب فکر کنی. تو این مدتی که تو از همه کنار کشیده بودی لیلی با گروه ما رابطش خوب شد. و مهمونی های زیادی باهم رفتیم. البته لیلی خیلی زرنگتر از اینه که دم لای تله بده. همش رایج به تو کنجکاوی می کرد. که چرا من اینقدر باهات بدم. رایج به خانوادم کنجکاوی میکرد. البته نتونست بفهمه من پلیسم. از این جریان فقط تو خبر داری. با تماسی که اون روز باهات گرفت به یه چیزایی در مورد رابطه ما شک برد. منم برای اینکه شکشو برطرف کنم. دعوتش کردم و تو رو دید. راستی از سلیقم راضی بودی؟

- بهتون برش می گردونم

- دست شما درد نکنه خانم. هدیه رو پس نمیگیرن. نه؟

گوشیش زنگ میخوره و سروان با عجله به من میگه که باید از اینجا برم. 

با عجله خارج میشه و منو با دنیایی از سوالات تنها میزاره. من موندم نقشم این وسط چیه؟ای بابا عجب گیری کردما؟ گوشیموچک میکنم. رو سایلنت بوده. وای سی تا میس کال زده ارش. !

میرم سمت ویلا و درحالی که گوشیم زنگ میخوره درب ویلا رو باز میکنم. 

- اومدم ارش صبر کن الان داخل ویلا شدم

گوشیو قطع میکنه و با سرعت هرچه تمام میاد سمت من

- خب مهتاب بگو دیگه

- سلام بزار برسم بعد

- سلام به روی ماهت کنیزک من. اربابت منتظر خبرهاته. بگو می شنویم!

- اینجاهم دست از اذیت بر نمیداری. جدی باش

- چشم. خب سرکارخانم مهتاب خانم لطف میکنین بفرمایید و قدم برچشمان ما گذاشته و خبرها را عنوان کنین. اه مهتاب بگو دیگه خستم کردی

- ببین ارش موضوع هنوز برای خودم واضح نشده. 

تموم وقایع رو براش تعریف میکنم. بلند میشه و میره سمت اشپزخونه و یک لیوان آب برام میاره 

- ببین مهتاب کارهاتو درست میکنم با خودم میبرمت کانادا. اینجا موندنت صلاح نیست در ثانی این سروان بیخود میکنه اینقدر با تو صمیمی حرف میزنه

- ای بابا ارش بس کن ترو به خدا. مگر کشکه. من دانشگاه میرم. رشته ای که دوست دارم دانشگاهی که دوست دارم. چی چی رو ول کنم. کجا بیام. 

- دارم بهت میگم. نکنه جونت در خطر باشه. در ضمن باید به بابا هم بگی. حتما نظر منو تایید میکنه. 

- نه. قول بده کسی نفهمه

- اخه دختر

- اخه نداره. باید قول بدی

- پس تو هم قول باهاشون همکاری نکنی

- من باید بفهمم این وسط چکاره ام

- حالا نفهمی چی میشه

- ارش بزار بفهمم. حقمه بدونم اینها چه دشمنی بامن دارن. 

- خانم کاراگاه نفهمی به خدا جایزه نوبل از دست نمیدی!

- منو مسخره میکنی

- اخه کنیز منو چه به پلیس بازی

- ارش!

- جانم!

- اخه پسر تو چرا همش منو اذیت میکنی

- از خداتم باشه

- میگما عمو اینها کی میان

- فصل گل نی میان

- جدی باش

- هستم

- معلومه

- حالا برو برام یه چایی بیار کنیزک

کوسن رو پرت میکنم طرفش و با خنده میگه خلاصه هوای کنیز منو داشته باش ... 

خودمونیم عجب سرخوشیه این ارش ... 

الان تقریبا ساعت یازده شبه و من در حالی که سعی میکنم تمام وقایع رو مرور کنم به نتیجه خاصی نمیرسم. نمیدونم شاید چیزی که من دنبالشم اصلا وجود خارجی نداشته باشه و فقط زایده فکر و تخیل من باشه. اخه اینها چه ربطی میتونه به من داشته باشه. منی که ازارم به هیچ کس نرسیده. اهل دوست و بیرون رفتن و این حرف ها هم که نبودم. پس چرامن؟ این سوال بی جوابیه که باید جوابشو پیدا کنم. 

تیک تیک ساعت نشان دهنده اینه که ساعت از سه شب گذشته و باز من بیدارم. نمیدونم چرا خواب از چشمام گریزون شده. 

صدای ارش از پشت در میاد ... 

- کنیزی. مهتابی. بیداری؟

- ارش بیا تو

- سلام تو هم امشب بیخواب شدی

- سلام. میبینی که

- مهتاب میخوام امشب برات درد دل کنم

- واقعا

- جدی باش دیگه

- ولی من فکر میکنم میخوای منو نصف شبی بزاری سر کار

- تو گوش کن. باور کن سرکاری نیست

- خب بگو ببینم

- من عاشق شدم

- بله!

- من عاشق شدم

- نه؟

- چرا بله و نه میگی. بلاخره بله یا نه؟کدومش. 

- منو مسخره کردی نصف شبی

- ای بابا میگم جدیه

- ولی به نظر من جدی نیست

- تو اصلا اجازه میدی من حرف بزنم

- بفرما

- دختری که من دوسش دارم

- خب بقیه اش

- اول یه قول میدی

- ارش به خدا اگر منو دست انداخته باشی

- تو چرا امشب شکاک شدی

- تقصیر سوابق درخشان خودته ... 

- قول میدی

- چه قولی

- منو بهش برسونی. نامه هامو بهش بدی. واسطه من با اون بشی

- چکارکنم؟

- چرا داد میزنی نصف شبی!

- نه الان نصفه شبه؟دم صبح سحری هزیون میگی؟

- جدی باش مهتاب

- ببین من خسته ام. حوصله خرابکاریهای تورو ندارم. دوستش داری که داری به من ربطی نداره. خودت میدونی و خودت

- حسودی میکنی. وای وای مهتاب حسود نداشتیم که پیداشد. حسود خانم بگو بله!جواب میخوام بگو بله ... بگو بله ... بگو بله ... 

- واقعا تو حسودی هم داری. عمرا

- دلتم بخواد. حالا میشه دو تا کلمه حرف حساب بزنیم

- باشه

- ببین دختری که من دوست دارم اصلا شبیه تو نیست. نه شکل توئه. نه اخلاقش. نه رفتارش. 

- خب که چی مگه من الگویم که با من میسنجیش. 

- اینهارو گفتم که به خودت نگیری کنیزک

- کنیزک و درد. کی گفته من به خودم میگیرم. یکم خودتو تحویل بگیر. واقعا که ... 

- ببین من جدی ام. ولی من یه مشکل بزرگ دارم. اونم اینه که از احساس اون به خودم مطمئن نیستم. 

- خب من تجربه زیادی ندارم. نمیدونم باید چکارکنی تا بتونی بفهمی دوست داره یا نه

ولی اگر دوست داشته باشه باهات مهربونه. تو چی باهاش مهربونی؟

- راستش من قلبا دوسش دارم اما یکم سر به سرش میزارم. مشکل اصلیم هم همینه. 

- خب چرا اذیتش میکنی. فکرکردی همه منم که بازم باهات راه بیان. خب معلومه دختره حق داره اصلا محلت نده. منم جای اون بودم همین کار را میکردم. اخه ای کیو نمیگی 

اون دختره احساس داره. 

- حالا میگی چکار کنم

- نمیدونم. حالا کجا باهاش اشنا شدی

- از اشناهاست. تو هم میشناسیش

- خوب بگو کیه

- نمیگم تا خودت بفهمی

- برام مهم نیست

- خیلی یخی مهتاب

- چکار کنم زندگی شخصیه توست. منم کاری باهات ندارم. چند وقت دیگه هم میری. 

پس دونستن و یا ندونستن من دردی رو دوانمیکنه

 ... با حالت قهر بلند میشه و میره. یکی میخواد بگه اخه به من چه مربوطه. هرکسی رو میخوای دوست داشته باش. به من چه؟

- بیا مهتاب. این یه نامست که براش نوشتم. ببین خوبه میخوام بدم بهش

- اخه چی بگم

- بخون دیگه واقعا برام مهمه. 

- باشه

نمیدونم کار درستیه یا نه اما نامه رو باز میکنم. 

به نام خالق بی همتا

سلام ... 

تقاضا میکنم قبل از هر تصمیمی این مطلب رو بخونین و بعد نظرتون رو به من بگین

مردجوانی کنار نهر آب نشسته بود و غمگین و افسرده به سطح آب زل زده بود. 

استادی از آنجا می گذشت. او را دید و متوجه حالت پریشانش شد و کنارش نشست. 

مرد جوان وقتی استاد را دید بی اختیار گفت: "عجیب آشفته ام و همه چیز زندگی ام به هم ریخته است. به شدت نیازمند آرامش هستم و نمی دانم این آرامش را کجا پیدا کنم؟" 

استاد برگی از شاخه افتاده روی زمین را داخل نهر آب انداخت و گفت: به این برگ نگاه کنوقتی داخل آب می افتد خود را به جریان آن می سپارد و با آن می رود. 

سپس استاد سنگی بزرگ را از کنار جوی آب برداشت و داخل نهر انداخت. سنگ به خاطر سنگینی اش داخل نهر فرو رفت و در عمق آن کنار بقیه سنگ ها قرار گرفت. 

استاد گفت: "این سنگ را هم که دیدی. به خاطر سنگینی اش توانست بر نیروی جریان آب غلبه کند و در عمق نهر قرار گیرد. حال تو به من بگو آیا آرامش سنگ را می خواهی یا آرامش برگ را؟!" 

مرد جوان مات و متحیر به استاد نگاه کرد و گفت: "اما برگ که آرام نیست. او با هر افت و خیزآب نهر بالا و پائین می رود و الان معلوم نیست کجاست! لااقل سنگ می داند کجا ایستاده وبا وجودی که در بالا و اطرافش آب جریان دارد اما محکم ایستاده و تکان نمی خورد. من آرامش سنگ را ترجیح می دهم!"

استاد لبخندی زد و گفت: "پس چرا از جریان های مخالف و ناملایمات جاری زندگی ات می نالی؟ 

اگر آرامش سنگ را برگزیده ای پس تاب ناملایمات را هم داشته باش و محکم هر جایی که هستی آرام و قرار خود را از دست مده. "

استاد این را گفت و بلند شد تا برود. مرد جوان که آرام شده بود نفس عمیقی کشید و از جا برخاست و مسافتی با استاد همراه شد. 

چند دقیقه که گذشت موقع خداحافظی مرد جوان از استاد پرسید: "شما اگر جای من بودید آرامش سنگ را انتخاب می کردید یا آرامش برگ را؟"

استاد لبخندی زد و گفت: "من تمام زندگی خودم را با اطمینان به خالق رودخانه هستی و به جریان زندگی سپرده ام و چون می دانم در آغوش رودخانه ای هستم که همه ذرات آن نشان از حضور یار دارد از افت و خیزهایش هرگز دل آشوب نمیشوم و من آرامش برگ را می پسندم. 

- این بود نامت

- همش نه. قسمت اولش ... نظرت چیه. اگر تو بودی خوشت میومد. 

- اخه این چیه نوشتی

- حتما منظور خاصی داشتم

- ببین ارش من از منظورت سر در نیاوردم. اما میدونم ابراز علاقه این طور نیست

- خب خانم باتجربه. شما بگو چیه ... 

- من تجربه ندارم. اما بنظرم اینطور که تو نوشتی جوابت حتما منفیه

- اونوقت چرا

- اول تو بگو منظورت چیه

- ببین طرف باید ببینه کدوم ارامش را میخواد. با من بودن مثل ارامش برگ میمونه!

- جالبه. 

- حالا نظر توچیه

- از من چرا میپرسی. باید از طرف بپرسی نه از من ... 

- حتما لازمه که میپرسم. تو امشب چرا اینقدر گیر دادی ... خب بگو دیگه

- ارامش برگ ... منظور؟

- پس با من میمونی

- بله؟

- چرا داد میزنی ... خب با من میمونی دیگه ... منظورم اینه که کمکم میکنی تا بهش برسم. تو منظورت چی بود

- اهان تو پیشونی من نگاه کن اینجا نوشته گاگول

- خب تو بردی ... اره. منظورم تو بودی ... خب همراه من میشی ... مهتاب شب تار زندگی من میشی ... عزیزترین من میشی ... 

- تو چی فکرکردی ... بازم یه بازیه جدید دیگه راه انداختی ... منو بگو باور کردم عاشق شدی ... خوشحال شدم ... نمیدونستم یه داستان تازه نوشتی و دنبال بازیگر براش میگردی ... ارش بفهم ... ما به درد هم نمیخوریم ... تازه میتراجون اصلا با این وصلت راضی نیست ... دفعه قبل یادته چکار کرد ... تجربت نشد ... جنابعالی رفتی برای خودت کانادا من بودم که تنهایی و بی توجهی هاشو دیدم ... نه ارش اجازه نمیدم ... نمیزارم دوباره شروع کنی ... نه!

- به خدا من دوست دارم. تو از خیلی چیزا خبر نداری ... باید برات توضیح بدم ... اونوقت حق به من میدی ... فقط فرصت بده باهات حرف بزنم ... اره فرصت میدی ... اره مهتابم؟

- ای بابا ... ارش چرا همش حق به جانبی. چرا همیشه میخوای کار خودتو انجام بدی ... تو اگر منو دوست داشتی اینقدر اذیتم نمیکردی ... این همه برام دردسر درست نمیکردی ... حالا باید باور کنمت ... تو بودی باور میکردی ... 

- چطوری بگم که باورت بشه ... بابا جان من دوست دارم ... چرا نمیخوای باور کنی ... حتما باید به دست و پات بیفتم ... 

- لازم نیست. من فراموش میکنم حرفهاتو ... تو هم فراموش کن ... ببین دم سحری داری منو دیونه میکنی ... این همه دختر ... برو سراغ یکی دیگه ... چه میدونم ... فقط دست از سر من بردار ... منم فراموش میکنم

- حالا مهتاب تو ... چیزه ... منو ... دوست داری

- ارش؟

- چرا داد میزنی 

- برو از اتاق من بیرون

- نمیرم. به زور هم نمیتونی بیرونم کنی ... جواب من زیاد سخت نیست ... اره یا نه؟

- نه! حالا باخیال راحت برو

از اتاق میره بیرون ... من میمونم و یه سحر دیگه و یه عالمه تناقض ...  دیگه موندم چکار کنم با این ارش دیوونه و خل و چل ... وای اگر میتراجون بفهمه ... نه نباید بزارم ... نه نباید ... راستی احساس واقعیم بهش چیه ... این سوالیه که من از جوابش میترسم. 

امروز صفحه ي خالي زندگي ام پر شده بود

ديگر از هيچ كس نمي ترسيدم

گفتني ها را حرف زدم

كودكي ها رو مرور كردم

و زمان فراموش شد

كنار مهرباني تو مهرباني من هيچ بود

همه چيز ارام بود حتي نفس هاي من و تو ... 

حتي دل ها هم قدرت اين يكي شدن را نداشتن

من حس مي كردم با تو و كنار تو هستم 

نه هزاران كيلومتر دور از تو

امروز باز هم دلتنگي را تجربه كردم

خيلي وقت بود حس دل تنگ شدن نداشتم

زيرا هميشه دل تنگ بودم

امروز خنده هايم بلند بود

و قلبم پر از شادي

انگار نه انگار رختخوابم خيس از اشك بود

كاش مي شد هر لحظه با تو بود و با تو خنديد

كاش زندگي دو صفحه داشت

صفحه ي اول تو صفحه ي دوم من

وهيچ كس خلوت صفحه ها را به هم نمي ريخت

وكيبورد هم كار دل را مي كرد

كاش زندگي فقط همين بود فقط همين

كاش مي شد حرف ها رو شست تا صادق مي شدن

كاش مي شد اعتماد را تزريق كرد

تا هركس را دوست داري اعتمادش را جلب كني

كاش مي شد فاصله را از بين برد

تا يك شهر به يك قدم تبديل مي شد

اما سخت تر از اين ها گفتن دوباره دوستت دارم است

و باور اين كه كسي دوستت دارد

كاش مي شد همه چيز را باور كرد

حتي خيال هاي پوچ كودكانه را ... 

اما كاش مي شد هيچ چيز خيال نبود

كاش مي شد همه چيز را به واقعيت نزديك كرد

كاش همه چيز حقيقت داشت

. میبینی مهتاب اما نمیخوای باورکنی

- برو ارش برو نمیخوام بشنوم

آن لحظه که دلتنگ یارم می شوم

خود به خود هوس باران را می کنم. 

آن لحظه که اشک از چشمانم سرازیر می شود

هوس یک کوچه تنها را می کنم

آن لحظه است که دلم می خواهد تنهایی در زیر باران بدون هیچ چتر و سر پناهی قدم بزنم 

قدم بزنم تا خیس خیس شوم ، خیس تر از قطره های باران…. خیس تر از آسمان و درختان

آن لحظه که خیس خیس می شوم ، دلم می خواهد باز زیر باران بمانم ،

دلم نمی خواهد باران قطع شود. 

دلم می خواهد همچو آسمان که بغضش را خالی می کند ، خالی شوم ،

از دلتنگی ها ، از این شب پر از تنهایی

تنها صدای قطره های باران را می شنوم ، اشک می ریزم ، و آرزوی یارم را می کنم

دلم می خواهد آسمان با اشکهایش سیل به پا کند

لحظه ای که آرام آرام می شوم

و دیگر تنهایی را احساس نمی کنم ، چون باران در کنارم است. 

باران مرا آرام می کند ، مرا از غصه ها و دلتنگی ها رها می کند و به آرزوهایم نزدیک می کند

آن دم که باران می بارید ، بغض غریبی گلویم را گرفته بود ،

دلم می خواست همچو آسمان که صدای رعدش پنجره های خاموش را می لرزاند فریاد بزنم ،

فریاد بزنم تا یارم هر جای دنیاست صدای مرا بشنود. 

صدای کسی که خسته و دلشکسته با چشمان خیس و دلی عاشق در زیر باران قدم می زند ،

تنهایی در کوچه های سرد و خالی…

کجایی ای یار من ؟

کجایی که جایت در کنارم خالی است. 

در این شب بارانی تو را می خواهم ،

به خدا جایت خالی خالی است. 

کاش صدایت همچو صدای قطره های باران در گوشم زمزمه می شد

تو بودی شبی عاشقانه را با هم داشتیم ،

تو که نیستی منی که همان مرد تنها می باشم قصه ای غمگین را در این شب بارانی خواهم داشت. 

قصه مرد تنها در یک شب بارانی ،

شبی که احساس می کنم بیشتر از همیشه عاشقم. 

آری آن شب آموختم که باران بهترین سر پناه من برای رفع دلتنگی هایم است. 

***

این کلام حرف آخر من است:  بدون تو هرگز!

این عشق تو سرپناه آخر من است ، و این دوست داشتنت ، تنها امید بودن من است…

بدون تو حرفی برای گفتن نیست به جز یک کلام:  آن هم کلام آخر:  خدانگهدار زندگی!

بدون تو جایی برای ماندن نیست و هیچ راهی برای زنده بودن نیست…. 

چشم به راه تو میباشم در این جاده زندگی ، با پاهای خسته و دلی پر از امید!

وقتی غروب می شود و تو نمی آیی دلم پر از خون می شود و چشمهایم پر از اشک…

باز به انتظار طلوع و آمدنت مینشینم ، دلم میخواهد آن لحظه

همچو خورشید در آسمان قلبم طلوع کنی …. 

ای وای از فردا… و وای از آن روزی که آسمان ابری و دلگرفته باشد …. 

آن زمان خورشیدی در آسمان نیست ، و باز باید به انتظارت نشست …. 

نشست و گریست با همان دل پر از خون ، با آن پاهای خسته و قلبی شکسته…. 

این کلام حرف آخر من است:  بدون تو هرگز!

- باید بشنوی مهتاب 

- نمیخوام

- میخونم برات تا باورم کنی. 

- نمیخوام بشنوم

- باید باورکنی مهتاب ... تو رو خدا چشماتو بازکن ... ارش و دلشو ببین ... فقط کافیه بخوای ... خواهش میکنم مهتاب ... 

نمیتونم باور کنم که ارش عاشق منه ... دردم بیشتر از لحظه هایی که با بدجنسی تمام منو اذیت میکرد ... میترسوند ... حالا هم بازی جدیدشه ... 

زنگ میزنم به عمو ... ظاهرا مشکل کاریشون برطرف نشده ... به عمو میگم برمیگردم ... عمو مخالفت نمیکنه و کار رو به خودم واگذار میکنه ... از طرفی هم برگشت منو با ارش هماهنگ میکنه ... اگر میترا جون بفهمه کار من تمومه ... 

توی راهیم ... فقط سکوت بین ماست که جابجا میشه ... گوشیم مسیج میخوره ... سروانه که میپرسه چرا داریم برمیگردیم ... حوصله جواب پس دادن به اونو دیگه ندارم ... مسیجو پاک میکنم و گوشیو میزارم روی سایلنت

صفحه گوشی روشن خاموش میشه ... سروانه ... اهمیت نمیدم ... سرمو گرم جاده های اطراف میکنم ... خوش به حال گیاهان ... درختان ... من خسته ام از این تکرار روزهای پر درد ... 

بلاخره خوابم میبره ... 

- مهتاب مهتاب پاشو رسیدیم

با بی حالی چشمامو باز میکنم ... ارش بالا سرم ایستاده ومن موندم این بشر چرا همیشه خدا طلبکاره ... از ماشین پیاده میشم ... بدون حرفی ... اونم میره خونه خودشون ... میام داخل خونه چقدرجای خانم جون خالیه ... و اشک های منه که مثل ابر بهار سرازیر میشن ... 

شب سال نو

دقایق اخر سال نو ومن خونه تنهام ... هرچی عمو اصرار کرد برم پیش اونها قبول نکردم ... 

بلاخره سال تحویل میشه.  من موندمو تلوزیون ... عمو تماس میگیره و قول یه عیدی توپ رو میده ... بعدش با میتراجون حرف زدم ... کلی تحویلم گرفت ... میدونم اگر خبر دار بشه پسرش عاشق شده منو از برج میلاد پرت میکنه پایین ... 

گوشیم زنگ میخوره ... لیلی پشت خطه ... جوابشو نمیدم 

مسیج میده و تبریک عید ... 

دوباره گوشیم زنگ میخوره ... سروانه ... بازم جواب نمیدم ... مسیج میاد ... مهتاب جواب بده ... کارم واجته حوصله ندارم ... میرم راحت تو رخت خواب ... و بازم خواب ... 

خب امروز اولین صبح بهاری و من تصمیم گرفتم همه چیز رو فراموش کنم و دوباره برگردم به زندگی خودم امروز ناهار خونه عمو هستم و الان درحال اماده شدن ... عمو زنگ میزنه و میگه ارش رو میفرسته دنبالم 

دروغ چرا یکمی استرس دارم اما خودمو کنترل میکنم ...  زنگ به صدا در میاد و نشون دهنده اینه که ارش منتظرمه

درب باز میکنم 

به جای ارش یه دست گل بزرگ دم دره و صدای اشناش توی کوچه میپیچه ...  

- سلام مهتاب عیدت مبارک ... 

- سلام ارش. برای تو هم مبارک

- خب بریم

سوار ماشین میشیم ... انگار هر دومون تصمیم گرفتیم فراموش کنیم ... خب بهتر 

- چرا نیومدی دیشب

- میخواستم شما راحت باشین

- مگر تو غریبه بودی

- خب تو تا اخر عید بیشتر اینجا نمیمونی. گفتم بهتره اعضا خانواده دور هم باشن

- اوکی

دوباره سکوت بین ما غوغا میکنه ... تا میرسیم خونه عمو ... واستقبال عمو و میتراجون و هدیه عموکه یه 206نقره ای ... وای خداجونم ... عاشق این ماشینم ... 

عید امسال را خدا به خیر بگذرونه. 

به نام خدا دلنوشته ای از طرف مهتاب برای خدای مهربونش

چه زیبا خالقی دارم

دلم گرم است می دانم

که فردا باز خورشیدی 

میان آسمان ، چون نور می آید 

شبی می خواندم ...  با مهر

سحر می راندم ...  با ناز

چه بخشنده خدای عاشقی دارم

که می خواند مرا ، با آنکه میداند

گنه کارم

اگر رخ بر بتابانم

دوباره می نشید بر سر راهم

دلم را می رباید ، با طنین گرم و زیبایش

که در قاموس پاک کبریایی ، قهر نازیباست

چه زیبا عاشقی را دوست می دارم

دلم گرم است می دانم ، که می داند

بدونِ لطف او ، تنهای تنهایم

اگر گم کرده ام من راه و رسم بندگی ،

اما

دلم گرم است ، می دانم 

خدای من ، خدایی خوب می داند

و می داند که سائل را نباید دست خالی راند

دلم گرم خداوندی ست 

که با دستان من ، گندم برای یاکریم خانه می ریزد

و با دستان مادر کاسه آبی را، برای قمری تشنه

دلم گرم خداوند کریمِ خالق نوریست 

که گر لایق بداند

روشنی بخشد ، به کرم کوچکی با نور

دلم گرم خداوند صبور و خالقِ صبریست 

که شب ها می نشیند در کنارم

تا که بیند می رسد آن شب

که گویم عاشقش هستم؟

خداوندا ، دعا برآنکه آزار مرا اندیشه می دارد ، نشانم ده خداوندا ، مسلمانی عطایش کن

نخشکاند هزاران شاخه زیبای مریم را

نبندد پای زیبای پرستو را

نسوزاند پر پروانه های عاشق گل را

نچیند بال مینا را

دعایش می کنم آن عهد بشکسته

دعایش می کنم عاشق شود بر یاکریم و هدهد و مینا

دعایش می کنم

آن سان دعایی 

چون مرا با لعنت و نفرین قراری نیست

تو آیا هیچ می دانی خدایم کیست ؟ 

چنان با من به گرمی او سخن گوید

که گویی جز من او را بنده ای ، در این زمین و آسمانها نیست

هزاران شرم باد بر من 

چنان با او به سردی راز می گویم

که گویی من جز او و بی گمان

یکصد خدا دارم 

چنان با مهر می بخشد

که گاهی آرزوی صد گناه و توبه من دارم

*** 

اینهارو مینویسم و یک دنیا خداراشکر میکنم. 

شکر به خاطر تمام نعمت هاش و ازش میخوام که مثل همیشه منو در اغوش مهربانی خودش غرق کنه. این چند روزه همش بازدید و مهمونی بوده ... وای که چقدر بامزه است ... میریم خونه تموم اونهایی که سال تا سال نمیاین حالمونو بپرسن ... 

سعی میکنم کمتر در معرض دید ارش قرار بگیرم ... همش ازش فرار میکنم ... حالا خوبه تا دهم فروردین باید بره ... این چند روزه سروان مدام زنگ زده که من جوابشو ندادم گوشیموخاموش کردم و راحت ... 

تا اینکه عمو مارو برد ابعلی و وای چه کیفی داشت ... کلی خوش گذشت ... درختها و شکوفه ها ... وای چقدر عالی  خب منم مثل یک کدبانو این چند روزه سعی کردم غذاهای مختلف بپزم و عموجون کلی تعریف کرد ... بماند که ارش با خشم و غضب نگام میکرد ... اما من از اونجایی که پررو تشریف داشتم توجه نمی کردم ... 

امروز نهم فروردینه و ارش رفته خونه دوستاش. منم تنها خونه موندم. عمو ومیتراجون رفتند سرکارشون. 

صدای زنگ بلند میشه ... از ایفون نگاه میکنم ... 

سروانه ... 

- بفرمایید

- منم مهتاب در رو وا کن

- ببخشید توقع ندارین که تعارفتون کنم بیاین داخل

- چرا گوشیتو خاموش کردی

- شما با من چکاردارین

- جونت در خطره دخترمیفهمی

- اخه اونها بامن چکاردارن

- دختر چرا لجبازی میکنی

وای ارش اومده ... خدا به خیر کنه

- ببخشید اقا من شمارو میشناسم؟

- سلام سروان معتمد هستم از پلیس اگاهی

- چیزی شده باکسی کاردارین

- من قبلا باشما صحبت کردم با گوشی مهتاب خانم

- میگم شما با مهتاب چکار دارین

- اقای محترم من باید با پدر شما صحبت کنم

- ایشون نیستند. من درخدمتم

- پس بعدا مزاحم میشم

خدا حافظ میکنن ... ارش میاد داخل و همزمان با ورودش داد میزنه مهتاب!

- مهتاب نگو که نمیشناسیش ... نگو که نیومده بود تو رو ببینه ... این ادم چکارست ... کارش باتو چیه ... مگرتو چکار کردی ... با توام مهتاب ... من فردا میرم

چکارکنم ... با توام ... جواب منو بده ... 

- ارش این همون همکلاسیمه که گفتم

- خب مگرنگفتی باهاشون کار نداری

- اره به خدا حتی بیخیال این شدم که من چکاره ام

- پس چی

- اومده میگه جونم در خطره

- جوابشو ندادی

- نه درب رو باز نکردم

- پس چرا میگفت بابابا کارداره

- نمیدونم

- یعنی چی ... مراقب خودت باش ... بزار زنگ بزنم به بابا ... 

. 

- الو بابا سلام ... کی میای

 ... 

- یعنی چی. ؟

 ... 

- باشه خداحافظ

.

ببین مهتاب بابا باید بره اهواز تا یک هفته دیگه هم نمیاد. منم که فردا دارم میرم ... باید حواستو جمع کنی

- چکارکنم؟

- ببین اماده شو بریم محل کار این سروان

- باشه

- باید برامون توضیح بده ... مگرمملکت قانون نداره

- ارش میخوای چه کار کنی؟

- هیچی باید بفهمن تو تنها نیستی ... می فهمی مهتاب ... 

- ارش میریم دعوا نکنیا

- نه میخوام برم عید دیدنی پیششون ... حالت خوبه؟

- زنگ بزنم به گوشیش

- اره ... بهتر است باهاش همهانگ بشه

- باشه

- راستی بگو همین امروز باید ببینیمش. بگو فوریه. 

- سلام سروان

- سلام مهتاب خوبی ... چیزی شده ... کجایی ... چرا در رو باز نکردی؟

- من با پسرعمومم میخوایم بیایم دیدن شما ... البته همین امروز

- همون اقایی که دم درب خونه دیدمشون

- بله ... متاسفانه عموم رفته مسافرت ... تا هفته دیگه هم نمیاد ... 

- ادرس بدین بیام کافی شاپ

- باشه کافی شاپ نگین ... دوتا خیابون بالاتر ازخونمون

- باشه ساعت 3میام

- ممنونم 

بعداز خداحافظی این ارشه که متفکرانه داره منو نگاه میکنه ... خدا میدونه تو فکر این بشر چی میگذره!  ... همش منو نگاه میکنه ... و زیر لب باخودش حرف میزنه ... میریم داخل خونه

- میبینی یه روز مونده به رفتنم به جای جمع کردن وسایلم باید بیام دنبال پلیس بازی

- به خدا من کاری باهاشون نداشتم

- معلومه. اون اقا باتو کارداره ... راستشو بگو ... نکنه خواستگاره و همه حرفهاش دروغه

- نمیدونم

ساعت دو ونیم ... رسیدیم داخل کافی شاپ ... اینقدرارش عجله کرد که نگو

- زنگ بزن به سروان

- زشته ارش به خدا

- شما که خیلی باهم جورین ... کافی شاپ قرار میزارین

- متلک نگو ... من که میدونم دلت از کجا پره ... 

- اره دیگه گوشهای من جدیدا مخملی شده ... 

- ارش سروان اومد ... ترو خدا ابروریزی نکنی

.

- سلام جناب سروان ... 

- سلام خوبین

- ممنون

با ارش دست میدن و سروان منتظره تا ما حرف بزنیم

- من نامزد مهتابم. میتونم بپرسم این مسخره بازیها چه معنا داره

- ارش

- شما ساکت باش مهتاب

- ببینید اقای محترم ... تا اونجاییکه من خبر دارم ایشون نامزد نداره ... در ثانی مگر وقت ما زیاده که برای سرگرمی بریم سراغ مردم. اقای محترم جون ایشون درخطره .نمیدونیم چرا اما یه باند بزرگ اندکه هیچ چیز ازشون نمیدونیم. جز یک سری اطلاعات ناچیز ... تازه این خانم باما همکاری هم نکردن

- اینها رو میدونم ... میخوام ببینم مگر مملکت قانون نداره

- میدونین چیه ... من فکرمیکنم کسی باشما دشمنی داره

- اخه ما کاری به کسی نداریم

- اگر جونش در خطره میبرمش کانادا

- اینم نظر خوبیه

- ببخشید که مزاحم شما شدیم. 

- خواهش میکنم. 

میرسیم خونه ... ارش میره سراغ وسایلش ... عمو زنگ میزنه و ارش بهش موضوع رو میگه ... قراره منم برم کانادا ... وای چقدر بد ... رشته ای که دوست دارم ... خونه خانم جون ... عموجونم ... همه رو باید بزارم برم ... از همه بدتر زندگی با دیو دوسر ... جناب ارش خان ... خدا نصیب نکنه ... 

امروز ارش رفت و من باید کلیه کارهامو انجام بدم برای دانشگاه ... این طورکه عمو میگفت تا یک ماه دیگه منم میتونم برم ... از الان دلم گرفته میرم برای خرید ... یه خانم مسنی صدام میزنه و کمک میخواد برای رد شدن از خیابون کمکش میکنم که برمیگردم سمت دیگه خیابون که یه جسم میخوره به سرم  و دادو فریاد خانم مسن و ... کم کم از هوش میرم. 

چشمامو باز میکنم ... پشت سرم بد جوری درد میکنه ... معلوم نیست کجام ... داد میزنم کسی اینجا نیست ... اما جوابی نمیاد ... توی یه اتاقم که شبیه بیمارستانه یه سرم هم تو دستمه ... خدا یا من کجام ... تقریبا شب شده و سرم من هم تموم شده ... کسی جواب نمیده و جواب تموم حرفهای من صدای بی صداییه. دست ازادمو به تخت بستن ... اینجا چه خبره خدا میدونه ... 

درب باز میشه و خانمی میاد داخل و برق اتاق رو روشن میکنه. 

- خوبی مهتاب

- وا لیلی تویی. من کجام

- یه جای خوب

- چرا دستمو بستین

- اینقدر سوال نپرس ... سرمتو عوض میکنم. دادو بیداد هم نکن ... 

- لیلی ترو خدا بگو من کجام ... عموم نگران میشه

- هه هه عمو ... برو بابا دلت خوشه ... 

نمیدونم چی ریخت توی سرم که خوابم برد ... 

الان یک هفته است من اینجام ... البته دستام بازه ... اتاق یه سویت کامله ... لباسام بو گرفتن از کثیفی حالا خوبه دست شویی داره. لیلی دیگه نیومدولی عوضش یه پرستار اومد که حرف نمیزنه فقط غذا میاره ... ضرب سرم خوب شده اما میخوام بدونم کجام ... این سوالیه که خودمم نمیدونم از کجا بپرسم ... از کی ... درب اتاق باز میشه و طبق روال همیشگی پرستار میاد و غذا میاره ...  البته این بار لیلی هم اومده ... 

- لیلی ترو خدا بگو چه خبره ... الان یک هفته است من اینجام

- چه زمان دقیق اینجا بودنتو داری ... کاری میکنم خودتم یادت بره چه برسه زمان

- مگر من چکار کردم

- الان زوده ... میفهمی اره ... صبر داشته باش ...  حالا هم حاضر باش برای حمام اینو میگه و میره بیرون ... 

بعد از حمام حالم جا اومد ... چشمامو بستن و رفتیم داخل یه اتاق دیگه

- خب مهتاب خانم الان وقت انتقامه

- من شما رو نمیشناسم

- لازم نیست بشناسی ... اونی که باید بشناسه بعد از دیدن فیلمت میفهه

- اقای محترم گناه من چیه؟

- وجودت ... خودت ... همه چیزت ... ببرش لیلی امشب حالشو میگیریم و فیلمشو میفرستیم برای اون سیاوش احمق

- نه ترو خدا به من کاری نداشته باشین

- خفه شو ... 

میزنه تو دهنم و منو کشان کشان میبرن سمت اتاقم ... چقدر بیرحمن ... بعد از رفتن لیلی بلند میشم نماز میخونم و متوسل به اقا میشم ... خدای مهربونم ابروی منو خودت حفظ کن ... هرچی دعا بلدم میخونم و خوابم میبره ... 

نیمه های شب از خواب میپرم ... یه سایه بالای سرمه ... تا میاد داد بزنم دهنمو میگیره

- هیس دختر ... مگه میخوای شهررو خبر دارکنی ... کاریت ندارم ... منم سروان

اینقدر ترسیدم که باور ندارم ... تقلا میکنم از دستش در برم ... اما نمیتونم

- مهتاب اینقدر تکون نخور ... ببینم میتونی کامو خراب کنی ... اهسته دستمو از دهنت برمیدارم ... تو هم قول بده داد نزنی

با تکون دادن سر تایید میکنم که داد نمیزنم ... 

- سروان شما اینجایین

- ببین زیاد وقت ندارم ... باید سریع برم

- من میترسم ... اینها میخوان ازم انتقام بگیرن ... حرف سر عموم بود ... لیلی هم اینجاست

- میدونم خانم ... ببین چی میگم ... من از پنجره میبرمت بیرون 

- کجا هستیم 

- نزدیک مرز افغانستان

- کجا میریم

- معلوم نیست. هرجایی جز ایران. 

هنوز گیج گیجم ... نمیدونم چطورتونسته منو پیدا کنه ... انگار خدا جواب دعاهای منو داد ... خیلی ترسیدم ... نمیتونم درست فکرکنم 

- مهتاب چت شده ... میگم باید زودتر بریم ... 

- چرا جواب نمیدی ... با توام مهتاب

 ... فقظ نگاهش میکنم ... هنوز باور ندارم اینی که الان روبروی من ایستاده. برای نجات من اومده ... 

- میدونم خیلی ترسیدی ... حق داشتی اما حالا باید به فکر فرار باشیم

ببین مهتاب زحمت تموم این یک هفته من بستگی به همکاری تو با من داره میشنوی دختر ... 

 ... به نشونه تایید سرموتکون میدم ... خوشحالم که میفهه ... مگرمن باید چکار کنم   ... چهره ام در هم میره ... 

- دختر چرا ناراحت شدی ... منظورم اینه که تا جون داری باید بدوییم ... 

اینجا توی یک باغ هستیم که دورتا دورش یا باغه یا زمین کشاورزی ... به همین خاطرباید زودتر دور شیم و باید از تاریکی شب استفاده کنیم

- باشه

 ... اونقدر اروم گفتم که خودمم شک دارم سروان شنیده باشه

- خداراشکر بلاخره حرف زدی ... خب بریم دیگه

 ... اروم از پنجره میره پایین و پشت سرش من میرم پایین ... این چه جوری میخواد از دست اینها فرار کنه خدا میدونه ... 

 ... تا جون داریم میدویم ... جلومون یک مزرعه بزرگ هست که نمیدونم توش چی کاشتن فقط میدونم هرچی میریم ته نداره ... دیگه خسته شدم ... می ایستم که ... 

- بدو مهتاب وقت نداریم ... ما پیاده ایم اونها ماشین دارن ... تابفهمن در رفتی زود پیدامون میکنن

- خسته شدم به خدا دیگه نفس ندارم

- پاشو تنبلی نکن

- چه جوری منو پیدا کردین

- الان موقع پرسش و پاسخه دختر خوب ... فعلا فقط بدو

 ... با بیحالی از جام بلند میشم و دنبالش میدوم ... کم کم از دور یه ابادی دیده میشه و مردمی که توی خونه هاشون راحت خوابیدن ... حسرت یه خواب اروم رو دلم مونده ... یکمی می ایستم ... اینبار سروان اعتراضی نمیکنه خودش هم خسته است اما به زبون نمیاره ... یه بطری اب میده به دستم ... منم بی هیچ حرفی ازش میگیرم

- فقط چند جرعه ... باید در مصرف اب صرفه جویی کنیم

 ... با شنیدن این جمله اشتیاقم برای نوشیدن اب کور میشه ... اما چاره ای ندارم باید حرفشو قبول کنم ... 

- ببین مهتاب از این ابادی هم باید عبور کنیم ... ده بعدی یه رابط داره که مارو با خودش میبره اون طرف مرز

- میریم کجا

- به ظاهر افعانستان اما در اصلش میریم پاکستان

- چرانمیریم ایران

- دختر تو چقدر سوال میپرسی ... گفتم که ایران برای تو امن نیست ... درضمن محموله ای که ما دنبالشیم ردشو اونجا زدن ... پس ماهم میریم اونجا

- من با کسی کار ندارم فقط میخوام برگردم خونه

- اونم به وقتش ... فعلا استراحت بسه بدو که باید بریم

 ... ساعت نزدیگیهای ده صبحه و ماهنوز توی این کوه وکمر درحال راه رفتن ...  دهی که سروان مد نظرشه از دور دیده میشه

از خوشحالی برمیگردم سمت سروان ... متوجه میشه و 

- چیه خوشحالی ... تازه اول اوارگیمونه ... دعاکن بخیر بگذره

 ... اینو میگه و مدام سرشو سمت اسمون دراز میکنه ... دلم برای عمو و خونه تنگ شده ... تو فکرم که یعنی میشه یکبار دیگه با هم بریم سر خاک خانم جون ... 

- مهتاب خانم اگر فکر کردنتون تموم شد بفرماییداقا شیخ منتظرمونه

- اقا شیخ؟

به ظاهر این سروان اومده که نسازه ... من سوال میپرسم برمیگرده بااخم نگام میکنه. . خب یه کلمه بگو این کیه؟میریم دم در یه خونه بزرگ ... سروان در میزنه ... در باز میشه و یک خانم و اقای مسن میان دم در برای استقبال ... 

- سلام جوون خوش اومدین ... منور کردین ... بیا بابا جان ... قرار بود تنها بیای

با زنت اومدی؟

- سلام اقا شیخ ... شرمنده برنامه عوض شد ... بله با نامزدم اومدم ... 

- سلام دخترم خوبی بابا ... 

- سلام ممنونم

- بیاین داخل ... بفرمایید ... راه طولانی بوده ... خسته اید بابا

 ... میریم داخل ... زن همراه اقا شیخ منو با اخم نگاه میکنه ... خدا بخیر بگذرونه ... این دیگه چه دشمنی با من داره ... همین طور میریم داخل خونه ... خونه چه عرض کنم ... مثل بهشت میمونه ... همه چیز سنتی و ارامش خاصی در خونه حکم فرماست

- بابا اسم زنت چیه

- مهتاب خانم

این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (wWw.98iA.Com) ساخته و منتشر شده است

- چه اسم قشنگی ... خب مهتاب جان با بی بی مریم برین پیش دخترها

 ... زنی که حالا میدونم اسمش چیه منو همراهی میکنه سمت دیگه حیاط و سروان و اقا شیخ تنها میمونن ... بی بی مریم حرف نمیزنه ... وارد اتاق میشیم ... که دخترها با کنجکاوی میان دور و برم و برام لباس محلی میارن عجب لباس قشنگی 

- سلام ... من مهتابم از اشناییتون خوشبختم

- منم زهرام. این دوتا خواهرامم. گلبهار و نسا. اینم خانم برادرم سمیه است. 

 ... با همه احوالپرسی میکنم ... 

- بسه دخترها بزارین مهتاب بره حمام و استراحت کنه ... وقت برای حرف زدن زیاده ... 

با این حرف بی بی همگی میرن تو لک و نسا منو به سمت حمام راهنمایی میکنه ... بعد از یه حمام حسابی حالم جا میادو حالا نوبت اینه که سروان جواب سوالات منو بده ... راستی سروان کجاست ... 

- دلت براش تنگ شده

- برای کی زهرا جان

- شوهرت دیگه

- شوهرم؟

- اره دیگه مگه نه بچه ها ... مهتاب خانم نگو که دلت نمیخواد ببینیش. 

با اقاشیخ رفتن بیرون ... قبل رفتن گفت بهت بگم نگران نشی ... 

- چقدر به هم میاین. مگه نه زهرا؟

- اره نسا همین طوره ... 

- اسم شوهرت چیه؟

- بچه ها بچه ها اقا شیخ ارش صداش میزد ... 

دخترها همین طور درحال حرف زدن و تفسیر کردن قیافه سروانن و من مات و مبهوت اینکه این شوهر رو من از کجا اوردم که خودم هم خبر ندارم ... جواب همه سوالات من پیش سروانه که اونم تشریف بردن بیرون ... 

- مهتاب جون از خودت بگو

گلبهار درحالی که از اتاق میره بیرون به نسا و سمیه میگه که باید برن برای ناهار تدارک ببینن و من میمونم و زهرا ... 

- ناراحت نشی ... مردها که بیان خسته اند ... تو هم استراحت کن تا شوهرت بیاد. . منم میرم تا راحت باشی ... اینجا اتاق شماست ...  یعنی من موندم اینها دیگه کی اند ... انگار صد سال با من زندگی کردن ... خودمونی و بی رو دروایسی و در عین احترام ... یعنی چی اینحا اتاق ماست ... کلید تموم مشکلات من دست یک نفره و اونم سروانه. 

مات و مبهوت نشستم ... با این لباسهای گل گلی ... خنده دار شدم ... اگر ارش بود الان کلی مسخرم کرده بود ... بازم ارش ... اصلا هرچی درد سره زیر سر این این ارش ... همین طوربرای خودم فکر وخیال میکنم تا اینکه سمیه صدام میزنه ... 

- جانم سمیه جان

- بیا خانم خوشگله. ناهار حاضره. شوهرت منتظره

- اومدم

از اتاق میام بیرون و نگاهی به حیاط بزرگ خونشون می اندازم ... چقدر سرسبزو قشنگ ... پشت سر سمیه وارد اتاق نسبتا بزرگی میشم ... به محض ورود ... سروان سرشو بالا میگیره و نگاهی بهم میکنه ... معنی نگاهشو نمیفهمم. . اما بنظرم نگاهش خیلی حرفها داره و معنی تاسف میده ... 

- سلام

- سلام. بیا بابا جان. بیا کنار شوهرت بشین

میرم کنار سروان میشینم. اهسته جواب سلامم رو میده. سفره پهن شده با انواع سبزی و سالاد و غذا ... چقدر هم با سلیقه ... حتما طعم خوبی هم داره ... غذا در سکوت خورده میشه و بعد از صرف چای بی بی بهم میگه که برم استراحت تو اتاق خودم ... منم بلند میشم ... همزمان با من سروان هم بلند میشه ... یعنی این میخواد بیاد تواتاق من ... نه؟ میرم سمت اتاقی که الان متعلق به منه ... سروان پشت سرم راه افتاده ... وارد اتاق میشم ... تا میام در رو ببندم مانع بسته شدن در میشه و میاد داخل ... 

- سروان اینجا چه خبره

- مهتاب بزار یکمی استراحت کنم برات توضیح میدم

- اینجا ... تو این اتاق ... 

- پس کجا ... بفهم اینها فکر میکنن ما زن و شوهریم ... میخوای برم بیرون دادبزنم بابا این زن من نیست ... اره میخوای برم ... 

- لازم نیست داد بزنی ... بگو جریان چیه ... همین

- بزار بخوابم بعد میگم. 

 ... اینو میگه و کنار اتاق دراز میکشه و چند دقیقه بعد خوابش میره ... انگار چند روزه نخوابیده ... حتی پتو روی خودش ننداخته ... بلند میشم رو شو میکشم ... سرما میخوره به قول خانم جون طبع خواب سرده ... موندم چکار کنم ... همین طور نشسته خوابم میبره. 

مهتاب ... مهتاب ... پاشو ... مهتاب ... 

صدای سروانه که منو ازخواب بیدارمیکنه ... 

- سلام

- سلام خانم. خوب خوابیدی

- نفهمیدم کی خوابم برد

- خوب شد خوابیدی ... راستی ممنون از بابت پتو

- خواهش میکنم ... نمیخواین توضیح بدین ... این اقا شیخ کیه ... ما اینجا چکار میکنیم ... چرا نرفتیم ایران ... 

- یکی یکی بپرس ... اولا خداراشکر که پیدات کردم ... 

- معلوم نبود میخواستن چه بلایی سرم بیارن ... 

- خداراشکر که یک هفته کار من بی نتیجه نموند ... 

- چطور منو پیدا کردین ... 

- برات مراقب گذاشته بودم ... ولی اونها گمت میکنن ... از طریق یه رابط فهمیدیم دارن تورو میارن طرف مرز ...  ببین مهتاب هرچیزی هست ربطی به عموت داره اینها درسته تو کارخلافن اما درمورد تو به نظر من بحث انتقام شخصیه ... کسی با شما دشمنی نداره؟

- نمیدونم من زیاد درمورد کارو زندگی عموم چیزی نمیدونم

- خلاصه پسر همین اقا شیخ باید مارو ببره که متاسفانه مسیری که میخواستیم بریم جادش نا امن شده. احتمالا فهمیدن ما مسیرمونو عوض کردیم ... نمیدونم باید صبر کنیم تا ببینیم که چی میشه ... 

- یعنی تا کی

- گفتم معلوم نیست ... هرچی باشه توکل برخداکه ان شاا ...  خیره

یه چیزی بگم ... اقاشیخ به من گفت دوست ندارم نامحرم با تو زیر یه سقف باشه شب میخواد خودش برامون خطبه عقد بخونه

- چی؟

- داد نزن ... چاره دیگه ای ندارم ... نباید بفهمه موضوع چیه ... وگرنه میمونیم تو خیابون تا احمد بیادو بگه راه دیگه ای رو برامون پیدا کرده ... 

- احمد دیگه کیه

- پسره اقا شیخ

- خب من باید چکارکنم ... 

- ببینم میتونی این مدت زن خوبی برام باشی ... شاید جدی جدی اومدم گرفتمت ... 

- سروان؟

- بابا من اسم دارم ... ارش 

- من از ارش متنفرم

- از من

- نه از پسرعموم

- اهان خب پس منو دوست داری

- کی گفتم ... شماخوبین سروان ... منو گذاشتین سر کار

- خب عروس خانم چقدر مهریه میخوای ... 

- سروان؟

- چرا داد میزنی ... من زنی که صداشو برام بلند کنه نمیخوام ... اصلا میرم از دخترای اقا شیخ میگیرم ... به نظرت کدومشون بهترن ... 

- جرات داری برو بگیر ... از خود راضی ... حالا کی خواست به تو بله بگه ... 

باهاش قهر میکنم.  پتو رو میکشم روی سرم ... 

- خانم عزیزم ... مهتاب خانم ... جواب نمیدی ... قهر کردی ... 

- من ازدواج نمیکنم ... این حرف اخرمه ... 

- نه که من خیلی مشتاق تو ام ... من مجبورم ... میفهمی ... مجبور بودن یعنی چی ...  وگرنه جونمو نمیزاشتم کف دستم بیام دنبال خانم خانما.  سرمو میگیرم پایین ... به همه چی فکر کردم به جز ازدواج ... اونم با کی ... با سروان

- به به خانم سر به زیرو محجوب خودم

همین طوری از خجالت سرمو میندازم پایین ... دل شوره دارم ... جواب عمو رو چی بدم ارش رو بگو ... اگر بفهمه خودشو میکشه ... خیلی سخته پذیرفتن شخص دیگری بی مقدمه ... منو بگوفکر کردم برمیگردیم خونمون. دلم نمیخواد بقیه بفهمنازدواج کردم ... اهای مهتاب چه خودتم تحویل میگیری مراقب باش ... نباید بهش وابسته بشی ... نباید دل ببندی ... نباید وابسته بشی. . 

- چی شد مهتاب خانم

- هیچی

- دیگه باید یاد بگیری حرفاتو بهم بگی

- همه چی موقتیه

- خدارو چه دیدی شاید خیرمون در این باشه

- میترسم

- از چی 

- از اینکه عموم بفهه ... دلم نمیخواد به مادرم توهین بشه

- یعنی با ازدواج با من به مادرت توهین میشه

- شما نمیدونی جریان چیه

- خب بگو تا بفهمم

- چطوری بگم ... سخته

- خب هروقت دوست داری بگو

- ممنون که احترام میزارین

- خودتو اذیت نکن ... همه چیز موقتیه ... 

خیلی راحت گفت موقتیه ... انگار داریم بازی می کنیم ... انگارنه که من ادمم ... اتفاقا بهتر ... فقط باید حواسم جمع باشه ... 

اقا شیخ صدامون میزنه ... تقریبا وقت غروبه.  صدای اذان از رادیو شنیده میشه ... اقا شیخ داره کنار حوض اب وضو میگیره ... 

- سلام

- سلام

- سلام بابا جان ... من وضوبگیرم نمازموبخونم ... حاضر باشین اومدم

- چشم

میرم سمت دستشویی و بعد از گرفتن وضو مشغول نماز خوندن میشم ... و از ته دل از خدای مهربون میخوام زودتر این ماجرا تموم بشه.  برگردم خونه ...  اخ گفتم خونه ... دلم برای همه چیز تنگ شده ... مخصوصا برای عمو یعنی الان عمونگران منه ... کاش میشد باهاش تماس بگیرم همین طور کنار سجاده نمازم نشستم و مشفول دعا خوندن میشم که گلبهار منو صدا میزنه

و خبرمیده توی مهمون خونه منتظر من اند ... وارد مهمون خونه میشم ... یک سفره عقد خوشگل چیدن ... چقدر با سلیقه اند

سروان کنار اقا شیخ نشستهو با دیدن من اخم هاش میره تو هم ... وا این به خدا یه چیزیش میشه ها. .  بی بی قیافه ناراضی به خودش گدرفته انگار که سروان رو از چنگش در اورده باشن ... دخترها با هم در حال پچ پچ اند ... 

- مهتاب جان بیا این چادر رو با چادرت عوض کن

- ممنون سمیه جان همین چادرخودم خوبه

- دختر تعارف نکن ... بر. اتاق کناری عوض کن

میرم و چادر رو سرم میکنم ... خیلی دلم گرفته ... کاش الان اینجا نبودم ... وارد مهمون خونه میشم ... و میشینم کنار دخترها ... 

- بیا باباجان بشین کنار شوهرت

- چشم

- خب هر دو حاضرین

 ... با هم میگیم بله ... و اقا شیخ شروع به خوندن خطبه عقد می کنه ... نمیفهمم که معنی حرفهاش چیه فقط با شنیدن مقدار مهریه چشمام چهارتا میشه ... این سروان هم عین مجسمه نشسته و نگاه نمیکنه ... بعداز خوندن خطبه همه بهمون تبریک میگن و تنهامون میزارن ... نیم ساعته نشستیم ... نه من حرف میزنم ونه سروان ... هر کدوم منتظریم نفر مقابل حرف بزنه ... ولی سکوت بین ما هزاران حرف نگفته داره ... دو تا ادم که از هم هیچی نمیدونن ... ادم ها موقتی زندگی هم ... بیچاره من ... 

- مهتاب

- بله

- باور کن من از وضعیت پیش اومده راضی نیستم

- منظور

- خواستم بگم که خیالت جمع باشه اتفاقی بین ما نمی افته

از حرفش خجالت میکشم ... سرمو میندازم پایین ... دلم میخواد داد بزنم ... منم از این وضعیت ناراضیام ... من از هرچی ارشه بدم میاد ... از اینجابودن بدم میاد ولی صداموخفه میکنم ... 

- مهتاب ما مجبوریم

- میتونی بس کنی سروان

- بابا من اسم دارم ... ارش ... 

- من همین طور صداتون میکنم

- خب تابلو میشه جلوی اینها

- جلوی اینها قرار نیست کسی شمارو صدا کنه

- لجبازی نکن ... به محض اینکه پسر اقا شیخ راه جدید رو پیدا کنه از این عذاب راحت میشی

- فعلا که در عذابم

- بنظرت بریم اتاقمون

- بله؟اتاقمون؟

- خب چی بگم ... یه اتاق که بیشتر نداریم ... داریم؟

- من تو یه اتاق با شما نمیخوابم

- ببین مشکل خودته ... هرچی من کوتاه میام بد تر لج میکنی

مگر بچه ای ... مهتاب اینقدر رو مخ من راه نرو ... 

- فعلا که شما رو خط اعصاب منی

- اصلا زنمی باید هرچی من بگم بگی چشم

- عمرا

- بیچاره اونی که بخواد بیاد تورو بگیره

- از خداشم باشه

- فعلا که اون بیچاره منم ... البته بگما راضی ام به رضای خدا

پررو ... شیطونه میگه بزنم لهش کنم ... پوزخندشو ببین ... این یا خیلی سرخوشه یا خیلی بی قیده ... کلا از مخ تعطیله ... بلند میشه میره سمت در و منم مجبورم دنبالش برم ... میریم به اتاقمون و بدون هیچ حرفی وارد اتاق میشم ... 

- نه؟

- چرا داد میزنی دختر

- چرا یک پتو بیشتر نیست ... 

- مثلا ما زن و شوهریم

- که چی ... 

- وای خدای من مهتاب ... بی بی که نمیدونه جریان مارو ... به رسم خودش عمل کرده

- یعنی چی ... 

- ای خدا ... عاقبت منو با این باهوش خانم به خیر بگردان

- چرا میخندی ... خب مگر من چند بارشوهر کردم که بدونم

- خب یکم فکر کن

- اصلا من دیگه حرف نمیزنم

- مهتاب خانم ... ناراحت نشو ... بلاخره که باید یه فکری کنیم برای خوابیدن ... بیا یه قولی به هم بدیم

- چی

- در هر صورت احترام بینمون بیشتر باشه ... منظورم اینه که نمیخوام خاطره بدی  از هم داشته باشیم ... اگر هم تا الان حرفی زدم که ناراحت شدی معذرت میخوام  ... اینو میگه و میره یه گوشه اتاق و میخوابه ... من میمونم و یک دنیا سوال واقعا هدف از دزدیدن من چی بوده ... من که چیزی به عقلم نمیرسه ...  تا خود صبح بیدارم و درحال فکر کردن ... خدایا خودت این قضیه رو به خیر ختم کن

- سلام نخوابیدی خانم

- سلام. نتونستم بخوابم

- چرا

- فکرم مشغول بود

- خانم اولین صبح زندگی مشترکمون بخیر

- حالا وقت شوخیه؟

- خب راست میگم دیگه ... حالا پاشو بریم نماز قضا میشه ... 

. یعنی این نمیفهمه شاید من نتونم نماز بخونم ... ای وای از این سروان ... 

- من نمازمو خوندم ... اینو میگم و خوابم میبره ... 

سه روز بعد ... 

تو این مدت خبر خاصی نشده ... هرکس سرگرم کار خودشه ... خانواده مهربونی هستن ... اینجا مفهوم واقعی خانواده حس میشه ... راستی خبر خوشی که شنیدم این بود که قراره برای گلبهار خواستگار بیاد ... بی بی خیلی خوشحاله ... اولین بار بعد از مدت خندشو دیدم ... گلبهارم خیلی خوشحاله ... همه در حال تمیز کردن خونه اند ... و این یعنی باید برای ورود خواستگارها خودمونو اماده کنیم ... میرم برای کمک ... 

- مهتاب جون تو چطور با شوهرت اشنا شدی

- تو دانشگاه گلبهار جون

- ازش راضی هستی

- نمیدونم

- یعنی چی ... دوسش که داری

- خب از خودت بگو ... اقای داماد کیه ... چکارست

 ... کار کنید حرف باشه برای بعد ... بی بی اینو میگه و میره سمت در اشپزخونه سمیه هم اومده کمک ... خلاصه حسابی سرمون شلوغه ... تا اینکه شب همه دور هم تو مهمون خونه جمع میشیم ... لباس محلی که تنمه خیلی راحته ... اما نمیدونم چرا سروان به نظرم ناراحته ... 

اقا شیخ شروع به صحبت میکنه: 

- همون طورکه میدونید فردا شب مهمون داریم ... پسر اقا بیگ میاد خواستگاری برای پسرش ... من میخوام همه چیز عالی باشه ...   ... همه چشم میگن و بی بی میره بیرون و با یک ظرف بزرگ از میوه وارد اتاق   میشه ... گلبهار برای پذیرایی بلند میشه ... منم نگاهم به سروانه که از اول مجلس سرش پایینه

- باباجان مهتاب خانم میخوام فردا بری با گلبهاربرای خرید ... میری بابا جان

- چی بگم

- ارش بابا اجازه میدی خانمت بره خرید

- باشه مشکلی نداره

- پس گلبهارو بی بی و مهتاب خانم میرن خرید ... فقط زیاد معطل نکنین

 ... بقیه حرفها رایج به برگزاری مراسم و سنت های خودشونه ... نگاهی به سروان میکنم مشکوک میزنه ... میفهمه نگاش میکنم بهم لبخند میزنه ...  منم با لبخند جوابشو میدم ... 

- ببخشید اقا شیخ من خسته ام ... بریم مهتاب 

شب بخیر میگیم و میریم سمت اتاق خودمون

- خوبی خانم

- ممنون. شماچطورین

- نگرانتم ... خبری از پسراقاشیخ نشده ... نمیخوام دیر بشه ... شناساییمون کنن ... ردمونو بزنن کارمون تمومه ... 

- چکارکنیم

- فردا میری بیرون مراقب باش ... روبند ببند ... سعی کن زود برگردین

- میخوای نرم

- نه ... اتفاقا برو برای خودت چند دست لباس بخر ... 

- چشم ... بنظرم ناراحتین

- چیزی نیست ... گفتم که ... 

- از عموم خبری ندارین

- بریم بخوابیم

این یعنی جوابت بمونه برای فصل گل نی ... میره میخوابه و باز من میمونم و ترس از اینده ... 

- مهتاب مهتاب پاشو بی بی صدات میکنه

- سلام

- سلام به روی ماهت خانم ... بیدارشو دیر شد ... باید برین خرید

بعداز خوردن صبحانه میریم خرید ... یه عالمه خرید میکنیم ... برای خونه ...  برای گلبهار ... حتی برای خودم و برای ارش

 ... برای ارش هم خرید کردم ... شاید دوست داشتم با سلیقه من لباس بپوشه نزدیک ظهر میرسیم خونه و میرم تو اتاق ... ارش منتظرمه ... با دیدن لباسهایی که براش خریدم ذوق زده نگام میکنه ... منم میزارم تو همین حس بمونه میرم اتاق گلبهار برای کمک به جابجایی وسایل ... امشب ... شب مهمیه دعا می کنم خوشبخت بشه. 

- مهتاب خانم ... مهتاب خانم ... مهتاب خانم ... چند لحظه میاین اتاقمون

سرمو بلند میکنم و به ارش که از توی حیاط صدام میکنه خیره میشم گلبهار باخنده نگاه میکنه و رو به سمیه میکنه و هردو باهم میزنن زیر خنده ... 

- چرا میخندین

- اخه میدونی چیه ... اونقدر یخ برخورد میکنی که ادم یاد ادم برفی میافته مگه نه سمیه

- خب راست میگه دیگه ... الان باید بری بگی جانم عزیزم

- باشه شمارا هم میبینیم گلبهارخانم

اینو میگم و میرم داخل حیاط ... سروان منتظرمه و با دیدنم با اشاره سر به سمت اتاقمون راهنمایی میکنه ... منم دنبالش راه میافتم درحالیکه به حرف های سمیه و گلبهار فکر میکنم ... واقعا رفتارمن و سروان خیلی افتضاحه ... جواب خودمو میدم سروان برای من نیست ... به اجبار اینجاست برای رسیدن به هدفش ... پس تموم فکرهامو پشت در جا میزارم و وارد اتاق میشم

- فکر نمیکردم اینقدرکارمون طول بکشه

- چکارم داشتید

- مهتاب خوبی

- خوبم

- ولی بنظرم نیستی

- چطور مگر

- دختر چقدر سرد برخورد میکنی ... درسته رابطه ما با اجباره اما میتونیم باهم

دوستانه برخورد کنیم مگه نه

- من اهل دوست پسر نبودم و نیستم

- مهتاب چرا بد برداشت میکنی

- منظورتون واضح بود

- اصلا ببین میخواستم چی بگم چی شد

- بگید باید برم برای کمک ... زشته منتظرم هستن

- برای کار دیر نمیشه ... خانم کدبانو براتون خبر خوب دارم ... فردا از اینجا میریم

- اخ جونمی جون

- یعنی اینقدرخوشحال شدی

- اره کی برمیگردیم خونه

- اونم به وقتش ... راستی مهتاب از اقا شیخ عذرخواهی کردم تو مجلس امشبشون ما شرکت نمیکنیم

- اخه چرا

- لزومی نداره

- ولی من دوستدارم باشم

- نمیشه ... همین که تو خرید هم رفتی کلی تو رو در وایسی قبول کردم

به اقا شیخ گفتم بهتره مجلستون خانوادگی باشه ... اونم قبول کرد فردا صبح زود میریم. 

- نمیدونم چرا اینقدر اصرار داری نریم اما باشه قبول ... کاری نداری من برم

- مهتاب یه سوال دارم

- درمورد

- چرا گفتی با ازدواجت به مامانت توهین نشه ... خیلی برام مهمه بدونم چرا

- دونستنش چه فایده ای براتون داره

- مهمه دیگه

 ... همه چیوبراش میگم ... از ارش ازعمو ... از واکنش و توهین های میتراجون ... از اینکه خیلی تنهام ... فقط گوش داد بی هیچ عکس العملی ... صدای گریم تموم فضای اتاق رو پرکرده بود حالا میدونست دیگه از اون چیزی پنهون نیست ... موندم چه جوری اینقدر راحت برای یه غریبه سفره دلمو باز کردم ... شاید یه جورایی فکر میکنم بعد از این دیگه همدیگر رو نمیبینیم ... پیش غریبه ها بهتر میشه حرف زد ... حرفهایی که سالیان سال تو سینه حبس شده ... مگر میشه همه شو یک جا تعریف کرد ... دلم برای مامانم تنگ شده ... من از خانواده سروان چیزی نمیدونم ولی سروان خوب گوش میده ... قضاوت هم نکرد ... حتی نگفت گریه نکن ... دلداری هم نداد فقط و فقط گوش داد

- مهتاب نمیخواستم ناراحت بشی

- اینها واقعیتهای زندگی منه ... 

- مهم اینه که تو خوب زندگی کردی ... مایه افتخار مامانت بودی ... اون خانم عموت هم از روی حسادت زنانه حرف میزنه ... راستی از خانواده پدریت خبر نداری

- قبل از فوت خانم جون اومده بودن دنبال من که منم اصلا نخواستم ببینمشون

- خب دیدنشون که ضرر نداشت

- این همه سال کجا بودن

- میرفتی از خودشون می پرسیدی

- برام مهم نیستن ... من با اونها کاری ندارم

- مهتاب تو واقعا ارش رو دوست نداری یا به خاطر خانم عموت و مخالفتشه

- چرا می پرسی

- خب میخوام بدونم احساس واقعیت چیه

- مگه مهمه

- حتما هست که پرسیدم

- سروان شما از خودتون هیچی نگفتید

- ارزو به دلم موند یکبار با اسم منو صدا بزنی ... خوبه که حالا زن و شوهریم

- نیستیم ... به خاطر اجباره که همراه همیم ... همین طوری هم زیادی حرف زدم

- مهتاب اگرمنو محرم حرفت نمیدونستی پپس چرا حرف زدی

- برای یه غریبه راحتتر میشه حرف زد

- من برات یه غریبه ام ... اره؟

- مگر غیر از اینه

- فکر نمیکنی یکم بی انصافی

- بعداز ماموریتتون هرکس میره سراغ زندگی خودش

- باشه هر طور راحتی ... ولی بدون من غریبه نیستم

- سروان چیزی رو از من پنهان میکنین

- برو کمک بی بی ... منم استراحت کنم

- سروان حرفو عوض نکنین ... بنظرم میخواستین چیزی بگین

- مهتاب راستش من باید یه چیز هایی رو برات بگم ... امیدوارم همراهیم کنی

- بگید دیگه

- مهتاب من پسر عمه توام ... 

- بله؟

- شوخی قشنگی نبود سروان

- جدی میگم

- پس جاسوسی منو میکردین

- تو نخواستی مارو ببینی

- اگر منو میخواستین مامانمو متهم نمیکردین

- من مقصر نیستم

- شما بحث رو شروع کردین

- مهتاب چرا نمیزاری توضیح بدم

- نمیخوام چیزی بشنوم

بدون توجه بهش ازاتاق میرم بیرون ... دلم میخواد داد بزنم خستم خدا ... گلبهار منو میبینه و بهم لبخند میزنه ... منم یه لبخند بهش میزنم ... بزار فکرکنه من خوشبختم ... از در میرم بیرون همین طور بی هدف ... ایتقدر از خونه دور شدم که نمیدونم

کجا هستم ... دلم میخواد بخوابم و چشمام دیگهه باز نشه ... راهی رو که اومدم باید برگردم. . امشب مجلس خواستگاریه نمیخوام بهم بخوره ... این خانواده در حق من خیلی خوبی کردن ... تا برمیگردم نزدیک های غروبه وارد حیاط میشم ... بی بی تا منو میبینه سر به اسمون میکنه و یه چیزی زیر لب زمزمه میرم داخل اتاق خودم ... سروان غضبناک نشسته ... میاد سمتم ... بدون توجه بهش یک پتو برمیدارم و میخوابم

- مهتاب کجا بودی

- میخوام بخوابم

- میگم کجا بودی ... نمیگی مردم از نگرانی ... میخوای ابروی منو ببری

جوابشو نمیدم ... فقط میخوام بخوابم ... دلم هوای مامانمو کرده ... اونوقتا که خوابم  میومد برام لالایی میخوند. . نوازشم میکرد ... کجایی مامان؟

- مهتابم ... نمیخوای جوابمو بدی ... مهتاب ... مهتاب خانم

- بزار بخوابم سروان 

- من ارشم نه سروان ... توکی میخوای یاد بگیری منو باید ارش صدا بزنی مثلا شوهرتما

- الان وقت شوخیه؟

- خب چکار کنم ... دعوات کنم که بد تر میشه

- میشه سکوت کنین

- مهتاب

- اقای مثلا پسر عمه لطفا ساکت. 

مراسم برگزار شد. خیلی دلم میخواست برم اما بنا به حرف سروان نرفتیم. سروان مثلا خوابه اما من میدونم که بیداره ... 

 ... بلاخره موقع موعد فرا میرسه و حرکت میکنیم به سمت سرنوشتی نامعلوم بدون خداحافظی از بقیه ... بدون سرو صدا ... مثل ادم های خطاکار ... یواشکی یواشکی بدون هیچ حرفی ... فقط دنبال سروان راه می افتم ...  البته جالبه که راهنمای مسیرمون پسر اقا شیخ نیست ... تمایلی ندارم که درمورد این قضیه با سروان صحبیت کنم ... اونم حرفی نمیزنه ... 

مسیرمون خیلی طولانی به نظر میرسه ... همین طور تو فکرم که این پسرعمه گرام چه جوری منو پیداکرده ... قضیه چیه ... حتما رابطه ای وجود داره ... بیخود نبود مهریه رو  اونقدر بالا گرفت ... اخه کدوم ادم عاقلی برای یه عقد مصلحتی اینقدر مهریه میده ...  همین طورپیش میریم که شب میشه. برای شام فقط نون و پنیر داریم ... بدون هیچ اعتراضی شروع به خوردن میکنم ... 

- مهتاب نمیخوای حرف بزنی

سکوت

- مهتاب قهری

 ... سکوت

- مهتاب به روح مامانت قسمت میدم حرف بز

- چی بگم

- نمیدونم فقط حرف بزن

- چرا

- چی چرا

- چرا بدون خداحافظی اومدیم؟اگر پسرعمه من هستی تا الان کجا بودی

- یکی یکی بپرس خانمم

- من خانمت نیستم

- هستی خوبشم هستی ... مال خود خودمی

- بله؟

- ببخشید شوخی کردم به خدا

 ... اینقدر مظلوم میگه که بجای عصبانیت خندم میگیره ... 

- اهان دیدی خودتم خندیدی

- حاشیه نرو سروان

- مهتاب محض رضای خدا یک بار بگو ارش

- خب بفرمایید پسرعمه

- چشم دختر دایی ... دستت درد نکنه از اون سروان گفتنت خیلی بهتره ... کم کم راه می افتی ... 

- بی سرو صدا اومدیم چون بلد راهمون عوض شد و پسر اقا شیخ گفت بهتره خانوادش ما رو نبینن و اطلاعی نداشته باشن

- یعنی برامون دردسر میشد

- موندنمون اجباری بوداما بهتر بود به حرفش گوش میدادیم ... ردلیلی رو هم زدن. خبرشو دارم دنبالتن

- درمورد خانوادمون هم سر وقتش صحبت میکنیم

- چرا دنبال من هستن

- میدونی مهتاب خیلی مطمئن نیستم اما حدس میزنم قضیه انتقام شخصیه ... چون من همه احتمالات رو بررسی کردم ... لیلی هم یه بازیچه بیشتر نیست اصل ماجرا چیز دیگست ... حالاهم بخوابیم تا صبح زود باید راه بیافتیم

- باشه شب خوش

بدنم از سرما درد میکنه. . چشمامو باز میکنم که متوجه میشم دستم بسته است و داخل یه اتاق زندونیم ... سروان کجاست؟

- به به مهتاب خانم بلاخره از خواب بیدار شدین

- سلام شما؟

- نبایدم بشناسی ... من همونیم که زندگی رو قراره برات جهنم کنه

- چرا

- می فهمی ... نترس کاری میکنم مرغ های اسمون به حالت گریه کنن

- اقا شما کی هستین

- من برادرتم

- شوخیتون گرفته

- بس کن دختر ... من نمیدونم بابام از چی مادر تو خوشش اومد ... که مارو ول کرد و اومد ایران دنبال مامان تو

- درست صحبت کن اقا این چه طرز صحبت کردنه

- اوه اکسکیوز می مادام ... باید تقلص پس بدی ... خیلی گشتم تا پیدات کردم البته به لطف پسرعمه عزیزم ارش ... 

- من ... من ... 

- چیه چرا لکنت گرفتی ... میخوای من بهت بگم ... بیچارت میکنم ... تازه باید یکسری امضا هم بدی که تموم ارث و میراثت به من برسه ... سهم ارش هم محفوظه  ... ارش ازت متنفرم ... چطور دلت اومد منو بسپری دست این گرگ ها ... اونم به خاطر پول ... خیلی بیغیرتی ... مثلا زنت بودم ... از این جمله خودم پوزخندی روی لبهام میشینه

- بخند ... منم بهت میخندم

- من با شما نبودم

- پس دیونه ای که الکی میخندی

- ارش کجاست

- لازم ببینم بهت میگم ... فعلا استراحت کن تا بعداز ظهر بایدبرگه هارو امضا کنی بعدش هم میری اون دنیا پیش مامان جونت 

- من چیزی امضانمیکنم

- به زورازت امضا میگیرم ... چی فکر کردی ... خیلی قلدری

 اینو میگه و از اتاق میره بیرون ... ای ارش نامرد ... اروم اروم گریه میکنم ... هنوز باورم نشده به خاطر پول حاضر شده منو بفروشه ... حالا مگر چقدر این ثروت مهمه ... من که دنبالش نبودم

- اهای اقا ... کسی اینجا نیست

- چیه خانم ... صبرکن

 در باز میشه و یک مرد غول پیکر میاد داخل

- بنال

- میشه به اون اقا بگید بیاد کارش دارم

- الان نیست باید تا عصری صبر کنی ... در ضمن دختر خوبی باش ... امشب یه مهمون ویژه داری ... اگر ازت راضی باشه ... شاید با خودشبردت برای کافه اش ... البته اگر ازت خوشش اومد اینو میگه و با قهقهه از اتاق میره بیرونکاش به حرف این سروان گوش نمیدادم ... حتما میخوان بی ابروم کنن ... خدایاخودت بهم رحم کن ... ساعتها به کندی سپری میشه ... حالا میفهمم کاش با ارش رفته بودم کانادا ... درسته دوستش نداشتم اما از وضعیت الانم که بهتربود ... واقعا که مهتاب به خودت بیا ... یعنی حاضر بودی یک عمر کنار مردی باشی که دوستش نداشتی ... اینقدر فکرمیکنم که سرم داره میترکه ... 

در باز میشه و دوباره اون اقامیاد ... 

- ببین مهتاب برگه هارو امضا میکنی بعدش هم میری دنبال زندگیت

- چی شد نظرتون عوض شد

- نه این خواسته ارش بود ... به عوض پولش ازم خواست باهات کارنداشته باشم و تورو بسپرم به دوستم که تو دوبی یه کافه داره

- یعنی چی

- چقدر سوال میپرسی

- فقط یه سوال ... من که چشم داشتی به مال شما نداشتم ... اصلا چرااومدین سراغ من ... 

- میدونی چرا ... چون دوست داشتم عزیز دردونه مادربزرگ رو ببینم که به خاطرش ارث منو نمیداد. 

- کدوم مادربزرگ

- همونی که بعد این همه سال از دوریت عذاب وجدان گرفته ... 

- من که نخواستم ببینمشون

- مشکل همینه دیگه ... اومده بودی با پای خودت بهتر بود ... البته بگما من ازت خوشم اومده اعتماد به نفست بیسته ... به جای التماس همش سوال میپرسی

- بابا زندگی جفتمونو خراب کرد

- اما همش از مادر تو و زیباییهاش تعریف میکرد ... به خاطر اون هم مارو تنها ول کرد و بعد هم که خبر کشته شدنش اومد

- خب تقصیر من چیه

- اون سیاوش اشغال تموم هستی منو به اتیش کشید

- عمو سیاوش منو میگی

- بیچارت میکنم ... همه تونو به لجن میکشم

- اخه من باید بدون گناه من چیه

- تو دختر همون مادری

- منم از بابا خیری ندیدم. تو حداقل یه مادر بالای سرت بود

- اره راست میگی ... مادری که هرشب تو بغل یکی بود ... یا منی که همراه با درس خوندن شدم مافیای موادمخدر

- عموم چکارت داشت

- تموم سرمایمواوردم ایران ... تو یه شرکت سرمایه گذاری که از طریق اسمش بتونم بازار مواد مخدر ایران رو دستم بگیرم ... سیاوش مزایده رو برد شرکت من ورشکست شد

- خب تموم این هایی که گفتی ربطی به من نداره

- ربطشم برات میگم

- برگشتم پیش مادربزرگ ... میدونی چی گفت ... گفت باید تو رو برگردونم خونه پیش هم باشیم . بعد این چند سال تازه یادش افتاده ماهارو داره

- خب اگر تو واقعا برادر منی ... چرا میخوای بلا سرم بیاری

- دختر تو با این خنگی چطوری دانشگاه تهران قبول شدی

- اسمتون چیه

- سامان

- با لیلی دوستین

- برات مهمه ... اره اونم یه بازیچست

- سامان من خوشحالم که پیدات کردم ... نه من گناهی کردم نه تو ... حاضرم باهات بیام تموم ارثت رو بگیری ... مال من هم مال تو میدونی تموم این سالها تنها زندگی کردم درسته پیش ادم های خوبی بودم اما نمیدونی تنهایی چقدر سخته

- من اینجا نیومدم درد دلتو گوش کنم

- سامان واقع بین باش ... من دفتر خاطرات مامانمو خوندم ... اصلا دل خوشی از بابا نداشته ... اونم مجبور به ازدواج میکنن

- ولی من قرار گذاشتم ... نمیتونمبه دوستم نه بگم

- یعنی حاضری خواهرتو بدی به دوستت

- تو خواهر من نیستی ... میخوام ذره ذره نابود بشی

- من شوهر دارم

- واقعا ... حتما پسر اون سیاوش احمق رو میگی

- نه خیر پسرعمه محترمموم ارش ... بهت نگفته جنس دست دوم برات اورده

 ... شوکه میشه ... بلند میشه و میره و در با صدای وحشتناکی بهم میخوره خدا بخیرکنه ... اخه دیونه اینم شد دلیل برای انتقام ... ابروم رفت.  سامان وارد اتاق میشه ... خیلی عصبانی بنظر میرسه

- مهتاب تو واقعا ازدواج کردی

- اره

- ببین من زیاد وقت ندارم باید پای برگه هارو امضا کنی

- تا نریم خونه مادربزرگ امضا نمیکنم

- تو درموقعیتی نیستی که برای من کسب تکلیف کنی ... میفهمی ... 

 اکبر ... اکبر ... 

 در بازمیشه و مردی شلاق به دست و با یک دوربین وارد میشه ... سامان دوربین رو ازش میگیره ... میاد طرف من ... شروع به زدن میکنه ... منم دادمیزنم ... دستامو میگیرم جلوی چشمم ... بی انصافا ... سامان مثل دیونه های روانی میخنده ... 

- بسه اکبر ... حالا با دیدن این فیلم ها اون سیاوش احمق میفهمه باید خودشو از مناقصه بکشه بیرون ... 

- خیلی احمقی سامان خیلی

- تو خفه شو

- تو یه روانی عقده ای هستی ... 

 میاد سمتم و با لگد میزنه تو پهلوم ... نفسم بند میاد ... منو به همون حال رها میکنه و میره بیرون با یک مشت برگه برمیگرده و انگشت های دست منو میگیره و پای برگه ها میزنه ... خاک بر سرت کنن برای مال دنیا . اینقدر حال ندارم که دادبزنم ... چشمای بیحالمو بهش میدوزم. . اونم مثل خیره ها نگام میکنه ... واقعا این ادمه ... خدا لعنت کنه اون مثلا بابا رو که منو این سامان رو بدبخت کرد ... اخه یکی میخواد بگه مادربرزگ تو که تموم این سالها منو ندیدی دیگه ارثت چی بود ... سامان میره بیرون ... نمیدونم چند ساعت تو همین حالم که در باز میشه و لیلی میاد داخل

- مهتاب ... مهتاب

- تو دیگه چی میخوای

- اومدم کمکت

- من کمک نمیخوام

- معلومه

- تنهام بزار

- دختر تو چقدر لجبازی ... منم مجبور بودم باهاشون همکاری کنم

- نیاز نیست خودتو توجیه کنی

- بزار زخمتو پانسمان کنم

 میاد سمتم.  شروع میکنه به پاک کردن صورت من و من با ناله از درد حرفی ندارم بزنم جز اینکه اینها رو واگذار میکنم به خدا  تموم تنم درد میکنه ... نامرد تا میتونست منو زد ... عمو سیاوش میاد دنبالم ... مطمئنم ... اون تنها کسیه که من دارم ... سروان نامرد ... ذهنم اونقدر درگیره که همزمان به همه چیز فکر میکنم ... پرت و پلا میگم ... 

در باز میشه و اون اقایی که اونشب تو مهمونی بود میاد داخل اسمشو یادم نیست اما با دیدن من سر سامان دادمیزنه ... 

- این به درد من نمیخوره

- به من چه خودت گفتی میخواش ... حالا هم اگر پشیمون شدی. . میدمش بچه ها باهاش حال کننن

- نه به درد من نمیخوره ... زدی اش و لاشش کردی ... نمیخواممش

- منو باخودت ببر ترو خدا ... 

- تو چی میگی احمق فکر کردی میخواست ببره تورو تعطیلات

- هرچی هست از ادم های کثافت تو بهتره

- اقا تورو خدا ... من ازدواج کردم ... کمکم کنین ... نزارین دامنم لکه دار بشه

- سامان این چی میگه ... این که دخترنیست ... میخواستی جنس دست دوم غالب کنی ... برای این که یه پول سیاه هم نمیدن

- غلط کرد بلوف میزنه از ارش پرسیدم ... باهاش ازدواج نکرده

 وای خدای من نباید خودمو ببازم ... این تنها راهیه که شاید بتونم خودمونجات بدم

- غلط کرد اون شوهر بی غیرت من ... اون موقع که زنش شدم باید ازش مدرک میگرفتم

 هردو شون با تعجب نگام میکنن ... اونقدر فحش دادم و خودمو زدم که باورشون شد ... خودمم کمکم داره باورم میشه ... ای خدا!

سامان میاد جلو و میزنه تو دهنم ... حالا مثل دیونه ها منو میزنه ... دادو بیدادهای من اثری نداره ... چشمام سیاهی میره وای جونمی جون میمیرم و راحت میشم ... 

- بلند شو گل دختر

 وا این صدا چقدر اشناست ... میدونم مردم و احتمالا الان تو اون دنیام ... اخیش از دست اون سامان روانی راحت شدم ... چقدر جام خوبه ... چه هواییی ... دلم نمیخواد چشمامو بازکنم ... انگار دارم خواب میبینم ... صدا هنوز میاد اما پلک های من توان باز شدن نداره ... حتما جام تو بهشته ... چقدر هم خودمو تحویل گرفتم من ... خب بنده خوبی بودم ... اذیت و ازاری نداشتم ... حالا طبقه چندم بهشت میرم نمیدونم ... کاش پیش مامانم میرفتم ... این صدا چقدر اشناست ... همش داره منو صدا میزنه ... منم میخوام جواب بدم اما نمیتونم. . 

کاش میتونستم چشمامو باز کنم ... چرا اینقدر این پلک ها سنگینه ... نمیدونم مردن چه مدلیه ... ولی خودمونیما من مردم اما ادم نشدم که با خودم حرف نزنم ... دوباره صدا تکرار میشه ... اما فایده ای نداره ... جواب من همون واکنش قبلی است ... هیچی ... 

 لمس یه دستای غریبه میاد تو دستم ... وا خوبه مردما ... کابوس میبینم ... صدای گریه یه مرد ... یعنی من الان تو برزخم ... نمیخوام دستام تو دستش باشه ... به زور میخوام از دستش در بیارم اما توان ندارم ... عجب مرده ای هستم من ... حالا چرا این چشمام باز نمیشه ... دستامم که تکون نمیخوره ... اه این صدا چرا قطع نمیشه ... بابا من جای تو از رو رفتم ... خب شاید نمیخوام جوابتو بدم ... ای بابا ادم میمیره هم مجبوره جواب بده ... دستامو به ارامی نوازش میکنه و میبوسه ... صدای گریه قطع شده و ... تموم حواسموجمع میکنم تا به یاد بیارم این دستها مال کی میتونه باشه ... ای خدا یه مردن درست و حسابی هم ندارم که همه چیز بهم الهام بشه ... چشم بصریت پیدا کنم ... ای بابا اینم شد مردن

- خانم گل ... خانم گل. . بیا مردم اما این اخلاقمم ترک نشد ... کیو صدا میزنه ... بابا من مهتابم ... یعنی این صدای منو نمیشنوه ... بازم سکوت همه جا برقرار میشه و من میمونم ومن ... با یک دنیا تاریکی و تنهایی ... شروع میکنم باخدای خودم حرف زدن ... ای خدای مهربون دستت درد نکنه مردم و ابروم نرفت ... خداجونم ازت خیلی خیلی ممنونم ... ازت میخوام اگر میشه منو ببری پیش مامانم ... خدا جونم مامانمو میخوام ... نمیدونم چقدر زمان سپری میشه ... اما من موندم و یک دنیا تنهایی. . البته بگما خوشحالم از اینکه مردم. 

میگما با منه ... نه؟. . بیا مردم اما این اخلاقمم ترک نشد ... کیو صدا میزنه ... بابا من مهتابم ... یعنی این صدای منو نمیشنوه ... بازم سکوت همه جا برقرار میشه و من میمونم ومن ... با یک دنیا تاریکی و تنهایی ... شروع میکنم باخدای خودم حرف زدن ... ای خدای مهربون دستت درد نکنه مردم و ابروم نرفت ... خداجونم ازت خیلی خیلی ممنونم ... ازت میخوام اگر میشه منو ببری پیش مامانم ... خدا جونم مامانمو میخوام ... نمیدونم چقدر زمان سپری میشه ... اما من موندم و یک دنیا تنهایی. . البته بگما خوشحالم از اینکه مردم.

 بازم صدا میاد اما جنس این صدا فرق داره ... فقط یک کلمه گفت ... مهتابم ... 

این صدارو کجا شنیدم ... هرچی فکر میکنم یادم نمیاد ... صدا مردونست ... اما صدای ارش و عمو سیاوش نیست ... خب منم مرد دیگری رو نمشناسم که ... راستی الان اونها عذادار منن ... عمو مطمئنم کلی گریه میکنه و میتراجون ... شاید گریه کنه ... ارش هم که عمرا

 خوبه مردم از دست این ارش هم راحت شدم ... صدای قدم هایی رو میشنوم ... و تماس دستهایی که برای من نا اشنا هستن ... کاش میشد فقط یک لحظه چشمام باز میشد ... فقط یک لحظه ... 

شمار روزها از دستم دررفته ... نمیدونم چرا نه فرشته ای نه ملک عذابی ... ای بابا موندم چرا کسی نمیاد تکلیف منو روشن کنه ... هر روز همون صدا و دستهایی که برام حالااشنا شده ... به حضورش عادت کردم ... همیشه سر یه وقت معین

خب الان که نه عدد روزهارو دارمو نه کسی سراغمو گرفته و من همین طور بی اب و غذا موندم چرا گرسنم نمیشه. . زندگی من همین طور ادامه داره ... چه مرگ باحالای ... نه کسی نه چیزی ... فقط سکوت و سکوت ... مردنی که همه ازش میترسن اینقدرها هم ترسناک نبودا. خب یه جورایی دیگه دارم کلافه میشم

 ... دوباره دستامو گرفته تو دستاش و اینبار دستام خیس میشن ... داره گریه میکنه ولی صدا بی صدا ... کاش بتونم ببینمش تموم زورمو میزنم تا چشمامو باز کنم ... دستم که تو دستاشه رو حس میکنم اما انگشتام تکون نمیخوره ... دو باره سعی میکنم ... نمیشه ... دوباره ... بازم نمیشه ... از رو نمیرم من باید بتونم خودمو از این وضعیت در بیارم ... خسته شدم. اه از مردنم شانس نیاوردم ... دوباره تموم توانمو جمع میکنم که فقط انگشت کوچکمیه تکون میخوره ... هورا بلاخره موفق شدم ... دستامو از دستاش جدا میکنه ... ای بابا حالا که تونستم حرکتی بدم چرا دستا تو برداشتی ... مردم از فضولی میخوام لمس کنم که این دستای کیه ... منم فضولی بودم واسه خودم خبر نداشتما

دوباره صداش میاد ... مهتابم و صدای گریه ای این بار بلند بلند ... 

فقط یه ذره اگر چشمای من باز بشه ... امیدم نقش بر اب شد من نمیردم ... خب حتما تو کما رفتم ... البته اینم یه جورایی مثل مرگ میمونه ... کاش لااقل برای یکبار هم که شده بتونم چشمامو باز کنم ... فقط یکبار ... 

 ... صداهای واضحی نمیشنوم ... هجوم یه عالمه ادم اطرافم ... فکر کنم اوضاع و احوالم وخیم شده دکترا ریختن رو سرم ... گفتم مردم راحت شدما ... منم شانس ندارم ... اون از زندگیم. . اینم از مردنم ... 

 خب مثل اینکه هنوز جام مرگ رو ننوشیدم من ... تموم زورمو جمع میکنم تا چشمام باز بشه ... اما زهی خیال باطل ... 

خب از اونجاییکه که من مهتابم نه برگ چغندر ... دوباره تموم عزمم رو جزم میکنم ... وای نشد ... 

همه جا سکوت و من موندم و چشمانی که همچنان بشته اندودرد یه فضولی به دلم که این دستان نا اشنای دیروز و اشنای امروز از ان کیست ... 

این طور که پیش میره من بمانم تا صبح دولتم بدمد ... 

زمان سپری میشه و من ناامید از هرگونه تقلایی ... دوباره حرارت گرم دستاشو احساس میکنم ... و صدایی ... 

- یکباردیگه دستتو تکون بده ... همه فکر میکنن خیالاتی شدم ... مهتابم ... مهتابم

دوباره صدای گریه ... و من موندم خداییش با این ای کیو چطور دانشگاه تهران قبول شدم؟

الان که فکر میکنم من تو زندگیم کیارو داشتم ... کسی که اینقدرمنو دوست داشته باشه ... خداییش هیشکی ... 

نمیدونم الان چه وقته از شبانه روزه اما دلم بدجوری شکسته ... مثل همیشه میرم در خونه خودش ... خدای مهربونم سلام ... میدونم که به حالم از خودم هم واقفتری ... نگفته میدونی درد دل بنده هاتو ... خدایی که منو در تموم شرایط تنها نزاشتی ... صدای مهتابتو همیشه شنیدی ... هواشو داشتی ... بازم فقط و فقط امید به رحمت بی نهایت خودت دارم ... با خدای خودم خلوت میکنم ... براش میگم از ارزوهام ... دلم میخواست دوستان زیادی داشتم ... خدا بهم بچه میداد ... زندگی خوب ... انسان خوبی بودم ... برای جامعه فردی مفید ... وخیلی چیزهای دیگه ... 

اونقدر میگم و میگم که خودمم کم میارم ... و در اخر ازش میخوام منو درپناه خودش قرار بده ... 

دو هفته بعد

 احساس میکنم نیروی عجیبی درون بدنم اومده ... دوباره تموم زورمو میزنم تا چشمام باز بشه

اما نمیشه ... دوباره ... بازم نمیشه ... دوباره ... فقط هاله ای از نور میبینم ... انگار سحر باشه ... بازم صبح سحر و اینبار سحری پر از خیر و برکت ... خداجون شکرت ... 

به سختی میخوام چشمامو بازترکنم ... اما پلکام سنگین تر ازاونیه که زور من بهشون برسه ... 

امابازم خدارو شکر یکبار دیگه دیدم. 

خب حالا که یه فرصت دیگه دارم برای زندگی ... بهترین هارو برای خودم میسازم . دلم برای دیدن اسمون تنگ شده. 

در اتاق باز میشه و صدای پای اشنا همیشگی این ساعت میاد. میاد نزدیک و دوباره دستامو میگیره تو دستاش. به سختی سعی میکنم چشمامو باز کنم. وای خدای من ببین کی اینجاست. سروان؟  سروان اینجا چکار میکنه. ای نامرد منو فروختی حالا اومدی که چی بشه. یک لحظه سرشو میگیره بالا و با دیدن چشمای نیمه باز من از جاش بلند میشه و سریع پرستار رو صدا میزنه. یک گروه ادم سفید پوش میریزن دور من.  ای بابا اینها فکر میکنن چه خبره.  خب من زنده ام دیگه.  سروان رو از اتاق بیرون میکنن. دوباره چشمام بسته میشن.

سرمو نوازش میکنه. درست مثل وقت هایی که بچه بودم. زمانی که دلم گرفته بود . خودشه دستای همیشه مهربون عمو سیاوش.  دلم برای دیدنش پر پر میزنه.  عمو جون خودم. 

به سختی چشمامو باز میکنم ... لبهام تکون میخوره. . عمو. . اونقدر اروم میگم که گمون نکنم شنیده باشه

- جان عمو. عمر عمو. مهتاب قشنگم چشماتو باز کن

دل عمو برات تنگ شده.  تو که بی وفا نبودی. مهربون عمو چشماتو باز کن

تموم سعیمو میکنم تا چشمام باز بشه. تا عمو رو بینم. 

- عمو

- جانم. خدارا شکر. مهتابم چشماتو باز کردی گلم

- تشنمه

- الهی فدات شم من. الان به دکترت میگم صبرکن جان عمو . 

- الو. میترا. مژده بده چشماشو باز کرد.  اره خدا را شکر. دعامون مستجاب شد. باشه بیا منتظرتم. اوکی. می بینمت

- به به خانم خوش خواب. بسه دیگه خواب. خوبی دخترم  میتونی حرف بزنی

- اره

- خداراشکر. بهت میگم اب بدن. اما خیلی کم. میترسم معدت رفلکس نشون بده. بعد از این همه بیهوش بودن . 

چندی نمیگذره که میترا جون همراه با یه دسته گل بزرگ وارد اتاق میشه.  

- مهتاب عزیزم

اینو میگه و گریه پشت گریه. نه به اون بی محلی هاش نه به این گریه. منم خبیث شدما

- سلام میتراجون

- خداراشکر. سیاوش زنگ زد خبر داد. فورا خودمو رسوندم. 

میاد جلو منو میبوسه. این همه محبت ؟ 

- خب بهتر مهتاب خانم مارو تنها بزارین. باید یک سری ازمایش ازش گرفته بشه

از اتاق میرن بیرون و یک پرستار میاد داخل و از من خون میگیره.  حوصلم سر رفته. دارم از کنجکاوی میمیرم که امشب هم سروان میاد یا نه. 

داره کم کم ساعت دوازده میشه. خوابم گرفته. فکر نکنم دیگه بیاد . خواب منو با خودش میبره اما اشنای من نمیاد دیدنم. 

یک هفته گذشته و من هنوز در بیمارستان بستریم. از اشنای شب های تارم خبری نیست. نه کسی چیزی میگه و میپرسه.  نه من سوالی میپرسم. انگار نه انگار که اتفاقی افتاده.  هر روز تکرار روز دیروز با این تفاوت که امروز قراره یه سوپرایز داشته باشم. عمو گفت حتما برام لازمه. حالا هم منتظرم ببینم که چیه

در اتاق باز میشه و یگ دسته گل بزرگ میاد داخل

- سلام کنیزک خودم. . میخواستی منو تنها بزاری

- ارش؟ اینجایی

- تو هنوز ادم نشدی ... 

- اخرمن نفهمیدم مگر تو درس نداری

- تو مهم تر بودی

- اون که بله

- هنوزم زیونت دارزه. همون کنیز خودمی

- اه ارش نرسیده شروع کردی. اخر من نفهمیدم چرا شدم کنیزک. بابا دشمنی تو با من چیه 

- اون که همش از سر محبت و دوستیه

- خیلی سرحالی

- چرا نباشم. همین که تو خوبی. من عالیم. دختر نزدیک بود بابام رو سکته بدی

- حالا که زنده ام

- ما شانس نداریم که 

- من تا حلوای تورو نخورم عمرا بمیرم

- مهتاب 

- بله

- اگر برنمیگشتی خودمو هیچ وقت نمیبخشیدم

- چرا

- دختر تو این وضعیت توقع داری برات اعتراف کنم

- اره مگر چیه

- بابا تو دیگه کی هستم

- مهتاب خانم گل و گلاب

- بزار مرخص بشی برات میگم. 

- باشه اما من ترجیح میدم همین الان بدونم

- باشه صبر کن بریم خونه. امروز مرخص میشی. بابا هم داره کارهای ترخیص تو انجام میده باهم میریم خونه

- دلم برای خونه خانم جون تنگ شده. 

- باشه با بابا صحبت میکنم بریم اونجا

- اخ جونمی. از شر بیمارستان راحت میشم

- مهتاب بعدش باید بگی چه بلایی سرت اومد ... 

باچشمای باز نگاش میکنم. میدونستم اولین کسی که این سوال رو بپرسه خودشه.  چی بگم بهش ... مثل همیشه نیستم اینبار نمیخوام همه راستشو بگم.  میریم خونه. من موندم چی بگم.  وارد اتاقم میشم. ارش داخل میشه با یک لیوان اب پرتغال. همچین زل میزنه به من که میترسم حرف بزنم. 

- خب منتظرم

- قراره اول تو بگی

- چی میخوای بدونی

- دلیل تنفرتو

- کی گفته از متنفرم

- چرا منو میچزونی

- خب حقته

- ببین ارش قراره راستشو بگی

- خب راستشو گفتم دیگه

- ارش

- خب چرا داد میزنی. دقیقا بپرس

- کنیزک. چرا بهم میگی کنیزک

- اهان دردت اینه

- ببین ارش اگر میخوای مسخره بازی در بیاری برو از اتاق بیرون

- ببین مهتاب تو الان نیاز به استراحت داری

- اهان اگر من حرف بزنم اشکال نداره اما اگر تو حرف بزنی حال من بد میشه. اره. 

- اب پرتغااتو بخور

- برو از اتاق بیرون

 ... پررو پرو از اتاق میره بیرون ... احساس خستگی میکنم و خوابم میبره.   ... صدای زنگ گوشیم میاد

- سلام بفرمایید

- سلام مهتاب

- چکار دارین

- حالت خوبه

- برای شما چه فرقی داره. من نمیتونم زیاد صحبت کنم. خدانگهدار سروان. دیگه هم لازم نیست حالمو بپرسین

- خداحا

 ... تماس رو قطع میکنم. واقعا عجب رویی داره این سروان. 

- مهتاب جان بیداری

- بیاین داخل میترا جون

- عزیزم ما داریم میریم. کاری نداری

- ممنون. خیلی تو زحمت افتادین

 ... همه رفتن و خونه ساکت میشه ... بلند میشم میرم داخل حیاط. برام پرستار تمام وقت گرفتن ... کاش مامانم الان پیشم بود. صدای زنگ میاد. اسم این خانم پرستار رو نمیدونم . میره در باز میکنه. 

- خانم 

- بله

- اقایی دم در هستند. اجازه ورود میخوان

- خوشو معرفی نکرد

- چرا گفتن بگم ارش خان هستن

- بگو بره. 

- چشم

- مهتاب این بچه بازیها چیه

- به شما یاد ندادن بی اجازه وارد خونه کسی نشین

- خونه هرکسی نه. خونه خانمم هم اجازه میخواد

- کدون خانم

- مهتاب 

- برو بیرون سروان

- من ارشم. نه سروان

- برای من سروانی

- من باهات حرف دارم

- من بانامرد ها حرف ندارم

- مهتاب

- برو بیرون نمیخوام ببینمت

 میاد جلو دستمو میگیره. دستمو از دستش در میارم. اصلا حسی بهش ندارم. ماتمنو نگاه میکنه

- اگر دید زدنتون تموم شد بفرمایید بیرون

- مهتاب باید باهم حرف بزنیم

- بفرمایید بیرون وگرنه زنگ میزنم 110

- بزن

- بله دیگه دفعه قبل هم که زنگ زدم به نفع شما تموم شد

- خب زنگ بزن. بلاخره تکلیف منو مشخص میکنه

- ببخشید کدوم تکلیف

- من زنمو میخوام

- واقعا

- مسخره میکنی

- اخه من نمیدونم کجای دنیا ازدواج اون مدلی رو کسی جدی میگیره. مدرک داری. بفرما 

- خب تو که میدونی. اره مدرک ندارم. اما تو منکرشی؟

- برام مهم نیست. میخوام برم استراحت کنم

- بیا بریم خونه من

- واقعا

- عمه هم هست. مامانم. به خدا همه منتظرتن

- بهتره نباشن

- مهتاب میرم با اقا سیاوش حرف میزنم

- برو. منم میگم دروغ میگی

- تو چته

- تازه میپرسی. منو دادی دست اون نامرد ها ... نگفتی ادمم. 

- من ... کی گفته

- لازم نیست کتمان کنی. خودم همه چیز رو میدونم

- چه جوریه تو میدونی و من نمیدونم

- جناب سروان بفرمایید بیرون

- مهتاب اون روی منو بالا نیار

- مثلا چکار میکنی. بزور منو مال خودت میکنی. اینجا زندگی واقعیه. فیلم نیست. تازه به زور چه فایده داره. چیو میخوای ثابت کنی. این که دوستم داری. عاشقم شدی. خنده داره اقای محترم. منم وقت اضافه ندارم

- مهتاب یعنی من اینقدرپستم که بهت دست درازی کنم. برات متاسفم

اینومیگه و میره ... 

بلاخره رفت و من با خیال راحت میرم برای خودم پای تلوزیون. مثلا دارم فیلم میبینم اما فکرم همش درگیر یک مسلئه است. زنگ میزنم به عمو. بنده خدانگران میشه و فکر میکنه مشکلی برام پیش اومده. ولی پای تلفن نمیشه حرف زد. شب میاد خونه.  خب من باید خودمواماده کنم تا بتونم با عمو حرف بزنم . گوشیم زنگ میخوره. ارشه ... 

- سلام برکنیز دوست داشتنی

- سلام تو هنوز ادم نشدی

- نه

- خداشفات بده

- ممنون

- خیلی رو داری

- میدونم

- زنگ زدی که چی

- میخوام بیام باهم سنگامونو وابکنیم. من باید بدونم تو این مدت که نبودم چه خبر بوده

- بنظرت زندگی من ربطی به تو داره

- حتما داره

در رو بازکن من پشت درم

- وا

گوشی به دست میرم سمت ایفون و در رو باز میکنم

- سلام مجدد

- ارش به خدا حوصله ندارم

- سلام خانم بی حوصله

- سلام

- حالا شد

- چکار داری

- گفتم که چه خبرا بوده 

- اول تو بگو

- چیو

- جواب سوالای منو

- باشه بپرس

- چرا به من میگی کنیزک. همش اذیتم میکنی. دلیل ابراز علاقه الکیت. اون نامه

- یکی یکی بپرس بابا. سکته زدم

- خب بگو دیگه

- من میگم تو هم باید بگیا

- باشه قول

- خب من باید بگم اون نامه برای اذیت کردنت بود

- دست شما درد نکنه

- نپر بچه وسط حرفم

- چشم. شما بفرما

- ابراز علاقه هم راست بود

- خب

- کنیزک هم مرض داشتم اذیتت کنم

- منو گذاشتی سرکار. مگه قراره تلگراف بزنی اینجوری جواب میدی

- خب راستش ... 

آرش

این داره اینجوری متفکرانه منو نگاه میکنه ادم به خودشم شک میکنه. اخه دختر این سوالات چیه از من میپرسی. حیف که میخوام اونم حرف بزنه و گرنه بی خیال میشدم و میرفتم پی کارم. حالا موندم جواب این مهتاب رو چی بدم من. 

ای بابا عجب گیری کردما. اخه چی بگم من. بگم تو دختر مادری بودی که بابای من عاشقش بود. بگم مامانم از اول هم چشم نداشت ببینتت. بگم از زمان بچگی بابام تو گوشم میخوند از یک موجود دوست داشتنی و مادرم صحبت میکرد از یک جادوگر و دخترش که دارن زندگی مارو بهم میزدن. و من موندم ویک احساس دوگانه که باید چکار کنم. خدا خسته ام. خودمم نمیدونم چمه. فقط اینو میدونم که نمیتونم واقعیت رو به مهتاب بگم. 

باید بگم اره من عاشقتم. چون زمانی پیشم اومدی تنها بودم. مامان و بابام همش مسافرت بودن و من تنها. خانم جون بهم گفت تو مال منی. میتونم داشته باشمت هر طور که بخوام. منم به مامانم گفتم بهت میگم کنیزک. کلی خندید و بهم اجازه داد باهات بازی کنم و میدونست که اذیتت میکنم. شاید نمیدونست که این تنها راهی بود که من تونستم با تموم بچگی پیدا کنم تاتو رو داشته باشم. تا اینکه خانم جون گفت باید برات برادر باشم. 

نه این انصاف نبود ... 

مهتاب برای من بود ... نه کس دیگه. اخه دختر تو چقدر خنگی که نمیتونی درک کنی که این همه دوست دارم. حتما باید اعتراف کنم

- حواست کجاست ارش

چیزی گفتی

- دارم میگم جواب منو بده. تو ابرا سیرمیکنی

- مهتاب میشه بیخیال بشی

- نه

- چکار کنم بیخیال بشی

- واقعیت رو بگو

- مطمئنی که میخوای بشنوی

- اره

- خودت خواستی ها

- اه ارش بگو دیگه منو کشت. 

مهتاب

ارش همه چیزو گفت و من موندم اخه ادما چرا اینقدر کینه ای هستن. دوست داشتن جرمه. نه. واقعا جرمه. بیچاره مامان من. بیچاره من

- مهتاب

- بله

- نظرت چیه. من باید زود برگردم

- نظرم معلومه همون اول بهت گفتم من بهت علاقه ای ندارم

- نمیخوای بیشتر فکر کنی

- نه

- اما این رسمش نبود

- ما به درد هم نمیخوریم

- حالا تو بگو

- چیو میخوای بدونی

- همه چیز

 ... شروع میکنم به تعریف. همه ماجراهارو به غیر از ازدواجم

- مطمئنی همه چیو گفتی

- چطور مگه

- این پسره سروان رو میگم. زیادی دور و برت می گرده

- گفتم که میخواد منو ببره پیش مادربزرگش

- خب من دیگه باید برم

- به سلامت

- حرفهای امروزم پیش خودمون باشه

- حتما

آرش

از در خونه میزنم بیرون. یه حسی بهم میگه مهتاب رابطش با این سروان بیشتر از این حرفاست. باید برم پیش سروان. من به راحتی از میدون در نمیرم. مگه دست خودشه. مهتاب منو دوست داره. میدونم به خاطر مامانم میگه نه. باید یه راه حلی پیداکنم تا بتونم سر از کارهاش دربیارم. 

- الو سلام بابا. خوبی. من با مهتاب حرف زدم. جوابش منفیه. خب چکار کنم

. 

- شما میگین زود بود. اخه من دیگه وقتی ندارم

. 

- باشه بابا شما هم باهاش حرف بزن. 

. 

- خداحافظ

امان از این مامان من. اخه یکی میخواد بگه مادر من با این کارهات میخوای چیو ثابت کنی. اون بنده خداکه رفته. دخترش هم که تقصیر نداره. منم که پسرتم. خب به خاطر من کوتاه بیا. 

وای خدای من ... 

عمو اومده دیدنم. منم درحال ریختن چای و دارم تو ذهنم لغات رو پیدا میکنم

- بیا عمو خودتو خسته نکن گلم

- عمو الان میام

- ممنون گلم. خب بگو چکارم داشتی

- عمو میخوام با ارش برم کانادا. البته برای درس خوندن. به ارشم گفتم. من و ارش به درد هم نمیخوریم

- اما

- اما نداره عمو

- مشکلت میتراست

- نه

- باشه هرطور راحتی. راستی سروان اومد پیشم. میگفت باید باهات حرف بزنه

- من حرفی باهاش ندارم

- نمیدونم. اما یه جورایی مشکوک بود. چیزی شده که به من نگفته باشی عمو

- عمو کارهام کی درست میشه برای رفتن

- جواب سربالا میدی. مادر خدابیامرزت هم همین طور بود

- عمو یه سوال بپرسم

- بپرس

- مامانم چطوری بود

- از برگ گل پاکتر. حیف که زود پرپر شد

- من از فردا میرم دنبال کارهام

- لازم نیست میسپرم به وکیلم

- ممنون عمو

- وظیفمه. راستی ارش تا دوروز دیگه برمیگرده. خب من باید برم. فعلا خداحافظ

عمو میره و من در این فکرم که نکنه سروان همه چیو به عمو گفته باشه فعلا که باید به فکر رفتن باشم. افکارم پریشونه. اما اینو میدونم که سروان برام دردسر میشه. 

 ... یک هفته بعد

ارش رفته و تو این مدت میتراجون یک بار زنگ زده. کلی هم خوشحاله چون فهمیده به پسرجونش چشم ندارم. سروان زنگ میزنه. اونم هر روز اما جوابشو نمیدم. الانم درحال درست کردن یه ژله خوشمزه ام که صدای زنگ در میاد

- خانم مهمون دارین

- کیه

- خانمی هستن خودشونو عمتون معرفی کردن

- عمه من ... 

- سلام دخترم

- سلام خانم

- الهی دورت بگردم که عمه خودتو نمیشناسی

 ... اینو میگه و باگریه میاد منو بغل میکنه. اونقدر ناگهانی که فرصت نمیده من عکس العملی از خودم نشون بدم. یه جورایی برام جالبه. عمه ای که من تا حالا ندیدمش. حالا اومده برای چی خدا میدونه. بلاخره رضایت میده و منو از اغوشش جدا میکنه. 

مات و مبهوت نگاهش میکنم. نمیدونم چی بگم. اونم انگار فهمیده. 

- قربونت برم عمه

 سکوت

- عزیزم نمیخوای چیزی بگی

 سکوت

- میدونم دیر اومدم. میدونم مقصرم. اما تو ببخش

 سکوت

- من مادر ارشم. اومدم دنبالت بریم پیش خودم. دیگه جدایی بسه. اگر خدا بخواد برات جبران میکنم. 

- خانم محترم اگر به خاطر پسر گلتون تشریف اوردین که دنبال زنشه اشتباه اومدین. به خودشم گفتم. راه من و اون جداست

- چی. زن کی. جریان چیه

- یعنی باورکنم شما از همه جا بیخبرین

- به جان عمه اگر ارش حرفی زده باشه. بچم فقط تو خودشه. همش میگه کارم زیاده. عمه بگو منظورت چی بود. تو زن ارش شدی. کی. 

- از خودش بپرسین. حالا هم اگر لطف کنین برین ممنون میشم

- منو از خونت بیرون میکنی

- نه خانم اما توقع نداشته باشین بعد این همه سال اغوش گرم براتون باز کنم. 

- باشه. هرطورراحتی

 اینو میگه و میره و هنوز یک ساعت نشده که زنگ در به صدا درمیاد و کسی نیست جز سروان. اینو کجای دلم بزارم

- مهتاب در را باز کن. به خدا ابرومو بردی

- چه خبره. مگرچکار کردم

- اخه با مامانم چکار داشتی. 

 ... در راباز میکنم و میاد داخل. اینقدر عصبانیه که نگو

- من حرفی نزدم

- پس من ماجرای ازدواجمو گفتم به مامانم. اره.  من گفتم. ؟

- من گفتم از خودت بپرسه

- حالا چکار کنم

- مشکل خودته. درضمن من تا ماه اینده از ایران میرم. طلاقمو میخوام. 

- واقعا. شما که ازدواجمونو قبول نداشتی. چی شد طلاق میخوای

- نمیخوام از نظر شرعی مشکل داشته باشم

- همه چیزو به سیاوش خان میگم. نمیزارم اب خوش از گلوت بره پایین

- برو بگو. منو تهدید نکن

- ببین من چکار کنم تو با من بیای خونمون

- تا الان که تهدید میکردین

- من غلط کردم. مهتاب من به خدا دوست دارم. به من فرصت بده. 

- چرا

- چون شوهرتم. دوست دارم. میخوام کنارم باشی

- ولی من نمیخوام

- همین یک ماه رو فرصت بده. اگر نخواستی برای همیشه برو. 

 ... گنگ نگاش میکنم. این چی میگه برای خودش. 

- باشه. مهتاب

- نه

- خواهش میکنم

- تو منو دادی دست اون عوضیها. حالا اومدی چی میخوای

- به خدا من نمیدونم تو چی میگی

 ... تموم ماجرا رو براش میگم. 

- بخدا اینطور نیست. اون حرفهارو بهت زده همش دروغ بوده. من ازت جدا شدم چون جزیی از نقشه بود تا بتونم ازادت کنم. دستگیری اونها الویت بود تا دیگه مزاحمت نشن. اون برای انتقام ازت هر کاری حاضر بود انجام بده. ارثیه رو میخواست که نتونست بهش برسه

- گرفتینش

- تو درگیری مرد. 

- حالا بازم نمیخوای بهم فرصت بدی. 

- باشه اما بگما من رو حرفم هستم میخوام برم. تو هم اخر ماه طلاقمومیدی

- خدارو چه دیدی شاید موندگار شدی

- چه اعتماد به نفسی خودتو دست بالا نگیر

- خب عزیزم فعلا برم تا بعد

 ... میاد جلو و پیشونیمو میبوسه و من مات نگاهش میکنم که با لبخند میره. 

سروان

از خونه مهتاب میزنم بیرون. فقط یک ماه وقت دارم تا خودمو بهش وابسته کنم. کاش میتونستم بهش بگم که از وقتی تو دانشگاه بودیم و من نمیدونستم باهاش نسبت دارم رایج بهش کنجکاو شدم و بعد ازتحقیق فهمیدم. مهتاب دختر داییمه. حالا بعد از این همه سال دیدنش برام جالب بود. دختر کوچولویی که فقط یک بار دیده بودمش اما اون منو یادش نبود. خوب یادمه با دایی اومده بود و دایی اونو سپرد به من و من دستشو محکم گرفته بود تا مبادا گم بشه. وقتی دستشو از دستم رها کرد و با دایی رفت. من موندم و یک دنیا احساس تنهایی از نبودنش. کاش مادر بزرگ اینطور با زندایی بیرحمانه رفتار نمیکرد. اونوقت بود که مهتاب الان کنارم بود و از ما متنفرنبود. 

همین طور راه میرم که باصدای موبایلم به خودم میام. 

- سلام مامان جان

. 

- اره دیدمش

. 

- چه توقعی دارین. حق با اونه. درحق خودش و مادرش بد کردین. نمیتونه یک شبه مارو بپذیره. 

. 

- باشه میام خونه. 

مامان منم عجب گیریه. همه چیزو که نمیتونم برات بگم مادر من. شاید بهترین روزهای عمرم اون چند روز اول بعد از عقدمون بود. شبها که میخوابید. تاخود صبح از اینکه زیر یه سقف باهام بود خدارو شکر میکردم. تا اینکه اون عوضیها بردنشومعلوم نیست چه حرفهایی زدن که منو دشمن خودش میدید. حالا هم باید بشینم ببینم تو این یک ماه چکار میتونم انجام بدم که بمونه و نره. 

شاید بهترین کار اینه که زنگ بزن به سیاوش خان. اما از عکس العمل مهتاب میترسم. فقط کافیه تا یک بی احتیاتی کنم تا برای همیشه از دستش بدم. 

خب جناب سروان تا حالا اینقدر درمانده نشده بودی. اما خدا بزرگه.  

میرسم خونه و میرم توی اتاقم. اولین قدو برمیدارم. بهش زنگ میزنم

- سلام خانم خانمای خودم

- سلام. فرمایش

- فردا ناهار میام خونه. منتظرم باش

- بله؟

- شبت بخیر خدا حافظ

 سریع گوشیو قطع میکنم. میترسم مخالفت کنه. مامان میاد داخل اتاق. 

- ببین ارش من دوست ندارم تو با این دختره ازدواج کنی. اون مارو نمیخواد

- مادر من فکر کردی عاشقمه. به زور نگهش داشتم

- چه اصراری داری

- مامان من خسته ام باشه برای فردا. 

- من حرفمو زدم. خود دانی

- اخه مادر من حرف حساب نمیزنی. دوست نداری برادرزادت بگرده

- چرا اما اون ما رو دوست نداره

- تقصیر شماست نه اون

- اما حالا میخوایم جبرا ن کنیم

- برام دعاکن. شب بخیر

مامان از اتاق میره بیرون. من تو فکرم حتی یه نقشه پیدانمیکنم تا بتونم باهاش برای شروع رابطمون کاری کنم. نمیدونم چرا اینقدر مهتاب سنگدل شده. شایدم توقع من بالاست. فردا مرخصی رد میکنم تا ببینم چی میشه

شمارش از دستم در رفته که زنگ در رو بزنم یا نه هی میرم جلو. هی میام عقب ... بلاخره رضایت میدم و میزنگم. خدایا به امید خودت. 

- بفرمایید

- مهتاب خانم هستن

- سلام شمایید. بفرمایید. خانم منتظرتونن

- ممنون

از تعجب دارم شاخ درمیارم. مهتاب منتظر منه؟

- سلام جناب سروان. نیومده تو فکرین

- سلام خانم خانمای خودم. بزار برسم بعدپرسوجو کن

- بفرمایید

- چه خبرا. خوش اخلاق شدی خانم

- بودم

- خب ناهار چی داریم

- شما چی دوست دارید

- نه دیگه. احتمال زیاد یا من خوابم. یا تو مهتاب نیستی. من و این همه خوشبختی محاله. 

- چرا 

- مهتاب رو راست باش

- باشه. طلاقموبده. برو دنبال زندگی خودت. 

- میدونستم داری بازیم میدی

- من رو حرفم هستم. چرا میخوای یک ماه وقتتو تلف کنی

- میخوام بعد ها نگم تلاش نکردم

- اگر فقط یه دلیل قانع کننده داشتی میموندم

- واقعا

- اما میدونم که نداری

- از کجا میدونی

اگر داری بگو

- مهتاب حوصله داری جریان رو برات بگم

- اره

- اول بگو چرا با ازدواج با من میترسیدی ابروی مامانت بره

- خب برا اینکه بهش تهمت زده بودن. نمیخواستم کار من باعث بشه دوباره بهش تهمت بزنن. دهن مردم رو که نمیشه بست. میشه. عمرا. حالا هم نمیخوام عمو از جریان چیزی بفهمه

- ارش رو چقدر دوست داری

- هیچی

- چرا

- چرا نداره

- ولی اون تورو دوست داره

- اون مشکل خودشه. 

- من و چی

- چی

- دوست داری

- نمیدونم

- خوبه لااقل نگفتی متنفرم

- قرار شد توضیح بدی تو که همش از من سوال پرسیدی

- میخوام خوب گوش کنی و بعد قضاوت کنی. 

- باشه

- قول

- قول

سروان

- تاحالا شده نتونی یه خاطره بچگیتو فراموش کنی. در مورد من نشد. نتونستم فراموش کنم. من فقط یکبار دیدمت. همین. اما تموم زندگی تو همون دوران موند. از هرکسی رایج به شما می پرسیدم کمتر نتیجه میگرفتم. همه علیه مامانت بودن. خیلی سخت بود از دست دادن دایی. مادربزرگمون واقعا پیر شد از غم مرگش. اما وقتی خاله مامانت تورو با خودش بردانگار نه انگار که تو جزیی از ما بودی. بلاخره نوهشون بودی. از گوشت و پوستشون بودی. اما اونها با بی مهری تمام تو رو از خودشون روندن. واقعا حق با تو بود که نخواستی ببینیشون. تموم این سالها گذشت. تا اون ماموریت پیش اومد و بعدش تورو دوباره پیدا کردم. میخواستم باور کنم که اون فقط یک احساس بچگونه بوده و تموم شده. اما نشده بود. با ورودت هر روز پررنگ تر از قبل شد و من موندم و دنیایی از سختیها. میدونستم راضی شدنت محاله. بعد عقدمون امیدوار شدم. اما میدونستم تو سرسخت تر از همیشه جلوم می ایستی. به خودم امید میدادم. خیلی سخته مهتاب وقتی کسیو دوست داری و اون نمیدونه

- درسته درکت میکنم

- چی درک میکنی

- اره خب. ادامه بده

- بزار ببینم خانم خانما چطوری منو درک میکنن. 

- حالا اون بماند. میفرمودین جناب سروان

- جون ارش اذیتم نکن. به خدا دارم دیونه میشم

- بابا همین طوری گفتم. خب منم ادمم. احساس دارم

- میگفتم ... تو بیمارستان که بودی داشتم دیونه میشدم. چقدر سخت بود پاره تنم توی بستر بیماری و من باید ازش دوری میکردم بخاطراینکه نباید دیده میشدم. سیاوش خان نباید از موضوع خبردار میشد. نمیدونی چقدر نذرونیاز کردم تا به هوش اومدی

- میدونستم میای دیدنم

- چطوری

- احساست میکردم

- واقعا

- جالبه برای خودم به حضور هرشبت عادت کرده بودم

- فقط عادت

- چی میخوای بشنوی جناب سروان

- اونی چیزی که باعث بگی درکم میکنی

- ای بدجنس حسود

- به خدا مهتاب خسته ام. دلم رنگ ارامش میخواد

- خب من چکار کنم

- خانم رو ببین. تازه میگه لیلی زن بود یا مرد

یه جورایی به حالت قهرنگام میکنه و حرفی نمیزنه. شب شده و من در حال درست کردن شام. سروان هم توی پذیرایی نشسته و لام تکام حرف نمیزنه. شام رو اماده میکنم و میاد میخوره. بدون حرف. بعد میره تو پذیرایی. 

- نمیخوای بری

- نه

- میخوای شب بمونی

- اره مشکلی داری

- سروان حالت خوبه

- اینقدر نگو سروان. من ارشم. شوهرت 

- خب حالا. اقای شوهر نمیتونی بمونی

- میتونی بیرونم کن

- ارش

- ای جانم. بلاخره اسممو گفتی. جان ارش. عمرم. نفسم

- ای سواستفاده گر

- دیدی خندیدی. پس میمونم

- بیخود. باید بری. مردم چی میگن

- چی دارن بگن. اومدم پیش زنم. به خدا گناه نکردم

- پاشو ببینم. 

 ... میرم سمتش ولی زورم بهش نمیرسه. غش غش میخنده و منو نگاه میکنه. پسره پررو. مهتاب قوی باش تو میتونی

- ارش خان لطفا بیرون

- همین امشب. تورو خدا

- نه

- خواهش میکنم

- نه

- اصلا میمونم. تو هم نمیتونی منو بیرون کنی

 اینو میگه و میره تو اتاقم. در اتاق رو باز میکنم. پررو خوابیده رو تخت من. . هرچی صداش میکنم جواب نمیده

نماز صبح شده و من با صدای زنگ گوشیم بلند میشم. تازه یادم میاد سروان هنوز تو خونست. اروم اروم میام در اتاقم که صدای نماز خوندنش میاد. بابابچه نماز خون. میرم وضو میگرم و نمازمومیخونم. میاد پیشم. 

- سلام خانم گلم. قبول باشه

- سلام. از شماهم قبول

- چه خوابی کردم بعد این همه مدت

- خداراشکر

- اره ازت ممنونم که دیشب رو اینجا بودم

- قابلی نداشت شما زورکی موندین

- واقعا 

- ای خدا رو رو برم

- مهتاب جون ارش. جون هرکی دوست داری فقط میخوام بگی چرا گفتی درکم میکنی. تو هم کسیو دوست داری که اون نمیدونه

- ای بابا شما هم وقت پیدا کردی کله سحری چه سوالایی می پرسی

- جون ارش 

- بفرما برو ادامه خوابت. بعد هم برو به کارت برس

- ببین من خودم پلیسم. نمیتونی منو دور بزنی

- اره اصلا کسیو دوست دارم. مشکلی هست. حالا هم میخوام بخوابم. زندگی خودمه دلم نمیخواد بهت بگم  ... میاد جلو تر و جلو تر. انگار اتیشش زدم. چشماش شده دو کاسه خون. دستشو میاره جلو. موهامواز پشت سرمیگیره

- تو چه غلطی کردی. به خدا میکشمت مهتاب

- ای دردم گرفت. ولم کن دیونه

- بگو ببینم اون کیه. به خدا دیونم کردی

- ولم کن. زنگ میزنم عموم بیاد. من باشما حرفی ندارم

- اره زنگ بزن. لازمه سیاوش خان بدونه جنابعالی با وجود شوهر کس دیگه ای و دوست داری

- چیه حسودیت میشه

- نخیر فقط میخوام بدونم کیه

- اهان اونوقت دونستید. چی میشه من طلاقمو میگیرم و میرم دنبال زندگیم شماهم برو خوش باش جناب سروان زورگو

- مهتاب بفهم. من مردم. غیرت دارم. زنم جلوی چشمم میگه یه نفر رو دوست داره. میفهمی

- اره. خب دوست داشتن حق ادمه

- بس کن مهتاب

- بد میگم مگرتو منو دوست داری گناه کردی

- نه

- خب

- منظورت چیه

- منم میگم کسیو دوست دارم گناه نیست

- اون کیه

 باسرعت به طرف اتاقم میدوم و در رو روی خودم قفل میکنم

- مهتاب بیا بیرون

- نمیام

- بخدا کاریت ندارم فقط بگو اون کیه. 

- نمیگم

- درب و میشکنم بخدا. مهتاب

- خب لا اقل بگو منمیشناسمش

- اره

- ارش پسرعموته

- نه

- پس کی از بچه های کلاستونه

- نه از فامیلهای مادرم

- عموت میدونه

- نه اما بهش میگم

- مهتاب خیلی دل سنگی خیلی. از کی دوسش داری

- خیلی وقت نیست. از زمانیکه تو اون دنیا بودم

- منو مسخره میکنی یعنی از بچگی

- نه. من موندم تو چه پلیسی هستی. 

- در رو باز کن. 

- قول بده طلاقم بدی و در باز میکنم

- چه ربطی داره

- بهت میگم

- باشه قول

- قول دادی ها

 در رو باز میکنم که با یه حرکت میاد داخل و با لبخند شیطانی بهم نزدیک میشه

- اخه جوجه تو چی فکر کردی پیش خودت که راه به راه برام شرط میزاری

- من تو رو طلاق نمیدم

- قول دادی

- نمیتونم. به خدا دوست دارم. حالا اونی که دوسش داری از من بهتره

 نگاش کن ترو خدا مثل بچه های مهد کودکی شده. دلم برات کباب شد بچه. 

- اون که من دوسش دارم از همه سره. فقط نمیدونم چطوربهش بگم

- خودم کمکت میکنم

- واقعا. اره اونقدر دوست دارم که اگر با اون خوشبختی منم راضی هستم. فقط خوشبختیتو میخوام مهتابم

- ممنونم

- حالا بگو کدوم فامیله

- نوه عموی مامانمه

- کی

- نوه عموی مامانم

- کدوماشون. اونها که همه زن و بچه دارن بجز ... من . مهتاب. منو میگی اره. داری دستم میندازی

- نوه عموی مامانم خیلی دوست دارم. کمک میکنی بهش برسم

- ای بدجنس تو که منو کشتی. به خدا مهتاب باورم نمیشه

- حقته. منو تو دانشگاه اذیت کردی. 

- کی. از کی منو دوست داری

- از زمان بیهوشی و اومدن های شبانه جنابعالی و نجواهاتون. گفتم که از اون دنیا

- ای خدا شکرت. مهتاب برات نذر امام زمان کردم اگر پیشم بمونی نیمه شعبان جشن بگیرم. 

 از خوشحالی سجده شکر میره و من به بهترین سحر عمرم فکر میکنم ... سحری که برای من شد سراغاز زندگی مشترکم ... 

مهدی جانم. اقای من ... 

بی انکه بینم صورتت دل شد گرفتارت ... هرجانمی دانم کجا هستی خدایارت

 پایان

20/2/92 جمعه

دوستدارهمتون

صبا

پایان نهایی :  اردیبهشت 92

انتشار در سایت نودهشتیا : خرداد 93

نویسنده : http://www.forum.98ia.com/member31558.html

طراح جلد : http://www.forum.98ia.com/member53156.html

ناظر :    http://www.forum.98ia.com/member9963.html

ویراستار :    http://www.forum.98ia.com/member111750.html

«کتابخانه مجازی نودهشتیا»

wWw.98iA.Com

www.Forum.98iA.Com